muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/975, Karar No: 2024/4203, Tarih: 26.03.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/975 E.  ,  2024/4203 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/792 E., 2022/238 K.

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme, bozma

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.11.2014 tarihli ve 2013/365 Esas, 2014/561 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca mahkumiyet ve sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.11.2014 tarihli ve 2013/365 Esas, 2014/561 Karar sayılı kararının sanık ..., sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 08.10.2019 tarihli ve 2016/11842 Esas, 2019/7067 Karar sayılı kararı ile eksik inceleme ile hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına ve sanıklar hakkında Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 27.02.2013 tarihli iddianamesi ile 213 sayılı Kanun'un 367 nci maddesi gereğince dava şartı olan mütalaaya uygun olarak defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan da kamu davaları açıldığı ancak hüküm kurulmadığı anlaşıldığından, söz konusu suç yönünden mahkemesince hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine, Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.03.2022 tarihli ve 2019/792 Esas, 2022/238 Karar sayılı kararı ile, sanık ... hakkında, sahte fatura düzenleme ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, sanık ... hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca iki kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının (2) numaralı bendi uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, sanık ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden suç tarihinden, 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden ise ilk mahkumiyet kararının verildiği 20.11.2014 tarihinden ve sanık ... hakkında ise 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar zamanaşımı süresinin gerçekleşmesi nedeniyle bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'in temyiz istemi; suç işleme kastının bulunmadığına, atılı suçları işlemediğine, tekerrür uygulamasının yanlış olduğuna,

2. Katılan vekilinin temyiz istemi; sanık ... hakkında mahkumiyet yerine beraat kararları verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık ... hakkında mahkumiyet hükmü verilmesine rağmen katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmediğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'in yetkilisi, sanık ...'in ise ortağı olduğu... İnş. .... Ltd. Şti.nin 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği ve usulüne uygun tebligata rağmen defter, kayıt ve belgeleri ibraz etmedikleri iddialarıyla kamu davaları açılmıştır.

2. Sanık ... savunmasında; söz konusu şirketin kendisine ait olduğunu, yeğeni olan diğer sanığın ise yanında çalışan elemanı olduğunu, resmiyette de şirketin ortağı olarak göründüğünü, ancak tüm resmi işlemleri kendisinin yaptığını, faturaları kendisinin düzenleyip imzaladığını, sahte fatura düzenlemediğini beyan etmiş; sanık ... ise; amcası olan diğer sanığın şirket kuracağını ancak ortak sayısını tamamlamak için kendisinden vekalet aldığını, şirkette herhangi bir çalışmasının olmadığını, şirketin adını dahi bilmediğini atılı suçları kabul etmediğini savunmuştur.

3. Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, sanıkların savunmaları, vergi raporları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek, sanık ...'ın şirkette resmi olarak ortak gözükse de şirketin ticari faaliyetleri ile herhangi bir ilgisinin olmadığı, şirketin tüm faaliyetleri ile sanık ...'ın ilgilendiğinin kabulü ile sanık ...'ın beraatine, sanık ...'ın mahkumiyetine dair temyize konu kararlar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Yönünden

Sanık ... hakkında kurulan 20.11.2014 tarihli mahkûmiyet hükmünün, 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi gereğince iştirak halinde birlikte suç işledikleri iddia olunan ve hakkında beraat hükmü kurulan sanık ... hakkındaki dava zamanaşımını kestiği, ayrıca, 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesiyle 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine eklenen “Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin altıncı fıkrasında yer alan “Zamanaşımı, ... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden, ... itibaren işlemeye başlar” hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, dosya kapsamında toplanan delillere göre, sanıkların farklı takvim yıllarındaki eylemleri arasında hukuki veya fiili kesintinin bulunmaması nedeniyle eylemlerin birden fazla takvim yılı içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında zincirleme şekilde gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında, dosya kapsamına göre düzenlenen son faturanın Ağustos/2012 dönemine ait olması nedeniyle suç tarihinin en aleyhe kabulle 31.08.2012 olduğu ve zamanaşımı süresinin bu tarihten işlemeye başlayacağı anlaşıldığından, tebliğnamedeki görüşe iştirak olunmamıştır.

B. Sanık ... Hakkında 2011 ve 2012 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Beraat Hükmüne Yönelik Katılan Vekilinin Temyizi Yönünden

1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, sanıkların savunmaları, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın şirketin ortağı olmasına rağmen şirket işleriyle diğer sanık ...'in ilgilendiği, sanığın şirket faaliyetleriyle ilgisinin olmadığı anlaşılmakla, mahkemece sanık hakkında kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

C. Defter, Kayıt ve Belgeleri Gizleme Suçundan Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükmüne Yönelik Katılan Vekilinin, Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkumiyet Hükmüne Yönelik Sanığın Temyizi Yönünden

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

C. Defter, Kayıt ve Belgeleri Gizleme Suçundan Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükmüne Yönelik Katılan Vekilinin, Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkumiyet Hükmüne Yönelik Sanığın Temyizi Yönünden

1. Sanıkların yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının (2) numaralı bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanık ... için sorgusunun yapıldığı 24.03.2014 tarihi olduğu ve bu tarihten temyiz inceleme tarihine kadar, sanık ... için sorgusunun yapıldığı 17.12.2013 tarihi olduğu ve bu tarihten hüküm tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

D. Sanık ... Hakkında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükümlerine Yönelik Sanık ... Katılan Vekilinin Temyizleri Yönünden

1. Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5 inci maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin 3, 4, 5 ve 6 ncı fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası da gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, bozmayı gerektirmiştir.

