muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/14736, Karar No: 2006/14280, Tarih: 05.12.2006

K A R A R

Davacı ürün bedelinden ilk ... prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren varsa SSK'na tabi çalışmalarının bulunduğu yılların dışında 2926 sayılı Yasaya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitini istemiştir.

Mahkemece davacının 1.5.1995 tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı

bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede davacının Ziraat Odası kaydının 15.03.1983 tarihinde, Tarım Kredi Kooperatif kaydının 4.12.1968 tarihinde başladığı, zirai arazisinin bulunduğu, mahkemece davacının sattığı ürün bedellerinden yapılan kesintilerin sorulduğu ancak davacının yerine başka bir şahsın prim kesintilerinin bildirildiği ve mahkemece de bu kayıt esas alınarak karar verildiği görülmektedir.

Yapılacak iş davacıya tespitini istediği dönemde ürün satışı yaptığı kişi,kurum ve kuruluşları açıklattırmak bu kişi,kurum ve kuruluşlardan ürün bedelinden prim kesintisi yapılıp yapılmadığını sormak,yapılmış ise belgelerini getirtmek ve tüm deliller bir arada değerlendirilerek sonuca gitmektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16499, Karar No: 2016/9259, Tarih: 31.05.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/16499 E.  ,  2016/9259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık hakkında 10.01.2012 tarihinde mağdur ... ve müşteki ...'a yönelik mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından ve 14.01.2012 tarihli konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında 10.01.2012 tarihinde mağdur ... ve müşteki ...'a yönelik hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

a-Sanığın 14/01/2012 tarihinde aynı sitede yakalandığı sırada önceki hırsızlık suçlarını işlediği tespit edildikten sonra mağdur ve müştekiye ait suça konu bir kısım sakladığı eşyaların yakınlarına ait ikametlerden ele geçmesini ve iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; mağdur ...'e yönelik eylem yönünden kısmen geri verme nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği hususu mağdur ...'ten sorularak, sonucuna göre 5237 sayılı TCK’nin 168/1-4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b-Suçun işlenmesi ile elde edilen maddi menfaatlerin veya ekonomik kazançların müsaderesine karar verilebilmesi için maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilememesinin gerektiği, somut olayda ise, sanığın üzerinde ele geçen 1500 TL paranın mağdur ve müştekiye ait ikametlerden çalınan ziynet eşyaların satım bedeli olduğu TCK'nin 55/1-ikinci cümlesi uyarınca emanete alınan 1500 TL paranın mağdur ve müştekiye iadesi yerine anılan madde uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 31/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13857, Karar No: 2013/16065, Tarih: 18.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/13857 E.  ,  2013/16065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının ....bağımsız bölüm maliki olduğunu, davalı kurumun davacıdan 3.300.-TL kanal katılım ve şebeke hisse bedeli talep ettiğini belirterek, sorumlu olunan miktarın tespitine ve fazla miktar için borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir .

Davalı vekili cevap dilekçesinde davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacının kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden sorumlu bulunmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altındaki 87.maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır;

a) Kanalizasyon tesisi yapılması,

b) Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır,” düzenlemesini getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

Bu yasa maddesine dayalı olarak çıkarılan .... Yönetmeliğinin 39.maddesinde de gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında bina değeri esas alınmak ve %2 oranını geçmemek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.

...-

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapıldığı veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde davalının tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payını talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür.

Davacı kendisinden istenilen kanal katılım bedelinden sorumlu olmadığının tespitine karar verilmesi istemiyle eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, taşınmazın yapı kullanma belgesi alındıktan sonra davalı idarenin taşınmazın bulunduğu yerde herhangi bir çalışmasının olmadığı, yeni bir kanalizasyon ve içme suyu tesisi yapılmadığı veya mevcut hatların iyileştirilmediği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay’ın yerleşik uygulamasına göre davalı tarafça hizmet götürüldüğü kanıtlanmış ise; iskan öncesi ve sonrası ayrımı yapılmaksızın hizmetten yararlanan davacı kanal katılım bedelinden sorumlu olur; aboneliğin iskan tarihinden sonra olmasının; iskan tarihinden sonra yeni hizmet sunulmasının bir önemi bulunmamaktadır.

