muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/23518, Karar No: 2013/15499, Tarih: 25.06.2013

İş sözleşmesinin istifa ile sona ermesi halinde, işçi ihbar ve kıdem tazminatlarına hak kazanamaz. İstifa durumunda işçinin işverene ihbar tazminatı ödemesi yükümü ortaya çıkabileceğinden, istifa türündeki belgelerin titizlikle ele alınması gerekir. İmzaya itiraz ya da metin kısmına ilaveler yapıldığı itirazı mutlak olarak teknik yönden incelenmelidir.

Somut olayda, iş sözleşmesinin hangi tarafça feshedildiği hususunda davacı tanıklarının görgüye dayalı bilgileri bulunmamaktadır. Dinlenen bir kısım davalı tanıklarınca, davacı işçinin bir takım eylemlerinin işverence öğrenilmesi üzerine düzenlenen tutanaklar sonrasında davacının kendi isteğiyle işyerinden ayrıldığı bildirilmiştir. İş yeri kayıtları incelendiğinde, davacı hakkında, 22.06.2009 tarihli tespit tutanaklarıyla, işyerinde hırsızlık yaptığı tespit edilen şahıstan teslim alınan paranın işverene teslim edilmemesi, mağazada müşterilere verilmesi gerekli promosyon ürünlerin davacı tarafından alınması, davacının bir başka firmanın ürününü davalı firmanın ürünüymüş gibi gider pusulası hazırlanarak iade etmesi eylemlerinin tespit edildiği, 17.06.2009-07.07.2009 tarihleri arası için yıllık izin süresini kullanmakta olan davacının işyerine çağrılarak savunmasının alındığı, davacının bir kısım tevilli ikrar içeren savunmalarda bulunduğu anlaşılmaktadır. Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesinden, davacının hakkında tutulan tutanaklar sonrası iş sözleşmesini haklı sebep olmadan istifa yoluyla feshettiği anlaşılmaktadır. Anılan sebeple, kıdem ve ihbar tazminatının reddedilmesi gerekirken yazılı şekilde dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçeyle kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

3- Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut olayda, mahkemece, davalı işverenin ispat yükünü yerine getirmediği gerekçesiyle, davacı işçinin tüm çalışma süresi boyunca onsekiz gün izin kullandığı, bakiye yıllık izin hakkını kullanmadığı kabul edilerek, yıllık izin ücreti alacağı hüküm altına alınmıştır. Ne var ki, davalı vekili, yemin deliline de dayanmış olup, 24.02.2012 tarihli dilekçesinde davacıya yıllık izinlerini kullandığı hususunda yemin teklif etmiştir. Mahkemece, yemin teklifinin nazara alınmaması hatalıdır. Anılan sebeple, yemin teklifi gereğince, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 225 ve devamı maddeleri uyarınca işlem yapılması, neticeye göre yıllık izin ücreti alacağı hakkında karar verilmesi gereklidir.

4- Ücretin ödendiğinin ispat yükü işverene aittir. İşçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

4- Ücretin ödendiğinin ispat yükü işverene aittir. İşçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut olayda, davalı vekili yemin deliline dayanmış olup, 24.02.2012 tarihli dilekçesiyle işçiye ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödenip ödenmediği hususunda yemin teklif edilmiştir. Ödeme hususunda davalı vekilinin yemin teklifi gereğince, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 225 ve devamı maddeleri uyarınca işlem yapılması, neticeye göre anılan alacak hakkında karar verilmesi gerekirken, yemin teklifinin nazara alınmaması hatalıdır.

Yukarıda yazılı sebeplerden, eksik araştırma ve incelemeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 990,00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 25.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7366, Karar No: 2018/4969, Tarih: 27.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/7366 E.  ,  2018/4969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde güvenlik personeli olarak çalıştığını, 21.04.2014 tarihinde hiçbir gerekçe gösterilmeden ihbar süresi dahi verilmeden işinin sona erdirildiğini, güvenlik personellerinin 2 vardiya şeklinde sabah 07.00 akşam 19.00, akşam 19.00 sabah 07.00'ye kadar çalıştığını, çalışma usulünün 12 saat çalışıp 24 saat dinlenmek şeklinde olup, toplamda 2 haftalık süreçte 105 saat, haftada ortalama 52,5 saat çalışmalarına rağmen bu çalışmasının karşılığı olan fazla mesai ücretini alamadığını, bundan dolayı hak ettiği alacakların kendisine ödenmediğini, davalılar arasındaki Tip Hizmet Alım Sözleşmesinin 22. maddesi gereği, sözleşmenin mevzuatın kamu düzenine ilişkin emredici hükümlerine ve genel şartnamenin 6. bölümüne aykırı iş sözleşmesi kurulamayacağının belirtildiğini, 6772 sayılı Kanun gereği ödenmesi gereken yılda 2 maaş tutarı ilave tediyelerinin de ödenmediğini belirterek davalıdan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil alacakları, ücret alacağı ile ilave tediye alacaklarını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Başkanlığının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda, davacının fazla çalışma süresi, görev yerine göre 12/24 saat çalışma düzenine göre vardiyalı olarak saat 07.00 - 19.00 saatleri ile 19.00 - 07.00 saatleri arasında haftanın 5 günü günde 12 saat çalışılıp haftanın kalan 2 gününde ise istirahat ederek haftalık 60 saat çalıştığı, yasal çalışma süresi olan haftalık 45 saati aşan haftalık 15 saatlik fazla çalışmasının bulunduğu, günlük fazla çalışmasının ise 3 saat olduğu sonucuna varılarak hesaplama yapılmıştır. Ancak fazla mesai alacağı hesabında çalışma saatleri yönünden dosyadaki belgelere göre isabetsizlik bulunmasa da haftalık çalışma bakımından ara dinlenme düşülmeden yapılan hesaplamanın kabulü yerinde olmamıştır. Davacının fazla mesaisinin, tespit edilen günlük oniki saat çalışma süresinden yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde bir buçuk saat ara dinlenme süresi indirilmek suretiyle hesaplanarak sonucuna göre hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3-Kabule göre de; Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla mesai süresinin hesaplanmasında haftalık altmış saat çalışma yapıldığını kabul etmiş ise de, davacının talebi haftalık 52.5 saat çalışma yapıldığı yönündedir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesi “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü uyarınca da taleple bağlılık kuralına aykırı olarak Mahkemece talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3032, Karar No: 2012/9377, Tarih: 09.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/3032 E.  ,  2012/9377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporunda değerlendirmede esas alınan kiraz, ayva ve elmanın dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2011 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6876, Karar No: 2018/4866, Tarih: 09.05.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/6876 E.  ,  2018/4866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava konusu otelin davalı kiracı tarafından tahliye edildikten sonra kiralanana verilen hasarın mahkeme aracılığıyla tespit ettirildiğini belirterek, bilirkişi raporunda otelin sözleşmede yazılı olduğu üzere teslime hazır hale getirilmesi bedelinin 755.000,50 TL olduğunu, eksik demirbaş listesi konusunda davacıyla yazılı mutabakata varıldığını, eksik malzemelerin 116.487,72 TL olarak kabul edildiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakların saklı kalmak kaydıyla, kira konusu otelin kira sözleşmesine aykırı olarak kullanımı ve eksik teslimi nedeniyle uğranılan 116.500,00 TL zararının davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş, talebini 638.500 TL artırarak 755.000 TL olarak ıslah etmiştir.Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalılardan kefil ... hakkındaki davanın reddine, davalılardan kiracı ...İnş. Turz. Ltd. Şti. hakkındaki davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Hukuk Dairesi tarafından “…Davacı vekilinin bilirkişi raporunun taleplerini karşılamadığı, hor kullanma tazminatı yönünden davayı ıslah edeceklerini belirtmesine rağmen mahkemece, davanın davalılardan kiracı şirket tarafından kabul edildiğinden bahsedilerek davanın kabulüne karar verilmiştir. Davacının talepleri konusunda yeterince inceleme yapılmadan davacı vekiline davasını ıslah etmesi için talep ettiği süre verilmeden karar tesisi doğru olmadığından…” bahisle bozulmasına karar verilmiştir. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; Mahkemece davacının, 116.500,00 TL ye ilişkin tazminat talebi konusuz kaldığından, bu kısım hakkında karar verilmesine yer olmadığına, Davacının, bakiye 638.500,00 TL sözleşmeye aykırı hor kullanım ve eksik teslim nedeniyle tazminat talebinin kabulü ile; 638.500,00 TL maddi tazminatın davalı ... İnşaat Turizm ve Ticaret Ltd. Şti.'den alınarak davacıya verilmesine, Islah yoluyla istenen faiz talebinin reddine, karar verilmiş, karar davacı ve davalı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre, davacı ve davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre, davacı ve davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalılar vekilinin hor kullanma tazminatına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;Taraflar arasında 31/02/2007 başlangıç ve 31/11/2010 bitiş tarihli kira sözleşmesinin varlığı ve kiralanan taşınmazın tahliye edildiği hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin özel şartlar 11. Maddesine; “Kiralanan otelin; kira başlangıcında, turizm sezonuna hazır vaziyette bütün bina iç ve dış cephe boyaları yapılarak teslim edildiği, kira kontratının ekindeki demirbaş listesinde belirtilen tüm demirbaş ve mefruşatların temizlik, bakım ve boyası yapılarak kiracıya teslim edildiği, her ne şekilde olursa olsun kira akdi sona erdiğinde kiracı tarafından kiralanan mecur demirbaşlarıyla birlikte kiracı tarafından teslim alındığı şekilde ve şartta aynen, bakımlı, temiz ve eksiksiz ve borçsuz olarak teslim edileceği” kararlaştırılmış olup özgür irade ile belirlenmiş bu şartlar geçerli olup tarafları bağlar.

6098 Sayılı T.B.K.nun 316. (B.K.nun 256) maddesi hükmü uyarınca kiracı kiralananı tam bir özenle kullanmak ve aynı kanunun 334. (B.K.nun 266) maddesi gereğince sözleşme sonunda aldığı hali ile kiraya verene teslim etmekle yükümlüdür. Ancak kiracı sözleşmeye uygun olağan kullanma dolayısıyla oluşan eskime ve bozulmalardan sorumlu olmayıp münhasıran kötü kullanım nedeniyle oluşan zarar ve hasardan sorumludur. Davalının kiralananı kullandığı süre ve kullanma amacı gözetildiğinde olağan kullanımdan kaynaklanan yıpranma ve eskimeler olabilirse de; Davacılar hor kullanmadan kaynaklanan bedeli isteyebilirler.Bozma sonrası yapılan yargılama sırasında keşif yapılarak alınan bilirkişi raporunda; “otelin kiracı tarafından tahliyesinden sonra kapsamlı tadilata girdiği ve demirbaşlar dahil oteldeki kapsamlı yenileme ve değişikliklerin yapıldığını, 2010/319 D.iş sayılı dosyası ile alınan 26.01.2011 tarihli bilirkişi ek raporunda KDV dahil toplam 755.000,50 TL olarak hesaplanan konu oteldeki eksik+ hasarlı+ eksik demirbaşlar bedelinin uygun bedel olduğu, dava konusu otelin kapsamlı tamirat ve demirbaş eşyalar dahil yenilenmesi ile yerinde hor kullanımdan kaynaklı bedel tespiti yapılamadığını, ancak dosya içerisindeki ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/319 D.iş sayılı dosyası ile alınan 24.01.2011 tarihli raporun ekindeki fotoğraflar üzerinden yapılan incelemelerde otelde hor kullanımdan kaynaklı hasarların da olduğunun tespit edildiğini, hor kullanımdan kaynaklı zarar bedelinin ise 2010/319 D.iş sayılı dosyası ile 24.01.2011 Tarihinde alınan tespit raporundaki tarih itibariyle; 100.000,00 olabileceği ” belirtilmiştir. Bilirkişi raporunda hor kullanmaya ilişkin hasar kalemleri tek tek belirlenmediği gibi, hasar kalemleri yönünden kullanımla orantılı olarak yıpranma payı da düşülmemiştir. O halde mahkemece, yeniden Yargıtay denetimine elverişli, ek rapor alınarak tespit raporunda belirlenen hasarlardan hangilerinin hor kullanım hangilerinin olağan kullanımdan kaynaklandığı ayrı ayrı tespit edilerek, hor kullanmadan kaynaklanan hasar bedelinden yıpranma payı da düşülmek suretiyle hor kullanma tazminatına hükmedilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

3-Davacının faiz talebine ilişkin temyizine gelince; Davacı, 25.12.2015 tarihli ıslah dilekçesinde, bilirkişi raporlarında otelin eksik, hasarlı, kısımlarından ve eksik demirbaşlarından kaynaklı toplam zararlarının 755.000,05 TL olarak tespit edilmesi nedeniyle, taleplerini 638.500 TL artırarak, talebini, 755.000,00 TL zarar ile temerrüt tarihi olan, ... 5. Noterliğinin 25/01/2011 tarih ve 701 yevmiye nolu ihtarın tebliğinden itibaren işleyecek temerrüt faiziyle birlikte tahsilini talep etmiş olup, davacının ıslahla faiz talep etmesinde usulsüzlük bulunmadığından, mahkemece faiz talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken, reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır. SONUÇ : Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davalı taraf yararına BOZULMASINA, üçüncü bentte açıklanan nedenle temyiz olunan hükmün davacı taraf yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK’nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5304, Karar No: 2011/6027, Tarih: 30.05.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/5304 E.  ,  2011/6027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 16/07/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02/02/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, davalı tarafından işletilen termik santralden baca gazlarıyla birlikte çevreye yayılan zararlı atıklar nedeniyle davacıya ait taşınmazda oluşan değer kaybının ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, dava dilekçesinde 867, 710, 657, 592 ve 591 parsel sayılı taşınmazlarda oluşan değer kaybının ödetilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece benimsenen bilirkişi raporu ile karar gerekçesinde dava konusu edilmeyen 345, 711, 122, 515 ve 516 parsel sayılı taşınmazlar yönünden de zarar hesaplanıp kabul edilmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 74. maddesi gereğince yargıç, tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına veya talepten fazlasına karar veremez.

Yerel mahkemece açıklanan yasal düzenleme gözetilmeyerek ve istek aşılarak dava konusu edilmeyen taşınmazlar hakkında da karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.