muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/830, Karar No: 2016/360, Tarih: 11.10.2016

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanması şartlarının oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanığın ablası olan mağdur .... ile maktulün suç tarihinden yaklaşık üç ay önce ev tutarak birlikte yaşamaya başladıkları, suç tarihinde saat 22.00 sıralarında sanığın bu eve geldiği, evde maktulün olduğunu anlaması üzerine ikametten ayrılıp bir süre sonra montunun altına sakladığı av tüfeği ile geri döndüğü, gelenin sanık olduğunu anlayan maktulün ikametin arka kapısından bahçeye çıktığı, sanığın bir şey söylemeden içeriye girerek odaları kontrol edip bahçeye çıktıktan sonra maktulü görmesi üzerine tüfekle iki el ateş ederek maktulü yaralayıp evden ayrıldığı, maktulün ise tedavi için kaldırıldığı Meram Tıp Fakültesi Hastanesi'nde öldüğü,

21.05.2013 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağında, maktulün vücudunda bir adet av tüfeği saçma taneli toplu giriş yarası tespit edildiği, giriş yarası, yara etrafı ve giriş yarası altı bulgularına göre av tüfeği saçma taneleri atışının yakın atış mesafesinden yapıldığı, maktulün vücudunda tespit edilen bir adet giriş yarasının tek başına öldürücü nitelikte olduğu, maktulün ölümünün av tüfeği saçma taneleri toplu giriş yaralanmasına bağlı iç organ laserasyonu, büyük damar yırtılmasından gelişen iç ve dış kanama neticesinde meydana geldiği, av tüfeği atışı esnasındaki kişinin vücut pozisyonunun kişilerin yaşamları esnasında mobil yani hareketli hedefler olmaları nedeniyle tespitinin tıbben mümkün olmadığının belirtildiği,

Anlaşılmaktadır.

Katılan ...; maktulün resmi nikahlı eşi olduğunu, maktul ile mağdur .... arasındaki ilişkiden haberdar olduğunu ancak çocukları için ses çıkarmadığını,

Mağdur .... Danış kollukta; maktul ile bir arkadaşı vasıtasıyla tanışıp imam nikahı yaptıklarını, suç tarihinde saat 22.10 sıralarında maktul ile ikametlerindeyken sanığın geldiğini, yaklaşık on dakika oturan sanığın maktulün evde olduğunu öğrenmesi üzerine evden bir şey söylemeden ayrılıp saat 23.30 sıralarında tekrar geldiğini, maktulün sanığın kötü bir şey yapacağını sezerek bahçeye çıktığını, içeri giren sanığın maktulün bulunduğu odaya bakıp maktulü bulamayınca bahçeye yöneldiğini, sanığa "ne oluyor" dediğinde birden montunun altındaki tüfeği çıkartıp kendisine doğrulttuğunu, sonrasında sanığın bahçe kapısından dışarı çıkıp bahçe duvarından atlamaya çalışan maktule tüfekle iki kez ateş ettiğini, yaralanan maktulün yere düştüğünü, bu esnada sanığın "ben namus için yaşıyorum" diyerek evden ayrıldığını,

Kovuşturma evresinde ise; ilişki yaşadığı maktulün Konya'ya geldiği zamanlar kendisinde kaldığını, ilişkisinden ailesinin haberi olmadığını, suç tarihinde sanığın aniden evine geldiğini, maktul ve sanığın tartışmaya başladıklarını, sanığın maktule hitaben "ablamın evinde ne işin var" diye sorduğunu, maktulün ise "yanlış anlaşılacak bir şey yok" şeklinde cevap verdiğini, evden ayrılan sanığın yaklaşık bir saat sonra geri geldiğini, odalara bakıp bahçeye çıktığını, bu sırada bir el silah sesi duyduğunu, dışarı çıktığında maktulü yerde yatarken gördüğünü, kollukta verdiği beyanının da doğru olduğunu, maktulün evli olduğunu olaydan önce bilmediğini,

Tanık ... kollukta; annesi olan .... ile maktulün suç tarihinden üç ay önce birlikte yaşamaya başladıklarını, bu süre zarfında maktulün eve ara sıra gelip birkaç gün kalıp gittiğini, olaydan önce bakkaldan eve dönerken saat 22.10 sıralarında dayısı olan sanıkla karşılaştıklarını, eve birlikte girdiklerini, ancak sanığın evde maktulün olduğunu öğrenmesi üzerine ayrılıp yarım saat kadar sonra geri döndüğünü, sanığın geldiğini anlayan maktulün bahçeden dışarı çıktığını, annesi ....'nın kapıyı açması üzerine sanığın arkasına sakladığı tüfekle içeri girdiğini, bütün odalara bakıp bir şey söylemeden balkona çıktığını, bu sırada bahçede bulunan televizyon sehpasının arkasına saklanmaya çalışan maktul ile karşılaştığını, maktulün kendisini fark eden sanığa hitaben "biz ciddiyiz, sakin ol abim" dediğini, kendisinin korkudan içeri girip ağlamaya başladığını, bu esnada bir el silah sesi duyduğunu, sanığın annesi ....'ya "Ben namus için yaşıyorum, sen niye böyle yapıyorsun" diyerek tüfeğiyle birlikte evden ayrıldığını,

Kovuşturma evresinde ise ilk ifadesinden farklı olarak; suç tarihinde sanığın eve geldiğini, o sırada evde olan maktulü görmediğini, bir süre kendileriyle sohbet edip ayrıldığını, kendisinin kötü davrandığı için maktulden rahatsız olduğunu, bir süre sonra sanığın tekrar eve geldiğini, sanığın geldiğini anlayan annesi ....'nın telaşlanarak maktulü saklamaya çalıştığını, annesi kapıyı açarken maktulün de bahçeye çıktığını, sanığın elinde silahla odalara baktığını, dışarıdan gelen sesi duyarak bahçeye çıkan sanıkla maktulün karşılaşması üzerine tartışma yaşandığını, maktulün sanığa küfür ettiğini, bu esnada iki el silah sesi duyduğunu, sanığın "ben namusum için yaşıyorum" diyerek evden ayrıldığını, kollukta vermiş olduğu beyanının annesi tarafından kendisine öğretildiğini,

Tanıklar Ayfer Altunkaynak ve Sinan Danış; sanığın kardeşleri olduğunu, olayı görmediklerini, mağdur ....'nın oturduğu evi sanığın kiraladığını,

Beyan etmişlerdir.

Tanıklar Ayfer Altunkaynak ve Sinan Danış; sanığın kardeşleri olduğunu, olayı görmediklerini, mağdur ....'nın oturduğu evi sanığın kiraladığını,

Beyan etmişlerdir.

Sanık ...; ablası olan ....'nın boşandığı eşi .... tarafından zaman zaman tehdit edildiğini, bu nedenle yanında tüfek taşımaya başladığını, tehdit olayı nedeniyle savcılığa şikayette bulunduklarını, ablasının evini sık sık ziyaret ettiğini, olay günü de bir ihtiyaçları olup olmadığını öğrenmek için ablasının evine uğradığını, bir süre oturduktan sonra evden ayrılıp arkadaşlarının yanına gittiğini, saat 23.30 sıralarında markete uğrayıp yeğenlerine birkaç şey aldıktan sonra tekrar ablasına geçtiğini, zili çalmasına rağmen kapının açılmadığını, kapı deliğinden baktığında içeride bir erkek şahsın olduğunu gördüğünü, bu kişinin ....'nın eski eşi .... olabileceğini ve ablası ile yeğenlerine zarar verebileceğini düşündüğünü, elindeki poşeti aracına bırakarak tüfeği yanına aldığını, eve döndüğünde kapının tanık.... tarafından açıldığını, tıkırtı sesi gelmesi üzerine bahçeye çıktığını ve tanımadığı bir şahısla karşılaştığını, bu şahsın kendisine "ben ....'nın sevgilisiyim" diyerek üzerine yürüdüğünü ve küfür ettiğini, panik halinde olduğu için korkutmak amacıyla sağ tarafa boşluğa doğru bir el ateş ettiğini, ancak şahsın yeniden küfür ederek üzerine doğru gelmesi nedeniyle tüfeğini doğrultmak isterken tüfeğin ateş aldığını, öldürme kastının olmadığını savunmuştur.

5237 sayılı TCK’nun "Haksız tahrik" başlıklı 29. maddesinde yer alan; "Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onsekiz yıldan yirmidört yıla ve müebbet hapis cezası yerine oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir" şeklindeki düzenleme ile kişiye haksız fiilin etkisi altında işlediği suçtan ötürü verilecek cezadan belli bir oranda indirim yapılması öngörülmüştür.

Haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için;

a) Tahriki oluşturan haksız bir fiil olmalı,

b) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

c) Failin işlediği suç bu ruhi durumun tepkisi olmalı,

d) Haksız tahrik teşkil eden fiil, mağdurdan sadır olmalıdır.

Ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenen haksız tahrik, failin haksız bir tahrikin oluşturduğu hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında hareket ederek bir suç işlemesini ifade eder. Bu halde fail, haksız tahrikin doğurduğu öfke veya elemin etkisi altında, suç işleme yönünde önceden bir karar vermeksizin, dışarıdan gelen etkinin ruhsal yapısında meydana getirdiği karışıklığın sonucu olarak suç işlemeye yönelmektedir.

d) Haksız tahrik teşkil eden fiil, mağdurdan sadır olmalıdır.

Ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenen haksız tahrik, failin haksız bir tahrikin oluşturduğu hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında hareket ederek bir suç işlemesini ifade eder. Bu halde fail, haksız tahrikin doğurduğu öfke veya elemin etkisi altında, suç işleme yönünde önceden bir karar vermeksizin, dışarıdan gelen etkinin ruhsal yapısında meydana getirdiği karışıklığın sonucu olarak suç işlemeye yönelmektedir.

Öğretide yer alan görüşlere göre de; kişinin haksız bir fiilin kendisinde meydana getirdiği hiddetin etkisi altında bir suç işlemesi halinde kusur yeteneğindeki azalmayı ifade eden haksız tahrik, bu yönüyle, kusurun irade unsuru üzerinde etkili olan menfi bir nedendir. Başka bir deyişle, bu halde failin iradesi üzerinde bir zayıflama meydana gelmekte ve böylece, haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddetin etkisi altındaki kişinin suç işlemekten kendisini alıkoyma yeteneği, önemli ölçüde zayıflamış bulunmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu olay değerlendirildiğinde;

Haksız tahrik teşkil eden fiilin sanığa yönelmesi şart olmayıp üçüncü kişilere karşı yapılan haksız eylemler nedeniyle de haksız tahrik hükmünün uygulanabileceği konusunda şüphe bulunmamakta ise de, reşit olan ve eşinden boşanan sanığın ablası mağdur ....'nın, maktul ile olan rızaya dayalı evlilik dışı ilişkisinin sanık açısından haksız tahrik oluşturmayacağı kabul edilmelidir.

Ayrıca sanık, maktulün küfür ederek üzerine yürüdüğünü iddia etmiş ise de, mağdur .... ile tanık....'nın olaydan hemen sonra alınan soruşturma evresindeki beyanlarında, maktulden kaynaklanan haksız bir hareketten bahsetmedikleri gibi maktulün sanıktan kaçarak ve saklanarak kurtulmaya çalıştığı yönündeki samimi anlatımları karşısında, salt maktulün ablası ile resmi nikah olmaksızın birlikte yaşamasından doğan kızgınlıkla hareket ettiği anlaşılan sanık hakkında haksız tahrik şartlarının oluştuğunun kabulü mümkün değildir.

Bu itibarla yerel mahkeme direnme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1) Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.06.2015 gün ve 236-222 sayılı direnme hükmünün, sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2) Dosyanın, mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.10.2016 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10857, Karar No: 2017/3057, Tarih: 10.04.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/10857 E.  ,  2017/3057 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı taraf, 03.12.2013 - 29.01.2015 tarihleri arasında davalı işyerinde aylık net 2.900,00 TL ücretle çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, davacının Kuruma bildirilen günler haricinde davalı şirkete ait ... sicil sayılı işyerinde 08.01.2014 - 09.01.2014 tarihleri arasında 2 gün daha hizmet akdine dayalı olarak çalıştığının ve aylık net ücretinin 2.900,00 TL olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 80. ve 86/9. maddeleri olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan ... hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

Mahkemece, davacının Kuruma bildirilen günler haricinde davalı şirkete ait ... sicil sayılı işyerinde 08.01.2014 - 09.01.2014 tarihleri arasında 2 gün daha hizmet akdine dayalı olarak çalıştığının ve Ocak ayındaki aylık net ücretinin 2.900,00 TL olduğu yönündeki tespiti re'sen düzenlenen noter senedi kapsamında yerindedir.

Ne var ki, bildirime konu süreler yönünden, prime esas kazanç tespitine yönelik talep olup olmadığı davacı tarafa açıklattırılmalı varsa 08.01.2014 tarihli noter sözleşmesi sonrası bildirimi yapılan sürelerle ilgili prime esas kazanç tespiti yönünden ayrıca irdeleme yapılmalı ve infaza elverişli karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, temyiz eden davalı ve fer'i müdahil Kurum vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, sair hususlar incelenemeksizin hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 10/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3016, Karar No: 2024/3958, Tarih: 29.02.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/3016 E.  ,  2024/3958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/3825 E., 2023/4163 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 46. ... Mahkemesi

SAYISI : 2023/273 E., 2023/646 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 22.09.2021 tarihli karar ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin ....04.2023 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçelerinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre; davacı yönünden reddedilen ve temyize konu edilen alacak toplamı; davalı yönünden ise kabul edilen ve temyize konu edilen alacak toplamı Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/41741, Karar No: 2014/6838, Tarih: 05.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2010/41741 E.  ,  2014/6838 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2009/46092

Mahkeme : ANKARA 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Kararın Tarihi - Numarası : 13/10/2008 – 2008/173 esas, 2008/1091 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 05/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5303, Karar No: 2008/423, Tarih: 23.01.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/5303 E.  ,  2008/423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 8.Aile Mahkemesi

TARİHİ :13.12.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün her iki dava yönünün temyizen murafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* temyiz eden A.A.. vekili Av. K. A.. ve karşı taraf vekili Av.N. Ö.. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-karşılık davacı kocanın aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü, kusur dereceleri ve özellikle kişilik haklarına saldırı niteliğindeki olaylar dikkate alınarak \*kadın yararına hükmolunan manevi tazminat çoktur.

\* Türk Medeni Kanununun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Borçlar Kanununun 44. ve 49. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK.174/2) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün 2.bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 1.bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 550.00 YTL. vekalet ücretinin Nur'dan alınıp Ali'ye verilmesine, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.01.2008 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/11029, Karar No: 2012/2429, Tarih: 09.02.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/11029 E.  ,  2012/2429 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1,89/2-b, 22/3, 62,51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İstisnai bir kusurluluk şekli olan taksir, 765 sayılı TCK’da açıkça tanımlanmamış ise de, 5237 sayılı TCK’nın 22/2. maddesinde “dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla, bir davranışın suçun kanuni tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesi” şeklinde tanımlanmıştır. Toplumsal yaşamda belli faaliyetlerde bulunan kimselerin başkalarına zarar vermemek için bir takım önlemler alması ve bazı davranış kurallarına uyma zorunlulukları bulunmaktadır. Bu kurallar toplum olarak yaşama zorunluluğundan doğabileceği gibi, Devletin müdahalesiyle de ortaya çıkabilmektedir. Taksirli suç bu kuralların ihlal edilmesi sonucu belirir, fail tedbirli ve öngörülü davranmamış olduğu için cezalandırılır. Bu bakımdan sorumluluğun nedeni, öngörebilme imkân ve ödevinin varlığına rağmen sonuca iradi bir hareketle neden olmaktan kaynaklanmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.03.2008 tarih ve 43-62; 01.02.2005 tarih ve 213-3; 23.03.2004 tarih ve 12-68; 09.10.2001 tarih ve 181-204; 21.10.1997 tarih ve 99-202 sayılı kararları başta olmak üzere, birçok kararında da vurgulandığı üzere, öğretide ve uygulamada taksirin unsurları;

1- Fiilin taksirle işlenebilen bir suç olması,

2- Hareketin iradiliği,

3- Neticenin iradi olmaması,

4- Hareketle netice arasında nedensellik bağının bulunması,

5- Neticenin öngörülebilir olmasına rağmen öngörülmemiş olması, şeklinde kabul edilmektedir.

