muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6861, Karar No: 2018/6392, Tarih: 05.07.2018

Sigortalının 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra kalan ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtayın yerleşmiş görüşlerindendir. Günlük net gelir saptanarak rapor tarihi itibarıyla bilinen dönemdeki kazanç, var olan verilere göre iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmaktadır. Bilinmeyen dönemdeki kazanç bakımından ise tazminatların peşin olarak hesaplanmasına karşın gelirlerin taksit taksit elde edilmesi sonucunda tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar, reel faiz kadar olduğundan şu durumda enflasyon dışlanmak suretiyle değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları da gözetilerek %10 yerine Kurum ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranı uygulanmalıdır.

Gerçek zarar hesaplanması yönteminde, hak sahibi eşin kalan ömür süresi daha uzun olsa bile, destek süresi, sigortalının kalan ömrü ile sınırlıdır. Orta öğretimin zorunlu hale geldiği gözetilmek suretiyle, çocuklardan erkeğin 20, yüksek öğretim durumunda 25 yaşını doldurduğu tarih itibarıyla gelirden çıkacağı kabul edilmeli, evlenme tarihine kadar gelire hak kazanacağı belirgin bulunan kızın, aile bağlarına, sosyal ve ekonomik duruma, ülke şartlarına ve yörenin töresel koşullarına göre evlenme yaşı değişkenlik arz ettiğinden bu konuda Türkiye İstatistik Kurumunca bölgelere göre hazırlanan istatistiklerden yararlanılmalıdır. Ancak çocukların içinde bulundukları koşullara göre, yüksek öğrenim görebileceklerinin kabulünün gerektiği hallerde 25 yaşına kadar destekten yararlandırılmalarının gerekeceği kabul olunmalıdır.

Eş yönünden ise, evlenme ihtimalinin A.Y.İ.M kararı gözetilmek suretiyle hesaplanması gerekmektedir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda davalılar ... ve ... 'ın da kusurunu irdeleyen yeni bir kusur raporu alarak ve denetime elverişli gerçek zarar hesabı yapmak suretiyle karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum ile davalı .... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı şirkete iadesine, 05.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5993, Karar No: 2024/2539, Tarih: 17.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/5993 E.  ,  2024/2539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/543 E., 2023/572 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tirebolu Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2022/440 E., 2022/448 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne, karşı davanın kısmen kabulüne, boşanma ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava ile cevap ve karşı davaya cevap dilekçesinde; müvekkilinin açtığı boşanma davasının reddedildiğini ve 19.09.2016 tarihinde kesinleştiğini, tarafların tekrar bir araya gelmediklerini beyanla fiili ayrılık sebebiyle davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, kadının davasının reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili cevap ile karşı dava ve cevaba cevap dilekçesinde; erkeğin iddialarının asılsız olduğunu, kabul etmediklerini, erkeğin sebepsiz evi terk ettiğini, başka kadınla yaşadığını ve bu kadından bir çocuğunun olduğunu beyanla evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını beyanla karşı davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, müvekkili lehine 10.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 500.000,00 TL manevî tazminata, ziynet eşyalarının aynen iadesine, aynen iadesi mümkün olmaz ise fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere şimdilik 100,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin15.02.2022 tarih ve 2019/498 Esas, 2022/43 Karar sayılı kararı ile; erkek tarafından kadına karşı açılan boşanma davasının, Mahkemenin 2015/112 Esas, 2015/365 Karar sayılı dosyası ile reddedildiği ve 19.09.2016 tarihinde kesinleştiği, eldeki asıl davanın 06.11.2019 tarihinde, reddedilen ilk boşanma davasının kesinleşmesinden itibaren üç yıl geçtikten sonra açıldığı, reddedilen ilk boşanma davasından sonra fiili ayrılığın devam ettiği, ortak hayatın yeniden kurulamadığının anlaşıldığı ve fiili ayrılık nedeniyle davanın kabulü şartlarının oluştuğu, reddedilen ilk davada, erkeğin evden nedensiz ayrıldığı gibi reddedilen ilk boşanma davasını açarak fiili ayrılığa neden olduğu, erkeğin fiili ayrılık döneminde başka bir kadınla ilişkisi olduğu ve bu ilişkisinden 29.03.2017 doğumlu evlilik dışı bir çocuğu bulunduğu, erkeğin fiili ayrılık döneminde sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığı, kadının ise isnat edilmiş ve ispatlanmış bir kusurunun bulunmadığı, boşanmaya neden olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesi ile asıl ve karşı davanın kabulüne, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci ve dördüncü fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, kadın lehine aylık 500,00 TL tedbir, aylık 3.000,00 TL yoksulluk nafakası ile 150.000,00 TL manevî tazminata, kadının ziynet eşyalarına yönelik talebinin reddine karar verilmiş, hüküm, davacı-davalı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ile manevî tazminat ve miktarları yönünden istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların sosyal ve ekonomik durumları gereği gibi araştırılmadan hüküm kurulmasının usul ve kanuna aykırı olduğu gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, belirtilen hususların araştırılıp değerlendirilmek ve tarafların usuli kazanılmış hakları da gözetilmek suretiyle hüküm kurulmak üzere dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, kaldırma gerekçesine göre erkeğin sair istinaf itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkek tarafından kadına karşı açılan boşanma davasının, Mahkemenin 2015/112 Esas, 2015/365 Karar sayılı dosyası ile reddedildiği ve 19.09.2016 tarihinde kesinleştiği, eldeki asıl davanın 06.11.2019 tarihinde, reddedilen ilk boşanma davasının kesinleşmesinden itibaren üç yıl geçtikten sonra açıldığı, reddedilen ilk boşanma davasından sonra fiili ayrılığın devam ettiği, ortak hayatın yeniden kurulamadığının anlaşıldığı ve fiili ayrılık nedeniyle davanın kabulü şartlarının oluştuğu, reddedilen ilk davada, erkeğin evden nedensiz ayrıldığı gibi reddedilen ilk boşanma davasını açarak fiili ayrılığa neden olduğu, erkeğin fiili ayrılık döneminde başka bir kadınla ilişkisi olduğu ve bu ilişkisinden 29.03.2017 doğumlu evlilik dışı bir çocuğu bulunduğu, erkeğin fiili ayrılık döneminde sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığı, kadının ise isnat edilmiş ve ispatlanmış bir kusurunun bulunmadığı, boşanmaya neden olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesi ile asıl davanın kabulüne, karşı davanın kısmen kabulüne, 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci ve dördüncü fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, kadın lehine aylık 500,00 TL tedbir, aylık 1.000,00 TL yoksulluk nafakası ile 150.000,00 TL manevî tazminata, kadının ziynet eşyalarına yönelik talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-davacı kadın vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; tedbir ve yoksulluk nafakası ile manevî tazminat miktarı yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadının ilk verilen kararı istinaf etmemesi nedeniyle hükmedilen manevî tazminat miktarının erkek lehine usuli kazanılmış hak olduğu ve artırılmasının mümkün olmadığı, İlk Derece Mahkemesi kararının her iki tarafın iddiası yönünden Dairenin kaldırma kararına uygun şekilde yeterli gerekçeyi de içerdiği, kadının boşanma ile yoksulluğa düşeceğinden söz edilmeyeceği, buna rağmen erkeğin geliri ile orantılı şekilde kadın lehine nafakaya hükmedildiğinin anlaşıldığı, davanın esasıyla ilgili ve tarafların gösterdiği hükme etki edecek tüm delillerin toplandığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile davalı-davacı kadın vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı kadın vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; tedbir ve yoksulluk nafakası ile manevî tazminat miktarı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davasında kadın lehine hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası ile manevî tazminat miktarlarının yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 175 inci maddesi,182 nci, 327 nci, 328 inci, 330 uncu ve 336 ncı madesi; 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi, 194 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3.Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı-davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre kadın lehine takdir edilen yoksulluk nafakası azdır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak 4721 sayılı Kanun'un 175 inci maddesi gereğince daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu husus gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının yoksulluk nafakası yönünden KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının yoksulluk nafakası miktarı yönünden davalı-davacı kadın lehine BOZULMASINA,

3.Davalı-davacı kadın vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana geri verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,17.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2864, Karar No: 2012/7720, Tarih: 18.10.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/2864 E.  ,  2012/7720 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1/B - 2012/67358

MAHKEMESİ : Hatay Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 01/11/2011, 2010/99 (E) ve 2011/299 (K)

SUÇ : Kangütme saikiyle tasarlayarak öldürme suçuna azmettirme

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Oluş, kabul ve gösterilen gerekçeye göre, kaçak durumda olup, savunması alınamayan sanık Bahri hakkında, ana dosya üzerinden sanık Ahmet hakkında mahkumiyet hükmü ile birlikte ayırma kararı verildiği, sanık Ahmet yönünden kurulan mahkumiyet hükmünün Dairemizin 18/04/2012 günlü, 2011/2169 esas ve 2012/3052 karar sayılı ilamı ile onandığı, onanan dosyadaki bütün evrakların onaylı suretlerinin temyize konu dava dosyası içerisine alındığı ve incelendiği anlaşılmakla; tebliğnamedeki birleştirme kararı verilmesi gerektiğine yönelen bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2- Sanık Bahri'nin, sanık Ahmet'i maktul Rüstem'i tasarlayarak ve kan gütme saiki ile öldürmeye azmettirme suçu yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Oluş ve dosya içeriğine göre;

Hakkında kurulan mahkumiyet kararı kesinleşen sanık Ahmet'in, maktül Rüstem'i tasarlayarak ve kangütme saiki ile öldürdükten sonra olay yerinden kaçtığı, Burak Erkek Kuaförü isimli iş yerine gittiği, iş yeri sahibi tanık Mehmet Ali ve çırağı tanık Hasan'a, "dayımı buraya çağırın" dediği, tanık

2- Sanık Bahri'nin, sanık Ahmet'i maktul Rüstem'i tasarlayarak ve kan gütme saiki ile öldürmeye azmettirme suçu yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Oluş ve dosya içeriğine göre;

