muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/21288, Karar No: 2017/8949, Tarih: 14.12.2017

2) 3. fıkrasında yer alan (11.375,84 TL) ibaresinin silinmesine, yerine (6.635,90 TL) yazılmasına,

3) 4. fıkrasında yer alan ( 1.124,10 TL) ibaresinin silinmesine yerine ( 983,58 TL) yazılmasına, fıkra sonuna (verilmesine) ibaresinden sonra gelmek üzere (bakiyesinin davacı üzerinde bırakılmasına) sözcüklerinin ilave edilmesine,

4) 6. fıkrasında yer alan (15.391,96 TL) ibaresinin silinmesine, yerine (10.171,52 TL) yazılmasına,

5) Hükmün 6. fıkrasından sonra gelmek üzere yeni bir fıkra eklenerek (7. Davalılardan ... ve Ulaşım San. AŞ. kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. uyarınca, davada reddedilen değer üzerinden hesaplanan 1.665,32 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalı ... ve Ulaşım San. A.Ş.’ ne verilmesine,) sözcüklerinin ilave edilmesine ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... ve Ulaşım San. A.Ş.'ye iadesine, 14.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2013, Karar No: 2015/13495, Tarih: 16.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/2013 E.  ,  2015/13495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/226911

Mahkemesi : İstanbul Anadolu 40. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 02/04/2014

Numarası : 2013/519-2014/174

Suç : Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre; katılan .... ile kardeşi ..... şirket ortağı olup, katılanın, kardeşi ...., silahla tehdit ettiği iddiasına dayalı katılanın kardeşi.... vekili tarafından Cumhuriyet Başsavcılığına verilen şikayet dilekçesinde tanık olarak ismi bildirilen ve şirket çalışanı olan sanık ...., henüz tanık sıfatıyla ifadesinin alınmadığı dönemde, katılanın ofisinde onunla görüştüğü esnada, silahla tehdit iddiasına ilişkin görgüsü ve şahit olarak gösterilmesinden haberdar olup olmadığı hakkında, katılanla aralarında geçen konuşmaları cep telefonuna gizlice kaydettiği olayda,

Sanığın, katılanla yüz yüze gerçekleştirdikleri ve tarafı olduğu konuşmaları kaydetmesinden dolayı TCK'nın 133/1. maddesindeki kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçunun, görüşme sırasında, katılanın özel yaşam alanına dahil ve onun özel hayatının gizliliğini ihlal edecek bir husus kaydedilmediğinden, TCK'nın 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla, yerel mahkemece sanığın beraatine dair hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sübuta ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle sanığın CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, sanığın üzerine atılı suç açısından kastının bulunmadığından bahisle, CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 1. paragrafının, “Yapılan yargılama sonunda, sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu anlaşıldığından, CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince sanığın beraatine,” şeklinde değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6954, Karar No: 2010/84, Tarih: 18.01.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/6954 E.  ,  2010/84 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı kayyumu tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Dava muhdesat mülkiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutunaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, dosya içeriğinde toplanıp değerlendirilen delillere, hükümde gösterilen gerekçelere göre davalı kayyumunun sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun 684.maddesi hükmünde bir şeye malik olan kimsenin o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olacağı, 718.maddesi hükmünde de arazi üzerindeki mülkiyetin kullanılmasında yarar olduğu ölçüde üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsayacağı, bu mülkiyetin kapsamına yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynakların da gireceği açıklanmıştır. Genel kuralı oluşturan bu hükümler karşısında taşınmaz üzerinde bulunan bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların mülkiyeti arzın mukadderatına tabi olacağından muhdesatların üzerinde bulunduğu taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez ve aksine bir hüküm bulunmadıkça da muhdesatların mülkiyetinin taşınmazın malik veya maliklerinden başka birisine veya maliklerden bir veya birkaçına ait olduğunun tespitine karar verilemez. Hal böyle olunca mahkemece "Çoğun içinde azı da vardır" kuralı gözetilerek davanın kısmen kabulü ile mühdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine, mülkiyet tespiti isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz, davalı kayyumunun temyiz itirazları bu nedenle yerinde ise de; yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hüküm yerinin 1 numaralı bendindeki "...KABULÜ..." ve "...mülkiyetinin davacıya ait olduğunun TESPİTİNE," sözlerinin hüküm yerinden çıkartılmasına, yerlerine sırasıyla "...KISMEN KABULÜ..." ve "...davacı tarafından meydana getirildiğinin TESPİTİNE, davacının mülkiyet tespiti isteminin reddine," sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, kayyum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 18.01.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20242, Karar No: 2012/1094, Tarih: 09.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/20242 E.  ,  2012/1094 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.03.2011 gün ve 2009/368 Esas, 2011/84 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelemesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incenelerek gereği düşünüldü:

Sanığın mağdureye karşı, değişik zamanlarda birden çok defa basit cinsel istismar suçunu gerçekleştirmesi sonucu TCK.nın 103/1, 103/3 ve 103/4. maddelerine göre belirlenen cezasının teselsül sebebiyle aynı Kanunun 43. maddesi uyarınca artırılması ile bulunacak miktarın 103/6. madde ile belirlenen cezaya eklenmesi ve bu sıraya uyularak sonuç cezanın belirlenmesi lüzumuna uyulmaması suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia, savunma ve duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19002, Karar No: 2015/21412, Tarih: 07.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/19002 E.  ,  2015/21412 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet süreleri ile sigorta primine esas kazanç (ücret) tutarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-5510 sayılı Kanunun “Prime esas kazançlar” başlıklı 80. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde, sigortalıların prime esas kazançlarının nasıl belirleneceği açıklanmıştır. Diğer taraftan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun; 288. maddesinde, bir hakkın doğumu, düşürülmesi, devri, değiştirilmesi, yenilenmesi, ertelenmesi, ikrarı ve itfası amacıyla yapılan hukuki işlemlerin, yapıldıkları zamanki miktar veya değerleri belirli bir tutarı geçtiği takdirde senetle kanıtlanması gerektiği, bu hukuki işlemlerin miktar veya değeri, ödeme veya borçtan kurtarma (ibra) gibi herhangi bir sebeple belirli bir tutardan aşağı düşse bile senetsiz kanıtlanamayacağı bildirilmiş, 289. maddesinde, 288. madde uyarınca senetle kanıtlanması gereken konularda yukarıdaki hükümler hatırlatılarak karşı tarafın açık muvafakati durumunda tanık dinlenebileceği, 292. maddesinde de, senetle kanıtlanması zorunlu konularda yazılı bir delil başlangıcı varsa tanık dinlenebileceği açıklanarak delil başlangıcının, dava konusunun tamamen kanıtlanmasına yeterli olmamakla birlikte, bunun var olduğunu gösteren ve aleyhine sunulmuş olan tarafça verilen kağıt ve belgeler olduğu belirtilmiştir.

Kuruma ödenmesi gereken sigorta primlerinin hesabında gerçek ücretin/kazancın esas alınması gerekmekte olup hizmet tespiti davalarının kamusal niteliği gereği, çalışma olgusu her türlü kanıtla ispatlanabilmesine karşın ücret konusunda aynı genişlikte ispat serbestliği söz konusu değildir ve değinilen maddelerde yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır. Ücret tutarı maddede belirtilen sınırları aştığı takdirde, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe sahip olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, sigortalının imzasını içeren aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle

kanıtlanması olanaklıdır. Yazılı delille ispat sınırının altında kalan miktar için tanık dinlenebileceği gibi, tespiti istenen miktar sınırı aşsa dahi varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinlenmesi mümkündür. 506 sayılı Kanunun 78. maddesinde ve 5510 sayılı Kanunun 82. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. 82. madde de bu düzenlemeye paralel bir hüküm içermektedir. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 20.10.2010 gün ve 2010/10-480 Esas - 2010/523 Karar, 20.10.2010 gün ve 2010/10-481 Esas - 2010/524 Karar, 20.10.2010 gün ve 2010/10-482 Esas - 2010/525 Karar, 19.10.2011 gün ve 2011/10-608 Esas - 2011/649 Karar ilamlarında da aynı görüş ve yaklaşım benimsenmiştir. Aynı zamanda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2012/10-1617, 2013/850 kararına göre; "Yerel mahkemece, işveren tarafından bankaya yazılan 05.05.2005 tarihli yazı ve tanık anlatımları esas alınarak karar verilmiş ise de; davacının gerçek ücreti ile ilgili söz konusu belgenin doğruluğunu destekler başkaca işyeri kayıt ve belgeleri araştırılıp gerçek ücretinin tespiti konusunda yöntemince araştırma yapılmadan davacının aylık ücretinin net 1.500,00 TL olduğuna dair verdiği karar doğru değildir." denilmektedir.

Somut uyuşmazlıkta; davacı, davalı işveren yanında 08.03.2007 – 01/08/2012 tarihleri arasında son olarak aylık net 1.900,00 TL ücretle çalıştığını, prime esas gerçek ücretinin tespitini talep etmiş, mahkemece davacının talep konusu dönemde 2.657,68 TL brüt ücretle çalıştığının tespitine”, karar verilmiştir.

Bu hususlar doğrultusunda, davacının gerçek ücretinin tespitinde, bankaya yazılan yazılar, tanık beyanları ve emsal ücret araştırmalarından hareketle sonuca gidilmiş ise de, yukarıdaki esaslar dahilindeki deliller celp edilip, değerlendirildikten sonra, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı şirkete iadesine, 07.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16800, Karar No: 2012/3403, Tarih: 28.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/16800 E.  ,  2012/3403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan kuru fasulye, buğday ve patatesin dekar başına verim miktarlarının İl/İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2010 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının dekara ortalama ürün maliyet çizelgesinin ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6902, Karar No: 2022/21375, Tarih: 22.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/6902 E.  ,  2022/21375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanıkların, Türksat'a ait arklı yerlerdeki UPS dolaplarının göbek kilitlerini keserek aküleri çalmaları şeklindeki eylemlerinin suç tarihi itibariyle TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-a maddesi gereğince uygulama yapılması,

2- Dosya içeriğine ve katılan kurum yetkilisi ...’in 28.12.2015 tarihli şikayet beyanına göre, 28.12.2015 tarihinde katılan kuruma ait UPS dolaplarından saat 01.30 sıralarında arıza sinyali alınması üzerine dolapların bulunduğu yere gidildiğinde akülerin çalındığını tespit ettiklerinin anlaşılması karşısında; atılı suçun gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

3- 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanıklara yüklenen TCK'nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının beş yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca sanıklara zorunlu müdafii atanması gerektiğinin gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümlerde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 22.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23666, Karar No: 2019/2939, Tarih: 28.02.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/23666 E.  ,  2019/2939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, mağdurun şikayetinden vazgeçmesi, zararın karşılanmış olması ve yargılama sonrasında sanığın pişmanlığını dile getirmesi dikkate alınmadan karar verildiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/636, Karar No: 2012/1438, Tarih: 27.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/636 E.  ,  2012/1438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki işgal tazminatı ve alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne, karşı davanın kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı- karşı davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı-karşı davalı vekili dava ve ıslah dilekçesiyle, müvekkiline.... Konut Yapı Kooperatifi'nce tahsis edilen E blok 1 numaralı dairenin davalı ... tarafından haksız olarak işgal edildiğini, davalı aleyhine açtığı müdahalenin men'i davasının kabulune dair mahkeme ilamının 2008 yılında kesinleşmesine rağmen davalının konutu işgal etmeye devam ettiğini ileri sürerek dava tarihinden geriye dönük dört yıl için toplam 18.540.00 TL ecrimisil tazminatının her dönemin sonunda tahakkuk ettirilecek kademeli yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı -karşı davacı vekili karşı dava ve ıslah dilekçesi ile, müvekkilinin E blok 1 numaralı daireyi 19.000.00 TL bedelle ... Konut Yapı Kooperatifi'nden satın aldığını, 2004 yılında dairenin natamam olarak kendisine teslim edildiğini, ileri sürerek, dairenin noksanlıklarının tamamlanması için müvekkili tarafından yapılan toplam 16.515.68- TL masrafın davacı-karşı davalıdan yasal faiziyle birlikte tahsilini, davacı-karşı davalı ...'nın davasının reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; dava dışı... Konut Yapı Kooperatifi tarafından E blok 1 numaralı dairenin önce davacı-karşı davalı ...'ya tahsis edildiği, halde daha sonra davalı-karşı davacı ...'ye satılarak teslim edildiği, davacı-karşı davalı ...'nın kooperatif ve ... aleyhine açtığı men'i müdahale davasının kabulüne karar verildiği ve kararın da 2008 yılında kesinleştiği, davacının 2008 yılından dava tarihine kadar daireyi kullanamadığı süreler için toplam 18.540.00 TL kira bedeline hak kazandığı gerekçesiyle davacı-karşı davalı ...'nın davasının kabulüne, aynı daire için ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2004/489 Esas - 2006/257 Karar sayılı men'i müdahale davasında alınan bilirkişi raporuna göre davalının 8.300.00 TL masraf yaptığı gerekçesiyle davalı-karşı davacı ...'nin davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı-karşı davacı ... vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı-karşı davacı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Dava, ecrimisil bedelinin tahsili, karşı dava ise daireye yapılan masrafların tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2004/489 Esas - 2006/257 Karar sayılı men'i müdahale davasında alınan bilirkişi raporu esas alınarak karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

2- Dava, ecrimisil bedelinin tahsili, karşı dava ise daireye yapılan masrafların tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2004/489 Esas - 2006/257 Karar sayılı men'i müdahale davasında alınan bilirkişi raporu esas alınarak karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı -karşı davacı ..., kullandığı daireye yapmış olduğu masrafın dava tarihi itibarı ile bedelinin tahsilini istemektedir. Bu durumda mahkemece, davalı-karşı davacı ...'nin kullandığı davacıya ait daireye yaptığı faydalı ve zaruri masrafların kalem kalem dökümü yapılarak, dava tarihindeki bedellerinin tesbiti ile bu masrafların yapılması ile dairede değer artışı meydana gelip gelmediği ve bu süre zarfında davalı-karşı davacının daireyi kullanmış olmasından dolayı dairede değer kaybı meydana gelip gelmediği hususları üzerinde durularak gerçek alacak miktarının saptanması için bilirkişi heyetinden rapor alınarak oluşacak uygun sonuç dairesinde karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı-karşı davacı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, davalı karşı davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davalı-karşı davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 27.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9836, Karar No: 2016/9708, Tarih: 31.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/9836 E.  ,  2016/9708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 1. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün MERNİS adresinin “... Mah. ... Yolu Cad. No: 9 .../...” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün MERNİS adresinin ceza infaz kurumuna ait olduğu, hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin “... Mahallesi .../2. Sokak ... Apt. Kat: 1 No: 2 .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... Müdürlüğü tarafından alınan hükümlü beyanına göre, hükümlünün cezaevine girmeden önce “... Mahallesi .../2. Sokak ... Apt. Kat: 1 No: 2 .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 31.10.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.