muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/842, Karar No: 2022/2127, Tarih: 14.02.2022

Muş 1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesince ise, "yetkinin kamu düzenine ilişkin olduğu hallerde davacı davasını yetkili olmayan yer mahkemesinde açmış olsa dahi, yetkili mahkemeler arasından birini belirlemeye ilişkin seçimlik hakkın sadece davacı tarafından kullanılabileceği, iş mahkemelerinin yetkisinin belirlenmesi yönünden getirilen yetki kuralı da kamu düzeninden olup somut olayda yetkili mahkemelerden birini tercih hakkının davacı işçiye ait olduğu, davacı işçinin kanuni yetkili mahkeme dışında başka bir yer mahkemesinde dava açmasının tercih hakkını ortadan kaldırmayacağı gibi bu seçim hakkının işverene geçmesi sonucunu doğurmayacağı ve davacının beyanının alınmadan yetkisizlik kararı verilmesinin doğru olmadığı gibi dava dilekçesinde davalı olarak AYK Yol Yapı İnşaat Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi ile ... davalı olarak gösterilmiş olup, birden fazla davalının bulunduğu bu davada yalnız davalılardan birinin yerleşim yeri mahkemesinin Muş ili olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verildiği ve birden fazla davalı bulunması ve işin yapıldığı yer mahkemesinde yargılamanın işin yapıldığı yer olarak ilgili işle ilgili delillerin toplanması yönünden yargılamanın sıhhati açısından Hassa'da yürütülmesi gerektiği" gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş, dosya Hassa Asliye Hukuk (İş Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesi ile Muş 1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemeleri arasında ortaya çıkan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi için Dairemize gönderilmiştir.

Davanın açıldığı ve ilk derece mahkemesi tarafından karar verilen tarihte yürürlükte bulunan 7036 sayılı Yasa’nın 6. maddesi, “İş mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesidir.” düzenlemesini içermektedir. Benzer düzenleme, mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 5. maddesinde ve 5521 sayılı Yasa’da sarahat bulmayan hallerde Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na gönderme yapan 15. maddesinde de mevcuttur.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan davalı tarafça süresinde yapılmasa da hakim tarafından kendiliğinden bu husus göz önünde bulundurmalıdır. Bir başka anlatımla hakim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de resen yetkisizlik kararı verebilir.

Kesin yetki halinin kuralının bulunmadığı ve birden fazla yetkili mahkemenin bulunduğu hallerde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, kesin yetki kuralının bulunmadığı bir davayı yetkisiz bir mahkemede açmışsa, seçme hakkı itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir.

Kesin yetki halinin kuralının bulunmadığı ve birden fazla yetkili mahkemenin bulunduğu hallerde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, kesin yetki kuralının bulunmadığı bir davayı yetkisiz bir mahkemede açmışsa, seçme hakkı itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir.

7036 sayılı Yasa’nın 6. maddesinde belirtilen yetki kuralı kamu düzenine ilişkin olup öngörülen yetkili mahkemelerden birini tercih hakkı işçiye aittir. Davacı işçinin kanuni yetkili mahkeme dışında başka bir yer mahkemesinde dava açması tercih hakkını ortadan kaldırmayacağı gibi bu seçim hakkının işverene geçmesi sonucunu da doğurmaz. Başka bir anlatımla seçimlik hak işçide olup, davacı işçinin beyanı doğrultusunda dosyanın yetkili İş Mahkemesine gönderilmesi gerekir.

Davacı tarafından davanın açıldığı yer mahkemesi yetkisiz ise de dosya kapsamından 7036 sayılı Kanun'un 6. maddesi gereğince Hassa Asliye Hukuk (İş Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesi'nin işin yapıldığı yer mahkemesi olarak yetkili olduğu,Muş 1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesi'nin ise davalının dava açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olarak yetkili olduğunun anlaşıldığı, anılan yetkili mahkemelerden birinin davacının tercihine göre belirlenmesi gerektiği, davacı dosyanın işin yapıldığı yer mahkemesi olan Hassa Asliye Hukuk (İş Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesi'ne gönderilmesini istediğinden, uyuşmazlığın Hassa Asliye Hukuk (İş Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesi'nde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Hassa Asliye Hukuk (İş Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24735, Karar No: 2016/8983, Tarih: 31.05.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/24735 E.  ,  2016/8983 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davacıya ödenmeyen 2011/Mayıs-2015/Şubat arası aylıkların toplamı olan 22.510,92 TL’nin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen 28.02.2007 tarihinde boşanma kararı verilen davacıya, yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca kesildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, medula sisteminde kayıtlarda görülen adresler ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, eşlerin boşanma sebebi, boşanma ilamında velayet, çocukla kişisel ilişki, nafaka, tazminat hükümleri varsa nasıl yerine getirildikleri belirlenmeli, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise ödeme için adına açılan banka hesabında kayıtlı yerleşim yeri saptanmalı, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahallelerde görev yapmış/yapmakta olan muhtar ve azalardan istem hakkında düşünce edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece yapılacak iş, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgâh senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, medula sisteminde kayıtlarda görülen adresler ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, eşlerin boşanma sebebi, boşanma ilamında velayet, çocukla kişisel ilişki, nafaka, tazminat hükümleri varsa nasıl yerine getirildikleri belirlenmeli, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise ödeme için adına açılan banka hesabında kayıtlı yerleşim yeri saptanmalı, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden uyuşmazlık konusu dönem için geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahallelerde görev yapmış/yapmakta olan muhtar ve azalardan istem hakkında düşünce edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, Sosyal Güvenlik Denetmen raporunda beyanına başvurulan Ayda Güngör dinlenilmeli, özellikle davacının üvey annesinin davacının birlikte yaşadığı yönünde şikâyette bulunmuş olması göz önüne alınarak tanık sıfatıyla bilgisine başvurulmalı böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, taraflar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine, 31.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15263, Karar No: 2007/62, Tarih: 15.01.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/15263 E.  ,  2007/62 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 07.12.2004 gününde verilen dilekçe ile noter satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 04.10.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, biçimine uygun düzenlenen taşınmaz mal satış vaadi sözleşmesine dayalı bağımsız bölüm, olmadığı takdirde bağımsız bölüme isabet eden arsa payının tescili istemiyle açılmıştır.

Mahkemece satışa konu yapı mevcut haliyle iskan ruhsatı alınmasına elverişli olmadığından, arsa payının tesciline de 3194 sayılı İmar Yasası 18/son madde hükmü olanak tanımadığından davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı temyiz etmiştir.

Gerçekten; yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen rapordan yapının tasdikli ruhsatına uygun inşa edilmediği, bu haliyle yıkımı gerektiği anlaşılmaktadır. Yasaya aykırı yapılan ve yıkımı gereken bir yapıda bağımsız bölüm satışı ve bunun sonucu olarak da satışa konu bağımsız bölümün vaad alacaklısı adına tescil olanağı yoktur. Mahkemece değinilen bu husus gözetilerek davacının bağımsız bölüm tescili isteminin reddi doğrudur. Ancak;

Davada ikinci kademedeki istek olarak satışa konu bağımsız bölüm arsa payının tescili de ileri sürülmüştür. 12410 parsel üzerine yapılan yapı arsa niteliğiyle vaat borçlusu davalı ... adına tapuda kayıtlıdır. Diğer taraftan yetkili mercii olan belediyece tasdikli inşaat ruhsatı ile arsa niteliğindeki taşınmaz üzerine yapı yapmak üzere izin verilmiştir. Her ne kadar Ümraniye Belediye Başkanlığı bu bölgenin nazım imar planı içerisinde kaldığını bildirmişse de, gerek yapıya inşaat ruhsatı verilmiş olması, gerekse paftasına göre yörede imar uygulaması yapıldığı anlaşılmaktadır. 3194 sayılı İmar Kanununun 18/son maddesi imar uygulaması yapılan bu gibi yerlerde uygulanmıyacağından mahkemece keşif ve bilirkişi incelemesi yaptırılarak tasdikli inşaat ruhsatına göre dava konusu 1 numaralı bağımsız bölümün arsa payı hesaplattırılmalı, davacının ikinci kademedeki talebi bu arsa payının davacı adına tescili suretiyle hüküm altına alınmalıdır. Değinilen hususun göz ardı edilmesi doğru olmadığından kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 15.01.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9117, Karar No: 2013/15459, Tarih: 11.04.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/9117 E.  ,  2013/15459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Orman bilirkişisinin raporuna göre, keşif esnasında, dava konusu yerde sanık tarafından dikilen 12 adet zeytin ağacının köklenerek kaldırılması suretiyle işgale son verildiği belirtilmekle, müsadere ve nispi vekalet ücretine hükmolunamayacağından tebliğnamedeki (3) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1) Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 2011/3-167 Esas - 2011/194 Karar sayılı kararı uyarınca katılan idare lehine maktu vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

2) Orman bilirkişisinin raporuna göre, keşif esnasında, dava konusu yerde sanık tarafından dikilen 12 adet zeytin ağacının köklenerek kaldırılması suretiyle işgale son verildiğinin belirtilmesi karşısında, infazı mümkün olmayacak şekilde müsadere kararı verilmesi,

3) Sanığın adli sicil kaydındaki mahkumiyetin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile ilgili olduğu ve kesinleşmiş bir mahkumiyet bulunmadığı, bilirkişi tarafından da kurum zararı olmadığı belirtildiği halde, kasıtlı suçtan mahkum olduğu gerekçesiyle sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekili ve sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7126, Karar No: 2011/8263, Tarih: 13.07.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/7126 E.  ,  2011/8263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeleri aleyhine 10/02/2010 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/04/2010 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davalılar tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, kararı davalılar temyiz etmişlerdir.

Davacı, davalıların vekil sıfatıyla verdikleri 2008/2501 esas sayılı dava dosyasındaki cevaba cevap dilekçesinde "Mahmut" olan isminin "Kahmut" olarak yazıldığını, bu kelimenin "otun kökü" anlamına geldiğini, isminin bilerek tahrif edilmesi nedeniyle manevi zarara uğradığını belirterek manevi tazminat istemişlerdir.

Davalılar davanın hukuki dayanağı olmadığını, harf hatası nedeniyle "Mahmut" yerine "Kahmut" yazıldığını, hakaret kastı bulunmadığını, bir köprünün ismi ve türkü adı olan "Kahmut" kelimesinin hakaret içermediğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Yerel mahkeme, davalılardan ... tarafından imzalanan cevaba cevap dilekçesinin yazım sonrası gerekli kontrollerin yapılmayarak imzalanması ile hakaret fiilinin işlendiği gerekçesiyle davayı kısmen kabul etmiştir.

Dosyadaki belgelerden davacı ile büronun bulunduğu sitenin yönetimi ve site yönetiminin avukatı arasında ceza ve hukuk davalarının bulunduğu, bu bağlamda görülen 2008/2501 esas sayılı davaya verilen cevaba cevap dilekçesinde davacının "Mahmut " olan isminin "Kahmut " olarak yazıldığını, davalıların bu eylemi nedeniyle yapılan hazırlık soruşturması sonucunda eylemin yazım hatasından kaynaklanması ve şüphelinin vekilleri tarafından yazılması nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği anlaşılmaktadır. Dava konusu dilekçenin yazıldığı klavyede M ve K harflerinin yan yana bulunması nedeniyle harflerin karıştırıldığı ve davacı ismindeki değişikliğin maddi hatadan kaynaklandığı anlaşılmaktadır. Davalı tarafça davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu ve davalıların maddi hataya ilişkin savunmalarının aksi de ispatlanamamıştır. Şu durumda davanın tümden reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kısmen kabulü usul ve yasaya aykırı görüldüğünden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle davalılar yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/07/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7224, Karar No: 2015/8079, Tarih: 30.11.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/7224 E.  ,  2015/8079 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/235601

MAHKEMESİ : Kayseri 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/02/2011

NUMARASI : 2010/862 (E) ve 2011/98 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar

verme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde :

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk R.. Y.. savunmanının temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

5271 sayılı CMK'nın 231/6. fıkrasında; hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilebilmesi için sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması, yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaat gelmiş olması, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları itibarıyla bir cezaya hükmedilmesine gerek görülmemesi ve suçun işlenmesiyle mağdurun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi koşullarının arandığı;

Suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydına göre suç tarihinde sabıkasız olup yüklenen suç dışında dosyaya yansıyan başkaca bir olumsuzluğu bulunmadığı, hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kalması nedeniyle tazmini gereken bir zararın bulunmadığı, iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçu nedeniyle somut bir zararın, kümes duvarının yıkılması nedeniyle oluşan zarar nedeniyle de suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçundan ayrıca mahkum edildiği ve yeniden suç işlemeyeceği kanaati ile işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan hükmolunan cezası ertelendiği dikkate alındığında; 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki diğer hususlar dikkate alınıp, yasa normunun objektif ve subjektif kriterleri ile uygulama yapılması gerekirken, zararın karşılamadığı

şeklindeki yerinde ve yeterli olmayan gerekçeye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk R.. Y.. savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2634, Karar No: 2008/2067, Tarih: 01.04.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/2634 E.  ,  2008/2067 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, davacı iş sahibi eksik işler bedelinin tahsili için girişilen icra takibine itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki sözleşmeye göre işin bedeli 27.135.000.000 TL’dir. Götürü olarak belirlenen iş bedelinden herbir iş kalemine isabet eden miktar sözleşmede açıkça belirtilmiştir. Davalı yüklenici tarafından hiç yapılmamış olan mutfak dolaplarının bedeli sözleşmede 5.065.00 YTL olarak kabul edilmiş iken bilirkişi raporunda eksik mutfak dolabı bedelinin 3.570,00 YTL olarak hesaplaması ve bu rapora dayanarak hüküm kurulması, eksik dolapların tutarı sözleşmede 4.350,00 YTL iken bilirkişiler tarafından 3.145,00 YTL olarak kabul edilmesi yine vestiyer bedeli 1.500,00 YTL iken raporda 1.196,00 YTL olarak hesaplama yapılması ve bu rapor hükme esas alınarak hiç yapılmayan işler nedeniyle sözleşmede kararlaştırılan bedelin altında eksik iş bedeline hükmedilmiş olması doğru olmamış kararın bu yönden bulunması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1.) bentte yazılı nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine; (2.) bentte yazılı nedenlerle hükmün temiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 01.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.