muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2592, Karar No: 2021/10253, Tarih: 31.05.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/2592 E.  ,  2021/10253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İşyerinde veya eklentilerinde yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmekle yapılan incelemede:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 31/05/2021 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

(Muhalif) (Muhalif)

KARŞI OY:

Somut olayda;

"... Olay tarihinde mağdur ... ... ...'ın Küçükçekmece ilçesinde bulunan "..." isimli işletmeye bağlı "zıp zıp" tabir edilen oyuncağın yanında bulunduğu esnada yanına gelen sanık ... ...'nın "çalıştırdığın aletin ve üzerindeki paranın hepsini çıkart ver" deyip olumsuz yanıt alınca da "ben kimseyi tanımıyorum, sen bana parayı vermez isen çok fena olacak, seni burada öldürürüm" şeklindeki sözlerle tehdit etmesi üzerine sanığın kolundaki jilet izlerini de görüp korkan mağdurun üzerindeki 15 TL'yi vermesi üzerine sanığın başkaca bir şey yapmadan olay yerinden ayrıldığı..." olayda TCK'nın 148, 168/1-3 maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir. Her hangi bir gerekçe gösterilmeden TCK'nın 150/1 maddesinde düzenlenen değer azlığı indirimi uygulanmamıştır.

TCK'nın “Daha az cezayı gerektiren hâl” başlıklı 150/2. maddesinde; “Yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar inidirilebilir.” denilmektedir.

Maddenin gerekçesinde ise; “Maddenin ikinci fıkrasında, yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek cezada indirim yapılması gerektiği kabul edilmiştir.” açıklamasına yer verilmiştir.

TCK’nın 145. maddesiyle daha az ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hâl olarak “Değer azlığı”, hırsızlık suçu bakımından da suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, ceza vermekten de vazgeçilebilir.” ibaresi ilâvesiyle- hüküm altına alınmış bir husustur.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nın 145. (veya 150/2) maddelerinde veya gerekçelerinde “Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma” koşulu yoktur. Elbette değerin az olmasına ilaveten, daha çoğunu alma olanağı varken daha azı alınmış ise; bu maddeler sanık lehine uygulanmalıdır. Ancak; her iki maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.

TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleri uyarınca faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması kural olarak yeterli olup, suç ve cezada kanunilik ilkesi ile aleyhe kıyas ve yorum yasağı gereği, kanunda bulunmayan başka bir koşul ihdas edilemez.

Hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

TCK'nın 145 ve 150/2. maddelerinin uygulanmasında hâkime geniş bir takdir yetkisi tanınmış olup, TC Anayasası’nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nın 34, 223, 230 ve 289. maddeleri uyarınca sözü edilen yetki kullanılırken, keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle açıklanmalı ve uygulama yapılmalıdır.

Öte yandan hâkim, TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleriyle kendisine tanınan takdir yetkisini kullanırken, evrensel ceza hukuku prensiplerinden olan ve ceza kanunlarımızın hazırlanmasında esas alınan, kanunilik, belirlilik, orantılılık ve ölçülülük ilkeleri, kıyas ve aleyhe yorum yasağı ile mükerrer değerlendirme yasağına uygun bir değerlendirme yapmak zorundadır.

Bu açıklamalardan değer az ise, verilecek cezadan mutlaka indirim yapılmalıdır gibi bir anlam da çıkartılmamalıdır. Diğer bir anlatımla indirim yapıp yapmama hususu her somut olayda özenle değerlendirilmelidir.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce benimsenen içtihatları uyarınca; rögar kapağı, plaka, sürücü belgesi, kimlik belgesi ve bankamatik kartı gibi eşyaların hırsızlık suçuna konu olması halinde, ortaya çıkan tehlike veya bunların yeniden çıkartılması için sarf edilecek emek ve mesai vb.’de gözetilerek değer azlığı indirimi yapılmamalıdır.

Bunun gibi kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, cinsel istismar gibi ağır suçların yağma ile birlikte işlenmesi hallerinde değer azlığı indiriminin yapılmaması hukuka, vicdana ve adalete de uygun olacaktır.

Bu açıklamalardan sonra somut olay değerlendirildiğinde, suç tarihi, 06.08.2011, suç konusu 15 Türk lirasıdır. Sanık açık alanda yağmanın basit halini gerçekleştirmiş, mağdurun korkarak 15 TL vermesi üzerine başka hiç bir harekette de bulunmamıştır.

Yerel mahkemece verilen ve hiçbir gerekçeye dayanmadan değer indirimini uygulamayan karar bozulmalı idi.

Ayrıca mahkeme kararı Anayasa 141, CMK 230 ve 232 maddelerinin aradığı manada gerekçe içermemektedir.

Kararın TCK 151/2 fıkrasındaki değer azlığının uygulanmaması ve gerekçesizlikten bozulması gerekirdi. Bu nedenle aksi yöndeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/10956, Karar No: 2011/14817, Tarih: 14.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/10956 E.  ,  2011/14817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... mahallesi 279 ada 2 parsel sayılı 114191,78 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden davalı hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., dava konusu taşınmazın, ... köyünün belediye olmasından itibaren belediye tarafından 40 yıldan daha ... süredir malik sıfatıyla nizasız ve fasılasız kullanıldığı, 28.12.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5272 sayılı Belediye Yasasının geçici 1. maddesi gereğince, nazım imar planı içindeki çekişmeli taşınmazın belediyeye bedelsiz devredileceğinin belirtildiği, her ne kadar 03.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Yasası ile 5272 sayılı Yasa yürürlükten kaldırılmış ise de, bu yasanın yürürlüğü sırasında kazanılan hakların korunması gerektiği iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi gereğince yapılan orman kadastrosu 17.05.2006 tarihinde ilan edilerek 17.06.2006 tarihinde kesinleşmiştir

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı şartlarının oluşmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 14.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3859, Karar No: 2020/761, Tarih: 04.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/3859 E.  ,  2020/761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Beraat

İltek İnşaat İletişim Ticaret Limited Şirketi’nin yetkilisi ve ortağı olan sanıklar hakkında, 2008 takvim yılında defter ve kayıtlarda hesap ve muhasebe hilesi yapma, gerçek olmayan veya kayda konu işlemlerle ilgisi bulunmayan kişiler adına hesap açma suçundan açılan kamu davasında; Başkent Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı’nın 25.09.2013 tarihli vergi suçu raporu ile ekindeki 2013-A-1019/41 sayılı vergi tekniği raporu ile dosya kapsamı ile örtüşen 24.02.2014 tarihli bilirkişi raporunda ayrıntılı şekilde açıklandığı üzere; sanıklar tarafından adına fatura düzenlenen şirketler veya mükellefler nezdinde yapılan karşıt incelemelerde, İltek İnşaat İletişim Ticaret Limited Şirketi’ne ait yasal defterlere Sefa Baloğlu, Dursun Ünlü, Murat Şahin, İdris Ertürk, Erkan Karapınar, Melih Tatar ve Serkan Koca isimli mükellefler ile Aleyna GSM Hizmetleri İletişim Tic. Ltd. Şti, Edi Bilişim Turizm Tek. Tic. Ltd. Şti, Tutkum Halı Mobilya Tic. Ltd. Şti, S.L.T İnşaat İletişim Tic. Ltd. Şti.yapılan kontör satışı karşılığında tahsilatlar POS cihazı vasıtasıyla yapılmış gibi muhasebe kayıtları oluşturulmuş olmasına rağmen, söz konusu mükelleflerin ve şirket yetkililerinin, İltek İnşaat İletişim Ticaret Limited Şirketi’nden aldıkları kontörler karşılığında ödemeleri nakit olarak yaptıklarını belirterek, tahsilat makbuzlarını ibraz etmeleri; vergi suçu raporuna eklenen CD ortamında ifadeleri yer alan ve POS cihazından kredi kartı ile işlem yapıldığı belirlenen 126 kişinin, İltek İnşaat İletişim Ticaret Limited Şirketi’nden kontör satın almadıklarını, nakit para temini veya kredi kartı borcunu ötelemek için %2-3 komisyon karşılığında kredi kartı ile işlem yaptıklarını beyan etmeleri; bir kaç istisna dışında komisyon karşılığında kredi kartı ile işlem yapan kişiler adına satış faturası düzenlenmediğinin belirlenmesi; sanıkların, vergi müfettişi ile birlikte düzenledikleri 19.09

.09.2013 tarihli vergi inceleme tutanağında, 2008 takvim yılında fiilen kontör alım satımı ile iştigal ettiklerini, bir çok kişi ve kuruma kontör sattıklarını, kontör satışı karşılığında tahsilatları genelde alıcı konumundaki mükelleflerin getirdikleri kendi müşterilerine ait kredi kartları ile tahsil ettiklerini beyan etmelerine karşın, adlarına yüksek tutarlı kontör satış faturası düzenlenen mükellef veya şirketlerin, 2008 takvim yılında yaptıkları kontör satışları karşılığında tahsilatlarını kendilerine ait Pos cihazları vasıtasıyla tahsil ettikleri tespit edildiğinden, söz konusu mükelleflerin müşterilerine ait kredi kartlarını sanıklara ait iş yerindeki POS cihazlarında kullanmalarının mümkün olmadığının anlaşılması karşısında, tüm dosya kapsamından, sanıkların, nakit para temini veya kredi kartı borcunun ötelenmesi amacıyla komisyon karşılığında yaptıkları kredi kartı çekimlerini gizlemek amacıyla 2008 takvim yılı yasal defterlerine yapılan kontör satışları karşılığında tahsilatların POS cihazı vasıtasıyla yapılmış gibi gerçeği yansıtmayan muhasebe kayıtları yaptıkları sabit olduğundan, eylemlerine uyan, 213 sayılı VUK’nin 359/a maddesinde düzenlenen “defter ve kayıtlarda muhasebe hilesi yapma, kayda konu işlemlerle ilgisi bulunmayan kişiler adına hesap açma” suçundan mahkumiyetleri yerine beraatlerine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4242, Karar No: 2017/1561, Tarih: 24.05.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/4242 E.  ,  2017/1561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen kayıt kabul davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 26.02.2015 gün ve 2014/4157 Esas, 2015/1204 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müflis firma aleyhine Tüketici Mahkemesi'nde tazminat davası açıldığını, 72.750,00 TL'nin faizi ile birlikte 98.314,00 TL olarak tahsiline karar verildiğini, alacağın masaya kaydının yapılması için yapılan başvurunun reddedildiğini, kararın usul ve yasaya uygun olmadığını ileri sürerek, 98.314,00 TL alacağın iflas masasına kayıt ve kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiş; ıslah yoluyla, alacağın 118.168,62 TL olarak kayıt ve kabulünü istemiştir.

Müflis davalı şirket iflas idaresi vekili, davacının alacağının dayandığı belgelerin yeterli olmadığını, yargılamayı gerektirdiğini, Tüketici Mahkemesi'nde açılan davaların, üçüncü kişilerin müflis firma ve davacı aleyhine açtığı davalar olduğunu, davacı alacağının ihtilaflı alacak olarak kayıt edilmesi talebinin hukuka aykırı olduğunu, müflis firmanın davacı TOKİ'ye karşı açmış olduğu alacak davasının devam ettiğini, davaya iflas idaresi tarafından devam edileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; İstanbul 2. Tüketici Mahkemesi'nin 17.03.2011 tarih, 2009/890 E., 2011/212 K. sayılı dosyasında davacı...'nun davalılar TOKİ ve Yapı Endüstrisi İnş. Elk. San. Tic. Ltd. Şti. iflas idaresi aleyhine alacak davası açtığı, mahkemece davanın kabulü ile 72.757,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verildiği, kararın 26.04.2012 tarihinde kesinleştiği, davacı tarafından tüketici...'na 118.168,62 TL ödeme yapıldığı, davacının bu ödeme miktarı kadar müflise karşı rücu hakkı bulunduğu, müflis şirketin iflas masasına kayıt ve kabul talebinin yerinde olduğu gerekçesiyle, dava dışı Murat Vanlıoğlu'nun aynı alacağa ilişkin kayıt talebi yönünden mükerrer kayıt olmamak üzere davanın ıslah gibi kabulü ile, davacının ödediği 118.168,62 TL'nın kayıt ve kabulüne dair verilen karar Dairemizin 2014/4157 Esas , 2015/1204 Karar sayılı 26.02.2015 tarihli ilamı ile İİK'nın 235. maddesine göre kayıt kabul davaları onbeş günlük yasal süre içinde açılması gereken davalardan olup, bu sürenin geçmesinden sonra ıslah yoluyla talebin artırılmasının hukuki geçerli sonuç bağlanamayacağı, somut olayda, davacı tarafça 98.314,00 TL'nin kaydı için davalı iflas idaresine başvurulduğu, başvuru sırasında tebliğ gideri verildiği ve sıra cetvelinin davacı vekiline 05.03.2010 tarihinde tebliğ olunduğu ancak davanın 98.314,00 TL'nin masaya kayıt ve kabulü için tebliğden itibaren başlayan yasal 15 günlük süre içerisinde 18.03.2010 tarihinde açıldığı, davacının ıslah talebinin ise yasal 15 günlük süre geçtikten sonra 26.07.2012 tarihinde yapıldığı anlaşıldığına göre, mahkemece kayıt kabul davasında bu şekilde ıslahın mümkün olmadığı hususu dikkate alınarak 98.314,00 TL 'nin masaya kayıt ve kabulüne karar verilmesi gerekirken, ıslah edilen kısmın da kabulü suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 07,80 TL harç ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 24.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21433, Karar No: 2017/1653, Tarih: 13.02.2017

**8. Hukuk Dairesi         2016/21433 E.  ,  2017/1653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, 1434 parsel sayılı taşınmaza ilişkin ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2015/10 E. sayılı dosyasında ortaklığın giderilmesi davası açıldığını, bahse konu taşınmaz üzerinde bulunan 300 m2 ahşap evin dededen kalma olduğunu, evi ve avlusunu kendi imkanları ile onarıp kullanılabilir hale getirdiğini, evin mutfağından banyosuna kadar kendisinin yenilediğini, evin yanına betonarme bir ahır inşa ettiğini belirterek dava konusu yerlerin kendisine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ...,davanın reddini savunmuştur.

Davalılardan, ..., duruşma sırasında alınan beyanında, davayı kabul ettiğini belirtmiştir.

Davalılardan ..., davacının kendi menfaati için dava konusu eve ilişkin eklemeler yaptığını belirtmiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile, dava konusu tapunun 1434 parsel nolu ahşap ev ve arsa niteliğindeki taşınmaz üzerinde yer alan ve dosya kapsamında fen bilirkişisi ... tarafından sunulan 11/01/2016 tarihli rapora ekli krokide sarı ile işaretli olarak "B" harfi ile gösterilen kiler, "C" harfi ile gösterilen banyo ve tuvalet, "D" harfi ile gösterilen mutfak, "A" harfi ile gösterilen depo, "E" harfi ile gösterilen ahır ve "F"harfi ile gösterilen kuruluğun davacı ... tarafından emek ve para harcanarak yaptırıldığının kabulü ile bu suretle yapıların davacı adına aidiyetinin tespitine karar verilmesine üzerine; hüküm, davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Dava muhdesat tespiti isteğine ilişkindir.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Dava muhdesat tespiti isteğine ilişkindir.

Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur(4721 s.lı TMK 684/1 m). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer (TMK 718 m). 22.12.1995 tarih ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerinde yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, sahibine arazi mülkiyetinden ayrı, bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak bahşetmez. Muhdesat sahibinin hakkı, sadece şahsi bir haktır (TMK 722, 724, 729 m.ler). Taşınmaz üzerindeki bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez.

Ne var ki; çoğun içinde azda vardır kuralı gereğince, muhdesatın mülkiyetinin aidiyetinin tespiti isteğinin, muhdesatı meydana getirenin tespitini de kapsadığı kabul edilmelidir. Muhdesatın aidiyeti isteğiyle açılan bu tür davalarda, güncel hukuki yararın mevcut olması ve iddianın kanıtlanması durumunda muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekir.

Somut olayda; dosyanın içeriğine, toplanan delillere, tanık beyanlarına göre, 1434 parsel sayılı taşınmaz üzerinde "B" harfi ile gösterilen kiler, "C" harfi ile gösterilen banyo ve tuvalet, "D" harfi ile gösterilen mutfak, "A" harfi ile gösterilen depo, "E" harfi ile gösterilen ahır ve "F"harfi ile gösterilen kuruluğun davacı ... tarafından meydana getirildiği sabit olmuştur. Mahkemece muhdesatların davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken; muhdesatın aidiyeti şeklinde hüküm kurulması doğru değil ise de; bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden bozma nedeni yapılmamış, hükmün 1.fıkrasının HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 2. bentte açıklanan sebeplerle hükmün 1. fıkrasındaki ''... davacı adına aidiyetinin tespitine ...'' ifadelerinin hüküm yerinden çıkartılmasına, bunların yerine ''...davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine ...'' ibarelerinin yazılmasına, Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi yollaması ile HMK'nın 304. maddesi (1086 sayılı HUMK'un 438/7. fıkrası) gereğince DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının yukarıda 1.bentte açıklanan sebeplerle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın temyiz edene iadesine, 13.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4348, Karar No: 2019/1233, Tarih: 26.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/4348 E.  ,  2019/1233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, şantaj, özel hayatın gizliliğini ihlal, kişiler arasındaki konuşmaların kayda alınması ve dinlenmesi

HÜKÜM : Katılan-sanık ... hakkında dolandırıcılık ve şantaj suçlarından, katılan-sanık ... hakkında şantaj ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından, katılan-sanık ... hakkında kişiler arasındaki konuşmaların kayda alınması ve dinlenmesi suçundan ayrı ayrı beraat, sanık ... hakkında TCK'nın 157/1, 52 ve 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık, şantaj, özel hayatın gizliğini ihlal, kişiler arasındaki konuşmaların kayda alınması ve dinlenmesi suçlarından katılan-sanıklar hakkında verilen beraat hükümleri ile katılan-sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü, katılan-sanıklar ... ve ... müdafisi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Katılan-sanık ... ile ... arasında gönül ilişkisi olduğu ve ...’in ofisinde cinsel ilişkiye girdikleri, ...’in bilgisi ve rızası dışında ...’in cinsel ilişkiyi kayda alıp görüntüleri bilgisayarında depoladığı, bu ilişkinin bitmesi üzerine ...’in diğer katılan-sanık ... ile tanıştığı ve ... ile yaşadıklarını anlatarak birlikte hareket etmeye karar verdikleri, bu doğrultuda...’ın ...’in yanına giderek kendisini Vergi Kontrolörü olarak tanıtıp, Maliye Bakanlığına bağlı olarak çalıştığını, vergi incelemesi yaptığını, tespit ettiği usulsüzlükleri Bakanlı’ğa bildirdiğini, ...’in de vergi mevzuatından kaynaklanan usulsüzlüklerini bildiğini, ihbar etmesi halinde ...’in cezaya maruz kalacağını, ayrıca cinsel ilişkiye ait ...’te kalan görüntüleri para vermemesi halinde ...’in ailesine göndereceğini söylediği, bu sırada ... ile yaptığı görüşmeleri de telefonuna kaydettiği, bunun üzerine ...’in para vermeyi kabul ettiği ve 16/04/2012 tarihinde 2.000 TL’yi...’ın banka hesabına gönderdiği, ardından polise giderek ihbarda bulunması üzerine, kolluk kuvvetlerince gerekli tertibatın alındığı ve 19/04/2012 tarihinde geri kalan parayı almak üzere...’ın ...’e ait büroya geldiği ve önce ... hakkında ihbara dayalı hiç bir inceleme yapılmayacağına dair yazıyı verdiği ve 4.000 TL parayı ...’den alıp bürodan ayrıldığı sırada kolluk kuvvetlerince yakalandığı, bu surette katılan-sanıkların dolandırıcılık, şantaj, özel hayatın gizliğini ihlal ve kişiler arasındaki konuşmaların kayda alınması ve dinlenmesi suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda,

1) Katılan-sanık ... hakkında, dolandırıcılık ve şantaj suçları ile katılan-sanık ... hakkında, kişiler arasındaki konuşmaların kayda alınması ve dinlenmesi suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde,