muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7617, Karar No: 2016/7497, Tarih: 04.10.2016

... Belediye Başkanlığınca temyiz edilmiştir. Mahkemece, davalı Hazinenin temyiz istemi yasal temyiz süresinin geçtiği gerekçesiyle, Diyarbakır Büyükşehir Belediye Başkanlığının ve Kayapınar Belediye Başkanlığının temyiz itirazları ise davada taraf sıfatları olmadığı gerekçesiyle ayrı ayrı verilen ek kararla reddedilmiş; bu kez davalı Hazine vekili, Belediye Başkanlığı vekili ve ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından ek kararlar temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararlarda yazılı gerektirici nedenlere göre ... Belediye Başkanlığının 12.10.2015 tarihli, .... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın ise 05.10.2005 tarihli ek kararlara ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı Hazine vekillerinin ek karara yönelik temyiz itirazlarına gelince; adı geçenlerce, her ne kadar mahkemenin gerekçeli kararı 20.07.2015 tarihinde .... Muhakemat Müdürlüğünde memur ...'a tebliğ edilmiş ise de adı geçen memurun tebligatı alma yetkisi bulunmaması nedeniyle Hazine aleyhindeki hükmün 16.09.2015 tarihinde öğrenildiği gerekçesiyle hüküm temyiz edilmiştir.

Mahkemece 10.6.2015 tarihli gerekçeli kararın taraflara en son 28.7.2015 tarihinde tebliğ edildiği ve ilgililerce yasal yollara başvurulmadığından 13.08.2015 tarihinde kararın kesinleştiği gerekçesi ile; reddedilmiştir. Ne var ki, tebligatın geçerli olabilmesi için yetkili kişiye yapılmış olması zorunludur. Dosya kapsamından Hazine adına kendisine tebligat yapılan ...'ın V.H.K.İ ünvanlı memur olup, vekil ile temsil edilen Hazine adına tebligatı almaya yetkili olmadığı bu nedenle de tebligatın geçersiz olduğu anlaşıldığına göre Hazinenin öğrenme ile hükmü temyizi süresinde olduğundan mahkemenin, Hazinenin temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin 10.06.2015 tarihli ek kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

Hazinenin asıl hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince; Dava kadastro tespitine itiraza ilişkindir. Çekişmeli taşınmazların mera niteliği ile sınırlandırıldığı anlaşılmaktadır. Diğer bir anlatımla mera niteliği ile tespit gören taşınmazların mülkiyeti Hazineye, kullanım hakkı bulunduğu tüzel kişiliğe ait olup davanın taşınmazın bulunduğu Köy ya da Belediye Tüzel Kişiliği hasım gösterilmek suretiyle açılması zorunludur. Dava Hazine yanında ... ve ... Köyleri aleyhine açılmıştır. Ne var ki, Dava tarihinden önce 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun gereğince çekişmeli taşınmazların bulunduğu ... Büyükşehir Belediyesinin sınırları il mülki sınırları olarak belirlendiği, Büyükşehir Belediyesi olan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırıldığı, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmış olduğuna göre davada köyün taraf sıfatı bulunmayacağı gibi, Büyükşehir Belediyesinin de taraf olması zorunludur. O halde öncelikle davacılarca Hazinenin yanında ... Büyükşehir Belediyesi ile ... Belediyesinin de taraf gösterilmesi sağlanmalı, bu yolla taraf teşkili tamamlanmalı, bundan sonra tarafların iddia ve savunmaları değerlendirilerek işin esası hakkında hüküm kurulmalıdır. Mahkemece bu yönün göz ardı edilmesi isabetsiz olduğu gibi, gerekçeli karar başlığında Hazine yanında mahalle muhtarlıklarının tüzel kişiliği bulunmamasına rağmen ... Mahallesi Muhtarlığının davalı olarak gösterilmesi de isabetsiz olup, davalı Hazinenin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle, hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, Yargıtay duruşması için belirlenen 1.350,00 TL vekalet ücretinin aleyhine temyiz olunan taraftan alınarak, kendisini vekil ile temsil ettiren Hazineye verilmesine, .... Belediye Başkanlığı ve .... Büyükşehir Belediye Başakanlığınca yatırılan temyiz harçlarının kendilerine iadesine, 04.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/29493, Karar No: 2012/14859, Tarih: 03.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/29493 E.  ,  2012/14859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İstanbul 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;   İ.İ.K.’nun 82/12. maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin  haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan, ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez. Takip hukuku bakımından asıl olan borcun ödenmesi olup borçlunun haline münasip evin değerinin tespiti yapılırken, halihazırda oturduğu semtin dışında, daha mütevazi semtlerde de edinebileceği bir konutun değerinin de esas alınması gerekir.

Somut olayda mahkemece mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda taşınmazın 225.000 TL. edeceği ve borçlunun aynı yer veya benzer bir yerde alacağı dairenin fiyatının da 200.000-250.000 TL mertebesinde olacağı bildirilmiştir.    Mahkemece yapılacak iş, bilirkişiden ek rapor alınarak taşınmazın bulunduğu yerden başka yerlerde de daha mütevazi semtlerde borçlunun haline münasip evi alabileceği değerin tespiti, borçlu ile birlikte yaşayan kimselerin kanunen bakmakla yükümlü olduğu kimselerden olup olmadığı, ilaveten bunların da gelir durumlarının araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir. Bu itibarla eksik inceleme ve yetersiz rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 03/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3010, Karar No: 2016/1091, Tarih: 01.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/3010 E.  ,  2016/1091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararının İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddi ile Hakem Heyeti Kararının düzeltilmesine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalı abonenin elektrik faturasına yansıyan kayıp-kaçak bedelinin iadesine yönelik ... Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 27.04.2012 tarih ve 2012/319 K. sayılı kararının iptalini talep etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın reddi ile hakem heyeti kararının düzeltilmesine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Davacı vekilinin temyiz itirazlarınn incelenmesinde;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle Hukuk Genel Kurulunun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.- 2014/679 K. sayılı kararı doğrultusunda yerleşmiş ve kararlılık kazanmış Dairemiz uygulamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine,

2-Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mahkemece hüküm fıkrasında ''Davanın mahiyeti gereği ... Tüketici Hakem Heyeti evrakında miktar tespit edilemediğinden davalı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına'' karar verilmiştir.

HMK'nun 323/1-g maddesine göre, vekil ile takip edilen davalarda kanun gereğince takdir edilecek vekalet ücreti yargılama giderlerinden sayılmaktadır. Aynı kanunun 326/1 maddesine göre ise, kanunda yazılı haller dışında yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği belirtilmiştir.

Buna göre, davada kendisini vekil ile temsil ettiren ve lehine hüküm kurulan davalı yararına vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, mahkemece yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde vekalet ücreti takdir edilmemesi usul ve yasaya aykırı ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile; hüküm fıkrasının üçüncü bendinde yer alan ''Davanın mahiyeti gereği .... Tüketici Hakem Heyeti evrakında miktar tespit edilemediğinden davalı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına'' cümlesinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine ''Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 750 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine'' cümlesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7625, Karar No: 2017/7929, Tarih: 30.05.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/7625 E.  ,  2017/7929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

... A R A R

Davacı 3. kişi vekili, müvekkili şirketin taşeron olarak faaliyette bulunduğu şantiyede bulunan 591 adet teleskopik dikme direk ile 819 adet döşeme panosunun 11/07/2014 tarihinde haczedilip muhafaza altına alındığını, haciz sırasında davacı şirket yetkilisinin istihkak iddiasında bulunduğunu, davacının dosya borçlusuna taahhüt ile iş yapan bir inşaat firması olduğunu, haczedilen malların dava dışı Yapelsan şirketine ait olup, müvekkili şirketin kiracı sıfatı ile zilyedi olduğunu, malların borçluya ait olmadığını bildirerek istihkak davasının kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, İİK'nun 97/a maddesinde belirtilen mülkiyet karinesinin aksinin ispatının iddia eden kişiye düştüğünü, bu nedenle hacze konu mallar borçlu elinde olduğundan, bunların borçluya ait olduğunun kabul edilmesi gerektiğini, bunun aksinin ispatının iddia edene düştüğünü, dosyaya sunulan fatura ve diğer belgelerin kabulünün mümkün olmadığını, ayrıca haczedilen taşınır malların ayırt edici nitelikte özelliklerinin bulunmadığını, misli nitelikte taşınır olduklarını, faturalarda eşyaların ayırt edici özellikleri yer almadığından davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, bilirkişi raporuna göre davacı 3. kişinin mahcuz malları dava dışı...firmasından yazılı sözleşmeler ile kiraladığı, kira ödemelerinin ticari defterlerinde kayıtlı olduğu, davacının malların kiracısı olduğunu kanıtladığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3. kişinin İİK'nun 96. maddesine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir. Davacı, 3. kişi mahcuz malları dava dışı......irmasından yazılı sözleşmeler ile kiraladığını beyan ederek kiracılık sıfatına dayalı olarak istihkak iddiasında bulunmuştur.

İİK'nun 96/1. maddesinde, 3.kişinin haczedilen mal ve hak üzerinde mülkiyet veya rehin hakkına dayanarak istihkak davası açabileceği öngörülmüştür. Gerek doktrinde ve gerekse Yargıtay uygulamasında “mülkiyet ve rehin hakları” sözcüklerinin sınırlandırıcı anlam taşımadığı, ayrıca sınırlı ayni haklara, tapuya şerh verilmiş kişisel haklara, hapis hakkına, mülkiyeti muhafaza sözleşmesine, intifa hakkına dayanarak da istihkak davası açılabileceği kabul edilmektedir.

İİK'nun 96/1. maddesinde, 3.kişinin haczedilen mal ve hak üzerinde mülkiyet veya rehin hakkına dayanarak istihkak davası açabileceği öngörülmüştür. Gerek doktrinde ve gerekse Yargıtay uygulamasında “mülkiyet ve rehin hakları” sözcüklerinin sınırlandırıcı anlam taşımadığı, ayrıca sınırlı ayni haklara, tapuya şerh verilmiş kişisel haklara, hapis hakkına, mülkiyeti muhafaza sözleşmesine, intifa hakkına dayanarak da istihkak davası açılabileceği kabul edilmektedir.

Ancak somut olayda, davacı yukarıda yazılı haklara değil, yalnızca kiracılık sıfatına dayanmıştır. Davacının sunduğu kira sözleşmesi adi nitelikte olup, kural olarak kiracının istihkak davası açma hakkı yoktur. Adi kira sözleşmesinde borç sadece taraflar yönünden sonuç doğurur. Diğer bir deyişle borç ilişkisinden kaynaklanan şahsi haklar sözleşmenin tarafı olmayan kişilere karşı ileri sürülemez. Bu durumda, davacı 3.kişinin davacı sıfatı (aktif husumet ehliyeti) olmadığından davanın reddi gerekirken, davanın esasına girilerek kabulü usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca hükmün BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 30.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11800, Karar No: 2018/7152, Tarih: 24.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/11800 E.  ,  2018/7152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, suç tarihinde sanıklardan ...‘ın Ergani Esnaf ve Sanatkarlar Odası Başkanı, sanıklar ..., ..., ... ve ...' ın yönetim kurulu üyeleri, sanık ...‘in işçi statüsünde oda çalışanı oldukları, sanıkların görev yaptıkları süre zarfında 06.11.2005 tarihli genel kurul toplantısı öncesi 5362 Sayılı Esnaf ve Sanatkarlar Meslek Kuruluşları Kanunu‘nun 7. maddesinin (a) ve (c) fıkralarında belirtilen şartlara aykırı olarak 144 kişiyi üye olarak kaydettikleri, usulüne uygun olmayan üye kayıtlarını esas alarak oluşturdukları hazirun cetveli ile bu kişilerin başkanlık seçiminde oy kullanmalarının sağlandığı, bu şekilde sanıkların sahte üye kaydı ve bu kayıtlara dayanarak sahte hazirun cetveli düzenlemek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediklerinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanıkların savunmalarında üye kayıtlarının gerçeğe uygun olarak yapıldığını beyan ederek suçlamaları kabul etmemeleri, dosya içerisinde sahte olarak üye kaydığı yapıldığı iddia edilen kişilere ait üye kayıt dosyaları ve kayda dayanak teşkil eden bilgi ve belgelerin mevcut bulunmadığı, Ergani İlçe Emniyet Müdürlüğü tarafından düzenlenen tutanak içeriklerine göre üye kayıtlarının sahte olduğu yönünde iddialar bulunan 144 kişiden yalnızca 35 tanesi hakkında araştırma yapıldığının ve bunlardan 19 tanesi hakkındaki mesleki faaliyetlerine ilişkin tespitler ile oda kayıtları arasında uyumsuzluk bulunduğu belirlenmesine karşın, diğer kişiler hakkında bu yönde herhangi bir araştırma yapılmadığı, tespit yapılan 19 kişinin olayla ilgili olarak beyanlarına başvurulmadığı, mesleki faaliyetleri itibariyle usulsüz olarak esnaf ve sanatkarlar odası üyesi yapılan kişilerin, bu niteliklere sahip olup olmadıkları yönünde oda kayıt tarihleri de esas alınmak suretiyle ilgili Sosyal Güvenlik Müdürlükleri ve Vergi Dairesi Başkanlıkları nezdinde herhangi bir araştırma yapılmayarak kolluk tutanakları ile yetinildiği tespit edilmekle, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; öncelikle üye kayıtlarının sahte olduğu yönünden iddialar bulunan kişilere ait üye kayıt dosyaları ve kayda dayanak teşkil eden bilgi ve belgelerin Ergani Esnaf ve Sanatkarlar Odası Başkanlığından temin edilerek incelenmesi, sahte olarak odaya kaydı yapılan kişiler hakkında kayıt tarihleri itibariyle kayıtlarda belirtilen mesleki faaliyetlerini yerine getirip getirmedikleri hususlarının ilgili Sosyal Güvenlik Müdürlükleri ve Vergi Dairesi Başkanlıkları nezdinde kapsamlı olarak araştırılması, mesleki faaliyetlerine ilişkin tespitler ile oda kayıtları arasında uyumsuzluk bulunduğu belirlenen 19 kişinin tanık olarak mahkemeye celbi ile olayla ilgili olarak ayrıntılı şekilde beyanlarına başvurulmasından sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,

2-Kabule göre de;

a)5237 sayılı TCK'nin 40/2. maddesine göre; özgü suçlarda, ancak özel faillik niteliğini taşıyan kişilerin fail olabileceği, bu suçların işlenişine iştirak eden diğer kişilerin ise azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulacağı gözetilmeden, Ergani Esnaf ve Sanatkarlar Odasında işçi statüsünde görev yapan sanık ...'in kamu görevlisi olarak kabul edilen diğer sanıkların eylemlerine, TCK'nin 37/1. maddesi delaletiyle iştirak ettiği belirtilerek karar verilmesi,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21212, Karar No: 2013/605, Tarih: 15.01.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/21212 E.  ,  2013/605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, kiracı olarak oturduğu meskene su abonesi olabilmek için davalı su idaresine müracaat ettiğini, ancak davalının kendisinden abonelik tesisi için kanal katılım ve şebeke hisse bedeli istendiğini, oysa ki dairenin iskan ruhsatının bulunduğu gibi davalının iskandan sonra bu yönde herhangi bir hizmette vermediğini, bu nedenle kendisinden kanal katılım ve şebeke hisse bedeli istenemeyeceğini ileri sürerek kanal katılım ve şebeke hisse bedeli olarak talep edilen miktardan dolayı borçlu olmadığının tespitini,aksinin kabulü halinde ise ödemesi gereken miktarın belirlenmesini istemiştir.

Davalı, davacının abone olmak istemesi nedeniyle kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden sorumlu olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosyaya celbedilen tapu kaydı ve kira sözleşmesine göre, taşınmazın malikinin dava dışı ... olduğu, davacının da bu taşınmazda kiracı sıfatıyla oturduğu, kanal katılım ve şebeke hissesi bedelinin yasal yükümlüsünün ilk malik olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, yapı kullanma izin belgesi bulunan davacının oturduğu 2 no.lu konuta kanal katılım ve şebeke hissesi alınmaksızın (abonelik giderleri davacıya ait olmak üzere) su aboneliği tesisine, kanal katılım ve şebeke hissesi bedeli olarak 2.900,00 TL den borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, eldeki davada koşulların oluşmaması nedeniyle kendisinden kanal katılım ve şebeke bedeli alınmaksızın abonelik tesis edilmesi gerektiğini ileri sürmüş, davalı ise, 2012/21212-2013/605

davacının bu bedeli ödemesi gerektiğini savunmuş, mahkemece, kanal katılım bedelinin yükümlüsünün ilk malik olduğu, davacının kiracı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Davada çözümlenmesi gereken öncelikli sorun, malik olmayan ve ancak abone olmak isteyen kiracının kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden sorumlu olup olmadığı hususudur.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun 87-88. Maddelerine göre "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, kanalizasyon ve su tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır.

ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 5.maddesine göre;... ile bir hizmet sözleşmesi yapan gerçek veya tüzel kişilere abone adı verilir.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun 87-88. Maddelerine göre "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, kanalizasyon ve su tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır.

ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 5.maddesine göre;... ile bir hizmet sözleşmesi yapan gerçek veya tüzel kişilere abone adı verilir.

Az yukarıda belirtilen yasa ve yönetmelik hükümleri bir arada değerlendirildiğinde,abonelik tesisi için abone olmak isteyen kişinin mutlaka malik olma koşulunun bulunmadığı görülmektedir. Abonelik talebinde bulunan şahıs yasal olarak kanal katılım ve şebeke hisse bedelini ödemek zorunluğunda olur ve bu bedeli de davalı idareye öderse bu bedeli ödeyen şahsın, taşınmaz malikine müracaat ederek ödediği bedeli ondan istemesine engel bir durum da bulunmamaktadır. Bir başka anlatımla taşınmaz maliki ile abone olmak isteyen şahıs arasındaki ilişki kendi aralarındaki bir ilişki olup, davalı idare yönünden bağlayıcı bir durum da yoktur. Hal böyle olunca, dava konusu konuta ilk kez abone olunduğu,ilk kez abone olan kişiden kanal katılım ve şebeke bedeli istenmesinde yasaya bir aykırılık bulunmadığının kabulü zorunludur. Bu itibarla, mahkemece, davacının kanal katılım ve şebeke bedelinden sorumlu olduğunun kabulü ile sorumlu olduğu miktarın belirlenmesi yönünden yapılan bilirkişi raporuda değerlendirilerek hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15.1.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.