muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2272, Karar No: 2025/1039, Tarih: 13.03.2025

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yüklenici davalıların yapım işinin korunmasında işe başlama tarihinden kesin kabul tarihine kadar sorumlu olduğu, sözleşme ile üstlendiği sorumluluk ve yükümlülüklerin sigortalarla sınırlandırılmamış olduğu, iş yerinde yeterli güvenlik önleminin alınmaması sebebiyle oluşacak zarardan sorumlu oldukları, yüklenici ile idare arasında geçici veya kesin kabul yapılmadığından davacı idarenin, hırsızlık hadisesi sebebiyle gerçekleştiği iddia edilen zararını, taraflar arasında imzalanan sözleşme ve ekleri uyarınca davalı iş ortaklığından tazminini isteyebileceği, ödemenin yapıldığına ve kamu zararının oluştuğuna ilişkin ispat külfeti ile çalındığı iddia edilen malzemeler ile ödemesi yapılan malzemelerin karşılaştırılması neticesinde düzenlenen 24.05.2023 havale tarihli bilirkişi raporundaki tespit ve değerlendirmenin hükme esas alındığı, 18 no'lu hakedişin tahakkukunun yapıldığı miktar olan 400.544,91 TL davacı zararının oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalılar vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 25.06.2020 tarihli ilk bilirkişi raporunda tutanakla tespiti yapılan çalınan malzemelerin bedelinin belirlendiğini, en son sayıştay raporunda ise sadece 18 no'lu hakediş ile davalı şirkete ödenen bedellerin hesaplandığını, karar gerekçesinin son paragrafına göre verilen kararın kabul edilemeyeceğini, davada ekli tutanakta dökümü yapılan ve çalınan malzemelerin bedelinin tespiti ile son hakediş tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte ödenmesinin talep edildiğini, taleplerinin sadece 18 no'lu hakedişte ödenen malzemeler olmadığını beyan etmektedir.

Davalı Anayol Şirketi vekili temyiz dilekçesinde; hırsızlık eyleminin ispatlanamadığını, sigorta poliçesinde hırsızlığın teminat dışı kalmasının davacının kusurundan kaynaklandığını, ispatlanamayan hırsızlık olayına ilişkin sigortanın ödeme yapmasının sözkonusu olmayacağını, davanın fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak kısmi dava olarak açıldığının sabit olduğunu, dava konusu itibariyle de belirsiz alacak davası açılmasının mümkün olmadığını, davacının 17.07.2023 tarihli dilekçesinin bedel artırım değil ıslah dilekçesi olduğunu, dava dilekçesi ile talep edilmeyen kısım yönünden zamanaşımının işlemeye devam ettiğini, 17.07.2023 tarihi itibariyle 5 yıllık zamanaşımının dolduğunu, ıslah edilen talep yönünden davanın zamanaşımından reddi ile 10.000,00 TL üzerinden karar verilmesi gerektiğini beyan etmektedir.

Davalı Dörteli Şirketi vekili temyiz dilekçesinde; hırsızlık olayına ilişkin soruşturma dosyasında fail bulunamadığından hırsızlık suçunun oluştuğunun kabulü ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, 18 no'lu hakedişteki malzemelerin mekanik malzemeler olup, yerin altına döşenen ve bu nedenle ekonomik değeri kalmayan malzemeler olduğunu ve yerin altından çalınmasının mümkün olmadığını, davacının müvekkilinin uyarısına rağmen ve hatta hırsızlık olayından sonra dahi diğer davalıya ödeme yaparak zararın artmasına sebebiyet verdiğini, müvekkilinin pilot ortak olup yalnızca davacıyla koordinasyonu sağladığını, müvekkilinin hırsızlık olayından önce diğer davalıya ödeme yapılmaması konusunda davacıyı uyardığını, ancak düzenlenen bilirkişi raporu ile 13.6.2018-20.02.2019 tarihleri arasında ödeme yapıldığının anlaşıldığını, 18 no'lu hakediş alacak ödemelerinin de hırsızlık olayı olduğu iddia edilen tarihten sonra yapıldığını, belirtilen nedenlerle müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını, davacının alacağının olduğu kabul edilse dahi zamanaşımına uğradığını, nitekim davanın kısmi dava olduğunu ve davanın belirsiz alacak davası olması için dava dilekçesinde açıkça belirtilmesi gerektiğini ancak açıkça yazılmış bir talep olmadığını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki eser sözleşmesi kapsamında tazminat istemine ilişkindir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı ve davalılar vekillerinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Taraflar arasında eser sözleşmesi çerçevesinde yapılan işle ilgili iş mahallinde vuku bulan hırsızlık nedeniyle davacı iş sahibi tarafından, dilekçesine ekli tutanaktaki malzemelerin çalındığı belirtilerek 10.000,00 TL'lik dava açtıktan sonra dava konusu talebini artırarak 1.615.920,11 TL tazminatın tahsili talep edilmiştir.

2.Taraflar arasında eser sözleşmesi çerçevesinde yapılan işle ilgili iş mahallinde vuku bulan hırsızlık nedeniyle davacı iş sahibi tarafından, dilekçesine ekli tutanaktaki malzemelerin çalındığı belirtilerek 10.000,00 TL'lik dava açtıktan sonra dava konusu talebini artırarak 1.615.920,11 TL tazminatın tahsili talep edilmiştir.

Davacı dava dilekçesine ekli tutanaktaki bedelini ödediğini iddia ettiği malzemelerin toplam bedelini talep ettiğine göre, dava iddia edildiği gibi belirsiz alacak davası değil kısmi dava niteliğindedir. Davacının sonradan yaptığı 17.07.2023 tarihli bedel artırımı da ıslah niteliğindedir. Taraflar arasında eser sözleşmesi sözkonusu olduğuna göre 5 yıllık zamanaşımı da dikkate alınarak dilekçe ekinde bulunan ve davanın sınırlarını çerçeveleyen tutanaktaki malzemelerin tamamının çalındığı, bu tutanağın aksinin davalı taraflarca iddia edilmediği ve davalılardan oluşan iş ortaklığı tarafından geçici kabul de yapılmadığından dava konusu malzemelerin çalınmasından sorumlu oldukları da dikkate alınarak davacının toplam talebi değerlendirilmek suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, sadece 18 no'lu hakediş çerçevesinde değerlendirme yapılarak karar verilmesi doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının taraflar yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4747, Karar No: 2017/10820, Tarih: 11.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/4747 E.  ,  2017/10820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5846 sayılı Kanun'un 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki "71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir" şeklindeki düzenlemeye göre, şikayetçinin 6 aylık yasal süresi içerisinde hak sahibi olduğunu kanıtlayan belgeleri dosyaya ibraz etmediği anlaşılmakla, davaya katılma ve temyiz hakkı bulunmayan şikayetçi vekilinin temyiz inceleme isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 11.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6225, Karar No: 2019/3162, Tarih: 27.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6225 E.  ,  2019/3162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı TCK'nin 43. maddesine göre "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi" halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği; sanığın 2007 takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenleme şeklinde gerçekleşen eyleminin, zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında bu takvim yılı yönünden TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümlerde eleştiri dışında bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA, 27.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/46201, Karar No: 2018/3474, Tarih: 15.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/46201 E.  ,  2018/3474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... Özel tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalı asıl işveren Sağlık Bakanlığı'na bağlı işyerinde, alt işveren şirket işçisi olarak çalıştığını, 2010 yılının Aralık ayı itibariyle almakta olduğu aylık ücret miktarının 2011 yılının Ocak ayından itibaren rızası olmadan düşürüldüğünü ileri sürerek fark ücret alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı isteminin özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 30.06.2015 tarihli kararıyla, davacının sağlık ve sosyal hizmetler iş kolunda kurulu bulunan Türkiye Sağlık İşçileri Sendikasına üye olmasının mümkün olmadığından üyeliğinin geçersiz olduğu, dolayısıyla sendikanın işçiyi temsilen dava açma yetkisinin bulunmadığı belirtilerek, davacı işçiye davasını bizzat veya vekili aracılığıyla takip etmesi için tebligat yapılması gerekliliğiyle bozulmuştur. Mahkemece, bozmaya uyularak devam edilen yargılama neticesinde, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz etmiş ve Dairemizce '''.....01.01.2012 tarihli anılan sözleşmeye karşı davacı taraftan beyanları sorulmalı ve sözleşmeyle birlikte dosya kapsamı yeniden değerlendirmeye tabi tutularak uyuşmazlık çözümlenmelidir..... hükme esas alınan bilirkişi raporunda, uyuşmazlık döneminde asgari ücrete yapılan artış oranlarının uyarlanarak zamlı şekilde belirlenen ücrete göre hesaplama yapıldığı anlaşılmaktadır. Ne var ki, belirtili hesaplama yönteminin dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre bir dayanağı bulunmamaktadır. Bu halde, davacı işçinin düşürülmeden önceki son ücreti esas alınarak bu ücret ile ödenenler arasında tespit edilecek fark tutarların hesaplanmasıyla sonuca gidilmesi yerine, belirtili şekilde hesaplama yönteminin esas alınarak hüküm tesisi hatalı olmuştur.'' gerekçeleriyle bozma kararı verilmiş, bozma ilamına uyulmasına karar veren Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Temyiz:

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacıya 2011 yılı Ocak ayından itibaren ödenen aylık ücretinin önceki seneye göre az ödenmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22. maddesi kapsamında geçerli olup olmadığıdır.

4857 sayılı Kanun'un "Çalışma Koşullarında Değişiklik ve İş Sözleşmesinin Feshi" başlıklı 22. maddesinde iş yeri şartlarında yapılacak esaslı değişikliklerin yapılabilme şartları düzenlenmiştir.

4857 sayılı Kanun'un 22. maddesinde: "İşveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz. İşçi değişiklik önerisini bu süre içinde kabul etmezse, işveren değişikliğin geçerli bir sebebe dayandığını veya fesih için başka bir geçerli sebebinin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir. İşçi bu durumda 17. ila 21. madde hükümlerine göre dava açabilir. Taraflar aralarında anlaşarak çalışma şartlarını her zaman değiştirebilir. Çalışma şartlarında değişiklik geçmişe etkili olarak yürürlüğe konulamaz." hükmünü içermektedir.

Madde metninde de açıkça "İşyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamayacaktır".

4857 sayılı Kanun'un 22. maddesinin birinci fıkrasının asıl konuluş amacı işverenin tek taraflı değişiklik işlemlerine karşı işçiyi korumak; işçinin isteği dışında işini, işyerini ve diğer çalışma şartlarını değiştirecek işveren davranışlarına engel olmaktır. Öte yandan 4857 sayılı İş Kanun'un 62. maddesinde, her türlü işte uygulanmakta olan çalışma sürelerinin kanuni olarak daha aşağı sınırlara indirilmesi veya işverene düşen kanuni bir yükümlülüğün yerine getirilmesi nedeniyle ya da bu Kanun hükümlerinden herhangi birinin uygulanması sonucuna dayanılarak işçi ücretlerinden her ne şekilde olursa olsun eksiltme yapılamayacağı belirtilmiştir. 4857 sayılı Kanun'un 62. maddesinde düzenlenen ücretlerde indirim yapılamıyacağı yasağı, işverenin tek taraflı indirim yapamaması ile ilgilidir. Taraflar karşılıklı anlaşarak ve ileriye dönük her zaman asgari ücretin altına inmemek şartıyla ücrette indirim yapabilirler. Zira işyerinin ekonomik şartları bunu zorunlu kılabilir ve işçi işsiz kalmamak için bunu kabul edebilir.

Davalı Sağlık Bakanlığı ile dava dışı alt işverenler arasında yapılan önceki dönem hizmet alım sözleşmelerinin eki olan idari şartnamelerde ücretin asgari ücrete endekslenerek işçinin yaptığı işe ve eğitim durumuna göre asgari ücrete endekslenerek belirlendiği, Bakanlık tarafından çıkarılan genelgeler doğrultusunda sonraki dönem için aktedilen hizmet alım sözleşmelerine ait idari şartnamelerde ise ücretin işçinin yaptığı işe ve eğitim durumuna göre değişmekle birlikte önceki dönem hizmet alım sözleşmelerinde kararlaştırılandan daha düşük oranlarda belirlendiği ve bu şekilde işçilerin ücretlerinde indirim yoluna gidildiği, asgari ücretteki artış oranına bağlı olarak ödenen ücret artmakla birlikte oranın düşürülmesi nedeni ile ücrette azalma olduğu dosya kapsamı ve emsal dosya içeriklerinden anlaşılmaktadır.

Bu şekilde hizmet alımı sözleşmeleri ile yapılan ücretteki indirim 4857 sayılı Kanun'un 62. maddesine aykırı olduğu gibi, aynı Kanun'un 22. maddesi hükmüne uygun biçimde işçinin yazılı rızası alınmadığından işçiyi bağlamayacağı açıktır. Temel uyuşmazlık, fark ücret alacağının ne şekilde hesaplanacağına ilişkin olup davacının düşürülmeden önceki ücreti asgari ücretin belli bir orandan fazlası olarak kararlaştırıldığına göre bu oranın yeni dönemde de korunması esastır. Her ne kadar bozma kararları ile uyuşmazlık döneminde asgari ücrete yapılan artış oranlarının uyarlanarak zamlı şekilde belirlenen ücrete göre hesaplama yapılmasının hatalı olduğu yönünde maddi hataya dayalı hüküm kurulmuşsa da mahkemece verilen uyma kararı usuli müktesep hak oluşturmayacak olup Mahkemece 2010 ve 2011 yılına ait davacının çalıştırıldığı hizmet alım sözleşmelerinin idari şartnameleri dosya içerisine alınıp ücrete ilişkin hükümler denetlenerek bilirkişinin, 2010 yılı Aralık ayındaki ücreti o dönemdeki asgari ücrete oranlayarak tespit ettiği kat sayıyı esas alarak işçinin 2011 yılı Ocak ayı ve sonrasındaki dönemde alması gereken ücreti belirledikten sonra ödenen ücreti mahsup ederek fark alacak hesabı yapması gerekmektedir.

Diğer taraftan Mahkemece gerekçeli kararda ''alt işveren şirket tarafından dosyaya sunulan 01.01.2012 tarihli iş sözleşmesinde işçiye ödenecek aylık ücret miktarına yönelik düzenleme olduğu görülmüştür. Bu kapsamda, davacının 01.01.2012 tarihli sözleşmeye karşı diyecekleri sorulmuş ve söz konusu sözleşme davacı tarafından kabul görmüştür. Gerek bu sözleşme gerekse davacı işçinin ücreti düşürülmeden önceki son ücreti esas alınarak, bu ücret ile ödemeler arasında tespit edilen fark tutarlar hesaplanmış ve hüküm altına alınmıştır'' denilmiş ise de hükme esas alınan bilirkişi raporunda '' Davacı açık bir biçimde sözleşmenin özgür iradeye dayanmadığını, sözleşmenin devamını sağlamak amacıyla imzaladıklarını beyan etmiştir. Bu halde 2012 sözleşmesiyle düşürülen ücret değil, 2010 ücretinin 4857 sayılı yasa md. 62'ye uygunluğu çerçevesinde aradaki fark kapanıncaya kadar hesabı yapılmıştır.'' denilmiş ve 01.01.2012 sonrası fark alacağın hesaplandığı görülmektedir. Gerekçe ile hükme esas alınan bilirkişi raporu arasında çelişki olmuştur. Öte yandan, 01.01.2012 tarihli sözleşme üzerindeki imza davacı tarafça kabul edilmiş, irade fesadı hali ispat olunmamıştır. O halde sözleşmeye değer verilerek hüküm tesisi gerekirken hükme esas alınan bilirkişi raporunda dikkate alınmaması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı tarafa iadesine, 15/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13811, Karar No: 2014/3810, Tarih: 28.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/13811 E.  ,  2014/3810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/04/2013 tarih ve 2012/3-2013/108 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı ... arasında 30/05/2010 başlangıç tarihli 1 yıl süreli iş veren sorumluluk sigortası poliçesi yapıldığını, kişi başı 30.000,00 TL kaza başı 90.000,00 TL'ye kadar, davacı şirketin ve elemanlarının 3. kişilere verdiği zararların teminat altına alındığını, İşçilerden ... ... 28/10/2010 tarihinde fabrikada çalışırken testere ile sol el baş parmağını 1.boğumdan, işaret parmağını 2.boğuma kadar kestiğini, işçinin parmaklarının dikilmesi için hastahaneye KDV dahil 12.000,00 TL ödendiğini, ve davalı ... şirketinden 12.000,00 TL'nin talep edildiğini, 8 günlük süre içinde cevap verilmediğinden 24. İcra Müdürlüğü'nün 2011/9251 nolu dosyada yapılan takibe itiraz edilerek takibin durdurulduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile %40 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, olayın iş kazası olduğunu, poliçenin iş veren sorumlukluk poliçesi olduğunu bu nedenle ... İş Mahkemelerinin görevli olduğunu, 5510 sayılı yasa ve yeni SGK mevzuatı gereği hastahanelerin sigortalılardan ücret talebine hakkının bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında 30/05/2010 başlangıç tarihli 1031830028 poliçe nolu, 1 yıl süreli iş veren sorumluluk sigortası yapıldığı, kişi başı 30.000,00 TL kaza başı 90.000,00 TL'ye kadar, davacı şirketin ve elemanlarının 3. Kişilere ... olduğu zararların teminat altına alındığı konusunda uyuşmazlığın bulunmadığı, poliçenin geçerli olduğu sürede kazanın meydana geldiği ve tedavi yapıldığı, her ne kadar Sağlık Bakanlığı birim fiyatlarına göre daha az bir ücret ödenmesi gerekir ise de, dava dışı ... Hastanesinin düzenlediği 12.000,00 TL'lik fatura bedelinin poliçe kapsamında olduğu, yapılan 12.000,00 TL'lik fatura bedelinde uygunsuzluk olmadığı ancak ... Hastanesinden alınan 08/03/2013 tarihli yazıda "hastanın davalı ... tarafından hastaneye yönlendirilmiş olması halinde anlaşmalı

sigorta olması nedeni ile anlaşma şartlarının uygulanacağı ve 9.000,00 TL'lik bir fatura çıkarılacağı" belirtildiğinden ve davacı tarafça hasta, kazadan sonra davalı ... vasıtasıyla hastaneye yönlendirilmediğinden bu nedenle fazladan ödenmiş olan 3.000,00 TL'nin davacının kusuru nedeni ile ödenmiş olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile ... 24. İcra Müdürlüğü'nün 2011/9251 sayılı takip dosyasında davalının yapmış olduğu itirazının kısmen iptali ile takibin, 9.000,00 TL üzerinden devamına, takipten itibaren bu miktara %9 faiz uygulanmasına, asıl alacak yönünden fazlaya ilişkin ve takipten önce temerrüt oluşmadığından işlemiş faize yönelik taleplerin reddine, talep edilen alacak likit olmadığından davacının tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 28/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.