muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/1825, Karar No: 2010/15467, Tarih: 07.10.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/1825 E.  ,  2010/15467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCY’nın 53. maddesi ile uygulama yapılmamış ise de; hükümlülüğün doğal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı görülmüştür.

5237 sayılı TCK.nun 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, sanıkların geceleyin 22.30 sıralarında tek başına evine gitmekte olan yakınanı bıçak tehdidiyle etkisiz hale getirip “cebindeki tüm parayı ver ulan” diyerek para istedikleri, yakınanın param yok diyerek cebinde bulunan 10 TL para ve çeyrek altını tutarak vermek istemediği, sanıkların da yakınanın eline vurup eliyle tuttuğu para ve çeyrek altının yere düşmesini sağlayıp yere düşen para ve altını alıp yağmalamak şeklindeki somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150.maddenin 2.fıkrasına sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanıklar ..., ... ve savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 07.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5551, Karar No: 2012/7011, Tarih: 28.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5551 E.  ,  2012/7011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili arsa sahibi ile davalı şirket arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince inşaatın 18 ay içinde yapılıp tesliminin kararlaştırıldığını, aradan 20 ay süre geçmesine rağmen davalı şirketin hiç inşaata başlamadığını, müvekkilinin davalıya ulaşamadığını ileri sürerek, zarar ve cezai şarta ilişkin tazmin talepleri saklı kalmak koşulu ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki sözleşmeye göre, işin süresinin tüm arsa sahiplerinin sözleşmeleri imzalamalarından sonra oluşturulacak yeni tapu üzerinden hazırlanacak projeye temel üstü ruhsatı alınmasından itibaren 18 ay olduğunu, tevhit için süre öngörülmediğini, müvekkilinin temerrüde düşürülmediğini, 8 no’lu arsa maliki dışındaki arsa malikleri ile sözleşme yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma,bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı arsa sahibi ile davalı yüklenici arasında, davacıya ait 10 parsel sayılı taşınmazda kat karşılığı inşaat yapımı için 11.09.2009 tarihli sözleşmenin imzalandığı, davalı şirket tarafından sözleşmedeki edimlerin yerine getirilmediği ve 10.maddede belirlenen süre içerisinde çalışmaya başlanmadığı gibi, inşaatla ilgili herhangi bir faaliyetin de bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 11.09.2009 tarihli sözleşmenin geriye yönelik olarak feshine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre ve özellikle taraflar arasındaki 11.09.2009 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde inşaatın komşu parsellerle tevhidinden sonra ve bunu takiben temel üstü ruhsatının alındığı tarihten itibaren 18 ay içinde teslim edileceğinin kararlaştırıldığı, ancak henüz bu işlemler tamamlanamadığı için inşat süresinin başladığından söz edilemez ise de, davalı yüklenicinin komşu 8 no’lu parsel ile ilgili hukuki sorunları halledemediğini kabul etmesi ve bu itibarla da sözleşmenin uygulanamayacağının anlaşılması nedeniyle davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 28.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2013/1427, Karar No: 2014/12650, Tarih: 13.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1427 E.  ,  2014/12650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ :Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM :Yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraat, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunda eylemin reşit olmayanla cinsel ilişki suçu kabul edilerek şikâyet yokluğu nedeniyle düşme

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kişiye sıkı sıkıya bağlı olan şikâyet ve buna bağlı olarak davaya katılma hakları suç tarihinde 15 yaşını bitirmiş olan mağdureye ait bulunduğundan, mağdurenin anne ve babası hakkında verilen katılma kararları usulsüz olup, adı geçene temyiz hakkı vermeyeceği, suç tarihinde 16 yaşını doldurmuş olan mağdurenin de kovuşturma evresinde şikâyetinden vazgeçtiği, bu itibarla mağdurenin anne babasının kendi adlarına ve mağdure adına velâyeten vekâletname verdikleri vekilin hükümleri temyize hakkı bulunmadığı anlaşıldığından, katılan ... ve mağdure vekillerinin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 13.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13989, Karar No: 2015/26368, Tarih: 28.09.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/13989 E.  ,  2015/26368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ile harcırah alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde teknik şef olarak çalışırken bir kısım hak edişlerinin ödenmediğini ileri sürerek, fazla çalışma, hafta tatili-genel tatil ve harcırah alacağının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının tüm yasal haklarının ödendiğini, resmi tatil ve hafta tatili alacağının bulunmadığını, fazla mesai yapılmadığını, şehir dışı çalışmalarda harcırah uygulamasının bulunmadığını, yol, yemek ve konaklama masraflarının davalı şirketçe karşılandığını, zamanaşımı süresinin de dikkate alınması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, tanık beyanlarına göre davacının haftalık yasal 45 saatlik çalışma süresini aşan 10 saat fazla mesai yaptığı, davalı işverence sunulmuş işe giriş çıkış çizelgeleri incelendiğinde davacının ne resmi bayram günlerinde ne de dini bayram günlerinde işyerinde çalışmadığının görüldüğü, tanık beyanlarının da davalı iş yerinde bayram günlerinde ve pazar günlerinde çalışma yapılmadığı ve davacının haftada bir gün izin kullandığının doğrulandığı, bu nedenle davacının genel tatil ve hafta tatili ücret alacağı talebini kanıtlayamadığı, harcırah bedeline ilişkin bir tanık beyanı olmayıp ödeme miktarıyla ilgili de veri olmadığından bu talebin de reddi gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilip fazla çalışma ücretine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı taraf dava dilekçesindeki tüm alacak kalemleri için toplam 20.000 TL istemiş olup hangi kalemde ne miktar talebi olduğunu açıklamamıştır. Yargılama sırasında talep miktarlarını artırıp davasını ıslah etmiş ise de yine hangi alacak kaleminde ne miktar artırım yaptığını açıklamadan toplam artırım miktarını göstermiştir.

Mahkemece, davacının talepleri ayrıştırılıp hangi kalem alacak için ne kadar istendiği açıklattırılmadan hüküm kurulması hatalıdır.

3-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ıslaha karşı yapılan zamanaşımı savunması değerlendirilirken dava dilekçesi ile talep edilen kısımların zamanaşımı def'inden etkilenmeyeceğinin gözetilmemesi hatalıdır.

Mahkemece, davacının talepleri ayrıştırılıp hangi kalem alacak için ne kadar istendiği açıklattırılmadan hüküm kurulması hatalıdır.

3-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ıslaha karşı yapılan zamanaşımı savunması değerlendirilirken dava dilekçesi ile talep edilen kısımların zamanaşımı def'inden etkilenmeyeceğinin gözetilmemesi hatalıdır.

4-Yargılamadaki ilk oturumda 3 klasör işyeri evrakının ibraz edildiği belirtilmiş ise de Dairemizce yapılan incelemede aynı davalıya karşı benzer taleplerle açılan ve aynı gün Dairemizde incelenen aynı Mahkemenin 2010/281 E. 2014/55 K. Sayılı dosyası arasında 1 klasör içinde 2006 yılına ait işyeri giriş çıkış kaydı olduğu, başkaca klasör bulunmadığı görülmüştür.

Mahkemece fazla çalışma hesabına konu olan döneme ait varsa tüm işe giriş-çıkış kayıtları dosya arasına alınıp, kayıt olan dönemler için kayıtlara göre; kayıt olmayan dönemler içinse tanık beyanlarına göre fazla çalışma ücreti hesaplattırılmalıdır. Tanık beyanları ile mevcut kayıtların ortalamasına göre haftalık fazla çalışma saati belirleyen rapora itibar edilmesi de hatalıdır.

5-Davacı taraf iş sözleşmesine göre haftalık çalışma saattinin 40 saat olarak belirlendiğini ve fazla çalışma ücreti hesabında bu düzenlemenin dikkate alınması gerektiğini ileri sürmüş olup, davacının bu iddiası karşısında varsa bahsedilen iş sözleşmesinin ibrazı istenip sunulduğu takdirde değerlendirilmesi gerekmektedir. Eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12293, Karar No: 2014/877, Tarih: 21.01.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/12293 E.  ,  2014/877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza ne zaman el atıldığının (gün-ay-yıl olarak) taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra, bu tarih ve ayrıca dava tarihi itibariyle dava konusu taşınmazın imar planı içinde kalıp kalmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu 3166 ada 20 parsel sayılı taşınmazın 21.02.2012 olan değerlendirme ve somut emsal olarak incelenen ..... Mahallesi 779 ada 10 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 28.08.2006 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen 779 ada 10 parsel sayılı taşınmazın bağlı bulunduğu cadde veya sokak bazında 2012 yılı için belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

5-Somut emsal alınarak incelenen ..... Mahallesi 779 ada 10 parsel sayılı taşınmazın 28.08.2006 tarihli satışına ilişkin alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren tapu kaydının ve satış akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

6-Dava konusu taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavülleriyle birlikte tüm tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

Getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8459, Karar No: 2021/5868, Tarih: 26.04.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/8459 E.  ,  2021/5868 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet cetvelinde başka işverenlerde görünen çalışmaların davalı belediye nezdinde geçtiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı kurum ve ... Belediye Başkanlığı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, davacının, davalı ... Belediye Başkanlığı Taşeronları olan şirketlerde geçmiş gibi görünen çalışmalarının fiilen davalı belediye nezdinde geçtiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Dava hakkı hukuki yarar ile sınırlıdır. Davacının dava açma hakkına sahip olması, dava açabilmesi için yeterli değildir. Davacının mahkemeden hukuki korunma istemesinde korunmaya değer bir yararı olmalıdır. Hukuki yarar bir dava şartı olup, mahkeme dava şartlarını re’sen incelemekle görevlidir. Dava açılmasında korunmaya değer bir hukuki yarar yok ise, davanın bu yönden esasa girilmeden reddi gerekir.

Bu ilkeden hareketle, dava şartı olarak hukuki yararın varlığının, mahkemece, taraflarca dava dosyasına sunulmuş deliller, olay veya olgular çerçevesinde, kural olarak davanın açıldığı tarihe göre, kendiliğinden ve yargılamanın her aşamasında gözetilmesi gerekir. Bu sayede, iç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi (İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Sözleşme)'nin 6. maddesi ve 1982 Anayasası’nın 36. maddesinde düzenlenen “hak arama özgürlüğü” nün dürüstlük kuralına uygun kullanılması sağlanabilecek; bu durum, haksız davalar açmak suretiyle dava hakkının kötüye kullanılmasına karşı bir güvence oluşturacaktır.

Her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki sebeplere ilişkin koşullara göre hükme bağlanır.

Somut olayda; davacının çalışmalarının kuruma eksiksiz bildirildiği anlaşılmakla, davacının işbu davayı açmakta hukuki yararı bulunmadığından hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde, temyiz eden davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ... Belediye Başkanlığı'na ve ... İmar İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd.Şti'ne iadesine,

26.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17208, Karar No: 2012/45, Tarih: 13.01.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/17208 E.  ,  2012/45 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ilk kesinti tarihini takip eden aybaşından itibaren Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. İşin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının prim kesintilerine göre tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti ile yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının 01/06/1994 –01/05/1996 tarihleri arasında Tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti ile tespit kararı kesinleştikten sonra davacının Kuruma başvurarak emekliliğini isteyebileceğinden emeklilik hususunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa'da 506 sayılı Yasanın 79. maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tespitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasanın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kuruma başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasanın 5. maddesi ile 7. maddede belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasanın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından Tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9. maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum'a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurumca resen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasanın 36. maddesi kapsamında Kurumun prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2. madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...'a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için Kuruma başvuru olmasa dahi bahse konu biçimde prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır.

...'un işbu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı resen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği resen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasanın 10. maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, Tarım Satış Kooperatifler Kanunu'na göre kurulan ... Kooperatifleri ile Birliği, T. ... Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 01.05.1996 tarihinden itibaren 2926 sayılı Yasa kapsamında tarım ... sigortalı olarak Kuruma kayıt ve tescilinin yapıldığı, , davacının tütün ürünü teslim etmesi nedeniyle 10/04/1996, 28/05/1997, 14/07/1998, 21/04/1999, 20/06/2000 ve 10.08.2001 tarihlerinde ürün bedelinden prim kesintisinin yapıldığı, 01.01.1995-01.01.1997; 01.01.1997-01.01.2002 tarihleri arasında Ziraat Odası kaydının bulunduğu, tespit kararı verilen 1994 ve 1995 yıllarında prim kesintisinin bulunmadığı gibi 2926 sayılı Yasanın 10.maddesine göre davacının zirai faaliyetini kanıtlayan zirai kaydının da başlı başına davacının Tarım ... sigortalısı olarak kabulüne yeterli bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, Kurum tarafından kabul edilmeyen 01.06.1994-01.05.1996 tarihleri arasındaki dönem yönünden davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17834, Karar No: 2015/31305, Tarih: 05.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/17834 E.  ,  2015/31305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 16. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2011/298-2014/48

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin iş sözleşmesini haklı nedene dayalı olarak feshettiğini ve işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek; kıdem tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai, genel tatil, bakiye ücret ve kısa çalışma ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalılar vekili; davacının haklı bir sebep olmaksızın ve mazeret bildirmeksizin işe gelmemesi sebebiyle iş sözleşmesinin feshedildiğini, kıdem tazminatı dahil herhangi bir alacağının bulunmadığı savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara ve delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacı vekili ıslah dilekçesinde; iş akdinin fesih tarihi olan 16.05.2011 tarihinden itibaren alacaklara faiz yürütülmesini talep etmiştir. 6100 Sayılı HMK'nun 26. maddesine aykırı olarak ve talep aşılarak kıdem tazminatına 12.05.2011 tarihinden itibaren faiz yürütülmesine hükmedilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirse de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2. Maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasından " Net 41,845,69 TL kıdem tazminatı alacağının (Davalı Z.. Ö.. yönünden 2,341,00 TL ile sınırlı olmak kaydıyla) aktin fesih tarihi olan 12/05/2011 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, " şeklindeki 1. bendin çıkarılarak yerine;

" Net 41,845,69 TL kıdem tazminatı alacağının (Davalı Z.. Ö.. yönünden 2,341,00 TL ile sınırlı olmak kaydıyla) aktin fesih tarihi olan 16/05/2011 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine," bendinin yazılarak, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalılara yükletilmesine, 05.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.