muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/220, Karar No: 2020/515, Tarih: 10.12.2020

Mahkemede; bu konuda daha önce vermiş olduğu savunmalarının doğru olduğunu, aynen tekrar ettiğini, gecenin bir saati maktul ...'ün kendisini aradığını, kendisini sevdiği için gittiğini, ama maktul ...'ün kendisini satmak istediğini, kendisine işkence uyguladığını, bu adamla 2 ay kadar kaldığını, olayları tam olarak hatırlamadığını, olayın üzerinden 1 yıl geçtiğini, ilk gittiğinde maktulle birlikte 20 gün kaldığını, baştan kendi isteği ile maktule gittiğini, ama maktulün kız kardeşinin kendisine "Sen niye geldin buraya, Babam bize tecavüz ediyor, Abim de karı pazarlıyor" dediğini, kendisinin o zamanlar evli olduğunu, çocuğunun da olduğunu, maktulün daha sonra kendisini dövdüğünü, pazarlamak istediğini, kendisine "Çalışacaksın, evimizi alacağız, arabamızı alacağız, çalışacaksın, kötülük yapacaksın, orospuluk yapacaksın, ben de seni satacağım" dediğini, kendisinin de buna karşı geldiğini, istemediğini, ailesine telefon açtığını, abisinin, annesinin gelerek kendisini aldığını, polis zoruyla kendisini aldıklarını, 20 gün kadar sonra yine gelerek kendisini aldıklarını, kendisini saçından tutup zorla taksiye bindirmek suretiyle kaçırdıklarını, sadece kendisini götürdüklerini, çocuğunu götürmediklerini, kendisini kaçırdıktan sonra çocuğunu kaçırmak için geri döndüğünü, kendisini bırakmadıklarını, ailesine "Bunu salmayacaksınız" diye tembihlediğini, kendisini dışarı çıkarmadıklarını, kapıyı üstüne kilitlediklerini, 10 gün kadar kaldığını, kollarını kesince gözünü morartınca abisi ile annesinin polis zoru ile kendisini aldıklarını, Çorlu'ya geldiğini, 3-4 gün sonra maktul Özgül'ün telefon açtığını, "Ya benimsin ya toprağın, senin kızınla da işim var kızını karı yapacağım kendime" dediğini, o sırada abisinin içeri girdiğini, telefonu elinden aldığını, abisine de "Senin doğmamış çocuğunu bilmem ne yapacağım" diyerek küfrettiğini, abisinin telefonu alıp dışarıya çıktığını sonra içeriye geldiğini, kendisinin yüzüne telefonu attığını, yüzüne tükürüp "Bu çocuk, bu şerefsiz benim doğmamış çocuğuma küfretti benden ne istiyor bu" dediğini, kendisinin orada maktulü hiç çağırmadığını, onların İpsala’da olduklarını ancak sürekli burada parkta kadın pazarladıklarını, bir travesti dostunun olduğunu, sürekli onu pazarladığını, kendisini götürdüğü evin İpsala’da olduğunu, kendisini polislerin aldığını, evin İpsala merkezde olduğunu ama annelerinin buradan giderken Keşan'dan jandarma ile geldiklerini, konvoyla geldiklerini, polisler kendisini aldığında gözünün mor olduğunu, ellerinin kesik olduğunu, olay gecesi ne olup bittiğinden kendisinin haberinin olmadığını, kendisinin hasta, yatıyor ve gözünün mor olduğunu, telefon konuşmasının olayın olduğu gece yapıldığını, saati tam olarak hatırlayamadığını, polisler aradığında gece olduğunu, polislerin kendisini aradığını, "... kaza geçirdi hastaneye gelebilir misiniz?" dediklerini, sonra polislere arabasının olmadığını bu yüzden gelemeyeceğini, kendisini almalarını rica ettiğini, ..

... kaza geçirdi hastaneye gelebilir misiniz?" dediklerini, sonra polislere arabasının olmadığını bu yüzden gelemeyeceğini, kendisini almalarını rica ettiğini, ...'ün telefon numarasını sorduklarını, bilmediğini söylediğini, kendisinin kullandığı telefon numarasını sorduklarını, kendisininkini de bilmediğini, o kartı kullanmadığını, kullandığı kartın da numarasını bilmediğini söylediğini, kardeşi sanık ...'in geldiğinden hiç haberinin olmadığını,

Bozması sonrası Mahkemede; olayla ilgili daha önceki ifadelerini tekrar ettiğini, Yargıtay bozma ilamındaki aleyhe hususları kabul etmediğini,

Savunmuşlardır.

Kasten öldürme suçu 5237 sayılı TCK’nın 81. maddesinde; "Bir insanı kasten öldüren kişi, müebbet hapis cezası ile cezalandırılır" şeklinde düzenlenmiş, "Nitelikli hâller" başlıklı 82. maddesinde;

a) Tasarlayarak,

...İşlenmesi hâlinde, kişi ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılır" düzenlemesiyle de tasarlayarak öldürme, kasten öldürme suçunun nitelikli hâlleri arasında sayılmıştır.

Gerek madde metninde, gerekse gerekçesinde "tasarlama" kavramının tanımına yer verilmemiş, bu konunun açıklığa kavuşturulması, öğreti ve yargısal kararlara bırakılmıştır. Öğretide tasarlamayı açıklama bakımından "soğukkanlılık" ve "planlama teorisi" olarak iki görüş ileri sürülmüştür. Soğukkanlılık teorisine göre, tasarlayarak öldüren şahısta bir soğukkanlılık gözlenmektedir. Bu kişinin başkasını öldürürken hiç heyecan duymamış olması, ondaki ruhsal kötülüğü göstermektedir. Ayrıca fail, öldürme kararını önceden almış olmasına, araya zaman girmiş olmasına karşın, soğukkanlılığını korumuş ve bu karardan vazgeçmemiştir. Planlama teorisine göre ise, tasarlama ile işlenen öldürme suçlarında, suç, önceden kararlaştırılmış, hazırlanmış ve planlanmıştır. Bu hazırlık, pusu kurmak, mağduru ya da maktulü bulmak, hile ile öldüreceği yere getirmek şeklinde olabilecektir. Burada fail, önceden aldığı suç işleme kararını gerçekleştirmek için suçta kullanacağı araçları seçip, temin etmekte ve bu suçu nasıl işleyeceği konusunda plan yapmaktadır.

765 sayılı TCK’nın yürürlükte olduğu dönemde, Ceza Genel Kurulunun 09.07.2002 tarihli ve 138-301 sayılı ile 03.12.2002 tarihli ve 247-414 sayılı kararlarıyla; "Failin bir kimseye karşı bir suçu işlemeye sebatla ve koşulsuz olarak karar vermesi, suçu işlemeden önce soğukkanlı bir şekilde düşündükten sonra ulaştığı ruhsal sükûnete rağmen kararından vazgeçmeyip ısrarla ve bu akış içerisinde fiilini icraya başlaması hâlinde tasarlamadan söz edilebilir. Tasarlama halinde fail, anında karar verip fiili işlememekte, suç işleme kararı ile fiilin icrası arasında bir süre geçmektedir. Fail bu süre içinde suçu işleyip işlememe konusunda düşünmekte, ancak tasarladığı suçu işlemekten vazgeçmemektedir. Failin suçu işlemekten vazgeçmesi fakat bir başka nedenle ve ani bir kararla fiili işlemesinde tasarlamadan söz edilemez. Suç işleme kararının ne zaman alındığı ve eylemin ne zaman işlendiği mevcut kanıtlarla saptanmalı, suç kararıyla eylem arasında geçen zaman dilimi içerisinde ruhi sükûnete ulaşılıp ulaşılamayacağı araştırılmalıdır" sonucuna ulaşılmıştır.

Yerleşik yargısal kararlarda kabul edildiği ve tereddütsüz bir şekilde uygulandığı üzere, tasarlamadan söz edilebilmesi için; "Failin, bir kimsenin vücut bütünlüğü veya yaşam hakkına karşı eylemde bulunmaya sebatla ve koşulsuz olarak karar vermiş olması, düşünüp planladığı suçu işlemeden önce makul bir süre geçmesine ve ulaştığı ruhi sükûnete rağmen bu kararından vazgeçmeyip sebat ve ısrarla fiilini icraya başlaması ve gerçekleştirmeyi planladığı fiili, belirlenmiş kurgu dâhilinde icra etmesi" gerekmektedir. Nitekim Ceza Genel Kurulunun bu doğrultuda çok sayıda kararı bulunmaktadır.

Tasarlama hâlinde fail, anında karar verip fiili işlememekte, suç işleme kararı ile fiilin icrası arasında sükûnetle düşünebilmeye yetecek kadar bir süre geçmektedir. Fail bu süre içinde suçu işleyip işlememe konusunda düşünmekte ve suçu işlemekten vazgeçmemektedir. Failin suçu işlemekten vazgeçmesi ve fakat bir başka nedenle ve bir başka ani kararla fiili işlemesinde tasarlamadan söz edilemez. Suç işleme kararının hangi düzeydeki eylem için ve ne zaman alındığı ile eylemin şarta bağlı olmayan bu kararlılıktan ne kadar zaman geçtikten sonra işlendiği mevcut delillerle belirlenmeli, suç kararıyla eylem arasında geçen zaman dilimi içerisinde ruhi sükûnete ulaşılıp ulaşılamayacağı değerlendirme konusu yapılmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanıklar ... ve ... (...)’in kardeş oldukları, sanık ...’in İstanbul ili, Çatalca ilçesi, Ormanlı köyünde ikamet ettiği, sanık ...’un hakkında beraat kararı verilen inceleme dışı sanık ... ... ile resmî nikâhla evli olduğu, bu evliliğinden iki çocuğu bulunduğu, ...’in Çerkezköy ilçesi, Yulaflı köyünde bir çiftlikte yatılı olarak çalıştığı, sanık ...’un ise çocukları ve annesi ... ile birlikte Çorlu ilçe merkezinde üç katlı bir binanın ikinci katında kaldığı, maktul ...’in de bu binanın 3. katında ikamet ettiği, sanık ...’un ... ile evli olduğu dönemde 04.06.2012 tarihinde kızı ...’yi yanına alarak maktul ...’ün Edirne ili, İpsala ilçesindeki evine giderek onunla birlikte yaşamaya başladığı, maktul ...’ün 14.06.2012 tarihinde Çorlu’ya geldiği, sanık ...’un yanında götürdüğü ...’yi bırakıp, diğer çocuğu olan ...’ı alıp götürmek istemesi sebebiyle sanık ...’un annesi tanık ... ile aralarında tartışma yaşandığı, daha sonra olay yerine gelen sanık ..., ...'un kocası ... ve erkek kardeşi...’in de tartışmaya dâhil oldukları, tartışma sonucunda tarafların birbirlerini darbettikleri, sanık ...’un bu süreçte maktul ...’ün kendisine şiddet uygulaması nedeniyle Çorlu merkezde bulunan annesi tanık...’ın yanına geldiği, bir süre sonra tekrar kendi isteği ile İpsala’ya maktul ...’ün yanına gittiği, sanık ...’un maktul ...’ün kendisine tekrar aşırı şiddet uygulaması sebebiyle durumu kardeşi...’e bildirdiği, bunun üzerine kardeşi...’ın 29.07.2012 tarihinde saat 15.00 sıralarında İpsala Polis Merkez Amirliğine giderek kız kardeşi sanık ...’un maktul ...’ün ikametinde olduğu, işkenceye ve şiddete maruz kaldığı gerekçesiyle müracaatta bulunduğu, belirtilen adrese gidildiği ve sanık ... hakkında 29.07.2012 tarihinde İpsala Devlet Hastanesince düzenlenen adli raporda; sol göz çevresinde göz altlarını saran morluk, sol göz içinde kanamaya bağlı kırmızı renk değişimi, sağ göz altında morluk, sol kolunda iz bırakması muhtemel derin kesilerin bulunduğu, lezyonların basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu tespitlerine yer verildiği, sanık ...’un aynı gün 29.07.2012 tarihinde Çorlu ilçesine annesi tanık...’ın yanına geldiği, sanık ...’in 31.07.2012 tarihinde saat 16.00 sıralarında temin ettiği av tüfeği ile birlikte ikamet ettiği İstanbul ili, Çatalca ilçesi, Ormanlı köyünden kardeşi sanık ... ve annesi tanık...’ın ikamet ettiği Çorlu’ya geldiği, sanık ...’un olay tarihinde kullanımında olan 0538 ... numaralı telefonu ile İpsala’da bulunan maktul ...’ün kullanımında olan 0541.... numaralı telefonu 31.07.2012 tarihinde gece saat 22.17 ve 22.50’de arayıp maktul ... ile yaklaşık 36 dakika konuştuğu, bu görüşmede maktul ...’ü Çorlu’ya gelip kendisini alması konusunda ikna ettiği, bu konuşmanın ardından maktul ...’ün arkadaşı inceleme dışı katılan ... ...’ın yanına gittiği, durumu anlattığı ve kendisinden taksi bulmasını istediği, maktul ... ve arkadaşı inceleme dışı katılan ... ile birlikte taksi sürücüsü inceleme dışı katılan... ..

...’ün kullanımında olan 0541.... numaralı telefonu 31.07.2012 tarihinde gece saat 22.17 ve 22.50’de arayıp maktul ... ile yaklaşık 36 dakika konuştuğu, bu görüşmede maktul ...’ü Çorlu’ya gelip kendisini alması konusunda ikna ettiği, bu konuşmanın ardından maktul ...’ün arkadaşı inceleme dışı katılan ... ...’ın yanına gittiği, durumu anlattığı ve kendisinden taksi bulmasını istediği, maktul ... ve arkadaşı inceleme dışı katılan ... ile birlikte taksi sürücüsü inceleme dışı katılan... ...’nun yanına gittikleri, 250 TL ücret karşılığında Çorlu’ya gitme konusunda anlaştıkları, taksi ücretini Çorlu’ya vardıklarında sanık ...’un vermesinin kararlaştırıldığı, 01.08.2012 tarihinde gece saat 00.00 sıralarında...’un kullandığı ... plaka sayılı ticari taksi ile sağ ön koltukta maktul ...’ün arkadaşı ..., arka sağ koltukta maktul ... ile birlikte İpsala’dan yola çıktıkları, maktul ...’ün telefonunun bozulması sebebiyle sanık ...'un yol boyunca 01.08.2012 tarihinde gece saat 00.32’den itibaren ...’un kullandığı 0542 .... ve...’un kullandığı 0532... numaralar ile toplam 11 görüşme yaptığı, son görüşmenin gece saat 03.38'de olduğu, sanık ...’un telefonda maktul ...’e bulunduğu yeri tarif ettiği, maktul ...’ün... ve ...’a “Çorlu Otogarı karşısında bulunan Kiler Market'in yanında bulunan sokaktan gireceğiz, orda park hâlinde duran kamyonun önünde içinde kıyafetlerin olduğu poşetler varmış, önce onları alacağız, sonra da ...’u alacağız” dediği, sanık ...’un telefonda tarif ettiği olayın gerçekleştiği yere gidildiği, sanık ...’un belirttiği giysilerin bulunduğu poşetlerin görüldüğü ve taksicinin aracı durdurduğu, maktul ...’ün arkadaşı ...’un taksiden poşetleri almak için indiği esnada kamyonun yan tarafında gizlenen sanık ...’in elinde av tüfeği ile karşısına çıktığı, havanın karanlık olması sebebiyle taksiden inen ...’u hedef aldığı, bunun üzerine ...’un hemen taksiye geri bindiği, tüfeğinin tutukluluk yapması sebebiyle ateş edemediği ve tüfek içinden bir fişeği atıp tekrar doldurduğu esnada sanık ...’in maktul ...'ün arka koltukta oturduğunu fark edince onu hedef alarak ateş ettiği, taksici...’un taksiyi hızla olay yerinden uzaklaştırmaya çalıştığı esnada da sanık ...’in arkada oturduğunu bildiği maktul ...’ü hedef alarak taksinin arka camına 4-5 el daha ateş ettiği, bu atışlar sırasında ... ve ...’un basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıkları, maktul ...’ün de av tüfeği saçma taneleri yaralanmasına bağlı kafa kemik kırıkları ile birlikte beyin doku harabiyeti, beyin kanaması sonucu öldüğü anlaşılan olayda;

Maktul ile birlikte yaşadığı dönemde maktul tarafından darbedilerek kötü muamele gören sanıklardan ...'in durumu bildirdiği kardeşi sanık ... ile birlikte maktulü öldürmeyi olaydan önceki günlerde kararlaştırmaları, aldıkları bu karar doğrultusunda sanık ...’in önceden temin ettiği av tüfeği ile ikamet ettiği İstanbul'dan olay yeri olan Çorlu’ya gelmesi, sanık ...’un ...'le birlikte aldıkları maktulü öldürme kararını icra etmek amacıyla, 31.07.2012 tarihinde saat 22.00 sıralarında İpsala’da bulunan maktul ...’ü telefonla arayarak, yeniden bir araya gelmeyi arzu ettiğini belirterek gelip kendisini Çorlu'dan almasını istediği maktul ile yaklaşık 36 dakikalık telefon görüşmesi yapması, bu sözlerin ardından maktulü Çorlu’ya gelmeye ikna etmesi, yol boyunca maktul ile telefonla irtibatını sürdürerek sanık ...'in av tüfeği ile pusu kurduğu yere önceden bıraktıkları poşetleri almasını istemek suretiyle maktulü pusu kurulan yere yönlendirmesi, sanık ...'un kendisini almadan önce yolda bulunduğunu bildirdiği beyaz renkli iki poşet içerisindeki eşyasının alınmasını istediği yere araçla gelip durması üzerine sanık ...'in saklandığı yerden çıkarak av tüfeği ile birden çok kez ateş ederek maktulü öldürmesi hususları bir bütün hâlinde değerlendirildiğinde, sanıklar ... ve ...'in maktul ...'i öldürme kararını olaydan önce verdikleri, kararları ile fiillerinin icrası arasında makul bir süre geçmesine karşın sebatla, ısrarla ve soğukkanlı bir şekilde planlarını gerçekleştirdikleri anlaşıldığından, sanıkların kasten öldürme suçunu tasarlayarak işledikleri kabul edilmelidir.

Bu itibarla haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmedir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi de; sanıkların eylemlerinin kasten öldürme suçunu oluşturduğu düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 10.12.2020 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1589, Karar No: 2019/8520, Tarih: 26.03.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/1589 E.  ,  2019/8520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, şantaj, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve şantaj eylemleri bütün halinde nitelikli cinsel saldırı kabul edilerek bu suçtan mahkumiyet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılması

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekili Av. ... ile kendisine vekil atandığından haberdar olmayan katılan ...’nın yokluklarında verilen kararın adları geçenlere tebliğine dair dosyada herhangi bir bilgi veya belge bulunmadığından, varsa buna ilişkin belgelerin temini, aksi halde anılan tebligat noksanlıkları giderilerek tebellüğ belgeleri ile verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükümlerin temyiz edilmesi durumunda bununla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden ve sanık müdafisinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ile özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararları da 01.04.2015 havale tarihli dilekçesiyle temyiz etmesine rağmen, tebliğnamede bu hükümlerle ilgili görüş bildirilmediği anlaşıldığından, ek tebliğname düzenlenmek suretiyle anılan noksanlığın da tamamlanmasından sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14644, Karar No: 2013/1887, Tarih: 14.02.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/14644 E.  ,  2013/1887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu raporunda değerlendirmeye alınan zeytinin 2011 yılı itibariyle sulu ve kuru şartlarda ayrı ayrı dekar başına ortalama verimine, ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına üretim giderine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2950, Karar No: 2013/6996, Tarih: 20.06.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/2950 E.  ,  2013/6996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiaz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Mahallesi 950 ada 61 ve 62 parsel sayılı sırasıyla 192,37 m² ve 130,73 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, çalılık niteliği ile belgesizden Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı vekili, çekişmeli taşınmazların satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle müvekkiline ait olduğunu ileri sürerek, dava açmış, mahkemece, davanın reddine, taşınmazların tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 11.08.1972 ilân edilip kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 03.05.1988 tarihinde yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli 950 ada 61 ve 62 sayılı parsellerin üzerinde halen gürgen ağaçları, çalılık, dikenlikler, eğrelti otları mevcut olup, 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının davacı yararına oluşmadığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 20/06/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1942, Karar No: 2015/1826, Tarih: 30.09.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/1942 E.  ,  2015/1826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kütahya İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 10.03.2014 gün ve 2013/352 E. 2014/311 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 23.06.2014 gün ve 2014/14860 E. 2014/18387 K. sayılı ilamı ile;

“...Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı EÜAŞ’ın Seyitömer Termik Santrali İşletme Müdürlüğü bünyesinde işçi olarak çalıştığını, Türkiye Enerji Su ve Gaz İşçileri Sendikasına (TES-İŞ) üye olduğunu, üyeliğin davalı işverene bildirildiğini, ancak davalı tarafın davacı işçinin kendi personeli olmadığı için üyelik formunu iade ettiğini, davacıyı İşletme toplu iş sözleşmesinden yararlandırmadığını; oysa davacının muvazaalı olarak alt işveren işçisi olarak gösterildiğini, aslında davalının asıl işçisi olduğunu, davalının daha az maliyetle kadro açığını kapatmak için alt işveren işçisi istihdam ettiğini; alt işverenlik sözleşmelerinin Alt İşverenlik Yönetmeliğinde belirtilen unsurları taşımadığını, alt işveren işçisi olarak gösterilen işçilerin asıl işverenle birlikte termik santralın, elektrik bakım, kazan bakım, değirmen bakım gibi elektrik üretiminin asıl işlerinde çalıştıklarını; davalının asıl işini bölerek alt işverenlere verdiğini; davacı işçilerin uzun yıllardır aynı işlerde çalıştıklarını; alt işverenler değişse de işçilerin değişmediğini; zaten bu şirketlerin de elektrik üretim işinde bir uzmanlıklarının bulunmadığını; alt işverenlerin kendi işçi kadrolarının bulunmadığını, çalıştırılacak işçilerin EÜAŞ tarafından belirlendiğini; alt işverenlerin asıl işverenden bağımsız bir organizasyonlarının bulunmadığını; çalışma şartlarının EÜAŞ tarafından belirlendiğini, emir ve talimatın EÜAŞ çalışanları tarafından verildiğini; bu sebeplerle alt işverenlik ilişkilerinin muvazaalı olduğunu; davacı işçinin sendika üyesi ve asıl işverenin işçisi olarak işletme toplu iş sözleşmesinden yararlandırılması gerekirken yararlandırılmadığını, davacının 13. ve 14. dönem toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan taban ücret, yevmiye, ikramiye, iş güçlüğü tazminatı, bakım tazminatı, yemek yardımı, sosyal yardım ve vardiya tazminatından oluşan işçilik alacaklarının ödenmediğini bildirerek, bu alacakların işletme kredilerine uygulanan en yüksek faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti: