muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1555, Karar No: 2016/159, Tarih: 24.02.2016

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1'inci ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4'üncü maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56'ncı maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2'nci maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56'ncı madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2'nci madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

5510 sayılı Kanunun 56.maddesinin uygulanmasında üzerinde durulması gereken bir diğer husus da, maddede yer alan “boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” unsurunun, diğer bir ifade ile boşanılan eşle fiilen birlikte yaşama olgusunun nasıl kanıtlanması gerektiğidir.

5510 sayılı Kanunun 56.maddesinin uygulanmasında üzerinde durulması gereken bir diğer husus da, maddede yer alan “boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” unsurunun, diğer bir ifade ile boşanılan eşle fiilen birlikte yaşama olgusunun nasıl kanıtlanması gerektiğidir.

Bilindiği üzere, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun “İspat yükü” başlıklı 6.maddesinde, kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her birinin, hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlü olduğu belirtilmiş olup, ispat yükünün kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi yararına hak çıkaran tarafa ait olduğu, yasal bir karineye dayanan tarafın, sadece karinenin tarafını oluşturan vakıaya ilişkin ispat yükü altında olduğu, kanunda öngörülen istisnalar dışında, karşı tarafın yasal karinenin aksini ispat edebileceği kabul edilmektedir.

Uyuşmazlığın çözümü açısından özellikle belirtilmelidir ki, 5510 sayılı Kanunun 59 ve 100.maddeleri uyarınca Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından tutulan tutanaklar aksi kanıtlanıncaya kadar geçerlidir, diğer bir anlatımla; yetkili kişilerce düzenlenen ve tarafların ihtirazi kayıt koymaksızın imzaladığı tutanaklar aksi kanıtlanıncaya kadar geçerli olup, aksi ancak yazılı delille kanıtlanabilir.

Ne var ki, aksi kanıtlanıncaya kadar geçerli olan tutanaklar ile ifade edilen tutanaklar: Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından belgelere dayalı olarak düzenlenmiş olanlar ile belgeye dayalı olmamakla birlikte düzenlenmesinde hazır bulunan işveren, işçi veya üçüncü kişi beyanları uyarınca düzenlenerek doğruluğu ilgili kişilerin imzaları ile tasdik edilen ve imza inkârına konu olmayan tutanaklardır.

Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından yapılan incelemelere dayalı tutanakların değerlendirildiği ve varılan sonucun yazıya geçirildiği raporların, sadece memur veya müfettiş tarafından düzenlenmiş olmaları, anılan raporların 4857 sayılı İş Kanunu’nun 92/son maddesi ile 5510 sayılı Kanunun 59 ve 100.maddeleri kapsamında aksinin yazılı delille kanıtlanması gereken belgeler olarak kabulleri için yeterli değildir.

Buna göre, özellikle, rapor veya ekli tutanaklarda imzası bulunmayanlar yönünden, söz konusu tutanakların aksinin yazılı delille kanıtlanması yükümünden söz etmek mümkün değildir.

Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları ve iş müfettişi raporlarının, rapora dayanak alınan tutanaklar ile birlikte değerlendirilmesi ve ancak belirtilen nitelikteki ekli tutanakların anılan Kanun kapsamında aksi sabit oluncaya kadar geçerli belge olduğunun kabulü, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 92/son maddesinin açık hükmü karşısında zorunludur. (HGK 26.06.2013 tarih, 2013/10-27-878)

Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları ve iş müfettişi raporlarının, rapora dayanak alınan tutanaklar ile birlikte değerlendirilmesi ve ancak belirtilen nitelikteki ekli tutanakların anılan Kanun kapsamında aksi sabit oluncaya kadar geçerli belge olduğunun kabulü, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 92/son maddesinin açık hükmü karşısında zorunludur. (HGK 26.06.2013 tarih, 2013/10-27-878)

Sonuç olarak, 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Dosya içerisindeki SGK müfettiş raporundan, tanık beyanlarından, site yönetiminden davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşadıkları, boşanmadan sonra eşin aynı sitede yöneticilik yapmaya davam ettiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle mahkemece verilen hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere özellikle, tanık beyanları arasındaki çelişki giderilmeli, sitede oturan diğer sakinler resen tespit edilerek bilgisine başvurulmalı, boşanılan eşin yöneticilik yaptığı süre ve tutanaklar değerlendirilmeli böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı-karşı davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

