muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1994, Karar No: 2015/1878, Tarih: 30.09.2015

Her karar değişikliğinin sürpriz karar olmayacağı

Yerel mahkeme kararında, aynı konu hakkında verilen kararların 22. Hukuk Dairesi tarafından onandığı, somut olaya ilişkin verilen aynı tür kararın bozulması halinde hukuki güvenilirliğin zedeleneceği, bu durumun Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin "sürpriz karar verme" yasağı çerçevesinde kalacağı ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. Maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkına aykırılık teşkil edeceği ileri sürülmüş ise de; zaman zaman Yargıtay kararlarında maddi hatalara rastlanmakta, yine aynı kararlarda maddi hatanın taraflardan birisi lehine usuli kazanımlaş hak bahşetmeyeceği vurgulanmaktadır. Mahkeme kararlarında eksik, şeklî ve görünüşte gerekçe yazılması, adil yargılanma hakkının ihlâli sonucunu doğurur. Yargı organları, her iki tarafın iddia ve savunmaları ile delillerini değerlendirip, hangi maddî ve hukukî sebeplerle karar verdiklerini gerekçelerine yansıtmalıdırlar. Ortaya çıkacak karar, hukukun genel ilkelerine, mevzuata ve yerleşik içtihatlara tamamen aykırı ve sürpriz sayılacak nitelikte olmamalıdır. Bu durum yerel mahkeme kararında de değinildiği üzere "sürpriz karar yasağı" olarak da ifade edilmektedir. Ne var ki mevzuata aykırı olan veya bir kanun normunun unutularak hatalı şekilde verilen karardan dönülmesi sürpriz karar olarak değerlendirilemez. Kısaca, sürpriz bir karardan dönülmesi sürpriz olarak kabul edilemez. Aksi takdirde her içtihat değişikliğinin salt bu nedenle sürpriz karar olarak değerlendirilmesi gerekir. Sürpriz olan husus, kararın sonuç değil, gerekçe kısmıyla ilgilidir. Hukuka ve kanuna aykırılık teşkil eden veya hakkaniyete uygun olmayan kararlar emsal gösterilemez. Elektrik Piyasası Kanununun 15. maddesinin söz konusu olmaması halinde 22. Hukuk Dairesinin önceki kararlarında hukuka aykırılıktan bahsedilemez. Asıl işin bölünerek alt işverenlere verilemeyeceği, ancak özel bir yasal düzenleme durumunda verilebileceği Yargıtay ilgili daireleri tarafından kabul edilmektedir. Örneğin, karayollarına ilişkin işler, posta hizmetleri, sağlık hizmetleri ve belediye hizmetleri yasalarındaki özel düzenlemeler nedeniyle bölünerek alt işverenlere verilebilmektedir.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 15. Maddesinin (g) bendi 14.03.2013 tarihli 6446 sayılı Kanunla yürürlükten kaldırılmış ve bu yeni yasal düzenlemenin 22. Maddesi gereğince hangi faaliyetlerin hizmet alımı yoluyla yaptırılabileceğinin enerji piyasası kurulu tarafından belirleneceği düzenlenmiştir. Yeni düzenlemeye göre asıl işlerin bölünerek alt işverene verilmesi önünde yasal bir engel yoktur.

Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2012/21672, Karar No: 2012/28871, Tarih: 27.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/21672 E.  ,  2012/28871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Sanığa verilen hürriyet bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK.nun 50/1-f maddesi gereğince seçenek yaptırıma çevrilirken, ''kamuya yararlı bir işte çalıştırılma'' yerine, infazı kısıtlayacak biçimde ''3 ay süre ile temizlik işlerinde çalışma tedbirine dönüştürülmesine'' karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4. fıkrasında yer alan ''temizlik işlerinde çalışma tedbirine dönüştürülmesine'' ibaresinin çıkarılarak ''kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya'' ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 27.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/461, Karar No: 2019/902, Tarih: 17.09.2019

**Hukuk Genel Kurulu         2019/461 E.  ,  2019/902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Erzincan 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.12.2018 tarihli ve 2018/221 E., 2018/247 K. sayılı kararı ile görevsizlik kararı verilerek dosyanın Yargıtay 4. Hukuk Dairesine gönderilmesi üzerine, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 02.01.2019 tarihli ve 2018/81 E., 2019/1 K. sayılı kararı ile de görevsizlik kararı verildiği ve dosyanın Erzincan Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği, Erzincan 2. Ağır Ceza Mahkemesince bu kez 29.03.2019 tarihli ve 2019/91 E., 2019/95 K. sayılı karar ile olumsuz görev uyuşmazlığı doğduğu belirtilerek görevli mahkemenin belirlenmesi için dosyanın Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verildiği, Hukuk Genel Kurulunca olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın Yargıtay 5. Ceza Dairesine gönderildiği, Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 28.05.2019 tarihli ve 2019/3622 E., 2019/5882 K. sayılı kararı ile dosyanın yeniden Hukuk Genel Kuruluna gönderildiği anlaşılmıştır.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

Dava, yargısal faaliyetten dolayı 6100 sayılı HMK 46. maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Erzincan 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.12.2018 tarihli ve 2018/221 E., 2018/247 K. sayılı kararıyla " Dosya kapsamı ve dava dilekçesi içeriğine göre, davacı vekilinin tazminat isteminin CMK'nın 141 ve devamı maddeleri kapsamında koruma tedbiri nedeniyle tazminat talebine ilişkin olmadığı, soruşturma ve yargılama aşamasında görev alan hakim ve savcıların kayırma veya taraf tutma yahut kin veya düşmanlık sebebiyle hukuka aykırı karar verdiklerinden bahisle tazminat talep edildiği, bu tazminat talebinin hakimlerin hukuki sorumluluğuna ilişkin HMK'nın 46. Maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği" gerekçesiyle görevsizlik kararı verilerek dosya Yargıtay 4. Hukuk Dairesine gönderilmiştir.

Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 02.01.2019 tarihli ve 2018/81 E., 2019/1 K. sayılı kararıyla “5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 141. maddesinin 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile eklenen ek 3. fıkrasında ‘Suç soruşturması veya kovuşturması sırasında kişisel kusur, haksız fiil veya diğer sorumluluk hâlleri de dahil olmak üzere hakimler ve Cumhuriyet savcılarının verdikleri kararlar veya yaptıkları işlemler nedeniyle tazminat davaları ancak Devlet aleyhine açılabilir.’ hükmü yer almakta olup, 142. maddesi ile de bu davalarda zarara uğrayanın oturduğu yer ağır ceza mahkemesinin yetkili olduğu” gerekçesiyle dava dilekçesinin mahkemenin görevsizliği sebebiyle usulden reddine karar verilerek dosya Erzincan Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.

Erzincan 2. Ağır Ceza Mahkemesince bu kez 29.03.2019 tarihli ve 2019/91 E., 2019/95 K. sayılı kararla “Mahkememizin 07.12.2018 tarihli ve 2018/221 E., 2018/247 K. sayılı görevsizlik kararı ile dosyanın gönderildiği Yargıtay 4. Hukuk Dairesi tarafından verilen 02.01.2019 tarihli ve 2018/81 E., 2019/1 K. sayılı görevsizlik kararının karşı görevsizlik kararı niteliğinde olduğu ve mahkememiz ile Yargıtay 4. Hukuk Dairesi arasında olumsuz görev uyuşmazlığı doğduğundan görevli mahkemenin belirlenmesi amacı ile dosyanın Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna Gönderilmesi gerektiği” gerekçesiyle dosya Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunun 08.04.2019 tarihli yazısı ile olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosya Yargıtay 5. Ceza Dairesine gönderilmiştir.

Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 28.05.2019 tarihli ve 2019/3622 E., 2019/5882 K. sayılı kararıyla “İncelenen dosya içeriğine göre, Erzincan 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.03.2019 tarihli ve 2019/91 E., 2019/95 K. sayılı kararı ile dosyanın ortak yüksek görevli mahkeme olan Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesine rağmen, dosyanın Dairemize gönderilmiş olması karşısında, incelenmeyen dosyanın Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesi gerektiği” gerekçesiyle dosyanın Hukuk Genel Kuruluna gönderildiği anlaşılmaktadır.

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili hakkında yapılan suç soruşturması ve kovuşturması sırasında görev almış olan Cumhuriyet savcıları ile hâkimlerin haksız ve hukuka aykırı işlemleri neticesinde müvekkilinin ruhi ve manevi sıkıntılar yaşadığını ileri sürerek 50.000TL manevi tazminat talebinde bulunmuştur. Yapılan yargılama sırasında Erzincan 2. Ağır Ceza Mahkemesi ile Yargıtay 4. Hukuk Dairesi arasında olumsuz görev uyuşmazlığı çıkması üzerine, Erzincan 2. Ağır Ceza Mahkemesince görevli mahkemenin belirlenmesi için dosyanın ortak yüksek görevli mahkeme olduğu belirtilerek Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir. Hukuk Genel Kurulunun 08.04.2019 tarihli yazısı ile dosya Yargıtay 5. Ceza Dairesine gönderilmiş ve Yargıtay 5. Ceza Dairesince de yerel mahkeme kararında Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verildiği gerekçesiyle dosya yeniden Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiş ise de; Hukuk Genel Kurulu ortak yüksek görevli mahkeme olmadığı gibi yargı yerinin belirlenmesi konusunda da görevli değildir. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulunun 20.06.1960 tarihli ve 1960/23 E., 1960/14 K. sayılı kararında “Hukuk ve ceza mahkemeleri arasında selbi vazife uyuşmazlığı çıktığı takdirde dava konusu olan işin hukuka ait olması halinde Dördüncü Hukuk Dairesinin, cezaya ilişkin olduğu takdirde de Üçüncü Ceza Dairesinin merci tayinine vazifeli olacağına” karar verilmiştir. Dava konusu olan husus 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 141/3. maddesinde düzenlenmiştir. İlgili maddede “Birinci fıkrada yazan hâller dışında, suç soruşturması veya kovuşturması sırasında kişisel kusur, haksız fiil veya diğer sorumluluk hâlleri de dâhil olmak üzere hâkimler ve Cumhuriyet savcılarının verdikleri kararlar veya yaptıkları işlemler nedeniyle tazminat davaları ancak Devlet aleyhine açılabilir.” hükmü yer almaktadır. Aynı Kanun’un 142/2. maddesinde “İstem, zarara uğrayanın oturduğu yer ağır ceza mahkemesinde ve eğer o yer ağır ceza mahkemesi tazminat konusu işlemle ilişkili ise ve aynı yerde başka bir ağır ceza dairesi yoksa, en yakın yer ağır ceza mahkemesinde karara bağlanır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 30.01.2019 tarihli ve (1) sayılı kararı ile ceza hukukuna ilişkin uyuşmazlıklarda yargı yerinin belirlenmesi konusunda Yargıtay 5. Ceza Dairesi görevlendirilmiş olup davaya konu iş cezaya ilişkin olduğundan yargı yerinin belirlenmesinde Yargıtay 5. Ceza Dairesi görevlidir.

O hâlde; dosya yargı yerinin belirlenmesi için Özel Daireye gönderilmelidir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle yargı yerinin belirlenmesi için dosyanın YARGITAY 5. CEZA DAİRESİNE GÖNDERİLMEK ÜZERE YARGITAY CUMHURİYET BAŞSAVCILIĞINA TEVDİİNE, 17.09.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3510, Karar No: 2012/23530, Tarih: 17.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/3510 E.  ,  2012/23530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, ... kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminat ve işçilik alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dava, 08.01.2008 tarihinde meydana gelen ... kazası sonucu davacının sürekli ... göremez duruma geldiğinden bahisle maddi tazminat ile ... akdinin haksız feshedildiği gerekçesi ile kıdem tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının maddi tazminat ve kıdem tazminatı alacaklarının sübut bulmadığından reddine karar verilmiştir.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. Diğer yandan, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

