muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/574, Karar No: 2020/121, Tarih: 20.02.2020

Mahkemede önceki ifadesinden farklı olarak; annesi ...’ın polisi aradığı sırada dışarıdan 1 el silah sesi duyduğunu,

Tanık ... ...aşamalarda; saat 18.00 sıralarında odasında bulunduğu esnada alt katta kardeşi ...’in ağladığını duyması üzerine yanına gittiğini, annesi ... ve babası sanık ...’in de yanlarında olduklarını, ...’in, sokağa kaçan köpekleri evin bahçesine sokmaya çalıştığı sırada maktulün önce köpeklere, daha sonra kendisinin başına silah doğrultup küfrettiğini ağlayarak anlattığını, bunun üzerine sanığın, annesi ...’a hemen polisi aramasını söylediğini, annesi ...’ın polisi aradığında dışarıdan 1-2 el silah sesi geldiğini, babası olan sanık ve o esnada evde bulunan İsmail’le birlikte dışarı çıktıklarını, sokağın sağ tarafında 2-3 erkek şahsın olduğunu gördüğünü, sanığın onlara hitaben “Benim çocuğuma ve köpeklerime nasıl silah doğrultursun” demesi üzerine, maktulün de “Senin yedi ceddini sinkaf ederim” dediğini ve kendilerine doğrulttuğu silahla 1 el ateş ettiğini, sokağın karşısına duvarın dibine doğru kaçtığını, sanığın da kendilerine ait Mercedes marka jiple önünde bulunan komşularına ait beyaz renkli aracın arasına saklandığını, sanığın “Çocuk var yanımda ateş etme” diye bağırdığını, babasının çağırması üzerine yanına gideceği sırada maktulün 1 el daha ateş ettiğini, merminin kulağının dibinden geçtiğini, sanığın de montunun cebinden çıkardığı tabancasıyla havaya doğru 10 el kadar ateş ettiğini, daha sonra karşı taraftan tekrar kendilerine doğru ateş edildiğini ve önlerindeki beyaz renkli arabaya mermi girdiğini duyduğunu, bunun üzerine sanıkla maktulün karşılıklı olarak birbirlerine ateş ettiklerini, çatışma sırasında maktulün yere düştüğünü gördüğünü, sanıkla birlikte sokaktan aşağıya doğru kaçtıklarını,

Tanık ... ...aşamalarda; saat 18.00 sıralarında bahçede bulunan köpeklerin bahçe kapısının açık olması nedeniyle dışarı kaçtıklarını, oğlu ...’in de köpekleri tekrar içeri almak için dışarı çıktığını, ...’in eve geldiğinde köpekleri almaya çalıştığı sırada yanına gelen maktulün silah çıkartıp dolduruş yaptığı, silahı önce köpeklere sonra kendisine doğrulttuğundan ve sinkaflı küfürler ettiğinden bahsettiğini, ...’in çok korkmuş hâlde olduğunu, eşi olan sanığın hemen kendisine polisi aramasını söylediğini, bunun üzerine 155 Polis Hattını arayarak ihbarda bulunduğunu, polisle görüştüğü sırada eşi olan sanık ile oğlu ... ve o sırada yanlarında bulunan İsmail’in birlikte dışarı çıktıklarını, telefon görüşmesini sonlandırdığı anda dışardan sanığın “Ne oluyor çocuklar var ateş etme” diye bağırmasıyla birlikte silah sesleri geldiğini, hemen oğlu ...’i içeri aldığını, evin içerisinde olduğu için sonrasında neler yaşandığını görmediğini,

İfade etmişlerdir.

Sanık aşamalarda; komşusu olan maktul ...'i 5-6 yıldır tanıdığını, genellikle yurt dışında olan maktulün senede 10-15 günlüğüne evine geldiğini, samimiyetlerinin olmadığını ancak telefon numaralarının birbirlerinde kayıtlı olduğunu, olay günü evde bulunduğunu, saat 18.00 sıralarında eşi ...’ın telaşlı bir şekilde telefonla konuşması üzerine uyandığını, dışarı baktığında eşi ile küçük oğlu ...’in kendilerine ait 3 köpekten ikisini içeri alıp diğer köpeği de içeri almaya çalışırken gördüğünü, bu sırada ...’in ağlamaklı bir şekilde Ormancı’nın oğluna “Ağabey...benim kafama silah dayadı sen de gördün mü” diye sorduğunu, daha sonra 3. köpeği de içeri alıp eve geldiklerini, oğluna ne olduğunu sorduğunda, ağlayarak sokağa çıkan köpekleri almak için dışarı çıktığını, karşı komşunun önce bağırdığını arkasından “Al köpekleri buradan git, bir daha görürsem seni de köpekleri de öldürürüm" dediğini, kısa bir süre sonra tekrar gelerek elindeki silaha mermi sürüp önce köpeklere doğrulttuğunu sonra da kendisinin kafasına dayadığını, bu sırada park hâlindeki bir araçtan inen birisinin maktulü sakinleştirerek evine götürdüğünü, maktulün giderken de elindeki silahı sallayarak “Senin yedi ceddini sinkaf ederim, hepinizi öldürürüm” dediğini söylediğini, hemen eşi ...’dan kapıyı kapatmasını ve 155’i aramasını istediğini, ...’ın polisi aradığını, bu sırada dışardan 2 el silah sesi geldiğini, bunun üzerine büyük oğlu ...’in dışarı çıktığını, kendisinin de yatak odasında komodinin üzerinde bulunan silahını alarak oğluna bir şey olmasın diye peşinden gittiğini, kapının önüne çıktığında maktulü yanındaki bir şahıs ile evlerine doğru gelirken gördüğünü, maktule hitaben “Sen benim oğlumla köpeklerime nasıl silah çekiyosun” diye bağırdığını, bunun üzerine maktulün sinkaflı sözlerle küfrettiğini ve “Hepinizi öldürürüm lan” dediğini, arkasından kendilerine doğru 1 el ateş ettiğini, oğlu ...’in karşı taraftaki duvarın dibine çöktüğünü, kendisinin de Mercedes marka aracının arkasına saklanarak maktule “Ateş etme çocuk var. Biz komşuyuz” diye bağırdığını, oğlu ...’i yanına çağırdığını, ... gelirken 1 el silah sesi daha duyduğunu, oğlu ...’i arkasına alarak cebinden çıkardığı tabancayı ve şarjörünü takıp doldur boşalt yaptıktan sonra maktulün gelmesini engellemek ve polis gelene kadar zaman kazanmak için havaya 10-12 el ateş ettiğini, sonrasında daha korunaklı olduğunu düşündüğü 10 metre ilerideki kolonun arkasına geçmek için hareket ettikleri sırada 1 el silah sesi daha geldiğini, önlerinde bulunan Ford Connect marka araca mermi isabet ettiğini, bunun üzerine maktulün bulunduğu tarafa doğru boşluğa 2-3 el ateş ettiğini, ateş ederken kolona doğru koştuğunu, bu sırada “Vuruldu” diye bir ses geldiğini, hemen oğlu ..

...’i kontrol ettiğini, oğlunun vurulmadığını görünce karşı taraftan birinin vurulduğunu anladığını, geriye dönüp ormana doğru kaçacağı sırada üzerine doğru bir şahsın geldiğini görünce silahlı olabileceğini düşünerek havaya doğru birkaç el daha ateş ettiğini, daha sonra oğluyla birlikte ormanlık alana doğru kaçtıklarını, köpeklerinin Alman kurt köpeği olduklarını, evin bahçesi dışındaki insanlara saldırmadıklarını ve koruma eğitimli olduklarını, sadece dışardaki hayvanlara özellikle de köpeklere saldırgan olabildiklerini, köpeklerinin daha önce bir komşusunun keçisinin, bir başka komşusunun da kuzusunun memesini ısırdığını, bu hayvanların bedelini ödemek suretiyle komşularıyla uzlaştığını, maktulü öldürme kastıyla hareket etmediğini, olayın şokuyla oğlu ve kendisini korumak amacıyla ateş ettiğini, maktulün tesadüfen vurulduğunu, suçlamayı bu şekilde kabul ettiğini, çok pişman olduğunu, kendiliğinden gelerek teslim olduğunu savunmuştur.

