muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13393, Karar No: 2013/7117, Tarih: 09.04.2013

Anayasanın “Kişinin dokunulmazlığı, maddi ve manevi varlığı” başlıklı 17’nci maddesinin birinci fıkrasında, herkesin, yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip olduğu belirtildikten sonra “yaşama hakkı” güvence altına alınmış, bu yasal güvencenin yaşama geçirilmesinde, iş ve sosyal güvenlik mevzuatında da işçilerin korunması, işin düzenlenmesi, iş güvenliği, sosyal düzen ve adaletin sağlanması düşüncesi ile koruyucu bir takım hükümler getirilmiştir. Kamu düzeni düşüncesi ile oluşturulan işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuat hükümleri; işyerleri ve eklerinde bulunması gereken sağlık koşullarını, kullanılacak alet, makineler ve hammaddeler yüzünden çıkabilecek hastalıklara engel olarak alınacak önlemleri, aynı şekilde işyerinde iş kazalarını önlemek üzere bulundurulması gerekli araçların ve alınacak güvenlik tedbirlerinin neler olduğunu belirtmektedir. Burada amaçlanan, yapılmakta olan iş nedeniyle işçinin vücut tamlığı ve yaşama hakkının önündeki tüm engellerin giderilmesidir. Uygulamada önemli olan, işverenin iş kazasına neden olmuş hareketinin işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı bulunup bulunmadığının belirlenmesi işidir. Bu konuda yapılacak ilk yargı işlemi, mevcut hükümlere göre alınacak önlemlerin neler olduğunun saptanmasıdır. Mevzuat hükümlerince öngörülmemesine karşın, alınması gerekli başkaca bir tedbir varsa, bunların da tespiti zorunluluğu açıktır. Anılan önlemlerin işverence tam olarak alınıp alınmadığı (=işverenin koruma tedbiri alma ödevi), alınmamışsa zararın bundan doğup doğmadığı, duruma işçinin önlemlere uymamasının etkili bulunup bulunmadığı (=işçinin tedbirlere uyma yükümlülüğü) ve bu doğrultuda tarafların kusur oranı belirlenecektir. Sorumluluğun saptanmasında kural, sorumluluğu gerektiren ve kanunda belirlenmiş bulunan durumun kendi özelliğini göz önünde bulundurmak ve araştırmayı bu özelliğe göre yürütmektir. İşçi sağlığı, iş güvenliği ve yapılmakta olan iş nedeniyle işçinin eğitimi, bir kısım mevzuat hükümlerini içerir belgelerin kendilerine verilmesini değil, eylemli olarak, bu bilgilerin aktarımı ve öneminin kavratılması ile sağlanabilir. Eğitimden sonraki aşama ise, işçi sağlığı ve iş güvenliği ile ilgili önlemlerin alındığının ve uygulandığının denetlenmesidir. İşverenlerce, iş güvenliği açısından yaşamsal öneme sahip bulunan araç ve gereçlerin sigortalılar tarafından kullanılması sağlandığında, kazalanma olasılığının tamamen ortadan kaldırılabileceği de yadsınamaz bir gerçektir. Bu açıklamalar ışığı altında inceleme konusu dava değerlendirildiğinde; tüm dosya içeriği ve olayın oluş şekline göre, davalı işveren ve sigortalının kusur durumlarının yasal mevzuat çerçevesinde irdelenmediği, yanılgıya dayalı, yargısal denetime elverişli olmayan raporların hükme dayanak alınması yerinde değildir. Bu bakımdan, 506 sayılı Kanunun 26., davaya konu işkazasının meydana geldiği tarihte yürürlükte olan 1475 sayılı Kanunun 73

. Bu açıklamalar ışığı altında inceleme konusu dava değerlendirildiğinde; tüm dosya içeriği ve olayın oluş şekline göre, davalı işveren ve sigortalının kusur durumlarının yasal mevzuat çerçevesinde irdelenmediği, yanılgıya dayalı, yargısal denetime elverişli olmayan raporların hükme dayanak alınması yerinde değildir. Bu bakımdan, 506 sayılı Kanunun 26., davaya konu işkazasının meydana geldiği tarihte yürürlükte olan 1475 sayılı Kanunun 73. maddeleri ile İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü ve diğer yasal mevzuat kapsamında iş kazasının gerçekleştiği iş kolu ile işçi sağlığı ve iş güvenliği alanında uzman kişilerden seçilecek bilirkişi kurulundan yöntemince düzenlenecek bilirkişi raporu alınmalı, oluşan kazaya karşı hangi önlemlerin alınması gerektiği, bunların işverence alınıp alınmadığı ve alınmış tedbirlere sigortalı ve diğer ilgililerin uyup uymadığı hususları ortaya konulmalı, kaçınılmazlık olgusunun var olup olmadığı da ayrıca irdelenmeli ve elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddi yönünde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9198, Karar No: 2018/1155, Tarih: 13.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/9198 E.  ,  2018/1155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yokluğunda verilen ve usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra temyiz ettiği anlaşılmakla, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesiyle yürürlükte bulunan aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca, sanığın temyiz isteminin REDDİNE karar verilerek, katılan vekilinin temyiz istemine yönelik olarak yapılan incelemede;

1-Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, suça konu fatura asılları ya da onaylı örneklerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a)Sanık hakkında "2006-2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından kamu davası açılmış olup, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere sahte fatura düzenleme suçunun her takvim yılı için kendi içinde zincirleme ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden tek hüküm kurulması,

b)5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8614, Karar No: 2012/26016, Tarih: 20.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/8614 E.  ,  2012/26016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

5237 sayılı TCK’nın 50/1-f maddesine göre sanığın kamuya yararlı bir işte çalıştırma yaptırımına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken infazı kısıtlayacak şekilde “temizlik hizmetinde çalıştırılması” seçenek yaptırımı uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’nin 322. maddesi gereğince, "temizlik hizmetinde çalıştırılması" ibaresinin hükümden çıkarılarak bu husus ilgili kısmının, “5237 sayılı TCK'nin 50. maddesinin 1. fıkrasının f bendi gereğince verilen cezanın 165 ... süre ile kamuya yararlı bir işte çalıştırılması seçenek yaptırımına çevrilmesine” şeklinde değiştirilmek ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle usul ve yasaya uygun hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15278, Karar No: 2010/22947, Tarih: 08.07.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/15278 E.  ,  2010/22947 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/199916

MAHKEMESİ : Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2008

NUMARASI : 2008/95 Karar - 2006/436 Esas

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kovuşturma evresinde duruşmadan haberdar edilmeyen ve katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan şikayetçi kurumun 5271 Sayılı CMK.nun 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan zarar gören şikayetçi kurumun sanık hakkında açılan kamu davasında kovuşturma evresinde duruşmalardan haberdar edilme ve kovuşturmanın her aşamasında sanık hakkında açılan kamu davasına katılma hakkı bulunduğu gözetilerek duruşma gününü bildirir davetiye çıkartılması gerekirken, katılan vekilinin Korkuteli/Antalya adresi yerine, Antalya merkeze çıkarılan ve bu nedenle iade edilen tebligata dayanılarak yargılamaya devam edilip hüküm kurulmak suretiyle 5271 Sayılı CMK.nun 234.maddesinin 1.fıkrasının (b) bendine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş şikayetçi kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 08.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3848, Karar No: 2011/5299, Tarih: 09.05.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/3848 E.  ,  2011/5299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... İnşaat Ticaret Tur. Müh. Ltd. Şti. aleyhine 03/06/2004 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı yan dava dilekçesinde, davalıların tam kusurlu olduğunu ileri sürerek uğradığı 9.759,25 TL'nin ödetilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, zararın tutarının 10.079,25 TL, davalıların da % 50 oranda kusurlu oldukları belirtilerek 5.039,60 TL tazminat ödetilmesine karar verilmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 74. maddesi gereğince yargıç, tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceğinden, kusur indiriminin belirlenen zarar tutarı üzerinden değil, istenen tazminat tutarı üzerinden yapılması gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, hesaplanan zarar tutarı üzerinden indirim yapılmış olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm bölümünün tazminat tutarına ilişkin ilk paragrafında yer alan "...5.039,60.-..." biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine "...4.879,62..." sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin ikinci paragrafında yer alan "...272,14.-" ve "...140,38.-..." biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırasıyla "...263,52..." ve "...131,76..." sayı dizilerinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11000, Karar No: 2023/2088, Tarih: 03.05.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/11000 E.  ,  2023/2088 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/558 E., 2022/1336 K.

DAVACI-DAVALI : ... vekili Av. ...

DAVALI-DAVACI : ... vekili Av. ...

DAVA TARİHİ : 10.01.2018 - 25.06.2019

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 16. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/289 E., 2020/778 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı-davalı erkek vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde; tarafların 10 Ekim 2017 tarihinde evlendiklerini, müvekkilinin 87 yaşında olduğunu, davalı kadın ile kendisine destek olacağını düşünerek evlendiğini, tarafların evlendikten sonra 10-15 gün bir arada kaldıklarını, daha sonra davalı kadının arsa satacağını söyleyerek Eryaman'da bulunan evine gittiğini ve haftada 1-2 gün müşterek eve geldiğini, müvekkiline karşı ilgi göstermediğini, müvekkili ile hiç bir ilişkiye girmediğini, yemek yapmadığını, evin temizliği ile ilgilenmediğini, davalı kadının en ... olayda müvekkili ile tartışmaya girerek müvekkiline "Sen öleceksin, ölünce malın bana kalacak, sakın boşanma davası açma, sürekli nafaka ödetir paranı yerim." şeklinde sözler söylediğini, hakaret ve küfür ettiğini, "Seni de tv'yi de yakarım." diyerek tehdit ettiğini, davalı kadının iddialarının gerçek olmadığını ve kabul emediklerini, yaşanan olaylardan dolayı evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını belirterek, tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı-davalı erkek vekili birleştirilen davaya cevap dilekçesinde; kadın eşin iddialarının gerçek dışı ve asılsız olduğunu, kabul etmediklerini, evi kendisinin terk ettiğini, evlilik birliği sorumluluklarını yerine getirmediğini, yemek temizlik gibi işleri yapmadığını, git hizmetçi bul dediğini, müvekkiline karşı hakaret, küfür edip tehdit ettiğini beyanla, birleştirilen davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

2.Davacı-davalı erkek vekili birleştirilen davaya cevap dilekçesinde; kadın eşin iddialarının gerçek dışı ve asılsız olduğunu, kabul etmediklerini, evi kendisinin terk ettiğini, evlilik birliği sorumluluklarını yerine getirmediğini, yemek temizlik gibi işleri yapmadığını, git hizmetçi bul dediğini, müvekkiline karşı hakaret, küfür edip tehdit ettiğini beyanla, birleştirilen davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı-davacı kadın vekili cevap ve ikinci cevap dilekçesinde; erkeğin iddialarının asılsız olduğunu, müvekkilinin evlenmeden önce mal ayrılığı sözleşmesi imzaladığını ve evlilikten maddî bir beklentisinin olmadığını, davayı kabul etmediklerini, erkek eşin Almanya'ya gidiyorum diyerek müvekkilini kızının yanına gönderdiğini ve sonrasında iş bu davayı açtığını, müvekkilinin yaptığı işleri beğenmediğini ve yaptığı işlere karıştığını, kışın kombiyi kapattıp soğukta yaşattığını, aşırı cimrilik yaptığını, cinsel güç artırıcı ilaçlar kullanmak suretiyle müvekkilinin yaşı gereği beklenmeyecek derecede ilişki istediğini, bu yöndeki ikazlarına karşı "Daha önce parasını verip hayat kadınlarını eve getiriyordum niye aldım ben seni o zaman." dediğini beyanla, davanın reddine, boşanmaya karar verilmesi halinde müvekkili lehine 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı kadın vekili birleştirilen dava ve ikinci cevap dilekçesinde; tarafların evliliklerinden yaklaşık bir buçuk ... sonra erkeğin Almanya'ya gittiğini, müvekkilinin kendisini de götürmesini istediğini ancak müvekkiline "Ben senin pasaport işlemlerin için o kadar para harcayamam, ben bu paraları ne zorluklarla kazandım, sen git kızının evinde kal, bu evde kalma, ben 3 aylığına Almanya'ya gidiyorum, Almanya'dan dönünce benim eve dönersin." dediğini, erkeğin on, on beş günlüğüne Almanya'ya gittiğini dönüşte müşterek eve dönmeyerek Çorum'da bulunan kızının yanına gittiğini ve dava açtığını, erkeğin cinsel gücü arttırıcı ilaçlar aldığını, müvekkilinin uyarılarına karşı "Daha önce parasını verip hayat kadınlarını eve getiriyordum niye aldım ben seni o zaman." dediğini, kombiyi kapatmak suretiyle soğuk evde yaşattığını, çamaşır makinasını çalıştırmasına, yemek, temizlik yapmasına karıştığını, hiçbir şeyi beğenmediğini, aşırı cimdi davrandığını, önceki eşinin yatak odasındaki eşyaları kullandığını, cevap dilekçesindeki iddialarının asılsız ve dayanaksız olduğunu, kabul etmediklerini, erkeğin kusurlu davranışları nedeniyle evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını belirterek, birleşen davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, müvekkili lehine 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadının eşine ''Sen öleceksin, maaşını yiyeceğim, ben giderim maaşını da alırım, sen kahrından ölürsün." şeklinde sözler söylediği, evde çok durmadığı, erkeğin ise; eşinin yaptığı her işe karıştığı, kışın kombiyi kapattığı, "Almanya'ya gidiyorum sen kızına git." dediği ve dava açtığı, gerçekleşen duruma göre, boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu gerekçesi ile, asıl ve birleştirilen davanın kabulüne, 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, kadının tedbir ve yoksulluk nafakası talebinin kısmen kabulü ile tahsilde tekerrür oluşturmayacak şekilde aylık 500,00 TL tedbir, aylık 600,00 TL yoksulluk nafakasının erkekten alınarak kadına verilmesine, kadının maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı erkek vekili; boşanma kararını istinaf etmediklerini, kusurlu tarafın kadın eş olduğunu, kadının boşanma nedeniyle yoksulluğa düşmeyeceğini, tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmedilmesinin hatalı olduğunu beyanla, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası yönünden Mahkeme kararının kaldırılarak, birleştirilen davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-davacı kadın vekili dilekçesinde; boşanma hükmünü istinaf etmediklerini, erkek eşin tanık beyanlarının olağan hayat akışına aykırı olduğunu, mahkemenin kusur belirlemesinin hatalı olduğunu, yüklenen kusurların gerçekleşmediğini ve ispatlanamadığını, müvekkilinin evlenmeden önce mal ayrılı sözleşmesini sorun etmeden imzaladığını, müvekkilinin bir gelirinin ve mal varlığının olmadığını, boşanma nedeniyle tüm beklentilerinin zedelendiğini, evlilik birliği içerisinde kişilik hakkının saldırıya uğradığını ve ekonomik ve cinsel şiddete uğradığını, hükmedilen yoksulluk nafakasının ise günün ekonomik şartlarında hakkaniyete aykırı olduğunu beyanla, kusur belirlemesi, müvekkilinin maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddi ve yoksulluk nafakası miktarı yönünden, istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin toplanıp değerlendirildiği, usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yerine getirildiği, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, davanın kabulünde ve kusura ilişkin yapılan değerlendirmede, tedbir nafakasına hükmedilmesinde ve hükmedilen nafakanın miktarında, herhangi bir geliri ve malvarlığının bulunmayan, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği anlaşılan ve boşanmaya neden olan olaylarda ağır kusurlu olmayan kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesinde ve hükmedilen nafakanın miktarında, kusur belirlemesine göre kadının koşulları oluşmayan maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddinde, her hangi bir isabetsizlik bulunmadığı, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile, taraf vekillerinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) ... alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-davalı erkek vekili; kusurlu tarafın kadın eş olduğunu, kadının boşanma nedeniyle yoksulluğa düşmeyeceğini, tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmedilmesinin hatalı olduğunu beyanla, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası, birleştirilen davanın kabulü yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı kadın vekili dilekçesinde; müvekkilinin evlenmeden önce mal ayrılı sözleşmesinin sorun etmeden imzaladığını, erkek eşin tanık beyanlarının olağan hayat akışına aykırı ve çelişkili olduğunu, mahkemenin kusur belirlemesinin hatalı olduğunu, yüklenen kusurların gerçekleşmediğini ve ispatlanamadığını, müvekkilinin bir gelirinin ve mal varlığının olmadığını, boşanma nedeniyle tüm beklentilerinin zedelendiğini, evlilik birliği içerisinde kişilik hakkının saldırıya uğradığını ve ekonomik ve cinsel şiddete uğradığını, hükmedilen yoksulluk nafakasının ise günün ekonomik şartlarında hakkaniyete aykırı olduğunu beyanla, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kusur belirlemesi, müvekkilinin maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddi ve yoksulluk nafakası miktarı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme