muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/22103, Karar No: 2019/8847, Tarih: 16.04.2019

Mahkemece yapılan yargılama neticesi, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:Karar davacı vekili ve davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Gerekçe :

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Taraflar arasında, hizmet akdinin davalı işveren tarafından haklı sebeple feshedilip feshedilmediği, davacı işçinin ihbar tazminatı, kıdem tazminatı alacağının bulunup bulunmadığı, hususlarında uyuşmazlık vardır.Somut olayda; davacı sözleşmesine haklı bir neden yokken son verildiğini iddia etmiş, davalı şirket ise, davacının 01.10.2013,02.10.2013,03.10.2013, 04.10.2013 ve 07.10.2013 tarihlerinde işe gelmediğini ve belirtilen tarihlerde çalışmadığının ... kayıtlarında belirlenmesi üzerine hakkında hakkında devamsızlık tutanakları düzenlendiğini ve iş akdinin bu nedenle haklı olarak feshedildiğini savunmuştur. Mahkemece, tutanaklar düzenlenmekle birlikte işin evde yürütülmesi, tutanak tanığının davacıyı tanımadığını beyan etmesi ve ... tarafından mahkemeye gönderilen 18.03.2015 tarihli müzekkere cevabında “davacının LOG kayıtları kapsamında 31.07.2013-02.08.2013 tarihleri arasında çalışmadığının” bildirilmesi nedeniyle iş akdinin haklı bir neden olmaksızın ve bildirimsiz olarak feshedildiği kabul edilmiştir. Dosya içeriğinde davacının devamılık yaptığı tarihlere ilişkin olarak LOG kayıtlarının celbedilmediği ve incelenmediği görülmektedir.

Davalının, davacı tarafından sistemde veri girişi yapılmaması üzerine hakkında devamsızlık tutanakları tanzim edildiğini ve haklı fesih yapıldığını beyan etmesi karşısında bu konuda gerekli araştırmaların yapılarak, işverence devamsızlık yaptığı savunulan tarihlere ilişkin davacı tarafından sisteme veri girişinin yapılıp yapılmadığının LOG kayıtlarının da incelenmesi suretiyle belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 16.04.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11497, Karar No: 2024/7575, Tarih: 12.09.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/11497 E.  ,  2024/7575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/431 D.İş, 2022/517 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : İHK-2022/17661

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2022/47829

İtiraz Hakem Heyeti kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalıya Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Poliçesi ile sigortalı olan araç sürücüsü ile motorsiklet sürücüsü destek Emin Cengiz arasında meydana gelen çift taraflı trafik kazası neticesinde desteğin vefat ettiğini, davacı eş ... ve çocukları olan diğer davacıların babalarının desteğinden yoksun kaldığını belirterek 6100 sayılı HMK'nın 107 nci maddesi uyarınca her bir davacı için 100,00'er TL maddi tazminatın ve 100,00 TL cenaze giderinin davalıdan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiş; yargılama sırasında bedel arttırım dilekçesi ile talebini davacı ... yönünden 237.972,18 TL'ye, ...yönünden 6.348,04 TL'ye ve ...yönünden 26.581,86 TL'ye arttırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; desteğin anne ve babasının hayatta olması nedeniyle dava dışı anne ve babanın pay oranları dikkate alınarak paylarının saklanmasına karar verilmesi gerektiğini, desteğin kaza sırasında kask ve koruyucu tertibat kullanmamış olması nedeniyle tazminat tutarından müterafik kusur nedeniyle indirim uygulanması gerektiğini, tazminat hesabında TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1.8 teknik faiz yönteminin kullanılması gerektiğini, kusur oranının belirlenmesi gerektiğini, avans faizi talebinin yerinde olmadığını ve davacı lehine AAÜT'de belirlenen tutarın 1/5'i oranında vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III.UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Adli Trafik Bilirkişisinden alınan kusur raporunda davalıya sigortalı araç sürücüsünün % 100 kusurlu olduğunun belirlendiği, aktüer bilirkişi raporunda TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemi ile tazminat tutarının hesaplandığı ve alınan raporların denetime ve hüküm tesisine elverişli olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davacı ... yönünden 237.972,18 TL, davacı ...yönünden 6.348,04 TL ve davacı ...yönünden 26.581,86 TL destekten yoksun kalma tazminatının ve 100,00 TL cenaze giderinin 10.09.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... şirketinden tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacılar lehine takdir edilen vekalet ücretinin usul ve yasaya uygun olduğu, Yargıtay kararları ile TRH 2010 Yaşam Tablosu ve ayrıca progresif rant yönteminin uygulanması içtihat edildiğinden davalı tarafın hesaplama yöntemine ilişkin itirazının yerinde olmadığı, dosyada mevcut kaza tespit tutanağında, koruyucu tertibatlar bölümünde destek Emin Cengiz'in kaskının takılı olmadığı işaretlenmiş olup incelenen tedavi evraklarından baş bölgesinden de yaralandığı anlaşıldığından hesaplanan tazminattan takdiren % 20 oranında müterafik kusur indirimi yapılması gerektiği ve bu yöne ilişkin davalı itirazının yerinde olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin itirazının kısmen kabulü ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılmasına ve yeniden hüküm tesis edilerek davanın kısmen kabulü ile davacı ... yönünden 190.377,74 TL, davacı ...yönünden 5.078,43 TL ve davacı ...yönünden 21.265,49 TL olmak üzere toplam 216.721,66 TL destekten yoksun kalma tazminatının 10.09.2021 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davacılar lehine tam ve nispi vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğini, davacıların desteğinin kaskının kaza sırasında takılı olduğunu, müterafik kusur indirimi gereken durumların davalı tarafından kanıtlanması gerektiğini, ancak davalı tarafından müterafik kusur indirimi yapılması gereken durumu kanıtlayan hiçbir belgenin dosyaya sunulmadığını ileri sürerek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını talep etmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; tazminat tutarının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1.8 teknik faiz yöntemi kullanılarak belirlenmesi gerektiğini ileri sürerek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını talep etmiştir.

B. Gerekçe

1.Taraf vekillerinin davacılardan ... ve ...'e yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesinin 12 nci fıkrası gereği Sigorta Tahkim Komisyonlarının 40.000,00 TL yi geçmeyen kararları kesindir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar davacı ...yönünden 5.078,43 TL ve diğer davacı ...yönünden 21.265,49 TL olup her bir davacı yönünden ayrı ayrı kesinlik sınırı olan 40.000,00 TL'nin altında kalmaktadır. O halde İtiraz Hakem Heyeti kararının adı geçen davacılar yönünden temyiz kabiliyeti olmayıp taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin davacılar ...ve ... yönünden 6100 sayılı HMK’nın 352/1.b maddesi gereğince ayrı ayrı reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Taraf vekillerinin davacı ...'e yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İtiraz Hakem Heyetinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ve özellikle tazminatı Dairemizin yerleşik uygulamalarına uygun biçimde ve usulünce hesap eden aktüer raporunun karara esas alınmış olmasına, davacının yaralanmasının niteliği gözetildiğinde müterafik kusur nedeniyle indirim uygulanmasının yerinde olmasına ve İtiraz Hakem Heyetince karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne uygun biçimde davacı ... için vekalet ücretinin hüküm altına alınmış olmasına ve kararda belirtilen gerekçelere göre, karar usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

1. Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan sebeplerle taraf vekillerinin davacı ...'e ve ...'e yönelik temyiz dilekçelerinin ayrı ayrı miktardan REDDİNE,

2. Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan sebeplerle taraf vekillerinin davacı ... yönünden tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının davacı ... yönünden ONANMASINA,Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacı ... ve davalıya yükletilmesine,Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,12.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26322, Karar No: 2014/7608, Tarih: 15.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2011/26322 E.  ,  2014/7608 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/226278

Mahkeme : ADANA 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 29/01/2010 - 2009/414 esas ve 2010/61 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 15/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6614, Karar No: 2013/23196, Tarih: 02.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/6614 E.  ,  2013/23196 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :2012/227-2013/30

Dava, maluliyet oranının belirlenmesi ile maluliyet aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı gerekçelerle davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 76’ncı maddesi uyarınca, hâkim bir davada sadece tarafların ileri sürdükleri maddi vakıalar ve netice-i taleple bağlı olup, dayandıkları kanun hükümleri ve onların tavsifleriyle bağlı olmadığından yürürlükteki kanunları re’sen tatbik ederek iddia ve müdafaadaki netice-i talepleri karara bağlamakla mükelleftir.

Görülmekte olan dava, 5510 sayılı Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten sonra henüz derdest olup, sosyal güvenlik hukukunun kamu düzeni ile ilgili olması nedeniyle, sigortalı veya hak sahipleri lehine getirilen yasal düzenlemelerin derdest davalara da uygulanması gerekeceği tartışmasızdır.

18.11.2011 tarihli dilekçe ile hastaneye sevk edilip maluliyet durumunun tespit edilmesini isteyen 16.11.1966 doğumlu davacının, 17.10.1984-23.02.2011 tarihine kadar 8778 gün zorunlu 4-a sigortalısı olduğu, Sevk üzerine düzenlenen ... Bozyaka Devlet Hastanesinin 21.12.2011 tarihli Sağlık Kurulu raporunda; “travma sonrası sol göz tam katarakt” tanısı konulmuş, vücut fonksiyon kaybı yönünde herhangi bir oran öngörülmemiştir. Sigortalının itirazı üzerine düzenlenen 23.03.2012 tarihli Yüksek Sağlık Kurulu raporunda da; %60 oranında çalışma gücünün kaybedilmediği ve sigortalının malul sayılamayacağı belirtilmiştir.

Mahkeme ise eldeki davada davacının iş kazası geçirdiğine ilişkin beyanı gereği araştırma yaptırmış gelen belgelere göre davacının maluliyet iddiasının ispatlanamadığını belirterek davanın reddine karar vermiştir.

01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanun’un 25’inci maddesi ile tüm sigortalılar açısından “malul sayılma” şartları yeniden düzenlenmiştir. Bu kapsamda; 4/a ve 4/b’li sigortalılar için “...çalışma gücünün veya iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az %60’ını kaybettiği...” Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurullarınca usulüne uygun düzenlenecek raporlar ve dayanağı tıbbi belgelerin incelenmesi sonucu Kurumun Sağlık Kurulunca tespit edilenlerin malul sayılacağı belirtilmiştir.

Anılan Kanun’un 26’ncı maddesinde ise; “Sigortalıya malûllük aylığı bağlanabilmesi için sigortalının;

a) 25 inci maddeye göre malûl sayılması,

b) En az on yıldan beri sigortalı bulunup, toplam olarak 1800 gün veya başka birinin sürekli bakımına muhtaç derecede malûl olan sigortalılar için ise sigortalılık süresi aranmaksızın 1800 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş olması,

Anılan Kanun’un 26’ncı maddesinde ise; “Sigortalıya malûllük aylığı bağlanabilmesi için sigortalının;

a) 25 inci maddeye göre malûl sayılması,

b) En az on yıldan beri sigortalı bulunup, toplam olarak 1800 gün veya başka birinin sürekli bakımına muhtaç derecede malûl olan sigortalılar için ise sigortalılık süresi aranmaksızın 1800 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş olması,

c) Malûliyeti nedeniyle sigortalı olarak çalıştığı işten ayrıldıktan veya işyerini kapattıktan veya devrettikten sonra Kurumdan yazılı istekte bulunması, halinde malûllük aylığı bağlanır.

Ancak, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendine göre sigortalı sayılanların kendi sigortalılığı nedeniyle genel sağlık sigortası primi dahil, prim ve prime ilişkin her türlü borçlarının ödenmiş olması zorunludur.” hükmü getirilerek, “malullük aylığı” bağlanma şartları düzenlenmiştir.

Diğer taraftan, davanın yasal dayanaklarından biri de 5510 sayılı Yasanın 28. Maddesinin 4 ve 5. fıkraları olup, anılan madde “...sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihten önce 25 inci maddenin ikinci fıkrasına göre malûl sayılmayı gerektirecek derecede hastalık veya özürü bulunan ve bu nedenle malullük aylığından yararlanamayan sigortalılara, en az 15 yıldan beri sigortalı bulunmak ve en az 3960 gün malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş olmak şartıyla yaşlılık aylığı bağlanır. Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmet sunucularının sağlık kurullarınca usulüne uygun düzenlenecek raporlar ve dayanağı tıbbi belgelerin incelenmesi sonucu, Kurum sağlık kurulunca çalışma gücündeki kayıp oranının; a) %50 ila %59 arasında olduğu anlaşılan sigortalılar, en az 16 yıldan beri sigortalı olmaları ve 4320 gün, b) %40 ila %49 arasında olduğu anlaşılan sigortalılar, en az 18 yıldan beri sigortalı olmaları ve 4680 gün, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş olmak şartıyla ikinci fıkranın (a) bendindeki yaş şartları aranmaksızın yaşlılık aylığına hak kazanırlar. Bunlar 94 üncü madde hükümlerine göre kontrol muayenesine tabi tutulabilirler.” hükmünü içermektedir.

Sigortalı olmak ve sigorta haklarından yaralanmak kamu düzenine ilişkin, kişiye bağlı, vazgeçilemez ve kaçınılamaz hak ve yükümlülük doğuran bir hukuksal statü meydana getirmektedir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 325. maddesinde de; tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edemeyeceği dava ve işlerde, hâkim tarafından resen başvurulan deliller için gereken giderlerin bir haftalık süre içinde taraflardan birisi veya belirtilecek oranda her ikisi tarafından ödenmesine karar verileceği, belirlenen süre içinde bu işlemlere ait giderleri karşılayacak miktarda avans yatırılmazsa, ileride bu gideri ödemesi gereken taraftan alınmak üzere hazineden ödenmesine hükmedileceği öngörülmektedir. Mahkemece, davacının sevki için gereken yargılama giderleri anılan hüküm çerçevesinde temin edilerek, öncelikle, Yüksek Sağlık Kurulundan yeniden rapor alınmak suretiyle davacının yukarıda belirtilen ilke ve esaslar çerçevesinde çalışma gücü kayıp oranı belirlenmeli, itiraz halinde Adli Tıp Kurumu’nun görüşüne başvurulmalı, raporlar arasında çelişki bulunması halinde Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınmak suretiyle çelişki giderilmeli, %60 veya daha yüksek bir oranda çalışma gücü kaybının bulunup bulunmadığı başlangıcı ve oranı belirlenmeli, bu çerçevede sigortalılık süresi ve prim ödeme gün sayısı da belirlenip, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar kapsamında gerek maluliyet aylığı gerekse yaşlılık aylığı koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği 1479 sayılı Yasanın 28 ve 29, 5510 sayılı Yasanın 25, 26 ve 28. maddeleri kapsamında irdelenerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

O hâlde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 02.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9303, Karar No: 2015/7487, Tarih: 17.09.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/9303 E.  ,  2015/7487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi'nce hükümlünün MERNİS adresinin “... ... Mah. ... Sok. No:... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi'nce hükümlünün cezaevine girmeden önceki yerleşim yeri adresinin “... Mah. ... Sokak No:... .../...” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün beyanına göre cezaevine girmeden önce “... Mah. ... Sokak No:... .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/09/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5873, Karar No: 2018/8079, Tarih: 10.12.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/5873 E.  ,  2018/8079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım tayin edilmesine ilişkin olarak açılan davada ... ... 17. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kayyım tayin edilmesi istemine ilişkindir.

... ... 17. Sulh Hukuk Mahkemesince, küçüğün yerleşim yeri adresi olmadığını, küçüğün ".../..." nüfusuna kayıtlı olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise kendisine kayyım atanması istenilen küçüğün her ne kadar nüfusa kayıtlı olduğu yer ... ili, ... ilçesi, ... köyü ise de mahkememizce yapılan kolluk araştırmasına göre ...ve ...'dan olma ...'ın ... köyünde ikamet etmediği, ... sınırlarında ikamet etmediği anlaşılmış, ...'ın annesi ...'un MERNİS adresinin "Koşuyolu Mah. Katip Salih Sok. No:10 iç kapı No:3 .../..." olduğu ve küçük ...'ın velayetinin annesinde olduğu, velayet altındaki çocukların ikametgahının velilerinin ikametgah adresi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." dosya kapsamında küçük ...'ın annesi ...'un güncel MERNİS adresinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle, küçük ... ile küçüğün velisi olan annesinin adresinin tespiti amacıyla nüfus kayıtlarının temin edilerek kolluk marifetiyle adres tespiti araştırması yaptırılması, bundan sonra mercii tayini incelemesi yapılmak üzere dosyanın gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 10/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.