muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1015, Karar No: 2012/6602, Tarih: 03.04.2012

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı, söz konusu 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 Sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “... günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı, tespitini istediği 01.12.2003 - 31.08.2006 tarihleri arasındaki prime esas kazançlarının belirlenmesini de talep etmiş, son aldığı ücretin 5.500,00 TL olduğunun tespitini istemiştir. Yerel mahkemece talep gibi davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bu durumda yerel mahkemece, davacının asgari prime esas kazanç üzerinde ücret aldığına ilişkin varsa yukarıdaki esaslar dahilindeki delilleri celp edilip, değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

O halde davalılar vekillerinin, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... iadesine, 03.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1296, Karar No: 2021/3838, Tarih: 30.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/1296 E.  ,  2021/3838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5846 sayılı Kanun’un 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki "71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir” şeklindeki düzenlemeye göre, şikayetçi vekilinin dava konusu materyaller ile ilgili olarak 6 aylık kanuni şikayet süresi içerisinde hak sahipliğine ilişkin hukuken geçerli ve yeterli belgeleri belgeleri ibraz etmediği anlaşılmakla, davaya katılma ve temyiz hakkı bulunmayan şikayetçi vekilinin temyiz inceleme isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 30/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2354, Karar No: 2014/10804, Tarih: 17.06.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/2354 E.  ,  2014/10804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2013

NUMARASI : 2012/623-2013/380

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde, taşınmaza kamulaştırmasız el atıldığı, fiilen yeşil alan olarak kullanıldığı belirtilerek bedelinin tahsili talep edilmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bir taşınmazda kamulaştırmasız el atma olgusunun varlığının kabul edilebilmesi için usulüne uygun kamulaştırma işlemi yapılmadan, kamulaştırma yetkisine sahip kamu idaresi tarafından bir kamu hizmeti sunulması amacıyla taşınmaza kalıcı ve sürekli olarak fiilen el atılması gerekir.

Dosyadaki bilgi ve belgeler ile özellikle taşınmaza ait resimlerin incelenmesinde, dava konusu taşınmazın 18,56 m² yüzölçümüne sahip, tapuda umumi hela niteliğiyle kayıtlı olduğu, 1/1000 ölçekli Reyhanlı-Kayhan-Hanlar Bölgesi Koruma Amaçlı İmar Planı kapsamında yaya yolu olarak belirlendiği, zemin üzerinde herhangi bir yapı bulunmadığı, fiilen asfalt yol ile tarihi han duvarı arasında yer aldığı, yol ile sınır taşı çekilerek ayrıldığı, taşınmaz üzerinde kendiliğinden yetişen otların bulunduğu, bir kısmının ise toprak niteliğinde boş olduğu dikkate alınarak davalı idare tarafından yeşil alan olarak kullanılmak üzere herhangi bir faaliyet yapıldığının ispatlanmadığı anlaşıldığından davanın reddi yerine kabulüne kara verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13348, Karar No: 2011/263, Tarih: 18.01.2011

**4. Hukuk Dairesi         2009/13348 E.  ,  2011/263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 07/01/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/07/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili Avukat ... tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 18/01/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekilleri Avukat ..., Avukat ... ile karşı taraftan davacılar vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; a)Dava, trafik kazası nedeni ile desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.

Davacılar, davalı sürücünün tam kusuru ile neden olduğu trafik kazası nedeniyle eş ve anneleri olan desteğin yaşamını yitirdiğini belirterek, davalıların maddi ve manevi tazminat ile sorumlu tutulmalarını istemişlerdir.

Davalılar ise, Marmara Ereğlisi-Çorlu arasında BOTAŞ'ın servis hizmetini yaptıklarını, BOTAŞ çalışanı olmayan davacının eş ve çocuklarının servise binmesi için BOTAŞ'tan istekte bulunarak herhangi bir kaza olması durumunda tüm sorumluluğun kendisine ait olduğuna ilişkin imzalı dilekçe verdiğini, uzun süredir BOTAŞ'a bu hizmeti verdiklerinden Şirket yetkilisinin istemini geri çeviremediklerini, kazanın hiç kimsenin istemediği bir biçimde meydana geldiğini, kazada ölen ve yaralananlar için ellerinden geleni yaptıklarını ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, davalı sürücünün tam kusuru ile neden olduğu trafik kazasında hatır için taşınan davacılar desteğinin yaşamını yitirdiği kabul edilerek, hesaplanan destekten yoksun kalma tazminatlarından Borçlar Yasası'nın 43. maddesi uyarınca 1/10 oranda indirim yapıldıktan sonra maddi ve manevi tazminat istemlerinin bir bölümünün kabulüne karar verilmiştir.

Yerel mahkemece, davalı sürücünün tam kusuru ile neden olduğu trafik kazasında hatır için taşınan davacılar desteğinin yaşamını yitirdiği kabul edilerek, hesaplanan destekten yoksun kalma tazminatlarından Borçlar Yasası'nın 43. maddesi uyarınca 1/10 oranda indirim yapıldıktan sonra maddi ve manevi tazminat istemlerinin bir bölümünün kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu olayda, davacının eş ve çocuklarının olay tarihinden önce ve olay günü ücret alınmadan, karşılıksız olarak taşındığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalıların sahibi ve sürücüsü olduğu araç BOTAŞ'a servis hizmeti vermektedir. Davacının, tüm sorumluluğu kabullenerek eş ve çocuklarının BOTAŞ'ın servis hizmetinden yararlandırılmasını istediğini imzalı dilekçesi ile bildirmesi nedeni ile BOTAŞ yetkilisinin bu konudaki isteminin davalılarca geri çevrilmediği anlaşılmaktadır. Olayın meydana geliş koşulları incelendiğinde; davacının bilgisi ve istemi ile eş ve çocuklarının karşılıksız olarak taşındığı bir sırada kazanın meydana geldiği anlaşıldığından, yerel mahkemenin davalılar yararına Borçlar Yasası'nın 43. maddesi uyarınca bir indirim yapılması gerektiği yönündeki görüşü doğru olmakla birlikte yapılan indirim azdır.

b)Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın meydana geliş biçimi ve koşulları, olay tarihi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacılar yararına takdir edilen manevi tazminatlar fazladır.

Dava konusu olayın meydana geliş biçimi ve koşulları, olay tarihi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacılar yararına takdir edilen manevi tazminatlar fazladır.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, hesaplanan maddi tazminat tutarlarından daha üst düzeyde indirim yapılmamış ve davacılar yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince, hesaplanan maddi tazminat tutarları üzerinden % 30 oranda, manevi tazminat tutarları üzerinden ise matematiksel oranda olmamak üzere indirim yapılarak, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a ve b) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının ikinci paragrafında yer alan "…2.678…" ve "…10.000…" biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerine sırası ile "…2.083,22…" ve "…5.000,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; üçüncü paragrafında yer alan "…8.955…" ve "...20.000…" biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "…6.965,61…" ve "…15.000,00…" sayı dizilerinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin beşinci paragrafında yer alan "…1.477.30…" biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine "…420,78…" biçimindeki sayı dizisinin yazılmasına; davacılar tarafından yapılan yargılama giderlerinin paylaştırılmasına ilişkin yedinci paragrafında yer alan "…253…" biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine "…177,28…" sayı dizisinin yazılmasına; davacılar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin sekizinci paragrafında yer alan "…2.458.80…" ve "…5.400…" biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "…1.921,73…" ve "…3.900,00…" sayı dizilerinin yazılmasına; dokuzuncu bendinde yer alan "…575…" ve "…5.400…" biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "…823,60…" ve "…3.900,00…" sayı dizilerinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve temyiz eden davalılar yararına takdir olunan 825,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacılara yükletilmesine, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/01/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/48341, Karar No: 2016/9081, Tarih: 30.03.2016

**13. Hukuk Dairesi         2014/48341 E.  ,  2016/9081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu 50 ve devamı maddeleri kapsamında pazarlık usulü gerçekleştirilen 18.10.2000 tarih ve 1906 onay numaralı ihale ile Kasımpaşa ... Hastanesi'nin ihtiyacı olan 3 kalem tıbbi malzemenin davalı ... Mal.Tic.Ltd.Şti'nden 4.364.000.000 TL karşılığı edinildiği, aslında alınan tıbbi malzemelerin piyasa değerinin daha az olduğu, ihale sürecinde yer alan davalıların bilinçli olarak muhammen bedeli yüksek tutup,çarşı pazarlığı şeklinde tıbbi malzemeleri almak suretiyle 3.367.040.000 TL kamu zararına sebebiyet verdiklerini, davalı ... ile Doğuş medikalin ihale sürecinde birlikte hareket ettiklerini ileri sürerek, 3.367.040.000 TL kamu zararının tahsilini istemiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiş, diğer davalılar zamanaşımı savunmasında bulunup, ihalede usülsüzlük yapılmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiş, diğer davalılar zamanaşımı savunmasında bulunup, ihalede usülsüzlük yapılmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 2886 Sayılı Kanun kapsamında pazarlık usülüyle gerçekleştirilen ihale ile edinilen tıbbi malzemelerin fiyatlarının, piyasa fiyatlarından yüksek olduğu iddiasına dayalı uğranılan kamu zararının tahsili isteğine ilişkindir. Mahkemece, ihaleye ilişkin herhangi bir idari ve teknik şartname, mühürlü numune ve ödeme belgelerinin mevcut olmadığı, bu nedenle de gerçek zararın tespitinin yapılamadığı gerekçesi ile ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiştir. Ne var ki, mahkemece yeterli inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğu söylenemez. Zira davacı taraf delil olarak Kuzey Deniz Saha Komutanlığı Askeri Savcılığı'nın 2007/31 E. Ve 2007/283 K. Sayılı iddianamesi ve hazırlık dosyası,... Bakanlığı Teftiş Kurulu Raporları ve ihale evrakına dayanmış olup, mahkemece bunlar celb edilip incelenmeksizin karar verilmiştir. Mahkemece, davacı delilleri üzerinde titizlikle durulup, sonucu çerçevesinde karar verilmesi gerekeceği açıktır. Davalılar aleyhine dava konusu olmayan diğer ihalelerden kaynaklı başka mahkemelere davalar açıldığı ve ... Kuvvetleri Komutanlığı ... İkmal Grup Komutanlığı ve Kuzey Deniz Saha Komutanlığı Askeri Mahkemesi'nin ihale evraklarının mahkemeye gönderildiğine ilişkin yazıları da gözetilip bu mahkemeler ve özellikle Beyoğlu 3. Sulh Hukuk Mahkemesi nezdinde ihale evraklarına ulaşılmaya çalışılması, ceza davalarında resen araştırma ilkesi gereğince taraflar ileri sürmese de tüm deliller toplanarak hüküm kurulacağı da gözönünde bulundurulup, davalılar aleyhine dava konusu ihale ile ilgili olarak Savcılıkça ne tür bir karar verildiği, dava açılmış ise sonucu üzerinde durulmalı, karar örneklerinin dosyaya temini sağlanmalı, müfettiş raporları dosyaya kazandırılmalıdır. Öte yandan dosyada mevcut 06.07.2011 hakim havaleli bilirkişi raporunda tazminat miktarı belirlenmiş ancak neye dayalı tazminat hesaplaması yapıldığı denetlenememektedir. Kaldı ki mahkemece bu rapora itibar edilmemiştir. Buna göre, varsa tarafların başka delilleri de toplanarak yeniden dosya 3 kişiden oluşan konusunda uzman bilirkişiye tevdii edilip sonucu çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 30/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6856, Karar No: 2023/596, Tarih: 09.02.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/6856 E.  ,  2023/596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/1 E., 2020/130 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 12.07.2005 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 6831 sayılı Orman Kanunu uyarınca yapılan orman kadastrosu ve 31.08.1956 tarihli ve 3302 sayılı 6831 sayılı Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (3302 sayılı Kanun) ile değişik 2/B uygulaması sonucu Tekirdağ ili, ... ilçesi, ... Mahallesi ... Mevkii 2521, 2522, 2529, 2530 parsel sayılı taşınmazlar orman tahdit sınırları içine alınmıştır.

2. Davacı ... vekili dava dilekçesinde; yörede 2005 tarihinde ilk kez yapılan ve 12.07.2005 tarihinde ilan edilen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması sırasında ... ilçesi, ... Köyünde bulunan çekişmeli taşınmazların orman sınırı içine alınması işleminin yanlış olduğunu, bu yere ait sınırlamanın iptali ile taşınmazların orman sınırları dışına çıkarılmasını ve 2521, 2522, 2529, 2530 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydına 94 nolu orman kadastro komisyonu kararı uyarınca konulan "tamamen devlet ormanı sınırları içerisinde kalmaktadır" şeklindeki şerhin terkinine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ormanların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerler olduğunu, özel mülkiyete konu olamayacakları için zilyetlik, zamanaşımı, imar-ihya yolu ile kazanılmasının mümkün olmadığını, bu ormanlara ait tapuların hukuken geçerli olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 26.06.2015 tarihli ve 2013/653 Esas, 2015/601 Karar sayılı kararı ile davanın kabulü ile dava konusu taşınmazlar açısından 94 nolu orman kadastro komisyonu kararının iptaline, taşınmazların tapu kaydı üzerinde bulunan orman şerhinin terkinine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 26.06.2015 tarihli ve 2013/653 Esas, 2015/601 Karar sayılı kararı ile davanın kabulü ile dava konusu taşınmazlar açısından 94 nolu orman kadastro komisyonu kararının iptaline, taşınmazların tapu kaydı üzerinde bulunan orman şerhinin terkinine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 18.10.2018 tarihli ve 2018/3036 Esas, 2018/6556 Karar sayılı kararıyla, dava konusu taşınmazlara komşu olan taşınmazlar hakkında açılan benzer dosyaların tespit edilmesi ve kesinleşmiş olmaları durumunda dosya kapsamına alınmaları ve eski belgeler üzerinde yöntemince orman araştırması yapılması gereğine değinilerek bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile; ... İlçesi ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunan 2521, 2522, 2529 ve 2530 parsel numarasında kayıtlı taşınmazların orman tahdit sınırları içerisine alınmasına ilişkin 94 nolu orman kadastro komisyonu başkanlığı işleminin iptali ile dava konusu taşınmazların orman tahdit sınırları dışına çıkarılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazların eski belgelerde orman olduğunu, taşınmazların ormandan açılarak kazanıldığının açık olduğunu, taşınmazların toprağının orman toprağı olup olmadığının bilimsel yöntemlerle incelenmediğini belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı hususuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6831 sayılı Kanun'un 1 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı hususuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6831 sayılı Kanun'un 1 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,09.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.