muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8487, Karar No: 2023/6202, Tarih: 11.10.2023

2.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.03.2019 tarihli ve 14-2015/322813 sayılı, eylemin çocuğun cinsel istismarı suçuna teşebbüs niteliğinde olduğundan bahisle bozma görüşlü Tebliğnamesi ile dosya Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince; mağdurenin 29.08.2014 tarihinde arkadaşını ziyarete gittiği esnada telefonunun çalması üzerine konuşmak için yol kenarına oturduğu, sanığın mağdurenin yanına gelerek sigarasını yakmak için ... istediği mağdurenin "Yok" dediği, sanığın “Ben gördüm sende ateş var” demesi üzerine mağdurenin sanığın sigarasını yakmaya çalıştığı, sigaranın yanmaması üzerine sanığın mağdureden çakmağı alarak sigarasını yaktığı, akabinde mağdureye “Sen Aksaraylı mısın” diye sorduğu mağdurenin evet demesi üzerine sanığın “Ben seni buralarda hiç görmedim” dediği, mağdurenin ... teyzesinin evini göstererek orada oturduğunu söylediği, sanığın mağdureye “Çok güzelsin seninle konuşabilir miyiz?” dediği, mağdurenin hayır demesi üzerine sanığın “Lütfen konuşalım” dediği, mağdure "Gider misiniz, beni rahatsız ediyorsunuz" demesine rağmen sanığın mağdurenin yanına oturup koluyla temas etmeye çalışarak “Lütfen sadece konuşacağız muhabbet edelim” dediği, sanığın ısrar etmesi üzerine mağdurenin ayağa kalkarak teyzesinin evine doğru yürümeye başladığı, sanığın da mağdureyi 2-3 metre arkasından takip etmeye başladığı, sanığın peşinden geldiğini gören mağdurenin koşarak teyzesinin binasının bahçe kapısından içeri girip bahçe kapısını kapattığı, sonrasında teyzesinin ziline birkaç kez bastığı, bahçe kapısının açıldığını duyması üzerine zile basmaya devam ettiği, sanığın mağdurenin yanına gelerek kollarından tuttuğu, sırtını kapı ile duvar arasında kalan kısma dayadığı, kendi göğsü ile mağdurenin göğsüne baskı uyguladığı, mağdureyi dudağından öpmeye çalıştığı ancak mağdurenin eğilmesi sebebiyle öpemediği, sanığın bu eyleminin 3-4 dakika kadar sürdüğü, sanığın sonrasında mağdurenin bağırmasından korkarak kaçtığı, bu esnada mağdurenin açılan kapıdan girerek teyzesinin dairesine girdiği, arkadaşı ... ile camdan aşağı baktıklarında sanığın hala o bölgede dolaştığını gördükleri, bunun üzerine polisi aradıkları, polisin geldiğinde hala orada bulunan sanığı yakaladığı ve akabinde mağdurenin kendisine saldıran şahsın polis tarafından kendisine gösterilen şahıs olduğunu teyit ettiği, bu şekilde sanığın suç tarihinde on yedi yaşında olan mağdureye karşı cebir kullanmak suretiyle basit cinsel istismarda bulunduğu, sanığın eyleminin süreklilik arz etmesi nedeniyle sarkıntılık boyutunu aştığı kabul edilmiş, suçun işleniş şekli, suç konusunun önem ve değeri göz önüne alınarak sanık hakkında takdiren teşdiden alt sınırdan ayrılmak suretiyle ceza tayin olunduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmekle Tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.05.2015 tarihli ve 2015/25 Esas, 2015/315 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5865, Karar No: 2017/15464, Tarih: 08.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/5865 E.  ,  2017/15464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi ve alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, tahliye isteminin kabulüne alacak isteminin reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ... Mahallesi, ... evleri 303 Sokak No:6 Merkez / ... (göçmen konutları) adresinde Maliye hazinesine ait arsa üzerine yapmış olduğu konutun maliki olduğunu, bu konutun arsası için Maliye Hazinesine halen ecrimisil ödediğini, davalının taşınmazda 01/01/2013 tarihinden beri kiracı olduğu halde kira bedellerini ödemediğini, 28 aylık kira olan 8.400,00 TL alacağının tahsili için ... İcra Müdürlüğünün 2015/1905 E., sayılı dosyası ile icra takibi başlattığını, takibin kesinleştiğini belirterek 28 aylık kira bedelinin yasal faiziyle birlikte tahsilini, davalının dava konusu taşınmazdan temürrüt nedeni ile tahliyesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıya kira borcu olmadığını, dava konusu yerin milli emlak müdürlüğüne ait olduğunu, evin yapım masraflarını eşi ile birlikte kendilerinin karşıladığını, dava konusu yerde eşinin ortaklığı bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, davalının taşınmazdan tahliyesine, alacak talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

İspatın konusunu tarafların üzerinde anlaşamadıkları ve uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek çekişmeli vakıalar oluşturur. HMK’nun ispat yükünü düzenleyen 190. maddesine göre ispat yükü; kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir. Kanunun belirli delillerle ispatını emrettiği hususlar, başka delillerle ispat edilemez. Taraflar arasında yazılı kira sözleşmesi bulunmadığına göre, öncelikle davacının kira ilişkisinin varlığını ve aylık kira bedelinin ne miktar olduğunu kanıtlanması gerekir. HUMK.'nun 288.maddesi (HMK. 200.md) uyarınca akdi ilişkinin varlığı ve aylık kira miktarının yazılı delille kanıtlanması gerekir.

Somut olayda davacı sözlü kira ilişkisine dayanmış ve kira parasının aylık 300 TL olduğuna ilişkin iddiasını kanunda belirtilen usullere göre kanıtlayamamıştır. Yıllık kira miktarına göre tanıkla kanıtlanma olanağı bulunmamaktadır. Davacı, yazılı bir belge ibraz edememiş, delil listesinde açıkça yemin deliline dayanmamıştır. Bu durumda mahkemece davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

Somut olayda davacı sözlü kira ilişkisine dayanmış ve kira parasının aylık 300 TL olduğuna ilişkin iddiasını kanunda belirtilen usullere göre kanıtlayamamıştır. Yıllık kira miktarına göre tanıkla kanıtlanma olanağı bulunmamaktadır. Davacı, yazılı bir belge ibraz edememiş, delil listesinde açıkça yemin deliline dayanmamıştır. Bu durumda mahkemece davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3. madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4590, Karar No: 2017/2947, Tarih: 23.05.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/4590 E.  ,  2017/2947 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davad ozmaya uyularak verilen 22/12/2015 tarih ve 2015/450-2015/742 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi daval vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 23.05.2017 günü hazır bulunan davacılar vekili Av. ... ile davalı vekili dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davacılardan ... ve ... tarafından 05/11/1999 tarihinde 50.000,00 TL meblağlı %78 faiz oranlı ve 29/12/1999 vadeli müşterek off shore hesabı açıldığını, davacılardan ..., ... ve ... tarafından ise 09/11/1999 tarihinde 102.120,00 USD meblağlı %25 faiz oranlı ve 29/12/1999 vadeli off-shore hesabı açıldığını, müvekkiller parasını çekmek istediğinde paranın off-shore bankasına havale edildiğinin söylendiğini, kendilerinin bu yönde talimatının olmadığını ileri sürerek, 05/11/1999 tarihinde 29/12/2000 vadeli olarak %78 faizle yatırılan 50.000,00 TL'nin vade tarihindeki faizli karşılığı olan 55.840,00 TL'nin 29/12/2000 tarihinden itibaren fiilen tahsil tarihine kadar 3095 sayılı Kanun'un 2/2 maddesi gereğince işleyecek reeskont faizi ile 09/11/1999 tarihinde 29/12/1999 vadeli olarak %25 faizle yatırılan 102.120,00 USD'nin vade tarihindeki faizli karşılığı olan 102.855 USD'nin o tarihteki TL karşılığı olan 55.706,00 TL'nin vade tarihi olan 29/12/1999 tarihinden fiilen tarihine kadar 3095 sayılı Kanun'un 2/2 gereğince işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile kıyı bankasının ayrı tüzel kişilikler olduğunu, müvekkiline husumet düşmeyeceğini, müvekkili bankanın davacının talebi doğrultusunda sadece havale talimatını gerçekleştirdiğini, hesap cüzdanına karşı çıkmadığını, istemin zamanaşımına uğradığını, diğer iddiaların da yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, davacıların davalı bankada hesaplarının bulunduğu, yatırılan paranın dava dışı off shore şirketine havale edildiği, bu havalenin davalının kendine çıkar sağlamak amaçlı olduğu, paranın kıyı bankasına aktarılmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

--/--

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

--/--

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacılara verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, borcu üstlenen n harç alınmasına yer olmadığına, 23/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16136, Karar No: 2012/3478, Tarih: 06.03.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/16136 E.  ,  2012/3478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2011