5510 sayılı Yasa’nın 13. maddesinde ... kazasının 4 ncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 5 nci madde kapsamında bulunan sigortalılar bakımından bunları çalıştıran işveren tarafından, o yer yetkili kolluk kuvvetlerine derhal ve Kuruma en geç kazadan sonraki üç işgünü içinde ... kazası ve meslek hastalığı bildirgesi ile doğrudan ya da taahhütlü posta ile bildirilmesinin zorunlu olduğu, ... kazasının işverenin kontrolü dışındaki yerlerde meydana gelmesi halinde ... kazasının öğrenildiği tarihten başlayacağı, Kuruma bildirilen olayın ... kazası sayılıp sayılmayacağı hakkında bir karara varılabilmesi için gerektiğinde, Kurumun denetim ve kontrol ile yetkilendirilen memurları tarafından veya Bakanlık ... Müfettişleri vasıtasıyla soruşturma yapılabileceği bildirilmiştir.

Öte yandan, 5510 sayılı Yasa’nın 18 nci maddesinde Kurumca yetkilendirilen hekim veya sağlık kurullarından istirahat raporu alınmış olması şartıyla; ... kazası nedeniyle ... göremezliğe uğrayan sigortalıya her gün için geçici ... göremezlik ödeneği verileceği, 19 ncu maddesinde ... kazası sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık Kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya sürekli ... göremezlik geliri bağlanacağı bildirilmiştir.

Somut olayda ... kazası olduğu iddia olunan olayın Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilmediği anlaşılmaktadır. Kurumca sigortalıya gelir bağlanabilmesi için öncelikle zararlandırıcı olayın ... kazası niteliğince olup olmadığının tespiti ön sorundur. ... kazasının tespiti ile ilgili ihtilaf Sosyal Güvenlik Kurumunun hak alanının doğrudan ilgilendirmekte olup tazminat davasında kurum taraf değildir.

Yapılacak ...; davacıya ... kazasını Sosyal Güvenlik Kurumuna ihbarda bulunmak, olayın Kurumca ... kazası olarak kabul edilmemesi halinde Sosyal Güvenlik Kurumuna ve hak alanını etkileyeceğinden işveren aleyhine “... kazasının tespiti” davası açması için önel vermek, tespit davasını bu dava için bekletici sorun yaparak çıkacak sonuca göre, olayın Kurumca ... kazası olduğunun kabul edilmesi halinde ise davacıya Kuruma müracaat ederek sürekli ... göremezlik oranının belirlenmesi giderek ... kazası sigorta kolundan sürekli ... göremezlik geliri bağlanması için önel vermek ve çıkacak sonuca göre bir karar vermektedir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma sonucu davacının maddi tazminat isteminin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2- Kıdem tazminatı alacağı istemine gelince;

... kazası sonucu sürekli ... göremezlik nedeniyle açılan maddi tazminat davasında, olayın oluş şekline göre müterafik kusur oranlarının belirlenmesi için bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiği gibi tazminatın hesaplanması için ayrı bir bilirkişi incelemesi de yaptırılması gerekir. Maddi tazminatın saptanmasında; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, işgörebilirlik çağı, işgöremezlik oranı ve karşılıklı kusur oranları, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır.

İşçilik alacağı davasına gelince; bu tür davalar 4857 sayılı Yasa'dan kaynaklanmaktadır. İşçilik alacağına esas alınacak hizmet saptandıktan sonra talep edilen işçilik alacağının türüne göre maddi tazminat davasındaki kıstaslardan farklı kıstaslara dayanan ayrı bir hesap yapılması gerekir.

