muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15440, Karar No: 2024/3998, Tarih: 29.05.2024

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın katılana silahla ateş ederek göğüs bölgesinden yaralanmasına neden olduğu ve katılanın konutuna izinsiz girdiği hususlarının sabit olduğu, katılandan kaynaklanan haksız söz ya da davranışın bulunmaması nedeniyle sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanamayacağı, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması mahkeme takdirinde olup dosya kapsamı ile uyumlu şekilde yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek uygulandığı, konut dokunulmazlığını ihlal suçunda ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanığın eylemi ile orantılı şekilde ceza tayin edildiği, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Dosya içeriğine göre; sanığın, katılanın evine izinsiz girdiği, kolluk kuvvetlerinin gelmesi ile karakola götürüldüğü, burada serbest kaldıktan sonra tabancasını yanına alarak gece vakti katılanın ikametine tekrar girdiği, farkedilince evden kaçan katılanı yakalayıp yakın mesafeden göğüs bölgesine bir kez ateş ederek katılanı hayati tehlike geçirecek ve hemopnömotoraks ile pnömomediastinuma neden olacak şekilde yaraladığı, devamında ateş etmek istediği ancak 21.11.2015 tarihli muhafaza alma tutanağında belirtildiği üzere sanığın olayda kullandığı silahın kovan atma yerinin parçalanmış ve bir adet kovanın namlu kısmında sıkışmış olması nedeniyle tekrar silahını ateşleyemediği ve katılanın kaçarak kurtulduğu anlaşılan olayda; suçta kullanılan tabancanın öldürmeye elverişli oluşu, atış mesafesi, isabet alan vücut bölgesi ve taraflar arasında önceye dayalı husumetin bulunduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürme olduğu, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Gerekçe bölümünde (1) numaralı bendinde açıklanan nedenle Aksaray 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2021/333 Esas, 2022/363 Karar sayılı kararının, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. fıkrası (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığını İhlal Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

B. Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığını İhlal Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle Aksaray 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2021/333 Esas, 2022/363 Karar sayılı kararında katılan vekili, sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

C. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bendinde açıklandığı üzere suç niteliği yönünden Aksaray 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.09.2022 tarihli ve 2021/333 Esas, 2022/363 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafi, katılan vekili ve Cumhuriyet savcsının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8446, Karar No: 2017/937, Tarih: 10.03.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/8446 E.  ,  2017/937 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık hakkında, Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 18/03/2010 tarihli, 2010/33 esas, 2010/91 karar sayılı kararı ile TCK'nın 191. maddesi uyarınca 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verilmiş, denetime uymadığının bildirilmesi üzerine Mahkemece, sanığın mazereti kabul edilerek 15/10/2010 tarihli, 2010/367 esas, 2010/374 karar sayılı karar ile denetimli serbestlik tedbirinin devamı niteliğinde olarak ilk hükmün aynen infazına karar verilmiş, bu kararlar adli sicil kaydına CMK'nın 231. madde uyarınca "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" şeklinde kaydedilmiştir.

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan açılan davada Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 27/12/2011 tarihli, 2011/109 esas, 2011/283 karar sayılı kararı ile denetim süresi içerisinde suç işlediğinden bahisle Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesi'ne bildirimde bulunulmasına karar verilmiş ve Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesi de bildirim sonrası kararı ele alarak sanığın 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar vermiştir.

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan CMK'nın 231. maddesi anlamında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmediği gibi dosyada mevcut ... Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezi Şube Müdürlüğü'nün 04/11/2011 tarihli yazısı ile sanık hakkındaki denetimli serbestlik tedbiri kararının 03/11/2011 tarihinde infaz edildiğinin bildirilmesi karşısında suç tarihinde yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası uyarınca sanık hakkındaki davanın düşmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 10/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4106, Karar No: 2017/15495, Tarih: 07.12.2017

**17. Ceza Dairesi         2017/4106 E.  ,  2017/15495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

14/08/2014 tarih ve 197786 sayılı kaçak su tespit tutanağına istinaden açılan kamu davasında mahkeme tarafından usulüne uygun olarak yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporu sonucunda, bilirkişi raporunda sanığın karşılıksız yararlanma kastı ile hareket ettiğinin tespit edilmesi ve normal tarifeye göre vergili cezasız kurum zararının hesaplanmasına rağmen; sanığa bilirkişi raporunun tebliğ edilmemesi ve usulüne uygun ihtarın yapılmaması karşısında;

Kurum zararının soruşturma aşamasında ödenmesi halinde, TCK'nın 168/5. fıkrası gereğince kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi gerekli olduğu, bu konuda soruşturma aşamasında yapılması gerekip yapılmayan usuli işlemlerin kovuşturma aşamasında tamamlanması sebebiyle bilirkişi tarafından normal tarifeye göre hesaplanan vergili ve cezasız kurum zararının, varsa daha önce yapılan ödemeler kurumdan sorulup mahsup edildikten sonra kalan miktar belirlenip, verilecek makul sürede ödenmesi halinde etkin pişmanlıktan faydalanabileceği ve TCK'nın 168/5. fıkrası, CMK'nın 223/8. fıkrası uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediği için suç tarihine göre düşme kararı verileceği, ödenmediği takdirde yargılamaya devamla dosyadaki delillere göre hüküm kurulacağı tebliğ ve ihtar edilip, yüze karşı ise talep etmesi halinde, tebliğ yapılıyor ise her halde makul bir süre verilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği halde, eksik kovuşturma ile mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 07/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3507, Karar No: 2017/5907, Tarih: 23.05.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/3507 E.  ,  2017/5907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sair temyiz itirazların reddine, ancak:

TCK.nun 50/1-f maddesi uyarınca, kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek tedbirine hükmedilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı sınırlar biçimde sanıkların “ temizlik hizmetlerinde” çalıştırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerin 5237 sayılı TCK.nun 50/1-f madde ve fıkrasının uygulanmasına ilişkin bölümlerinden “temizlik hizmetlerinde” ibaresinin çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2194, Karar No: 2025/1962, Tarih: 13.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/2194 E.  ,  2025/1962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/914 E., 2023/2532 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 13. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/291 E., 2021/540 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili ile davalılar ..., ... ile ... Parlayan vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddi ile davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili ile davalılar ..., ..., ... Parlayan ile ... Sigorta A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili ile davalılar ..., ..., ... Parlayan ile ... Sigorta A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; İzmir .... Limanı içi ihraç sahası alanında, 22.10.2015 tarihinde, konteyner almak amacıyla .... plakalı çekici ile seyir halinde bulunan ...’ın, karşıya geçmeye çalışan davacılar murisi ...’a çarptığını ve önünde duran ... idaresindeki çekicinin arkasında bulunan dorse ile kendi kullanmış olduğu çekici arasına sıkıştırdığını, sıkıştırma sonucu yaralanan ...’ın hastaneye kaldırılırken yolda vefat ettiğini, İzmir 22. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2015/966 Esas 16.11.2016 tarih ve 2016/891 Karar sayılı dosyasında, sanık ...’ın asli kusurlu olduğu gerekçesiyle cezalandırılmasına karar verildiğini, kaza olayı ile ilgili olarak 16.01.2017 tarihinde iki kişilik bir heyetten teknik bilirkişi özel raporu alındığını, dava konusu olayın gelişimi ile iş bu bilimsel mütalaa doğrultusunda; asıl işveren sıfatıyla dava konusu trafik iş kazasının meydana gelmesinde, kazanın oluşuna etken olan edinimlerini yerine getirmemiş olmakla kusurlu olan T.C.D.D’nin, ... çalışanı ...’a gerekli iş güvenliği eğitimini vermeyen, denetim ve gözetim görevini yerine getirmeyen ... Nak. Ltd. Şti’nin, aracın maliki ve haksız fiile sebebiyet veren ...’ın işvereni olan -işletenin kusursuz sorumluluğu kapsamında sorumluluğu bulunan- ...Loj. Ltd. Şti.’nin, sürücü ...’ın ve dava konusu aracı sigortalayan ... Sigorta A.Ş.’nin, dava konusu kaza sonucu doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını, davalı ... Nak. San. ve Tic. A.Ş.’nin, ferdi kaza sigortası yaptırması nedeniyle kaza sonrasında talep üzerine, dava dışı ... Group Ltd. Şti. tarafından davacılar lehine 27.02.2017 tarihinde 200.000,00 TL tazminat ödendiğini, davacıların kaza nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradığını, ayrıca ...’ın ölümü nedeniyle davacı eşin 3.000,00 TL cenaze masrafı yaptığını iddia ederek maddi ve manevi tazminat alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı ... vekili; dava konusu trafik kazasının 22.10.2015 tarihinde gerçekleştiğini, davaya konu taleplerin zamanaşımına uğradığını, kazanın oluşunda müvekkilinin hiçbir kusurunun olmadığını, davalı araç sürücüsünün tam kusurlu olduğunu, 3. kişi ve zarar görenin kusuru nedeniyle müvekkil işveren açısından illiyet bağının kesildiğini, müvekkil şirketin sigortalısı olduğu dava dışı.... Group Ltd. Şti. tarafından 27.02.2017 tarihinde davacılara ödeme yapıldığını, kabul anlamına gelmemekle birlikte, müvekkilin tazminata mahkum edilmesi halinde bu ödemenin müvekkili yönünden yapılacak olan hesaplamadan mahsup edilmesi gerektiğini, tazminat hesabında kusur oranının, müteveffanın yaşı ve gelir durumu ile her türlü kanuni indirim göz önünde bulundurularak aktüer siciline kayıtlı bir bilirkişi tarafından hesap incelemesi yapılmasını istediklerini, dava dilekçesi ekinde sunulan bilirkişi mütalaasının, konunun uzmanı olmayan kişilerce gelişigüzel hazırlandığını, gerçeklerden uzak, mesnetsiz ve hatalı raporu kabul etmediklerini, yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiğini, manevi tazminat talebinin fahiş olduğunu, ayrıca manevi tazminatın haksız kazanca ve sebepsiz zenginleşmeye kaynak teşkil etmemesi gerektiğini, manevi tazminatın ancak ... ile yakın bir ilişkinin varlığı halinde talep edilebileceğini, davacılar bir kısım davalılar yönünden ticari faiz talep etmiş ise de müvekkil ile ... arasında ticari bir ilişki olmadığından –kabul anlamına gelmemek üzere- alacağa ticari faiz uygulanamayacağını savunarak davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili; kazaya karıştığı belirtilen .... plakalı aracın müvekkili şirkete 20.11.2014-2015 tarihleri arasında 91163...numaralı .... poliçesi ile sigortalı olduğunu, söz konusu poliçede teminatının limitinin kişi başına 290.000,00 TL olduğunu, kazanın meydana geldiği yerin 2918 sayılı Kanun'a göre karayolu kapsamına girmediğini, bu nedenle müvekkilinin 2918 s. K.T.K. ve karayolları ZMMS Genel Şartları uyarınca sigortacı sıfatıyla

sorumluluğu bulunmadığından davanın reddinin gerektiğini, davayı kabul anlamına gelmemek üzere, kusur tespiti için dosyanın ATK Trafik İhtisas Dairesine gönderilmesini talep ettiklerini, müvekkil şirkete sigortalı aracın, kusurlu bulunması halinde, davacıların ve dava dışı kimselerin destekten yoksun kalıp kalmadıklarının tespitini, karayolları olup olmadığının tespiti için bilirkişi incelemesi yaptırılmasını, destekten yoksun kimselerin olması halinde, alanında uzman bilirkişilerce azami poliçe limitleri ve aktüeryal kurallar gözetilerek hesaplama yapılmasını, müvekkil şirket temerrüde düşmediğinden, dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesini talep ettiklerini savunarak davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili; dava konusu olayın, davalı ...’ın hareket halinde bulunan ve önündeki aracı çarpmamak için frene bastığı bir sırada müteveffanın, konteynerlerin arasından aniden çıkarak iki aracın arasında sıkışması ile meydana geldiğini, müteveffanın liman sahası içinde konteynerler arasında yaya dolaştığı gibi kaza sırasında cep telefonu ile konuşmakta olduğunu, dava konusu olayda müteveffanın telefonla konuştuğu görgü şahitlerinin beyanları ile sabit olmakla birlikte İzmir 22. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2015/966 Esas sayılı dosyasının 16.11.2016 tarihli kararında, müteveffanın cep telefonu ile konuşmasının sonuca etkili olmadığının değerlendirildiğini, söz konusu değerlendirmenin hatalı olup hukuk hakimini bağlayıcı olmadığından yeni bilirkişi heyetinden rapor alınmasını talep ettiklerini, dava dilekçesine eklenen bilirkişi özel raporunu tanzim eden bilirkişilerin ehil olmadığını, ayrıca bilirkişilerin İzmir 22. Asliye Ceza Mahkemesi dosyasındaki ifadeleri, toplanan delilleri, şahit beyanlarını dikkate almadığını, soruşturma ve yargılama aşamasındaki bilirkişi raporlarını tartışmadıklarını, dolayısıyla yetersiz ve yanlı olarak hazırlanmış özel rapora dayandırılan dava dilekçesinin kusur yönünden temelsiz olduğunu, ceza dosyası getirtildikten sonra iddia ve beyanları ile delilleri de değerlendirilerek ATK İhtisas Kurumundan rapor aldırılması gerektiğini, davacıların destekten yoksun kalma tazminat talepleri bakımından, hesaplamaya esas olmak üzere müteeffanın ücret bordrolarının işvereni ... Nak. AŞ’den celbini talep ettiklerini, dava dilekçesinde ücretin bordro ile ödenen tutardan daha yüksek olduğuna yönelik bir iddia bulunmadığından, ilerde dava dilekçesinin genişletilmesine muvafakat etmediklerini, müteveffanın başka kardeşleri de bulunmakta olup davacı anne ...’ın müteveffanın desteğine muhtaç olup olmadığının belli olmadığını, ...’ın başka çocuklarının da olduğunu ve desteğe muhtaç olsalar bile bu çocukların da destek olabileceklerinin dikkate alınması gerektiğini, ayrıca ...’ın eşinin sağ olup olmadığı, eşinden aylık alıp almadığı hususlarının araştırılmasını talep ettiklerini, davacı eşin evlenme ihtimali kadar indirim yapılması gerektiğini, SGK tarafından gerekli destek ve yardımlar yapıldığından cenaze giderine ilişkin talebin reddedilmesi gerektiğini, SGK’ya müzekkere yazılarak davacılara bağlanan peşin değerli gelir olup olmadığının sorulmasını ve varsa destekten yoksun kalma tazminatından mahsup edilmesini istediklerini, davacıların manevi tazminat taleplerinin olduğunu savunarak davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..... vekili; her ne kadar davalı idare aleyhine asıl işveren olduğu iddiasıyla işbu dava açılmış ise de müvekkili idarenin asıl işveren olmadığını, şayet müvekkili idarenin hizmet kusuru olduğu iddiası var ise hizmet kusuruna ilişkin davaların çözüm yerinin İdari Yargı olduğunu, bu nedenle dosyanın tefrik edilerek müvekkili idare yönünden görevsizlik kararı verilmesini, dava dilekçesi ekindeki teknik bilirkişi özel raporunu kabul etmediklerini, müvekkili idare ile davacıların yakını ... arasında herhangi bir iş akdi olmadığı gibi çalıştığı şirket olan ... Nak. San. ve Tic. A.Ş. ile müvekkili arasında herhangi bir hizmet alımı/taşeronluk sözleşmesinin bulunmadığını, dolayısıyla TCDD’nin hiçbir şekilde “asıl işveren” olmadığını, ...’ın çalıştığı ... Nak. San. ve Tic. A.Ş.’nin limanda faaliyet gösteren yüzlerce şirketten bir tanesi olup İzmir Limanında her gün gemici, yolcu, kurum/nakliyeci/gümrükleme firması/acente çalışanları gibi binlerce insanın girip çıktığını, limana giriş-çıkış yapan kişilerin sadece liman kullanıcı olarak tanımlanabileceğini, hukuki gerçek bu kadar açık olduğu halde, davacı ve davacının isnat ettiği bilirkişilerin zorlama yorumlarla müvekkili idareyi asıl işveren olarak nitelendirme ve sorumluluk yükleme çabası içine girdiklerini, husumeti ve kusuru kabul anlamına gelmemek üzere, kazada cep telefonuyla konuşurken dikkatsiz ve tedbirsiz bir şekilde iki tır arasından geçmeye çalışan ... ile gerekli dikkat ve özeni göstermeyen araç sürücüsü ...’ın ağır kusurlu olduğunu, davaya konu kazada müvekkil idarenin kusurunun olmadığını, kazanın meydana geliş şekli, kusur durumu vs. göz önüne alındığında tazminat taleplerinin son derece fahiş olup, haksız zenginleşmeye yol açacak boyutta olduğunu, ayrıca ticari faiz talebinin haksız ve hukuki yanaktan yoksun olduğunu savunarak davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili; davacı tarafça yaptırılan (kusur oranının tespiti bakımından) bilirkişi raporu ile ceza mahkemesindeki kusur oranlarını kabul etmediklerini, her iki raporda da gereği gibi deliller toplanmadığından hatalı sonuca varıldığını, davalı müvekkilinin olayda kusurunun bulunmadığını, bu bakımdan olay yerinde keşif yapılarak ve sunacakları belgeler de değerlendirilerek kusur oranının tespit edilmesini istediklerini, kabul anlamına gelmemek üzere; davacı tarafça istenen maddi ve manevi tazminat miktarlarının fahiş olduğunu, davacıların sosyal güvenlik teminatı altında olduklarını, müvekkili kusursuz olduğundan maddi ve manevi tazminattan sorumlu olmadıklarını, meydana gelen trafik kazasının iş kazası olduğunu, talep edilen tazminatın hesap ve tespitinde, SGK tarafından ödeme yapılıp yapılmadığı, işveren tarafından destek tazminatı ödenip ödenmediği, aylık bağlanıp bağlanmadığı hususlarının tespiti ile verilecek tazminatların (manevi) miktarının tespitinde dikkate alınmasını istediklerni ve ödenen tutarlar varsa mahsup edilmesini istediklerini savunarak davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI