muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8865, Karar No: 2013/56, Tarih: 14.01.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/8865 E.  ,  2013/56 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkiline ait, davalıya kasko sigortalı aracın tek taraflı kaza sonucu hasarlandığını, hasar bedelinin akde muhalefet edilerek ve bu suretle davacının kişilik haklarına saldırıda bulunarak ödenmediğini bildirip fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere ....500,00 TL hasar tazminatı ile ....000,00 TL manevi tazminatın hasar tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili kasko sigorta poliçesinin sigortalısının ve hak sahibinin ..... olduğunu, davacı ...’in aktif dava ehliyeti olmadığını bildirip kazanın belirtilen yerde ve tarihte olmadığını, ispat külfetinin yer değiştirdiğini, tazminat talebinin fahiş olduğunu ve manevi tazminat isteğinin kasko sigortası teminatı kapsamında bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulü ile ....500,00 TL maddi tazminatın 09.04.2009 dava tarihinde itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, yasal şartları somut olayda gerçekleşmeyen ....000,00 TL manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

.

Kasko sigortası bir mal sigortası olup sigorta sözleşmesi ile sigortacı, sigorta ettirenin veya sigortadan faydalanan kimsenin yahut eylemlerinden hukuken sorumlu oldukları kimselerin kusurlu davranışlarından kaynaklanan ve araçta meydana gelen hasar ve kayıpları karşılamayı üstlenir.

Davacı mevcut kasko sigorta sözleşmesinin tarafı olmadığı gibi, lehine sigorta ettirilen kimse de değildir. Davaya konu kaza sırasında araç sürücüsü de dava dışı ....’dir. Ayrıca kasko sigorta sözleşmesinin tarafı olarak görülen ....tarafından verilen alacağın temlikine ilişkin herhangi bir belge de sunulmamıştır.

Bu hale göre mahkemece davacının kasko sigorta sözleşmesine dayalı olarak dava açma hakkı bulunmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... şirketine geri verilmesine ........2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6593, Karar No: 2023/6486, Tarih: 07.06.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/6593 E.  ,  2023/6486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1778 E., 2023/489 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 16. İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/341 E., 2021/199 K.

Taraflar arasındaki prime esas kazancın tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalıya ait işyerinde işçi olarak 04.09.2012-26.04.2015 tarihleri arasında sekreter olarak çalıştığını, davalının proje danışmanlık alanında faaliyet gösteren İtalyan firması olup, TCDD Genel Müdürlüğü'nden ihale ile hızlı tren, demiryolu hattı projelerinde iş aldığını, asgari ücretten daha yüksek ücret almasına rağmen SGK sigorta primine esas kazancın son ücreti hariç daha düşük ücretten bildirildiğini beyanla davacının çalıştığı sürede primi esas kazancının ve fark sigorta priminin tespiti ile işverenden tahsilini talep ve dava etmiş,

Davacı vekili açıklama dilekçesi ile; davacının 04.09.2012-31.07.2013 tarihleri arasında net 1.200,00 TL,01.08.2013-31.09.2013 tarihleri arasıda net 1.300,00 TL, 01.10.2013-31.12.2013 tarihleri arasında net 1.500,00 TL, 01.01.2014-31.12.2014 tarihleri arasında net 1.750,00 TL, 01.01.2015-26.04.2015 tarihleri arasında net 2.100,00 TL ücret aldığını beyanla sigorta primine esas kazancının tespitini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 04.09.2012 tarihinde sekreter olarak çalışmaya başladığını, 26.04.2015 tarihinde başka bir iş bulması nedeniyle işten ayrıldığını, davacının bordrolarda bildirilen tutarlarda ücretlerini aldığını, sekreter olması nedeniyle iddia ettiği ücreti almasının günümüz koşullarında gerçeği yansıtmadığını, emsal ücret araştırması yapılması gerektiğini belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı kurum davaya cevap vermemiş, davalı vekili duruşmalarda davanın reddini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi

Davalı kurum davaya cevap vermemiş, davalı vekili duruşmalarda davanın reddini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi

yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu olmadığı, çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288 inci maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunduğu, somut olay incelendiğinde taraflar arasında hizmet süresine ilişkin ihtilaf bulunmadığı, anlaşmazlığın prime esas ücret miktarına ilişkin olduğu, dava konusu miktara göre yazılı delil ile ispat koşulu bulunduğu, banka kayıtlarının yazılı delil niteliğinde olduğu, banka hesap hareketlerinden davacıya 2014 Mayıs, Haziran ve Eylül ile 2015 yılı Ocak ayında 1.750,00 TL maaş ödemesi yapıldığı halde Mayıs 2014 tarihinden itibaren prime esas kazançların bu miktarın altında bildirildiği anlaşıldığından davacının 01.05.2014-30.02.2015 tarihleri arasında prime esas gerçek kazancının aylık net 1.750,00 TL olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin usule uygun deliller ile ispat edilemeyen talebin reddine karar vermek gerekmiş,

Davanın kısmen kabul ve kısmen reddi ile;

Davacının 1183220 sicil sayılı davalı işyerindeki hizmeti sırasında 01.05.2014-30.02.2015 tarihleri arasında prime esas gerçek kazanç aylık net 1.750,00 TL olduğunun tespitine,

Fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunu kabul etmediklerini, tanık beyanlarının dikkate alınmadığını, davacı müvekkilinin, davalı işyerinde çalıştığı son ay olan 2015/Nisan ayında net ücretinin 2.100,00 TL olduğunu, bu ücretin bir kılavuz olarak kabul edildiğinde 2013, 2014 ve 2015 yıllarında ücretin makul ölçülerle azalacağını belirtilerek, kararın kaldırılmasını talep edilmiştir.

2.Davalı SWS Engineering S.P.A vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı adına fazla miktar bankaya yatmış görense de bazen 1.5 aylık maaş karşlığının yatırıldığını, işyeri muhasebecisinin davacının kıdem tazminatının yüksek olması için maaşını yüksek gösterdiğini, davacı tarafından iddia edilen tutarın yazılı delil ile kanıtlanması gerektiğini, davacının ispat yükünün kendisinde olduğu halde Yargıtay içtihatları ve HMK hükümleri gereğince iddiasını kanıtlayamadığını, tanıkların da aleyhe beyanda bulunduklarını, emsal ücret araştırmalarına kurumlarca verilen cevaplarda da ücretin taraflarca olayın özel koşullarına göre özgür olarak belirleneceği belirterek, kararın kaldırılmasını, davanın reddini talep etmiştir.

3.Davalı kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; kurum işlemlerinin yasal olduğu ve hukuka aykırılık ve yanlışlık bulunmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının mesleği, dosya kapsamındaki yazılı belgeler, banka kayıtları ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla,

Taraf vekillerinin istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 inci maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

Davalı kurum vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; prime esas kazanç tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun; 288 ve 289 uncu maddeleri ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 200 ve 202 inci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun Geçici 7 nci maddesi uyarınca 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 77 nci maddesinin 1 inci fıkrası ve 5510 sayılı Kanun'un 80 inci maddesinin 1 inci fıkrasıdır.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,07.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9032, Karar No: 2009/9145, Tarih: 29.12.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/9032 E.  ,  2009/9145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi :...

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı-karşı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca davalıların maliki ve sürücüsü olduğu aracın kırmızı ışıkta geçerek çarptığını, araç bedeli olan 19.118 YTLnin sigortalıya ödendiğini, sovtaj bedeli olan 7.620,00YTL nin mahsubu ile kalan 11.498,00 YTL.nin ödeme tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, kazaya diğer aracın kırmızı ışıkta geçmesinin neden olduğunu, belirterek müvekkiline ait araçta meydana gelen 4.000,00 YTL.nin kaza tarihinden işleyecek faizi ile davacı ... ve araç sürücüsü ...'den tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 5.749,00 YTL.nin 17.1.2007 ödeme tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, karşı davanın kısmen kabulü ile 2.062,00YTL. Tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davacı – karşı davalı ... şirketinden tahsiline, karşı dava dilkeçesi ile ... hakkında dava açılmış ise de, karşı dava ancak davacıya karşı açılabileceğinden ... hakkındaki davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı karşı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre,

davalı-karşı davalı vekilinin yerinde görülmeyen aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Araçtaki maddi zararlarla ilgili talep ve dava hakkı araç malikine aittir. Tazminat davası malvarlığından doğrudan doğruya zarar gören araç sahibi ile sürücüsü tarafından açılmıştır. Bu durumda araç sürücüsü dava açtığına göre, dava açmakta hukuki menfaati bulunmadığı gözetilerek davacı araç sürücüsü ... tarafından hasar bedelinin tazmini için açılan davanın aktif husumet ehliyetinin yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3- Davalı-karşı davacı ... Aşçı aracında meydana gelen 4.000,00YTL hasar bedelini talep etmiş, mahkemece davalı-karşı davacının %50 kusur oranına isabet eden 2.062,00YTl nin tahsiline karar verilmiştir.

3- Davalı-karşı davacı ... Aşçı aracında meydana gelen 4.000,00YTL hasar bedelini talep etmiş, mahkemece davalı-karşı davacının %50 kusur oranına isabet eden 2.062,00YTl nin tahsiline karar verilmiştir.

Davalı-karşı davacıya ait araçta meydana gelen hasar bedelinin belirlenmesi için alınan bilirkişi raporlarında davacı tarafından ibraz edilen faturaların olaya uygun olmadığı, işçiliklerin mükerrer olduğu belirtilmiştir. Davalı- karşı davacıya ait aracın kazaya karıştığı sabit olup,çarpma noktaları kaza tespit tutanağı ile belirlidir. Bu hale göre, mahkemece davalı- karşı davacıya ait araçta meydana gelen hasar bedelinin belirlenmesi için aracın kaza sonucu hasarlanan bölümleri ve çarpma noktalarına göre faturaların olaya uygunluğu, mükerrer olduğu tespit edilen parça ve işçilik bedellerinin belirlenerek zarardan mahsubu için rapor alınan Adli tıp kurumundan ek rapor alınarak sonucuna göre davalı karşı davacının talep ettiği miktarda gözetilerek hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalı ... A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının reddine, , 2ve 3 nolu bentle açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalı ... A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı-karşı davalı ... A.Ş’ye geri verilmesine 29.12.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14807, Karar No: 2007/16019, Tarih: 14.12.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/14807 E.  ,  2007/16019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 30.3.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25.1.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... ve ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davalılardan ... Konut Yapı Kooperatifi üyesi olduğunu ileri süren davacı, Kooperatifin 28.2.2000 tarihinde yapılan kura çekiminde H Blok 5. kat 9 numaralı bağımsız bölümü tahsis ettiği dava dışı ...’den temlik aldığını belirterek, kat irtifakında arsa sahibi davalı ... adına tescil edilen taşınmazın tapu kaydının iptali ile tescilini istemiştir.

Davalı arsa sahiplerinden ..., yüklenicinin edimini yerine getirmediğini, esasen yapıda imara aykırılıklar bulunduğunu, başlangıçta 96 parsel olan taşınmazın sonradan 146 ada 1 parsel sayısını aldığını, imardaki değişikliklerden dolayı 244 olan bağımsız bölüm sayısının önce 188’e sonra 168’e düştüğünü, 12.10.1994 tarihli arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesine ek olarak 18.1.2000 ve 10.1.2003 tarihli sözleşmelerin yapıldığını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Konut Yapı Kooperatifi ise davacının üyesi olduğunu, çekişme konusu bağımsız bölümün davacıya tahsis edildiğini belirtmiştir. Diğer davalılar savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalılardan ... ve ... temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden arsa sahibi davalılar ile davalı ... Limited Şirketi arasında biçimine uygun düzenlenen 12.10.1994 günlü arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi bulunduğu, bu sözleşme ile davalı yüklenici şirketin arsa sahiplerinin maliki olduğu 96 parsel üzerine inşaat yapım işini yüklendiği, meydana gelecek bağımsız bölümlerden % 47’sinin arsa sahibine, % 53’ünün yükleniciye ait olacağının kararlaştırıldığı, fakat sözleşmede bağımsız bölüm sayısının belirlenmediği, bağımsız bölümlerin paylaşımını mimari projenin tamamlanmasından sonra yapılacak sözleşme ile kararlaştırılacağının hükme bağlandığı, yüklenicinin 10.4.1995 tarihli devir, satış ve inşaat yapım sözleşmesi ile arsa sahibinden kazanacağı kişisel hakkını davalı ... Konut Yapı Kooperatifine temlik ettiği, işi yine yüklenici sıfatı ile sürdürdüğü, davacının da davalı ... Konut Yapı Kooperatifinin üyesi olduğu, 28.2.2000 tarihinde kooperatifin kura çekimi sonucu dava konusu bağımsız bölümü üçünü bir kişiye tahsis ettiği, davacının onun şahsi hakkını 21.1.2002 tarihli yönetim kurulu kararı ile temlik aldığı anlaşılmaktadır.

Burada öncelikle, 12.10.1994 tarihli arsa sahipleri ile ... Limited Şirketi arasındaki sözleşmenin niteliği ve bu sözleşmenin taraflarına sağladığı hak ve borçların ne olduğu yönü üzerinde durulmalıdır. 12.10.1994 günlü sözleşmenin tarafları 96 parsel sayılı taşınmazın maliki olan arsa sahipleri ile yüklenici ... Limited Şirketidir. Bu sözleşme ile yüklenici şirket arsa sahiplerinin mülkiyetindeki 17.800 metrekare yüzölçümündeki 96 parsel sayılı taşınmaz üzerine bina yapım işini yüklenmiştir. Sözleşmede üretilecek bağımsız bölüm sayısı belirlenmemiş, ancak 8.maddesinde paylaşımın % 47’si arsa sahiplerine % 53’ü yükleniciye ait olacağı kararlaştırılmıştır. Arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesinde yüklenicinin edimi, arsa sahiplerinin maliki olduğu taşınmaz üzerine sözleşmesine, amacına ve fen ve sanat kurallarına uygun bina yaparak onlara teslim etmek, arsa sahiplerinin karşı edimi ise sözleşme ile yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölüm tapularını yükleniciye devretmektir. Kuşkusuz, yüklenicinin teslimden sonraki borcu ayıba karşı tekeffül borcu olarak devam eder. Yüklenicinin sözleşme ile kazandığı hak şahsi haktır. Kazanılan hakkın Borçlar Kanununun 162 ve 163. maddeleri hükmünce arsa sahibinin rızası gerekmeden üçüncü kişilere devir ve temliki olanaklıdır. Şayet yüklenici, kişisel hakkını temlik etmişse temellük eden üçüncü kişi veya onun temlik ettiği diğer kişiler devralan evvelki alacaklının yerine geçeceğinden borçludan ifayı istemek, gerektiğinde de

borçluyu ifaya zorlamak hakkını kazanır. 12.10.1994 günlü arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin yüklenicisi olan davalı ... Limited Şirketi ile davalılardan ... Konut Yapı Kooperatifi arasındaki 10.4.1995 günlü sözleşmede bir temlik sözleşmesidir. Gerçekten, davalılardan ... Limited Şirketi anılan sözleşmenin 1. maddesi hükmünce 12.10.1994 günlü sözleşme ile yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümler mülkiyetini davalılardan ... Konut Yapı Kooperatifine temlik etmiştir. Eldeki davada davacının isteminin dayanağı ise kooperatifin üyesine tanıdığı şahsi haktan ibarettir. Görülüyor ki, davalı arsa sahipleri kendilerinin taraf olmadığı diğer davalılar arasında yapılan alacağın temliki işlemleri sonucu davacının istemine muhatap olmuştur. Zira alacağı devralan kişiler evvelki alacaklı veya alacaklıların yerine geçeceğinden artık borçlarını ifayı istemek veya ifaya zorlamak onların hakkı olur.

Ne var ki; devralan kimse temlik işlemini ve kendisinin yeni alacaklı sıfatını ispat etmiş olsa bile borçlu (arsa sahibi) ona karşı bir takım itiraz ve def’ilerde bulunmak hakkına sahiptir. Başka bir anlatımla, Borçlar Kanununun 167. maddesinden yararlanacak olan borçlu (arsa sahipleri) kendisinin taraf olduğu sözleşmedeki alacaklısına (yükleniciye) karşı ne tür def’iler ileri sürülebilecekse aynı def’ileri yeni alacaklıya (temlik alan üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir. Bir bakıma denilebilir ki, temlik işleminin öğrenildiği ana kadar temlik sözleşmesinin dışında olan ve işlemin tarafı olmayan arsa sahibi temlik işleminden haberdar olunca işlemin tarafı olur ve arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan haklarını ona karşı (üçüncü kişiye) ileri sürer hale gelir ve ifa isteğini reddedebilir. Örneğin; karşılıklı borç yükleyen eser sözleşmesinden kaynaklanan borç kısmen veya tamamen yüklenici tarafından yerine getirilmeden yüklenici şahsi hakkını üçüncü kişiye temlik etmiş ve üçüncü kişi ifa istemişse arsa sahibi yüklenicinin öncelikli borcunu bildirerek üçüncü kişinin temlik yoluyla kazandığı hakkını ifadan kaçınabilir.

Bu genel bilgilerden sonra somut olaya gelince;

Davalı arsa sahibi ..., 12.10.994 günlü sözleşme konusu yapılarda imar mevzuatına aykırılıklar bulunduğunu, örneğin bazı bloklarda kaçak katlar olduğunu, yüklenicinin eseri bütünüyle meydana getirmediğini, başlangıçta 244 olan bağımsız bölüm sayısının önce 188’e sonra 168’e düştüğünü, bunun için yüklenici ile 18.1.2000 ve 10.1.2003 tarihli ek sözleşmeler yapıldığını, esasen bağımsız bölümlerin paylaşımının ileride

yapılacak sözleşmelere bırakıldığını, davanın reddini savunmuş, mahkemece bu savunma üzerinde durulmamıştır.