muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/590, Karar No: 2011/48139, Tarih: 12.12.2011

**6. Ceza Dairesi         2008/590 E.  ,  2011/48139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Bir ceza davasının konusu fertlerin hayatlarından alınan belli bir kesitin ceza hukuku ve ceza yargılaması hukuku bakımından değerlendirilmesidir. Ayrıca iddianamede belirtilen maddi vakıalar karışımı ile sınırlandırılan insan davranışlarıdır. Ancak kesin hükmün önleme etkisinde fiilin aynılığı unsuruna başvurmak gerekir. Fiilin aynı olduğu durumlarda da davanın kapsamına girilerek bu konuda yargılamanın yapılarak hüküm vermek gerektiği sonucuna varılmalıdır. Bu fiiller sonradan ayrı bir davanın konusu da olmamalıdır. Ceza yargılamasında her uyuşmazlık için ayrı bir yargılama yapılması temel ilkedir. Ancak bağlantılı uyuşmazlıklar bakımından yasaların bu kuraldan ayrıldığı görülmektedir. Bağlantının varlığı halinde yargılamanın birleştirilmesi, bekletici sorun veya nisbi yargılama kavramları ortaya çıkar. Birleştirme için uyuşmazlıklar arasında bağlantı olmalıdır. Sanıklar hakkında aynı suçlardan açılmış olan davaların aralarında bağlantı olup, birleştirmenin faydalı olması halinde birleştirilip yargılamanın yapılması asıldır. Birleştirmede fayda ve olanak koşulları yargıca bırakıldığından birleştirmede ihtiyarilikten bahsedilmekte ise de yargılamanın tümü bakımından faydalı olacağı durumda davaların birleştirilmesi yoluna gidilmelidir.

Hal böyle olunca, sanık hakkında aynı eyleminden 2006/900 sayılı ve 26/06/2006 günlü iddianame ile kamu davasının İskenderun 4.Asliye Ceza Mahkemesine açıldığı,anılan mahkemenin 2006/450 esasına kayıt ile yargılama faaliyetine başlanıldığı ve sanık ... hakkında hükümlülük kararı verildiğinin anlaşılması karşısımda sanığın aynı suçtan mükerrer yargılama ile hükümlülüğüne neden olunmaması için öncelikle her iki dava dosyasının birleştirilmesi sağlanıp sonucuna göre hukuki durumun belirlenmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, Sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 12.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11876, Karar No: 2010/4126, Tarih: 31.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/11876 E.  ,  2010/4126 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...’nin yapılan yargılanması sonunda; eylemlerinin reşit olmayan mağdureyi rızası ile kaçırıp alıkoyma ve cinsi münasebette bulunma suçlarını oluşturduğunun kabulü ile mahkümiyetine dair, Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.09.2005 gün ve 2004/269 Esas, 2005/134 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığının tebliğnamesiyle Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık lehine olan 5237 sayılı TCK.nun 104/1. maddesindeki reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddelerine göre uzlaşma kapsamında kaldığı, uzlaşmanın da bir kovuşturma şartı olduğu, lehe yasa ve müktesep hak hükümleri nazara alınarak öncelikle uzlaştırma işlemi yapılması, sonuçsuz kalması durumunda lehe yasanın belirlenmesi suretiyle hükümlerden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2023/10151, Karar No: 2024/3081, Tarih: 13.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/10151 E.  ,  2024/3081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/529 Esas, 2023/1257 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/295 Esas, 2022/347 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili ile davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile ilk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince bedel depo edilmediğinden davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile ilk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Kocaeli ili, İzmit ilçesi, ... Mahallesi 9340 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan yol olarak terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile tapudan yol olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile tapudan yol olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın tarla vasfında olduğunu, değerinin emsal satışlar yoluyla değil gelir metodu yöntemiyle hesaplanması gerektiğini, emsal olarak alınan taşınmazın Yargıtay içtihatlarında belirlenen kriterlere göre uygun emsal olmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bilirkişi heyetince taşınmazın arsa vasfında olduğunun kabulü ile emsal incelemesi yapılmak suretiyle değerini belirlemeleri ve buna göre dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın konum, nitelik ve vergi beyanları itibarıyla karşılaştırma yaparak benzer özellikleriyle üstün ve eksik yanlarını da belirtmek suretiyle kıyaslayarak dava konusu taşınmazın değerini belirlemelerinde bir isabetsizlik görülmediğinden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri.

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde istinaf isteminde ileri sürdüğü hususları tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki davaya konu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalılara ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesi yerindedir.

2. Arsa niteliğindeki davaya konu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalılara ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13028, Karar No: 2014/13972, Tarih: 19.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/13028 E.  ,  2014/13972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çatalca 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :22.10.2013

NUMARASI :Esas no:2013/115 Karar no:2013/279

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı tarafından nafakaların miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle kocanın boşanma davası 07.07.2009, kadının karşı boşanma davası ise 10.09.2009 tarihinde açıldığı halde karar başlığında dava tarihinin 22.02.2013 olarak yazılmasının maddi hataya dayalı olup, mahallinde düzeltilmesinin mümkün bulunmasına ve davalı- davacı kadın ile velayeti anneye verilen müşterek çocuk Barış yararına hükmolunan nafakaların dava tarihinden boşanma hükmünün kesinleştiği tarihe kadar tedbir, boşanma hükmünün kesinleşmesinden sonra ise yoksulluk ve iştirak nafakası olarak hüküm altına alındığının anlaşılmasına göre, davacı-davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-davacı kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.19.06.2014 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2011/8817, Karar No: 2012/1070, Tarih: 27.02.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/8817 E.  ,  2012/1070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın ikametinde bulunan elektrik sayacının 19/08/2006 günlü tutanak tarihinden önce mühürlendiğine dair herhangi bir belgeye ulaşılamadığının katılan kurumca bildirildiği, sanığın atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla; delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık hakkında verilen beraet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 27/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3908, Karar No: 2022/5200, Tarih: 23.06.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/3908 E.  ,  2022/5200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 29.05.2015 gün ve 2014/875 - 2015/487 sayılı kararı düzeltilerek onayan Daire'nin 09.10.2017 gün ve 2016/2255 - 2017/5129 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla, tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili üniversitenin değişik birimlerine ait elektrik fatura bedellerinin dava dışı Enerjisa Başkent Elektrik Dağıtım A.Ş. hesabına yatırılması için ödeme emirleri düzenlenip Ankara Defterdarlığı'na gönderildiğini, fakat 885.160,51 TL'nin Gazi Üniversitesi Döner Sermaye Saymanlık personeli tarafından davalı Enerjisan Elektrik İnş. Tem. Güv. Tic. Ltd. Şti. hesabına yatırıldığının anlaşıldığını, saymanlık personelinin davalı ... sevk ve idaresinde olduğunu, bilahare söz konusu paranın yine müvekkilince doğru hesaba yatırılmak zorunda kalındığını, müvekkilinin belirtilen miktarda zarara uğradığını, davalı Enerjisan Elektrik İnş. Tem. Güv. Tic. Ltd. Şti.'nin ise sebepsiz zenginleştiğini, müvekkilinin zararından davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek 885.160,51 TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini (davalılardan Vakıflar Bankası A.O. ve Asya Katılım Bankası A.Ş’nin 484.366,49 TL’sinden sorumlu olmak üzere) talep ve dava etmiştir.

Davalı ... A.O. vekili; müvekkilinin kurum talimatları doğrultusunda ve talimatlara bire bir uygun olacak şekilde EFT işlemlerini gerçekleştirdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Asya Katılım Bankası A.Ş. vekili; gönderme emirlerinin muhatabının müvekkili banka olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... ve Ankara Valiliği vekili; olayın gelişiminde müvekkillerinin kusurunun bulunmadığını, para transferlerinde bankaların kusurlu ve sorumlu olduklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., ... ve ...; kendilerinin devlet memuru olduğunu ve doğrudan kendileri aleyhine dava açılamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı Enerjisan Elektrik İnş. Tem. Güv. Tic. Ltd. Şti. yönünden davanın kısmen kabulü ile 870.160,51 TL'nın 13.06.2012 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, diğer davalılar yönünden ise davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce düzelterek onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 709,50 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 23/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2111, Karar No: 2022/5117, Tarih: 26.05.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/2111 E.  ,  2022/5117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

DAVALILAR : ... ...

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; 2013 yılında Şarkışla ilçesinde ... adıyla ticaret yapan ... ...’ndan evinin çatısını yenilemek için 7000 adet Kılıçoğlu marka kiremit satın aldığını ve çatısını yenilediğini, ardından yurt dışına gittiğini, yurt dışından döndüğü 25.06.2014 tarihinde evinin çatısındaki kiremitlerin dağılmış ve kırılmış olduğunu gördüğünü, durumu davalı ... ...’na bildirdiğini, kiremit üreten şirketin tespit yaptıktan sonra kiremitleri yenileyeceğini bildirdiğini, ancak herhangi bir işlem yapılmadığını, satın alınan kiremitlerin ayıplı olduğunu ileri sürerek, evinin çatısında bulunan kiremitlerin ayıpsız misliyle değiştirilerek ücretsiz olarak çatısının onarılmasına, bu talebin kabul edilmemesi halinde ayıplı malın iadesine ve satım bedeli olan 14.000,00 TL’nin 25.06.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah ile evinin daha fazla zarar görmesini engellemek için kiremitleri ve çatısını yaptırmak zorunda kaldığını belirterek, 23.300 TL’nin 25.06.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar; davanın zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılar; davanın zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki dava ile evinin çatısı için satın aldığı kiremitlerin ayıplı olduğunu ileri sürerek, kiremitlerin ayıpsız benzeri ile değiştirilmesine karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında evinin daha fazla zarar görmesini engellemek için kiremitleri değiştirerek çatıyı onardığını belirterek, yapılan onarım bedelinin davalılardan tahsilini talep etmiş; mahkemece davanın kabulüne ilişkin verilen karar, davalıların temyiz talebinde bulunması üzerine, Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin (kapatılan) 05.11.2018 tarih, 2016/5628 Esas, 2018/10229 Karar sayılı ilam ile “...bilirkişi raporlarında söz konusu ayıbın açık ayıp mı, gizli ayıp mı olduğunun açıklanmadığı, gizli ayıpların fiili teslimden sonra ne zaman ortaya çıkacağının değerlendirilmediği ve yine gizli ayıp olarak kabul edilen işler varsa süresinde ayıp ihbarında bulunup bulunmadığı tespit edilmediği anlaşılmakla beraber mahkemece, öncelikle yapılan işin teslim tarihi tespit edilmeli ve zamanaşımının başlangıç tarihi belirlenmelidir. Hal böyle olunca, olayda zamanaşımı süresinin dolup dolmadığı hususunda yeterli inceleme yapılmadan olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeyerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir...” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak, davacı tarafından satın alınan kiremitlerin ayıplı olduğu, davacının ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal ayıp ihbarında bulunmadığı, dava tarihi itibari ile zamanaşımı süresinin dolduğu, ayıbın davalı satıcı tarafından ağır kusur veya hile ile gizlendiği iddia edilip ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı konusu kiremitlere ilişkin satış tarihi dikkate alındığında uygulanması gereken 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri düzenlenmiş, ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı açıkça ifade edilmiştir.

4077 sayılı Kanunun 4. maddesinde ayıba karşı sorumluluk için genel zamanaşımı süresi 2 yıl olarak belirtilmiştir. İlgili maddeye göre eğer ayıp ağır kusur veya hile ile gizlenmişse, zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağından, açılan davanın süresinde olduğunun kabulü ile sonuca varılacaktır.

4077 sayılı Kanunun 4. maddesinde ayıba karşı sorumluluk için genel zamanaşımı süresi 2 yıl olarak belirtilmiştir. İlgili maddeye göre eğer ayıp ağır kusur veya hile ile gizlenmişse, zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağından, açılan davanın süresinde olduğunun kabulü ile sonuca varılacaktır.

Somut olay değerlendirildiğinde; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı tarafından satın alınan kiremitlerde çatlak ve kopmalar oluştuğu, mevcut durum dikkate alındığında kiremitlerin karşılaması gereken yapısal standartları karşılamadığı, kiremitlerin ömrünün en az kırk yıl olduğu, mevcut durumun kullanım veya döşemede yapılan hatalar neticesinde değil, kiremitlerin imalatındaki eksiklikler nedeniyle oluştuğu belirtilmiş, ek raporda da kiremitlerin gizli ayıplı olduğu tespit edilmiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, yaklaşık kırk yıl kullanılması beklenen dava konusu kiremitlerde, kullanım ömrüne kıyasla satın alındıktan ve kullanılmaya başlandıktan kısa bir süre içerisinde parçalanmalar ve kırılmalar meydana gelmesi, somut olayda davalıların ağır kusurlu olduğunu göstermektedir. O halde mahkemece, davalıların ayıp nedeni ile ağır kusurlu olduğu kabul edilip, zamanaşımı süresinden yararlanamayacakları dikkate alınarak, işin esasına girilip sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ile zamanaşımı süresi geçtiğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın HUMK'nın 428. maddesi gereğince temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26/05/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.