muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11257, Karar No: 2022/9038, Tarih: 18.11.2022

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kasten yaralama ve zor kullanma yetkisine ilişkin sınırın aşılması suçlarından şüpheliler ... ... Jandarma Karakol Komutanlığı personeli hakkında yapılan soruşturma sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 07/10/2021 tarihli ve

2021/2203 soruşturma, 2021/5552 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı mağdur ... vekilinin yaptığı itirazın usulden reddine ilişkin mercii Bodrum 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 30/11/2021 tarihli ve 2021/3616 değişik iş sayılı kararına karşı “suçtar zarar gören vekilinin yaptığı itirazın usulden reddine karar verilmeyip esastan incelenmesi gerektiği” gerekçesiyle yapılan kanun yararına bozma isteminin konusu dikkate alındığında, istemin infaza ilişkin olmaması nedeniyle incelenmesi görevi Dairemize ait olmayıp, 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31. maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 28.01.2022 tarih ve 31733 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 26.01.2022 tarih ve 2022/1 sayılı kararı uyarınca Yüksek Yargıtay 8. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE, 18/11/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10905, Karar No: 2013/2075, Tarih: 11.02.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/10905 E.  ,  2013/2075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin maliki olduğu Manisa İli Ahmetli ilçesinde bulunan... Parsel sayılı 18.900 m2 yüzölçümündeki üzüm bağını davalının 1999 tarihinden beri ortakçı olarak işlettiğini, o günden bu güne kadar elde ettiği üründen ya da bedelinden müvekkilinin hiç bir şekilde yararlanmadığını, her yıl bir sonraki üründen vermek üzere oyaladığını, en son olarak 2.12.2008 tarihinde sözleşme imzalayarak 2009 yılı hissesi hariç olmak üzere 9 nolu kalitede 17.5 ton çekirdeksiz üzüm veya bedelini 2009 ekim ayı itibariyle ödemeyi kabul ettiğini, ancak 2009 ekim ayı geçtiği halde ödemede bulunmadığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1999-2008 yıllar arası müvekkilinin hissesine düşen 17,5 ton 9 nolu kalitedeki çekirdeksiz kuru üzüm bedelinin, 2009 yılına ait üründen müvekkilin hissesine düşen 2 ton 9 nolu kalitedeki üzüm bedelinin müvekkiline ödenmesini istemiş, dava dilekçesinde davanın değerini 15.000.- TL olarak bildirmiştir. Davalı vekili ise, davacının iddia ettiği gibi ortakçı olmadığını, 2.12.2008 tarihli sözleşmenin gerçeği yansıtmadığını, sözleşme altındaki imzanın kendisine ait bulunmadığını, sözleşmeden haberi olmadığını, davacının bağında işçi olarak çalıştığını ve karşılığında ücret aldığını, her mahsül sonunda davacı gelip mahsülünü alıp, kendisinin sattığını ve borcunun bulunmadığını, kabul anlamına gelmemek üzere alacağın zaman aşımına uğradığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davacı vekili, davalının kendisine ait bağda ortakçı olduğunu ve 1999 tarihinden beri hissesine düşen üzüm ya da bedelinin kendisine ödenmediğini iddia ederek, dava dilekçesi ekinde ibraz ettiği 2.12.2008 tarihli sözleşmeye dayanarak alacak isteminde bulunmuştur. Davalı, bu sözleşmenin sahte olduğunu, imzanın kendisine ait olmadığını, davacının bağında davacının ortakçısı (kiracısı) değil işcisi olarak çalıştığını belirterek ortakçılık (kiracılık) ilişkisine karşı çıkmıştır. Bu itiraz üzerine, 2.12.2008 tarihli sözleşme altındaki imzanın davalıya ait olup olmadığı konusunda adli tıptan ve Söke Jandarma Kriminal Laboratuvarından rapor alınmış, raporda sözleşme altındaki imzanın davalıya ait olmadığı tesbit edilmiştir. Bunun üzerine mahkemece, davacının davaya dayanak yaptığı sözleşmedeki imzanın davalıya ait olmadığı belirlenmesine rağmen, ortakçılık konusunda tarafların gösterdiği tanıklar dinlenerek davanın kabulüne karar verilmiştir. Davacı, davalının ortakçı olduğunu iddia etmiş, davalı buna karşı çıkmıştır. Bu durumda davacı, davalı ile arasında ortakçılık ilişkisi bulunup bulunmadığını kanıtlamakla yükümlüdür. HMK.nun 200. maddesine göre davacının ortakçılık (kiracılık) ilişkisini tanıkla kanıtlama olanağı yoktur. Davacı ortakcılık (kiracılık) ilişkisini yazılı belge ile kanıtlayamadığından, dava dilekçesinde ilğili her türlü yasal delil demek sureti ile yemin deliline de dayanmış olduğundan, davacıya ortakçılık (kiracılık) ilişkisi konusunda davalıya yemin teklif etme hakkının hatırlatılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 11.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13176, Karar No: 2017/1802, Tarih: 04.04.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/13176 E.  ,  2017/1802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler ile mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulması ve teşebbüs nedeniyle belirlenen indirim oranı da gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 04.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4313, Karar No: 2016/583, Tarih: 08.02.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/4313 E.  ,  2016/583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir. 5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK'nun 438/I. maddesindeki parasal sınır, 5236 sayılı Kanunun 19’uncu maddesiyle HUMK’na eklenen Ek-Madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2014 yılı için 19.280,00 TL’dir.

