muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3729, Karar No: 2014/6968, Tarih: 14.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/3729 E.  ,  2014/6968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir. 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in, vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için 03/12/1987 tarihinde muvazaalı olarak sanık ...'den boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, ortada sahtecilik yapılan herhangi bir belge bulunmadığı da dikkate alınarak, dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarının yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 14/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2086, Karar No: 2009/2872, Tarih: 15.05.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/2086 E.  ,  2009/2872 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı arsa sahibi tarafından açılan asıl davada; arsa sahibine ait olan zemin kattaki dükkan ile davalı yükleniciye ait dükkan arasındaki duvarın ilk projedeki yerine getirilmesi, yüklenici kooperatif tarafından açılan birleşen davada ise tapu iptali ve tescil talebinde bulunulmuş, mahkemenin asıl davanın kabulüne, birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen kararı taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle arsa sahibinin dükkanın eklentisine dair bir talebinin bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2- Taraflar arasındaki 08.06.1998 tarihli düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ve daire karşılığı inşaat sözleşmesinin 11. maddesinde 18 ada 13 nolu (yeni 3772 ada 10) parsele yapılacak inşaatın %50 (yüzde elli) seviyesine geldiğinde 10 dairenin tapusunun kooperatife verileceği, verilmediği takdirde arsa sahibinin bir dairesinden feragat edeceği kararlaştırılmıştır. Mahkemece sözleşmenin 11. maddesi uyarınca arsa sahibi tarafından kooperatife devredilmesi gereken bağımsız bölümlere ilişkin tapuların devredilmemesi nedeniyle bir dairenin tapusunun da iptâline karar verilmiştir. Davacı arsa sahibi, davalı kooperatife Kaman Noterliğinin 28.07.1998 tarih ve 3986 yevmiye nolu vekâletnamesi ile kat irtifakı kurma, proje, tadilat vs yapma hususunda yetki vermesine rağmen kat irtifakı kurmadığı gibi, verilen bu yetki nedeniyle dava konusu taşınmaza ilişkin 14.11.1996 tarih ve 1996/69 no ile onaylanan ilk projede 04.09.1998 tarih ve 39 no ile tadilat yaparak, ilk projede arsa sahibine ait 21 nolu dükkanın aleyhinde davalı kooperatife ait 22 nolu dükkan lehinde

ilk projeye aykırı olarak alan (yüzölçümü) yönünden arsa sahibinin rızası olmadan değişiklik yapmış ve ihtara rağmen alan tecavüzünü gidermemiş olduğundan arsa sahibi kooperatife tapu devretmemekte haklıdır. Bu nedenle davalı kooperatifin birleşen davada sözleşmenin 11. maddesine dayanarak bir dairenin tescil talebinin reddi gerekirken bununla ilgili istemin kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

ilk projeye aykırı olarak alan (yüzölçümü) yönünden arsa sahibinin rızası olmadan değişiklik yapmış ve ihtara rağmen alan tecavüzünü gidermemiş olduğundan arsa sahibi kooperatife tapu devretmemekte haklıdır. Bu nedenle davalı kooperatifin birleşen davada sözleşmenin 11. maddesine dayanarak bir dairenin tescil talebinin reddi gerekirken bununla ilgili istemin kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Diğer yandan Kaman Noterliğince 01.08.1999 tarihinde çekilen kurada taraflara ait bağımsız bölümler belirlenmiş, zemin kat 21 nolu depolu dükkan ile zemin kat 3 nolu daire, 3. kat 13, 14, 15 ve 16 nolu daireler arsa sahibine verilmiştir. Arsa sahibi vekili dahi dükkanın ilk projede belirtilenden küçük yapılması dışında daireler yönünden çekilen kuraya itirazlarının olmadığını belirtmiştir. Mahkemece birleşen davada tapunun 733/788 oranında iptâli ile yüklenici kooperatif adına tesciline karar verilmiştir. Davacıya ait 5 daire ve bir dükkan dikkate alındığında iptâle karar verilen hissenin hatalı olduğu iddia edildiği gibi, tüm bağımsız bölümlere ne kadar pay verildiği de açıklanmadığından kararın infaz kabiliyeti bulunmamaktadır.

Yapılması gereken iş, uzman bilirkişiden rapor alınmak suretiyle, ileride kurulacak kat irtifakına esas olacak şekilde tüm bağımsız bölümlerin arsa paylarının hesaplattırılmasından, gerekli irtibat sağlanarak yüklenici kooperatifin tescilini istemekte haklı olduğu bağımsız bölümlerinin belirlenecek payları toplamı kadar tapu iptâli ve tescil kararı verilmesinden ibarettir.

İnfazda tereddüt yaratacak şekilde ve nasıl hesaplandığı anlaşılamayan payın tapu kaydının iptâli ile birleşen davanın davacısı kooperatif adına tesciline karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. Bendde yazılı nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 15.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14868, Karar No: 2016/6512, Tarih: 31.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/14868 E.  ,  2016/6512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davalı ... vekili Av. ...'ya ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletnamede bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m. 74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davalı vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez ve asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise gerekçeli kararın davalı tarafa tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.

31.03.2016 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2014/6838, Karar No: 2014/11004, Tarih: 02.10.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/6838 E.  ,  2014/11004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dava konusu taşınmazlara tüm yönlerden komşu taşınmazların tutanak örnekleri ile varsa kadastro tespitlerinin dayanağını oluşturan kayıtların ve kadastro tespitleri kesinleşmişse kadastro sonucunda oluşmuş sicil kayıt örneklerinin,

2- Çekişmeli taşınmazların tespitine esas alınan Ağustos 2005 tarih 9 ve Eylül 2005 tarih 8 sayılı tapu kayıtlarının açıkta pay kalmayacak şekilde ve okunaklı olarak ilk oluştuğu günden itibaren tüm tedavüllerinin,

3- Ağustos 2005 tarih 9 ve Eylül 2005 tarih 8 sayılı tapu kayıtlarının revizyon görüp görmediğinin Tapu Müdürlüğünden sorulup saptanması, revizyon görmüş ise revizyon gördüğü taşınmazların tespit tutanakları varsa dayanakları kayıtların getirtilerek dosyaya konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5396, Karar No: 2019/2522, Tarih: 17.04.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/5396 E.  ,  2019/2522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-17/11/2013 günü gece saat 21.00 sularında, evine gitmekte olan yakınan ...’ün yanına yaklaşan sanık ...'un ''Bayan lazım mı" diye sorup, yakınanı ikna edip, ... isimli eğlence mekanına götürerek birlikte masaya oturdukları, sanık ...'un masaya daveti üzerine oturan sanıklar ... ve ...’ya, sanık ...'ın içki servisi yaptığı, bu esnada yakınanın da bir adet kola aldığı, kısa bir müddet sonra sanık ...'ın masaya 480 TL hesap getirip, yakınandan bu parayı istediği, yakınanın itiraz etmesi üzerine, sanık ...'ın 'Bu parayı ödemezsen senin için iyi olmaz’ diyerek tehdit ettiği, çıkan tartışma üzerine yanlarına gelen sanık ...'ün ‘Niye hesabı ödemiyorsun’ diye yakınana bağırdıktan sonra üzerini arayıp, yakınanın cüzdanındaki 500 TL parasını zorla aldığı esnada cüzdan içerisindeki diğer paraların yere düştüğü, sanık ...'ün yere düşen paraların da üzerine basarak yakınanın almasını engelleyip, 170 TL parayı daha alıp, kalan 100 TL para ile birlikte cüzdanı yakınana iade edip "Şimdi git, sakın polise gitme, gidersen senin için iyi olmaz" diye tehditte bulunması şeklinde gelişen olayda; yakınanın almış olduğu hizmetin bedeline ilişkin adisyon fişi ile belediye ücret tarifesinde bu hizmete öngörülen fiyatlar arasında karşılaştırma yapılıp, yakınana yönelik aşkın para talebi bulunup bulunmadığının tespit edildikten sonra tüm deliller birlikte değerlendirilip, sonucuna göre sanık ...’ın hukuki durumunun takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

2- I nolu bozma sonucuna göre, sanık ... hakkında, TCK’nun 149/1.maddesinin (h) bendinin yanı sıra (c) ve (d) bentleri ile uygulama yapılıp, yapılmayacağının tartışılması lüzumu,

3-Sanık ...'ün, yakınanın üzerini arayıp, cüzdanındaki 500 TL parasını zorla aldığı esnada cüzdan içerisindeki diğer paraların yere düşmesi üzerine yere düşen paraların da üzerine basarak yakınanın almasını engelleyip, 170 TL parayı daha alıp, kalan 100 TL para ile birlikte cüzdanı yakınana iade ettiği, yakınan ...’ün 20/03/2015 tarihli oturumda ‘Zorla alınan param iade edilmedi, giden gitmiş, sonuçta paradır, önemli değil’ şeklindeki beyanı dikkate alındığında; yakınan ...’ün kısmi iade nedeniyle rızası sorulup, sonucuna göre 5237 sayılı TCK.nin 168. maddesinin uygulama koşullarının tartışılması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde uygulama yapılması,

4-Sanık ... hakkında, koşulları oluşmadığı halde TCK’nin 58.maddesi ile uygulama yapılması,

5-Uygulamaya göre de; sanık ... hakkında, tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyet hükmünün denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilmemesi,

4-Sanık ... hakkında, koşulları oluşmadığı halde TCK’nin 58.maddesi ile uygulama yapılması,

5-Uygulamaya göre de; sanık ... hakkında, tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyet hükmünün denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, sanıkların kazanılmış haklarının CMUK 326.maddesi uyarınca korunmasına, 17/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17002, Karar No: 2018/8991, Tarih: 11.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/17002 E.  ,  2018/8991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, ... 'nin sevk ve idaresindeki araç ile geçirdiği tek taraflı trafik kazası neticesinde hayatını kaybettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ... için 4.000,00 TL ... için 1.000,00 TL, ... için 1.000,00 TL, ... için 1.000,00 TL, ... için 1.000,00 TL, ... için 1.000,00 TL, ... için 1.000,00 TL olmak üzere toplam olarak 10.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihi olan 30/07/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... şirketinden tahsilini talep etmiş 09.10.2014 tarihli dilekçesi ile talebini toplam 216.536.04 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulü ile ... için 134.994,96 TL (4.000,00 TL'sinin temerrüt tarihi olan 05/09/2013'ten, 130.994,96 TL'sinin 09/10/2014 tarihinden itibaren, davacı ... için 5.214,50 TL (1.000,00 TL'sinin temerrüt tarihi olan 05/09/2013'ten, 4.214,50 TL'sinin 09/10/2014 tarihinden itibaren, davacı ... için 12.342,74 TL (1.000,00 TL'sinin temerrüt tarihi olan 05/09/2013'ten, 11.342,74 TL'sinin 09/10/2014 tarihinden itibaren, davacı ... için 13.679,28 TL (1.000,00 TL'sinin temerrüt tarihi olan 05/09/2013'ten, 12.679,28 TL'sinin 09/10/2014 tarihinden itibaren, davacı ... için 17.243,40 TL (1.000,00 TL'sinin temerrüt tarihi olan 05/09/2013'ten, 16.243,40 TL'sinin 09/10/2014 tarihinden itibaren, davacı ... için 13.679,28 TL (1.000,00 TL'sinin temerrüt tarihi

olan 05/09/2013'ten, 12.679,28 TL'sinin 09/10/2014 tarihinden, davacı ... için 19.381,88TL (1.000,00 TL'sinin temerrüt tarihi olan 05/09/2013'ten, 18.381,88 TL'sinin 09/10/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile) destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan alınarak davacılara verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ölümlü trafik kazası nedeniyle, ölenin yakınlarının 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53.maddesi gereği destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

1-Davacı taraf, dava ve ıslah dilekçesinde, davaya ve ıslaha konu ettiği maddi tazminat için, en erken temerrüt tarihinden itibaren faize karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, dava dilekçesinde istenen miktara, davalı ... yönünden dava tarihinden, ıslah dilekçesine konu edilen bölüme ise ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmiştir.

1-Davacı taraf, dava ve ıslah dilekçesinde, davaya ve ıslaha konu ettiği maddi tazminat için, en erken temerrüt tarihinden itibaren faize karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, dava dilekçesinde istenen miktara, davalı ... yönünden dava tarihinden, ıslah dilekçesine konu edilen bölüme ise ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmiştir.

Haksız fiil faili olan sürücünün eylemi sonucu oluşan zararla ilgili, araç işleteninin sorumluluğunu teminat altına alan trafik sigortacısının, 2918 sayılı KTK'nun 99/1. maddesi ile ZMSS Genel Şartları'nın B.2. maddesi uyarınca, rizikonun ihbar edildiği tarihten itibaren 8 iş günü içinde tazminatı ödeme yükümlülüğü bulunmaktadır. Bu sürenin sonunda ödememe halinde temerrüdün gerçekleştiği ve davalı sigortacının temerrüt faizinden sorumlu olduğunun kabulü gerekir. Davacı tarafın, davadan önce başvurusunun bulunmadığı durumda ise, dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekir.

Mahkeme tarafından, davalı ... yönünden, dava dilekçesindeki bedellere temerrüt tarihinden faiz işletilmesinde bir usulsüzlük bulunmamakla birlikte; ıslah dilekçesine konu edilen kısım itibariyle de temerrüt tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmemesi doğru değildir.

2-Davacılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmadığı, aralarında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunanların usul ekonomisi ilkesi dikkate alınarak birlikte dava açtıkları durumda da esasen birden fazla dava olduğu dikkate alınarak; her bir davacı yönünden lehine hükmedilen tazminat miktarına göre kendisini vekille temsil ettiren davacı lehine ayrı ayrı vekalet ücreti takdir edilmesi gerekmektedir.

Somut olayda mahkemece; davanın kabulü ile davacı ... için 134.994,96 TL, ... için 5.214,50 TL, ... için 12.342,74 TL, ... için 13.679,28 TL ... için 17.243,40 TL ... için 13.679,28 TL ... için 19.381,88 TL destekten yoksun kalma tazminatına hükmedilmiş ancak davacılar yararına tek 18.192.16 TL nispi vekalet ücreti belirlenmiştir. Oysa ki davacılar ihtiyari dava arkadaşı olup

davacılar lehine ayrı ayrı nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir. Ancak bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK.nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK.’nun 438/7.maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

davacılar lehine ayrı ayrı nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir. Ancak bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK.nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK.’nun 438/7.maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 1. bendinin "davanın kabulü ile ... için 134.994,96 TL, ... için 5.214,50 TL, ... için 12.342,74 TL, ... için 13.679,28 TL, ... için 17.243,40 TL, ... için 13.679,28 TL, ... için 19.381,88 TL tazminatının 09/10/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine", şeklinde düzeltilmesine, hükmün 4 nolu bendindeki "18.192,16 TL nisbi avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine" ibaresinin çıkartılarak yerine "davacı ... için 13.199.60 TL, davacı ... için 1.500.00 TL, davacı ... için 1.500.00 TL, davacı ... için 1.641.51 TL, davacı ... için 2.069.21 TL davacı ... için 1.641.51 TL, davacı ... İlgi için 2.325.83 TL vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile adı geçen davacılara verilmesine" ibarelerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA 11.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.