muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/18905, Karar No: 2010/23843, Tarih: 14.07.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/18905 E.  ,  2010/23843 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/159168

MAHKEMESİ : Ermenek Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2007

NUMARASI : 2007/25

SUÇ : Geceleyin konut dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Konut (mesken), devamlı ya da geçici olarak kişilerin yerleşmek ve barınmak amacıyla oturmalarına elverişli yerlerdir.Bir yerin konut ya da eklenti olup olmadığı ise, ondan yararlanmaya hakkı olanların açık ya da örtülü biçimde sergilenen iradeleriyle belirlenir.

Türk Ceza Yasası'nın 116.maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığını bozma suçu, bireysel özgürlüğe karşı işlenen suçlardandır. Bu suçla korunan değer, konuttan yararlanmaya hakkı bulunanların kişi özgürlüğüdür. Bu varlık, değer ya da yararlar, her zaman ve her yerde değil ancak konut ya da eklenti sayılabilen yer koşulu ile sınırlıdır.

Bu madde ile irade ve rıza özgürlüğünü ihlal ederek konut ya da eklenti sayılabilen yerlere girmeyi yasaklamıştır.

Konut, aile bireylerinden ya da birden fazla kişi tarafından birlikte kullanılması durumunda, birlikte oturanlardan birinin konuta girme konusunda geçerli rızasından söz edebilmek için bu kişinin rızasına dayanarak giren failin(sanığın) konutta oturan başkalarının haklarını çiğnememesi gerekir. Başka bir anlatımla, konutu birlikte kullananlardan, bu kimsenın failin(sanığın) konuta girmesine ilişkin rızasının geçerli olması için, bu hukuka aykırı ve başkalarının haklarına saldırı niteliğinde bulunmamalıdır.

Somut olayda, Almanya'da yaşayan katılan, eşinden ayrılmış olan kızına ve torunlarına Türkiye'de bulunan konutunu(evini) devamlı oturmaları için koşulsuz olarak tahsis etmiştir. Kızı da kendisinin yararlanması için katılan tarafındanh verilen bu konuta aralarında resmi evlilik birliği de olmadığı halde sanığı da alarak, birlikte yaşamaya başlamışlardır. Katılanın kızı ile sanığın, katılannın evinde birlikte üç yıl kadar kaldıktan sonra, katılan Almanya'dan dönmüştür.Katılan, kızına oturması için bıraktığı konuta yerleşerek, kızı ve kızının birlikte karı koca gibi yaşadığı sanık ile birlikte oturmaya başlamıştır. Bu şekilde üç ay süre ile birlikte yaşayan katılan, daha sonra kızına sanığın eve gelmesini istemediğini bildirmiştir.

kızı ise, sanık ile uzun süredir bu evde birlikte yaşadığını, bundan sonra da birlikte yaşamaya devam edeceğini açıklamıştır. Katılan ise, sanığın kendi rızası olmadığı halde, kızının rızasıyla birlikte oturdukları mülkiyeti kendi adına olan konuta(eve) gelerek kızı ile karı koca gibi yaşadığı için konut dokunulmazlığını bozma suçunu işlediğinden dolayı şikayetçi olmuştur.

kızı ise, sanık ile uzun süredir bu evde birlikte yaşadığını, bundan sonra da birlikte yaşamaya devam edeceğini açıklamıştır. Katılan ise, sanığın kendi rızası olmadığı halde, kızının rızasıyla birlikte oturdukları mülkiyeti kendi adına olan konuta(eve) gelerek kızı ile karı koca gibi yaşadığı için konut dokunulmazlığını bozma suçunu işlediğinden dolayı şikayetçi olmuştur.

