muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7488, Karar No: 2018/6186, Tarih: 28.06.2018

5510 sayılı Kanunun 8’inci maddesinde sigortalıların hangi tarihte bildirilmesi ve tescil edilmesi gerektiği hükme bağlanmıştır. Buna göre; Kanunun 4/1-a maddesi kapsamında sigortalı olanların Kuruma bildirim yükümlülüğü işverene ait olup; 7’nci maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen sigortalılık başlangıç tarihinden önce, sigortalının işe giriş bildirgesi ile bildirilmesi gerekir.

5510 sayılı Kanunun “Süresinde Bildirilmeyen Sigortalılıktan Doğan Sorumluluk” başlıklı 23’üncü maddesinin 1 ve 2’nci fıkralarındaki düzenlemeye göre; işverenin rücu alacağından sorumluluğu için, çalıştırılan sigortalının işe giriş bildirgesinin süresi içinde Kuruma verilmemiş olması ve zararlandırıcı sigorta olayının da işe giriş bildirgesinin Kuruma verilmesinden veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tespit edildiği tarihten sonra meydana gelmemiş olması gerekir. Başka bir deyişle; sigortalının bildirimi kanunda belirtilen sürelerden sonra yapılsa bile, zararlandırıcı sigorta olayı işe giriş bildirgesinin verildiği veya çalışmanın Kurumca tespit edildiği tarihten sonra meydana gelmiş ise; işverenin anılan düzenleme kapsamında sorumluluğu yoluna gidilemez.

Sözü edilen madde ile; işverenin kaçak işçi çalıştırmasının önlemesi amaçlanmış olup, maddenin düzenleniş şeklinden de açıkça anlaşılacağı üzere, 23’üncü maddeye göre işverenin sorumluluğu kusursuz sorumluluk ilkesine dayanır. Zararlandırıcı sigorta olayında işverenin hiç kusuru olmasa bile, şayet sigortalının işe girişi süresinde Kuruma bildirilmemiş ise, Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarının tamamından sorumlu tutulması gerekir.

Öte yandan; 6098 sayılı ... Borçlar Kanununun 51’inci maddesindeki; “Hâkim, tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını göz önüne alarak belirler.” ve 52’nci maddesindeki “zarar gören, zararı doğuran fiile razı olmuş veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olmuş yahut tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırmış ise hâkim, tazminatı indirebilir veya tamamen kaldırabilir.” hükümleri gözetilerek, zarar gören (sigortalının) müterafik kusuru da dikkate alınarak söz konusu maddeler kapsamında Hâkim tarafından takdir edilecek uygun bir indirimin yapılması gereği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Mahkemece yapılması gereken iş, davanın yasal dayanaklarından olan ve kusursuz sorumluluk halini düzenleyen 5510 sayılı Yasanın 23. madde şartlarının varlığı usulünce araştırılarak yukarıda belirtilen ilkeler de dikkate alınarak varılarak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 28.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10912, Karar No: 2015/18647, Tarih: 24.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/10912 E.  ,  2015/18647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 4. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/02/2015

NUMARASI : 2014/1592-2015/261

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalının, abone olmadan elektrik kullanıldığını tespit ettiklerini, kaçak elektrik tespit tutanağına istinaden davalı hakkında kaçak elektrik faturası tahakkuk ettirildiğini, bu alacağın tahsili amacı ile davalı aleyhine icra takibi yaptıklarını, davalının da bu takibe itirzda bulunduğunu beyan ederek, itirazın iptali ile inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile icra takibinin 3055,86 TL üzerinden devamına karar verilmiş, verilen bu karanın her iki tarafça temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2014/1333 E. , 2014/9040 K. sayılı kararı ve "....Hal böyle olunca, mahkemece öncelikle dosyanın önceki bilirkişi dışında mühendis bir bilirkişiye verilerek, davacının davalı taraftan isteyebileceği bedelin Elektrik Tarifeleri Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği ve 122 sayılı EPDK kararı hükümlerine göre hesaplanması konusunda denetime elverişli rapor alınması, davacının tahsilini istemekte haklı olduğu alacak miktarının bu şekilde belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek yazılı şekilde karar verilmesi yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir...." gerekçesi ile bozularak, mahalline iade edilmiştir.

Yerel mahkeme tarafından, bozma ilamına uyulması neticesinde, davalı tarafa bilirkişi ücretini yatırması hususunda kesin mehil verilmiş, verilen bu kesin mehile rağmen, davalı tarafın bilirkişi ücretini yatırmamıştır.

Mahkeme tarafından, verilen kesin mehile rağmen davalının bilirkişi ücretini yatırmaması nedeni ile davanın reddine karar verilmiş, verilen bu karar davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

Medeni Kanun madde 6 gereğince; "Kural olarak herkes, iddiasını ispat etmekle yükümlüdür." Davacı taraf, delil listesinde bilirkişi incelemesine dayanmış ve bu şekilde de iddiasını ispat yönünden bu dayandığı delilin değerlendirilmesini talep etmiştir.

Bu durumda, bilirkişi ücretini yatırması hususunda mehil verilecek kişi davalı değil, davacı taraf olmalıdır.

Medeni Kanun madde 6 gereğince; "Kural olarak herkes, iddiasını ispat etmekle yükümlüdür." Davacı taraf, delil listesinde bilirkişi incelemesine dayanmış ve bu şekilde de iddiasını ispat yönünden bu dayandığı delilin değerlendirilmesini talep etmiştir.

Bu durumda, bilirkişi ücretini yatırması hususunda mehil verilecek kişi davalı değil, davacı taraf olmalıdır.

Öyle ise mahkemece, Dairemizin yukarıda belirtilen bozma kararı doğrultusunda yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılabilmesi için, davacı tarafa bilirkişi ücretini yatırması için mehil verilip, bu mehilin sonucunda bilirkişi masrafının davacı tarafça yatırılmaması durumunda, şimdiki gibi davanın ispat edilemediği gerekçesi ile reddine karar verilmesi, bilirkişi ücretinin yatırılması durumunda ise, yaptırılacak bilirkişi incelemesi neticesinde hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, hatalı takdir sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11929, Karar No: 2019/8790, Tarih: 18.12.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/11929 E.  ,  2019/8790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalı ...'e gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, davalı adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 18.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2505, Karar No: 2013/3575, Tarih: 28.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/2505 E.  ,  2013/3575 K.**

**"İçtihat Metni"**

İftira suçundan sanık ... Kurnaz'ın, kasten yaralama suçundan sanık ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; kasten yaralama suçundan açılan davanın şikâyetten vazgeçme nedeniyle düşürülmesine, iftira suçundan sanık ...'nin beraatine dair Kelkit Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 23.09.2010 gün ve 2009/211 Esas, 2010/200 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İddianamelerin içeriğine, sevklere, temyizin kapsamına göre, Yargıtay Kanununun 14. maddesine, 26.01.2013 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 21.01.2013 tarih ve 2013/1 sayılı Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına göre temyiz incelemesi yapma görevi Yüksek 9. Ceza Dairesine ait olduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli Daireye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23183, Karar No: 2013/6724, Tarih: 11.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/23183 E.  ,  2013/6724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanık ...'in, ...Pazarlama isimli şirkete giderek kendisini ...olarak tanıtıp bir temizlik robotu almak istediğini söylemesi üzerine söz konusu şirkette pazarlama elemanı olarak çalışan katılanın tanıtım amacıyla sanığın kendilerine bildirdiği adrese giderek tanıtım yapıp 1 adet ... marka temizlik robotunu 1.700 TL bedel karşılığında sattığı, sanık ...'in 170 TL peşin ödediği kalan 9 taksit için ...ismi ile senet düzenlendiği ve robotun teslim edildiği, bir hafta sonra sanık ...'in yeniden katılanın çalıştığı iş yerine giderek mutfak robotunu çok beğendiğini ve misafirlerine verdiğini, yeniden peşin olarak bir robot daha almak istediğini beyan

ederek digital temizlik robotunu satın aldığı ve bu robotun katılan tarafından kendisini sanık ...'in eşi olarak tanıtan diğer sanık ... 'a evinde teslim edildiği,evrakın ... ismi ile imzalandığı, sanık ...'in ilk satışta almış olduğu robotu İzmir de spotçulara satarak nakite çevirmiş olduğu ve sonraki taksitleri ödemediğinin anlaşıldığı olayda, sanıkların sahte isimler kullanarak alışveriş yapıp senet düzenleyerek malı teslim aldıktan sonra bedelini ödememekten ibaret eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9420, Karar No: 2012/29398, Tarih: 05.12.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/9420 E.  ,  2012/29398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 12. Aile Mahkemesi

TARİHİ :23.11.2011
Yargıtay — Esas No: 2016/3103, Karar No: 2017/6958, Tarih: 19.06.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/3103 E.  ,  2017/6958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde; 06/08/2009 tarihinde araç şoförünün... olduğu .... plaka sayılı araç içerisinde yolcu olarak bulunan müvekkil ... olduğu halde seyir halinde iken Bulanık ilçesi sınırları içerisinde araç lastiğinin patlaması sonucunda direksiyon hakimiyetini kaybederek tek taraflı trafik kazasına sebebiyet verdiğini, olayda eyleme karşılık esas yasa maddesi gözetildiğinde ceza zamanaşımı süresinin 5 yıl olduğunu, tazminat davasında ceza zamanaşımının uygulanabilmesi için açılmış bir kamu davasının bulunmasının zorunlu olmadığını, Yargıtay kararlarında da zamanaşımı süresinin uygulanabileceğinin belirtildiğini, müvekkilin fakirlik belgesinden de anlaşılacağı üzere maddi durumunun iyi olmadığını, adli yardımdan faydalandırılarak harç, yargılama gideri alınmamasına karar verilmesini talep ettiklerini, sonuç olarak 100.000 TL dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz, masraf ve ücreti vekalet ile birlikte sonradan ortaya çıkacak olan diğer kusurlular olması ihtimaline binaen davalıdan müştereken ve müteselsilen tahsiline, tüm bilgi ve belgelerin dosyaya geldikten, dosyanın ön inceleme aşaması tamamlandıktan sonra dosyanın tazminat hesabından anlayan uzman bilirkişiye tevdii için ... Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesi yönünde karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davaya konu kazanın 06/08/2009 tarihinde meydana geldiğini, davada

05.10.2012 tarihinde açıldığı için zamanaşamı süresinin dolduğunu, TTK .nın 1446. Maddesi uyarınca oluşan rizikonun teminat içinde kaldığını ispat külfeti sigortalıya geçer hükmünün yer aldığını, davacının kazaya ilişkin meydana gelen durumun sigorta güvencesi dışında tutulmasını gerektiren hallerin bulunabileceği yolunda kuşku ve belirsizlikleri kaldırmadığını, istenilen belge ve bilgileri de temin edip göndermediğini, bunları yapmamasına rağmen yanlış beyanlarda bulunduğunu, haksız ve yersiz olan davanın yukarda izah edilen nedenlere bağlı olarak reddine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacıya yüklenilmesi yönende karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, dosyadaki belgeler ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile, 207.441,23 TL sürekli iş göremezlik tazminatının davalı ... şirketinden, poliçe limitini geçmemek kaydıyla, 150.000,00 TL'sine dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili ile davacıya verilmesine dair karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, dosyadaki belgeler ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile, 207.441,23 TL sürekli iş göremezlik tazminatının davalı ... şirketinden, poliçe limitini geçmemek kaydıyla, 150.000,00 TL'sine dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili ile davacıya verilmesine dair karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, tek taraflı maddi hasarlı trafik kazası nedeni ile oluşan maluliyet sonucunda talep edilen iş göremezlik tazminatı isteminden ibarettir.

1086 Sayılı HUMK'un 388 ve 389. maddeleri ile 6100 Sayılı HMK'nın karşılık 297/1-2 maddeleri uyarınca, mahkeme kararında; hüküm sonucunun, taraflara yükletilen hak ve sorumlulukların şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde ayrı ayrı ve açıkça gösterilmesi gerekir.

Somut olayda,Yerel Mahkeme kararın gerekçe kısmında “davacı vekili 22.05.2013 günü işlem gören ıslah dilekçesi ile, dava dilekçesi ile talep ettiği 100.000,00TL tazminatı, 150.000,00TL olarak artırmış ancak faiz talebinden hiç bahsetmemiştir. Bu nedenle, 100.000,00TL için dava tarihinden faiz başlatılmış, kalan 50.000,00TL için faize hükmedilmemiştir.” şeklinde gerekçe yazılmışken, hüküm fıkrasında “ 207.441,23 TL sürekli iş göremezlik tazminatının davalı ... şirketinden, poliçe limitini geçmemek kaydıyla, 150.000,00 TL'sine dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte tahsili ile davacıya verilmesine” şeklinde hüküm kurulmuştur. Gerekçe ile hüküm çelişkilidir. Bu durum HMK'nın 294/3 maddesine aykırılık teşkil ettiğinden 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas-1992/4 Karar

sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca gerekçe ile hüküm arasındaki çelişkinin giderildiği bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-1982 T.C. Anayasa'sının 26. ve 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 27.maddesi uyarınca, taraflar dinlenmeden iddia ve savunmalarını beyan etmeleri için davet edilmeden hüküm verilemez. Yine HMK'nin 280 maddesi hükmüne göre "bilirkişi, raporunu, varsa kendisine incelenmek üzere teslim edilen şeylerle birlikte bir dizi pusulasına bağlı olarak mahkemeye verir; verildiği tarih rapora yazılır ve duruşma gününden önce birer örneği taraflara tebliğ edilir." Bilirkişi rapor örneğinin taraflarca okunup değerlendirilebilmesi, varsa itirazlarını dile getirebilmeleri ya da belirsizlik gösteren hususlar hakkında açıklama yapılmasını temin amacıyla veya yeni bilirkişi incelemesini talep edebilmeleri için taraflara tebliğ edilmesi zorunluluğu öngörülmüştür.

Somut olayda mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu davalı tarafa tebliğ edilmeden, rapora itiraz etme veya beyanda bulunma hakkı verilmeden Anayasa ve HMK ile koruma altına alınan hukuki dinlenilme ve savunma hakkı kısıtlanarak davalılar aleyhine hüküm kurulması doğru görülmemiştir.Bu nedenle Mahkemece eksik olan belgelerin ve bilirkişi raporlarının tebliğinin yapılarak, davalı tarafca incelenmesine olanak sağlanması gerekirken, davalı tarafa raporlar tebliğ edilmeden davalı aleyhine hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Kabule göre de; davalı vekili yargılama aşamasındaki savunmasında, davacının sigortalı araçta hatır için taşındığını ileri sürerek belirlenecek zarardan indirim yapılması gerektiğini bildirmiştir.

Hatır taşımaları bir menfaat karşılığı olmadığı cihetle, bu gibi taşımalarda 818 sayılı BK.’nun 43. maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır. Hâkim, tazminattan mutlaka indirme yapmak zorunda değilse de, bunun dahi gerekçesini kararında tartışması ve nedenlerini göstermesi gerekir. O halde mahkemece, bu savunma üzerinde durularak, taşımanın hatır için olup olmadığı, tarafların yakınlığı, varsa hatır için taşımanın kimin arzusu ve ne amaçla yapıldığı gibi olayın

özel şartları göz önüne alınarak araştırma ve inceleme yapılması gerekmekte olup davalının savunmasına itibar edilmeyerek hatır taşımasına ilişkin savunmanın verilen karar yerinde tartışılmayarak hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

4-Davacı taraf, trafik kazası sonucu müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını ileri sürerek iş göremezlik tazminatı talep etmiş, buna göre de bilirkişi tarafından CS0 1980 yaşam tablosu dikkate alınarak davacının kaza tarihinden sonraki muhtemel yaşam süresi belirlenmiş ve hesaplama yapılmış olup mahkemece bu rapor hükme esas alınmıştır.

Ancak karara esas alınan hesaplama, Hukuk Genel Kurulu'nun 1989/4-586 esas,1990/199 sayılı kararına ve yerleşik Yargıtay içtihatlarına uygun değildir. Bu itibarla, Yargıtay kriterlerine uygun olarak ... .... Et – Feminine (PMF 1931) Tablosu esas alınarak davacının muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi ile davacının iş göremezlik zararının hesaplanması gerekirken tazminat esaslarına uygun olmayan yaşam süresine göre hesaplama yapılan bilirkişi raporunun hükme esas alınarak yazılı olduğu biçimde karar verilmiş olması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda 1, 2, 3, 4 numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... AŞ'ye geri verilmesine 19.06.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.