muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/5962, Karar No: 2007/10967, Tarih: 24.09.2007

Mahkemece, Toplu Konut İdaresi Başkanlığının 18.8.2006 tarihli cevabi yazısı ile davacının listelerde konut müracaatının olmasına rağmen evrakları arasında başvuru formu, banka dekontu ve kimlik fotokopisine rastlanılmadığının bildirildiği, davacı tarafından ibraz edilen banka dekontunun boş, okunaksız ve denetime elverişsiz

olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ...’dan 1989 yılında göçmen olarak geldiğini, davalının 1990 yılında başlattığı proje kapsamında göçmenlere konut yapmayı taahhüt ettiğini, bu taahhüt nedeniyle davalı hesabına para yatırmasına rağmen konutun teslim edilmediğini ileri sürerek talepte bulunmuş, davada delil olarak da parayı yatırdığına ilişkin banka dekontuna dayanmıştır. Her ne kadar İzmir İl ... İdaresi ... Göçmen Konutları Koordinatörlüğü cevabi yazısında, davacının listelerde müracaatının bulunmasına rağmen başvuru formu, banka dekontu, kimlik fotokopisine rastlanılmadığı bildirilmişse de, davacının ibraz ettiği ... Bankasına ait dekont fotokopisinde, paranın 4147-2 no’lu göçmen konutları hesabına yatırıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacıdan varsa dekont aslının ibrazı istenilmek, yoksa mevcut fotokopi örneği eklenmek suretiyle paranın yatırılıp yatırılmadığının, ilgili banka şubesinden araştırılarak, paranın yatırıldığının tesbit edilememesi halinde şimdiki gibi, paranın yatırıldığının tesbiti halinde ise davacının hak sahibi olduğunun kabulü ile bu konuda çıkarılan 5543 sayılı yasanın geçici 1.maddesinin 1.fıkrasının Anayasaya aykırı olduğu gerekçesi ile iptali için dava açıldığı ve Anayasa Mahkemesince yürütmenin durdurulmasına karar verildiği de göz önüne alınmak suretiyle, bu davanın bekletici mesele yapılarak hasıl olacak sonuca göre hüküm tesisi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 24.9.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18887, Karar No: 2014/11898, Tarih: 16.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/18887 E.  ,  2014/11898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği,fiille olan ilişkisi,mağdurun durumu,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; olay tarihinde sanıklardan oyun kağıtlarına para bastırıp para kazanılması şeklinde ve “bul karayı, al parayı” tabir edilen oyun oynattıkları katılanın da yanlarına gelerek önce 20 TL oynayarak kayıp ettiği, sanıkların bu defa paranı kurtarırsın yeniden oyna diyerek etkiledikleri katılanın cebinden çıkardığı 700 TL yi kağıda oynatıp parasını kaybettirdiklerinin iddia edildiği olayda sanıkların eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık ... hakkında TCK'nın 58 maddesine göre infazdan sonra denetim süresi belirlenmemiş ise de bu hususta infaz aşamasında mahkemeden karar alınması mümkün görülmüştür, diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak,

Dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlerde, hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Bozmayı gerektirmiş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu durum aynı kanunun 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanıklar haklarında kurulan hükümlerde, yer alan 365 gün, 304 gün ve 6. 080 TL adli para cezası' ibarelerinin çıkartılarak yerine 5 gün, 4 gün ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, ibareleri eklenmek suretiyle, diğer yönleri usül ve yasaya uygun hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/06/2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3151, Karar No: 2021/1726, Tarih: 17.02.2021

**19. Ceza Dairesi         2016/3151 E.  ,  2021/1726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5846 sayılı Kanun’un 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki "71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir” şeklindeki düzenlemeye göre, şikayetçi vekilinin dava konusu materyaller ile ilgili olarak 6 aylık kanuni şikayet süresi içerisinde hak sahipliğine ilişkin hukuken geçerli ve yeterli belgeleri belgeleri ibraz etmediği anlaşılmakla, davaya katılma ve temyiz hakkı bulunmayan şikayetçi vekilinin temyiz inceleme isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 17/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34557, Karar No: 2014/4061, Tarih: 11.03.2014

**6. Ceza Dairesi         2013/34557 E.  ,  2014/4061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

05.06.2013 tarihli dilekçe içeriğine göre, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazının sanığın yakınan İbrahim Bedir'e yönelik yağma suçundan kurulan hükme yönelik olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede:

I- Sanık hakkında yakınan ...'a yönelik yağma suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA;

II- Sanık hakkında her iki yakınana yönelik silahla tehdit ve yakınan ...'e yönelik yağma suçundan kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; yağma suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-) Sanığın yağma eylemini tamamladıktan hemen sonra, yağmaladığı para ve telefonu muhafaza etmek amacına yönelik olarak yakınanlara tornavida gösterip “bu olanları birilerine anlatırsanız sizi öldürürüm, içerden çıkar sizi bulurum” şeklindeki tehdidin, yağma suçunun unsuru olduğu ve ayrıca tehdit suçunu oluşturmayacağının gözetilmemesi,

b-) Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın, tehdit edip üzerinde 3 TL parası olduğu söyleyen yakınan İbrahim'den bu parayı aldıktan sonra tornavida gösterip yine tehdit ederek yakında bulanan ara sokağa soktuğu yakınan İbrahim'in üzerini ve cüzdanını aradığı, ancak başkaca para bulamadığı olayda; sanık hakkında koşulları bulunmadığı halde 5237 sayılı TCK'nın 150/2. maddesine yanlış anlam yüklenerek yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanı ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/24352, Karar No: 2010/31411, Tarih: 23.11.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/24352 E.  ,  2010/31411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : MAHKUMİYET

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Cezaların tertip ve sırasına uyulmadan 5237 sayılı TCK'nun 86/2 ve 3-c maddeleri uyarınca doğrudan hüküm tesisi yasaya aykırı ise de sonuç ceza doğru olduğundan bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 23.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4797, Karar No: 2014/13369, Tarih: 27.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/4797 E.  ,  2014/13369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeminin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarınnı reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanuna ilgili uygulamanın, denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 27.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12668, Karar No: 2017/1738, Tarih: 06.03.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/12668 E.  ,  2017/1738 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı gerekçesiyle davalı ...’ye yersiz ödenen aylıkların tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği üzere davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 28.09.1999 tarihinde kesinleşen davalıya, hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla 506 sayılı Kanun kapsamında bağlanan ölüm aylığı davalının eski eşiyle 29.02.2012 tarihinde yeniden evlenmesi ve boşandığı dönemde eski eşiyle fiilen birlikte yaşadığı yönünde Kuruma ihbar dilekçesi verilmesi üzerine yapılan inceleme neticesinde düzenlenen 26.05.2014 tarihli 116 sayılı ... denetmenliği raporu ile tespit edilmesi üzerine 25.10.2008 tarihi itibariyle kesilmiş olup, davalıya 25.10.2008-24.03.2012 tarihleri arasında yersiz ödenen 24.576.39 TL aylıklar nedeniyle borç tahakkuk ettirildiği, davacı Kurum tarafından açılan dava ile davalıya yersiz ödenen aylıkların tahsilinin talep edildiği mahkemece de davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

İnceleme konusu davada; 26.05.2014 tarihli denetmen raporunda soruşturma yapmak üzere ... adresine gidildiği, mahalle sakinlerinin ifadelerinden davalının boşandığı dönemde eski eşiyle birlikte yaşadığının tespit edildiği tespit edilmiştir. ... Emniyet Müdürlüğü’nün 01.06.2015 tarihli tutanağında ise davalının boşanmış olduğu dönemde oğlu ile birlikte 1999-2005 yılları arasında ...No:16/B ve 2005-2008 yılları arasında ... Apartmanında ikamet ettiklerinin tespit edildiği belirtilmiştir. Davalının ikamet ettiği adreslerinden komşu tanıkları tespit edilerek bilgi ve kanaat edinmeye yetecek kadarının beyanları alınmalı, medula kayıtları istenilerek davalı ve eski eşinin hangi tarihlerde hangi hastanelerde sağlık hizmeti aldıkları tespit edilmeli, ayrıca davalının ikinci evliliğinden sonra 18.04.2012 tarihinde ikiz kızlarının olduğu hususu da göz önüne alınmalı bu şekilde “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirilerek elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ :Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06.03.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7733, Karar No: 2012/525, Tarih: 20.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/7733 E.  ,  2012/525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

VEKİLİ : Av....

ASIL VE BİRLEŞEN

DAVADA DAVALI : Arsan Dokuma Boya San. Ve Tic. A.Ş.

VEKİLİ : Av....

BİRLEŞEN DAVA : Kahramanmaraş 2. Asliye Hukuk 2008/423 Esas.

DAVACILAR : 1- ...

2- ...

Av. ...

Taraflar arasında görülen davada Kahramanmaraş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/12/2009 tarih ve 2008/422-2009/499 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen davada davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl ve birleşen dosyalarda davacılar vekili, müvekkillerinden Sevil Temo, ... ve ...'nin davalı şirkette hisse sahibi bulunduklarını, davalı şirketin şirket ana sözleşmesinin “Sermaye” başlıklı 6. maddesinin değiştirilmesi ile ilgili olarak 12.09.2008 tarihinde olağanüstü genel kurul toplantısı gerçekleştirildiğini ve bu toplantıda şirketin mevcut 10.750.000 TL tutarındaki sermayesinin oy çokluğu ile (% 8 red, % 92 kabul) 21.500.000 TL'ye yükseltildiğini, müvekkillerinin vekil aracılığı ile temsil edildiği toplantıda sermaye artırımı kararına muhalif kalarak aleyhte oy kullandıklarını, davalı şirketin genel kuruldan önce şirketin mali yapısı ile ilgili olarak sermaye artırımını gerektirir bir durumun olduğunu gösteren herhangi bir bilanço ya da mizanın müvekkillerine verilmediğini, şirketin 2008 yılı ilk altı aylık periyodunda kâr elde ettiğini ve faaliyetleri sonucu fon yaratmaya devam ettiğini, şirketin likidite oranının yüksek bulunduğunu, şirketin duran varlıklarının hiç dikkate alınmasa dahi dönen varlıklarının toplam borçların yaklaşık 2,8 katı ve şirket borçlarını karşılamaya fazlasıyla yeterli olduğunu, bu doğrultuda şirketin mali tabloları, varlık yapısı ve de faaliyetlerinden sağladığı fonlar göz önüne alındığında sermaye artırımı sonucu sağlanacak nakde ihtiyacının olmadığının görüldüğünü, sermaye artırımının günün global ekonomik krizi şartlarına ters düştüğünü, yapılan sermaye artırımının vermiş oldukları kıstaslar ışığında müvekkilini zarara uğratmak, pay ve oy oranlarını azaltarak şirketten tasfiyesini hedeflediğini ileri sürerek 12.09.2008 tarihli genel kurulunda alınan sermaye artırımı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin boyama, dokuma ve örgü makineleri satın aldığını, şirketin kısa vadeli borçlarının makine alımı nedeni ile 22.322.115,28 TL'ye ulaştığını ve işletme sermayesinin de eksilerek -1.627.622,68 TL olduğunu, genel kurul toplantısının bu mali tablo nedeni ile yapıldığını, şirkete kaynak sağlanmasının amaçlandığını, sermaye artışının ihtiyaç sebebi ile şirket ortaklarını korumak amacı ile yapıldığını, sermaye artırımına dair genel kurul kararının %92 oranında çoğunluk tarafından kabul edildiğini, kararın kanuna uygun bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

.../...

2010/7733 Sf-2-

2012/525

Mahkemece, dosya kapsamı ve bilirkişi raporu doğrultusunda davalı şirketin makine alımı yaptığı ve bu suretle borçlandığı, gereksiz yere alacaklılara faiz ödememek ve piyasada borçlu şirket durumunda kalmamak için sermaye arttırımı kararı alındığı, kur riski almasını gerektirmeyecek şekilde sermaye arttırımına gittiği ve borcun büyük kısmının şirketin % 80 ortağı bulunan Arsan Tekstil A.Ş.'ye ait olduğu, sermaye arttırımının % 80 oranındaki kısmının para ödenmeden takas, mahsup yolu ile yapılacak olmasının davalı ve ortaklarının yararına bulunduğu, sermaye artırımının azlığı zarara uğratmak amacı ile değil şirketin borçlanmasını önlemek ve karlılığını sağlamak amacı güttüğü, alınan sermaye arttırım kararının TTK'nın 381.maddesinde düzenlenen iptal edilebilirlik şartlarını taşımadığı gerekçesi ile davaların reddine karar verilmiştir.

Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 24,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Davacılardan

43,30 H

17,15 PH

24,15 BK

23/01/2012 - S.C
Yargıtay — Esas No: 2018/655, Karar No: 2022/413, Tarih: 29.03.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2018/655 E.  ,  2022/413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mersin 4. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkili ...’ın Anadolu ve Mersin’in vergi rekortmeni olan tanınmış iş adamlarından olup, davacılardan ...’ın oğlu, ...’ın ise yeğeni olduğunu, ...nin yeğeni ve oğlu için 24.08.2014 tarihinde ... Oteli’nde çifte düğün yapmaya karar verdiğini, 770 kişilik bir düğün organizasyonu yapılması için davalılar ile anlaşma sağlandığını, düğün öncesi 21.200TL peşin, kalanın ise düğünden sonra ödenmesi konusunda anlaşarak hizmet bedelini toplamda 35.000TL belirlediklerini, ...nin organizasyonun yapılacağı inancıyla ödeme yaptığını, müvekkillerinin davalıya güvenerek otelle görüşüp rezervasyon yaptırarak kira bedelini ödediklerini, düğün için davetiye hazırlatıp dağıtarak çifte düğün yapılacağını da ilan ettiklerini, davalıların 23.08.2014 tarihinde otelle anlaşamadıklarını, organizasyonu yapamayacaklarını bildirdiklerini, düğüne bir gün kala organizasyonu gerçekleştiremeyeceklerini belirterek sözleşmeye aykırı davrandıklarını, bu durumun müvekkili ile birlikte düğünün yapılmasını bekleyen gelin ve damat için büyük hayal kırıklığı ve tedirginlik yarattığını, birçok kişinin şehir dışından geldiğini, müvekkillerinin çok üzüldüğünü, davalılar tarafından son gün başka bir organizasyon şirketi arayışına mecbur bırakıldıklarını, müvekkillerinin tüm ekonomik güçlerini kullanarak ve tüm tanıdıklarından rica ederek düğünü acil bir şekilde yapacak şirket bulmaya çalıştıklarını, kısmen de olsa düğünü son günde organize edecek bir firma ile anlaşmışlar ise de organizasyonun aksamasının düğün hazırlıklarında büyük sıkıntı çekilmesine neden olduğunu, tüm bunların dışında davalıların peşinat bedelini iade etmediklerini, çekilen ihtarnameye de cevap vermediklerini, davalılar hakkında ödemeler için icra takibine başlandığını ileri sürerek ... için 15.000TL, damat ... için 8.000TL ve damat ... için 8.000TL olmak üzere toplamda 31.000TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalılar davaya cevap vermemiş; ancak davalılar vekili katıldığı duruşmada davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararı: