muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/88, Karar No: 2020/5086, Tarih: 16.11.2020

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, limited ortaklık payının şirket mirasçılık hissesi oranında davalılara paylaştırılması, pay defterine tescili ile sicilde ilan edilmesi istemine ilişkindir.

6102 sayılı TTK'nın 598. maddesinde; ''Esas sermaye paylarının geçişlerinin tescil edilmesi için, şirket müdürleri tarafından ticaret siciline başvurulur. Başvurunun otuz gün içinde yapılmaması hâlinde, ayrılan ortak, adının bu paylarla ilgili olarak silinmesi için ticaret siciline başvurabilir. Bunun üzerine sicil müdürü, şirkete, iktisap edenin adının bildirilmesi için süre verir.'' denilmekte, aynı Kanun'un 596/1. maddesinde de ''Esas sermaye payının, miras, eşler arasındaki mal rejimine ilişkin hükümler veya icra yoluyla geçmesi hâllerinde, tüm haklar ve borçlar, genel kurulun onayına gerek olmaksızın, esas sermaye payını iktisap eden kişiye geçer.'' denilmektedir. Bu durumda Kanun'un 596. maddesinin 1. fıkrasındaki gösterilen hallerden birine dayalı olarak esas sermaye payının mülkiyeti kazanılmış ise, 598. maddesi hükmü gereği ilgili şirketin esas sermaye payının yeni malikler adına tescili için ticaret sicil müdürlüğüne başvurması gerekmektedir.

Somut olayda; davacının 598. maddede sunulan imkanı kullanmadan davalılara miras yolu ile intikal eden şirket paylarının paylaştırılması istemini de içerir şekilde işbu davayı açtığı anlaşılmakta olup, işbu davayı açmakta hukuki yararının bulunmadığının kabulü ile neticesine göre karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirmeye dayalı olarak yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi isabetli olmadığından, yerel mahkeme kararına karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden bölge adliye mahkemesi kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalılara iadesine, 16.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1741, Karar No: 2025/2111, Tarih: 26.02.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/1741 E.  ,  2025/2111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/103 E. 2016/65 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında taksirle öldürme suçundan kurulan hükmün; sanık, sanık müdafii, katılan vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1 maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair verilen karar, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi; Kararın hukuka aykırı olduğuna, sanık müdafinin temyiz sebepleri;Sanığın eylemi ile meydana gelen sonuç arasında illiyet bağı bulunmadığından bahisle sanık hakkında beraat yerine mahkumiyet hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğuna ve re'sen gözetilecek nedenlere, katılan vekilinin temyiz sebepleri; Suçun vasfında hata sonucu sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 87/4 maddesi yerine 85/1 maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle eksik ceza tayininin hukuka aykırı olduğuna ve re'en gözetilecek nedenlere, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; Eksik inceleme sonucu sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 87/4 maddesi yerine 85/1 maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Olay tarihinde Kayseri Kapalı Ceza İnfaz kurumunda tutuklu bulunan Sanık ... ile ölen ... arasında, ölenin tanık olarak aşamalarda dinlenen ... ile dama oynadığı esnada sanığın oyuna karışması gerekçesi ile tartışma çıktığı, kamera kayıtları ile sabit olduğu üzere ayakta bir müddet birbirlerini iteklemek suretiyle tartıştıkları akabinde sanığın ölene yumrukla vurduğu ve kendilerini ayırmaya çalışan kalabalık arasından tanık ...'ın öleni kolundan çekmesi ile ...'ın yere düşerek kafasını vurması sonucu fenalaşması üzerine hastaneye kaldırıldığı ancak yapılan tüm müdahalelere rağmen kurtarılamayarak öldüğü, Adli Tıp Kurumu 1.Adli Tıp İhtisas Kurulundan alınan 27/01/2016 tarihli raporunda, ölenin vücudundaki tanımlanan travmatik lezyonların tek başına ölüm meydana getirebilecek nitelikte olmadığı, kronik kalp-damar hastalığı bulunan ...'ın ölümünün, meydana gelen tartışma ve darp olayının efor ve stresinin tetiklemesi ile kişide bulunan mevcut hastalığın aktif hale gelmesi sonucu oluştuğunun ve olayla ölüm arasında tıbben illiyet bağının bulunduğunun belirtildiği olayda, ölenin oyununa karışarak akabinde tanık beyanları ve kamera kaydı ile sabit olduğu üzere kavgayı başlatan sözlü ve fiziki ilk eylemi gerçekleştirdiğinden asli kusurlu olduğu takdir edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın, sanık müdafinin, katılan vekilinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1- Maktulun ölümü üzerine Adli Tıp Kurumu 1.Adli Tıp İhtisas Kurulundan alınan 27/01/2016 tarihli raporda, ölenin vücudundaki tanımlanan travmatik lezyonların tek başına ölüm meydana getirebilecek nitelikte olmadığı, kronik kalp-damar hastalığı bulunan ...'ın ölümünün, meydana gelen tartışma ve darp olayının efor ve stresinin tetiklemesi ile kişide bulunan mevcut hastalığın aktif hale gelmesi sonucu oluştuğunun ve olayla ölüm arasında tıbben illiyet bağının bulunduğunun belirtildiği anlaşılmakla; 5237 sayılı TCK'nın 87/4.maddesinde kasten yaralama sonucunda ölümün meydana gelmesi halinde failin nasıl cezalandırılacağı hüküm altına alınmakla birlikte maddedeki atfın aynı kanunun 86. maddesinin 1. ve 3. fıkralarına yapılmış olması nedeni ile, bu hükmün aynı maddenin 2. fıkrasında kalan yaralanma eylemleri açısından uygulanması mümkün olmayıp bu halde sanık hakkında TCK'nın 85/1.maddesi uyarınca taksirle öldürmeden hüküm kurulması gerekmektedir ancak düzenlenen raporda sanığın öleni darp etmesi eyleminin TCK'nın 86/2. maddesi kapsamında kalan kasten yaralama suçuna vücut verdiğine ilişkin kuşku bulunduğundan yaralanmanın niteliği hususunda kuşkuya yer vermeyecek şekilde Adli Tıp Kurumu 1.Adli Tıp İhtisas Kurulundan rapor aldırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. Maddesinin (f) bendinde yer alan ''failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı'' gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, açıklanan nedenlerle Kayseri 1.Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın, sanık müdafinin, katılan vekilinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18861, Karar No: 2014/13245, Tarih: 25.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/18861 E.  ,  2014/13245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

