muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/357, Karar No: 2014/5487, Tarih: 25.09.2014

- K A R A R -

Uyuşmazlık eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, davada iş bedelinin ödenmeyen kısmının tahsili istemiyle başlatılan ilâmsız icra takibine davalı borçlu tarafından yapılan itirazın iptâli ile takibin devamı ve icra inkâr tazminatı istenmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Kadıköy 1. İcra Müdürlüğü'nün 2012/602 sayılı dosyasıyla giriştiği icra takibinde 280.445,88 TL bakiye iş bedeli alacağının tahsilini istemiş, 07.12.2011 tarihli KDV dahil 280.445,88 TL bedelli faturaya dayanmıştır. Yanlar arasındaki uyuşmazlık genel olarak yapılan işlerin bedeli konusunda toplanmaktadır. Davacı tarafından iş bedeline karşılık 07.02.2011 tarihli 218.856,96 TL'lik, 01.03.2011 tarihli 54.479,72 TL'lik ve 07.12.2011 tarihli 280.445,88 TL'lik olmak üzere toplam 553.782,56 TL'lik 3 adet fatura düzenlendiği, bu faturalardan toplam 273.336,68 TL bedelli ilk ikisinin ödendiği, 280.445,88 TL bedelli üçüncü faturanın ise ödenmediği, uyuşmazlığın ödenmeyen üçüncü bir fatura kapsamındaki işlere ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Takip dayanağı fatura iadeli taahhütlü mektupla davalı şirketin "S.. H.. A.Ş - S.. R.. Hotel T.. G.. Mevkii Manavgat/Antalya" adresine gönderilmiş ve bu adreste H.. D.. isimli şahsa 30.12.2011 tarihinde tebliğ edilmiş ise de, davalı şirket vekili cevabında ticaret sicili kayıtlarına göre davalı şirketin merkez adresinin "A.. Mahallesi V.. G.. Caddesi No:1.. Ataşehir/İstanbul" olduğunu, diğer faturaların bu adreste tebliğ edildiğini, dava konusu faturanın ise otelin kapalı bulunduğu bir dönemde yetkili olmayan kimseye tebliğ edildiğini, faturanın varlığından ödeme emri tebliği ile haberdar olunduğunu savunmuştur. Adı geçen faturanın davalı defterlerinde kaytlı olmadığı da anlaşılmaktadır. Fatura tebliği usulsüz olduğundan ve davalı defterlerinde kayıtlı olmadığından fatura muhteviyatının TTK'nın 23. maddesi uyarınca davalı yönünden kesinleştiği kabul edilemez. Eser sözleşmesinden doğan uyuşmazlıklarda işin yapılıp teslim edildiğini ve bedele hak kazanıldığını ispat yükü yüklenicidedir. Yalnızca fatura düzenlenip, tebliğ edilmesi fatura konusu imalâtın yapıldığını ve bedele hak kazanıldığını ispata yeterli değildir. Davacı taraf delil olarak bilirkişi incelemesine dayandığından mahallinde keşif yapılarak uyuşmazlık konusu üçüncü faturaya konu olan ve ihtilâfsız ilk iki fatura kapsamı dışında kalan imalâtların belirlenmesi ve bedelinin ilk iki faturada kabul edilen birim fiyatlar da dikkate alınarak BK'nın 366. maddesi uyarınca yapıldıkları tarihlerdeki piyasa rayiçlerine göre hesaplanması, bu suretle takip dayanağı faturanın doğruluğunun ve rayiçlere uygunluğunun teknik bilirkişilerce denetlenmesi zorunludur. Mahkemece değinilen şekilde bir keşif ve bilirkişi incelemesi yapılmadan yalnızca taraf defterleri üzerinde yapılan incelemeyle sonuca varılması doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 25.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2668, Karar No: 2009/8136, Tarih: 28.04.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/2668 E.  ,  2009/8136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aliağa Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :7.11.2007
Yargıtay — Esas No: 2011/3851, Karar No: 2011/7084, Tarih: 15.12.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/3851 E.  ,  2011/7084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının açılmamış sayılmasına dair ... Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 04.02.2011 gün ve 35/138 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, kadastro çalışmaları sırasında davalı Gökay Köyü adına tespit ve tescil edilen 145 ada 18 parsel sayılı taşınmazın kendisinin zilyetliğinde olduğunu açıklayarak davalıların miras bırakanı Hüseyin Yavaş üzerinde bulunan tapunun iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar; ..., ... ve ..., açılan davayı kabul ettiklerini bildirmişler, diğer davalılara dava dilekçesi yöntemine uygun olarak tebliğ edilmesine karşın yargılamaya katılmadıkları gibi cevap da vermemişlerdir.

Mahkemece, HUMK.nun 409. maddesi (...150) gereğince; davacı tarafça takip edilmeyen davanın HUMK.nun 409/5. (...150/5) maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; 26.10.2010 tarihli yargılama oturumuna duruşma gününden haberdar olduğu halde, geçerli bir mazereti olmaksızın katılmayan ve kendisini vekille de temsil ettirmeyen davacının davasının HUMK.nun 409 (...150) maddesi gereğince yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına ve 26.01.2011 tarihinde üç aylık yenileme süresi içinde yenilenmediğinden aynı Yasanın 409/5. maddesine göre açılmamış sayılmasına karar verildiği saptanmıştır.

Davacı 20.01.2011 tarihinde harcını ödemek suretiyle Hizan Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmek üzere Mersin Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine yenileme dilekçesi sunmuştur. Anılan yenileme dilekçesi HUMK.nun 409/5. (...150/4) maddesinde belirtilen üç aylık yenileme süresi içinde olduğuna göre, mahkemece işin esasına girilerek taraf delillerinin toplanıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı ...nun Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 18,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 15.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1628, Karar No: 2021/8796, Tarih: 02.11.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/1628 E.  ,  2021/8796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, mala zarar verme, özel hayatın gizliliğini ihlal, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan mahkumiyet, mala zarar verme, özel hayatın gizliliğini ihlal ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılan mağdure vekilinin temyiz dilekçesinde reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün yanı sıra mala zarar verme, özel hayatın gizliliğini ihlal ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen beraat kararlarını da temyiz etmesine rağmen, 09.06.2017 günlü tebliğnamede bu hususta herhangi bir görüş belirtilmediği anlaşıldığından, beraat hükümlerine ilişkin temyizle ilgili ek tebliğname hazırlanmak suretiyle söz konusu eksiklik giderildikten sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20069, Karar No: 2014/22055, Tarih: 03.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/20069 E.  ,  2014/22055 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kütahya İş Mahkemesi

Tarihi : 24.06.2014

No : 2011/451-2014/950

Dava, aksine Kurum işleminin iptali ile kesilen yaşlılık aylığının yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen şekilde, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, sakatlık indirimine dayalı olarak 506 sayılı Kanunun geçici 87/B maddesi uyarınca sigortalıya bağlanan yaşlılık aylığı işleminden sonra yapılan kontrol sonucunda (sakatlık oranının saptanmasına ilişkin çalışma gücü kaybı oranının %20’ye inmiş olduğunun tesbiti üzerine) Kurumca aylıkların durdurulması işleminin iptali ile yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Eldeki davada; Kütahya Devlet Hastanesi’nce düzenlenen 10.02.2005 tarihli ve 276 sayılı Sağlık Kurulu raporunun, Merkez Sağlık Kurulu'nca incelenmesi neticesinde %40 oranındaki sakatlığı nedeniyle, vergi indiriminden yararlanma hakkı tanınmış olan sigortalıya 506 sayılı Yasanın geçici 87/B maddesi uyarınca yaşlılık aylığı bağlandığı, Kurumca 23.09.2010 tarihinde kontrol muayenesine tabi tutulan davacının Kütahya Devlet Hastanesi’nce düzenlenen 21.09.2010 tarihli raporla; çalışma güç kaybının %20’ye inmiş olduğunun görülmesi üzerine; Kurum tarafından yapılan başvuru neticesinde bu defa, iş bu rapora dayalı olarak, bilahare Maliye Bakanlığı, Merkez Sağlık Kurulu'nca sigortalının maluliyet oranının %20 olduğu sonucuna varılarak, sakatlığa dayalı vergi indiriminden yararlanamayacağına dair alınan karar ile davacının aylığı, kontrol muayenesi tarihi itibari ile kesilmiş olduğu görülmektedir.

Mahkemece, yapılan yargılamada; Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu tarafından 16.07.2006 tarihli Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik'e göre çalışma gücü kayıp oranının % 20 olduğunun belirtildiği, Adli Tıp Genel Kurulu ve Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu raporlarında ise, davacının % 20 meslekte kazanma gücünü kaybetmiş sayılacağı, Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik'e göre

çalışma gücü kaybının %24,75 olarak belirtildiği, Mahkemece çalışma gücünün % 24,75'inin kaybedildiği ve aylık bağlanma şartlarının gerçekleşmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

çalışma gücü kaybının %24,75 olarak belirtildiği, Mahkemece çalışma gücünün % 24,75'inin kaybedildiği ve aylık bağlanma şartlarının gerçekleşmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacıya yaşlılık aylığı bağlanabilmesi için “sakatlığı nedeniyle gelir vergisi indiriminden yararlanmaya hak kazanmış olmak” hususunun saptanması önem arzetmektedir. Anılan hususun saptanması işi ise 198 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 3239 sayılı Kanunla değişik 31/2 maddesine göre, sakatlık indiriminden yararlanmak için yetkili hastahanelerin sağlık kurullarından alınan raporla Maliye Bakanlığı bünyesindeki “Merkez Sağlık Kurulu” tarafından değerlendirilerek iş gücü kaybı oranları ve buna göre sakatlık dereceleri belirlenmekte ve bu belirlemeye dayalı olarak da ilgili şahsın vergi indiriminden yararlanmaya hak kazanıp kazanmadığına, yine, idarece karar verilmektedir.

Bu durumda, sakatlığı nedeniyle vergi indiriminden yararlanmaya hak kazandığına dair verilen bu idari kararın sigortalının tahsis talebiyle birlikte Kuruma ulaşmasıyla, diğer koşulların da varlığı halinde sigortalıya yaşlılık aylığı bağlanması da yasal bir gereklilik olmaktadır.

Konuya bu açıdan bakıldığında, Kurum tarafından davalıya bağlanan yaşlılık aylığının iptal edilme gerekçesi olarak, davacının 193 sayılı Yasaya göre, sakatlık indiriminden yararlanma koşullarını kayıp ettiğine ilişkin idari karara dayanılmış olması karşısında, bu davada çözüme ulaşabilmek için öncelikle anılan idari kararın kaldırılması hususunun ön mesele olarak ele alınmasının zorunlu olduğu düşünülebilir ise de; 506 sayılı Yasanın 60/C-b maddesinde 4958 sayılı Yasanın 34. maddesiyle yapılan değişiklik ile “sakatlığı nedeniyle vergi indiriminden yararlanılması dolayısıyle yaşlılık aylığına hak kazanarak yaşlılık aylığı almakta olanlar Kurumca kontrol muayenesine tabi tutulurlar” hükmü getirilmiş bulunmakla, bu gibilerin sakatlık indiriminden yararlanma koşullarını muhafaza edip etmediklerinin Kurum tarafından denetlenmesine ve değerlendirilmesine olanak tanınmıştır.

Ancak, yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya elverişli değildir. Bu bağlamda, yargılama sırasında alınan Adli Tıp İhtisas Dairesi raporunun “Sakatlık İndiriminden Yararlanacak Hizmet Erbabının Sakatlık Derecesinin Tespit Şekli ile Uygulamasına İlişkin Yönetmelik'' hükümlerine göre düzenlenmediği anlaşılmaktadır.

Ancak, yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya elverişli değildir. Bu bağlamda, yargılama sırasında alınan Adli Tıp İhtisas Dairesi raporunun “Sakatlık İndiriminden Yararlanacak Hizmet Erbabının Sakatlık Derecesinin Tespit Şekli ile Uygulamasına İlişkin Yönetmelik'' hükümlerine göre düzenlenmediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, öncelikle, Kütahya Defterdarlığı'nın 21.06.2005 tarihli ve davacının %40 oranı ile 3. derece sakatlık indiriminden yararlanabileceğine dair Kuruma ulaşan yazısı da dikkate alınarak, yazıda geçen Sağlık Kurulu raporu araştırılmalı, sonrasında ise Adli Tıp Kurumu’ndan rapor alınarak; davalının bağlanan aylığın kesildiği tarih itibariyle tıbbi durumu belirlenerek, saptanacak bulguların davalının sakatlığı nedeniyle vergi indiriminden yararlandırıldığı ilk tarih itibariyle ve kazanılmış hakların korunması ilkesinden hareketle o tarihte yürürlükte bulunan, diğer bir anlatımla 18.03.1981 tarih ve 8/2620 sayılı Bakanlar Kurulu kararıyla belirlenen” sakatlık indiriminden yararlanacak hizmet erbabının sakatlık derecesini tesbit şekli ile uygulaması hakkındaki yönetmelik” hükümlerine göre,

değerlendirmeye alınarak, anılan yönetmeliğin değişik 3. maddesine göre çalışma oranı kaybı ve sakatlık derecesinin belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

Diğer taraftan, bazı istisnalar dışında 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 Sayılı Yasanın 5510 sayılı Kanunun 97. maddesinde, "Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malullüğü ve ölüm hallerinde bağlanması gereken gelir ve aylıkların, hakkın kazanıldığı tarihten itibaren beş yıl içinde istenmeyen kısmı zamanaşımına uğrar. Kuruma müracaat etmemenin haklı bir sebebe dayandığını genel hükümlere göre ispat edenler hakkında, yukarıdaki hükümler uygulanmaz..." hükmü de gözetilmek suretiyle yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 03.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10784, Karar No: 2014/4815, Tarih: 20.03.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/10784 E.  ,  2014/4815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2011

NUMARASI :2008/182-2011/267

Hazine ile M.. Ü.. ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve terkin davasının reddine dair Akşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 29.03.2011 gün ve 182/267 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, davalılar adına tapuda kayıtlı bulunan .. numaralı parselin A.. Gölü ile kıyı kenar çizgisi arasındaki devletin hüküm ve tasarrufu altında kalan yerlerden olduğunu açıklayarak, davalılar üzerindeki kaydın iptaline ve kıyı vasfı ile tapudan terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, taşınmazın murislerinden kalan tapulu taşınmaz olduğunu ve 3042 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3 maddesindeki hak düşürücü sürenin geçtiğini bildirmiş ve davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu taşınmaza ilişkin kadastro tutanağının kesinleştiği 11.09.1980 tarihi ile davanın açıldığı 22.12.1999 tarihine kadar 3402 sayılı yasanın 12/3 maddesi uyarınca 10 yıllık hak düşürücü süre geçtiğinden davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve dosya kapsamından; dava konusu .. parsel sayılı taşınmaz, tarla niteliğiyle, senetsizden davalılar adına tespit edilmiş, tutanağın itirazsız olarak 11.09.1980 tarihinde kesinleşmesiyle davalılar adına tescil edilmiştir.

Mahkemenin kararı 5841 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanun'un 2. ve 3.maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 2.maddesi ile 3402 sayılı Kanun'un 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen cümlede: “Bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın" ve 3. maddesi ile aynı kanuna eklenen Geçici 10. maddesinde ise; “Bu Kanun'un 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu yasanın yürürlük tarihinden sonra Hazine'nin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

Ancak, yerel mahkemenin kararından sonra Anayasa Mahkemesi'nin 12.05.2011 gün ve 2009/31 E., 2011/77 K. sayılı kararıyla; “25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 2.maddesiyle 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'ya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline” karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanmıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 33. maddesinde yer alan “Hakim, Türk Hukukunu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibariyle doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasa'nın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümez ise de 10.03.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi'nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 1. Hukuk Dairesi'nin, 14. Hukuk Dairesi'nin ve 20. Hukuk Dairesi'nin konuyla ilgili emsal kararları da bu yöndedir. Kaldı ki Daire'mizin istikrar kazanmış kararları ile aynı doğrultudadır.

Somut olayda; işin esasının ve dava konusu taşınmaz bölümünün, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'yla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi ve ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasanın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, mahkemece bu konudaki görüşünün ortaya konulması ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmektedir.

Davalı Hazine Temsilcisi'nin temyiz itirazları az yukarıda açıklanan nedenle yerindedir. Kabulü ile usul ve kanuna aykırı görülen hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/1. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 20.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10536, Karar No: 2017/6450, Tarih: 28.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/10536 E.  ,  2017/6450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ....nin ... projesinde özel güvenlik görevlisi olarak çalışırken, asgari ücret zamları ile ilgili yeniden fiyat değerlendirilmesi yapılmak üzere ihalenin feshedilmesi sonrasında, iş sözleşmesinin yazılı fesih bildirimi olmaksızın, hiçbir sebep ve gerekçe de bildirilmeksizin "bir daha gelmeyin" denilmek suretiyle toplu çıkış yaptırılarak feshedildiğini, davacıya fesih nedeni açık ve kesin olarak bildirilmediği gibi savunmasının da alınmadığını, çalıştığı süre içerisinde iş sözleşmesinin haklı ve geçerli sebeple feshine neden olabilecek herhangi bir davranışı olmadığını, işveren usulüne uygun olmayan fesih bildirimi ile "feshin son çare olması" ilkesini ihlal ettiğini, iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, boşta geçen süre ücreti ve diğer haklar ile işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminatın yasanın öngördüğü en yüksek hadden belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili; davacının davalı idarenin çalışanı olmadığını, ....nin personeli olduğunu, idarenin davada hasım gösterilmesinin doğru olmadığını, davanın husumetten reddi gerektiğini, davacının iş sözleşmesinin sona ermesinde idarenin hiçbir rolü bulunmadığını, idare ile hizmeti alımına ait sözleşmenin imzalandığını, hizmet alım sözleşmesi yönünden işletmesel bir karar alınarak ihale konusu işin idare personeli eli ile yürütülmesi yoluna gidildiğini,31.....2015 tarih ve 29579 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan karar ile, 01.01.2016 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere asgari ücrette artış yapıldığını, bu artış sonucu 31.08.2013 tarih ve 28751 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 4734 sayılı Kamu İhale Kanununa göre, bu tür hizmet alımı ihalelerinde ödenecek fiyatların yeniden belirlenmesi zorunluluğu ortaya çıktığını, idarenin mevcut güvenlik personeli ile güvenlik işinin devam etmesi hususunda işletmesel bir karar alınmasına yol açtığını, 4857 sayılı İş Kanununun .... maddesinin sonuna eklenen ....07.2007 tarih ve 26226 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Kanunun .... maddesine göre, davacının idareden işe iadesini talep edemeyeceğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.