muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/25463, Karar No: 2015/1914, Tarih: 10.02.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/25463 E.  ,  2015/1914 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, hizmet ve sigorta primine esas kazanç (ücret) tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde yetkisizlik kararı verilmiştir.

Hükmün, davalılardan.... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, 92/Ocak-2014/Ocak döneminde, davalılardan holding bünyesindeki şirketlerde çalıştığını belirterek, 2008 yılı için 30 gün hizmeti ile çalışılan dönemlerdeki gerçek ücretinin tespitini istemiştir. Mahkemece, davacıya ait kayıtların ...'de bulunduğu, uyuşmazlığın ... Sosyal Güvenlik Merkezi işleminden kaynaklandığı gerekçesiyle ve davalı Kurumun süresi içerisinde yetki itirazında bulunduğu belirtilerek yetkisizlik kararı verilmiştir.

1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanununda; yazılı, sözlü, basit ve seri olmak üzere dört yargılama usulü düzenlenmiş iken 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda yazılı ve basit yargılama usulleri düzenlenmiştir.

Bir davada hangi yargılama usulünün uygulanacağı uyuşmazlığın niteliği veya davanın görüleceği mahkemeye göre belirlenmektedir. Bu bağlamda; 5510 sayılı Kanununun 101’inci maddesinde, anılan Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili çıkan uyuşmazlıkların çözümlenmesinde İş Mahkemelerinin görevli olduğu belirtilmiş, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 7’nci maddesinde ise, İş Mahkemelerinde sözlü yargılama usulünün uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 447’nci maddesindeki diğer kanunların sözlü yahut seri yargılama usulüne atıf yaptığı hallerde bu Kanununun basit yargılama usulü ile ilgili hükümlerinin uygulanacağına ilişkin hüküm karşısında; artık, iş mahkemelerinde basit yargılama usulünün uygulanması gerekecektir.

Yazılı yargılama usulü 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda ayrıntılı olarak düzenlenmiş, basit yargılama usulü ise temel özellikleriyle kaleme alınmış, 322/1’inci maddesinde basit yargılama usulü hakkında hüküm bulunmayan hâllerde, yazılı yargılama usulüne ilişkin hükümler uygulanacağı belirtilmiştir. (Hakan Pekcanıtez, Oğuz Atalay, Muhammet Özekeş, Medeni Usul Hukuku, 12. Baskı, Ankara 2011, s.586).

Yazılı yargılama usulü 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda ayrıntılı olarak düzenlenmiş, basit yargılama usulü ise temel özellikleriyle kaleme alınmış, 322/1’inci maddesinde basit yargılama usulü hakkında hüküm bulunmayan hâllerde, yazılı yargılama usulüne ilişkin hükümler uygulanacağı belirtilmiştir. (Hakan Pekcanıtez, Oğuz Atalay, Muhammet Özekeş, Medeni Usul Hukuku, 12. Baskı, Ankara 2011, s.586).

Hukuk Muhakemeleri Kanununun “hukuki dinlenilme” başlıklı 27’nci maddesi, T.C. Anayasası’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36’ncı maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6’ncı maddesi nazara alındığında “bir dava hakkında karar verilirken duruşma yapılması esastır.” Gerek Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin ve gerekse Yargıtay ve doktrinin kabulü de bu yöndedir. Duruşma yapılmasında amaç, tarafların iddia ve savunmalarını yazılı beyanlar dışında bir kez de sözlü olarak hâkime aktarmalarına imkan tanıyarak, hâkime de bu iddia ve savunmalarda açık olmayan, tereddüt oluşturan konularda soru sormasını sağlamaktır. Tecrübeler bu uygulamanın uyuşmazlıkların sağlıklı çözümü için büyük önem taşıdığını, taraflar ve hâkimin yüzyüze gelmesinin gerçeğe erişimi kolaylaştırdığını göstermektedir (Ejder Yılmaz, Geçici Hukuki Himaye Tedbirleri, C1, Ankara 2001, s. 888) (Cenk Akil, Terazi Aylık Hukuk Dergisi, Kasım 2012, s.17).

Ayrıca, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini içeren bu hakkın ve yargılamanın aleniliği ilkelerinin gerçekleşmesinin en önemli aracı duruşma yapılmasıdır.

Öte yandan Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320’nci maddesi uyarınca basit yargılama usulündeki ön inceleme ve tahkikat işlemleri basitleştirilerek eğer dosya üzerinden karar verilmesi mümkünse (örneğin; geçici hukuki korumalarda), taraflar duruşmaya çağrılmadan sadece dilekçe ve deliller dikkate alınarak da karar verilebilir.

Buna göre; Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320’nci maddesinin açık düzenlemesi karşısında mahkeme, basit yargılama usulüne tabi dava ve işlerde, dava şartları yoksa davayı usulden reddedilebilir; ilk itirazlar hakkında karar verilebilir ya da dilekçelere eklenen deliller yeterli görülürse davanın esası hakkında karar da verilebilir. Dilekçeler aşamasının tamamlanmasından sonra, tarafların dilekçelerine ekledikleri ya da ilgili yerlerden getirtilmesini istedikleri delillerin toplanması ile mahkemece tarafların iddia ve savunmaları ile delilleri incelenmiş olacaktır. Bu nedenle ön inceleme duruşması yapılmadan dosya üzerinden, mevcut deliller ile dava şartları ve ilk itirazlardan başka, davanın esası hakkında da karar verilmesi mümkündür.

Yukarıda açıklandığı üzere, dosya üzerinden karar verilemiyorsa, bu durumda mahkeme ön inceleme yapar. Burada da, mahkeme dava şartları ve ilk itirazların varlığını inceleyerek, hak düşürücü süreler ve zamanaşımı süreleri hakkında tarafları dinler. Bundan sonra hakim, tarafların iddia ve savunmaları çerçevesinde, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları tek tek tespit ederek, tarafları sulhe teşvik eder. Tarafların sulh olup olmadıkları; sulh olmamışlarsa anlaşamadıkları hususların nelerden ibaret olduğu tutanağa yazılır ve tutanak hazır bulunanlarca imzalanır. Tahkikat bu tutanağa göre yürütülür. (Hukuk Genel Kurulu'nun 26.06.2013 tarih 2013/18-18-891, 30.04.2014 tarih 2013/21-615, 2014/557 sayılı kararları)

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözönünde bulundurulduğunda; re'sen araştırma ilkesine tabi olan hizmet tespitine ilişkin eldeki davada; tensip tutanağı ile ön inceleme duruşmasının bırakıldığı gün belirlenerek taraflara tebliğ edilmesine karşın, ön inceleme duruşması açılmaksızın 09.09.2014 tarihli duruşmada, yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Kabule göre de; yetkinin kesin olmadığı davalarda yetki itirazının ilk itiraz olarak ileri sürülmesi gerektiği, cevap dilekçesinin verilmesinden sonra, cevap süresi dolmamış olsa bile ilk itirazların ileri sürülemeyeceği hususunun da gözetilmemesi isabetsiz bulunmuştur.

O hâlde, davalı şirket vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ......'ye iadesine, 10.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7652, Karar No: 2016/3549, Tarih: 08.06.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/7652 E.  ,  2016/3549 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1-TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; sanığa gönderilen duruşma gününü bildirir davetiyenin sanığa tebliğ edilmediği anlaşılmakla bir mazereti varsa gelip bildirmesi ve savunma hakkını kullanmasının sağlanması için duruşma gününü bildiren davetiyenin usulüne uygun tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-Kabule göre de;

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a)Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b)Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen

“Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 08/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3502, Karar No: 2018/1328, Tarih: 22.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/3502 E.  ,  2018/1328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 14/01/2013 havale tarihli dava dilekçesinde özetle, dava konusu ... ilçesi, ... mahallesi 302 ada 6 parsel sayılı taşınmazın tapuda... adına kayıtlı iken davalı Hazine tarafından Vakfıkebir Asliye Hukuk mahkemesince açılan tapu iptali davası sonucu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalması nedeniyle tamamının iptali ve tapu sicilinden terkine karar verildiğini, bu kararın Yargıtay onamasından geçererek kesinleştiğinini, taşınmazın başlangıçta maliki ... adına kayıtlı iken ölümü ile çocukları ... ve ...'a intikal ettiğini, bu taşınmazı 22/09/1997 tarih ve 935 sayılı kira sözleşmesi ile tarla niteliğinde ve işyeri olarak 20 yıl süre ile kiraladığını, kira sözleşmesinin imzalanmasından sonra üzerindeki mermer atölyesinin tarafından yapıldığını ileri sürerek bina bedeli olan 54.798,66.-TL'nin tapu iptal davasının kesinleşme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı idareden alınarak tarafına ödenmesini talep etmiştir.

Davalı Hazine vekili ise cevap dilekçesinde, davacının kira sözleşmesine dayanarak tazminat talep ettiğinden davanın husumetten reddi gerektiği ayrıca davanın zamanaşımı ve kesin hüküm nedeniyle de reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece ise davada husumetin ancak kira ilişkisi nedeni ile sözleşmenin diğer tarafına hasredilebileceği bu sebeple Hazine vekilinin husumete yönelik itirazının kabulü ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı Hazine vekili ise cevap dilekçesinde, davacının kira sözleşmesine dayanarak tazminat talep ettiğinden davanın husumetten reddi gerektiği ayrıca davanın zamanaşımı ve kesin hüküm nedeniyle de reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece ise davada husumetin ancak kira ilişkisi nedeni ile sözleşmenin diğer tarafına hasredilebileceği bu sebeple Hazine vekilinin husumete yönelik itirazının kabulü ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından ...ilçesi, ... mahallesi 302 ada 6 parsel sayılı taşınmaz tapuda taşınmazı 23/09/1998 tarihinde satış ile edinen ... adına kayıtlı iken Hazine tarafından açılan tapu iptal davası sonucu Vakfıkebir Asliye Hukuk Mahkemesinin 24/09/2007 tarihinde kesinleşen 2005/490-2006/308 E.K. kararıyla taşınmazın kıyı kenarçizgisi içinde kaldığından tapusunun iptali ve tapu sicilinden terkinine karar verildiği, tapu maliki ...tarafından Hazine aleyhine tapu kaydının iptalinden doğan zararın tazmini için açılan dava sonucu Vakfıkebir Asliye Hukuk Mahkemesinin 03/12/2011 tarihinde kesinleşen 2010/309-2011/10 E.K. sayılı ilamı ile taşınmazın arsa bedelinin Hazineden tahsili ile tapu maliki ...'a ödenmesine, taşınmaz üzerindeki bina değeri yönünden ise zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır. Davacı ... ise ... ilçesi, ...mahallesi 302 ada 6 parsel sayılı taşınmazı 20 yıl süreliğine 22/09/1997 tarihinde önceki maliklerinden kiralayarak, üzerine mermer atölyesi şeklinde bina inşa ettiğini ileri sürerek, bina bedelinin tazminini istemekteyse de, davacının tapu maliki olmayıp, tapu sicilinin tutulmasından kaynaklanan zararı da bulunmadığından husumetin Hazineye yöneltilemeyeceği, husumetin kira sözleşmesinin taraflarına yöneltilmesi gerektiği belirlenerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacı ...'a yükletilmesi 22/02/2018 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/292, Karar No: 2023/16556, Tarih: 28.03.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/292 E.  ,  2023/16556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında;

1. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası ile dördüncü fıkrası ve anılan Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 51 inci maddesi uyarınca, 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının ertelenmesine,

2. Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile anılan Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 51 inci maddesi uyarınca, 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının ertelenmesine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin, olaylara katılanın sebebiyet verdiğine, hakaretin karşılıklı olması nedeniyle ceza verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve lehe hükümlerin hakkında uygulanmadığına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde, katılanın aracı ile seyir halinde iken ara sokaktan cadde üzerine sanığın kullandığı aracın önüne çıkması sonucu, sanığın katılana çarpmamak için ani frenle durduğu daha sonra bu nedenle sanık ile katılan arasında çıkan tartışmada, sanığın katılana yönelik "Nasıl araba sürüyorsun lan sen o....çocuğu, ağzına s....m senin." şeklinde hakaret içerikli sözler sarfettiği, ardından katılanı yumruk atmak suretiyle yaraladığı iddiasıyla sanık hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından açılan davada sanığın atılı suçları işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

2. Sanığın hakaret suçunu karşılıklı olduğu şekliyle kabul ettiği, kasten yaralama suçunu ise kabul etmediği anlaşılmıştır.

3. Katılanın aşamalardaki beyanları uyumludur.

4. Katılan hakkında alınan adli rapor dosya içinde mevcuttur.

5. Tanıklar, ... ile ...'nin beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

2. Sanığın hakaret suçunu karşılıklı olduğu şekliyle kabul ettiği, kasten yaralama suçunu ise kabul etmediği anlaşılmıştır.

3. Katılanın aşamalardaki beyanları uyumludur.

4. Katılan hakkında alınan adli rapor dosya içinde mevcuttur.

5. Tanıklar, ... ile ...'nin beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın ikrarı ve katılanın aşamalarda uyumlu ve istikrarlı beyanları ile tanıklar ... nin aşamalarda, yargılama aşamasında dinlenilemeyen ...'nin ise soruşturma aşamasındaki beyanlarıyla ve adli rapor içeriğine göre sanığın atılı suçları işlediğine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde,

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasında yapılan değişikliğin suç tarihi itibarıyla yürürlükte olması nedeniyle, sanığın sabıkasında daha önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın engel oluşturması nedeniyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231 inci maddesinin uygulanmaması yönünde Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükümde, tanıklar ... ile ...'nin beyanlarına göre hakaretin karşılıklı olduğu anlaşıldığından ve temyiz dışı sanık ... hakkında hakaret suçundan şikâyetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmiş olması karşısında, sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanma olanağı tartışılmayarak sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

2. Sanığın aşamalarda, olay günü cadde üzerinde seyir halinde iken birden katılanın aracı ile ara sokaktan önüne çıktığı, fren yapmak zorunda kaldığı, neredeyse kaza yapacağı, istikametinin o tarafta olması nedeniyle aracın arkasından gittiği yanından geçerken aracının içinden dikkatli olmasını söylemesi üzerine, katılanın kendisine "Adam ol da kaza yapma." dediği şeklinde beyanda bulunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Nedenleriyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle, Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2287, Karar No: 2020/480, Tarih: 15.01.2020

**20. Ceza Dairesi         2017/2287 E.  ,  2020/480 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : GÖLBAŞI (ANKARA) 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 15/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/32038, Karar No: 2021/5108, Tarih: 10.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/32038 E.  ,  2021/5108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda,... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/01/2015 tarihli ve 2014/488 esas ve 2015/37 karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyet (erteli hapis cezası), iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından ise verilen mahkumiyet hükümlerinin 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına ve 3 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına karar verildiği, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 11/04/2019 tarihli ve ... Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün bozulmasına karar verildiği, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları yönünden ise itiraz merciince yapılan inceleme sonucunda itirazın reddine karar verildiği ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının 20/02/2015 tarihinde kesinleştiği; suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde kasten bir suç işlemesi nedeniyle yapılan bildirim üzerine... 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17/03/2017 tarihli ve 2016/488 Esas - 2017/147 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanması geri bırakılan hükümlerin açıklandığı, kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin 26/09/2019 tarihli 2017/2938 E., 2019/2442 K. sayılı kararı ile; “aynı eylem bütünlüğünde işlendiği iddia edilen hırsızlık suçundan verilen kararın ise, UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemeye göre, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 2018/1898 Esas, 2019/7137 Karar sayılı ilamı ile bozulduğu, bozma kararı sonrası yargılamanın,... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/348 esas sayılı dosyasında sürdürüldüğünün anlaşılması karşısında, maddi gerçekliğe ulaşılması ve kanıtların birlikte değerlendirilmesi bakımından yargılamaların birlikte yürütülmesinde zorunluluk olduğu” gerekçesi ile bozularak mahkemesine gönderildiği ve bunun üzerine iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarına ilişkin hükmün açıklanmasına dair dosyanın işbu hırsızlık dosyası ile birleştirilerek karar verildiğinin anlaşılması karşısında;