muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3862, Karar No: 2016/6235, Tarih: 02.06.2016

Mahkemece, gider avansının süresinde ikmal edilmemesi nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiş ise de, verilen karar dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Temyiz incelemesine konu dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun henüz yürürlüğe girmediği bir dönemde, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun yürürlükte olduğu 07.09.1989 tarihinde açılmıştır. 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununda "gider avansı", dava şartları arasında yer almayıp, sonradan yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nın gider avansına ilişkin hükümlerinin somut olayda uygulanma yeri bulunmamaktadır. Başka bir deyişle, 6100 sayılı HMK'nın 120. maddesi ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu Uygulama Yönetmeliği'nin 45. maddesindeki düzenlemelerindeki tarifede sayılan gider avansı, dava dilekçesi ile birlikte davanın açılması sırasında mahkeme veznesine yatırılması gereken bir gider olmasının yanı sıra; davada, dilekçeler aşamasının tamamlanmış ve tahkikat aşamasına geçilmiş olması nedeniyle, tanık ve bilirkişi deliline dayanmış olan davacı taraf yönünden 6100 sayılı HMK'nın 120. maddesinin uygulanması mümkün değildir. Açıklanan nedenle; 1086 sayılı HUMK'nın yürürlükte olduğu 01.10.2011 tarihinden önceki dönemde açılan eldeki dava için yapılacak masraflar nedeniyle istenilecek giderler, delil avansı kabul edilerek 3402 sayılı Kanun'un 36. ve 6100 sayılı HMK'nın 324. maddeleri uygulanmak suretiyle sonuca gidilmesi gerekecektir. Diğer yandan, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36. maddesindeki düzenleme, 6100 sayılı HMK'nın 324. maddesindeki delil avansı düzenlemesine göre özel hüküm olması nedeniyle, somut olayda 3402 sayılı Kanun'un 36. maddesinin uygulanacağı kuşkusuzdur. Taraflardan her biri, 3402 sayılı Kanun'un 36. maddesi gereğince, ikamesini talep ettiği delil için mahkemece belirlenecek avansı, verilen kesin süre içinde yatırmak zorundadır. 3402 sayılı Kanun'un 36/1. maddeleri gereğince avans yükümlülüğünün yerine getirmemesi halinde talep olunan delilin ikamesinden vazgeçilmiş sayılacaktır. Bu durumda verilecek karar ise, davanın esasına ilişkin olup, taraflar arasında kesin hüküm oluşturacaktır. O halde mahkemece, dosyanın keşfe hazır hale geldiği takdirde, davacı tarafa keşif giderlerini yatırması için 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesi uyarınca yeniden yöntemine uygun, keşif gün ve saatinin de belirlendiği makul bir süre verilmeli, ara kararı gereklerinin yerine getirilmesi durumunda mahallinde keşif yapılmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Usulüne uygun olmayan ara karara dayanılarak yazılı gerekçeyle hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 02.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10863, Karar No: 2013/17937, Tarih: 28.11.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/10863 E.  ,  2013/17937 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

...........aleyhine ilamlı takibe geçilmiş olup, borçlu vekili İcra Mahkemesi'ne şikayetinde, Kurum hakkında yapılan icra takibi sonucunda..........bulunan hesaplarına haciz konulduğunu belirterek 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesi gereğince hesaplara uygulanan hacizlerin kaldırılması talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, ......... ilgili şubesiyle yazışmalar yapılmış, “351” numaralı hesabın............pay hesabı olduğu gerekçesiyle bu hesaba ilişkin şikayetin kabulü ile haczin kaldırılmasına, “353” ve “354” no.lu hesaplar yönünden ise hacze konu hesaplarda kamu alacakları dışında özel para alacağı da tahsil edildiğinden bahisle hacizlerin kaldırılmasına ilişkin şikayetin reddine karar verilmiş; karar şikayetçi Belediye vekili tarafından temyiz edilmiştir.

5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin proje karşılığı borçlanma yoluyla elde ettiği gelirleri, şartlı bağışlar ve kamu hizmetlerinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez." düzenlemesine yer verilmiştir. Somut olayda “354” no.lu hesapta bulunan paraların,....... arasında akdedilen protokol metni ve tüm dosya kapsamına göre kültür duvarı rölyefi için Bakanlık tarafından gönderilen maddi destek olduğu ve Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde yer alan haczedilemeyecek paralardan olduğu anlaşıldığından bu hesap yönünden de şikayetin kabulü gerekirken reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.nun 366 ve 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca

......

HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 28.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.........
Yargıtay — Esas No: 2014/14555, Karar No: 2014/16532, Tarih: 15.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/14555 E.  ,  2014/16532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Asıl karar: mahkumiyet

Sanığın yokluğunda verilen hüküm 21.01.2014 günü Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edilmiş ise de, bu adrese önceden usulüne uygun şekilde yapılmış bir tebligat bulunmaması nedeniyle usulsüz ve hukuken geçersiz olduğu cihetle, sanığın öğrenmeyle yaptığı 11.04.2014 günlü temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü ile, mahkemenin 17.04.2014 gün 2013/287 Esas, 2013/525 Karar sayılı temyiz isteminin reddine dair ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede gereği görüşüldü;

“2010-2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarından açılan kamu davalarıyla ilgili olarak mahkemece her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüş, “2011 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçu bakımından tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması isabetsizliği karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin bulunmadığı, artırıcı sebebin ise nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 15.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4652, Karar No: 2020/2313, Tarih: 19.02.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/4652 E.  ,  2020/2313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK' nın 157, 62, 53, 58. maddeleri gereğince iki kez mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, 2012 Mart aylarında katılan ... ile tanıştığı, kısa bir süre sonra ciddi bir ilişki düşündüğünü söyleyerek katılanı annesi olan temyiz dışı sanık ... ile tanıştırdığı, beraber yemek yedikleri, bu yemekte sanığın katılana pırlanta diye işporta malı bir yüzük takarak evlenme kararının ciddi olduğunu göstermeye çalıştığı, bu olaydan bir kaç gün sanığın, ...'ı arayarak birilerinin kendini zorla götürdüğünü, borcunu ödemezse bu şahısların kendisini öldüreceğini söylediği, bunun üzerine ...'ın temyiz dışı sanık ...'i i aradığı, ...'in de eşinin hasta olduğundan bu konuları duymaması gerektiğini, bankada vadesi gelmemiş paraları olduğunu, kendisinin artık aileden biri olduğunu, bu sebeple yardım etmesi gerektiğini söylediği, iki gün kadar sonra da sanığın bir kolu sargılı, gözü mor şekilde ...'ın yanına gelerek bu parayı bir yerden bulması gerektiğini, kendisi ile evlenmek istediğini söylediği, maddi ve duygusal baskı yaparak ...'ın 40.000 TL parayı kendisine vermesini sağladığı, parayı aldıktan bir hafta kadar sonrada ortadan kaybolduğu, ...'ın yaptığı araştırmada diğer katılan ...'ye ulaştığı ve buna göre sanığın 2012 yılı Şubat ayında katılan ... ile... isimli arkadaşlık sitesinde tanıştığı, aralarında duygusal bağ oluştuğu, kendisini iş adamı olarak tanıttığı, ...'nda oteli olduğunu söyleyip ...'de bir güven oluşturduğu, 24.04.2012 tarihinde katılanı evine bıraktıktan sonra telefonla aradığı ve sanığın ...'de otel yaptığını, çekinin kırılmaması için acilen 4000 TL paraya ihtiyacı olduğunu söylediği, ...'nin kartından 4000 TL çekip verdiği, aynı gün arayıp 1000 TL daha verdiği, bu şekilde toplam 6000 TL parasını aldığı, katılan ...'a söylediği mazeretleri ona da söylediği ve daha sonra ortadan kaybolduğu, bu suretle sanığın katılanlara yönelik dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın savunması, katılanlar ve tanık beyanları, mesaj içerikleri, resim, uzlaşma sağlanamadığına dair tutanak ile dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçları işlediğine yönelik mahkemece verilen mahkumiyet hükümleri ve uygulamalarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, uzlaşmanın usulüne uygun yapılmadığına yönelik temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 19/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9001, Karar No: 2007/13448, Tarih: 14.11.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/9001 E.  ,  2007/13448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirket ile 18.1.1995 tarihli sözleşme ile ortaklık kurduklarını,sözleşme uyarınca 1600 YTL yi sermaye olarak ortaklığa nakit olarak verdiğini,davalı şirketin sattığı malzemelerden elde ettiği kardan hissesine düşen payı vermesi gerekirken, hiçbir ödeme yapılmadığını, alacağının tahsili için davalıya karşı icra takibi başlattığını, davalının takibe itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline %40 tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının ortaklık sermaye payını ödememesi nedeniyle sözleşmenin hiçbir zaman hayata geçirilemediğini, bu nedenle davacıya borçlu olmadıklarını, savunarak, davanın reddini dilemişdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ,hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-28.12.2006 günlü ilam temyiz eden davalı tarafa 17.5.2007 tarihinde tebliğ edilmiş ve temyiz dilekçesi 4.7.2007 tarihinde verilmiştir.3156 sayılı Yasanın 20. maddesiyle değiştirilen HUMK.nun 432/1. maddesi uyarınca yasanın yürürlüğe girdiği 6.4.1985 tarihinden itibaren verilen kararlarda temyiz süresi 15 gündür. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 1.6.1990 gün ve esas 1989/3, karar 1990/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, temyiz süresi geçtikten sonra davalı tarafından verilen temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir

3-Davacı davalı şirketle 18.1.1995 tarihli “ortaklık sözleşmesi “yaptıklarını, ortaklığa sermaye olarak 1600 YTL nakit sermaye koyduğunu şözleşme uyarınca davalı şirketin satılan mallardan elde ettiği kar payını vermediğini ileri sürerek alacağının tahsili için başlattığı icra takibine davalının haksız itirazının iptali ile eldeki davayı açmıştır.Davalı davacının sermaye vermediğinden sözleşmenin geçerlilik kazanmadığını,davacının eşi ... sarının aynı iddialarla aleyhlerine dava açtığını ileri sürerek davanın reddini dilemiştir.Mahkemece davacının ortaklığa sermaye koyduğu ispatlanamadığı gibi, davacının da hisselerini dava dışı eşine devrettiğinden, dava açmada davacının aktif husumet ehliyeti bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Davacı iddiasını ispatla mükelleftir. Müddeabihin miktarı itibariyle HUMK.nun 288.maddesine göre olayda tanık dinlenmesi de mümkün değildir. Davacı iddiasını yasal delillerle kanıtlayamamıştır. Ne var ki dava dilekçesinde "her türlü delil" demek suretiyle "yemin" deliline de dayandığından bu konuda davalıya yemin yöneltmeye hakkı bulunduğu hatırlatılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ : Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafından verilen temyiz dilekçesinin reddine, 2.bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 3.bentte açıklanan nedenlerle davacı tarafından temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 14.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4879, Karar No: 2019/11428, Tarih: 03.12.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/4879 E.  ,  2019/11428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Ankara 12. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan istinaf incelemesi sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı,davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına dair verilen kararın süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; dava dışı ... Şirketinin, Ankara Metrosu elektro mekanik işlerini yüklenip yürütmekte iken çalışma alanlarını "Montaj Bütün Riskler Sigorta Poliçesi" ile müvekkili şirkete sigortalayıp teminat altına aldığını, poliçede müvekkili .... ile ... Sigorta A.Ş.'nin %50'şer oranda sorumluluk üstlendiğini, sigortalıya EGO tarafından tahsis edilen ve depo olarak kullanılan Macunköy Beldesi Ego tesisleri Aselsan karşısında yer alan binanın altından geçen davalıya ait ana su iletim borusunun 25.12.2013 tarihinde patlaması sonucu depoda bulunan emtiaların ıslanarak hasar gördüğünü, eksper tarafından belirlenen 213.648,96 Euro tutarındaki hasar bedelinin yarısı olan 106.824,00-Euronun 25.09.2014 tarihinde müvekkili şirket tarafından ödendiğini, davalının zarardan sorumlu olduğunu beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 308.197,00 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili husumet itirazında bulunmak suretiyle davanın reddini savunmuştur.

İlk derece Mahkemesince; iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kabulü ile 308.197,00.TL'nin ödeme tarihi olan 13/10/2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm aleyhine davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi'nce; somut olayda, sigortalının depolama alanının yol kotundan aşağıda bulunması nedeniyle %20 oranında müterafik kusurlu olduğu istinaf aşamasında alınan bilirkişi raporundan anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesince, sigortalının yol kotundan aşağıda olmasına rağmen önlem almayarak depolama alanını kullanmak suretiyle zararın artmasında kusurlu davranışı bulunduğundan müterafik kusuru oranında tazminattan indirim yapılması gerekirken davalının kusursuz sorumlu olduğu gerekçesiyle tazminatın tamamından sorumlu tutulmasının doğru görülmediği gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmesine, davanın kısmen kabulü ile 245.285,79 TL'nin ödeme tarihi olan 13.10.2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş,karar ilamı taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, istinaf mahkemesi kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; aşağıdaki bendin kapsamı dışında istinaf kararı ve gerekçesinin usul ve yasaya uygun görülmesine göre; davalı ASKİ Genel Müdürlüğü vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, işyeri sigorta poliçesi gereği sigortalısına ödeme yapan davacının ödediği bedelin, zarardan sorumlu olduğu iddia olunan davalıdan rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Zararın meydana gelmesinde veya artmasında zarar görenin de kusurunun bulunması halinde söz konusu olan müterafik kusur 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun 52. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre zarara uğrayan, zarar doğuran eyleme razı olmuş veya kendisinin sebep olduğu hal ve şartlar zararın meydana gelmesine etki yapmış veya tazminat ödevlisinin durumunu diğer bir surette ağırlaştırmış ise, hakim tazminat miktarını hafifletebilir.

Müterafik kusur indiriminde her somut olayın özelliğine göre olayın meydana geliş tarzı ve zararın artmasında zarar görenin kusurlu davranışının sonuca etkisi değerlendirilerek uygun oranda bir indirim yapılmasını gerektirir ve zarar görenin müterafik kusurunun tespiti halinde tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır.

Müterafik kusur indiriminde her somut olayın özelliğine göre olayın meydana geliş tarzı ve zararın artmasında zarar görenin kusurlu davranışının sonuca etkisi değerlendirilerek uygun oranda bir indirim yapılmasını gerektirir ve zarar görenin müterafik kusurunun tespiti halinde tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır.

Eldeki dosyada Bölge Adliye Mahkemesi Dairesince her ne kadar; dava dışı sigortalının depolama alanının yol kotundan aşağıda bulunması nedeniyle %20 oranında müterafik kusurlu olduğu istinaf aşamasında alınan bilirkişi raporundan anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesince, sigortalının yol kotundan aşağıda olmasına rağmen önlem almayarak depolama alanını kullanmak suretiyle zararın artmasında kusurlu davranışı bulunduğundan müterafik kusuru oranında tazminattan indirim yapılması gerektiğinden bahisle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiş ise de; dosyaya celp edilen ASKİ Genel Müdürlüğü Teftiş Kurulu Başkanlığının 11.02.2014 tarihli ve Ankara Büyük Şehir Belediyesi İtfaiye Daire Başkanlığının davaya konu su baskınına ilişkin 27/12/2013 tarihli "Diğer Hizmetler Raporu" na göre, ... Köprüsünün altından geçen şehir şebekesine ait ana iletim boru hattında bilinmeyen bir nedenle meydana gelen sızıntı neticesinde yoğun bir su akımının cadde boyunca ilerlediği, kazanın meydana geldiği alanda bir çok işyerleri depo ve otopark alanlarının bulunduğu, EGO Genel Müdürlüğü tarafından dava dışı Ankara Büyükşehir Belediyesi metro işinin yüklenicisi sigortalıya tahsis edilen Ankara Metrosu Bakım İşletme Şefliği atölyeleri ile birlikte, muhtelif işyerleri, işyerlerine ait depolar, otopark ve konut alanları ile özel kişilere ait araçların zarar gördüğü, ASKİ Barajlar ve Ana İsale Hatları Dairesi Başkanlığının 27.11.2015 tarihli yazısında ise; kazanın, Macunköy Bölgesi EGO Tesisleri Aselsan karşısında yer alan binanın altından geçen ASKİ Genel Müdürlüğüne ait ana su iletim borusunun patlaması sonucunda etrafa basınçlı olarak ve hızla yayılan suyun Atölye binası önündeki yoldan akarak atölye içine dolması ve 40-50 cm yükselmesi nedeniyle meydana geldiğinin belirtildiği, dosyada aldırılan Bilirkişi Heyet raporlarında da, zararın su borusu hatının gece yarısı patlaması nedeniyle bölgenin tamamen sular altında kalması dolayısıyla, önceden bilinmeyen ve harici bir etki sonucu meydana geldiğinin tespit edildiği anlaşıldığından, somut olayın anlatılan özellikleri göz önüne alındığında, dava dışı sigortalının malzemelerinin bulunduğu deponun yol katından aşağıda bulunması müterafık kusur olarak kabul edilerek, hükmolunan tazminattan indirim yapılmak suretiyle yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiş ve Bölge Adliye Mahkemesi Daire kararı bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ASKİ Genel Müdürlüğü vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı .... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, dosyanın karar veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 12.566,61 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ASKİ Genel Müdürlüğünden alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 03/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.