muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2449, Karar No: 2013/9543, Tarih: 13.05.2013

Diğer taraftan uyuşmazlığın çözümünde 818 sayılı Borçlar Kanununun 63.madde hükmünün uygulama yeri olup olmadığı hususunun da açıklığa kavuşturulması gerekmektedir.

818 sayılı Borçlar Kanunun, geri verilmesi gereken tutarın belirlenmesinde genel hüküm niteliğinde bulunan 63.madde uyarınca; iyiniyetli zenginleşen, sebepsiz zenginleşme konusunun kendisinden istendiği tarihten önce elinden çıktığını iddia ve ispat ettiği miktar oranında ret ve geri vermekle yükümlü olmayacaktır. Buna karşın; zenginleşenin zenginleşme anında veya sonrasında mal varlığındaki artışın geçerli bir hukuki sebebe dayanmadığını biliyor veya bilmesi gerekiyor olması halinde kötü niyetli sayılacağında da kuşku bulunmamaktadır.

5510 sayılı Kanunun 96.maddesiyle, sebepsiz zenginleşmede geri verme konusunda genel hüküm niteliğindeki Borçlar Kanununun 63.maddesine nazaran özel bir düzenleme getirilmiştir. Şu duruma göre, aynı konu hakkında bir tarafta genel kanunda kabul edilen yasa kuralı, bir tarafta da özel bir yasal düzenleme ortaya çıkmaktadır.

Bu nedenle sorunun normlar hiyerarşisi kurallarına göre çözümlenmesi gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.

“Yasaların çatışması” olarak da adlandırılan bu gibi durumlarda; sonraki norm, öncekinin yerini alır (Lex Pesterior deraget priori); özel kanun, genel kanundan önce gelir, (Le Specialis Per generalem non deregatur); açık anlamlı norm, kapalı anlamlı normdan önce gelir, biçiminde kabul edilen ... ilkelerden yararlanılarak sonuca ulaşılmaktadır.

Belirtilen ilkeler doğrultusunda yapılan değerlendirmede ise; 5510 sayılı Kanunun 818 sayılı Borçlar Kanununa göre özel nitelikte olduğu; bu kapsamda 5510 sayılı Kanunun 96.maddesi hükmünün sebepsiz zenginleşme nedeniyle yersiz ödemelerin Kuruma iadesi konusunda özel nitelikte düzenleme içerdiği açıktır.

Bu durumda özel kanun niteliğindeki 5510 sayılı Kanunun, yine özel düzenleme içeren 96.maddesi hükmü, genel nitelikteki 818 sayılı Borçlar Kanunun 63.maddesi hükmüne nazaran uygulam

Somut olayda, davacının 24/03/1994 tarihinde boşandığı, vefat eden babasından dolayı davacıya ölüm aylığı bağlandığı, 03/07/2010 tarihli kolluk tutanağına ve 17/06/2009 tarihli kontrol memuru raporunda yer alan, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşayarak Kurumdan haksız menfaat temin ettiği yönündeki tespit üzerine yetim aylığı kesilmiştir. Sonradan çıkan yasa kural olarak yürürlüğünden önceki olaylara ve ilişkilere uygulanmaz ise de yukarıda yapılan tüm açıklamaların ışığı altında, yasanın yürürlüğünden sonra da devam eden fiili durumlarda ve uyuşmazlıklarda da ... yasanın uygulanması gerektiği açıktır. Kişi yasadan önce boşanmış olup, birlikteliği yasadan önce var olup ta, bu birliktelik yasadan sonra da devam ediyorsa, bu durumda ... yasanın ugulanamayacağından bahsetmek mümkün değildir. a önceliğine sahiptir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunun 56.maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda, eylemi olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere Anayasanın 20. maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin ... Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm deliller toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak, muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğünden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/ Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azaların tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucun davanın kabulüne karar verilmesi; usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23285, Karar No: 2013/1033, Tarih: 25.01.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/23285 E.  ,  2013/1033 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Davacı vekili 01.04.2007-30.04.2010 tarihleri arasındaki dönemde davalı işveren şirkete ait işyerinde 960,00-TL ücretle çalıştığının tespitini talep etmiş, mahkeme, davacının davalı işveren şirkete ait işyerlerinde 01.04.2004-30.04.2010 tarihleri arası dönemde 950,00-TL ücret karşılığı çalıştığının tespitine karar karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 5510 sayılı Kanun’un geçici 7/1’inci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan, mülga 506 sayılı Kanun’un 79/10 hükmü uyarınca açılmış hizmet tespiti davasıdır. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların, re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilmesine karşın, ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Hukuk Genel Kurulunun ....sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 288. maddesindeki (Hukuk Muhakemeleri kanunu'nun 200. maddesi) yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı, yasada düzenlenen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür.

Yazılı delille ispat, sınırın altında kalan miktar için tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile, varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür (HMK m. 202).

./..

-2-

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı, HUMK'nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira, 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile, ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanacaktır.

./..

-2-

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı, HUMK'nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira, 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile, ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanacaktır.

İncelenen dosyada; Davacı vekili, davacının, 01.04.2007-30.04.2010 tarihleri arasındaki dönemde davalı işveren şirkete ait işyerinde 960,00-TL ücretle çalıştığının tespitini talep etmiş, mahkeme, talebi aşarak, davacının davalı işveren şirkete ait işyerlerinde 01.04.2004-30.04.2010 tarihleri arası dönemde net 950,00-TL ücret karşılığı çalıştığının tespitine karar karar vermiş, ancak, davacının hizmet döküm cetvelinde davalı işverene ait işyerlerindeki çalışmasının 01.04.2004 tarihinde başladığı ve kesintili olarak 19.5.2010 tarihine kadar devam ettiği anlaşılmıştır.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular ışığında; mahkemece, davacı tarafa tespitini istediği davalı işveren şirkete ait işyerlerindeki çalışmalarının hangi dönemlere ilişkin olduğu açıklattırılmalı, talebi açıkça sorulmalı, prime esas kazancın tespiti hususunda, hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerin varlığı araştırılmalı, asgari ücretin üzerinde olduğu iddia edilen gerçek ücret hiçbir şüpheye yer vermeyecek şekilde araştırılıp, belirlenmelidir.

Kabule göre de; davacının hizmet döküm cetvelinde yer alan davalı işveren şirketteki çalışmalarına ilişkin bildirimleri dışlanmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı şirkete iadesine, 25.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2015/3514, Karar No: 2017/132, Tarih: 09.01.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/3514 E.  ,  2017/132 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SAMSUN 5. Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 09.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10212, Karar No: 2014/11901, Tarih: 08.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/10212 E.  ,  2014/11901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2013

NUMARASI : 2011/296-2013/110

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının 01.05.2007-31.12.2010 tarihleri arası davalı işyerinde sokak süpürme görevlisi olarak kesintisiz çalıştığını, işçilik haklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının 2007 yılının 11. ayından müvekkilinin asıl işveren belediyeyle sözleşmesinin sona erdiği 2009 yılının 8. ayına kadar çalıştığını, işi devralan taşeron firmalarda kesintisiz olarak çalışmaya devam ettiğini, feshe bağlı haklarını talep edemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili süresinde temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Taraflar arasında davacının fazla mesai ücretine hak kazanıp kazanamayacağı ile fazla mesai sürelerinin tespiti bakımından uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacının kamu kuruluşu olan belediye işyerinde alt işverene bağlı olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Kamu kurum ve işyerlerinde çalışmaların kayıt ve belgelere dayanması esastır. Her ne kadar fazla mesai alacağı kayıt ve belgeyle ispatlanamamış ise de dosya incelendiğinde çalışma saatlerine ilişkin olarak davalı tanıklarının beyanının dosya kapsamına daha uygun ve inandırıcı olduğu görülmektedir. Hal böyle olunca, davacının saat 07.00-16.00 saatleri arasında altı gün çalıştığı ve buna göre ara dinlenme düşüldükten sonra haftalık üç saat fazla mesai yaptığı anlaşılmaktadır. Mahkemece fazla mesai alacağının bu kabule göre hesaplanarak hüküm altına alınması gerekirken hatalı değerlendirme içeren bilirkişi raporuna göre karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7628, Karar No: 2024/6111, Tarih: 14.05.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/7628 E.  ,  2024/6111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/129 E. 2016/324 K.

SUÇ : Birden fazla kişi ile tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.GEREKÇE

Sanık ...'ın mobilyacılık yaptığı, 2009 yılında katılan ...'nın talebi doğrultusunda katılana dolap yaptığı ve ödemenin bir sene sonrasında başlaması hususunda anlaştıkları, katılanın bir süre ödeme yaptıktan sonra başkaca bir ödeme yapmadığı, 17.06.2011 tarihinde müştekiler ..., ... ve bilgi sahibi ...'nin ikametleri önlerinde bulundukları sırada şüpheliler ... ... ile sanık ...'ın ortağının kardeşi olan sanık ...'un alacaklarını istemek amacıyla geldikleri ve katılanlar ... ve ...'e "eğer ödemezseniz sizi dağa kaldırırım, sizi sik..m" diyerek tehdit ettikleri, 18.06.2011 tarihinde ... ... ve ... ...'un yine para istemek amacıyla ...'in ikametine gittikleri, ... ...'ın yanında ... olduğu halde ...'e hitaben "seninle hesaplaşacağız, bu burada kapanmadı" diyerek tehdit ettiğinin iddia edildiği olayda; sanığın eyleminin yağmaya teşebbüs ya da yağmada “daha az cezayı gerektiren hal” başlıklı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 150 nci maddesinin birinci fıkrasındaki suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Körfez 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2016/129 Esas, 2016/324 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye gerekçe yönünden aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

14.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3245, Karar No: 2010/404, Tarih: 21.01.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/3245 E.  ,  2010/404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Genel Müdürlüğü aleyhine 14/04/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/10/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 21/01/2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Davacı, trene ait fren balatalarının yanması ve dağılması sonucu çıkan yangın nedeniyle bir çok eşyasının yandığını ileri sürerek tazminat davası açmıştır.

Olay yerinde yapılan keşif sonucunda bilirkişi heyetinden alınan 14/10/2008 tarihli rapora göre, yangının, demiryolunun bakımsız olmasından, rayları tespit eden civataların bir kısmının yerinden çıkmış veya gevşemiş olmasından ve demiryolunun sağ ve sol tarafında bulunan kurumuş otların temizlenmemiş olması sonucu çıktığı tespit edilmiştir.

Trenlerin, demiryollarının bakım, onarım ve denetiminden davalı TCDD yolları sorumludur. Bu görevlerin yerine getirilmemesi hizmet kusurunu oluşturur.

Davalı TCDD yolları Genel Müdürlüğünün kamu kurumu olması, kamu kurumunun hizmet kusurundan kaynaklanan zararlarla ilgili açılacak tam yargı davalarında görevli yargının İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 2/1-b maddesi gereğince İdari Yargı olmasına ve dilekçenin görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmesi gerekmesine rağmen yerel mahkemenin kamu düzenini de ilgilendiren bu konuyu gözardı ederek Adli Yargı Mahkemesi olarak karar vermesi doğru olmayıp, kararın bu yönden bozulması düşüncesinde olduğumdan, kararı onayan sayın çoğunluğun düşünce ve kararlarına katılmıyorum.21/01/2010
Yargıtay — Esas No: 2012/29161, Karar No: 2013/1202, Tarih: 28.01.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/29161 E.  ,  2013/1202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, İşyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocukların üzerine atılı hırsızlık suçunun geceden sayılan zaman dilimi içinde gerçekleşmesi nedeniyle inceleme tarihinde zamanaşımının dolmadığı anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk ... yönünden tebliğnamedeki zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşürülmesine dair düşünceye katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 28/01/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/231, Karar No: 2020/4454, Tarih: 07.07.2020

**17. Hukuk Dairesi         2020/231 E.  ,  2020/4454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın görevsizlik nedeniyle reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili 23/12/2012 tarihinde davalı ... yönetimindeki diğer davalı ... üzerine kayıtlı ... plakalı aracın müvekkili ... yönetimindeki diğer müvekkili ... Elektrik Motorları San. ve Tic. Ltd. Şti üzerine kayıtlı ... plakalı araca çarptığını, kaza sonucu müvekkili ...'in yaralandığını, davalı ...'in ehliyet sahibi olmadığını, bu konuda savcılığa suç duyurusunda bulunduklarını, kaza sonucu müvekkilinin maddi ve manevi kayıp yaşadığını, yukarıda açıklanan nedenlerle dava hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 11.000,00 TL tazminat alacaklarının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, yargılama giderleri ve vekalet ücretlerinin davalılar üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece Dairemizin bozma ilamına uyulmasına karar verilerek Mahkemenin görevsizliğine, dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Görevsizlik ve yetkisizlik kararları üzerine yargılama ve vekalet ücretlerine yönelik HMK'nun 331/2. maddesinde mahkemece ne işlem yapılacağı gösterilmiştir. Buna göre, dava ikame edilmesi üzerine mahkeme, kendisini görevsiz gördüğünde görev hususu dava şartı olduğundan (HMK m. 114/1,c), davanın usulden reddine karar vermekle yetinir (HMK m. 115/2). Yargılama giderleri ve vekalet ücretinin görevsizlik kararının kesinleşmesi halinde iki hafta içinde gönderileceği görevli mahkemece; bu süre içinde görevli mahkemeye gönderilmesi talep edilmediği takdirde görevsizlik kararı veren mahkemece açılmamış sayılması kararı ile birlikte karara bağlanması gerekir (HMK m. 20/1 ve 331/2). Bu düzenlemeler dikkate alındığında somut olayda görevsizlik kararı ile birlikte davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi bozma nedeni ise de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmeyeceğinden hükmün, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nın 438/7. maddesi gereğince düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün 4. bendinde yer alan "Davalı vekillerinin sarf ettiği emek ve mesaiye karşılık 2.180,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine" ibaresinin hükümden çıkarılmasına hükmün bu hali ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 07/07/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.