muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10234, Karar No: 2013/15355, Tarih: 12.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/10234 E.  ,  2013/15355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza el atma tarihinin (gün-ay-yıl olarak) taraflardan,

2-Fiili el atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu fiili el atma tarihi itibariyle imar planı içinde kalıp kalmadığı, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususlarının ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu 367 ada 1 parsel numaralı taşınmazın 27.06.2011 olan değerlendirme, somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 350 ada 2 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 25.06.2008 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen 350 ada 2 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 25.06.2008 tarihli alıcı, satıcı, satış bedeli ve miktarını gösterir tapu kaydı ile akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu (367 ada 1 parsel) ile somut emsal alınan (350 ada 2 parsel sayılı) taşınmazların bulundukları cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Sorularak, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3096, Karar No: 2012/6235, Tarih: 28.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/3096 E.  ,  2012/6235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARMARİS 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/02/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 778 parsel sayılı taşınmaza davalının haklı ve geçerli bir neden olmaksızın kanal açmak, dolgu malzemesi ile doldurarak yapay yol oluşturmak suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi, taşınmazın eski haline getirilmesi ve 7.500.00.-TL ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının kayden malik olduğu çaplı taşınmaza davalının kanal açmak suretiyle yaptığı müdahalenin keşfen sabit olduğu gerekçesiyle elatmanın önlenmesine, kanal açmak suretiyle yapılan tecavüzün giderilerek taşınmazın eski hale getirilmesine ve 2.811,00.-TL ecrimisil bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, ecrimisil ve eski hale getirme isteklerine ilişkin olup, mahkemece tüm istekler bakımından davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davalı A.'ın kayıt malikine karşı haklı ve geçerli bir nedeni bulunmaksızın onun malik olduğu taşınmaza elattığı saptanarak, belirlenen ecrimisille birlikte elatmanın önlenmesi isteğinin kabul edilmiş olması doğrudur. Bu yönlere değinen davalının temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak, dinlenen tanık beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre çekişmeli taşınmazı davalının dava dışı kişiden kiralamak suretiyle kullandığı ve dava konusu kanalın davalı tarafından açılmadığı anlaşıldığından eski hale getirilme isteği yönünden kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davalının sorumlu tutulmuş olması doğru değildir.

Davalının bu hususa yönelik temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13628, Karar No: 2024/15538, Tarih: 28.11.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/13628 E.  ,  2024/15538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR : 1. ... vekili Avukat ...

2. ... Gıda San.ve Tic. AŞ vekili Avukat ...

3. ... vekili Avukat ...

4. ...

5. ... ... Tasarım

6. ... Mimarlık Mühendislik ve Temizlik Hiz. Tic.Ltd. Şti.

7. ... İnş. Metal Gıda Tem. ve Eğ. Hiz. San. ve Tic. Ltd. Şti.

8. ... Pazarlama Ltd. Şti.

9. ... Temizlik Gıda İnş. Tur. ve Eğ. Hiz. Tic. Ltd. Şti.

10. ... Yemek Üretim Gıda Tem. İnş. Taah. San.Tic. Ltd. Şti.

11. ... İnşaat Yapı Malzemeleri Tem.ve Eğ. Hiz. Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat ...

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun (2797 sayılı Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu uyuşmazlığın niteliği ve temyizin kapsamının, hizmet tespitine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 18.01.2024 tarihli ve 2024/1 sayılı kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay 10. Hukuk Dairesine ait olduğundan, 2797 sayılı Kanun’un 60 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY 10. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

28.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4053, Karar No: 2016/9737, Tarih: 31.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/4053 E.  ,  2016/9737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkemece ek kararla, hükmün süresinden sonra temyiz edildiği gerekçesiyle davalı Hazinenin temyiz isteğinin süre yönünden reddine karar verilmiş; bu ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, 11/04/2013 havale tarihli dilekçesiyle; müvekkillerinin maliki olduğu 14 ada 129 sayılı parselin kısmen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle tapu kaydının 2005 yılında kesinleşen mahkeme kararıyla iptal edilmesi nedeniyle müvekkilinin uğradığı zarardan TMK’nın 1007. maddesi uyarınca Hazine'nin sorumlu olduğunu belirterek şimdilik 107.316,00-TL maddi tazminatın 02.02.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden tahsiline karar verilmesi isteğiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve 107.316,00.- TL alacağın dava tarihi olan 12/04/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak, tapu maliki ...’nin mirasçıları olan davacılara miras payları oranında verilmesine karar verilmiş; hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece 07/11/2014 tarihli ek kararla, hükmün süresinden sonra temyiz edildiği gerekçesiyle temyiz isteğinin süre yönünden reddine karar verilmiş, bu ek karar davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini isteğine ilişkindir.

Tazminat isteğine dayanak 129 ada 2 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğiyle ve 410,24 m² yüzölçümüyle davacıların murisi ve dava dışı gerçek kişiler adına hisseli olarak tapuda kayıtlı iken, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 13/06/2003 gün ve 2001/199 Esas– 2003/518 sayılı kararı ile 129 ada 2 sayılı parselin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle tapu kaydının iptaline karar verilmiş ve bu karar Yargıtay denetiminden geçerek 11/01/2005 tarihinde kesinleşmiştir.

Mahkeme karar başlığında, Hazine vekili Av. ...’in adresi Muhakemat Müdürlüğü, ... olarak gösterildiği halde tebligatın ... Mal Müdürlüğüne ve Av. ... adı yazılarak yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu halde, gerekçeli kararın davalı Hazineye 7201 sayılı Kanuna göre usulüne uygun olarak tebliğ edildiğini söyleyebilme olanağı yoktur. Bu nedenle, mahkemenin temyiz talebinin reddine ilişkin 07/11//2014 tarihli ek kararı kaldırılarak işin esası ile ilgili temyiz incelemesine geçildi. Buna göre;

Mahkeme karar başlığında, Hazine vekili Av. ...’in adresi Muhakemat Müdürlüğü, ... olarak gösterildiği halde tebligatın ... Mal Müdürlüğüne ve Av. ... adı yazılarak yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu halde, gerekçeli kararın davalı Hazineye 7201 sayılı Kanuna göre usulüne uygun olarak tebliğ edildiğini söyleyebilme olanağı yoktur. Bu nedenle, mahkemenin temyiz talebinin reddine ilişkin 07/11//2014 tarihli ek kararı kaldırılarak işin esası ile ilgili temyiz incelemesine geçildi. Buna göre;

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve tazminat isteğine dayanak 129 ada 2 parsel sayılı taşınmazın diğer tapu hissedarları tarafından daha önce açılan dava sonunda hükmen belirlenen değerinin hükme esas alındığı anlaşıldığına (... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 05/02/2013 gün ve 2012/257-2013/43 sayılı kararı ve bu kararı onayan Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 28/01/2014 gün ve 2013/15830-2014/1785 sayılı kararı) ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı Hazine vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 31/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1490, Karar No: 2015/10950, Tarih: 23.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/1490 E.  ,  2015/10950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli, ... İlçesi, ... Köyü, ... parsel sayılı taşınmazın Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalılar ve davacı adına gelen olmadı. Dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı idare vekili tarafından ödenmesi gereken maktu temyiz karar harcının ve temyiz yoluna başvurma harcının ödendiğine dair belge dosyada bulunmamaktadır. Temyiz eden davacı idare vekilinden temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcı alınmışsa buna ait belgenin dosyaya konulmasından, alınmamışsa 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen HUMK.nun 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harçların süresinde tamamlanmasından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan buğday ve samanı ile kavun, kuru soğan, haşhaş ve haşhaş kapsülü ile zeytinin 2013 yılı itibarıyla kuru ve sulu şartlarda ayrı ayrı dekar başına asgari ve azami verimini, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatını ve dekar başına ayrıntılı üretim giderleri çizelgesini gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25324, Karar No: 2016/3183, Tarih: 14.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/25324 E.  ,  2016/3183 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 01.12.2015

Dava, yersiz aylık ödemeleri nedeniyle oluşan kurum zararının tahsili için yürütülen icra takibine yapılan itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmda açıklanan sebeplerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 11.07.2005 tarihinde kesinleşen davacıya, hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı kurumca kesilerek, yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuku işlemi tesis edildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıklar ile kurum raporunda belirtilen komşularının tespit edilerek ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, adres hareketleri ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, özellikle Kurum Rapor’u öncesi döneme ilişkin seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü araştırması yapılmalı, uyuşmazlık konusu dönemde boşanan eşlerin kayıtlı oldukları adresleri yönünden anılan yerde görev yapmış/yapmakta olan, mahalle/köy muhtar ve azalarından kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

İnceleme konusu davaya ilişkin olarak; davalının boşandığı eşinin davalının oturduğu kooparatifte aldığı görev ve bununla ilgili kayıtlar ile kurum denetmen raporuda göz önünde bulundularak; tarafların yersiz aylığın tahsili istenen tarihlerde nerede oturdukları, özellikle tespite konu dönemde davacı ve eşinin oturduğu adres ve tespit edilecek bu yerler yönünden yeniden, geniş kapsamlı ve dava konusu döneme ilişkin olarak Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, görev yapan anılan mahalle/köy muhtar ve azalar ile davalının ikametine yakın komşularından kanaate yetecek sayıda tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, davacı ve eşinin boşanma sonrası müşterek çocuklarının velayeti ile baba ve çocuklar arasında şahsi ilişkinin nasıl tesis ettirildiğinin araştırılması, davacı ve boşandığı eşinin talep konusu dönemde verdikleri medula sisteminde kayıtlarda görülen adresleri ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, kontrol memuru raporunun aksinin ispat edilip edilmediği hususu belirlenerek boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21915, Karar No: 2015/7772, Tarih: 16.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/21915 E.  ,  2015/7772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı (nın) aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK md.174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Yapılan kolluk araştırmasında kadının asgari ücretle çalıştığı tespit edilmiştir. Dinlenen tanıklar ise kadının işten ayrıldığını beyan etmişlerdir. Mahkemece kadının iş aktini kendi iradesi ile mi sonlandırdığı, yoksa işveren tarafından mı sonlandırıldığı araştırılıp, tarafların mali gücü de dikkate alınarak yoksulluk nafakası konusunda karar vermek gerekirken, noksan araştırma ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.04.2015 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2023/88, Karar No: 2023/1122, Tarih: 23.01.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/88 E.  ,  2023/1122 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/297 E., 2022/450 K.

DAVA TARİHİ : 25.11.2020

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı Bakanlıkla dava dışı alt işverenler arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesi kapsamında davacının alt işveren işçisi olarak davalı Bakanlığa ait işyerinde çalışırken 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ücretinin eksik ödendiğini ileri sürerek ücret, ikramiye, ilave tediye ve ... bayram genel tatil ücreti farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 696 sayılı KHK’nın 127 nci maddesiyle 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’ye (375 sayılı KHK) eklenen geçici 23 üncü madde kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçişlerin yapıldığını, davacının sürekli işçi kadrosunda istihdam edildiğini, dava konusu taleplerin eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 16.09.2021 tarihli kararıyla; davacının kadroya geçişi sırasında düzenlenen ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde ücretin asgari ücretin belirli oranda fazlası tutarında ödeneceğine dair oran yazılı olduğu, davacının ücretinin ... sözleşmesi ve Yüksek Hakem Kurulu kararı ile yürürlüğe giren toplu ... sözleşmesi hükümlerine uygun olarak ödenmediği, eksik ödenen alacaklarının tahsili gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 28.12.2021 tarihli kararıyla; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı kanaatine varılarak davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.