muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4611, Karar No: 2023/595, Tarih: 09.02.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/4611 E.  ,  2023/595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/444 E., 2019/78 K.

KARAR : Davanın usulden reddine, davanın kabulüne

Taraflar arasındaki 10 yıl içinde genel mahkemede açılan orman kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 12.07.2005 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 6831 sayılı Orman Kanunu (6831 Sayılı Kanun) uyarınca yapılan orman kadastrosu ve 31.8.1956 tarihli ve 6831 Sayılı Orman Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 3302 sayılı Kanun (3302 sayılı Kanun) ile değişik 2/B uygulaması bulunmaktadır.

2. Davacı ... dava dilekçesinde; yörede 2005 tarihinde ilk kez yapılan ve 12.07.2005 tarihinde ilan edilen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması sırasında ... ilçesi, ... Köyünde bulunan çekişmeli taşınmazın orman sınırı içine alınması işleminin yanlış olduğunu, bu yere ait sınırlamanın iptali ile dava konusu 2528 parsel sayılı taşınmazın orman sınırları dışına çıkarılmasına karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın öteden beri devlet ormanı olduğunu ve yapılan orman kadastro işleminin doğru olduğunu, devlet ormanlarının anayasal teminat altında olduğunu ve özel mülkiyete konu olamayacakları için zilyetlik, zamanaşımı, imar-ihya yolu ile kazanılmalarının mümkün olmadığını, bu ormanlara ait tapuların hukuken geçerli olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 24.03.2016 tarihli ve 2016/40 Esas, 2016/207 Karar sayılı kararı ile "hava fotoğraflarının getirtilmesi için gerekli masrafın yatırılması hususunda kesin süre verildiği ve bu süre zarfında gerekli masrafın yatırılmadı gerekçesiyle dava şartı yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine" karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 19.06.2017 tarihli ve 2016/7629 Esas, 2017/5523 Karar sayılı kararıyla, "usulsüz mehilin sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle" karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 19.06.2017 tarihli ve 2016/7629 Esas, 2017/5523 Karar sayılı kararıyla, "usulsüz mehilin sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle" karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Orman ve Su İşleri Bakanlığı hakkında açılan davanın 6100 sayılı Sayılı Kanun'un 114/1-d ve 115-2 maddeleri uyarınca pasif taraf sıfatı yokluğu nedeniyle usulden reddine; ... aleyhine açılan davanın kabulü ile Tekirdağ ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 2528 parsel sayılı taşınmazın orman tahdit sınırları içerisine alınmasına ilişkin 94 nolu Orman Kadastro Komisyon Başkanlığı işleminin iptali ile orman tahdit sınırları dışına çıkarılmasına" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın orman toprağı olup olmadığı bilimsel yöntemlerle araştırılmadığını, keşfe yerel bilirkişi katılmamasının hatalı olduğunu, dava konusu taşınmazın rapora ekli 1972 ve 1987 memleket haritalarında ve 2001 tarihli amenajman haritasında ormanlık alan içerisinde olduğunu dolayısıyla dava konusu parseldeki orman örtüsünün açma yoluyla ve insan eliyle yok edildiğinin açık olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı hususuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6831 Sayılı Kanunu'nun 1 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı hususuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6831 Sayılı Kanunu'nun 1 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,09.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14440, Karar No: 2014/14102, Tarih: 15.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/14440 E.  ,  2014/14102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İstanbul Anadolu 23 (Ümraniye 4) Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15.10.2009 gün ve 2006/777 esas, 2009/1043 sayılı kararının son kısmında yer alan kanun yolu açıklamasında 7 günlük temyiz süresinin tebliğden itibaren başlayacağı belirtilmemiş ise de, sanığın yokluğunda verilen kararın, savunmasının alındığı ve kimliğinin tespiti sırasında bildirdiği ikamet adresinde tebliği sırasında tespit edilen “...” adresine gönderildiği ve bu adreste tebliğ sırasında kimsenin bulunmaması üzerine komşusu ...’ya haber verilerek 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21. maddesi gereğince mahalle muhtarına tebliğ edildiği, sanığın ise 16.06.2011 tarihinde verdiği dilekçede tebliğ tarihinde “...” adresinde ikamet ettiğini beyan ettiği, dolayısıyle tebligatın farklı adrese tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın öğrenmeden itibaren yaptığı temyiz istemi süresinde kabul edilip 31.05.2011 tarihli temyiz talebinin reddi kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanığın savunmasında; bu suçtan dolayı Küçükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesinde yargılanıp ceza aldığını ve cezasını çektiğini, bu suçtan 13.12.2005 tarihinde tutuklandığını beyan etmiş ise de, sanığın 13.12.2005 tarihinde saat 03.45’te bir işyerinden hırsızlığa teşebbüs olayı nedeniyle kolluk tarafından takip edilerek ... plakalı Opel Combo araç içinde yakalandığının, ... plakanın müştekinin otomobiline ait olup bu plakanın takılı olduğu otomobilin 02.12.2005 tarihinde çalınan ... isimli mağdurun ... plakalı otomobili olduğunun, müştekiye yönelik plaka hırsızlığı eyleminin tefrik edilerek Ümraniye Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiğinin, ... plakalı otomobilin çalınması nedeniyle yapılan soruşturma kapsamında 13.12.2005 tarihinde tutuklanıp Küçükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesine açılan davanın sonunda 27.02.2006 tarih, 2005/1995 esas ve 2006/136 karar sayılı karar ile cezalandırılmasına karar verildiğinin ve Yüksek Yargıtay 6. Ceza Dairesi 12.07.2007 tarih, 2006/14566-2007/8963 sayılı kararı ile hükmün düzeltilerek onandığının dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...’in temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 15.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9925, Karar No: 2007/11919, Tarih: 08.10.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/9925 E.  ,  2007/11919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ...Köyü 105 ada 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazlar, orman niteliği ile Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacılar vekili, taşınmazların müvekkillerinin babası ... adına tapuda kayıtlı olduğu ve zilyetliklerinde bulunduğu iddiasıyla dava açmışlardır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parsellerin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazların, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve çekişmeli taşınmazın geniş orman arazisinin bir parçası ve ormanın devamı niteliğinde bulunduğu, 1955 tarihli ... fotoğrafı ve bunun dayanağı memleket haritasında meşe cinsli orman ağaçlarıyla kaplı olduğu gibi amenajman haritasında da OT rumuzu ile orman toprağı ve bozuk baltalık olarak göründüğü, 2007 yılında yapılan keşiflerde taşınmazın üzerinde hiçbir tarımsal faaliyette bulunulmayıp eskiden beri boş arazi olduğu ve hakim gözleminde de taşınmazın taşlık, ... ve halen eylemli meşe ağaçlarıyla kaplı durumda bulunduğu, dayanılan ... yüzölçümlü tarla cinsli tapu kayıtlarının taşınmazın saptanan niteliğine göre dava edilen bölümlere ait olduklarının da düşünülemeyeceğine ve yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 08/10/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11005, Karar No: 2021/2660, Tarih: 16.03.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/11005 E.  ,  2021/2660 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi gereği beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık idaresindeki at arabasıyla, gündüz vakti, meskun mahalde, çift yönlü, asfalt kaplama karayolunda seyrederken, marketten koşarak çıktığı esnada, aniden kaplamaya giren 2004 doğumlu katılan ...'e çarpmasıyla, katılanın yaşamı tehlikeye girecek ve vücudundaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını 4. dereceden etkileyecek şekilde yaralandığı olayda; sanığın kusuru olmadığından bahisle hakkında beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin genel usul ve yasaya aykırılık dışında özel bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 16/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4050, Karar No: 2017/1252, Tarih: 21.03.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/4050 E.  ,  2017/1252 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı.... Metal Proje İnş. Taah. San. Tic. Ltd. Şti. ile davalı ... Deri Giyim San. Tic. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı ...Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 10.12.2014 gün ve 2014/761-485 sayılı hükmü bozan Dairemizin 12.04.2016 gün ve 2015/3792-2016/2240 sayılı ilâmı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için yürütülen icra takibine davalı tarafından yapılan itirazın iptâli, takibin devamı ve icra inkâr tazminatının tahsili istemine ilişkin olup, mahkemenin davanın kabulüne dair kararı davalı tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 12.04.2016 gün 2015/3792 Esas ve 2016/2240 Karar sayılı ilâmı bozma ilâmına karşı bu kez davacı vekili tarafından süresi içersinde karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, Yargıtay ilâmında benimsenen gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin diğer karar düzeltme istemlerine gelince;

Dava eser sözleşmesinden kaynaklandığı iddia olunan iş bedelinin tahsili için yapılan icra takibine itirazın iptâli, takibin devamı ve icra inkâr tazminatının tahsili istemine ilişkin olup mahkemenin davanın kabulüne dair kararı, Dairemizce akdî ilişkinin varlığının davacı tarafından yazılı delille ispatlanması gerektiği, yazılı delil başlangıcı teşkil edecek bir belge de sunulmadığı gibi, davalının tanık dinlenmesine itirazına rağmen tanık dinlenerek ve sadece davacıya ait ticari kayıtlar incelenmek suretiyle akdî ilişkinin varlığının kabulünün doğru olmadığı, davacının dilekçesinde açıkça yemin deliline de dayanmadığı davada, akdî ilişki yazılı olarak kanıtlanmadığı halde davanın reddine karar verilmesi gerekirken davanın kabulünün doğru olmadığı gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir. Bozma kararında yemin deliline dayanılmadığından söz edilmiş ise de davacı vekilinin cevaba cevap dilekçesinde açıkça yemin deliline dayanmış olduğu bu kez yapılan incelemede anlaşılmıştır. Dayanılan yemin delili yönünden davacıya yemin teklif etme hakkının hatırlatılıp, yemin teklifi halinde HMK 225 ve devamı maddeler hükümlerine göre yemin delilinin toplanması için gereken işlemlerin yapılması ve sonucuna göre değerlendirme yapılarak hüküm kurulması gerekir. Mahkeme kararının bu gerekçeyle de bozulması gerekirken yemin deliline dayanılmadığından da söz edilerek bozulduğu bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından davacı vekilinin bu hususa ilişkin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 12.04.2016 tarihli bozma ilâmının kısmen kaldırılması ve mahkeme kararının bu gerekçeyle de bozulması uygun görülmüştür.

./..

s.2

15.H.D.

2016/4050

2017/1252

./..

s.2

15.H.D.

2016/4050

2017/1252

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle karar düzeltme talebinin kabulüyle Dairemizin 12.04.2016 gün 2015/3792 Esas ve 2016/2240 Karar sayılı bozma ilâmının kısmen kaldırılarak yerel mahkeme hükmünün yukarıdaki gerekçeyle de davacı yararına BOZULMASINA, ödediği karar düzeltme peşin harcının istek halinde karar düzeltme isteyen davacıya geri verilmesine, 21.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2291, Karar No: 2019/6666, Tarih: 02.12.2019

**20. Ceza Dairesi         2019/2291 E.  ,  2019/6666 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BANDIRMA 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 02.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6293, Karar No: 2013/19003, Tarih: 28.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/6293 E.  ,  2013/19003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.12.2011 tarih ve 2011/3-2011/208 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili adına tescilli "..." ve ..." ibareli markaların bulunduğunu, bu markalar altında uzun yıllar döner ürettiğini, markalarına astronomik miktarda yatırım yaptığını, davalı adına tescilli 2008/64670 sayılı "Fora ...li Şekil" ve 2008/64637 sayılı "...... Şekil" ibareli markaların müvekkili markaları ile seri marka olarak algılanacak derecede benzerlik taşıdığını, aynı sınıflarda tescil edilen markaların iltibasa ve haksız kazanca sebebiyet vereceğini ileri sürerek davalının anılan markalarının hükümsüzlüğü ile sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Dünyanın en büyük zeytin ve zeytinyağı üreticilerinden olan müvekkilinin "Fora" markasını 1999 yılında tescil ettirip kullandığını, hükümsüzlüğü istenen markaların zeytin, zeytin ezmesi ve zeytinyağı emtialarında tescilli olup davacının faaliyet alanı dışında kaldığını, markaların kullanımından "Fora" ana markasının altında ve bu markanın ürünleri olduğunun anlaşıldığını, döner ve zeytin ürünlerinin farklı yerlerde satıldığını, iltibas tehlikesinin oluşmayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı markasındaki esas unsurun "Fora" ibaresi olduğu, kalite, miktar ve verimliliğe gönderme yapan "...li" ve "Sele..." ibarelerinin küçük karakterli harflerle yazıldığı, zeytin şeklinin de önemli bir yer tuttuğu, kaligrafinin davacı markalarını hatırlatmadığı, kalite ve verimlilikle ilgili "..." kelimesini ürününün ...ine dair mesaj vermek için davalının da kullanma hakkına sahip olduğu, markalar arasında benzerlik, dolayısıyla iltibas riskinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10907, Karar No: 2020/7491, Tarih: 02.07.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/10907 E.  ,  2020/7491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Suç tarihinde, müştekinin çalıştığı markete kepenk kilitlerini kırarak giren 3-4 kişinin hala içeride olduğunun ihbar edildiği, olay yerine giden kolluk görevlilerinin, ihbarda bulunan tanığın şahısların kaçtığı istikameti tarif etmesi üzerine, suça sürüklenen çocuğun kesintisiz takip olmadan yakın bir sokakta yakaladığı olayda, eylemin tamamlandığının anlaşılması karşısında, hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanması suretiyle, işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan ise TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 02/07/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.