muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1509, Karar No: 2014/415, Tarih: 28.03.2014

Direnme hükmünü, davalı vekili temyize getirmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; iş kazası nedeniyle ölen işçinin yakınları lehine takdir edilen manevi tazminat miktarının fazla olup olmadığı toplanmaktadır.

Manevi tazminat isteminin temelinde, davalıların haksız eylemi yatmaktadır. Bilindiği üzere, haksız eylemin unsurları; zarar, fiil ile zarar arasında illiyet bağı, fiilin hukuka aykırı olmasından ibarettir.

Öte yandan, mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 47. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 56.) maddesinde düzenlenen manevi tazminatta kusurun gerekmediği, ancak takdirde etkili olabileceği, 22.6.1966 tarih ve 1966/7 Esas 1966/7 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıkça vurgulanmıştır. Bu kararın gerekçesinde, taktir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar, her olaya göre değişebileceğinden, hâkim bu konuda taktir hakkını kullanırken, ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Yine BK 47 (TBK 56). maddesi hükmüne göre; hâkimin özel halleri gözönünde tutarak, manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği tutar adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı, aslında ne tazminat ne de cezadır. Çünkü mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını amaç edinmediği gibi, kusurlu olana yalnız hukukun ihlalinden dolayı yapılan bir kötülük de değildir. Aksine, zarara uğrayanda bir huzur duygusu uyandırmayı, aynı zamanda ruhi ızdırabın dindirilmesini amaç edindiğinden, tazminata benzer bir fonksiyonu da vardır. O halde bu tazminatın sınırı, onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Manevi tazminat, duyulan elem ve ızdırabın kısmen ve imkan nisbetinde iadesini amaçladığından hâkim, M.K.nun 4.maddesi gereğince hak ve nesafete göre takdir hakkını kullanarak, manevi tazminat miktarını tespit etmelidir.

Hâkim belirlemeyi yaparken somut olayın özelliğini, zarar görenin ekonomik ve sosyal durumunu, paranın alım gücünü, maluliyet oranını, beden gücü kaybı nedeniyle duyulan ve ileride duyulacak elem ve ızdırabı gözetmelidir (Hukuk Genel Kurulunun 28.05.2003 gün 2033/21-368-355 ve 23.06.2004 gün 2004/13-291-370 sayılı kararları).

Somut olayın incelenmesinde, 26.06.2008 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle, davacıların yakınının ölümü ile sonuçlanan olayın meydana gelmesinde davacıların yakınının %30 işverenin ise %70 oranında kusurlu oldukları hususlarında uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında, somut olay itibariyle mahkemece hükmedilen manevi tazminat miktarının isabetli olduğu görüşü dile getirilmiş ise de çoğunluk tarafından bu görüşe iştirak edilmemiştir.

Somut olayın incelenmesinde, 26.06.2008 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle, davacıların yakınının ölümü ile sonuçlanan olayın meydana gelmesinde davacıların yakınının %30 işverenin ise %70 oranında kusurlu oldukları hususlarında uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında, somut olay itibariyle mahkemece hükmedilen manevi tazminat miktarının isabetli olduğu görüşü dile getirilmiş ise de çoğunluk tarafından bu görüşe iştirak edilmemiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere, olayın meydana geldiği tarihteki paranın alım gücü dikkate alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarının fazla olduğunun anlaşılmasına göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8/3.fıkrası uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 28.03.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17468, Karar No: 2015/31453, Tarih: 05.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/17468 E.  ,  2015/31453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 12. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/04/2014

