muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/358, Karar No: 2016/268, Tarih: 24.05.2016

Ceza Genel Kurulunun çeşitli kararlarında tartışmasız olarak benimsendiği üzere, tahrik nedeniyle yapılacak indirimin oranı belirlenirken, haksız tahriki oluşturan hareketin işleniş şekli, yeri, niteliği, zamanı, yöresel şartlar ve tahrik eden ile edilenin durumları gözönüne alınıp değerlendirilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu olay değerlendirildiğinde;

Maktulün, köyde yaşayan, evli ve yetişkin iki kız evladı bulunan sanığın eşi ... ile uzun zamandır duygusal birliktelik yaşaması, ... ile akraba olmalarının sanıkta sağladığı güveni kötüye kullanarak sık sık ... ile görüşmek amacıyla sanığın evine gelmesi, birlikteliğini cinsel ilişki boyutuna taşıması, olay günü de sanığın evine eşi ile ilişki kurmak amacıyla girmesi ve çalıştığı tarladan evine gelen sanığın eşi ile maktulü evinde cinsel ilişki esnasında görmesi üzerine yaşadığı travma birlikte değerlendirildiğinde, haksız tahrikin ulaştığı boyuta göre yerel mahkemece TCK'nun 29. madde uyarınca en üst oranda takdir edilen haksız tahrik indiriminin adil ve yerinde olduğunun kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına, diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan yerel mahkeme hükmünün, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 08.10.2015 gün ve 140-85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen hükümleri gözetilerek, sanık hakkında değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun 1412 sayılı CMUK'nun, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca yürürlükte olan 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görüldüğünden, yerel mahkeme hükmünün hak yoksunluğuna ilişkin bendi çıkarılıp; "kasıtlı bir suçtan mahkûmiyetine karar verilen sanık hakkında Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 08.10.2015 gün ve 140-85 sayılı iptal kararı gözetilerek TCK'nun 53/1-2-3. maddesinin uygulanmasına" ibaresi yazılmak suretiyle düzeltilerek onanmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Genel Kurul Üyesi ...;

"Oluş ve kabule göre maktulün, sanığın eşi ... ile hissi ilişki kurarak, zaman zaman evine geldiği ve onunla birlikte oldukları, olay günü de sanığın, rızaya dayalı olarak cinsel ilişki halinde iken eşi ile maktulü gördüğü, maktulün başına tüfek parçası ile vurarak öldürdüğü sabittir.

Yerel Mahkeme, sanık hakkında ceza tertibi cihetine giderken, TCK'nun 29. maddesinin uygulanması esnasında madde metninin içeriğine göre, maktulden kaynaklanan ve tahrik teşkil edecek şekilde sanığın evine rızası dışında girip, eşi ... ile de rızaya dayalı ilişki kurmuştur.

Bu durumda, doğrudan maktulden sanığa yönelen haksız fiil, konut dokunulmazlığını bozma ve evli kadın ile ilişkide bulunma şeklindedir.

'MEDENİ KANUN MADDE 185.- Evlenmeyle eşler arasında evlilik birliği kurulmuş olur.

Yerel Mahkeme, sanık hakkında ceza tertibi cihetine giderken, TCK'nun 29. maddesinin uygulanması esnasında madde metninin içeriğine göre, maktulden kaynaklanan ve tahrik teşkil edecek şekilde sanığın evine rızası dışında girip, eşi ... ile de rızaya dayalı ilişki kurmuştur.

Bu durumda, doğrudan maktulden sanığa yönelen haksız fiil, konut dokunulmazlığını bozma ve evli kadın ile ilişkide bulunma şeklindedir.

'MEDENİ KANUN MADDE 185.- Evlenmeyle eşler arasında evlilik birliği kurulmuş olur.

Eşler, bu birliğin mutluluğunu elbirliğiyle sağlamak ve çocukların bakımına, eğitim ve gözetimine beraberce özen göstermekle yükümlüdürler.

Eşler birlikte yaşamak, birbirine sadık kalmak ve yardımcı olmak zorundadırlar'

şeklinde düzenleme getirmiştir.

Bu düzenleme karşısında sanık ile eşi ... arasında evli olmaları nedeniyle Medeni Yasadan kaynaklanan karşılıklı bir sadakat yükümlülüğü bulunmaktadır. Ancak, maktulün, sanığa karşı böyle bir yükümlülüğü bulunmamaktadır. Buna göre, maktulden, sanığa yönelen ve haksız hareket teşkil eden fiil, sanığın konutuna rızası dışında girip, eşi ... ile rıza dahilinde cinsel ilişki kurmasından ibarettir.

5237 sayılı Yasanın 29. maddesi gereğince sanık lehine uygulama yapılırken, tahrikin derecesi itibarıyla madde metninin içeriğine göre 12 ila 18 yıl arasında bir indirim öngörülmektedir. Sanığın cezasından, sabit olan haksız tahrik oluşturacak bu eylemler nedeniyle makul bir oranda indirim yapılması gerekeceği dairemizin kararında da vurgulandığı gibi, benzer olaylardaki genel uygulaması da bu yöndedir.

Aksi düşünce ile ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazında da belirttiği şekilde azami oranda indirim yapılması, tüm genel uygulamalar düşünüldüğünde hakkaniyete aykırı düşecektir. Sanığın eşinin zorla ırzına geçilmesi, bu aşamada eşinin öldürülmesi v.s gibi daha vahim hallerde bu kere aynı oranda indirim yapılması durumunda, cezaların şahsileştirilmesine ilişkin genel kurala aykırı bir durum ortaya çıkaracaktır.

Nitekim, aynı doğrultuda bir yıl süre ile eşiyle cinsel ilişkide bulunan kişiyi öldüren sanık hakkında TCK'nun 29. maddesinin uygulanması sırasında tahrik oluşturan hareketlerin bütünü itibarıyle makul bir ceza tayinine ilişkin Yüce Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.02.2014 gün ve 2013/1-665 esas, 2014/66 nolu kararı da bulunmaktadır" görüşüyle,

Genel Kurul Başkanı ve yedi Genel Kurul Üyesi de; benzer düşüncelerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmesi gerektiği yönünde karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 25.03.2014 gün ve 5379-1830 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

Genel Kurul Başkanı ve yedi Genel Kurul Üyesi de; benzer düşüncelerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmesi gerektiği yönünde karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 25.03.2014 gün ve 5379-1830 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.10.2012 gün ve 91-232 sayılı mahkûmiyet hükmünün, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 08.10.2015 gün ve 140-85 karar sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen hükümleri gözetilerek sanık hakkında yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması nedeniyle BOZULMASINA,

Ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun, 1412 sayılı CMUK'nun 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görüldüğünden, yerel mahkeme hükmünün hak yoksunluğuna ilişkin bendi çıkarılıp; "kasıtlı bir suçtan mahkûmiyetine karar verilen sanık hakkında Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 08.10.2015 gün ve 140-85 sayılı iptal kararı gözetilerek TCK'nun 53/1-2-3. maddesinin uygulanmasına" ibaresi yazılmak suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.05.2016 tarihinde yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22037, Karar No: 2015/18253, Tarih: 18.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/22037 E.  ,  2015/18253 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ÇAN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/07/2014

NUMARASI : 2011/306-2014/228

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin Kalburcu Köyü 3 ada, 516 parselinde kayıtlı 12600 m2 yüzölçümünde taşınmazın maliki olduğunu, müvekkilinin maliki olduğu iş bu taşınmazın içerisinde 30 adet 6-7 yaşlarında fıstık çamı, 11 adet 5 yaşlarında meyve veren armut, 10 adet üzüm bağı, 5 adet 5 yaşlarında badem, 7 adet incir ve 4 adet selvi fidanları ve hububat bulunduğunu, 03.07.2011 günü müvekkilinin zirai faaliyet yaptığı tarlasının yakınında bulunan ve davalı kuruma ait enerji nakil hattından kaynaklanan bir sebeple yangın meydana geldiğini, yangın sonucu tarlasında bulunan tüm hububat ile meyve fidanlarının yanarak zarar gördüğünü, fidanların hayatiyetini kaybettiğini, fidanların yanmış olması nedeniyle de müvekkilinin fidanlardan elde edilebilecek üründen de mahrum kaldığını, Çan Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/45 D. iş sayılı dosyası ile yanan hububat ve fidanlarının hasar tespitinin yapıldığını, meyve fidanlarından elde edilmesinden mahrum kalınan ürün değeri hariç olarak toplam 4.149,00.TL zarar hesaplandığını belirterek taleplerinin kabulü ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 4.149,00TL'nin ve hesaplanacak mahrum kalınan gelirin olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, mahkemece 2011/45 D.iş dosyası ile yapılan tespitin hasar tespiti olduğunu, yangının müvekkil şirketten kaynaklandığına dair bir tespitin söz konusu olmadığını, müvekkil şirkete kusur atfedilecek somut bir delil bulunmadığını, olayın meydana geldiği bölgede ayırıcı direklerin bakımının periyodik olarak yapıldığını, etrafındaki havuzun sürekli temizlenerek otların ilaçlandığını, bu yüzden havuzun içinde kuru otların bulunmasının söz konusu olmadığını, yangının çıkış nedeninin elektrik olduğuna ihtimal vermenin mümkün olmadığını, zira işletme olarak gerekli özen ve ihtimamın gösterildiğini, her türlü tedbirin alındığını, kusuru olmayan müvekkili şirketin tazminat sorumluluğunun da bulunmadığını belirterek haksız yere açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 4.041,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işletilecek kanunî faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ağaçlandırma masrafı isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 4.041,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işletilecek kanunî faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ağaçlandırma masrafı isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava enerji nakil hattından kaynaklandığı iddia olunan yangın nedeniyle ortaya çıkan maddi zararın tahsili talebinden ibarettir.

HMK.nun 266 ve devamı maddeleri uyarınca çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde hakim bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Bilirkişi raporunu hazırlarken, raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. HMK.'nun 278-279.maddesine göre, bilirkişi raporu; Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde bilgi ve belgelere dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak, bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hükme dayanak yapılabileceğinin gözden uzak tutulmaması gerekir.

Mahkeme tarafından alınan raporlar incelendiğinde, bu bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya elverişli olmadıkları anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş; mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde konusunda uzman, kusur yönünden elektrik mühendisi, zarar miktarı yönünden ziraat mühendisi bilirkişiden rapor alınması suretiyle hüküm kurmak olmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/375, Karar No: 2011/376, Tarih: 28.09.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/375 E.  ,  2011/376 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve cinsel taciz suçlarından mahkûmiyetine dair Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen 26.11.2010 gün ve 2007/286 Esas, 2010/352 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan katılan vekili ve sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, mağdure ...'a yönelik beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında, mağdure...'e yönelik eylemleri nedeniyle cinsel taciz suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin kolluktaki beyanı ve yargılama aşamasında da bu beyana atıfta bulunarak içeriğini doğrulayan anlatımları göz önüne alındığında sanığın, mağdureyi cinsel organına temas edecek şekilde kucağına oturtması eyleminin çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde cinsel taciz suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan mağdure Elif Cansu Şeker’e yönelik eylem nedeniyle kurulan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. ve 326. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10496, Karar No: 2019/14969, Tarih: 28.11.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/10496 E.  ,  2019/14969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tüm dosya kapsamından, suça sürüklenen çocuğun, müştekiye ait cüzdanı, iş yerinde ki çekmeceden aldığı sırada olay yerinde bulunan tanık ... tarafından görülüp, alış veriş merkezi güvenlik görevlilerine haber vermesi üzerine, olay yerinde suça sürüklenen çocuğun cüzdanı yere atması şeklinde gerçekleşen olayda, hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kalmasına rağmen 5237 sayılı TCK'nun 35/2. maddesinin uygulanmaması sonucu suça sürüklenen çocuk hakkında yazılı şekilde fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... vasisi ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 28/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23922, Karar No: 2013/4089, Tarih: 01.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/23922 E.  ,  2013/4089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma niteliğini ve güveni sağ- lamak için hükme esas alınan soruşturma evrakını ilgilendiren belge örneklerinin, Cum- huriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmet- lerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması ge- rektiği gözetilmeden, onaysız ekspertiz raporu, emanet eşya makbuzu, olay yeri tesbit tutanağı, el koyma kararı, muhafaza altına alma, el koyma tutanağı tutanağı fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Dairemizce benimsenen uygulamaya göre konutta bulundurulan mer- mi sayısının 50 ve daha az olması halinde eylemin 6136 sayılı Yasanın 13. maddesinin 4. fıkrasına, 51 ve 250 arası mermi bulundurmanın ise aynı maddenin 3. fıkrasına uygun bulunduğu gözetilerek ele geçen mermilerin tamamanın patlatılıp atışa ... ve yasa kap- samında yasak olanların sayısı saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumu- nun takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde sanığın cezalanıdırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 01.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3362, Karar No: 2007/2468, Tarih: 12.07.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/3362 E.  ,  2007/2468 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Sigorta A.Ş. ile davalılar ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı, ..., ..., ..., ..., ... Sigorta AŞ. aralarındaki dava hakkında ... 11. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 23.12.2004 gün ve 2003/710, 2004/591 sayılı hüküm dairemizin 20.3.2007 gün ve 2007/572-901 sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

-K A R A R-

Dosyadaki yazılara, Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK.nun 440.maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uymayan davalı Belediye vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 160.00.-YTL para cezasının Hazineye gelir kaydettirilmesine ve peşin harcın tashihi karar harcına mahsubuna 12.7.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4598, Karar No: 2023/5391, Tarih: 15.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/4598 E.  ,  2023/5391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/271 E., 2023/11 K.

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın, davacı vekili tarafından temyizi neticesinde ilk kararın bozulması üzerine bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; bu kararın da bozulması üzerine İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davanın kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı murisi ...'ın 18.01.2007-28.12.2007 tarihleri arasında davalı Öztur Transport Uluslararası Nakliyat İthalat İhracat Ltd. Şti. nezdinde çalıştığının tespitini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı şirketler davaya cevap dilekçesi vermemiştir.

Davalı Kurum vekili davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 06.11.2014 tarihli ve 2014/501-2014/550 sayılı kararı davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay (kapatılan) 21. Hukuk Dairesi'nin 06.05.2014 tarih ve 2013/7878-2014/9940

sayılı kararında; "dava yetkili yer mahkemesinde açılmıştır. Bu nedenle, mahkemece davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir." gerekçesiyle söz konusu karar bozulmuştur.

B.İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 06.11.2015 tarihli ve 2014/501-2014/550 Karar sayılı kararı ile; davanın reddine karar verilmiştir.

C.2'nci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B.İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 06.11.2015 tarihli ve 2014/501-2014/550 Karar sayılı kararı ile; davanın reddine karar verilmiştir.

C.2'nci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay (kapatılan) 21. Hukuk Dairesi'nin 05.05.2015 tarih ve 2015/4881 -2015/9910 sayılı kararında; "Yapılacak iş, davalı işverenler arasında organik bağ olup olmadığı hususunu araştırmak, davalı şirketlerde dava konusu dönemde davacı ile aynı iş yerinde çalışan diğer çalışanların tespiti ile resen belirlenen tanıkları dinlemek, olmadığı takdirde, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde ihtilaflı dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahiplerini resen tespit edip dinlemek, taşıma belgeleri, gümrük beyannameleri, konişmento gibi belgeleri incelemek, davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip davacının murisinin ihtilaflı dönemdeki çalışmasının hangi işveren nezdinde geçtiğini tereddüte yer vermeyecek şekilde tespit etmekten ibarettir."gerekçesiyle söz konusu karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 10.10.2018 tarihli ve 2015/421-2018/600 Karar sayılı kararı ile; davanın kısmen kabulüne, davacıların murisi ...’ın, davalı Öztur Transport Uluslararası Nak. İth. İhr Tic.Ltd.Şti. ünvanlı işyerinde 18.01.2007-16.10.2007 tarihleri arasında 268 gün, 20.10.2007-28.12.2007 tarihleri arasında 68 gün asgari ücretle çalıştığının tespitine,

Davacıların murisi ...’ın 01.12.2007-28.12.2007 tarihleri arasında 1105462 sicil numaralı Aydemir Uluslararası Taş. Oto. ve Yedek Parça Gıda Tek.San.Tic.Ltd.Şti. unvanlı işyerinde görülen çalışmalarının, aslında davalı Öztur Transport Uluslararası Nak. İth. İhr. Tic.Ltd.Şti.’de geçmiş olması nedeniyle, davacıların murisi ...’ın 01.12.2007-28.12.2007 tarihleri arasındaki hizmetinde çalıştığı işveren kaydının Öztur Transport Uluslararası Nak. İth. İhr. Tic.Ltd.Şti. olarak düzeltilmesi gerektiğinin tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine" karar verilmiştir.

C.3'ünci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.