muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/17022, Karar No: 2010/4766, Tarih: 26.04.2010

Somut olayda; hizmet tesbiti ile işçi alacakları yönünden iki ayrı dava açılıp yargılama devam ederken, alacak davasında hizmet tesbiti davasının sonucu beklenip ona göre karar verilmesi gerekirken, herhangi bir kanuni zorunluluk ve pratik fayda olmadan, her iki dosyanın birleştirilip, birleştirilen dosyada alacak davası S.S.... ... Konut Yapı Kooperatifi Yönetim Kurulu Başkanlığına yönelik açıldığı kararda işçilik alacağının bu davalıdan tahsiline karar verilmesi gerektiği halde " davalıdan tahsiline" denmek suretiyle infazda tereddüt uyandıracak şekilde hüküm kurulması , davacının işçilik alacakları ile ilgili davada 2001-2003 yılları arasında bekçi olarak çalıştığını ileri sürmesine , hizmet tesbiti dosyasında ise kapıcı olarak çalıştığını ileri sürmesine rağmen işyeri evrakı esas alınıp davacının belli bir süre bekçi olarak çalışıp daha sonra apartman yönetimi oluşturulduğunda kapıcı olarak çalışıp çalışmadığı veya hangi tarihler arasında kapıcı, hangi tarihler arasında bekçi olarak çalıştığı saptanmadan, bu konudaki biribirine mübayin tanık anlatımları arasındaki mübayenet giderilmeden sonuca gidilmesi hatalıdır. Ayrıca dosyadaki Diyarbakır Sigorta İl Müdürlüğü yazısına göre davacının S.S.... ... Konut Yapı Kooperatifi Yönetim Kurulu Başkanlığına ait kooperatif inşaat işyerinde 19.06.2001-31.12.2001 tarihleri arasında işçi olarak bildirildiği, 31.12.2003 tarihine kadar da kooperatif işyerinin kanun kapsamında bulunduğu bu süre içinde dahi davacının kooperatifin inşaat işçisi olarak çalışması ihtimali mevcut iken davacının apartman yönetim kurulu karar defteri, sarf evrakları, varsa ücret bordroları incelenmeden S.S.... ... Konut Yapı Kooperatifi inşaatı işyerinden belirtilen tarihler arasında işçilik bildirildiği esas alınarak davacının da bu işyerinde dava konusu tarihler arasında çalıştığının kabulü isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş, öncelikle davacının tesbitini istediği ve eksik incelemeye konu olan 01.01.2001-19.04.2003 tarihleri arasındaki sürelerle ilgili olarak yukarıdaki biçimde araştırma yapılıp,davacının çalışmaları varsa çalıştığı işyerinin kooperatif mi, apartman işyeri mi olduğu, her iki işyerinde çalıştı ise tarihleri açıkça belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum ve davalı Kooperatifin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı Kooperatifin işçilik alacaklarına ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalılardan S.S ... ... Apt.Yönetim Kurulu Başkanlığına iadesine, 26.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17413, Karar No: 2015/21651, Tarih: 08.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/17413 E.  ,  2015/21651 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Artvin Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 22.05.2014

No : 2012/821-2014/229

Dava rücuen taziminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir..

Hükmün, tarafların avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine,

Dava; 22.03.2010 tarihli iş kazası sonucu sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan gelir, geçici iş göremezlik ödemeleri ve tedavi giderinin rücuan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 21. maddesidir. Anılan maddede yer alan, “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır.

2-Sigortalıya 15.07.2010 tarihi itibariyle bağlanan gelir, aynı zamanda yaşlılık aylığı bağlanması nedeniyle 15.10.2011 tarihinde 506 sayılı Yasa'nın 54. maddesi uyarınca yarıya indirilmiştir.

Sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri, sigortalının yaşı, gelirin kesilme olasılığı ve iskonto oranı gözetilerek belirlenen tutarı ifade etmektedir. 5510 sayılı Yasa'nın 54. maddesi ise, "malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir." düzenlemesini içermektedir.

Dava konusu edilen gelirlerin, 5510 sayılı Yasa’nın 54. madde uyarınca indirildiğinin anlaşılması halinde; davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı; gelirin başladığı tarih itibariyle 5510 sayılı Yasa’nın 54. madde uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fark fiili ödeme miktarının da eklenmesi suretiyle bulunan tutar ile yarıya indirilmemiş tam gelir üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerinin karşılaştırılması sonucu düşük olan esas alınarak belirlenmelidir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca, sigortalının gerçek zarar miktarı hesaplanarak, gerçek zarar ile 5510 sayılı Yasa'nın 54. maddesi uyarınca bulunacak ilk peşin sermaye değerli gelir miktarlarının karşılaştırmak suretiyle düşük olan tutarın kusur karşılığına hükmetmek gereği gözetilmeksizin, ayrıca Kurumun tedavi gideri alacağı olan 1.398,64 TL yerine eksik alacağa hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 08.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6927, Karar No: 2012/5235, Tarih: 03.07.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/6927 E.  ,  2012/5235 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 104 ada 3 parsel sayılı 23912,42 m² yüzölçümündeki taşınmaz, malikinin bilinemediğinden söz edilerek tarla niteliğiyle davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmış, yargılama sırasında tapu kaydına da dayanmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, dava konusu 104 ada 3 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen 04.07.2011 tarihli rapor ve haritada (C2) harfi ile gösterilen 15763,44 m² yüzölçümündeki bölümün aynı ada ve parsel numarası ile davacı ... adına,(B2) harfi ile gösterilen 5614,71 m² ve (B1) harfi ile gösterilen 2534,28 m² yüzölçümüdeki bölümlerin ise aynı adanın son parsel numaraları verilerek tarla niteliği ile davalı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 104 ada 3 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi tarafından düzenlenen 04.07.2011 günlü rapor ve haritada (C2) harfi ile gösterilen 15763,44 m² yüzölçümündeki bölümünün davacının tutunduğu 15.06.1963 tarih 9 sayılı tapu kaydı kapsamında kaldığı, davacı tarafın dayandığı ve davalı Hazine'nin de taraf olduğu tescil yoluyla oluşan tapu kaydının dayanağı Kangal Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.12.1960 tarih 1960/3-314 E.K. sayılı hükmünün taraflar arasında kesin hüküm niteliği taşıdığı, bir an için tapu kaydının dava konusu taşınmazı kapsamadığı düşünülse dahi dava ve temyize konu taşınmaz bölümü üzerinde davacı ... yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesinde öngörülen taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Ayrıca Kadastro davalarında vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre değil, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 31.maddesi hükmüne göre maktuen belirlenmesi gerekmesine göre mahkemece 3402 sayılı Kadastro Kanununun 31.maddesi gerekçe gösterilerek vekalet ücreti takdir edilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gibi davacı tarafın dava dilekçesini vekil eli ile mahkemeye sunduğu gözetildiğinde lehine 3402 sayılı Kadastro Kanununun 31.maddesi gereği sarfedilen emeğe göre vekalet ücreti takdir edilmesinde de bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre davalı Hazine'nin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki; duruşma açılmadan evvel vekillikten çekilen davacı vekilinin sarfettiği emek ile davayı tüm aşamalardan beri takip eden davalı Hazine vekilinin sarfettiği emek bir arada düşünüldüğünde davalı Hazine lehine takdir edilen vekalet ücreti miktarı hakkaniyet kurallarına uygun olmadığı gibi davalı vekilinin sarfettiği emek ve mesaisini de karşılamaktan uzaktır. Mahkemece bu yön gözetilmeksizin davalı lehine emek ve mesaiye uygun olmayan az miktarda bir vekalet ücretinin takdir edilmesi isabetsiz, davalı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenle yerinde ise de yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden, hükmün 3 nolu bendinin 3.paragrafında yazılı bulunan “ 100 TL ”sözlerinin hüküm yerinden çıkarılmasına, yerine “ 550 TL” sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından ve Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 03.07.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12627, Karar No: 2013/15131, Tarih: 05.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/12627 E.  ,  2013/15131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ZMSS poliçesi ile sigortalı olan ve davalı ...'nın işleteni, davalı ...'in sürücüsü olduğu aracın alkollü olarak kullanılmakta iken meydana gelen kazada vefat eden Mustafa'nın mirasçılarına ödenen 36.000 TL ve Ekrem'in mirasçılarına ödenen 40.000 TL olmak üzere toplam 76.000 TL destekten yoksun kalma tazminatının ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan kusurları oranında müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., kazanın münhasıran alkolden kaynaklanıp kaynaklanmadığı hususunda rapor alınması gerektiğini, aracın damadı olan diğer davalı tarafından bilgisi ve izni dışında kullandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... ise, meydana gelen kazada kusuru bulunmadığını, rücuen tahsili istenen tazminat miktarlarının fahiş olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile 76.000 TL.nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava, trafik kazası nedeniyle hak sahiplerine ödenen tazminatın kusurlu araç sürücüsü ve işleteninden tahsili istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK'nun 48. maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliğinin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97/1. maddesinde; alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra, bu konu ile ilgili olan "b-2" bendinde; alkollü içki almış olarak araç kullandığı tesbit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları belirtilmiştir.

Öte yandan, Zorunlu Mali Sorumluluk Sorumluluk Genel Şartlarının B.4.d maddesinde; tazminatı gerektiren olay işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa sigortacının sigorta ettirene rücu hakkı olduğu açıklanmıştır.

Bununla birlikte, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4.d maddesinin dayanağını teşkil eden KTK'nun 48. maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 97. maddesinde, yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve müteakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptana

cağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabulü de mümkün değildir.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkol oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin belirlenmesi durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın kabulüne aksi halinde reddine karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları)

Somut olayda, kazadan sonra düzenlenen kaza tespit tutanağında davalı sürücünün 1,26 promil alkollü olduğu tespit edilmiş ise de, sürücünün alkollü olması yalnız başına hasarın teminat dışında kalmasını gerektirmez. Oluşan kazanın salt alkolün etkisi altında oluşup oluşmadığının saptanması gerekir. Bu konuda ceza mahkemesinde alınan ve hükme esas teşkil eden rapor yetersizdir.

Somut olayda, kazadan sonra düzenlenen kaza tespit tutanağında davalı sürücünün 1,26 promil alkollü olduğu tespit edilmiş ise de, sürücünün alkollü olması yalnız başına hasarın teminat dışında kalmasını gerektirmez. Oluşan kazanın salt alkolün etkisi altında oluşup oluşmadığının saptanması gerekir. Bu konuda ceza mahkemesinde alınan ve hükme esas teşkil eden rapor yetersizdir.

Bu durumda mahkemece İstanbul Teknik Üniversitesi ya da Karayolları Genel Müdürlüğü fen heyeti gibi kurum veya kuruluşlardan seçilecek kusur ve hasar yönünden uzman iki teknik bilirkişi ve bir nörolog bilirkişinin katılımıyla oluşacak bilirkişi heyetinden, olayın oluş şekli, yol ve hava durumu ve dosyadaki diğer deliller birlikte değerlendirilip, kazanın münhasıran alkolün etkisi altında gerçekleşip gerçekleşmediğinin, başka unsurların da etkili olup olmadığının tespiti için ayrıntılı, açıklamalı ve denetime

elverişli bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'ya geri verilmesine 5.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28710, Karar No: 2016/3023, Tarih: 24.02.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/28710 E.  ,  2016/3023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

S.SÜRÜKLENEN ÇOCUKLAR : ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında 31/01/2013 tarihinde kurulan mahkumiyet hükümlerinin müdafiiler tarafından temyizi üzerine, mala zarar verme suçundan verilen temyiz isteminin reddine dair 18/03/2013 gün ve 2010/ 557 – 2013/ 34 sayılı ek karar, suça sürüklenen çocuklar müdafilerine tebliğ edildiği halde, bu karara yönelik herhangi bir temyiz isteminde bulunulmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocukların atılı suçlardan mahkumiyetlerine dair, oluşa ve dosya kapsamına uygun olan mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediği, yine son duruşmada TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması yönünden suça sürüklenen çocuklar Ömer, Metehan ve Oğuzhan müdafiilerine ek savunma hakkı verildiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki bu hususlara ilişkin bozma düşüncelerine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden mali olanaklardan yoksun olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuklara, 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca, mahkemesince kendilerini savunmak üzere avukat görevlendirilmesi nedeniyle zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasının yargılama giderleriyle ilgili bölümdeki müdafii gideri olan 7 x 310 TL = 2.170,00 TL ibaresinden beş yaşı küçük sanıkla ilgili olan 1.550,00 TL'sinin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocukların 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işledikleri fiillerin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadıkları veya davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda rapor alınması gerektiği gözetilmeyerek, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden mali olanaklardan yoksun olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuklara, 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca, mahkemesince kendilerini savunmak üzere avukat görevlendirilmesi nedeniyle zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 24/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19482, Karar No: 2013/17966, Tarih: 18.12.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/19482 E.  ,  2013/17966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 11.Sulh Hukuk ve Karşıyaka 1.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, nüfus kayıt sisteminde yerleşim yeri olarak bildirilen " ... Mahallesi, 6134.Sokak, No:11/2 .../ ..." adresin ...nın boşandığı eşinin babası...'ın ikametgah adresinin olduğu, kısıtlı adayı ...'nın " 2378 Sokak, No:15, D.2 ..., Konak/ ..." adresinde ikamet ettiği, ... İlçe Emniyet Müdürlüğünün 21.07.2013 günlü adres araştırma tutanağından anlaşılmıştır.

Bu durumda,uyuşmazlığın ... 11.Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 11.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 18.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.