7201 sayılı Tebligat Kanunun 14.maddesinde "Astsubaylar hariç olmak üzere erata yapılacak tebliğler, kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılır. Yukarıdaki fıkrada yazılı olanların haricindeki askeri şahıslara birlik veya müessesede tebligat yapılması icabeden ahvalde, tebliğin yapılmasını nöbetçi amiri veya subayı temin eder. Bunlar tarafından muhatabın derhal bulundurulması veya tebliğin temini mümkün olmazsa tebliğ kendilerine yapılır." hükmü öngörülmüş olup 14.08.2012 tarihli usulsüz tebligatın sanığın askerde olması nedeni ile Tebligat Kanunu 21. maddesine göre muhtar'a tebliğ edildiği görülmekle gerekçeli kararının 7201 sayılı kanunun 14. maddesi gözetilerek sanığın terhis olması halinde ise Tebligat Kanununda yapılan değişiklikler de dikkate alınarak usulüne uygun şekilde tebliğinden sonra kararın temyizi halinde anılan sanık yönüyle ek tebliğname düzenlenerek iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6594, Karar No: 2024/5548, Tarih: 21.10.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/6594 E.  ,  2024/5548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/386 E., 2023/914 K.

SUÇ : Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yerel Mahkemece sanık hakkında Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin sanığın kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a. maddeleri uyarınca beraatine ilişkin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteğine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Dairemizce verilen 27.02.2023 tarihli bozma kararı üzerine Yerel Mahkemece sanık hakkındakişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan 5237 sayılı TCK'nın 133/3, 62/1, 52/2, 53/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma ilâmına uyularak kurulan hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; eksik araştırma ile mahkûmiyet kararı verildiğine, ifşa edilip edilmediğine ilişkin inceleme yapılmadığına, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ve re'sen gözetilecek diğer nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sonunda; öğretmen olan sanığın, hakkında cinsel taciz suçuna ilişkin iddialar nedeniyle ilçe milli eğitim müdürü olan katılanın makam odasında görüşmesi sırasında şube müdürününde bulunduğu sırada aralarında gerçekleşen konuşma içeriklerini cep telefonu ile video kaydına alıp ve alınan bu kayıtları yetkisiz üçüncü kişi konumunda olan tanıklara dinlettirmesi nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 133/3. maddesinde düzenlenen kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

İki veya daha fazla kişinin, başkalarının bilmeyeceği ve sınırlı bir dinleyici çevresi dışına çıkmayacağı yönünde haklı bir inanç ve iradeyle hareket ederek, herhangi bir aracı vasıta olarak kullanmadan, yüz yüze gerçekleştirdikleri, ancak özel bir çaba gösterilerek duyulabilecek, aleni olmayan, söze dayalı, sesli düşünce açıklamalarının, konuşmanın tarafı olmayan kişi veya kişilerce, ilgilisinin rızası olmaksızın, elverişli bir aletle (sesli bir açıklamayı kuvvetlendirerek veya naklederek onu ses alanının dışına çıkartıp doğrudan doğruya algılanabilir hale getirmeye yarayan her türlü düzenekle) dinlenmesi veya akustik olarak tekrar dinlenebilmesi imkanını sağlayan bir aletle kaydedilmesi eylemi TCK'nın 133/1. madde ve fıkrasında;

En az üç veya daha fazla kişinin, yüz yüze gerçekleştirdikleri, aleni olmayan, söze dayalı düşünce aktarımlarının, söyleşinin tarafı olan kişi veya kişilerce, ilgililerinin rızası olmaksızın, bir aletle kaydedilmesi eylemi TCK'nın 133/2. madde ve fıkrasında;

Elverişli bir aletle dinlenilen veya kaydedilen konuşma veya söyleşiden elde edilen bilgiler sayesinde kendi veya üçüncü kişi lehine, maddi ya da manevi yarar, yani; fayda veya avantaj sağlanması; bu bilgilerin, menfaat karşılığı olsun ya da olmasın, ilgilisi dışındaki kişi veya kişilere verilmesi ya da diğer kişilerin dolaylı olarak bilgi edinmelerinin temin edilmesi eylemi TCK'nın 133/3. madde ve fıkrasında suç olarak tanımlanmışken, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un 80. maddesi ile TCK'nın 133/3. madde ve fıkrasında yapılan değişiklikle kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaların kaydedilmesi suretiyle elde edilen verilerin hukuka aykırı olarak ifşa edilmesi eylemi suç olarak düzenlenmiştir.

TCK'nın 133/2. madde ve fıkrasında tanımlanan söyleşiden farklı olarak, iki kişi arasında da gerçekleşebilecek olan konuşmada, konuşan tarafların, ikisi arasında geçen sözleri kaydetmesi, TCK'nın 133/1. maddesi kapsamında suç olarak tanımlanmamış olup, koşulları bulunduğu takdirde eylem, aynı Kanun'un 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturabilir. TCK'nın 133/3. madde ve fıkrasında tanımlanan suç açısından, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un 80. maddesi ile TCK'nın 133/3. maddesinde yapılan değişiklikten önceki düzenlemede, yukarıdaki fıkralara atıf yapıldığından, failin, konuşan tarafların dışında kalan üçüncü kişiler olduğu kabul edilmekte idi. Yapılan değişiklikten sonra, TCK'nın 133/3. madde ve fıkrasında, “kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaların” kaydedilmesi suretiyle elde edilen verileri hukuka aykırı olarak ifşa eden kişinin cezalandırılacağının düzenlenmiş olmasından dolayı bu suçun failinin, konuşan tarafların dışında kalan üçüncü kişiler olduğu ve kaydedilenin de “söyleşi” değil, “konuşma” niteliğinde olması gerektiği; aksi halde eylemin, TCK’nın 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturabileceği kabul edilmektedir.

Bu açıklamalar ışığında öğretmen olan sanığın, katılan ve şube müdürünün de olduğu bir ortamda hakkındaki iddialar nedeniyle yaptıları konuşmayı cep telefonu kamerası ile video kaydına alıp yetkisiz üçüncü kişilere dinlettiği iddiasına konu olayda, 5237 sayılı TCK'nın 133. Maddesinde söyleyişinin ifşasının suç olarak düzenlenmediği içeriği itibariyle de katılanın özel yaşam alanına ilişkin olmaması nedeniyle aynı Kanun'un 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçu kapsamında da değerlendirilemeyeceği gözetilerek sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyete karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Yetkisiz üçüncü kişilere suça konu konuşma içeriklerini dinletmediğini savunan sanık hakkında, suça konu kayıtların dinletildiği iddia edilen tanıklar ..., ... ve ...'ın beyanlarına başvurulmadan eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4207, Karar No: 2022/4721, Tarih: 14.06.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4207 E.  ,  2022/4721 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içerisinde gerekçeli kararın, süre tutum dilekçesinde kararın kendisine tebliğini isteyen sanık müdafiine tebliğ edildiğine dair belgeye rastlanılmaması karşısında, gerekçeli kararın sanık müdafine tebliğ edilmişse tebliğe ilişkin belgenin, tebliğ yapılmamış olması halinde ise usulüne uygun tebligatın yapılarak tebliğ belgesinin eklenmesi ve bununla birlikte katılan ...'ın da duruşmada bildirdiği 835 sokak, 5 nisan mahallesi, kılıç apartmanı, kat: 7 no: 18 Bağlar/Diyarbakır adresi yerine, bir diğer adresi olan 5 nisan mahallesi, 850 sokak, no: 12, İç Kapı no:1 Bağlar/Diyarbakır adresine Tebligat Kanununun 21. maddesi gereğince yapıldığı, yapılan tebliğin usulüne uygun olmadığı anlaşıldığından, gerekçeli kararın katılan ...'ın öncelikle bildirdiği adresine gerekçeli kararın tebliği sağlanarak, tebliğe ilişkin belgenin eklenmesi ve verilmesi halinde temyiz dilekçelerinin de eklenerek, temyiz istemine ilişkin düzenlenecek ek tebliğnamenin iadesinin temini için mahalline gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18177, Karar No: 2018/6536, Tarih: 22.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/18177 E.  ,  2018/6536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar, velayetler ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 22/05/2018 günü temyize cevap dilekçesi ile duruşma talep eden davalı-karşı davacı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf temyiz eden davacı-karşı davalı ... geldi. Vekilleri gelmedi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı-karşı davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 51. maddesi hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 1.630 TL. vekalet ücretinin ... alınarak ... verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.05.2018(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/29096, Karar No: 2016/9898, Tarih: 09.05.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/29096 E.  ,  2016/9898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜMLER : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmayan ...İl Emniyet Müdürlüğünün Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisinin olmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca temyiz eden katılan vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 09/05/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.