muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/23535, Karar No: 2013/21642, Tarih: 25.09.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/23535 E.  ,  2013/21642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre yakınan ...'un aracını 26/01/2002 günü saat 17:00'de otoparka ... ettiği ve 27/01/2002 günü saat 18:00 sıralarında otosunun yanına geldiğinde çalındığını farkettiği, dolayısıyla suç tarihinin 26/01/2002 olduğunun anlaşılması karşısında; suçun anılan yakınana yönelik açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine dair tebliğnamedeki düşünceye katılınmamıştır.

Sanığın yakınanlara yönelik eylemlerinin, 5237 sayılı TCY.nın 142/1-b maddesine uyan iki ayrı hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 151/1.maddesine uyan mala zarar veme suçunu da oluşturduğu gözetilmeden, yalnızca hırsızlık suçundan hüküm kurulması karşı temyiz bulunmadığından, yine TCY.nın 142/1-b bendi yerine, 142/1-e. bendi ile uygulama yapılması her iki bentte öngörülen cezanın alt ve üst sınırlarının aynı olup, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı TCY.nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY.nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve ... bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği ile sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza

vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCY.nın 145. maddesi uyarınca değer azlığı nedeniyle indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün kısmen istem gibi ONANMASINA, 25/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13035, Karar No: 2015/3290, Tarih: 06.04.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/13035 E.  ,  2015/3290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda ... Köyü çalışma alanında bulunan 144 ada 11 parsel sayılı 24.435,41 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz davalılardan ... adına, 144 ada 34 parsel sayılı 1.297,62 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz davalılardan ... adına, 144 ada 35 parsel sayılı 2.966,56 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz davalılardan ... adına, 144 ada 36 parsel sayılı 101,84 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz davalılardan ..., 144 ada 37 parsel sayılı 6.769,68 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz davalılardan ... ve 144 ada 38 parsel sayılı 1.313,25 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz davalılardan ... ve ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı Hazine vekili, tapu kaydına dayanarak çekişmeli taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ve adına tescili için dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazların davacının dayandığı Şubat 1952 tarih 62 ve 15.2.1952 tarih ve 68 numaralı tapu kayıtlarının kapsamında kalmadığı kabul edilmek suretiyle yazılı biçimde hüküm kurulmuş ise de; davacının dayandığı tapu kayıtları tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile getirtilmemiş, kayıtların revizyon durumu da araştırılarak varsa revizyon gördüğü parseller de dikkate alınmak suretiyle yöntemince uygulama yapılmadan komşu parsellerin tümünün kadastro tespit tutanaklarının onaylı suretleri ve dayanakları olan kayıtlar getirtilmeden yerel bilirkişinin soyut nitelikte beyanlarına dayalı olarak yapılan kayıt uygulaması nedeniyle yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Doğru sonuca varılabilmesi için; tapu kayıtlarının tesisinden itibaren iktisap sebepleri belirtilerek okunaklı ve birbirini takip eder şekilde tüm tedavüllerinin mahalli Tapu Müdürlüğü ile ... Arşiv Dairesi Başkanlığından getirtilerek dosyasına konulması, kadastro tespiti sırasında revizyon görüp görmediği araştırılarak varsa, revizyon gördüğü taşınmazlara ait kadastro tespit tutanaklarının ve tüm komşu parsellerin kadastro tespit tutanaklarının onaylı suretleri ile dayanağını oluşturan kayıtlar getirtilerek dosya tamamlandıktan sonra taşınmazlar başında elverdiğince yaşlı ve taşınmazları iyi bilen yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarının katılımı ile yeniden keşif yapılarak revizyon gördüğü parseller de dikkate alınmak suretiyle davacının dayandığı tapu

kayıtlarının sınırları tek tek okunarak zemine uygulanmalı ve tapu kayıtlarının kapsamı duraksamaya meydan bırakmayacak şekilde kesin olarak belirlenmeli, uzman fen bilirkişisinden gerekçeli ve krokili rapor alınmalı, raporunda dayanak kaydın sınırlarını işaretlemesi istenmeli, uygulamada komşu parsel tutanak ve dayanaklarından da yararlanılmalıdır. Bilinemeyen sınırlar yönünden taraflara tanıkla kanıtlama olanağı tanınmalı, davalılar ... ve ...'ın kabule ilişkin beyanları da değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 06.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7215, Karar No: 2013/10854, Tarih: 24.06.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/7215 E.  ,  2013/10854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin, ... İli ... İlçesi.... Mahallesinde (29086 Ada 1 Parsel üzerinde) inşa edilen (...adlı) sitede bulunan B4 Blok 20 nolu bağımsız bölümü satın aldığını, müvekkiline ait bağımsız bölümün toplu konut alanında bulunması nedeniyle İmar Kanununun Ek 9.maddesi uyarınca altyapı hizmetlerine katılım payından muaf bulunduğunu, ancak su aboneliğinin tesis edilmesi için davalı idareye başvurulduğunda müvekkilinden kanal katılım ve şebeke hissesi adı altında 5.345,74 TL hizmet bedelinin ödenmesinin talep edildiğini ileri sürerek; abonelik işleminin tesisine ve davalı kuruma katılım payı adı altında herhangi bir borcunun bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, Belediye Gelirleri Kanununun 87 ve 88. maddeleri ile ... Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi uyarınca idarece sunulan hizmet karşılığı ilk malikten ferdi abonelik sırasında alınan bedel olduğunu, müvekkili idarenin davacı tarafa ait bağımsız bölümün yer aldığı taşınmazın su şebekesi ve kanal hatlarını inşa ettiğini, bu nedenle ilk malik olan davacıdan davaya konu edilen altyapı hizmet bedellerinin yasa gereği talepl edildiğini savunarak; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 22.10.2012 tarihli bilirkişi raporuna göre; davacıdan 81,11 TL bedel alınması gerekirken, hatalı olarak 6.588,98 TL bedelin talep edildiği, buna göre davacının davalıya kanal katılım ve şebeke hissesi bedeli olarak 81,11 TL den sorumlu bulunduğu, bunu aşan 6.507,87 TL'den sorumlu olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacının davalıya kanal katılım ve şebeke hissesi bedeli olarak 81,11 TL borçlu ve sorumlu olduğunun, bunu aşan 6.507,87 TL'den sorumlu olmadığının tespitine, belirtilen bedelin ödenmesi halinde taraflar arasında su aboneliği sözleşmesinin kurulmasına karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, maliki bulunduğu bağımsız bölüme ilişkin ferdi su aboneliğinin tesisi nedeniyle, davacının; davalı idareye kanal katılım ve şebeke tesis bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; ... Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesi uyarınca yapılan hesaplamaya göre davacı tarafın ödemesi gereken bedelin 9.862,38 TL olduğu, ancak bu bedelin emlak vergi beyanının % 2'si olan 6.588,98 TL geçemeyeceği, buna göre 6.588,98 TL'den yüklenici tarafından yatırılıp davacının konutuna isabet eden 81,11 TL nin mahsup edilmesi suretiyle davacının ödemesi gereken bedelin 6.507,87 TL olarak hesaplandığı bildirilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; ... Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesi uyarınca yapılan hesaplamaya göre davacı tarafın ödemesi gereken bedelin 9.862,38 TL olduğu, ancak bu bedelin emlak vergi beyanının % 2'si olan 6.588,98 TL geçemeyeceği, buna göre 6.588,98 TL'den yüklenici tarafından yatırılıp davacının konutuna isabet eden 81,11 TL nin mahsup edilmesi suretiyle davacının ödemesi gereken bedelin 6.507,87 TL olarak hesaplandığı bildirilmiştir.

Şu durumda, mahkemece; bilirkişi raporunun ve rapordaki katılım bedeline ilişkin belirlemelerin yanılgılı değerlendirildiği ortadadır.

Bundan ayrı; davada, davalı idarece talep edilen 5.345,74 TL nedeniyle borçlu bulunulmadığının tesbiti istenilmiş olmasına rağmen, talebin aşılması suretiyle 6.507,87 TL den borçlu bulunulmadığının tesbitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır(HMK. m. 26).

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1585, Karar No: 2015/2557, Tarih: 12.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/1585 E.  ,  2015/2557 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/279138

MAHKEMESİ : Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2012

NUMARASI : 2011/302 (E) ve 2012/586 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içerisinde yer alan 29/06/2011 tarihli görgü ve tespit tutanağında , marketin önünde bulunan asma kilit ile kilitli dolabın kapağının esnetildiğinin belirtildiği ve sanığın 13/02/2012 tarihli oturumda zincirlenmiş dolabın kapağını eliyle zorlayarak açtığını beyan ettiği anlaşılmakla ; mahkemenin kabul ve uygulamasında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden tebliğnamede yer alan (1) nolu bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Şikayetçiden , iade veya tazmin yoluyla suçtan doğan zararın sanık tarafından giderilip giderilmediği sorulmadan ,sanığın, 13/02/2012 tarihli oturumda, zararı ödedim şeklindeki beyanı ile yetinilerek eksik araştırma ile 5237 sayılı TCK'nın 168 maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 12/02/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22545, Karar No: 2017/4868, Tarih: 02.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/22545 E.  ,  2017/4868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vasisi ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalıların sürücüsü ve zorunlu trafik sigortacısı olduğu aracın yolun sağında, emniyet şeridinde ön kısmında dava dışı şahsın çektiği, arka kısmında da murisin itekleyerek destek verdiği üzerinde kuru ot yüklü el yapımı araca arkadan çarpması sonucu murisin vefat ettiğini, murisin müvekkillerinin eşi ve babaları olduğunu, müvekkillerinin destekten yoksun kaldığını, elem çektiğini beyanla, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000 TL maddi tazminat ile davacı eş ... için 50.000 TL manevi, davacı çocuklar için ayrı ayrı 15.000’er TL manevi tazminatın (davalı ... şirketi manevi tazminattan sorumlu değil) kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle taleplerini davacı eş ... için 5.000 TL’den 50.905,29 TL’ye, davacı ... için 2.000 TL’den 9.350,09 TL’ye, davacı ... için 3.000 TL’den 17.452,71 TL’ye yükseltmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, açılan davanın kısmen kabulü ile; davacı ... için 50.905,29 TL, davacı ... ..., 9.350,09 TL, davacı ... için 17.452,71 TL maddi tazminatın davalı ... için 23.09.2010 tarihinden, diğer davalı için 16.06.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan alınarak davacılara verilmesine, davacı ... için 15.000 TL, davacı ... ... için 3.000 TL, davacı ... için 3.000 TL manevi tazminatın ... şirketi dışındaki davalıdan 16.06.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm davalı ... vasisi ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, davacı çocuklar ... ve ...’nin adının gerekçeli karar başlığında yazılmamasının mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak değerlendirilmesine, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... vasisi ...’in yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 5.416,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... vasisi ...'den alınmasına 2.5.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23188, Karar No: 2012/17356, Tarih: 10.07.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/23188 E.  ,  2012/17356 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 51/1-3. maddelerince mahkumiyet, erteleme.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik kovuşturmaya ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün istem gibi ONANMASINA, 10/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21098, Karar No: 2014/22304, Tarih: 24.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/21098 E.  ,  2014/22304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...’ın yokluğunda verilen 17.06.2004 tarihli kararın, savunması sırasında bildirdiği “... Mah. ... sokak No: 12 ...” adresinde hazır bulunan birlikte sakin annesi ...’a 09.09.2004 tarihinde tebliğ edildiğinin ancak muhatap yerine tebliği alan şahıs ile muhatabın birlikte sakin olup olmadıkları ve muhatabın adreste bulunmama sebebi araştırılmadan tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında; 7201 sayılı Yasanın 16 ve 20. maddelerine aykırı tebligatın geçersiz olduğu, bu nedenle anılan kararın kesinleşmediğinden sanık müdafiinin temyiz dilekçesinin anılan karara yönelik olduğu kabul edilerek, sanık ...’ın hakkında verilen 17.06.2004 tarihli karara ilişkin olarak; diğer taraftan sanık ...’nın yokluğunda verilen 06.07.2006 tarihli kararın, savunması sırasında bildirdiği “...Mah.... sokak No: 29 ...” adresine tebliğ edilmeden, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde sanığın adresi olarak bildirdiği “... Mahallesi ... sok No: 18 ...” adresinde yapılan tebligatın bila tebliğ iadesi üzerine, aynı adrese 7201 sayılı Yasanın 35. maddesi gereğince yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu, bu nedenle anılan kararın kesinleşmediğinden sanık müdafiinin temyiz dilekçesinin anılan karara yönelik olduğu kabul edilerek, Sanık ...’nın hakkında verilen 06.07.2006 tarihli karara ilişkin olarak ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 24.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23095, Karar No: 2015/12434, Tarih: 03.07.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/23095 E.  ,  2015/12434 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Suçun işlendiği yer ve zaman dilimi gerekçeli karar başlığına yazılmamış ise de, bu husus mahallinde ilavesi mümkün görülmekle bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 03.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40264, Karar No: 2016/7399, Tarih: 29.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/40264 E.  ,  2016/7399 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının davalı Üniversite’de muvazaalı olarak çalıştırıldığından baştan itibaren davalının işçisi sayılmasına rağmen ödenmeyen ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davacı alındığı işlerde çalıştırıldığından hizmet sözleşmelerinde muvazaa bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının muvazaalı olarak çalıştırılması nedeniyle daha önce ilave tediye alacağının kabulüne dair karar Dairemiz 2013/23336 E. sayılı kararı ile temyiz süresinde yapılmadığından temyiz talebi reddedilerek kesinleşmiştir. Davalı Üniversite ile taşeron şirketler arasında muvazaalı iş ilişkisi bulunduğu kabul edildiğinden davacı 4857 sayılı İş Kanunu 2.maddesi 7.fıkrası gereği baştan itibaren asıl işverenin işçisi sayılmalıdır. Davacı baştan itibaren asıl işveren işçisi sayıldığından muvazaalı iş ilişkisini takip eden dönem ihalelerinde alındığı yardımcı hizmet işlerinde veya kanunla cevaz verilen hastanenin asıl işlerinde çalıştırılsa bile asıl işveren kendi işçisini alt işverene devrettiğinden muvazaalı ilişkinin varlığı ve davacının yine asıl işveren işçisi olduğu kabul edilecektir.

Mahkemece davacının muvazaalı çalıştırıldığına, daha önce ilave tediye aldığına ve bu kararın süresinde temyiz edilmeyerek kesinleştiğine dair dosya örneği dosyada bulunmasına rağmen kesin hüküm bulunduğu gözetilmeden yerinde olmayan gerekçe ile ilave tediye alacağı talebinin reddine karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 29/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11389, Karar No: 2024/5276, Tarih: 02.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11389 E.  ,  2024/5276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/380 Esas, 2023/392 Karar

KARAR: Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve dava konusu taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın usulden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; ...Mahallesi 6175 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini ve yol olarak terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı idarenin dosyaya ibraz etmesi zorunlu kamulaştırma evrakının davalıya tebliğ edilmediğini, bu eksikliğin davaya cevap vermelerini engellediğini, eksiklik tamamlandıktan sonra davaya cevap vereceklerini beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.06.2017 tarihli ve 2016/346 Esas, 2017/566 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin 15.06.2017 tarihli ve 2016/346 Esas, 2017/566 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 08.10.2020 tarihli ve 2020/1855 Esas, 2020/1315 Karar sayılı kararıyla; arazi niteliğindeki taşınmaza net gelir metoduna göre değer biçilmesinin ve belirlenen bedelin bloke ettirilerek davalıya ödenmesine karar verilmesinin doğru olduğunu, bu hususta tarafların istinaf sebebi olarak ileri sürdüğü hususların yerinde görülmediğini, böylece Mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.