İnsanın dış dünyaya yansıyan davranışlarını esas alan ceza hukuku, onun davranışlarında iç dünyasının, o anki ruh hâlinin ve genel psikolojik özelliklerinin önemi bulunduğunu kabul ederek bu psikolojik durumlara belli bir hukuki değer vermektedir. Bu itibarla modern ceza hukuku sadece işlenen suçu değil, suçun işlenmesinde etkili olan nedenleri göz önünde bulundurarak cezalandırma yoluna gitmektedir (Devrim Aydın, Yeni Türk Ceza Kanunu'nda Haksız Tahrik, AÜHFD, 2004, C. 54, s.225.).

Haksız hareketin kişi üzerinde ve onun psikolojik aleminde bir tepki doğuracağını kabul eden modern ceza hukuku, failin bu durumunu değerlendirmekte, cezai sorumluluğunu azaltan bir sebep olarak görmektedir. Failin bu subjektif durumuna önem veren çeşitli ülkelerin ceza kanunlarında, failin cezasında belli oranlarda indirim yapılması esası kabul edilmiştir (M. Muhtar Çağlayan, Yargıtay İçtihatları Işığında Haksız Tahrik üzerine Bir İzah Denemesi, Adalet Dergisi, Ocak –Şubat, 1982, S.1, s.14.).

Bu düşünceden hareketle 5237 sayılı TCK'nın 29. maddesinde de haksız tahrik;

"Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onsekiz yıldan yirmidört yıla ve müebbet hapis cezası yerine oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir" şeklinde, ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak kabul edilmiştir.

Ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenen haksız tahrik, kişinin haksız bir fiilin kendisinde meydana getirdiği hiddet ya da şiddetli elemin etkisi altında suç işlemesi durumunda kusur yeteneğindeki azalmayı ifade etmektedir. Bu hâlde fail, suç işleme yönünde önceden bir karar vermeden, dışarıdan gelen etkinin ruhsal yapısı üzerinde meydana getirdiği karışıklığın neticesi olarak bir suç işlemeye yönelmektedir. Bu yönüyle haksız tahrik, kusurun irade unsuru üzerinde etkili olan nedenlerden biridir. Başka bir anlatımla, haksız tahrik hâlinde failin iradesi üzerinde zayıflama meydana gelmekte, böylece haksız fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altındaki kişinin suç işlemekten kendisini alıkoyma yeteneği önemli ölçüde azalmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun istikrar kazanmış kararları ile öğretide de kabul gören görüşler doğrultusunda haksız tahrik hükmünün uygulanabilmesi için;

a) Tahriki oluşturan haksız bir fiil bulunmalı,

b) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

c) Failin işlediği suç bu ruhsal durumunun tepkisi olmalı,

d) Haksız tahrik teşkil eden eylem mağdurdan sadır olmalıdır.

Ceza Genel Kurulunun istikrar kazanmış kararları ile öğretide de kabul gören görüşler doğrultusunda haksız tahrik hükmünün uygulanabilmesi için;

a) Tahriki oluşturan haksız bir fiil bulunmalı,

b) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

c) Failin işlediği suç bu ruhsal durumunun tepkisi olmalı,

d) Haksız tahrik teşkil eden eylem mağdurdan sadır olmalıdır.

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda, 765 sayılı Kanun'da yer alan "ağır – hafif tahrik" ayırımına son verilerek; tahriki oluşturan eylem, somut olayın özelliklerine göre hâkim tarafından değerlendirilip, sanığın iradesine etkisi göz önünde bulundurulmak suretiyle, maddede gösterilen iki sınır arasında belirlenen oranda cezasından indirim yapılacağı hüküm altına alınmıştır.

Haksız tahrik hükmünün uygulanabilmesi açısından, failin suçu ilk haksız fiilin doğurduğu öfke veya şiddetli elemin etkisiyle işleyip işlememesi önemlidir. Mağdur ya da ölenden gelen haksız hareketin psikolojik etkisinin devam ettiğinin kabulünde zorunluluk bulunan hâllerde, haksız tahrik hükmünün uygulanması gerekmektedir.

Yerleşmiş yargısal kararlarda kabul edildiği üzere, gerek fail, gerekse mağdurun karşılıklı haksız davranışlarda bulunması hâlinde, tahrik uygulamasında kural olarak, haksız bir eylem ile mağduru tahrik eden fail, karşılaştığı tepkiden dolayı tahrik altında kaldığını ileri süremez. Ancak maruz kaldığı tepki, kendi gerçekleştirdiği eylemle karşılaştırıldığında aşırı bir hâl almışsa, başka bir deyişle tepkide açık bir oransızlık varsa, bu tepkinin artık başlı başına haksız bir nitelik alması nedeniyle fail bakımından haksız tahrik oluşturduğu kabul edilmelidir.

Karşılıklı tahrik oluşturan eylemlerin varlığı hâlinde, fail ve mağdurun biri diğeri yönünden tahrik oluşturan bu haksız davranışları birbirlerine oranla değerlendirilmeli, öncelik-sonralık durumları ile birbirlerine etki-tepki biçiminde gelişip gelişmediği göz önünde tutulmalı, ulaştıkları boyutlar, vahamet düzeyleri, etkileri ve dereceleri gibi hususlar dikkate alınmalı, buna göre; etki-tepki arasında denge bulunup bulunmadığı gözetilerek, failin başlangıçtaki haksız davranışına gösterilen tepkide aşırılık ve açık bir oransızlık saptanması hâlinde, failin haksız tahrik hükümlerinden yararlandırılması yoluna gidilmelidir.

Evrensel bir ceza hukuku temel ilkesi olan "kuşkudan sanık yararlanır" prensibi uyarınca bir olayda ilk haksız hareketin sanıktan mı, yoksa maktul ya da mağdurdan mı kaynaklandığının her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delillerle kanıtlanamaması hâlinde, oluşan kuşku sanık lehine yorumlanarak sanığın TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünden yararlandırılması gerektiği hususunda herhangi bir tereddüt bulunmadığı açık ise de bu kabulün dosya kapsamından anlaşılan olayın gerçekleşme biçimine, somut olayın özelliklerine ve hayatın olağan akışına uygun düşmesi zorunluluğu karşısında her olayın kendine özgü koşulları değerlendirilerek bir sonuca varılmalıdır.

Uyuşmazlık konusuyla ilgisi bakımından "hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması suçu"na değinilmesinde de fayda bulunmaktadır.

TCK'nın "Hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması" başlıklı 177. maddesi;

"Gözetimi altında bulunan hayvanı başkalarının hayatı veya sağlığı bakımından tehlikeli olabilecek şekilde serbest bırakan veya bunların kontrol altına alınmasında ihmal gösteren kişi, altı aya kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır."

Şeklinde düzenlenmiş olup madde gerekçesinde; "Madde ile kişinin gözetimi altında bulunan bir hayvanı başkalarının hayatı veya sağlığı bakımından tehlikeli olabilecek şekilde serbest bırakması veya bunların kontrol altına alınmasında ihmal göstermesi suç sayılmıştır. Fiil somut tehlike suçu niteliğindedir. Suçun oluşması için bir zarar doğması aranmaz. Suç, kişinin gözetimi altında bulunan hayvanın başkalarının hayatı veya sağlığı bakımından tehlikeli olabilecek şekilde serbest bırakması ile ya da bunların kontrol altına alınmasında ihmal göstermesi ile tamamlanır. Gözetimi altında bulunan hayvanı başkalarının hayatı veya sağlığı bakımından tehlikeli olabilecek şekilde serbest bırakan veya bunların kontrol altına alınmasında ihmal gösteren kişinin, bu fiillerinden dolayı bir zarar meydana gelirse; fiilin sebebiyet verdiği netice açısından kast veya taksirine göre cezalandırılacaktır." biçimimde açıklamalara yer verilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

01.01.2016 tarihinde saat 18.00 sıralarında maktul ...'ın kızı Büşra, damadı..., diğer kızı... ile 5 yaşlarındaki ikiz ve 10 aylık torunlarının maktulün müstakil evine...’ın kullandığı araçla misafirliğe geldikleri ancak o sırada aynı sokakta bulunan sanık ...’e ait müstakil evin bahçesinden dışarı kaçan Alman kurdu cinsi 3 köpeğin...’ın kullandığı aracın etrafını sarmaları ve havlamaya başlamaları nedeniyle maktulün damadı, kızları ve torunlarının araçtan inemedikleri, bu arada maktulün kızı...'ın aynı sokakta oturan tanıdığı birisine telefon açıp köpeklerin sanığa ait olduğunu öğrendikten sonra maktulün evinde bulunan ablası Melahat'i arayarak "Abla biz geldik ancak sokakta köpekler var. Arabadan inemiyoruz. Köpekler ... Bey’inmiş. Onu arayın köpeklerini alsın" diye haber verdiği, köpeklerin otomobilin etrafından ayrılmaması nedeniyle...’ın sokağın başına doğru geri dönmesine rağmen köpeklerin aracın etrafını terk etmedikleri, maktulün eşi Ayişe’nin maktulün cep telefonundan sanık ...’i 2 defa aramasına rağmen sanığın cevap vermemesi üzerine Melahat’in, kardeşi...’ı arayarak eve gelmelerini, maktulün kendilerini araçtan alacaklarını söylediği, maktulün, kızları ve torunlarını bahçeye alabilmek için kapı önüne çıktığı, Kazım’ın da aracıyla bahçe kapısına boşluk bırakmayacak şekilde yanaştığı, maktulün kızı ve torunlarını tek tek araçtan indirdiği, buna rağmen köpeklerin saldırılarına devam ettikleri, maktulün kızları ile torunları eve girdikten sonra...’ın aracı uygun bir yere park edeceği sırada sanık ...’ın 15 yaşındaki oğlu ...’in köpekleri kontrol altına almak amacıyla sokağa çıktığı, bunun üzerine maktulün ...’e “Köpeklerine tasma tak, ya da başı boş sokağa salma, çocuklar korktu, köpeklerini içeri al" diye bağırdığı, ayrıca maktulün sinirlenerek köpeklere silah doğrulttuğu, Kazım’ın maktulü sakinleştirdikten sonra birlikte eve girdikleri, bu sırada yaşanan olayları gören inceleme dışı davanın mağduru ...’in maktulü telefondan arayarak ne olduğunu sorduğunda maktulün ...’e "Hocam çocuklar arabaya kendilerini zor attı. Az daha köpekler çocukları ısırıyordu. Terbiyesiz, özür dileyeceğine ukala ukala dik dik konuşuyor. Köpeği vuracaktım. Zor tuttum kendimi. Yarın görüşürüz." dediği, ...’in de ağlamaklı bir şekilde eve gidip sanığa, ağabeyi ...’e ve annesi ...’a maktulün sinirli bir şekilde kızıp küfrettiğini, köpeklerine ve kendisinin başına silah doğrulttuğunu anlattığı, bunun üzerine sanığın önce eşi ...’a polisi aramasını söylediği ve hemen yatak odasındaki ruhsatsız tabancasını alarak oğlu ...’le birlikte dışarı çıktıkları, ...’ın 155 Polis Hattını arayarak oğlu ...’e silah çekildiğine dair ihbarda bulunduğu, oğlu ... ile birlikte sokağa inen sanık ...’in havaya doğru 7-8 el ateş ettiği, silah seslerini duyan maktul ...’in de yanına ruhsatsız tabancasını alarak damadı..

...’a polisi aramasını söylediği ve hemen yatak odasındaki ruhsatsız tabancasını alarak oğlu ...’le birlikte dışarı çıktıkları, ...’ın 155 Polis Hattını arayarak oğlu ...’e silah çekildiğine dair ihbarda bulunduğu, oğlu ... ile birlikte sokağa inen sanık ...’in havaya doğru 7-8 el ateş ettiği, silah seslerini duyan maktul ...’in de yanına ruhsatsız tabancasını alarak damadı... ile birlikte dışarı çıktıkları, maktulün sanığa hitaben “Kime ateş ediyorsun” diye bağırdığı, sanığın bu sefer maktulün bulunduğu yöne doğru ateş ettiği, bunun üzerine maktulün de havaya doğru 2-3 el ateş ettiği, maktul ve...’ın park hâlindeki aracın arkasına saklandıkları, sanığın da kendi aracıyla önünde bulunan başkasına ait araç arasına girdiği, karşılıklı olarak ateş etmeye devam ettikleri, bu sırada saklandığı yerden başını çıkartan maktulün alnına sanığın tabancasından çıkan mermilerden birinin isabet ettiği ve maktulün yere düştüğü, olay yerine gelen inceleme dışı davanın mağduru Selami’nin maktulün vurulduğunu görünce sanığa yaklaşarak “Ateş etme adam vurulmuş, ben karşı komşunuzum” dediği, sanığın bu defa Selami’ye "Çekil lan seni de vururum" diyerek 2 el daha ateş edip olay yerinden kaçtığı, hastaneye kaldırılan maktulün alnına isabet eden ateşli silah mermi çekirdeği yaralanması nedeniyle öldüğü olayda;

Sanığın savunmasında da belirttiği üzere kendisine ait Alman kurdu cinsi 3 köpeğinin zaman zaman saldırgan tutumlar sergilediklerini bildiği hâlde gözetimi altında bulunan köpeklerini kontrol etme hususunda ihmal göstererek maktulün yakınlarının hayatı veya sağlığı bakımından tehlikeye neden olup TCK'nın 177. maddesinde düzenlenen "hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması suçu"nu işlemesi karşısında ilk haksız hareketin sanıktan geldiği hususunda herhangi bir tereddüt bulunmamaktadır. Maktulün ise sanığın kontrol etmekte ihmal gösterdiği köpeklerinin kendisine misafirliğe gelen kızları, damadı ve torunlarının içinde bulundukları araca saldırmaları şeklinde gerçekleşen bu haksız davranışa karşılık olarak sanığın oğlu ...’e kızmak ve ruhsatsız tabancasını köpeklere doğrultmak şeklinde tepki verdiği, inceleme dışı davanın mağduru ...'ün beyanlarına göre maktulün, sanığın oğlu ...'e silah doğrultmadığı ve ...'i silahla tehdit etmediği anlaşılmaktadır. Bu şekilde gelişen olayda ilk haksız fiilin sanıktan kaynaklanması, maktulün köpeklerine sahip çıkmayan sanığın oğlu ...'e kızmak ve üzerine gelen köpeklerden birine silah doğrultmak şeklindeki orantılı tepkisinin etki-tepki dengesini sanık lehine bozmaması, sanığın en az 18 el, maktulün ise en az 5 el silahla ateş etmesi bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının oluşmadığı kabul edilmelidir. Öte yandan maktulün, sanığın oğlu ...'e de silah doğrultarak tehdit ettiğinin kabulü hâlinde dahi, birbirlerine etki-tepki şeklinde gelişen bu haksız davranışların ulaştıkları boyut, yarattıkları tehlike ve vahamet düzeyleri dikkate alındığında, eşi tarafından polise ihbarda bulunulmasına rağmen ruhsatsız silahını alarak sokağa inip rastgele defalarca ateş eden sanığın bu davranışlarının da orantılı olmadığı, etki-tepki dengesinin tekrar sanık aleyhine bozulduğundan sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının oluşmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 20.02.2020 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2702, Karar No: 2018/2341, Tarih: 19.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/2702 E.  ,  2018/2341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-... Organizasyon Turizm Mark.Gıd.İnş.ve Malz.Ltd.Şti’nin 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında düzenlediği tüm faturaların sahte olduğu, Ocak-2008 döneminden itibaren mükellef şirketin mali müşavirliğinin sanık tarafından yürütüldüğü ve sanığın 2009 takvim yılında adı geçen şirketin sahte fatura düzenleme fiiline iştirak ettiğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; mükellef şirket yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığı araştırılarak, açılmış ve derdest ise birleştirilmesi, hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise dosyanın getirtilip bu dosya içine konulması, sonucuna göre deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a)Kendisini vekille temsil ettiren katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1157, Karar No: 2013/2683, Tarih: 23.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/1157 E.  ,  2013/2683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava konusu yerin, Bolu İli, Dodurga Mahallesi Yaylası sınırları içinde kaldığının belirtilmesi karşısında, söz konusu yerin belediye sınırları içinde kalıp kalmadığı herhangi bir köy adına mera tahsis kaydı bulunup bulunmadığı kesin olarak saptanıp, gerektiğinde Belediye Başkanlığı da duruşmadan haberdar edilerek dava konusu yerin belediye sınırları içinde kalması halinde 5841 sayılı Kanunun 1. maddesiyle değişik TCK.nun 154/1. madde ve fıkrası kapsamında suç oluşturmayacağı gözetilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 23.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3031, Karar No: 2012/9358, Tarih: 09.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/3031 E.  ,  2012/9358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan buğday, domates, karnabahar, taze fasulye, kiraz ve çileğin dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2011 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.