muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15964, Karar No: 2016/13989, Tarih: 13.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/15964 E.  ,  2016/13989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... İŞ MAHKEMESİ

.

DAVA : Davacı, fark ücret, fark ikramiye, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, bayram yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı ile davalılardan A.. B..'nın avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, fark ücret, fark ikramiye, ulusal bayram genel tatil, bayram yardımı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılar özetle; davanın reddini talep etmişlerdir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda kötüniyet tazminatı ve hafta tatili alacak taleplerinin reddine, diğer alacak taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içerisinde davacı avukatı ve davalılardan A.. B..'nın avukatı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında işçilik alacaklarının brüt mü yoksa net mi olarak hüküm altına alınması gerektiği noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Açıkça net talep edilmediği takdirde işçilik alacaklarının kesintiler infazda dikkate alınacağından brüt miktarlar üzerinden hüküm altına alınması gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı bilirkişi raporu ile belirlenen alacakları ıslah dilekçesinde brüt miktarlar üzerinden talepte bulunulduğu anlaşılmıştır.

İş yargılamasında kural olarak brüt üzerinden (aksine talep yoksa) hüküm kurulması gerekir. 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 94, 61, 103 ve 104. maddeleri gereğince, ücretten kesilmesi gereken vergiler ve sigorta primlerinin, ilgili kamu idaresine ödenmesi zorunluluğu davalı işverenlere aittir. Bunun temel mantık ve amacı, devletin vergi ve SSK primi gibi kayıplara yol açmamaktır. Ayrıca mahkeme taleple bağlı olup, davacının dava ve ıslah dilekçesinde de alacaklarını brüt olarak talep etmesi karşısında brüt miktarlara hükmedilmesi gerekirken net miktarlar üzerinden hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14929, Karar No: 2012/2257, Tarih: 09.02.2012

**6. Ceza Dairesi         2010/14929 E.  ,  2012/2257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, cinsel taciz

HÜKÜM : Kısmen beraat, kısmen mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanıklar ... ... ... ve ... ile savunmanlarının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanıklar yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

I-Sanık ... hakkında cinsel taciz; sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ... ..., ... ..., ... ... hakkında hürriyeti tahdit suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanıklar ... ..., ... ..., ... ... ... ve savunmanları, sanıklar ..., ..., ..., ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında yağma ve hürriyeti tahdit; sanıklar ...,..., ..., ..., ... ... ...,... ..., ... ... hakkında yağma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların yağmaladıkları eşyalardan bir kısmı olan, cüzdan, kredi kartları, araç ve ruhsatını yakınana serbest bıraktıkları sırada geri verdiklerinin bu durumun ise kısmi iade koşullarını oluşturduğunun anlaşılması karşısında; yakınandan kısmi iadeye rıza gösterip göstermediği sorularak sonucuna göre 5237 sayılı Yasanın 168. maddesiyle uygulama yapılıp yapılmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

2-Sanık ... yönünden yağma ve hürriyeti tahdit suçları için 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; tekerrüre esas alınan ilamın denetime olanak sağlayacak şekilde hüküm fıkrasında gösterilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ..., ... ..., ... ... ... ve savunmanları ile sanıklar ..., ..., ..., ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/234, Karar No: 2012/1337, Tarih: 13.02.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/234 E.  ,  2012/1337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın üzerinde kurulan irtifak hakkı ile pilon yerinin idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu raporunda değerlendirmeye alınan buğday-saman ve arpa-saman ürünlerinin kuru tarlada 2010 yılına ilişkin dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarının ilçe tarım müdürlüğünden istenilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5224, Karar No: 2015/1788, Tarih: 19.02.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/5224 E.  ,  2015/1788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2013

NUMARASI : 2011/643-2013/510

Davacı İ.. A.. tarafından, davalı R.. A.. aleyhine 25/07/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/11/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflarca istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan davalının temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Davacının temyiz itirazları yönünden;

Karar, taraflarca temyiz edilmiştir. Bunlardan davacı HUMK’nun 432/1. maddesinde yazılı on beş günlük ve 427/4 ve 433/2. maddelerinde belirlenen on günlük süreleri geçirdikten sonra kararı temyiz ettiğine göre temyiz istemi reddedilmelidir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

3-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

a)Dava, kasten yaralama eylemi nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; olay tarihi, olayın gelişimi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde; davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

Davaya konu olayda; olay tarihi, olayın gelişimi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde; davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

b)Mahkeme, davacının maddi zararı olarak; lens takımı ücretinin, öğretim üyesi muayene ücret farkının, ceza davasında kendisini vekil ile temsil ettirmiş olması nedeniyle ödenen vekaletname gideri ile avukatlık ücretinin ve 15 günlük geçici iş göremezlik zararının davalıdan tahsiline karar vermiştir.

Vekâlet ücreti yargılama giderlerinden olup karşı tarafa yükletilmesi gereken yargılama giderleri, o davanın ayrıntısı niteliğindedir ve ilgisi bulunduğu asıl dava veya takipte hüküm altına alınır. Asıl davanın kesinleşmesinden sonra, o davaya ilişkin yargılama giderleri ayrı bir dava konusu yapılamaz. Davacının kendi vekili ile yaptığı ve sadece akdeden tarafları bağlayan nispi nitelikteki ücret sözleşmesi uyarınca ödenmesi kararlaştırılan bedel ile vekaletname giderinden, eldeki tazminat davasında davalının sorumlu tutulması doğru değildir. Açıklanan nedenle vekaletname gideri ve avukatlık ücretine dair istemin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

c)Dosya kapsamından; Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu'nun 06/04/2005 tarihli raporunda, davacının maruz kaldığı yaralanmasının on beş gün mutad iştigaline engel teşkil edeceğinin belirtildiği, bu süre esas alınarak geçici iş göremezlik zararının hesaplanması için hukukçu bilirkişiden 20/08/2013 tarihli bilirkişi raporunun alındığı, raporda; davacının günlük iş ve yemek ücretinin takdiren 50 TL olarak belirlenerek, bu miktar üzerinden hesaplama yapıldığı anlaşılmaktadır. Ancak bilirkişi raporu hükme esas alınmaya yeter nitelikte ve denetime elverişli değildir. Davacı, ev hanımı olup geçici iş göremezlik zararının olay tarihindeki asgari ücret esas alınarak hesaplanması gerekmektedir. Yetersiz raporla hüküm kurulmuş olması bozmayı gerektirmiştir.

d)Davacı dava dilekçesinde; 1.070,00 TL maddi tazminat isteminde bulunmuş, yargılama sürecinde sunduğu açıklama dilekçelerinde ise; olay nedeniyle yapmış olduğu masrafların 1.329,73 TL olduğunu bildirmiştir. Ancak maddi tazminat istemini bu miktara ıslah ettiğine dair bir beyanda bulunmadığı gibi ıslah ya da tamamlama harcı da yatırmamıştır. Şu halde davacının eldeki davada maddi tazminat istemi 1.070,00 TL'dir. Mahkeme ise, 1.207,30 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar vermiştir.

HMK’nın 26. (HUMK’un 74.) maddesi uyarınca hâkim, tarafların talep ve sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Davacının talebini aşar şekilde karar verilmesi doğru değildir. Açıklanan gerekçe ile de kararın bozulması gerekmiştir.

HMK’nın 26. (HUMK’un 74.) maddesi uyarınca hâkim, tarafların talep ve sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Davacının talebini aşar şekilde karar verilmesi doğru değildir. Açıklanan gerekçe ile de kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (3-a-b-c-d) numaralı bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (2) numaralı bentte, davacının temyiz isteminin (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve taraflardan peşin alınan harçların istek halinde geri verilmesine 19/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9395, Karar No: 2021/485, Tarih: 25.01.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/9395 E.  ,  2021/485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü;

- K A R A R -

Dava dilekçesinde, davacının intifa hakkı sahibi olarak kullandığı daire ve davalının dairelerinin giriş kotundan düşük olduğunu ve apartman girişinden davacının dairesine bağlantı olmadığını, sokakta tek bağlantının ... ile aralarında bulunan ve bahçe olarak nitelendirebilecekleri apartman ortak arsasından alt taraftaki yola çıkış olduğunu, bitişiğindeki taşınmazı sonradan aynı durumda satın alan davalının önündeki bahçeyi çit ve kapılar ile çevirerek apartman ortak sahasını sahiplendiğini, kendisinin sokakla bağlantısını keserek evine giriş çıkışını engellediğini belirterek, davalının haksız ve hukuka aykırı apartman malını sahiplenmesinin önlenmesini, kapıların kaldırılarak tek sokak bağlantısına geçit hakkı tesisine karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece men'i müdahale davasının kabulüne; Davalının ... ilçesi, ... Mahallesi, ... Ada, ... parsel sayılı taşınmazda bulunan ... Apartmanının ortak alanı niteliğindeki dış bahçesine 2 ayrı kapı yaptırmak suretiyle yapmış olduğu müdahalenin men'ine, ortak alanda bulunan dava konusu kapıların kaldırılması için davalıya 30 günlük süre verilmesine, karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bam 6. H.D. 2018/1222 esas, 2020/243 karar sayılı ilamı ile davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiş verilen bu karar davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30932, Karar No: 2018/13361, Tarih: 29.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/30932 E.  ,  2018/13361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 29.05.2018 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına vekili ... ile ... taraf adına vekili ... ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, aylık ücret, yıllık izin ve fazla çalışma ücretleri ile prim alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacı işçinin prim alacağı noktasında uyuşmazlık vardır.

Somut olayda, uzman doktor olan davacının, davalıya ait işyerinde sabit ücret ve prim ödenmesi usulü ile çalıştığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, ödenmemiş prim alacağının belirlenmesinde, davacının sunduğu CD içeriği ile doktor hakedişleri başlıklı listelerdeki meblağlar esas alınmıştır. Ne var ki, davalı işveren, hem listelere hem de CD içeriğindeki bilgilere itiraz etmiştir. Hakediş listeleri altında ise, sadece davacı işçinin imzası bulunmaktadır. Bu halde, salt, gerçeğe uygunluğu şüpheli olan bilgi ve belgelerde yazılı meblağlara göre ödenmemiş prim alacağının belirlenmesi hatalıdır.

