muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/593, Karar No: 2009/761, Tarih: 13.02.2009

Arsa sahibi davacı, vefatı ile tüm mirasçıları yüklenici kooperatifin, verilen sürelere rağmen sözleşme uyarınca yüklendiği edimini ifa etmediğini ve teslimde temerrüde düştüğünü ileri sürerek sözleşmenin geriye etkili olarak feshini ve 126.320,00 TL gecikme tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

25.01.1984 tarih, 84/3-1 Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince, olayın özelliği ve niteliğinin haklı gösterdiği durumlarda, Türk Medeni Kanunu’nun 2. maddesi hükmü gözetilerek sözleşmenin ileriye etkili sonuç doğuracak şekilde feshine; mahkemece, feshin koşullarının oluştuğunun tespiti durumunda karar verilebilir. İleriye etkili fesihte; yüklenici yaptıklarına karşılık, bedel talep edebileceği gibi, yaptığı inşaat oranında tapudan pay verilmesini de talep edebilir. İleriye etkili fesihte, sözleşmeyi iş sahibi feshetmiş olmasına karşın gerçekleşmiş ise, olumlu zararının yükleniciden tahsilini de isteyebilir. Mahkemece verilecek karar, “birlikte ifa” şeklinde olmalıdır. Buna göre, önce yüklenici arsa sahibinin haklarını ödeyecek, ondan sonra tapu iptâli ve tescili kararı yerine getirilecektir. Sözleşmenin ileriye etkili feshine karar verilmesi gerektiğinde; yüklenicinin işten el çektiği tarih itibariyle yaptığı işin, tüm işe olan oranı tespit edilir. Bulunacak oran, sözleşmede işin tümünün ikmal ve teslimi halinde yükleniciye verilmesi kararlaştırılan bağımsız bölüm ya da arsa payı olarak belirlenen inşaat miktarına uygulanır. Böylece, yükleniciye isabet edecek bağımsız bölüm ve arsa payı saptanır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin “geriye etkili” olarak feshine karar verilmesi durumunda ise Borçlar Kanunu’nun 108. maddesi ve ayrıca aynı Kanunun 61 ve izleyen maddeleri uyarınca taraflar, karşılıklı olarak verdiklerinin iadesini talep etme haklarını elde ederler. Bu durumda mahkemece, dava konusu sözleşmenin geriye etkili olarak feshine karar verilir.

Yukarıda özetle açıklanan hukuksal çerçeve dahilinde somut olaya dönüldüğünde; mahkemece, yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan sözleşmenin ileriye etkili sonuç doğuracak şekilde feshine karar verildiği halde, az yukarıda açıklanan hukuksal ilkelerin gözetilmediği ve dolayısıyla birlikte ifa kuralının uygulanmadığı sonucuna varılmaktadır. Bu sebeple, sözleşmenin feshi hakkındaki mahkeme kararı, HUMK’nın 388 ve 389. maddeleri hükümlerine aykırı olmaktadır.

Yukarıda özetle açıklanan hukuksal çerçeve dahilinde somut olaya dönüldüğünde; mahkemece, yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan sözleşmenin ileriye etkili sonuç doğuracak şekilde feshine karar verildiği halde, az yukarıda açıklanan hukuksal ilkelerin gözetilmediği ve dolayısıyla birlikte ifa kuralının uygulanmadığı sonucuna varılmaktadır. Bu sebeple, sözleşmenin feshi hakkındaki mahkeme kararı, HUMK’nın 388 ve 389. maddeleri hükümlerine aykırı olmaktadır.

Yanlar arasındaki sözleşme konusu işin yasa ve sözleşme hükümlerine; fen ve sanat kurallarına uygun ve ayrıca objektif ölçüler dahilinde iş-arsa sahibinin yararlanabileceği şekilde yüklenici tarafından yapılmış ve eksik ve kusurlu işlerin de niteliği ve derecesi itibariyle, işin kabulüne engel teşkil etmemiş olması durumunda; arsa-iş sahibi, sözleşme konusu işi kabulden kaçınamaz. Çünkü, açıklanan koşulların gerçekleşmesi durumunda eser-işin tamamlanmış olduğu kabul edilir. Somut olayda, yanlar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin ileriye ya da geriye etkili olarak feshi kesinleşmediğine ve yüklenici kooperatifin imalâta devam etmesine engel teşkil eden bir hukuksal sebep bulunmadığına göre; mahkemece, yeniden keşif yapılarak, sözleşme konusu inşaatların arsa sahibi tarafından reddedilemeyecek derecede tamamlanmış olup olmadığının, inşaatların yapım oranının ne olduğunu, eksik ve kusurlar varsa giderim bedellerinin tutarının uzman bilirkişi kuruluna tespit ettirilmesi gerekmektedir. Sözleşme konusu inşaatların tamamlanmış olduğunun tespiti halinde, arsa sahibi davacının fesih davasının reddine; inşaatların %90 ve üzeri oranında yapılmış ve temerrüt koşullarının gerçekleşmiş olması durumunda da yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin ileriye etkili olarak; aksi halde de geriye etkili sonuç doğuracak şekilde feshine karar verilmelidir. Açıklanan bu sebeplerle kararın taraflar yararına bozulması gerekmiştir.

3-Mahkemece, sözleşmenin ileriye etkili olarak feshine karar verildiği halde, davacı arsa sahibinin gerçekleşmiş ise olumlu zarar kapsamında gecikme tazminatının talep ve dava edebileceğinin mahkemece gözetilmemiş olması doğru olmamıştır. Yanlar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin (7.) maddesindeki düzenleme, niteliğince “ceza koşulu” olmayıp “olumlu zarar” kapsamında gecikme tazminatıdır. Yukarıda da açıklandığı üzere, sözleşmenin ileriye etkili sonuç doğuracak şekilde feshine karar verilmesi gerektiğinde ise, dava konusu gecikme tazminatının istenebilir olup olmadığının ve istenebilir ise hak edilen tutarının mahkemece araştırılıp tespiti gerekmektedir. Bu hususlar gözetilmeden, arsa sahibinin gecikme tazminatının tahsili isteminin reddine karar verilmesi doğru değildir. Kararın bu sebeple davacı-k.davalı arsa sahibi yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1.) bendde belirtilen nedenle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2.) bendde gösterilen sebeple kararın taraflar yararına; (3.) bendde açıklanan sebeple de davacı-k.davalı arsa sahibi İdris Niyazi Kıranoğlu mirasçıları yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 13.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/758, Karar No: 2011/1078, Tarih: 26.09.2011

**22. Hukuk Dairesi         2011/758 E.  ,  2011/1078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2009

İş sözleşmesinin geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece  Sosyal Güvenlik kayıtlarına göre fesih tarihi itibariyle işyerinde 20 işçinin çalıştığı  30’un altında işçi çalışması nedeniyle davacının iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi için fesih bildiriminin yapıldığı tarihte işyerinde 30 ve daha fazla işçi çalıştırılması gerekir.  İşverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan işçi sayısı, bu işyerlerinde çalışan işçi sayısına göre belirlenir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta davacının çalışmakta olduğu 1062038034 sigorta sicil sayılı işyerinin ...üniversitesi Sosyal Tesisler Müdürlüğü ... Üniversitesi Gözlem Kamp evi ünvanlı iş yeri olduğu davacının esas itibariyle bu işyerinden 2.11.2004 tarihinden itibaren bildiriminin bulunduğu iş sözleşmesinin  31.7.2009 tarihi itibariyle  sona erdirildiği bu işyerinin ...Yönetim Kurulunun 14.4.2009 tarihli kararı ile ....Üniversitesi Sosyal Tesisler  müdürlüğü  misafirhane  ve tesisi iken Marmara Üniversitesi Döner sermaye İşletmeleri bünyesinde ..... Sosyal Bilimleri Yüksekokulu Uygulama Birimi olarak hizmet vermesinin karalaştırıldığı  davacının

bu yerde 2.11.2004 tarihinden itibaren çalışmakta iken 4.9.2008 tarihinden itibaren yönetici yardımcısı olarak çalışmaya devam ettiği iş sözleşmesinin 31.7.2009 tarihi itibariyle Başbakanlık Personel Daire Başkanlığının Üniversite misafirhanesinde vizeli geçici işçi pozisyonları dışında geçmiş yıllarda işe girmiş ve hala çalışan 16 personelin Bakanlar Kurulu kararı ile yürürlüğe konulan sözleşmeli personel çalıştırılmasına ilişkin esasların geçici 6.maddesinde belirtilen şartlara uymayan 16 personelin sınav şartı aranmaksızın bir defaya mahsus olarak sözlü sınavlarda başarılı olmaları kaydıyla 4-B sözleşmeli personel statüsünde istihdamının yapılıp yapılamayacağının sorulması neticesinde Maliye Bakanlığından talep edilen  vizeye  onay  verilmemesi  nedeniyle  istihdamının   yasa   gereği   mümkün  olmadığı

gerekçesiyle iş sözleşmesi sona erdirilmiştir. Sosyal Güvenlik Kurumunun 28.10.2009 havale tarihli cevabi yazısına göre 1062038 034 sigorta sicil sayılı işyerinden fesih tarihi olan 31.7.2009 tarihi itibariyle çalışan sigortalı sayısının 20 olarak bildirildiği anlaşılmaktadır. Ancak yukarıda sayılan ilkeler doğrultusunda  İşverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan işçi sayısı, bu işyerlerinde çalışan işçi sayısına göre belirlenir.

gerekçesiyle iş sözleşmesi sona erdirilmiştir. Sosyal Güvenlik Kurumunun 28.10.2009 havale tarihli cevabi yazısına göre 1062038 034 sigorta sicil sayılı işyerinden fesih tarihi olan 31.7.2009 tarihi itibariyle çalışan sigortalı sayısının 20 olarak bildirildiği anlaşılmaktadır. Ancak yukarıda sayılan ilkeler doğrultusunda  İşverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan işçi sayısı, bu işyerlerinde çalışan işçi sayısına göre belirlenir.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş; davalı ....Üniversitesi Rektörlüğü bünyesinde aynı iş kolunda faaliyet gösteren başka bir sosyal tesis bulunup bulunmadığı araştırılarak başka sosyal tesislerin bulunduğunun belirlenmesi halinde bu işyerlerinde çalışan işçi sayısının tespit edilerek; 30 işçi sayısı tüm sosyal tesislerde çalışan işçi sayısına göre saptanmalı davacının iş güvencesi kapsamında bulunup bulunmadığı tespit edilmeli, iş güvencesi kapsamında olduğu sonucuna varılması halinde ise işin esasına girilerek sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26/09/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2824, Karar No: 2018/8352, Tarih: 03.07.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/2824 E.  ,  2018/8352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından verilen ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve taktirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

a- Kolluk görevlilerince 13/02/2013 tarihinde düzenlenen olay, yakalama muhafaza altına alma ve teslim tutanağı içeriğine göre suça sürüklenen çocukların şüphe üzerine yakalandıkları, suça sürüklenen çocukların; katılanın herhangi bir müracaatı bulunmadan katılana ait işyerinden ve katılanın iş yeri dışında başka şikayetçilerin işyerlerinden de hırsızlık yaptıklarını ikrar ederek çaldıkları 35 TL'yi ve sakladıkları başka müştekilere ait eşyaları iade ettikleri, katılanın kovuşturma evresinde alınan ifadesinde zararının giderilmediğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında öncelikle katılanın işyerinden çalınan 30 TL 'nin teslim edilip edilmediği kuşkuya yer vermeyecek biçimde tespit edilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 168/1. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediği değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken bu husus açıklığa kavuşturulmadan eksik kovuşturması ile yazılı şekilde karar verilmesi,

b-Şikayetçinin soruşturma evresinde alınan ifadesinde işyerinden 30 TL kadar bozuk para çalındığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 03/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2272, Karar No: 2016/7184, Tarih: 14.04.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/2272 E.  ,  2016/7184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre hükmün; 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dairemizin 11/07/2012 tarih 2012/9570 esas 2012/18466 karar sayılı bozma ilamında da belirtildiği gibi, suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK’nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek, suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK’nın 145. maddesinin uygulanmaması gerektiği halde CMUK’nın 326/son maddesinin yanlış yorumlanarak kazanılmış hak oluşturduğundan bahisle 145. maddesi ile uygulama yapılarak hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 14/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/180, Karar No: 2012/1686, Tarih: 09.02.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/180 E.  ,  2012/1686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına, göre temyiz eden davalının hükmün esasına ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak her ne kadar, satış bedelinden borçlu ...’a isabet eden miktarın alacaklıya olan borcundan dolayı ... İcra Müdürlüğünün 2010/952 Esas sayılı icra dosyasına ödenmesine şeklinde hüküm kurulması ve 492 Sayılı Harçlar Yasası’nın mükerrer 138. maddesinin sonuna eklenen fıkra gereğince 31.12.2009 günlü resmi gazetede yayınlanan Harçlar Yasası’nın Genel Tebliğinin 1 sayılı tarifesinin karar ve ilam harcı bölümünde belirtildiği gibi taşınmazın satış bedeli üzerinden %09,9 (binde 9,9)harç alınması gerekeceği göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde binde 9 harç alınmasına karar verilmesi doğru değil ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılmasında fayda görülmediğinden hüküm fıkrasından satış bedelinden borçlu hissesine düşen kısmın icra dosyasına gönderilmesine ilişkin kısım ile harçla ilgili kısmın çıkarılarak yerine “satış bedeli üzerinden %09,9(binde 9,9) oranında harcın taraflardan hisseleri oranında alınmasına" ibaresinin eklenmek suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 18.40.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 09.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21004, Karar No: 2014/3630, Tarih: 24.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/21004 E.  ,  2014/3630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adana 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :24.04.2013

NUMARASI :Esas no:2011/1110 Karar no:2013/414

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı tarafından; reddedilen boşanma davası, kusur belirlemesi, nafakalar, tazminatlar, vekalet ücreti ve yargılama giderleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı-davalı kadının boşanma davası sonrasında 14.10.2011 tarihinde tarafların davacı-davalı kadının ailesinden habersizce barışıp bir araya geldikleri, bir gece müşterek evde kaldıkları, davacı- davalı kadının ailesinin kayıp ihbarında bulunması ve taraflar arasında çıkan uyuşmazlıklar nedeniyle davacı-davalı kadının ailesinin evine döndüğü anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında bu tarih öncesinde yaşanan olayların her iki tarafça affedildiği en azından hoşgörü ile karşılandığının kabulü gerekir. Fiili ayrılık tek başına boşanma sebebi sayılamayacağı gibi davalı-davacı koca tarafından 14.10.2011 tarihinden karşı boşanma davasının açıldığı tarihe kadarki süreçte davacı-davalı kadından kaynaklanan kusur niteliğinde bir eylemin varlığı da kanıtlanamamıştır. Durum böyle iken davacı-davalı kadının boşanma davasının da reddi gerektiği halde kabulüne karar verilmesi doğru değil ise de bu husus davalı- davacı koca tarafından temyizin kapsamı dışında bırakıldığından bozma sebebi yapılmayıp yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle nafaka yükümlüsünün kusurunun aranmayacağının anlaşılmasına göre davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

3-Yukarıda birinci bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebebiyet veren olaylarda her iki taraf da kusursuzdur. Kusursuz eş aleyhine Türk Medeni kanununun 174/1-2. maddesi uyarınca maddi ve manevi tazminata hükmedilemez. Bu durum nazara alınmadan davacı-davalı kadın yararına maddi ve manevi tazminata hükmolunması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan hükmün yukarıda 3. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.02.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/31456, Karar No: 2015/33491, Tarih: 25.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/31456 E.  ,  2015/33491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 2004 Mayıs ayından 01/05/2014 tarihine kadar asıl iş veren olan İSKİ de temizlik personeli olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, aylık kazancının 1.964,02 TL olduğunu, davalılar arasında asıl iş veren alt iş veren ilişkisinin bulunduğunu, müvekkilinin yıllık iznini kullanmayı talep etmesi üzerine işverenle sorunlar yaşadığını, çeşitli gerekçelerle izin kullandırılmadığını, müvekkilinin BİMER'e şikayette bulunduğunu, bu şikayeti nedeniyle azarlandığını, kendisine iftiralar atıldığı ve yıldırma politikası izlendiğini, ikametine uzak bir yere sürgün edildiğini, buna rağmen burada da müvekkilinin görevini yerine getirdiğini, müvekkilinin yıldırılamaması sonucunda iş akdinin feshedildiğini iddia ederek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı .... vekili; husumet itirazında bulunduklarını davacı ile aralarında herhangi bir iş sözleşmesinin bulunmadığını, davada müvekkil idarenin işveren sıfatının bulunmadığını, bu nedenle işe iade davasının şartları varsa ancak çalıştığı firmaya yönlendirilebileceğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Teknik Güvenlik temizlik Gıda İnş. Taah. San. Tic. Ltd. Şti vekili savunmasında feshin geçerli nedenle yapıldığını, davanın süresinde açılmadığını, İrem Nur Güneş isimli stajyere bir çalışan aracılığı ile arkadaşlık teklif etmesinin ve bu durumdan babasının şikayetçi olmasının feshi geçerli neden olarak gerekli kıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ....OTO İNŞ. TEM. TUR. BİL. YAZ. TİC. VE SAN. LTD. ŞTİ vekili; işe iade davasının yasal süresinde açılmadığını, müvekkil şirket ile Teknik Güvenlik temizlik Gıda İnş. Taah. San. Tic. Ltd. Şti arasında kurulmuş bulunan bir adi ortaklık ile İSKİ' den ihale yolu ile iş alındığını, adi ortaklığa karı dava açılamayacağını, davacının davasının hıksız olduğunu, haksız ve kötüniyetli bir fesih olmadığını, müvekkil şirketten herhangi bir alacağı bulunmadığını, davacının iddialarını ispatlaması gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: