muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4122, Karar No: 2013/13757, Tarih: 09.10.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/4122 E.  ,  2013/13757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiracılık sıfatının tesbiti-Muarazanın önlenmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kiracılık sıfatının tesbiti ve muarazanın önlenmesi davasına dair karar, davalı ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira ilişkisinin tespiti ve kiracılık sıfatına yapılan müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; Davacının 2006 yılında Milli Emlak Dairesi Başkanlığının yapmış olduğu ihale ile “... Eğitim ve Araştırma Hastanesi meydan kafeteryayı” 5 yıl süreli olarak kiraladığını, bu süre içerisinde kafeteryanın kiralanması konusundaki yetkinin hastane başhekimliğine verildiğini, ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi Başhekimliği tarafından 08.08.2011 tarihli bildirim ile Sağlık Bakanlığı ile Maliye Bakanlığı arasında imzalanan 15.06.2011 tarihli protokol gereği kira sözleşmesinin bittiği, bundan sonra ihale sonucuna göre kiralama işleminin yapılacağı, ihale sonuçlanıncaya kadar bir önceki sözleşmedeki kira bedellerinin döner sermaye saymanlığına ödenerek makbuzlarının idareye ibraz edilmesinin istenildiğini, bu suretle işyerinin aynı şekilde kullanılmaya devam edileceğinin kabul edildiğini, davalı hastane tarafından 08.08.2011 tarihinde yapılan bildirim ile kira sözleşmesinin belirsiz süreli ancak ihale tarihine kadar yenilendiğini, ancak 27.09.2011 tarihli bildirim ile kira sözleşmesinin feshi ile 2886 sayılı yasa 75 maddesi gereği 15 gün içinde işyerinin tahliyesinin istenildiğini, hiçbir gerekçe gösterilmeden tahliye istenilmesinin haksız ve hukuka aykırı olduğunu belirterek kiracılık sıfatının tespitine karar verilmesini istemiştir. Davalı idare; 29.04.2006 başlangıç tarihli 5 yıl süreli kira sözleşmesinin 28.04.2011 tarihinde sona erdiğini, Sağlık Bakanlığı ile Maliye Bakanlığı arasında yapılan 15.06.2011 tarihli protokolle işletme hakkının Sağlık Bakanlığının ilgili kurumlarına devredildiğini, Sözleşme süresinin sona ermesinden sonra davalı hastane baştabipliğinin 08.08.2011 tarihli yazısı ile protokole işaret ederek ihale ile yeniden kiralamanın yapılacağını, 26.09.2011 tarihli yazı ile başka bir amaçla kullanılacağından sözleşmenin feshi ile 15 gün içinde işyerinin tahliye ve tesliminin talep edildiğini, idarenin sözleşmeyi tek taraflı feshetme ve tahliye hakkına sahip olduğunu, davacının kiracılık sıfatının sözleşmenin hitamı ile son bulduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında 29.04.2006 başlangıç tarihli 5 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme ile ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinde bulunan meydan kafeterya işletilmek üzere davacıya kiraya verilmiştir. Davalı ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi Başhekimliği tarafından 08.08.2011 tarihli bildirim kira sözleşmesinin uzatılacağı değil aksine yeni ihale yapılıncaya kadar davacı fuzuli şagil durumunda olacağından oturulan süre için bedel ödenmesine yönelik olup bu bildirimden sonra gönderilen 26.09.2011 tarihli ihtar yazısı ile de 209 sayılı kanuna eklenen (ı) bendi gereğince Sağlık Bakanlığı ile Maliye Bakanlığı arasında imzalanan 15.06.2011 tarihli protokol gereği hastanede bulunan kantin ve kafeteryanın işletme hakkı davalı idareye verildiğinden 2886 sayılı yasa 75 maddesi gereği 15 gün içinde işyerinin tahliyesi istenmiştir. İki ihtar birlikte değerlendirildiğinde davalı idarenin sözleşmeyi yenileme iradesi bulunduğu kabul edilemez. Açıklanan nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kiracılığın tespitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 09/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/175, Karar No: 2021/701, Tarih: 29.12.2021

**Ceza Genel Kurulu         2019/175 E.  ,  2021/701 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : (Kapatılan)14. Ceza Dairesi

Sanıklar ... ve ...’ın katılan ... ve mağdur ...’ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK’nın 109/2, 109/3-b-d, 62 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına ilişkin ... Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 19.03.2013 tarihli ve 862-81 sayılı hükümlerin sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 13.12.2017 tarih ve 1268-6406 sayı ile gerekçeli kararın mağdur ...'ya tebliğ edilmediği takdirde tebliği ile mağdur tarafından temyiz edildiği takdirde ek tebliğname düzenlenmesi ve gerekçeli kararda imza eksikliği bulunması nedenleriyle dosyanın Yerel Mahkemeye tevdiine karar verilmiş, mağdur ... tarafından temyiz edilmeyen karardaki imza eksikliğinin giderilmemesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 19.03.2018 tarih ve 1510-1973 sayı ile dosyanın tekrar Yerel Mahkemeye tevdiine karar verilmiş, anılan eksikliğin giderilmesinden sonra dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 10.09.2018 tarih ve 5067-5064 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 30.12.2018 tarih ve 93821 sayı ile;

"...İtirazımızın konusu, sanıklar ... ve ...'nın müsnet Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediklerine dair, dosya içeriğinde kesin nitelikli kanıt bulunmadığından beraatlerine karar verilmesi, kabule göre de sanıklar hakkında 5237 s TCK nun 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine ilişkindir.

Şöyle ki;

Mahkeme gerekçe kısmındaki kabulünde, polis memuru olan sanıkların... İlçe Emniyet Müdürlüğü Ekipler Amirliğinde görev yaptıkları, mağdurlar ... ve ...'ın ise aynı yerde bulunan 23. Motorlu Piyade Alayında askerlik görevini yapmakta oldukları, suç tarihinde askeri birliğin bulunduğu bölgede devriye görevini yapan sanıkların, çarşı izni için dışarıya çıkan mağdurları durdurarak GBT sorgulaması yaptıkları ve bu sırada bilinmeyen bir nedenle aralarında tartışma çıkığı, tartışma sırasında sanıkların mağdur ...'a 'piç' diyerek ... attıktan sonra mağdurları ekip otosuna bindirip, boş bir alana götürerek araç içerisinde darp ettikleri ve BTM ile giderilebilir şekilde yaraladıkları, bilahare yakınlardaki bir benzin istasyonuna götürüp serbest bıraktıkları belirtilerek, sanıkların mağdur sayısınca Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

Mahkemenin kabulü bu şekilde olmakla birlikte, aşağıda izah edileceği üzere atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğine ilişkin kuşkular mevcuttur.

Olay tarihinin 17/07/2011 olmasına ve mağdurların asker olup olayın önemine binaen derhal amirlerine bilgi vermeleri gerekmesine rağmen, ancak dört gün sonra adli mercilere müracaatta bulunmuşlardır.

Mahkemenin kabulü bu şekilde olmakla birlikte, aşağıda izah edileceği üzere atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğine ilişkin kuşkular mevcuttur.

Olay tarihinin 17/07/2011 olmasına ve mağdurların asker olup olayın önemine binaen derhal amirlerine bilgi vermeleri gerekmesine rağmen, ancak dört gün sonra adli mercilere müracaatta bulunmuşlardır.

Mağdurların müracaatları üzerine Cumhuriyet Savcılığınca başlatılan soruşturmada olayın faillerinin tespiti açısından ilgili emniyet biriminden görevli tüm personelin fotoğraflı isim listesi istenmiş, teşhis işlemi bu birimden gelen ve içeriğinde personele ait, çok küçük ebattaki vesikalık fotoğrafların bulunduğu fotokopi kağıt parçası üzerinden yaptırılmış, mağdurlar yanılma payı oldukça yüksek, bu niteliksiz belge üzerinde yaptıkları yüzeysel gözlemle sanıkları teşhis ettiklerini beyan etmeleri üzerine, esasen imkan dahilinde olmasına rağmen, başkaca teşhis yöntemlerine (canlı teşhis) tevessül edilmeksizin, eylemi gerçekleştiren kişilerin sanıklar olduğu iddiasıyla haklarında kamu davası açılmıştır.

Kovuşturma aşamasında da sanıklarla mağdurlar hiç yüz yüze getirilmemiş, sanıklar mağdurlara kesin ve net bir biçimde teşhis ettirilmemiş, mağdurlardan yalnızca Recep'in ifadesine istinabe yoluyla başvurulmuş, bunda da istinabe evrakına sanıkların teşhise elverişli fotoğrafları eklenmediğinden teşhis yaptırılamamış, mağdur ... ise hiç dinlenmemiştir.

Sanıkların suç tarihinde mağdurları nereden aldıkları ve nereye götürdükleri, aradaki mesafenin ve mağdurların alıkonulduğu iddia edilen sürenin ne kadar olduğu mahkemece mağdurlara açıklattırılmadığı gibi, mağdurların araç içinde dövüldükleri iddiası dikkate alındığında, zaten araç içinde kolayca darp edebilecekleri mağdurları, daha riskli olmasına rağmen, neden uzağa götürmeleri gerektiği de mağdurlardan sorulmamıştır. Oysa kabule göre darp olayı henüz GBT sorgusu için mağdurlar durdurulduğunda çıkan tartışma üzerine başlamış ve araç içerisinde devam etmiştir. Bu durumda atılı suçun oluşabilmesi bakımından mağdurların özgürlüklerini kısıtlayıcı hareketlerin nelerden ibaret olduğu net bir şekilde ortaya konulmalı, mağdurların olay yerinden bir başka yere götürülüp götürülmedikleri, başka yere götürme eyleminin, aradaki mesafe de gözetilerek, aynı zamanda özgürlüğü kısıtlama amacına yönelik olup olmadığı, yine alıkonuldukları sürenin de atılı suçun oluştuğunun kabulünü gerektirecek boyutta olup olmadığı hususları açıklığa kavuşturulmuş olmalıdır. Mağdurlar hakkında düzenlenen adli raporlardan anlaşılacağı üzere mağdurlarda ekimoz tespit edilmişse de, ekimozların niteliği ve sayıları gözetildiğinde, mevcut darp bulguları, mağdurların iddia ettiği gibi her iki sanık tarafından elverişli ortam sağlanıp, copla uzun süre vurularak gerçekleştirildiği iddiası ile örtüşmemektedir. Zira bu durumda daha fazla bedensel zararın oluşmasının gerekeceği açıktır.

Mağdurlar soruşturma aşamasında verdikleri ifadelerinde sanıkların kullandığı ekip otosunun plakasının.....olduğunu beyan etmişler, ancak... İlçe Emniyet Müdürlüğünün 11/08/2011 tarihli cevabi yazısında belirtilen plaka sayısında bir ekip otosunun bulunmadığı bildirilmiştir.

Sanıklar tüm aşamalarda verdikleri savunmalarında olayın gerçekleştiği kışla önünde devriye görevi yaptıklarını, çarşı iznine çıkan askerlerin zaman zaman uyuşturucu madde kullandıklarını, bu nedenle bu kişileri yakalayıp komutanlarına teslim ettiklerini, bundan dolayı mağdurların kendilerine iftira attıklarını beyan etmişler ve atılı suçlamayı reddetmişlerdir.

Olayın tek görgü tanığı olan ..., soruşturma aşamasında alınan beyanında sanıklarla birlikte bir süre aynı ekipte çalıştığını, ancak böyle bir olaya tanık olmadığını söylemiş, kovuşturma aşamasında ise dinlenmemiştir.

Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediklerine ilişkin kuşku sınırlarını aşan nitelikte kanıt elde edilemediğinden 5271 sayılı CMK nun 223/2-e maddesi uyarınca beraatlerine karar verilmesi gerekmektedir.

Kabule göre de;

Sanıkların görevlerini ifa ettikleri sırada, belirlenemeyen bir nedenle mağdurlarla aralarında tartışma çıkması ve bu tartışmayı hangi tarafın başlattığının tespit edilememesi karşısında, Yargıtay'ın yerleşik içtihatları da nazara alınarak hakkaniyet gereği haklarında 5237 s TCK nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gereklidir. Yukarıda açıklandığı üzere sanıklar hakkında atılı Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediklerine dair dosya içeriğinde her türlü kuşkudan uzak ve kesin nitelikte kanıt bulunmadığından beraatlerine karar verilmesi gerekirken, mahkumiyetlerine hükmolunması ve kabule göre de sanıklar hakkında 5237 s TCK nın 29. maddesinin tatbik edilmemesi usul ve kanuna aykırıdır." görüşüyle itiraz kanun yoluna müracaat etmiştir.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 25.12.2019 tarih ve 1-7590 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanıklar hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraz mercisince itirazın reddine karar verilmek suretiyle kesinleşmiş olup itirazın kapsamına göre inceleme sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1-Sanıklara atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun sabit olup olmadığı,

Sabit olduğunun kabulü hâlinde;

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1-Sanıklara atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun sabit olup olmadığı,

Sabit olduğunun kabulü hâlinde;

2- TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkin ise de; öncelikle Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 10.09.2018 tarihli kararında sanıkların mağdurlara karşı eylemleri nedeniyle ayrı ayrı iki kez mi yoksa ayrı ayrı bir kez mi kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetlerinin onandığına ilişkin bir açıklık bulunmadığından Özel Dairenin onama kararının kapsamı belli olmaksızın Ceza Genel Kurulunca inceleme yapılmasının mümkün olup olmadığının değerlendirilmesi gerekmiş, bu konuda bir tereddüt bulunmadığı sonucuna varılarak ön sorunun aşılması üzerine uyuşmazlık konularının görüşülmesi sırasında Ceza Genel Kurulu Başkanınca sanıklara atılı suçun sabit olduğunun kabulü hâlinde ayrıca sanıklar hakkında TCK'nın 110. maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının belirlenmesi gerektiğinin ileri sürülmesi nedeniyle bu husus da ayrı bir uyuşmazlık konusu olarak ele alınmıştır.

İncelenen dosya kapsamından;

Mağdurlar tarafından 19.07.2011 tarihinde ... Cumhuriyet Başsavcılığına hitaben yazılan dilekçede; 17.07.2011 tarihinde çarşı iznine çıktıklarını, 2 polis memuru tarafından GBT sorgulamasının yapıldığını, ardından polis otosuna bindirildiklerini, ıssız bir alana götürülerek darbedildiklerini, kimliği bilinmeyen 3 polis memuru tarafından Sümer Caddesi, Sarıgazi, ...’da GBT sorgulaması yapıldığını, arkalarında bulunan bir kişinin polise bağırması sonucu polislerin sinirlendiğini ve göğüslerine yumruk attıklarını, kimliklerini sorduklarını, ağır hakaretlerde bulunduklarını, polislere suçlu olmadıklarını söyleyip kendilerine bu şekilde davranılmasının sebebini sorduklarını, bunun üzerine söz konusu fena muamelelerin şiddetlendiğini, dövülerek polis otosuna bindirildiklerini, ıssız bir araziye götürülüp darbedildiklerini, yüzlerine polisler tarafından biber gazı sıkıldığını, Recep Barış’ın biber sıkıldıktan sonra sağ omzundan copla darbedildiğini, ...’a ise ... atılarak kafasını ekip otosuna vurmasına neden olunduğunu, polislere onlardan şikâyetçi olacaklarını söylemeleri üzerine herhangi bir kötü muamelede bulunmayan üçüncü polis memurunun araya girerek kendilerini Sümer Caddesinde bulunan benzin istasyonunun önüne bırakmalarını sağladığını, çarşı izninden döndüklerinde durumu nöbetçi amire bildirdiklerini, ardından GATA’ya gönderildiklerini, darbedildiklerinin anlaşılması üzerine rapor verildiğini bildirdikleri,

19.07.2011 tarihinde ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünce mağdur ... hakkında düzenlenen rapora göre; GATA Haydarpaşa Eğitim Hastanesinin 17.07.2011 tarihli raporunda; hafif derecede darp ile uyumlu bulgular izlendiğinin belirtildiği, yapılan muayenede; sırtta sağ lomber bölge üzerinde 2x3 cm uzunluğunda ekimoz görüldüğü, yaralanmasının basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu,

19.07.2011 tarihinde ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünce mağdur ... hakkında düzenlenen rapora göre; GATA Haydarpaşa Eğitim Hastanesinin 17.07.2011 tarihli raporunda; hafif derecede darp ile uyumlu bulgular olduğunun belirtildiği, yapılan muayenede; sağ omuz başı orta yüzde 6x1 ve 3x1 cm uzunluklarında ekimoz görüldüğü, yaralanmasının basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu,

29.07.2011 tarihinde ... Cumhuriyet Başsavcılığınca mağdur ...’ın şikâyet dilekçesinde belirttiği 17.07.2011 tarihinde görevli emniyet memurlarının kimlik bilgilerinin istenildiği, Sancaktepe İlçe Emniyet Müdürlüğünce 18.09.2011 tarihli yazının ekinde 19 kişilik isim listesi ve listedeki kişilerin üniformalı vesikalık fotoğraflarının gönderildiği,

11.08.2011 tarihinde... İlçe Emniyet Müdürlüğü tarafından Asayiş Büro Amirliğine gönderilen yazıda; Sancaktepe Ekipler Amirliğine bağlı plakası 34 AA ile başlayıp 6456 ile biten veya bu plakaya benzer kod numaralı ekip otosunun mevcut olmadığının, Sümer Caddesinde herhangi bir benzin istasyonunun bulunmadığının, sistemsel anlamda GBT sorgusunun hangi adreste yapıldığının belirlenemediğinin bildirildiği,

07.04.2012 tarihinde... Kaymakamlığınca ... Cumhuriyet Başsavcılığına hitaben yazılan yazıda; 17.07.2011 tarihinde mağdurlar hakkında herhangi adli veya idari bir işlem tesis edilmediğinin belirtildiği,

22.10.2012 tarihinde ... İl Emniyet Müdürlüğünce ... 1. Asliye Ceza Mahkemesine yazılan yazıda; ... Önleyici Hizmetler Şube Müdürlüğü ...Ekipler Amirliğine bağlı 34 araca ait plaka numaralarının gönderildiği, gönderilen plaka numaraları arasında.... ile biten bir plaka numarasının olmadığı,

15.04.2013 havale tarihli sanıklar müdafisinin gerekçeli temyiz dilekçesinin ekinde ... Valiliği İl Polis Disiplin Kurulunun 28.02.2012 tarihli kararının bulunduğu, karara göre; 10.08.2011 tarihinde disiplin soruşturmasına başlanıldığı, ...

15.04.2013 havale tarihli sanıklar müdafisinin gerekçeli temyiz dilekçesinin ekinde ... Valiliği İl Polis Disiplin Kurulunun 28.02.2012 tarihli kararının bulunduğu, karara göre; 10.08.2011 tarihinde disiplin soruşturmasına başlanıldığı, ...

, ... ile sanıklar ... ve ... hakkında disiplin soruşturması yapıldığı, .... üzerinde Total benzin istasyonunun olmadığı, 500 metre yakınında Eski ... Caddesi üzerinde Total benzin istasyonun bulunduğu, benzin istasyonu yetkilileriyle yapılan görüşmede; öyle bir olayı hatırlamadıklarını, kamera kayıt sisteminin bulunduğunu ancak 17.07.2011 tarihli kayıtların olmadığını belirttikleri, alayın karşısında bulunan Shell benzin istasyonuna gidilerek, oradaki yetkililerle yapılan görüşmede; öyle bir olayı hatırlamadıklarını, 17.07.2011 tarihli görüntü kayıtlarının bulunmadığını belirttikleri, Sancaktepe İlçe Emniyet Müdürlüğü hizmetlerinde 94 656 kod numaralı ekipte polis memurları ... Ünal ve ... Büyükbayram’ın görevli olduğu, Meclis Mahallesinde görev yaptıkları, ifadelerinde; ekipte iki kişi olarak görev yaptıklarını, bahse konu şahıslarla karşılaşmadıklarını beyan ettikleri, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca yaptırılan fotoğraf teşhisinde mağdurların sanıklar ... ve ...’ı fotoğraf üzerinden teşhis ettikleri, polis memurları ..., ... ve ...’in olay günü 08.00-19.00 saatleri arasında 94 657 kod numaralı ekipte görev yaptıkları, polis memurlarının ifadelerinde; kışlada izne çıkan askerlerin zaman zaman uyuşturucu ve bali kullandıklarını, zaman zaman izne çıkan askerler hakkında işlem yaptıklarını, bahse konu olayı kesinlikle yaşamadıklarını, yaşadıkları takdirde evrak tanzim edip gerekli işlemi yapacaklarını belirttikleri, yapılan değerlendirmelerde mağdurların görevli polis memurları tarafından darbedildiğine, kötü muamele gördüklerine dair iddialarını ispatlayıcı müspet bir delil bulunmadığı, adı geçen görevlilerin disiplin yönünden kusursuz oldukları, bu nedenle ceza tayinine mahal olmadığı kanaatine varılarak dosyanın il makamına sunulmasına karar verildiği,

Uyap kayıtlarında nüfus kayıt örneğinin incelenmesinde; tanık ...'in ... ili İliç ilçesi doğumlu olduğu,

Uyap kayıtlarında nüfus kayıt örneğinin incelenmesinde; tanık ...'in ... ili İliç ilçesi doğumlu olduğu,

Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ... ve mağdur ...'ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK’nın 109/1-2-3 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle iddianame düzenlendiği, iddianamede kasten yaralama suçuna ilişkin TCK'nın 86/2 ve 86/3-c olarak belirlenen sevk maddelerinin yanında parantez içinde "2 kez" ibaresinin bulunduğu, Yerel Mahkemece 19.03.2013 tarihli kararında; "Polis memuru olan Sanıkların Olay günü ve tarihinde... İlçe Emniyet Müdürlüğü Ekipler Amirliğinde polis memuru olarak görev yaptıkları devriye görevi yaptıkları sırada 23. motorlu piyade alayında askerlik görevini yapmakta olan ancak o gün çarşı iznine çıkan Müştekiler ... ve ...'yı durdurup GBT sorgulaması yaptıkları, kimlik istemeleri üzerine ...'nın 'günde 10 defa kimlik istiyorsunuz' demesi üzerine polis memuru sanıkların 'piç' diyerek her iki Müştekiye ana avrat küfürde bulundukları ve Burağa ... attıkları, ardından Müştekileri zorla ekip aracına bindirerek boş bir alana götürüp burada araç içerisinde cop kullanarak her iki Müştekiyi doktor raporunda belirtilen şekilde kasten yaraladıkları ve daha sonra bir benzin istasyonunun yakınına götürüp bıraktıkları ve haklarında herhangi bir işlemde yapmadıkları, her iki Müştekinin Sanıklardan şikayetçi oldukları ve Sanıkların üzerlerine atılı Hakaret, Cebir Tehdit kullanarak müştekileri hürriyetinden yoksun kıldıkları ve her iki müştekiyi ayrıca dövmek suretiyle kasten yaralama suçlarını işledikleri sabit görüldüğünden TCK 125/1-4, 109/1-2-3, TCK 86/2(iki kez) maddeleri gereğince cezalandırılmaları cihetine gidilmiş, Sanıkların kişilikleri yargılama sürecindeki olumlu tutum ve davranışları nedeniyle cezalarında TCK 62. md gereğince indirim uygulanarak daha önce suç işlememiş oluşları ve suç işlemekten çekinecekleri yönünde kanaat oluştuğundan Sanıklara verilen hakaret ve kasten yaralama suçlarından verilen cezaların CMK 231. md gereğince Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılmasın, Sanıkların her iki Müştekiye yönelik cebir tehdit kullanmak suretiyle hürriyetlerinden yoksun kılma suçundan verilen sonuç ceza miktarı nedeniyle TCK 50-51 ve CMK 231. maddelerinin uygulanamayacağı görüş ve kanaatiyle aşağıdaki hüküm kurulmuştur." gerekçesine yer verildiği,

Hüküm kısmında ise;

"…2- Polis memuru olan Sanıkların her iki müştekiyi cebir tehdit kullanarak hürriyetlerinden yoksun kılma suçunu işledikleri subut bulduğundan Sanıkların eylemine uyan TCK'nun 109/1-2 md gereğince suçun işleniş biçini dikkate alınarak asgari hadden hareketle takdiren 2'şer yıl hapis cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına,