muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6340, Karar No: 2018/2920, Tarih: 16.04.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/6340 E.  ,  2018/2920 K.**

**"İçtihat Metni"**

Müşteki ...'a yönelik, sanık ... hakkında basit tehdit suçundan TCK'nın 73/4. maddesi ve CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince kamu davasının düşürülmesine ilişkin İZMİR 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.12.2010 gün ve 2010/369 Esas ve 2010/335 Karar sayılı hükmü o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6.Ceza Dairesi 04.05.2015 gün ve 2013/3343 Esas 2015/40281 Karar sayı ile;

“Oluş ve dosya içeriğine göre; yakınanın hastane önünde yol kenarına aracını park ederken sanığın yardımcı olduktan sonra yakınandan otopark parası istediği, yakınanın otopark fişi olup olmadığını sorduğunda ise “fiş yok, para ver, bu bizim ekmek paramız” diye söylediği, yakınanın para vermeyeceğini söylemesi üzerine sanığın "sen bilirsin arabanı patlatırım, benim burada abim, dayım aynı işi yapıyor, para vermiyorsan arabanı buradan çek" dediğinin anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kanıtların takdirinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı biçimde hüküm kurulması, ” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma sonrası İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.07.2015 gün ve 2015/179 Esas, 2015/172 Karar sayılı kararı ile;

“.. Sanık hastane önündeki ana caddeye aracını park etmekte olan yakınanın yanına yaklaşarak aracın park edilmesi konusunda yakınana yardımcı olmuş, aracı

park eden yakınan hastane acil servisine doğru hareket ettiği sırada sanık yakınandan para istemiş, yakınanın fiş istemesi üzerine fiş vermeyi kabul etmemiş ve daha sonra da otopark parasını ödemediği takdirde aracına zarar vereceğini bildirerek yakınanı tehdit etmiştir. Ancak herhangi bir para almamıştır. TCK'nın 36.maddesinde; gönüllü vazgeçme düzenleme altına alınmıştır. Yapılan düzenleme göre, fail suçun icra hareketlerinden gönüllü vazgeçer veya kendi çabalarıyla suçun tamamlanmasını veya neticenin gerçekleşmesini önlerse teşebbüsten dolayı cezalandırılmaz. Fakat tamam olan kısım esasen bir suç oluşturduğu takdirde sadece o suça ait ceza ile cezalandırılır. Burada tartışılması gereken husus sanığın yakınanı tehdit ettikten sonra kendiliğinden vazgeçip geçmediği hususudur. Suçun tamamlanması için sonucun gerçekleşmiş olması gerekir. Sonuç gerçekleşmemiş ise suç teşebbüs derecesinde kalmıştır.

Gönüllü vazgeçmeden söz edebilmek için failin suçun yapıcı hareketlerini bitirme olanağı varken pişmanlık duyarak kendiliğinden icra hareketlerine son vermesi gerekir. Fail özgür iradesiyle hareketine son vermelidir. Baskı ile başkasının zorlamasıyla engel olması veya mağdurun direnmesi üzerine sonucun gerçekleşmemesinde gönüllü vazgeçme olmayıp suça teşebbüs mevcuttur. Suçu tamamlama olanağı varken suçun yapıcı davranışlarından kendiliğinden vazgeçilmesi halinde gönüllü vazgeçme mevcuttur. Gönüllü vazgeçmede yapıcı hareketleri sürdürme ve sonucu gerçekleştirme olanağı bulunduğu halde vazgeçme sözkonusudur. Gönülü vazgeçen kimseye işlemeyi kastettiği suçtan dolayı ceza verilmeyecek teşebbüsten cezalandırılmayacaktır. Ancak tamam olan kısım yani faiilin o ana kadar olan eylemi bir suç oluşturuyorsa o suçtan cezalandırılacaktır. Ceza Genel Kurulunun ve Yargıtay Ceza Dairelerinin duraksamasız uygulamasına göre, suçun yapıcı davranışlarına başlanması yalnız başına teşebbüs hükümlerinin uygulanması için yeterli değildir. Açıklanabilir ve kabul edilebilir bir engelin bulunması halinde teşebbüs hükümleri uygulanabilecektir. Fail harici bir müdahale ve ciddi bir engel olmadan suçun yapıcı davranışlarından kendiliğinden vazgeçmiş ise teşebbüs hükümleri uygulanmayacaktır. Olayın gerçekleştiği ortam ve koşullar nazara alındığında suç mağdurunun durumu polise bildireceğini söylemesi teşebbüs hükümlerinin uygulanması için kabul edilebilir suçun yapıcı hareketlerini engelleyen ciddi bir hal olarak kabulü mümkün değildir. Öğretide vazgeçmenin ne zaman gönüllü olduğu tartışılmıştır. Kabul edilen görüşe göre fail yapıcı hareketleri yarıda bıraktığı zaman bunları sonuna kadar götürebileceği kanaatinde ise ve bu kanaate rağmen yapıcı hareketlere devam etmemiş ise gönülle vazgeçme vardır. Failin yapıcı hareketlere devam etmemesinin sebebi yapıcı hareketleri sonuna kadar götüremeyeceği, suç yolunda daha fazla ilerleme olanağının kalmadığı kanaatinde ise vazgeçme gönüllü değildir. Yapıcı hareketlerin bitmemesine failin elinde olmayan engelleyici sebepler neden olmuşsa teşebbüs hükümleri uygulanacaktır. Fail suç yolunda ilerlerken neticeyi gerçekleştirebilecek ve yapıcı hareketlerine devam edebilecek olanağa sahip olduğu halde bunu istemeyerek icraya son vermiş ise vazgeçme gönüllüdür. Yapıcı hareketlere devam etsem sonucu gerçekleştirmek istesem dahi buna muktedir değilim dediği hallerde fail yönünden vazgeçme gönüllü değildir. Eğer fail suçlu mantığına göre olay anında yakalanma bunun sonucunda cezalandırılma tehlikesini göze alamadığından dolayı suç yolunda ilerlemiyorsa vazgeçme gönüllü değildir. Buna karşın somut bir tehlike veya risk olmaksızın herhangi bir nedenle suç yolunda ilerlemeyen falilin vazgeçmesi gönüllüdür. Olayda yapıcı hareketlere devama engel olan somut bir tehlike ve risk yoktur

. Eğer fail suçlu mantığına göre olay anında yakalanma bunun sonucunda cezalandırılma tehlikesini göze alamadığından dolayı suç yolunda ilerlemiyorsa vazgeçme gönüllü değildir. Buna karşın somut bir tehlike veya risk olmaksızın herhangi bir nedenle suç yolunda ilerlemeyen falilin vazgeçmesi gönüllüdür. Olayda yapıcı hareketlere devama engel olan somut bir tehlike ve risk yoktur. Yargısal kararlarda ise suç yolunda ilerleyen sanık daha fazla ilerleme olanağına ve kanaatine sahip olduğu halde suç yolunda ilerlemeyerek yapıcı hareketleri yarıda bırakmışsa vazgeçmenin gönüllü olduğu buna karşılık yapıcı hareketlere başlarken göz önünde tuttuğu ve hesaba kattığı risklerden başka bir faktör nedeniyle yapıcı hareketlerine devam etmemiş ise vazgeçmenin gönüllü olmadığı yapıcı hareketleri failin elinde olmayan engelleyici nedenlerle bitirilemediğinden teşebbüsün bulunduğu vurgulanmıştır.

Sanığın mağdurdan otopark parası istedikten sonra mağdurun belge istemesi, sanığın belge vermek istememesi, daha sonra sanığın araca zarar vereceği tehtidinde bulunması ve bu aşamadan sonra hiçbir eylemde bulunmaması mağdurun durumu polise bildireceğini söylemesi eyleminde suçun yapıcı hareketlerinin başlamış olmasına rağmen açıklanabilir ve kabul edilebilir ciddi bir harici müdahale olmadan yapıcı hareketlere ortam ve koşullar müsait olduğu halde devam etmemesi mağdurun sadece polise bildireceğini söylemesinin ciddi bir harici engel olarak kabul edilmemesi karşısında sanığın suçun yapıcı hareketlerinden gönüllü olarak vazgeçtiğini kabul etmek gerekir. En azından sanığın suçun yapıcı hareketlerine kendiliğinden son verip vermediği hususu somut olayda kuşkulu kalmıştır. Gönüllü vazgeçme halinde ise işlenmek istenen yağma suçuna teşebbüsten dolayı ceza belirlenmesine TCK'nın 36. maddesindeki düzenleme engeldir. Sanığın tamamlanan eylemi ise mağduru malına zarar vermekle tehdittir. Bu suç soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlıdır. Mağdur şikayetini geri almış olmakla sanık hakkındaki davanın değişen suç vasfı nazara alarak TCK'nın 73/4 ve CMK'nın 223/8 maddeleri gereğince düşürülmesine karar verilmesi gerektiği” gerekçesi ile ilk hükümde direnilmesine karar verilerek sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesine yönelik hüküm kurulmuştur.

Bu hükmün o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemize gönderilen dosya, yeniden incelenerek değerlendirilmiş ve karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

“Oluş ve dosya içeriğine göre; yakınanın hastane önünde yol kenarına aracını park ederken sanığın yardımcı olduktan sonra yakınandan otopark parası istediği, yakınanın otopark fişi olup olmadığını sorduğunda ise “fiş yok, para ver, bu bizim ekmek paramız” diye söylediği, yakınanın para vermeyeceğini söylemesi üzerine sanığın "sen bilirsin arabanı patlatırım, benim burada abim, dayım aynı işi yapıyor, para vermiyorsan arabanı buradan çek" dediğinin anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kanıtların takdirinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı biçimde hüküm kurulması, ” isabetsizliğinden bozulmasına dair;

Dairemizin 04.05.2015 gün ve 2013/3343 Esas 2015/40281 sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunmakla, İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.07.2015 gün ve 2015/179 Esas, 2015/172 Karar sayılı ilamındaki direnme kararı yerinde görülmediğinden,

CMK'nın 307/3.maddesi gereğince, mahkemenin direnme kararı konusunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 16.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3806, Karar No: 2012/6560, Tarih: 05.06.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/3806 E.  ,  2012/6560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Mazgirt Sulh Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 3.11.2011 gün ve 58-152 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Hükmün tebliğine ilişkin tebligat parçaları incelendiğinde , Davalılardan ... çekişmeli taşınmazda diğer davalılarla birlikte kayden malik olmakla birlikte taşınmaz üzerinde bulunan evde kardeşi Haydar'ın oturduğunu, kendisinin oturmadığını , bu sebeple davada taraf sıfatının bulunmadığını , tecavüz var ise bundan Haydar'ın sorumlu olduğunu belirterek kararı temyiz ettiği halde Gülten, Vaki ve ...'in Etlihatun Mahallesi , Çobanbaba Sokak Mazgirt/Tunceli adreslerine gönderilen gerekçeli kararı aynı çatı altında oturan ibaresi ile ...'in aldığı, ... ve Haydar'ın adrese bağlı kayıt sistemindeki adreslerinin Nüfus Müdürlüğünden sorulmadığı, diğer davalılar ... ve ...'in adrese bağlı kayıt sistemindeki adreslerine ( Yenişehir mahallesi Direkçibaşı sokak no:21 iç kapı no 1 Beyoğlu /İstanbul) duruşma gününü bildirir davetiye gönderildiği halde gerekçeli kararın ...'in oturduğu adrese gönderildiği ve “aynı çatı altında oturan kardeşi ... imzasına verildi” açıklaması ile tebligatların yapıldığı, böylelikle gerekçeli kararın Tebligat Yasası ve Tebligat Yönetmeliğine aykırı olarak usulsüz tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle, Gülten, Vaki ve ...'in adrese bağlı kayıt sistemindeki adreslerinin Nüfus Müdürlüğünden sorulup , belirlenen adreslerine , ... ve ...'in ise adrese bağlı kayıt sistemindeki adreslerine ( Yenişehir mahallesi Direkçibaşı sokak no:21 iç kapı no 1 Beyoğlu /İstanbul ) gerekçeli karar gönderilerek 7201 sayılı Tebligat Yasası ve Tebligat Yönetmeliğine uygun şekilde tebligat yapılıp, temyiz için gerekli süre beklenmelidir.

Ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

O halde yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 5.6.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6855, Karar No: 2011/14860, Tarih: 26.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6855 E.  ,  2011/14860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Fındık bahçesi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Kapama fındık bahçesi niteliğindeki taşınmazın bedelinin net fındık gelirine göre belirlenmesi gerektiği halde, kuru ot ve odun gelirinin fındık gelirine ilave edilmesi suretiyle taşınmazın değerinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4201, Karar No: 2014/6652, Tarih: 19.06.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/4201 E.  ,  2014/6652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Orman bilirkişi raporuna ekli orman tahdit haritalarında davalı taşınmazların konumu denetlenemediğinden dava konusu taşınmazlar ve çevresini gösterecek şekilde denetime elverişli, orjinal renkli, orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulamalarına ilişkin haritaların bulunduğu yerden getirtilerek,

2) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

dosyaya konulması, ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 19/06/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2649, Karar No: 2021/756, Tarih: 02.02.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/2649 E.  ,  2021/756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Tosya Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19.07.2018 tarih ve 2016/108-2018/279 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davadışı işveren firmanın yüklenicisi olduğunu ve dairelerin içinin inşaat işlerini yapmakla yükümlü olduğunu, bu amaçla davalı ile arasında kapı tedariki için sipariş formu oluşturulduğunu, ancak davacının sipariş bedelini ödemesine rağmen, davalının malın teslimini zamanında yapmadığını ve nakliye bedelini davacıya ödettiğini, ayrıca teslim alınan malların ayıplı olduğunun anlaşıldığını, bu hususta davalıya noter kanalıyla ihtar çekildiğini, ancak ihtarın sonuçsuz kaldığını, bu nedenle sipariş konusu malın başka yerden tedarik edildiğini, işveren firmaya cezai şart ödediğini, maddi kayıp yaşandığını belirterek fazlaya dair haklar saklı kalmak üzere şimdilik 1.000.- TL maddi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının ödediğini iddia ettiği bedellere ilişkin fatura ya da delil sunmadığını, teslimatın zamanında yapıldığını, ancak davacının tacir olarak ayıp ihbarını zamanında yapmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Dava, ayıplı mal nedeniyle uğranılan zararın tazminine ilişkindir. Mahkemece yapılan yargılamaya göre, uyuşmazlık konusu malların satışına ilişkin sözleşmenin 21.07.2015 tarihli olduğu, 24.10.2015 tarihinde ise teslimatın gerçekleştirildiği, davacı tarafça ayıp ihbarının ise 13.11.2015 tarihli ihtarname ile yapıldığı, bahse konu ayıbın gizli ayıp olduğu kabul edilse dahi 6102 sayılı TTK'nın 23. maddesinde öngörülen 8 (sekiz) günlük yasal süre içerisinde davacı tarafından davalı tarafa başvurulmadığı, dolayısıyla tacir olmanın özel hükümlerinden olan süresinde ayıp ihbarında bulunma zorunluluğunun gereğinin yerine getirildiği hususunun davacı tarafça ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 23,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 02.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23863, Karar No: 2018/11974, Tarih: 02.05.2018

**8. Hukuk Dairesi         2015/23863 E.  ,  2018/11974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katkı Payı Alacağı ve Katılma Alacağı

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... vekili, dava dilekçesinde belirtilen taşınmaz ve banka mevduat hesapları nedeniyle mal rejiminin tasfiyesi ile alacak isteğinde bulunmuştur.

Davalı ... ve ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalılardan ... adına açılan davanın husumet nedeniyle reddine, diğer davalı ... hakkında açılan davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı vekilinin banka mevduat hesaplarına ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davalılardan ... adına açılan davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmişse de, bu görüşe katılma olanağı bulunmamaktadır. Şöyle ki, davalılardan ...'un yargılama sırasında 14.03.2013 tarihinde vefat ettiği dosya kapsamından anlaşıldığına göre, bu davalıya ait mirasçılık belgesi alınarak mirasçılarının davaya dahil edilmesi gerekirken pasif dava ehliyetindeki bu noksanlık tamamlanmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bundan ayrı, Mahkemece, bilirkişi tarafından yapılan inceleme sonucu düzenlenen rapora göre, taraflar arasında mal rejiminin sona erdiği 25.06.2009 tarihinde davalının Ziraat Bankası kayıtlarına göre mevcut bir bakiyenin olmadığının tespit edildiği, davalının annesi ...'nin 27.03.2003 tarihli vekaletname ile davalıya bankalarda hesap açma ve hesaplardan para çekme yetkisi verildiği ve aynı tarihte davalının annesi adına hesaplar açıldığı, hesaplar arasında geçişler olduğu ve paraların vadeli hesaplarda değerlendirildiği, 07.05.2008 tarihinde davalı kocanın hesabına aktarılan ve tekrar 01.09.2008 tarihinde davalının annesinin hesabına aktarılan döviz cinsi ve TL cinsi birikimlerin davalı kocaya aidiyeti ve davalının

malı olduğu ve davalının katılma alacağını azaltma kastı ile annesine devrettiğine dair delil mevcut olmadığı, bunların tasfiye hesabına eklenmesi mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de, bu karara katılma olanağı bulunmamaktadır. Şöyle ki; davacı taraf dava dilekçesinde, davalı kocanın evlilik birliği içinde edindiği paralarını önce kendi adına açtığı banka hesaplarında değerlendirdiğini, ancak daha sonra davacıdan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak annesi adına hesaplar açmak suretiyle kendisine ait tasarrufları bu hesaplarda değerlendirdiğini, her ne kadar hesaplar annesi adına kayıtlı görünse de, bu hesaplardaki paraların aslında davalı kocaya ait olduğunu iddia etmiştir. Mahkemece, banka hesaplarına ilişkin kayıtlar getirtilmemiş olmakla birlikte boşanma dava dosyası içerisinde davalı koca ile annesine ait muhtelif sayıda banka hesap ekstresi bulunmaktadır. Ne var ki, anılan hesap ekstreleri 2005 yılı sonrasına ilişkin olup öncesine ilişkin kayıtlar bulunmamaktadır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalı koca ile annesine ait hesaplar arasında geçişler olduğu tespit edilmiştir. Ancak Mahkemece anılan banka hesapları üzerinde bankacı bilirkişi marifetiyle inceleme yaptırılmamıştır. Mahkemece davalı koca ile annesi adına kayıtlı tüm hesapların ilk açıldıkları tarihten itibaren tüm hesap ekstreleri ilgili bankalardan getirtilmek suretiyle, banka hesapları üzerinde mal rejimi konusunda uzman bir hesap, bir serbest muhasebeci yada mali müşavir ve bir bankacıdan oluşan üç kişilik bilirkişi heyetinden hangi hesaptaki paranın kime ait olduğu, kimden kime ne suretle devredildiği, hesaplar arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığı konusunda inceleme yaptırılarak hangi hesabın kişisel mal veya edinilmiş mal olup olmadığı kesin olarak belirlendikten sonra davacının katılma alacağı talebi konusunda sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle reddine, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 02.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.