muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2957, Karar No: 2011/9881, Tarih: 27.10.2011

iken emniyet görevlilerince çekilen fotoğrafları bulunmaktadır.

Duruşmada dinlenen davacı tanığı Abdurrahim Yıldız, gece saatlerinde evinin balkonunda iken görültü duyduğunu, hemen sokağa çıktığını ve iki aracın çarpıştığını gördüğünü, tam oluş anını görmediğini, davalı taraf aracını kazadan önce de sağlam olarak gördüğünü, 5-10 dakika sonra trafik görevlilerinin geldiğini beyan etmiştir.

Davacı tanığı dinlenmeden önce alınan 11.5.2010 tarihli bilirkişi kurulu raporunda, davalı aracının sürücüsü Hasan Kilit'in kontrolsüz kavşakta sola dönüş yapmak istediği sırada kavşakta düz seyreden davacı yana ait araçla çarpıştığı olayda doğrultu değiştirme manevrasını yanlış yapmaktan tamamen kusurlu olduğu, davacı aracında bu kazada faturalarda belirtilen hasarların meydana gelebileceği, parça ve işçilik fiyatlarının uygun olduğu 8.109 TL tutarında hasar oluştuğu belirtildikten sonra sigortalı aracının teknik özelliği itibariyle kaporta aksamı ve motor gücü bakımından daha büyük ve güçlü olduğunu, kaza tutanağında davacı aracın sağ ön kesimi ile davalıya sigortalı aracın ön kesiminin çarptığının belirtildiğini, davalıya sigortalı aracın resimlerine bakıldığında motor kaputunun V şeklinde katlandığı, hasarın ağır ve karşılıklı çarpışma ile oluşabilecek hasar niteliğinde olduğu, davacı aracının hasarının bu ağır hasara karşın daha hafif nitelikte olduğunun anlaşıldığını, davacı aracının altında yağ ve su sızıntısı zeminde görülmesine rağmen, değişen parçalardan davacıya ait aracın radyatör ve motor karterinin arızalı olmadığı gibi sigortalı araçtan davacı aracına doğru uzanan sızıntı bulunmadığını, olayın trafik kazası tesbit tutanağında belirtilen şekilde meydana gelmesinin mümkün olmadığı bildirilmiş, mahkemece, tesbit tutanağı mümzileri dinlenip ilgili hasar dosyası getirilip, dinlenen davacı tanığının beyanlarıda gözetilerek bilirkişi raporu alınması gerekirken eksik incelemeye davalı rapora göre davanın reddine karar verilmiştir.

Bu durumda mahkemece, kaza tesbit tutanağı mümzilerinin tanık sıfatı ile usulüne uygun şekilde dinlenilmeleri, Yapı Kredi Sigorta AŞ'den davalıya trafik sigortalı araca ilişkin olarak kasko poliçesi nedeniyle düzenlenen 938406 nolu hasar dosyasının getirtilmesi, daha sonra İTÜ veya Karayolları Genel Müdürlüğü gibi kurum yada kuruluşlardan, önceki bilirki-

ler dışında kusur ve hasar konusunda uzman bilirkişi kurulundan, davacı tarafın iddiaları, davalının savunması, kaza tesbit tutanağı, ekspertiz raporu, hasar dosyaları, tanık beyanları, fotoğraflar, tesbit raporları, faturalar, trafik kayıtları önceki bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte irdelenip değerlendirilerek davaya konu kaza nedeniyle bu hasarların oluşup oluşmayacağı, hasarların ve kazanın uyumlu olup olmadığı hususlarında ayrıntılı, denetime elverişli, gerekçeli bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ...'e geri verilmesine 27.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1331, Karar No: 2012/6866, Tarih: 04.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/1331 E.  ,  2012/6866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... vd. vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan kirazın dekar başına verim miktarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2011 yılı dekar başına üretim masrafı ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatının ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7328, Karar No: 2018/4931, Tarih: 27.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/7328 E.  ,  2018/4931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde güvenlik personeli olarak çalıştığını, 21.04.2014 tarihinde hiçbir gerekçe gösterilmeden ihbar süresi dahi verilmeden işinin sona erdirildiğini, güvenlik personellerinin 2 vardiya şeklinde sabah 07.00 akşam 19.00, akşam 19.00 sabah 07.00'ye kadar çalıştığını, çalışma usulünün 12 saat çalışıp 24 saat dinlenmek şeklinde olup, toplamda 2 haftalık süreçte 105 saat, haftada ortalama 52,5 saat çalışmalarına rağmen bu çalışmasının karşılığı olan fazla mesai ücretini alamadığını, bundan dolayı hak ettiği alacakların kendisine ödenmediğini, davalılar arasındaki Tip Hizmet Alım Sözleşmesinin 22. maddesi gereği, sözleşmenin mevzuatın kamu düzenine ilişkin emredici hükümlerine ve genel şartnamenin 6. bölümüne aykırı iş sözleşmesi kurulamayacağının belirtildiğini, 6772 sayılı Kanun gereği ödenmesi gereken yılda 2 maaş tutarı ilave tediyelerinin de ödenmediğini belirterek davalıdan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil alacakları, ücret alacağı ile ilave tediye alacaklarını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Başkanlığının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda, davacının fazla çalışma süresi, görev yerine göre 12/24 saat çalışma düzenine göre vardiyalı olarak saat 07.00 - 19.00 saatleri ile 19.00 - 07.00 saatleri arasında haftanın 5 günü günde 12 saat çalışılıp haftanın kalan 2 gününde ise istirahat ederek haftalık 60 saat çalıştığı, yasal çalışma süresi olan haftalık 45 saati aşan haftalık 15 saatlik fazla çalışmasının bulunduğu, günlük fazla çalışmasının ise 3 saat olduğu sonucuna varılarak hesaplama yapılmıştır. Ancak fazla mesai alacağı hesabında çalışma saatleri yönünden dosyadaki belgelere göre isabetsizlik bulunmasa da haftalık çalışma bakımından ara dinlenme düşülmeden yapılan hesaplamanın kabulü yerinde olmamıştır. Davacının fazla mesaisinin, tespit edilen günlük oniki saat çalışma süresinden yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde bir buçuk saat ara dinlenme süresi indirilmek suretiyle hesaplanarak sonucuna göre hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3-Kabule göre de; Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla mesai süresinin hesaplanmasında haftalık altmış saat çalışma yapıldığını kabul etmiş ise de, davacının talebi haftalık 52.5 saat çalışma yapıldığı yönündedir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesi “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü uyarınca da taleple bağlılık kuralına aykırı olarak Mahkemece talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11531, Karar No: 2020/1558, Tarih: 19.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/11531 E.  ,  2020/1558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi Ve Yıkım

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı Hazine vekili, dava dilekçesinde sınırları belirtilen devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kıyı kenar çizgisi içinde kalan toplam 76,38 m2 yere davalının müdahale ettiğini belirterek müdahalenin önlenmesi ve yapıların kalini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuş karar verildikten sonra 20.06.2011 tarihinde de vefat etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüyle, bilirkişilerin 18.03.2011 havale tarihli rapor ve ekli krokilerinde göstermiş oldukları 218,20 metrekarelik camla kapatılmış tek katlı yapı, 63,18 metrekarelik pergoleli beton zemin yapmak suretiyle oluşan müdahalesinin önlenmesine, müdahaleye konu bina imalat ve tesislerin kaline karar verilmiştir. Hüküm, davalı mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, elatmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Tüm dosya kapsamı birlikte incelendiğinde, davacının dava dilekçesinde, kıyı kenar çizgisi içinde kalan toplam yere davalı tarafından restaurant bahçesi yaptığı iddiası ile elatmanın önlenmesi ve kal talep ettiği, davalının cevabında, bahse konu restaurantı 01.10.1997 tarihinde ...'na kiraladığını, 2004 yılında mülk olarak satılana kadar ... tarafından kullanıldığını, yapılan işgalden sorumlu olmadığını belirterek davanın reddini savunduğu, Mahkemece, davalının savunmasında taşınmaza müdahale edip etmediği yönünden yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan 14.02.2002 tarihli tutanağa istinaden yazılı şekilde karar verildiği anlaşılmaktadır. İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir (HMK mad. 190, TMK mad. 6). O halde, Mahkemece, davacının tanık deliline de dayandığı göz önünde bulundurularak taraf delillerinin tamamı toplanarak, iddia ve savunma çerçevesinde davacının iddia ettiği müdahalenin kim tarafından yapıldığı hususu belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Kabule göre de, hakim, tarafların talep sonucu ile bağlı olup, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceği (HMK mad. 26), davacının dava dilekçesinde toplam 76,38 m2 yere müdahalenin önlenmesini ve kal'i talep ettiği, Mahkemece, toplam 281,38 m2 yere müdahalenin önlenmesi ve yapıların kaline karar verildiği anlaşılmakla, talep edilen miktar aşılmak suretiyle karar verilmiş olması da hatalı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de, hakim, tarafların talep sonucu ile bağlı olup, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceği (HMK mad. 26), davacının dava dilekçesinde toplam 76,38 m2 yere müdahalenin önlenmesini ve kal'i talep ettiği, Mahkemece, toplam 281,38 m2 yere müdahalenin önlenmesi ve yapıların kaline karar verildiği anlaşılmakla, talep edilen miktar aşılmak suretiyle karar verilmiş olması da hatalı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Davalı mirasçıları vekilinin temyiz itirazları yukarıdaki 2. sebeplerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 19.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3, Karar No: 2013/3, Tarih: 21.01.2013

**Büyük Genel Kurulu         2013/3 E.  ,  2013/3 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay Hukuk Genel Kurulu

Taraflar arasındaki tazminat davasında yapılan yargılama sonunda ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nca ;

“Davacı vekili, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 09.03.2010 gün ve E:2009/11-109 K:2010/48 sayılı kararıyla davacı müvekkilinin 14 yıl 7 aylık mahkumiyetine ilişkin ceza kararının oyçokluğu ile onandığını, anılan kararın yeterli ve gerekli inceleme yapılmadan verildiğini, dolayısıyla haksız olarak 39 yıllık Avukatlık meslek hayatına son verilen 68 yaşındaki davacının uğramış olduğu büyük manevi zararların kısmen karşılığı olmak üzere 115.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Hazine vekili, dava zamanaşımına uğradığını ve tazminat koşullarının oluşmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

14 Şubat 2011 tarihinde yürürlüğe giren 09 Şubat 2011 tarih ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun Geçici Madde 2/c bendinde yer alan, “Bu davalar ilgili hâkime resen ihbar edilir…” hükmü gereğince dava dilekçesi ve duruşma gününü bildirir davetiye, Ceza Genel Kurulu’nun 09.03.2010 gün ve E:2009/11-109 K:2010/48 sayılı kararına katılan ve yukarıda adları yazılı bulunan ilgili hakimlere usulüne uygun olarak tebliğ edilmiştir.

İhbar olunan ..... 14.07.2011 tarihli cevap dilekçeleriyle, haklarında kesinleşmiş bir mahkumiyet hükmü bulunmadığı ve ilgili davada tartışılan delillerden başka her hangi bir delil de ileri sürülmediği halde, Anayasanın 40/3., 129/5. ve 138. maddeleriyle 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu’nun 4. maddesine ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 573. maddesine aykırı olarak açılmış bulunan davanın reddine karar verilmesini istemişler; ihbar olunan diğer hakimler cevap dilekçesi ibraz etmedikleri gibi, duruşmaya da katılmamışlardır.

Davacı vekili tarafından ibraz edilen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İtiraz ve Ceza Genel Kurulu Karar örneği ile tüm dosya içeriğindeki bilgiler itibariyle; Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.07.2007 gün ve E: 2004/156 K: 2007/264 sayılı kararı ile sanık ... hakkında diğer sanıklar ...., ..... ve ..... ile birlikte gerçekleştirdikleri eylemler nedeniyle; müdahil ....İthalat ve İhracat Ticaret Limitet Şirketi ve Comadity Specialist Company Şirketi’ne yönelik nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı TCY’nın 37. maddesi yollamasıyla ikişer kez 158/1-d, 35/2, 62/1 ve 52. maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 15’er gün hapis ve 16.660’şar YTL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve adli para cezalarının taksitlendirilmesine, haklarında aynı Yasanın 53/1-2-3. maddesinin uygulanmasına; yine aynı sanıkların müdahil Comtrade S.A. Şirketi ve CSC Overseas İnc. Şirketi’ne yönelik nitelikli dolandırıcılık suçlarından, 5237 sayılı TCY’nın 37 maddesi yollamasıyla ikişer kez 158/1-d, 62/1 ve 52. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis ve 66.660’şar YTL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve adli para cezalarının taksitlendirilmesine, haklarında aynı Yasanın 53/1-2-3. maddesinin uygulanmasına…” karar verildiği; bu kararın sanıklarca temyizi üzerine, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 19.03.2009 gün ve 8210-2629 sayılı kararı ile, “sanıklar .....ve ...’nın katılanlar Comtrade S.A ve CSC Overseas İnc. şirketlerine yönelik nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarının …reddiyle adı geçen sanıklar hakkında kurulan hükümlerin onanmasına, sanıkların katılanlar ....İth. İhr. Tic. Ltd. ile Commadity Specialist Company şirketlerine karşı nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazları yönünden ise dolandırıcılık suçlarından kurulan hükümlerin ise bozulmasına” karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu aşamadan sonra, Yargıtay C.Başsavcılığınca 06.05.2009 gün ve 191751 sayı ile itiraz yasa yoluna başvurularak Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 19.03.2009 gün ve 8210-2629 sayılı sanık ... ile ilgili "onama" kararının kaldırılarak, Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.07.2007 gün ve 2004/156 esas sayılı adı geçenle ilgili itiraza konu hükümlerin bozulmasına karar verilmesinin talep olunması üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 09.03.2010 gün ve E:2009/11-109 K:2010/48 sayılı kararıyla;

“Kurulumuz ve yerel mahkemece de kabul edildiği üzere, aslında sanık ....’in, Meridyen Nakliyat ve Tic. Ltd. Şti’ne borcunun olmadığı, takibin esasen sanık ....’e değil müdahil dört şirkete yönelik olarak gerçekleştirildiği, Av. ... tarafından mahkemeye sunulan sanık M.Fahri Kelleci imzalı tarihsiz belgedeki ‘CSC adlı şirketin aynı zamanda ...., Comtrade S.A. ve CSC Türkiye Şirketi’nin de ortağı olması hasebiyle şimdilik alacağımızın 1.250.000 Dolarlık tutarı için .... aleyhine acilen icra takibi yapmanızı ve takip kesinleştiği takdirde ....’in fazladan çıkarttığı paraların bu dört şirketten tahsili cihetine de gidilmesini rica ederim’ beyanından icra takibinin ....’e yönelik başlatılacağı, bu sanığın takibe itiraz etmemesi nedeniyle takibin kesinleşmesinden sonra haczin 3. kişiler olan bu şirketlere yöneltileceği planıyla hareket edildiği açıkça anlaşılmaktadır. 5. İcra Müdürlüğü’nün 2001/5255 sayılı dosyasında icra takibinin kesinleşmesinden sonra sanık ....’in menkul veya gayrimenkul mal varlığının olup olmadığı araştırılmamış olması ve sanık .... tarafından takibin kesinleşmesini müteakip mal beyanında bulunulmamış olmasına karşın, İcra Ceza Mahkemesine şikayette bulunulmaması da varılan bu sonucu doğrulamaktadır. Takibin başladığı tarihle, sonrasında ....’in, Meridyen Nakliyat ve Ticaret Limited Şirketi ile olan ilişkisi kesilmemiş, şirket müdürlüğü ve şirketi temsil yetkisi devam etmiştir. Bu da asıl amacın katılan dört şirketten dava konusu paraların alınması olduğunu açıkça göstermektedir. Bir an için aksi yargı kararlarına rağmen şirket müdürü ....’in kendi şirketine gerçekten borçlu olduğunu kabul ettiğimizde, alacaklı olan şirketin bu alacağı elde edemediği ve şirketi zarara uğrattığı dolayısıyla kendisine borçlu olduğunu iddia ettiği şirket müdürüne karşı takip başlattığı, bu takip sonucunda yine kendi alacağı olduğunu iddia ettiği parayı katılan şirketler hesaplarına haciz koydurarak tahsil yoluna gittiği sonucuna ulaşılır ki, bu kabul de dosya içeriği ile örtüşmemektedir. Şöyle ki, şirket kendisine karşı takip yaptığı takip borçlusunun değil, katılan şirketlerin hesaplarına el koymuş, bu şirketlerden edindiği paranın da kendi alacağı olduğunu iddia etmiş, bunların ....’in alacağı olduğuna dair bir beyanda bulunmamıştır. Diğer yönden borçlu olduğu iddia edilen şirketten başka üç şirketin daha hesaplarına haciz koydurulmuş ve bunların borçlu olduğuna dair bir iddiada da bulunulmamıştır. Burada varlığı ileri sürülen alacak Meridyen Nakliyat ve Ticaret Limitet Şirketi’nin alacağı olup, şirket müdürü olan sanık ....’in şahsi bir alacağı bulunmadığı halde, borçlu olarak görünen şirket müdürü yine şirketin parasıyla şirkete olan borcunu ödemiş olmaktadır.