##########

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, özellikle; Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 12.03.2014 gün ve 2013/21-614 E., 2014/277 K. sayılı ilamında da aynı ilkelerin kabul edilmiş olmasına göre Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı/davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 24.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21642, Karar No: 2017/13363, Tarih: 31.10.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/21642 E.  ,  2017/13363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de; Alacaklı tarafından borçlu hakkında bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan icra takibine ilişkin örnek 10 ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun icra mahkemesine başvurarak; sair şikayetlerinin yanı sıra zamanaşımı ve imza itirazında bulunduğu, mahkemece; 15.10.2015 tarihli celsede taraflarca takip edilmeyen dosyanın HMK'nun 150. maddesi gereğince işlemden kaldırılmasına, daha sonra da üç aylık yasal süre içinde yenilenmeyen davanın 18.01.2016 tarihinde açılmamış sayılmasına karar verildiği görülmektedir.Borçlunun icra mahkemesine başvurusunda, zamanaşımı ve imza itirazı dışında ileri sürdüğü hususlar, İİK'nun 16. maddesi kapsamında şikayet olup, HMK anlamında bir dava değildir. Şikayette yargılama usulü ise İİK'nun 18. maddesindeki hükümlere tâbidir.İİK'nun 18. maddesinin 3. fıkrası; “Aksine hüküm bulunmayan hallerde icra mahkemesi, şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılmasını uygun gördüğü takdirde ilgilileri en kısa zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir” hükmünü içermektedir.Bu durumda, borçlu geçerli bir mazeret bildirmemiş ve duruşmaya gelmemiş olsa dahi, şikayet niteliğindeki hususlar yönünden, HMK'nun 150/1. maddesine göre dosyanın işlemden kaldırılmasına ve sonuçta aynı maddenin 5. fıkrası uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilemez.

O halde mahkemece, zamanaşımı ve imza itirazı yönünden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi yerinde ise de, dilekçesinde ileri sürdüğü şikayet niteliğindeki hususlar yönünden İİK'nun 18/3. maddesine göre, taraflar gelmeseler bile şikayetin esası yönünden inceleme yapılıp şikayetin sonuçlandırılması gerekirken, şikayeti de kapsar şekilde HMK'nun 150. maddesine göre davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetsizdir.SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2963, Karar No: 2012/11123, Tarih: 20.12.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/2963 E.  ,  2012/11123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacılar ...ve ...'in dayanağı 02.04.1996 tarih 1 numaralı tapu kaydı ile 10.02.1983 tarih 5 ve 9 numaralı tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren iktisap sebeplerini de gösterir şekilde (ve ayrıca okunaklı olacak biçimde) tüm tedavüllerinin, oluşum belgelerinin ve varsa haritalarının Mahalli Tapu Müdürlüğünden (Eski yazı tapu kayıtları varsa Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından) ayrı ayrı sorulup getirtilmesi,

2- Davacılar ... ve arkadaşlarının dayanağı tapuların tesisine esas olan T.sani 305 tarih 7 ve 8 numaralı tapu kayıtlarının iktisap sebeplerini de gösterir şekilde (ve ayrıca okunaklı olacak biçimde) tüm tedavüllerinin, oluşum belgelerinin ve varsa haritalarının Mahalli Tapu Müdürlüğünden (Eski yazı tapu kayıtları varsa Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından) ayrı ayrı sorulup getirtilmesi,

3- 02.04.1996 tarih 1, 10.02.1983 tarih 5 ve 9 numaralı tapu kayıtları ile T.sani 305 tarih 7 ve 8 numaralı tapu kayıtlarının tedavülleri sonucu oluşan tüm tapu kayıtlarının kadastro sırasında revizyon görüp görmediğinin mercilerinden sorulması, revizyon gördüyse revizyon gördüğü taşınmazlara ait kesinleşme durumunu gösterir şekilde onaylı kadastro tutanak örneklerinin ve tutanakları kesinleşmiş ise tapu kayıtlarının getirtilmesi,

4- Davacı ...'in dayanağı cilt: 180, sahife: 69, sıra: 25 numaralı tapu kaydının revizyon gördüğü bildirilen 126 ada 4 parsel sayılı taşınmazın kesinleşme durumunu gösterir şekilde kadastro tespit tutanağının onaylı örneğinin, varsa tespit dayanağı belgelerinin (tüm tesis ve tedavülleri ile birlikte), tutanak kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kaydının, tapu kaydı hükmen oluşmuşsa ilgili mahkeme kararının onaylı örneklerinin getirtilerek dosya içerisine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/847, Karar No: 2011/1709, Tarih: 28.03.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/847 E.  ,  2011/1709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken krediyi sağlamak amacıyla dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik, özel belgede sahtecilik,

HÜKÜM : a.TCK 158/1-j-son, 43/1,52,62,52/4,53/1-2,58/7 mad göre 4 yıl 2 ay hp ve 44.250 YTL apc

Hükmolunan cezanın süresine ve nev'ine göre koşulları oluşmadığından, sanık müdafiinin incelemenin duruşmalı yapılması isteminin, 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUY.nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü;

1-)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen “dolandırıcılık” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin, pişmanlık duyarak suçunu ikrar eden sanığa alt sınırdan uzaklaşılarak fazla ceza verilmesinin, lehe olan tüm hükümlerin uygulanmamasının yerinde olmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün ONANMASINA,

2-)Sanık ve müdafiinin, “resmi belgede sahtecilik” ve “özel belgede sahtecilik” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyizlerine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

...ve ... sahte kimliklerini temin eden sanığın 25.05.2009 tarihinde ... kimliği ile Denizbank Kadıköy şubesine, 28.05.2009 tarihinde ... kimliği ile Denizbank Moda şubesine, aynı gün ... kimliği ile Denizbank Kızıltoprak şubesine giderek bireysel kredi talebinde

...ve ... sahte kimliklerini temin eden sanığın 25.05.2009 tarihinde ... kimliği ile Denizbank Kadıköy şubesine, 28.05.2009 tarihinde ... kimliği ile Denizbank Moda şubesine, aynı gün ... kimliği ile Denizbank Kızıltoprak şubesine giderek bireysel kredi talebinde

bulunduğu, her üç şubede de bireysel kredi sözleşmesi, ödeme tablosu, temel bankacılık hizmet sözleşmesi, bilgi formu, teslim tutanağı gibi özel belgeleri imzaladığı, Moda ve Kadıköy şubelerine başvuruda bulunurken kullandığı nüfus cüzdanları asıllarının ele geçirilemediği, ancak 28.05.2009 günü saat 18.00'de Denizbank moda şubesinde yakalandığında üzerinden ... adına düzenlenmiş nüfus cüzdanı aslının ele geçirildiği anlaşılmakla, adına sahte nüfus cüzdanı temin edilen ..., ... ve ...’ın gerçek kişiler mi?, yoksa hayali kişiler mi? oldukları araştırılıp, hayali kişiler olduklarının anlaşılması halinde, katılan ...’ın üç şubesinde, kısa sürelerle resmi belge niteliğindeki sahte nüfus cüzdanını kullanarak sahte özel belgeler düzenleyen sanığın eyleminin kül halinde zincirleme şekilde işlenen resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağından TCK.nun 204/1 ve 43. maddeleri ile hüküm kurulması gerekeceği, aksi takdirde kabule uygun olarak katılan bankanın Moda şubesinde sahte nüfus cüzdanının kullanarak aynı anda sahte özel belgeler düzenlemek eyleminden TCK:nun 204/1 maddesinin uygulanması, Kadıköy ve Kızıltoprak şubelerinde düzenlenen özel belgeler nedeniyle de TCK.nun 207/1 maddesinin iki kez uygulanması suretiyle hüküm kurulması gerekeceği gözetilmeden, eksik soruşturmayla yazılı şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUY.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1320, Karar No: 2018/4386, Tarih: 28.06.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/1320 E.  ,  2018/4386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., ... Köyü çalışma alanında bulunan ve yapılan kadastro sırasında tespit harici bırakıldığını iddia ettiği taşınmazın bir bölümü hakkında tapu kaydı, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle, 17.4.2015 tarihinde dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile dosyaya sunulan 28.04.2015 tarihli bilirkişi raporuna göre 25.03.1981 tarih ve 2 sıra numaralı ... İlçesi ... Köyü ... Mevkiine ait karar ekinde bir sureti sunulan tapu kaydına göre güney hududu olan ... (...) raporda belirtilen (C2), (D2), (E2), (G2) ve (H2) ile gösterilen sınırdan itibaren başladığının ve tapunun zeminde kullanılan bilirkişi raporunda (A), (B), (C), (C1), (D), (D1), (E), (E1), (F), (G), (G1), (H) ve (H1) ile gösterilen miktara itibar edilerek tapu kaydının miktarının tashihi ile 43.055,40 metrekare olarak düzeltilmesine, tapu kaydı kapsamında kalan yerin zeminde ayrı ayrı kullanılması nedeniyle (H) ve (H1) harfi ile gösterilen 3.758,35 metrekare yerin ... İlçesi ... Mahallesi son parsel numarası verilmek suretiyle Mustafa oğlu TC 46738649074 numaralı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; dava konusu taşınmazın öncesinin muris ... 'e ait iken bu şahsın 24.09.1995 yılında vefatı ile taşınmazın mirasçılarına kaldığı ... hissesinin mirasçılarından ... ve ...’e intikal eden ve davacıya yaklaşık olarak 20 yıl kadar önce satışı yapılan 5.106,24 metrekarelik kısmın 28.04.2015 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen (C2), (D2), (E2), (G2) ve (H2) ile gösterilen dağ sınırına kadar olan ve zeminde kullanılan yer olduğu, tapu kaydının kapsamı konusunda bilirkişi raporunda (A), (B), (C), (C1), (D), (D1), (E), (E1), (F), (G), (G1), (H) ve (H1) ile gösterilen miktara itibar edildiği gerekçeleri ile yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Davacı vekili; dava dilekçesi ile, tapu kaydına ve zilyetliğe dayanmış, dava konusu taşınmazın davacı tarafından imar-ihya edildiği iddiasında bulunmuş, ada ve parsel numarası verilmediği için taşınmazın yeni tapuda karşılığının bulunmadığını belirterek, dava konusu taşınmaz bölümünün davacı adına tescilini talep etmiştir. Dava 4721 sayılı TMK'nın 713/1. maddesi uyarınca açılan tescil davasıdır. Bu nitelikteki davaların, aynı Kanun'un 713/3. maddesi uyarınca yasal hasım konumunda olan Hazine ve ilgili Kamu Tüzel Kişiliğine birlikte yöneltilmesi zorunludur. Somut olayda dava, hasımsız olarak açılmış, karar sureti bilgi amaçlı olarak Hazine'ye tebliğ edilmiştir. Hal böyle olunca, Mahkemece öncelikle davacıya TMK'nın 713/3. maddesi gereği Hazine ile ilgili kamu tüzel kişiliği olması nedeni ile ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile ... Belediye Başkanlığı'nı davaya dahil etmesi için yöntemince süre ve imkan tanınıp taraf teşkili sağlanmalı, bundan sonra tarafların savunma ve delilleri birlikte değerlendirilerek bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususun göz ardı edilmesi isabetsiz olup, Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 28.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3219, Karar No: 2013/23364, Tarih: 10.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/3219 E.  ,  2013/23364 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Tebliğname düşünce : Bozma

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

10.12.2009 saat 18.30 sıralarında 16 yaşındaki mağdurun arkadaşı ile sokakta sohbet ederken katılanın arkasından, plakası 16 E 0043 olan beyaz bir otonun çarptığı ve olay yerinden kaçtığının beyan edildiği katılanın 2.derecede kırık oluşacak şekilde yaralandığı yargılama esnasında katılan ile olay esnasında birlikte olan kişilerin dinlenmediği anlaşılmakla mağdur ve yanında olduğu ifade edilen mağdurun arkadaşlarının da kimlikleri tespit edilip tanık sıfatı ile dinlenildikten sonra hüküm tesisi gerekirken, belirtilen hususlar yerine getirilmeden, yeterli araştırma yapılmaksızın sanık hakkında her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden bahisle beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.