muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4097, Karar No: 2019/3501, Tarih: 25.03.2019

Dava, işyeri sigorta sözleşmesine dayalı tazminat talebini içeren icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Somut uyuşmazlıkta; davacı ile davalı taraf arasında düzenlenen birleşik ürün sigorta poliçesi 15/09/2010–15/09/2011 tarihlerini kapsamaktadır. 27/08/2011 ve 04/08/2011 tarihlerinde davacının işyerinde hırsızlık meydana gelmiş, işyerinde hırsızlık olayından sonra düzenlenen eksper raporuna göre; Meydana gelen olay sigortalı işletmede yaklaşık 4 aydır çalışan ... adlı personelin öncülüğünde gerçekleştiğinden, emniyeti suistimal olduğu ve poliçe özel klozuna göre 12 aylık çalışması da olmadığından teminat kapsamı dışında değerlendirilmiştir. Ancak mahkemece; hırsızlık sonucu meydana gelen zararın poliçe kapsamında olduğu kabul edilerek 23.02.2015 tarihli bilirkişi raporunda gerçek zarar miktarı 74.201,40 TL olarak belirlendiğinden takibin asıl alacak yönünden iptaline hükmedilmişse de varılan sonuç dosya kapsamına ve mevcut delil durumuna uygun düşmemektedir.

Taraflar arasında düzenlenen birleşik ürün sigorta poliçesi klozlarında; emniyeti suistimal teminat altına alınmış, emniyeti suistimal muafiyet şartları başlığı altında; Sigortacının; sigortalının emrinde çalıştırdığı kişilerin sigortalıya ait para, kıymetli evrak, parayla ölçülebilen mallarını çalmak, zimmete geçirmek, hile ile bunlara sahip olmak suretiyle yapacağı halleri de limitler dahilinde temin edeceği, Ancak; poliçenin vadesi içinde yapılmış olması ve aralıksız en az 12 ay bordrolu olarak çalışmış olan şirket personeli tarafından yapıldıysa zararın karşılanacağı ve her bir hasarda ödenecek tazminat tutarı üzerinden %10 muafiyet uygulanacağı belirtilmiştir. Buna göre; 12 aydan az bordrolu olarak çalışan kişinin emniyeti suistimali halinde poliçede verilen teminatın geçerliliğini yitireceği anlaşılmaktadır.

Davaya konu hırsızlık olayı ise;sigortalı davacıya ait işyerinde yaklaşık 4 aydır çalışan ... öncülüğünde gerçekleştirilmiştir. ... 11.Asliye Ceza Mahkemesi 2012/850-2012/907 sayılı ilamına göre; sanıklar ... ve ...'ın 27/08/2011 ve 04/09/2011 tarihlerinde gece sayılan bir zaman diliminde katılan ...'ın dava konusu işyerine, sanık ...'nun aynı iş yerinde çalışması nedeni ile daha önceden tespit ettiği yerden içeri girerek, iş yerinden paslanmaz çelik saç levha ve çoğunluğu ithal olan değerli sarı valflerden oluşan değişik malzemeleri çaldıkları, sanıkların söz konusu malzemeleri üzerinde araç takip sistemi bulunan iş yerine ait araca yükleyerek toplam üç seferde sanık ...'ın iş yerine gece saatlerinde götürerek sanık ...'a değerinin çok altında bir paraya sattıkları, sanık ...'ın bu işi yapması nedeniyle suça konu edilen malzemelerin hırsızlık malı olduğunu bilebilecek durumda olduğu, ayrıca sanık ...'nun malzemelerin çalıntı olduğunu sanık ...a söylediğini beyan ettiği anlaşıldığından sanıkların hırsızlık suçundan ayrı ayrı cezalandırılmalarına karar verilmiş ve verilen karar derecattan geçerek kesinleşmiştir. Bu durumda söz konusu hırsızlık olayı sigortalı işyerinde yaklaşık 4 aydır çalışan ... öncülüğünde gerçekleştirildiğinden rizikonun poliçe klozlarına göre teminat dışı olduğu anlaşılmaktadır. Buna göre; poliçedeki muafiyet kaydı geçerli olup, söz konusu riziko teminat dışı olduğundan davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı olduğu şekilde hırsızlık sonucu meydana gelen zararın poliçe kapsamında olduğu kabul edilerek davanın kabulü doğru görülmemiştir.

2-Kabule göre de; yukarıdaki bentte açıklandığı üzere tazminat istemine yönelik bu davada, gerçek zarar miktarının belirlenmesi incelemeyi gerektirdiğinden alacak likit değildir. O halde, davacının icra-inkâr tazminatı isteminin reddine karar vermek gerekirken,kabulü ile alacak miktarı üzerinden %20 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesi de doğru olmamıştır.

3-Bozma ilamının kapsam ve şekline göre; davalı vekilinin, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle bozma ilamının kapsam ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 25/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4781, Karar No: 2024/7688, Tarih: 04.07.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/4781 E.  ,  2024/7688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/503 E., 2024/618 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/250 E., 2023/370 K.

Taraflar arasındaki davacı tarafından davalı Kuruma yapılan başvurunun hukuka uygun olduğunun tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili, hukuki niteliği itibarıyla eda davası değil, tespit davası olarak açtıkları ve bu hususun bilhassa gözetilmesini istedikleri mevcut davada, 5510 sayılı Kanun'un Ek 17 nci maddesi uyarınca Kurum tarafından iadesi gerekli olan prim miktarına işletilmesi gereken faiz tutarının ödenmesine ilişkin Kuruma yaptıkları ve davalı Kurumca herhangi bir cevap verilmeyen taleplerinin hukuka uygun olduğunun tespitini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararında özetle; "davanın reddine" dair karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararında özetle; "davanın reddine" dair karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kurumun müvekkil şirketin faiz alacaklarını ödememesi işleminin hukuka uygun olup olmadığının tespitinin taraflar arasında uyuşmazlık haline geldiğini, yasal mevzuat düzenlemeleri gereğince davalı idarenin kesin olmayan cevabının ret cevabı sayılarak dava açılmasının mümkün olduğunu, huzurdaki davanın usul ekonomisi gereği tespit davası olarak açılması gerektiğini, sosyal güvenlik hususundaki tespit davaları tarafların birinin idare olması sebebiyle eda davasındaki sonuçları davacıya daha pratik şekilde sağlandığını, müvekkili davacının ödenen avans miktarı üzerinden sigorta primi ödenmesi gerektiğinin ve buna göre hesaplanacak yaşlılık aylığının ödenmesi gerektiğinin tespitini ve ortaya çıkan uyuşmazlığın giderilmesi gerektiğini, yine dava açmaktan başka bir yolla alacağına kavuşması mümkün olmayıp bir mahkeme kararına muhtaç dava açmakta hukuki yararının bulunduğunu ileri sürmüştür.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile “... istinaf başvurusunun HMK.'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine,” dair karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili özetle, istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının davalı Kuruma yaptığı başvurunun hukuka uygun olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un Ek 17 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12594, Karar No: 2018/22993, Tarih: 23.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/12594 E.  ,  2018/22993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı şirket, davalının sevk ve idaresindeki ......plakalı tır aracının davalı sürücüsünün asli kusuru sonucu 23.04.2008 tarihinde vuku bulan trafik kazası nedeniyle büyük hasar gördüğünü, kaza nedeniyle Tırın 56 gün tamirhanede kaldığını ve çalışmadığını beyanla navlun kaybı alacağı ile araçtaki değer kaybı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın zaman aşımı nedeni ile reddine, zaman aşımı itirazı kabul görmediği takdirde kazanın meydana gelmesinde hiçbir kusurunun bulunmaması ve davacı şirketin de hiç bir zararının bulunmaması nedeniyle davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı şirket tarafından temyizi üzerine, trafik konusunda da uzmanlığı olan trafik-... güvenliği uzmanından, davalının itirazlarının da değerlendirildiği rapor alınarak tüm delillerin değerlendirilmesi gerektiği gerekçesi ile kararın bozulmasına, karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemece tarafların kusur durumlarının belirlenmesine dair alınan raporlar ile belirlenen kusur oranı üzerinden kazalı davalı şirket aracında oluşan zarar miktarı yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı şirket vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davalı işçinin davacı işverene ait ....

bplakalı araçla 23.04.2008 tarihinde zincirleme trafik kazasına karışması neticesinde davalı işveren aracın navlun kaybı ve araçtaki değer kaybına istinaden bu kayıpları davalı işçiden tahsili istemiyle açılan davada, Mahkemece bozma ilamı doğrultusunda kusur yönünden iki defa rapor alınmış ise de her iki bilirkişi kurulunca tespit edilen kusur oranının oluşa uygun düşmediği, bilirkişi kurullarınca kara yolları trafik kurallarına göre değerlendirme yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Bir trafik bilirkişisinden kara yolları trafik kuralları uyarınca rapor alınarak sonuca göre kusurun belirlenmesi, kusur oranı belirlendikten sonra davacının talebi doğrultusunda değer kaybı ve navlun yönünden sunulan delillere göre hesaplama yapılarak hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10421, Karar No: 2015/8040, Tarih: 13.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/10421 E.  ,  2015/8040 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında, CMK'nın 223/2-e. maddesi gereğince beraat.

2-Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında, 2863 sayılı Kanunun 74/1, TCK'nın 62, 51/1-3, 53/1, 54, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık ...'in beraatine, sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A-) Sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

... Koruma Kurulu'nun 10.07.1991 tarih, 942 sayılı kararıyla 1. derece arkeolojik sit alanı ilan edilen ... ilçesi, ... köyü sınırları içerisinde bulunan ....nün güneyinde yer alan ve sanıklar ... ile ...'ın kazı yapmak için olaydan bir gün önce gelip kalmaya başladıkları bahçeli kargir evin sanık ...'e ait olduğu, bu evin 2-3 metre gerisinde girişi bulunan ve tümülüse doğru 35 metre ilerleyen tünel içerisinde kazı yaptıkları esnada kolluk görevlilerince sanıklar ... ile ...'ın yakalandıkları, her ne kadar eylemleri sabit olan sanıklar ... ile ...'ın yanında, sanıkların bir gün önce gelip kaldıkları evin sahibi olan sanık ... hakkında da 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açılmış ise de; sanık ...'in İstanbul ilinde ikamet ettiği ve olay anında sanığın olay yerinde bulunmadığı, sanık ...'in verdiği ifadelerinde, kazı yaptıkları esnada yakalanan sanıkları tanımadığını, kendilerinden başka evin anahtarının sadece evle zaman zaman ilgilenen... isimli kişide bulunduğunu, atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan ettiği, kazı yaptıkları esnada yakalanan sanıklar .. ve ...'ın da verdikleri ifadelerinde, sanık ... isminden hiç bahsetmedikleri ve soyismini bilmedikler ...isimli kişinin kendilerini bu işe soktuğunu beyan ettikleri, tüm dosya kapsamından, sanık ...'in diğer sanıklar ... ve ...'ın kültür varlığı bulabilmek amacıyla gerçekleştirdikleri izinsiz kazı faaliyetine iştirak ettiğine, onları atılı suça azmettirdiğine veya eylemlerine yardım ettiğine dair delilerin bulunmadığı ve mahkemece sanığın beraatine karar verilmesinde bir aykırılığın olmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin delillerinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ...'in beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

B-) Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

B-) Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1-... Jandarma Komutanlığına yapılan izinsiz kazı faaliyeti ihbarı üzerine, olay yeri olan ... ilçesi, ... köyüne giden kolluk görevlilerince, ... Koruma Kurulu'nun 10.07.1991 tarih, 942 sayılı kararıyla 1. derece arkeolojik sit alanı ilan edilen ....sınırları içerisinde, sanıklar ... ve ...'ın kazı çukuru içerisinde kazma, kürek, hilti gibi suç aletleriyle kazı yaptıkları esnada yakalandıkları, olay yerinde Müze Müdürlüğü görevlilerince yapılan inceleme sonucu düzenlenen 11.01.2013 tarihli raporda, davaya konu yerin 1. derece arkeolojik sit alanı ilan edilen ... sınırları içerisinde yer aldığını, tümülüsün güneyinde yer alan binanın 2-3 merte arkasından başlanarak, kral mezarına ulaşabilmek amacıyla tümülüse doğru 35 metre uzunluğunda tünel kazılmış olduğunun, bu kazı nedeniyle tescilli ... yapısına zarar verildiğinin, toprağındaki kültür izlerinin de bozulduğunun tespit edildiği, sanıklar ... ile ...'ın kazı yapmak amacıyla geldikleri .. köyünde kaldıkları evde, sanıklar ... ile ...'ın kalmakta olduğu ve bu sanıkların ... ile ...'ı eve kabul edip yemek, içecek ve barınma ihtiyaçlarını karşıladıkları, kazı amacıyla evden kazı yerine çekilen elektrik kablosunun da sanıklar ... ile ..'ın kaldıkları odanın pirizine takılı olduğu, bu tespitler üzerine sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı, sanıklar . ve ..'ın verdikleri ifadelerinde, ismini...olarak tanıtan bir kişinin kendilerini günlük yevmiye karşılığı tuttuğunu, adresi alıp .. köyüne geldiklerini, ..isimli kişinin tarif ettiği evde bir gece kaldıklarını ve ertesi gün kazıya başladıklarını, kazı esnasında da yakalandıklarını beyan ettikleri, tüm dosya kapsamından sanıkların kültür varlığı bulabilmek amacıyla korunması gerekli alan içerisinde kazı yaptıkları, yapılan kazı faaliyeti sonucu ...Müze Müdürlüğü'nün 11.01.2013 tarihli raporunda belirtildiği üzere, tescilli yapının zarar gördüğü, sanıkların eylemleri nedeniyle tümülüsün zarar görebileceğini bilecek durumda bulundukları, buna rağmen aletlerle izinsiz kazı yapmak suretiyle korunması gerekli taşınmaz kültür varlığına zarar veren sanıkların, tek bir eylem ile kanunun birden çok maddesini ihlal etmiş oldukları, bu durumda 5237 sayılı TCK'nın 44/1 maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılmalarının zorunlu olduğu, 2863 sayılı Kanunun 65/a maddesinde öngörülen yaptırımın, aynı Kanunun 74/1 maddesinde öngörülen yaptırımdan daha ağır olduğu, bu nedenle sanıklar hakkında sadece 2863 sayılı Kanunun 65/a maddesine göre hüküm tesis edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile sanıkların aynı Kanunun 74/1 maddesi uyarınca mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2-İzinsiz kazılan tünel içerisinde suç aletleriyle birlikte kazı yaptıkları esnada yakalanan ve eylemleriyle korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olan Okçular Tümülüsünün yapısına zarar verip, toprağındaki kültür izlerinin bozulmasına sebebiyet verdiklerini anlaşılan sanıklar ... ile ... hakkında, TCK'nın 51. maddesinin uygulanmasının yerinde olmadığı gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile sanıklar ... ile ...'a verilen cezanın ertelenmesine hükmedilmesi,

3-TCK'nın 53/3 maddesi gereğince mahkum olduğu hapis cezası ertelenen sanıkların kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından 53/1 maddesinin uygulanamayacağı hususunun gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/459, Karar No: 2011/15177, Tarih: 11.07.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/459 E.  ,  2011/15177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından başlatılan kredi alacağına dayalı genel haciz yoluyla takibe karşı borçlu vekilinin, borçlunun haline münasip evinin haczedildiğini belirterek bu haczin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, haczedilmezlik şikayetinin kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

İ.İ.K.’nun 82/12 maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin  haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan, ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda, mahkemece mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda taşınmazın değerinin 85.000,00-TL.olduğu ve haline münasip bir evi de aynı değere alabileceği bildirilmiştir.

Mahkemece yapılacak iş, bilirkişilerden ek rapor alınarak borçlunun taşınmazın bulunduğu Selçuklu İlçesinin daha mütevazi bir yerinde haline münasip evi alabileceği değerin tespitinden sonra bu miktar mahcuzun değerinden az ise mahcuzun satılarak, borçlunun haline münasip ev alması için gerekli bedelin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile ve yetersiz rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 11/07/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.