muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/696, Karar No: 2019/5981, Tarih: 20.03.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/696 E.  ,  2019/5981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5490 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 67/1. maddesinde, gerçeğe aykırı yerleşim yeri veya cüzdan talep belgesi veren köy veya mahalle muhtarları ile herhangi bir işlem sebebiyle nüfus müdürlüğüne gerçek dışı beyanda bulunanlar ve bunlara tanıklık edenlerin cezalandırılacağı hükme bağlanmış olup, aslında “Cumhuriyet Mahallesi 1253 Sokak No:11 D:5 Buca” adresinde ikamet etmeyen sanığın, kendisi, eşi ve çocuklarını Buca İlçe Nüfus Müdürlüğü'ne müracaat ile bu adreste ikamet ediyorlarmış gibi bildirmekten ibaret eyleminin, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 68/1-c maddesinde düzenlenen kabahati oluşturduğu gözetilmeksizin, sanık hakkında 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 67/1. maddesine aykırılıktan mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

2-Suç tarihi Buca İlçe Nüfus Müdürlüğü'ne sanık tarafından bildirimin yapıldığı "19/06/2008" olmasına rağmen, gerekçeli karar başlığında "21/11/2008" olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 24. maddesi uyarınca mahkemece idari yaptırım kararı verilebilecek ise de idari para cezasının miktarına göre aynı Kanun'un 20/2-c maddesinde yazılı soruşturma zamanaşımının gerçekleşmesi nedeniyle kabahatli (sanık) hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 20/03/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6981, Karar No: 2019/2651, Tarih: 12.02.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/6981 E.  ,  2019/2651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek tedbiri

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Çerkezköy Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 01.03.2012 tarih ve 2012/1406 numaralı iddianame ile sanık ...'ın ayrıca mağdur ...'e karşı tehdit suçunu işlediğinden bahisle cezalandırılması talep edildiği ve mahkemece yapılan yargılama sonucunda gerekçeli kararda sanığın tehdit suçundan cezalandırılmasını karar verildiği ancak kısa kararda tehdit suçundan hüküm kurulmadığı anlaşılmış ise de; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.12.2015 tarih ve 2015/1-640 Esas - 2015/496 sayılı kararında belirtildiği üzere; sanık hakkında iddianameyle dava açıldıktan sonra hüküm verilmesinin unutulması durumunda, ortada temyize konu olabilecek bir hüküm bulunmadığından, bu eksikliğin bozmaya konu edilmesi mümkün olmayıp, karara bağlanmayan iddiayla ilgili mahallinde her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Duruşmada şikayetçi olduğunu ve dayaya katılmak istediğini bildiren müşteki sanık ...'un, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 238 ve 260. maddeleri uyarınca sanık ... hakkında açılan kamu davasına katılma, hükmü temyiz etme hak ve yetkisinin bulunduğu kabul edilerek katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

1) Sanık ... hakkında mağdur ...'e karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığın temyiz itirazları bakımından;

Sanığın yokluğunda verilip 23.06.2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükme karşı 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde gösterilen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 01.07.2015 havale tarihli dilekçe ile yaptığı temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,

Müşteki sanığın temyiz itirazları bakımından;

Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan müşteki sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık hakkında hükmolunan 112 gün hapis cezasının TCK'nin 50/1-f maddesi gereğince kamuya yararlı bir işte çalıştırılması seçenek tedbirine çevrildiği, bu nedenle sanık hakkında TCK'nin 58/6. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının ve TCK'nin 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2) Sanık ... hakkında mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık hakkında hükmolunan 112 gün hapis cezasının TCK'nin 50/1-f maddesi gereğince kamuya yararlı bir işte çalıştırılması seçenek tedbirine çevrildiği, bu nedenle sanık hakkında TCK'nin 58/6. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının ve TCK'nin 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeple 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, hükümden 5237 sayılı TCK'nin 53 ve 58. maddelerinin uygulanmasına ilişkin fıkraların çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14110, Karar No: 2015/9792, Tarih: 02.11.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/14110 E.  ,  2015/9792 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/309769

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/06/2013

NUMARASI : 2013/232 (E) ve 2013/469 (K)

SUÇ : İmar kirliliğine neden olmak

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın, işlettiği kafenin alt kısmında kalan deniz kıyısına betondan duvar yapılması eyleminin ruhsata tabi işlerden olmadığı yönündeki bilirkişi raporuna göre TCK'nın 184/1. maddesindeki imar kirliliğine neden olma suçunun yasal unsurunun oluşmadığı anlaşılmakla; eylemin 3621 sayılı Kıyı Kanununa aykırılık oluşturup oluşturmayacağı hususu değerlendirilerek ve gerektiğinde bu yönde bilirkişiden ek rapor istenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken sanık hakkında beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan Z.. B.. vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02.11.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9029, Karar No: 2011/10512, Tarih: 24.10.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/9029 E.  ,  2011/10512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi kurulu raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Taşınmazın niteliğine ilişkin Belediye Başkanlığı yazılarında dava konusu taşınmazın belediye sınırları içinde olup imar alanı dışında olduğu, belediye hizmetlerinden yararlandığı bildirilmiş ise de, imar alanında olmaktan neyin kastedildiği, taşınmazın çevresinin meskûn olup olmadığı konularında yeterli bilgiye yer verilmemiş, fen bilirkişisi taşınmazın belde merkezine 3 km. uzaklıkta olduğunu tespit etmiş, dosyaya taşınmazın tüm çevresinin tarım arazileriyle çevrili olduğunu gösteren fotoğraflar ibraz edilmiş, mahkemece, belediyenin yeterli bilgiyi içermeyen yazısı ve bilirkişi kurulunun mücerret beyanları esas alınarak taşınmaz arsa niteliğinde kabul edilmiştir.

Oysa ki; Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, belediye ve mücavir alan sınırları içinde kalan bir taşınmazın arsa niteliğinde kabulü için, uygulamalı (genelde 1/1000 ölçekli) imar planı ile iskan sahası olarak ayrılmış yerlerde bulunması esastır. Aynı karara göre, imar planında yer almayan bir taşınmazın, arsa sayılabilmesi için ise, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskûn olduğu için veya meskûn hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan ve meskûn yerler arasında yer alması gerekir.

Taşınmazların belediye nazım imar (1/5000 ve daha büyük ölçekli) planı içinde ise, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 Sayılı Kararı uyarınca, bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları da değerlendirilmek üzere araştırılmalıdır.

2011/9029-10512

Bu hususlar Belediye Başkanlığından ve diğer ilgili mercilerden sorulup alınacak cevap yazılarına göre taşınmazların arsa niteliğinde olup olmadığı yeterince tesbit edilmeden arsa olarak değerlendiren rapora göre hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2011/9029-10512

Bu hususlar Belediye Başkanlığından ve diğer ilgili mercilerden sorulup alınacak cevap yazılarına göre taşınmazların arsa niteliğinde olup olmadığı yeterince tesbit edilmeden arsa olarak değerlendiren rapora göre hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Tüm araştırmalara karşın kamulaştırılan taşınmazın bulunduğu il veya ilçede uygun emsal bulunamaması halinde, benzer sosyo-ekonomik özellikte olması kaydıyla, emsalin civar il ve ilçelerde yer alan taşınmazlar arasından seçilebileceği Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarından olmakla birlikte, Silifke gibi gelişmiş ve taşınmaz alım satımının çok olduğu bir ilçede uygun emsal bulunamayacağı kabul edilemeyeceğinden, bilirkişi kurulunun raporunda emsalin komşu ilçe olan Gülnar'dan seçilmiş olması ve buna göre değerlendirme yapılması,

3-Malik tarafından, Kamulaştırma Yasasının 12.maddesi hükümlerine uygun olarak kamulaştırılması istemiyle idareye başvuruda bulunulmadığı dikkate alındığında, kamulaştırmadan arta kalan 168,43 m² lik kesimdeki değer düşüklüğünün % 100 den daha az oranda olması gerekeceğinin dikkate alınmaması,

4-Emsal taşınmaza ait tapu kayıt örneğinin dosyaya getirtilip raporun denetlenmesi gerektiğinin düşünülmemiş olması,

5-Ölü kişi adına karar verilemeyeceği düşünülmeden, karar başlığında mirasçıları olan diğer davalılar yerine ölü ...'ün adının yazılması,

6-Kamulaştırılan taşınmazın tapu kaydında mevcut olan haciz şerhinin tespit edilen kamulaştırma bedeline yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

7-13.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6001 sayılı ... Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanun'un 22.maddesinin (1) nolu bendi “Genel Müdürlük, görev alanına giren her türlü karayolunun yapımı, geliştirilmesi, çevresinin korunması ve düzenlenmesi ve/veya tesislerin yapımı için gerekli taşınmazları kamulaştırma yetkisine sahiptir” ve aynı Kanun'un Geçici 1 maddesinin (5) nolu bendi ise "Genel Müdürlüğün mülkiyetinde iken 5018 Sayılı Kanunun Geçici 12 nci maddesi gereğince Hazineye devredilen taşınmazlardan satışı yapılmamış, başka kurum ve kuruluşlara tahsis edilmemiş ve devredilmemiş olanların mülkiyeti, bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren üç ay içinde Genel Müdürlüğe devredilir” hükümlerini içermekte olup, bu yasal düzenlemelere göre kamulaştırılan taşınmazın davacı ... adına tesciline karar verilmesi gerektiğinin dikkate alınmaması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/667, Karar No: 2011/8913, Tarih: 14.12.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/667 E.  ,  2011/8913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Geceleyin bina içerisinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCY.nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki “hafif “ ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma durumunda olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden TCY’nın 145.maddesi gereğince sanığın cezasından indirim yapılması

2-Müşteki ve olay tanığının suçun 04:50 ile 05:00 saatleri arasında işlendiğini beyan etmeleri, güneşin doğuş saatinin de 05:50 olarak bildirilmesi karşısında olayın gündüz vakti gerçekleştiği düşünülmeden yazılı şekilde uygulama yapılması

3-Sanığın hırsızlık suçundan 22.10.2004 tarihinde kesinleşmiş hapis cezasının mevcut olduğu ve hakkında 5237 sayılı TCK 58. maddesindeki tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi

Bozmayı gerektirmiş,sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün tebliğnameye uygun olarak açıklanan nedenle BOZULMASINA, ceza süresi yönünden sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine 14.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12693, Karar No: 2012/2460, Tarih: 28.02.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/12693 E.  ,  2012/2460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Beraat

Katılan ile sanığın aynı fabrikada işçi olarak çalıştıkları ve olay tarihinden bir gün önce 13.12.2005 tarihinde sanığın, katılana iş bankasına ait kredi kartından para çekmesi konusunda yardımcı olduğu, bu şekilde kartın şifresini öğrendiği, aynı gün gece vardiyasında saat 16.00 – 24.00 saatleri arasında fabrikada çalıştıkları sanığın, katılanın kredi kartını elbise dolabındaki pantolununun cebinden alarak, 14.12.2005 günü saat: 00.38, 00.39, 00.40, 10.23'te olmak üzere 4 defada toplam 760 TL yi ATM'den rızası dışında çektiği, ekstrede görülen 15.12.2005 tarihinde saat: 12.44' teki para çekme işleminin kendisine ait olduğuna dair beyanı ile, işyerinde temizlikçi olarak çalışan tanık ...' ın 11.05.2006 tarihinde savcılıkta vermiş olduğu ifadesinde tarihini hatırlamamakla beraber sanığı saat 10.00 sıralarında katılanın dolabına kredi kartını koyarken gördüğünü beyan etmesi ve katılanın 21.11.2006 tarihli celsede sanık ile 14.12.2005 gününde saat 11.00 sıralarında kahvehanede buluştuklarına, dair beyanının sanıkça kısmen doğrulaması karşısında; gece vardiyasında çalışan katılanın kredi kartından peşpeşe dört kez para çekilmesi ve olayın görgü tanığı olan ...'ın sanığı katılana ait suça konu kredi kartını dolabına koyarken görmesi üzerine katılanın borcunu ödemek üzere aldığı kartı koyduğunu söylemesine rağmen mahkemece katılana bu hususun doğru olup olmadığı sorulup, bu husus açıklığa kavuşturulmadan eksik soruşturma sonucu, katılana ait eşyaların tanığın gördüğü saat itibariyle dolapta bulunmayacağından bahisle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4919, Karar No: 2021/10646, Tarih: 15.12.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/4919 E.  ,  2021/10646 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince beraat kararı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tüm dosya kapsamı ve olay yeri tutanağı değerlendirildiğinde mahkemenin kabul, uygulama ve gerekçesi yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

05.04.2016 tarihli İlk Derece Mahkemesi gerekçeli karar tutanağının 5070 sayılı Elektronik İmza Kanununun 5 ve 22. maddeleri gereğince elektronik imza ile imzalandığı belirtildiği halde, UYAP'ta yapılan kontrolde gerekçeli karar tutanağının 185230 sicil nolu katip tarafından elektronik olarak imzalanması mahallinde mümkün görülmüştür.

Sanığın soruşturma aşamasındaki ifadesine ve tüm dosya kapsamına göre; olay tarihinde nevruz etkinliğinde toplanan grup içerisinde yer alan sanığın “Öndersiz yaşam olmaz” şeklinde slogan attığı ancak atılan sloganın silahlı direnmeye veya isyana teşvik niteliğinde olmadığı ve nefret söylemi olarak da değerlendirilemeyeceği anlaşıldığından Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun görülen hükmün ONANMASINA, 15.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26565, Karar No: 2018/12115, Tarih: 30.05.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/26565 E.  ,  2018/12115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 32. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE İSTEMLİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 35. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla,

Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 15.11.1996 tarihinde davalı şirket bünyesinde bulunan ... Televizyonunda haber programı spor yönetmeliği görevinde çalışmaya başladığını, 2000 yılında ... kanalının açılması üzerine bu kanalda çalıştırıldığını, son görevinin Ekonomi Programı Yönetmenliği olduğunu, iş akdinin 06.11.2015 tarihinde davalı işverence kanalın kapatılması nedeniyle 4857 sayılı yasanın 18.maddesi uyarınca işin, işyerinin ve işletmenin gerekleri gerekçe gösterilerek feshedildiğini, müvekkiline ... televizyonu gece programı yönetmenliği pozisyonu dışında diğer mecralardan açık pozisyonlar için iş önerisinde bulunulmadığını, aynı pozisyonun müvekkili dışında 4 kişiye daha teklif edildiğini ileri sürerek, iş akdi feshinin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkili şirkette 15.11.1996-06.11.2015 tarihleri arasında en son... Ekonomi Yönetmeni olarak çalıştığını, ... kanalının üçüncü kişiye satıldığını ve devredildiğini, kanalın faaliyet ve yayınlarına son verildiğini, kanalın kapatılması ile davacı pozisyonu bakımından davacı ile birlikte 4 kişilik istihdam fazlalığı oluştuğunu, davacıyı grup şirket bünyesinde uygun bir pozisyonda değerlendirebilmek için girişimlerde bulunduğunu, kendisi ile mail yazışmaları ile görüşmeler gerçekleştirildiğini, ...’de meydana gelen boş kadro için davacıya teklif sunulduğunu, çalışma saatleri bakımından davacının teklifi kabul etmediğini, feshin geçerli nedenlere dayandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesi tarafından, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) İstinaf:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davalı istinaf yoluna başvurmuştur.

E) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti: