muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/175, Karar No: 2021/701, Tarih: 29.12.2021

Hüküm kısmında ise;

"…2- Polis memuru olan Sanıkların her iki müştekiyi cebir tehdit kullanarak hürriyetlerinden yoksun kılma suçunu işledikleri subut bulduğundan Sanıkların eylemine uyan TCK'nun 109/1-2 md gereğince suçun işleniş biçini dikkate alınarak asgari hadden hareketle takdiren 2'şer yıl hapis cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına,

Suçun birden fazla kişi ve kamu görevinin yerine getirilmesi ve kamu görevinin sağladığı nufuzun kötüye kullanılması suretiyle işlenmiş olması nedeniyle Sanıklara verilen cezanın TCK'nun 109/3 md gereğince Sanıklara verilen ceza 1 kat arttırılmak suretiyle, 4'er yıl hapis cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına,

Sanıkların kişilikleri yargılama sürecindeki olumlu tutum ve davranışları lehlerine hafifletici sebep kabul edilerek cezaları TCK 62 md gereğince 1/6 oranında indirilerek 3'er yıl 4'er ay hapis cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına,

Sanıklara verilen bu cezadan takdiren başkaca arttırma yada eksilme yapılmasına yer olmadığına," ibaresine yer verildiği,

Özel Dairece 10.09.2018 tarih ve 5067-5064 sayı ile;

"…Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin onanmasına," karar verildiği,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.12.2018 tarihli ve 93821 sayılı itirazının konu takdimi bölümünde;

"…... Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/03/2013 gün ve 2012/682 Esas, 2013/81 Karar sayılı ilamı ile sanıkların, müsnet Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan eylemlerine uyan 5237 s TCK nın 109/2, 109/3, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 2 kez 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, Hakaret ve Kasten yaralama suçlarından ise 5271 s CMK nın 231/5-6. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının gere bırakılmasına karar verilmiştir." şeklinde açıklama yaptığı,

Uyap kayıtlarında yapılan incelemede; sanıklar Engin Özkara ve Ender Yıldırım'ın adli sicil kayıtlarında TCK'nın 109/2, 109/3-c, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezasına ilişkin olarak bir kayıt bulunduğu,

Anlaşılmaktadır.

Uyap kayıtlarında yapılan incelemede; sanıklar Engin Özkara ve Ender Yıldırım'ın adli sicil kayıtlarında TCK'nın 109/2, 109/3-c, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezasına ilişkin olarak bir kayıt bulunduğu,

Anlaşılmaktadır.

Katılan ... 19.07.2011 tarihinde Savcılıkta; 17.07.2011 tarihinde saat 08.00-09.00 sıralarında mağdur ... ile birlikte çarşı iznine çıktıklarını, alaydan 200-300 metre kadar uzaklaştıklarını, o sırada polislerin kendilerini GBT sorgulaması için çağırdıklarını, polisin ...’a "Gel lan buraya. Kimliğini ver." diyerek sert bir şekilde göğsüne vurduğunu, o sırada kendisinin araya girerek sakinleştirmeye çalıştığını, polisin, kendisine "Sana ne lan? Piç." dediğini ve kendilerini arabaya bindirip ıssız bir yere doğru götürdüklerini, üç polisten ikisinin kendilerine aracın içinde vurmaya başladıklarını, daha sonra kendilerini ıssız boş bir arazide aracın içinde dövdüklerini, bir polisin biber gazı sıktığını, ardından Erzincanlı olan polisin araya girdiğini, alayın karşısında bulunan benzin istasyonuna götürüp ellerini yüzlerini yıkadıklarını ve serbest bıraktıklarını, kendilerine karışmayan polis memurunun özür dilediğini, daha sonra GATA’dan darp raporu aldıklarını, arabanın plakasını tam alamadığını, 34 AA ile başladığını, 6456 ile bittiğini, 64 ile 56 arasında bir harf olduğunu ancak onu hatırlamadığını,

18.10.2011 tarihinde Savcılıkta; Sancaktepe İlçe Emniyet Müdürlüğünün 19.10.2011 tarihli yazısının ekinde bulunan Sümer Caddesi ve civarında çalışan ekiplerde görevli polis memurlarının resim fotokopilerinin gösterilerek sorulması üzerine; olay tarihinde kendisini döven polis memurlarını teşhis ettiğini, ... ile ... isimli polis memurlarının kendisini darbettiğini,

