muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7076, Karar No: 2022/14482, Tarih: 08.06.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/7076 E.  ,  2022/14482 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sesli yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 27/05/2021 tarihli ve 2020/117204 soruşturma, 2021/60279 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul 8. Sulh Ceza Hâkimliğinin 07/07/2021 tarihli ve 2021/3737 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında; "5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin, sosyal paylaşım sitesi ... hesabında yer alan müvekkiline ait video paylaşımın altına şüphelinin "Faişe'' şeklinde yorum yapmak suretiyle hakaret suçunun işlediğinden bahisle yaptığı şikâyet üzerine, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca ... isimli sosyal paylaşım sitesi ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerinin, sitenin faaliyet merkezinin bulunduğu Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevaplanmadığı, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheli hakkında kovuşturma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Dosya arasında yer alan şüphelinin ... sayfasını gösterir belgede, "Şüphelinin memleketinin Akçaabat olduğu.." şeklinde kimliğini tespite yarayabilecek bilgilerin bulunduğunun anlaşılması karşısında, bahse konu şikayet üzerine başlatılan soruşturma kapsamında İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının İstanbul İl Emniyet Müdürlüğü Siber Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğüne hitaben yazmış olduğu 03/09/2020 tarihli yazıda, paylaşımı yapan şüphelinin kimlik, adres ve diğer irtibat bilgilerinin tespit edilmesinin istenmesini takiben, ilgili kurumlarla (Akçaabat İlçe Nüfus Müdürlüğü, Akçaabat İlçe Emniyet Müdürlüğü vs.) yazışma yapılarak araştırma yapılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kolluk tarafından düzenlenen şüphelinin sadece sosyal medya hesapları üzerinden yapılan sorgulamalara dayalı yetersiz olduğu değerlendirilen 07/01/2021 tarihli araştırma raporuna istinaden, şüphelinin kimliğinin tespit edilemediği ve atılı suça ilişkin Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevap verilmediğinden bahisle başkaca herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. " denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için. emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- İstanbul 8. Sulh Ceza Hâkimliğinin 07/07/2021 tarihli ve 2021/3737 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 08/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3197, Karar No: 2009/5447, Tarih: 30.04.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/3197 E.  ,  2009/5447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30.04.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve mera olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.01.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteğinin değer yönünden reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mera iddiasıyla tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiş, çekişmeli taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile ... merası olarak sınırlandırılmasına ve ... siciline ... Merası olarak kaydına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, tüm dosya içeriği ile özellikle çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanın öncesinden ve 12.09.1958 tarih 32 numaralı ... Tevzi Komisyonu çalışmalarında mera ve yaylak olarak saptanmasına, 4342 Sayılı Mera Kanununun 4.maddesi uyarınca mera ve yaylaklarda ... mülkiyet iddiasının dinlenemeyeceğine ve bu gibi yerler kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilemeyeceğine göre davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Mera; hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazların mera olduğunu iddia etmiş, yararlanma hakkına ilişkin bir dava ve talepte bulunmamıştır. Taşınmazların mera olduğu saptandığına göre, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16.maddesi hükmünce sınırlandırılarak, parsel numarası verilip bu niteliği ile ... siciline yazılmasıyla yetinilmesi