NUMARASI : 2011/1045-2014/221

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; müvekkilinin davalılardan T.Halk Bankası nezdinde 1.7.2004-28.10.2011 tarihleri arasında değişen taşeron firmalar nezdinde kesintisiz olarak çalıştığını, en son diğer davalı .. Ltd.Şti. tarafından SGK primlerinin ödendiğini, davacının çok yoğun bir tempoda çalıştığını ve bu yoğun tempoya dayanamayarak hastalandığını ancak doktor raporu alsa bile kabul edilmediği ve sigortada çıkış ve ücret kesintisi yapıldığı için müvekkilinin yıllık izin alarak dinlendiğini ancak işe döndüğünde işten çıkarıldığını öğrendiğini, işyerinde 8.30-18:00 saatleri arasında çalışıldığını, ancak haftada 3-4 gün 1-2 saat geç çıkıldığını ve ayda 4 kez genel temizlik için Cumartesi/Pazar günleri 09-19 saatleri arasında çalışıldığını, bazen başka şubelere de hafta sonu temizliğine gidildiğini, müvekkilinin asgari ücretle çalıştığını iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı T.. A... vekili özetle; davacı ile müvekkili banka arasında hizmet akdi bulunmadığını, davacının sırası ile ..Temizlik Ltd.Şti,.. Ltd.Şti ve son olarak.. Ltd.Şti.nde hizmet akdi ile çalıştığını ve iş akdini tek taraflı olarak istifa suretiyle sona erdirdiğini, davacının iş görme edimini sırası ile söz konusu şirketler nezdinde gerçekleştirdiğinden hizmet akdinden doğan her türlü sorumluluğun sözleşmenin diğer tarafı olan son işveren Açılım Ltd.Şti.ne yöneltilmesi gerektiğini ve bu nedenle müvekkili banka hakkındaki davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, müvekkili bankanın hizmet binalarının temizlik işleri nedeniyle ihale usulü ile davacının çalıştığı şirketler arasında temizlik hizmetleri sözleşmesi imzalandığını ve bu hizmetlerin söz konusu şirketler tarafından yürütüldüğünü, akdedilen sözleşme hükümleri gereğince firmaların çalıştıracağı işçilerin tüm ücret ve diğer hakları konusundaki sorumluluğun yüklenici firmaya ait olduğunun kararlaştırıldığını bu nedenle davacı taleplerinden müvekkili bankanın bir sorumluluğu olamayacağını, müvekkili banka ile davacının çalıştığı şirketler arasında herhangi bir alt işveren-asıl işveren ilişkisi bulunmadığını, davacının iş akdini tek taraflı olarak istifa suretiyle sona erdirdiğinden tazminat talep hakkı da olamayacağını, taleplerinin zaman aşımına uğradığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı .. İnsan Kay. Sos. Hiz. Eğ. Sağ. Tem. Org. San. Tic. Ltd. Şti. Vekili özetle, davacının diğer davalı Halk Bankası A.Ş ile müvekkili şirket arasında yapılan hizmet alım sözleşmesi gereği istihdam edildiğini, taraflar arasında akdedilen hizmet alım sözleşmesinin 9/1- e maddesi uyarınca çalıştırılan personelin ihbar-kıdem tazminatlarından davalı bankanın sorumlu olduğunu bu nedenle, davacının talepleri konusunda müvekkili şirketin bir yükümlülüğü bulunmadığını savunarak, davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2- Somut olayda; dosyadaki bilgi ve belgelerden ve özellikle davacı tanığı A.. Ç..'ın yeminli beyanından davacının iş akdini iş şartlarındaki ağırlaşma nedeniyle kendisinin feshettiği anlaşılmaktadır. Haklı fesih nedeni ile davacı lehine kıdem tazminatına hükmedilmesi yerinde ise de, iş akdini haklı nedenle de olsa fesheden davacı ihbar tazminatına hak kazanamayacağından , davacının ihbar tazminatı talebinin reddi yerine , bu talebin kabulü hatalıdır.

