muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2168, Karar No: 2023/2826, Tarih: 19.09.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/2168 E.  ,  2023/2826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/351 E., 2023/14 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ihraç kararının iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin davalı kooperatifin ortağı olduğunu, kooperatif tarafından kaba inşaatı tamamlanarak teslim edilen dairesinin kalan ince işlerini tamamlayarak dairesine taşındığını ve yaklaşık beş yıldır da dairesinde oturduğunu, durum bu iken müvekkiline icra emri gönderildiğini, icra emrinde davacı adına tahsisli daireye olan müdahalenin men'i, tahliye ve teslimin istenildiğinin görüldüğünü, müvekkilinin kooperatiften ihraç edildiğini icra emrinin tebliği ile öğrendiğini, ihraca dayanak ihtarnamelerin ve ihraç kararının tebliğinin usulsüz olduğunu ileri sürerek davalı kooperatif yönetim kurulunun 15.04.2010 tarih ve 12 sayılı ihraç kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacının kooperatif üyeliğinden ihracında tüm hukuki prosedürlerin uygulandığını, davacının mernis adresi olarak görünen adresine Tebligat Kanununun 21. maddesine göre usulüne uygun tebligatlar yapıldığını ve ihtarnameler safhasında ihraç kararının kesinleştiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 01/03/2018 tarihli ve 2014/105 Esas, 2018/173 Karar sayılı kararıyla; parasal yükümlülüklerini yerine getirmeyen davacıya borcun miktarı ve neye ilişkin olduğu açık ve anlaşılır olan ihtarnamelerin kanunda aranılan şartlara ve sürelere haiz olarak tebliğ edildiği, tebligatların Tebligat Kanunu 21. maddesi ve ilgili tüzük maddelerine uygun olarak yapıldığı, tebligatlarda herhangi bir usulsüzlük olmadığı, böylelikle ihraç kararının davacıya en son 29.04.2010 tarihinde tebliğ edildiği, bu nedenle davanın 3 aylık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 02.06.2020 tarihli ve 2018/1915 Esas, 2020/385 Karar sayılı kararıyla; ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 02.06.2020 tarihli ve 2018/1915 Esas, 2020/385 Karar sayılı kararıyla; ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 02.06.2020 tarihli ve 2018/1915 Esas, 2020/385 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 31.01.2022 tarih ve 2021/1263 Esas, 2022/378 Karar sayılı kararı ile davanın süresi içerisinde açıldığı kabul edilerek işin esasına girilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davacıya gönderilen ihtarnamelerin usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği, bilirkişi incelemesinde istenilen faiz miktarının hesaplamaların üzerinde olduğunun belirlendiği, bu nedenle yapılan işlemlerin ve alınan ihraç kararının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunda yapılan faiz hesabının hatalı olduğunu, genel kurullarda alınan faiz oranı üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini, ihraç kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, kararın bozulması gerektiğini temyiz sebepleri olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri,

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 19.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6399, Karar No: 2014/11748, Tarih: 28.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/6399 E.  ,  2014/11748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (2 kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan (2 kez)

mahkûmiyet, mağdur ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelendi;

Katılan mağdur ... vekilinin sanık hakkında mağdur ...'a yönelik kurulan eylemleri temyize hak ve yetkisi bulunmadığından, ...vekilinin mağdur ... yönünden kurulan hükümlere yönelik temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİYLE incelemenin sanık müdafiin temyizi ve sanığın ...'a yönelik eylemleri nedeniyle kurulan hükümlere yönelik ... vekilinin temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mağdur ...'a yönelik işlediği beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile mağdur ...'a karşı işlediği, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararının incelenmesinde;

Sanık hakkında mağdur ...'a yönelik nitelikli cinsel istismar suçundan hüküm kurulurken, mağdurun sanığa koruma ve gözetim için bırakıldığının anlaşılması karşısında, cezasında TCK.nın 103/3. maddesi gereğince arttırım yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu ve beraati kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, katılan mağdur ... vekili ve sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraat ve mahkûmiyet hükümlerinin ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdur ...'a yönelik işlediği beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismar suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdur beyanları, tanık ...'in anlatımları, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın nitelikli cinsel istismar eylemlerini, ...'in okuma yazma kursuna gitmeden önce mağduru sanığın koruma ve gözetiminde bıraktığı sırada işlediğinin anlaşılması karşısında, sanığın cezasında TCK.nın 103/3. maddesi gereğince arttırım yapılmaması,

Ancak;

Mağdur beyanları, tanık ...'in anlatımları, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın nitelikli cinsel istismar eylemlerini, ...'in okuma yazma kursuna gitmeden önce mağduru sanığın koruma ve gözetiminde bıraktığı sırada işlediğinin anlaşılması karşısında, sanığın cezasında TCK.nın 103/3. maddesi gereğince arttırım yapılmaması,

Kanuna aykırı, katılan mağdur ... vekili ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12442, Karar No: 2023/993, Tarih: 13.03.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/12442 E.  ,  2023/993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Basit kasten yaralama ve nitelikli kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2016 tarihli ve 2012/672 Esas, 2016/34 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a. Katılanlar ..., ... ve mağdur ...'e yönelik basit kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrası (e) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 3600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

b. Katılan Muammere yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrası (e) bendi, 87 nci maddesi üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesi birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2016 tarihli ve 2012/672 Esas, 2016/34 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 19.10.2020 tarihli ve 2020/21827 Esas, 2020/13885 Karar sayılı kararı ile sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas ilamı bulunduğu ve sanığın mükerrir olması sebebiyle 5237 sayılı Kanunun 86 ncı maddesi ikinci fıkrasında belirtilen seçimlik cezalardan hapis cezasının seçilmesi gerektiği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2021 tarihli ve 2020/485 Esas, 2021/243 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a. Katılanlar ..., ... ve mağdur ...'e yönelik basit kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrası (e) bendi, 58 inci maddesi, 53 üncü maddesi birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca ayrı ayrı 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

a. Katılanlar ..., ... ve mağdur ...'e yönelik basit kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrası (e) bendi, 58 inci maddesi, 53 üncü maddesi birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca ayrı ayrı 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

b. Katılan Muammere yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrası (e) bendi, 87 nci maddesi üçüncü fıkrası, 58 inci maddesi, 53 üncü maddesi birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi;

1. Haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

2. Takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

3. Mahkemenin erteleme, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve seçenek yaptırımlara ilişkin uygulamama gerekçesinin yeterli ve yasal olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın arkadaşı ... ile birlikte olay günü gece saatlerinde alkol almak ve ...'in işletme sahibinden olan alacağını istemek üzere birahaneye gittikleri, katılanların başka bir masada birlikte

eğlendikleri, sanığın dans etmek için masasından kalktığı esnada katılan ... ve arkadaşlarının bulunduğu masaya gittiği ve katılan ...'in ayağına ve masaya doğru tekme attığı, bunun üzerine ayağa kalkan ... ile sanık arasında kavga başladığı, her iki tarafın arkadaşlarının da kavgaya dahil olmasıyla kavganın büyüdüğü, sanığın üzerinden çıkarttığı bıçakla katılanlar ..., ... ve kavgayı ayırmaya çalışan Özgür'ü basit tıbbî müdahale ile giderilir şekilde, katılan ...'i ise basit tıbbî müdahale ile giderilmez ve vücutta hafif nitelikte kemik kırığına yol açacak şekilde kasten yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık aşamalardaki beyanlarında üzerine atılı suçlamaları tevil yollu ikrar etmiştir.

3. Katılanların aşamalardaki beyanlarında sanığın kendilerini bıçakla yaraladıklarını beyan etmişlerdir.

4. Katılanların ve mağdurun yaralanmasına ilişkin Genel Adlî Muayyene Raporlarının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

5. Mahkemece Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 19.10.2020 tarihli ve 2020/21827 Esas, 2020/13885 Karar sayılı kararına uyulmasına karar verilerek gereği yapılmıştır.

6. Sanığın Uyap sisteminden alınan adlî sicil kaydının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Haksız Tahrik

4. Katılanların ve mağdurun yaralanmasına ilişkin Genel Adlî Muayyene Raporlarının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

5. Mahkemece Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 19.10.2020 tarihli ve 2020/21827 Esas, 2020/13885 Karar sayılı kararına uyulmasına karar verilerek gereği yapılmıştır.

6. Sanığın Uyap sisteminden alınan adlî sicil kaydının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Haksız Tahrik

Sanık ile katılan ... arasında önceye dayalı husumet bulunduğu, olay günü sanık ve katılanların aynı birahanede ayrı ayrı eğlendikleri sırada sanığın sahneye çıkarak oynamaya başladığı sırada katılanların oturduğu masaya doğru giderek tekme attığı, katılan ...'in tepki vermesi üzerine kavga başladığı, mağdur ...'ün ise tarafları ayırmaya çalıştığı hususları birlikte değerlendirildiğinde ilk haksız hareketin katılanlara tekme atan sanıktan kaynaklandığı anlaşıldığından sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Takdiri İndirim

Takdiri indirim hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu Mahkemenin takdirinde olup Mahkemece "Sanığın sosyal ilişkileri, adli sicil kaydından anlaşılan geçmiş yaşantısı, cezanın failin geleceği üzerinde olan etkileri de nazara alınarak mahkememize olumlu bir kanaat gelmediğinden...." şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeye dayalı olarak sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği takdiri indirim nedeni uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Erteleme, Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması, Seçenek Yaptırımlar

Sanığın, mükerrir olduğu, kasıtlı bir suçtan mahkûmiyetinin bulunması karşısında Mahkemece, takdiren değil, kanunen hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme kurumunun uygulanmasına engel bulunduğu, kaldı ki bu durumun Mahkemece değerlendirildiği ve "Sanığın mükerrir olması, suça

yatkınlığı gözetilerek yeniden suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaate varılamadığından...." şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme kurumlarının uygulanmasına yer olmadığına ve cezanın seçenek yaptırımlara çevrilmediğine karar verildiği belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Vesair

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2021 tarihli ve 2020/485 Esas, 2021/243 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25855, Karar No: 2013/681, Tarih: 17.01.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/25855 E.  ,  2013/681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanıktan faizle borç para almanın yasaya aykırı olduğunu bilmesi gereken müştekinin suçtan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle temyiz hakkı bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca müşteki ... vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Müşteki ... vekilinin temyiz talebinin incelenmesine gelince;

Sanığa yüklenen tefecilik suçundan doğrudan doğruya zarar görmesi nedeniyle davaya katılma hakkı bulunan ... vekilinin verdiği temyiz dilekçesi nedeniyle davaya katılan olarak kabulüyle yapılan temyiz incelemesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Zamanaşımının son kesme nedeni olan sanığın sorgusunun yapıldığı 25.01.2006 tarihine göre temyiz süreci içinde sanık yararına olan 765 sayılı TCK'nın 102/4. maddesinde öngörülen dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından, katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde bulunmakla, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak KAMU DAVASININ DÜŞMESİNE, 17.01.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25676, Karar No: 2014/976, Tarih: 16.01.2014

**13. Ceza Dairesi         2012/25676 E.  ,  2014/976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I) Sanık ...'a yüklenen hırsızlık suçu bakımından yapılan incelemede;

Sanık ... ve kimliği belirlenemeyen arkadaşının, olay günü Bakırköy ilçesi ... Mahallesi ... Sokak içerisinde park halinde bulunan mağdura ait otomobilin sağ ve sol dikiz aynalarını sökerek alıp buradan ayrıldıkları; yolda yürümekte iken ... Sokak ile .. Sokağın kesiştiği yerde polis memurlarınca görülen sanığın kovalama sonucu yakalanıp, yere attığı dikiz aynalarının da ele geçirildiği anlaşılmakla; hırsızlık mahallinden farklı bir yerde, kesintisiz bir takip bulunmaksızın yakalanan sanığın eyleminin tamamlandığı gözetilmeden, teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından; 5237 sayılı TCK'nın 61/5. maddesinde yazılı sıralamaya aykırı olarak, sözü edilen yasanın 35/2. maddesinin aynı yasanın 143/1. maddesinden önce uygulanması ise, sonuç ceza değişmediğinden, ayrı ayrı bozma nedenleri yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II) Sanık ...'a yüklenen mala zarar verme suçu bakımından yapılan incelemede;

Zarar verilen dikiz aynasının bizatihi hırsızlık suçunun konusunu oluşturması karşısında, ayrıca mala zarar verme suçundan cezalandıralamayacağının gözetilmeyerek, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16/01/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13489, Karar No: 2020/9602, Tarih: 07.10.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/13489 E.  ,  2020/9602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nin 158/1-f-son, 31/3, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Suça sürüklenen çocuğun nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun kendisine ait Punc marka motorsikleti satmak amacıyla "sahibinden.com" adli internet sitesine ilan koyduğu, katılanın da ilanda belirtilen telefon numarasını arayarak suça sürüklenen çocuk ile görüştüğü, suça sürüklenen çocuğun katılana, İş Bankası hesabına 200 TL yatırması halinde motoru kargo ile gördereceğini söylediği, bunun üzerine katılanın belirtilen hesaba 200 TL yatırdığı ve suça sürüklenen çocuğa telefon açarak parayı yatırdığını söylediği, suça sürüklenen çocuğun da motoru katılanın verdiği adrese göndermek üzere kargoya verdiğini söylediği halde, motorun katılana gönderilmediği anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK’nin 158/1-f maddesinde düzenlenen bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına ve hiçbir cezai indirim sebebinin uygulanmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.