muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/466, Karar No: 2020/6193, Tarih: 22.10.2020

B) 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan vekili ve sanığın temyiz taleplerinin incelenmesi:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, katılan vekili ve sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1- UYAP sistemi üzerinde yapılan incelemede, sanık hakkında ...Cumhuriyet Başsavcılığının 24.12.2014 tarihli 2014/5576 soruşturma sayılı ve 08.02.2017 tarihli 2016/8862 soruşturma sayılı iddianameleri ile 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından açılan kamu davalarının ...1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/125 esas ve ...3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/254 esas sırasına kaydedildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın aynı mükellefiyeti ile aynı takvim yılında başka mükelleflerce düzenlenen sahte faturaları kullandığına ilişkin tespitin zincirleme suç içinde değerlendirilmesi gerekeceği, kesinleşmiş hükmün zincirleme suç kapsamında kaldığının anlaşılması halinde tayin olunacak cezadan kesinleşmiş önceki cezanın mahsup edilmesi gerektiği dikkate alınarak; mükerrer yargılama yapılmaması ve fillerin zincirleme suç içinde kalıp kalmadığının değerlendirilmesi açısından, anılan dava dosyaları ile varsa aynı mükellefiyete ve aynı yıllara ilişkin diğer dava dosyalarının da duruşmaya getirtilip incelenmesi, mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi, aksi durumda bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınması, mükerrer dava açılıp açılmadığının veya sanığın fillerinin zincirleme suç niteliğinde olup olmadığının belirlenmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

2- Kabule göre

a) Suça konu faturaların gelir vergisinde de kullanılması nedeniyle, “16.03.2011, 16.03.2012, 16.03.2012” olan suç tarihlerinin gerekçeli karar başlığında “2010, 2011, 2012” şeklinde yanlış gösterilmesi,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/248, Karar No: 2014/1200, Tarih: 27.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/248 E.  ,  2014/1200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehin etmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanıkların katılana ait işyerinde işçi olarak çalıştıkları, katılan tarafından sanıklara verilen 45 adet bez ve 4000 TL değerindeki temizlik solüsyonunu işyeri için kullanmayıp kendi yararlarına kullandıkları, bu malzemeler ile yaptıkları araç temizlik işlemlerini eksik gösterip menfaat temin ettikleri ve işyerinde bulunan motorlardan benzin çekerek kendi motorlarında kullandıkları iddia edilen olayda; atılı suçu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeterli nitelikte kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraatlarına yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 27/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4718, Karar No: 2019/5590, Tarih: 22.10.2019

**20. Ceza Dairesi         2017/4718 E.  ,  2019/5590 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : İSTANBUL Anadolu 45. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 22/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8652, Karar No: 2013/17054, Tarih: 08.10.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/8652 E.  ,  2013/17054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi, davalı idare vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 08.10.2013 günü temyiz eden davalı idare vekili ile aleyhine temyiz olunan davacılar vekilinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kâğıtlar okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

1-Dava konusu taşınmazların 1/1000 ölçekli imar planında Yüksek Öğretim Tesis Alanı olarak ayrılmasına ilişkin planın hangi tarihte kesinleştiğinin ilgili Belediye İmar Müdürlüğünden sorulmasından,

2-Davalı idare tarafından, dava konusu taşınmazların 1/1000 ölçekli imar planında Yüksek Öğretim Tesis Alanından çıkartılmasına ilişkin olarak ... Belediye Başkanlığına yapılan başvurular sonrasında, plan tadilatı yapılıp yapılmadığı, yapıldı ise taşınmazların hangi kullanım amacına tahsis edildiğinin ilgili Belediye Başkanlığından sorularak, varsa buna ilişkin tüm belgelerin getirtilmesinden,

3-Dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda emsal olarak incelenen taşınmazların değerlendirme tarihi olan 24.08.2011 tarihinde fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğünden sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3308, Karar No: 2022/9538, Tarih: 27.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/3308 E.  ,  2022/9538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 24.02.2021 tarih ve 2021/87 E. - 2021/32 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi asıl davada ve birleşen 2017/290 esas sayılı davada davalı ... ile birleşen 2014/111 esas sayılı davada davacı-birleşen 2017/290 esas sayılı davada davalı Yargıcı Züccaciye San.ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 29.11.2022 günü hazır bulunan asıl ve birleşen davada davacı ... vekili Av. ... ile asıl ve birleşen davada davalılar ve birleşen davada davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl ve birleşen davada davacı-2014/111 Esas sayılı birleşen davada davalı vekili, müvekkilinin her türlü mutfak eşyası, züccaciye, porselen, emaye, cam, çelik, her çeşit maddeden mamul mutfak ve sofra takımları ile buna benzer eşyaların alınıp satılması v.s işlerde 1994 yılından bu yana faaliyet gösterdiğini, müvekkilinin 2007/04129, 2009/02423, 2011/03077 sayılı tasarımının bire bir taklidi suretiyle davalı şirket tarafından piyasaya sunulduğunu ileri sürerek, müvekkiline ait tasarıma tecavüzün durdurulmasını, önlenmesini ve men'ini, ürünlere el konulmasını, imhasını, hükmün ilan edilmesini, 554 sayılı KHK m.52/a gereği 80.000.-TL maddi, 70.000.-TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş; birleşen davanın ise reddini istemiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı-2014/111 Esas sayılı birleşen davada davacı vekili, davacı tarafından ihlal iddiasına konu edilen ürünlerin Çin'den satın alındığını, bu ürünlerin taraflarınca üretilmediğini savunarak asıl davanın reddini istemiş; birleşen davada ise davacı tasarımlarının yenilik unsuru ihtiva etmediğini savunarak hükümsüzlüğü ile sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı-2014/111 Esas sayılı birleşen davada davacı vekili, davacı tarafından ihlal iddiasına konu edilen ürünlerin Çin'den satın alındığını, bu ürünlerin taraflarınca üretilmediğini savunarak asıl davanın reddini istemiş; birleşen davada ise davacı tasarımlarının yenilik unsuru ihtiva etmediğini savunarak hükümsüzlüğü ile sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamına göre, asıl davada davacının davasının kısmen kabulü ile davalıya ait YCG 278-279-280-281 kodlu ürünlerin dava tarihinde tescilli bulunan davacı yana ait 2007/04129-1-3; 2009/02423-8; 2011/03077-13-14-15-17 nolu tasarımlardan doğan haklarına tecavüzünün tespitine, men'ine; bu kapsamda tecavüz oluşturan davalı yana ait YCG 278-279-280-281 kodlu ürünlere el konularak hüküm kesinleştiğinde masrafı davalı yandan karşılanmak suretiyle imhasına, 80.000,00 TL maddi, 15.000,00 TL manevi tazminatın 27/05/2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, birleşen davada davanın kabulü ile davalıların davacıya ait ve dava tarihinde tescilli olan 2007/04129-1-3; 2009/02423-8; 2011/03077-13-14-15-17 nolu tasarımlarına tecavüzü nedeniyle 21.258,60 TL maddi tazminatın 27/05/2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, 2014/111 Esas sayılı birleşen davada ise karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davalı- 2014/111 Esas sayılı birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.

(1) Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada davalı, birleşen Bakırköy 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nin 2017/290 Esas sayılı dosyasında davalı, birleşen Bakırköy 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nin 2014/111 Esas sayılı dosyasında ise davacı ... vekilinin birleşen davalara yönelik tüm, asıl davaya yönelik sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

(2) Asıl dava, endüstriyel tasarıma tecavüzün tespiti, meni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

(2) Asıl dava, endüstriyel tasarıma tecavüzün tespiti, meni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davanın kabulü ile tasarımlara tecavüzün tespiti ve men'ine, 80.000.-TL maddi ve 12.500.-TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce davalı lehine bozulmuştur. Bozma ilamına uyulmasına karar verilmesi üzerine yapılan yargılama sonucu, asıl davanın kabulü ile tasarımlara tecavüzün tespiti ve men'ine, 80.000.-TL maddi ve 15.000.-TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Oysa ilk kararda 12.500.-TL manevi tazminata hükmedilmiş ve bu karar asıl davada davacı tarafça temyiz edilmemiş olup davalı lehine usuli kazanılmış hak oluşmuştur. Bu husus nazara alınmaksızın asıl davada yeniden kurulan hükümde daha yüksek miktarda manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmamış, asıl davada verilen hükmün temyiz eden davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle asıl davada davalı, birleşen Bakırköy 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nin 2017/290 Esas sayılı dosyasında davalı, birleşen Bakırköy 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nin 2014/111 Esas sayılı dosyasında ise davacı ... vekilinin birleşen davalara yönelik tüm, asıl davaya yönelik sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle asıl davada davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.051,23 TL temyiz ilam harcının temyiz eden birleşen 2017/290 Esas sayılı davada davalı ... ile birleşen 2014/111 Esas sayılı davada davacı-birleşen 2017/290 Esas sayılı davada davalı Yargıcı Züccaciye San.ve Tic. Ltd. Şti.'nden alınmasına, 27.12.2022 tari
Yargıtay — Esas No: 2007/17474, Karar No: 2008/16334, Tarih: 01.12.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/17474 E.  ,  2008/16334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Karşıyaka l. Aile Mahkemesi

TARİHİ :25.07.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

#Yapılan soruşturmaya, toplanan delillere, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere, özellikle ihtarın, Türk Medeni Kanununun 164. maddesi ile 27.3.1957 gün ve 10/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına uygun bulunduğu, davanın süresinde açılmış olduğu anlaşılmaktadır.Davalının ortak konutu terkte haklı oluşu ona hayat boyu eşinden ayrı yaşama hakkı vermez. Davalı kanunen korunmaya değer bir sebep olmadığı halde ortak konutta aile birliğine dönmediğinden davacı koca dava açmakta haklıdır.Davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

SONUÇ:Hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.01.12.2008 pzt.
Yargıtay — Esas No: 2021/22730, Karar No: 2022/5503, Tarih: 06.06.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/22730 E.  ,  2022/5503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı (suça sürüklenen çocuk ...), özel hayatın gizliliğini ihlal (suça sürüklenen çocuk ...), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (suça sürüklenen çocuklar)

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuklardan ...un özel hayatın gizliliğini ihlal, ... ile ...un kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraatleri ile ...’in çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikayet yokluğu nedeniyle bu suçtan görülen kamu davasının düşmesine dair Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.05.2017 gün ve 2017/100 Esas, 2017/201 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

İlk derece mahkemesinde gerçekleştirilen yargılama sonucunda kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından verilen beraat kararları yönünden 5237 sayılı TCK’nın 109/1,134/1,136/1. maddelerinde düzenlenen müsnet suçların ağırlaştırıcı haller nazara alınmaksızın üst sınırlarının on yıldan az olması nedeniyle ilk derece mahkemesince bu suçlardan verilen beraat kararlarına ve değişen vasfa göre reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan görülen kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle düşmesine dair hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararları 5271 sayılı CMK’nın 286/2-g, 286/2-h. maddeleri uyarınca kesin olup temyiz edilemediğinden, söz konusu hükümlere ilişkin temyiz isteminin CMK’nın 298. maddesi gereğince REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 06.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6362, Karar No: 2018/2695, Tarih: 14.03.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/6362 E.  ,  2018/2695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz isteklerinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların hırsızlık suçundan eylemlerine uyan TCK'nın 142/1-b, 31/2. maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı Yasa'nın 66/1-e, 2. maddelerine göre belirlenen 4 yıllık zamanaşımının, karar tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte

bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 14/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3566, Karar No: 2008/7392, Tarih: 10.04.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/3566 E.  ,  2008/7392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 10. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İ.İ.K.’nun 82/12 maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin  haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince , borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan, ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda Mahkemece mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda taşınmazın 45.000,00-YTL. edeceği ve borçlunun haline uygun olduğu bildirilmiştir.Bilirkişi raporunda borçlunun haline uygun ev alabileceği miktar belirlenmediğinden anılan rapor bu hali ile hüküm kurmaya elverişli değildir.

Mahkemece yapılacak iş, bilirkişilerden ek rapor alınarak borçlunun İzmir’in daha mütevazi bir semtinde haline münasip evi alabileceği değerin tespitinden sonra bu miktar mahcuzun değerinden az ise mahcuzun satılarak, borçlunun haline münasip ev alması için gerekli bedelin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile ve yetersiz rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 10.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.