muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/33507, Karar No: 2020/5606, Tarih: 03.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2016/33507 E.  ,  2020/5606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 15.09.1992- 15.02.2013 tarihleri arası kadrolu şoför olarak çalıştığını, 06:00-13:30/13:30-21:00 saatleri arasında haftanın altı günü mesai yaptığını, araç iç ve dış temizliği yaptırıldığı halde Toplu İş Sözleşmesinin 41. ve 42. maddeleri gereği ödenmesi gereken fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini belirterek fazla mesai alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının hak etmiş olduğu tüm alacaklarının bordro ile ödendiğini, otobüslerin iç temizlik işinin hizmet alımı yöntemiyle, dış temizliğinin ise otomatik araç yıkamada görevli personel tarafından yerine getirildiğini, aracın servise hazır şekilde şoföre teslim edildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Hükme esas alınan bilirkişi raporunda günlük 2 saat fazla mesai yapıldığının kabulü isabetlidir. Ancak günlük 2 saat fazla mesai kabul edilmesine rağmen, 01.04.2011-14.05.2011 arasında fiili çalışma günü 35 gün kabul edilmiş, fazla çalışma saati ise 88 olarak gösterilmiştir. Yine hesaplama tablosundaki bu çelişkili durum diğer dönemler için yapılan hesaplamalarda da vardır. Denetime elverişli olmayan çelişkili hesaplama içeren bilirkişi raporu doğrultusunda karar verilmesi hatalı olmuştur. Mahkemece sözkonusu çelişkiler giderilerek denetime elverişli bilirkişi raporu alınarak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde alacağın kabulü bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11850, Karar No: 2014/160, Tarih: 13.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/11850 E.  ,  2014/160 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal etme

Hüküm : Beraat

Özel hayatın gizliliğini ihlal etme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan ve mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Özel hayat kavramı; kişinin sadece gözlerden uzakta, başkalarıyla paylaşmadığı, kapalı kapılar ardında, dört duvar arasındaki yaşantısı ve mahremiyetinden ibaret değil, herkesin bilmediği veya bilmemesi gereken, istenildiğinde başka kişilere açıklanabilen, tamamen kişiye özel hayat olayları ve bilgilerin tamamını içerir. Bu nedenle, kamuya açık alanda bulunulması, bu alandaki her görüntü veya sesin dinlenilmesine, izlenilmesine, kaydedilmesine, sürekli ve izinsiz olarak elde bulundurulmasına rıza gösterildiği anlamına gelmez. Kamuya açık alanda bulunulduğunda dahi, “kalabalığın içinde dikkat çekmezlik, tanınmazlık, bilinmezlik” prensibi geçerli olup, kamuya açık alandaki kişinin, gün içerisinde yapıkları, gittiği yerler, kiminle niçin, nasıl, nerede ve ne zaman görüştüğü gibi hususları tespit etmek amacıyla sürekli denetim ve gözetim altına alınması sonucu elde edilmiş bilgileri ya da onun başkalarınca görülmesi ve bilinmesini istemeyeceği, özel yaşam alanına girdiğinde şüphe bulunmayan faaliyetleri özel hayat kavramı kapsamına dahildir; ancak, süreklilik içermeyen ve özel yaşam alanına dahil olmayan olay ve bilgiler ise bu kapsamda değerlendirilemez. Sonuç olarak, bir olay ya da bilginin, özel hayat kavramı kapsamına girip girmediği belirlenirken, kişinin toplum içindeki konumu, mesleği, görevi, kamuoyu tarafından tanınıp tanınmadığı, dışa yansıyan davranışları, rıza ve öngörüleri, içinde bulunduğu fiziki çevrenin özellikleri, sosyal ilişkileri, müdahalenin derecesi gibi ölçütler göz önüne alınmalıdır.

Kişiye bağlı ve onun kişisel gelişimiyle ilgili olan özel hayatın gizliliği hakkı, evlilikle tamamen ortadan kalkmaz. Tarafların evli olmaları ve aynı konutu paylaşmalarından dolayı birbirlerinin kişisel eşyalarına ve özel yaşam alanına giren hususlara kolayca ulaşabilme imkanına sahip bulunmaları, eşlerin hiçbir sınır olmaksızın birbirlerini sürekli gözetleyebileceği ve denetleyebileceği şeklinde yorumlanamaz. Ancak, kişinin, bir daha kanıt elde etme olanağının bulunmadığı ve yetkili makamlara başvurma imkanının olmadığı ani gelişen durumlarda, örneğin; kendisine karşı işlenmekte olan (cinsel saldırı, hakaret, tehdit, iftira veya şantaj gibi) bir suç söz konusu olduğunda ya da kendisine veya aile birliğine yönelen, onurunu zedeleyen, haksız bir saldırıyı önlemek için, kaybolma olasılığı bulunan kanıtların kaybolmasını engelleyip, yetkili makamlara sunarak güvence altına almak

amacıyla, saldırıyı gerçekleştiren tarafın bilgisi ve rızası dışında, özel hayata ait bilgileri okuma, konuşma ve haberleşme içeriklerini veya özel hayata ilişkin ses ve görüntüleri dinleme, izleme ya da kaydetme, kişisel verileri kaydetme, ele geçirme ve yayma eylemlerinin hukuka aykırı olduğunu kabul etmek mümkün olmadığı gibi, esasen bu hallerde, kişinin hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle hareket ettiğinden de söz edilemez.

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosya kapsamına ve aksi ispat edilemeyen savunmaya göre; sanığın olay tarihinde, otizm hastalığı olan oğlunu görmek için, aralarında boşanma davası devam eden, ancak resmi olarak verilmiş bir ayrılık kararı bulunmayan resmi nikahlı eşi katılanın evine gittiği, katılanın sanık geldiğinde ayrı bir odaya geçtiği, sanığın çocuğunu giydirip evden ayrıldığında, cep telefonunun evde olmadığı farkeden katılanın polisi arayıp şikayetçi olduğu, ayrıca sanığın avukatını arayarak sanığın telefonunu getirmesini istediği, sanığın savunmasına göre, otistik rahatsızlığı bulunan ve özel tedavisi devam eden oğlunun bu tür eşyalara olan merakı nedeniyle annesinin cep telefonunu yanında getirdiğini, avukatının araması üzerine telefonu çocuğun oturduğu ... koltuğuna düşmüş vaziyette bulduğunu, baktığında bir çok cevapsız aramanın olduğunu, bunlardan birkaçının yurt dışında yaşayan oğluna ait olduğunu görünce bir şey mi oldu acaba diye baktığında eşinin cep telefonunda "senden çocuğum olsun istiyorum, çocuğu içine koymak istiyorum" şeklinde uygunsuz bir mesaj gördüğünü beyan ettiği, bu eylem nedeniyle katılanın özel hayatının gizliliğini ihlal ettiği gerekçesiyle açılan dava sonucunda, mahkemece, aralarında evlilik devam eden katılan ve sanık yönünden aile yaşamının gizliliği ve dokunulmazlığı da önem ve öncelik taşıdığından sanığın eşinin mesajlarına bakmış olmasının özel hayatın gizliliğinin ihlali olmayacağı ve atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığından beraatine karar verildiği olayda,

Kişinin, bir daha kanıt elde etme olanağının bulunmadığı ve yetkili makamlara başvurma imkanının olmadığı ani gelişen durumlarda, örneğin; kendisine karşı işlenmekte olan (cinsel saldırı, hakaret, tehdit, iftira veya şantaj gibi) bir suç söz konusu olduğunda ya da kendisine veya aile birliğine yönelen, onurunu zedeleyen, haksız bir saldırıyı önlemek için, kaybolma olasılığı bulunan kanıtların kaybolmasını engelleyip, yetkili makamlara sunarak güvence altına almak amacıyla, saldırıyı gerçekleştiren tarafın bilgisi ve rızası dışında, özel hayata ait bilgileri okuma, konuşma ve haberleşme içeriklerini veya özel hayata ilişkin ses ve görüntüleri dinleme, izleme ya da kaydetme, kişisel verileri kaydetme, ele geçirme ve yayma eylemlerinin hukuka aykırı olduğunu kabul etmek mümkün olmadığı gibi, esasen bu hallerde, kişinin hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle hareket ettiğinden de söz edilemeyeceği gözetildiğinde, bahse konu konuşmaları içeren dökümleri, üçüncü kişi ya da kişilerle paylaştığı ve/veya çoğaltarak dağıttığına ilişkin hakkında bir iddia ileri sürülmeyen sanığın eyleminde, hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle hareket etmediği anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda, sanığa yüklenen fiilin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın ve mahalli Cumhuriyet Savcısının sübuta ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 13.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12757, Karar No: 2015/19119, Tarih: 16.09.2015

**7. Ceza Dairesi         2015/12757 E.  ,  2015/19119 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2015/133756 (2013/357130)

