muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/609, Karar No: 2024/3841, Tarih: 13.05.2024

....Ltd. Şti.'nin davalı şirkette ortak sıfatını koruduğuna ilişkin de karar verildiğini, davalı şirketin hukuka aykırı bir şekilde tür değiştirme işlemi neticesinde 10.02.2018 tarihli Olağanüstü Genel Kurul toplantısı ile 66.608,00 TL tutarındaki şirket sermayesini, orantısız bir şekilde 10.583.392,00 TL arttırarak 10.650.000,00 TL'ye çıkartılmasına ilişkin kararın da kanuna, usule ve esasa aykırılık teşkil ettiğini, davalı şirket, bahse konu 10.02.2018 tarihli kararı ile müvekkiline yeni pay alma hakkını kullanılması için bildirimde bulunmuş ve ilgili sermaye taahhütlerinin yatırılması noktasında pay sahiplerine süre verdiğini, bunun üzerine müvekkilinin, işbu orantısızlık ve hakkaniyete aykırılık sebebiyle davalı şirketten iki ay sürelik ek mehil talep etmişse de müvekkilin talebi davalı şirket tarafından "pay sahiplerine verilen sürenin makul olduğu" gerekçesi ile reddedildiğini, netice itibariyle, hukuka aykırı bir şekilde tür değişikliği kararı alan davalı şirketin sermaye artırımına yönelik almış olduğu kararın da hukuka aykırı olduğunu, davalı şirket, sermaye artırımına ilişkin almış olduğu kararının icrasını ise pay sahiplerinden hayatın olağan akışına ve basiretli tacirliğe uymayacak şekilde oldukça kısa bir süre içerisinde yerine getirmesini talep etmekle dürüstlük kurallarına ve yasaya, esasa ve usule aykırı davrandığını, gerek ilk derece mahkemesi kararının gerekse istinaf mahkemesi kararlarının kabulünün mümkün olmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, sermaye artırımına iştirak nedeniyle taahhüt edilen sermayenin ödenmesi için ek mehil verilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8060, Karar No: 2008/9762, Tarih: 25.09.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/8060 E.  ,  2008/9762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, dava dilekçesinde 1977 olan doğum yılının 1979 olarak düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece, davacı ...'in 03.10.1977 olan doğum tarihi 03.10.1979 olarak düzeltilmişse de, adı geçen kişi nüfusa 01.01.1977 tarihinde kaydedilmiştir. Bir kişinin doğmadan nüfusa kaydı söz konusu olamayacağından bu suretle bir düzeltme nüfus kayıtlarında çelişki yaratacaktır.

Hakim, nüfus kayıtlarında düzeltme yapılmasına karar verirken bu kayıtlar arasında çelişki yaratmamak ya da yaşamın olağan akışına ters düşecek durumlara yol açmamaya özen göstermek durumundadır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/37310, Karar No: 2018/21878, Tarih: 11.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/37310 E.  ,  2018/21878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (...) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalıların oluşturduğu adi ortaklık bünyesinde çalıştığını, haklı sebep olmadan sözleşmesinin feshedildiğini belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliler ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı ... İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı ... Kanunu'nun 46'ncı maddesinde, işçinin tatil gününden önce aynı Yasanın 63'üncü maddesine göre belirlenmiş olan ... günlerinde çalışmış olması koşuluyla, yedi günlük zaman dilimi içinde yirmidört saat dinlenme hakkının bulunduğu belirtilmiş, işçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46'ncı maddenin ikinci fıkrasında hüküm altına alınmıştır.

Hafta tatili izni kesintisiz en az yirmidört saattir. Bunun altında bir süre haftalık izin verilmesi durumunda, usulüne uygun şekilde hafta tatili izni kullandığından söz edilemez. Hafta tatili bölünerek kullandırılamaz. Buna göre hafta tatilinin yirmidört saatten az olarak kullandırılması halinde hafta tatili hiç kullandırılmamış sayılır.

Somut olayda, dosya içerisinde bulunan davacı imzasını taşıyan bazı izin formlarına göre davacının hafta tatili adı altında birer gün izin aldığı anlaşılmakta olup, hafta tatili hesabında kullanılan bu izinlerin mazeret izni niteliğinde olduğu gerekçesiyle değerlendirme dışı bırakılması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililerine iadesine, 11.10.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1741, Karar No: 2018/3915, Tarih: 26.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/1741 E.  ,  2018/3915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile)Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

11.01.2011 tarihinde 6099 Sayılı Kanunun 3. maddesiyle 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine eklenen 2. fıkraya göre; "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır". Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin bilinen adreste tebligat başlıklı 16/2. maddesinde "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır" denilmiştir.

Yukarıda açıklanan kanun ve yönetmelik hükümlerine göre öncelikle bildirilen adrese tebligat çıkarılacak, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde ise, bu kez muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre çıkarılacaktır. Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddelerini farklı şekilde yorumlayarak muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine başka adresi bilinmiyor diyerek doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması doğru olmaz. Bu davranış Anayasanın 36. maddesine aykırı olur ve muhatabın savunma hakkının kısıtlanması anlamına gelir.

Mahkemece, davalı erkeğin bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan mernis adresine Tebligat Kanunun 21/2. maddesi uyarınca tebliğ edilmiştir. Bu durumda yapılan tebliğler usulsüz olup, davalının savunma hakkı kısıtlanmıştır. O halde mahkemece öncelikle dava dilekçesi, ön inceleme duruşma günü ve tahkikat duruşma günü tebligat zarfında mernis adresi olduğu belirtilmeksizin davalının adresine tebliğ için gönderilmesi, şayet tebligatın yapılamaması halinde Tebligat Kanununun 10/2. maddesi uyarınca sistemdeki adresin bilinen son adres olduğu kabul edilerek buna göre (Tebligat Kanunu md.21/2) tebliği ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden tebligatların doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre çıkartılması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair yönden incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.03.2018(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/7218, Karar No: 2011/8285, Tarih: 13.07.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/7218 E.  ,  2011/8285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ... Sistemleri San. Tic. AŞ vd. aleyhine 27/07/2004 gününde verilen dilekçe ile ölümlü ve yaralamalı trafik kazasından doğan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/01/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar ile davalı ... ... Sistemleri AŞ vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2)Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

a)Dava, trafik kazası sonucu davacıların destekleri ile davacılardan 3 kişinin yaralanması nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece davanın bir bölümünün kabulüne karar verilmiş, karar davacılar ile davalı ... ... Sistemleri A.Ş tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ... yaralanması nedeniyle manevi tazminat isteminde bulunmuştur. Yerel mahkemece, istek olduğu halde bu konuda olumlu olumsuz herhangi bir karar verilmemiştir. HUMK'nun 388.maddesi gereğince hakim istek kalemleri hakkında sıra numarası ile taraflara yüklenen borç ve tanınan hakları açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde göstermesi gerekir. Adı geçen davacı yaralanması nedeniyle manevi tazminat istediğine göre bu yönde bir hüküm kurulmamış olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

b)Davacılar 11 kişi olup her davacının istemiş olduğu maddi ve manevi tazminatların kabul edilen miktarları üzerinden yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca ayrı ayrı vekalet ücreti verilmesi gerekirken maddi ve manevi tazminatların toplamı üzerinden daha az vekalet ücretine karar verilmiş olması da ayrı bir bozma nedenidir.

2010/7218-2011/8285

3)Davalı ... ... Sistemleri A.Ş'nin diğer temyiz itirazlarına gelince;

a)Davacı...eşi ...'in ölümü nedeniyle manevi tazminat isteminde bulunmuştur. Olay 5.8.2002 tarihinde meydana gelmiştir. Davalı sürücü olayda 8/8 kusurludur. Davacının destek zararı araç sigortası tarafından karşılanmıştır. Davacı...eşinin ölümünden sonra 25.11.2004 tarihinde 2.kez evlenmiş, 9.11.2005 tarihinde de boşanmıştır. Davacı eşinin ölümü nedeniyle 15 milyar lira manevi tazminat istemiş, yerel mahkemece 10 milyar manevi tazminat takdir edilmiştir.

a)Davacı...eşi ...'in ölümü nedeniyle manevi tazminat isteminde bulunmuştur. Olay 5.8.2002 tarihinde meydana gelmiştir. Davalı sürücü olayda 8/8 kusurludur. Davacının destek zararı araç sigortası tarafından karşılanmıştır. Davacı...eşinin ölümünden sonra 25.11.2004 tarihinde 2.kez evlenmiş, 9.11.2005 tarihinde de boşanmıştır. Davacı eşinin ölümü nedeniyle 15 milyar lira manevi tazminat istemiş, yerel mahkemece 10 milyar manevi tazminat takdir edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Kaza tarihi, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, davacının eşinin ölümü nedeniyle duyduğu üzüntü ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt seviyede tazminata karar verilmesi gerekir. Karar bu nedenle de bozulmalıdır.

b)Reddedilen manevi tazminatlar üzerinden davalılar yararına hüküm altına alınan vekalet ücretleri yanlış hesaplanmıştır. Her bir davacı yönünden reddedilen manevi tazminatlar üzerinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 10/2 maddesi uyarınca davalılar yararına vekalet ücretine karar verilmemiş olması ayrı bir bozma nedenidir.

c)Davacılardan ...'ın yaralanması nedeniyle üç tane bilirkişi raporu alınmıştır. 11.6.2007 tarihli 1.bilirkişi raporunda davacı ...'ın %29 maluliyeti nedeniyle 12.411,92 TL işgücü kaybı olduğu belirlenmiş, davacılar vekili 15.11.2007 tarihli duruşmada bu rapora bir diyeceği olmadığını bildirmiştir. Davalı şirketin itirazı üzerine 31.3.2008 tarihinde alınan 2.bilirkişi raporunda davacının aktif çalışma dönemini tamamladığı, pasif dönem içinde her hangi bir zararı bulunmadığından işgücü kaybı olmadığı belirtilmiştir. Davacıların bu rapora itirazı üzerine mahkemece 2.1.2009 tarihli 3.bilirkişi raporu alınmıştır. Bu raporda davacı ...'ın sakat kalması nedeniyle pasif dönemde hayatında meydana gelecek güçlüklerden dolayı 17.055,63 TL işgücü kaybı olduğu belirlenmiştir. Yerel mahkemece, 3.bilirkişi raporu esas alınarak davacının 17.055,63 TL işgücü kaybı olduğu kabul edilmiştir.

Davacılar vekili 1.bilirkişi raporuna 15.11.2007 tarihli duruşma günü bir itirazı olmadığını bildirdiğine göre 12.411,92 TL işgücü kaybını kabul etmiş bulunduğu halde daha sonradan alınan daha fazla hesaplanan 17.055,63 TL işgücü kaybının kabul edilmesi doğru değildir. Şu durumda mahkeme HUMK'nun 74.maddesi gereğince tarafların istekleri ile bağlı olup daha fazlasına karar verilemeyeceğinden davacı ... için 12.411,92 TL işgücü kaybına karar verilmesi gerekirken daha fazla tazminata karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı bulunduğundan bozmayı gerektirmiştir.

2010/7218-2011/8285

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a,b) sayılı bentlerde açıklanan nedenlerle davacılar yararına, (3,a,b,c) sayılı bentlerinde gösterilen nedenlerle davalı ... ... Sistemleri A.Ş yararına BOZULMASINA, tarafların diğer temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenle reddine ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harcların istekleri halinde geri verilmesine . 13.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15172, Karar No: 2013/22300, Tarih: 06.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/15172 E.  ,  2013/22300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 32. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06/12/2011 gün ve 2011/67-2011/120 sayılı kararı onayan Daire’nin 22/04/2013 gün ve 2012/8933-2013/7967 sayılı kararı aleyhinde davalı ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, 24/03/2005 tarihinde İstanbul E-5 karayolu Çobançeşme mevkii, E-5 karayolu ile havaalanı sınırındaki arazide, mülkiyeti M.S.B. Nato Pol. Tesisleri İşletme Başkanlığına, işletme hakkı ise müvekkili Petrol Ofisi A.Ş'ye ait olan petrol boru hattının, 1 nolu davalı Devlet Hava Meydanları Genel müdürlüğünün yüklenicisi olan, 2 nolu davalı şirket tarafından iş makinesiyle delinmek suretiyle hasara uğratıldığını, öncelikle boru hattına akaryakıt pompasının durdurulduğunu, davalıların haksız fiilinden dolayı müvekkili şirketin uğradığı zararın Küçükçekmece 2. Sulh Hukuk Mahkemesi' nin 2005/125 D.İş sayılı dosyası ile 25.03.2005 tarihinde mahallinde keşfen tespit ettirildiğini, bilirkişi tarafından mahkemeye sunulan 31/03/2005 tarihli raporda 21.896 Lt. jet A-1 cinsi akaryakıtın zayi olduğunun belirlendiğini, zayi olan Jet A-1 cinsi yakıtın 1 litresinin 0.569.762 YTL olduğunu, bu durumda müvekkili zararının 12.475,50 YTL olduğunu, boru hattında oluşan hasarın dava dışı şirkete tamir ettirildiğini ve karşılığında 11.800 YTL ödeme yapıldığını, bu durumda toplam zararının 11.800 + 12.475,50 = 24.275,50 YTL olduğunu, davalıların ihtara rağmen zararlarını karşılamadığını, davalı ... İnşaatın ihtarnameye cevaben şantiyelerinin "İnşaat All Risk Sigortası" ile diğer davalı ... şirketi tarafından teminat altına alındığını bildirdiğini, bu nedenle huzurdaki davanın 3 nolu davalı olan sigorta şirketine de husumet yöneltildiğini, ileri sürerek 24.275,50 YTL'lik zararın ihtarnamede verilen mehilin sonundan itibaren hesaplanacak ticari temerrüt faizi (T.C. Merkez Bankası)'nın kısa vadeli kredilere uyguladığı reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, hasarın olduğu yerde boru hattı olduğuna dair uyarıcı levhaların bulunmadığını, davacının hasarın büyümesinde kusurlu davrandığı, zarar miktarını kabul etmediklerini, davalılardan ERS şirketi ile akdedilen sözleşme eki yapım şartnamesinin 9/7-8. maddesi gereğince 3. şahıslara verilen zararın karşılanmasında yüklenicinin sorumlu olduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, hasarın olduğu yerde boru hattı olduğuna dair uyarıcı levhaların bulunmadığını, davacının hasarın büyümesinde kusurlu davrandığı, zarar miktarını kabul etmediklerini, davalılardan ERS şirketi ile akdedilen sözleşme eki yapım şartnamesinin 9/7-8. maddesi gereğince 3. şahıslara verilen zararın karşılanmasında yüklenicinin sorumlu olduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... İnş. San. A.Ş. vekili, işin verildiği alan itibariyle bu sahada petrol hattı bulunduğuna dair bir uyarı yapılmadığını, müvekkili şirketin harfiyat yaptığı sahada petrol hattının geçtiğini bilmediğini, davacının hasarı azaltıcı koruyucu tedbirler almadığını, davacının alacağı önlemlerle 300/500 litre kayıpla hasarın sonuçlandırılması mümkünken 22 tona yakın akaryakıtın zayi olduğu iddiasının gerçekçi olmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... A.Ş. vekili, DHL Genel Müdürlüğü tarafından Ers İnşaat A.Ş'ye ihale edilen Atatürk Havalimanı Çevre Güvenlik Duvarı ve Alt Yapı İşi müvekkili şirkete İnşaat All Risks Sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, bu poliçe gereği 3. şahıslara karşı mali mesuliyet teminat limitinin 20.000 TL olup maddi zararlarda 500 USD muafiyet bulunduğunu, davacının dava öncesinde müvekkili şirkete bir başvurusu olmadığını, sigortalının kusur oranı ve zarar miktarının ispatlanmasına göre müvekkili şirketin sorumluluğunun belirleneceğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalılar Devlet Hava Meydanları Genel Müdürlüğü ve ERS İnş. A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilen karar, Dairemizin 22.04.2013 günlü kararında yazılı gerekçelerle onanmıştır.

Davalı Devlet Hava Meydanlar Genel Müdürlüğü vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı ...'nden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 06/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7831, Karar No: 2011/9436, Tarih: 26.09.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/7831 E.  ,  2011/9436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : YARGILAMANIN YENİLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, görülüp kesinleşen 2000/524 esas, 2000/576 karar sayılı dava sonucu 1181 parsel sayılı taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığından bahisle iptaline ilişkin kararın 5841 Sayılı Yasa hükümleri gözetilerek kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yargılamanın iadesi koşullarının gerçekleşmediği gerekçesiyle isteğin reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar ve davalı tarafından süresinde davacılar tarafından duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, dava değeri yönünden duruşma talebi reddedilip, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; tarafların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 26.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.