Bilinçli taksir ise 5237 sayılı TCK’nın 22/3. maddesinde, “kişinin öngördüğü neticeyi istememesine karşın, neticenin meydana gelmesi” olarak tanımlanmıştır. Taksir ile bilinçli taksir arasındaki ayırıcı ölçüt taksirde failin öngörülebilir nitelikteki neticeyi öngörmemesi, bilinçli taksir halinde ise bu neticeyi öngörmüş olmasıdır.

Bilinçli taksirde gerçekleşen sonuç, fail tarafından öngörüldüğü halde istenmemiştir. Gerçekten neticeyi öngördüğü halde, sırf şansına veya başka etkenlere, hatta kendi beceri veya bilgisine güvenerek hareket eden kimsenin tehlike hali, bunu öngörmemiş olan kimsenin tehlike hali ile bir tutulamaz; neticeyi öngören kimse, ne olursa olsun, bu neticeyi meydana getirecek harekette bulunmamakla yükümlüdür.

Tüm açıklamalar çerçevesinde;

Bilinçli taksirde gerçekleşen sonuç, fail tarafından öngörüldüğü halde istenmemiştir. Gerçekten neticeyi öngördüğü halde, sırf şansına veya başka etkenlere, hatta kendi beceri veya bilgisine güvenerek hareket eden kimsenin tehlike hali, bunu öngörmemiş olan kimsenin tehlike hali ile bir tutulamaz; neticeyi öngören kimse, ne olursa olsun, bu neticeyi meydana getirecek harekette bulunmamakla yükümlüdür.

Tüm açıklamalar çerçevesinde;

Olaydan yaklaşık 2 saat sonra 23 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın idaresindeki ... ile yolda seyir halindeyken 1992 doğumlu Katılan ... 'in ilk geçiş hakkını sanığa vermeden aniden yola çıkması nedeniyle sağ dikiz aynasıyla katılana çarpmasından ibaret eyleminde, gerçekleşen netice öngörülebilir ise de, fail tarafından öngörülmüş olduğuna ve buna rağmen failin şansına veya başka etkenlere güvenerek hareketini sürdürdüğüne ilişkin herhangi bir bilgi ve belirleme bulunmadığı nazara alınmaksızın, '' kandaki azalma miktarı dikkate alındığında olay anında daha fazla alkollü olduğunun kabulü gerekeceği'' gerekçesiyle eylemin bilinçli taksirle işlendiğinin kabulü ile tali kusurlu sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 22/3. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6863, Karar No: 2016/9469, Tarih: 07.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/6863 E.  ,  2016/9469 K.**

**"İçtihat Metni"**

S...B... adına Av. ... ile 1-D... Tur. Taş. Tic. Ltd. Şti. adına Av. ... 2-Ç...Dağ. ve Nak. San. Tic. Ltd. Şti. adına Av. ... 3-O...Tic. Ltd. Şti. aralarındaki dava hakkında İş Mahkemesinden verilen 14.12.2015 günlü ve .../...-.../...sayılı hükmün, davalılar D...Lojistik ve Temizlik Hizm. Tur. Taş. Tic. Ltd. Şti. ve Ç... Gıda Pazarlama Dağ. ve Nak. San. Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davalı D... Lojistik ve Temizlik Hizm. Tur. Taş. Tic. Ltd. Şti. Avukatı temyiz dilekçesinde duruşma istemiş olup, gider avansı alındığı halde duruşma için gerekli posta pulları dosya içerisinden duruşma istemiş olup, gider avansı alındığı halde duruşma için gerekli posta pulları dosya içerisinden çıkmamıştır. Yatırılan gider avansı kullanılarak duruşma yapılması için gerekli posta pullarının temin edildikten sonra eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.