muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/10392, Karar No: 2009/11386, Tarih: 21.10.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/10392 E.  ,  2009/11386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 12.08.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.05.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Köyü 11 parsel nolu taşınmaz ile ... Köyü 103 parsel sayılı taşınmazlarda malik olan ... oğlu ... 'ın isminin ... olarak geçtiğini ileri sürerek kayıtların ... oğlu ... olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini savunmuş, davanın kabulüne dair verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava tapu kaydında isim düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir. Mülkiyet naklini önlemek için mahkemece;

1-Düzeltilecek tapu kaydı tüm dayanakları ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Somut olayda;

Dava konusu 11 ve 103 parsel sayılı taşınmazlardaki ... oğlu ... isminin ... oğlu ... olarak düzeltilmesi istenmiştir. Mahkemece dayanak kayıtlar incelenmiş, nüfus kayıtları getirtilmiş, Cumhurniyet Savcılığı aracılığı ile araştırma yapılmış, tanık anlatımları da nazara alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir. Gerçekten de, kadastro tespit tutanakları incelendiğinde 103 parsel sayılı taşınmazın senetsizden 25 yılı aşan zilyetlikleri nedeniyle ... oğulları ... ve ... adına, 11 parsel sayılı taşınmazında aynı nedenlerle yine ... oğlu ... ve ... oğlu ... adına tespit ve tescil edildiği anlaşılmaktadır. Bunlardan 11 parsel sayılı taşınmazda ... oğlu ... payı ... oğlu ...'a intikal etmiştir.

Mahkemece dava kabul edilirken 11 parsel sayılı taşınmazda ... oğlu ... payının kalmadığı gözetilmemiştir. Ayrıca 11 parsel sayılı taşınmaza ilişkin tapuda intikal işlemleri yapılırken ... 'a ait veraset ilamı ibraz edilmiş, ... 'ın eşi ... oğlu ... 'ın 1964 yılında öldüğünden bahisle ... ve ...'nin ortak mirasçıları saptanmıştır. Bu durumda 11 parsele ilişkin intikal işlemlerinde adı geçen kayıt maliki ... oğlu ... ile davacının miras bırakanı ... oğlu ... 'ın aynı kişi olduğu hususunda bir kesinlik bulunduğundan söz edilemeyecektir.

Mahkemece öncelikle, tapulama sırasında ... oğulları ... ve ... adına tespit yapıldığına göre kayıt maliklerinin babalarına ait nüfus aile kayıt tablosunun da getirtilerek kayıtlarda ... oğlu ...'nin isminin ne şekilde geçtiği saptanması, 11 parsel sayılı taşınmazın intikal işlemleri sırasında sunulan veraset ilamı içeriği de gözetilerek ve gerekirse taşınmaz başında keşifte yapılmak suretiyle kayıt malikinin isminin düzeltilmesi halinde mülkiyet nakli oluşmayacağına dair kesin kanaate ulaşılması halinde dava kabul edilmelidir.

Açıklanan bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.10.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9981, Karar No: 2019/7097, Tarih: 24.10.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/9981 E.  ,  2019/7097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Davalılardan ... ve ...'e yapılan gerekçeli karar tebligatlarının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak Tebligat Kanununun 10/2. maddesi gözardı edilerek, şartları oluşmadan doğrudan doğruya 21/2. maddeye göre usulsüz olarak gerçekleştirildiği anlaşıldığından; adı gecen davalılara gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresinin beklenilmesi,

Ayrıca mirasçılardan ...'ın karar tarihi itibariyle ergin olduğu ancak gerekçeli kararın velisine tebliğ edildiği anlaşıldığından, gerekçeli kararın ...'ın bizzat kendisine usulüne uygun şekilde tebliğinin sağlanması ve yasal temyiz süresinin beklenilmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 24.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7204, Karar No: 2014/7919, Tarih: 06.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/7204 E.  ,  2014/7919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs, işyeri dokunulmazlığını bozmaya teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlığa teşebbüs suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını bozmaya teşebbüs suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun müştekinin işyerinde 30.05.2009 günü gerçekleştirdiği aynı eylem ile hem işyeri dokunulmazlığını ihlal suçuna hem de hırsızlık suçuna teşebbüs ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesindeki düzenleme karşısında; suça sürüklenen çocuğun sadece hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verilebileceği, iş yeri dokunulnmazlığını ihlal suçundan ceza verilemeyeceği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını bozmaya teşebbüs etmek suçundan yazılı şekilde ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 06.03.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16964, Karar No: 2017/5257, Tarih: 22.06.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/16964 E.  ,  2017/5257 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesindeki, “iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” düzenlemesi getirilmiş olup 21/4 fıkrasında ise 3. kişilerin sorumluluğu "  İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir." şeklinde düzenlenmiştir.

Davanın yasal dayanağı davalılardan ... ve ... Temizlik İnş. Petrol Tic. Ltd. Şti. yönünden 5510 sayılı Kanunun 21/1 maddesi, 3. kişi konumunda olan davalı ... ve müteselsil sorumluluk gereği kusuru oranınca davalılardan tahsiline karar verilen ... Belediyesi yönünden ise 21/4 maddesidir.

Somut olayda;30.08.2010 tarihli iş kazasında vefat eden sigortalı yakınlarına bağlanan gelir nedeni ile oluşan kurum zararının tahili istemli davada, dava dışı 3. kişilerin kusurundan da müteselsil sorumluluk ilkesi gereği davalıların sorumlu tutulması talep edilmiştir. Mahkemece, hükme esas alınan kusur raporunda, davalı asıl işveren ... Belediyesine %10, davalı alt işveren ... Temizlik İnş. Petrol Tic.Ltd. Şti.'ne % 50, çöp kamyonu şoförü Muharrem'e %20, dava dışı ... Belediyesi'ne % 10 ve ölen işçiye %10 oranında kusur atfedilmiş

olduğu, müteselsil sorumluluk gereği davalıların kusur toplamı %90'dan tamamından davalıların sorumlu oldukları, davalı ...'in ilk peşin değerin yarısından sorumlu olduğu,diğer davaların ise ilk peşin değerinin tamamından sorumlu oldukları karara bağlanmıştır.

olduğu, müteselsil sorumluluk gereği davalıların kusur toplamı %90'dan tamamından davalıların sorumlu oldukları, davalı ...'in ilk peşin değerin yarısından sorumlu olduğu,diğer davaların ise ilk peşin değerinin tamamından sorumlu oldukları karara bağlanmıştır.

İşveren veya üçüncü kişiye karşı açılan davalarda 5510 sayılı Kanunun 21. maddesine göre rücu alacağından sorumluluk belirlenirken kural olarak, işveren yönünden 1. fıkraya göre gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutar esas alınmalı, üçüncü kişi bakımından ise 4. fıkra gereğince gerçek zarar gözetilmeksizin gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı benimsenmeli ve bunlara kusur oranları uygulanmalı ise de işveren ve üçüncü kişinin birlikte taraf olarak yer aldığı, başka anlatımla aynı anda 1. ve 4. fıkralara dayalı uyuşmazlıklarda, fıkralarda yer alan hükümlerin nasıl anlaşılması ve giderek ne şekilde uygulama yapılması gerektiği önem arz etmektedir.

İşverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri X işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı X üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında, yukarıdaki açıklamalar gözetilerek davalı asıl işveren ... Belediyesine ve davalı alt işveren ... Temizlik İnş. Petrol Tic.Ltd. Şti yönünden 21/1. madde uygulanması kapsamında, 3. kişi olan Muharrem ve ... Belediyesi bakımdan ise 21/4 maddeye göre değerlendirme yapılarak, kurum alacağı belirlenmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece yanılgılı değerledndirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 22.06.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14119, Karar No: 2017/6530, Tarih: 13.10.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/14119 E.  ,  2017/6530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... İlçesi .... Köyü çalışma alanında bulunan 116 ada 8 parsel sayılı 588,83 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... Belediyesi adına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve müşterekleri, miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 116 ada 8 parsel sayılı taşınmazın tespitinin iptali ile taşınmazın 1/4'er hissesinin davacılar .... kızı ... ile ... oğlu ... adlarına, 2/4 hissesinin ise ... oğlu ... mirasçıları adlarına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... Belediyesi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19. maddesine göre taşınmaz mal üzerinde malikinden başka bir kimseye ve paydaşlardan birine ait muhtesat mevcut ise bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilir. Dava konusu taşınmaz üzerindeki su deposunun tespitten önce Belediye tarafından yapıldığı hususu çekişmesizdir. Hal böyle olunca, dava konusu taşınmaz üzerindeki su deposunun 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19/2. maddesi gereğince davalı ... Belediyesi adına muhdesat olarak kütüğün beyanlar hanesine şerh verilmesi gerekirken, muhdesat konusunda hüküm kurulmaması isabetsiz olduğundan temyiz itirazlarının bu nedenle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 13.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1723, Karar No: 2017/5237, Tarih: 12.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/1723 E.  ,  2017/5237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki projeye aykırılığın eski hale getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Ltd. Şti. tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesinde; müvekkilinin malik olduğu ve ikamet ettiği binada davalı şirketin market işletmeciliği yaptığını davalı şirketin apartmanın ortak alanına haksız ve aralıksız şekilde ekmek dolabı dondurma dolabı, gazete standı, çerez standı gibi eşyalar koymak ve de ortak alana güneşlik takmak, tabela asmak ve klima koymak gibi eylemlerle müdahale ve işgal ettiğini bu hususun ... 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/97 D.iş dosyasında yapılan tespitle bilirkişi raporuna göre açıkça belirlendiğini bu nedenle davalının belirtilen şekilde ortak alana yapmış olduğu müdahalelerin men'ine ve belirtilen yerlerin eski hale getirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, ortak alanlara yapılmış olan müdahalelerin men'ine ve eski hale getirilmesine yönelik karar verilmesinin isabetli olduğu anlaşılmakla, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 12/06/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7722, Karar No: 2009/6839, Tarih: 26.10.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/7722 E.  ,  2009/6839 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile ... Tur. Met. ve İnş. San. Tic. Ltd. Şti. v.d. aralarındaki dava hakkında, Manisa 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nden verilen 19.11.2007 gün ve 2001/555 Esas, 2007/361 Karar sayılı hükmün, Daire’nin 21.05.2009 gün ve 2008/5831 Esas, 2009/3399 Karar sayılı kararı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı ... vekilince kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 170.00 TL para cezasının davalı ...'ten alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine peşin alınan 32.30 karar düzeltme harcının karar düzeltme isteyen ...'ten alınmasına 26.10.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9614, Karar No: 2021/9528, Tarih: 05.10.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/9614 E.  ,  2021/9528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında karşılıklı olarak görülen alacak ve tazminat davalarının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm, davalı/karşı davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 05/10/2021 tarihinde davacı/karşı davalı vekili Av. ... ile davalı/karşı davacı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirket ile her türlü inşaat ve üçüncü şahıslarla yapılacak olan ortaklık ve diğer komisyon işlerinin üstlenilmesi için ortak olduklarını, ortaklık sözleşmesine göre yapılacak işlerde elde edilen gelirin 40'ının tarafına verileceği hususunda anlaştıklarını, yine tarafına verilen vekaletname ile 24/09/2012 tarihinde davalı şirket adına hareket etme yetkisi kazandığını, bu yetki kapsamında Tüpraş Rup Projesi dahilinde ... İnşaat ve Tesisak A.Ş. ile anlaşma sağlandığını ve işin sonunda 789.363,22 TL'nin davalıya ödenmesine rağmen hakkına düşen payın ödenmediğini; yine aynı şekilde üçüncü şahıslarla davalı adına yapılan anlaşma ve işlerden dolayı 7.032.748,86 USD'nin davalı şirkete ödendiğini; tüm iyi niyetli yaklaşımlara karşın davalı şirketin ticari ahlaktan uzak hal ve tavırlar içinde bulanarak hak etmiş olduğu kazançları ödemediğini ileri sürerek; fazlaya dair hakkı saklı kalmak üzere, tespit edilecek hak edişler neticesinde ödenmesi gereken ücretten şimdilik 1.000 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; taraflar arasında 31/07/2012 tarihli adi ortaklık sözleşmesinin imzalandığını, bu sözlemeye istinaden davacı kar payı hak talebinde bulunmakta ise de davaya konu ... Enerji San. Tic. A.Ş. ile alt yüklenici olan davalı şirket arasında taşeronluk sözleşme tarihinin 13/07/2012 tarihi olduğu, davaya konu edilen adi ortalık sözleşme tarihinin ise 31/07/2012 tarihi olduğu ve bu sözleşmenin taraflarca uygulanmadığını, adi ortaklık sözleşmesinin geçmişe yönelik bir hüküm taşımadığını; sözleşme şartları yerine getirilmediğinden hükümsüz olduğunu, davacının proje koordinatörlük görevini layıkıyla yapmayıp 31/07/2012-15/05/2013 tarihleri arası yapmış olduğu işlerin tamamının kusurlu, hatalı olduğunu, bu nedenle şirketin zarara uğradığını savunmuş; karşı davasında ise; karşı davalının 15/05/2013 tarihinden itibaren görevli