muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3271, Karar No: 2017/8378, Tarih: 25.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/3271 E.  ,  2017/8378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Mahkemece en eski tarihli memleket haritaları ile hava fotoğraflarının ve dava tarihinden geriye doğru 15-20 yıl öncesine ait memleket haritaları ile hava fotoğraflarının getirtilmesi, sonrasında dava dosyası hükme esas raporları sunan fen ve orman bilirkişilerine verilerek, bu hava fotoğrafları ile memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine 1/5000 ölçekte bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, dağılım oranı, hakim ağaç türü, kullanım şekli ve niteliği ile tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı, tasarruf sınırları bulunup bulunmadığının detaylı olarak incelendiği müşterek imzalı, krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 25/10/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1362, Karar No: 2018/3798, Tarih: 26.04.2018

**10. Ceza Dairesi         2016/1362 E.  ,  2018/3798 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın kolluk ve mahkemedeki beyanlarından suça konu kenevirleri kendisinin diktiğine ilişkin ikrarı, olay tutanağına göre de suç konusu kenevirlerin ele geçirildiği yerin sanığın kendi kullanımında olan ikameti olması ve ele geçen kenevirlerin esrar elde etmeye elverişli olduğuna ilişkin ekspertiz raporu birlikte değerlendirildiğinde, sanığa atılı suçun sübut bulduğu gözetilmeden, dosya kapsamına uygun olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 26.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29015, Karar No: 2020/5681, Tarih: 04.06.2020

**22. Hukuk Dairesi         2016/29015 E.  ,  2020/5681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı ile davalı ... Belediye Başkanlığı'nın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin davalı ... Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine, 04/06/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7424, Karar No: 2014/6916, Tarih: 06.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/7424 E.  ,  2014/6916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MUĞLA 2.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/07/2013

NUMARASI : 2009/579-2013/542

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı idare vekili dilekçesinde, Muğla Devlet Hastanesinde görev yapan davalı doktorun başka bir sağlık kuruluşunda hizmet içi eğitim gördüğü sırada, kendisine döner sermaye ek ödemesinden fazla ödeme yapıldığını beyan ederek, şimdilik 8.256 TL fazla ödemenin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında, yapılan ödemede kendisinin bir kusurunun bulunmadığını, edindiği deneyimi kendi hastanesinde kamu yararında kullandığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyada mevcut, Sayıştay uzman denetçilerinden alınan iki ayrı raporda özetle, "hizmet içi eğitim gören davalı doktora, bu hizmeti süresince, fiilen çalışanlara uygulanan 2,5 kat sayısı dikkate alınarak ek ödeme yapıldığı, oysa ki 0,80 kat sayısının esas alınması gerektiği, bu nedenle de davalıya 8.552 TL fazla ödeme yapıldığı" belirtilmiştir.

Akabinde, avukat bilirkişiden alınan 21.02.2012 tarihli raporda ise "Davalının hizmet içi eğitim için görevlendirildiği dönem için kendisine 2,5 katsayı uygulamasının yönetmelik hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, dolayısıyla da ortada bir kamu zararının bulunmadığı" belirtilmiş, mahkeme tarafından da bu rapor esas alınarak hüküm tesis edilmiştir.

HUMK.nun 275. ve devamı maddelerinde; "bilirkişilik" müessesesi düzenlenmiş olup, anılan maddede mahkemenin çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar vereceği düzenlendikten sonra 286.maddede de bilirkişinin oy ve görüşünün hakimi bağlamayacağı düzenlenmiş ise de işin çözümünde teknik bilgi ve birikimin gerekliliğine inanılarak bilirkişi incelemesi yaptırıldığına göre verilen raporlar çelişkili ise mahkeme HUMK.nun 283.maddesi hükmüne dayalı olarak, bilirkişiden açıklama ya da ek rapor isteyebileceği gibi 284.maddesi hükmüne dayalı olarak yeni bir bilirkişi heyeti oluşturularak yeni bir rapor alabilir.

Aynı ilkeler 6100 sayılı HMK beşinci bölümünde; "bilirkişi incelemesi" ismi altında ve 266-287.maddeleri arasında düzenlenmiştir.

Bilirkişi raporu kural olarak hâkimi bağlamaz. Hakim raporu serbestçe takdir eder. Hakim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasındaki çelişki varsa hakim çelişkiyi gidermeden karar veremez.

Aynı ilkeler 6100 sayılı HMK beşinci bölümünde; "bilirkişi incelemesi" ismi altında ve 266-287.maddeleri arasında düzenlenmiştir.

Bilirkişi raporu kural olarak hâkimi bağlamaz. Hakim raporu serbestçe takdir eder. Hakim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasındaki çelişki varsa hakim çelişkiyi gidermeden karar veremez.

Somut olayda; bilirkişi raporları arasında açık çelişki bulunmakta olup, mahkemece bu çelişki giderilmeden hüküm tesis edilmiştir.

Öyle ise mahkemece, konusunda uzman 3 kişilik bilirkişi heyetinden rapor alınıp, önceki raporlar arasındaki çelişki de giderilerek, avukat bilirkişinin de bu konuda ehil olmadığı gözetilerek, yapılacak yargılama neticesinde hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2840, Karar No: 2023/2027, Tarih: 27.04.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/2840 E.  ,  2023/2027 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2022/459 E., 2022/653 K.

DAVA TARİHİ : 12.10.2017

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen boşanma davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararının ortadan kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Kararın temyiz edilmesi üzerine Dairemizce, İlk Derece Mahkemesi kararının kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden bozulmasına karar verilmiş, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davacı erkek yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmiştir. Kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce, İlk Derece Mahkemesi kararının tazminat miktarları ve vekâlet ücreti yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonucunda davacı erkeğin tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile boşanmalarına, davacı yararına 1.500,00 TL tedbir-yoksulluk nafakası ve faizi ile 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminatın davalı kadından alınarak davacı erkeğe verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın vekili süresinde verdiği cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine, boşanmaya karar verilirse davalı yararına 2.000,00 TL tedbir-yoksulluk nafakası ile 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminatın davacı erkekten alınarak davalı kadına verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince 27.12.2018 tarihli 2017/459 Esas 2018/572 Karar sayılı karar ile; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 07.05.2019 tarihli ve 2019/489 Esas, 2019/465 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararında isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 07.05.2019 tarihli ve 2019/489 Esas, 2019/465 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararında isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 12.12.2019 tarihli 2019/4748 Esas 2019/12303 Karar sayılı kararı ile davalı kadının davacı erkeğe hakaret ettiği, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizliğin mevcut ve sabit olduğu, davacı erkeğin dava açmakta haklı olduğu, bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmediği, boşanmaya karar verilecek yerde yetersiz gerekçeyle davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesi ile kararın bozulmasına, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

B. İkinci Bozma Kararı

1. Bozmaya uyan İlk Derece Mahkemesince; davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu`nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, tarafların tazminat ve nafaka taleplerinin reddine karar verilmiş, karara karşı süresi içinde her iki taraf vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 05.07.2021 tarihli 2021/3069 Esas 2021/5659 Karar sayılı kararı ile; davalı kadının boşanmaya sebep olan olaylarda tam kusurlu olduğu, hatalı değerlendirme sonucu tarafların eşit kusurlu kabul edilmesinin doğru olmadığı, davacı erkek yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçesi ile kararın kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden davacı erkek lehine bozulmasına, tarafların diğer temyiz itirazlarının reddi ile temyize konu diğer bölümlerinin onanmasına karar verilmiştir.

C. Üçüncü Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan İlk Derece Mahkemesince; kesinleşen yönlerden karar verilmesine yer olmadığına, 10.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminatın davalı kadından alınarak davacı erkeğe verilmesine karar verilmiş, karara karşı süresi içinde her iki taraf vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 28.02.2022 tarihli 2022/1058 Esas, 2022/1889 Karar sayılı kararı ile; davacı erkek yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminatın az olduğu ve bozma kapsamı dışında kalıp kesinleştiği halde davacı erkek lehine tekrar vekâlet ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığı gerekçeleri ile kararın bozulmasına, bozma kapsamı dışında kalan yönlerin onanmasına karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

2. Dairemizin 28.02.2022 tarihli 2022/1058 Esas, 2022/1889 Karar sayılı kararı ile; davacı erkek yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminatın az olduğu ve bozma kapsamı dışında kalıp kesinleştiği halde davacı erkek lehine tekrar vekâlet ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığı gerekçeleri ile kararın bozulmasına, bozma kapsamı dışında kalan yönlerin onanmasına karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bozmaya uyan İlk Derece Mahkemesince yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararla; davalı kadının erkeğe hakaret etmesi nedeniyle tam kusurlu olduğu, 4721 sayılı Kanun`un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları dikkate alınarak tarafların kusur durumu, davacının uğranılan hakaret nedeniyle kişilik haklarına yapılan saldırı, tazminatın zenginleşme aracı olmadığı, mali ve sosyal durum araştırması neticesinde tarafların gelir durumları, davalı kadının adına kayıtlı taşınmazlar ile bu taşınmazlardan elde ettiği gelire yönelik dosya kapsamındaki sosyal ekonomik durum araştırmaları göz önüne alınarak 40.000,00 TL maddî, 35.000,00 TL manevî tazminatın davalı kadından alınarak davacı erkeğe verilmesine, kesinleşen yönlerden yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili, davacı kadının tam kusurlu kabul edilmesinin hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu, davacı erkeğin davalı kadına defalarca şiddet uyguladığını, davalı kadını aldattığını, iftira attığını, kazancını gece hayatına ve kadınlara yedirdiğini, borçları nedeni ile eşyaları sattığını, davalı kadının ise herhangi bir kusurunun olmadığını, hakaret nedeni ile yapılan soruşturmada da davalı kadın hakkında takipsizlik kararı verildiğini, davalı kadın aleyhine tazminata hükmedilmesinin hatalı olduğunu, davalı kadının bir geliri olmadığını, davacı erkeğin ise Türkiye ve Avusturya`dan iki tane emekli maaşı olduğunu, verilen kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

. Uyuşmazlık, davacı erkek yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminatın çok olup olmadığı ve kesinleşen yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenip incelenmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun`un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun`un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu , kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmadığı gibi bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak oluşturan yönlerin de yeniden incelenmesinin hukuken mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı kadın vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine ,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18399, Karar No: 2015/12570, Tarih: 18.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/18399 E.  ,  2015/12570 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK'nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı iş akdinin işverence haksız olarak feshedildiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı ile ödenmeyen işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı yersiz açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297'nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrasının birbirine aykırı olmaması gerekir.

Somut olayda; Kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında davacının hafta tatili alacağı talebine ilişkin hüküm bulunmadığı anlaşılmaktadır. Gerekçeli kararın gerekçe kısmında ise davacının hafta tatili alacağı talebinin isabetli olduğu belirtilmiştir.

Yapılacak iş; Bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 18/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30129, Karar No: 2014/27098, Tarih: 18.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/30129 E.  ,  2014/27098 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/198340

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 18. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2012

NUMARASI : 2011/184 (E) ve 2012/881 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanıklar A.. A.., Y.. T.. hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Gerekçeli karar başlığında suç saatinin gösterilmemesi mahallinde eklenmesi mümkün bir eksiklik olarak görülmüş; 5271 sayılı CMK'nin 256. maddesi gereğince Adli Emanetin 2011/249 sırasında kayıtlı emanet eşyaları hakkında mahkemesinden her zaman bir karar alınması olanaklı kabul edilmiş; sanıkların gözaltında geçirdiği süre, 5237 sayılı TCK'nin 63. maddesi uyarınca cezasından mahsup edilmemiş ise de, bu eksiklik infaz sırasında nazara alınabileceğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Müştekinin soruşturma aşamasında alınan ifadesinde suça konu su tankını camiye bağlı olan kız Kuran kursuna yerleştirmek üzere caminin yan sokağına bıraktığını beyan etmesi karşısında; suça konu su tankının henüz kamu yararına veya hizmetine tahsis edilen eşya olmadığı gibi ibadete ayrılmış yerlerde bulunan eşyalardan da olmadığı, müştekinin beyanına göre caminin yan sokağında bulunduğu anlaşılmakla sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 141/1 maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu halde sanıklar hakkında aynı Kanun'un 142/1-a maddesi gereğince uygulama yapılarak fazla ceza tayini,

2-Oluş ve dosya içeriğine göre, sanıkların üzerine atılı hırsızlık eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden tamamlanmış suçtan sanıkların mahkumiyetine karar verilmek suretiyle sanıklar hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

II-Sanık S.. İ.. hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın olay gecesi diğer sanık Adem ile yürürken kolluk görevlileri tarafından yakalandığı ve tüm aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, diğer sanıkların da bu sanığa yönelik suç atfının olmadığı, görgü tanıklarının da sanığa yönelik herhangi bir anlatımda bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın mahkumiyetine yeter her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delillerin nelerden ibaret olduğu kararda açıklanıp tartışılmadan yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;