muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5879, Karar No: 2023/6047, Tarih: 29.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/5879 E.  ,  2023/6047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1316 E., 2022/189 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yenice (Karabük) Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2019/42 E., 2020/6 K.

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... ve davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, 20.03.2010 tarihinde meydana gelen kazanın iş kazası olduğunun tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; yerel mahkeme kararının kaldırılarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... istinaf başvuru dilekçesinde özetle; yerel mahkeme kararının kaldırılarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesince davalıların istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf sebeplerini tekrarla, davacı ile diğer davalı arasında hizmet akdi bulunmadığı, davacının o gün kaza mahalline ot toplamaya gittiğinin tanıklarca da beyan edildiği, yazılı belge bulunmadığı, kurum ünite kararıyla kazanın iş kazası olmadığına karar verildiği,

Davalı ... istinaf sebeplerini tekrarla, davacının ot toplamak için geldiği, kendisin yanında çalışmadığı, nakliye işi yapmakta olup halatla bir işinin olmadığı, tanık beyanlarının çelişkili olduğu gerekçeleriyle kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının geçirdiği kazanın iş kazası olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü madde hükümleridir.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının geçirdiği kazanın iş kazası olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü madde hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgiliden alınmasına,29.05.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27241, Karar No: 2015/18181, Tarih: 13.10.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/27241 E.  ,  2015/18181 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Aliağa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/12/2012

NUMARASI :

DAVACI : Hazine

DAVALI : M.. T..

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi ve Kal

Hazine ve M.. T.. aralarındaki dava hakkında Aliağa 1 Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 21.12.2012 gün ve ... sayılı hükmün Dairenin 26.06.2014 gün ve 2013/...-2014/... sayılı ilamıyla hükmün kısmen onanmasına ve kısmen bozulmasına karar verilmişti. Davacı Hazine vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup kıyı kenar çizgisi kapsamındaki yere el attığını açıklayarak, davalının haksız elatmasının önlenmesine, yer üzerindeki yapı ve imalatların kal'ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş, hüküm; taraf vekillerince temyiz edilmiş, Dairece; hükmün esasının onanmasına, yargılama giderleri ve avukatlık ücretine ilişkin bölümün bozulmasına karar verilmesi üzerine; davacı Hazine vekili kararın düzeltilmesini istemiştir.

Dava; 3621 sayılı Kıyı Kanunu'ndan kaynaklanan elatmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında atıf yapılan yerel mahkeme kararındaki gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK'nun 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki esasa yönelen diğer karar düzeltme sebepleri yerinde görülmemiştir.

2-Davacı Hazine vekilinin yargılama gideri ve vekâlet ücretine ilişkin karar düzeltme itirazlarına gelince; dava, el atmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkin olup, kayıt iptaline yönelik bir talep ve istek bulunmamaktadır.

19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre, kadastro işlemleri sebebiyle açılan kayıt ya da tespit iptaline ilişkin davalar nedeniyle yargılama giderleri (6100 sayılı HMK'nun 323/1-a maddesi uyarınca yargılama giderlerinden sayılan celse, karar ve ilam harçlarından da) ve vekalet ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı açıklanmıştır. Somut olayda,kayıt veya tespit iptaline ilişkin bir hüküm söz konusu değildir. Bu nedenle anılan yasal düzenlemenin somut olayda uygulanabilme olanağı bulunmamaktadır. Dairece, maddi hataya dayalı olarak hükmün yargılama gideri ve vekâlet ücreti yönünden bozulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (2.) bentte açıklanan nedenlerle; davacı Hazine vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulüne, yargılama vekalet ücretine ilişkin maddi hataya dayalı Daire'nin 26.06.2014 tarih 18320/... Esas ve Karar sayılı bozma ilamının 6100 sayılı Yasa'nın Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'nun 440. maddesi uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA, usul ve yasaya uygun bulunan yerel mahkeme hükmünün ONANMASINA, 3402 sayılı Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına, 13.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2262, Karar No: 2013/2723, Tarih: 23.01.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/2262 E.  ,  2013/2723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın cezasının 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f maddesi gereğince kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımına çevrilmesi gerekirken infazı sınırlar şekilde "temizlik hizmetlerinde çalıştırması" şeklinde hükme yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince hüküm fıkrasının 6. bendinde yer alan "temizlik hizmetinde çalıştırılması" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “kamuya yararlı bir işte çalıştırma” ibaresi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan kararın isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.01.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1115, Karar No: 2021/39, Tarih: 13.01.2021

**15. Hukuk Dairesi         2020/1115 E.  ,  2021/39 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tük. Mah. Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm davacı ile davalı ... vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı ... vekili Avukat...ile diğer davalılar ..., ...vekili Avukat ... geldi. Diğer davalı vekili gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptâli ve tescil, ikinci kademede tazminat isteğine ilişkindir. Mahkemece bozmaya uyulmak sureti ile yapılan yargılama sonucunda arsa sahipleri bakımından davanın reddine, yüklenici ... bakımından ıslahla arttırılan miktar dikkate alınmaksızın davanın kabulüne dair verilen karar, davacı yükleniciden satın alan ve davalı yüklenici tarafından temyiz edilmiştir.

Arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmeleri taraflarına karşılıklı haklar ve borçlar yükler. Öncelikle üzerine inşaat yapılacak arsayı yükleniciye teslim etmesi gereken arsa sahipleri yüklenicinin karşı edimini yerine getirmesinden sonra yükleniciye sözleşmeye uygun arsa veya kurulmuşsa kat irtifak tapusunu devretmekle yükümlüdür. Yüklenicinin temel borcu ise eseri (binayı) meydana getirmektir. Binanın inşasından maksat, yapının sözleşmeye, fen kurallarına ve amacına uygun imal edilmesidir. Yüklenici bu nitelikleri taşıyan bir bina meydana getirmişse, sözleşmede aksine hüküm bulunmayan hallerde yapının arsa sahibine tesliminde, sözleşmede ayrık hüküm varsa tesliminden önce ve ancak sözleşme koşullarına uygun oranda arsa payı veya bağımsız bölümün tescilini isteyebilir. Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin tarafı olan yüklenici, yukarıda sayılan edimleri yerine getirdiğinde, arsa sahibine karşı kazandığı kişisel hakları arsa sahibinin onayı gerekmeksizin üçüncü kişilere temlik edebilir. Yüklenicinin kişisel hakkını temellük eden üçüncü kişi de bu hakları yüklenicinin halefi olarak arsa sahibine karşı ileri sürme olanağına sahiptir.

Yükleniciden temellük edilen kişisel hakkın dava edilerek arsa sahibine karşı ileri sürülmesi halinde mahkemece, tüm bu yönler üzerinde durulmalı, yüklenici üçüncü kişi davacıya ancak hak kazandığını devir ve temlik edebileceğinden bu husus açıkça

Yükleniciden temellük edilen kişisel hakkın dava edilerek arsa sahibine karşı ileri sürülmesi halinde mahkemece, tüm bu yönler üzerinde durulmalı, yüklenici üçüncü kişi davacıya ancak hak kazandığını devir ve temlik edebileceğinden bu husus açıkça

saptanmalıdır. Bütün bu araştırmalar sonunda eserin (binanın) arsa sahibinin reddedemeyeceği bir seviyeye getirildiği; ancak, yüklenicinin arsa sahibine gerek eksik ve ayıplı işlerden, gerekse sözleşme veya kanundan kaynaklanan nedenlerden dolayı borçlu bulunduğu ortaya çıkarsa yüklenicinin halefi olarak davacıya bunları yerine getirmek üzere uygun süre tanınmalı ya da olanaklı bulunursa karşılıkları para olarak depo ettirilerek, depo edilecek tutar arsa sahibine ödenmek üzere (birlikte ifa kuralı) kişisel hakların sonuçlarını meydana getirdiği düşünülüp istem kabul edilerek tescil hükmü kurulmalıdır.

Somut olayda davacı, davalı yüklenici ile diğer davalılar arsa sahipleri arasında 19.10.1990 günü imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca 699, 700, 701, 702, 703 parseller üzerinde inşa edilecek 45 adet her biri 120 m2 olan dubleks dairelerden, yükleniciye isabet eden 700 parselde 12 no’lu dubleksi temlik aldığını, bedelini ödeyip kullanmaya başladığını davalı arsa sahiplerinin arsa payını devire yanaşmadıklarını ileri sürerek adına tescile karar verilmesini istemiştir. Davalı yüklenici davaya cevap vermemiş, diğer davalılar arsa sahipleri ise yüklenicinin sözleşmeden kaynaklanan yükümlülüklerini yerine getirmediğini, inşaatın tamamlanmadığını, davanın reddini savunmuşlardır.

Dosya arasındaki 17.04.1996 günlü davalı arsa sahipleri ile davalı yüklenici arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 7. maddesinde yapı kullanma izninin, kat mülkiyetinin yüklenici tarafından alınacağı kararlaştırılmıştır. Dosya kapsamında bulunan Fen bilirkişisi raporunda 701 parseldeki yapıların bitmiş ve kullanılabilir durumda, diğer parsellerdeki imalâtın natamam vaziyette olduğu, 702 nolu parseldeki bağımsız bölüm için 28.06.2018 tarihinde riskli bina raporu hazırlanması nedeni ile taşınmazda ve diğer parsellerdeki binalara iskân ruhsatının alınamayacağı, ancak yıkılarak yeni imar planı hükümlerine göre yeni binaların yapılacağının düzenlendiği, 703 parselin 24,00 m2’lik kısmının imar yoluna tecavüzlü olduğu belirtilmiştir. ... Belediyesi'nin 06.06.2018 tarihli yazısında taşınmaz üzerinde bulunan yapılara ... Bakanlığı tarafından 30.07.1991 tarihli yapı ruhsatı verildiği, 5 yıllık ruhsat süresinin dolduğu, yapı ruhsatı yenilenmediğinden hükümsüz hale geldiği, yapı kullanma izin belgesinin alınmadığı, yapıların ruhsat eki mimari projesine uygun olmadığı tespit edilmiştir. O halde inşaatın yasal olarak tamamlandığından, yüklenicinin yükümlülüğünü yerine getirdiğinden söz edilemez. Bu itibarla yükleniciden alacağın temliki hükümlerine göre dava konusu dubleks daireyi temlik alan davacının, tescile hak kazandığını söyleyebilme olanağı bulunmamaktadır. Ne var ki mahkemece inşaatın yasal hale getirilmesinin mümkün olup olmadığı hususu araştırılmamıştır. İnşaatın yasal hale getirilip getirilemeyeceğinin açıklığa kavuşturulması gerekmektedir. Dosyada mevcut bilirkişi raporunda bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmamıştır.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş; davalılar arasında imzalanan kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile ilgili ait olduğu belediyeden işlem dosyası ve projeler de getirtildikten sonra yeniden oluşturulacak konusunda uzman teknik bilirkişi marifeti ile mahallinde keşif de yapılarak davalı arsa sahipleri ile yaptığı Kat Karşılığı ve İnşaat Sözleşmesi ve ekleri ile tasdikli projesi yapı ruhsatı ile imar mevzuatına göre, yüklenicinin inşaatı tamamlayıp arsa sahiplerine bırakılacak bağımsız bölüm ya da arsa paylarına hak kazanıp kazanmadığının tespit edilmesi, inşaatın getirildiği seviye itibari ile eksik ve kusurlu işler depo ettirilerek birlikte ifa sureti ile davacının tapu iptâl ve tescil isteyip isteyemeyeceği değerlendirilerek, proje ruhsat ve imar mevzuatına aykırılıklar var ise; bunların ruhsat ve proje tadilatı

yapılarak yasal hale getirilip getirilemeyeceğinin değerlendirilmesi yasal hale getirilebilecekse bunun için gerekli iş ve işlemlerin ilgili belediyeden sorularak bir kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi; alınacak cevaba göre konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişi kurulu vasıtasıyla mahallinde keşif yapılarak rapor alınmak suretiyle inşaatın yasal hale getirilmesi için gereken tüm işler için davacıya makul süre ve yetki verilmesi, ruhsat proje ve imara aykırılıklar giderildiği tapu iptâl ve tescile karar verilebileceği, bu durumda davalı arsa sahiplerinin davaya karşı çıkmakta haklı olduklarından ücreti vekâlet ve yargılama giderinden sorumlu tutulmamaları, davacının tapu iptâl ve tescile hak kazanamaması halinde davacının bedel ile ilgili taleplerinin 6100 sayılı HMK’da 7251 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik de nazara alınarak ıslah talebi de değerlendirilerek sonucuna uygun karar verilmesinden ibarettir. Eksik inceleme ve değerlendirme ile davanın bedel yönünden kabulü doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 3.050,00'şer TL duruşma vekillik ücretinin taraflardan karşılıklı olarak alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan diğer tarafa verilmesine, 6502 sayılı Kanun'un 73. maddesi gereğince tüketici mahkemeleri nezdinde tüketiciler, tüketici örgütleri ve Bakanlıkça açılacak davalar her türlü harçtan muaf olduğundan davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, ödediği temyiz peşin ve Yargıtay başvurma harçlarının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 267,80 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davalı ...'a iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 13.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1029, Karar No: 2019/4330, Tarih: 13.06.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/1029 E.  ,  2019/4330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası nedeniyle verilen hükmün Onanmasına ilişkin Dairemizin 18/10/2018 gün ve 2017/1415 Esas - 2018/7569 Karar sayılı ilamına karşı davalılardan Orman Genel Müdürlüğüne izafeten Kavaklıdere Orman İşletme Müd. vekili tarafından süresi içinde maddi hatanın düzeltilmesi yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi. Gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılardan Orman Genel Müdürlüğü vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair maddi hata isteminin reddi gerekir.

2-İstem, maddi yanılgının düzeltilmesine ilişkindir. Maddi yanılgının varlığı halinde usuli kazanılmış haktan söz edilemeyeceği ve maddi hatanın düzeltilmesi gerektiği Yargıtay'ın ve Dairemizin yerleşmiş görüşlerindendir.

Davalı vekili 19/12/2018 tarihli maddi yanılgının düzeltilmesi istemli dilekçe ile; Dairemizin 18/10/2018 gün ve 2017/1415 Esas - 2018/7569 Karar sayılı ilamında harç hesaplaması yapılmış ise de; 28/04/2018 tarihinde yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanunun 33.maddesiyle "Orman Genel Müdürlüğü 02/07/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan, bu kanunda belirtilen görevleri kapsamında düzenlenen kağıtlar sebebiyle damga vergisinden, tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan döner sermaye hizmet bedellerinden muaftır" hükmü getirilmiş olması nedeniyle ilamımızın karar tarihi itibariyle yürürlükte olan kanun hükmüne göre harç hesabı yapılmaması gerektiğinden maddi hatanın düzeltilmesini talep etmiştir.

Dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde, harçtan muaf olan davalıya yatırmış olduğu temyiz harcının iade edilmesi gerekirken temyiz harcı alınmasının hatalı olması nedeniyle davalı vekilinin maddi hatanın düzeltilmesi istemi kabul edilmeli, Dairemizin ilamındaki harca ilişkin maddi hata düzeltilmelidir.

SONUÇ: Dairemizin 18/10/2018 gün ve 2017/1415 Esas - 2018/7569 sayılı Onama ilamında harçla ilgili "aşağıda yazılı temyiz harcının davacılar ile davalılara yükletilmesine" sözcükleri ile harç dökümünün tamamen silinerek, yerine "davalılardan Orman Genel Müdürlüğü harçtan muaf olması nedeniyle yatırmış olduğu temyiz harcının iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davacı ile davalılardan ...'ye yükletilmesine" sözcükleri ile

Davacılar Davalı ...

4,50 TL. Kalan 2.190,75 TL Kalan" şeklinde yeniden düzenlenen harç dökümünün yazılmasına Dairemizin 18/10/2018 gün ve 2017/1415 Esas - 2018/7569 Karar sayılı ilamının bu şekilde düzeltilmesine, 13/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14543, Karar No: 2016/641, Tarih: 02.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/14543 E.  ,  2016/641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : TCK'nın 151/1, 53, 58 maddeleri gereğince 4 ay hapis

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde katılanın ... plakalı aracı ile seyir halinde iken ara sokağa dönmek için manevra yaptığı esnada kaldırımdan gitmekte olan sanığın, katılanın aracının sağ arka kapısına tekme atmak suretiyle zarar vererek atılı mala zarar verme suçunu işlediği anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2015/85 sayılı iptal kararı uyarınca sanığın hapis cezasına mahkûmiyetinin kanuni sonucu olarak seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasî hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceği ve ayrıca TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemiş olması nedeniyle bu hususlar,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından TCK 53 ile ilgili bölümün çıkartılarak yerine "sanık hakkında TCK 53/1-2-3. fıkraların uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.