Mahkemede; olay günü çarşı iznine çıktıklarını, polis memurlarının kendilerinden kimliklerini istediklerini, kimliği verip asker olduklarını ifade ettiklerini, mağdur ...’ın "Ben askerim. Günde on defa kimlik istiyorsunuz." dediğini, ...'a ... attıklarını ve bir anda kendisine ve ...’a saldırdıklarını, çok fazla küfür ettiklerini, sinkaflı sözlerin iddianamede olmadığını, "Piç!" dediklerini, ne olduğunu anlamadığını, hiçbir şey söylemediğini, ardından kendilerini araca bindirerek bir dağ başına götürdüklerini, orada tam ortam yumuşayacakken memleketlerini sorduklarını, ...'lu olduğunu öğrenen sanık ...'in "Hepiniz kürtsünüz, teröristsiniz, pkklısınız. Allah hepinizin belasını versin." diyerek tekrar kendisini darbettiğini, ardından bir benzin istasyonu yanında kendilerini bıraktıklarını,

Mağdur ... 19.07.2011 tarihinde Savcılıkta; 17.07.2011 tarihinde arkadaşı katılan ... ile çarşı iznine çıktığını, nizamiyeden çıktıktan sonra 200 metre ileride 3 polis memurunun kendilerini durduğunu, GBT sorgulaması yaptıklarını, o sırada tanımadığı bir kişinin polislere bağırdığını, "Günde 5 kere GBT sorgusu olur mu?" dediğini, bunun üzerine polislerden birisinin gelerek göğsüne vurduğunu, "Sen de kimliğini ver." dediğini ve suratına bir kaç kez ... attığını, bunun üzerine Recep Barış’ın gelerek araya girmek istediğini, polisin ona "Sen karışma piç." dediğini, ona da bir ... attığını, ardından kendilerine arabaya binmelerini söylediğini, arabaya bindirdiklerini, arabanın plakasını tam olarak hatırlamadığını, plakanın 34 6456, olduğunu ancak arada hatırlamadığı bir harfin daha bulunduğunu, ıssız bir yere götürüldüklerini, polislerden ikisinin kendilerini dövmeye başladığını, birisinin olaya hiç karışmadığını, daha sonra olaya karışmayan polisin araya girdiğini, kendilerini tekrar jandarma alayının karşısındaki petrol istasyonuna götürdüklerini, orada ellerini ve yüzlerini yıkayıp birer tane şeker vererek serbest bıraktıklarını, aynı gün GATA’da darp raporu aldıklarını, kendisinin sırtında tırnak izi olduğunu, diğer yaralarının iyileştiğini,

18.10.2011 tarihinde Savcılıkta; Sancaktepe İlçe Emniyet Müdürlüğünün 19.10.2011 tarihli yazısının ekinde bulunan Sümer Caddesi ve civarında çalışan ekiplerde görevli polis memurlarının resim fotokopilerinin gösterilerek sorulması üzerine; olay tarihinde kendisini darbeden polis memurlarını gösterilen fotoğraf fotokopilerinden ... ve ... olarak tespit ettiğini,

Tanık ... Savcılıkta; sanıklar ... ile ...'ı tanıdığını, onlarla kısa bir süre aynı ekipte... tarafında çalıştıklarını, kendisine sorulan hususlarla alakalalı olarak herhangi bir bilgisinin olmadığını, mağdurları tanımadığını ve hatırlamadığını, sanıklarla görev yaptığı süre içerisinde herhangi bir kimseye karşı darbetme ve kötü bir muamele olayına tanık olmadığını, Sarıgazi’deki askeri birlikte askerlik yapanların büyük çoğunluğunun kolları jiletli ve dövmeli kişiler olduklarını, uyuşturucu kullanıldığı ihbarlarının sık sık yapıldığını, bu tür olaylar açısından oradaki polislerin biraz daha hassasiyet gösterdiklerini ancak hiçbir polisin bu kişilere kötü davrandıklarını görmediğini, kötü davranacaklarını da düşünmediğini,

Beyan etmişlerdir.

Beyan etmişlerdir.

Sanık ... Savcılıkta; mağdurları tanımadığını, şikâyet konusuyla ilgisinin olmadığını, aynı ekipte sanık ...’ın da bulunduğunu, ekiplerinde iddia edilen tarihte görevli olan diğer arkadaşlarının isimlerini daha sonra bildireceğini, Sarıgazi’deki askeri kışlada izne çıkan askerlerin bir kısmı hakkında uyuşturucu kullanmaları nedeniyle zaman zaman işlem yaptıklarını ancak hiç kimseye kötü davranmadıklarını, iddiaları reddettiğini, öyle bir şey olması durumunda evrak tanzim edeceklerini, mağdurları da tanımadığını, kendisini neden teşhis ettiklerini anlamadığını, yapısı gereği de vatandaşa kötü davranmasının mümkün olmadığını,

Mahkemede; sanık ...’le zaman zaman aynı ekipte çalıştığını, askerlik görevini yapan bazı kişilerin askeri alandan çarşı iznine çıktıklarında bali kullandıkları veya çevreyi rahatsız ettikleri ihbarı üzerine onları komutanlarına teslim ettiklerini, bazılarına işlem yaptıklarını, mağdurları tanımadığını, iddia edilen olayları da gerçekleştirmediğini, suçsuz olduğunu,

Sanık ... Savcılıkta; mağdurları tanımadığını, şikâyet konusu olaylarla hiçbir ilgisinin olmadığını, iddia edilen tarihte... merkez mahallesinde görev yaptığını, ekip arkadaşlarının sanık ... ve tanık ... olduğunu, Sarıgazi’deki askeri kışlada izne çıkan askerlerin bir kısmının uyuşturucu ve bali kullandıklarını, bu nedenle zaman zaman haklarında işlem yaptıklarını ancak bu olaylarla ilgili kesinlikle adli evrak tanzim ettiklerini, gerektiği takdirde rapor alıp evraklara eklediklerini, sorulan olayı kesinlikle kendisinin gerçekleştirmediğini, böyle bir şey olması hâlinde evrak tanzim edeceklerini, mağdurları da tanımadığını, kendisini neden teşhis ettiklerini de anlamadığını, suçlamayı reddettiğini, yapısı gereği vatandaşa kötü davranmasının mümkün olmadığını,

Mahkemede; ekip olarak İsmail Hakkı Tunaboylu kışlasına yakın bir yerde çalıştığını, askerlerin zaman zaman dışarı çıkıp uyuşturucu ve bali gibi maddeler kullandıklarını, askerliğini yapan bazı kişileri yakalayıp komutanlarına teslim ettiklerini, iddianamede belirtilen olaylarla bir ilgisinin olmadığını, mağdurların, kendilerinin ekipte bu şekilde görev yaptıklarını görmüş olma ihtimali nedeniyle böyle bir iftirada bulunmuş olabileceklerini, diğer sanıkla birlikte mağdurlara hakaret etmeleri, yaralamaları veya hürriyetinden yoksun kılmaları gibi bir durumun söz konusu olamayacağını, sanıktan ...plakalı polis otolarını kullanıp kullanmadıklarının sorulması üzerine; belirtilen plakalı araçları kendilerinin kullanmadıklarını, emniyette kullandıkları araçlara ait plakaların... ile başlayıp .... şeklinde devam ettiğini,

Savunmuşlardır.

Uyuşmazlık konularının sırasıyla ele alınmasında fayda bulunmaktadır.

Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 10.09.2018 tarihli kararında sanıkların mağdurlara karşı eylemleri nedeniyle ayrı ayrı iki kez mi yoksa ayrı ayrı bir kez mi kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetlerinin onandığı;

Savunmuşlardır.

Uyuşmazlık konularının sırasıyla ele alınmasında fayda bulunmaktadır.

Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 10.09.2018 tarihli kararında sanıkların mağdurlara karşı eylemleri nedeniyle ayrı ayrı iki kez mi yoksa ayrı ayrı bir kez mi kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetlerinin onandığı;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itiraz yetkisi, 1412 sayılı CMUK'da temyize ilişkin hükümler içerisinde düzenlenmişken, 5271 sayılı CMK'da olağanüstü kanun yolları kısmında yer almıştır. 1412 sayılı CMUK'nın 322/4. maddesi; "Ceza dairelerinden birinin kararına karşı Cumhuriyet Başmüddeiumumisi, ilamın kendisine verildiği tarihten otuz gün içinde Ceza Umumi Heyetine itiraz edebilir." biçiminde iken, 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesi; "Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kuruluna itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz." şeklinde düzenlenmiştir.

Görüldüğü üzere, 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinde yer alan "lehe itirazda süre aranmayacağına" ilişkin cümle dışında madde metinleri benzerlik arz etmektedir.

05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesiyle, CMK'nın 308. maddesine;

"(2) İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

(3) Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir." şeklindeki (2) ve (3) numaralı fıkralar eklenmek suretiyle madde son şeklini almıştır.

Temyiz incelemesi sonucu Yargıtay ilgili Ceza Dairesince hükme ilişkin karar verilmesiyle olağan kanun yolları sona ermektedir. Bu aşamadan sonra ancak CMK'nın 308. maddesi uyarınca olağanüstü kanun yolu olan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itirazı gündeme gelebilecektir.

5271 sayılı CMK'nın olağanüstü yasa yolları bölümünde yer alıp 308. maddesinde düzenlenen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itirazının, Özel Ceza Daire kararlarındaki hukuka aykırılıkların, Ceza Genel Kurulu tarafından giderilmesini isteme ve bu yolla içtihat birliğini sağlama işlevinin yanı sıra kamuoyunun tatminini amaçlayan diğer bir yönü de bulunmaktadır. Ancak bu kanun yolu ile hangi hukuka aykırılıkların denetleneceği yönünde gerek 1412 sayılı CMUK'nın 322/4. maddesinde, gerekse 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinde bir açıklık bulunmamaktadır.

Görüldüğü gibi bu yol, Yargıtay Ceza Daireleri kararlarına karşı başvurulan olağanüstü bir kanun yolu olup, bu yetki Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısına aittir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının olağanüstü kanun yollarından birisi olan itiraz kanun yoluna başvurabilmesi için ön koşul; Yargıtay ceza daireleri tarafından temyiz incelemesi yapılarak bir karar verilmesidir. Hakkında temyiz incelemesi yapılarak hüküm kurulmayan sanık hakkında itiraz kanun yoluna başvurulması mümkün değildir.

Görüldüğü gibi bu yol, Yargıtay Ceza Daireleri kararlarına karşı başvurulan olağanüstü bir kanun yolu olup, bu yetki Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısına aittir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının olağanüstü kanun yollarından birisi olan itiraz kanun yoluna başvurabilmesi için ön koşul; Yargıtay ceza daireleri tarafından temyiz incelemesi yapılarak bir karar verilmesidir. Hakkında temyiz incelemesi yapılarak hüküm kurulmayan sanık hakkında itiraz kanun yoluna başvurulması mümkün değildir.

Bu açıklamalar ışığında ön sorun değerlendirildiğinde;

Sanıklar hakkında mağdurlara karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan iddianame düzenlendiği, iddianamenin kabulüyle sanıklar hakkında yapılan yargılamada sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetlerine karar verildiği, bu kararın sanıklar müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine Özel Dairece onandığı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazında sanıkların iki kez kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetine karar verildiği belirtilerek itiraz kanun yoluna başvurulduğu olayda;

Sanıklar hakkında kasten yaralama suçuna ilişkin olarak düzenlenen iddianamede sevk maddesinin yanında parantez içinde "2 kez" ibaresinin bulunması, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin olarak söz konusu ibareye yer verilmemesi, Yerel Mahkemenin gerekçeli kararının hüküm kısmında kasten yaralama suçundan sanıklar hakkında mağdurlara karşı ayrı ayrı ikişer kez hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine karşın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda sanıklar hakkında mağdurlara karşı bir kez kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması, Yerel Mahkeme kararının gerekçe kısmında "TCK'nın 109/1-2-3, TCK 86/2(iki kez)" şeklindeki ibareye yer verilmesi ve sanıkların adli sicil kayıtlarında TCK'nın 109/2, 109/3-c, 62 ve 53. maddeleri uyarınca bir kayıt bulunması hususları bir bütün olarak dikkate alındığında Yerel Mahkemece sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan bir mahkûmiyet hükmü kurulduğu ve sanıklar müdafisinin temyizi üzerine Özel Dairece sanıklar hakkındaki birer mahkûmiyet hükmünün onandığı hususunda tereddüt bulunmadığı kabul edilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi; Özel Daire kararında sanıkların mağdurlara karşı eylemleri nedeniyle ayrı ayrı iki kez mi yoksa ayrı ayrı bir kez mi kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyet hükümlerinin onandığına ilişkin bir açıklık bulunmadığı, bu nedenle itirazın değişik gerekçeyle kabul edilerek dosyanın Özel Dairenin onama kararının kapsamının belirlenmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

Ön sorun konusunda ulaşılan sonuç karşısında sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun sübuta erip ermediği;

TCK’nın "Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" başlıklı 109. maddesi;

Ön sorun konusunda ulaşılan sonuç karşısında sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun sübuta erip ermediği;

TCK’nın "Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" başlıklı 109. maddesi;

"(1) Bir kimseyi hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakan kişiye, bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası verilir.

(2) Kişi, fiili işlemek için veya işlediği sırada cebir, tehdit veya hile kullanırsa, iki yıldan yedi yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(3) Bu suçun;

a) Silahla,

b) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

c) Kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle,

d) Kamu görevinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

e) Üstsoy, altsoy veya eşe karşı,

f) Çocuğa ya da beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

İşlenmesi halinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza bir kat arttırılır.

(4) Bu suçun mağdurun ekonomik bakımdan önemli bir kaybına neden olması halinde, ayrıca bin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur.

(5) Suçun cinsel amaçla işlenmesi halinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek cezalar yarı oranında artırılır.

(6) Bu suçun işlenmesi amacıyla veya sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır." şeklinde düzenlenmiş iken,

14.07.2021 tarihinde yürürlüğe giren 7133 sayılı Kanun'un 9. maddesi ile;

"1) Bir kimseyi hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakan kişiye, bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası verilir.

(2) ...

(3)...

(3) …

e) Üstsoy, altsoy veya eşe ya da boşandığı eşe karşı,

İşlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza bir kat artırılır.

(4)…

(5)…

(6)…",

Hâlini almıştır.

Maddenin birinci fıkrasında; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun temel şekli düzenlenmiş, ikinci fıkrasında; suçun cebir, tehdit veya hile ile işlenmesi ve üçüncü fıkrasında ise; altı bend hâlinde, suçun silahla, birden fazla kişi ile birlikte, kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle, kamu görevinin sağladığı nüfuz kötüye kullanmak suretiyle, üstsoy, altsoy veya eşe karşı, çocuğa ya da beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı işlenmesi nitelikli hâller olarak yaptırıma bağlanmış, dördüncü fıkrasında; suçun netice sebebiyle ağırlaşmış hâline, beşinci fıkrasında; cinsel amaçla işlenen özgürlüğü kısıtlama suçuna yer verilmiş, altıncı fıkrasında ise; suçun işlenmesi amacıyla veya sırasında kasten yaralama suçunun sonucu itibariyle ağırlaşmış hâllerinin gerçekleşmesi hâlinde, ayrıca bu suça ilişkin hükümlerin de uygulanacağı belirtilmiştir.

Bu suç tipi ile bireylerin hareket özgürlüğünün hukuka aykırı biçimde kaldırılması veya sınırlanması eylemleri cezalandırılmak istenmiştir. Nitekim bu husus madde gerekçesinde; "Bu suç ile korunan hukuki değer, kişilerin kendi arzusu ve iradesi çerçevesinde hareket edebilme hürriyetidir" şeklinde belirtilmiştir. Suçun maddi unsuru, kişinin özgürlüğünden yoksun bırakılmasıdır. Bu fiil, failin doğrudan doğruya veya dolaylı hareketleriyle ve çeşitli araçlar kullanılarak gerçekleştirilebilir. Sonuç ise mağdurun hareket etme ya da yer değiştirme özgürlüğünün kaldırılması biçiminde kendini gösterir.

Fail, kişinin özgürlüğünden yoksun bırakılmasına yönelik fiili, doğrudan doğruya veya dolaylı hareketleriyle ve çeşitli araçlar kullanarak gerçekleştirebilir. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu, serbest hareketli bir suç olduğundan, bir yere gitme veya bir yerde kalma özgürlüğünün kaldırılması neticesini doğurabilecek her türlü hareket ile işlenebilecektir. Maddede sadece "bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakmak" tan söz edilmiş, fiilin işleniş şekli, yeri, zamanı ve süresi konusunda bir sınırlama yapılmamıştır. Bu nedenle suç mağdurun bir yere gitme veya bir yerde kalma özgürlüğünün ihlal edilmesi sonucunun doğması kaydıyla, her zaman her yerde işlenebilir. Fiilin herkesin girebileceği bir yerde, özel, kapalı veya açık alanda gerçekleştirilmesinin yahut uzun veya kısa süreli olmasının bir önemi bulunmamaktadır. Suçun oluşması için mutlaka mağdurun bir yere kapatılmış olması gerekmeyip aleni bir yerde tutma veya böyle bir yere götürme hâlinde dahi diğer unsurlar da var ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu oluşacaktır. Kesintisiz bir suç olması sebebiyle suçun tamamlanma ve bitme zamanları farklı olabilmektedir. Mağdurun hürriyetinin kısıtlanması ile suç tamamlanır, ancak sona ermez. Mağdurun tekrar hürriyetine kavuştuğu an suçun sona erme zamanıdır. Suç tamamlandıktan sonra kısa sürede sona erdirilebileceği gibi günlerce de sürdürülebilir. Öte yandan özgürlükten yoksun bırakma kavramı, anlık olmayan bir süreyi zorunlu olarak içerdiğinden, suçun tamamlanması için fiil ile sonucun hukuken kabul edilebilecek bir zaman müddetince sürmesi gerekmektedir. Sürenin çok kısa olup olmadığı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma niteliği taşıyıp taşımadığı, hareketin ağırlığı, önemi ve ciddiyeti ile birlikte hâkim tarafından değerlendirilip belirlenecektir. Sonuç ise, mağdurun bir yere gitme ya da bir yerde kalma özgürlüğünün kaldırılması biçiminde ortaya çıkmaktadır.

Suçun manevi unsuru; failin, mağduru şahsi özgürlüğünden yoksun bırakmaya yönelik hareketleri gerçekleştirmeyi bilmesi ve istemesi, yani genel kasttır. Kanun'un metni ve ruhundan anlaşılacağı üzere, suçun temel şeklinin oluşumu için saik (özel kast) aranmamıştır. Nitekim bu görüş öğretide (Kişilere Karşı İşlenen Suçlar, Çetin Özek-Sahir Erman, ... 1994, s. 130; Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Ayhan Önder, 4. Bası, ... 1994, s. 31; Teorik-Pratik Ceza Hukuku, Durmuş Tezcan-... Ruhan Erdem-... Önok, ... 2008, s. 363; Ceza Hukuku Özel Hükümler, ... Emin Artuk-... Gökcen, ... 2018 ... Yayınevi, 17. Baskı, s. 368) ve yargısal kararlarda da (Ceza Genel Kurulunun 29.06.2010 tarihli ve 110-161, 23.01.2007 tarihli ve 275-9, 03.12.2002 tarihli ve 288-419 sayılı ile bu güne kadar süreklilik arz eden çok sayıdaki kararları) benimsenmiştir. Suçun oluşabilmesi için kişiyi hürriyetinden yoksun kılma yönündeki ihlalin hukuka aykırı olarak yapılması, diğer bir deyişle eylemde hukuka uygunluk nedenlerinin bulunmaması zorunludur. Hukuka aykırılık, öğretide genel olarak hukuk düzeninin izin vermediği hâlleri ifade etmektedir.

Uyuşmazlık konusunun açıklığa kavuşturulabilmesi için Türk Ceza Kanunu'ndaki cebir kavramları üzerinde durulmalıdır.

Türk Dil Kurumunun Büyük Türkçe Sözlüğüne göre, "zor, zorlayış" anlamlarına gelen cebir; suç olarak düzenlendiği TCK'nın 108. maddesinin gerekçesinde "kişiye karşı fiziki güç kullanmak suretiyle, onun veya bir üçüncü kişinin iradesi ve davranışları üzerinde zecrî bir etki meydana getirilmesidir" şeklinde tanımlanmıştır.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;