muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2366, Karar No: 2016/14323, Tarih: 10.05.2016

Dosya içerisinde yer alan .......... 9. Noterliğine ait 30.10.2009 tarihli ve 24045 yevmiye sayılı ".......... Genel Müdürlüğü Ege Linyitleri İşletmesi Müessesesi Müdürlüğü Eynez Yeraltı Sahalarından Kömür Üretme İşi Devir Protokolü"nde özetle, “Ege Linyitleri Müessese Müdürlüğü, Eynez Yeraltı sahalarından Hukuku İdarenin Uhdesinde Kalmak Kaydıyla IR 4009 Ruhsat Sahası İçerisinde Mevkii ve Sınırları Teknik Şartnamede Belirtilmiş Sahalardan termin programına bağlı olarak 3.860 günde toplam 15.000.000 ton Tüvenan Kömürün Üretimi ve üretilen tüvenan kömürün Teknik Şartnamede tanımlanan yerlere teslim edilmesi işine” dair 27.07.2006 tarihli (.......... 32. Noterliği 21714 No) sözleşmesinin .......... Teknik Elektrik Mad. Turz. ve Tic. A.Ş. tarafından .......... A.Ş.'ye devredildiği ve iş bu devre .......... Genel Müdürlüğünce muvafakat verildiği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamında dinlenen tanık beyanlarından, dosya içerisinde yer alan davaya konu teşkil eden hizmet alım sözleşmesi ve eklerinden, ........... işçilerinin, .......... A.Ş.'de çalıştırılmadıkları, davalı ... Müdürlüğünün işçiyi işe alma ve değiştirmede yetkili olmadığı, şirket işçileri üzerindeki yönetim hakkının ........... tarafından kullanılmadığı, şirket işçilerinin sözleşmede belirtilen işler dışında çalıştırılmadığı, araç ve gereçlerin bir kısmı .......... tarafından karşılanmış olsa da, asıl gerekli araç ve gereçlerin şirket tarafından karşılandığı ve toplu iş sözleşmesi yapılması esnasında işin alt işverene verilmediği, zaten davacı tarafın bu yönde de bir iddiasının bulunmadığı, davacı tanıkları beyanlarında davalı ........... yetkililerinin kendilerine emir ve talimat vermediğini, kendileriyle muhatap olmadıklarını, ocak içinde ........... personelinin bulunmadığını, sadece ocak dışında 3 ........... mühendisi bulunduğunu, bunların da denetim ve kontrolleri yaptıklarını, ocağa inmediklerini, emir ve talimatları dava dışı olan .......... A.Ş. yetkililerinden aldıklarını, .......... A.Ş.'nin Eynez Ocağı dışında, Işıklar ve Atabacası Ocaklarının da bulunduğunu, hatta daha önce Geventepe Ocağının da bulunduğunu, ancak Geventepe'de üretimin sona ermesi sebebiyle kapatıldığını, orada çalışan işçilerin iş bu üç ocağa aktarıldığını, yine söz konusu üç ocakta çalışan işçilerin geçici görevlendirmeler ve nakillerle yer değişikliğine tabi tutulabildiğini, işe başlarlarken .......... A.Ş.'ye ait hangi ocakta çalışacaklarının belli olmadığını, hangi işçinin nerede çalışacağına .......... A.Ş.'nin bizzat kendisinin karar verdiğini söyledikleri, .......... A.Ş.'nin hangi işçi ile çalışacağını seçme konusunda ...........'nin herhangi bir yetkisinin bulunmadığı, ...........'ye tanınan yetkilerin denetim ve koordinasyon sınırlarını aşmadığı anlaşılmaktadır.

Dairemizce daha önce taraflar arasında alt işverenlik ilişkisi olduğuna hükmedilmiş ise de hukuki nitelemede maddi hata yapıldığı ve söz konusu ilişkinin rödövans sözleşmesi olduğu, maddi hataya dayalı hukuki nitelemenin de taraflar açısından kazanılmış hak oluşturmayacağı göz önünde tutulmalıdır.

Sözleşmeye taraflarca konulan ad önemli değildir. Sözleşmenin içeriğine ve uygulamasına bakılarak hukuki niteliği belirlenmelidir. “.......... Genel Müdürlüğü Ege Linyitleri İşletmesi Müessesesi Müdürlüğü Eynez Yeraltı Sahalarından Kömür Üretme İşi Hizmet Alım Sözleşmesi”nin yukarıda yapılan açıklamalar karşısında rödövans sözleşmesi olduğunun kabulü ile sonuca gidilmesi gerekmektedir. Mahkemece verilen kararın bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluk görüşüne katılmıyoruz. 10.05.2016
Yargıtay — Esas No: 2013/197, Karar No: 2013/203, Tarih: 31.10.2013

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2013/197 E.  ,  2013/203 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevsizlik Kararı veren

Yargıtay Daireleri : 6 ve 13. Ceza Daireleri

Mahkemesi :Asliye Ceza

Günü : 02.12.2009

Sayısı : 391-1385

Sanık hakkında Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 24.01.2002 gün ve 452-292 sayılı iddianamesi ile; hırsızlık suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Konya 3. Asliye Ceza Mahkemesince 26.12.2002 gün ve 116-834 sayı ile;

Sanığın 765 sayılı TCK'nun 493/1-son, 522 ve 523. maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 19.12.2005 gün ve 20939-12169 sayı ile;

"1) Sanıkların somut olayda eylemlerine uyan 765 sayılı TCK.nun 493/1-son, 522/1, Haydar için 55/3, sanık ... için 2253 sayılı Yasanın 12/2, 38, sanıklar Haydar ve Gökhan için 647 sayılı Yasanın 4/1, sanık ... için 647 sayılı Yasanın 6. maddelerine göre hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, sanık ... için 31/3, sanık ... için 31/2. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından anılan Yasanın 7/3, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, 57.250.000 lira değerin az olmadığı da gözetildiğinde, sanıklar yararına olması ve 5237 sayılı Yasa hükümleri uyarınca yeniden değerlendirme ve uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması,

2) 765 sayılı TCK.nun 522/1. maddesinin uygulanması sırasında hesap hatası sonucu sanıklar hakkında fazla cezaya hükmolunması,

3) Çalınan tüplerden iki adedini satın alan sanık ...'in zararının karşılanıp karşılanmadığı araştırılmadan, 765 sayılı TCK.nun 523/1. maddesi ile sanıkların cezalardan indirim yapılması,

4) Sanık ... hakkında 765 sayılı TCK.nun 523/1.maddesi uygulanırken (2/3) olarak kabul edilen indirim oranının hükümde (1/3) yazılması,

5) Suç tarihine göre sanıkların hapis cezalarının bir günü en az 7.276.136 liradan paraya çevrilmesi gerekirken 6.856.496 liradan paraya çevrilmesi ve sanık ... için yapılan uygulamada 6.856.496 liranın gerekçeli kararda "6.856.956 lira" yazılması,

6) Sanıklar ... ile ... savunmanının 26.12.2002 günlü oturumda "lehe olan hükümlerin uygulanması" isteminin 647 sayılı Yasanın 5. maddesini de içerdiği gözetilmeden, hükmedilen ağır para cezalarının taksitlendirilmesi konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

7) l.6.1987 doğumlu olup, suç tarihinde 15 yaşını bitirmediği anlaşılan sanık ...'ün işlediği hırsızlık suçunun anlam ve sonuçlarını kavrayabilmesi yönünden bedeni, akli ve ruhi durumu uzman hekimden alınacak rapor ile saptanmadan kovuşturmaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

8) Sanıklar ... ve ... için hükümden sonra yürürlüğe giren 4806 sayılı Yasa ile 765 sayılı TCK.nun 30. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca, para cezalarında bin liranın artıklarının hesaba katılamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

8) Sanıklar ... ve ... için hükümden sonra yürürlüğe giren 4806 sayılı Yasa ile 765 sayılı TCK.nun 30. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca, para cezalarında bin liranın artıklarının hesaba katılamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

9) Sanıklar ... ve ... hakkında hükümden sonra yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23 ve 24. maddelerinin uygulama koşullarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

10) Hırsızlık suçunu birlikte işleyen sanıklardan yargılama giderlerinin dayanışmalı olarak alınması yerine, çelişki yaratacak biçimde 'müştereken ve müteselsilen tahsiline' karar verilmesi" isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Konya 3. Asliye Ceza Mahkemesince 02.12.2009 gün ve 391-1385 sayı ile; sanığın lehe olan 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b, 143/1,62 ve 1412 sayılı CMK'nun 326/son. maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 07.05.2012 gün ve 10627-9655 sayı ile;

"09.02.2011 tarih ve 6110 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi gereğince Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun onayından geçen ve 09.02.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren işbölümü kararına göre işin incelenmesi Yüksek 13. Ceza Dairesi'ne ait olduğu",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 13. Ceza Dairesince de 10.09.2013 gün ve 12516-23536sayı ile;

"İddianamedeki nitelendirmeye, sevk maddesine, uygulamaya ve temyizin kapsamı ile Yargıtay Kanununun 14. maddesine ve 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren Başkanlar Kurulunun kararının Ortak Hükümler 2. maddesi uyarınca daha önce kendisine gelmiş olmakla birlikte, bozma veya herhangi bir nedenle Daire dışına gönderdiği işlerden geri gelenlere bakma görevi Yüksek 6. Ceza Dairesine ait olduğu" gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 6. ve 13. Ceza Daireleri arasında olumsuz görev uyuşmazlığı doğmuştur.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Kanun ile değişik 14. maddesi uyarınca hazırlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren ve tebliğname tarihine göre uygulanması gereken 09.02.2012 gün ve 2012/1 sayılı yeni iş bölümünün "Yargıtay Ceza Daireleri İşbölümü-Ortak Hükümler"in 1. maddesinde;

"Bu iş bölümü; işbölümünün yürürlüğe girdiği tarih dahil olmak üzere, tebliğnamesi bu tarihten sonra düzenlenen işler için geçerli olacaktır" denildikten sonra 2. maddesinde;

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Kanun ile değişik 14. maddesi uyarınca hazırlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren ve tebliğname tarihine göre uygulanması gereken 09.02.2012 gün ve 2012/1 sayılı yeni iş bölümünün "Yargıtay Ceza Daireleri İşbölümü-Ortak Hükümler"in 1. maddesinde;

"Bu iş bölümü; işbölümünün yürürlüğe girdiği tarih dahil olmak üzere, tebliğnamesi bu tarihten sonra düzenlenen işler için geçerli olacaktır" denildikten sonra 2. maddesinde;

"İstisnalar dışında; bu iş bölümüne dayalı olarak dairelerce dosya devri yapılamayacağı gibi her daire önceki işbölümü gereğince kendisine gelmiş olan işler ile daha önce kendisine gelmiş olmakla birlikte bozma veya herhangi bir nedenle daire dışına gönderdiği işlerden geri gelenlere bakmaya devam edecektir" hükmü getirilmiştir.

İncelemeye konu dosyanın daha önce Yargıtay 6. Ceza Dairesince incelenerek 19.12.2005 gün ve 20939-12169 sayı ile, bozulmasına karar verildiği ve tebliğname tarihinin 04.04.2012 olduğu anlaşıldığından, hükmü temyizen inceleme görevi Yargıtay 6. Ceza Dairesine aittir.

Bu itibarla, yargılama konusu suçla ilgili incelemenin Yargıtay 6. Ceza Dairesince yapılması gerektiğinden, 6. Ceza Dairesi görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 07.05.2012 gün ve 10627-9655 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

2- Dosyanın Yargıtay 6. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 31.10.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2952, Karar No: 2021/10700, Tarih: 16.06.2021

**1. Ceza Dairesi         2018/2952 E.  ,  2021/10700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

..., ..., ..., ... , ...

MAKTULLER : ..., ...

KATILANLAR : ..., ..., ..., ..., ..., ...

MÜŞTEKİ : ...

SUÇ : Kan gütme saikiyle kasten öldürme, nitelikli kasten öldürme suçuna yardım etme 6136 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜMLER :SANIK ... HAKKINDA;

1)Sanığın, maktullere yönelik kan gütme saikiyle kasten öldürme suçundan cezalandırılmasına dair verilen Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 08/10/2013 tarih, 2011/200 (E) ve 2013/323 (K) sayılı kararının, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 05/11/2015 tarih, 2015/1100 E, 2015/5064 K sayılı kararı ile bozulması üzerine, sanığın maktullere yönelik kan gütme saikiyle kasten öldürme suçundan TCK.nun 82/1-j, 62/1 maddeleri uyarınca maktul sayısınca 2 kez müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 29/11/2016 gün ve 2015/512 E. 2016/374 K. sayılı kararı,

2)Sanığın, 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan cezalandırılmasına dair verilen Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 08/10/2013 tarih, 2011/200 (E) ve 2013/323 (K) sayılı kararının, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 05/11/2015 tarih, 2015/1100 E, 2015/5064 K sayılı kararı ile bozulması üzerine, sanığın, 6136 13/1, TCK 62,53 maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 29/11/2016 gün ve 2015/512 E. 2016/374 K. sayılı kararı,

SANIKLAR ... ve ... HAKKINDA;

Sanıkların, maktullere yönelik nitelikli kasten öldürme suçuna yardım etme suçundan cezalandırılmalarına dair verilen Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 08/10/2013 tarih, 2011/200 (E) ve 2013/323 (K) sayılı kararının, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 05/11/2015 tarih, 2015/1100 E, 2015/5064 K sayılı kararı ile bozulması üzerine, sanıkların, maktullere yönelik nitelikli kasten öldürme suçuna yardım etme suçundan TCK.nun 82/1-j, 39, 62/1 maddeleri uyarınca maktul sayısınca 2 kez 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına dair Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 29/11/2016 gün ve 2015/512 E. 2016/374 K. sayılı kararı,

SANIKLAR ..., ..., ..., ... ve ... HAKKINDA;

Sanıkların, maktullere yönelik nitelikli kasten öldürme suçuna yardım etme suçundan beraatlerine dair verilen Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 08/10/2013 tarih, 2011/200 (E) ve 2013/323 (K) sayılı kararının, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 05/11/2015 tarih, 2015/1100 E, 2015/5064 K sayılı kararı ile bozulması üzerine, sanıkların maktullere yönelik nitelikli kasten öldürme suçuna yardım etme suçundan CMK 223/2-e maddesi gereğince beraatlerine dair Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 29/11/2016 gün ve 2015/512 E. 2016/374 K. sayılı kararı.

TEMYİZ EDENLER :Sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, katılan ... vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TEMYİZ EDENLER :Sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, katılan ... vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan ... vekilinin duruşmalı inceleme isteminin, katılanın hak ve yetkisi bulunmaması itibari ile şartlar oluşmadığından, 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilerek, sanıklar müdafilerinin talepleri üzerine, sanıklar yönünden duruşmalı olarak yapılan temyiz incelemesinde;

A)Sanıklar ..., ..., ..., ... , ... hakkında kurulan beraat , sanık ... hakkında 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında 6136 sayılı yasaya muhalefet suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri indirim nedeninin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş olup, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında, maktullere yönelik, kasten öldürme suçuna yardım etme suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçesi mahkemece kabul ve takdir kılınarak beraat kararına hükmedilmiş olup, verilen hükümlerinde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafiinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, katılan ... vekilinin, beraat eden sanıkların cezalandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

B)Sanık ... hakkında kasten öldürme, sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürme suçuna yardım etme suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

B)Sanık ... hakkında kasten öldürme, sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürme suçuna yardım etme suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; Sanık ...'nin olay günü, oğlu ...'in, komşuları olan ... tarafından öldürülmesi nedeni ile açılan, ...'in asıl fail, maktuller ... ve ... 'nın ise öldürme olayının azmettireni olarak yargılandıkları Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 2010/388 Esas sayılı dosyasının duruşmasına katılmak için, yanında damadı olan sanık ..., ...'ın babası sanık ... ve diğer akrabaları ile birlikte adliyeye gittiği, kendi beyanı ile de sabit olduğu üzere, giderken yanına ruhsatsız tabanca aldığı ve tabancayı polis kontrolünde bulunmaması için önce otoparkta araç altına saklayarak binaya giriş yaptığı, güvenlik nedeniyle duruşma salonuna tek olarak giren sanık ...'nin, duruşmada çıkan olay sonrası, henüz duruşma bitmeden salondan ayrılarak ... ile birlikte otopark kısmında bulunan kafeye gittikleri, kısa bir süre sonra güvenlik refakatinde çıkan maktullerin de ticari taksiye binerek adliyeden ayrıldıkları, taksinin adliyenin hemen çıkışındaki kırmızı ışıklarda durması üzerine, kabule göre önce kimliği belirlenemeyen bir şahsın, sonrasında ise sanık ...'in işareti üzerine, ... ve kendisinin sırayla maktullerin bulunduğu taksiye doğru gittikleri, sanıklar ... ve ...'in gelmesi üzerine, maktul ...'ın taksiden inerek taraflarla tartışmaya başlayarak maktulleri oyaladıkları, bu sırada sanık ...'nin arkadan gelerek, aksi ispat edilemeyen savunmasına göre, karşı taraftan zarar gelmemesi ve ruhsat işlemlerini halletmek için yanında bulundurduğu ruhsatsız tabancası ile önce ... 'a, akabinde de taksi içinde bulunan ...'e birden çok kez ateş etmek suretiyle, her iki maktulün de ölümüne sebebiyet verdiği olayda;

1)Sanıklar ... ve ...'in kasten öldürme eylemine ortak suç işleme kararına bağlı olarak, fiil üzerinde müşterek hakimiyet kurmak suretiyle katıldıkları anlaşılmakla, TCK'nın 37/1 maddesi uyarınca sorumlu tutulmaları yerine aynı kanunun 39. maddesine göre cezalandırılmaları suretiyle eksik ceza tayini,

2)Sanık ...'nin, önceden belli olan duruşma gününde, adliyeye girerken aranacağını bildiği halde suç aleti olan silahı yanında getirerek otoparkta gizlemesi nazara alındığında, sanığın suç işleme kararını önceden verdiği, karar ile fiilin icrası arasında makul sürenin geçtiği, sebat ve ısrarla kararından dönmediği anlaşılmakla, tasarlayarak kasten öldürme suçunun koşullarının bulunduğu gözetilmeksizin, sanıkların TCK'nın 82/1-a-j maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi yerine suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde TCK'nun 82/1-j maddesi uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin tebliğnamedeki düşünceden farklı olarak, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

16/06/2021 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ..., ..., ... müdafii Avukatlar ..., ... 'ın yokluğunda, ...'ın yüzüne karşı 17/06/2021 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2013/25431, Karar No: 2016/526, Tarih: 10.02.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/25431 E.  ,  2016/526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, ruhsatsız silah taşımak, çalışma hürriyetini ihlal, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

20.11.2007 tarihinde, ...de güneşin, kış saati uygulamasına göre saat 16:23’te battığı ve olay saati olarak, yakınanlar... ve ... ile ...'ın kolluktaki ifadeleri ve Mahkemece de kabul edildiği üzere “saat 18:00” olarak belirtilmesi nedeniyle sanıklar ... ve ...'ın, eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 6/1-e. maddesi yollamasıyla, aynı Yasanın 149/1-h maddesine de uyduğu, bu haliyle yağma eylemini, silahla, birden fazla kişi ile birlikte, işyerinde ve gece vakti işlediğinin anlaşılması karşısında; olayda birden fazla nitelikli halin gerçekleşmiş olması ve aynı Yasanın 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden; 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 108/2. ve TCK'nın 58/7. maddeleri gereğince, en ağır cezayı içeren hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilip, sanık ...’ın adli sicil kaydında yer alan ... Ağır Ceza Mahkemesi’nin 31/05/2001 tarih, 2000/65 Esas, 2001/123 Karar sayılı, 2 yıl 6 ay hapis cezasını içeren ve 27/06/2006 tarihinde infaz edilmiş olan ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, sanık ...'in adli sicil kaydına göre tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7. maddesi ile uygulama yapılmaması, sanıklar ..., ... ve ... hakkında iş ve çalışma hürriyetini ihlal suçunun, 5237 sayılı TCK'nın 119. maddesinin 1. fıkrasının (a-c) bentlerine aykırı biçimde; silahla ve birden fazla kişiyle işlenmesi karşısında, aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, Hâkimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;