muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6373, Karar No: 2023/11565, Tarih: 31.10.2023

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafından sunulan 25.06.2021 tarihli maluliyet raporunun usul ve yasaya uygun olduğu, davacıda %4 oranında sürekli engel hali olduğu, sigortalı araç sürücüsünün tam kusurlu olduğu, davacının devlet memuru olması nedeniyle gelirinde bir değişiklik olmadığı, aylık maaşlarını tam olacak şekilde almaya devam ettiği, bu nedenle de geçici iş göremezlik tazminatının reddi gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 134.245,49 TL sürekli iş göremezlik tazminatının yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, 1.000,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; eksik evrakla başvuru yapılması nedeniyle başvuru şartının yerine getirilmediğini, bu nedenle başvurunun usulden reddine karar verilmesi gerektiğini, davacının sunduğu maluliyet raporunun usul ve yasaya uygun düzenlenmediğini, hesaplamada TRH-2010 Yaşam Tablosu ve %1.65 teknik faizin uygulanması gerektiğini, davacının yaralanma bölgeleri dikkate alındığında emniyet kemerinin takılı olmadığının sabit olduğunu, bu nedenle müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini ve davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirterek karara itiraz etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafından sunulan 25.06.2021 tarihli maluliyet raporunun usul ve yasaya uygun olduğu, Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkındaki Yönetmelik hükümlerine göre davacıda %4 oranında sürekli engel hali olduğu, hesaplamada TRH-2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yönteminin uygulanmasının yerinde olduğu, davacının emniyet kemerinin takılı olup olmadığının dosya kapsamında sabit olmadığı, davacı lehine hükmedilen nisbi vekalet ücretinin yerinde olduğu gerekçesiyle davalının itirazının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; eksik evrakla başvuru yapılması nedeniyle başvuru şartının yerine getirilmediğini, bu nedenle başvurunun usulden reddine karar verilmesi gerektiğini, davacının sunduğu maluliyet raporunun usul ve yasaya uygun düzenlenmediğini, hesaplamada TRH-2010 Yaşam Tablosu ve %1.65 teknik faizin uygulanması gerektiğini, davacının yaralanma bölgeleri dikkate alındığında emniyet kemerinin takılı olmadığının sabit olduğunu, bu nedenle müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini ve davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davacının yolcu olduğu davalıca zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı aracın 29.01.2020 tarihinde karıştığı tek taraflı trafik kazası sonucu davacı yolcunun yaralanması nedeniyle sürekli iş göremezlik tazminatı ile geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 51 ve 54 üncü maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına, hakeme başvurmadan evvel davalı ... şirketine başvuru yapılmış olmasına, davacı tarafından sunulan 25.06.2021 tarihli maluliyet raporunun usul ve yasaya uygun olmasına, davacının zararının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve prograsif rant yöntemine göre belirlenmesinin yerinde olmasına, davacının emniyet kemerinin takılı olmadığının dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre ispat edilememiş olmasına ve kararda yazılı gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Sigorta tahkim yargılamasında hükmedilecek vekalet ücreti ile ilgili olarak; 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/17 nci maddesinde "Talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine hükmolunacak vekalet ücreti, Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde belirlenen vekalet ücretinin beşte biridir." hükmü yer almaktadır.

Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 üncü fıkrasında (19.01.2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'te Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik 6 ncı maddesi ile eklenen) "Tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." düzenlemesi mevcuttur.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin (AAÜT) 17/2 nci maddesi ise "Sigorta Tahkim Komisyonları, vekalet ücretine hükmederken, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen ücretin altında kalmamak kaydıyla bu Tarifenin üçüncü kısmına göre avukatlık ücretine hükmeder. Ancak talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine bu Tarifeye göre hesaplanan ücretin beşte birine hükmedilir. Konusu para ile ölçülemeyen işlerde, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen maktu ücrete hükmedilir. Ancak talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine öngörülen maktu ücretin beşte birine hükmedilir. Sigorta Tahkim Komisyonlarınca hükmedilen vekalet ücreti, kabul veya reddedilen miktarı geçemez." şeklinde düzenlenmiştir.

Bu durumda İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin olarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 üncü maddesinin uygulanması gerektiği göz önüne alınarak AAÜT'nin 13 ve 17 nci maddeleri gereğince, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla, hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, Uyuşmazlık Hakem Heyetince fazla vekalet ücretine hükmedilmiş olması ve buna yönelik itirazın reddi doğru değildir.

Ne var ki, bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin davacı lehine hükmedilen vekalet ücretine yönelik temyiz itirazının kabulü ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinde yer alan “ 16.703,00 TL” ibresinin çıkartılarak yerine "5.100,00 TL" ibaresinin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

31.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14391, Karar No: 2012/1060, Tarih: 31.01.2012

**6. Hukuk Dairesi         2011/14391 E.  ,  2012/1060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, 11 parsel No’lu taşınmazın ortaklığının giderilmesine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulü ile taşınmazın satışı suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmesi üzerine hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, taraf teşkilinin sağlandığının anlaşılmasına, takdirde ve dava konusu edilen taşınmazın yüzölçümü, cinsi, ortak sayısı, pay oranları ve imar durumu itibariyle aynen bölünmesine olanak bulunmamasına nazaran satışı suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına göre temyiz eden davalı ... vekilinin hükmün esasına ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak mahkemece aynen bölünerek paylaştırılamayacağı anlaşılan 11 parsel No’lu taşınmazın satışı suretiyle ortaklığın karar verilirken hüküm kısmında 492 sayılı Harçlar Yasası’nın 138. maddesinin sonuna eklenen fıkra gereğince yayımlanan Harçlar Yasası’nın Genel Tebliği 1 sayılı tarifesi uyarınca hüküm tarihi itibariyle satış bedeli üzerinden % 0 9.9 nispi karar harcı alınması gerekirken % 09 harcın tahsiline karar verilmesi doğru değil ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi için hükmün bozularak yeniden yargılama yapılmasında yarar görülmediğinden hüküm fıkrasından harçla ilgili kısmın kaldırılarak yerine “satış bedeli üzerinden alınacak % 09.9 harcın payları oranında ortaklardan alınmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün HMUK’nun 438. Maddesi uyarınca düzeltilmesine ve bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 31.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9464, Karar No: 2014/11163, Tarih: 14.05.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/9464 E.  ,  2014/11163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kayseri 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :28.01.2014

NUMARASI :Esas no:2013/833 Karar no:2014/77

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (kadın) tarafından; yoksulluk nafakasının reddi yöünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece bozmaya uyulduğu halde, bozma gereği yerine getirilmemiştir. Bozmaya uyulmuş olması, mahkemenin bozma gereğince işlem yapmasını zorunlu kılar. Bozma kararında; davalı kadının gerek kendisi gerekse mirasbırakanına ait mal varlığından hissesine düşecek taşınmazların değeri ve getirisinin araştırılması işaret edildiğine göre, bu yönde işlem yapılması zorunludur. Sadece İlçe Tarım Müdürlüğüne 12 taşınmaz yönünden davalı (kadın)'a yapılan ödemelerin sorulması taşınmazların gerçek değerleri ve ürün getirisi yönünden bozma gereğini karşılamaz. Bu bakımdan bozma gereği yerine getirilmeden hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.05.2014 (Çrş)
Yargıtay — Esas No: 2013/15812, Karar No: 2014/5220, Tarih: 05.03.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/15812 E.  ,  2014/5220 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Düzce İş Mahkemesi

Tarihi : 12/02/2013

Numarası : 2010/167-2013/94

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı T.. Ltd.Şti.vekili ve davalı D.. B.. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı T.. Ltd.Şti. vekili ve davalı D.. B.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının 01.06.2006 tarihinde davalı belediye başkanlığının temizlik işlerini yürüten davalı E.. Temizlik Şirketi bünyesinde temizlik işçisi olarak çalışmaya başladığını ve 2010 yılı Mart ayı sonuna kadar kesintisiz olarak çalıştığını, son dönemde maaşının ödenmesindeki düzensizlik ile 2010 yılı Şubat ve Mart aylarına ilişkin ücretinin ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı nedenle feshettiğini, 2009 yılında yıllık izin kullanmadığını iddia ederek kıdem tazminatı, ücret alacağı ve yıllık ücretli izin alacağının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı T.. Ltd. Şti. vekili, davacının asıl işvereninin davalı belediye olduğunu, olayda alt-üst işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunu, bu nedenle davanın husumetten reddi gerektiğini, davacının müvekkili yanında çalıştığı sürenin tespiti ile kıdem tazminatı miktarının belirlenmesi gerektiğini ve maaşların geç ödenmesindeki sorumluluğun belediyede olduğunu, davalı E.. Temizlik Ltd. Şti. vekili, davacı ile müvekkili arasında imzalanan iş sözleşmelerinin belirli süreli olduğunu, davacının müvekkili bünyesinde 01.06.2006-31.12.2006 ve 01.01.2008-31.12.2008 dönemleri arasında çalıştığını, davacının kıdem tazminatına hak kazanabilmesi için gerekli yasal şartların oluşmadığını, davacının maaşlarının düzenli olarak ödendiğini, yıllık izin ücreti alacağının bulunmadığını, davalı D.. B.. vekili, davacının belediyeye ait işyerinde çalışmadığını, belediye personeli olmadığını; davacı işçinin işten çıkarılmasının belediyenin tasarrufunda bulunmadığını belirterek davanın husumet yokluğu nedeniyle reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu, davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisinin bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında işçinin hak ettiği ücret alacağından, işverence ödenen meblağların mahsubu hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu, davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisinin bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında işçinin hak ettiği ücret alacağından, işverence ödenen meblağların mahsubu hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacının ücret alacağının davalı T.. Ltd. Şti. tarafından 27/04/2010 tarihinde Türkiye Finans Bankası aracılığıyla 708,91 TL ve 665,84 TL olarak maaş ödemesi açıklamasıyla ödendiği anlaşılmıştır. Davacıya yapılan ücret alacağı ödemesi Mahkemenin de kabulünde olmakla birlikte ücret alacağının brüt tutarından, yapılan net ödeme tutarının düşülmesi suretiyle yapılan ödemeler eksik mahsup edilmiştir. Anılan sebeple hesaplanan brüt ücret alacağından işçiye ödenen net 1.374,75 TL tutarın brüt miktarı hesaplanıp mahsup edilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile sadece işçiye ödenen net ücret tutarının mahsubu hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

O halde davalı T.. Ltd.Şti. vekili ve davalı D.. B.. vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı Temsan Ltd.Şti. ve davalı D.. B..'na iadesine, 05.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5582, Karar No: 2018/8960, Tarih: 10.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2017/5582 E.  ,  2018/8960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine davalının adli yardım talebinin kabulü ile dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, müvekkili şirkete mecburi mali mesuliyet poliçesi ile sigortalı ... plakalı araç 11/09/2012 tarihinde alkollü sürücü ... idaresinde iken ... plakalı araca çarptığını ve maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, bu kaza nedeniyle müvekkili şirket tarafından karşı taraf araç için 3.560,00 TL hasar bedeli ödendiğini, alkollü araç kullanan davalının poliçe umumi şartlarını ihlal ettiğini, araç sürücüsünün alkollü olması müvekkili sigorta şirketi tarafından üçüncü kişilere karşı ileri sürülemeyip ancak hasar bedeli ödendikten sonra rücu hakkı olduğunu, müvekkilinin davalıdan talep etmesine rağmen davalının ödeme yapmadığını bu nedenlerle müvekkili sigorta şirketi tarafından ödenen 3.560,00 TL'ye hasar ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalıdan alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava zorunlu mali sorumluluk sigorta ilişkisinden kaynaklanan rücu davasıdır.

2918 sayılı KTK.nun 48. maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliğinin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97. maddesinde alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra konu ile ilgili olan "b-2" bendinde "alkollü içki almış olarak kandaki alkol miktarına göre araç sürme yasağı kenar başlığı altında; alkollü içki almış olarak araç kullandığı tespit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları açıklanmıştır. Ayrıca Zorunlu Mali Mesuliyet Sorumluluk Genel Şartlarının B.4.d maddesinde; tazminatı gerektiren olay işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa sigortacının sigorta ettirene rücu hakkı olduğu açıklanmıştır.

Bununla birlikte Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4.d maddesinin dayanağını teşkil eden KTK'nun 48. maddesinin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 97.maddesinde, yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve mütakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabulü de mümkün değildir.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281. maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın reddine aksi halinde kabulüne karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (Bkz.YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları)

Somut olayda, kusura ilişkin bilirkişi rapor alınmadan kaza tespit tutanağındaki kusur durumu esas alınarak hüküm kurulmuştur. Bu halde, mahkemece nöroloji uzmanı, trafik konusunda uzman bilirkişilerin yer aldığı bir bilirkişi heyetinden kusur durumlarının, kazanın münhasıran alkolün etkisi altında gerçekleşip gerçekleşmediğinin ve başka unsurların da kazanın meydana gelmesinde etkili olup olmadığının tespiti hususlarında ayrıntılı, gerekçeli bir rapor aldırılması, kazanın münhasıran alkolün etkisiyle gerçekleştiğinin anlaşılması durumunda sonucuna göre rücuen tazminata hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanın nedenlerle davalı sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 10/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9706, Karar No: 2011/9873, Tarih: 15.11.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/9706 E.  ,  2011/9873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ilk kesinti tarihini takip eden aybaşından itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davacının tarımsal faaliyeti nedeniyle sattığı ürün bedelinden ilk ... prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başı itibariyle 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının ilk ... prim kesintisinin yapıldığı 20.5.1998 tarihini takip eden aybaşı esas alınmak suretiyle 1.6.1998 tarihinden itibaren (zorunlu sigortalılık ve 2925 sayılı Yasaya tabi sigortalılık ile çakışmayan sürelerde) -çakışan süreler dışlanmak suretiyle tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.