muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4748, Karar No: 2024/1406, Tarih: 22.02.2024

davanın reddine karar verildiğini, söz konusu bilirkişi raporunun iddia ve savunma kısmında şirketin 12.000.000,00 TL'lik ipotek vererek kredi kullanmaya başladığı hususu bilirkişi tarafından açıkça yazılmasına rağmen, sonuç ve tespitler kısmında bu hususun göz önüne alınmadığını, ayrıca şirketin temel yapısını bozarak, sermayenin korunması hükümlerine aykırı şekilde ipotek verilmesi ve kredi kullanılmasına rağmen sermaye artışına gidilmesinin de kötü niyetli olduğunu, bu durumun müvekkillerinin hisselerini etkisiz hale getirmek için sermaye artışının yapıldığının göstergesi olduğunu ancak bilirkişi raporunda bu hususun göz ardı edilerek rapor tanzim edildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekilince, istinaf dilekçesinde ileri sürülen ve re’sen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istenmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, anonim şirket genel kurul kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6102 sayılı Kanun'un 446 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4498, Karar No: 2018/3561, Tarih: 08.05.2018

**14. Hukuk Dairesi         2017/4498 E.  ,  2018/3561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

Davacı vekili tarafından, 25.06.2014 tarihinde verilen dilekçeyle ... iptali ve tescil, olmaz ise tazminat talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın reddine dair verilen 11.01.2017 tarihli hükmün ... Bölge Adliye Mahkemesince istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından talep edilmiştir. Bölge adliye mahkemesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya ve içeriği incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... İli, ... İlçesi,...... Mahallesi 6538 parsel üzerinde bulunan F blok zemin kat 1 No'lu daire ve F blok 2. Kat 2 No'lu bağımsız bölümlerin yüklenici ...'den 15.03.2014 ve 22.03.2014 tarihli harici sözleşmeler ile satın aldığını ileri sürerek, ... iptali tescil, mümkün olmaz ise 202.000.00 YTL müspet zararın en yüksek avans veya ticari faizi ile ödenmesine, geciken aylar için kira bedeli ve 15.000.00 YTL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı arsa maliki ve yüklenici vekili, sözleşmelerin kanunun öngördüğü şekil ve şartlara uygun olarak düzenlenmediğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ... iptal ve tescil talebinin reddine, 202.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminat, kira bedeli talebi ile sair taleplerin reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin, istinaf istemi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonucunda; istemin esastan reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, temyiz isteminde bulunmuştur.

Eser sözleşmelerinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, taraflara karşılıklı hak ve borçlar yüklemekte; yüklenici, finansı sağlayan arsa malikinin taşınmazı üzerine bina yapma işini üstlenmekte, arsa maliki ise inşa edilecek binadaki bir kısım bağımsız bölümlerin mülkiyetini yükleniciye devretmeyi vaat etmektedir.

Davacı vekili, temyiz isteminde bulunmuştur.

Eser sözleşmelerinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, taraflara karşılıklı hak ve borçlar yüklemekte; yüklenici, finansı sağlayan arsa malikinin taşınmazı üzerine bina yapma işini üstlenmekte, arsa maliki ise inşa edilecek binadaki bir kısım bağımsız bölümlerin mülkiyetini yükleniciye devretmeyi vaat etmektedir.

Arsa maliki ile yüklenici arasında düzenlenen inşat sözleşmesi gereğince yükleniciden bağımsız bölüm temlik alınmasına dayalı olarak açılan ... iptali ve tescil davaları ile ilgili olarak kanunlarımızda bir düzenleme mevcut olmadığından bu konulardaki uyuşmazlıkların çözümünde uygulanan 30.09.1988 tarihli ve 1987/2 1988/2 sayılı Yargıtay İBBGK Kararı ile “tapuda kayıtlı bir taşınmazın mülkiyetini devir borcu doğuran ve ancak yasanın öngördüğü biçim koşullarına uygun olarak yapılmadığından geçersiz bulunan sözleşmeye dayanılarak açılan bir cebri tescil davasının kural olarak kabul edilemeyeceği, bununla beraber Kat Mülkiyeti Kanununa tabi olmak üzere yapımına başlanılan taşınmazdan bağımsız bölüm satımına ilişkin geçerli bir sözleşme olmadan tarafların bağımsız bölüm satımında anlaşarak alıcının tüm borçlarını eda etmesi ve satıcının da bağımsız bölümü teslim ederek alıcının onu malik gibi kullanmasına rağmen satıcının tapuda mülkiyetin devrine yanaşmaması hallerinde; olayın özelliğine göre Medeni Kanunun 2. maddesi gözetilerek açılan tescil davasını kabul edilebileceği” benimsenmiştir.

Yüklenicinin arsa payı karşılığı inşaat yapmakta olduğu veya arsa sahibinin aynı zamanda yüklenici sıfatıyla hareket ederek (yapsatçı konumunda) inşa etmekte olduğu binalardandan bağımsız bölüm satın alınması halinde Borçlar Kanununun 163. maddesi (TBK m. 184) gereğince üçüncü kişiye yapılacak temlikin yazılı olması yeterlidir.

Bu tür davalarda mahkemece öncelikle yüklenicinin edimini (eseri meydana getirme ve teslim borcunu) yerine getirip getirmediğinin, ardından sözleşme hükümlerindeki iskan koşulu (oturma izni) v.s. diğer borçlarını ifa edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması zorunludur. Bunun için de davaya konu temlik işleminin geçerli olup olmadığı, arsa maliki ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yüklenicinin borçlarının neler olduğunun sözleşme hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesi gerekmektedir.

Davacının arsa sahibi ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü yükleniciden temlik alması halinde arsa sahibini ifaya zorlayabilmesi için bazı koşulların varlığı gerekir. Borçlar Kanununun 167. maddesi gereğince; “Borçlu, temlike vakıf olduğu zaman; temlik edene karşı haiz olduğu defileri, temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir.” Buna göre temliki öğrenen arsa sahibi, temlik olmasaydı önceki alacaklıya (yükleniciye) karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan davacıya) karşı da ileri sürebilir. Temlikin konusu, yüklenicinin arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden kazanmadığı hakkı üçüncü kişiye temlik etmesinin arsa sahibi bakımından bir önemi bulunmamaktadır. Diğer taraftan, yüklenici arsa sahibine karşı edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye (davacıya) temlik etmişse, üçüncü kişi (davacı) Borçlar Kanununun 81. maddesi hükmünden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Yapılan bu genel açıklamalardan sonra, somut olaya gelince; Davacının inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye düşen F Blok 1 ve 2 nolu meskenleri harici sözleşmeler ile satın aldığı ve 320.000 TL satış bedelinden 202.000 TL'yi yüklenici ...'e ödediği açıktır. Mahallinde 26.10.2015 tarihinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda inşaatın % 72,50 oranında tamamlandığı bildirilmiştir.Yukarıda da belirtildiği gibi yüklenicinin edimi, yapıyı fenne, amacına ve sözleşmesine uygun olarak meydana getirmek ve bu haliyle arsa sahibine teslim etmekten ibarettir.Her ne kadar mahallinde yapılan keşif sonunda alınan rapora göre yüklenicinin henüz edimlerini yerine getirmediği anlaşılıyor ise de, tespitin yapıldığı tarih ile karar tarihi arasında geçen süre de dikkate alınarak yeniden yerinde keşif yapılmalı ve inşaatın geldiği son seviye tesbit edilmeli, ... iptali ve tescil istemi yönünden eksik bırakılan işlerin katlanılabilir boyutta olup olmadığı saptanmalı, ondan sonra ... iptali, tescil istemi yönünden bir karar verilmelidir.

Davacının ikinci kademedeki istemi kısmen kabul edilmiş ve mahkemece davacının yükleniciye ödediği 202.000 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

Davacının ikinci kademedeki istemi kısmen kabul edilmiş ve mahkemece davacının yükleniciye ödediği 202.000 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

Davacının tazminat isteminin dayanağı Borçlar Kanununun 96. maddesidir. Buradaki borcun nedeni yüklenicinin taahhüdünü ihlal etmesidir. Borçlunun taahhüdü genellikle bir akde dayandığından buna akdi tazminat, borçlunun sorumluluğuna da akdi sorumluluk denir. BK.nun 96. maddesi gereğince ödenmesi gereken tazminat ise alacaklının müspet zararıdır. Müspet zarardan borçlu edayı gereği gibi ve vaktinde yerine getirseydi alacaklının mameleki ne vaziyette bulunacak idiyse bu vaziyetle mamelekin hali hazır vaziyeti arasındaki fark anlaşılmalıdır. Bu şekilde müspet zarar hesaplanması gerekirken, yazılı gerekçelerle davacının ödediği bedelin faizi ile tahsiline karar verilmesi de doğru değildir. Öncelikle noksan inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle ... Bölge Adliyesi 1. Hukuk Dairesinin 03.05.2017 tarih 2017/652 E. 2017/621 K. sayılı kararının kaldırılmasına, hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 08.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22106, Karar No: 2021/9929, Tarih: 13.12.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/22106 E.  ,  2021/9929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık ...), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı(sanık ...)

HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Zihinsel gelişim geriliği bulunan on iki yaşındaki mağdurenin aşamalarda eylemlerin yeri, zamanı ve failin kimliğine ilişkin çelişkili beyanları, olayın intikal şekli ve süresi mağdurenin beden muayenesinde cinsel istismar bulgusuna rastlanılmadığının adli raporla belirlenmesi, iddiaları desteklemeyen tanık ifadeleri, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediklerine dair cezalandırılmalarına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20164, Karar No: 2014/10177, Tarih: 09.06.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/20164 E.  ,  2014/10177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza, asfalt yol yapılmak suretiyle hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu taşınmazın el atma tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

3-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 1719 ada 16 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 03.06.2005 olan satış tarihi ve dava konusu ... ilçesi ... Mahallesi 41225 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 08.05.2012 olan değerlendirme tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 1719 ada 16 parsel sayılı taşınmazın ve dava konusu ... Mahallesi 41225 ada 1 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

5-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 1719 ada 16 parsel sayılı taşınmazın 03.06.2005 tarihli satışına esas (alıcısı, satıcısı ve satış bedelini gösterir) resmi satış akit tablolarının tapu müdürlüğünden,

6-Davaya konu edilen taşınmaz ve somut emsalin tüm tedavülleri ile birlikte şerhleri de gösterir biçimde takyidatlı tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

7-Dava konusu taşınmazın üzerinden asfalt dökülmek suretiyle yol olarak geçirilen bilirkişi kurulu raporu ekindeki krokide A harfiyle gösterilen kısımların içinde kaldığı 9665/1 sokak ve 9659 sokağın bakım, onarım ve sorumluluğunun hangi idareye ait olduğunun davalıdan,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12004, Karar No: 2021/7191, Tarih: 21.10.2021

**12. Ceza Dairesi         2017/12004 E.  ,  2021/7191 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Sanık ... hakkında; CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat Sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 65/1, TCK’nın 62, 52/2-4, 53, 58/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık ...’in beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından, sanık ...’ın mahkumiyetine ilişkin hüküm ise sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

1-Katılan vekilinin sanık ...’in beraatine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında 1. derece doğal sit alanında yer alan kanalı kepçe ile izinsiz temizlediği ve genişlettiği iddiasıyla açılan kamu davası ile ilgili olarak; kepçe operatörü olan sanığın ... Harfiyat adlı şirkette ücret karşılığında işçi olarak çalıştığı, şirketin talimatıyla bağlı olan sanığın izin almak gibi bir sorumluluğun bulunmadığı gibi dava konusu yerin niteliğini araştırma yükümlülüğünün de kendisinden beklenemeyeceği dikkate alınarak hakkında verilen beraat kararında isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda, sanığın suç işleme kastının bulunduğuna ilişkin mahkumiyete yeterli delil elde edilemediği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık ...’ın mahkumiyetine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise;

Sanık hakkında Alaçam ilçesi ... köyünde bulunan ve 1. derece doğal sit alanında yer alan kanalı kepçe ile izinsiz temizlediği ve genişlettiği iddiasıyla açılan kamu davası ile ilgili olarak; sanığın aşamalardaki savunmasında olaydan haberinin olmadığını, kanalı oğlu olan hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen temyiz dışı sanık ...’ın temizlettiğini beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmediği, temyiz dışı sanık ...’ın ise kanalın temizlenmesi için ... Harfiyat şirketiyle kendisinin sözleşme yaptığını, kepçeyi kendisinin ayarladığını belirterek sanık ...’in savunmasını doğruladığı, dosya kapsamında yer alan 23.10.2013 tarihli sözleşmenin ... Harfiyat şirketi ile temyiz dışı sanık ... arasında yapıldığının anlaşıldığı, ayrıca olay tutanağında işin başında temyiz dışı sanık ...’ın olduğunun belirtildiği dikkate alınarak sanık ...’ın savunmasının aksine kanalda izinsiz temizletme ve genişletme yaptırdığına dair mahkumiyete yeterli delil elde edilemediği anlaşılmakla atılı suçtan sanık hakkında beraat hükmü tesisi gerektiği gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/890, Karar No: 2011/5114, Tarih: 28.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/890 E.  ,  2011/5114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.12.2008 gün ve 2007/673-2008/585 sayılı kararı onayan Daire’nin 08.11.2010 gün ve 2009/5040-2010/11359 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalının ortağı bulunduğunu, ortaklar arasında uyumsuzluk olduğunu, çoğu ortağın kandırıldıkları iddiasıyla davalı aleyhine dava açtıklarını, amacının gerçekleştirmesinin imkansız bulunduğunu ileri sürerek, davalı şirketin fesih ve tasfiyesine, müvekkillerinin ortaklık payları ile kar paylarının tespitine, şimdilik (1.000) YTL’nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, anonim şirketlerin fesih sebeplerinin sınırlı olarak sayıldığını, hiçbir nedeninin bulunmadığını, istemlerin yersiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 02,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 185.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 28.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

38,20 KDH

35,50 KDPH

02,70 KDBH

185,00 Ceza

02.05.2011:N/Ç
Yargıtay — Esas No: 2016/1938, Karar No: 2016/8127, Tarih: 12.05.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/1938 E.  ,  2016/8127 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Islah edilen dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Kanunun 21/1-4. maddelerine istinaden 11.09.2009 tarihinde meydana gelen trafik iş kazası sonucu hayatını kaybeden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir nedeniyle uğranılan Kurum zararının teselsülen tahsili istemine ilişkin açılan eldeki davada, 06.03.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile hak sahiplerine bağlanan içerisinde artışlar bulunan gelirin peşin sermaye değerinin %80’ine isabet eden 18.964,29 TL. tutar yönünden ıslah edilmiştir. Mahkemece, davalı işveren şirketi %60, davalı Kamyon sürücüsü ...’yı %20, sigortalıyı %20 kusurlu kabul eden kusur raporu esas alınarak, ıslah edilen tutar yönünden davanın kabulüne karar verilmiş, mahkemenin anılan 30.03.2012 tarihli hükmünün davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce hüküm bozulmuş, mahkemece, bozma ilamına uyularak, yapılan yargılama sonucunda, hak sahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirin yarısının %20’sine isabet eden kısım yönünden davalı ... şirketi ve diğer davalıları teselsülen, ilk peşin sermaye değerli gelirin %60’ına isabet eden kısım yönünden ise davalı işveren şirket ve davalı ...’nın teselsülen sorumluluğuna yönelik davanın kısmen kabulüne dair hüküm kurulmuştur.

İşveren veya üçüncü kişiye karşı açılan davalarda 5510 sayılı Kanunun 21. maddesine göre rücu alacağından sorumluluk belirlenirken kural olarak, işveren yönünden 1. fıkraya göre gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutar esas alınmalı, üçüncü kişi bakımından 4. fıkra gereğince gerçek zarar gözetilmeksizin gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı benimsenmeli ve bunlara kusur oranları uygulanmalı ise de işveren ve üçüncü kişinin birlikte taraf olarak yer aldığı, başka anlatımla aynı anda 1. ve 4. fıkralara dayalı uyuşmazlıklarda, fıkralarda yer alan hükümlerin nasıl anlaşılması ve giderek ne şekilde uygulama yapılması gerektiği önem arz etmektedir.