3- 4603 sayılı Yasa'nın 11. maddesi uyarınca, davalı Halk Bankasının harçtan muaf olduğunun gözetilmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12314, Karar No: 2014/23349, Tarih: 20.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/12314 E.  ,  2014/23349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından, tazminat miktarları, yoksulluk nafakasının reddi ve vekalet ücreti yönünden; davalı tarafından ise kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının tüm, davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran davalıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.20.11.2014 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2020/10504, Karar No: 2021/6214, Tarih: 08.06.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/10504 E.  ,  2021/6214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda,davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; avukat olduğunu, davalı ...'in diğer davalı ...'tan satın almış olduğu aracın devrinin verilmemesi üzerine alacağın tahsili için kendisine vekalet verildiğini, vekaletnameye binaen davalı ...'a önce ihtarname gönderdiğini, bunun üzerine davalıların aralarında protokol düzenlediklerini, taahhüde uyulmaması nedeniyle davalı ... hakkında icra takibi yaparak aracın kaydına haciz konulduğunu, davalıların birlikte anlaşmaları üzerine .... tarafından haksız yere azledildiğini, haksız azil nedeniyle vekalet ücretini tahisili için davalılar hakkında icra takibine başlandığını, Avukatlık Kanunu 164. ve 165. maddeleri gereği her iki davalının, vekalet ücretinden sorumlu olduklarını, 2014 yılı A.A.Ü.T gereğince hesaplanan... için 4.413,34TL, .... için 4.413,34TL olmak üzere davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili için icra takibi başlatıldığını, davalıların takibe itiraz ettiğini ileri sürerek; itirazın iptali ile takibin devamına ve %20 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...; diğer davalı... ile.... plakalı aracın satışı konusunda anlaştıklarını, ancak aracın üzerinde banka rehni bulunması nedeniyle kredi taksitlerinin ödenip rehnin kaldırılmasından sonra aracın devrinin verilmesi hususunda anlaşmalarına rağmen diğer davalı...'in araç üzerindeki rehne esas kredi borcu bitmeden aracın devrini istediğini, araç üzerindeki rehin kaldırılmadan devrini veremeyeceğini, kredi borcunu da defaten kapatamayacağını, eşine ait evi satışa çıkardıklarını bir müddet daha beklemesini söylemesi üzerine, diğer davalı...'in davacıyı avukat olarak tuttuğunu, davacının vekil sıftaıyla tarafına ihtarname gönderdiğini ve akabinde satın almış olunan aracın bedelinin iadesi için icra takibi başlattığını, Erzincan İcra Müdürlüğü'nün 2014/2650 esas sayılı dosyasından ayrıca bahse konu aracın kaydına haciz şerhi işlendiğini ve icra takibi devam ederken, kredi borcunu kapattığını, ileride sıkıntı yaşamamak için, yapılan protokol ile bütün icra harç ve giderler ile avukatlık ücretinin... tarafından karşılanacağının ve yine...' in avukatının, tarafından vekalet ücreti talep etmesi durumunda bu tutarın da... tarafından karşılanacağının kararlaştırıldığını, kararlaştırılan protokol gereği ne davacıya, ne de diğer davalı...' e karşı herhangi bir borcunun olmadığını beyanla davanın reddini dilemiş; diğer davalı davaya cevap vermemiştir.Mahkemece; davalı Naciye tarafından yapılan azlin haksız olduğu ve davalılar arasında imzalanan protokol kapsamında karşı yan vekalet ücretinin de davalı Naciye'ye ait olduğuna ilişkin protokolün, imzası bulunmadığından davacıyı bağlamayacağı, ona karşı ileri sürülemeyeceği belirtilerek davanın kısmen kabulüne, takipte hesap hatası yapıldığı belirtilerek 8.626,55 TL alacak yönünden itirazın iptaline, bu kısım alacak için icra takibinin kaldığı yerden devamına, bakiye ve icra inkar tazminatı talebinin reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 13. Hukuk Dairesi'nin 07.05.2019 tarih ve 2019/2346 E.- 2019/5878 K. sayılı ilamı ile, '' Yargıtay İçtihatı Birleştirme Büyük Genel Kurulu tarafından 05.10.2018 tarihinde 2017/6 esas 2018/9 karar sayılı ilamla "İçtihadı birleştirmenin konusu, Avukatlık Kanununun 165. maddesinde yer alan ücret dolasıyla müteselsil sorumluluk hallerinden olan sulh veya her ne suretle olursa olsun taraflar arasında anlaşma ile sonuçlanan ve takipsiz bırakılan işlerde karşı tarafın avukatı lehine her iki tarafın müteselsil olarak ödenmesinden sorumlu olacağı avukatlık ücreti kapsamına avukat ile iş sahibi arasında yapılan ücret sözleşmesine göre avukata ödenmesi gereken akdi vekalet ücretinin girip girmediği hususudur.... Avukatlık bir kamu hizmeti olmakla birlikte ücret karşılığında müvekkiline hukuksal yardım hizmeti sunan avukat ile iş sahibi/müvekkili arasındaki ilişki bir özel hukuk ilişkisidir...Özel hukukta, bir borç ilişkisinden doğan alacak hakkı da nisbi hak niteliğindedir

.... Avukatlık bir kamu hizmeti olmakla birlikte ücret karşılığında müvekkiline hukuksal yardım hizmeti sunan avukat ile iş sahibi/müvekkili arasındaki ilişki bir özel hukuk ilişkisidir...Özel hukukta, bir borç ilişkisinden doğan alacak hakkı da nisbi hak niteliğindedir. Böyle olunca alacak hakkı ancak o borç ilişkisi nedeniyle borçlu olan kişi yada kişilere karşı ileri sürülebilir, yargısal kararlarda ve doktrinde borç ilişkilerinin nisbiliği ilkesi denilen bu ilke uyarınca sözleşmeler kural olarak yalnızca sözleşmenin tarafları bakımından hüküm ve sonuç doğururlar. Akdi vekalet ücretinin iş sahibi ile hasmın müteselsil sorumluluğu kapsamında bulunduğunun kabul edilmesi hukuk güvenliği ilkesini zedeleyecektir. Ayrıca vekalet ücreti avukatın yaptığı hukuki yardımın karşılığı olan bir meblağ veya değeri ifade ettiği halde avukattan hiçbir hukuki yardım almayan hasmın, karşı yanın yaptığı sözleşmeden doğan vekalet ücreti nedeniyle onun avukatı lehine müteselsilen sorumlu tutulması, avukatlık ücretinin mahiyet ve amacına da uygun değildir. Tarafların aralarındaki dava ve uyuşmazlığı sulh ile sonuçlandırmaları herşeyden önce dava açılmakla bozulan toplumsal barış ve huzurun yeniden tesis edilmesini sağladığı gibi tarafların bir an önce hak ve alacaklarına kavuşmasını da temin etmektedir. Nitekim 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren HMK' nın 140/2. maddesinde hakimin tarafları sulhe davet edeceği düzenlenerek sulh teşvik edilmiştir. Böyle olunca, usul hukuku bakımından bu kadar önemli bir müessesenin önüne sözleşmenin tarafı olmayan kişinin akdi vekalet ücretinden sorumlu tutulması şeklindeki bir engelin konulması da doğru olmayacaktır. Hal böyle olunca, Avukatlık Kanunu'nun 165. maddesinde düzenlenen "ücret dolasıyla müteselsil sorumluluk" hallerinden olan "sulh veya her ne suretle olursa olsun taraflar arasında anlaşmayla sonuçlanan ve takipsiz bırakılan işlerde" karşı tarafın avukatı lehine her iki tarafın müteselsil olarak ödenmesinden sorumlu olacağı avukatlık ücreti kapsamına avukat ile iş sahibi arasında yapılan ücret sözleşmesine göre avukata ödenmesi gereken "akdi vekalet ücretinin" dahil olmadığı sonuç ve kanaatine varılmıştır." şeklinde karar verilmiş olup, somut olaya ilişkin çıkan bu içtihatı birleştirme kararına göre, davalı ... davacının hak ettiği akdi vekalet ücretlerinden sorumlu olmayacağının kabulü gerekir. Bu durumda mahkemece, yukarıda anlatılan İçtihatı Birleştirme Kararına göre değerlendirme yapılarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olduğu'' gerekçesiyle hükmün, temyiz eden davalı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde; davanın kısmen kabulü ile davacının davalı ... aleyhine açmış olduğu davanın reddine, diğer davalı Naciye Tokgöz aleyhine açılan dava hakkında ise mahkemenin 2015/331 E.-2015/572 K. sayılı dosyası ile verilen hükmün kesinleştiği belirtilerek bu davalı yönünden yeniden karar verilmesine yer olmadığına,hükmedilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay'ın bozma kararına gerek iradi, gerekse kanuni şekilde uymuş olan yerel mahkeme, bozma kararı doğrultusunda inceleme yapmak ve hüküm kurmak zorundadır. Mahkeme, uyma kararını kaldırarak, direnme kararı veremeyeceği gibi; hükmün bozma kararı kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan bölümleri hakkında da yeni bir hüküm kuramaz. Bozmaya uyulmakla, bozma lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak doğar.Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununda ve Hukuk Muhakemeleri Kanununda “usuli kazanılmış hak” kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır.

Bu kurum, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri haline gelmiştir. Anlam itibariyle, bir davada, mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlanan bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Y.İ.B.K.).

Bu ilke, kamu düzeni ile ilgili olup; Yargıtay'ca kendiliğinden dikkate alınması gerekir. Hakimin değişmesi dahi açıklanan bu hukuki ilkeye etki yapamaz.(Aynı yönde ...nun 26.2.1986 gün ve 1986/1-50 E.-174 K.; 11.5.1994 gün ve 1994/8-252 E.-314 K.; 1.12.1999 gün ve 1999/18-1041 E.-1006 K.; 11.5.2005 gün ve 2005/2-315 E.-333 K.; 27.09.2006 gün ve 2006/19-635 E.-573 K. sayılı ilamları).

Olayımıza gelince; Yerel mahkeme bozma kararına uymasına rağmen bozma ilamına ayrı anlam yüklenmek suretiyle, davanın davalı ... yönünden reddine karar verilmiştir. Oysa ki, bozma ilamında da belirtildiği üzere davalı ...'ın akdi vekalet ücretinden sorumlu olmamasına karşın yasal vekalet ücretinden müteselsilen sorumlu olduğu açıktır. Bu durumda; mahkemece tahsilde tekerrür oluşturmayacak şekilde davalı ... yönünden yasal vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken davalı ... hakkındaki davanın tümden reddine karar verilmesi doğru değildir, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; davalı ... yönünden verilen önceki hükme ilişkin bir onama kararı olmadığı önceki hükmün davalı Naciye tarafından temyiz edilmediği bu itibarla adı geçen davalı yönünden verilen kararın kesinleşmesinden bahsedilemeceği, ancak usuli müktesep hak kapsamında değerlendirme yapılarak sonucu dairesinde karar verilmesi gerektiği nazara alındığında, mahkemenin 2015/331 E.-2015/572 K. sayılı dosyası ile verilen hükmün kesinleştiğinden bahisle bu davalı yönünden yeniden karar verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm tesisi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.