muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1763, Karar No: 2012/8477, Tarih: 11.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/1763 E.  ,  2012/8477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında, 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak fiilleri tek suç olarak değerlendirilip bu suçlardan tek hüküm kurulduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihlerinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekili ile sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322 nci maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 11/05/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2635, Karar No: 2020/2761, Tarih: 10.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/2635 E.  ,  2020/2761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 19/12/2017 tarih ve 2017/138 E.- 2017/577 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 07/03/2019 tarih ve 2018/826 E.- 2019/251 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkillerinin "BİZİM" asıl unsurlu tanınmış markaları bulunduğunu, davalı şirketin müvekkilllerinin "BİZİM" asıl unsurlu markalarla benzer nitelikteki 2015/23421 sayılı "BİZİM SEMT+ŞEKİL" ibaresinin tescili için diğer davalı Kuruma başvurduğunu, bu başvuruya müvekkillerince yapılan itirazların davalı Kurum tarafından nihai olarak reddedildiğini, alınan kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, zira başvuru konusu ibarenin asli unsurunun "BİZİM" ibaresinden oluştuğunu, bu nedenle müvekkili markaları ile iltibasa yol açacağını, başvurunun tescili halinde müvekkilinin seri markalarından biri olarak algılanacağını, müvekkili markalarının tanınmış olduklarını ve 556 sayılı KHK'nın 8/4. maddesi uyarınca da başvurunun tescil edilemeyeceğini, davalı şirketin kötü niyetli olduğunu ileri sürerek YİDK'in 2017-M-1077 sayılı kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPMK vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile davacıların itirazlarına mesnet markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde bir benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı TPMK vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile davacıların itirazlarına mesnet markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde bir benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; dava konusu 2015/23421 sayılı “Bizim Semt+Şekil” ibareli başvuru kapsamındaki 31. sınıfta yer alan "İşlenmemiş tarım ve bahçecilik ürünleri, tohumlar. Ormancılık ürünleri. Canlı hayvanlar (kuluçkalık yumurtalar, döllenmiş yumurtalar dahil). Canlı ve kurutulmuş bitkiler ve otlar. Hayvan yemleri. Malt (insan tüketimi için olmayan).” malları ile 43. sınıfta yer alan "Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri. Geçici konaklama hizmetleri. Gündüz bakımı (kreş) hizmetleri. Hayvanlar için geçici barınma sağlanması hizmetleri" hizmetlerinin davacıların itirazlarına mesnet markaların kapsamlarında yer alan mal ve hizmetlerle benzer oldukları, taraf marka işaretleri arasında da iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğu, dolayısıyla sayılan mal ve hizmetler yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesinde öngörülen koşulların gerçekleştiği, davacı şirketlere ait “BİZİM” markalarının tanınmış oldukları ve aynı KHK'nın 8/4. maddesinde düzenlenen koşulların da somut olayda bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, YİDK’in 2017-M-1077 sayılı kararının iptaline, 2015/23421 sayılı markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Karara karşı davalılar vekilleri tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, ancak davacı talebinde açıkça 31. ile 43. sınıfta yer alan mal ve hizmetler yönünden YİDK kararının iptali ve tescili halinde dava konusu markanın hükümsüzlüğünün istenilmesine ve dosyada mevcut bilirkişi raporunda yalnızca bu sınıflar yönünden değerlendirme yapılıp gerekçeli kararda da anılan rapora itibar edilmesine karşın, mahkemece HMK'nın 26/1. maddesine aykırı olacak biçimde YİDK kararının tümden iptaline ve dava konusu markanın da tümden hükümsüzlüğüne karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının kabulüne, HMK'nın 353/1-b-2. maddesi gereğince yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın kabulü ile, TPMK YİDK'in 2017-M-1077 sayılı kararının, 31. sınıfta yer alan "İşlenmemiş tarım ve bahçecilik ürünleri, tohumlar. Ormancılık ürünleri. Canlı hayvanlar (kuluçkalık yumurtalar, döllenmiş yumurtalar dahil). Canlı ve kurutulmuş bitkiler ve otlar. Hayvan yemleri. Malt (insan tüketimi için olmayan).” malları ile 43. sınıfta yer alan "Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri. Geçici konaklama hizmetleri. Gündüz bakımı (kreş) hizmetleri. Hayvanlar için geçici barınma sağlanması hizmetleri" yönünden iptaline, davalı şirket adına tescilli 2015/23421 sayılı markanın aynı sınıflar yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPMK vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı TPMK vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalının marka başvurusuna davacının yaptığı itirazın reddine dair TPMK YİDK kararının iptali ile tescili halinde markanın hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davalı başvurusuna konu "BİZİM SEMT + ŞEKİL” ibareli marka ile davacıların itirazına gerekçe gösterdiği "BİZİM" ibareli markaları arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi uyarınca benzerlik ve karıştırılma ihtimalinin bulunduğu kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiş, istinaf istemi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesince de talebi aşar şekilde YİDK kararının tümden iptaline karar verilemeyeceği gerekçesiyle yerel mahkeme kararı kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi uyarınca markalar arasında karıştırılma ihtimalinin değerlendirmesinde, markaların görsel, işitsel ve kavramsal özelliklerinin bir bütün olarak değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerekmektedir. Davalının markasına yerleştirdiği “SEMT” ibaresinin markayı yeterince farklılaştırdığı ve kavramsal açıdan tamamen farklı bir anlama büründürdüğü dikkate alındığında markalar arasında karıştırılma ihtimalini doğuracak ölçüde bir benzerlik bulunmadığı halde Mahkemece hatalı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün temyiz eden davalı TPMK yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalı TPMK'ya iadesine, 10/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7516, Karar No: 2019/6861, Tarih: 21.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/7516 E.  ,  2019/6861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli 101 ada 22 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu yere ait tespit tarihi olan 2015 yılından geriye doğru 15-20 yıl içinde çekilmiş orijinal renkli, kenar işaretleri taşıyan memleket haritası ve dayanağı hava fotoğrafı ilgili yerlerden getirtilerek dosyaya eklendikten sonra, dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek hava fotoğraflarına dayanılarak elde edilen memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte (komşu parsellerle kenarlaştırılarak) memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğrafları ile kadastro paftası çakıştırılıp stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği müşterek imzalı ek raporun kendilerinden alınarak bu dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 21/11/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/26127, Karar No: 2022/8108, Tarih: 25.04.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/26127 E.  ,  2022/8108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık ...’un yaşları küçük ve haklarında ayrıca yargılama yapılan suça sürüklenen çocuklar ...., ile ...., ile birlikte fikir ve eylem birliği içinde, asli fail olarak atılı suçları işlediği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 37. maddesi kapsamında cezalandırılması gerekirken, yazılı şekilde aynı Kanun'un 39. maddesi gereğince cezasından indirim yapılması,

2-Sanık hakkında failin kastı, olayın oluş şekli, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle temel cezanın belirlenmesi gerekirken alt sınırdan ceza tayin edilmesi,

3- Katılanlar ..., ... ve müşteki ...’in ikametlerinden ayrı ayrı hırsızlık gerçekleştirilmesi karşısında, sanık hakkında mağdur sayısınca 3 kez hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından cezalandırılması yerine, zinicirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle atılı suçlardan 1 kez mahkumiyet hükmü kurularak cezasının TCK’nın 43. maddesi ile arttırılması,

4-Sanığın müşteki ...’in ikametinden 100 TL çaldığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması şartlarının oluşup oluşmadığı tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

5- Konut dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanığa verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, sanık hakkında bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 25/04/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8638, Karar No: 2024/1718, Tarih: 15.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/8638 E.  ,  2024/1718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/541 Esas, 2023/877 Karar

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Pazarcık 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/74 Esas, 2021/492 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Kahramanmaraş ili, Çağlayancerit ilçesi, ... köyü 111 ada 17 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı tarafın cevap dilekçesi sunmadığı görülmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin davalı tarafa ödenmesine, bedele yasal faiz işletilmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; objektif değer artışını kabul etmediklerini, bu unsurların kapitalizasyon faiz oranı belirlenirken dikkate alınması gerektiğini, kamulaştırma bedeli hesaplamaları yapılırken yörede mutat yetişen ürünlerin dikkate alınmadığını, enkaz bedelinin ağaç bedelinden düşülmesi gerektiğini, m² bedelinin yüksek tespit edildiğini, arazinin kuru tarım arazisi olduğunu, taşınmazda mütemmiz cüz tespit edilmediğini ileri sürerek kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sulu tarım arazisi niteliğinde olan taşınmaza net gelir yöntemine göre değer biçilmesinde ve dava konusu taşınmazın konumu ve bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alınarak gelir metoduna göre belirlenen m² birim fiyatına uygun objektif değer artış oranı uygulanarak kamulaştırma bedelinin hesaplanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak İlk Derece Mahkemesince verilen ilk hükme karşı yalnızca davacı idare vekilince istinaf yoluna başvurulduğu halde ve ilk hükme esas alınan 28.07.2017 tarihli bilirkişi raporunda taşınmazın birim m² değerine objektif değer artışı uygulanmayıp, enkaz bedeli düşüldüğü halde, davacı idarenin usuli kazanılmış hakkı gözetilmeyerek belirtilen kalemler kamulaştırma bedeline eklenmek suretiyle ikinci hükümle yüksek bedele hükmedilmesinin doğru görülmediği, bu itibarla Dairece yeniden yapılan hesaplamada davacı idarenin usuli kazanılmış hakkı gözetilmek suretiyle taşınmazın çıplak m² değerinin kapitalizasyon faiz oranının %4 olarak uygulanmak suretiyle 28,50 TL olduğu, bu şekilde taşınmazın zemin bedelinin 3403,99 m² x 28,50 TL=97.013,71 TL olduğu, ilk raporda enkaz bedeli düşülerek hesaplama yapıldığından 243 TL enkaz bedelinin indirilmesi sonucu bedelin 96.770,71 TL olduğu, ceviz ağacının maktuen değeri olan 1.080,00 TL'nin de eklenmesiyle toplam kamulaştırma bedelinin 97.851,71 TL olması gerektiği anlaşılmış, bu kapsamda davacı idare vekilinin istinaf itirazlarının kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden hüküm tesisine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki Kahramanmaraş ili, Çağlayancerit ilçesi, ... köyü 111 ada 17 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı uygun görülmüştür.

2. Arazi niteliğindeki Kahramanmaraş ili, Çağlayancerit ilçesi, ... köyü 111 ada 17 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı uygun görülmüştür.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13720, Karar No: 2015/16269, Tarih: 16.11.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/13720 E.  ,  2015/16269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

... Barosuna kayıtlı avukat olan sanığın, Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/263 Esas sayılı dosyasında yargılanan suça sürüklenen çocuk...'e zorunlu müdafii olarak görevlendirildiği, 11/09/2008 ve 04/12/2008 tarihli oturumlara mazeret bildirmeksizin katılmayarak yargılamayı sürüncemede bıraktığı ve görevini ihmal ettiği iddiasıyla yapılan yargılamada mahkumiyetine karar verilmişse de; hakkında yakalama kararı bulunması nedeniyle suça sürüklenen çocuğun hazır bulunmadığı 11/09/2008 tarihli celsede esaslı işlem yapılmaması, yakalama emrinin celse arasında başka bir müdafii huzuruyla infaz edilmesi, bir sonraki duruşma gününün bildirilmesine ilişkin çağrı kağıdının sanığa tebliğ edilememesi ve...Barosu Disiplin Kurulunca 26/12/2008 tarihinden itibaren 6 ay süreyle işten yasaklanmasına karar verilmesi biçimindeki oluş ve deliller karşısında, sanığın suç kastının ne şekilde gerçekleştiği ve eyleminden dolayı objektif cezalandırma şartları olan "kamu zararı", "kişi mağduriyeti" ve "kişilere haksız menfaat sağlama" unsurlarının ne suretle oluştuğu karar yerinde gerekçeleriyle gösterilip tartışılmadan dosya kapsamı ve oluşa uygun düşmeyen yanılgılı hukuki değerlendirmeler ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Sanığa isnat edilen ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunda uygulama maddesinin TCK'nın 257/2 yerine 257/1. maddesi şeklinde gösterilmesi,

Adli sicil kaydında bulunan Kadıköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/11/2007 gün ve 2005/169 Esas, 2007/327 Karar sayılı ilamı ile mükerrir olduğu anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 58/6-7. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanığın adli sicil kaydında yer alan erteli mahkumiyet kararı yönünden mahkemesine ihbarda bulunulmaması,

TCK'nın 53/1-e maddesindeki hak ve yetkinin kötüye kullanılması suretiyle suçu işleyen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 16/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16421, Karar No: 2018/1504, Tarih: 05.03.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/16421 E.  ,  2018/1504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeRÜŞÜLDÜ:

Dava konusu yapılan ve imar uygulaması sonucu oluştuğu anlaşılan 5639 ada 2 parsel sayılı taşınmazın imar uygulaması öncesi tapu kayıtlarının oluşumuna esas okunaklı kadastro tutanakarak tedavüllü tapu kayıtları (kadastro sonrası oluşturulan tapu kayıtları ve sonrası oluşan tedavüllü kayıtlar) ile taşınmazın tedavül ve ifrazlarına esas belgelerin dosya içerisinnra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇE8 gününde oybirliğiyle karar verildi.