muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1410, Karar No: 2025/2790, Tarih: 14.05.2025

2. Bozmaya uyan Mahkemenin 07.07.2015 tarihli kararıyla; yazılı delil başlangıcı niteliğindeki taşıma belgeleri, kantar fişleri içerikleri ile bunu doğrulayan tanık beyanları ve davalının düzenlediği 03.03.2010 tarihli fatura ve bunun bedelinin ödendiğine ilişkin 23.03.2010 tarihli kayıtlar kapsamında, davalının Üniversiteden satın aldığı, ikinci ürün mısır bedelinin ödenmediği ve bu yönden bozma öncesi bilirkişi raporunda belirlenen 62.027,94 TL davacı Üniversitenin alacaklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

3. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesince verilen 09.05.2019 tarih ve 2018/2368 E. 2019/5984 K. sayılı kararı ile dava konusu 2009 yılı 2. ürün mısır üretiminden elde edilen 232.840 kg mısırın davalıya satışı iddiasına ilişkin olarak Aydın 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/408-1506 E. ve K. sayılı dosyası ile Ziraat Fakültesi dekanı ve Döner Sermaye Harcama yetkilisi ile Döner Sermaye piyasa fiyat araştırma görevlisinin görevi ihmal suçundan ceza davasının devam ettiği görülmekle, ceza davası sonucunun HMK.nın 165. maddesi de gözetilerek bekletici mesele yapılması gerektiği gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

4. Bozmaya uyan Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Aydın (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 05.12.2013 tarih ve 2013/408 E. , 2013/1506 K. sayılı kararı ile sanıklar hakkında mahkumiyet kararı verildiği ve kararın Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 30.03.2021 tarih ve 2021/393 E,, 2021/1800 K. sayılı bozularak Aydın 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/934 E. dosyası ile 28.12.2021 tarih ve 2021/934 K sayılı ilamı ile dosya olağanüstü zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verildiği, kararın 05.01.2022 tarihinde kesinleştiği görülmekle bu yönden bozma öncesi bilirkişi raporunda belirlenen 62.027,94 TL davacı Üniversitenin davalıdan alacaklı olduğu, bu bedelin ödenmesi hususunda davalıya gönderilen ihtarnamede belirtilen atıfet mehlinin dolduğu 15.06.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile davalıdan tahsili ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davalı vekili; müvekkilinin üniversiteden aldığı birinci ürün mısır alım satımından kaynaklanan alacak borç ilişkisinin sona erdiğini, birinci ürün mısırın neminden kaynaklanan zarar nedeniyle 03.03.2010 tarihinde fatura düzenlendiğini, 18.12.2009 tarihli teslim tutanağındaki imzanın sahteliğinin ATK raporu ile kanıtlandığını, faturalandırılan bedellerin 1. Ürün mısır alımı ile uyumlu olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davacı vekili, davanın ispat edildiğini bu nedenle davanın tümden kabulü gerektiğini bildirerek kararı temyiz etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

2.Davacı vekili, davanın ispat edildiğini bu nedenle davanın tümden kabulü gerektiğini bildirerek kararı temyiz etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, teslimi yapılan ancak bedeli ödenmeyen ürünlere dair alacak istemine ilişkindir. Mahkemece uyulan bozma ilamında gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yapılarak, yine o ilamda gösterilen hukuki esaslar gereğince karar verildiği, bozmanın kapsamı dışında kalan ve usuli kazanılmış hak oluşturan kısımlara yönelik temyiz itirazlarının ise incelenemeyeceği hükme esas alınan bilirkişi raporu ile davacı alacağının belirlendiğinin anlaşılmasına göre, davacı vekili ve davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan Mahkeme kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 439. maddesi uyarıncı ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

14.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6453, Karar No: 2010/7654, Tarih: 23.06.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/6453 E.  ,  2010/7654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 14/06/2007 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 04/02/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalı ... vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının, davalılardan ... ile ...’a yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer davalılar ..., ... ve ...’a yönelik temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeni ile uğranılan kurum zararının ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istem reddedilmiş; karar, davacı Hazine ile davalılardan ... tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, 15. Füze Üs Komutanlığı’na bağlı Boğaz Köprüleri Uçaksavar Tabur 1. Oerlikon Batarya Komutanlığı’na ait 6 parçadan oluşan Oerlikon topu ve Jeneratör sisteminin yıllık bakımı yapılmak üzere demiryolu ile Ankara’ya götürülmek üzere; yükleme işleminden davalı Hv. Ulş. Astsb. Kd. Çvş ...’nin, teslim işleminden davalılardan Hv. Astsb. Kd. Bçvş ... ile Hv. Astsb Kd. Çvş ...’ın, güvenliği sağlanmak üzere koruma olarak Hv. er ... ile Hv. Çvş. ...’ın görevlendirildiklerini, demiryolu ile taşıma sırasında kilidi açılan namlunun tünel girişinde tünele çarparak eğildiğini ve topta büyük zarar oluştuğunu belirterek, oluşan zararın, adı geçen davalılardan ortaklaşa ve dayanışmalı olarak (müştereken ve müteselsilen) alınmasını istemiştir.

Davalılar ise, haklarında açılan askeri ceza davasında beraet ettiklerini ileri sürerek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, ceza mahkemesince verilen beraet kararının hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı olmadığı; ancak, ceza mahkemesinin gerekçeli kararında davalıların kusurları bulunmadığına ilişkin belirlemenin olayın oluş biçimine uygun olduğu benimsenerek, yeni bir bilirkişi incelemesi yapılmadan istemin tümden reddine karar verilmiştir.

Davalılar ise, haklarında açılan askeri ceza davasında beraet ettiklerini ileri sürerek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, ceza mahkemesince verilen beraet kararının hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı olmadığı; ancak, ceza mahkemesinin gerekçeli kararında davalıların kusurları bulunmadığına ilişkin belirlemenin olayın oluş biçimine uygun olduğu benimsenerek, yeni bir bilirkişi incelemesi yapılmadan istemin tümden reddine karar verilmiştir.

Dava konusu olayda; bakımı yapılacak olan top ve jeneratör sisteminin demiryolu ile taşınmasından sonra Ankara’da teslimi ile davalılardan ... ile ...’ın görevlendirildiğini, taşıma sırasında diğer davalılar ... ile ...’ın güvenliği sağlamak üzere koruma olarak, yükleme işleminden de öteki davalı ...’nin sorumlu olarak görevlendirildikleri, davalılardan ... tarafından topun yüklendiği vagonun trene TCDD görevlilerince bağlandığı, bağlanma işlemi sırasında güvenliği sağlayacak olan korumaların görev başında olmayıp bekleme istasyonunda bulundukları, topun bulunduğu vagonun top namlusu gidiş yönüne göre geriye bakacak biçimde trene bağlanması gerekirken ters bağlandığı, tren hareket ettikten sonra kilidi açılan namlunun havaya kalktığı, trenin tünele girişi sırasında tünel girişine çarparak trende ve topta zarar meydana geldiği anlaşılmıştır.

Davalılar Askeri Ceza mahkemesinde yargılanıp beraet etmişler ise de, Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değildir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, dava dışı TCDD tarafından dava konusu kaza ile ilgili Milli Savunma Bakanlığı aleyhinde açılmış bulunan ... Asliye Hukuk Hakimliği’nin 2002/17-2003/14 sayılı dosyasında alınan...Teknik Üniversitesi öğretim görevlerinden oluşan bilirkişi kurulu raporunda; uçaksavar topunun, vagona, namlusu trenin hareket yönüne ters olacak biçimde yüklenmesi gerekirken, hareket yönünde olacak biçimde yerleştirildiği, tren hareket edinceye kadar emniyet ve güvenlik için başında beklemesi gereken görevlilerin istasyonun bekleme salonunda bekledikleri, tamamen teknik bir konu olan uçaksavar topu namlusunun kilitlenmesinin ancak askeri personel tarafından gerçekleştirilebileceği ve buna TCDD görevlilerinin müdahale etmelerinin beklenemeyeceği, olayın meydana geliş biçimine göre tüm kusurun Milli Savunma Bakanlığı’nda olduğu belirlenmiştir.

Bu durumda, bakım amacıyla demiryolu ile taşınan uçaksavar topunun trene yüklenmesinden ve güvenliğinden sorumlu bulunan davalılardan ..., ... ile ...’ın eylemleri ile davacının uğradığı zarar arasında uygun nedensellik bağı bulunup bulunmadığı konusunda bilirkişi görüşüne başvurulduktan sonra varılacak sonuca göre bir karar verilmeli; ancak, er olarak askerlik görevini yapan davalılar hizmetleri karşılığında ücret almadıklarından ve bu hizmet anayasal bir görev niteliğinde olduğundan hak ve adalet öğesi göz önünde tutularak zarar kapsamı belirlenmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilmeyerek, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, istemin tümden reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA; davacının davalılar ... ile ...’a yönelik temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine; bozma nedenine göre davalılardan ...’nin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına 23/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16282, Karar No: 2024/1150, Tarih: 25.01.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/16282 E.  ,  2024/1150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/400 E., 2017/519 K.

SUÇ : Nitelikli Yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Her ne kadar 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11 inci maddesi uyarınca vekil ile takip edilen işlerde tebligatların vekile yapılması gerektiği gözetilerek sanık ... müdafiine gerekçeli karar tebliğ edilmiş ise de; sanık müdafiinin temyiz isteminin süresinden sonra yapıldığı ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararında "...sanığın ve müdafiisinin yokluğunda verilen hükmün müdafiiden başka, kamu davasının tarafı, süjesi, cezanın sorumlusu kısacası ilgilisi olan sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerekmektedir. Burada yapılan tebliğin, kararın içeriği hakkında bilgi sahibi olmayı ve müdafiinin kusurlu davranışı ile kanun yolu başvuru süresini geçirmiş olması halinde eski hâle getirme imkânının bulunup bulunmadığının incelenerek koşullarının bulunması hâlinde eski hâle getirme talebinde bulunma imkânı amacı taşıdığından kanun yollarına başvurma süresinin müdafiiye yapılan tebligat ile başladığı kabul edilmelidir." şeklinde yer alan kabul dikkate alındığında, sanık ...'ın yokluğunda verilen kararın, öğrenme üzerine 23.01.2023 tarihli temyiz isteminin, süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Ceza Muhakemesinin asıl amacı maddi gerçeği ortaya çıkarmaktır. Maddi gerçeğe ulaştıracak araç ise delillerdir. Deliller; sanık açıklamaları, tanık açıklamaları, sanık ve tanıktan başka kişilerin açıklamaları, kolluk, savcı ve hakim tutanakları, özel yazılı açıklamalar, görüntü ve (veya) ses kaydeden araçlarla açıklama ve belirtiler şeklinde ayrıma tabi tutulabilir. Deliller yeterince araştırılmamış veya soruşturma eksik ise bu hususlar giderilmelidir. Soruşturma evresinde toplanmamış delilleri mahkemenin toplaması gerekir. Hakimin sanık lehine ve aleyhine olan delilleri araştırıp; tam bir inanışla özgürce değerlendirerek kuşkudan arınmış bir sonuca ulaşması gerekir. Kuşkular yenilmelidir. Yani hükümde varsayıma dayalı kuşkulu kalan hususlar olmamalıdır. Maddi gerçeğin olayın bir bütünü veya parçasını temsil eden kanıtlardan ortaya çıkarılması gerekir. Bir takım varsayımlara dayanılarak karar verilmesi ceza muhakemesinin amacına kesinlikle aykırıdır. Kuşku ve çelişki yenilmeden karar verilemez. Eylem veya eylemlerin bir suç olup olmadığı belirlenmesi için eylemin önce işlenip işlenmediğinin sorunu çözülerek başlanır. Bu da kanıtların yorumu ile cevaplanacaktır. Hakim hangi kanıtı nasıl yorumladığını, yorum ile nasıl bir kanıya ulaştığını, kararının gerekçesinde göstermek zorundadır.

Gerekçedeki mantıksal kronolojik dizin ise iddia, savunma, kanıtlar, kanıtların yorumu, sabit kabul edilen eylem; ihlal edilen norm, normun yorumu ve en nihayet ulaşılan sonuç olan hüküm şeklinde olmalıdır.

Suçun işlenmesinden kısa bir süre sonra faili belirlemeyen eylemlerde, olayın görgü tanıklarının veya yakınanın ifadelerinden ve tanımlamalarından ulaşılan şüphelilerin, tereddütsüz belirlenmeleri için teşhis ve yüzleştirme işlemleri yapılır.

Teşhis, şüphelinin kimliğinin tespit edilebilmesi ve/veya şüphelinin suçun gerçek faili olup olmadığını saptamak amacıyla yapılır. O halde teşhis, öncelikle kimlik tespit etme amacına yönelir. Öte yandan teşhis aynı zamanda bir delil elde etme yöntemidir.

Yargılama bakımından önemli bir delil toplama işi olan teşhis işlemlerinin belirli bir usul çerçevesinde yapılması, söz konusu delillerin güvenilirliği bakımından önemlidir. Zira kanunda belirtilen usule uygun olarak gerçekleştirilen teşhis, hatalı deliller elde edilmesi ve bu hatalı delillere dayalı olarak hüküm tesis edilmesini engeller.

Şüphelinin teşhise tabi tutulabilmesi için gözaltına alınmış olması gerekir. Şüphelinin yakalanmış olması teşhis için yeterli değildir. Ayrıca Cumhuriyet Savcısı tarafından verilmiş bir gözaltı kararının olması gerekir. Öyleyse gözaltı kararı verilmeden yapılmış teşhis işlemleri hukuka uygun değildir.

Şüphelinin teşhise tabi tutulabilmesi için gözaltına alınmış olması gerekir. Şüphelinin yakalanmış olması teşhis için yeterli değildir. Ayrıca Cumhuriyet Savcısı tarafından verilmiş bir gözaltı kararının olması gerekir. Öyleyse gözaltı kararı verilmeden yapılmış teşhis işlemleri hukuka uygun değildir.

Her şeyden önce belirtmek gerekir ki, teşhis bir "Yüzleştirme" işlemi değildir. "Yüzleştirme" 5271 sayılı Kanun’un 52. maddesine göre tanıkların veya şüphelilerin çelişkili beyanlarının giderilmesi amacıyla yapılan bir işlemdir. "Teşhis" ise Polis Vazife ve Salahiyetleri Kanunu (PVSK) Ek 6. maddeye göre gözaltına alınan kişinin suçun faili olup olmadığını belirlemek ve kimliğini tespit etmek amacıyla yapılan bir delil toplama işlemidir. Neticede her iki işlemde belirli usul kurallarına uyulmak şartıyla yapılan ceza muhakemesi işlemleridir.

Anılan Yasanın Ek 6. maddesi, Cumhuriyet savcısının talimatıyla kolluğun, olaydaki failin, gözaltına alınan şüpheli ile aynı kişi olup olmadığının belirlenmesi bakımından zorunlu olması halinde, teşhis yaptırabileceğini öngörmektedir. Maddede teşhisin bir zorunluluktan kaynaklanması gerektiği bir ön şart olarak belirtilmiş ve işlemin prosedürü ayrıntılı olarak belirlenmiştir. Buna göre, teşhise başlamadan önce yapılacak ilk iş, teşhiste bulunacak kişinin (mağdur veya tanık) faili tarif eden beyanlarının bir tutanağa bağlanmasıdır. Bununla teşhiste bulunan kişinin keyfi hareketlerinin önlenmesi amaçlanmıştır.

Teşhis işleminin gerçekleştirilmesi sırasında da uyulması gereken bir dizi kural vardır. Bunların başında teşhis işlemine tâbi tutulan kişilerin birden fazla ve aynı cinsten olması, aralarında yaş, boy, ağırlık, giyinme gibi görünüşe ilişkin hususlarda benzerlik bulunması gelmektedir. Teşhis için gerekli olması halinde, şüphelinin görünüşü ile ilgili gerekli değişiklikler yapılabilir. Teşhis işlemine tâbi tutulan kişilerin her birinde, teşhis sırasında bir numara bulundurulur.

Teşhis işlemi ile ilgili önemli kurallardan birisi ise teşhiste bulunan kişi ile teşhis işlemine tâbi tutulan kişilerin birbirini görmemesidir.

Teşhis işlemi ile ilgili kurallar ve prosedür yukarıda sayılanlarla sınırlı değildir. Ayrıca işlemin sağlıklı olması amacıyla teşhisin en az iki kez tekrarlanması ve teşhiste bulunması istenen kişiye, şüphelinin teşhis edilecek kişiler arasında yer almıyor olabileceğinin hatırlatılması gerekmektedir. Teşhis işlemine tâbi tutulan kişilerin, bu işlem sırasında birlikte fotoğrafları çekilerek veya görüntüleri kayda alınarak, soruşturma dosyasına konulması da gerekmektedir. Bu hususun yargılama sırasında hakim tarafından saptanıp, değerlendirilmesi gerekir.

Ayrıca sanık beyanları, tutanaklar ve tüm anlatımlar delil niteliğine haizdir. Delillerin ise bir birine eşitliği esastır. Ancak önemli olan delillerin sağlam ve güvenilir olmasıdır.

Hal böyle olunca;

Ayrıca sanık beyanları, tutanaklar ve tüm anlatımlar delil niteliğine haizdir. Delillerin ise bir birine eşitliği esastır. Ancak önemli olan delillerin sağlam ve güvenilir olmasıdır.

Hal böyle olunca;

Sanığın tüm aşamada üzerine atılı suçu kabul etmemesi karşısında; sanığın cezalandırılması için tek delil olarak kabul edilen 11.12.2015 tarihli tutanakta yapılan teşhis işleminin PVSK ek 6. maddesinde belirtilen yöntemlerle yapılmaması; duruşmada da yüzleştirmenin olmaması karşısında, sanığın müsned suçtan mahkûmiyetini gerektirecek düzeyde ve nitelikte kesin ve şüpheden uzak delil bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın atılı suçlardan beraatlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

25.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5784, Karar No: 2012/8177, Tarih: 21.11.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/5784 E.  ,  2012/8177 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine ile ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 150 ada 15, 129 ada 163, 105 ada 63 parsel sayılı sırasıyla 861.59 m2, 422.40 m2 ve 1218.76 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar davalı olduklarından söz edilerek malik haneleri açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Tespit gününden önce davacı ... tarafından davalılar ..., Hazine ve Nebiler Köyü Tüzel Kişiliği aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan tescil davası görevsizlik kararı ile Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, dava konusu 150 ada 15 parsel sayılı taşınmazın davalı ... adına, 105 ada 63 parsel sayılı taşınmazın 1925 doğumlu ... mirasçıları adına payları oranında tapuya tesciline, 129 ada 163 parsel sayılı taşınmazın mera vasfı ile sınırlandırılmasına, özel siciline kaydına karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından 150 ada 15 ve 105 ada 63 parsel sayılı taşınmazlara, davalı ... tarafından 129 ada 163 parsel sayılı taşınmaza yönelik olarak temyiz edilmiştir.

1-Davalı Hazine'nin 150 ada 15 ve 105 ada 63 parsel sayılı taşınmazlar hakkındaki temyiz itirazları yönüyle;

Dava ve temyize konu 150 ada 15 ve 105 ada 63 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde tespit tarihinde davalı ... ile ... mirasçıları yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davalı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile dava konusu 150 ada 15 ve 105 ada 63 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

2-Davalı ...'ın 129 ada 163 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece 129 ada 5 parsel sayılı taşınmazın mera olduğu gerekçesi ile sınırlandırılmasına özel siciline kaydına karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemiştir.

Dava ve temyize konu 129 ada 5 parsel sayılı taşınmaz tutanağında belirtilen hukuksal olgulara dayanılarak 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 5. maddesi hükmü uyarınca malikhanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Hal böyle olunca, somut olayda aynı Yasanın 30. maddesi hükmünün uygulanacağı kuşkusuzdur. Bir başka anlatımla gerçek malikin mahkemece belirlenmesi zorunludur.

Dava ve temyize konu 129 ada 5 parsel sayılı taşınmaz tutanağında belirtilen hukuksal olgulara dayanılarak 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 5. maddesi hükmü uyarınca malikhanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Hal böyle olunca, somut olayda aynı Yasanın 30. maddesi hükmünün uygulanacağı kuşkusuzdur. Bir başka anlatımla gerçek malikin mahkemece belirlenmesi zorunludur.

Mahkemece taşınmaz başında yapılan keşifte dinlenen yerel ve tespit bilirkişileri ile tanıklar taşınmazın üzerinde yetişen çayır niteliğindeki otları biçmek suretiyle özel çayır olarak kullanıldığını, davalı ...'ın kayınvalidesine ait iken ölümü ile davalının eşine kaldığını haber vermişler, uzman zirai bilirkişi tarafından düzenlenen 19.08.2010 havale tarihli raporda taşınmazın ot verimi yüksek çayır niteliğinde olduğu belirtilmiştir. Taşınmazın çevresinde kamu niteliğinde mera olarak tespit gören taşınmaz da bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca; taşınmazın çayır niteliği ile davalı ...'ın eşi adına tesciline karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı ...'ın temyiz itirazlarının bu nedenlerle kabulü ile 129 ada 163 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı Hazine'nin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davalı ...'a iadesine, 21.11.2012 günüde oybirliği ile karar verildi.