muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/14216, Karar No: 2025/5386, Tarih: 17.04.2025

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun'un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

C. Değerlendirme

1. Sebepsiz zenginleşmeden kaynaklanan alacak istemine ilişkin davalarda yetki konusunda özel bir düzenleme bulunmadığına göre, yetkili mahkeme genel yetki kuralı gereği davalının yerleşim yeri mahkemesidir. Bu yetki kuralı kesin olmadığından 6100 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir ve mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez.

2. Bir davada, birden fazla yetkili mahkeme bulunması hâlinde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, yetkisiz bir mahkemede dava açmışsa, seçme hakkı itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir. Yetki itirazının dinlenebilmesi için, davalı itirazında yetkili mahkemenin gösterilmesi zorunludur. Davacı, genel ve özel yetki kurallarına göre, kendisine verilen seçimlik hakkını yasaya uygun kullanmaz ise seçim hakkı davalıya geçer. Seçim hakkı kullanılırsa davalının bildirdiği yetkili mahkemeye dosyanın gönderilmesine karar verilir. Yetkisizlik kararında, yetki itirazında bildirilmemiş olan mahkemenin yetkili olduğuna karar verilemez.

3. Dosya kapsamından, davacının davayı, yetkisiz Mardin 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı anlaşılmaktadır. Hâl böyle olunca seçme hakkı davalıya geçmiş ve davalı şirket vekilince de süresinde ve usulüne uygun olarak Şanlıurfa Mahkemelerinin yetkili olduğuna ilişkin itirazında bulunulduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Şanlıurfa 7. Asliye Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Şanlıurfa 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,17.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19736, Karar No: 2012/14953, Tarih: 13.06.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/19736 E.  ,  2012/14953 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5271 sayılı CMK' nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde saat 17:00 sıralarında, iki yönlü yol üzerinde, meskun mahalde, sanıkların sevk ve idarelerindeki traktörlerin arkalarında, çift römork takılı olduğu halde, olay yerindeki sokak üzerinde arka arkaya seyirleri sırasında, 1998 doğumlu yaya ...’ün arkadaşı ile birlikte traktörlerin yanında koşarak oyun oynadığı esnada, traktör ya da römorkun çarpmasına maruz kalıp vefat ettiği olayla ilgili olarak, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi ve sanıkların olayda kusurlu olup olmadığının kesin olarak tespiti bakımından, mahallinde, bilirkişi ve olayla ilgili görgüsü olan tanıklar, ... ve ... de hazır edilerek keşif yapılıp olay esnasında sanıklardan hangisinin kullandığı traktörün veya traktöre bağlı römorkun ölene çarptığı araştırılıp, tespit edilen hususlarla birlikte dosyanın Karayoları Genel Müdürlüğü Uzmanlarından veya Teknik Üniversitelerin konu ile ilgili öğretim görevlilerinden oluşacak bilirkişi heyetine tevdi edilerek sanıkların kusur durumuna ilişkin rapor alınmak suretiyle hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29384, Karar No: 2019/2335, Tarih: 24.01.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/29384 E.  ,  2019/2335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalıya ait işyerinde 21/09/2011-29/10/2013 tarihleri arasında 2.000 TL net ücretle ustabaşı olarak çalıştığını, iş akdinin haksız nedenle feshedildiğini iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai, hafta tatili ve resmi tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı, ıslah dilekçesi ile faiz talebini dava dilekçesindeki şekliyle yinelediği halde, ıslah ile artırılan miktarların faizsiz olarak hüküm altına alınması hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F)Sonuç:

Hüküm fıkrasının 2-3-4-5-6 numaralı bentlerinin çıkartılarak yerlerine;

“2-6.957,00 TL brüt fazla mesai ücret alacağından 1.000,00 TL sinin dava tarihi olan 13/03/2014’ten itibaren, kalan 5.957,00 TL’sinin ıslah tarihi olan 13/05/2015’ten itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

3- 1.799,00 TL brüt hafta tatili ücret alacağından 50,00 TL sinin dava tarihi olan 13/03/2014’ten itibaren, kalan 1.749,50 TL’sinin ıslah tarihi olan 13/05/2015’ten itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

4- 533,00 TL brüt ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağından 50,00 TL sinin dava tarihi olan 13/03/2014’ten, kalan 483,00 TL’sinin ıslah tarihi olan 13/05/2015’ten itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

5- 1.209,59 TL brüt yıllık ücretli izin alacağından 1.000,00 sinin dava tarihi olan 13/03/2014’ten itibaren, kalan 209,59 TL’sinin ıslah tarihi olan 13/05/2015’ten itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

5- 1.209,59 TL brüt yıllık ücretli izin alacağından 1.000,00 sinin dava tarihi olan 13/03/2014’ten itibaren, kalan 209,59 TL’sinin ıslah tarihi olan 13/05/2015’ten itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

6- 12.444,26 TL brüt maaş ücreti alacağından 10.000,00 TL sinin dava tarihi olan 13/03/2014’ten itibaren, kalan 2.444,26 TL’sinin ıslah tarihi olan 13/05/2015’ten itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’ nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/ 8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nispi temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 24.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/47484, Karar No: 2015/1718, Tarih: 28.01.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/47484 E.  ,  2015/1718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketten satın aldığı elbise dolabı karşılığında açık senet verdiğini, dolabın 350 TL olan bedelini ödemesine rağmen davalının bonoyu 8.400 TL olarak doldurup icraya koyduğunu ileri sürerek 8.400 TL borçlu olmadığının tesbitini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde kanunda tanımlanan taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta davacı tüketici ile davalı satıcı şirket arasında elbise dolabı satımına ilişkin sözleşme imzalandığı, taraflar arasındaki sözleşme ilişkisinin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır.

Dava tarihinde yürürlükte olan 4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Bu durumda mahkemece, tüketici mahkemesine görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esası hakkında karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birince bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 143,50 TL harcın istek halinde iadesine, 28.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6482, Karar No: 2012/5975, Tarih: 28.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/6482 E.  ,  2012/5975 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağılığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.07.2010 gün ve 2008/105 Esas, 2010/130 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İddianamede sanığa atılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunun düzenlendiği TCK.nın 103/1-6. maddesinde öngörülen hapis cezasının alt sınırının 5 yıldan fazla olması karşısında, 5271 sayılı CMK.nın 150/3 ve 150/2. maddeleri uyarınca sanığa istemi aranmaksızın bir müdafii atanması zorunlu olduğu halde, 18.09.2008 tarihli celsede müdafii bulundurulmadan savunmasının alınması ve müdafii 24.11.2009 tarihli ve sonrasındaki bazı celselere gelmesine rağmen müdafii huzurunda yeniden savunmasının alınmaması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6816, Karar No: 2016/10318, Tarih: 21.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/6816 E.  ,  2016/10318 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, bakiye alacağa ilişkin rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir..

Hükmün, davacı Kurum ve davalı ...avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir nedeniyle uğranılan kurum zararının davalılardan tahsili istemine ilişkin olan davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesidir.

Sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir, 01.04.2011 tarihinden itibaren ölüm aylığı bağlanması nedeniyle 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi uyarınca yarıya indirilmiştir.

Sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri, sigortalının yaşı, gelirin kesilme olasılığı ve iskonto oranı gözetilerek belirlenen tutarı ifade etmektedir. 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi ise, "malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir." düzenlemesini içermektedir.

Dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Yasanın 92. maddesi (5510 sayılı Yasa’nın 54. madde) uyarınca indirildiğinin anlaşılması halinde; davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı; gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasanın 92. maddesi (5510 sayılı Yasa’nın 54. madde)

uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fark fiili ödeme miktarının da eklenmesi suretiyle bulunan tutar ile yarıya indirilmemiş tam gelir üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerinin karşılaştırılması sonucu düşük olan esas alınarak belirlenmelidir.

Bu açıklamalar ışığında; dosya ekindeki şahsi sicil dosyası kapsamındaki peşin sermaye değer tablosu ve alınan hesap raporundaki rakamlara da itibar edilmeyerek denetime olanaksız olarak yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O hâlde, davacı Kurum ve Koski Genel Müdürlüğü avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5517, Karar No: 2023/10866, Tarih: 13.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5517 E.  ,  2023/10866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/356 Esas, 2023/704 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 18. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/720 Esas, 2019/995 Karar

Taraflar arasındaki bağımsız bölümlere özgülenen arsa paylarının düzeltilerek tapuya tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ana gayrimenkulde bulunan bağımsız bölümlere, değerleriyle doğru orantılı arsa payı verilmediği gerekçesiyle mahkemece yeni arsa paylarının belirlenerek tapuya tesciline karar verilmesi talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; davacının talebine esas teşkil eden iddiaların asılsız olduğunu, davacının maliki olduğu bağımsız bölümün sırf alan ölçüsünden hareketle ileri sürdüğü iddia ve taleplerinin 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanun (634 sayılı Kanun) hükümleri ile çeliştiğini, davacının balkonları kapattığını, dışarıya olan çıkıntıları bağımsız bölüme eklediğini, bu şekilde cepheyi genişletmiş bulunmasının kendisine böyle bir talep hakkı vermediğini, tüm bağımsız bölümlere ilişkin balkonların malikleri tarafından aynı şekilde kapatıldığını, bu balkon kapatmalarının kat irtifakı, kat mülkiyeti kurulduktan sonra yapılmış olmasının 634 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesi kapsamında mütalaa edilmesinin mümkün bulunmadığını, davacıya bu yönde dava hakkı sağlamadığını, ana yapının üçüncü katlarının kısmen dördüncü katlardan itibaren geniş deniz, adalar, yat limanı manzarasına sahip bulunmuş olmasının da payların tespiti ve satış değerinde önemli farklılıklar yarattığını, daha sonra inşa olunan Fenerbahçe Stadı ve yüksek binaların sadece, dördüncü kat dahil, üst katlardaki bağımsız bölümlerden görünebilen manzaraların bir ölçüde kapanmasına neden teşkil ettiğini, bu hususun başlangıçta belirlenen pay oranlarının değiştirilmesine neden teşkil etmeyeceğini, davacının bağımısız bölüm iktisabından yaklaşık 20 yıl geçtikten sonra ana bina ile ilgili bir takım tasarrufların yapılabileceği sırada, böyle bir dava açarak talepte bulunmasının iyi niyetle bağdaşmadığını, davanın reddine, yargılama giderlerinidavacı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı ... Sevilir cevap dilekçesinde özetle; davacının hukuka aykırı olarak balkonu duvarı yıkarak daireye eklediğini, davacının arsa payının 20/400 olduğunu, giriş katın dışındaki dairelerin arsa paylarını 30/400 olduğunu, davacını haksız olarak 115 metrekareyi dairesine kattığını, davacının kötü niyetli olduğunu davanın reddine, yargılama ve vekâlet ücretini davacı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

3. Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın giriş ve üzeri 6 kat olan taşınmaz olduğunu, giriş dairelerin holünün kapladığı alan kadar diğer dairelerden küçük olduğunu, arsa paylarının oransız olarak belirlenme şartını gerçekleşmediğini, dava açan davacının kötü niyetli olduğunu bu nedenle davanın reddine karar verilerek yargılama giderleri ve vekâlet ücretini davacı tarafa yükletilmesine karar verilmesi gerektiğini beyan etmiştir.

4. Davalı ... cevap dilekçesinde; davanın iyi niyet ve dürüstlük kurallarına aykırı olduğunu, değer artış ve azalışları sonucunu doğuran sonradan yapılan değişikliklerin, yeni bir arsa payı düzenlemesi gerektireceği iddiasına dayanak yapılmak istenmesinin kanuna aykırı olduğunu, zemin katta bulunan bağımsız bölümün asdece otopark ve sokağa baktığını, üst kat ve dairelerin deniz doğa ve şehir manzarasına sahip olduğunu, davacının maliki olduğu dairenin birçok konuda üst katlara göre dezavantajlarının olduğunu, davacının beyana dayalı DASK poliçesi düzenlettirilirken kendine göre belirlediği bir metrekare üzerinden poliçe düzenlettirtmesinin hukuka dayanak teşkil etmeyeceğini, malik olduğu dairenin bugünkü arsa payından daha yüksek pay oranına sahip daire olduğunu, açıklanan nedenlerden dolayı davanın reddine, açıklamaları çerçevesinde arsa paylarının yeniden düzenlenmesini, yargılama giderlerinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; alınan tüm raporlarda arsa paylarının hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu belirtilmesine karşın davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, dört ayrı rapor olmasına ve arsa payları da adaletsiz olmasına karşın hatalı hüküm kurulduğunu belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa payları arasında orantısızlık olduğu hususunun ispat edilemediği, böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa payları arasında orantısızlık olduğu hususunun ispat edilemediği, böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle;istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek, kararın eksik araştırma ve inceleme neticesinde verildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları ana gayrimenkulde bağımsız bölümlerin arsa paylarının değerleriyle orantılı olup olmadığının tespiti ile yeni arsa paylarının tapu siciline tesciline ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde 1985 yılında kat mülkiyetinin tesis edildiği hususunda uyuşmazlık yoktur.

3. Taşınmaza ait kat mülkiyeti ve kat irtifakı tesisi belgeleri birlikte değerlendirildiğinde davanın reddine karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi