muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7181, Karar No: 2022/10324, Tarih: 12.09.2022

Çoğunluğun önceye etki yasağı ilkesine aykırı olarak, lafzi yorum ve sigortalı aleyhine yorumu benimseyerek, sonradan gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak salt birlikte yaşama ve boşanan eşin desteğini alma koşulunu yeterli kabul etmesi, Kanunun ve Anayasa Mahkemesinin iptal kararının gerekçelerine aykırıdır. Kaldı ki davacı boşandığında baba halen yaşamaktadır. Bir kişinin ilerde ölecek babasından aylık almak için önceden boşandığını, kabul etmek saiklerle hareket etmek demektir. Murisin ölümünden önce eşinden ayrılan kadının, murisinden kalan sosyal güvenlik hakkının devamı niteliğinde olan yetim aylığından mahrum bırakılmaması, sosyal devlet olmanın gereğidir. Davacının burada boşanma hakkını kötüye kullandığından söz edilemez.

Açıklanan bu gerekçelerle mahkeme kararının bu gerekçelerle bozulması gerekirken, onanması görüşüne katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2019/13905, Karar No: 2020/13119, Tarih: 10.06.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/13905 E.  ,  2020/13119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yalan yere yemin etme

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, katılanın belirtmiş olduğu adreste 1999 yılının 7. ayından 2002 yılına kadar ikamet ettiğinin, dosyada mevcut 07.11.2013 tarihli tutanakla tespit edildiği anlaşılmakla, sübut bulan suçtan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8663, Karar No: 2024/6386, Tarih: 25.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/8663 E.  ,  2024/6386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1785 E., 2023/2117 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ: Çarşamba Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/108 E., 2022/683 K.

Taraflar arasındaki boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile hükmün kaldırılarak eksiklikler giderildikten sonra karar verilmek üzere, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümleri kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalının madde bağımlısı olduğunu, sözlü ve fiziksel şiddet uyguladığını, düzenli bir işinin olmadığını, girdiği işlerde bir istikrar sağlayamadığını iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk yararına aylık 300,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 20.000,00 TL maddî, 20.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekiline dava dilekçesi ve ekleri tebliğ edilmesine rağmen davalı süresi içinde cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin İlk Kararı

II. CEVAP

Davalı erkek vekiline dava dilekçesi ve ekleri tebliğ edilmesine rağmen davalı süresi içinde cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin İlk Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 05.09.2019 tarihli kararı ile özetle; evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri taraflardan beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkek eşin, kadına şiddet uyguladığının gerek darp raporu ile gerekse davacı tanığının görgüye dayalı şahitliği ile ispat edildiği, yine davacı tanığının beyanıyla sabit olduğu üzere kadını tehdit ettiği boşanma sebebiyle mevcut veya beklenen menfaatleri zedelenen ve kişilik hakları saldırıya uğrayan kadın eş yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiği, kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği, ortak çocuğun yargılama sırasında ergin olduğu, gerekçesi ile; davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuk ergin olduğundan velâyet ve nafaka yönünden karar verilmesine yer olmadığına, kadın yararına aylık 350,00TL tedbir ve yoksulluk nafakasına ve kadın yararına 10.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin 05.09.2019 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 03.02.2021 tarihli kararı ile özetle; davalı erkeğin aşamalarda ve istinaf dilekçesinde davacı kadının şizofren hastalığı olduğu iddiasında bulunduğu, mahkemece bu durumun mahkemece araştırılmadığı gerekçesi ile davalı erkeğin sair istinaf nedenleri incelenmeksizin, istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi gereğince kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmek üzere İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle;kaldırma kararı sonrasında davacı kadına vasi tayini gerekip gerekmediği araştırılmış, davacı kadına vasi tayinine gerek olmadığının anlaşıldığı, davalı erkeğin, davacı kadını tehdit ettiği, şiddet uyguladığı, evlilik birliğinin sarsılmasında davacı kadına yönelik kusurlu olduğuna dair dosyaya delil sunulmadığından davalı erkek eş evlilik birliğinin çekilmez hale gelmesinde tam kusurlu olduğu, tarafların boşanma sürecinde kısa süreli bir araya gelmelerinin af anlamına gelmeyeceği, tarafların halen boşanma davasının açıldığı 2018 tarihinden beri ayrı yaşadıkları anlaşıldığından davalı erkeğin af iddiaları kabul görmediği, boşanma sebebiyle mevcut veya beklenen menfaatleri zedelenen ve kişilik hakları saldırıya uğrayan kadın eş yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiği, kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği, ortak çocuğun yargılama sırasında reşit olduğu gerekçesi ile; davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuk reşit olduğundan velayet ve nafaka yönünden karar verilmesine yer olmadığına, kadın yararına aylık 350,00 TL tedbir nafakasının 06.12.2022 tarihi itibariyle aylık 150,00 TL arttırılarak aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına ve kadın yararına 20.000,00 TL maddî, 20.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın kabulü ve fer'îleri yönlerinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kaldırma kararından önce mahkemece verilen ilk karara karşı davacı kadın istinaf yasa yoluna başvurmamış olup önceki kararda hükmedilen aylık 350,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 10.000,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminat yönlerinden davacı kadın istinaf yasa yoluna başvurmadığından erkek yararına, hükmedilen nafakaların ve tazminatların miktarları yönünden usuli kazanılmış hak oluştuğu gerekçesi ile; erkek eşin istinaf başvurusunun tazminatlar ile yoksulluk nafakasının miktarı yönlerinden kabulü ile, İlk Derece Mahkemesi kararının ilgili bentlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle kadın yararına aylık 350,00TL tedbir ve yoksulluk nafakasına ve kadın yararına 10.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminata, sair yönlere ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın kabulü ve fer'îleri yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, boşanma davasının kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, tazminat ve nafakaların kabulü noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü ve 6 ncı maddeleri, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü ve 175 nci maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8477, Karar No: 2023/2983, Tarih: 11.05.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/8477 E.  ,  2023/2983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten yaralama

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi, istinaf başvurularının reddi

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 ... maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, aynı Kanun’un 231 ... maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında katılan ... ve maktule karşı, kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de anılan suç hakkında ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükümlerinin miktar itibarıyla kesin olması nedeniyle istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 279 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca reddine karar verildiği ve bu kararın aynı maddenin son cümlesi uyarınca itiraz yoluna tabi olduğu belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında, maktule karşı, kasten öldürme suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılanlar vekili ve sanık müdafiinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.05.2021 Tarihli ve 2019/122 Esas, 2021/254 Karar Sayılı Kararıyla

1. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası delâletiyle aynı Kanun’un 81 ... maddesinin maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba,

2. Sanık ...'ın katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delâletiyle aynı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye,

2. Sanık ...'ın katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delâletiyle aynı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye,

3. Sanık ...'ın maktule karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delâletiyle aynı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 2.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye,

Karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 13.05.2022 Tarihli ve 2021/1260 Esas, 2022/812 Karar Sayılı Kararıyla

Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz istemi; suç vasfının tasarlayarak öldürme olduğuna, sanık ... hakkında haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna,

2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; sanığın maktule sopa ile vurması söz konusu olmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturacağına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz istemi; suç vasfının tasarlayarak öldürme olduğuna, sanık ... hakkında haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna,

2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; sanığın maktule sopa ile vurması söz konusu olmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturacağına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Maktulün arkadaşı M.Y.' nin, sanık ...'ın ailesi ile birlikte yaşadığı apartmanda kiracı olduğu, maktulün M.Y.'nin evine kız arkadaşları ile gelip gitmesi nedeniyle sanıklar ile maktul arasında husumet oluştuğu, bu nedenle taraflar arasında tartışmaların yaşandığı, maktul öldürülmeden önceki gece taraflar arasında çıkan tartışmada sanıklar ..., ..., ..., ... ve hakkında tefrik kararı verilen ...'ın maktulü ellerinde bulunan cisimlerle vurarak darp ettikleri, bu tartışma sonrasında tarafların aralarındaki husumeti bitirmek amacıyla uzlaşmaya çalıştıkları ancak bir neticeye varamadıkları, olay günü maktulün arkadaşları olan tanık M.B.T ve mağdur ... ile ... isimli iş yerinde bulunduğu sırada sanık ...'in elinde sopa ile gelerek maktulü sorduğu ancak iş yerinde bulunanlar tarafından maktulü görmeden iş yerinden dışarı çıkarıldığı, daha sonra maktulün yanında tanık M.B.T. ile kafeden çıkarak uzaklaşmaya başladığı, maktulün kafeden çıktığını gören sanık ...'in elinde bıçakla maktule doğru koşmaya başladığı, sanıklar ... ve ...'ın da ellerinde sopa ile koşmaya başladıkları ancak maktulün arkadaşı mağdur ...'ın sanıklar ... ve ... 'e engel olmaya çalıştığı, sanıklar ... ve ... 'in sopalar ile mağduru yaraladıkları, sanık ...'in kendilerine engel olmaya çalışan kişilerden kurtularak maktulün peşinden koşmaya devam ettiği, sanık ...'in maktule yetiştiği ve elindeki bıçakla maktulü göğüs bölgesinden birden fazla kez bıçakladığı, bu sırada olay yerine gelen sanık ...'in bıçakla yaralanmış olan maktulün başına sopa ile vurduğu, sanık ... 'ın kaçtığı, sanık ...'in ise elindeki sopa ile olay yerinde kolluk ekiplerince yakalandığı anlaşılmıştır.

2. Maktulün kesin ölüm nedeninin tespitine ilişkin ... Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan otopsi sonucu düzenlenen 13.05.2019 tarihli tutanağında, maktulün başının orta kısmında yaklaşık 5 cm kanamalı derin skalp kesi, göğüs orta hatta boyuna yakın 2 cm genişliğinde, sağ meme hizasının iç tarafinda 1,5 cm genişliğinde, sol koltuk altında 2 cm genişliğinde kesici delici alet girişiyle uyumlu kesiler ve sağ dirsekte 2 cm ebatında kesici delici alet girişiyle uyumlu kesiler olduğunun belirlendiği, maktulün ölümünün akciğer kanamasına bağlı hipovolemik şok ve şoka bağlı dolaşım ve kalp durması sonucu gerçekleştiği tespitine yer verildiği, Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesince düzenlenen 10.07.2020 tarihli otopsi raporunda maktule ait saçlı deride görülen tam kat laserasyonun künt travmatik bir yaralanma olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

3. Sanığın tevilli ikrara yönelen savunmaları, mağdur ve tanık beyanları, Adli Tıp Kurumu Biyoloji İhtisas Dairesince düzenlenen 22.10.2020 tarihli DNA analizine ilişkin rapor, ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce düzenlenen 11.06.2019 tarihli DNA analizine ilişkin uzmanlık raporu, olay yeri inceleme raporu ve olay yeri krokisi, kamera kayıtlarına ilişkin CD'ler, kamera görüntülere ilişkin aldırılan bilirkişi raporu, kamera inceleme tutanakları, diğer tutanaklar, sanıkların adli sicil ve nüfus kayıtları dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararları Yönünden

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının; 5271 sayılı Kanun’un 231 ... maddesinin on ikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olup temyizinin mümkün olmadığı, aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme de dikkate alındığında kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkında Katılan ... Ve Maktule Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında katılan ... ve maktule karşı, kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de anılan suç hakkında ilk derece mahkemesince verilen doğrudan adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerinin miktar itibarıyla kesin olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 279 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca reddine karar verildiğinden ve bu karar aynı maddenin son cümlesi uyarınca itiraz yoluna tabi olduğundan, mağdur Zeki vekilinin itirazı hakkında merciince değerlendirme yapılması gerektiği anlaşılmıştır.

C. Sanık ... Hakkında Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

C. Sanık ... Hakkında Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Katılanlar vekilinin suç vasfının tasarlayarak öldürme olduğuna, sanık hakkında haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, sanık ... müdafiinin sanığın maktule sopa ile vurması söz konusu olmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturacağına yönelen temyiz sebepleri yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın, maktulün kafasına sopa ile vurarak kasten öldürme suçuna iştirak ettiğinin sanığın tevilli ikrara yönelen savunması, tanık M.B.T.'nin soruşturma aşamasında ve talimatla mahkeme huzurunda alınan beyanları, maktulün kesin ölüm nedenine ilişkin

düzenlenen ölü muayene ve otopsi raporları, sanığın yakalandığında elinde bulunan sopa üzerinde yapılan inceleme sonucu tespit edilen kanın maktulün DNA profili ile uyumlu olduğuna ilişkin Adli Tıp Kurumu Biyoloji İhtisas Dairesince düzenlenen uzmanlık raporu ve olaya ilişkin kamera görüntüleri ile saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanığın, maktulü öldürme kararını önceden verdiğine, bu kararı verdikten sonra aradan ruhi sükunete varacak kadar mâkul bir süre geçmesine rağmen öldürme kararında sebat ettiğine ilişkin herhangi bir delilin dava dosyasında bulunmadığı, dolayısıyla tasarlamanın koşullarının oluşmadığı, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı hususu şüpheli olduğundan sanığın cezasında haksız tahrik indirimi yapılmasının isabetli olduğu, adli sicilinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasından ibaret kaydı bulunan sanık hakkında takdiri indirimin "Sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, eylemden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları ve ayrıca, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri" şeklindeki gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, Mahkemenin takdir yetkisinin cezanın bireysel caydırıcılığı fonksiyonu dikkate alınarak yerinde, yeterli ve kanunî bir gerekçeye dayandığı anlaşılmakla anlaşıldığından, hükümde bu yönlerden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararları Yönünden

Gerekçe başlığı altında (A) bendinde açıklanan nedenle sanıklar müdafiinin kanun yolu başvurusunun itiraz merciince incelenmek üzere esası incelenmeyen dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle Mahkemesine İADESİNE,

B. Sanık ... Hakkında Katılan ... Ve Maktule Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden