muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/9398, Karar No: 2021/637, Tarih: 27.01.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/9398 E.  ,  2021/637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Davacılar vekili, ... İli ... İlçesi, İhsaniye Mahallesi, ... ada ... parsel sayılı taşınmazdaki arsa paylarının yeniden düzenlenmesini istemişlerdir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. ... Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, kat mülkiyeti kurulu taşınmazdaki bağımsız bölümlere özgülenen arsa paylarının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesi hükmüne göre; "kat mülkiyeti, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulur. Arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibi, arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabilir." Yasa gereğince; arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır. Değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları nedenleriyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Somut olayda, dava konusu taşınmazda 1960 yılında kat irtifakının, 1967 yılında kat mülkiyetinin kurulduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, zemin ve üç kattan oluşan binada bağımsız bölümler yönünden yapılan değerlendirmelerle puanlamanın somut olaya uygun düşmediği anlaşılmaktadır. Bilirkişi raporunda kat irtifakına geçiş tarihi olan 1960 yılında arsa paylarının orantılı olarak dağıtılmadığı belirtilmişse de bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler de ortaya konulmamıştır.

Dava konusu taşınmazda 1960 yılında kat irtifakının kurulduğu dikkate alındığında aradan geçen süre zarfında taşınmazda arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığı, bağımsız bölümlerin, kat irtifakının kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu konusunda mahkemece herhangi bir değerlendirme ve gerekçe içermeyen ve somut olaya da uygun düşmeyen, soyut ve genel ifadeli bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesinin 18/02/2020 tarih ve 2017/3400 E, - 2020/335 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA, ... 12. Sulh Hukuk Mahkemesinin 21/06/2017 tarih ve 2016/283 E.- 2017/494 K. sayılı kararın BOZULMASINA, kararın bir örneği Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk dairesine, dosyanın ... 12. Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25087, Karar No: 2017/206, Tarih: 11.01.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/25087 E.  ,  2017/206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Ortak çocuk Irmak 2006 doğumlu olup idrak çağındadır. Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. ve Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3. ve 6. maddeleri, iç hukuk tarafından çocuğun idrak gücüne sahip olduğunun kabul edildiği durumlarda, çocuğa adli merci önündeki kendilerini ilgilendiren davalarda kendi görüşünü ifade etmesine müsaade edilmesini ve yüksek çıkarına açıkça ters düşmediği takdirde ifade ettiği görüşe gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir. Mahkemece çocuğa görüşünü ifade etmesi olanağı tanınmamıştır. Mahkemece yapılacak iş; ortak çocuk Irmak'ın olası sonuçları hakkında bilgilendirilerek velayeti ile ilgili tercihinin sorulması, tüm deliller birlikte değerlendirilerek, çocuğun üstün yararının velayetinin ebeveynlerden hangisine bırakılmasında olduğunun saptanması, hasıl olacak sonucuna göre karar vermekten ibarettir. Açıklanan hususların üzerinde durulmaksızın eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.01.2017 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/9023, Karar No: 2015/4692, Tarih: 17.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/9023 E.  ,  2015/4692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (6 kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (1 kez)

HÜKÜM : Sanığın mağdure Seda'ya yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı eylemi konut dokunulmazlığının ihlali kabul edilerek (1 kez), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (2 kez), çocuğun nitelikli cinsel istismarı (2 kez), çocuğun basit cinsel istismarı (1 kez) ve kişiyi hürriyetindern yoksun kılma (1 kez) suçlarından mahkûmiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ

DÜŞÜNCE : Onama, bozma

Mahalli mahkemece verilip kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin sanık müdafii ile O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi ve sanık müdafiince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 11.03.2015 Çarşamba saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... ... ... olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği, ayrıca bir talepte de bulunmadığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Hükümleri 11.11.2013 havale tarihli dilekçe ile temyiz eden sanık müdafiin, sanık hakkında mağdure ... yönelik işlediği konut dokunulmazlığının ihlali, mağdure ...’ye karşı işlediği çocuğun nitelikli cinsel istismarı, mağdure ...’e karşı işlediği çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerini de temyiz ettiği, ancak bu suçlar hakkında tebliğnamede görüş bulunmadığı anlaşıldığından, bu noksanlığın tamamlanmasından sonra Dairemize iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 17.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4748, Karar No: 2025/1839, Tarih: 06.03.2025

**8. Ceza Dairesi         2023/4748 E.  ,  2025/1839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/1949 D.İş

SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

İNCELEME KONUSU

KARAR : İtirazın kabulü

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığının 10.01.2023 tarihli talepnamesi ile hükümlü hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunu'nun (6136 sayılı Kanun) 13/1.maddesi yarınca cezalandırılması talebine istinaden Ankara Batı 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.01.2023 tarihli kararı ile; 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 250/4. maddesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52/2. maddesi uyarınca 6 ay hapis ve 300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, itiraz üzerine, Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.03.2023 tarihli kararıyla 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin tartışılması gerektiği gerekçesiyle itirazın kabulüne kesin olarak karar verildiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 Kanun’un 309/1. maddesi uyarınca, 09.10.2023 tarihli ve 2023/12772 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.11.2023 tarihli ve KYB-2023/108665 Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.11.2023 tarihli ve KYB-2023/108665 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 250/1. maddesinde yer alan, "Soruşturma evresi sonunda aşağıdaki suçlarla ilgili olarak kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmediği takdirde seri muhakeme usulü uygulanır:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.11.2023 tarihli ve KYB-2023/108665 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 250/1. maddesinde yer alan, "Soruşturma evresi sonunda aşağıdaki suçlarla ilgili olarak kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmediği takdirde seri muhakeme usulü uygulanır:

b) 10/7/1953 tarihli ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunun 13 üncü maddesinin birinci, üçüncü ve beşinci fıkraları ile 15 inci maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarında belirtilen suçlar..." şeklindeki, Ceza Muhakemesinde Seri Muhakeme Yönetmeliğinin 8/4. maddesinde yer alan, ''Kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilmesi üzerine kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmediği takdirde, seri muhakeme usulü uygulanır." şeklindeki, anılan Yönetmeliğin 14. maddesinde yer alan, "Mahkeme, eylemin seri muhakeme usulü kapsamında olduğu, bu usulün şüpheliye Kanunda öngörülen koşullar çerçevesinde teklif edildiği ve şüphelinin bu teklifi müdafii huzurunda özgür iradesiyle kabul ettiği kanaatine varırsa talepte belirlenen yaptırım doğrultusunda hüküm kurar." şeklindeki ve aynı Yönetmeliğin 13/4. maddesinde yer alan, "Mahkemece, isnat olunan suçun seri muhakeme usulü kapsamında olmadığı veya Kanunun 250 nci maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen şartların gerçekleşmediği kanaatine varılması hâllerinde talep reddedilir. Bu durumda, dosya Cumhuriyet başsavcılığına gönderilir ve soruşturma genel hükümlere göre sonuçlandırılır." şeklindeki düzenlemeler karşısında,

Her ne kadar mercii Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/03/2023 tarihli kararı ile sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına dair değerlendirme yapılmadığından bahisle itirazın kabulüne karar verilmiş ise de;

Somut olayda, Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10/01/2023 tarihli ve 2022/50988 soruşturma, 2023/478 esas, 2023/10 sayılı talepname ile 5237 sayılı Kanun’un 61. maddesi uyarınca cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edildiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 250/4. Maddesi uyarınca yarı oranında indirim yapıldığı, seri muhakeme usulünün soruşturma aşamasında ilgili savcılık tarafından düzenlenecek talepname doğrultusunda mahkemenin aynı gün karar vermesi ve yargılamaların hızlı bir şekilde yürütülmesi amacı ile getirildiği değerlendirildiğinde, Cumhuriyet savcısının takdir yetkisinde olan bir durum çerçevesinde talepname düzenlendiği, mahkemenin talepname doğrultusunda hüküm kurması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Seri muhakeme usulü" başlıklı 250/4. maddesi ve devamı;

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Seri muhakeme usulü" başlıklı 250/4. maddesi ve devamı;

"(4) Cumhuriyet savcısı, Türk Ceza Kanununun 61'inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen hususları göz önünde bulundurarak, suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında tespit edeceği temel cezadan yarı oranında indirim uygulamak suretiyle yaptırımı belirler.

(5) Dördüncü fıkra uyarınca sonuç olarak belirlenen hapis cezası Cumhuriyet savcısı tarafından, koşulları bulunması hâlinde Türk Ceza Kanununun 50'nci maddesine göre seçenek yaptırımlara çevrilebilir veya 51'inci maddesine göre ertelenebilir

(6) Bu maddeye göre belirlenen yaptırımlar hakkında, Cumhuriyet savcısı tarafından, koşulları hâlinde 231'inci madde kıyasen uygulanabilir.

(7) Bu madde kapsamında yaptırım uygulanması, güvenlik tedbirlerine ilişkin hükümlerin uygulanmasına engel teşkil etmez...

(9) Mahkeme, şüpheliyi müdafii huzurunda dinledikten sonra üçüncü fıkradaki şartların gerçekleştiği, eylemin seri muhakeme usulü kapsamında olduğu ve dosyadaki mevcut delillere göre mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiği kanaatine varırsa talep yazısında belirtilen yaptırımdan daha ağır olmamak üzere dört ila yedinci fıkra hükümleri doğrultusunda hüküm kurar...

(14) Dokuzuncu fıkra kapsamında Cumhuriyet savcısının talebi doğrultusunda mahkemece kurulan hükme itiraz edilebilir." şeklinde düzenlenmiştir.

2. Belirtilen düzenlemeler gereği mahkeme, şüphelinin dinlenmesi sonunda üçüncü fıkradaki şartların gerçekleştiği, eylemin seri muhakeme usulü kapsamında olduğu ve dosyadaki delillere göre mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiği kanaatine varırsa Cumhuriyet savcısı tarafından belirlenen yaptırım doğrultusunda hüküm kuracaktır. Mahkemenin belirlenen yaptırımı değiştirme ya da ağırlaştırabilme yetkisi bulunmamaktadır. Ancak anılan Kanun hükmünde “…düzenlenen talep yazısında belirtilen yaptırımdan daha ağır olmamak üzere dört ila yedinci fıkra hükümleri doğrultusunda hüküm kuracaktır” denildiğine göre mahkeme belirlenenden daha hafif bir yaptırım da belirleyebilecektir.

3.Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; Ankara Batı 4. Asliye Ceza Mahkemesince hükümlü hakkında düzenlenen Talepnamede 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi, 5271 sayılı Kanun'un 250/4. maddesi, 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca belirlenen 6 ay hapis ve 300,00 TL adli para cezası doğrultusunda hüküm kurulduğu ve seri muhakeme usulüne ilişkin anılan Kanun düzenlemesinde, 5237 sayılı Kanun'da yer alan ve takdiri indirimi düzenleyen 62. maddenin seri muhakeme usulü kapsamında gönderilen talepnameler doğrultusunda kurulan hükümlerde uygulanmasının mümkün olmadığı anlaşılmakla, Ankara Batı 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.01.2023 tarihli kararına yapılan itirazın, hükümlü hakkında takdiri indirim uygulanıp uygulanmayacağının hükmün gerekçesinde tartışılması gerektiği sebebiyle kabulü Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi bu nedenle yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.03.2023 tarihli 2023/1949 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereğince, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4-a maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16191, Karar No: 2014/1712, Tarih: 30.01.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/16191 E.  ,  2014/1712 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 22.06.2013

No : 2010/713-2013/331

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01.07.2004-01.03.2007 ve 01.07.2009-07.11.2009 tarihleri arasında çalıştığının tespitini talep etmiş; Mahkemece davacının 01.10.2006-31.10.2008 ve 01.06.2009-10.06.2010 tarihleri arasında asgari ücretle hizmet akdine bağlı olarak çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Dava 506 sayılı Kanun’un 79/10 ve 5510 sayılı Kanun’un 86/9. maddeleri uyarınca açılmış hizmet tespiti davasıdır. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Diğer taraftan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 74’üncü maddesinde, Medeni Kanun ile belirtilen hükümler saklı olmak üzere, hakimin her iki tarafın iddia ve savunmalarıyla bağlı bulunduğu, ondan fazlası veya başka bir şey hakkında karar veremeyeceği belirtilmiş, 01.10.2011 günü yürürlüğe girerek 1086 sayılı Kanunu yürürlükten kaldıran 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Taleple bağlılık ilkesi” başlığını taşıyan 26'ncı maddesinde de, hakimin, tarafların istem sonuçlarıyla bağlı olduğu, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceği açıklanmış olmakla, hukuk yargılamasına “istemle bağlılık” ilkesi egemen kılınmıştır.

Davaya konu somut olayda ise, 01.07.2004-01.03.2007 ve 01.07.2009-07.11.2009 tarihleri arasında geçen hizmet süresinin tespitini isteyen davacı talebine rağmen, talep edilen süre dışını kapsayacak şekilde karar verilmesi suretiyle mahkemece yukarıda anılan düzenlemelere aykırılık oluşturacak şekilde taleple bağlılık ilkesinin ihlali, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı şirkete iadesine, 30.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5229, Karar No: 2013/5649, Tarih: 14.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/5229 E.  ,  2013/5649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Kamuya yararlı işte çalıştırma tedbiri

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanığın cezasının TCK'nin 50/1-f maddesi gereğince kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımına çevrilmesi gerekirken infazı sınırlar şekilde "bir eğitim kurumunda temizlik işlerinde çalıştırılmasına tedbirine çevrilmesi" şeklinde yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, hükmün 4. paragrafından '' bir eğitim kurumunda temizlik hizmetinde çalıştırılmasına tedbirine çevrilmesi ''kısmının çıkartılarak,ayrıca hükmün aynı paragrafına '' kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına seçenek tedbirine çevrilmesine ''eklenerek, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/873, Karar No: 2014/7253, Tarih: 04.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/873 E.  ,  2014/7253 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/60747

MAHKEMESİ : Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2010

NUMARASI : 2010/446 (E) ve 2010/1015 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 01.07.2010 tarihinde Altındağ İlçesi Beşikkaya Mahallesi 1992 Sokakta bulunan sanığa ait evin bahçesinde bulunan 218 adet 1,5 metre uzunluğunda parçalara bölünmüş telefon kablosuna ait bakır tellerin, Telekom’a ait telefon haberleşmesinde kullanılan ve 08.06.2010 tarihinde 1715 sokakta bulunan iki menhol kapağı arasında döşenmiş yine 1718 sokakta üç ahşap telefon direği arasında çekili iken kesilmek suretiyle çalınan teller ile aynı cinsten olduğunun tespit edilmesi ve hurdacı olduğu belirlenen sanığın hurda toplarken tanımadığı şahıslardan satın aldığını beyan ettiğinin anlaşılması ve mesleği gereği çalıntı olduğunu bilebilecek durumda olduğunun anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK’nın 165/1 maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeyerek delillerin takdirinde yanılgı sonucu yazılı biçimde hırsızlık suçundan hükümlülüğüne karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a- 5237 sayılı TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrasına göre, uzun süreli hapis cezası ertelenenler hakkında, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde öngörülen kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun uygulanamayacağının gözetilmemesi,

b- Adli emanetinin 2010/8668 sırasında bulunan demir kesme makası hakkında karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. Ö..’in temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.