muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13123, Karar No: 2018/2441, Tarih: 05.04.2018

2- Dava, anonim şirket ortaklığının tespiti ve tecili istemine ilişkindir. Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin %11 hissedarı iken 09.04.2002 tarihli inançlı işlem protokolü ile davalı ...’e devredilen hisselerin müvekkiline ait olduğunun tespiti ve müvekkili adına tescilini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı tarafından inançlı işlem protokolü ile davalı ...’e devredilen %11 hissenin 29.11.2010 tarihli sermaye artırımı ile % 5.2’ye düştüğü, davalı ...’in bu durumu davacıya noter marifetiyle ihbar ettiği, dava devam eder iken veya 29.11.2010 tarihinden dava tarihine kadar başkaca bir sermaye artırımı olup olmadığı bilinmediğinden 09.04.2002 tarihli inançlı işlemi içeren protokole sadık kalındığı, bununla birlikte protokolde belirtilen % 11 hissenin davalı şirketin sermaye durumuna nazaran tekabül ettiği oranın davacı adına tespit ve ad defterine işlenmesine karar vermek gerektiği belirtilerek “...Davanın kabulüne, davalı ... Hiz. A.Ş’nin %11 oranında hissesine sahip olan hissedarlığının tespiti ile davacının hissedarlığının ad defterine işlenmesine, (dava tarihi itibariyle yapılan sermaye artırımına nazaran %11'lik hissenin karşılığının davacı adına ad defterine işlenmesine)...” karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK’nin 294 ve devamı (Mülga HUMK 382 ve devamı) maddelerinde hükmün nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca düzenlenmiştir. Yargılamanın açık bir şekilde yapılması, tesis edilen hükmün açıkça belirtilmesi esastır. Bu nedenle hükmün, açık, anlaşılır ve infaz edilebilir şekilde tesis edilmesi gerekmektedir.

Somut uyuşmazlık bakımından mahkemece kurulan hüküm infaza elverişli bir hüküm değildir. Bu itibarla mahkemece, davalı şirketin anasözleşmesi, dava tarihine kadar yapılan sermaye artışlarına dair genel kurul kararları ve diğer şirket kayıtlarının şirketten ve ilgili Ticaret Sicil Müdürlüğünden celbi ile davacının payının dava tarihi itibariyle ulaştığı miktar belirlenip tarafların iddia ve savunmaları nazara alınmak suretiyle infaza elverişli bir hüküm kurulması gerekirken infazda tereddüt uyandıracak şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın davalılar yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalılar yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.630,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 05/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15729, Karar No: 2017/6774, Tarih: 28.02.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/15729 E.  ,  2017/6774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, resmi belgenin düzenlenmesi esnasında yalan beyanda bulunma

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgenin düzenlenmesi esnasında yalan beyanda bulunma suçlarından sanığın beraatına ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, temyiz dışı sanıkları, yetkilisi olduğu işyerinde fiilen çalışmadıkları halde çalışmış gibi göstermek suretiyle nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunmak suçlarını işlediği iddia edildiği olayda; sanığın savunması, katılan beyanı, tanık anlatımları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre sanığın beraatına yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin suçun sübuta erdiğine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20736, Karar No: 2013/16072, Tarih: 13.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/20736 E.  ,  2013/16072 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 179/2, 62, 50. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın nüfus ve sabıka kaydı Uyap ortamından temin edilip dosyaya ilave edildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusurunun bulunmadığına ilişkin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmedilen cezanın seçenek yaptırıma çevrilmesi sırasında, infazı kısıtlar şekilde, sanığın temizlik hizmetlerinde çalıştırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, hüküm 5 fıkrasının son cümlesinden “temizlik işkolunda” ibaresinin çıkarılarak yerine “bir işte” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün, isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1182, Karar No: 2013/5723, Tarih: 26.03.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/1182 E.  ,  2013/5723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, murisi ... ... ile askerlik şubesi kayıtlarında aynı yer nüfusuna kayıtlı sehven soyadı yanlış yazılan ... ...'un aynı kişiler olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava,davacının murisi ... ...’ın Askerlik Şubesi kayıtlarında sehven soyadının yanlış yazılarak kayıtlara ... ... olarak geçtiği, kayıttaki kişilerin aynı olduğundan bahisle Askerlik Şubesi kayıtlarındaki muris soyadının kimliğindeki gibi ... olarak düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece,davanın kabulü ile Askerlik şubesi kayıtlarında ... TC kimlik nolu ... ve ... den olma 1932 doğumlu ... ... olarak askerlik görevini yaptığı belirtilen kişinin Adıyaman ili Gölbaşı ilçesi ... köyü Cilt no : 29 Hane no :45 BSN :7 de nüfusu kayıtlı ... ve ... den olma 01/07/1932 doğumlu ... TC kimlik nolu ... ... olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Askerlik Şubesi kayıtlarının düzeltimine ilşkin davada Askeri Yüksek İdare Mahkemesi görevlidir. Dava Askeri Yüksek İdare Mahkemesi’nin görevine girip adli yargının görevi dışında kaldığından bu konudaki talebin yargı yolu bakımından reddine karar vermek gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1397, Karar No: 2019/2861, Tarih: 10.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1397 E.  ,  2019/2861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Sakarya 3. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 16/11/2017 tarih ve 2017/131-2017/483sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davacı şirket tarafından makine kırılması sigorta poliçesi ile Derya Büro Malzemeleri San. ve Tic. A.Ş. adına sigortalanan makinelerin sigortalının iş yerinde 07.11.2012 tarihinde saat 01.55 'te başlayan elektrik dalgalanması ve kesintisinin 03.57 sıralarına kadar devam etmesi daha sonra davalı şirket sorumluları tarafından enerjinin tekrar sağlanması ile makineler devreye alınırken motorlarının ters dönmesi sonucu rst fazlarının yanlış bağlantı yapılarak elektrik verilmesiyle zarar gördüğünü, bu zarar dolayısıyla sigortalı şirkete poliçe gereği tazminat ödendiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 83.823,00 TL tazminatın sigortalıya ödeme tarihi olan 28.12.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; zarar doğurduğu iddia edilen çalışmanın davalı şirketin Yılmaz Elektrik ve İnşaat Sanayi Tic. Ltd. Şti. ile akdettiği sözleşme kapsamında yüklenici firma tarafından yapıldığını, yüklenici ile müvekkili arasında 18.05.2012 tarihli yer teslim tutanağının imza edildiğini, davanın muhatabının yüklenici firma olduğunu, davalıya husumet düşmediğini, bölgede yapılan çalışmalar sırasında davacının sigortalısından cihaz hasarı meydana geldiğine dair herhangi bir müracaat olmadığını, olay tarihinde enerji akım trafosunun değiştirildiğini, SEDAŞ' ın çalışması nedeniyle bu hasarın meydana geldiğini ispat eden hiç bir somut delilin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacı şirket ile dava dışı Derya Büro Malzemeleri San. Ve Tic. A.Ş arasında makine kırılması sigorta poliçesinin tanzim edildiği, olay tarihinde 01:55 ile 03:57 saatleri arasında elektrik kesintileri ve dalgalanmaların meydana geldiği, saat 03.57 sıralarında arızanın giderilerek fabrikaya yeniden elektrik verildiği ancak bu çalışma sırasında rts fazlarının ters verilmesi sonucunda dava konusu makinelerde hasar meydana geldiği, davacı şirketin hasarı sigortalısına ödediği, bilirkişi raporuna göre SEDAŞ'ın kontrolündeki yüklenicinin yaptığı O.G. Şebekesindeki faz sırası hatası nedeniyle bu zararın meydana geldiği, davacının ödediği tazminat miktarını davalıdan tahsil etmeye rücuen hak sahibi olduğu, davacının sigortalısı Derya Büro Malzm. San. Ve Tic. A.Ş' nin sigortalı olan ve arızalanan dava konusu cihaz ve makinelerinin korunması amacıyla emniyet sistemlerinin bulunmasının gerekmediği, alacağı bir tedbir bulunmadığı ve kusurundan bahsedilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne, 83.823,00 TL tazminatın 28.12.2012 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, makine kırılması sigorta poliçesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece verilen ilk karar Dairemizin 01.12.2016 tarih 2015/15796 Esas 2016/9281 Karar sayılı ilamı ile "...davacının sigortalısı olan şirketin sigortalı olan ve arızalanan dava konusu cihaz ve makinelerinin korunması amacıyla emniyet sistemlerinin bulunması gerekip gerekmediği, böylece sigortalının zararın önlenmesi veya azaltılması yönünde herhangi bir tedbir alıp alamayacağı yönünde bir inceleme yaptırılmamış, davalının sigortalının da alması gereken tedbirleri almadığı yönündeki savunması değerlendirilmemiştir. Bu suretle, davacının sigortalısının hasar gören cihaz ve makinelerdeki dava konusu zararı önleyebilecek ya da azaltabilecek bir tedbir alıp alamayacağı yönünde bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre bir karar verilmek gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş..." gerekçesi ile bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyulmasına karar verilmiş, alınan bilirkişi ek raporunda, olay tarihinde yürürlükte bulunan EPDK Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin dava konusu cihaz ve makinelerin korunması amacı ile iş yerinde emniyet sistemlerinin bulunması hususunda düzenleme içermediğinden dolayı sigortalının herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığı belirtilmiştir. Hükme esas alınan ek bilirkişi raporu bozma ilamı kapsamında herhangi bir tespit ve değerlendirmeye dayalı olmadığı gibi denetime de elverişli değildir. Bu nedenle bozma ilamı gereğince aynı zamanda müktesep hak teşkil eden açıklanan hususlarda bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yukarıda yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 10/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24321, Karar No: 2014/28263, Tarih: 02.10.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/24321 E.  ,  2014/28263 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/160887

MAHKEMESİ : Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/01/2013

NUMARASI : 2012/478 (E) ve 2013/10 (K)

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

03.02.2012 tarihli yapı tatil tutanağında, suça konu binanın belediye mücavir alanı içinde kaldığının belirtilmesi karşısında, TCK'nın 184/4. maddesinin; "Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır" hükmü uyarınca, suça konu yapının belediye mücavir alanında ya da özel imar rejimine tabi yerlerde kalıp kalmadığı kuşkuya yer vermeyecek biçimde saptanarak, mücavir alanda veya özel imar rejimine tabi yerler dışında kaldığı takdirde atılı suçun oluşmayacağı gözetilmeden, eksik kovuşturmayla hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve katılan Manisa Belediye Başkanlığı vekili ile sanık M.. B..'un temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7400, Karar No: 2006/10217, Tarih: 09.05.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/7400 E.  ,  2006/10217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorum İcra Mahkemesi

TARİHİ : 08/02/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayet konusu yapılan haciz tarihi olan 15.09.2005 tarihinin esas alınıp olaya  13.7.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 Sayılı Yasanın 15/son maddesinin uygulanması zorunludur. Bu maddeye göre belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirlerinin haczedilemeyeceği öngörülmüştür. Ayrıca, Belediye Gelirleri Kanunu'nu ve diğer Kanunlarla belediyeye verilen paylar vergi ve resim hükmünde sayıldığından haczi mümkün değildir. Bu maddeye göre haczedilemezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için kamu hizmetinde (fiilen) kullanılması gerekli bulunmaktadır.

Somut olayda,  alacaklı tarafından borçlu belediyeye ait banka hesabında bulunan paralara haciz konulduğu anlaşılmaktadır.Bu hesabın İller Bankası payı ve belediye personeli tarafından yatırılan paralardan oluştuğu anlaşılmaktadır.O halde,Mahkemece belediye personeli tarafından yatırılan paraların niteliğinin Belediyeden sorularak gerektiğinde defter ve kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra anılan paraların niteliği belirlenip  5393 Sayılı Kanunun 15/son maddesi  gözetilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde  hüküm tesisi  isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 09.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9607, Karar No: 2019/4211, Tarih: 30.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/9607 E.  ,  2019/4211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık müdafiinin 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ;

...... sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın 2007 takvim yılında Kapadokya İnşaat Taah. Ltd. Şti.’ye düzenlediği 26 tane faturanın tamamının tek seferde posta yoluyla gönderilmiş olması ve faturaların farklı tarihlerde düzenlendiğine dair bir delil bulunmaması karşısında; eylemin tek suç oluşturduğu gözetilmeden hakkında TCK'nin 43. maddesi gereğince artırım yapılarak fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı; sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı ...... sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından TCK'nin 43. ve 62. maddelerinin uygulanmasıyla ilgili paragrafları çıkarılarak yerine “sanık hakkında TCK’nin 62. maddesi uyarınca cezasının 1/6 oranında indirimle neticeten 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına” cümlesi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık müdafiinin 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2- Sanık müdafiinin 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

... adına düzenlenmiş sahte kimlik ile vergi mükellefiyeti tesis ettiren sanığın 2008 takvim yılında, ...... Kurumsal Dağıtım Ltd. Şti.’ye düzenlediği bir adet faturanın sahte olduğu iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın sahte fatura düzenleme suçunu kabul etmediği, şirketin ticari faaliyetinin gerçek olduğuna dair sanığın yetkilisi olduğu şirketin 04.04.2008 tarihinden sonra adreslerinde bulunmadığı, ancak bu tarihe kadar yaptığı faaliyet ile ilgili olumsuz bir tespit bulunmadığı, suça konu faturanın tarihinin hangi döneme ait olduğunun tespit edilmediği, sanığın 2008 yılında Bs formu vermediği, suça konu faturanın sadece ...... Kurumsal Ltd. Şti. isimli firmanın Ba formunda yer aldığı ve bu şirketle ilgili vergi inceleme raporunun da dosyada bulunmadığı görülmekle; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması için ; suça konu faturayı kullandığı belirtilen ...... Kurumsal Dağıtım Ltd. Şti. hakkında suça konu fatura ile ilgili karşıt inceleme yapılıp yapılmadığının sorularak raporun dosyaya getirtilmesi, şirket yetkilisinin de tanık sıfatıyla dinlenerek faturayı ve faturaya konu malları kimden teslim aldığının, sanığı tanıyıp tanımadığının ve faturaların verilmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, sanığın da suça konu fatura yönünden açıklamalı savunması alınarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Kabule göre de; ...... sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı ...... sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1979, Karar No: 2016/192, Tarih: 18.01.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/1979 E.  ,  2016/192 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesi ile; enerji nakil iletim hattının direklerinin devrilerek tellerinin kopması sonucu 07/09/2012 tarihinde orman yangını meydana geldiğini, orman idaresinin zarar gördüğünü, davalı kurumun sorumlu olduğunu ileri sürerek; 8.272.34 . - TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesi ile; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; Yargı yolu farklılığı nedeniyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine ve mahkemenin görevsizliğine, davacının görevli idari yargı mahkemelerinde ayrı bir dava açmakta muhtariyetine karar verilmiş,hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kusur aranmaksızın sorumluluğun düzenlendiği haller, kusursuz sorumluluk halleri olarak ifade edilmektedir. Doktrinde kusursuz sorumluluk hallerinin olağan sebep sorumluluğu-tehlike sorumluluğu şeklinde ikili ayırıma tabi tutarken, TBK tarafından açıklanan hakkaniyet sorumluluğu-özen (sebep) sorumluluğu-tehlike sorumluluğu şeklinde ayırıma tabi tutulduğu görülmektedir. Denetleme ve gözetimde özen (cura in custodio) gereği, kusur unsur olarak aranmaz. (G.Antalya B.Hukuku Genel Hükümler C.1.2012.İst.sh.533.535.)

Özen sorumluluğuna dayalı kusursuz sorumluluğun düzenlendiği TBK.'nun 69. maddesi gereğince "Bir binanın veya diğer yapı eserlerinin maliki, bunların yapımındaki bozukluklardan veya bakımındaki eksikliklerden doğan zararı gidermekle yükümlüdür." Yine aynı yasanın 71/1. Maddesi gereğince; " Önemli ölçüde tehlike arzeden bir işletmenin faaliyetinden zarar doğduğu takdirde, bu zarardan işletme sahibi ve varsa işleten müteselsilen surumludur." Belirtilen yasal düzenlemeler gereğince, davalı, zararlandırıcı sonucun doğmasına yol açan enerji hattının yapım ve bakım eksikliklerinden kaynaklanan zararlardan sorumludur. Sorumluluktan kurtulmanın olumsuz koşulu ise, zarar ile yapım bozukluğu ve bakım eksikliği arasındaki nedensellik bağının kesilmiş olmasıdır.