Davacı delilleri arasında işyeri kayıtlarına dayanmış; davalı ise hastanenin ... kayıtlarıyla uyumlu olduğunu savunduğu otomasyon sisteminin ve muhasebe kayıtlarının incelenmesi gerektiğini ileri sürmüştür. Hal böyleyken, öncelikle ...’nun ilgili biriminden, davacının davalıya ait hastane işyerinde yaptığı iş ve işlemlere dair dökümler ile bu işlemler için davalı şirkete yapılmış ödeme tutarlarına ilişkin belgeler celp edilmelidir. Ardından, üç kişilik bilirkişi kurulu oluşturularak, mahallinde muhasebe kayıtları ile otomasyon sistemi üzerinde inceleme de yapılmalı, yapılacak araştırma ve inceleme neticeleri ile dosya kapsamı bir arada değerlendirilerek, ödenmemiş prim alacağına yönelik talep bakımdan bir sonuca gidilmelidir.

Ayrıca, prim alacağına yönelik kabulün giydirilmiş ücreti etkilediği hususu gözden kaçırılmamalıdır. Kıdem tazminatının tavan tutar üzerinden hesaplanması gerektiğinden bu yön kıdem tazminatını etkilememekte ise de, ihbar tazminatı alacağı miktarını etkilemektedir. Dolayısıyla, prim alacağı bakımından varılan sonuca göre ihbar tazminatı hesaplamasına esas giydirilmiş ücret miktarı yeniden değerlendirilmelidir.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.630,00 TL duruşma vekalet ücretinin ... tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9018, Karar No: 2012/1695, Tarih: 09.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/9018 E.  ,  2012/1695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Nevşehir 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/06/2009 tarih ve 2007/298-2009/158 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili şirkette ortak olduğunu, müvekkili şirket tarafından sermaye artırımı kararı alındığını, davalının da bu sermaye artırımına iştirak ettiğini, ancak üzerine düşen yükümlülüğünü yerine getirmeyerek sermaye artışından doğan farkı ödemediğini, bu nedenle davalı aleyhine icra takibi başlattıklarını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek, icra takibine davalı tarafından yapılan haksız itirazın iptali ile takibin devamına, davalının %40 icra inkâr tazminatına mahkûm edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin müvekkilinin ödemediği iddia edilen sermaye paylarını usulsüz apel çağrısı yaparak rüçhan hakkını kullanan diğer ortaklara sattığını, parasının şirket kasasına ödendiğini, bu nedenle müvekkilinin borçlu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının sermaye artışından kaynaklanan payının rüçhan hakkını kullanan ortaklara devrine ilişkin şirket yönetim kurulu kararının mahkemece iptali üzerine artırılan sermaye nedeniyle davalının yeniden borçlu hale geldiği, hisse devirleri iptal edilen şahıslarca yapılan ödemelerin davalıyı borçtan kurtarmayacağı, bu duruma göre davalının icra takibine itirazının haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile, takibe itirazın asıl alacak bakımından iptaline, icra takibinin devamına, itiraz konusu alacağın %40 oranında hesaplanan 2.972,42-TL icra inkâr tazminatının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, arttırılan sermaye bedelinin tahsiline yönelik yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, arttırılan sermaye bedelinin tahsiline yönelik yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davacı şirketin 04.08.2001 tarihli olağan genel kurul toplantısında, şirket sermayesinin arttırımına karar verilmiş, davalı da sermaye arttırımına iştirak etmiştir. Davalının şirket ortağı olduğuna ve sermaye arttırılmasını taahhüt ettiğine dair uyuşmazlık yoktur. Ayrıca, bu genel kurul kararının iptal edildiği hususu da savunulmamıştır. Şirket olağan genel kurulunda, arttırılan şirket sermayesinin 1/4'ünün tescil tarihinden itibaren en geç üç ay içinde, kalanın ise 12.07.2003 tarihinde ödeneceği karara bağlanmış ve ticaret sicil gazetesinde ilan edilmiştir. Mahkemece, arttırılan şirket sermayesinin 1/4'lük kısmı için anasözleşmenin sermaye arttırımına ilişkin bu genel kurul kararının tescil edildiği 10.10.2001'den itibaren 3 ay sonrası 10.01.2002, 3/4'lük kısmına ise 12.07.2003 tarihinden itibaren faiz hesaplanmış, tespit edilen miktar doğrultusunda itirazın iptaline karar verilmiştir. Ancak anılan genel kurul kararında “arttırılan şirket sermayesinin 1/4'lük kısmının tescil tarihinden itibaren en geç üç ay içinde ödeneceği' şeklindeki ibarenin bu miktar yönünden kesin ve belirli bir vade içerdiğinin kabulü doğru değildir. O halde, davalının sorumlu olduğu sermaye artan bedelinin tamamına, son ödeme tarihi olarak kararlaştırılan temerrüt tarihi olan 12.07.2003 tarihinde itibaren faiz hesaplanarak karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.