muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9297, Karar No: 2013/13129, Tarih: 23.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/9297 E.  ,  2013/13129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen abonelik verilmesi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı dava dilekçesinde; su abonesi olmak için davalıya başvurduğunda kendisinden 2.016,00 TL kanal katılım payı bedeli istendiğini, abonelik tesisi için bu bedeli davalıya ödemek zorunda kaldığını, ayrıca aynı yerde bulunan diğer daireleri içinde abonelik tesisi için daire başına 2.016,00 TL ödemesinin talep edildiğini belirterek; dava konusu taşınmazlara kanal katılım payı ödenmeksizin abonelik sağlanmasını, 10 nolu daire için ödemek zorunda kaldığı bedelin de iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'i, görev, yetki, derdestlik ve husumet itirazlarını ileri sürmüş, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalının 2006 yılında kanalizasyon hattı tesis ettiği, dava konusu taşınmazın kanal vizesinin 12.10.2011 tarihinde alındığı, dolayısıyla taşınmazın kanal vizesi alındıktan sonra davalı idarenin taşınmazın bulunduğu yerde herhangi bir çalışmasının olmadığı gerekçesi ile davanın kabulü cihetine gidilerek; 2,7,8,11,25,32,36 ve 38 nolu bağımsız bölümlere kanal katılım ve şebeke hisse bedeli alınmaksızın abonelik tesisi ile 10 nolu bağımsız bölüm için ödenen 2.016,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının maliki bulunduğu bağımsız bölümlere ilişkin ferdi su aboneliğinin tesisi için davalı idareye kanal katılım ve şebeke tesis bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

01.07.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 87 ve 88.maddesi ile bu kanuna dayalı olarak çıkarılan ...Tarifeler Yönetmeliği'nin 39.maddesi ve 3194 sayılı İmar Kanununun 30.maddesinin 3.fıkrası birlikte değerlendirildiğinde; davalı idarenin yasanın yürürlük tarihinden sonra yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapmış olması, mevcutlarını iyileştirmesi halinde, tesislerin hizmet edeceği saha dâhilinde bulunan gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talep hakkı bulunduğu açıktır. Davalı tarafça hizmet götürüldüğünün kanıtlanması halinde iskan öncesi ve sonrası ayrımı yapılmaksızın hizmetten yararlanan davacı kanal katılım bedelinden sorumlu olur.

Hal böyle olunca mahkemece; davacının kanal katılım payı ve şebeke hisse bedelinden sorumlu olduğunun kabulü ile bilirkişi marifetiyle davacının ödemekle yükümlü bulunduğu kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, abonelik başvuru tarihinde yürürlükte bulunan tarife hükümleri dikkate alınarak belirlenmesi ve sonucu dairesinde bir hüküm tesis edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8520, Karar No: 2018/8105, Tarih: 26.03.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/8520 E.  ,  2018/8105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen ... iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, açıkla...arı dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında ... iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları ...’in çekişme konusu 98 ada 10 parsel sayılı taşınmazını davalı birlikte yaşadığı ...’ya satış suretiyle temlik ettiğini, yapılan temlikin mirastan ... kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, davalı adına kayıtlı olan ...nun iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, bedelini ödemek suretiyle taşınmazı satın aldığını bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temlikin bedelsiz olmadığı,miras bırakanın gerçek irade ve amacının mirasçılardan ... kaçırmak olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, mirasbırakan ...’in, 98 ada 10 parsel sayılı taşınmazını 13.07.2005 tarihinde birlikte yaşadığı davalı ... İnal’a satış suretiyle devrettiği, 1941 doğumlu murisin 05.07.2013 tarihinde öldüğü, geride mirasçıları olarak davacılar eşi ..., çocukları ..., torunları... dava dışı oğlu ..., davalıdan olma çocukları ... ... ’in kaldıkları anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, tanıklık, taraflar dışındaki kişilerin dava ile ilgili bir vakıa hakkında, dava dışında bizzat edinmiş oldukları bilgiyi mahkemeye bildirmeleridir.

Tanık delili, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 240 ile 266. maddeleri arasında düzenlenmiştir. Tanıkların gösterilme şeklini düzenleyen 240. maddesi 3.bendinde açıkça; ''Tanık listesinde adres gösterilmemiş veya gösterilen adreste tanık bulunamamışsa,tarafa adres göstermesi için , işin niteliğine uygun kesin süre verilir.Bu süre içinde adres gösterilmez veya gösterilen yeni adres de doğru değilse,bu tanığın dinlenilmesinden vazgeçilmiş sayılır”hükmüne yer verilmiştir.

Tanık delili, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 240 ile 266. maddeleri arasında düzenlenmiştir. Tanıkların gösterilme şeklini düzenleyen 240. maddesi 3.bendinde açıkça; ''Tanık listesinde adres gösterilmemiş veya gösterilen adreste tanık bulunamamışsa,tarafa adres göstermesi için , işin niteliğine uygun kesin süre verilir.Bu süre içinde adres gösterilmez veya gösterilen yeni adres de doğru değilse,bu tanığın dinlenilmesinden vazgeçilmiş sayılır”hükmüne yer verilmiştir.

Somut olaya gelince; davacı tanık deliline dayanmış ve ..., ..., ...,..., ..., ..., ... Keskin ve ...’i tanık olarak bildirmiş, mahkemece ... dışındaki tanıklar dinlenmiş, tanık ...’in dinlenmesi için davacı tarafça bildirilen adresindeki yetkili mahkemeye talimat yazılmış, ... Asliye Hukuk Mahkemesince tanığa tebligat yapılmış, tebliğe rağmen gelmeyen tanığın ihzaren celbine karar verilmiş, tanığın ...’da ikamet ettiği ve adresinin bilinmediği gerekçesi ile ihzar müzekkeresi yerine getirilememiştir. Bunun üzerine davacı vekili tanıkları ...’in dinlenilmesini ve adresini bildireceklerini beyan etmesine rağmen mahkemece “ tanığın yurtdışında ikamet ettiği, dinlenilmesinin davayı gereksiz uzatacağı, dosyada alınan tanık beyanlarının yeterli olduğu gerekçesi ile “tanığın dinlenilmesinden vazgeçmiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece iddiasını ispatlaması için davacı tarafa süre verilerek dinlenmeyen tanığın adresinin bildirilmesi olanağının tanınması, bildirdiği taktirde tanık dinlendikten sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken davacı tanığı dinlenmeden noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacıların yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3826, Karar No: 2022/1731, Tarih: 29.03.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/3826 E.  ,  2022/1731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedeli alacağına ilişkindir.

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; taraflar arasında Tekirdağ Kapaklı ve Çerkezköy ilçelerinde yapılacak fiber optik altyapı işi için taşeron firma olarak davalı ile sözleşme imzaladıklarını, davalı tarafa yaptığı işlerin karşılığı olarak bir takım faturalar düzenlediğini ve davalı tarafa gönderdiğini, davalının ödemelerin bir kısmını yaptığını ancak hepsini ödemediğini belirterek bakiye iş bedeli alacağını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; aralarındaki sözleşme gereği davacının yapması gereken ödemeleri kendisinin yaptığını ve yaptığı bu ödemeler için 2 adet yansıtma fatura düzenlediğini, yansıtma fatura tutarları davacının bakiye alacağına mahsup edildiğinde davacının alacağının kalmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, düzenlenen yansıtma faturaların düzenlenmesinin sözleşmeye uygun olduğu ve davacının alacağından mahsup edildiğinde davacının alacağı kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı yüklenici tarafından istinaf edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davacının istinaf başvurusu esastan reddedilmiş, kararı davacı temyiz etmiştir.

Ticari defterlerin delil olmasına ilişkin düzenleme HMK 222. maddede yer almaktadır. Mahkeme, ticari davalarda tarafların ticari defterlerinin ibrazına kendiliğinden veya taraflardan birinin talebi üzerine karar verebilir (HMK 222/1). Ticari defterlerin, ticari davalarda delil olarak kabul edilebilmesi için, kanuna göre eksiksiz ve usulüne uygun olarak tutulmuş, açılış ve kapanış onayları yaptırılmış ve defter kayıtlarının birbirini doğrulamış olması şarttır (HMK 222/2). Bu şartlara uygun olarak tutulan ticari defter kayıtlarının sahibi ve halefleri lehine delil olarak kabul edilebilmesi için, diğer tarafın aynı şartlara uygun olarak tutulmuş ticari defterlerindeki kayıtların bunlara aykırı olmaması veya ilgili hususta hiç bir kayıt içermemesi yahut defter kayıtlarının aksinin senet veya diğer kesin delillerle ispatlanmamış olması gerektiği ise üçüncü fıkrada düzenlenmiştir. Açılış veya kapanış onayları bulunmayan ve içerdiği kayıtlar birbirini doğrulamayan ticari defter kayıtları, sahibi aleyhine delil olur (HMK 222/4).

Ticari defterler uyumlu değil ise muntazam tutulmuş olsun veya olmasın sahibi aleyhine delil olacaktır. Ancak defterlerden biri muntazam olsa da her iki defter de sahibi aleyhine kayıt içeriyor ise aleyhe delil sayılma yönünden öncelikle iddiasını ispat yükü altında olan taraf defterleri aleyhine delil sayılmalıdır. Yani ispat yükü altında olan taraf kendi defterindeki aleyhe kayıtları bertaraf edecek şekilde karşı tarafın aleyhine olan ticari defterler kayıtlarından yararlanmamalıdır. Bunun sonucu ise aleyhe kayıtların uyuşmayan kısmından ispat yükü altında olan tarafın yararlanamayacağı kabul edilmelidir. Çünkü ispat yükü, uyuşmazlık konusu hususlar için olup, karşı tarafın ileri sürmediği bir husus için ispat yükü de söz konusu olamayacağından bu sonuca varılması usul kurallarının da temel bir sonucudur.

Somut olay incelendiğinde, tarafların ticari defterlerinin bilirkişi tarafından incelendiği ve defterlerinde inceleme yapan mali müşavir bilirkişi tarafından düzenlenen raporlara göre, tarafların defterlerinin usulüne uygun olarak tutulmuş olup açılış ve kapanış tasdiklerinin bulunduğu ancak tarafların kayıtlarının birbirini tutmadığını aradaki farkın ise yansıtma faturalardan kaynaklandığı, davacının ticari defterine yansıtma faturaları kaydetmediğini, davalı tarafın ise defterine kaydettiği tespit edilmiştir. Bu durumda 6100 sayılı HMK'nın 222/3. maddesi gereğince davalının HMK'nın 222/3. maddesindeki şartlara uygun olarak tutulmuş ticari defter kayıtları, davacı defterlerindeki kayıtlara aykırı olduğundan defterlerinin tek başına davalı lehine kesin delil olarak kabul edilmesi mümkün değildir.

Yüklenici ile işsahibi arasında işin yapıldığı, tamamlandığı ve işin bedeli konusunda ihtilaf söz konusu değildir. Taraflar arasındaki ihtilaf, davalı iş sahibinin bir kısım ödemeler yaptığı ve yansıtma fatura düzenlediğini iddia etmesine rağmen faturaların davacı tarafa tebliğ edilemediği, esasen davacının da bu faturaları kabul etmeyeceğini beyan etmesi karşısında davalı tarafın yükleniciye ödemesi gereken meblağları ödediğine dair fatura düzenleme dışında başkaca somut bir delil sunmadığı ve yukarıda açıklanan gerekçe ile davalının ticari defter kayıtlarına da itibar edilemeyeceği dikkate alınarak yüklenicinin hakettiği bakiye iş bedeli alacağına hükmedilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu ret kararı verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 29.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10856, Karar No: 2020/6159, Tarih: 21.12.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/10856 E.  ,  2020/6159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 102/1-c.2. maddesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçunun soruşturma ile kovuşturmasının şikayete tabi olduğu ve kovuşturma evresinde sanıktan şikayetçi olarak kamu davasına katılan ...’nın, mahkemece kurulan mahkumiyet hükmünün sanık tarafından temyiz edilmesinin ardından dosyaya sunduğu 14.06.2017 havale tarihli dilekçeyle mevcut şikayetinden vazgeçtiği anlaşıldığından, sanıktan vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak neticesine göre 5237 sayılı TCK'nın 73 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10695, Karar No: 2021/9106, Tarih: 27.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/10695 E.  ,  2021/9106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Katılanın ikametinden çalınan ve içerisinde katılanın eşinin ismi yazılı olan altın yüzüğün aynı gün saat 21.30 sıralarında şüphe üzerine yakalandığında üst araması yapılan sanıkta ele geçirildiği; 17.04.2015 tarihli tutanak içeriğine göre yakalanma anında sanığın olay günü saat 15:00 sıralarında ... isimli bir şahısla evden hırsızlık yaptıklarını, evden 3-4 adet çeyrek altın, 1 adet laptop ve altın yüzük aldıklarını, kendisinin sadece yüzüğü aldığını, diğer eşyaları ise ...’ın aldığını beyan ettiğinin; soruşturma aşamasındaki beyanlarında ve duruşmadaki savunmasında da benzer şekilde kimlik bilgilerini bilmediği ... isimli şahıs ile katılanın ikametinin bulunduğu apartmana girdiklerini, kendisinin aşağıda beklediğini, ...’ın yukarı çıkarak suça konu eşyalar ile birlikte döndüğünü, kendisine de yüzüğü verdiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; sanığın hırsızlık suçundan mahkumiyeti yerine, dosya içeriği ile uyumlu olmayan gerekçe ile yazılı şekilde suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de;

a) Hükümden sonra 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kamu davası açıldığı halde ek savunma hakkı verilmeden 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinde yer alan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan cezalandırılmasına karar verilerek 5271 sayılı CMK'nın 226/1. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7312, Karar No: 2012/7844, Tarih: 09.07.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/7312 E.  ,  2012/7844 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme, reşit olmayan mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma ve fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçlarından sanıklar ..., Kerziban Yücel, ... ve Erol Toprakçı'nın yapılan yargılamaları sonunda; ... ve Erol Toprakçı'nın değişen suç vasıflarına göre reşit olmayanla cinsel ilişki ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçları ile fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçundan, Kerziban Yücel'in değişen suç vasıflarına göre reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçları ile fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçundan, ...'ın değişen suç vasıflarına göre reşit olmayanla cinsel ilişki ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından mahkûmiyetlerine dair Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.06.2008 gün ve 2005/140 Esas, 2008/191 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçundan açılan davaya ilişkin olarak zamanaşımı süresi içinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanıklar ... ve Kerziban hakkında fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, yerinde görülmeyen sanıklar müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin tebliğname gibi ONANMASINA,

Sanıklar ... ve Gökhan hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma, sanık ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve fuhuş için başkasına kadın tedarik etme, sanık ... hakkında reşit olmayan mağdure ile cinsi münasebette bulunma suçuna iştirak ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Sanıklar ... ve Gökhan hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma, sanık ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve fuhuş için başkasına kadın tedarik etme, sanık ... hakkında reşit olmayan mağdure ile cinsi münasebette bulunma suçuna iştirak ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Mahkemenin oluşa uygun kabulüne göre, sanıklara isnat edilen 765 sayılı TCK.nın 416/son maddesine karşılık gelen ve 5237 sayılı Kanunun 104/1. maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçu şikâyete tâbi olup zarar göreni gerçek kişi olduğundan uzlaşma kapsamında kaldığı, uzlaşmanın bir kovuşturma şartı olduğu nazara alındığında, 5560 sayılı Kanun ile değişik CMK.nın 253/3. maddesinde cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda uzlaşma yoluna gidilemeyeceği belirtilmekle birlikte, atılı suç tarihinin aleyhe düzenleme getiren bu değişiklikten önceye ait olduğu ve 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK.nın 253 ve 254. maddeleri gereğince tüm sanıklara ilişkin olarak uzlaştırma işlemi yapılması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Mahkemenin oluşa uygun kabulüne göre, sanıkların, nüfus kaydına göre suç tarihinde 17 yaşında olduğu anlaşılan mağdureyi rızaen alıkoyma eylemlerinin, 5237 sayılı TCK.nın 26/2. maddesindeki "kişinin üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakkına ilişkin olmak üzere, açıkladığı rızası çerçevesinde işlenen fiilden dolayı kimseye ceza verilmez" hüküm karşısında, aynı Kanunun 109. maddesi anlamında hukuka aykırı bir davranış olarak kabul edilemeyeceği, rızanın fiili hukuka uygun hale getirdiği nazara alınarak bütün sanıkların mağdureye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eyleminden beraatleri yerine mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

Mağdurenin 30.03.2005 tarihinde kollukta alınan beyanında, kendisini fuhuş yapması için zorla tutulduğu sanık ...'ın evine diğer sanık ...'ın tek başına götürdüğünü, sanıklar ... ve ...'dan ırzına geçtikleri ve kendisini erkeklere pazarladıkları, Kerziban'dan ise kendisini erkeklere pazarladığı için şikâyetçi olduğunu belirtip, sanık ... hakkında hiçbir iddiada bulunmaması ve 31.03.2005 tarihinde alınan ek ifadesinde sanık ...'ın evindeyken sanık ...'la cinsel ilişkiye girdiğini söylemekle birlikte, bu sanığın kendisini fuhuş için temin ettiğine dair herhangi bir beyanının olmamasına karşın, aynı tarihte Cumhuriyet Savcılığında alınan ifadesinde yer, zaman veya somut bir olaydan bahsetmeden diğer sanıklarla birlikte sanık ...'un da kendisini erkeklere pazarlandığını beyan edip, duruşmada ise daha önce alınan ifadelerini tekrar ettiğini belirtmesi, sanığın aşamalarda değişmeyen savunmaları ve tüm dosya içeriğinden; sanık ...'un mağdureyi fuhuş için başkalarına temin ettiğine dair, mağdurenin bu sanık yönünden itibar edilmeyen, çelişkili ve soyut iddiaları dışında, savunmanın aksine, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek sanık ...'un fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçundan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmolunması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 Sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.