muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13472, Karar No: 2024/10424, Tarih: 05.11.2024

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tazminat hesaplamasına uygulanacak tablonun TRH-2010 Yaşam Tablosu olması gerektiği, başvuran tarafından sigorta şirketine 13.09.2021 tarihinde başvurulduğu, sigorta şirketinin 24.09.2021 tarihi itibariyle temerrüde düştüğü, tazminatın 24.09.2021 tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsili gerektiği gerekçesiyle "1. Başvuru sahibinin yapmış olduğu bedel artırımının kabulü ile birlikte 139.893,52 TL sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 139.893,52 TL tazminatın 24.09.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte sigorta şirketinden alınarak başvuru sahibine ödenmesine" karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; hükme esas alınan 08.09.2021 tarihli maluliyet raporunun başvurana ait tıbbi evrakların incelenmesiyle ve başvuranın şahsi muayenesinin bizzat yapılarak hazırlandığı, başvurandaki mevcut araz/sekel/lezyonların sürekli olduğu ve kaza ile illiyet rabıtasının mevcut olduğu, raporun heyet halinde hazırlandığı, ilgili Yönetmelikteki cetvellere atıf yapılarak sonuca varıldığı, Yargıtay tarafından verilen emsal kararlarda TRH 2010 Yaşam Tablosunun uygulanması ve progresif rant yönteminin kullanılmasının içtihat edildiği, müterafik kusura ilişkin somut delil bir iddia ve delil ibraz edilmemiş olup kaza tespit tutanağında başvuru sahibi için emniyet kemeri gibi koruyucu tertibat kullanılıp kullanılmadığı hususunun belirsiz olarak işaretlendiği, bu durumun müterafik kusur bulunduğuna dair somut delil teşkil etmediği, 5684 sayılı Kanun'un 30/17 maddesi ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi 17. maddesi mucibince başvuran lehine tam ve nisbi vekalet ücreti takdirinin hukuka uygun olduğu gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; başvuran bilirkişi raporu sonrasında dosyaya sunulan, ıslah dilekçesinde PMF 1931 Yaşam Tablosunda yapılan hesaplamaya göre taleplerini arttırmış olmasına rağmen Hakem Heyetince talep dışı karar verilerek TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif ranta göre yapılan hesaplamanın hükme esas alındığını, Hakem Heyetince taleple bağlı kalınarak karar verilmesi gerekirken aksi şekilde karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, dosyaya sunulan ve hükme esas alınan iş göremezlik raporunun hatalı tanzim edildiğini, başvuran tarafından dosyaya sunulan maluliyet raporunun %5 maluliyet oranı içerdiğini, medikal firma tarafından yapılan inceleme sonucunda hazırlanan raporda bu oranın %0 olduğunun belirlendiğini, maluliyet oranı hususunda çelişki olduğunu, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi'nden maluliyete ilişkin yeni rapor alınması gerektiğini, somut olayda kaza tarihi 14.02.2014 ve poliçe tanzim tarihi 19.03.2013 olup ilgili tarihler itibariyle 01.06.2015 tarihli Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Genel Şartlarının tazminat hesabına ilişkin hükümlerinin uygulanamayacağını, hesaplamalarda PMF Yaşam Tablosunun esas alınması gerektiğini, bir an için aksi düşünülse dahi tazminat hesabında %1,8 teknik faiz yönteminin uygulanması gerektiğini, başvuranın yaralanma bölgeleri göz önünde bulundurulduğunda sigortalı araçta yolcuyken emniyet kemeri takmadığının anlaşıldığını, polis merkezinde verdiği ifadesinde "araç içerisinde bir yerlere çarptığını" beyan ettiğini, emniyet kemeri takmış olan bir kişinin araç içerisinde bir yerlere şiddetli çarpmasının mümkün olmadığını, bu sebeple müvekkili şirket aleyhine olası bir tazminata hükmedilirse en az %20 müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, kabul anlamına gelmemek kaydıyla aleyhe hüküm kurulması halinde vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi (AAÜT)’ne göre hesaplanacak miktarın 1/5'i oranında olması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı şirkete Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, başvurunun usulüne uygun olmasına, maluliyet raporunun mevzuata uygun düzenlenmesine, hesaplama yönteminde hata bulunmamasına, müterafik kusur indirimi uygulanmamasında isabetsizlik olmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.5684 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin (17) numaralı fıkrası, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü ve AAÜT’nin 17/2 nci maddeleri bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır. Bu itibarla; Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak anılan mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekalet ücretine karar verilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

1.Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının 3 numaralı bendinde yer alan "17.239,88 TL" ibaresi çıkartılarak yerine "5.100,00 TL" ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,05.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11867, Karar No: 2021/1390, Tarih: 15.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11867 E.  ,  2021/1390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım tayini istemine ilişkin olarak açılan davada, ... (...) Sulh Hukuk ile ... 11. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kayyım tayini istemine ilişkindir.

... (...) Sulh Hukuk Mahkemesince, uyap sisteminden alınan yerleşim yerini gösterir nüfus kayıt örneği ve adres araştırma formunda kayyım tayini istenilen küçüğün adresinin "... Mah. .... Sk. No:... İç Kapı No:... .../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 11. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, kayyım tayini istenilen küçük ...'ın yetkisizlik kararında belirtilen ... Mah. ... Sk. No:... İç Kapı No:... .../... adresinde ikamet etmediği, annesi ve babası ile birlikte ... Mah. ... Cad. No:.../... .../... adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

Dosya kapsamında kolluk araştırması sonucunda kayyım tayini istenilen küçüğün ... ilinde oturduğunun bildirildiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... (...) Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... (...) Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11950, Karar No: 2025/2087, Tarih: 19.02.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/11950 E.  ,  2025/2087 K.**

**"İçtihat Metni"**

BOZMA ÜZERİNE

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/610 E., 2021/464 K.

SUÇ : Nitelikli tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Meşru müdafaanın kabul edilebilmesi için saldırıya ve savunmaya ilişkin koşulların birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir.

A- Saldırıya ilişkin koşullar;

a) Bir saldırı bulunmalıdır; burada somut bir saldırının varlığı gerekmekte ise de, başlayacağı muhakkak olan ve başladığı takdirde savunmayı olanaksız kılacak veya güç hale getirecek bir saldırıyı başlamış, keza bitmiş olmasına rağmen tekrarından korkulan bir saldırıyı da henüz sona ermemiş saymak zorunludur.

b) Saldırı haksız olmalıdır.

c) Saldırı 765 sayılı Yasaya göre, nefis ya da ırza; 5237 sayılı Yasaya göre ise herhangi bir hakka yönelik olmalıdır.

d) Saldırı ile savunma eşzamanlı bulunmalıdır.

B- Savunmaya ilişkin koşullar;

a) Savunma zorunlu olmalıdır,

b) Saldırı ile savunma arasında oran bulunmalıdır. CGK 2007/1-281 2008/37

5237 sayılı Yasanın 27/2. maddesinin uygulanabilmesi için;

1-Meşru savunma ile korunabilecek bir hakkın bulunması,

2-Saldırıya ilişkin koşulların var olması,

3-Savunmaya ilişkin koşullardan “ölçülülük” şartının, savunma lehine ihlal edilmesi suretiyle sınırın aşılması,

4-“Sınırın aşılmasının” mazur görülebilecek bir heyecan, korku veya telaştan ileri gelmesi,

Gerekmekte olup, tüm bu şartların birlikte gerçekleşmesi halinde, meşru savunmada sınırı aşan faile ceza verilmeyecektir. CGK 2007/1-281 E, 2008/31 K

CGK 2015/6-1219 E, 2019/13 K; “...5237 sayılı TCK’nın 29. maddesinde yer alan haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için şu şartların birlikte gerçekleşmesi gereklidir...”şeklindedir.

Söz konusu şartlar;

- Tahriki oluşturan haksız bir fiil bulunmalı,

- Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

- Failin işlediği suç, bu ruhi durumun tepkisi olmalı,

CGK 2015/6-1219 E, 2019/13 K; “...5237 sayılı TCK’nın 29. maddesinde yer alan haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için şu şartların birlikte gerçekleşmesi gereklidir...”şeklindedir.

Söz konusu şartlar;

- Tahriki oluşturan haksız bir fiil bulunmalı,

- Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

- Failin işlediği suç, bu ruhi durumun tepkisi olmalı,

- Haksız tahrik teşkil eden eylem, mağdurdan sadır olmalıdır.

Daireminizin uygulamalarında da sıralamanın bu şekilde olması gerektiği, eylemin niteliği ve deliller birlikte değerlendirilip örnek, 6. CD 2022/4023 E, 2024/276 K sanığın savunmalarında üzerine atılı yağma suçuna ilişkin suçlamayı ısrarla kabul etmemesi, sanığın aşamalarda ''kaçmak için silah çektiğini ancak katılanı tehdit edip para istemediğini'' ifade etmesi, katılan S.K.'nin, şikâyetçiler F.Ö., İ.G.'nin beyanları, işyeri önündeki kamera kayıtları, dosyadaki bilgi ve belgeler karşısında; sanığın kaçmasını engellemeye çalışan şikâyetçiler F.Ö., İ.G. S.K.'ye karşı olay yerinden kaçıp kurtulmak için silah çekmesinin meşru müdafaa veya meşru müdafaa sınırlarını aşıp aşmadığı, meşru müdafa sınırlarında değil ise ağır tahrik altında silahla tehdit suçunun işlenip işlenmediği hususları tartışılmadan, yağma suçunu işlediğine ilişkin, katılanın soyut beyanı ve diğer katılan S.K.'nin mahkemede doğrulamadığı iddiası dışında, hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı bir delil elde edilemediğinden, şüpheden sanık yararlanır ilkesi de nazara alınarak, sanığın nitelikli yağma suçundan beraati yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi... Bozmayı gerektirmiş... BOZULMASINA...” şeklindeki kararlarında da görüldüğü üzere meşru müdafaanın şartlarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiği meşru müdafaa şartlarının oluşmadığına kanaat getirilmesi halinde meşru müdafaada sınırın aşılması hususunun tartışılıp değerlendirilmesi gerektiği, olayın niteliği itibariyle bu kapsamda da kalmadığı değerlendirilmesi halinde bu kez tahriğe ilişkin hükümlerin uygulanıp uygulanmamasının tartışılması gerektiği açıktır.

Yukarıdaki açıklamalardan sonra somut olaya gelecek olursak olaydan 4 yıl kadar önce, mağdur ...'in evinin yanına çöp dökülmesini önlemek için sinkaflı bir yazı yazdığı, olaydan bir kaç ay kadar önce diğer sanıkların bu mahalleye taşındıkları, bu yazının kendilerine karşı yazıldığını düşünen sanık ...'in İbrahim ile konuşmaya gittiği, alkollü olduğu, İbrahim'e sinkaflı küfür ettiği, İbrahim'in karşılık verdiği, bu nedenle taraflar arasında tartışmanın başladığı, küfürü duyan İbrahim'in yakınlarının ve mahalle sakinlerinin diğer sanıkların oturduğu eve taş ve benzeri cisimler atmaya başladıkları, onların da aynı şekilde cevap verdiği sonrasında sanık Güler'in kendisine ait olan bulundurma ruhsatlı tabancasını yanında taşıdığı sırada sanık ...'in bu tabancayı alarak havaya doğru ateş etmeye başladığı olayda sanığın evine doğru kalabalık bir grubun taş ve sopalarla gelmeye çalıştığının anlaşılması karşısında sanığın eyleminin meşru müdafaada kapsamında olup olmadığı veyahut meşru müdafaada sınırın aşılmasını düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 27. maddesi kapsamında kalıp kalmadığının tartışılması, meşru müdafaada sınırın aşılması kapsamında da kalmadığının belirlenmesi halinde ise 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulama olanağının tartışılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yönünden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesinin yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın korunmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

19.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6629, Karar No: 2022/6502, Tarih: 06.10.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/6629 E.  ,  2022/6502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Kuşadası 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen yıkımın durdurulmasına ilişkin ara karara itirazın reddine ilişkin 01.07.2022 tarihli ve 2020/78 Esas sayılı ara kararın Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili ve asli müdahil ... vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Mahkemelerce verilen nihai kararlara karşı temyiz kanun yoluna başvurulabilmesi mümkün olup, verilen ara kararlar temyiz kanun yoluna tabi değildir. Taraflar arasındaki uyuşmazlığın çözümü yönünde verilen nihai kararlar dışında, mahkemelerce tesis edilen diğer kararlar ara karar niteliğinde olup, eldeki dosyada da nihai karar verilmediğine göre, Mahkemenin 01.07.2022 tarihli kararı, ara karar niteliğindedir. Bu nedenle, anılan ara kararın müstakilen temyizi mümkün olmayıp, ancak nihai kararla birlikte temyiz edilebilmesi mümkün olduğundan, temyiz inceleme isteminin REDDİNE, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 06/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1323, Karar No: 2020/1720, Tarih: 10.03.2020

**1. Hukuk Dairesi         2017/1323 E.  ,  2020/1720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMES

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı ... ve Beyhan vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 10.03.2020 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... vekili Avukat ..., davalı ... vekili Avukat ... ile temyiz edilen davacı vekili Avukat... geldiler, davetiye tebliğine rağmen davalı ... gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, inançlı işlem hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı, eşinin yakın arkadaşı olan davalı ... ile yaptığı 17.10.2006 tarih ve "özel anlaşmadır" başlıklı anlaşma gereğince maliki olduğu 411 ada 9 parsel (eski 1460 parsel) sayılı taşınmazı davalıya devrettiğini, anlaşma uyarınca devir nedeniyle alınan 40.000,00 TL kredinin tarafından, 20.000,00 TL kredinin davalı ... tarafından kullanıldığını, kredi ödemelerinin davalı ... hesabına yatırıldığını, kredi ödemeleri bittikten sonra taşınmazın iadesi konusunda anlaştıklarını ancak davalı ...'ın ekonomik durumunda ortaya çıkan olumsuzluklar nedeniyle taksit ödemelerinde gecikmeler olduğunu, davalı ... adına kayıtlı olan dava konusu taşınmaz ve dava dışı diğer taşınmazlarına hacizler konulmaya başlandığını, davalı ...'ın aleyhine başlatılabilecek diğer icra takiplerinden kurtulmak için dava konusu taşınmaz dahil pek çok taşınmazını davalı ...’ın ve şirketinin kefili olan davalı ...'ya, Hakkı'nın da, komşusu olan diğer davalı ...'a devrettiğini, davalılar ... ve ...'ın taşınmazın kredi temini için devredildiğini bilen ve bilebilecek durumdan olan kişiler olup iyiniyetli olmadıklarını ileri sürerek çekişme konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiş, isticvap beyanında, davacı ile inanç sözleşmesi yaptıklarını, sözleşme içeriğini kabul ettiği, ancak davacının edimini yerine getirmediğini diğer davalılar, satışların gerçek olup, iyiniyetli alıcı olduklarını, davacı ile davalı ... arasındaki ilişkiyi bilemeyeceklerini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın inançlı işlem suretiyle davalı ...'a devredildiği, ....'dan devralan davalılar Hakkı ve Beyhan'ın da iyiniyetli olmadıkları gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın inançlı işlem suretiyle davalı ...'a devredildiği, ....'dan devralan davalılar Hakkı ve Beyhan'ın da iyiniyetli olmadıkları gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacı ...’ın çekişme konusu 411 ada 9 parsel (eski 1460 parsel) sayılı taşınmazını 17.10.2006 tarihinde davalı ...'na, ...’ın 11.4.2013 tarihinde davalı ...'ya, İsmail Hakkı'nın da 10.05.2013 tarihinde diğer davalı ...'ya satış suretiyle temlik ettiği, davalı ... ...’ın 17.10.2006 tarihinde temin ettiği 120 ay vadeli 60.000,00 TL kredi nedeniyle dava konusu taşınmaz üzerine dava dışı Türkiye Halbankası A.Ş. lehine ipotek tesis edildiği, davacı ... ile davalı ... ...arasında düzenlenen “özel anlaşmadır” başlıklı 17.10.2006 tarihli belgeye göre de çekişme konusu taşımazın Halbankası lehine ipotek tesis edilerek temin edilen 60.000,00 TL kredinin 20.000,00 TL’sinin davalı ... ..., 40.000,00 TL’nin davacı ... tarafından alındığı, taksitlerden 1/3’ünün davalı ... ..., 2/3’ünün davacı ... tarafından ödeneceği hususunda anlaşıldığı, tarafların banka kredi borcunun bitmesinden sonra taşınmazın davacı ...’a iade edileceği hususunda anlaştıkları, dava dışı Türkiye Halbankası A.Ş.’nin Aydın 2. İcra Dairesi’nin 2013/3646 Esas sayılı dosyası ile 17.10.2006 tarih ve 4341 yevmiye nolu 1. derecede 180.000,00 TL kesin borç ipoteğine istinaden 06.03.2013 tarihinde davalı ... ...aleyhine asıl alacak 41.660,99 TL olmak üzere toplam 44.650,58 TL alacak tutarı ile icra takibi başlattığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; inanç sözleşmesi, inananla inanılan arasında yapılan, onların hak ve borçlarını belirleyen, inançlı muamelenin sona erme sebeplerini ve devredilen hakkın, inanılan tarafından inanana geri verme (iade) şartlarını içeren borçlandırıcı bir muameledir. Bu sözleşme, taraflarının hak ve borçlarını kapsayan bağımsız bir akit olup, alacak ve mülkiyetin naklinin hukuki sebebini teşkil eder.

Taraflar böyle bir sözleşme ve buna bağlı işlemle genellikle, teminat teşkil etmek ve iade edilmek üzere, mal varlığına dahil bir şey veya hakkı, aynı amacı güden olağan hukuki muamelelerden daha güçlü bir hukuki durum yaratarak, inanılana inançlı olarak kazandırmak için başvururlar.

Diğer bir anlatımla, bu işlemle borçlu, alacaklısına malını rehin edecek, yani yalnızca sınırlı ayni bir hak tanıyacak yerde, malının mülkiyetini geçirerek rehin hakkından daha güçlü, daha ileri giden bir hak tanır.

Sözleşmenin ve buna bağlı temlikin, değinilen bu özellikleri nedeniyle, taşınmazı inanç sözleşmesi ile satan kimsenin artık sadece, ödünç almış olduğu parayı geri vererek taşınmazını kendisine temlik edilmesini istemek yolunda bir alacak hakkı; taşınmazı, inanç sözleşmesi ile alan kimsenin de borcun ödenmesi gününe kadar taşınmazı başkasına satmamak ve borç ödenince de geri vermek yolunda yalnızca bir borcu kalmıştır.