muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1356, Karar No: 2025/1921, Tarih: 18.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2025/1356 E.  ,  2025/1921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/170 Esas, 2024/43 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul-Açılmamış sayılma

Mahkeme kararı, asli müdahil ve taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

1.Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... şirketince inşaat all risk sigorta poliçesi ile teminat altına alınan Manisa-Akhisar-Balıkesir yol yapım işinde 20.02.2009 tarihinde meydana gelen sel baskını sonucunda demir, beton ve kalıpların zarar gördüğünü, sular altında kaldığını, davalı tarafça hasarın projelendirme hatasından kaynaklandığı gerekçesi ile ödeme yapılmayacağının bildirildiğini, hasarın sel baskını nedeniyle meydana geldiğini, proje hatasından kaynaklanmadığını, teminat kapsamında olduğunu ileri sürerek şimdilik 10.000,00 TL’nin olay tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

2.Asli müdahil vekili 30.09.2011 tarihli dilekçesiyle;hasara uğrayan iskele ve malzemelerin müvekkiline ait olup, davacı şirketin taşeron firmasına kiralandığını, meydana gelen olay nedeniyle müvekkilinin işbu iskele ve malzeme bedelleri ile mahrum kaldığı kira gelirlerinden kaynaklanan zararı bulunduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 47.642,00 TL’nin davalılardan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde;yol projesinin maksimum su seviyesi göz önüne alınmadan yapılması ve projelendirme hatası nedeniyle hasarın meydana geldiğini, projelendirme hatasının da teminat kapsamında olmadığını, şantiye ekipmanları hasarlarının teminat kapsamında bulunmadığını, inşaat hasarının poliçe muafiyeti altında kaldığını, hasarın %20 sinin sigortalı üzerinde bırakıldığını, ayrıca her bir hasarda 20.000,00 USD muafiyet şartının bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III.MAHKEME KARARI

III.MAHKEME KARARI

Mahkemece bozma ilamına uyularak dava konusu su baskınının şiddetli yağışlar neticesinde ortaya çıktığı, yapılan işin sigorta ettirilmesinin taşkına neden olan bu tür şiddetli yağışlara karşı yaptırıldığı, menfez inşaatının sigorta kapsamında yaptırılmasının su altında kalma riskine karşı güvence olduğu, bu nedenle şantiye alanında meydana gelen hasarın sigorta kapsamı içinde yer aldığı, davacının talep edebileceği miktarın 156.565,30 TL olduğunun tespit edildiği, hasar incelemesine ilişkin ekspertiz raporunun 28.08.2009 tarihinde hazırlandığı, ancak davalı şirket tarafından ödeme talebi reddedildiğinden temerrüt tarihinin 28.08.2009 olduğu, asli müdahil vekilinin duruşmayı takip etmemesi nedeniyle 01.11.2023 tarihi itibariyle asli müdahil tarafından açılan dava yönünden dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği, üç aylık mühlette dosyanın yenilenmediği gerekçesiyle asli müdahil tarafından açılan davanın açılmamış sayılmasına, davacının davasının kısmen kabulü ile 156.565,30 TL'nin 28.08.2009 tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalı ... şirketinden alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş, hüküm asli müdahil vekili ve taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, inşaat all risk sigorta poliçesine dayalı hasar bedelinin tazmini istemine ilişkindir.

3. Değerlendirme

1.İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, duruşmayı takip etmediği gerekçesi ile asli müdahil yönünden 01.11.2023 tarihli celse ara kararı ile dosyanın işlemden kaldırılmasına, üç aylık mühlette yenilenmediğinden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Yapılan incelemede; Balıkesir 1.Asliye Hukuk Mahkemesi (Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) tarafından 19.01.2023 tarihli tensiple verilen duruşma gününün asli müdahil vekiline tebliğ edilmediği, asli müdahile tebligat yapılmadan yargılamaya devam edildiği, asli müdahil vekiline duruşma günü tebliğ edilmeksizin, davanın takip edilmediği gerekçesi ile dosyanın işlemden kaldırılması ve sonuç olarak 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'nun (HMK) 150. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinin duruşmadan haberi olmayan asli müdahilin HMK'nın 23. maddesinde yer alan hukuki dinlenilme hakkının ihlali niteliğindedir. O nedenle mahkemece duruşma gün ve saati usulüne uygun asli müdahile tebliğ edilip hukuki dinlenilme hakkı verildikten sonra iddia, savunma ve toplanan delillere göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

2.Bozma sebep ve şekline göre asli müdahilin ve tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar verilmiştir.

2.Bozma sebep ve şekline göre asli müdahilin ve tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar verilmiştir.

V.SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bent uyarınca Mahkeme kararının BOZULMASINA, (2) numaralı bent uyarınca asli müdahilin ve tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istekleri halinde ilgililere iadesine, 18.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1591, Karar No: 2020/2801, Tarih: 08.06.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/1591 E.  ,  2020/2801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı kurum personelleri tarafından tarımsal sulama tesisine ait sayacının söküldüğünü, kaçak elektrik kullandığından bahisle kaçak işlemi yapılarak fatura tahakkuk ettirildiğini, kaçak tahakkuk ve ek tahakkuk tüketim bedellerinin ilgili yönetmelik maddesine aykırı olarak belirlendiğini ileri sürerek; 16.944,00 TL tutarındaki kaçak ek tahakkuk fatura bedelinden davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiş; 16/12/2014 havale tarihli dilekçesi ile davayı tamamen ıslah ettiğini belirterek, kaçak tahakkuk ve ek tahakkuk bedeli olmak üzere toplam 27.614,20 TL' den davalı kuruma borçlu olmadığının tespitine hükmedilmesini istemiştir.

Davalı; davanın zamanaşımına uğradığını, davacıya ait sayaç üzerinde yapılan muayene ve inceleme sonucunda, sayaca müdahale edildiğinin tespit edildiğini, sayaç muayene raporuna istinaden kaçak tespit tutanağının düzenlendiğini, hukuka uygun olarak davaya konu faturaların tahakkuk ettirildiğini savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; Dairemizin 12.02.2014 tarih ve 2013/17816 E. - 2014/2054 K. sayılı ilamı ile, "...Taraflar arasında sözleşme ilişkisi bulunduğu sabittir. Bu durumda kaçak elektrik kullanımının aynı zamanda sözleşmeye aykırılık da teşkil ettiği dikkate alındığında zamanaşımı süresinin dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı B.K'nın 125. maddesi gereğince 10 yıl olacağı ve dava tarihi itibariyle bu sürenin dolmadığı kuşkusuzdur. O halde mahkemece, az yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak davalı tarafın zamanaşımı def'i reddedilerek işin esasına girilip, oluşacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, zamanaşımı süresinin tespitinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir..." gerekçesiyle bozulmuş; mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde ve yargılama sırasında alınan 13/06/2012 havale tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne, davacının, davalı kuruma 17.997,87 TL'den borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanuna dayanılarak hazırlanan ve 25 Eylül 2002 günlü Resmi Gazetede yayınlanarak 01.03.2003 tarihinde yürürlüğe giren Elektrik Tarifeleri Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 13. maddesi hükmünde, gerçek veya tüzel kişiler tarafından hiç ölçülmeden veya yasal şekilde tesis edilmiş sayaçtan geçirilmeden mevzuata aykırı bir şekilde elektrik enerjisi tüketmesi, kaçak elektrik enerjisi tüketimi olarak kabul edilmiş. Aynı yönetmeliğin 15. madde hükmünde de, kaçak ve usulsüz elektrik enerjisi kullanımına ilişkin tespit, süre, tüketim miktarı hesaplama, tahakkuk, ödeme yöntemleri ile diğer usul ve esasların dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından belirlenerek Kuruma sunulacağı ve kurul onayı ile uygulamaya konulacağı açıklanmıştır.

Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin uygulanmasına ilişkin usul ve esasları düzenlemek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun 29/12/2005 tarihli toplantısında; 1 Ocak 2006 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere, dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından uygulanacak “Kaçak ve Usulsüz Elektrik Enerjisi Kullanılması Durumunda Yapılacak İşlemlere İlişkin Usul ve Esaslar” hakkında 622 sayılı karar alınmış; bu alınan karar, aynı kurum tarafından hazırlanan ve 08.05.2014 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren "Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği" nin yürürlüğe girmesine kadar hüküm icra etmiştir. 622 Sayılı Kararda ise bu kararın yürürlükte olduğu süre içinde kaçak elektrik enerjisi kullanılması halinde tahakkuk işleminin nasıl yapılacağı 1/E maddesinde düzenlenmiş olup, buna göre kaçak elektrik enerjisi kullanımı halinde tüm kaçak kullanımlara ilişkin hesaplamalarda tek terimli aktif enerji tarifesi üzerinden yapılacağı ve yapılan hesaplamalarda kademe, puant, güç, reaktif ve trafo kayıplarına ilişkin bedeller dikkate alınmayacağı, kaçak elektrik enerjisi kullandığı tespit edilen tüketicinin,aynı yönetmeliğin (C) bendindeki usul ve esaslar göz önünde bulundurularak; (B)- (1)- (a) bendinin 1 inci paragrafı, (B)- (1)- (b) bendi ve (B)- (2) bendi çerçevesinde hesaplanan tüketimi, dahil olduğu abone grubuna kaçak elektrik enerjisi kullandığı tespit edilen tarihte uygulanmakta olan tek terimli aktif enerji bedelinin 1,5 (bir buçuk) katı ile çarpılarak kaçak tahakkuk bedelinin hesaplanacağı ve bu bedelin fatura edileceği, güç ve reaktif bedeli alınmayacağı vurgulanmıştır.

622 Sayılı Kararın "Süre" başlığı altında düzenlenen (B) - (1) - (a) bendinin 2 inci paragrafında ise; "Bu sürenin dışında müşterinin kaçak elektrik enerjisi kullanım başlangıç tarihinin doğru bulgu ve belgelerle tespit edilmesi halinde, kaçak tüketime ek olarak yukarıdaki paragraf çerçevesinde belirlenen başlangıç tarihinden itibaren, doğru bulgu ve belgelerle tespit edilmiş kaçak elektrik enerjisi kullanımı başlangıç tarihine kadar geriye dönük normal tüketim hesabı yapılır. Bu süre 12 ayı geçemez. Yapılacak hesaplamada tüketimin yapıldığı kabul edilen dönemlerdeki birim fiyatlar dikkate alınır ve gecikme zammı alınmaz." şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Ayrıca; uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada geçmişe de etkili olan 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup, kayıp ve diğer bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nın Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Bu kapsamda bilirkişi tarafından yapılacak ek tahakkuk hesabında; normal tüketim hesabı yapılarak sonuca ulaşılması, buna göre kayıp kaçak, dağıtım, iletim ve psh bedeli dahil giydirilmiş birim fiyat üzerinden belirleme yapılması gerekmektedir.

Somut olayda; davacının, davalı kurumun tarımsal sulama elektrik abonesi olduğu, 08/10/2008 tarihli sayaç muayene raporu ile sayaca müdahale edildiğinin, davacının kaçak elektrik kullandığının tespit edildiği, sayaç muayene raporuna istinaden davalı kurum tarafından 27/11/2008 tarihli kaçak tespit tutanağının düzenlendiği, kaçak ve ek tahakkuk işlemi yapılarak, 16.944,00 TL ve 10.670,20 TL bedelli faturaların tahakkuk ettirildiği; mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, yukarıda anılan yönetmelik maddeleri değerlendirilmeksizin hesaplama yapıldığı, raporun denetlenemediği anlaşılmaktadır. Rapor, bu haliyle hüküm kurmaya elverişli değildir.

Hal böyle olunca, mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular çerçevesinde, davacının kaçak elektrik kullandığı dikkate alınarak, davacının bozma öncesi talebi doğrultusunda, önceki bilirkişi dışında seçilecek konusunda uzman bilirkişiden, davalı kurumun davacı taraftan isteyebileceği kaçak ek tahakkuk bedelinin tespiti noktasında, Elektrik Tarifeleri Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği ve bu yönetmelik uyarınca alınan 622 sayılı Kurul kararı ile 6719 Sayılı yasa değişikliği çerçevesinde hesaplamayı içerir, Yargıtay ve taraf denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2-) Kabule göre de;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 176 ve devamı maddelerinde ıslah kurumu ayrıntılı şekilde düzenlenmiş olup, 176. maddede, davanın her iki tarafının yargılama usulüyle ilgili bir işlemini kısmen veya tamamen ıslah edebileceği, ancak aynı dava içerisinde bu yola sadece bir kez başvurabileceği; 177/1. maddede ise, ıslahın tahkikatın sona ermesine kadar yapılabileceği belirtilmiştir. Yine, mülga 1086 sayılı HUMK'un 84. maddesi de aynı mahiyettedir.

04.02.1948 gün ve 1948-3 Esas, 1944-10 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile; ıslahın; Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 84. maddesinin (HMK 177. m.) açık hükmü dairesinde, tahkikat ve yargılama bitinceye kadar yapılabileceği, Yargıtayca hüküm bozulduktan sonra bu yoldan faydalanmanın mümkün olamayacağı açıklanmış, yine Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu'nun 06.05.2016 tarih ve 2015/ 1 E. - 2016/1 K. sayılı ilamı ile; "Her ne sebeple verilirse verilsin, bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04.02.1998 gün ve 1948-3 Esas, 1944-10 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının değiştirilmesine gerek olmadığına" karar verilmiştir.

Somut olayda; Dairemizin 12.02.2014 tarih ve 2013/17816 E. - 2014/2054 K. sayılı bozma ilamı sonrası, mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, davacı vekilinin 16/12/2014 havale tarihli ıslah dilekçesi dikkate alınmak suretiyle hüküm tesis edildiği anlaşılmıştır.

O halde, mahkemece; bozma sonrası ıslahın söz konusu olamayacağı nazara alınmadan, bozma sonrası ıslah edilen miktar ve talep üzerinden yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci ve ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6514, Karar No: 2013/249, Tarih: 15.01.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/6514 E.  ,  2013/249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Hazine ile ... ve ... aralarındaki yargılamanın yenilenmesi davasının reddine dair.... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 08.03.2012 gün ve 247/122 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, dava dilekçesinde özetle: dava konusu 1457 parsel sayılı taşınmazın Kadastro Mahkemesinin kararı ile Hazine adına tescil edildiğini, 2004 yılında düzenlenen protokolle bu taşınmazın ...'ne devredildiğini, protokolün 4/4 maddesi uyarınca 3 yıl içerisinde satılmayan bu taşınmazın tekrar ... adına tescili gerekmekte olup, davalılar kendi aralarında kötü niyetli olarak 2010/167 Esasa kayıtlı davayı temyiz etmeyerek kesinleştirdikleri, bilahare maddi hatanın düzeltilmesine ilişkin taleple hükmün 1 nolu maddesindeki .... Belediye Başkanlığı kelimelerinin ... olarak düzeltilmesi suretiyle mülkiyet hakkının yasal olmayan bir yolla aktarıldığını, bu durumun HUMK'nun 445 ve devamı maddeleri gereğince İadeyi Muhakeme suretiyle önceki kararın ortadan kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Belediye Başkanlığı, hukuki dayanaktan yoksun olan iş bu davanın reddine karar verilmesini, 1994 yılında Hazine adına tescil edilen iş bu taşınmazın 2004 yılında işgalcilerine devir edilmek üzere 4706 sayılı Yasa gereğince Belediye adına tescil edildiğini, diğer davalı ...’nın işgalci olduğu anlaşılmış ise de; bu kişi adına çıkarılan davete süresi içerisinde icabet etmediğinden taşınmaz yasa gereği tekrar Hazine adına tescil edildiğinden söz edilerek davanın reddine karar verilmesi istenmiştir.

Diğer davalı ... oturumlara katılmamış ve yanıt vermemiştir.

Mahkemece, davacının davasının reddine karar verilmiştir.

Hüküm, süresi içerisinde Hazine vekili tarafından dilekçesinde yazılı nedenlerle temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından;... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/167-553 Esas ve Karar sayılı dosyası ve bu dosya ekinde bulunan... 4. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/654-586 Esas ve Karar sayılı dava dosyası ile

Diğer davalı ... oturumlara katılmamış ve yanıt vermemiştir.

Mahkemece, davacının davasının reddine karar verilmiştir.

Hüküm, süresi içerisinde Hazine vekili tarafından dilekçesinde yazılı nedenlerle temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından;... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/167-553 Esas ve Karar sayılı dosyası ve bu dosya ekinde bulunan... 4. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/654-586 Esas ve Karar sayılı dava dosyası ile

... Kadastro Mahkemesi'nin 1993 /60 Esas 994/48 Karar sayılı dava dosyası incelenmiştir. 2010/167 -553 Esas ve Karar sayılı dava dosyasında davacının; ..., davalının; ..., dava; tapu iptali ve tescil, dava konusu yer;... nolu parsel olduğu, dava dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın Belediye tarafından 2880 sayılı Kanunun 45, 46 ve 47. maddeleri uyarınca Belediye Encümen Kararına dayanılarak açık arttırma suretiyle... isimli kişiye satıldığı, ...’nın satış bedelinin tamamını Belediye'ye ödediğini, daha sonra ihale alıcısı ...’nın bu yeri davacının babası olan...""’ya haricen sattığını, bu kişinin de bu taşınmazı 15.01.1981 tarihinde davacıya haricen sattığını, ne var ki Belediye'nin dava tarihine kadar tapuları veremediğini, hal böyle iken Hazinenin kendisinden ecrimisil istemesi nedeniyle iş bu davayı açmak mecburiyeti hasıl olduğundan 1457 nolu parselin tapu kaydının iptali ile tescilini talep etmiştir.

Davalı Belediye Başkanlığı bu taşınmazın Encümen Kararı ile dava dışı ...’ya satıldığını, davacının iş bu davayı açmakta ehliyeti bulunmadığını vs. açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Davalı Belediye Başkanlığı bu taşınmazın Encümen Kararı ile dava dışı ...’ya satıldığını, davacının iş bu davayı açmakta ehliyeti bulunmadığını vs. açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 21.07.2005 tarih 2004/1822 Esas 2005/1206 Karar sayılı kararla davanın kabulüne karar verilmiştir. Belediye'nin temyizi üzerine Daire'nin 28.06.2007 tarih 2007/3724-4075 Esas Karar sayılı bozma ilamında yazılı olduğu üzere bozma kararı verilmiştir. Mahalli Mahkeme bozmaya uymuştur. Görevsizlik kararından sonra Asliye Hukuk Mahkemesi, 22.06.2010 tarihinde davanın kabulüne, 1457 parsel sayılı taşınmazın... Belediye Başkanlığı adına olan tapusunun iptali ile davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiştir. Karar taraflara tebliğ edilmiş, temyiz edilmemesi üzerine 21.09.2010 tarihinde kesinleştirilmiştir. Davacı ...'nın Mahkemeye sunmuş olduğu Hakim havalesi taşıyan 02.11.2010 tarihli tavzih dilekçesiyle hükmün, 1457 parsel sayılı taşınmazın ... adına kayıtlı olan tapusunun iptali ile davacı adına tesciline şeklinde tavzihi istenmiştir. Yerel Mahkeme kesinleştirdiği ilamın alt kısmına 03.11.2010 tarihinde “maddi hatanın düzeltilmesidir” başlığı yaparak gerekçeli kararın hüküm kısmının 1 nolu bendinde yazılı “... Belediye Başkanlığı” kelimelerinin “...” olarak düzeltilmesine karar verilmiştir. Katip: 11048 imza, Hakim: 30885 imza ve mühür basıldığı görülmüştür. Ekdeki Kadastro Mahkemesi ilamı ile 1457 parselin Hazine adına arsa niteliğiyle tesciline karar verilmiş, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi'nin dosyasında mevcut ilamıyla onandığı düzeltme istenmediğinden 18.08.1994 tarihinde kesinleştirildiği görülmüştür.

Açıklanan olgular tarafların ve Mahkemenin bilgisi dahilindedir. Uyuşmazlık... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 22.06.2010 tarih 2010/167 Esas 553 Karar sayılı 21.09.2010 tarihinde kesinleştirilen kararın 03.11.2010 tarihli maddi hatanın düzeltilmesi istekli dilekçe nedeniyle aynı kararın 2. sayfasının kesinleştirme şerhinden sonraki kısmına Yerel Mahkemece yukarıda yazılı olduğu üzere taşınmazın maliki karar başlığında yer almadığı halde herhangi bir yargılama yapılmadan yazılı olduğu üzere düzeltilip düzeltilmeyeceğinde toplanmaktadır.

Bilindiği üzere HUMK ile daha sonra yürürlüğe giren HMK hükümleri gereğince Hakim karar vermekle dosyadan elini çeker. Ancak hesap hatası veya harf hatası söz konusu olduğunda kararın esasını ve niteliğini değiştirmeyeceği anlaşıldığından bu tür hataların her zaman düzeltilmesi mümkündür. Fakat karar başlığında yer almayan davada kendisine husumet yöneltilmeyen yöntemine uygun iddia ve savunması alınmayan ve mülkiyetin sahibini değiştirecek biçimde yazılı olduğu üzere maddi hatanın düzeltilmesine ilişkin karar yazıldığı andan itibaren yok hükmündedir. Yerel Mahkeme Hakiminin böyle bir düzeltme hak ve yetkisi de bulunmamaktadır.

Bu durumda, kayıt maliki Hazinenin herhangi bir süreye bağlı olmaksızın HUMK'nun 445 ve devamı maddeleri uyarınca yargılamanın yenilenmesi yoluyla söz konusu kararın ortadan kaldırılmasını isteme hak ve yetkisi mevcuttur.

Hal böyle olunca, Yerel Mahkemenin 22.06.2010 tarih 2010/167 -553 Esas ve Karar sayılı 21.09.2010 tarihinde kesinleştirilen kararın ikinci sayfasının kesinleşme şerhinden sonraki kısımda yazılı olan: MADDİ HATANIN DÜZELTİLMESİDİR. Başlıklı, gerekçeli kararın hüküm kısmının 1 nolu bendinde yazılı “... Belediye Başkanlığı” kelimelerinin “...” olarak düzeltilmesine karar verilmiştir. 03/11/2010 biçimindeki cümlelerin esasen yok hükmünde olduğundan karar yerinden çıkarılmasına, bu nedenlerle davacı Hazine'nin iadeyi muhakeme isteğinin kabulüne ve Mahalli Mahkemenin 08.03.2012 tarih 2011/247 Esas 2012/122 Karar sayılı kararının açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 15.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.