muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6284, Karar No: 2012/5346, Tarih: 27.04.2012

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranı ile uzman bilirkişi raporunda belirlenen maluliyet oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, ayrıca manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, yerinde görülmeyen davalı ... vekili ve davalı Gülpembe Ltd. Şti. vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan sürekli iş göremezlik zararı, tedavi gideri ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece hükme esas alınan, Av. Suat Şahin tarafından tanzim edilen 31.08.2010 tarihli bilirkişi raporunda, davacının kazancının yasal net asgari ücret düzeyinde olacağı kabul edilmiş ve %10 artırma, %10 iskonto uygulamak suretiyle yapılacak hesaplamada, en son bilinen net asgari ücret hesaplamaya esas alınmıştır.

Dosya içinde mevcut önlisans diplomasına göre davacı, Selçuk Üniversitesi Teknik Bilimler Meslek Yüksekokulu Kontrol Sistemleri Teknolojisi Bölümü mezunudur. Buna göre mahkemece, ilgili meslek odaları ve kuruluşlarla yazışma yapmak suretiyle, davacının mezun olduğu okul ve emsallerinden mezun olanların ortalama aylık net gelirlerinin tespit edilmesi, bilirkişi tarafından da, tespit edilecek gerçek gelir üzerinden tazminata ilişkin hesaplamanın yapılması gerekirken, yazılı şekilde aylık net asgari ücret üzerinden hesaplama yapılan bilirkişi raporunun hükme esas alınması doğru görülmemiştir.

3-Yine yukarıda anılan 31.08.2010 tarihli bilirkişi raporunda, davacının PMF yaşam tablosuna göre bakiye ömrü 40 yıl, 8 ay, 16 gün olarak belirlendikten sonra, tazminat hesabı aktif dönemin sonu kabul edilen 60 yaş bitimine kadar yapılmıştır. Oysa ki uygulamada, aktif dönem sonuyla muhtemel ömür sonu arasını oluşturan pasif dönemde de, kişinin net asgari ücret düzeyinde gelir getiren bir işte çalışabileceği kabul edilerek, bu dönem için de hesaplama yapılmaktadır. Hal böyle iken, mahkemece altı yıldan fazla bir dönemi kapsayan pasif döneme ilişkin hesaplamanın yapılmadığı eksik bilirkişi raporu hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekili ve davalı Gülpembe Ltd. Şti. vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 795,05 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... ve davalı Gülpembe Ltd. Şti.den alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 27.04.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9870, Karar No: 2012/9699, Tarih: 09.10.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/9870 E.  ,  2012/9699 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (4 kez) suçlarından sanık ...’nın yapılan yargılaması sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (3 kez) suçlarından mahkûmiyetine dair Sincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.02.2012 gün ve 2009/50 Esas, 2012/70 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mağdure ...'ye yönelik çocuğun basit cinsel istismarı ile mağdureler ...a karşı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesi gereğince uygulama yapılırken aynı maddenin 3. fıkrası gözetilmeksizin 53/1-c madde ve bendinde sayılan velayet ..., vesayet veya kayyımlığa ait hakların koşullu salıverilmeye kadar kısıtlanması yerine, TCK.nın 53/1-c bendindeki hakları koşullu salıvermeye kadar kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesi gereğince hükmedilen hak yoksunluğu ile ilgili bölümlerin çıkarılarak, yerlerine “Sanığın 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık

yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdure ...'a karşı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyize gelince;

Sanığın mağdureyi kolundan tutup çekerek kucağına alıp, apartmanın alt katında bulunan kömürlüklerin olduğu yere götürmesi, burada kapıcı dairesinden kapı açılma sesi gelmesi üzerine mağdureyi bırakması şeklindeki eyleminin basit cinsel istismar suçuna hazırlık hareketi niteliğinde, cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek cinsel istismar suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi,

Sanığın mağdureyi kolundan tutup çekerek kucağına alıp, apartmanın alt katında bulunan kömürlüklerin olduğu yere götürmesi, burada kapıcı dairesinden kapı açılma sesi gelmesi üzerine mağdureyi bırakması şeklindeki eyleminin basit cinsel istismar suçuna hazırlık hareketi niteliğinde, cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek cinsel istismar suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11410, Karar No: 2011/13728, Tarih: 27.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/11410 E.  ,  2011/13728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GEBZE 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/06/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Belediye, dava konusu 234 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 442 sayılı Köy Kanunu hükümleri gereğince .... Köy Tüzel Kişiliğine satılarak bilahare davalı adına tescil edildiğini, anılan Yasanın uygulama Yönetmeliğine göre davalının satış yapılacak kişilerden olmadığı gibi yasada öngörülen 5 yıllık süre içerisinde bina yapma şartını da yerine getirmediğini, taşınmazın davalıya satışının geçersiz olduğunu ileri sürerek tapu iptal tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Harçlar Kanununun 32. ve HUMK’nun 409/5. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

25.02.2011 tarihli celse de davacı taraf duruşmaya iştirak etmemiş, davalının mazereti de kabul edilmemiştir. O halde dosyanın işlemden kaldırılması gerekeceğinde kuşku yoktur. Esasen mahkemece de işlemden kaldırılmıştır. Ne varki, usulü dairesinde müeyyidesini de içerecek şekilde yapılacak tebligat ile bir ihtarat yapılmadığı gibi yenileme dilekçesine harç ikmali yönünde düşülen meşruhata dayalı olarak orada öngörülen harcın ikmal edilmediği gerekçesiyle 492 sayılı Harçlar yasasının 30. ve 32. maddeleri gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olması doğru değildir. Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Öte yandan, davanın açılmamış sayılması kararı verildiğine göre davada vekille temsil edilen davalı yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin hükümleri gözetilmek suretiyle avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken bu hususun göz ardı edilmiş olması doğru değildir.

Davalının, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesine göre) HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 27.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14956, Karar No: 2011/14508, Tarih: 12.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/14956 E.  ,  2011/14508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca incelenmesine gerek görülen;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... ... köyü ve ... köyü'nde yapıldığı anlaşılan orman kadastroları ve 2/B madde uygulamalarına ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın konumunu gösterir orman tahdit harita örneğinin,

2) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; ... Köyü ve ... ... Köyü'nde yapılmış ve kesinleşmiş orman kadastroları, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastroları ve aplikasyon hatlarına göre konumu, orman kadastro haritalarındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritalarındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

bu dosya arasına konulması; Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 12/12/2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10211, Karar No: 2023/7272, Tarih: 22.06.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/10211 E.  ,  2023/7272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/268 E., 2020/332 K.

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasındaki İlk Derece Mahkemesinde görülen rücuan tazminat istemli davadan dolayı verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; kurum sigortalısı... nün zincirleme trafik kazası sonucu yol kenarında beklerken davalı ... yönetimindeki aracın davacı ile birlikte 3 kişiye çarpması sonucu davacının hayatını kaybettiğini, vefatı nedeni ile hak sahiplerine bağlanan gelir sonucu kurum zarara meydana geldiğini, ceza ile maddi - manevi tazminat dosyalarında davalı ...'in kusurun tamamından sorumlu olduğunun tespit edildiğini, diğer davalı ... şirketleri tarafından kasko ve mali sorumluluk poliçelerinin bulunduğunu beyan ederek, kurum zararının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

II. CEVAP

1.Davalı ...Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; kazaya karışan aracın müvekkili şirkette zorunlu mali sorumluluk poliçesinin bulunduğunu, kaza nedeni ile açılan destek yoksun kalma talebine ilişkin dava neticesinde sigorta bedeli olan 57.500,00 TL nin iyi niyetli olarak ödendiğini ve müvekkili şirketin bakiye sorumluluğunun kalmadığını beyan ederek, davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

2.Davalı ...Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; hak sahiplerine ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde 2007/31 esas sayılı dosyası ile destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat sebebiyle dava açıldığını, müvekkili şirketin sorumluluğunun trafik poliçesi teminatının üzerinde kalan meblağ için olduğunu beyan ederek, davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

3.Davalı ... tarafından cevap dilekçesi ibraz edilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Özetle; “Davanın kabulüne,” dair karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

3.Davalı ... tarafından cevap dilekçesi ibraz edilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Özetle; “Davanın kabulüne,” dair karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairece özetle; “... ..dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Kanun'un 92 nci maddesi (5510 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi) uyarınca yarıya indirilmiş olup olmadığı belirlenerek yarıya indirildiğinin belirlenmesi halinde gelirin başlangıç tarihi itibariyle 506 sayılı Kanun'un 92 inci maddesi (5510 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi) uygulaması gözetilerek belirlenmiş (yukarıda anlatılan şekilde hesaplanmış) miktarını gösterir ilk peşin sermaye değeri Kurumdan sorulmalı, davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenmeli ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.... ” gerekçesiyle bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla özetle; “Davanın davalılar ... ve Ak Sigorta A.Ş. yönünden kısmen kabulü ile;

147.268,50 TL lik davacı Kurum alacağının davalı ...' den onay tarihi olan 20.05.2010 tarihinden itibaren, davalı ihtiyari mali sorumluluk sigortacısı Aksigorta A.Ş.'den ise 75.000,00 TL lik İMSS poliçe teminat teminat limiti ile sınırlı olarak dava tarihi olan 29.06.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

Davalı ... yönünden davanın reddine,

Fazlaya ilişkin istemin reddine,” şeklinde karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kurum vekili dilekçesinde özetle; kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun'un 21 inci maddesi

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı Kurum vekili yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,22.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4004, Karar No: 2013/1954, Tarih: 12.02.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/4004 E.  ,  2013/1954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) 5237 sayılı Yasanın 145. maddesinde tanımlanan “değerin azlığının” yeni yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek anılan madde uyarınca cezalardan indirim yapılması,

2-) Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden sonra yürürlüğe giren vaki değişiklikler karşısında, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi gereğince, sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

3-) Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı biçimde “müştereken tahsiline” biçiminde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Nedim Kara ve savunmanı ile sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 12.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2018, Karar No: 2015/1902, Tarih: 30.09.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/2018 E.  ,  2015/1902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kütahya İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 10.03.2014 gün ve 2013/304 E. 2014/291 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 23.06.2014 gün ve 2014/14941 E. 2014/18468 K. sayılı ilamı ile;

“...Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı EÜAŞ’ın Seyitömer Termik Santrali İşletme Müdürlüğü bünyesinde işçi olarak çalıştığını, Türkiye Enerji Su ve Gaz İşçileri Sendikasına (TES-İŞ) üye olduğunu, üyeliğin davalı işverene bildirildiğini, ancak davalı tarafın davacı işçinin kendi personeli olmadığı için üyelik formunu iade ettiğini, davacıyı İşletme toplu iş sözleşmesinden yararlandırmadığını; oysa davacının muvazaalı olarak alt işveren işçisi olarak gösterildiğini, aslında davalının asıl işçisi olduğunu, davalının daha az maliyetle kadro açığını kapatmak için alt işveren işçisi istihdam ettiğini; alt işverenlik sözleşmelerinin Alt İşverenlik Yönetmeliğinde belirtilen unsurları taşımadığını, alt işveren işçisi olarak gösterilen işçilerin asıl işverenle birlikte termik santralın, elektrik bakım, kazan bakım, değirmen bakım gibi elektrik üretiminin asıl işlerinde çalıştıklarını; davalının asıl işini bölerek alt işverenlere verdiğini; davacı işçilerin uzun yıllardır aynı işlerde çalıştıklarını; alt işverenler değişse de işçilerin değişmediğini; zaten bu şirketlerin de elektrik üretim işinde bir uzmanlıklarının bulunmadığını; alt işverenlerin kendi işçi kadrolarının bulunmadığını, çalıştırılacak işçilerin EÜAŞ tarafından belirlendiğini; alt işverenlerin asıl işverenden bağımsız bir organizasyonlarının bulunmadığını; çalışma şartlarının EÜAŞ tarafından belirlendiğini, emir ve talimatın EÜAŞ çalışanları tarafından verildiğini; bu sebeplerle alt işverenlik ilişkilerinin muvazaalı olduğunu; davacı işçinin sendika üyesi ve asıl işverenin işçisi olarak işletme toplu iş sözleşmesinden yararlandırılması gerekirken yararlandırılmadığını, davacının 13. ve 14. dönem toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan taban ücret, yevmiye, ikramiye, iş güçlüğü tazminatı, bakım tazminatı, yemek yardımı, sosyal yardım ve vardiya tazminatından oluşan işçilik alacaklarının ödenmediğini bildirerek, bu alacakların işletme kredilerine uygulanan en yüksek faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti: