muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2782, Karar No: 2019/11935, Tarih: 12.12.2019

3-Davacılar vekili, meydana gelen kazada desteğin öldüğünü, kazada davalıların kusurlu bulunduğunu açıklayıp maddi tazminat talebinde bulunmuş, yargılama sırasında davalı ... şirketince maddi tazminat talepleri karşılandığından davacılar vekilince maddi tazminat talebinden feragat edilmiştir.

Davacılar vekili ile davalı ... arasında düzenlenen “Makbuz, Sulh, İbra Protokolü” başlıklı belgede; yapılan ödeme sebebi ile davacıların davadan feragat edeceği, davalı ... şirketinin de feragati kabul ederek karşı yan vekalet ücreti talep etmeyeceği kararlaştırılmıştır. Buna göre mahkemece feragat nedeni ile davalı ... lehine vekalet ücreti takdiri taraflar arasında düzenlenen sözleşmeye uygun olmayıp, hükmün vekalet ücreti takdiri yönünden de bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

4-Davacılar vekili, meydana gelen kaza sebebi ile talep ettikleri tazminatları teminat altına almak amacı ile kazaya karışan aracın trafik kaydına tedbir şerhi konulmasını talep etmiştir.

İcra İflas Kanunu'nun (İİK)257. maddesi uyarınca, rehinle temin edilmemiş ve vadesi gelmiş bir para borcunun alacaklısı, borçlunun yerinde veya üçüncü şahısta olan taşınır ve taşınmaz mallarını ve alacaklarıyla diğer haklarını ihtiyaten haczettirebilir.

İİK'nın 258/1 maddesine göre İhtiyati Haciz kararı verilebilmesi için mahkemenin alacağın varlığı hakkında kanaat edinmiş olması yeterlidir. Mahkemenin alacağın varlığına kanaat getirmesinden anlaşılması gereken alacağın usul hukuku kurallarına göre kesin bir şekilde ispat edilmesi değildir. Diğer yandan İİK 264 maddesi hükmüne göre yargılama sırasında da ihtiyati haciz kararı verilebilir.

Somut olayda, davalıların işleteni, sürücüsü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın şeride tecavüz ve hız kurallarını ihlal ederek asli ve tam kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Dava dilekçesinde davalıların sebebiyet verdiği kanne-babası ve kardeşleri tarafından maddi-manevi tazminatın tahsili istenmiştir. Yukarıda belirtilen belgeler de nazara alındığında, davacı tarafın tazminat istemi haksız fiile dayanmakta olup olay tarihi itibariyle muaccel hale gelmiştir.

O halde, olayda İİK 257 vd. maddesinde öngörülen ihtiyati haciz koşullarının gerçekleşmesi nedeniyle talebin kabulü gerekirken, aksi düşünce ile yazılı şekilde talebin reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE (2),(3) ve (4) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 12/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/37341, Karar No: 2017/2767, Tarih: 02.03.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/37341 E.  ,  2017/2767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı Gıda. Tarım ve Hayv. Bakanlığı vekili avukat ... ile davacı ... San. A.Ş vekili avukat ... gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı Bakanlığın Destekleme Hizmetleri Daire Başkanlığı tarafından yayınlanan İl Müdürlükleri Döner Sermaye İşletmeleri 2013 yılı Birim Fiyat listesinde İl Müdürlüklerinin vermiş oldukları hizmetler karşılığı her bir faaliyet için alacakları ücretin belirlendiği, davalı Bakanlığın göndermiş olduğu yazılarda kesimhanelerde görevli veteriner hekimler için fazla ücret istendiğini, fiili olarak üç hekim görev yaptığı halde istenen ücretin altı veteriner hekime tekabül ettiğini, 2013 yılında davalı tarafından şirketlerinden veterinerlik hizmetlerine karşılık toplam 181.500,00TL tahsil edildiğini, 14/08/2013 tarihinde toplam 103.500,00 TL'lik fatura düzenlendiğini, faturalar tarifeye uygun hesaplanmadığından ... 2. Noterliği'nin ihtarnamesi ile iade edildiğini, davalı tarafından gerekli düzeltmeler yapılmadan icrai işlemlere başlanacağına dair 17/09/2013 tarihinde yazı tebliğ edilmesi üzerine icra takibine muhatap olmamak için söz konusu bedelin ihtirazi kayıtla ödediğini ileri sürerek ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şirketlerinden haksız olarak tahsil edilen 93.000,00TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, tahsil edilen bedelin hukuka uygun olduğunu, işletmede veteriner hekim bulunmasının kanuni zorunluluk olduğunu, davacı işletmenin kesme, parçalama ve hatta sevk işlemlerinde dahi veteriner hekimlerin görev yaptığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne, taleple bağlı kalınarak 93.000,00TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı tarafından davacıya iadesine, fazlaya ilişkin taleplerin saklı tutulmasına karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, taleple bağlı kalınarak 93.000,00TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı tarafından davacıya iadesine, fazlaya ilişkin taleplerin saklı tutulmasına karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, eldeki dava ile davalı tarafından veterinerlik hizmetlerine ilişkin olarak tarifeye göre tahsil edilmesi gereken miktardan fazla miktarda ücret tahsil edildiğini ileri sürerek fazla ödenen miktarın davalıdan tahsilini istemiştir. Söz konusu Tarife'nin 163. maddesinde kesimhanelerde resmi kontrol ücretinin (aylık) vardiya başı üretim adedine göre; 164. maddede parçalama tesislerinde resmi kontrol ücretinin (aylık) vardiya başına kg olarak parçalama miktarına göre belirlendiği anlaşılmaktadır. Davacıya ait işletmede üç veteriner hekimin görev yaptığı hususunda taraflar arasında ihtilaf bulunmamaktadır. Ancak bu üç hekimin üçünün de hem kesimhanede hem de parçalama tesisinde görev yapıp yapmadığı ve özellikle parçalama tesisindeki üretim miktarı ile buna bağlantılı olarak belirlenecek ücret miktarı taraflar arasındaki uyuşmazlığa neden olmaktadır. Mahkemece, her ne kadar veteriner hekim bilirkişiden alınan bilirkişi kök ve ek raporlarına göre davanın kabulüne karar verilmiş ise de; söz konusu raporun davalının itirazlarını karşılamadığı ve bu hali ile hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmaktadır. O halde Mahkemece, konusunda uzman bilirkişi heyetinden tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda ve itirazları karşılar mahiyette taraf, Mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, (2) no'lu bent gereğince diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına 1480,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzer, 02/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15438, Karar No: 2013/15478, Tarih: 06.06.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2013/15438 E.  ,  2013/15478 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1.... 2-... 3-..... 4-.. Temizlik Hizmetleri ve Petrol Ürünleri Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. 5... Temizlik Sosyal Hizmetler Bilgisayar İnşaat Taahhüt Sanayii ve Tic. Ltd. Şti. aralarındaki dava hakkında ... 12. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 10.01.2013 gün ve 2013/11-11 esas sayılı hükmün davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Dosyanın incelenmesinde ihtiyati tedbir talebi hususunda mahkemece 10.01.2013 tarihli tensip zabtı ile karar verildiği anlaşılmaktadır. Gerek Anayasal ve gerekse Yasal mevzuat gereğince mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli şekilde yazılması zorunlu olduğu gibi esasen Yargıtay temyiz incelenmesinin de yapılabilmesi mümkündür. Bu itibarla tedbir hususundaki mahkeme kararının da 10.01.2013 tarihli tensip zaptındaki ara kararı ile değil, ayrıca gerekçeli bir şekilde yazılması gerekir. Bu itibarla gerekçeli kararın yazılarak dosyanın temyiz incelemesi yapılması bakımından tekrar dairemize gönderilmesi için dava dosyasının mahalline geri çevrilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan şekilde işlem yapılması için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3151, Karar No: 2014/9959, Tarih: 06.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/3151 E.  ,  2014/9959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2013

NUMARASI : 2013/10-2013/232

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi arafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, iş kazası nedeniyle sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat isteminin davacının maluliyeti bulunmadığından reddine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 2.500,00 TL manevi tazimnatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

İş kazası nedeniyle hükmedilecek maddi ve manevi tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın 95. maddesidir. Anılan maddeye göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşleri Yönetmeliğinin Geçici 1. maddesinde; bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce çalışma gücü kaybı, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malullüğü, harp malullüğü sonucu meslekte kazanma gücü kaybı ile erken yaşlanma durumlarının tespiti talebinde bulunan sigortalılar ve hak sahipleri için, yürürlükten kaldırılan ilgili sosyal güvenlik mevzuatının 5510 sayılı Yasaya aykırı olmayan hükümlerinin-uygulanacağı, 5. maddesinde sigortalı ve hak sahiplerinin çalışma gücü oranlarının a) Sağlık Bakanlığı eğitim ve araştırma hastaneleri, b) Devlet Üniversitesi, c) Türk Silahli Kuvvetlerine bağlı asker hastaneleri, ç) sigortalıların ikamet ettikleri illerde (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen hastanelerin bulunmaması durumunda Sağlık Bakanlığı tam teşekküllü hastanelerin yetkili olduğu, bildirilmiş, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56. maddesinde ise Kurum Sağlık Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek Sağlık Kulunca inceleneceği bildirilmiştir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de, diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan alınacak rapor ile Yüksek Sağlık Kurulu Kararı arasında sürekli iş göremezlik oranına yönelik görüş ayrılığı bulunduğu takdirde çelişkinin giderilmesi için dosyanın Adli Tıp Genel Kuruluna gönderilerek çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerekir.

Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan alınacak rapor ile Yüksek Sağlık Kurulu Kararı arasında sürekli iş göremezlik oranına yönelik görüş ayrılığı bulunduğu takdirde çelişkinin giderilmesi için dosyanın Adli Tıp Genel Kuruluna gönderilerek çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerekir.

Somut olayda; davacı sigortalının 06.11.2004 tarihli iş kazası sonucunda yaralandığı, olayın SGK tarafından iş kazası olduğunun tespit edildiği, SGK Maluliyet Daire Başkanlığı’nın raporunda davacının sürekli iş göremezlik oranının % 50 olduğunun ve iki yıl sonra kontrol muayenesinin gerektiğinin belirtildiği, SGK Yüksek Sağlık Kurulu Başkanlığı’nın raporunda davacının sürekli iş göremezlik oranının % 50 olduğunun ve iki yıl sonra kontrol muayenesinin gerektiğinin belirtildiği, davacının kaza tarihinden önce sol el bileğinden ameliyat edildiğine ve rahatsızlıkları bulunduğuna dair hastane ve tedavi evraklarının celp edilmesinden sonra davacı sigortalının kaza tarihinden önceki rahatsızlığının meslekte kazanma gücüne etkisi ile iş kazası sonucu oluşan meslekte kazanma gücü kayıp oranının tespit edilmesi için alınan Adli 3. İhtisas Dairesi'nin 31.10.2012 tarihli raporunda davacının kaza öncesi bildirilen arızasına göre sürekli iş göremezlik oranının % 15 olduğu, 06.11.2004 tarihli iş kazası sonucu meydana gelen arızasının iyileşmiş olduğu ve sürekli iş göremezlik oranı bulunmadığının belirtilmesi nedeniyle, sürekli işgöremezlik oranına ilişkin düzenlenen raporlar arasındaki çelişkinin(SGK raporlarındaki kontrol muyane sonucu da sorularak) Adli Tıp Genel Kurulundan davacının kaza tarihindeki önceki rahatsızlığı da değerlendirilmek suretiyle alınacak raporla giderilmesi ile dava konuzu iş kazası nedeniyle davacının sürekli iş göremezlik oranı kesinleştikten sonra çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuksal olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 06.05..2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33626, Karar No: 2021/1793, Tarih: 23.02.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/33626 E.  ,  2021/1793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-f, 168/1, 62, 52, 53/1,2,3.maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşüldü;

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, karara karşı itiraz edilmemesi üzerine 10/09/2009 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde 03/03/2010 tarihinde işlediği kasten yaralama ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından mahkumiyetine ilişkin kararın kesinleşmesiyle yapılan ihbar sonucu dosyanın yeniden ele alınarak hükmün açıklanması üzerine yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın, internet ortamı üzerinden köpek satış ilanı verdiği, ilan üzerinden sanığa ulaşan müştekinin telefonla 600,00-TL karşılığında Dogo Arjantin cinsi bir köpek siparişi verdiği, sanığın ücreti havaleyle göndermesini istediği, müştekinin anlaşılan miktarı sanık ile iştirak halinde olan temyiz dışı sanık ...'nun hesabına havale ettiği, sonrasında köpeğin müştekiye gönderilmediği, sanıklara ulaşılamadığı, bu şekildeki hileli hareketlerle müştekiden haksız menfaat temin ettiği iddia edilen somut olayda; sanık savunmaları, müşteki beyanları, ile diğer deliller ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı nitelikli dolandırıcılık suçuna ilişkin eylemini sabit gören mahkeme kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın, olayla ilgisi ve iştirakinin bulunmadığı, mahkumiyetine yeter delil olmadığı, beraatine hükmedilmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 23/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14880, Karar No: 2011/7019, Tarih: 09.06.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/14880 E.  ,  2011/7019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/06/2009 tarih ve 2009/15-2009/32 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin mutfak eşyaları ve ev aletleri sektöründe dünyanın önde gelen firmalarından biri olduğunu, Fransa’da üretilen ... marka ürünlerin tüm dünyada tüketici tarafından bilinen ve tercih edilen bir marka haline geldiğini, ... markalarının 556 sayılı KHK’nin 7/1 (ı) ve Paris Sözleşmesi’nin 1. mükerrer 6. maddesi gereğince tanınmış marka olduğunu, davalının kötüniyetli olduğunu, davalıya ait 2007/59268 sayılı tescilin baskın unsurunu oluşturan TEFALY ibaresinin müvekkilinin ... ibareli markası ile ayniyet derecesinde benzer olduğunu, davalıya ait TEFALY markasının müvekkilinin marka haklarına tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek, davalı şirket adına 2007 59268 sayı ile tescilli Practical Home Equipment BY TEFALY markasının hükümsüzlüğü ile sicilden terkini, davalı adına kayıtlı www.tefaly.com.tr alan adının terkini, TEFALY markasının hükümsüzlüğünün kesinleşmesini takiben TEFALY markasının www.tefaly.com alan adı veya bu markayı ihtiva eden diğer alan adlarında veya her türlü tanıtım vasıtasında kullanılmasının durdurulması ve önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı taraf davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının 115412 tescil sayılı ... markasının 06.02.1990 tarihinden itibaren 8, 9, 11 ve 21. sınıftaki ürünler için, 143204 tescil sayılı ... markasının 24.08.1993 tarihinden itibaren 7, 8, 9 ve 11. sınıftaki ürünler için tescilli olduğu, davacı markasının tanınmış marka olduğu ve Paris Sözleşmesi kapsamında koruma hükümlerinden faydalanacağı, davacıya ait ... markası ile davaya konu TEFALY markasının görsel açıdan ayniyete varan benzerlik gösterdiği, tüketiciler nezdinde karışıklığa sebebiyet vereceği, davalı şirketin markası bir bütün olarak incelendiğinde markada yer alan “PRACTICAL HOME EQUIPMENTS” (pratik ev aletleri) ibaresinin üzerinde kullanılacağı ürünler bakımından tanımlayıcı bir ibare olduğu, görsel anlamda daha küçük puntolarla ve silik renk tonunda yazılması sebebiyle markanın tüketiciler nezdinde ayırt edici unsurunun TEFALY ibaresi olduğu bu haliyle görsel anlamda tüketiciler nezdinde iltibas riskinin oluşmasının kaçınılmaz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09/06/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4265, Karar No: 2014/15608, Tarih: 02.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/4265 E.  ,  2014/15608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 16/05/2012 gününde 1/1000 ölçekli Uygulama İmar Planı ve 1/5000 ölçekli Nazım imar planı içinde olup olmadığı, içinde ise fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğu, imar planı dahilinde değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, en yakın yerleşim alanına mesafesi,belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2- Hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

3-Değerlendirme tarihi olan 2012 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

4-... yapımı nedeniyle .... dahilinde kamulaştırılan tüm taşınmazları ve dava konusu taşınmazı da gösterir kamulaştırma paftalarının davacı idareden getirtildikten,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.