Bu durumda; her iki dava için izlenecek yöntem ve esas alınacak kıstaslar birbirinden tamamen farklıdır. Her iki davanın tefrik edilmesi yargılamanın sağlıklı yürütülmesi için gereklidir. Ayrı ayrı açılıp görülmeleri gerekli bu tür davaların birlikte görülmeleri doğru görülmemiştir.Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2007/21-69 Esas ve 2007/55 Karar sayılı ve 07.02.2007 tarihli kararı da bu yöndedir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak ...; her iki davayı ayırmak ve yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacı tarafın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak ...; her iki davayı ayırmak ve yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacı tarafın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 17/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13969, Karar No: 2013/784, Tarih: 21.01.2013

**14. Hukuk Dairesi         2012/13969 E.  ,  2013/784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 16.01.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.10.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı arsa sahipleri vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, 11.02.2004 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca davalı arsa sahiplerine ait eski 253 ada 40 parsel, yeni 7731 ada 13 parsel sayılı taşınmaz üzerinde yapılan inşaatta davalı yükleniciye isabet eden davalı arsa sahipleri adına tapuda kayıtlı dava konusu bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının iptali ile 1 no'lu bağımsız bölümün davacı ... adına, 7 no'lu bağımsız bölümün davacı ... adına, 9 no'lu bağımsız bölümün davacı ... adına, 10 no'lu bağımsız bölümün davacı ... adına, 11 no'lu bağımsız bölümün davacı ... adına, 18 no'lu bağımsız bölümün davacı ... adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalı yüklenici, davanın ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/449 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesini talep ile davayı kabul ettiğini beyan etmiştir.

Davalı arsa sahipleri vekili yüklenicinin inşaat sözleşmesi gereği binayı tam ve eksiksiz olarak teslim etmediğini davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, inşaatın %98 oranında tamamlandığı yüklenicinin arsa sahiplerine karşı edimlerini tam anlamıyla yerine getirmediği ancak eksikliklerin yüklenicinin halefi olan davacılar tarafından tamamlandığı gerekçesiyle alacağın temliki hükümlerine göre davanın kabulüne, depo edilen noksan işler bedeli ve iskan ruhsatı alınması için gerekli olan 8.319,25 TL'nin davalı arsa sahiplerine ödenmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı arsa sahipleri vekili temyiz etmiştir.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile yüklenici arsa sahibine karşı şahsi hak kazanır. Şahsi hak kazanan yüklenici bu hakkını doğrudan arsa sahibine karşı ileri sürebileceği gibi şahsi hakkını arsa sahibinin rızası gerekmeden yazılı olmak koşulu ile üçüncü bir kişiye de temlik edebilir. Bir tanımlama yapmak gerekirse, alacağın temliki, alacaklı ile onu devralan üçüncü şahıs arasında borçlunun rızasına ihtiyaç olmaksızın yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliği taşıyan şekle bağlı bir akittir. Bu açıklamalara göre davada dayanılan taşınmaz satış sözleşmeleri aslında bir temlik işlemidir.

Yine belirtilmelidir ki, temlik alanın (davacı üçüncü kişinin) ifa talebine muhatap olan borçlu (davalı arsa sahipleri) bu talebe hemen uymak zorunda değildir. Gerçekten, 6098 sayılı Borçlar Kanununun 188/1. maddesi gereğince; "Borçlu, devri öğrendiği sırada devredene karşı sahip olduğu savunmaları, deviralana karşı da ileri sürebilir." Bu hüküm uyarınca temliki öğrenen borçlu temlik işlemi olmasaydı önceki alacaklıya (yükleniciye) karşı ne tür def’iler ileri sürebilecekse aynı def’ileri yeni alacaklıya (temlik alan davacı üçüncü kişilere) karşı da ileri sürebilir.

Bu durumda mahkemece; ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/449 Esasında kayıtlı olup, 15. Hukuk Dairesinin 13.12.2011 tarihli 2011/1132 E.- 2011/7427 K. sayılı bozma ilamından sonra 2012/150 Esas sayılı dosyasında dava konusu bağımsız bölümleri kapsayacak şekilde yüklenici ... tarafından davalı arsa sahipleri aleyhine açılan tapu iptali ve tescil davasının neticesi beklenmeli, sonucuna göre bir değerlendirme yapılmak suretiyle karar verilmelidir.

Yapılan bu saptamalar bir yana bırakılarak eksik araştırma ve incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüne, hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 21.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.