muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5426, Karar No: 2013/6026, Tarih: 28.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/5426 E.  ,  2013/6026 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum ile davalılar ....., ... vekilleri ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle; Kurumun, sigortalı veya hak sahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönünün de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmasına, fiili ödemenin mevcudiyeti halinde, Kurumun talep edebileceği miktarın hesabının da aynı şekilde gerçekleştirilmesinin gerekmesine, şayet ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarından düşük ise o taktirde ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesinin gerekmesine, aksine fiili ödeme miktarı ilk peşin değerden düşük ise o taktirde de fiili ödeme miktarının esas alınmasının gerekmesine, dava konusu somut olayda ise; sigortalının hak sahiplerinden babası .....12.11.2009 tarihinde vefat etmesi üzerine, 24.07.2005 tarihinden itibaren bağlanan ölüm gelirinin 23.11.2009 tarihinden itibaren kesilerek, 24.07.2005-22.11.2009 tarihleri arasında toplam 6.123,18 TL fiili ödemenin yapıldığı, yine hak sahiplerinden annesi ..... vefat eden sigortalı oğlu.......üzerinden 24.07.2005 tarihinden itibaren ölüm geliri, 12.11.2009 tarihinde vefat eden eş...... üzerinden 01.12.2009 tarihinden itibaren ölüm aylığı bağlandığı, bunun üzerine anne ..... sigortalı oğlu üzerinden almış olduğu ölüm gelirinin 23.12.2009 tarihinden itibaren kesilerek, 24.07.2005-22.11.2009 tarihleri

./..

-2-

arasında toplam 6.589,92 TL fiili ödemenin yapıldığı, anlaşılmakla; fiili ödemelerin ilk peşin sermaye değerli gelir miktarından düşük olması nedeniyle, fiili ödeme miktarlarının esas alınması gerektiği gözetilmeksizin, ilk peşin sermaye değerli gelir miktarlarının esas alınmış olmasının isabetsiz olmasına, ne var ki; davadaki talep ve hükmolunan miktar itibariyle bu isabetsizliğin sonuca etkisinin bulunmamasına ve ileride açılacak ek davada gözetilmesinin mümkün bulunmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan alınmasına, 28.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

........
Yargıtay — Esas No: 2009/21682, Karar No: 2013/4075, Tarih: 07.03.2013

**6. Ceza Dairesi         2009/21682 E.  ,  2013/4075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını bozmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı Yasanın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği ile sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek somut olayda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCY’nın 145. maddesiyle indirim yapılması,

2-Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. maddeleri uyarınca değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 07.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9443, Karar No: 2015/15638, Tarih: 30.09.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/9443 E.  ,  2015/15638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malazgirt Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2014

NUMARASI : 2014/245-2014/391

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini, birleşen dava maddi hata düzeltim davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini, birleşen dava maddi hata düzeltim istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi raporu alınmıştır. Alınan rapor ve yapılan araştırma hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgeden aynı kamulaştırma çerçevesinde, dairemiz denetimine gelen dosyalarda m2 değeri düzenleme ortaklık payı düşülmeden 76 TL olarak tespit edilmiş iken bu dosyada düzenleme ortaklık payı düşülerek m2 değerinin 77 TL olarak bulunduğu bu hususta çelişki oluştuğu gözetildiğinde, diğer taşınmazlar yönünden belirlenen değerden ayrılma nedenleri gösterilmediğinden bilirkişi raporu inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılıp, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle ve emsal taşınmazların bilirkişilerce değerlendirmeye

esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğu ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, Değerlendirmenin yapıldığı yıl itibari ile dava konusu taşınmaz ( cadde ve sokağı da sorulup) ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılıp, bilirkişi raporu denetlenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Dava konusu taşınmazın kamulaştırılan kısmının terkinine karar verilmiş ise de bu kısmın yüzölçümünün hükümde gösterilmemesi,

2) Dava konusu taşınmazın kamulaştırılan kısmının terkinine karar verilmiş ise de bu kısmın yüzölçümünün hükümde gösterilmemesi,

3) Dava konusu taşınmazda davalılardan İ.. T.. hissesi üzerindeki haczin, tespit edilen kamulaştırma bedelinden davalının payına düşen bedele yansıtılmasına karar verilmemesi,

4) Kabule göre de; dava konusu taşınmazın 1/1000 ölçekli imar planında olduğu anlaşıldığına göre, paftası üzerinde dava konusu taşınmazın konumu ve resmi kurumlarla ticari öneme sahip yerlere mesafesi de işaret ettirildikten sonra değerlendirme yapılması yönünden bozma ilamı gereği yerine getirilmeden eksik inceleme ile bedel tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2113, Karar No: 2022/4760, Tarih: 16.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/2113 E.  ,  2022/4760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, arsa paylarının yeniden düzenlenmesini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi'nce istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Davacılar vekili kararı temyiz etmiştir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası'nın 3.maddesi hükmüne göre; "kat mülkiyeti veya kat irtifakı, bu mülkiyete konu olan ana yapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise, bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulur. Arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibi, arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabilir." Yasa gereğince; arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır. Değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları nedenleriyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Somut olayda, taşınmazda 1989 tarihinde kat irtifakının kurulduğu, ana yapının zemin, 1., 2. ve 3. kattan oluştuğu, zeminde üç adet dükkan nitelikli işyeri, katlarda ise mesken nitelikli ikişer olmak üzere toplam 9 bağımsız bölümün bulunduğu, mahkemece yapılan keşif suretiyle alınan bilirkişi raporunda; arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan ve arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler belirlenmeden, bağımsız bölümlerin kat irtifakının kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu konusunda gerekli değerlendirme ve gerekçeyi kapsamadan yeniden asra payı belirlendiği ve bu hali ile hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmakla, mahkemece rapora itibar edilmemesine rağmen yeniden konusunda uzman bilirkişi heyetinden açılanan hususları kapsayıcı değerlendirme içeren denetime elverişli rapor alınmak suretiyle oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi'nin 05/11/2021 tarih ve 2019/1079 E. - 2021/2308 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA, İstanbul Anadolu 5. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 27/12/2018 tarih ve 2017/217 E. - 2018/1082 K. sayılı kararının BOZULMASINA, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi'ne, dosyanın İstanbul Anadolu Sulh Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine, davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 16/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4765, Karar No: 2012/6887, Tarih: 04.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4765 E.  ,  2012/6887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava konusu taşınmazlar arsa kabul edilerek bu niteliğine göre kamulaştırma bedeli tespit edilmiştir.

Geri çevirme kararı üzerine Bözüyük Belediye Başkanlığı tarafından dosyaya gönderilen yazıda; dava konusu Bozüyük İlçesi 369 ada 42 parsel sayılı taşınmazın belediye mücavir alan sınırları içinde olduğu ve su kanalizasyon ve belediye otobüs hizmetlerinden yararlanmadığı açıklanmıştır.

Yargıtay’ca da benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı uyarınca parsellenmemiş arazi ve arazi parçalarının arsa sayılabilmesi için; belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde olması, belediye hizmetlerinin tümünden yararlanması ve fiilen meskûn yerler arasında bulunması gerekir. Bu durumda dava konusu taşınmazın yukarıda açıklanan nitelikleri itibariyle tarım arazisi olarak değerlendirilmesi gerekirken arsa kabul edilip kamulaştırma bedelini buna göre belirleyen raporlara göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların arazi niteliğine göre Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdiri esaslarını gösteren 11. maddesinin üçüncü fıkrasının özellikle arazilere ilişkin (f) bendi gereğince taşınmaz malın mevkii ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde, ekilecek ürünler ve bu ürünlerin elde edilmesi için yapılacak harcamalar gözönünde tutularak, net gelirin hesaplanması ve bilimsel yolla değerinin bulunması, bedel tespitinde etkisi olan diğer tüm unsurlar da dikkate alınarak 4. fıkra uyarınca her bir unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirtilip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma karşılığının belirlenmesi gerekir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11263, Karar No: 2022/14760, Tarih: 18.10.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/11263 E.  ,  2022/14760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde taksirle yangına neden olma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Olay günü sanığın, arazisinde bulunan otları temizlemek üzere ateş yaktığı, gerekli tedbirleri almaması sonucu ateşin büyüyerek bitişiğindeki katılanın arazisinde bulunan 11 ocak fındığın dallarına zarar verdiği, bu dalların iki yıl süre ile ürün veremeyeceğinin anlaşıldığı olayda, sanığın eyleminin TCK.nın 171/1-a maddesinde düzenlenen taksirle yangına neden olma suçunu oluşturduğu ve bu suçun 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı sayılı Kanun'un 12. maddesiyle değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 75. maddesi uyarınca ön ödeme kapsamına alındığı nazara alınarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Ön ödemeye uyulmaması halinde ise; Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38. maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7/1. maddesinde de aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir.

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri harcelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2571, Karar No: 2006/3167, Tarih: 17.04.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/2571 E.  ,  2006/3167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili, dava dilekçesinde davacının oğlu ...'in nüfus kaydında "..." olan soyadının "..." olarak değiştirilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulü yönünde karar verilmiş, verilen bu karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, kişiye bağlı haklardan olan soyadının değiştirilmesi istemine ilişkindir. Dava dilekçesine ekli vekaletname genel nitlelikte olup, vekil eden davacı anne ...'ın oğlu ...'nin nüfus kaydında "..." olan soyadının "..." olarak değiştirilmesi konusunda verdiği özel bir yetkiyi içermemektedir. Vekilin, kişiye sıkı sıkıya bağlı kişilik hakları ile ilgili böyle bir davayı açabilmesi için vekaletnamesinde özel bir yetkinin bulunması gerekir.

Bu durumda mahkemece, genel vekaletname ile dava açan avukata dava konusu işle ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini ibraz etmesi için belli bir süre tanınması, bu süre içerisinde vekil vekaletnamesini getirmediği ya da asil bir dilekçe ile veya bizzat duruşmaya gelerek özel yetkisi bulunmayan vekilin açmış olduğu davaya ve yapılan işlere icazet verdiğini bildirmediği takdirde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, bundan zuhul ile davaya bakılıp esas hakkında hüküm kurulması,

Kabule göre;

Türk Medeni Kanununun 321. maddesi hükmüne göre, ana ve baba evli değilse çocuk ananın soyadını taşır. Dosyada bulunan nüfus kayıt tablosunda soyadının değiştirilmesi istenilen küçüğün evlilik dışı doğduğu ve ana hanesine yazıldığı anlaşılmaktadır. Evlilik dışı ... çocuğu babanın tanıması ya da mahkemece babalığa hükmedilmiş olması bu kuralı değiştirmez. Bu nedenle çocuğun soyadının değiştirilmesi konusunda annenin açtığı davanın reddine karar verilmesi gerekirken yasanın buyurucu hükmüne rağmen yerinde bulunmayan gerekçeyle kabulü,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.4.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13450, Karar No: 2013/15626, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13450 E.  ,  2013/15626 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ... vd. ile davalı ... aralarındaki kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat davasına dair Eskişehir 4. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 20.12.2012 günlü ve 2011/288-2012/531 sayılı hükmün bozulması hakkında Dairece verilen 15.04.2013 günlü ve 2013/2854-2013/6324 sayılı ilama karşı davacılar vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza hangi tarihte el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu taşınmazın el atma tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususları ilgili belediye başkanlığından,

3-Somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 8542 ada 8 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin belediye başkanlığından,

4-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 8542 ada 8 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 12.10.2010 tarihli alıcı, satıcı, satış bedeli ve miktarını gösterir tapu kaydı ile akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu ... Mahallesi 8872 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 30.09.2011 olan değerlendirme, somut emsal alınarak incelenen aynı mahalle 8542 ada 8 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 12.10.2010 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüşse oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerinin dosyaya konulmasından sonra incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.