muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1150, Karar No: 2020/2784, Tarih: 11.03.2020

**19. Ceza Dairesi         2020/1150 E.  ,  2020/2784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizin de benimsediği 21.06.2011 tarih 2011/94 Esas, 2011/133 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, Yargıtay ilgili Ceza Dairesince bir mahkûmiyet hükmü onanmakla kesinleşeceğinden, kesinleşme anına kadar işleyen dava zamanaşımının bu aşamada sona ereceği, bu karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı üzerine yapılan incelemede, Ceza Genel Kurulunca itirazın kabulü halinde, Özel Daire onama kararı ile Ceza Genel Kurulunun karar tarihi arasında geçen sürenin, dava zamanaşımının hesaplanmasında göz önünde bulundurulmayacağı, ancak itirazın kabulü üzerine dosyanın derdest hale gelmesi nedeniyle yargılamaya devam edildiğinde, Ceza Genel Kurulunca itirazın kabulü tarihinden itibaren geçerli olmak üzere sürenin işlemeye devam edeceği ve dava zamanaşımının buna göre hesaplanması gerektiği belirtilmekle, inceleme tarihi itibariyle zamanaşımı süresinin dolmamış olduğu belirlenmiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Ceza Hukukunda, yasadaki tanımlamaya uygun her sonuç ilke olarak ayrı bir suç oluşturur. Bu nedenle sanığın eylemi kaç sonuç meydana getirmişse o kadar da suç işlemiş sayılır. İşlediği her suç nedeniyle de ayrı ayrı cezalandırılır.

Bazı hallerde ise değişik sonuçlardan dolayı sanığa ayrı ayrı cezalar verilmeyerek, tek ceza verilmesi ile yetinilir. Birden fazla sonucun meydana gelmesine rağmen, sanığa tek ceza verilmesini gerektiren durumlardan biri, zincirleme (müteselsil) suçtur.

Zincirleme suç, mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 80., 5237 sayılı TCK’nin 43. maddesinde düzenlenmiştir.

Zincirleme suç kavramının tarihi gelişimine bakıldığında ‘zincirleme suç kavramı Ortaçağda Glossatörler ve Postglossatörler tarafından ortaya atılmıştır. Müşterek bir kararla, aynı tip suçu birden çok işleyen failleri, kanunların öngördükleri şiddetli cezalardan korumak için çözüm arayan pratik hukukçular tarafından yaratılmıştır. Özellikle üç hırsızlık suçunun cezasının “ölüm” olmasının doğurduğu aşırılıkları yumuşatmanın çıkar yolu olarak düşünülen bu kurum, Zanardelli Kanunu’nda da yer almış ve buradan Türk hukuk sistemine girmiştir. (Bkz. Doç. Dr. Türkan Yalçın Sancar, TBB Dergisi, sayı 70,2007 sahife 247-248)

5237 sayılı TCK’nin 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için;

1- Aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi,

2- İşlenen suçların mağdurlarının aynı kişi olması,

5237 sayılı TCK’nin 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için;

1- Aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi,

2- İşlenen suçların mağdurlarının aynı kişi olması,

3- Bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmesi gerekmektedir.

Zincirleme suçun oluşumu için işlenen suçlar arasında ne kadar zaman geçmesi gerektiği hususunda da kesin bir kural koymak mümkün değildir. Mesela iki suç arasında bir ay geçmemesinin kabulü durumunda otuz bir gün arayla, üç ayın kabulü halinde üç ay bir gün arayla suç işlenmesi durumunda aynı sorun yine devam edecektir. Bu nedenle, esas alınması gereken temel ölçüt zaman aralığından ziyade işlenen suçun aynı suç işleme kararının icrası kapsamında kalıp kalmadığı, suçlar arasında hukuki kesintinin gerçekleşip gerçekleşmediğidir.

Bandrol yükümlüğüne aykırılık suçlarında sanıklar genellikle aynı suç işleme kararı ile hareket ederek eylemlerini devam ettirmekte, suç işledikleri tesbit edildiğinde de haklarında tutanak düzenlenmektedir.

Görevlilerce düzenlenen her suç tutanağının müstakil suç sayılması (örneğin bir ay içerisinde ikişer gün arayla on beş ayrı suç tutanağı düzenlenip, on beş kez cezalandırılmaları) halinde TCK’nin 3. maddesinde öngörülen “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur.” ilkesinin korunamayacağı açık bir gerçektir.

5846 sayılı Kanun’un haklara tecavüzün önlenmesi başlıklı 81. maddesinin 13. fıkrasında “Bandrol yükümlüğüne aykırılığın aynı eserle ilgili olarak 71’inci maddenin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde tanımlanan suçla birlikte işlenmesi halinde, fail hakkında sadece 71’inci maddeye göre cezaya hükmolunur. Ancak; verilen ceza üçte biri oranında artırılır.” hükmü yer almakta ise de bu hüküm bandrol yükümlülüğüne aykırılık eyleminde meslek birliklerinin şikayetçi olması halinde de, suçun mağduru toplumu oluşturan bireylerdir şeklindeki kabulü değiştirmeyecektir. Zira 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun hazırlanmasında esas alınan suç teorisine göre tüzel kişiler suçtan zarar gören olmalarına rağmen suçun mağduru sayılmayacaklardır.

Açıklanan nedenlerle sanık hakkında TCK’nin 43/1. maddesinin uygulanması gerekirken, yerinde görülmeyen ve yasal olmayan gerekçelerle her eylem için ayrı ayrı cezaya hükmolunması,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12206, Karar No: 2015/9287, Tarih: 15.09.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/12206 E.  ,  2015/9287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA(KAPATILAN) 6. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/02/2014

NUMARASI : 2012/132-2014/88

Taraflar arasında görülen davada Antalya (Kapatılan) 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/02/2014 tarih ve 2012/132-2014/88 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 15/09/2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılardan M.. K.. vekili Av İ. K. ve davalı şirket M. S.Özel Sağlık Hiz. Tur. İnş. ve Tic. Ltd. Şti. vekili Av. A.. T.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ortağı olduğu davalı şirketin içinde bulunduğu mali sıkıntılar nedeniyle, müvekkili ile diğer ortakların 01.09.2010 tarihli protokol ile hisselerinin bir kısmını davalı M.. K..'a devrettiğini, gerekli limited şirket hisse devir sözleşmesinin de protokol gereğince 02.09.2010 tarihinde noterlikçe düzenlendiğini, ancak hisse devirlerinin henüz noterlikçe düzenlenmemiş olmasına rağmen 01.09.2010 tarihinde ortaklar kurulu toplantısında şirket pay defterine işlenmesinin kararlaştırıldığını, davalı M.. K..'ın taahhütlerini yerine getirmediğini, fiili şirket müdürü olarak hileli ve gerçek olmayan borçlanma işlemleri ile şirket alacaklıları ve ortaklarının zararına olacak şekilde şirketin mevcudunu azalttığını, edimlerini yerine getirmemesi nedeniyle de birçok mali sıkıntı içerisine girdiklerini, davalı tarafından müvekkilinin sermaye borcunu ödemediği gerekçesi ile ortaklıktan çıkarılmasına yönelik işlemler başlatıldığını, bunun hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek davalı şirketin 15.05.2011 tarihli ve 2011/4 sayılı "S.. P..'ın ortaklıktan çıkartılmasına ve ortaklık hissesinin M.. K.. tarafından devralınmasına" ilişkin ortaklar kurulu kararının hukuken yok hükmünde olduğunun tespitine ve tespit kararı ile birlikte bu işlemin ticaret sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini iptal olarak değiştirmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının davalı şirkette 1380 hisse ile ortak olduğu, hisselerin 660 adetini 01.09.2010 tarihli sözleşme ile davalı Musa'ya devrettiği, devrin ortaklar kurulunca onaylanarak pay defterine kaydedildiği ve ticaret sicile tescil edildiği, devir tarihi itibariyle davacının 172.500 TL ödenmemiş sermaye borcu olduğu, devir sözleşmesi ve kayıt işlemlerinde davalıya devredilen hisselerin

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının davalı şirkette 1380 hisse ile ortak olduğu, hisselerin 660 adetini 01.09.2010 tarihli sözleşme ile davalı Musa'ya devrettiği, devrin ortaklar kurulunca onaylanarak pay defterine kaydedildiği ve ticaret sicile tescil edildiği, devir tarihi itibariyle davacının 172.500 TL ödenmemiş sermaye borcu olduğu, devir sözleşmesi ve kayıt işlemlerinde davalıya devredilen hisselerin

bedeli ödenen ya da ödenmeyen hisseler olduğunun belirtilmediği, buna göre borcun nakli hükümleri gereğince hisselerin borçla birlikte davalıya devredildiğinin kabulü gerektiği, hakkaniyet kuralları gereğince de davalının da sermaye borcundan sorumlu hale geldiği, halen sermaye borcunu ödemediği, buna rağmen sermaye borcunu ödemediği iddiası ile davacının ortaklıktan ihraç edilmesinin iyi niyet kurallarına ve eşit davranma ilkesine aykırılık teşkil ettiği gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı M. S.Özel Sağlık Hizmetleri Turz. İnş. ve Tİc. Ltd. Şirketi'nin 15/05/2011 tarihli 2011/4 sayılı davacı S.. P..'ın ortaklıktan çıkarılmasına ve ortaklık hisselerinin davalı M.. K.. tarafından devralınmasına ilişkin ortaklar kurulu kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, davalı şirketin 15/05/2011 tarihli ortaklar kurulu kararının iptali istemine ilişkin olup, bu davada davalı olarak şirketin gösterilmesi gerekli ve yeterlidir. Bu itibarla davada kendisine husumet yöneltilemeyecek olan M.. K.. yönünden hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bu nedenle davalı M.. K.. yararına bozulması gerekmiştir.

2- Diğer davalının temyiz itirazına gelince, mahkemenin, M.. K..'ın da sermaye borcundan sorumlu bulunduğu ve halen ödemediği, buna rağmen davacının sermaye koyma borcunu yerine getirmemesi nedeniyle ortaklıktan ihraç edilmesinin iyi niyet kurallarına ve eşit davranma ilkesine aykırılık teşkil ettiği yönündeki gerekçesi yerinde değil ise de, davacının M.. K..'a devrettiği hisselerin bedeli ödenen veya ödenmeyen hisseler olup olmadığının belirli olmaması nedeniyle M.. K..'ın da sermaye borcundan hissesi oranında sorumlu bulunması, dolayısıyla davacının sermaye borcunun ıskat prosedüründeki miktarda değil, ancak sermaye payı oranında olması, bu durumda da ıskat prosedürünün usule uygun yapılmış kabul edilemeyecek olmasına ve davanın kabulünün bu gerekçeye göre doğru bulunmasına göre davalı şirket vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı M.. K.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın mümeyyiz davalı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerden dolayı, davalı şirket vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün anılan gerekçe ile ONANMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı M.. K..'a verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı şirketten alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı M.. K..'a iadesine, 15/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/651, Karar No: 2023/3471, Tarih: 30.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/651 E.  ,  2023/3471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1931 E., 2022/2117 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Uşak 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/243 E., 2020/24 K.

Taraflar arasındaki ödeme emrinin ve sigortalılık bildirimlerinin iptali istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili, davacının 14.04.2009 tarihinde davalı Belediye bünyesinde Çiftçi Malları Koruma Başkanlığı'na seçildiğini, davalı Kurum tarafından davacıya 2010 yılından 2015 yılına kadar işçi çalıştırdıkları iddiasıyla iki çalışanın prim borçları nedeniyle ödeme emri gönderildiğini, çalışanların Belediye işçisi olarak çalıştıklarını, davacının işveren ve işveren vekili olmadığını, borcun muhatabının belediye olduğunu ve borcun zamanaşımına uğradığını beyanla prim borçlarına konu çalışanların davalı ... Belediyesinin çalışanı olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Belediye vekili, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, Çiftçi Malları Koruma Başkanlığı'nın ayrı bir tüzel kişiliğinin bulunduğunu, bünyesinde çalışanların giderlerinin belediye tarafından karşılanmadığını, Çiftçi Malları Koruma Başkanlığı'nın Kaymakamlığa bağlı olduğunu dolayısıyla da İçişleri Bakanlığına bağlı olduğunu, davanın davalı Belediye yönünden husumet yokluğu nedeni ile reddinin gerektiğini, işçilerin Belediye bünyesinde değil Çiftçi Malları Koruma Başkanlığı'na bağlı olarak çalıştığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı SGK Başkanlığı vekili, davanın zamanaşımı ve hakdüşürücü süre yönünden reddinin gerektiğini, yönetim kurulu üyelerinin Kurum borçlarından müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunu, davacının da ödeme emrinde gönderilen borcun tamamından sorumlu olduğunu, icra takibinde usul ve yasaya aykırı bir durumun olmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Kararda özetle; “Davacının, davalı kurumca prim borçları ve gecikme zammı nedeniyle gönderilen ödeme emirlerinin iptaline ilişkin açmış olduğu davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine,

Davacının, ihbar olunan dava dışı sigortalılar ... ve ...'ün sigorta bildirimlerinin iptali istemine ilişkin açmış olduğu davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine,” karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Kararda özetle; “Davacının, davalı kurumca prim borçları ve gecikme zammı nedeniyle gönderilen ödeme emirlerinin iptaline ilişkin açmış olduğu davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine,

Davacının, ihbar olunan dava dışı sigortalılar ... ve ...'ün sigorta bildirimlerinin iptali istemine ilişkin açmış olduğu davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine,” karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili, yerel Mahkeme tarafından hak düşürücü sürenin geçmesi nedeni ile davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacının 14.04.2009 tarihinde davalı Belediye bünyesinde Çiftçi Malları Koruma Başkanlığı'na seçildiğini, Kurum tarafından iki çalışanın prim borçları nedeniyle ödeme emri gönderildiğini, işçilerin belediye çalışanı olduklarını, davacının işveren sıfatının bulunmadığını, yapılan işlemin yok hükmünde olduğunu beyanla ilk derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ödeme emri iptali ve sigortalılık bildirimlerinin iptali istemlerine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6183 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20089, Karar No: 2016/4261, Tarih: 17.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2014/20089 E.  ,  2016/4261 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar tarihi : 31/01/2014

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 223/2-b maddesi uyarınca Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İstanbul II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 18/07/1996 tarih ve 4194 sayılı kararı ile belirlenen kentsel sit alanı içerisinde yer alıp; aynı karar ile sivil mimarlık örneği olarak tescil edilen taşınmazın pencere kasa ve kanatlarının değiştirilmesi, cephesinin boyanması fiillerinin sanık tarafından izin alınmaksızın gerçekleştirildiğinin iddia olunduğu, sanığın aşamalardaki benzer savunmalarında, suça konu tadilat işlerini kendisinin değil, 1996 yılında ölen babası ile 2007 yılında ölen annesinin yaptırdığını beyan ettiği anlaşılmakla; inşaat ve sanat tarihi alanlarında uzman bilirkişiler refakate alınmak suretiyle olay yerinde keşif yapılıp, “pencere kasa ve kanatlarının değiştirilmesi” ile “cephenin boyanması” fiillerinin niteliklerinin (basit - esaslı), kullanılan malzemelerin cinsi, yıpranma durumu, renk solmaları, karbonlaşma ve paslanma gibi teknik veriler ile dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek yapılış zamanlarının ve suça konu müdahalelerden dolayı tescilli kültür varlığında zarar oluşumuna ve varlığın özgünlüğünü kaybetmesine sebebiyet verilip verilmediğinin tereddütsüz şekilde belirlenmesi, böylece, suçun unsurları bütünüyle ortaya konulduktan sonra ulaşılacak kanaate göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile beraate dair hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9141, Karar No: 2020/738, Tarih: 14.01.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/9141 E.  ,  2020/738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, şantaj, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, özel hayatın gizliliğini ihlal ve şantaj suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun, konut dokunulmazlığını bozma, hırsızlık, özel hayatın gizliliğini ihlal ve şantaj suçlarından eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 116/1, 107/1-2, 134, 31/2 maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın miktar ve türü itibariyle tabi olduğu aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli zamanaşımının, 30/03/2015 olan suça sürüklenen çocuğun sorgu tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal ve şantaj suçları ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararlarına yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 14.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13029, Karar No: 2014/3096, Tarih: 06.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2012/13029 E.  ,  2014/3096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2012

NUMARASI : 2009/160-2012/317

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili ile davalı alacaklılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, İzmir 15. İcra Müdürlüğünün 2008/9831 sayılı takip dosyasından 21.11.2008 tarihinde haczedilen menkullerin müvekkiline ait olduğunu, müvekkilinin üretimini yaptığı malların borçlunun mağazasında satıldığını, satışların konsinye satış olduğunu, borçlunun malı sattıktan sonra mal bedelinin müvekkiline ödendiğini, malların mülkiyetinin hiçbir zaman borçluya geçmediğini ileri sürerek mahcuzların ihale ile satışı yapıldığından ihale bedelinin müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı alacaklılar vekili, müvekkilinin haciz adresinin mülk sahibi olup borçlunun icra-i işlemle buradan tahliye edildiğini, mahcuz malların 23.12.2008 tarihli ihalede müvekkilince satın alındığını, davacı ve boçlu arasındaki konsinye satış sözleşmesinin yasal dayanağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece taraflar arasında yapılan konsinye satış sözleşmesinin de TMK'nun 763. vd.maddelerinde düzenlenen mülkiyeti muhafaza kaydıyla yapılan satış sözleşmesinin şartlarına tabi olması gerektiği sözleşmenin resmi şekilde yapılmadığı ve bu sözleşme uyarınca ifa edilen malların sevk irsaliyesi ve faturalarına "konsinye satıştır" ibaresi düşülmediği, davacının davasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine, koşulları oluşmadığından davalının tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi vekili ile davalı alacaklılar vekillerince temyiz edilmiştir.