muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14544, Karar No: 2023/6109, Tarih: 11.10.2023

İlk derece mahkemesi tarafından kurulan hükümde, katılan ...'in yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokması, duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine, iyileşmesi olanağı bulunmayan bir hastalığa neden olması, kemik kırığının hayat fonksiyonlarını (5.) derecede etkileyecek nitelikte olması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 35 ... maddesi gereğince indirim yapılırken üst sınıra yakın ceza belirlenmemesi, sanığın ikinci kez mükerrir olduğu halde, birinci kez mükerrirliğine hükmedilmesi, ayrıca sanık lehinde haksız tahrik hükümlerinin de uygulanmaması usul ve yasaya aykırı bulunduğundan ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılarak, sanığın katılan ...'e yönelik haksız tahrik altında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suçta kullanılan araç, isabet yerleri ve sayısı, hedef alınan bölgeler, katılanda meydana gelen yaralanmanın ağırlığı nazara alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, teşebbüsün ulaştığı aşama ile meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığına göre belirlenen cezanın isabetli olduğu, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, meşru savunma koşullarının oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, tekerrür hükümlerinin ve ikinci kez mükerrirliğin uygulanma şartlarının oluştuğu anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sayılı kararında sanık müdafii ve katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6859, Karar No: 2008/10924, Tarih: 12.09.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/6859 E.  ,  2008/10924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidi ile aplikasyon ve 2/B uygulamasına ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

2- Yine raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerinden kesinleşmiş orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde haritaları; OTS noktalarının üzerine işlenmiş olduğu ... fotoğrafı ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle gösterilen müşterek imzalı krokili ek raporun alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 12/09/2008 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1381, Karar No: 2021/8607, Tarih: 25.10.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/1381 E.  ,  2021/8607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı (suça sürüklenen çocuk ...); beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (suça sürüklenen çocuklar ... ile ...); kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (suça sürüklenen çocuklar)

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuklardan ... hakkında çocuğun insel istismarı ve ... ile ... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçlarından ceza verilmesine yer olmadığına, suça sürüklenen çocukların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış ceza verilmesine yer olmadığına dair hüküm usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan Bakanlık vekili ile suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında çocuğun cinsel istismarı ve suça sürüklenen çocuklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Olay tarihinde on iki - on beş yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuklardan ...'e isnat edilen çocuğun cinsel istismarı suçunun zamanaşımı süresi yönünden lehe sayılıp, 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı TCK’nın 103/1. maddesinde ve suça sürüklenen çocuklara isnat edilen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun ise aynı Kanunun 109/1, 3-f, 5. maddelerinde düzenlenip, öngörülen cezaların üst sınırları itibarıyla TCK'nın 66/1-d, 66/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık olağan dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve haklarında ceza verilmesine yer olmadığı ile beraat kararları verilen suça sürüklenen çocuklardan ... ile ...'ın mahkeme sorgularının yapıldığı 28.09.2014, 17.04.2014 ve sorgusu yapılmayan ... hakkında iddianamenin hazırlandığı 29.11.2013 ile inceleme günü arasında bu sürelerin geçtiği anlaşıldığından, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca bu suçlardan görülen kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Mahkemece duruşmada hazır bulunan suça sürüklenen çocuğun 5271 sayılı CMK'nın 147, 191/3 ve 193/2. maddelere aykırı olarak usulünce sorgusu yapılmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Mahkemece duruşmada hazır bulunan suça sürüklenen çocuğun 5271 sayılı CMK'nın 147, 191/3 ve 193/2. maddelere aykırı olarak usulünce sorgusu yapılmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdur vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3807, Karar No: 2023/4436, Tarih: 04.10.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/3807 E.  ,  2023/4436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/269 E., 2022/361 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tapu tahsis belgesine dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademede tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairecemizce Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, 971 ada 1 parselde bulunan 6.033 m² alanlı taşınmazda 310 m² yere 10.10.1984 tarihli tapu tahsis belgesi ile müvekkillerinin murisi ... ...'nun malik olduğunu, taşınmaz ile ilgili yapılan imar çalışmaları neticesinde 8654 ada 7 parsel numarası ile 320 m² alana dönüşüp İstanbul Büyükşehir Belediyesi adına tescil edildiğini, arsa bedelinin tamamının ödendiğini, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde imar ıslah planı yapıldığını, dava konusu yerin konut alanında bırakıldığını belirterek tapu kaydının iptali ile müvekkilleri adına tescilini, bu talep kabul edilmediği taktirde talep sonucu belirleme hakları saklı kalmak üzere 20.000,00 TL'nin tazminat olarak ödenmesini, ıslah ile 400.000,00 TL'nin tazminat olarak ödenmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi 27.06.2019 tarihli kararında "davanın kabulü ile dava konusu (eski 8654) yeni 11950 ada 7 parselde 310 m² yüzölçümü ile davalı adına kayıtlı parselden 227,13 m²'ye tekabül eden payın iptali ile davacılar adına eşit oranda tapuya tesciline" karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin 27.06.2019 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 05.12.2019 tarihli ve 2019/1931 Esas, 2019/2021 Karar ... kararıyla; davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 05.12.2019 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin 27.06.2019 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 05.12.2019 tarihli ve 2019/1931 Esas, 2019/2021 Karar ... kararıyla; davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 05.12.2019 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 20.09.2021 tarihli 2021/1015-866 Esas ve Karar ... kararında "....hüküm kurulurken 227,13 m² olan miktarın, toplam yüzölçüm miktarına oranı yapılmak suretiyle belirlenecek olan hisse miktarı davacılara verilmeli, bakiye miktar kalması halinde hisse olarak davalı ... adına bırakılmalıdır. Açıklanan bu yol izlenmeksizin hükümde metrekare belirtilmek suretiyle tapunun bir bölümünün iptali şeklinde tescil hükmü kurulması doğru görülmemiştir" gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi hükmünün bozulmasına karar vermiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "davanın kabulüne, 11950 ada 7 parselde bulunan davalı adına kayıtlı taşınmazda 227.13 m² tekabul eden 45426/64000 hisse ile ilgili tapu kaydının iptali ile eşit nispette olmak üzere 22713/64000 hissenin davacı ... ... (T.C:36370685592) adına 22713/64.000 hissenin ise davacı ... ... mirasçıları olan davacılar Nihan Berhun ve Gülcan adına iştiraken mülkiyet hükümleri gereğince tesciline" karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, tapu tahsis dosyasında ... ... adına satış yapıldığına dair encümen kararına rastlanmadığını, ... ilçesindeki emsal rayiç bedelleri dikkate alınarak bedel hesabı yapılması gerektiğini dile getirmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tapu tahsis belgesine dayalı tapu iptali ve tescil ikinci kademede tazminat istemine ilişkin olup uyuşmazlık; hükmün usul ve yasaya uygun olup olmadığı noktasındadır.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

04.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5026, Karar No: 2024/7472, Tarih: 12.12.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/5026 E.  ,  2024/7472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/152 E. 2021/134 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dairemizin bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükmün sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Harran Asliye Ceza Mahkemesinin 24/02/2015 tarih, 2015/49 Esas, 2015/162 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 65/1, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62/1, 52/2. maddesi gereğince 1 yıl 13 ay hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dairemizin 04/03/2020 tarih, 2017/2179 Esas, 2020/2370 Karar sayılı bozma ilamında;" Şanlıurfa Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 20.12.2011 tarih 107 sayılı kararı ile 3. derece arkeolojik sit alanı olarak tescilli bölgede bulunan dava konusu taşınmazda Harran Belediyesi görevlileri tarafından yapılan denetim üzerine sanık hakkında ihbarda bulunulduğu, dosya kapsamında bulunan olay yeri fotoğraflarından ve tutanaklardan anlaşılacağı üzere, sanığın tek katlı betonarme bina yapmak suretiyle fiziki ve inşai müdahale kapsamındaki izinsiz uygulamalarda bulunduğu, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarından da suça konu yerin 3. derece arkeolojik sit alanı içerisinde kaldığının ve yapılan inşai faaliyetin sit alanının bütünlüğüne ve doğal dokusuna zarar verdiğinin anlaşıldığı, sit ilanına ilişkin kararın ise mahallinde mutat vasıtalarla duyurulduğu ve buna ilişkin tutanakların dosya kapsamında bulunduğu, ayrıca dava konusu taşınmazın tapuda Vakıflar Genel Müdürlüğü adına kayıtlı olması nedeniyle eylemin hukuka aykırı bir zeminde gerçekleştiği dikkate alınarak sanığın inşai faaliyette bulunduğu yerin sit alanı içerisinde kaldığını bildiğinin kabulünde zorunluluk bulunduğu, ancak;

16.09.2013 tarihli yapı tatil zaptında, inşaatın subasman hazırlığında iken durdurulup mühürlendiğinin belirtildiği, daha sonra kolluk kuvvetlerince tanzim edilen 11/11/2014 tarihli tutanakta ise; 3 metre yüksekliğinde olduğu, inşaatının ve sıvasının bittiği, boyasının yapıldığı, halihazırda kullanılır vaziyette olduğunun belirlendiği, bu nedenle ilk tutanaktan sonra sanığın eylemine devam etiği gerekçesiyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi uygulanmış ise de; iddianame içeriğinde, izin alınmaksızın yapılan yapının tek katlı, kaba sıvası bitmiş, kapı ve pencereleri takılı olmayan, yarım metre yüksekliğindeki halinden bahsedildiği, ikinci tutanakta belirlenen sanığın devam eden eylemlerinin iddianame içeriğinde yer almadığı, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21/02/2012 tarihli ve 2011/4-570 esas, 2012/51 karar sayılı ilamında açıklandığı üzere, hükmün konusunun, iddianamede gösterilen fiilden ibaret olduğunu düzenleyen 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi hükmü karşısında sanık hakkında, iddianamede belirtilmeyen eylemleri nedeniyle ek savunma verilerek TCK’nın 43/1. maddesi gereğince uygulama yapılamayacağı anlaşılmakla; sanığın 11/11/2014 tarihli tutanak ile tespit edilen devam eden eylemleri hakkında dava açılması sağlanarak, açılan dava ile inceleme konusu davanın birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

1- Tayin olunan 2 yıl 6 ay hapis ve 6 gün adli para cezasından TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 2 yıl 1 ay hapis ve 5 gün adli para cezası yerine uygulama hatası yapılarak netice cezanın 1 yıl 13 ay hapis ve 5 gün adli para cezası şeklinde eksik tayini,

2- T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma ilamı sonrası sanık hakkında açılan Harran Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/314 Esas sayılı dosyasının eldeki dosya ile birleştirildiği anlaşılmıştır.

3.Bozma ilamı sonrası sanık hakkında açılan Harran Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/314 Esas sayılı dosyasının eldeki dosya ile birleştirildiği anlaşılmıştır.

4. Harran Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2021 tarih, 2020/152 Esas, 2021/134 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 65/1, 5237 sayılı Kanun'un 43/1, 62/1, 52/2, 53, CMUK 326/son maddeleri gereğince 1 yıl 13 ay hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 24.08.2021 tarih, 2021/81445 sayılı ve onama görüşlü tebliğname ile Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, mecburiyetten ev yaptığına ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, sanık hakkında Koruma Bölge kurullarından izin alınmaksızın inşaî ve fiziki müdahalede bulunarak 2863 sayılı yasaya muhalefet suçundan açılan davaya ilişkin yapılan yargılamada mahkememizin 2015/49 E. 2015/162 K. Sayılı ilamı ile mahkumiyet kararı verildiği, dosyanın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2017/2179 E. 2020/2370 K. Sayılı bozma ilamı ile kararın bozulduğu, bozma kararı doğrultusunda yeniden yapılan yargılamada; mahkememizce 05/02/2015 tarihinde keşfe gidilmiş, keşif sonucunda alınan bilrkişi raporlarına göre; suça konu yapının İmambakır mahallesinde inşa edildiği yapının yapıldığı yerin III.Derece Arkeolojik Sit alanı içerisinde kaldığı, yapılan müdahalenin de tam anlamı ile bir fiziki ve inşai faaliyet teşkil ettiği , yapılan yapı için herhangi bir izin başvurusunun bulunmadığı gelen yazı cevaplarından ve bilirkişi raporlarından anlaşıldığı, Harran ilçesi, Kültür Bakanlığı Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu’nun 09.03.1979 tarihli kararı ile üzerindeki tüm taşınmaz kültür varlıklarıyla birlikte “Arkeolojik Sit Alanı” olarak tescil edilmiş, 06.09.1983 tarihinde bu karar ilan edilmiştir. 1992 yılında “Harran Koruma Amaçlı İmar Planı” yürürlüğe girmiştir. Şanlıurfa Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Müdürlüğünün dosyada mevcut yazılarına göre yapının yapıldığı İmambakır Mahallesinin bulunduğu yerin Anıtlar Yüksek Kurulu’nun 09.03.1979 tarihli kararı ile 1.Derece Arkeolojik Sit Alanı olarak tescil edildiği, arkeolojik Sit Alanı sınırları Şanlıurfa Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 20/12/2011 tarih ve 107 sayılı kararı ile 1/5000 ölçekli koordinatlı sayısal haritada yeniden belirlenerek III.Derece Arkeolojik Sit Alanı içerisine alındığı, Arkeolog bilirkişinin raporuna göre, Belediye yazı cevabı ve de 46 nolu parselin tapu kayıtları incelendiğinde suça konu yapının bulunduğu parselin Vakıflar Genel Müdürlüğü adına tescil olunduğu, III.Derece Arkeolojik Sit Alanı içerisinde kaldığı, suça konu taşınmaz için sanık tarafından izin alınarak ancak inşai ve fiziki faaliyetin yapılabileceği sanık tarafından ise izin alınmaksızın inşai ve fiziki müdahalede bulunulduğu, her türlü şüpheden uzak biçimde tespit edildiği, sanığın sit alanı olarak ilan edilen alanda inşaat yaparak inşai ve fiziki müdahalede bulunduğu, yapılan yapının tam anlamı ile inşai bir faaliyet olduğunun bilirkişi raporu ile sabit olduğu, yapı için yetkili mercilerden herhangi bir izin de alınmadığı, belirtilen yerin sit alanı olarak kabul edildiğinin 11/01/2012 tarihinde bir ay süre ile ilan edildiği, (ilan tutanağı dosyada mevcuttur) dosyadaki belgelerden anlaşıldığı, suç tarihinin yasa değişikliğinden önceye ait olması dikkate alındığında; 2863 sayılı yasanın 08/10/2013 tarihli 6498 sayılı yasa ile değişiklikten sonraki 65.maddesi gereğince sanığın eylemleri nedeniyle cezalandırılabilmesi için; 6498 sayılı Kanunun 1. maddesi ile 2863 sayılı Kanunun 7