2. Kabule göre de; sanık hakkında mahkumiyet hükümleri kurulduğu halde, katılan lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında 2011 ve 2012 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Beraat Hükmüne Yönelik Katılan Vekilinin Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle, Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.03.2022 tarihli ve 2019/792 Esas, 2022/238 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Defter, Kayıt ve Belgeleri Gizleme Suçundan Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükmüne Yönelik Katılan Vekilinin, Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkumiyet Hükmüne Yönelik Sanığın Temyizi Yönünden

B. Defter, Kayıt ve Belgeleri Gizleme Suçundan Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükmüne Yönelik Katılan Vekilinin, Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkumiyet Hükmüne Yönelik Sanığın Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenle, Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2022 tarihli ve 2019/792 Esas, 2022/238 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili ve sanık ...'in temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağan zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

C. Sanık ... Hakkında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükümlerine Yönelik Sanık ... Katılan Vekilinin Temyizleri Yönünden

Gerekçe bölümünde (D) bendinde açıklanan nedenle, Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2022 tarihli ve 2019/792 Esas, 2022/238 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca Tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1168, Karar No: 2023/3226, Tarih: 28.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/1168 E.  ,  2023/3226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2035 E., 2022/633 K.

KARAR : Kısmen Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/1737 E., 2022/357 K.

Taraflar arasındaki iş kazasında iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece verilen karara karşı, davalı vekilinin istinafa başvurması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında kısmen kabule dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın, davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 16.02.2008 tarihinde davalı işyerinde iş kazası geçirdiğini ve %19 malül kaldığını beyanla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla bilirkişi incelemesi neticesinde tespit edilecek 1.000,00 TL maddi tazminat ile 75.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş yargılamanın devamında maddi tazminat istemini 408.368,03 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının müvekkili şirket çalışanı olmadığını, bu durumun SGK kayıtlarından anlaşılacağını, davanın zamanaşımına uğradığını ve davanın reddi gerektiğini beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının müvekkili şirket çalışanı olmadığını, bu durumun SGK kayıtlarından anlaşılacağını, davanın zamanaşımına uğradığını ve davanın reddi gerektiğini beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyaya getirtilen bilgi ve belgeler, tanık anlatımları, SGK Başmüfettişi tarafından düzenlenen 21.11.2017 tarihli inceleme raporu, sunulan bilirkişi kurulu raporları ile tüm dosya içeriği birlikte değerlendirildiğinde, davalı işverenin, mermerden yapılmış merdivenlerde mevsimin kış olmasına rağmen kaymayı önleyici bir ekipman sağlamadığı, işyerinde olağan bir uygulama olduğu anlaşılan ürünlerin elde taşınarak güvenlikte müşteriye teslimi yönündeki faaliyetin riskleri konusunda işçiyi uyarmadığı, mevcut tehlikeye rağmen bu davranışı yasaklamadığı yine iş güvenliği yönünden çalışanları denetlemediği ve izlemediği, bu itibarla da işverenin meydana gelen olayda %80 oranında kusurlu olduğu, davacının ise mevsim koşullarını göz önüne almaması, uygun taşıma ekipmanı kullanmaması, yaşına, tecrübesine ve görevine göre şahsi güvenliğini koruma bakımından yeterince dikkatli ve tedbirli hareket etmemesi nedeniyle %20 oranında kusurunun bulunduğunun mahkemece kabul edildiğini, davacının doğum tarihi, kaza tarihindeki yaşı, maluliyet oranı, geliri, TRH 2010 yaşam tablosundaki bakiye ömrü, 60 yaşını ikmale kadar fiilen çalışacağı, gözetilerek hesaplama yapıldığını, SGK Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezi, Yüksek Sağlık Kurulu, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu ve Adli Tıp 2. Üst Kurulu kararları ile davacının %18.2 sürekli iş göremezlik derecesinin dikkate alındığı belirtilerek, davacının maddi zararının 408.368,03 TL olduğu anlaşılmakla bu miktar üzerinden davacının maddi zararının kabulü ile kaza tarihinden işleyecek faiziyle davalıdan tahsiline, davacının manevi tazminat talebinin ise olayın oluş şekli, kusur oranı, maluliyet oranı hak ve nesafet kuralları gözönüne alınarak kısmen kabulü ile 50.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu tazminat taleplerinin zamanaşımına uğradığını, ayrıca 6100 sayılı HMK'nın 180. maddesi uyarınca ıslahın süresinde yapılmadığını, bu nedenle ıslah hiç yapılmamış gibi davaya devam edilmesi gerektiğini, diğer taraftan kazanın meydana gelmesinde kusurun kazalı davacıda olduğunu, müvekkilinin herhangi bir kusurunun bulunmadığını, öte yandan kazadan neredeyse 10 yıl sonra açılan iş bu davada, 10 yıllık süreçte davacının başka bir kazaya maruz kalıp kalmadığı, başka bir rahatsızlığının bulunup bulunmadığı tespit edilmeden karar verilmesinin yerinde olmadığını, hükmedilen manevi tazminat oldukça yüksek olup zenginleşmeye sepep olacak mahiyet olduğunu, son olarak Mahkeme tarafından hükmedilen yargılama giderler, harç ve vekalet ücreti, faiz, faiz oranı ve faiz başlangıç tarihlerini de kabul etmediklerini iddia ederek, kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Mahkeme tarafından 03.02.2022 tarihli celse 2 nolu ara karar ile davacıya 2 haftalık kesin süre verildiği, davacının iki haftalık süre içerisinde ıslah talebinde bulunulduğu dikkate alındığında, 6100 sayılı HMK'nın 180 inci maddesine herhangi bir aykırılığın bulunmadığı kanaatine varıldığını, somut olayda, davalı nezdinde mağaza müdürü olarak çalışan davacı 16.02.2008 tarihinde saat 17:00 sıralarında güvenlik bürosuna müşteriye verilmek üzere elinde taşıdığı 6-7 adet takım elbise ile merdivenlerden inerken ayağının kayıp düşmesi sonuca kazanın meydana geldiği, SGK başkanlığının 21.11.2017 tarihli inceleme raporunda ...'ın 16.02.2008 tarihinde maruz kaldığı olayın Mülga 506 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin a ve b fıkraları gereğince iş kazası olduğu, işverenin %80 oranında, kazalının %20 oranında kusuru bulunduğunun belirtildiği, mahkemece aldırılan ve iş güvenliği uzmanlarında oluşan üç kişilik bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen 26/08/2021 tarihli bilirkişi raporunda, davalı işveren tarafından merdivenlerde kaymayı engelleyici ekipman sağlanmadığı kanaatine varılır ise davalı işverenin güvenli çalışma ortamını sağlamadığı bu nedenle % 80 oranında kusurlu olduğu, davacı kazazedenin dikkatsizliği ve tedbirsiz davrandığı bu nedenle % 20 oranında kusurunun bulunduğunun belirtildiği, dosya kapsamı bir bütün halinde değerlendirildiğinde, işveren tarafından kazanın meydana geldiği merdivenlerde kaymayı engelleyici ekipman sağlandığının davalı tarafça ispat edilemediğinin anlaşıldığı gözetilerek bu kusur oranlarına itibar edildiği, davacının sürekli iş göremezlik derecesinin tespitinde 16.02.2008 tarihli kazaya ilişkin tıbbi kayıtlar değerlendirilerek sonuca gidildiği, davacının maluliyetinin iş kazası sonucu meydana geldiğinin belirtildiği, hal böyle olunca davacının 16.02.2008 tarihli iş kazası sonucu %18.2 oranında malul kaldığı sabit olup bu yöne ilişkin davalı tarafın istinaf başvurusunun yerinde olmadığı, yargılama giderleri, harç ve vekalet ücreti, faiz, faiz oranı ve faiz başlangıç tarihlerine yönelik mahkeme kabulünde de bir isabetsizlik bulunmadığını, dosya kapsamında kabul edilen kusur oranları, davacının sürekli iş göremezlik derecesi, ülkenin ekonomik koşulları, sosyal durumu, paranın satın alma gücü, olayın ağırlığı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutularak ve gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminata takdir etmek gerektiği dikkate alınarak, davacı hakkında 15.000,00 TL manevi tazminata hükmetmek gerektiği belirtilmek suretiyle 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi hükümünün kaldırılarak manevi tazminat yönünden kaldırılarak davanın kısmen kabulü ile 408.368,03 TL maddi tazminatın ve 15.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 16.02

.000,00 TL manevi tazminata hükmetmek gerektiği belirtilmek suretiyle 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi hükümünün kaldırılarak manevi tazminat yönünden kaldırılarak davanın kısmen kabulü ile 408.368,03 TL maddi tazminatın ve 15.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 16.02.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı tarafa verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesince manevi tazminatın azaltılmasına ilişkin kararın hatalı olduğunu,

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; olay tarihinde davacının müvekkili şirketin işçisi olmadığını davanın husumetten reddi gerektiğini, müvekkiline izafe edilebilecek bir kusur olmadığı halde izafe edilen %80 oranındaki kusurun hatalı olduğunu, sürekli iş göremezlik oranının iş kazası ile irtibatının olmadığını, maddi ve manevi tazminatların hatalı belirlendiğini, yargılama harç ve giderlerine ilişkin hüküm ile faiz başlangıç ve oranlarının hatalı olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazası neticesinde iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminata hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddeleri, 281 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'un 51, 52, 54, 55, 195, 202 ve 417 nci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13, 16, 19, 20 ve 21 inci maddeleri, 4857 sayılı İş Kanunu 77 nci maddesidir.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere ve kanunun açık hükmüne aykırı görülen ve re'sen dikkate alınacak hususlara göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının tümü ile davalı vekillinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir