muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/139, Karar No: 2017/1127, Tarih: 01.02.2017

**2. Ceza Dairesi         2017/139 E.  ,  2017/1127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 05.02.2014 gün ve 2013/32922-2014/2918 sayılı bozma kararına karşı mahkemesince önce bozma kararına uyulmasına karar verildikten sonra direnme kararı verilmesi üzere dosyanın gönderildiği Yüksek Ceza Genel Kurulu'nun 14.12.2016 gün ve 2015/161-2016/1821 sayılı gönderme kararı ile dosyanın dairemize gönderilmesi üzerine 5271 sayılı CMK’nın 6763 sayılı Kanun ile değişik 307. maddenin 3. fıkrası uyarınca yapılan inceleme sonucu dairemizin bozma kararına karşı uyma kararı verildiği, daha sonra verilen direnme kararının usulüne uygun olmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın elektrik abonesi olduğu yerde görevlilerce yapılan kontrolde sayaçsız, direkt bağlı kaçak elektrik kullandığı iddiasıyla yapılan yargılamada aşamalarda alınan savunmasında istikrarlı bir şekilde suça konu evde suç tarihinde kendisinin ikamet etmediğini, kiracısı olan Mardin Midyat Gelinkaya köyünde oturan...'ın ikamet ettiğini belirtmiş olması karşısında,... isimli kişinin açık adres bilgileri araştırılarak, suç tarihinde suça konu evde oturup oturmadığı hususunda tanık sıfatıyla ifadesine başvurulmadan eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde, "yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dâhilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanık ya da sanıkları hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi" olduğu değerlendirilip, katılan kurumun cezasız ve vergisiz gerçek zararı bilirkişiye hesaplattırılıp, sanığa miktar da belirtilmek suretiyle "bilirkişinin hesapladığı kurumun cezasız ve vergisiz gerçek zararını gidermesi durumunda 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine" ilişkin bildirimde bulunulduktan sonra yasal sürenin geçmesi nedeni ile sanığa makul bir süre de tanınıp bu süre beklenilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7880, Karar No: 2015/17398, Tarih: 12.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/7880 E.  ,  2015/17398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin süreden reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, mazeretini bildirir raporu nazara alınıp; mahkemenin 17/03/2011 (ve 07/03/2011) tarihli "temyiz isteminin süre yönünden reddi" kararı kaldırılarak yapılan incelemede:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Nişanlı olan (sonradan ayrılan) şikayetçilerin birlikte kayıt yaptırdıkları ve her biri 235 TL olduğu belirtilen on ikişer adet bonolar verdikleri İngilizce Kursu'ndan memnun kalmayıp ayrılırlarken senetlerini geri istemeleri fakat iade edilmemesi üzerine, bir tanıdıkları (... isimli) vasıtasıyla irtibat kurup, buluştukları ve kendini avukat olarak tanıtan (gerçekte avukat olmayan) sanığın, senetlerini geri alabileceğini vaat edip, onlardan toplamda 480 TL para alıp haksız yarar sağlaması eylemlerinin mağdur sayısınca iki ayrı "dolandırıcılık" suçlarını oluşturduğu iddia edilen somut olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın, gerçeğe aykırı olarak suç tarihinde nişanlı olan şikayetçilere kendisini avukat olarak tanıtıp onlara karşı hileli hareketlerini aynı ortamda, zamanda icra ettiği dosya kapsamından anlaşılmakla; TCK'nın 43/2.maddesi kapsamında kalacak şekilde "aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi" sözkonusu olduğu halde, iki ayrı suç kabulü ile yazılı şekilde iki mahkumiyet kararları verilmesi,

2-TCK'nın 51/3.maddesi uyarınca "denetim süresi" belirlenmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3520, Karar No: 2023/6063, Tarih: 28.12.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/3520 E.  ,  2023/6063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2019/3595 Değişik İş

SUÇ : Taksirle öldürme

İNCELEME KONUSU

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığı kararına itirazın reddi

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın Kanun yararına bozulması

Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 16/10/2017 tarihli ve 2017/17906 soruşturma sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itirazın, Kayseri 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 30/07/2019 tarihli ve 2019/3595 değişik iş sayılı kararı ile reddine kesin olarak karar verildiği anlaşıldı.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 14.03.2023 tarih ve 94660652-105-38-19248-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.04.2023 tarihli ve KYB-2023/32645 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.03.2023 tarihli ve KYB-2023/31934 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, Doruk 2 Kağıt Sanayi isimli işyerinde işçi olarak çalışan maktul ...'ın iş kazası nedeniyle hayatını kaybettiği olay nedeniyle yürütülen soruşturmada, şüpheli ... hakkında Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 16/10/2017 tarihli ve 2017/17906 soruşturma sayılı kararı ile şüphelinin meydana gelen olayda kusurunun bulunmadığından bahisle ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, söz konusu taksirle ölüme neden olma suçundan diğer şüpheliler hakkında ise Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığınca 17/10/2017 tarihli ve 2017/8208 sayılı iddianame ile Kayseri 11. Asliye Ceza Mahkemesine dava açıldığı, Kayseri 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/802 esas sayılı dava dosyası üzerinden yapılan yargılama esnasında alınan 27/05/2019 tarihli bilirkişi raporuna göre, hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen ...'e kusur atfedilmesi nedeniyle Mahkemesince suç duyurusunda bulunulmasını müteakip, sanık ... hakkında Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 28/06/2019 tarihli ve 2019/28445 soruşturma, 2019/9350 esas, 2019/7244 sayılı iddianame ile dava açılması neticesinde dosyaların birleştirilmesine karar verildiği, yapılan yargılama sonucunda, meydana gelen olayda sanık ...'in tali kusurlu olduğu kabul edilerek hakkında taksirle öldürme suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu,

Kayseri 11. Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen anılan kararın istinaf edilmesi üzerine Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin 20/10/2021 tarihli 2021/737 esas, 2021/1450 sayılı kararı ile sanık ... hakkında kurulan hükme atfen "...Kayseri 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 30.07.2019 tarih, 2019/3595 değişik iş sayılı kararı ile şüphelinin meydana gelen olayda kusurunun olmadığı, verilen takipsizlik kararının usul ve yasaya uygun olduğundan bahisle itirazın reddine karar verildiği ve karar tarihi itibariyle sanık hakkında verilen takipsizlik kararının kesinleştiği, daha sonra mahkemece alınan kusura ilişkin bilirkişi raporunda sanığa kusur atfedilmesi nedeniyle suç duyurusunda bulunularak dava açılması sağlanıp dosyaların birleştirilmesine karar verildiği ve yapılan yargılama sonucunda, meydana gelen olayda sanığın tali kusurlu olduğu kabul edilerek hakkında taksirle öldürme suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmış ise de, sanık hakkında verilen ek takipsizlik kararının itiraz üzerine kesinleştiği, sonradan alınan raporun yeni delil kapsamında değerlendirilmesi suretiyle takipsizlik kararı kaldırılmadan aynı olay ile ilgili olarak kamu davası açılamayacağı, Kayseri 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 30.07.2019 tarih, 2019/3595 değişik iş sayılı kararı aleyhine kanun yararına bozma yoluna gidilmesi ve kararın bu yolla kaldırılması durumunda sanığın hukuki durumunun değerlendirilebileceği... " şeklinde belirtildiği üzere,

Sanık ... hakkında soruşturma aşamasında alınan kusurunun bulunmadığına ilişkin bilirkişi raporu uyarınca verilen ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın Kayseri 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 2019/3595 D. İş sayılı itirazın reddi kararı ile kesinleştiği, kovuşturma aşamasında alınan bilirkişi raporunda ...'e de kusur atfedilmesi üzerine yeni delil elde edildiğinden bahisle ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar kaldırılmaksızın iddianame tanzim edilmesine ilişkin 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 173/6 maddesi yollamasıyla 172/2 maddesi "Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz." şeklindeki düzenlemesi gereğince kovuşturmaya yer olmadığına dair karar sonrası yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hakimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamayacağının açık bir şekilde hüküm altına alındığı gözetildiğinde,

Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 23/06/2021 tarihli ve 2020/11110 esas, 2021/5188 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, taksirle işlenen suçlardan dolayı kusurluluk değerlendirmesinin ancak mahkeme hakimi tarafından yapılabileceği, bilirkişi raporlarının mahkemeyi bağlayıcı değil, delilleri değerlendirme vasıtalarından biri olduğu, mahkemelerin gerekçelerini açıklamak suretiyle bilirkişi raporlarına itibar edip etmeme hususunda takdir ve değerlendirme hakkına sahip olduğu, dolayısıyla şüphelinin üzerine atılı suç bakımından kusur konusundaki delillerin ve raporların Mahkemesince değerlendirmesi gerektiği anlaşılmakla, kusur yokluğundan bahisle Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 16/10/2017 tarihli ve 2017/17906 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Taksirle öldürme suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturmada Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 16/10/2017 tarihli ve 2017/17906 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı Kayseri 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 30/07/2019 tarihli ve 2019/3595 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine kesin olarak karar verildiği, dosyanın diğer şüphelileri hakkında açılan davada alınan bilirkişi raporunda şüpheli Adem’e kusur atfedilmesi nedeniyle suç duyurusu üzerine şüpheli Adem hakkında hazırlanan iddianame ile dava açılarak önceki dosya ile birleştirilmesine karar verildiği,sanık ...'in taksirle öldürme suçundan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 172 nci maddesinin ikinci fıkrasında yer alan, "Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hakimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, yukarıdaki usul hükmü işletilmeden Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 28/06/2019 tarihli ve 2019/28445 soruşturma, 2019/9350 esas, 2019/7244 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında dava açıldığı anlaşıldığından, sanık hakkında CMK’nın 172/2 maddesi gereğince sulh ceza hakimliğinden karar alınması gerektiği gözetilmeden açılan davanın kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Kayseri 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 30/07/2019 tarihli ve 2019/3595 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8567, Karar No: 2024/2678, Tarih: 11.03.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/8567 E.  ,  2024/2678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/439 E., 2022/437 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kabulü/ İtirazın Reddi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının zorunlu trafik sigortacısı olduğu aracın karıştığı 30.10.2019 tarihli tek taraflı trafik kazası sonucunda yolcu konumundaki davacının yaralanıp en az % 5 oranında malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL sürekli iş gücü kaybı tazminatı ve rapor ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; sürekli iş gücü kaybı tazminatı talebini 189.465,58 TL olarak artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kaza tarihinde geçerli yönetmelik hükümleri esas alınarak maluliyet oranının belirlenmesini, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz esas alınarak yapılmasını, kusur oranının tespiti gerektiğini, avans faizi talebinin haksız olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalıya sigortalı araç sürücüsünün kazadaki tam kusuru ve davacının sunduğu rapordaki % 5 maluliyet oranı üzerinden, aktüer raporu ile tazminatın usulünce hesaplandığı gerekçesiyle, davanın kabulüne ve 189.465,58 TL'nin 12.10.2021'den işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; karara esas alınan maluliyet raporunun ilgili yönetmeliğe uygun olmadığını, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1,8 teknik faiz ile yapılması gerektiğini, rapor ücretinden sorumlu olmadıklarını, faiz başlangıç tarihinin hatalı belirlendiğini ve avans faizine karar verilmesinin hatalı olduğunu, vekalet ücretine tarifeye göre belirlenen ücretin 1/5'i oranında hükmedilmesi gerektiğini belirterek Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına esas alınan maluliyet raporunun, kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine uygun biçimde düzenlendiği ve karara esas alınmasında usulsüzlük görülmediği; tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant formülü esas alınarak yapılmasının içtihatlara uygun olduğu, davalı ... şirketine 29.09.2021 tarihinde başvurulduğu, sekiz iş günü sonu olan 12.10.2021 tarihinde davalının temerrüde düştüğü, sigortalı aracın kullanım şeklinin ticari olması karşısında avans faizine hükmedilmesinin yerinde olduğu, maktu vekalet ücretine hükmedilmesinin uygun bulunduğu gerekçesiyle, davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına karşı yaptığı itiraz başvurusuna konu ettiği nedenlerle, İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe:

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... şirketi tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı kaza sonucu yolcu konumundaki davacının yaralanması nedeniyle sürekli iş göremezlik tazminatı ile adli rapor gideri talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan Erişkinler için Engellilik Değerlendirilmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre düzenlenmiş olmasına, TRH 2010 Tablosu'na göre muhtemel bakiye ömür süresinin belirlenmesi, %1,8 teknik faiz uygulanmadan ve işleyecek devre bakımından da "progresif rant" formülü kullanılarak tazminat hesabının yapılmasının Dairemiz'in yerleşik uygulamalarına uygun olmasına göre, karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

11.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4917, Karar No: 2014/11875, Tarih: 27.10.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/4917 E.  ,  2014/11875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davalı ... adına kadastro sonucu tespit gören tüm taşınmazlara ait tespit tutanaklarının onaylı örnekleri, kadastro sonucu oluşmuş tapu kayıtlarının ve varsa tespitlerine esas alınan tapu ya da vergi kayıtlarının,

2- Davalı ... adına tescil ilamı ile oluşan Mart 1976 tarih 23 ve devamındaki 19 adet taşınmaza tapu kayıtlarının tüm tedavülleri ve kadastro sırasında revizyon gördüğü taşınmazlara ait tutanak örnekleri ile kadastro sonucu oluşmuş tapu kayıtlarının,

3- Çekişmeli taşınmazların tespitlerine esas alınan Sultan Köyüne ait 1937 tarih 179, 53 ve 255 nolu vergi kayıtlarının bulunduğu İlçe Özel İdaresinden getirtilerek dosyaya konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere yeniden gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/720, Karar No: 2021/9484, Tarih: 01.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/720 E.  ,  2021/9484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin, sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik ise katılan vekilinin temyizlerinin incelenmesinde;

Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin düzenlenen son fatura tarihi olduğu kabul edilmekle, gerekçeli karar başlığında "2009" şeklinde eksik yazılan suç tarihinin mükellefin en son Temmuz ayında matrahlı beyanname vermesi nedeniyle "31.07.2009" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık ... müdafisi ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 01.11.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.