Bu nedenlerle mahkemece davacının kanal katılım payı ve şebeke hisse bedelinden sorumlu olduğunun kabulü ile gerekirse yeni bir bilirkişi raporu da hazırlatılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1461, Karar No: 2014/13332, Tarih: 13.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/1461 E.  ,  2014/13332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mutki Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2013

NUMARASI : 2012/98-2013/150

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Bilirkişi kurulunun 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kanunun 15/4.maddesi uyarınca oluşturulması gerekirken iki kişilik kurul tarafından sunulan raporun hükme alınması,

2-Dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan ağaçların sayısı, yaş ve cinsi dikkate alındığında taşınmazın karışık meyve bahçesi niteliğinde olduğu kabul edilerek meyve ağaçlarının yıllık net gelirine göre taşınmazın değerinin ve ecrimisilin hesaplanarak hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde geçersiz rapora göre hüküm kurulması,

3-Davalı idare harçtan muaf olduğu kabul edilerek harcın davacıdan tahsiline karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

4-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7918, Karar No: 2013/10669, Tarih: 23.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/7918 E.  ,  2013/10669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Karşıyaka 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.10.2010 tarih ve 2009/366-2010/418 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 21.05.2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacılardan ... vekili Av. ... ile davalılardan ... vekili Av. ...dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili ...'nün "Böcük" unvanı ile işlettiği Altı Artı Bir Turizm Ltd. Şti'ni, işyeri adresinden tahliye ettikten sonra birlikte yaşadığı davalı ... adına kiralanan taşınmazda inançlı işlem yoluyla "...-Avatar Gıda ve Turizm Ticaret” adıyla tescil ettirdiğini, kendisine ait tüm demirbaşların yeni işyerine aktarılarak kira ve tüm peşinatların müvekkilince karşılandığını, kullanılan banka kredilerinin bu işyerine harcandığını, ancak davalının işyerinin kendisine ait olduğunu iddia ettiğini, davalı ...'nin ise müvekkilinin borçlarını ödeme konusunda varılan anlaşma kapsamında para verdiğini, davalıların 12.03.2008 tarihli sözleşme ile işyeri ortağı olarak gösterildiklerini ileri sürerek, dava konusu “Avatar Gıda'nın” müvekkillerine ait olduğunun tespitini, davalı ... adına olan işyeri kaydının iptali ile müvekkilleri adına tescilini, muarazanın önlenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, namı müstear yolu ile yapıldığı ileri sürülen işlemlerin yazılı deliller ile kanıtlanması gerektiği, davacı tarafın bu konuda dayandığı 12.03.2008 tarihli tarafların imzasını taşıyan belgenin, dava dışı bir firmadan alınacak ürünlerin gelirinden ödenecek kâr payı sözleşmesi olduğu, ticaret sicil

kayıtlarında Avatar Gıda'nın ticari işletme olarak davalı ... adına kayıtlı bulunduğu, bu nedenle davalı ...'nin bu yöndeki davayı kabulünün diğer davalılar yönünden hukuki sonuç doğurmayacağı, gerek davacı şirketin gerekse Avatar Gıda'nın ticari defter ve muhasebe kayıtlarında, davalı işletmenin davacı tarafa aidiyetine ilişkin bir delil veya belgenin bulunamadığı gerekçesiyle kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

Kararı, davacı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı taraf, ticaret sicilinde davalı ... adına kayıtlı bulunan, dava konusu “...-Avatar Gıda ve Turizm Ticaret” isimli işletmenin kendilerine ait olduğunu ileri sürüp, bunun delili olarak da davalılardan ..., ... ve ...'nin imzasını havi 12.03.2008 tarihli belgeyi sunmuş, davalılardan ... ve ... de bu belgenin dava konusu işletme ile ilgili olduğunu kabul etmiş, sadece davalılardan ..., davacının bu sözleşme ile üzerine düşen edimini yerine getirmediği için hak sahibi olmadığını savunmuştur.

Bir ortaklar kurulu kararını andıracak şekilde kaleme alınmış bu belgenin, “Avatar Gıda ve Turizm ...-Böcük Bar” isimli firma için düzenlendiği, belgede tarafların ortaklık oranlarının belirlendiği, ek maddelerde de davacı ...'e verilecek kâr payının, 01.04.2008 tarihine kadar otomasyona geçilmesinin, firmaya mali müşavir olarak İbrahim'in, finans müdürü olarak Mert'in, şirket müdürü olarak da davacı ...'in atanmasının ve denetçi olarak da davalılardan ...'nın görevlendirilmesinin kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır.

Dolayısıyla mahkemenin dayanılan bu belgenin dava konusu işletme ile bir ilgisinin olmadığına, sadece dava dışı bir firmadan alınacak ürün gelirinden düşecek kâr payına dair bir sözleşme olduğuna ilişkin gerekçesine itibar edilemez.

Bu durum karşısında mahkemece, anılan belgenin dava konusu işyeri ile ilgili olduğunun kabul edilmesi, her ne kadar davacı tarafça bu işletmenin tamamının kendilerine ait olduğunun tespiti ve adlarına tescili talep edilmişse de, davacı tarafın davadaki fazlaya ilişkin talebinin içinde, çoğun içinde az da vardır kuralı gereğince, dayanılan belgeye göre dava konusu işyerinin ortaklarından birisinin de davacı ... olduğunun ve davalıların bu hususta çıkardıkları muarazanın giderilmesi isteminin de bulunduğu gözetilerek, neticesine göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın davacı ... yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme kararının mümeyyiz davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacı ...'ye verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacı ...'ye iadesine, 23.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3780, Karar No: 2020/6020, Tarih: 16.11.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/3780 E.  ,  2020/6020 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 22/3, 31/3, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

Olası kast TCK’nın 21. maddesinin 2. fıkrasında; “Kişinin, suçun kanunî tanımındaki unsurların gerçekleşebileceğini öngörmesine rağmen, fiili işlemesi hâli” biçiminde tanımlanmış, fıkra gerekçesinde ise; “Olası kast durumunda suçun kanuni tanımında yer alan unsurlardan birinin somut olayda gerçekleşebileceği öngörülmesine rağmen, kişi fiili işlemektedir. Diğer bir deyişle, fail unsurların meydana gelmesini kabullenmektedir.” şeklinde, olası kastın uygulanma şartları belirtilmiştir. Öğretide de, olası kast, suçun kanuni tanımındaki objektif unsurların gerçekleşebileceği, ciddi bir şekilde mümkün görülmesine rağmen, fiilin işlenmesi suretiyle tipikliğin gerçekleşmesi şeklinde tanımlanmıştır. (Koca/Üzülmez; Türk Ceza Hukuku Genel Hük ümler; 4. Baskı; sh. 152.)

Fail, hareketinden doğacak sonuçları bilerek ve isteyerek hareket etmişse kast gerçekleşmiştir. Buna karşılık, fail belli bir sonucu gerçekleştirmek üzere hareket ederken, bunun yanında başka sonuçların meydana gelmesini de göze almış ve bu sonuçlar da gerçekleşmişse, failin bu sonuçlar açısından da kasten hareket ettiği kabul olunur. Çünkü fail, asıl kastettiğinden başka, hareketinden doğacak diğer sonuçları tahmin ettiği veya öngördüğü halde hareketini devam ettirmiştir. Dolaylı kast olarak adlandırılan bu kast türüne, belirli olmayan kast, gayrimuayyen kast, olursa olsun kastı veya dolus eventualis de denilmektedir. (Nur Centel, Türk Ceza Hukukuna Giriş, 2.Bası, s.349, Artuk-Gökcen-Yenidünya, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Cilt 1, s.597 vd.), (Ayhan Önder, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Cilt.2, s. 293 vd, Uğur Alacakaptan, Suçun Unsurları, s.139 vd., Timur Demirbaş, Ceza Hukuku Genel Hükümler, s.312 vd.)

İstisnai bir kusurluluk şekli olan taksir, 5237 sayılı TCK’nın 22/2. maddesinde “dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla, bir davranışın suçun kanuni tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesi” şeklinde tanımlanmış olup, 5237 sayılı TCK’da, 765 sayılı TCK’da yer verilen, “tedbirsizlik”, “dikkatsizlik”, “meslek ve sanatta acemilik”, “nizamat, evamir ve talimata riayetsizlik”, “kayıtsızlık veya tedbirsizlik”, “hataen ve kayıtsızlıkla”, “müsamaha ve dikkatsizlik” şeklindeki taksir kalıplarına ilgili suç tiplerinde yer verilmemiş, ancak gerek öğretide, gerekse uygulamada, bu taksir kalıplarına yer verilmemiş olmanın, bir eksiklik veya farklılık oluşturmayacağı kabul edilmektedir.