Sanık, katılanın kızı ile bu konutta uzun süredir birlikte yaşamaktadır.Bu nedenle katılanın evine serbestçe girip çıkmaktadır. Katılanın kızı ise eşinden boşanmış, 14.11.1965 doğumlu olup ergindir ve eve serbestçe giren sanık ile resmen evli olmadığı halde karı koca gibi birlikte yaşamaktadır. Bu durumda, katılanın kızı üzerinde hukuki bir otoritesi ve kızının cinsel özgürlüğünü sınırlama yetkisi yoktur. Ergin olan kızının, erkek arkadaşını kabule ve onunla özgürce ilişkiye girme hakkı vardır. Bu yüzden de, katılan annesinin Almanya'dan döndükten sonra, birlikte yaşadığı ortak konutun dokunulmazlığının bozulup bozulmamasında kendi rızası başta rol aynayacaktır.

Sanığın, katılanın kızının rızasına dayanarak, katılanın kızı ile paylaştığı ortak konuta girmesi, hukuka aykırı olmadığı ve katılanın haklarına saldırı niteliğinde bulunmadığı açıktır.

Bu nedenlerle, konut dokunulmazlığını bozma suçu unsurları itibariyle oluşmadığı halde, sanığın hükümlülüğüne karar verilmesi yasaya aykırı olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 14.07.2010 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Konut dokunulmazlığını bozmak suçu hak sahibinin rızası dışında konuta girmek veya rızası ile konuta girdikten sonra çıkmamak suretiyle işlenebilir. Konut dokunulmazlığını bozmak suçu ile Türk Ceza Kanununun korumak istediği yerler “mesken veya meskenin eklentileri”dir.

Konuta girmek,failin bütün vücudu ile tamamen konuta girmesi demektir.Konuta veya eklentisine nereden girildiğinin önemi yoktur.

Konuttan çıkmamak,konut sahibinin rızası ile girilen konuttan,söz, hareket ve tavırlarıyla kendisini çıkmaya davet edilmesine rağmen, çıkmamaktadır.

Konuta rıza olmadan, gizlice veya hileyle girilmesi hâlinde bu suç oluşmaktadır. Sahibinin rızasına dayalı olarak konuta girildikten sonra bu rızanın geri alınmasıhâlinde; konutun terk edilmemesi hâlinde suç oluşur. Açıklanan rızanın, sakatlanmamış olması gerekir.

Suçun,genel suç kastı ile işlenmesi yeterli olup özel suç kastı aranmamıştır.

Konuttan çıkmamak,konut sahibinin rızası ile girilen konuttan,söz, hareket ve tavırlarıyla kendisini çıkmaya davet edilmesine rağmen, çıkmamaktadır.

Konuta rıza olmadan, gizlice veya hileyle girilmesi hâlinde bu suç oluşmaktadır. Sahibinin rızasına dayalı olarak konuta girildikten sonra bu rızanın geri alınmasıhâlinde; konutun terk edilmemesi hâlinde suç oluşur. Açıklanan rızanın, sakatlanmamış olması gerekir.

Suçun,genel suç kastı ile işlenmesi yeterli olup özel suç kastı aranmamıştır.

Evlilik birliğinde aile bireylerinden birinin rızasının olması,hukuka uygunluk sebebidir.Konutun birden fazla kişinin ortak kullanması durumunda, bunlardan birinin rızasının olması hukuka uygunluk sebebidir.Konut,sahibinin rızasıyla bu yere girilmesi hâlinde suç oluşmayacaktır.Rızanın varlığı veya yokluğu,failin davranışlarına; amacına, giriş nedenine göre tespit edilmelidir.Yerel ve olaysal koşullar, gelenekler nazara alınmalıdır.Sütçünün süt, gazetecinin gazete, postacının mektup bırakmak için eklentiye girmesinde örtülü rıza mevcuttur.Ancak aynı yere,ırza geçmek,söz atmak tasaddide veya sarkıntılıkta bulunmak, röntgencilik yapmak için girilmesinde rızanın varlığı kabul edilemez. Çünkü; konut sahibinin huzuru, güvenliği bozulmuş,kişisel özgürlüğü ihlâl edilmiştir.

Bu itibarla;konuta girmede,burayı kullanma ve tasarruf etme hakkına sahip olanların rızalarının tespiti zımnında,sanığın davranışları değerlendirilmeli,giriş amacı araştırılmalı,olaysal olarak değerlendirme yapılmalıdır.

Her halde de rıza açıklamasının meşru bir amaca yönelik olması zorunludur.Meşru amaç,hukuka aykırı olmıyan,hukuk düzeni tarafından suç kabul edilmeyen,haksız sayılmayan,yani hukuk düzenini bozmayan amaçlardır.

Ortak kullananlardan birinin,şehvet amacıyla bir başkasını konuta alması hâlinde, meşru bir amaca yönelik olmadığından, vaki rızası geçersizdir.(Haydar Erol Gerekçeli ve Açıklamalı Türk Ceza Kanunu 2010 sayfa 2178-2179)

Bu konuda hemen hatırlanması gereken iki içtihadı birleştirme kararı :

“Karının çağırması üzerine, kocanın örtülü (zımni) olarak anlaşılan onamasızlığına karşın, cinsel ilişkide bulunmak maksadıyla konuta girmek eylemi bu konutun dokunulmazlığını bozmak suçunu oluşturur.(İçt.Birl.K. 18.02.1942 21 – 4)

Hizmetçinin yasal olmayan bir maksat için eve aldığı kişinin bu hareketi, kendisini oradan çıkarmak hakkına sahip kimsenin rızası dışında olmuş demektir.Bu nedenle konut dokunulmazlığını bozmak cürmünü oluşturur.(İçt.Birl.K. 12.03.1941 38 – 8)”şeklindedir.

Genel açıklamarlardan sonra somut olayımıza gelince:

Katılan P.. A.. tapusu kendisine ait olan ve örneği

Dosyada bulunan evinde suç tarihinden bir yıl öncesinden itibaren oturmaktadır.Almanyadan kesin dönüş yapmadan önce evini eşinden ayrılan ve iki çoçuğuyla yaşayan kızının kullanımına vermiş ve kesin dönüşten sonrada evine yerleşerek kızı ve torunlarıyla yaşamaya başlamıştır.Konutun sahibi katılandır.

Genel açıklamarlardan sonra somut olayımıza gelince:

Katılan P.. A.. tapusu kendisine ait olan ve örneği

Dosyada bulunan evinde suç tarihinden bir yıl öncesinden itibaren oturmaktadır.Almanyadan kesin dönüş yapmadan önce evini eşinden ayrılan ve iki çoçuğuyla yaşayan kızının kullanımına vermiş ve kesin dönüşten sonrada evine yerleşerek kızı ve torunlarıyla yaşamaya başlamıştır.Konutun sahibi katılandır.

Kızı Konutun ortak kullananı durumundadır ve gayrı meşru ilişki içinde olduğu üçüncü bir kişiyi konuta almaktadır.Kızın,yasal olmayan bir maksat için eve aldığı sanığın bu hareketi, kendisini oradan çıkarmak hakkına sahip kimsenin rızası dışında olmuş demektir.Bu kişi katılanın rızası dışında eve gelmekte ve kendisinin konuta girmesine müsaade etmiyen katılana evde kızınında hakkı olduğunu söylemekte evden çıkmamakta ve katılana karşı tavır koymaktadır.

Katılanın sanığa konutunu terk etmesini söyleyip sanığın konutu terk etmemesi fiili durumdur.Sahibinin rızasına dayalı olarak konuta girildikten sonra bu rızanın geri alınması;hâlinde konutun terk edilmemesi hâlinde suç oluşur. Konutun ortak kullananı durumunda olan katılanın kızının, rıza açıklamasının meşru bir amaca yönelik değildir.Gayrı meşru birlikteliği devam ettirmek,Meşru amaç değildir.Zira Meşru amaç,hukuka aykırı olmıyan,hukuk düzeni tarafından haksız sayılmayan,yani hukuk düzenini bozmayan amaçlardır. Yerel ve olaysal koşullar, gelenekler nazara alındığında ortak kulananın ısrarı hoş karşılanmaz.

Sanık hakında yerel mahkemenin kurduğu hüküm isabetlidir ve Tebliğnameye uygun olarak ONANMASI gerektiği düşüncesindeyim.
Yargıtay — Esas No: 2014/19286, Karar No: 2014/24439, Tarih: 20.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/19286 E.  ,  2014/24439 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bafra 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 22.05.2014

No : 2010/464-2014/280

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalıların işlettiği Aile Sağlığı Merkezi’nde Haziran 2008- Haziran 2010 ayları arasında hizmet akdine tabi olarak geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespitine ilişkin davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. ve 5510 sayılı Kanunun 86/9. maddesi olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

İnceleme konusu davada; istem reddedilmiş ise de, dosyada yer alan bilgi ve belgeler karar vermeye elverişli değildir. Bu bakımdan; somut olayda Bafra İlçe Emniyet Müdürlüğü’nün 09.02.2011 tarihli tutanağında “dava konusu işyerinde işçi sıfatıyla çalışan kadrolu personel haricinde başka personelin bulunmadığı” belirtildiğine göre, aksi çıkarımından işyerinde işçi sıfatıyla çalışan personelin bulunduğu anlaşılmakta olup uyuşmazlık konusu tarihleri içerir dönemsel sigorta primleri bordroları, aylık prim ve hizmet belgeleri Kurumdan getirtilmeli, anılan bordrolarda, belgelerde bildirimleri yapılan ve kadrolu sigortalıların bilgi ve görgüsüne başvurulmalı, davacının çalışmasının gerçekleşip gerçekleşmediği ortaya

konulmalı, belirdiği takdirde tanık anlatımları arasındaki çelişkiler giderilmeli, toplanan tüm kanıtlar değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 20.11.2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8490, Karar No: 2021/4880, Tarih: 21.10.2021

**5. Ceza Dairesi         2018/8490 E.  ,  2021/4880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 19/12/2008 tarihinden geçerli olmak üzere baro levhasından kaydının silinmesine karar verildiği halde ... Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/284 Esas sayılı dava dosyasının 30/12/2008, 20/01/2009, 12/03/2009, 25/08/2009, 29/09/2009 ve 14/10/2009 tarihli duruşmalarına sanık müdafi sıfatıyla katılmak, bazı duruşmalara ise mesleki mazeret dilekçesi göndermek şeklindeki eylemlerinin TCK'nin 262. maddesinde düzenlenen kamu görevinin usulsüz olarak üstlenilmesi suçunu oluşturduğu kabul edilerek mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de; sanığın eylemlerinin 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 63. maddesinin birinci fıkrasında yer alan ''Baro levhasında yazılı bulunmayanlar ve işten yasaklanmış olan avukatlar, şahıslarına ait olmayan dava evrakını düzenleyemez, icra işlemlerini takip edemez ve avukatlara ait diğer yetkileri kullanamazlar'' şeklindeki düzenlemeye uygun olduğu ve aynı maddenin 2. fıkrasındaki ''Birinci fıkra hükmüne aykırı eylemde bulunanlara Cumhuriyet savcısı tarafından beşyüz Türk Lirasından ikibin Türk Lirasına kadar idarî para cezası verilir'' hükmü nedeniyle idari yaptırımı gerektirdiği, Kabahatler Kanunu'nun 2. maddesindeki düzenleme gereğince de karşılığında idari yaptırım uygulanması öngörülen haksızlığın kabahat olduğu, sanık hakkında uygulanabilecek idari para cezası için 5326 sayılı Yasa'nın 20/2-c maddesinde öngörülen 3 yıllık soruşturma zamanaşımı süresinin kabahat ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322 ve Kabahatler Kanunu'nun

24. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 sayılı Kanun'un 20/1. maddesi gereğince sanık hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA 21/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7376, Karar No: 2012/8908, Tarih: 02.04.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/7376 E.  ,  2012/8908 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : 466 sayılı Kanuna göre tazminat talebi

Hüküm : Davanın reddine

Davacının tazminat isteminin reddine ilişkin hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Davacının dava dilekçesinde ikametinin Sapanca olduğunu belirterek dava dilekçesini Sakarya Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere İstanbul Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine ibraz etmiş olmasına rağmen dava dilekçesinin yetkili Sakarya Ağır Ceza mahkemesine gönderilmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 02/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2005, Karar No: 2018/6318, Tarih: 03.10.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/2005 E.  ,  2018/6318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.08.2012 gününde verilen dilekçe ile 775 sayılı Gecekondu Kanunu hükümleri uyarınca yapılan tahsisin iptali nedenine dayalı tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 18.11.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 775 sayılı Gecekondu Kanunu hükümleri uyarınca yapılan tahsisin iptali nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı idare, davalılara 775 sayılı Gecekondu Kanunu hükümleri uyarınca yapılan tahsisin iptal edildiğini, davalıların tahsisin iptali nedeniyle mülkiyeti iradesiyle iade etmediğini, 830 ada 4 parsel sayılı taşınmaza ait kaydın iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı idare, davalılara 775 sayılı Gecekondu Kanunu hükümleri uyarınca yapılan tahsisin iptal edildiğini, davalıların tahsisin iptali nedeniyle mülkiyeti iradesiyle iade etmediğini, 830 ada 4 parsel sayılı taşınmaza ait kaydın iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, davalılara tahsisin 775 sayılı yasanın 27. maddesine göre yapılmadığını, geçici 5. maddesine göre yapıldığını, anılan maddede bina yapma koşuluna yer verilmediğini belirterek davanın reddine karar verilmiş ise de eldeki davada, uygulanması gereken yasal düzenleme 775 sayılı Gecekondu Kanununun 27.maddesidir. Anılan hüküm “Bu kanun hükümlerine göre kendilerine arsa tahsis edilenlerle gecekondusunu ıslah edeceklere, imkanları nispetinde Toplu Konut İdaresi Başkanlığınca, mahalli belediyelerce veya diğer daire ve kurumlarca her türlü teknik yardım yapılır ve bunlara uzun vadeli konut kredisi verilmesi ve ayni yardım yapılması yoluna gidilir. Islahı gereken konutların tesbiti işlemleri, arsa tahsisi, yeniden konut yapacaklara veya konutunu ıslah edeceklere temin olunacak kredi veya yapılabilecek ayni ve teknik yardımların miktar, şekil ve sair şartlarına dair esaslar yönetmelikte belirtilir. Kendilerine arsa tahsis edilenler, yönetmelikte belirtilen işlemleri, tahsis tarihinden itibaren 6 ay içinde tamamlamıya ve krediye ihtiyaçları bulunduğu ve yönetmeliğe göre gerektiği takdirde,.... Bankasında kendilerine kredi tahsisini gerektirecek şekilde hesap açtırmaya mecburdurlar. Bunlardan krediye hak kazananların kredi tahsis tarihinden itibaren diğerlerinin ise, arsa tahsisi tarihinden itibaren en geç 1 yıl içinde konutlarını yapmaya başlamaları ve 32 nci maddeye uygun olarak önceden tesbit edilen plana göre, nüve kısmını en geç 2 yıl içinde bitirmeleri şarttır. Bu şartlara uymıyanlardan, bu kanuna göre tahsis edilmiş veya edilecek taşınmaz mallar hiçbir hüküm alınmasına lüzum kalınmaksızın geri alınır. ” şeklindedir. Yasadaki “nüve kısmı” ile anlatılmak istenen binanın su basmanı seviyesinin imalidir. Aynı şekilde 775 sayılı yasanın 36. maddesi gereği düzenlenen Gecekondu Kanunu Yönetmeliğinin 15. maddesi "tapu senedinin tarihinden itibaren en geç bir yıl içinde konutunu yapmağa başlamaları ve önceden tespit edilen plana göre nüve kısmını en geç 2 yıl içinde bitirmeleri şarttır. Bu şarta uymayanlardan tahsis edilen arsalar, hiçbir hüküm alınmasına lüzum kalmaksızın arsa bedeline mahsuben tahsil olunan meblağ kendisine iade olunarak geri alınır.", 16. maddesi "Gecekondu Kanununun geçici 5. maddesine göre tapu almaya hak kazananlar hakkında da yukarıdaki 14 ve 15. madde hükümlerine göre işlem yapılır." şeklindedir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden, davalılara tahsisi yapılan eski 385 ada 10 parsel sayılı taşınmazın 17.12.1969 tarihinde adlarına tescil edildiği, daha sonra imar uygulaması ile 830 ada 4 parsel sayılı taşınmazın oluştuğu, tahsisin davacı tarafından 15.07.2011 tarihinde iptal edildiği, tahsisin iptal işlemi için idare mahkemesinde açılan bir dava bulunmadığı, idari kararın halen ayakta olduğu, bir başka anlatımla tahsis kararının iptalinin hukuki varlığını koruduğu, böylelikle tescilin bir dayanağı kalmadığı anlaşılmaktadır. Yasada iadenin belli bir süre içerisinde istenebileceğine dair sınırlayıcı bir hüküm de yoktur.

Bu saptamalar karşısında davanın kabulü yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen bazı gerekçelerle reddedilmiş olması doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10694, Karar No: 2013/11469, Tarih: 20.05.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/10694 E.  ,  2013/11469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı ...'na bağlı ... Gizir Halk Sağlık Laboratuvarında işe başladığını, davacının baştan itibaren davalı ... Bakanlığının işçisi olduğunu, hastane ile taşeron arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu iş sözleşmesinin de geçerli bir sebep olmadan feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine, müvekkilinin işe iadesine ve kanuni haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacının müvekkili idare ile diğer davalı arasında yapılan laboratuvar hizmet alım işi sözleşmeleri kapsamında çalıştığını, ihalenin muvazaalı olduğu iddiasının hukuki mesnetten uzak olduğunu, personelin işe alınması, çalıştırılması ve iş mevzuatından doğan hak ve alacakları ile ilgili olarak yüklenici firmanın sorumlu olduğunu, müvekkili idare yönünden yüklenici firma işçilerinin işten çıkartılmasının değil, müvekkili idare ile yüklenici firma arasındaki ihale ilişkisinin son bulması durumunun mevcut olduğunu, belirli süreli sözleşmelerde süre sona erdiğinde sözleşmeninde sona ereceğini belirterek davacının davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Diğer davalı ... Labaratuar Diagnostik Sağlık Hizmetleri Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. vekili, asıl işverenin ... olduğunu, müvekkili yönünden davanın husumetten reddine karar verilmesi gerektiğini, İl Sağlık Müdürlüğü ile ihale sözleşmesinin son bulması nedeniyle davacının iş sözleşmesinin bildirimli olarak feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalı şirketle bakanlık arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu anlaşıldığından davalı şirket aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddine, iş sözleşmesinin feshinin haklı gerekçeye dayandığını ispat etmediği gerekçesiyle bakanlık aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı ... temyiz etmiştir.

Dosya içeriğine göre, davalılar arasındaki hukuki ilişkinin niteliği ve iş sözleşmesinin feshedilip feshedilmediği, feshedilmiş ise feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı hususları uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6. maddesine göre bir işverenden işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir.