muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11404, Karar No: 2016/20521, Tarih: 21.09.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/11404 E.  ,  2016/20521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5846 sayılı Kanun'un 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki "71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir" şeklindeki düzenlemeye göre, şikayetçinin 6 aylık yasal şikayet süresi içerisinde dava konusu edilen materyaller yönünden hak sahibi olduğunu kanıtlayan belgeleri ibraz etmediği, davaya katılmasına karar verilmesinin de kanun yoluna başvurma hak ve yetkisini kazandırmayacağı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak, şikayetçi vekilinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 21/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11507, Karar No: 2013/11774, Tarih: 10.09.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/11507 E.  ,  2013/11774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın davalı tarafa kasko sigortalı iken kaza sonucu hasarlandığını açıklayıp, 15.900 TL'nin kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalıya kasko sigortalı aracın davacı işleten/sürücü tarafından alkollü olarak kullanılmasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. 2918 sayılı KTK.nun 48. maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliğinin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97. Maddesinde alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra konu ile ilgili olan "b-2" bendinde "alkollü içki almış olarak kandaki alkol miktarına göre araç sürme yasağı kenar başlığı altında; alkollü içki almış olarak araç kullandığı tesbit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları açıklanmıştır.

2013/11507

2013/11774

Ayrıca Zorunlu Mali Mesuliyet Sorumluluk Genel Şartlarının B.4.d maddesinde; tazminatı gerektirin olay işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa sigortacının sigorta ettirene rücu hakkı olduğu açıklanmıştır.

Bununla birlikte Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4.d maddesinin dayanağını teşkil eden KTK'nun 48. Maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 97. maddesinde,yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve mütakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabülü de mümkün değildir.

O halde, zararın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281. Maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması,

2013/11507

2013/11774

sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın reddine aksi halde kabulüne karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (Bkz.YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları)

Somut olayda kazanın oluş şekli, tarihi ve yeriyle ilgili hususlarda bir çekişme bulunmamaktadır.Doktor raporunda davacı sürücünün saat 02.15 de 0.47 promil alkollü olduğu belirtilmiştir. Kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelip gelmediği ve davacı aracında oluşan gerçek zarar miktarı konusunda içinde norolog, kusur ve hasar bilirkişilerinin bulunduğu uzman bilirkişi kurulundan usulüne uygun rapor alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 10.9.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9924, Karar No: 2012/19063, Tarih: 05.11.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/9924 E.  ,  2012/19063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma suçundan dönüşen hırsızlık

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 142/2-b, 35/1-2, 39/1, 145, 53/1-2, 63. maddeleri gereğince 4 ay 15 gün hapis cezası

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yaşı küçük olduğu için hakkında Çocuk Mahkemesinde dava açılan ... ile el ve işbirliği içerisinde hareket eden ve eylem sırasında gözcülük yapmak suretiyle gündüz vakti pazar yerinde mağdur ... Kurnaz’ın yanına yaklaşan sanıklar ... ve ... çevreyi kontrol ederlerken, ...’ın mağdurun çantasının fermuarını açarak içinden cüzdanını çaldığı ve çevredeki kişilerin uyarması ile kesintisiz takip sonucu ...’nın mağdur ... tarafından yakalandığı ve suça konu cüzdanın elinden alındığı, bu sırada sanıklar ... ve ...’in kaçmaya başladıkları, durumu başından beri izleyen mağdur ...’ın kesintisiz takip sonucu iki sanığı 50 metre kadar ileride yakalamak istemesi üzerine, adı geçen sanıkların mağdur ...’yi darp ettikleri, ancak çevredeki kişilerin müdahalesi ile yakalandıkları, mağdur ...’ın şikayetinden vazgeçtiği biçiminde gelişen ve gerçekleşen somut olayda; sanıklar ... ve ...’in eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 64/1 ve 495. maddenin 2. fıkrası yollamasıyla 1. fıkrasına ve 31, 33. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 37/1, 142/2-b, 35/1-2, 53/1-2-3. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında, 5237 sayılı Yasa hükümlerinin lehe olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 37/1. maddesi yerine 39/1. maddesi ile uygulama yapılması ve koşulları oluşmadığı halde cezalarından 145/1. maddesi ile indirime gidilmesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kasten işlemiş oldukları suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetlerinin yasal sonucu olarak sanıkların 5237 sayılı TCY’nin 53/1. maddesinin (a),(b),(c),(d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezalarının infazları tamamlanıncaya kadar, anılan maddenin 3. fıkrasında yazılı “Kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden de paylarına düşen miktarda eşit olarak sorumlu tutulmaları gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “53.maddenin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine “Kasten işlemiş oldukları suçtan hapis cezasıyla mahkûmiyetlerinin yasal sonucu olarak sanıkların 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin (a),(b),(c),(d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazları tamamlanıncaya kadar; anılan maddenin 3. fıkrasında yazılı kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise mahkum oldukları hapis cezalarından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına,” cümlesi yazılmak ve hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin bölüm de çıkartılarak, yerine “Sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı; ortak yargılama giderlerinden de eşit olarak sorumlu tutulmalarına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1122, Karar No: 2011/2002, Tarih: 19.04.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/1122 E.  ,  2011/2002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVALILAR : ... VS.

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 214 ada 9, 10, 11, 12 ve 13 parsel sayılı sırası ile 1598.79, 428.73, 372.80, 2178.21 ve 2817.76 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduklarından söz edilerek malik haneleri açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı ... tarafından ... ve arkadaşları aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan tapu iptali ve el atmanın önlenmesi istemine yönelik dava, davaya konu parseller hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesinde çekişmeli parsellere ait kadastro tutanakları ile dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli 214 ada 9, 10, 11, 12 ve 13 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının dayanağı olan tapu kaydının çekişmeli taşınmazları kapsamadığı kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma ve inceleme dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Mahkemece; davacı tarafın dayanağını oluşturan 3.9.1970 tarih 3 ve 4 sıra numaralı tapu kayıtları ile davalı tarafın dayandığı aynı zamanda çekişmeli 214 ada 10 ve 11 parsel sayılı taşınmazlara da uygulanan 14.9.1984 tarih 12 ve 4.10.1989 tarih 3 sıra numaralı tapu kayıtları yöntemince uygulanmadığı gibi; yine çekişmeli 214 ada 9, 12 ve 13 parsel sayılı taşınmazlara uygulanan, davalı tarafın dayanağı 20.10.1978 tarih 33, 27.5.1992 tarih 10 ve 2.6.1986 tarihli tapu kayıtlarının tesisleri mahkeme kararına dayalı olduğu halde, tapu kayıtlarının dayanağı tescil ilamları ve krokileri getirtilerek yöntemince uygulanmak suretiyle kapsamları belirlenmemiştir. Bu tür eksik ve yetersiz soruşturmaya dayanılarak karar verilemez. Doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle, tarafların dayandığı tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavülleri, oluşum belgeleri ve haritaları, varsa davacı dayanağı tapu kaydının revizyon gördüğü diğer parsellere ilişkin kadastro tutanakları, komşu taşınmazların kadastro tutanaklarının onaylı suretleri ile varsa dayanakları tapu kayıtları tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile getirtilerek dosya tamamlanmalıdır. Bundan sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen yerel bilirkişi, taraf tanıkları ve teknik bilirkişi huzuru ile yapılacak keşif sırasında tarafların dayandığı tapu kayıtları yöntemince uygulanmalı, davalı tarafın dayandığı tescil ilamı ile oluşan tapu kayıtları yönünden tapu kayıtlarının haritaları ile kadastro

./..

2011/1122-2002 S/2

./..

2011/1122-2002 S/2

paftasının ölçekleri çakıştırılmak suretiyle uygulanıp kapsamları 3402 sayılı Kadastro Yasası'nın 20/A maddesi gereğince haritalarına göre belirlenmelidir. Tescil krokilerinin uygulama kabiliyetinin olmaması ya da kayıtların haritalarının bulunmaması durumunda ise tapu kayıtlarının hudutlarının mahalli bilirkişilerce zeminde tek tek gösterilmesi istenilmeli, bilirkişilerin gösteremediği hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, özellikle davacı dayanağı tapu kaydının güney sınırında bulunan "... " yerinin nerede olduğu üzerinde durulmalı, tapu kayıtlarının uygulanmasında kuzeydeki yolla ilgili kamulaştırma belgelerinden ve haritalarından yararlanılmalı, teknik bilirkişiye uygulanan tapu kayıtlarının kapsadığı alanı gösterir ve keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek hüküm verilmesi isabetsiz olduğu gibi, kabule göre de, çekişmeli taşınmazların malik hanelerinin açık bulunduğu göz ardı edilmek suretiyle tespit gibi tescile karar verilerek sicil oluşturulmamış olması da isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 19.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/5298, Karar No: 2014/7769, Tarih: 02.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/5298 E.  ,  2014/7769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir(Kapatılan) 9. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2013

NUMARASI : 2012/581-2013/183

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 25.12.2013 gün ve 6983 Esas, 8336 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin çıkma payı alacağının tahsili için başlattığı icra takibinin davalının haksız itirazı nedeniyle durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına ve % 40 icra inkâr tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının yönetimde olduğu dönemde kooperatifin uğradığı zarardan dolayı konutunu hiçbir hak talep etmeksizin tazminat olarak kooperatife verdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin çıkma payı alacağının tahsili için başlattığı icra takibinin davalının haksız itirazı nedeniyle durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına ve % 40 icra inkâr tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının yönetimde olduğu dönemde kooperatifin uğradığı zarardan dolayı konutunu hiçbir hak talep etmeksizin tazminat olarak kooperatife verdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 25.12.2013 tarih ve 6983 E., 8336 K. sayılı ilamıyla, davacının kooperatif ortaklığından ayrıldığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmayıp, uyuşmazlığın, davacının üye olduğu dönemde aidat ödemesinin bulunup bulunmadığı, varsa miktarı noktasında toplandığı, mahkemece davacının ödeme yaptığına dair yazılı bir belge sunamadığı, ortaklar defterindeki kayıtların davacının yönetim kurulu başkanlığı döneminde tutulmuş olması nedeniyle alacağın ispatı için yeterli olmadığı, kooperatif kayıt ve defterlerine göre ödemesinin bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş ise de, varılan sonucun eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olduğu, bu durumda, öncelikle kooperatifin tüm defter ve belgeleri ile birlikte genel kurula çağrı ve hazirun listeleri incelenmek suretiyle, davacının üyeliğinin sona erdiği tarihin açık olarak saptanması gerektiği, bu kapsamda, her iki taraf da delil olarak kooperatif kayıt ve defterlerine dayanmış olup, özellikle ortaklar defterinde yapıldığı görülen davacı ödemelerinin tarihleri dikkate alındığında 1999, 2000 ve 2001 yılı defterlerinin incelenmesinin önem arzetmekte olduğu, 15.11.2004 tarihli hesap tetkik komisyonu raporunda komisyonca incelendiği belirtilmiş olan ve bilirkişi incelemesine sunulmadığı anlaşılan bu defterlerin ihtar ile davalı kooperatiften istenerek incelenmesinin de zorunlu olduğu, bu eksiklikler tamamlandıktan sonra kooperatif uygulamaları ve mali konularda uzman bir bilirkişiye, yukarıda bahsedilen tüm belge ve kayıtlar incelettirilerek, davacının iddia ettiği ödemelerin genel kurullarda alınan aidat ödemesine ilişkin kararlar ile uyumlu olup olmadığını da irdeleyen açıklamalı, gerekçeli, denetime elverişli rapor alınarak ve dosyada mevcut 17.10.2002 tarihli davacının 22 no'lu konutunu kooperatife bıraktığına dair yazılı belge ve arsa sahipleri ile yapılan protokollerin de eldeki dava üzerindeki etkisi tartışılarak, oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek, davacı yararına bozulmuştur.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 02.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/800, Karar No: 2024/676, Tarih: 24.01.2024

**9. Ceza Dairesi         2023/800 E.  ,  2024/676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/20 E., 2022/491 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmi bozma

Şikayetçi Bakanlık vekilinin temyiz isteği yönünden; Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.

Suça sürüklenen çocuk (SSÇ) müdafiinin temyiz isteği yönünden; SSÇ hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR