muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5598, Karar No: 2020/3950, Tarih: 21.09.2020

2-Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 21/09/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/872, Karar No: 2018/4334, Tarih: 05.06.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/872 E.  ,  2018/4334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin değerden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile, müvekkili site yönetiminin ... ili, ... ilçesi, ... mahallesinde bulunan yerleşim planında bir bütünlük arz eden ... ada 50, 52, 53, 56, 57, 58, 59 nolu konut parselleri, 2095 ada ... nolu konut parseli, 2096 ada ..., ...konut parselleri, 2097 ada ... nolu konut parseli ve 533 ada 49, 51, 54, 55 parsel numaralı 103 nolu bağımsız bölüme hizmet verecek tesisleri tahsis edilmiş parsellerden oluşan bir site olduğunu, .../12/2010 tarihinde toplanan kat maliklerinin 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun emredici hükümleri saklı kalmak kaydıyla sözleşme niteliğinde bir ... ... ... ... Toplu Yapı Yönetim Planı kabul ettiğini ve 01/01/2011 tarihinde seçilen site yönetimi siteyi yönetmekte olan ... Sıra ... Konut Yapı Kooperatifinden devir alarak yönetmeye başladığını, davalıların murisi ... ... bu site içinde yer alan 533 ada 56 parseldeki ... nolu bağımsız bölümlü villanın maliki iken 30/04/2007 tarihinde vefat ettiğini, vefat sonrası taşınmazın varisler olan davalılara intikal etmiş olmasına rağmen tapuda intikalinin yaptırılmadığını, davalıların murislerinden intikal eden konutu kullanmaları ve müvekkili site yönetiminin yaptığı bütün hizmetlerden yararlandıkları halde ortak giderlerden bağımsız bölümlerine düşen 12.400,00.-TL katılma paylarını ödemeyerek diğer 102 ortak aleyhine zenginleştiklerini, bu nedenlerle 533 ada 56 parseldeki ... nolu bağımsız bölüme düşen ortak gider olan 12.400,00.-TL alacağın fazlaya ilişkin haklarının talep hakları saklı kalmak kaydı ile kat malikleri kurulunda belirlenen ödeme tarihlerine göre aylık % 5 oranında temerrüt faiziyle birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece alacağa konu aidatların site değerini artıran kalem kalem tespit edilen, denetime elverişli iyileştirme giderlerine ilişkin olduğu sabit ve çekişmesiz olduğu, Bu hali ile ortada bir iyileştirme var iken, davalı tarafın malvarlığında, taşınmazının değerinde bu ölçüde bir artış var iken bunu ödemekten kaçınmasının hukuk düzenince kabul edilemeyeceği, buna karşı ise ve bir zararı doğmuş ise bu hususu aralarında sözleşme ilişkisi olan kooperatife karşı ileri sürüp rücu talebinde bulunabileceği, davalılarca ödenmediği sabit olan aidatların ödememesini gerektiren geçerli hiç bir hukuki sebebi bulunmayan davalıların, söz konusu usul ve yasaya uygun olarak yapılan iyileştirme giderlerine tüm site sakinleri gibi katılmaları TMK ...dürüstlük kuralı gereği olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, site ortak giderinden kaynaklanan aidat alacağın tahsili isteminden ibarettir.

Kat Mülkiyeti Kanununun .... maddesinin ikinci fıkrası hükmüne göre, ortak giderden payına düşeni ödemeyen bağımsız bölüm malikinin ödemede geciktiği günler için ödemekle yükümlü bulunduğu gecikme tazminatının başlangıç gününün açıkça saptanmış olması gerekir. Dava konusu ortak giderin dayanağını oluşturan işletme projesi ise işletme projesinin davalıya tebliğ edildiği tarih, kat malikleri kurulu kararına dayalı ise davalı katılmışsa karar tarihi, kararın alındığı toplantıya katılmamışsa bu kararın kendisine tebliğ edildiği ya da başka bir biçimde borcunu öğrendiği tarih, bu da yoksa hakkında açılan icra takibi nedeniyle ödeme emrinin tebliğ edildiği tarih esas alınmalıdır. Mahkemece, yukarıdaki esaslar dikkate alınarak davalının ortak gider borcunu öğrendiği günün açıkça belirlenerek bu tarihten itibaren gecikme tazminatının başlatılması gerekirken, bu konuda yeterli inceleme ve araştırma yapılmadan dosya içerisinde mevcut bilirkişi raporu hükme esas alınarak karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 05/06/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10662, Karar No: 2016/10816, Tarih: 29.09.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/10662 E.  ,  2016/10816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli .... Köyü 2075 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın kapama zeytin olarak değerlendirilen kısmına ilişkin olarak taşınmazın bulunduğu yörede meydana gelen soğuk zararı sebebiyle verimde düşüş olduğu bilirkişi raporunda açıklandığına göre ilçe tarım müdürlüğünün zeytin için bildirdiği son üç yılın, kuru şartlardaki (2011-2012-2013 yılları) verim, fiyat ve üretim giderlerinin ortalaması alınmak suretiyle zeytinin m² değerinin belirlenmesi gerekirken, 2012-2013 yıllarına ait verimde aritmetik ortalamaya göre hesaplama yapıldığı belirtilmek suretiyle zeytinin verimini 300 kg, satış fiyatını 3 TL, masrafını 696 TL üzerinden hesaplayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması,

2-Dava konusu taşınmazın kuru arazi olarak değerlendirilen kısmına ilişkin olarak taşınmazla aynı kamulaştırma kapsamında olan, aynı bölgeden gelen ve temyiz incelemesi yapılan dosyalarda kuru tarım arazilerinde buğday (yan ürün saman), kavun münavebesi Dairemizce de kabul edildiği halde münavebeye fiğ (kuru ot) alınmak suretiyle bedel tespit edilmiş olması,

3-Dava konusu taşınmazın bulunduğu yer, konumu ve bilirkişi raporunda belirtilen objektif değer artışına etki eden hususlar dikkate alındığında kapama zeytin olarak değerlendirilen kısmında %150, kuru arazi olarak değerlendirilen kısmında ise %300 oranında objektif değer artışı uygulanması gerekitiğinin düşünülmemesi,

Kabule göre de;

4-Dava konusu taşınmazın tamamının bedeline hükmedildiğine göre tapu kaydının iptali ile davacı kurum adına tescili gerekirken taşınmazın 14.438,88 m² lik kısmının iptaline karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 29.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7794, Karar No: 2011/2165, Tarih: 17.02.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/7794 E.  ,  2011/2165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık tüm aşamalarda su kanalı kazdığını belirtmiş olması ve bu kanalın kesinleşmiş ormanlık alan da bulunması karşısında suçun oluştuğu gözetilmeden yazılı gerekçelerle beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil orman idaresinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6403, Karar No: 2022/3403, Tarih: 24.02.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/6403 E.  ,  2022/3403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

Sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 86/1 ve 86/3-e maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezasının, aynı Yasanın 87/1-d maddesi gereğince bir kat artırılması neticesinde 2 yıl 12 ay yerine 3 yıl olarak belirlenmesi sonuç cezaya etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, kendini korumak maksadıyla hareket ettiğine, yaralama kastı bulunmadığına, diğer sanık ...'un bu yöndeki savunmasının dikkate alınmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine dair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince,

Oluşa uygun kabule göre, sanıklar ... ve ... ile kasten yaralama suçunun mağduru ...'in olay öncesinde birbirlerini tanıdıkları, olay günü alkol almakta olan sanıklardan ... ile mağdur ... arasında tartışma çıktığı, çıkan tartışma üzerine sanık ...'ın mağduru yanında taşıdığı bıçakla, Adli Tıp Kurumu Zonguldak Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 26.08.2014 tarihli raporuna göre, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve yaşamını tehlikeye sokacak şekilde karın bölgesinden yaraladığı, mağdurun durumunun ağır olduğunu gören ve kasten yaralama eylemine iştirak etmeyen diğer sanık ...'un onu hastaneye yetiştirmek maksadıyla ana cadde üzerine kadar yürüttüğü, bu sırada yoldan geçmekte olup, trafik sıkışıklığı

nedeniyle duraksayan mağdur ...'ın aracına mağdur ...'ı bindirdiği, sanığın mağdur ...'dan kendilerini hastaneye götürmesini istediği, mağdurun işi olduğunu söyleyerek reddetmesi üzerine, sanık ...'un üzerinde bulunan bıçakla mağduru tehdit ederek, mağdur ...'ın yaralı olduğunu söylediği, bunun üzerine mağdur ...'ın sanık ... ve yaralı vaziyette bulunan ...'ı hastaneye götürdüğü, hastane polisinin müdahalesi üzerine sanığın yakalandığı anlaşılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.02.2013 tarihli 2012/8-1551 Esas 2013/64 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, suçun manevi unsuru kasttır. Amaç veya saikin bir önemi yoktur.

Hukuki sorunun çözümü bakımından zorunluluk hali de ayrıca incelenmelidir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.02.2013 tarihli 2012/8-1551 Esas 2013/64 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, suçun manevi unsuru kasttır. Amaç veya saikin bir önemi yoktur.

Hukuki sorunun çözümü bakımından zorunluluk hali de ayrıca incelenmelidir.

Zorunluluk hali 5237 sayılı TCK'nın 25/2. maddesinde; "Gerek kendisine gerek başkasına ait bir hakka yönelik olup, bilerek neden olmadığı ve başka suretle korunmak olanağı bulunmayan ağır ve muhakkak bir tehlikeden kurtulmak veya başkasını kurtarmak zorunluluğu ile ve tehlikenin ağırlığı ile konu ve kullanılan vasıta arasında orantı bulunmak koşulu ile işlenen fiillerden dolayı faile ceza verilmez" şeklinde düzenlenmiştir.

Zorunluluk halinin varlığının kabul edilebilmesi için şu şartların birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir.

1- Tehlikeye ilişkin şartlar,

a) Ağır bir tehlikenin varlığı

b) Tehlikenin bir hakka yönelik ve muhakkak olması

c) Tehlikeye bilerek neden olunmaması.

2- Korunmaya ilişkin şartlar,

a) Başka suretle korunma olanağının bulunmaması

b) Tehlikenin ağırlığı ile işlenen fiil arasında orantı bulunması

c) Tehlikeye göğüs germe yükümlülüğünün bulunmaması. (Pratik Türk Ceza Kanunu, Mustafa Artuç, Adalet Yayınevi, Ankara-2017, s.63.)

Burada, failin kendine yönelik tehlikeden kurtulmak için gösterdiği zorunluluk hali içinde işlenen fiilin bağlı olduğu şartlar, üçüncü kişi lehine zorunluluk hali bakımından da aynen geçerlidir. (Çukurova Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Çağrı Kan, sayı:3, Haziran-2015, s.51-85)

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.02.2004 günlü ve 26-39 sayılı kararında "Kendisine saldıran başıboş köpeğe zaruretten dolayı bir el ateş eden", 24.10.1977 günlü ve 332-375 sayılı kararında ise, "Rastladığı bir kavgayı ve husulü mümkün vahim olayları önlemek ve polisi davet maksadıyla meskun mahalde havaya ateş eden," sanıkların zaruret hali nedeniyle meskun mahalde nedensiz ateş etmek suçundan cezalandırılamayacakları kabul edilmiştir.

5237 sayılı TCK'da kusurluluğu ortadan kaldıran bir neden olarak sayılan zorunluluk halinde suç işleyen kişi hakkında "beraat” değil, TCK'nın 25/2. maddesi uyarınca "ceza verilmesine yer olmadığı" kararı verilmelidir. Bu husus, 5271 sayılı CMK'nın 223/3-b maddesinden de açıkça anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanık ... tarafından yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaralanan mağdur ...'ın içerisinde bulunduğu ve başka bir suretle korunma imkanı bulunmayan bu ağır tehlikeden kurtulması için, mağdur ...'ı tehditle hürriyetinden yoksun kılan sanık ...'un eyleminde TCK’nın 25/2. maddesi kapsamında bir zorunluluk hali mevcut olup faile ceza verilmesi mümkün olmadığından, sanık hakkında CMK'nın 223/3-b maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10100, Karar No: 2017/4429, Tarih: 03.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/10100 E.  ,  2017/4429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suç ile konut dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafii ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 03.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16940, Karar No: 2019/14402, Tarih: 27.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/16940 E.  ,  2019/14402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı bir sebep gösterilmeksizin işverence feshedildiğini öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; iş sözleşmesine haklı nedenle son verildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya ve toplanan delillere göre, iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı nedenle sonlandırıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında iş sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesini gerektirecek şekilde son bulup bulmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

İş sözleşmesine, 15.01.2014 tarihinde rutin üst aramasında davacının üzerinde 250 gr antep fıstığı ve 2 paket kapalı sahlep bulunması ayrıca tanık beyanlarına göre 3 adet fileto edilmiş ızgara balığı arama yapılacağını öğrenmesi üzerine dolaba geri bırakması gerkeçesi gösterilerek son verilmiştir.

Mahkemece feshin haklı nedene dayalı olduğu kabul edilmiş ise de; varılan sonuç dosya içeriği ile örtüşmemektedir.

Davalı işverence tutulan 15.01.2014 tarihli tutanakta, mesai bitiminde rutin üst arama ve çanta kontrolünde davacının aramasını yaptırmayıp korku içinde koşar adımlar ile mutfağa gittiği, üzerindeki otele ait fileto edilmiş 3 adet ızgaralık balığı tekrar dolaba atıp koşar adımlar ile soyunma odasına panik halde geldiği ve orada üzeri arandığında kendisinin de otele ait olduğunu beyan ettiği 250 gr fıstık ve 2 adet kapalı sahlep’in üzerinden çıktığı yazılıdır.

Davalı işverence olay nedeniyle iş bu dava açıldıktan sonra 02.05.2014 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulmuş ise de; Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 03.06.2014 tarihinde soyut iddia dışında yeterli şüphe oluşturacak delil bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Davalı işverence olay nedeniyle iş bu dava açıldıktan sonra 02.05.2014 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulmuş ise de; Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 03.06.2014 tarihinde soyut iddia dışında yeterli şüphe oluşturacak delil bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Davalı tarafından dinlenilen ve aynı zamanda tutanak tanığı olan ..., gözüyle gördüğü birşeyin olmadığını, davacının balıkların olduğu dolabın tarafına daha sonra ofis tarafına geçtiğini, davacının üzerinden otele ait birşeyler çıktığını ya da mutfağa geldiğinde davacının üzerinden bir şey çıkardığını görmediğini beyan etmiştir. Bu tanık 15.01.2014 tarihli tutanağı açıkça okumadan imzaladığını ifade etmiştir. Diğer davalı tanığı ... da aynı zamanda tutanak tanığıdır. Bu tanık ise, davacının çıktıktan 10 dakika sonra telaş içerisinde mutfağa geri gelerek parasını unuttuğunu beyan ettiğini, bu arada şok dolabına yöneldiğini ancak kendisinin mesafesinin uzak olduğunu ve davacının ne yaptığını göremediğini sadece dolabın açıldığını farkettiğini, davacının üzerinden bir şey çıkardığını görmediğini, herhangi bir şey aldığını ya da koyduğunu görmediğini, tutanakta yazıldığı şekilde girişte arama yapıldığını ve üzerinden eşya çıktığını da görmediğini beyan etmiştir.

Şu halde, dosya içerisinde bulunan bilgi, belgelere, savcılık soruşturması ve tanık beyanlarına göre davacının feshe konu eylemi işlediğinin her türlü şüpheden uzak şekilde ortaya konulduğundan söz edilmesi mümkün değildir. İş sözleşmesinin tazminat gerektirmeyecek şekilde son bulduğunu ispat ile yükümlü işveren somut olayda bu yükümü yerine getirememiş, iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ispatlayamamıştır. Delil durumuna göre davacının iş sözleşmesinin ancak geçerli nedenle feshedildiğinden söz edilebilir ki, bu şekilde bir fesih davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmasını engellemez.

Açıklanan nedenlerle; Mahkemece kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulü yerine reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 27.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5581, Karar No: 2008/6819, Tarih: 09.06.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/5581 E.  ,  2008/6819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararı üzerine İlçe Tarım Müdürlüğüne yazılan yazı cevabının dosyaya getirtilmesi beklenmeden dosya iade edildiğinden yeniden 2006 yılı için buğday ve fiğ ürünleri yönünden dekar başına verim ve üretim gideri ile kg başına ortalama satış fiyatlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 9.6.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.