muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/21111, Karar No: 2014/6932, Tarih: 19.03.2014

Tüm bu açıklamalar ışığında adli işlemin hatalı uygulanması sonucu olarak suç işlemediği halde sisteme kimlik bilgileri sanık sıfatıyla kayıt edilen ve hükmün infazı çerçevesinde tatil için gittiği otelde beraberinde ailece görüştüğü diğer aileler de olduğu halde, rütbe olarak astlarınca yakalanan ve gözaltına alınan davacı için 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 141 ve devamı maddelerine göre öngörülen manevi tazminat miktarı belirlenirken objektif bir kriter olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, gözaltına alınmasına neden olan olayın cereyan tarzı, gözaltında geçirdiği süre ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle hakkaniyet ölçüsünü aşmayacak bir şekilde, hak ve nasafet kurallarına uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespit edildiğinden tebliğnamenin 1 nolu bendindeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre; davalı vekilinin miktara ve eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, davacı vekilinin hükmedilen tazminat miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.03.2007 gün ve 2-63 sayılı kararında açıklandığı üzere: haksız tutuklamadan kaynaklanan tazminat davalarında, ancak davanın tamamen reddi halinde davalı hazine lehine vekalet ücretine hükmedileceği, davanın kısmen kabulü halinde davalı hazine lehine vekalet ücretine hükmolunmayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin davalı tarafa vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, isteme uygun olarak, BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasından davalı idare lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin 4. bendin hükümden çıkartılması, suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/03/2014 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ:

Davacıya 8.000 lira manevi tazminat ödenmesine dair mahalli mahkeme kararını onayan sayın çoğunluğun görüşüne aşağıdaki gerekçelerle katılmıyoruz.

Şöyle ki:

1. Davacının kimlik bilgilerinin kullanılması ile hakkında 765 sayılı TCK'nın 350/1. maddesi gereğince 2.925 lira para cezasına hükmedilmiştir. 14/11/2010 günü kaldığı otelden sabah saat 06.00'da alınarak Jandarma Karakoluna getirilmiş ve hakkındaki para cezası tatil olması nedeniyle emanete alınmış ve aynı gün 14.52'de serbest kalmıştır.

Şöyle ki:

1. Davacının kimlik bilgilerinin kullanılması ile hakkında 765 sayılı TCK'nın 350/1. maddesi gereğince 2.925 lira para cezasına hükmedilmiştir. 14/11/2010 günü kaldığı otelden sabah saat 06.00'da alınarak Jandarma Karakoluna getirilmiş ve hakkındaki para cezası tatil olması nedeniyle emanete alınmış ve aynı gün 14.52'de serbest kalmıştır.

Bir sonraki gün, olan 15.11.2010 tarihinde, yargılamanın yenilenmesi talebiyle ilam evrakları mahal mahkemesine geri istenince davacıdan alınan 2.925 lira da kendisine iade edilmiş, daha sonra da yargılamanın yenilenmesi yoluyla davacı beraat etmiştir.

2- Dairemiz çoğunluğunca da kabul edilen ortak uygulamaya göre de bir ay tutuklu kalanlar için 1.000-1.500 lira tazminat ödenirken bizce sabah kahvaltısını Jandarma Bölük Komutanlığında yapan davacı askerlik şubesi başkanı için ödenmesine karar verilen 8.000 lira manevi tazminat emsal uygulamalara göre fazladır. Bu miktar neredeyse istikrar kazanmış daire uygulamalarına göre 5 ay cezaevinde kalıp beraat eden davacılar için kabul edilen orandır. Nitekim zimmet suçundan 4 ay cezaevinde kalan davacı için hükmedilen 10.000 lira tazminat miktarı dairemizce fazla kabul edilerek mahalli mahkeme kararı bozulmuştur. (12.CD 11.04.2013/7218-9632) Dairemizin bu yönde yüzlerce kararı vardır.

3- Dava dilekçesinden başlamak üzere yargılama sürecinde öyle bir mağduriyet ileri sürülmüş ki, bunun ispatlanması için tanıklar bile dinlenmiştir. Bu durum koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davaları için alışılagelen bir uygulama değildir. Kaldı ki dosyadaki yazılardan da anlaşılacağı gibi askeri personel olan davacı için gözaltı işlemi bile uygulanmamıştır.

4- Herkes bilir ki adli ve idari işlemler sırasında buna benzer yanlışlıklar yapılmaktadır. Nitekim, herkesin bildiği, askerlik şubesi başkanı olduğu için davacının daha çok vakıf olduğu gibi, askerlik yoklamasını yaptırdığı halde, defterlere kayıtların işlenmemesi nedeniyle insanlar karakollarda, nezarethanelerde birkaç gün geçirmektedirler. Nitekim bu mağduriyetlerin çok artması üzerine, hakkında hiçbir adli işlem olmayan kişilerin idarenin istemi doğrultusunda saklı, yoklama kaçağı, bakaya veya iltihak bakayası nedeniyle kişilerin yakalanıp gözaltına alınmamaları için Adalet Bakanlığı 03.07.2008 tarih ve 38574 sayılı yazıyla Adli Teşkilatı uyarmıştır.

Dosyaya konu olay bakımından baktığımızda meydana gelen haksızlık benzerlerindeki mağduriyetlerle karşılaştırıldığında çok hafif kalmaktadır. Tabiki haksız uygulamalar nedeniyle oluşan zararlar giderilmeli, ancak hakkaniyet ve emsal uygulamalarda nazara alınmalıdır. Açıkladığımız bu nedenlerden dolayı sayın çoğunluğun onama yönündeki görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2010/52, Karar No: 2010/901, Tarih: 02.02.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/52 E.  ,  2010/901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05.10.2009 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen 20.11.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava konusu parsellerin tapu kayıtlarında “... ... oğlu ...” olarak yazılı bulunan murisin kimlik bilgilerinin “... oğlu ... ...” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu davalar, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan HUMK’nun 13.maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 1.1.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda miras bırakanla ilgili olarak düzeltme isteyebilir.

Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak dava açan kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Sicil Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Düzeltilecek tapu kaydı tüm dayanakları ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

3-Taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Sicil Müdürlüğü de yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Dava konusu 294 ada 4, 282 ada 1 ve 286 ada 9 parsel ile ilgili istem hüküm altına alınmıştır. Söz konusu parseller 2001 yılında yapılan imar uygulaması sonucu tapu maliki adına tescil edilmiştir.

Mahkemece zabıta araştırması, tanık beyanları ve veraset ilamına ilişkin bilgiler ışığında davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak yukarıda açıklandığı üzere bu davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir. Bu nedenle mahkemece kayıt malikinin isminin düzeltilebilmesi için taşınmaza ait tüm kayıtlar incelenmeli, kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan kişinin kaydının bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

Eldeki davada kayıt maliki olduğu belirtilen kişiye ait nüfus kaydı araştırılmamış, nüfus müdürlüğünden tapu kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan kişiye ait kayıt bulunup bulunmadığı sorulmamış, tapu kaydının dayanağı kayıtlar ile imar uygulaması sonucu oluşan tapu kaydı arasındaki bağlantı sağlanmamıştır.

Belirtilen nedenlerle hüküm eksik araştırma ve incelemeye dayalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de, davanın kısmen reddine karar verildiği ve davalı da kendini vekil ile temsil ettirdiği halde davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 02.02.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16306, Karar No: 2008/16139, Tarih: 27.11.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/16306 E.  ,  2008/16139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kartal l. Aile Mahkemesi

TARİHİ :3.4.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, yoksulluk ve iştirak nafakaları yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle \*Türk Medeni Kanununu 174/1. maddesi yerine 164/1. maddesi gereğince maddi tazminata hükmedilmesinin maddi hataya dayandığının anlaşılmış bulunmasına göre aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecesi paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında \* kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve 44. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir.

Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Yoksulluk nafakasına kararın kesinleşme tarihi yerine dava tarihinden itibaren başlayacak şekilde hükmedilmesi de usul ve yasaya aykırıdır,

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin yukarıda l. bentte açıklanan nedenlerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.11.2008 per.
Yargıtay — Esas No: 2020/1354, Karar No: 2020/5822, Tarih: 12.10.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/1354 E.  ,  2020/5822 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince verilen kararın, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-İşverene karşı açılan davalarda 5510 sayılı Kanunun 21. maddesine göre rücu alacağından sorumluluk belirlenirken kural olarak, işveren yönünden 1. fıkraya göre gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutar esas alınarak, buna kusur oranlarının uygulanması gerekirken, Mahkemece, gerçek zarar ile ilk peşin sermaye değerinin karşılaştırması yapılmasına rağmen, düşük (az) olan gerçek zarara kusur oranı uygulanmaksızın karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 12.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7224, Karar No: 2014/5896, Tarih: 01.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/7224 E.  ,  2014/5896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2010

NUMARASI : 2007/575-2010/185

Hazine ile A.. D.. ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve terkin davasının reddine dair Akşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 25.02.2010 gün ve 575/185 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, mülkiyeti davalılara ait olan parsel sayılı taşınmazın Akşehir Gölü kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile kıyı olarak kamuya terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan Mehmet Dipi, aşamalarda yersiz açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuş, diğer davalılar usulüne uygun tebligata rağmen yargılama oturumlarına katılmamışlardır.

Mahkemece, 10 yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığından davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, Mahkemenin kararı 5841 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanun'un 2 ve 3. maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 2. maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen cümlede; "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın" ve 3. maddesi ile aynı Kanun'a eklenen Geçici 10. maddesinde ise; "Bu Kanun'un 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır." şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu Yasa'nın yürürlük tarihinden sonra Hazine'nin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

Ne var ki, Yerel Mahkeme kararının temyizi aşamasında Anayasa Mahkemesi'nin 12.05.2011 gün ve 2009/31 Esas, 2011/77 Karar sayılı kararıyla; "25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 2. maddesiyle 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'ya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline" karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanmıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 33.maddesinde yer alan "Hakim, Türk Hukukunu re'sen uygular" hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca, davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasa'nın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de 10.03.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi'nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararı sonucu oluşan durumun eldeki maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan davaya da uygulanması zorunlu olup, kamu malları ile ilgili davalar aynı zamanda kamu düzeni ilkesini de içermektedirler. Bu nedenle Mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararından sonra oluşan yeni yasal durum dikkate alınarak, inceleme yapılıp sonuca ulaşılması gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.

Somut olayda; işin esasının ve dava konusu taşınmazın 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi ve ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Davacı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 01.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3993, Karar No: 2016/14800, Tarih: 26.09.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/3993 E.  ,  2016/14800 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı, şirket müdürü ... tarafından hakaret edilerek 01.06.2013 tarihinde kovulduğunu iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, ücret farkı, ubgt, fazla mesai ücretleri alacağını talep etmiştir.

Davalı, davacının 31.05.2013 tarihinde gerekçesiz ve mazeretsiz işe gelmediğini, devamsızlık tutanakları tutularak davacıya 10.06.2013 ve 13.06.2013 tarihli ihtarların gönderilerek mazeret bildirmesinin istendiğini, davacının cevap vermemesi nedeni ile İş Kanunu 25/ll-g uyarınca ihbar süresi beklenilmeden iş akdinin feshedildiğini beyanla davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının davalı işverendeki hizmet süresi ihtilaflıdır.

Somut olayda; davacı, dava dilekçesinde davalı iş yerinde 2 yıl 9 ay çalıştığını iddia etmiş, davalı ise davacının işyerlerinde iki ayrı dönemde çalıştığını, talepleri hususunda 14.09.2010-31.05.2013 tarihleri arasındaki çalışma dönemi için hizmet süresinin dikkate alınması gerektiğini savunmuştur. Mahkemece, bilirkişi raporunda tespit edilen 3 yıl 6 ay 14 günlük hizmet süresi üzerinden yapılan hesaplamalara itibarla hüküm kurulmuştur. Davacı dava dilekçesinde davalı işveren yanında 2 yıl 9 ay çalıştığını iddia ettiğine göre Mahkemece talep aşılarak 3 yıl 6 ay 14 gün hizmet süresi üzerinden karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir. Yapılacak iş tüm dosya kapsamı ve taleple bağlılık ilkesi birlikte değerlendirilerek davacının hizmet süresi belirlendikten sonra, talep ettiği tüm alacakların bu hizmet süresine göre yeniden hesaplanmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.