Davacı vekili, davacının davalılardan Batman Belediye Başkanlığı’na ait işyerinde işçi olarak çalıştığını  davalı Belediye Başkanlığı' nın her ay düzenli olarak 3417 sayılı yasa kapsamında %5 oranında kesinti yaptığını, ancak işverenin yapılan kesintileri ve ilgili yasa uyarınca ilave edilmesi gereken işveren paylarını aynı yasanın 4. maddesinde belirtilen hesaba yatırmadığını, bu tür alacaklarının 4853 sayılı yasaya 26/12/2006 tarih ve 5568 sayılı yasa ile eklenen ek madde ile 31/12/2007 tarihi itibari ile davalı hazineye devredilmiş olduğunu, bundan dolayı dava konusu nemaların dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar  cevap dilekçesinde davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı belediyece tasarrufu teşvik kesintilerinin davacı adına Ziraat Bankasına hesap açılarak buraya yatırılmadığı, davalı belediye ile SGK arasında 5393 Sayılı Kanunu'nun 5. maddesi kapsamında tasarrufu teşvik ve nema alacaklarının tahsili konusunda bir uzlaşma olmadığı, davalı belediyece tasarrufu teşvik kesintilerine ilişkin SGK'na bir ödeme bulunmadığı gerekçesiyle öncelikle davalı olan Batman Belediye Başkanlığının söz konusu davaya konu alacaktan sorumlu olduğu, davalı belediye ile hazine arasında dava konusu nema alacaklarından doğan borçlar uzlaşma kapsamına alınmadığı, davacı taraf tarafından davalı Batman Belediyesi aleyhine açılan davanın bilirkişi raporu doğrultusunda kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı belediye ve  hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava,  tasarrufu teşvik kesintisi ve katkı paylarının 3417 ve 4853 sayılı Yasalar gereğince ilgili banka hesabına yatırılmaması nedeniyle tasarrufu teşvik ve nema alacağının davalı Hazine Müsteşarlığından  tahsiline karar verilmesi isteğine ilişkindir.

Resmi Gazete' nin 14/10/2011 gün ve 28084 mükerrer sayısında yayımlanan Uyuşmazlık Mahkemesinin 20/12/2010 tarih ve 156–328 sayılı kararında da belirtildiği üzere, tasarrufu teşvik kesintilerinin ilgililerin iradeleri dışında, idarenin kamu gücü kullanılarak yapılması,  konunun kamu hukuku alanına ilişkin olması gözetildiğinde,  tasarruf

kesintisi, kurum katkısı ve nemaların tahsili istemiyle anılan idarelere karşı açılan davaların görüm ve çözümünde idari yargı yeri görevlidir. Görev hususu dava şartlarından olup, yargılamanın her aşamasında mahkemece resen dikkate alınmalıdır. Bu durumda, yargı yolu nedeni ile dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek hüküm kurulmuş olması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.03.2012  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10791, Karar No: 2010/14223, Tarih: 22.11.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/10791 E.  ,  2010/14223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,bu dosya içinde yer alması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 22/11/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7861, Karar No: 2019/10465, Tarih: 07.11.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/7861 E.  ,  2019/10465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Barosuna kayıtlı avukat olan sanığın, Bodrum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/1034 Esas sayılı dosyasında hırsızlık suçundan sanık sıfatıyla yargılanan katılan ...'in vekaletname ile müdafiliğini üstlendiği ve vekalet ücretini de peşin olarak aldığı halde, sanığın sorgusu yapılıp, tahliyesine karar verilen celselere katılıp, dava konusu olaya ilişkin esaslı işlemlerden olan Cumhuriyet savcısı tarafından esas hakkındaki mütalaanın verildiği 20/04/2010 tarihli son celseye mazeret bildirmeksizin katılmadığı gibi yargılama sonucunda katılanın 2 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair sanık ve müdafin yokluğunda verilen 2010/654 sayılı Karar kendisine 03/08/2010 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen gerekçeli karardan sanığı bilgilendirmediği ve yasal süresinde temyiz etmeyerek katılanı savunma ve hukuki yardımdan yararlanma hakkından mahrum bırakarak mağduriyetine neden olduğu, karardan ceza infaz kurumuna alındığında haberdar olan katılanın temyiz başvurusunda bulunduğu ve talebinin reddedilmesi üzerine, bu red kararını da temyiz ettiği ve sanık Avukat hakkında şikayetçi olup, sonrasında cezasının infazının durdurulmaması üzerine de temyiz talebinden vazgeçtiği somut olayda; sanığın eylemleri neticesinde TCK'nın 257. maddesinde düzenlenen görevi kötüye kullanma suçunun oluşumundan sonra katılanın temyiz talebinden vazgeçmesi kanun koyucunun bu normda korunmasını ön gördüğü hukuki yararı ihlale yönelik hukuka aykırı "hareket" sonucu oluşan netice olan "mağduriyet" unsurunu ortadan kaldırmayacağı ve ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunun tüm unsurlarıyla oluştuğu gözetilmeden, oluşa uygun düşmeyen gerekçe ve yanılgılı değerlendirme sonucu mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 07/11/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16135, Karar No: 2012/3477, Tarih: 06.03.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/16135 E.  ,  2012/3477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2011

Davacı vekili, davacının davalılardan Batman Belediye Başkanlığı’na ait işyerinde işçi olarak çalıştığını  davalı Belediye Başkanlığı' nın her ay düzenli olarak 3417 sayılı yasa kapsamında %5 oranında kesinti yaptığını, ancak işverenin yapılan kesintileri ve ilgili yasa uyarınca ilave edilmesi gereken işveren paylarını aynı yasanın 4. maddesinde belirtilen hesaba yatırmadığını, bu tür alacaklarının 4853 sayılı yasaya 26/12/2006 tarih ve 5568 sayılı yasa ile eklenen ek madde ile 31/12/2007 tarihi itibari ile davalı hazineye devredilmiş olduğunu, bundan dolayı dava konusu nemaların dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar  cevap dilekçesinde davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı belediyece tasarrufu teşvik kesintilerinin davacı adına Ziraat Bankasına hesap açılarak buraya yatırılmadığı, davalı belediye ile SGK arasında 5393 Sayılı Kanunu'nun 5. maddesi kapsamında tasarrufu teşvik ve nema alacaklarının tahsili konusunda bir uzlaşma olmadığı, davalı belediyece tasarrufu teşvik kesintilerine ilişkin SGK'na bir ödeme bulunmadığı gerekçesiyle öncelikle davalı olan Batman Belediye Başkanlığının söz konusu davaya konu alacaktan sorumlu olduğu, davalı belediye ile hazine arasında dava konusu nema alacaklarından doğan borçlar uzlaşma kapsamına alınmadığı, davacı taraf tarafından davalı Batman Belediyesi aleyhine açılan davanın bilirkişi raporu doğrultusunda kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı belediye ve  hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava,  tasarrufu teşvik kesintisi ve katkı paylarının 3417 ve 4853 sayılı Yasalar gereğince ilgili banka hesabına yatırılmaması nedeniyle tasarrufu teşvik ve nema alacağının davalı Hazine Müsteşarlığından  tahsiline karar verilmesi isteğine ilişkindir.

Resmi Gazete' nin 14/10/2011 gün ve 28084 mükerrer sayısında yayımlanan Uyuşmazlık Mahkemesinin 20/12/2010 tarih ve 156–328 sayılı kararında da belirtildiği üzere, tasarrufu teşvik kesintilerinin ilgililerin iradeleri dışında, idarenin kamu gücü kullanılarak yapılması,  konunun kamu hukuku alanına ilişkin olması gözetildiğinde,  tasarruf

kesintisi, kurum katkısı ve nemaların tahsili istemiyle anılan idarelere karşı açılan davaların görüm ve çözümünde idari yargı yeri görevlidir. Görev hususu dava şartlarından olup, yargılamanın her aşamasında mahkemece resen dikkate alınmalıdır. Bu durumda, yargı yolu nedeni ile dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek hüküm kurulmuş olması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.03.2012  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15426, Karar No: 2019/12415, Tarih: 10.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/15426 E.  ,  2019/12415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, dava dışı alt işveren aleyhine açtığı davanın kabul edildiğini ancak alacakların alt işverenden tahsil edilemediğini beyanla bu kez asıl işverenden kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücretinin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davalı şirketin herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya ve toplanan delillere göre, davacının çalışmasına ara vermeksizin devam ettiği belirtilerek feshe bağlı alacaklar olan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücretinin reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6 maddesi uyarınca, “Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur.

İşyerinin tamamının veya bir bölümünün hukuki bir işleme dayalı olarak başka birine devri işyeri devri olarak tanımlanabilir. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesinde, işyerinin bir bütün olarak veya bir bölümünün hukuki bir işleme dayalı olarak başkasına devri halinde mevcut iş sözleşmelerinin devralana geçeceği düzenlenmiştir. Bu anlatıma göre, alt işverence asıl işverenden alınan iş kapsamında faaliyetini yürüttüğü işyerinin tamamen başka bir işverene devri 4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesi kapsamında işyeri devri niteliğindedir. Dairemizin kökleşmiş içtihatları bu yöndedir.