muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3556, Karar No: 2013/6597, Tarih: 09.05.2013

Dava şartı olarak öngörülen müessesenin davanın reddine yol açması nedeniyle mahkemece gider avansı ile delillerin ikamesine yönelik avans ayrılmalı, gider avansının da nelerden ibaret olduğu net olarak belirlenmeli ve tarafa da hem gider avansının hem de delil ikamesi avansının hukuki sonuçları konusunda uyarı yapılmalıdır.

Mahkemece tarifenin 4.maddesi uyarınca diğer iş ve işlemler için gider avansı olarak 50 TL'nin yatırılması hususunda davacı vekiline 2 haftalık kesin süre verilmiş ise de anılan gider kalemlerine nelerin dahil olduğu, bu giderler içinde delil ikamesine yönelik gider olup olmadığı belirtilmemiş, 250 TL bilirkişi gideri delil ikamesine yönelik gider olmasına rağmen gider avansı olarak nitelendirilmiş, taraf sayısının 5 katı tutarında tebligat gideri tespit edilirken davalı ...'a dava dilekçesinin, bu davalı vekili tarafından verilen cevap dilekçesinin davacı vekiline tebliğ edildiği de gözetilmemiştir. Diğer iş ve işlemler için davacı tarafça yatırılması istenen 50 TL giderin, gider avansı mı, delil ikamesi avansı mı olduğu da denetlenememektedir. Zira yukarıda açıklandığı gibi gider avansı, dava şartı iken delil ikamesi avansı, dava şartı olarak nitelendirilmeyecektir. Delil ikamesi avansının verilen kesin süre içinde yatırılmaması, davanın dava şartı yokluğu ile reddine neden teşkil etmez. Taraf, belirtilen sürede delil avansı giderini yatırılmazsa dayandığı o delilden vazgeçmiş sayılır.

Mahkeme, dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik ara kararında gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklamalı her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermeli, dava şartına yönelik gider avansı ile ilgili olarak verilen kesin sürede yatırılmamasının sonuçlarını da duruşma zaptına açıkça yazmalıdır. Ayrıca bu avans dışında delil ikamesine yönelik avans isteniyorsa HMK'nun 115.maddesine göre değil, 324.maddesine göre işlem yapmalıdır.

Bu durumda mahkemece, yazılı şekilde uygulama yapılmadan soyut kesin süre verilerek dava şartı noksanlığında davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ... geri verilmesine 9.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1088, Karar No: 2011/4962, Tarih: 30.05.2011

**21. Hukuk Dairesi         2011/1088 E.  ,  2011/4962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ilk kesinti tarihini takip eden aybaşından itibaren Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine, aksi yöndeki kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacı murisinin 01.08.2004 – 31.01.2008 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacı murisinin 01.08.2004 – 31.01.2008 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. maddede belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacı murisi Mustafa Gezmeli'nin Kuruma sigortalı tescilinin 01.09.2007 tarihinde yapıldığı, 01.01.1998 tarihinden itibaren Balya Ziraat Odası'na, 05.03.1999 tarihinden itibaren ... Tarımsal Kalkınma Kooperatifine kayıtlı olduğu, davacının dosyaya sunduğu 43 adet müstahsil makbuzunda davacının ... Tarımsal Kalkınma Kooperatifine süt teslim ettiği ancak prim kesintisinin yapılmadığı, davacının 01.09.2007 tarihinden önce Kuruma tescili bulunmadığı gibi prim kesintisi yoluyla kayıt ve tescil konusundaki sigortalılık iradesini de ortaya koymadığı anlaşılmakla davanın reddi yerine kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/5032, Karar No: 2014/2860, Tarih: 03.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/5032 E.  ,  2014/2860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2012

NUMARASI : 2005/430-2012/474

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili tarafından yangın sigorta poliçesi ile sigortalı işyerinde, davalı şirket tarafından üretilen LPG sistemine ait boru tesisatından kaynaklanan gaz sızıntısının 12/07/2005 tarihinde meydana getirdiği yangın sonucu hasar meydana geldiği, sigortalının zararının tazmin edildiğini ileri sürerek, 96.042,84 TL tazminatın 11/10/2005 ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava edilmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin bir kusuru bulunmadığını, sigortalının işyerinde gerekli önlemleri almaması nedeniyle olayın meydana geldiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı şirketin olayın meydana gelmesinde %25 oranında, sigortalı şirket yetkililerinin %75 oranında kusurlu olduğu, hasarın 92.000 TL olduğu gerekçesiyle 23.000,00 TL tazminatın 11/10/2005 ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dava, yangın sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı şirketin olayın meydana gelmesinde %25 oranında, sigortalı şirket yetkililerinin %75 oranında kusurlu olduğu, hasarın 92.000 TL olduğu gerekçesiyle 23.000,00 TL tazminatın 11/10/2005 ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dava, yangın sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Sigortalı ile davalı arasındaki 29/08/1997 tarihli Dökme LPG Teslim ve Emanet Teslim Sözleşmesinde “Davalı İpragaz tarafından sigortalıya ihtiyacını karşılayacak kapasitede LPG stok tankı ve tank teçhizatı vs. emaneten teslim edildiği, LPG tankları, teçhizatlar, buharlaştırıcılar ile tüm tesisin mülkiyetinin davalıya ait olduğu, tank ve teçhizatın bakımının İpragaz’ca verilecek işletme talimatına uygun olarak sigortalı tarafından yapılacağı, sigortalı müşterinin tank ve teçhizatı korumak ve emniyet tedbirlerini almak zorunda olduğu, müşterinin fabrika ve işletmesinde LPG’nin depolanması ve kullanılması sırasında vukua gelebilecek her türlü kaza ve yangının işletmeye ve eşhasa verebileceği her türlü zarar ve hasardan dolayı hukuki ve cezai sorumluluğun müşteriye ait olduğu” düzenlenmiştir. Dava konusu olayda, LPG tankından kumlama makinesindeki beklere tesisatla aktarılan LPG’nin kumlama makinesindeki iç tesisatındaki kaçaktan sızarak makinenin altındaki boşlukta birikip kıvılcımla patlaması sonucu hasar meydana gelmiştir. Mahkemece alınan İTÜ Makina Fakültesi öğretim görevlileri tarafından düzenlenen 18/12/2007 tarihli bilirkişi kurulu raporunda “LPG tankı ve teçhizatının İpragaz tarafından kurulduğu, ancak kumlama makinesindeki gaz tesisat projesinin kim veya hangi firma tarafından yapıldığı ve tesisatın uygulanmasının kime veya hangi kuruluşa yaptırıldığı konusunda dosyada bir bilgi ve belge olmadığı, her halükarda davalı ve sigortalının sorumluluğunun bulunduğu, kumlama makinesine ait LPG tesisatını kim tarafından kurulduğuna göre, davalı ve sigortalının kusur oranlarının derecesi değişecek şekilde alternatifli görüş bildirildiği, 09/04/2012 tarihli ek raporda davalı ve sigortalı dışında ayrıca davacı sigorta şirketine de kusur yüklendiği anlaşılmıştır.

Tarafların itirazı üzerine alınan 06/07/2012 tarihli ikinci bilirkişi kurulu raporunda ise kumlama makinesinin davacı şirketin sigortalısının kendi ihtiyacına göre tasarlanmış ve imal edilmiş bir tesis olduğu, içindeki LPG tesisatının da sigortalı tarafından yaptırıldığı belirtilerek davalının 2/8, sigortalının 6/8 oranında kusurlu olduğu görüşü mahkemece kabul edilerek hüküm kurulmuştur.

Tarafların itirazı üzerine alınan 06/07/2012 tarihli ikinci bilirkişi kurulu raporunda ise kumlama makinesinin davacı şirketin sigortalısının kendi ihtiyacına göre tasarlanmış ve imal edilmiş bir tesis olduğu, içindeki LPG tesisatının da sigortalı tarafından yaptırıldığı belirtilerek davalının 2/8, sigortalının 6/8 oranında kusurlu olduğu görüşü mahkemece kabul edilerek hüküm kurulmuştur.

Ancak, hükme esas alınan 06/07/2012 tarihli bilirkişi raporunda kumlama makinesinin içindeki LPG tesisatının davacı şirketin sigortalısı tarafından imal edilmiş bir tesis olduğunun hangi belgelere ve bilgiye dayanılarak tespit edildiği anlaşılamamıştır. Davacı vekili de, kumlama makinesi içindeki LPG tesisatının sigortalı tarafından yaptırılmadığı, davalı tarafından yaptırıldığını iddia etmektedir. Bu durumda mahkemece, kumlama makinesi içindeki LPG tesisatının kim tarafından yaptırıldığının sigortalı ve davalıya sorularak, gerekli belgeler getirtilmek suretiyle tespit edilmesi ve sonucuna göre ek rapor alınmak suretiyle karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayanılarak karar verilmesi doğru olmamış, hükmün taraflar yararına bozulması gerekmiştir.

2)Davacı vekili dava dilekçesinde 96.042,84 TL’nin rücuen tahsilini istemiştir. Delilleri arasında sunduğu ödeme belgelerine göre davacının sigortalısına makinedeki hasar nedeniyle 92.000 TL ve kar kaybı olarak 4.042,84 TL ödeme yaptığı anlaşılmasına göre, bilirkişi raporlarında ve mahkemenin gerekçesinde kar kaybı talebi ile ilgili değerlendirme yapılmaması ve hükümde de kar kaybı talebi ile ilgili olumlu olumsuz karar verilmemesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün taraflar yararına, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine 3.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5690, Karar No: 2023/7014, Tarih: 11.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5690 E.  ,  2023/7014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/1485 Esas, 2023/98 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A.Yüksekova Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.06.2022 Tarihli ve 2022/255 Esas, 2022/408 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün son yerleşim yerinin ... Mahallesi, 5628 Sokak CTE Blok No: 1/ 1 .../Adana olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B.Adana 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin 19.01.2023 Tarihli ve 2022/1485 Esas, 2023/98 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün cezaevine girmeden önceki son adresinin Dize Mahallesi, 311 Sokak, No:2/1 Yüksekova/Hakkari olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 407 nci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1.Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C.Değerlendirme

Dosya kapsamından hükümlünün cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresinin Dize Mahallesi, 311 Sokak, No:2/1 Yüksekova/Hakkari olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Yüksekova Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Yüksekova Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

11.09.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2963, Karar No: 2019/9567, Tarih: 07.05.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/2963 E.  ,  2019/9567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz, kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

... sayılı TCK'nın 105/1, 123/1. maddelerinde düzenlenen cinsel taciz, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarının soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olduğu ve kovuşturma evresinde sanıktan şikayetçi olarak kamu davasına katılan ...'ın, mahkemece kurulan mahkumiyet hükümlerinin sanık tarafından temyiz edilmesinin ardından dosyaya sunduğu 13.02.2019 havale tarihli dilekçe ile mevcut şikayetinden vazgeçtiği anlaşıldığından, sanıktan vazgeçmeyi kabul edip etmediği de sorularak neticesine göre ... sayılı TCK'nın 73 ve ...... sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin ...... sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek ... sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7191, Karar No: 2011/2314, Tarih: 18.04.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/7191 E.  ,  2011/2314 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı-k.davalı ... Mermer San. Tic. A.Ş. vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili Avukat Ahmet Bülent Ark geldi. Davalı-k.davacı vekili gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı-k.davalı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 40 adet ahşap ev ve yapılan diğer imalât karşılığında ödenmeyen bedelin, birleşen karşı dava ise işin ayıplı yapılması nedeniyle iş bedelinden tenzil ve buna bağlı zararların yükleniciden tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece toplanan delillere göre her iki davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece alınan bilirkişi kurulu raporlarında özellikle işin ayıplı ve eksik yapılan bölümleri için belirlenen oran ve miktar çelişkili olduğu ve rapora taraflarca itiraz edildiği halde çelişki giderilmeden karar verilmesi hatalı olduğu gibi, asıl davada davacı alacağına 36.592,50 TL olarak hükmolunmuş, belirtilen miktarın hataen bu şekilde yazıldığı, davalı aleyhine verilecek tahsil kararının 41.672,92 TL olarak takdirinin gerektiği, bu konuda maddi hata yapıldığı açıklandığından, mahkemece bu çelişkinin de giderilmesi gerekir. Öte yandan davalı ve karşı davacı iş sahibi kabul edilen ödeme dışında 29.820 $ daha ödemesi bulunduğunu ve bunun dikkate alınmasını belirtmiş olup bu konuda yazılı delil sunamamış ise de karşı dava dilekçesinde her türlü delil demek suretiyle yemin deliline dayanmış sayılacağından, fazla ödemeyle ilgili olarak yükleniciye yemin teklif hakkı olduğu hatırlatılmalıdır.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş eksik ve kusurlu işler nedeniyle oluşan çelişkinin giderilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulundan rapor alınmasından, karşı davacıya ödemeyle ilgili yemin hakkı kullandırılarak gerçek ödemenin saptanmasından ve davalı-karşı davacının 69.396,00 TL borçlu olduğuna dair kabulü de dikkate alınarak her iki dava bakımından sonucuna uygun karar verilmesinden ibarettir. Bu hususlar üzerinde durulmadan yazılı gerekçeyle ve eksik incelemeyle karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince kararın taraflar yararına BOZULMASINA, 825,00 TL vekâlet ücretinin davalı-karşı davacı ... A.Ş.'den alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacı karşı davalı ... A.Ş.'ye verilmesine, davalı ve karşı davacı Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunmadığından vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına, fazla alınan temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 18.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7411, Karar No: 2015/4125, Tarih: 01.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7411 E.  ,  2015/4125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya tabldot yemek hizmeti verdiğini ve takibe konu faturaları düzenlediğini, davalının ödeme yapmadığını, ödenmeyen faturalar nedeniyle davalı hakkında icra takibi başlattıklarını, takibe itiraz edildiğini ve davalının itirazının haksız olduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile %20 icra inkâr tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı vekilinin “takibe konu faturalarda gösterilen malların davalıya teslim edildiği, davalının ödeme yapmadığı, fatura miktarı olan 4.475,11 TL alacaklarının bulunduğu” konusunda yemin deliline dayandığı, davalıya yemin konusunda usulüne uygun yemin davetiyesi tebliğ edildiği, ancak davalı tarafça yemine icabet edilmediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, 4.475,11 TL asıl alacak yönünden yapılan itirazın iptaline ve %20 oranında icra inkâr tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 12. maddesinde “Hükmi şahıslara tebliğ, salahiyetli mümessillerine, bunlar birden ziyade ise, yalnız birine yapılır. Bir ticarethanenin muamelelerinden doğan ihtilaflarda, ticari mümessiline yapılan tebliğ muteberdir", 13. maddesinde ise "Hükmi şahıslar namına kendilerine tebliğ yapılacak kimseler her hangi bir sebeple mütat iş saatlerinde iş yerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamıyacak bir halde oldukları takdirde tebliğ, orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır." hükümlerine ve 25.01.2012 tarihinde yürürlüğe giren Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 20. maddesinde "Tüzel kişilere tebliğ yetkili temsilcilerine, bunlar birden çok ise yalnız birine yapılır." 21. maddesinde de “Tüzel kişiler adına tebligatı almaya yetkili kişiler, herhangi bir sebeple mutat iş saatlerinde işyerinde bulunmamaları veya o sırada evrakı bizzat alamayacak bir halde olmaları durumunda tebliğ, tüzel kişinin o yerdeki sürekli çalışan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır. Ancak, kendisine tebliğ yapılacak memur veya müstahdemin, tüzel kişinin o yerdeki teşkilatı veya personeli içinde görev itibariyle tebligatın muhatabı olan tüzel kişinin temsilcisinden sonra

gelen bir kimse veya evrak müdürü gibi esasen bu tür işlerle görevlendirilmiş bir kişi olması gereklidir. Bu kişilerin de bulunmaması halinde, bu husus tebliğ mazbatasında belirtilir ve tebliğ, o yerdeki diğer bir memur veya müstahdeme yapılır.” hükümlerine yer verilmiştir.