muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10755, Karar No: 2015/7223, Tarih: 28.05.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/10755 E.  ,  2015/7223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/04/2014 tarih ve 2011/172-2014/82 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 26/05/2015 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından üretilen ürünlerin ayak sağlığına uygun üretilmesi, özgün modelleri ve kalitesiyle yurt içi ve yurt dışında tüketiciler nazarında çok tanındığını, davalının müvekkiline ait ürün modellerinin ayıredilemeyecek, iltibasa yol açacak derece benzerlerini taklit edilerek piyasaya arzettiğini, davalı tarafından üretilen ürünlerin ilk defa müvekkili tarafından tasarlanan ve ma‘ruf hale getirilen model tasarımlarıyla ayniyet derecesinde benzerliğe sahip olarak taklidi olduğunu, davalı ile aralarında haksız rekabet yapılmamasına ilişkin 22/02/2006 tarihinde protokol imzalandığını, basiretli bir tacir gibi davranmayan davalının gerçekleştirdiği haksız rekabet fiili sebebiyle müvekkilinin maddi ve manevi zarara uğradığını ve uğramaya devam ettiğini ileri sürerek, davalının haksız rekabet fiilinin tespit ve men‘ini, haksız rekabet teşkil eden ürünlerin bu ürünleri üretmeye yarayan kalıp ve cihazlar ile bu ürünlerin yer aldığı tanıtım vasıtalarının toplatılarak imhasını, 50.000 TL maddi, 50.000 TL manevi tazminatın tahsilini ve kararın ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, haksız rekabete ve iltibasa yol açtığı iddia edilerek dava konusu edilen ürünlerin tasarım konsepti ve görünüm bakımından anonim özellikli tasarımlar olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davalının davacı şirkete karşı haksız rekabet eyleminin sabit olduğu, maddi ve manevi tazminat istemi koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere,mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp,değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre,davalı vekilinin yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, haksız rekabetin tespiti, men‘i, maddi ve manevi tazminatın tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak, hükmün maddi tazminat miktarının belirlenmesi noktasında yeterli araştırma ve incelemeye dayandığını söylemek mümkün değildir

2-Dava, haksız rekabetin tespiti, men‘i, maddi ve manevi tazminatın tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak, hükmün maddi tazminat miktarının belirlenmesi noktasında yeterli araştırma ve incelemeye dayandığını söylemek mümkün değildir

TTK'nun 58'inci maddesinde haksız rekabete maruz kalan bir kimsenin isteyebileceği şeylerden biri de maddi tazminattır. Bu isteğin kabul edilebilmesi için öncelikle davacının istediği zararı kanıtlaması gerekir. Asıl olan,davalının haksız rekabeti ile davacının aktifinde azalma olduğunun iddia ve ispat edilmesidir. Ancak, böyle bir zararın, özellikle de miktarının kanıtlanmasındaki zorluğu dikkate alan kanun koyucu, haksız rekabetin varlığı halinde eylemin yaptırımsız kalmaması için,TTK'nun 58-e maddesinde yargıca, maddi tazminat olarak davalının elde etmesi mümkün bulunan menfaatin karşılığına hükmetmek yetkisi vermiştir. Haksız rekabette davacının maddi tazminat istemine konu ettiği zararı, davalının elde ettiği kar miktarı olmayıp, davalının haksız rekabeti nedeniyle davacının elde etmekten mahrum kaldığı kar miktarıdır. Bu zarar, kural olarak tarafların ticari defterleri ve diğer kanıtlarıyla beraber bilirkişi incelemesiyle tespit edilir. Bu şekilde bir tespit yapılamaz veya davacının kazanç kaybına uğramadığı anlaşılsa bile haksız rekabetin varlığında yargıç, TTK'nun 58-e maddesine göre tazminatı belirler.

Somut olayda davacı vekili dava dilekçesinde maddi zarar kalemini genel olarak talep etmiş, yargılama aşamasında ise TTK'nun 58-e maddesi hükmüne dayalı olarak davacının mahrum kaldığı kazancı maddi tazminat olarak talep etmiştir. Benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda mahkemece yalnıza iki ürün üzerinde yapılan inceleme sonucu davacının 104.444,00 TL hasılat elde edeceği kabul edilip, üstelik bu miktarda gerekçede zarar olarak nitelendirilip talepte nazara alınarak maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmiştir.

O halde, mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultsunda davacının maddi tazminat istemine ilişkin olarak aynı yada farklı bir bilirkişi kurulundan yeniden ek rapor alınmak ve sonucuna göre bir karar verilmek gerekirken yanlış ilkeye ve yanılgılı değerlendirmeyi içeren yetersiz bilirkişi raporuna dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21401, Karar No: 2014/9103, Tarih: 02.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/21401 E.  ,  2014/9103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın hırsızlık eylemini gece sayılan zaman dilimi içinde işlemesine rağmen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 143. maddesinin uygulanmamış olması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 02.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8844, Karar No: 2016/3639, Tarih: 02.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/8844 E.  ,  2016/3639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 1337 parsel (ifr.1628) sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu 1337 parsel (ifrazen 1628 parsel) ile emsal olarak incelenen ... Mahallesi 9740 ada 9 parsel sayılı taşınmazların ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

2-Dava konusu 1337 parsel (ifrazen 1628 parsel) sayılı taşınmazın 06.11.2013 olan değerlendirme, somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 9740 ada 9 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 25.09.2007 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 9740 ada 9 parsel sayılı taşınmazın 25.09.2007 tarihli satışına ilişkin alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösteren tapu kaydı ve resmi akit tablosunun onaylı örneğinin tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu 1337 parsel (ifrazen 1628 parsel) sayılı taşınmazın bulunduğu cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2013 yılı emlak vergisine esas m² değerinin belediye başkanlığından,

5-Dava konusu 1337 parsel (ifrazen 1628 parsel) sayılı taşınmazın 06.11.2013 olan değerlendirme tarihi itibariyle kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı ve özellikle yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazıları ile belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/53, Karar No: 2009/4861, Tarih: 17.03.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/53 E.  ,  2009/4861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Karşıyaka 1.Aile Mahkemesi

TARİHİ :18.9.2007
Yargıtay — Esas No: 2014/15472, Karar No: 2014/18612, Tarih: 26.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/15472 E.  ,  2014/18612 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Karşıyaka 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 07.04.2014

No : 2012/38-2014/92

Dava; hak sahibi konumundaki davacıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümlerine göre kesilmesi yönündeki davalı SGK Başkanlığı işleminin iptali ile aylığın yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti ve Kurumca açılan dava yönünden ise itirazın iptali ve icra inkar tazminatına ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde asıl dava yönünden davanın kabulüne, birleşen dava yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, birleşen dosya davacısı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 12/10/2010 tarihinde kesinleşen davacıya, 2002 yılında yaşamını yitiren babası üzerinden 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca 2010 yılının Ekim ayında gerçekleştirilen işlemle kesilerek, 21/10/2010 – 20/07/2011 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği, davacının anılan borç ile ilgili olarak 15/08/2011 tarihinde 24 taksitte ödeme taahhüdünde bulunduğu ve bu taahhüt uyarınca borcun 977,02 TL'sini 4 taksit şeklinde ödeyerek kısmi ödemede bulunduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, ilamında belirtildiği şekilde asıl dava yönünden davanın kabulüne, birleşen dava yönünden davanın reddine karar verildiği anlaşılmakla; Sosyal Güvenlik Kontrol Memurluğu'nca gerçekleştirilen soruşturmada elde edilen somut veri ve saptamalar, bahse konu soruşturma sırasında ifadesi alınan davacının kızı D.D.'in, 07/04/2011 tarihli beyanı, 12/10/2010 tarihinde boşanma gerçekleşmesine karşın Çiğli İlçe Nüfus Müdürlüğünün 12/03/2013 tarihli yazı cevabına göre, davacı ve eski eşinin 06/10/2010 tarihi ile 29/06/2011 tarihleri arasında E.-.. Mahallesi .. Sokak No: .. İç Kapı No:.. adresinde kayıtlı oldukları, boşanılan eşin Sosyal Güvenlik Kontrol Memurluğunca 28/04/2011 tarihinde gerçekleştirilen soruşturma tarihinden sonra, 29/06/2011 tarihinde davacının adresine yakın olan E.-.Mahallesi .. Sokak No:.. İç Kapı No:.. adresini beyan ettiği, Çiğli İlçe Seçim Kurulu Başkanlığının 14/03/2013 tarihli yazı cevabına göre de davacı ve boşanılan eşin 18/07/2011 tarihine kadar yapılan seçimlerde aynı adreste, aynı sandıkta ve ardı sıra gelen numaralarda oy kullanma hakkına sahip oldukları, kaldı ki davacının, dava konusu döneme ilişkin olarak anılan borç ile ilgili 15/08/2011 tarihinde 24 taksitte imzalı ödeme taahhüdünde bulunduğu, bu taahhüt uyarınca da anılan borcun 977,02 TL'sini 4 taksit şeklinde ödeyerek kısmi ödemede bulunması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, davacı ile boşandığı eşinin fiili olarak birlikte yaşadıkları belirgindir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurularak asıl dava yönünden davanın reddi birleşen dava yönünden davanın kabulü yönünde hüküm kurulması gerekirken, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı birleşen dosya davacısı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18001, Karar No: 2018/6914, Tarih: 29.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/18001 E.  ,  2018/6914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Anayasanın 141/3. maddesi "bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır" buyurucu hükmünü içermektedir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde de, kararın kapsayacağı hususlar ayrıntılı biçimde belirtilmiş olup, bu maddenin 1. fıkrasının 3. bendine göre; mahkeme kararlarında iki tarafın iddia ve savunmalannın özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması, ret ve üstün tutulma nedenleri, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebebin açıkça gösterilmesi zorunludur. Kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesi hukuki dinlenilme hakkının da bir gereğidir (HMK m. 27-( l)-c).

Davacı-karşı davalı erkek tarafından fiili ayrılık sebebine dayalı (TMK m. 166/4) olarak, davalı- karşı davacı kadın tarafından ise, evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebine dayalı (TMK m. 166/1) olarak karşılıklı boşanma davası açılmıştır. Mahkemece her iki davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün gerekçe kısmında, taraflar arasında bir boşanma davası görülmüş olsa da tarafların 2010 yılına kadar bir arada yaşadıkları, açılan davanın davacının 04.11.2011 tarihli feragati nedeni ile reddolunduğu, feragat tarihinden itibaren tarafların bir araya gelmediklerinin sabit olduğu, ancak davalı-karşı davacı kadın eşin bir araya gelmeme de kusurunun davacı tarafından ispat olunamadığı, aksine davacının, ayrı yaşama tarihine kadar davalıya hakaret ettiği, sadakatsizlik iddiasında bulunduğu ve en son davacı vekilinin de kabulü gibi evin kilidini değiştirerek evlilik birliğinin devamına engel olduğu anlaşılmakla davacının kusuru ile evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı anlaşılmakla, açılan davaların kabulüne tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Mahkemece gerekçenin devamında, toplanan delillerden tarafların belirlenen sosyal ve ekonomik durumları, günün ekonomik koşulları itibarıyla paranın satın alma gücü, tarafların yaşı evlilik birliğinde geçen süre, boşanmaya neden olan kusurlu olan davalıyı ekonomik yıkıma sürüklememek ilkeleri dikkate alınarak davacıya belirli bir para vermek suretiyle yaşamış olduğu olay nedeniyle eksilen yaşama sevincini tazelemek hedeflenmek suretiyle 4.500,00 TL manevi tazminata, ve 20.000,00 TL maddi tazminata hükmedilmiştir. Mahkemece, gerekçede davacı-karşı davalı erkeğin kusurlu olması nedeniyle boşanma kararı verilmiş ancak gerekçenin devamında ve hükümde kusurlu olduğu kabul edilen davacı-karşı davalı erkek yararına tazminata hükmedilerek çelişki yaratılmıştır. Bu bakımdan gerekçe, kendi içinde ve hüküm ile çelişkili olup, bu durum tek başına bozma sebebi oluşturduğundan, hükmün münhasıran bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bzoma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 29.05.2018 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2006/9699, Karar No: 2006/14319, Tarih: 02.11.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/9699 E.  ,  2006/14319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı üzüm üreticisi olduğunu, 2004 yılı mahsülünü davalı şirkete satıp teslim ettiğini ancak bedelinin ödenmediğini bildirerek tahsili için başlattığı icra takibine yapılan itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı 2004 yılı üzüm mahsülünü davalı şirkete satıp teslim ettiği halde bedelinin ödenmediğini bildirerek tahsili için icra takibi başlatmıştır. Davalı icra takibine ve borca itiraz etmiş olup yargılamada ise cevap dilekçesi vermeyerek davayı inkar etmiş sayılmalıdır. Davacı kantar fişlerini delil olarak ibraz etmiş, teslim için ayrıca tanık dinletmek istemiştir. Davacının ibraz ettiği kantar fişleri davalının imza ve kaşesini taşımadığı gibi davalıları ilzam edici nitelikte değildir.Bu durumda davacının davalıya üzüm satıp teslim ettiğini yasal delillerle kanıtlaması gerekir.davacı teslim ettiğini ispat için tanık ve yemin deliline dayanmış ise de dava değeri dikkate alındığında olayda tanık dinlenmesi mümkün değildir.Tanık dinlenebilmesi için HMUK ‘un 289.maddesine göre davalıların açık muvafakatının olması veya bu tip satışların senede bağlanmadan yapıldığının yörede teamül haline gelmiş olması gerekir. HUMK 293/4 maddesi hükmüne dayanılarak tanık dinlenebilmesi için teamül unsurunun gerçekleşmesi ve bir çevrede herhangi bir hukuki işlemin devamlı olarak senede bağlanmamasının adet haline gelmesi ve bu hususun zaman içinde herkesce uyulmak suretiyle istikrarlı bir nitelik kazanmış bulunması ve ayrıca kamuoyunda da bu teamüle inanılmış olması gerekmektedir. Ayrıca Ticaret ve Sanayi odası, ilçe tarım müdürlüğü, ... odası vs.gibi kuruluşlardan teslim şekli konusunda oluşan bir teamül olup olmadığı da araştırılmalıdır. Mahkemece bu konuda teamül araştırması yapılmaksızın davalı tarafa meşruhatlı davetiye çıkarılarak tanık dinlenmesine muvafakat edip etmediği, davacı tarafından sunulan kantar fişlerinin davalılarca düzenlenip düzenlenmediği hususlarında yemin edip etmeyeceği, duruşmaya gelmediği takdirde yemin etmiş sayılacağı ihtaratını içeren yemin davetiyesi çıkarılmış, davalılarca yemin davetiyesi 28.11.2005 tarihinde tebliğ alındığı halde duruşmaya gelmedikleri için yemin etmiş sayılarak, dava ispatlanamadığından davanın reddine karar verilmiştir. HMUK ‘un 337 ve devamı maddelerine göre yemin davetiyesini ... taraf mazereti olmaksızın yemin teklifi yapılacağı celseye katılmadığı takdirde yemin etmiş değil, yeminden kaçınmış sayılır. Mahkemece öncelikle olayda tanık dinlenip dinlenemeyeceği hakkında az yukarıda izah edilen şekilde teamül araştırması yapılarak, bu hususta oluşmuş bir teamülün varlığının tesbiti halinde davacının tanıklarının dinlenmesi, tanık dinlenmesi koşulları oluşmadığı takdirde, HMUK 337 ve devamı maddeleri uyarınca usulüne uygun şekilde davacıya yemin teklif ... olduğu hatırlatılarak sonucuna göre işlem yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 2.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2042, Karar No: 2007/3159, Tarih: 26.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2042 E.  ,  2007/3159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25.12.2001 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil, mümkün değilse tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; tapu iptali, tescil talebinin reddine bedele ilişkin talebin kabulüne dair verilen 24.1.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davalı yüklenicinin temlikine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece adi yazılı satışa değere tanınmayacağından dava reddedilmiş, hükmü davacı temyiz etmiştir.

Dosya kapsamından, davalı yüklenici şirket ile dava dışı arsa sahipleri ... ve arkadaşları arasında biçimine uygun düzenlenmiş 30.10.1991 günlü arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi bulunduğu anlaşılmaktadır.

Arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmelerinde arsa sahiplerinin temel borcu, üzerine bina yapılacak arsayı hukuki ayıptan ari olarak yükleniciye teslim etmek, yüklenicinin temel borcu ise, arsa sahiplerine ait arazi üzerinde amaca, sözleşmeye ve fen ve sanat kurallarına uygun bir yapı meydana getirerek arsa sahiplerine teslim etmektir. Kuşkusuz teslimden sonra yüklenicinin borcu ayıba karşı tekeffül borcu olarak devam eder. Diğer taraftan arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmelerinde meydana getirilen esere karşılık yükleniciye eser bedeli yapının bağımsız bölümlerindeki devri kararlaştırılan arsa paylarının temliki suretiyle ödenir.

Yüklenici hak kazanacağı bağımsız bölümlerin tapusunu doğrudan arsa sahiplerinden talep edebileceği gibi şahsi hakkını üçüncü kişilere de devredebilir. Borçlar Kanununun 162. maddesi hükmünce sözleşmede yasaklanmadığı veya işin mahiyetinden aksi anlaşılmadığı sürece yüklenici üçüncü kişilere yasanın 163. maddesi gereği yazılı olmak koşuluyla şahsi hakkı devredebilir. Somut olayda, davacının dayandığı 1.11.1994 günlü adi yazılı temlik sözleşmesi istemin ileri sürülmesi için yeterli ve geçerlidir. Bu sözleşmenin ayrıca noterde resmi biçimde yapılması şartı aranmaz. Mahkemenin bu olguyu gözden kaçırarak 1.11.1994 günlü sözleşmenin resmi biçimde yapılmadığı düşüncesi ile davayı reddetmesi doğru olmamıştır.