Temyize konu 16.12.2014 tarihli kararda 7.075,60 TL dava değerinin olması nedeniyle, duruşma isteğinin miktar yönünden reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, kooperatif üyesi olmayan davalının dava dışı arsa sahipleriyle yapılan sözleşme gereğince kooperatife ait F Blok, 4. kat 16 no'lu daireyi satın aldığını, söz konusu dairedeki tüm ince işlerinin ve binanın çevre düzenlemesinin kooperatif tarafından tamamlandığını, ileri sürerek, davalının konutuna yapılmış olan faydalı giderlerin vekaletsiz iş görme hükümlerine göre 10.000,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davaya konu daireyi arsa malikinden satın aldığını, gerek arsa maliki ile yüklenici arasındaki ve gerekse daha sonra kooperatif ile yüklenici arasındaki sözleşme gereğince davacının daireyi anahtar teslim yapmayı taahhüt ettiğinden davasında haksız olduğunu, kaldı ki dairedeki eksikliklerin davacı tarafından değil müvekkili tarafından giderildiğini ve alacağın zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 11.12.2013 tarih ve2013/6555-2013/7942 E-K sayılı ilamıyla dava konusu bağımsız bölümün arsa sahiplerine veya yüklenici davacıya ait olması hususunun belirlenebilmesi için davacıya arsa sahiplerine dava açması için mehil verilmesi gerekçesiyle bozulmuş, Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacı vekiline mehil verilmesine rağmen arsa sahipleri aleyhine dava açılmadığı ve bu nedenle aidiyetin tesbit edilemediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece uyulduğu halde bozma ilamı gereği yerine getirilmemiştir. Bozma ilamında arsa sahipleri aleyhine dava açılması konusunda mehil verilmesi belirtilmiş olmasına rağmen mahkemece 16.10.2014 tarihli oturumda davacı vekiline arsa sahibi hakkında "dava açıp açmayacaklarını bildirmesi açıldığı takdirde esas numarasını bildirmesi için 4 haftalık kesin süre" verilerek davacı vekilinin takdirine bırakılacak şekilde ara kararı kurulduğu ve ara karar gereklerinin yerine getirlemediğinden bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir

2)Bozma neden ve şekline göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23595, Karar No: 2013/198, Tarih: 17.01.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/23595 E.  ,  2013/198 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Dava, 20.05.2004 – 12.07.2005 dönemi yönünden 506 sayılı Kanun hükümlerine göre sigorta primine esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrasında davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı taraflar avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

506 sayılı Kanunun 79. maddesinin onuncu fıkrasında, yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca saptanmayan sigortalıların, çalıştıklarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayılarının dikkate alınacağı açıklanmıştır. Maddede öngörülen, Kuruma bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespitine ilişkin davalarda istem yargılama aşamasında açıkça belirtilmemiş olsa da, söz konusu fıkradan hareketle aynı zamanda sigorta primine esas kazanç miktarının tespiti talebini de içermektedir. Kesinleşen mahkeme ilamı, işverence Kuruma verilmeyen bildirgelerin yerine geçecek belge niteliğinde olduğundan, hükümde, saptanan dönem için aylar itibarıyla prim ödeme gün sayıları ile birlikte ayrıca, 506 Sayılı Kanunun 77. maddesine göre hesaplanacak olan (1) günlük ücretin belirtilmesi de gerekmektedir. Bu kapsamda ücretin ve işveren tarafından Kuruma ödenen/ödenmesi gereken primlerin tutarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın saptanmasında, gerçek ücretin esas alınması zorunludur. 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayı.... Sigortası Kanununun 3. maddesinde ücret, 4. maddenin birinci fıkrasının (a) ve (c) bendi kapsamında sigortalı sayılanlara saatlik, günlük, haftalık, aylık veya yıllık olarak para ile ödenen ve süreklilik niteliği taşıyan brüt tutar olarak

./...

-2-

tanımlanmış, 4857 sayılı İş Kanununun 32. maddesinde de genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tarif edilmiştir.

./...

-2-

tanımlanmış, 4857 sayılı İş Kanununun 32. maddesinde de genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tarif edilmiştir.

Diğer taraftan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun; 288. maddesinde, bir hakkın doğumu, düşürülmesi, devri, değiştirilmesi, yenilenmesi, ertelenmesi, ikrarı ve itfası amacıyla yapılan hukuki işlemlerin, yapıldıkları zamanki miktar veya değerleri belir bir tutarı geçtiği takdirde senetle kanıtlanması gerektiği, bu hukuki işlemlerin miktar veya değeri, ödeme veya borçtan kurtarma (ibra) gibi herhangi bir sebeple belir bir tutardan aşağı düşse bile senetsiz kanıtlanamayacağı bildirilmiş, 289. maddesinde, 288. madde uyarınca senetle kanıtlanması gereken konularda yukarıdaki hükümler hatırlatılarak karşı tarafın açık muvafakatı durumunda tanık dinlenebileceği, 292. maddesinde de, senetle kanıtlanması zorunlu konularda yazılı bir delil başlangıcı varsa tanık dinlenebileceği açıklanarak delil başlangıcının, dava konusunun tamamen kanıtlanmasına yeterli olmamakla birlikte, bunun var olduğunu gösteren ve aleyhine sunulmuş olan tarafça verilen kağıt ve belgeler olduğu belirtilmiştir.

Buna göre; hizmet tespiti davalarının kamusal niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü kanıtla ispatlanabilme olanağı bulunmakla birlikte ücretin ispatı konusunda aynı genişlikte bir serbestlik söz konusu değildir ve değinilen 288. maddede yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır. Ücret tutarı maddede belirtilen sınırları aştığı takdirde, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, sigortalının imzasını içeren aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle kanıtlanması olanaklıdır. Yazılı delille ispat sınırının altında kalan miktar için tanık dinlenebileceği gibi, tespiti istenen miktar sınırı aşsa dahi varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinlenmesi mümkündür. 506 Sayılı Kanunun “Günlük kazanç sınırları” başlığını taşıyan 78. maddesinde, bu Kanun gereğince alınacak prim ve verilecek ödeneklerin hesabına esas tutulan günlük kazancın alt sınırının, 4857 sayılı Kanunun 39. maddesine göre 16 yaşından büyükler için belirlenen günlük asgari ücret olduğu, üst sınırının ise günlük asgari ücretin 6,5 katı olduğu açıklandıktan sonra günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançlarının alt sınır üzerinden hesaplanacağı hüküm altına alındığından, hizmet tespiti davalarında günlük kazancın alt sınırı, söz konusu 288. maddede belirtilen sınırı aştığı takdirde ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte herhangi bir önemi kalmamaktadır. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 20.10.2010 gün ve....Karar sayılı ilamlarında da aynı görüş ve yaklaşım benimsenmiştir.

../...

-3-

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ile ortaya çıkan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulduğunda, mahkemece yöntemince inceleme ve araştırma yapılmaksızın davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ... ve .....’ne iadesine, 17.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2018/18403, Karar No: 2021/6401, Tarih: 20.05.2021

**7. Ceza Dairesi         2018/18403 E.  ,  2021/6401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

İstihbari çalışmalar üzerine ... kargo merkezinde tertibat alınarak beklenildiği esnada sanığın kargo şubesinden koliyi alıp dışarı çıkartması üzerine yanına gidilerek kolilerde ne olduğu soruldu, sanık gıda maddesi olduğunu beyan ederek koliyi açması üzerine toplam 1840 paket çeşitli markalarda gümrük kaçağı ve bandrolsüz sigara ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın tüm aşamalardaki savunmasında abisi ...’in arayarak arkadaşı olan ...’in akrabalarına kargo aracılığı ile paket göndereceğini, akrabalarının gündüz çalıştıkları için kargoyu alamayacaklarını ve kargoyu alıp alamayacağını sorması üzerine kabul ettiğini ve olay günü kargoyu aldığı esnada kolluk görevlileri tarafından durdurulduğunu kolilerin içerisinde ne olduğunu bilmediğini savunması karşısında, ... ve ...’in CMK 48. madde kapsamında çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra tanık olarak dinlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5579, Karar No: 2014/723, Tarih: 05.02.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/5579 E.  ,  2014/723 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davacı tarafından imâl edilip montajı yapılmayan 4 adet mutfak dolabı, 4 adet banyo dolabı, 14 adet Ameriken kapı ve kasasının talep halinde davalı iş sahibine iade edileceğinin tabiî bulunmasına göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3.073,95 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 05.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18165, Karar No: 2014/19202, Tarih: 22.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/18165 E.  ,  2014/19202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki isim tashihine ilişkin davada ... ... 15. Asliye Hukuk Mahkemesi ve ... ... 7. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davacıların oğlunun nüfus kaydında "..." olan adının “...” olarak değiştirilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, ismin değiştirilmesi isteminin 6100 sayılı HMK'nın 382/II-a-2'de çekişmesiz yargı işi olarak düzenlendiği, HMK 383. maddeye göre çekişmesiz yargı işinde görevli mahkemenin Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Sulh Hukuk Mahkemesi ise, 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesi gereğince ad ve soyada ilişkin düzeltme davalarının Asliye Hukuk Mahkemelerinin görevinde olduğundan bahisle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesinin 1/a bendinde, nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davaları düzenlenmiş ve düzeltme davalarında yetki ve görev yönünden ise düzeltmeyi isteyen şahısların yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılacağı hükme bağlanmıştır. Sözkonusu fıkranın b bendinde ise ad ve soyada ilişkin düzenleme bulunmaktadır.

Diğer taraftan, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nın 382. maddesinde, "çekişmesiz yargı işleri" düzenlenmiş, aynı maddenin 2. fıkrasının (a) bendinde, "kişiler hukukundaki çekişmesiz yargı işleri" başlığı altında 2. alt bend olarak "ad ve soyadın değiştirilmesi"ne ilişkin taleplerin "çekişmesiz yargı işi" olduğu belirtilmiştir.

Yasanın 383. maddesinde de, çekişmesiz yargı işlerinde görevli mahkemenin sulh hukuk mahkemesi olacağı hükmüne yer verilmiş olmakla birlikte ancak aksine bir düzenleme bulunmadığı sürece bu çekişmesiz yargı işinin sulh hukuk mahkemesinde görüleceği belirtilmiştir.

Somut olayda; davacı tarafından nüfusa kaydedilen "Ot" soyadının, "Çağlar" olarak değiştirilmesi talebi aynı zamanda nüfus kaydının düzeltilmesi sonucunu da doğurduğundan uyuşmazlığın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.'nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... ... 15. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 22.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.