muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10275, Karar No: 2012/20134, Tarih: 28.09.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/10275 E.  ,  2012/20134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı işverene ait işyerinde muvazaalı olarak alt işverenin işçisi olarak çalışmakta iken, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan feshedildiğini ... sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacı ile aralarında iş sözleşmesi olmadığını, davacının dava dışı ... Temizlik Güv. ve Sos. Hiz. Tic. A.Ş. işçisi olduğunu, bu firmanın kendilerine destek personel sağlayan bir şirket olduğunu, muvazaa iddialarının doğru olmadığını, davacıyı işe alan, ücretlerini ödeyen ve diğer özlük hakları bakımından da sorumluluğun ... Temizlik Güv. ve Sos. Hiz. Tic. A.Ş.'de olduğunu, davalıya husumet düşmediğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davalı şirketin asıl işi teknolojik bir zorunluluk olmadan bölerek dava dışı ... Temizlik Güv. ve Sos. Hiz. Tic. A.Ş.'ye verildiğinden aralarındaki alt işverenlik ilişkisinin muvazaalı olduğunu, davacının davalı şirket işçisi olduğu gerekçesiyle feshin geçersiz olduğunun tesbiti ile işe iade talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Alt işveren işçisi tarafından, feshin geçersizliğine karar verilmesi istemiyle yalnızca alt işveren hakkında veya geçersizlik yahut muvazaa iddiasıyla sadece asıl işveren aleyhine açılan davalarda, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçersiz veya muvazaaya dayandığının belirlenmesine bağlı olarak, davalı olarak gösterilenin işçinin gerçek işvereni olmadığının belirlenmesi halinde, taraf sıfatı sorunu ortaya çıkmaktadır. Davanın taraf sıfatı yokluğu sebebi ile reddedilmesi halinde, gerçek işverene karşı açılacak davada işçi, çoğunlukla işe iade davaları için öngörülen bir aylık dava açma süresini kaçırma tehlikesi ile karşılaşmaktadır. Böyle bir sonuç, işçiyi mağdur edeceği gibi, bir aylık süre geçmemişse, yeni bir dava açılmasını gerektirmesine göre usul ekonomisine de uygun düşmez. Gerek daha

önce işe iade davalarına bakan Yargıtay 9. Hukuk Dairesince ve gerek Dairemiz tarafından davacının temsilcide yanıldığı veya taraf sıfatında maddi hataya düştüğü kabul edilmek suretiyle taraf değişikliği konusunda mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun katı kuralları aşılarak sorun çözülmeye çalışılmıştır.

önce işe iade davalarına bakan Yargıtay 9. Hukuk Dairesince ve gerek Dairemiz tarafından davacının temsilcide yanıldığı veya taraf sıfatında maddi hataya düştüğü kabul edilmek suretiyle taraf değişikliği konusunda mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun katı kuralları aşılarak sorun çözülmeye çalışılmıştır.

Ne var ki, işe iade davası asıl işveren ve alt işverene karşı birlikte açıldığında asıl işveren hakkında taraf sıfatı yokluğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmezken, sadece asıl işveren hakkında dava açılmışsa taraf sıfatının bulunmadığı ve taraf sıfatında yanılgı olduğunun kabulüne karar verilmesi sözü edilen çözümün çelişkisi olarak dikkat çekmiştir.

Öte yandan, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 124. maddesinde kabul edilebilir yanılgıya dayanan iradi taraf değişikliği taleplerinin mahkemece kabul edilmesi yönünde düzenleme yapılmıştır. Ancak sözü edilen düzenlemede taraf değişikliğinin talep şartına bağlanması karşısında, hâkim tarafından bu hususta taraflara hatırlatmada bulunulması mümkün değildir. Bu sebeple talep olmadığı halde, taraf sıfatında maddi hataya düşüldüğünden söz edilmek suretiyle mahkeme kararının bozulmasına yönelik uygulamaya devam edilmesinin, kanunun belirtilen açık düzenlemesi karşısında, mümkün olmadığı görülmektedir.