MAHKEMESİ : Suruç Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2013

NUMARASI : 2013/319 (E) ve 2013/749 (K)

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Suçun niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen EPDK'nun hükmü temyize hakkı bulunmadığından, EPDK vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Gümrük idaresi vekilinin temyizine gelince;

Suçtan doğrudan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan gümrük idaresi, yargılamadan haberdar edilerek katılma imkanı tanınmadan gıyapta karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 233 vd. maddelerine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, gümrük idaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6725, Karar No: 2020/246, Tarih: 14.01.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/6725 E.  ,  2020/246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması esnasında yerinde korunamayan yapı ve içerisindeki araç-gereç bedelinin tahsili, ticari kazanç kaybı ve manevi tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 05/03/2019 gün ve 2018/11323 Esas - 2019/3616 Karar sayılı ilama karşı davacı vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

İmar uygulaması esnasında yerinde korunamayan yapı ve içerisindeki araç-gereç bedelinin tahsili, ticari kazanç kaybı ve manevi tazminat istemine ilişkin davada, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce onanmış; bu ilama karşı, davacı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosya içindeki bilgi ve belgelere, Yargıtay ilamında yazılı gerekçeye göre, davacı vekilinin sair karar düzeltme istekleri HUMK'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

Onama ilamının yazımında maddi hata yapıldığı anlaşılmakla;

Davacı vekilinin karar düzeltme isteminin bu yönden kabulü ile Dairemizin 05.03.2019 gün 05/03/2019 gün ve 2018/11323 Esas - 2019/3616 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, imar uygulaması esnasında yerinde korunamayan yapı ve içerisindeki araç-gereç bedelinin tahsili ile ticari kazanç kaybı ve manevi tazminat istemine istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda, ticari kazanç kaybı ve manevi tazminat istemi yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru olduğu gibi, yapı içerisinde bulunan kümes, suluk ve yemliklere yazılı şekilde, yapıya ise resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve taleple bağlılık kuralı gereği davanın bu yönlerden kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı idareden peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, davacıdan peşin alınan karar düzeltme harcının istenildiğinde iadesine ve aşağıda yazılı harcın alınmasına, 14/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10001, Karar No: 2015/13600, Tarih: 07.07.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/10001 E.  ,  2015/13600 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, hak sahibi konumundaki davalıya yapılan yersiz giderlerin tahsili için başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 28.12.1994 tarihinde kesinleşen davalıya, 29.08.1983 tarihinde yaşamını yitiren iştirakçi üzerinden 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının/gelirinin, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca 2011 yılında gerçekleştirilen işlemle 01.11.2008 tarihi itibarıyla kesilerek, 01.11.2008 – 28.02.2011 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar/gelirler yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

... görevlilerince gerçekleştirilen soruşturmada elde edilen beyanlar ile incelenen ... kayıtlarına göre davalının tedavi olduğu hastanelerin çoğunun davalının adresinin bulunduğu ... ilinde değil, eşinin ikamet ettiği ... ilinde bulunması ve davalının 2008 yılında tedavi gördüğü ...ne de eşinin adresini beyan etmiş olması gibi somut veri ve saptamalar, davalının ve eşinin nüfus müdürlüğüne farklı adresler beyan etmiş olmalarına ve 1994 yılında boşanma gerçekleşmesine karşın, Muhtarlık kayıtlarına göre 21.08.2001 tarihinden beri davalının, eşinin ve çocuklarının, eşe ait ... adresinde kayıtlı olmaları, Mahkemece yaptırılan kolluk araştırması sonucu tutulan 27.12.2012 tarihli tutanak ile davalı ve eşinin ... adresinde çocukları ile birlikte 4 yıldır ikamet ettiğinin belirlenmesi, yalnızca eşin oturduğu ileri sürülen (iddia edilen) adres yönünden eş adına su aboneliğinin bulunması, davalı adına kendi adresinde abonelik kaydı bulunmaması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, davalı ile eşinin boşanma dönemlerinde fiili olarak birlikte yaşadıkları belirgindir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu davanın kısmen kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9187, Karar No: 2011/4852, Tarih: 26.09.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/9187 E.  ,  2011/4852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 94 parsel sayılı 3.100 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tapu kaydı, vergi kaydı ve taksim uyarınca davalı ... adına tespit edilmiştir. İtirazı kadastro komisyonunca reddedilen Hazine tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın tarafların tutunduğu tapu kayıtlarının kapsamında kaldığı ve tapu kayıtlarının çakıştığı, ancak Hazine tapusunun eski tarihli olduğu kabul edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın davalı Hazine adına tesciline karar verilmiş ise de, yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmak için yeterli bulunmamaktadır. Tapu kayıtlarının çakışması halinde doğru temele dayanan eski tarihli tapu kaydına değer vermek gerekmektedir. Hangi kaydın eski tarihli olduğu, tedavül kayıtlarının tarihlerine göre değil, ilk tesis tarihlerine göre belirlenmelidir. Keza, bir kaydın doğru temele dayanıp dayanmadığının belirlenebilmesi için de ilk tesis kaydının ve tesis nedenlerinin bilinmesi gereklidir. Somut olayda mahkemece, davalı tarafın tutunduğu tapu kaydı, tesisinden itibaren getirtilip incelenmemiştir. Söz konusu tesis kayıtları getirtilmeden, Hazine tapusunun eski tarihli olduğunun belirlenebilmesi mümkün değildir. Diğer taraftan, çekişmeli taşınmaza komşu tüm taşınmazlara ait kadastro tutanak örnekleri ile dayanak kayıtları tüm tesis ve tedavülleri ile birlikte getirtilmemiş, yerel bilirkişi ve tanık sözleri komşu taşınmazlara ait kayıt ve belgelerle denetlenmemiştir. Bu nedenle, tapu kayıtlarının kapsamlarının doğru olarak tespit edildiği de söylenemez. O halde, mahkemece, doğru sonuca ulaşılabilmesi için öncelikle davalı tarafın tutunduğu tapu kaydı ilk tesisinden itibaren bütün tedavülleri ile birlikte istenmeli, çekişmeli taşınmaza komşu bütün taşınmazlara ait kadastro tutanak örnekleri ile varsa dayanağı belgeler tesis ve tedavülleri ile birlikte getirtilmeli, bundan sonra mahallinde üç kişilik yerel bilirkişi kurulu, uzman fen bilirkişisi ve taraf tanıklarının katılımı ile yeniden keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşifte, tarafların tutundukları tapu kayıtlarının bütün sınırları tek tek okunarak bu sınırlar hususunda yerel bilirkişilerden ayrıntılı bilgi alınmalı, yerel bilirkişilerce bilinemeyen sınırlar yönünden taraflara tanıkla kanıtlama olanağı sağlanmalı, uzman fen bilirkişisinden yerel bilirkişi ve tanıklarca gösterilen sınırları haritasında göstermesi ve kayıt kapsamlarını işaretlemesi

istenmelidir. Yapılan uygulama sonucunda tapu kayıtlarının çakıştığı sonucuna varılırsa bu durumda, doğru temele dayanan eski tarihli tapu kaydına değer verilmeli, Hazine tapusunun eski tarihli olduğunun anlaşılması halinde davalı tapusunun Hazinenin temliki ile oluşup oluşmadığı, Hazinenin temliki ile oluşmuşsa eski tarihli olmasa da Hazinenin temliki ile oluşan kayda değer vermek gerektiği düşünülmeli, toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, açıklanan şekilde bir inceleme ve araştırma yapılmadan yazılı olduğu gibi karar verilmesi isabetsizdir. Davalı vekilinin temyiz itirazları, bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 26.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1033, Karar No: 2008/5737, Tarih: 12.05.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/1033 E.  ,  2008/5737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınan şekerpancarı, kurufasulye ve samanı ile buğday ve samanı için 2007 yılına ait olmak üzere kuru ve sulu arazide ayrı ayrı dekar başına elde edilecek ortalama verim, kg. başına ortalama satış fiyatları ve masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı açıklanmak suretiyle detaylı üretim giderleri cetvelinin İl Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9226, Karar No: 2019/6566, Tarih: 24.09.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/9226 E.  ,  2019/6566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizleme, sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Defter ve belgeleri gizleme suçundan; beraat

Sahte fatura düzenleme suçundan; mahkumiyet

I- Defter ve belgeleri gizleme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 12.01.2011 tarih ve 2011/1096 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “defter belge ibraz etmeme” suçundan kamu davası açılmış ise de; atılı suça ilişkin olarak sanık hakkında verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşıldığından, mahkeme tarafından öncelikle durma kararı verilip, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla beraat hükmü kurulması,

II- Sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Sanığın duruşmalı temyiz inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 318. maddesi gereğince koşulları bulunmadığından reddine karar verilerek yapılan incelemede;