muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20928, Karar No: 2014/6364, Tarih: 28.04.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/20928 E.  ,  2014/6364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 6. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/09/2013

NUMARASI : 2012/2001-2013/2691

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Ankara ili, SS .... Villalarındaki 316/1 numaralı taşınmazın maliki olduğunu, taşınmazına su aboneliği yaptırmak için davalıya başvurduğunda davalının kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli adı altında müvekkilinden haksız yere para tahsil ettiğini belirterek; müvekkilinden tahsil edilen toplam 4.999,60 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan istirdatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Belediye Gelirleri Kanunu'nun 87 ve 88.maddeleri ile Aski Tarifeler Yönetmeliği’nin 39.maddesi gereğince kanal katılım payının ödenmesi gerektiğini savunarak; davanın reddinine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda; davanın kısmen kabulü cihetine gidilerek; 2.283,56 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; davacıdan tahsil edilen kanal katılım payı ve şebeke hissesi bedelinin davalıdan istirdatı istemine ilişkindir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının maliki bulunduğu bağımsız bölüme ilişkin ferdi su aboneliğinin tesisi için davalıya kanal katılım ve şebeke tesis bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı ve ödemekle yükümlü olduğunun kabulü halinde ise ne kadar ödemesi gerektiği hususunda toplanmaktadır.

01.07.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 87 ve 88.maddesiyle bu kanuna dayalı olarak çıkarılan Aski Tarifeler Yönetmeliği'nin 39.maddesi ve 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 30.maddesinin 3.fıkrası birlikte değerlendirildiğinde; davalı idarenin yasanın yürürlük tarihinden sonra yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapmış olması, mevcutlarını iyileştirmesi halinde, tesislerin hizmet edeceği saha dâhilinde bulunan gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talep etme hakkı bulunduğu açıktır. Davalı tarafça hizmet götürüldüğünün kanıtlanması halinde iskan öncesi ve sonrası ayrımı yapılmaksızın hizmetten yararlanan davacı kanal katılım bedelinden sorumlu olur.

Katılım paylarının hesabına ilişkin ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39/2. maddesinde formül bulunmakta olup, bu formülde "T"olarak simgeleştirilen “gayrimenkulün yararlanacağı su ve kanal hattına metre/tül maliyetinin, yine aynı maddenin 5. fıkrasındaki uygulanacağı yılın ve Belediye Gelirleri Kanununun 89. madde/a-son cümlesindeki “Bayındırlık birim fiatlarını geçemez” ifadeleri birlikte değerlendirilerek abonelik başvurusunda bulunulan tarihteki Bayındırlık birim fiyatları üzerinden alınması ve hesabın ona göre yapılması gerekir.

Hesaplanan miktarın abonelik başvurusunun yapıldığı tarihteki binanın emlak vergi beyanındaki değerinin %2'sini aşmamak kaydıyla hüküm altına alınması gerekir.

Somut olayda davaya konu konuta ilk kez abone olunduğu, ilk kez abone olan kişiden kanal katılım ve şebeke hisse bedeli istenmesinde yasaya aykırılık bulunmadığı, davalının davaya konu konutun bulunduğu bölgeye alt yapı hizmetlerini götürdüğü; bu nedenle davacının kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden sorumlu olduğu, mahkemece de doğru olarak tespit edilmiştir.

Ne var ki; hükme esas alınan bilirkişi raporunda; abonelik başvurusundan önceki yıllarda inşaat aşamasındaki dava dışı kişi tarafından avans olarak yapılan ödeme sırasındaki resmi veriler ve birim fiyatları esas alınmak suretiyle ( T -Metre Tül Maliyeti- 99,71 TL) hesaplama yapılmıştır. Oysa, aradan uzun bir zaman geçtikten sonra inşaat tamamlanmış ve davacı bireysel abonelik başvurusunda bulunup 16.10.2012 tarihinde iş bu davayı açmıştır. Oysa, metre tül maliyetinin, abonelik başvuru tarihindeki Bayındırlık ve İskan Bakanlığı birim değerleri esas alınmak suretiyle güncelleştirilerek saptanması gerekir.

Hal böyle olunca mahkemece, uzman bilirkişiden yeniden rapor alınarak, abonelik başvurusunun yapıldığı tarihteki Bayındırlık birim fiyatları esas alınmak suretiyle yapılan hesaplama doğrultusunda belirlenen miktara göre karar verilmesi gerekirken, inşaat ruhsatı aşamasındaki birim fiyatları esas alınarak yapılan hesaplamaya göre karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu nedenle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9566, Karar No: 2008/11937, Tarih: 09.06.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/9566 E.  ,  2008/11937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Arhavi İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra mahkemesi kararında, hükmün kesin olarak verildiğinin yazılı bulunması, bu kararın temyiz incelemesinin yapılmasına engel değildir.

Gerek miktar ve gerekse içerik itibariyle İİK.nun 363/1. maddesinin 18. bendi ile 363/2. fıkrası gereğince  hükmün temyizinin kabil olduğu anlaşılmıştır.

Bu nedenle Arhavi İcra Mahkemesinin 25.2.2008 tarih ve 2008/1-1 sayılı ve temyiz talebinin reddi konulu kararının oybirliği ile kaldırılmasına karar verildi.

Arhavi İcra Mahkemesinin 12.2.2008 tarih ve 2008/1-1 sayılı kararının temyiz incelenmesine geçildi.

Gereği düşünüldü;

İhalesi yapılan yerin tapu kaydında cinsi (mesken) olarak yazılıdır.Nitekim satış şartnamesi ve açık artırma tutanağında da ihale konusu yer (bir nolu bağımsız mesken) olarak belirlenmiştir. Bu yerin fiilen işyerine dönüştürülmesi durumunda Kat Mülkiyeti Kanunu gereğince paydaşların onay vermek suretiyle niteliği Yasanın öngördüğü biçimde değiştirilmediği sürece yapılan satış sırasında KDV.nin tapu kaydındaki duruma göre icra müdürlüğünce  hesap edilmesi gerekir. Dairemizin yerleşik uygulaması açıklanan şekildedir.

Somut olayda 29.11.2006 havale tarihli kıymet takdiri raporunda, taşınmazın tapu kaydındaki vasfı açıklanmış, ancak fiili durumda bu yerin işyeri olarak kullanıldığı ifade edildiği için icra müdürlüğünce KDV nin hesabında %18 oranına itibar edildiği görülmüştür.

Bu durumda anılan hesaplamanın tapu kaydı esas alınarak yapılması gerektiği düşünülüp, şikayetin kabulü yerine yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 09.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/27626, Karar No: 2022/1319, Tarih: 16.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/27626 E.  ,  2022/1319 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı (sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...); suçu bildirmeme (sanık ...); fuhuş (sanık ... hakkında mağdureler ... ile ...'ya ve sanık ... hakkında mağdure ...'ya yönelik); insan ticareti (sanıklar ... ile ...)

HÜKÜM : Sanıklar ..., ..., ... ile ...'ın mağdure ...'ya yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyetleri ile sanıklar ... ve ...'ın müsnet suçlardan beraatlerine; sanıklar ... ile ...'in fuhuş (...'ın bir, ...'in ise iki kez), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve insan ticareti suçlarından mahkumiyetlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık ... hakkında suçu bildirmeme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Atılı suçun niteliği gereği doğrudan zarar görmeyen katılan mağdure ile katılan Bakanlık vekillerinin bu suçtan kurulan hükmü temyize hakları bulunmadığından, vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ... hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya içerisinde bulunan İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 28.03.2014 günlü, 1384 sayılı raporunda 2013 yılı Ocak ve Şubat aylarında mağduru bulunduğu olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu belirtilmesine rağmen hangi sanığın eylemi nedeniyle ruh sağlığının bozulduğu veya her birinin eyleminden dolayı ayrı ayrı bozulup bozulmadığının tespit edilememesi karşısında, bu hususta oluşan tereddüt lehe değerlendirilerek adları geçen sanıklar haklarında 5237 sayılı TCK’nın 102/5. maddesinin uygulanamayacağı nazara alınmadan yazılı şekilde hükümler kurulması,

Sanık ...'un mağdureye yönelik nitelikli cinsel saldırı eylemlerini değişik tarihlerde birden fazla gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden müsnet suçtan belirlenen temel cezanın 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi ile artırılması,

Sanık ...'un mağdureye yönelik nitelikli cinsel saldırı eylemlerini değişik tarihlerde birden fazla gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden müsnet suçtan belirlenen temel cezanın 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi ile artırılması,

Sanıklar ... ile ... haklarında insan ticareti ve mağdure ...'ya yönelik fuhuş suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Tüm dosya içeriğine göre sanıkların ruhsal yönden kendisini savunamayacak derecede akıl hastalığı bulunan mağdure ...'yı barındırıp, değişik tarihlerde fuhuş maksadıyla erkeklere temin ederek cinsel ilişkiye girmesini sağlamaları şeklinde sübuta eren eylemlerinin fuhuş, insan ticareti ve ilişkiye giren diğer sanıklarla beraber müşterek fail sıfatıyla işlenen nitelikli cinsel saldırı suçlarını oluşturup, 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı gereğince sanıkların öngörülen ceza miktarı itibarıyla daha ağır yaptırımı içeren nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyetleri ile insan ticareti ve fuhuş suçlarından açılan kamu davalarıyla ilgili hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde bu suçlardan da mahkumiyet hükümleri kurulması,

Sanık ... hakkında mağdure ...'a yönelik fuhuş suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mahkemece atılı suçtan dolayı 5237 sayılı TCK'nın 227/2. maddesi gereğince temel cezanın belirlenmesi sırasında hapis cezası alt sınırdan tayin edilmesine rağmen herhangi bir gerekçe belirtilmeyip, çelişkiye yol açacak şekilde adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle belirlenmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri, katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/356, Karar No: 2020/2614, Tarih: 02.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/356 E.  ,  2020/2614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK'nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığının anlaşılması karşısında, tebliğnamede 2009 takvim yılı yönünden bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş, aynı takvim yılı içinde birden fazla fatura düzenlediği anlaşılan sanık hakkında TCK’nin 43/1. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış ve 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamada, toplanan deliller gerekçeli kararda incelenip, sanığa yüklenen suçların sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonucuna uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebeplerin nitelik ile derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 02.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8888, Karar No: 2011/7298, Tarih: 31.05.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/8888 E.  ,  2011/7298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Muş PTT Merkez Müdürlüğünde sanık ...'ın sorumluluğundaki 4 nolu havale ödeme gişesine ait ahşap para dolabının 16-03-2006 günü öğlen saat 12.30 -13.30 arası meçhul şahıslar tarafından yerinden alınarak hizmet binası bodrum katına götürüldükten sonra kırılan dolap içindeki 25.727.12 TL'nin çalınması olayında; gişe görevlisi olan sanık ...'ın öğlen saatinde, çelik kasa yerine, güvenli olmayan ahşap dolap içinde yüksek miktarda parayı bulundurarak; PTT merkez müdürü olan sanık ... ile şef olan sanık ...'in, çelik kasa yerine güvenli olmayan ahşap dolap içinde ...'ın yüksek miktarda parayı bulundurmasına göz yumup, biriken paranın gün içerisinde vezneye teslimi konusunda gerekli denetim görevlerini yapmayarak; Güvenlik Şefi olan sanık ...'in olay saatinde nöbet mahalinde bulunmayarak ve olayın meydana geldiği gün gişe nöbetçisi olan sanık ...'nın da dikkatsiz olması nedeniyle olayın meydana gelmesine sebebiyet vererek ihmalleri olduğu iddia edilmiş olup;

TCY'nın 257/2. maddesinde düzenlenen ihmali davranışla işlenen görevi kötüye kullanma suçunun oluşması için görevin gereklerini yapmakta ihmal ve ya gecikmeyle beraber, "kişilerin mağduriyetine veya kamunun zararına neden olma ya da kişilere haksız bir kazanç sağlama" öğelerinin gerçekleşmesi zorunlu olduğu gibi, suç kastının varlığı içinde, failin görevi gereği yükümlü olduğu icrai davranışı yapmama ve hareketsiz kalma biçimindeki ihmali davranışını bu bilinç ve iradeyle gerçekleştirmesi yeterli olduğu gözetilerek kastın bulunmadığına dair savunmalar bu yönüyle araştırılarak 5237 sayılı TCY.nın 257. maddesinde öngörülen şekilde, ihmal veya gecikmeyle beraber "kişilerin mağduriyetine veya kamunun zararına neden olma ya da kişilere haksız bir kazanç sağlama" hususları araştırılıp, tartışılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken "çalınan paralar sebebiyle oluşan kamu zararının sanıkların davranışları sonucu değil, bizatihi sanıkların irade ve hareketleri dışında dava dışı 3.kişi yada kişilerin iradesine dayanan hırsızlama hareketinden kaynaklanıp, sanıkların hareketi ile netice arasında nedensellik bağı bulunmayıp,sanıkların bu neticeye yönelen kasıtlarının bulunmadığı ve suçun unsurlarının oluşmadığı" biçiminde sanıkların eylemlerini sadece hırsızlık suçuna yönelik illiyet bağıyla sınırlayan yetersiz ve yasal olmayan gerekçeyle beraat kararları verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 31.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6331, Karar No: 2016/4534, Tarih: 21.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/6331 E.  ,  2016/4534 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 53/1, 58/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay tarihinde geceleyin 00.10 sıralarında lise kavşağında koyu renkli bir aracın beklediği ve havaya silahla ateş ettiğinin ihbar edilmesi üzerine, polis ekibinin lise kavşağına gittiği, herhangi bir aracın olmadığını; ancak ... Sokak üzerinde bir jipin sol şeritte orta refüje yakın vaziyette durduğunu görüp aracın yanına gittiklerinde, sürücü koltuğunda sanığın bulunduğunu, ön koltukta... isimli şahsın, arka koltukta ise sanığın yeğeni olan ...'ün bulunduğunu tespit edip, 15.08.2014 tarihli tutanağı düzenledikleri, sanığın alınan doktor raporunda 2,51 promil alkollü olduğunun tespit edilmesi üzerine sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu yönünden başlatılan soruşturma kapsamında, soruşturma aşamasında dinlenen tanık ...'ün beyanında kendi sevk ve idaresindeki araç ile sanık ile birlikte gezerken,... Sokakta...'nun yanlarına geldiğini, kendisinin şoför mahallinde olduğunu, sağdan araç geçtiği için sol şeritte durduğunu, araçtan indiklerini, dayısının ... ile konuşurken yere eğilip yerden bir silah aldığını ...'nın “ne yapıyorsun” diyerek silahı aldığı sırada silahın patladığını, bunun üzerine dayısının araca tekrar bindiğini; ancak şoför koltuğuna oturduğunu, aracı çalıştırmadan beklerken polislerin geldiğini belirttiği, benzer şekilde, soruşturma aşamasında dinlenen...'nun beyanında, olay günü sanığın aracını... Sokakta görünce yanına gittiğini, aracı ...'ün kullandığını belirttiği, sanığın soruşturma aşamasındaki savunmasında bu beyanları doğruladığı, olay günü aracı ...'ün kullandığını, kendisinin ise araçta alkol aldığını ve sonrasını hatırlamadığını belirtip kovuşturma aşamasında da aracı kullanıp kullanmadığını hatırlamadığını beyan etmesi karşısında, öncelikle soruşturma aşamasında dinlenen tanıklar ... ve...'nun tanık sıfatıyla duruşmalara davet edilip, olay günü sanığın aracı kullanıp kullanmadığının sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de,

Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15522, Karar No: 2015/1446, Tarih: 29.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/15522 E.  ,  2015/1446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BULANIK SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2013/129-2013/269

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında düzeltim isteğine ilişkindir.

Davacı, kök miras bırakanlarından İ..B..’nin paydaşı ve maliki olduğu 1815, 1816, 285, 289, 323, 1702, 1703, 290 ve 892 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında kök murisin “H..A..” olan baba adının hatalı olarak “A..”, kök murisi H..B..’nin paydaşı olduğu “1815, 1816, 285, 289, 323, 1702, 1703” parsel sayılı taşınmazlarda P.. olan baba adının ise hatalı olarak C.. şeklinde yazıldığını ileri sürerek, maliklerin baba adının nüfus kaydına göre düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davaya karşı beyanda bulunmamıştır.

Mahkemece; iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu tür işler, 6100 sayılı HMK’nin 382/2-ç-1 maddesi gereğince çekişmesiz yargı usulüne göre sulh hukuk mahkemesinde ve taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan, aynı Kanunun 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde görülür. Tapuda kayıt düzeltilmesi ve tespit taleplerini, tapu maliki ile mirasçıları isteyebilir.

Bunun yanı sıra, 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu işlerin, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak talep eden kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

HMK'nin geçici birinci maddesi gereğince “Bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmayacağından” kanunun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra yapılan taleplerin tapu müdürlüğüne ilgili sıfatıyla yöneltilerek yapılması gerekir.

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir: