muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5014, Karar No: 2024/3748, Tarih: 23.05.2024

Davalı davacı kadın vekili cevap ve birleşen dava dilekçesinde özetle; iddiaların doğru olmadığını, tarafların evliliğinde başında sorun bulunmadığını, evliliğin ikinci ayında hamile olduğunu, erkekle paylaştığı andan itibaren erkeğin tavırlarının değiştiğini, müvekkilinin gittikçe dozu artan fiziksel ve psikolojik şiddete maruz kaldığını, sürekli müvekkiline mal rejimine ilişkin evlilik sözleşmesi imzalatmaya çalıştığını, 6 aylık hamileyken hatta doğuma 15 gün kala dahi evlilik sözleşmesi imzalaması ya da anlaşmalı boşanma yapması, aksi halde müvekkili ve kızını beş parasız sokakta bırakacağını söyleyerek tehdit ettiğini, sürekli psikolojik baskı uyguladığını, çocuk doğduktan sonra müvekkili ile uyumadığını, ilgisiz olduğunu, aşırı öfke, aşağılanma, haber vermeden evi terk etme, arayıp sormama ve günlerce eve gelmeme şeklinde davranışları olduğunu, müvekkilinin aile fertlerinin eve gelmesine yasak koyduğunu, ortak çocuğa ilgi ve şefkat göstermediğini, erkeğin ailesinin de aynı tavrı sergilediğini, ortak çocuk ...'yı oğlu ... için rakip ve tehdit olarak görme davranışı sergilediğini, müvekkiline tehditlerde bulunduğunu, evlilik birliği sırasında alınan gayri menkulü mal kaçırmak için muhasebecisine devrettiğini, bir arada yaşarken bazen 10 gün, bazen 1 ay eve gelememesi nedeniyle müvekkilinin çocuğa ait çeyrek altınları bozdurup ailesinden de destek alarak geçimini sağlamak zorunda kaldığını, bir tartışma sırasında müvekkilinin gırtlağını sıktığını, yine bir gün araçta giderken çıkan tartışmada otobanda oldukları halde müvekkilini ve kızını bırakıp gittiğini, bir tartışmada gözüne yumruk attığını, en son çocuğun yanında kadına fiziksel şiddet uyguladığını, bıçakla saldırıp kadını bacağından yaraladığını, sonrasında da uzaklaştırma kararı çıktığını, uzaklaştırma kararının bitmesine kısa bir süre kala kira kontratını feshettiğini, kira ve aidatı ödemeyeceğine dair ihtarname gönderdiğini, elektrik, su, doğalgaz ve internet aboneliklerini iptal ettirdiğini, 9 Ocak 2017 tarihinde, erkeğin ortak çocuk ..

... baba ile ilgilenmeye çalıştığı halde çocukla ilgilenmek yerine telefonla oynadığını, müvekkil sorduğunda kuzeni ile mesajlaştığını söylediğini, kadının " sevmediğini söylediğin görüşmekten dahi kaçındığın ve senden 500,00 TL borç istemesine rağmen vermediğin kuzenin" diye sorduğunda erkeğin bağırarak tepki verdiğini, bunun üzerine kadının çocuğun önünde tartışma büyümesin diye mutfağa gittiğini, erkeğin mutfağa gelerek kadının saçını çekip hırpalamaya başladığını, mutfaktaki eşyaları kırıp döktüğünü, tokat attığını, tezgah üzerindeki bıçağı alıp kadının üzerine yürüdüğünü, kadın eliyle tutmaya çalışırken yere düştüğünü ve davalı erkeğin elindeki bıçakla ayağından yaralandığını, bu arada erkeğin boşluğundan istifade eden kadının çocuğu alarak kendisini yatak odasına kilitlediğini ve arkasından ailesini aradığını, muhtemelen bu durumdan korkan erkeğin de polisi aradığını, olayın emniyete intikal ettiğini, erkeğin kusurlu davranışları nedeniyle evlilik birliğinin sürdürülemez hale geldiğini iddia ederek, tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddsinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk için aylık 10.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakası, kadın için aylık 30.000,00 TL tedbir nafakası, 1.000.000,00 TL maddî, 1.000.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadının eşine karşı "boynuzlanacak adamsın.." gibi sözlerle hakaret ve aşağılamalarda bulunduğu, erkeğin önceki evliliğinden olan çocuğu ...'a evlendikten sonra kötü davrandığı, kök aile büyüklerine karşı saygıyla bağdaşmayan tavır ve davranışlarda bulunduğu, annesi ve kızkardeşi ile birlikte taraflar evlendikten sonra ortak konuta, aile konutunun bağımsızlığını ortadan kaldıracak şekilde çok sık ve uzun süre kaldıkları, tarafların birbirlerine karşı karşılıklı olarak fiziksel şiddet uyguladığı, buna karşılık erkeğin, kadına karşı aile konutunun elektrik, su, doğalgaz ve internet abonmanlığını iptal ettirerek zor durumda bıraktığı, bu hali ile ortak hayatı sürdürmeleri taraflardan beklenemeyecek düzeyde taraflar arasındaki evlilik birliği temelinden sarsıldığı, boşanmaya sebep olan olaylarda kadının daha fazla kusurlu olduğu, ortak çocuk ... 'ün velâyetinin, çocuğun yaşı, hep sürekli anne yanında kalmış olması ve uzmanlarca düzenlenen sosyal inceleme sonucundaki rapor içeriği birlikte değerlendirildiğinde anneye verildiği, tarafların belirlenen sosyal ve ekonomik durumları çocuğun yaşı ve ihtiyacı bir bütün olarak değerlendirildiğinde ortak çocuk yararına tedbir ve iştirak nafakasına hükmedildiği, kadın daha fazla kusurlu olduğundan yoksulluk nafakası talebinin reddedildiği, erkeğin mevcut ve beklenen menfaatleri zedelendiği, kadının eylemlerinin erkeğin kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, evliliğin süresi ve hakkaniyet ilkeleri gözetilerek erkek yararına maddî ve manevî tazminata hükmedildiği gerekçesi ile asıl ve birleşen davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuk ile baba arasında her ayın 2. ve 4. pazar günleri saat 10.00-19.00 arasında, babalar günü 10.00-19.00 saatleri arasında, dini bayramların ikinci günleri 10.00-19.00 saatleri arasında, çocuğun doğum günü olan 18 Eylül günlerinde 16.00-19.00 saatleri arasında, her yıl 1-7 Ağustos tarihleri arasında 1 Ağustos günü saat 10.00 dan 7 Ağustos günü saat 18.00 e kadar ve yarıyıl tatilinin ilk cuma günü saat 17.00 den takip eden perşembe günü saat 18.00 e kadar kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk yararına aylık 1.500,00 TL tedbir ve 5.000,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 3.000,00 TL tedbir nafakasına, kadının yoksulluk nafakası ve tazminat taleplerinin reddine, erkek yararına 10.000,00 TL maddî ve 10.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle, kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, iştirak nafakasının miktarı, kadın yararına hükmedilen tedbir nafakası, maddî ve manevî tazminatın miktarı yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tazminatlar, çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulması, nafakaların miktarı, reddedilen yoksulluk nafakası, reddedilen tazminat talepleri yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince erkeğe verilen kusurlu davranışların sabit olduğu, ayrıca erkeğin, kadının ailesinin eve gelmesine yasak koyduğu, kadına kusur olarak yüklenen "erkeğin önceki evliliğinden olan çocuğu ...'a evlendikten sonra kötü davranması, erkeğin kök aile büyüklerine karşı saygıyla bağdaşmayan tavır ve davranışlarda bulunması" eylemleri somut, görgüye dayalı delilerle ispatlanamadığı, ancak diğer kusurlu eylemlerinin sabit olduğu, tarafların boşanmaya sebep olan olaylarda eşit kusurlu olduğu, kadının asıl davada cevap dilekçesinde ve layihalar teatisi aşamasında yoksulluk nafakası talebinde bulunmadığı, birleşen davada dava dilekçesi ve cevaba cevap dilekçesinde de tedbir nafakası talep ettiği, açıkça yoksulluk nafakası talep etmediği, 16.10.2018 tarihli birleşen dosya yönünden yapılan ön inceleme duruşmasında yoksulluk nafakası talep ettiği, erkeğin bu talebe yönelik açık muvafakati ve kadının da ıslah talebi olmadığı, bu haliyle kadının yoksulluk nafakası talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği, boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu dikkate alındığında erkeğin tazminat taleplerinin reddi gerektiği gerekçesi ile taraf vekillerinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, gerekçenin değiştirilmesine, İlk Derece Mahkemesi kararının ilgili hükümlerinin kaldırılmasına, erkeğin tazminat taleplerinin reddine, kadının yoksulluk nafakası talebi hususunda karar verilmesine yer olmadığına, taraf vekillerinin sair istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen tedbir nafakası, çocuk için hükmedilen iştirak nafakası, reddedilen tazminat talepleri yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle, erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, nafakaların miktarı, reddedilen tazminat talepleri yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, tarafların boşanma davalarının kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı, taraflar için maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği, nafakaların miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 161 inci maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesi, 175 inci maddesi; 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı ve 194 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,23.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11125, Karar No: 2011/13558, Tarih: 14.11.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/11125 E.  ,  2011/13558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 22.06.2010 gününde verilen dilekçe ile tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.06.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı temsilcisi tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mera nitelikli taşınmazın davacı köy adına tescili istemiyle açılmıştır.

Davalı Hazine, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiş, bilirkişi krokisinde (A) harfi ile işaretlenen 17.675,16 m2 yüzölçümündeki taşınmazın davacı köy adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı Hazine temyiz etmiştir.

4342 Sayılı Mera Kanununun 3.maddesinde yapılan tanımlamaya göre; mera, hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsisi edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerleri ifade eder. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, zamanaşımı yoluyla kazanılması olanaklı değildir. Diğer taraftan, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16.maddesi hükmüne göre de meraların bir parsel numarası verilerek bu gibi taşınmaz mallar özel siciline yazılması mümkündür. Dolayısıyla, mera niteliği saptanan taşınmaz tapu kütüğüne tescil edilemez.

Somut olaya gelince; mahkemece 19.04.2010 tarihinde yapılan keşifte dava konusu taşınmazın üzerinden civar köylere yol yapım çalışması için çakıl taşı alınması amacıyla hafriyat çalışmaları yapıldığı, bundan dolayı bir bölümünde 10 m kot farkı oluştuğu, taşınmazda alıç ağaçlarının olduğu, tarım faaliyeti yapılmadığı, yağış nedeniyle de gölet halini aldığı tespit edilmiş ve bu

tespit keşif tutanağına geçirilmiştir. Mahkemenin yaptığı bu saptamaya göre, taşınmaz Türk Medeni Kanununun 715.maddesi kapsamında kalan Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden sayılır. Bu gibi yerler, kimsenin mülkiyetinde bulunmadığından hiçbir şekilde tescile konu yapılamaz. Her ne kadar bazı yerel bilirkişi ve tanıklar ile ziraatçı bilirkişi çekişmeli taşınmazın mera olduğunu bildirmiş iseler de bu bildirimler mahkemenin yaptığı gözleme uygun düşmediğinden, değer verilemez.

Yapılan bu açıklamalara göre davanın reddi yerine delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek istem hüküm altına alındığından, karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14873, Karar No: 2017/336, Tarih: 16.01.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/14873 E.  ,  2017/336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma davasının yapılan yargılaması sonucu mahkemece, davacı-karşı davalı kadın lehine 50.000 TL maddi, 30.000 TL manevi tazminata hükmedilmiş, verilen bu kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 30.11.2015 tarihli ilamı ile, davacı-karşı davalı kadın lehine hükmolunan maddi ve manevi tazminatın az olduğu gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda verilen ikinci kararla, davacı-karşı davalı kadın lehine 200.000 TL maddi, 150.000 TL manevi tazminata karar verilmiş, bu karar davalı-karşı davacı erkek tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen hükümde kadın lehine hükmolunan maddi ve manevi tazminat miktarları tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile tazminata esas olan fiilin ağırlığı dikkate alındığından çoktur. Mahkemece verilen bu karar Yargıtay bozma ilamı ile ulaşılmak istenen amacı karşılamamaktadır. Mahkemece, davacı-karşı davalı kadın lehine daha uygun miktarda maddi ve manevi tazminat takdiri gerekirken, bu yönler dikkate alınmadan hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının ise (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.01.2017(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/2763, Karar No: 2017/10220, Tarih: 07.11.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/2763 E.  ,  2017/10220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali avasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin konut sigorta poliçesi ile sigortalandığı konutta, 25.05.2009 tarihinde meydana gelen su hasarı nedeni ile 25.245.00 TL bedelin sigortalıya ödendiği, bundan yaklaşık 2 yıl sonra aynı konutta 04.06.2012 tarihinde tekrar hasar ihbarında bulunulduğu, 10.10.2012 tarihinde yeniden 27.397,00 TL ödeme yapıldığını, ikinci hasarın, daha önceki tadilatı yapan davalı firmanın, onarımı belirttiği şekilde yapmadığından kaynaklandığının tesbit edildiğinden, sigortalının halefi olarak davalı şirket aleyhine icra takibi yapıldığını, davalının takibe itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline, takibin devamına ve davalının icra inkar tazminatı ödemesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, davacı şirkete sigortalı olan şahıs tarafından yazılı olarak yapılan hasar ihbarının 31/07/2012 tarihi olup poliçe vade aralığında bulunmadığını, o nedenle halefiyet şartlarının oluşmadığını, dava konusu meskenin alt yapı tesisatının müvekkili tarafından yapılmadığını, bu nedenle müvekkilinin hasardan sorumlu tutulamayacağını, müvekkilinin hasarı sorunsuz bir şekilde giderdiğini, yaklaşık iki yıl sonra meydana gelen zarardan müvekkilinin sorumlu olamayacağını, eldeki rücu davasının tek yanlı beyan ve tespitler esas alınarak açıldığını, hasarın neden kaynaklandığının tespiti gerektiğini belirterek haksız açılan davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki ilişkinin eser sözleşmesi olduğu, davaya konu olan villanın ebeveyn banyosundaki sorunun giderilmesi, tamirat hususunda davalı yüklenici ile anlaşıldığı, 25/05/2009 tarihli hasar onarımının davalı şirket tarafından yapıldığı ve davaya konu villada 25/05/2012 tarihinde yeniden dahili su hasarı meydana geldiği, davalı yüklenicinin eser sözleşmesinden kaynaklanan gizli ayıplardan dolayı sorumluluğu eserin kabulünden sonra taşınmazlarda beş yıl süre ile devam edeceği, ancak TTK'nun 477 maddesi uyarınca eserin açıkça veya örtülü olarak kabulünden sonra eserdeki ayıbın sonradan ortaya çıkması halinde iş sahibinin gecikmeksizin durumu yükleniciye bildirmek zorunda olduğu aksi takdirde eseri kabul etmiş sayılacağı hüküm altına alındığı, dosya kapsamından davacının veya sigortalısının ayıbın yeniden ortaya çıktığı 25/05/2012 tarihinden sonra davalıya derhal ihbar mükellefiyetini yerine getirmediği, dava dışı firmaya tamiratı yaptırdığı ve hasar bedelini ilk tamirat işini yapan davalı firmadan talep ettiği, eserin kabulünden sonra yeniden oluşan ayıp nedeniyle süresi içerisinde ayıp ihbarı yapılmadığından eserin kabul edilmiş sayılacağından bahisle davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dava, konut sigorta poliçesi kapsamında sigortalıya ödenen tazminatın rücuen tahsili için yürütülen icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Mahkemenin de kabulünde olduğu gibi dava dışı sigortalı ile davalı arasında eser sözleşmesi mevcuttur.TBK'nun 477.maddesine göre "Eserin açıkça veya örtülü olarak kabulünden sonra, yüklenici her türlü sorumluluktan kurtulur; ancak, onun tarafından kasten gizlenen ve usulüne göre gözden geçirme sırasında fark edilemeyecek olan ayıplar için sorumluluğu devam eder. İşsahibi, gözden geçirmeyi ve bildirimde bulunmayı ihmal ederse, eseri kabul etmiş sayılır. Eserdeki ayıp sonradan ortaya çıkarsa işsahibi, gecikmeksizin durumu yükleniciye bildirmek zorundadır; bildirmezse eseri kabul etmiş sayılacağı belirtilmiş, anılan yasının 478.maddesinde ise" Yüklenici ayıplı bir eser meydana getirmişse, bu sebeple açılacak davalar, teslim tarihinden başlayarak, taşınmaz yapılar dışındaki eserlerde iki yılın; taşınmaz yapılarda ise beş yılın ve yüklenicinin ağır kusuru varsa, ayıplı eserin niteliğine bakılmaksızın yirmi yılın geçmesiyle zamanaşımına uğrayacağı hüküm altına alınmıştır.Somut olayda, davalı yüklenici tarafından ilk tadilata ilişkin hasar tesbiti 25.05.2009 tarihinde yapılmıştır. Hasar nedeni üst kattaki ebeveyn banyosundaki temiz su borusunun patlayararak sızan suyun alt katın tavan ve parkelerin zarar gördüğü şeklinde belirtilmiştir. İkinci tesbit ise 25.05.2012 tarihinde yapılmıştır

.Somut olayda, davalı yüklenici tarafından ilk tadilata ilişkin hasar tesbiti 25.05.2009 tarihinde yapılmıştır. Hasar nedeni üst kattaki ebeveyn banyosundaki temiz su borusunun patlayararak sızan suyun alt katın tavan ve parkelerin zarar gördüğü şeklinde belirtilmiştir. İkinci tesbit ise 25.05.2012 tarihinde yapılmıştır. Hasar sebebinin ebeveyn banyosundaki pis su devresinin yanlış montajı sonucu 4 ayrı yerden su sızması nedeniyle alt kat salon tavanı, banyo tavanı ve duvarları zarar gördüğü şeklinde belirtilmiştir. Mahkemece alınan 07.07.2014 tarihli raporda da ikinci hasarın davalı şirketin ilk arızanın sıhhı tesisat işleri teknik şartlarına uygun yapmaması ve işin bitiminde gerekli test sonuçları yapılmadan banyo kaplamasının kapatılmasından kaynaklandığı ve garanti süresinde tekrar hasarın meydana geldiği belirtilmiştir. 25.05.2012 tarihinde sigortalı konutta meydana gelen zararın davalı şirketin ilk arızayı gereği gibi yapmamasından dolayısı ile kusurundan kaynaklandığı sabit oluştur.TBK'nun 477.son fıkrasına göre de sonradan çıkan ayıp için dava dışı sigortalı konut sahibi tarafından davalı firma yetkilinin çağrıldığı ancak sorumluluk kabul etmediğini belirttiği gibi ikinci tamiri yapan firma tarafından tutulan tutanakta da davalı firma yetkilinin çağrıldığı ve hatalı bölümler gösterildiği halde kabul etmediği bildirilmiştir.Bu maddi ve hukuki olgular dikkate alındığında mahkeme kabulünün aksine dava dışı şigortalının ayıbı zamanında bildirmediğinden bahsetmek mümkün olmayıp zarardan davalı şirketin sorumlu olduğundan davanın kabulü yerine reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 07.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.