muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/24836, Karar No: 2023/2018, Tarih: 20.02.2023

2. Haksız fiil sonucu çalışma gücünde kayıp olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması hâlinde, zararın kapsamının tespiti açısından varsa geçici iş göremezlik süresi ile sürekli iş göremezlik oranının doğru bir şekilde belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirleme için ise bağlı oldukları mevzuat uyarınca sağlık kurulu raporu vermeye yetkili hastanelerin adli tıp anabilim dalı başkanlıkları ve benzeri kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden kaza tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata göre sağlık kurulu raporu alınmalıdır.

11.10.2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11.10.2008 ilâ 01.09.2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01.09.2013 ilâ 01.06.2015 tarihleri arasında Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01.06.2015 ilâ 20.02.2019 tarihleri arasında Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik ve 20.02.2019 tarihinden sonra ise Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik yürürlükte olduğundan kaza tarihinde geçerli mevzuat uyarınca sağlık kurulu raporu düzenlenmelidir. Eldeki davada kaza, 03.12.2018 tarihinde meydana gelmiştir.

Bu durumda İtiraz Hakem Heyetince; davacı tarafından kararın temyiz edilmediği göz önüne alındığında davalının usuli kazanılmış hakları gözetilerek davacının kazaya ilişkin tüm tedavi evrakı eklenip (eksik varsa temini ile) dosyada bulunan sağlık kurulu raporları ile Silivri Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğünün 18.06.2020 tarihli raporu da irdelenmek ve bizzat muayene edilmek suretiyle kaza tarihinde yürürlükte olan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde yukarıda açıklandığı üzere yetkili sağlık kurulundan rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 266 ve devamı maddeleri gereğince, çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verilir.

Somut olayda, kazaya ilişkin kaza tespit tutanağında sigortalı araç sürücüsünün ve kazaya karışan dava dışı sürücü ... 'nin kusurlu olduğu, davacının kazada kusuru olmadığının tespit edildiği, İtiraz Hakem Heyetince hükme esas alınan Silivri Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/162 Esas sayılı dosyasında alınan kusur raporunda ise sigortalı araç sürücünün asli kusurlu, davacının tali kusurlu ve kazaya karışan dava dışı araç sürücüsünün kusursuz olduğunun bildirildiği ancak bu raporda oransal kusur tespiti yapılmadığı anlaşılmaktadır. İtiraz Hakem Heyetince de sigortalı araç sürücünün %75 kusurlu olduğu kabulü ile hüküm tesis edilmiştir.

Şu durumda, İtiraz Hakem Heyetince hükme esas alınan kusur raporunda oransal kusur tespiti yapılmadığı gözetilerek dosyadaki tüm deliller değerlendirilmek suretiyle tarafların olaydaki kusur oranlarının tespiti için üniversite öğretim üyelerinden veya Karayolları Genel Müdürlüğünde görevli fen heyetinden seçilecek uzman bilirkişilerden denetime elverişli, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

4. 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesinin (17) numaralı fıkrası, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16 ncı maddesinin (13) numaralı fıkrası ve Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesi (AAÜT)’nin 17 nci maddesinin (2) numaralı fıkrası uyarınca, tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir.

İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak yukarıda yer verilen mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2), (3) ve (4) numaralı bentlerinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan ... kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

20.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21624, Karar No: 2017/9236, Tarih: 15.11.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/21624 E.  ,  2017/9236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan ... İdaresi vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi vekilinin davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

CMK.nun 260. maddesi gereğince suçtan doğrudan zarar gören ve temyize hakkı bulunduğu gözetilerek ... vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

1-Olay günü TIR'da yapılan aramada 275 paket kaçak sigaranın ele geçirildiği, böylelikle yakalanan sigaraların miktar ve niteliğine nazaran ticari mahiyette olduğu, 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi kapsamında bulunduğu anlaşılmakla, olayın oluş şekli ve tütün mamullerinin miktarı itibariyle sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit olduğunun anlaşılması karşısında mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2-Suçtan doğrudan zarar görmesi nedeniyle davaya katılma hakkı bulunan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu davadan haberdar edilmeksizin yokluğunda yargılama yapılarak hüküm kurulması suretiyle CMK.nun 233. ve devamı maddelere aykırı davranılması,

3-Suçta ele geçen eşyanın 5237 sayılı TCK.nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6719, Karar No: 2024/9612, Tarih: 09.09.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/6719 E.  ,  2024/9612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2022/5159 Değişik iş

SUÇ : Dolandırıcılık

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 03.03.2022 tarihli ve 2021/134444 Soruşturma, 2022/36596 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Ankara 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 14.07.2022 tarihli ve 2022/5159 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 14.07.2022’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 30.10.2023 tarihli ve 2023/11616 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.11.2023 tarihli ve KYB-2023/115583 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.11.2023 tarihli ve KYB-2023/115583 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla soruşturmanın genişletilmesine karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, müşteki vekilinin 25/06/2021 tarihli şikayet dilekçesi ile özetle, hakkında dolandırıcılık suçundan kamu davası açılan ...'ın, kripto para satın alacağı konusunda müştekiyi aldatıp, ne zaman isterse parasını iade edebileceğini söyleyip kendisinden farklı tarihlerde paralar alarak haksız yarar sağladığı, bu suretle işlenen dolandırıcılık suçuna şüpheli ...'ın ağabeyi olan şüpheli ... ile kız arkadaşı olan şüpheli ...'un da iştirak ettiklerini belirterek adı geçen şüpheliler haklarında şikâyette bulunulması üzerine yürütülen soruşturma neticesinde, şüphelilerin üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair haklarında kamu davası açılmasına yeter delil bulunmadığı gerekçesiyle Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de;

Şüphelilerin alınan savunmalarında kendilerinin de kripto para alım satımı yaptıklarını belirtmesi ve müşteki vekili tarafından şüphelilerin inceleme dışı ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettiklerinin iddia edilmiş olması karşısında, ... ile şüpheliler arasında banka aracılığıyla para alışverişi olup olmadığının tespiti amacıyla belirtilen dönemlerdeki ... ile şüphelilere ait banka kayıtlarının getirtilmesi, buna ek olarak şüphelilerin adlarına kayıtlı kripto para hesabı olup olmadığı araştırılarak varsa ilgili kayıtların da temin edilmesi, şüpheliler ile ... arasında belirtilen dönemlerde para transferi olup olmadığının tespiti bakımından banka kayıtları ve kripto para hesapları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması, bunların yanısıra olayın aydınlatılmasına yarar diğer delillerin toplanmasının ardından yapılacak inceleme sonucuna göre şüphelilerin hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturmaya dayalı olarak verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.“

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun‘un 160 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlayacağı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlü olduğu belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172 nci maddesinin birinci fıkrası;

“(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

...“

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3)(Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.

4. Kanun‘da yer alan düzenlemelerden de görüleceği üzere; Cumhuriyet savcısı, suçun işlenip işlenmediğinin tespiti bakımından hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açmalı, aksi halde 5271 sayılı Kanun’un 172 nci maddesi gereğince kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermelidir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar

verebilecektir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar

verebilecektir.

6. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; kripto para kazanmak vaadiyle şikâyetçiden haksız menfaat temin ettiği iddiasıyla başlatılan soruşturma kapsamında, ... hakkında dolandırıcılık suçundan kamu davası açılmasını müteakip, şüpheliler ... ve ...'un da atılı suça iştirak ettiklerinin iddia olunması üzerine, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 03.03.2022 tarihli ve 2021/134444 Soruşturma, 2022/36596 Karar sayılı ile "... şüphelilerin üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair haklarında kamu davası açılmasına yeter delil bulunmadığı..." gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; öncelikle ... hakkındaki dava dosyasının tamamının getirtilerek mevcut delillerin incelenmesi, onaylı bir suretinin dosya arasına alınması, o dosyada şüpheliler ... ve ... hakkında şikâyette bulunulup bulunulmadığının, şüpheliler hakkında herhangi bir karar verilip verilmediğinin, mükerrer soruşturma olup olmadığının tespit edilmesi, mükerrer olmadığının belirlenmesi halinde, suç tarihi itibarıyla banka ve kripto para hesap hareketlerinin incelenmesi, gerekirse bu hususta bilirkişi raporu aldırılması, şikâyet dilekçesinde bildirilen tanıkların beyanlarına başvurulması, sonucuna göre şüphelilerin hukuki durumlarının takdir ve tayin edilmesi gerekirken, eksik soruşturma neticesinde verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine itirazın reddine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Ankara 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 14.07.2022 tarihli ve 2022/5159 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1556, Karar No: 2011/128, Tarih: 17.01.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/1556 E.  ,  2011/128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı karayolları Genel Müdürlüğü aleyhine 11/04/2005 gününde verilen dilekçe ile istirdat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22/10/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; a)Dava, haksız eylem sorumlusu olduğu gerekçesiyle ödetilen tazminat tutarının geri alınması istemine ilişkin olup yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı vekili yargılama aşamasında verdiği 31.07.2009 günlü dilekçe ile istem sonucunu 11.569,14 TL olarak bildirmiştir. Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 74. maddesinde yer alan yargıcın tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceğine ilişkin istem ile bağlılık ilkesine aykırı olarak davalının 11.865,00 TL ile sorumlu tutulmuş olması;

b)5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrolü Yasası gereğince merkezi yönetim kapsamındaki kamu idareleri kapsamına alınmış olup 492 sayılı Harçlar Yasası'nın 13/j maddesi uyarınca harçtan bağışık olan davalının karar harcı ile sorumlu tutulmuş olması;

Usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2/a) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm bölümünün 1 nolu bendinde yer alan "...11.865,00..." ve "...3.855,00..." biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırasıyla "...11.569,14..." ve "...3.559,14..." sayı dizilerinin yazılmasına; yargılama giderlerine ilişkin 3 nolu bendinde yer alan "...615,00..." biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine "...406,10..." sayı dizisinin yazılmasına; (2/b) sayılı bentte gösterilen nedenlerle 2 nolu bendinin silinerek yerine 2 nolu bent olarak "2-Davalı harçtan bağışık olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, peşin harcın karar kesinleştiğinde ve isteği durumunda davacıya geri verilmesine," biçimindeki tümcenin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA 17/01/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6717, Karar No: 2015/1171, Tarih: 26.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/6717 E.  ,  2015/1171 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : Düşme

Taksirle yaralama suçundan kamu davasının düşmesine ilişkin hükümler, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1. Sanık ... hakkındaki hükme yönelik yemyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...'ın diğer sanık ...'ın oğlu olduğu, dosya içindeki adres bilgilerinden sanıkların farklı adreslerde ikamet ettikleri, olay günü sanık ...'ın babası olan diğer sanığın ikametinin yakınından geçerek işe gittiği sırada, daha önce ölen annesinin ektiği yolun deniz kenarındaki boş alanı mağdur ...'nun kazdığını görmesi üzerine mağdurun yanına geldiği, söz konusu alanın ekilmesi konusunda sanık ile mağdur arasında tartışma çıktığı sırada, sanık ...'a ait köpeğin mağdura saldırarak ısırması sonucu mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı ve yargılama aşamasında mağdurun şikayetinden vazgeçtiği olayda;

Sanığa isnat edilen taksirle yaralama suçunun TCK’nın 89/5. maddesi uyarınca soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olduğu, 23/11/2011 tarihli duruşma beyanında mağdurun şikayetinden vazgeçtiği ve sanığın vazgeçmeyi kabul ettiği anlaşılmakla, vazgeçme nedeniyle TCK’nın 73/4 ve CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca verilen düşme kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, mahalli Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2. Sanık Mühittin Tuhan hakkındaki hükme yönelik yemyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın kendisine ait köpeği başı boş bırakması sonucunda hayvanın mağduru ısırarak yaralanmasına neden olduğu, bu sebeple sanığın bakımı ve gözetimi altında bulunan hayvanın muhafazasında ihmal gösterdiği, mağdurun şikayetten vazgeçmesi karşısında eylemin TCK’nın 177. maddesinde düzenlenen suça dönüşeceği ve hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, sanığın eyleminin taksirle yaralama suçunu oluşturduğu ve şikayet yokluğu nedeniyle de sanık hakkında açılan davanın düşürülmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10603, Karar No: 2012/7930, Tarih: 02.04.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/10603 E.  ,  2012/7930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Boğazlıyan 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :3.2.2011