Hal böyle olunca, Dairemizde yukarıda belirtilen içtihadın yeniden gözden geçirilerek değerlendirilmesi ihtiyacı doğmuştur.

Mahkemece verilecek hükmün etkisi bakımından mecburi dava arkadaşlığı, maddi bakımdan mecburi dava arkadaşlığı ve şekli (usûlî) bakımdan mecburi dava arkadaşlığı olarak ikiye ayrılmaktadır. Maddi bakımdan mecburi dava arkadaşlığı, maddi hukuka göre bir hakkın birden fazla kimse tarafından birlikte kullanılması veya birden fazla kimseye karşı birlikte ... sürülmesi ve tamamı hakkında tek hüküm verilmesi zorunlu hallerde söz konusu olur (6100 sayılı Kanun md. 59). Şekli (usûlî) bakımdan mecburi dava arkadaşlığı ise, kanunun özel hükümleri ve davanın niteliğinden kaynaklanan, birden fazla kişiye karşı dava açılmasının ve yürütülmesinin zorunlu olduğu hallerde oluşan dava arkadaşlığına denir (... Hakan/... .../... Muhammet, Medeni Usul Hukuku, 12. Baskı, Ankara 2011, s.223). Şekli dava arkadaşlığı, gerçeğin tam olarak ortaya çıkarılması ve taraflar arasındaki ilişkinin doğru karara bağlanmasını sağlamak için kabul edilmiştir. Bu durumda, dava konusu hukuki ilişki hakkında bütün dava arkadaşlarına yönelik tek ve aynı doğrultuda bir karar verme zorunluluğu yoktur. Ayrıca dava arkadaşlarının yaptıkları usulî işlemler birbirinden bağımsızdır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarına göre asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçerli olup olmadığı veya muvazaaya dayanıp dayanmadığına yönelik resen yapılması gereken yargısal denetim, ilişkinin taraflarının, yani asıl işveren ve alt işverenin davada yer almalarını ve kendi hukuklarını koruyacak açıklama ve ispat haklarını zorunlu kılmaktadır. Aksince bir düşünce Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkına ve 6100 sayılı Kanun’un 27. maddesinde öngörülen hukuki dinlenilme hakkına aykırılık teşkil eder. Buna göre, işe iade davalarına özgü olarak, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin söz konusu olduğu davalarda, davalı taraf yönünden bir çeşit şekli (usûlî) bakımdan mecburi dava arkadaşlığının mevcut olduğu kabul edilmelidir.

Görüldüğü üzere, bu çözüm tarzı, hem işçi hem de işveren yönünden hukuka uygun maddî ve usûlî bakımdan her iki tarafın haklarını korumasını sağlayan bir çözümdür.

Böyle olunca, işe iade davasının yalnızca asıl işveren veya alt işveren aleyhine açılması durumunda, mahkemece, dava hemen reddedilmemeli, davalı olarak gösterilmeyen asıl işveren veya alt işverene davanın teşmili için davacı tarafa süre verilmeli, verilen süre

içinde, diğer dava arkadaşına teşmil edilirse davaya devam edilmeli, aksi halde dava usulden reddedilmelidir.

Taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına yönelik olarak yapılacak inceleme sonucunda, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçersiz veya muvazaaya dayanması sebebi ile feshin geçersizliğine yönelik karar gerçek işveren hakkında kurulmalı, geçersiz veya muvazaaya dayalı ilişkinin diğer tarafı hakkında sıfat yokluğundan davanın reddine karar verilmelidir. Ancak, 6100 sayılı Kanun'un 327. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca taraf sıfatı olmadığı halde, davacıyı, davalı sıfatı kendisine aitmiş gibi yanıltarak kendisine karşı dava açılmasına sebebiyet verdiği için, davanın sıfat yokluğundan hakkındaki davanın reddine karar verilen taraf lehine vekâlet ücreti takdir edilmemelidir.

Somut olayda, davalı ... Moturlu Araçlar İmal ve Satış A.Ş. ile dava dışı ... Temizlik Güv. ve Sos. Hiz. Tic. A.Ş. arasında imzalanan genel hizmet sözleşmesi ile davalı şirketin genel müdürlük ve bağlı işyerlerinde asli faaliyetlerde yardımcı olmak üzere destek hizmeti verilmesi için hizmet alım sözleşmesi imzalandığı, davacının kayden dava dışı ... Temizlik Güv. ve Sos. Hiz. Tic. A.Ş. çalışanı olduğu savunması dikkate alındığında, davalı ile dava dışı ... Temizlik Güv. ve Sos. Hiz. Tic. A.Ş. arasında düzenlenen hizmet alımı sözleşmesinin 4857 sayılı Kanun'un 2/7-8 maddesi yönünden incelenmesi gerektiği açıktır. Söz konusu sözleşmenin 4857 sayılı Kanun hükümleri uyarınca geçerliliği veya mavazaaya dayanıp dayanmadığına yönelik yapılacak yargısal denetim sözleşmenin diğer tarafını yani dava dışı ... Temizlik Güv. ve Sos. Hiz. Tic. A.Ş.'nin hak alanını da etkileyeceğinden, davanın adı geçen şirkete de teşmili için davacıya usulüne uygun süre verilmeli dava teşmil edilirse, yargılamaya devam edilerek feshin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı üzerinde de durularak; feshin geçerli sebebe dayanmadığı sonucuna varıldığı takdirde alt işverenlik ilişkisinin muvazaaya dayandığı da anlaşılırsa, asıl işveren işyerine iadesine, muvazaa bulunmayıp bir asıl işveren-alt işveren ilişkisinin varlığı sonucuna varılırsa alt işveren işyerinde işe iadeye ve kanuni haklardan alt işverenle birlikte asıl işverenin de sorumluluğuna karar verilmelidir. Dava, dava dışı ... Temizlik Güv. ve Sos. Hiz. Tic. A.Ş.'ne teşmil edilmezse, dava sıfat yokluğundan reddedilmelidir. Taraf teşkili sağlanmadan ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 28.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4104, Karar No: 2023/3826, Tarih: 06.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/4104 E.  ,  2023/3826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle,

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarına göre 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında İstanbul Anadolu Başsavcılığınca tanzim olunan iddianame ile cinsel taciz ve cinsel saldırı suçlarından dava açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2014 tarihli ve 2014/230 Esas, 2014/544 Karar sayılı kararı ile sanığın eylemleri bir bütün halinde sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçu kabul edilerek 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın ... \*\*\* Ltd. Şti. sahibi olduğu, katılanın suç tarihinde şirket çalışanı olduğu, suç tarihlerinde katılanın eşinden ayrı olup çocuğu ile ayrı bir yaşam kurmak için planları bulunduğu, bu nedenle ev aradığı, sanığın katılanın bu durumunu bildiği, sanıkla katılanın diğer çalışanlarla olduğu gibi internet üzerinden yazıştıkları, bu yazışmalarda sanığın katılanın ev araması nedeniyle yardımcı olabileceğini söylediği, bu amaçla Vakıflardan ev bakacağını yazdığı, katılanın eve kendisinin bakabileceğini söyleyince katılanın özel yaşamı ile ilgili sorulara geçtiği, ayrılacağı eşi ile ilgili sorular sorduğu, daha sonra da yemeğe çıkmayı teklif ettiği, hatta birlikte ...'ya tatile gitmeyi teklif ettiği, katılanın kabul etmediği, yazışmaların içeriğine göre sanık ile katılan arasında yazışmalar dışında da bu yönde konuşmaların geçtiğinin anlaşılmış ve tespit edildiği, katılanın bu durum karşısında istifa etmek için dilekçe verdiği ve sanığın katılanı bu konuda görüşmek için odasına çağırdığı, aralarında konuşurken sanığın katılana sarılarak yanaklarından öperek cinsel tacizde bulunduğu, her ne kadar sanık ve müdafii katılan ile sanığın yazışmalarında katılanın sanığı tahrik ettiğini, sanığın buna rağmen katılana umut vermediğini, sanığın işveren olarak katılana yardımcı olmak amacıyla hareket ettiğini savunmuşlarsa da, sanık ile katılan arasındaki konuşmalardan anlaşılacağı gibi, sanığın katılana birlikte yemeğe çıkmak, birlikte tatile gitmek gibi tekliflerde bulunduğu, ayrıca sanık patron çalışan ilişkisini aşacak şekilde katılanın özel yaşamına ilişkin sorular sorduğu, kendi özel yaşamı hakkında da bilgiler verdiği, hatta katılanın sorusu üzerine de katılan hakkında "Sevdim" şeklinde cevap vererek katılana olan ilgisini gösterdiği, bu konuşmaların normal işveren ve çalışan veya iki arkadaş arasındaki konuşmalar olmayacağı, sanığın katılanın işvereni olması nedeniyle hizmet ilişkisinin sağladığı nüfusu kötüye kullanmak suretiyle bu suçu işlediği, her ne kadar sanık hakkında cinsel taciz ve basit cinsel saldırı suçlarından dolayı ayrı ayrı cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmış ise de, sanığın aynı suç işleme kararı ile hareket ettiği, bu nedenle eylemlerinin bütün olarak tek suç olacağı, eyleminin sarkıntılık düzeyinde kaldığı sabit olduğundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. Olayın intikal şekli ve zamanı, sanık savunması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde mağdurun aşamalarda çelişen soyut ve başka delille desteklenmeyen beyanları dışında sanığın üzerine atılı cinsel saldırı suçunu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, cinsel taciz suçuna konu olan mesajların içerikleri nazara alındığında ise bu suçun kanuni unsurları itibarıyla oluşmadığı da gözetilerek sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Açıklanan nedenlerle Tebliğnamadeki onama görüşüne iştirak olunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2014 tarihli ve 2014/230 Esas, 2014/544 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2011/597, Karar No: 2011/7716, Tarih: 06.12.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/597 E.  ,  2011/7716 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 203 ada 70 parsel sayılı taşınmaz, ham toprak niteliği ile davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ...’ın tespitten önce taşınmazın bir bölümüne yönelik olarak Sulh Hukuk Mahkemesinde davalı Hazine aleyhine açtığı tapu iptali ve tescil davası görevsizlik kararı verilerek Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davaya konu 203 ada 70 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tespit gününde davacı ... yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediği, davacının taşınmaz üzerinde zemini ekonomik amacına uygun olarak kullanmak koşuluyla iktisap sağlayan süreye ulaşan zilyetliğinin bulunmadığı mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre davacıların sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki, davaya konu 203 ada 70 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişinin rapor ve krokisinde (A) harfi ile işaretli taşınmaz bölümü üzerinde tespit gününden önce davacı tarafından meydana getirilen muhdesat niteliğindeki ağaçların ve meyve fidanlarının bulunduğu keşifte dinlenilen ve dosyaya raporunu ibraz eden ziraat bilirkişisi raporundan anlaşılmaktadır. O halde 3402 sayılı Kadastro Kanununun 19. maddesi hükmü uyarınca tutanağın beyanlar hanesinde tespitten önce meydana getirilen muhdesatların yaşı, cinsi ve sayısı belirlenerek gösterilmesine karar verilmesi gerekirken bu olgunun gözardı edilmesi isabetsiz, davacı ...’ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 06.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9170, Karar No: 2013/17438, Tarih: 25.06.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2013/9170 E.  ,  2013/17438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya 3.000 TL borç para verdiğini ve karşılığında 30.12.2007 tanzim, 30.12.2008 vade tarihli ve 3.000 TL bedelli bono aldığını, davalının süresi içinde borcunu ödemediğini, bu konuda davalı nezdinde yapılan girişimlerden sonuç alınamadığını, davalı taraf aleyhine ... 8. İcra Müdürlüğünün 2011/1373 esas sayılı dosyası üzerinden kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibi başlattığını, davalı tarafın ... 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 2011/84 esas sayılı dosyası üzerinden, icra takibine dayanak yapılan senet altındaki imzanın kendisine ait olmadığından bahisle dava açtığını, mahkemece, ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünden alınan bilirkişi raporunda, takibe dayanak senet altındaki imzanın davalının eli mahsulü olmadığından bahisle icra takibinin durdurulmasına karar verildiğini, İcra Hukuk Mahkemesi tarafından verilen kararların maddi anlamda kesin hüküm teşkil etmediğini, bu nedenle 3.000 TL miktarın, 30.12.2008 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, senet altındaki imzanın kendisine ait olmadığının tespit edildiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava alacak davası olup, uyuşmazlık davacının dayanmış olduğu kambiyo senedi altındaki imzanın davalıya ait olup olmadığı noktasındadır. Mahkemece, davaya dayanak yapılan senet aslı ve davalı asilin imzalarının bulunduğu belge

2013/9170 - 2013/17438

asılları Adli Tıp Kurumuna gönderilerek, davaya dayanak yapılan senet altındaki imzanın, davalının eli mahsulü olup olmadığı hususunda rapor düzenlenmesi istenmiştir. Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Adli Belge İnceleme Şubesi tarafından düzenlenen 29.11.2012 tarih ve 8797 sayılı raporda, davaya ve icra takibine dayanak yapılan 30.12.2007 tanzim, 30.12.2008 vade tarihli ve 3.000 TL bedelli senet altındaki imzanın, davalının eli mahsulü olduğu kanaati belirtilmiştir.

asılları Adli Tıp Kurumuna gönderilerek, davaya dayanak yapılan senet altındaki imzanın, davalının eli mahsulü olup olmadığı hususunda rapor düzenlenmesi istenmiştir. Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Adli Belge İnceleme Şubesi tarafından düzenlenen 29.11.2012 tarih ve 8797 sayılı raporda, davaya ve icra takibine dayanak yapılan 30.12.2007 tanzim, 30.12.2008 vade tarihli ve 3.000 TL bedelli senet altındaki imzanın, davalının eli mahsulü olduğu kanaati belirtilmiştir.

Mahkemece Adli Tıp Kurumundan alınan bu rapor esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Davalı ise daha önce ... 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 2011/84 esas ve 2011/850 karar sayılı dosyası üzerinden alınan bilirkişi raporunda, takibe dayanak yapılan senet altındaki imzanın kendisine ait olmadığının tespit edildiğini, her iki rapor arasında çelişki bulunduğunu ve yeniden bilirkişi incelemesi yapılması gerektiğini ileri sürerek Adli Tıp raporuna itiraz etmiştir. Her ne kadar mahkemece asıl bilirkişi kurumunun Adli Tıp Kurumu olduğu, Adli Tıp Kurumu dışında daha üst rapor alınabilecek her hangi bir merci bulunmadığı gerekçesiyle hüküm kurulmuş ise de Adli tıp Kurumu raporlarının bağlayıcı olduğu yönünde bir düzenleme bulunmamaktadır. Hakim, itiraz vukuunda yada re'sen yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırabilir. Dosyada alınan rapordan imzanın davalıya ait olduğu mütalaa alınmışsada, İcra Hukuk Mahkemesinde imzanın davalıya ait olmadığı saptanmıştır. Bu durumda iki rapor arasında çelişki mevcut olup, jandarma kriminal laboratuvarından seçilecek bilirkişiden Yargıtay ve taraf denetimine elverişli rapor alınarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekmektedir. Mahkemece değinilen bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 25.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.