muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2047, Karar No: 2025/606, Tarih: 06.02.2025

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı şirket vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı Şirkete yükletilmesine, 06.02.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15837, Karar No: 2022/12848, Tarih: 03.10.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/15837 E.  ,  2022/12848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocukların nitelikli hırsızlık eylemlerini gerçekleştirdikleri yerin bir alışveriş merkezi içinde bulunan telefon kılıfı satılan ve raflarının bir kısmı kilit altında, bir kısmı ise branda ile örtülü şekilde bırakılan bir satış yeri olduğu dosya arasında yer alan kamera kayıtlarından anlaşılmakla tebliğnamede bu hususta bozma kararı verilmesi talep edilen görüşe iştirak edilmemiştir.

Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nın 116/4 maddesi yerine 116/2 yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Suça sürüklenen çocukların müştekiye ait telefon kılıflarından bir kısmını iade ettikleri anlaşılmakla müştekiye kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası olup olmadığı sorulmaksızın 5237 sayılı TCK’nın 168/4. maddesinde yer alan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 03/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16405, Karar No: 2013/17411, Tarih: 10.12.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/16405 E.  ,  2013/17411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 10.12.2013 Salı günü davacı vekili Avukat ... ile davalı ... İnş. Malz. San. Tic. Ltd. Şti vekili Avukat ... geldiler. Diğer davalı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ... İnş. Malz. San. ve Tic. Ltd. Şti.nin müvekkiline olan borcu nedeniyle hakkında yaptıkları icra takibi sırasında haczi kabil malının bulunmadığını, ancak alacaklılardan mal kaçırmak amacı ile kendisinin maliyeden olan alacağını diğer davalıya temlik ettiğini öne sürerek yapılan tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, İİK.nın 277 ve devamı maddeleri uyarınca açılan tasarrufun iptali isteğine ilişkindir. 6100 sayılı HMK.nın 150/1 maddesi uyarınca usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden

kaldırılmasına karar verileceği, aynı maddenin 2. fıkrasında ise usulüne uygun şekilde davet edilmiş taraflardan biri duruşmaya gelir, diğeri gelmezse, yargılamaya gelmeyen tarafın yokluğunda devam edilirveya dosya işlemden kaldırılacağı ön görülmüştür. Somut olayda 02.10.2012 tarihli duruşmada davacı vekilinin mazeret talebi mahkemece reddedildikten sonra davalı tarafın davaya devam edip etmeyeceğine ilişkin beyanı alınmadan yargılamaya devamla davanın reddine karar verilmiştir. Bu durumda mahkemece 6100 sayılı Yasanın 150/2 maddesi uyarınca davacı taraf duruşmaya gelmediğinden duruşmada hazır bulunan davalı taraftan davaya devam edip etmeyeceğinin sorulması ve sonucuna göre davaya devam edilmesi veya dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken davalı tarafın bayanı alınmadan yargılamaya devam edilip davanın reddine karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 990.00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 10.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11389, Karar No: 2017/640, Tarih: 01.02.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/11389 E.  ,  2017/640 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması

Hüküm : Beraat

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre; katılan ...'in mali işler direktör yardımcısı ve tanık...'ın insan kaynakları direktörü olarak görev yaptığı bir özel hastanede ortopedi uzmanı olarak çalışan ve 10.09.2011 tarihinde iş akdi feshedilen sanık ...'in, adı geçen yöneticilerle beraber işten çıkarılma süreci ve alacakları ile ilgili konuları görüşmek için yüz yüze gerçekleştirdikleri toplantıda, üçü arasında geçen konuşmaları gizlice kaydedip, bu kaydı içeren CD'yi, kıdem tazminatının ve diğer alacaklarının tarafına ödenmediği iddiasıyla iş mahkemesine açtığı davaya vekili aracılığıyla delil olarak sunmak suretiyle TCK'nın 133/3. maddesindeki kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Tarafı olduğu söyleşiyi kaydetmek suretiyle elde ettiği verileri üçüncü kişi ya da kişilerle paylaştığı ve/veya çoğaltarak dağıttığına ilişkin hakkında bir delil bulunmayan sanığın, iş mahkemesindeki iddialarını ispatlama ve kaybolma olasılığı bulunan delillerin muhafazasını sağlama amacını taşıyan eylemlerinde hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle davranmadığı nazara alındığında, sanığa yüklenen TCK'nın 133. maddesindeki kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçunun yasal unsurları somut olayda gerçekleşmediği gibi, hukuki ihtilaf ile ilgili konuşmaların katılanın özel yaşam alanına ilişkin ve özel hayatının gizliliğini ihlal edecek nitelikte bulunmaması nedeniyle sanığın eylemlerinin TCK'nın 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu da oluşturmayacağı anlaşıldığından, sanık hakkında kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan dolayı beraat kararı verilmesine dair yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.05.2013 tarihli ve 2013/11-87-245 sayılı kararında da vurgulandığı üzere; vekalet ücreti kişisel hakka ilişkin olup, kişisel hakka ilişkin kanuna aykırılıkların Yargıtay tarafından bozma konusu yapılabilmesi için, hükmün karşı hak sahibi tarafından temyiz edilmiş olması gerekir. Bu nedenle, hakkında beraat kararı verilen ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına, hazine aleyhine, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/5. maddesi gereğince, maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, temyiz edenin sıfatına göre, bozma sebebi olarak kabul edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sanığa atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle sanık hakkında CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraat hükmü kurulması gerekirken, sanığın üzerine atılı suç açısından kastının bulunmadığından bahisle aynı Kanun'un 223/2-c maddesi gereğince beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün ilk paragrafının, “Sanık hakkında kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan açılan davanın yapılan yargılaması sonunda, sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu anlaşıldığından, CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince sanığın beraatine,” şeklinde değiştirilmesi suretiyle, eleştiri dışında, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6355, Karar No: 2013/14663, Tarih: 16.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/6355 E.  ,  2013/14663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında hırsızlığa teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Müştekinin sokakta kapıları kilitli park halindeki aracından kilidini kırarak, hırsızlığa teşebbüs suçunu işleyen sanığın eyleminin, TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Yasa'nın 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması; sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Müştekinin sokakta kapıları kilitli park halindeki aracından kilidini kırarak, hırsızlığa teşebbüs suçunu işleyen sanığın eyleminin, suça konu olan aracın mülkiyetine yönelik olduğunun anlaşılması karşısında, mala zarar verme suçunun oluşmayacağının gözetilmeyerek mala zarar verme suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4144, Karar No: 2015/1743, Tarih: 11.02.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/4144 E.  ,  2015/1743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av..... ile davalı vekili Av. ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıya satılıp teslim edilen 998.400 kg. arpa bedelinin tahsili için yapılan ilamsız icra takibine vaki itirazın iptali ile takibin devamına, %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında sözleşme bulunmadığını,....'e verilmiş bir sipariş bulunmadığı, ....'in müvekkili şirketi temsil ve ilzama yetkili olmadığını, müvekkili şirketin defterlerinde davacıya ait bir alacak kaydına rastlanmadığını ileri sürerek davanın reddi ile %40 kötü niyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılamada toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalının usulüne uygun tutulduğu tespit olunan ticari defterlerinde ve dayanaklarında taraflar arasında ihtilaflı dönemde arpa alımı satımı yapıldığına ilişkin bir veriye ulaşılamadığı, toplanan diğer delil ve belgelerden de davacının veya bildirdiği şekilde .... tarafından ya da ortağı olduğu....Tarım ve Petrol Ürünleri Ltd. Şti. tarafından davalıya arpa satıldığına ilişkin bir bulguya ulaşılmadığı, davalı şirketin 2006 yılında dava dışı ... Yem San. AŞ den arpa aldığı tespit edilmekle birlikte davalının usulüne uygun tutulan defterlerine göre bu alımların bedelini ödediğinin anlaşıldığı, davacının davalıya buğday sattığını geçerli delillerle kanıtlayamadığı, davacı kantar fişlerine dayanmış ise de bu fişlerin bilgisayarda düzenlendiği, herhangi bir el yazısını içermediği, altında da herhangi bir imzanın bulunmadığı, bu hali ile yazılı delil başlangıcı sayılamayacağı, karşı tarafa yemin eda ettirildiği sonuçta davacının davasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Bilindiği üzere HMK'nın 232. maddesi hükmünde; “Taraflardan biri tüzel kişi yahut ergin olmayan veya kısıtlı bir kimse ise onlar adına yapılmış bir işleme ilişkin vakıanın ispatı için yemin, tüzel kişiyi temsile yetkili kişi veya organ yahut kanuni mümessil tarafından eda ya da iade olunabilir.” denilmiştir. O halde davalı şirketin halihazırda yetkili

2-Bilindiği üzere HMK'nın 232. maddesi hükmünde; “Taraflardan biri tüzel kişi yahut ergin olmayan veya kısıtlı bir kimse ise onlar adına yapılmış bir işleme ilişkin vakıanın ispatı için yemin, tüzel kişiyi temsile yetkili kişi veya organ yahut kanuni mümessil tarafından eda ya da iade olunabilir.” denilmiştir. O halde davalı şirketin halihazırda yetkili

temsilcisi tarafından yeminin eda edilmesi gerekmektedir. Somut olayda davacı tarafından davalıya yemin teklif edilmiş olup yeminin eda edileceği sırada davalı şirketin tek yetkilisinin... olduğu dosya kapsamındaki ticaret sicil kayıtlarından anlaşılmış olmasına rağmen yeminin ...'a eda ettirilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 11.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2021/12284, Karar No: 2022/8625, Tarih: 07.06.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/12284 E.  ,  2022/8625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın aşamalarda sağlık problemi olduğundan bahsettiği, 03.12.2019 havale tarihli dilekçe ekinde ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2019/157 E, 2019/954 K. sayılı kararını eklediği, ilgili kararda sanığın akli dengesinin akıllıca yaşam sürmek için yeterli olmadığına dair 01.12.2015 tarihli rapordan bahsedildiği anlaşılmakla, somut olay açısından sanığın TCK'nın 32. maddesi gereğince suçu işlediği sırada akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığının ve ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığı saptandıktan sonra sonucuna göre hukuksal durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğname gerekçesine aykırı olarak BOZULMASINA, 07.06.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/220, Karar No: 2009/280, Tarih: 24.06.2009

**Hukuk Genel Kurulu         2009/13-220 E.  ,  2009/280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzincan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2009

Taraflar arasındaki “borçlu olunmadığının tespiti” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Erzincan Asliye 1.Hukuk Mahkemesince dava dilekçesinin görev yönünden reddine dair verilen 01.05.2008 gün ve 2007/326-2008/197 sayılı kararın incelenmesi Davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 13..Hukuk Dairesinin  26.12.2008 gün ve 2008/8984-15752 sayılı ilamı ile; “...Davacı, davalıyla teknik direktörlük sözleşmesi imzaladıklarını, sözleşme gereğince maaş ve primleri için çek verilmesine karşın davalının istifa ettiğini ileri sürerek verilen çekin iptaline, borçlu olmadığının tespitine ve icra inkâr tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, Türkiye futbol federasyonu tahkim kurulunun görevli olduğu gerekçesiyle görev yönünden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki ihtilaf 8.3.2007 günlü tek tip sözleşmenin dışında olan bir ödemeye ilişkindir. Zira taraflar arasındaki 8.3.2007 tarihli tek tip sözleşmede davalıya ücret olarak aylık sadece 2.500,00 YTL ödeneceği belirtilmiş bunun dışında ödemeye ilişkin bir husus yoktur. Öyle olunca tek tip sözleşme dışında kalan davacı alacağından doğan ihtilaflarda Türkiye futbol federasyonu tahkim kurulu değil genel mahkemeler görevlidir. Öyle ise mahkemece işin esasına girilmeli, tarafların delil ve karşı delilleri toplanmalı hasıl olacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

Aksine düşüncelerle davanın Türkiye Futbol Federasyonu tahkim yoluyla görülmesi gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir...” gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ  EDEN  : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkin olup; spor kulübü tarafından teknik direktör aleyhine açılmıştır.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; yargı yolu noktasında olup; tarafların sıfatı, sözleşme ve uyuşmazlık konusuna göre, dava tarihinde ve halen yürürlükte bulunan yasal düzenlemeler karşısında, taraflar arasındaki uyuşmazlığın çözüm yerinin adli yargı mercileri mi, Türkiye Futbol Federasyonu Uyuşmazlık Çözüm Kurulu mu olduğunun çözümü gerekmektedir.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle öncelikle, konuya ilişkin yasal düzenlemelerin, değişiklikleriyle birlikte irdelenmesinde yarar vardır:

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle öncelikle, konuya ilişkin yasal düzenlemelerin, değişiklikleriyle birlikte irdelenmesinde yarar vardır:

Sözleşmenin akit tarihi olan 08.03.2007 ve dava tarihi olan 29.05.2007 tarihleri itibariyle 3813 sayılı Türkiye Futbol Federasyonu Kuruluş ve Görevleri Hakkındaki Kanun yürürlükte olup; 13.maddesinde “Tahkim Kurulu”, 14.maddesinde de “Tahkim Kurulunun Görevleri” düzenlenmiştir.

Bu maddelerde yer alan düzenlemeye ilişkin yargısal uygulama “taraflar arasında tek tip sözleşmelerden kaynaklanan uyuşmazlığın varlığı halinde” bunun çözüm merciinin Tahkim Kurulu olacağı; bunun dışındakilerin ise adli yargının görev alanına gireceği şeklinde yerleşerek, uygulanagelmiştir.

Ne var ki, davanın görüldüğü aşamada 04.12.2007 tarih ve 26720 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 29.11.2007 tarih ve 5719 sayılı Kanunun 10 ve 11.maddeleri ile anılan 13 ve 14.maddeler değiştirilmiş; yine bu kanunun 9.maddesi ile de Kanunun 12.maddesinden sonra gelmek üzere 12/A maddesi eklenmiştir.

3813 sayılı Kanuna 5719 sayılı Kanunla eklenen “Uyuşmazlık Çözüm Kurulu” başlıklı 12/A maddesinde önce bu kurulun oluşumu usulü ve çalışma açıklandıktan sonra ;

“Uyuşmazlık Çözüm Kurulu;

a) Kulüpler ile kulüpler,

b) Kulüpler ile futbolcular, teknik direktörler, antrenörler, oyuncu temsilcileri, masörler ve müsabaka organizatörleri,

c) Oyuncu temsilcileri ile futbolcular, teknik direktörler, antrenörler,

arasında her türlü sözleşmeden doğan veya futbolla ilgili olan uyuşmazlıkları, taraflarının başvurusu üzerine münhasıran yetkili olarak inceler ve karara bağlar.”

Hükmüne yer verilmiştir.

Böylece yasanın ilk şeklinden farklı olarak; sözleşmelerin tek tip olup olmadığına bakılmaksızın “Kulüpler ile kulüpler; kulüpler ile futbolcular, teknik direktörler, antrenörler, oyuncu temsilcileri, masörler ve müsabaka organizatörleri; oyuncu temsilcileri ile futbolcular, teknik direktörler ve antrenörler  arasında her türlü sözleşmeden doğan veya futbolla ilgili olan uyuşmazlıkların” taraflarının başvurusu üzerine çözümünde münhasıran yetkili merciin “Uyuşmazlık Çözüm Kurulu” olacağı kabul edilmiştir.

Değişiklik gerekçesinde de; madde metnine aynen yer verilerek, sayılan uyuşmazlıkların çözümü için Uyuşmazlık Çözüm Kurulu oluşturulduğu; buna bağlı olarak Tahkim Kurulunun yeniden düzenlendiği;  ifade edilmiştir.

Bu Kanun döneminde yürürlükte bulunan “Türkiye Futbol Federasyonu (TFF) Statüsü” nün  “Uyuşmazlık Çözüm Kurulu’nun görev ve yetkileri” ni düzenleyen 56.maddesinde de;