gerekir. Mahkemece, ayrıca aidiyet belirlemesi yapılması doğru olmayıp hükmün bu nedenle bozulması gerekirse de, düşülen yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç göstermediğinden karar düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1). bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2). bent uyarınca hükmün 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 ve 9. paragraflarının karardan bütünüyle çıkartılarak bunun yerine “Kars ili ... ilçesi Büyük ... köyü ... Yurt mevkiinde kain ... bilirkişisi raporunda kırmızı renkle gösterilen 101 ada 22, 23, 36, 37, 40, 41, 50 ve 51 parsellerin tapu kaydının iptali ile mera olarak sınırlandırılmasına ve ... siciline mera olarak yazılmasına” cümlesinin yazılmasına vE hükmün HUMK.nun 438/VII. maddesince DEĞİŞTİRİLEREK DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 30.04.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20864, Karar No: 2016/3273, Tarih: 01.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/20864 E.  ,  2016/3273 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, 5510 sayılı Yasa'nın 81. maddesi gereği yararlandığı desteğin 11.01.2013-11.01.2014 tarihleri arasında yararlandırılmaması işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacı işverenlikte yapılan denetim esnasında sigortasız işçi çalıştırıldığı gerekçesiyle Kuruma yapılan bildirim ve prim ödemesi esnasında 5510 sayılı Kanun'un 81/1-(ı) bendi kapsamında 01/02/2013 ila 31/01/2014 dönemleri arasındaki %5 oranındaki prim teşvikinden yararlandırılmaması işlemiyle ilgili işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı yapılan ihbar üzerine davacı işverenlikte yapılan denetim esnasında F.. Ö.. isimli kişinin sigortasız çalıştırıldığının tespit edildiği, tutanak tutulduğu, davacı işverenlik hakkında idari para cezası kesildiği, idari para cezasının iptaline ilişkin Mahkemesi'ne açılan davanın reddedildiği, tarafından yapılan işlemin hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, yapılan bildirim ve prim ödemesi esnasında 5510 sayılı Kanun'un 81/1-(ı) bendi kapsamında %5 oranındaki prim teşvikinden yararlanamayan davacı işverenin, bu hakka sahip olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

5510 sayılı Kanun'un 81/1-(ı) bendinde düzenlenen prim teşviği 5510 sayılı Kanun'a 5763 sayılı Kanun'un 24.maddesi ile eklenmiş olup 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

5510 sayılı Kanun'un 81/1-(ı) bendinde düzenlenen prim teşviği 5510 sayılı Kanun'a 5763 sayılı Kanun'un 24.maddesi ile eklenmiş olup 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

5510 sayılı Kanun'un 81/1-(ı) bendine göre; “(Ek: 15/5/2008-5763/24 md.) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki sigortalıları çalıştıran özel sektör işverenlerinin, bu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendine göre malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primlerinden, işveren hissesinin beş puanlık kısmına isabet eden tutar Hazinece karşılanır. İşveren hissesine ait primlerin Hazinece karşılanabilmesi için, işverenlerin çalıştırdıkları sigortalılarla ilgili olarak bu Kanun uyarınca aylık prim ve hizmet belgelerinin yasal süresi içerisinde Sosyal Güvenlik Kurumuna vermeleri, sigortalıların tamamına ait sigorta primlerinin sigortalı hissesine isabet eden tutarı ile Hazinece karşılanmayan işveren hissesine ait tutarı yasal süresinde ödemeleri, Sosyal Güvenlik Kurumuna prim, idari para cezası ve bunlara ilişkin gecikme cezası ve gecikme zammı borcu bulunmaması şarttır. Ancak olan prim, idari para cezası ve bunlara ilişkin gecikme cezası ve gecikme zammı borçlarını 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 48 inci maddesine göre tecil ve taksitlendiren işverenler ile 29/7/2003 tarihli ve 4958 sayılı Sosyal Sigortalar Kurumu Kanununa ve 22/2/2006 tarihli ve 5458 sayılı Sosyal Güvenlik Prim Alacaklarının Yeniden Yapılandırılması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ile diğer taksitlendirme ve yapılandırma Kanunlarına göre taksitlendiren ve yapılandıran işverenler bu tecil, taksitlendirme ve yapılandırmaları devam ettiği sürece bu fıkra hükmünden yararlandırılır. Bu bent hükümleri; 21/4/2005 tarihli ve 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerleri ile 8/9/1983 tarihli ve 2886 sayılı Devlet İhale Kanununa, 4/1/2002 tarihli ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanununa ve uluslararası anlaşma hükümlerine istinaden yapılan alım ve yapım işleri ile 4734 sayılı Kanundan istisna olan alım ve yapım işlerine ilişkin işyerleri, sosyal güvenlik destek primine tabi çalışanlar ve yurt dışında çalışan sigortalılar hakkında uygulanmaz. Hazinece karşılanan prim tutarları gelir ve kurumlar vergisi uygulamalarında gider veya maliyet unsuru olarak dikkate alınmaz. Bu fıkra ve diğer ilgili mevzuatla sağlanan sigorta prim desteklerinin aynı dönem için birlikte uygulanması halinde, bu destek öncelikle uygulanır. (Mülga yedinci cümle:21/5/2013-6486/5 md.) (Ek cümle: 31/7/2008-5797/2 md.) Bu fıkrada düzenlenen teşvik, kamu idareleri hariç bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin matrah, oran ve esaslar üzerinden 506 sayılı Kanunun geçici 20 nci maddesi kapsamındaki sandıkların statülerine tabi personel için de uygulanır. (Mülga son cümle:21/5/2013-6486/5 md.).”

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı SGK'ya yapılan ihbar üzerine davacı vakıfta yapılan denetim esnasında F.. Ö.. isimli kişinin sigortasız çalıştırıldığı iddiasıyla tutanak tutulduğu, 22/02/2013 tarih 2013/43/BY sayılı denetim raporunda davacı işverenlik hakkında idari para cezası uygulanması gerektiği ve 5510 sayılı Kanun'un 81/1-(ı) bendi gereğince % 5 puanlık prim teşvikinden yararlandırılmaması gerektiğinin belirtildiği, davacı işverenlik hakkında uygulanan 3.914,40 TL idari para cezasının iptali istemiyle İstanbul 9. İdare Mahkemesi'ne açılan davanın sayılı ilamıyla reddine karar verildiği, kararın Mahkemesi denetiminden geçerek kesinleştiği, denetim esnasında tutulan tutanakta sigortasız çalıştırıldığı iddiasıyla dinlenilen F.. Ö..'in 40 nolu odada isimli kişiye baktığını, geçici olarak burada çalışacağını, hastanın bakım servisine alınacağını, bu servise alınınca işinin biteceğini beyan ettiği, tutanakta F.. Ö..'in 978,00 TL aylık aldığının belirtildiği ancak aylığın kimin tarafından ödendiğinin araştırılmadığı, aynı tutanakta davacı işveren vakfa ait huzurevi başhemşiresi beyanının da aynı doğrultuda olduğu, aynı başhemşirenin ve hasta bakıcı mahkemece dinlenildiği, beyanlarında F.. Ö.. isimli bir çalışanlarının olmadığını, bu kişinin isimli kişinin bakımı için oğulları tarafından görevlendirildiğini ve ücretinin oğulları tarafından ödendiğini, zaman zaman gelip yardım ettiğini beyan ettikleri, mahkemece hükme yeterli bir şekilde sigortasız çalıştırıldığı iddia edilen F.. Ö..'in aylığını kimden aldığı olgusunun yöntemince araştırılmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş; davacı işveren vakfa ait kayıtların celbedilerek F.. Ö.. isimli şahsa yapılan ücret ödemesinin olup olmadığını araştırmak, F.. Ö..'in hastabakıcılık ve refakatçilik için hasta yakınları tarafından görevlendirilip görevlendirilmediği ve ücretin hasta yakınları tarafından ödenip ödenmediğini araştırmak, işveren vakfa ait herhangi bir kaydın bulunmaması halinde mevcut ve tutarlı tanık beyanlarına göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

01.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1005, Karar No: 2019/1096, Tarih: 25.02.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/1005 E.  ,  2019/1096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanık savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildiği halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmediği anlaşılmakla duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede,

Diğer temyiz itarazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan (Kapatılan) Fatih 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.02.2011 gün, 2010/143-145 Esas ve Karar sayılı ilamıyla 5237 sayılı TCK'nin 142/1-f maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı, ancak yapılan uyarlama sonucu İstanbul 46. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.03.2014 gün, 2012/886 Esas ve 2014/210 karar sayılı ilamında, karşılıksız yararlanma suçundan dolayı 5237 sayılı TCK'nin 163/3. maddesi uyarınca sanığın neticeten 10 ay hapis cezası ile cezalandırıldığının anlaşılması karşısında; uyarlama neticesinde hükmolunan 10 ay hapis cezası yerine, 1 yıl 8 ay hapis cezasının tekerrür uygulamasına esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “Tekerrür uygulamasına ilişkin bölümün” çıkartılması ve yerine “Sanığın İstanbul 46. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.03.2014 gün, 2012/886 Esas ve 2014/20 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı 163/3. maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı ve böylece sanığın mükerrir olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında TCK'nin 58/7. maddesi gereğince cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7414, Karar No: 2016/11641, Tarih: 22.06.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/7414 E.  ,  2016/11641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Jetonmatike atılan paralardan bozuklukları alan sanığın eyleminde, .. ... A.Ş.'nin suçtan doğrudan doğruya ve gerçek anlamda zarar görmesi söz konusu olmadığından, kamu davasına katılamayacağı, usule aykırı olarak verilen katılma kararının da vekile hükmü temyiz yetkisi vermeyeceği nazara alınarak, katılan vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 22.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7587, Karar No: 2011/6662, Tarih: 17.11.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/7587 E.  ,  2011/6662 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca büyük alanda daire yapıldığından bahisle fazla imalât bedelinin tahsiline karar verilmesi istemi ile açılmıştır. Davalılar reddini savunmuş, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında imzalanan 19.12.1997 tarihli sözleşmede arsa sahiplerine verilecek dairelerin 112 m2 olacağı kararlaştırılmış, daire paylaşımına ilişkin 01.05.2000 tarihli ek sözleşmede A blokta kat adedinin fazlalaşması nedeniyle taraflarca yeniden paylaşım yapılmış, arsa sahipleri ile kooperatife A bloktan isabet eden bağımsız bölümler gösterilerek asıl sözleşmenin de geçerli olduğu kabul edilmiştir. Asıl sözleşmenin 1. maddesinde inşaattan arsa sahiplerine %33 payın verileceği, kalanın kooperatife ait olacağı belirtildiğine göre inşaat alanının sonradan büyümesine bağlı olarak arsa sahiplerine verilecek bağımsız bölüm alanlar, 112 m2’den 120 m2’ye çıkmış ve her dairede 8 m2 büyüme olmuş ise de sözleşmedeki paylaşım oranına göre diğer bağımsız bölümler de aynı oranda genişletilerek inşa edilmiş bulunduğundan yüklenicinin de genişleyen miktar oranında arsadan yararlanmak suretiyle paylaşım oranına göre arsa payı aldığından karşılığının arsa sahiplerince davacı yükleniciye ödenmiş olduğu kabul edilmelidir. Bu nedenle davacının fazla inşaat yaptığından bahisle ayrıca nakit bedel istemi doğru bulunmadığından davanın reddine karar verilmesi gerektiği halde kabul edilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 17.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2568, Karar No: 2011/799, Tarih: 04.02.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/2568 E.  ,  2011/799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali ve alacak istemine ilişkin davada ... 1.Asliye Hukuk ve ... 2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, sözleşmenin iptali ve alacak istemine ilişkindir.

... Asliye Hukuk Mahkemesince, taşınmazın ... olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... Asliye hukuk Mahkemesi ise,sözleşmeye göre ... Mahkemeleri yetkili kılındığından söz ederek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Dava taşınmazının aynına yönelik olmayıp, ödediği paranın iadesine ve uğradığı zararın giderilmesine ilişkindir.

HUMK.nun 9. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının ikametgahının bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edildiği veya davalı ya da vekilinin dava tarihinde orada bulunması kaydıyla, sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Öte yandan yine aynı kanunun 22. maddesinde tarafların yetki sözleşmesi yapmak suretiyle yetkili olmayan bir mahkemenin yetkisini kabul edebilecekleri belirtilmiştir. Tarafların sözleşmede yetkili mahkemeyi kararlaştırmış olmaları, HUMK.nun 9. maddesi uyarınca genel yetkili olan ve 10. maddedeki kural gereğince özel yetkili bulunan mahkemelerin yetkilerini kaldırmaz. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir. (Bkz. HGK. 5.11.2003, 2003/13-640-627 sayılı kararı)

Somut olayda davacı ile davalı arasındaki ... İnşaat

çamlıca evleri satış sözleşmenin 11/1 maddesi uyarınca ... Mahkemelerinin yetkili olduğunu kararlaştırılmıştır. Bu nedenle yetki sözleşmesi uyarınca, sözleşmesinin iptali ve alacak isteminden oluşan ve yetki itirazında bulunulmayan, uyuşmazlığın ... Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25.ve 26. maddeleri gereğince ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 04.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.