Hakkında kurulan mahkumiyet kararı kesinleşen sanık Ahmet'in, maktül Rüstem'i tasarlayarak ve kangütme saiki ile öldürdükten sonra olay yerinden kaçtığı, Burak Erkek Kuaförü isimli iş yerine gittiği, iş yeri sahibi tanık Mehmet Ali ve çırağı tanık Hasan'a, "dayımı buraya çağırın" dediği, tanık

Mehmet Ali'nin "dayın kim?" diye sorması üzerine, sanık Ahmet'in, "B.. S.., onu hemen çağırın!" diye cevap verdiği, tanık Mehmet A1i'nin ise, çırağı olan tanık Hasan'ı, sanık Bahri'yi bulması için dışarı yolladığı, sanık Bahri, genellikle önceden işlettiği, sonrasında ise kapattığı bir üst sokaktaki oto yıkamacı dükkanı çevresinde bulunduğundan, yine orada olabileceği düşüncesi ile üst sokağa yönelen tanık Hasan'ın, sokak girişinde tek başına bekler vaziyetteki sanık Bahri ile karşılaştığı, "seni bizim dükkanda biri bekliyor." dediği, sanık Bahri'nin, kim olduğunu sormadan, "tamam" diyerek, tanık Hasan'ın ardından 3-4 dakika sonra tek başına dükkana geldiği, dükkan içindeki kapalı bölmeye girip, sanık Ahmet ile konuşmaya başladıkları, sanık Bahri'nin, yeğeni olan sanık Ahmet'e "seni gören oldu mu?" diye sorduktan sonra, "sen burada bekle, seni aldıracağım" dediği, sinirli ve telaşlı şekilde dükkandan ayrıldığı, ihbar üzerine sanık Ahmet'in berber dükkanı içinde yakalandığı, sanık Bahri'nin ise bir üst sokakta ekip otosunun karşı istikametinden koşar vaziyette görüldüğü ve peşine düşüldüğü halde yakalanamadığı, kovuşturma aşamasında kaçak olması nedeniyle üzerine atılı suç yönünden dosyanın tefrik edildiği, olaydan yaklaşık iki yıl sonra kolluk tarafından ilk kez yakalandığında, yakalandığı kahvehanede meydana gelen karışıklıktan yararlanarak elleri kelepçeli vaziyette kaçmayı başardığı; ikinci kez yakalandığında ise önce kardeşi Mustafa'ya ait kimliği göstererek, gerçek kimliğini gizlemeye çalıştığı, sonra kimliğini açıkladığı, sanığın, askerliğini yapmadığı için sürekli kaçtığını, sanık Ahmet'i atılı suçu işlemeye azmettirmediğini, sanık Ahmet'in kendisini dükkana çağırması üzerine tesadüfen yanına gittiğini, olaydan haberinin olmadığını, duyunca sinirlendiğini ve oradan ayrıldığını söylediği; sanık Ahmet'in de, savunmalarında kendisini kimsenin azmettirmediğini, eylemini tek başına gerçekleştirdiğini söylediği olayda;

Sanık Bahri'nin, sanık Ahmet'in işlediği maktul Rüstem'i tasarlayarak ve kangütme saiki ile öldürmeye azmettirme suçuna faili azmettiren ya da yardım eden olarak katıldığını gösterir her türlü kuşkudan uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığı anlaşıldığı halde, beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Sanık Bahri'nin, sanık Ahmet'in işlediği maktul Rüstem'i tasarlayarak ve kangütme saiki ile öldürmeye azmettirme suçuna faili azmettiren ya da yardım eden olarak katıldığını gösterir her türlü kuşkudan uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığı anlaşıldığı halde, beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, resen de temyize tabi olan hükmün tebliğnamedeki düşünceden farklı gerekçe ile (BOZULMASINA), bozma nedenine ve tutuklulukta geçirilen süreye göre sanık Bahri'nin tahliyesine, başka suçtan hükümlü veya tutuklu değilse tahliyesi için Cumhuriyet Başsavcılığına UYAP üzerinde tahliye müzekkeresi yazılmasına 18.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11566, Karar No: 2022/4489, Tarih: 16.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/11566 E.  ,  2022/4489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.03.2016 tarihli 2014/2-588 Esas ve 2016/123 Karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, yerel mahkemece direnme kararı verildiği belirtilmekle birlikte hükmün gerekçesinin değiştirildiği, bu nedenle mahkeme kararının direnme niteliğinde olmadığı saptanarak yapılan incelemede;

Sanık ...'na yüklenen "2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” sanık ...'e yüklenen "2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanıkların sorgularının yapıldığı 15.05.2012 ve 28.06.2012 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 16.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9572, Karar No: 2018/15432, Tarih: 21.06.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/9572 E.  ,  2018/15432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Muhtıranın usulüne uygun olması için aşağıdaki hususlara dikkat edilmelidir:

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 esas- 2010/330 karar sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre;

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432’nci maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanı’nın sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtay’ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Alacak davalarında adi ortaklığı oluşturan şirketler maddi ya da şekli anlamda zorunlu dava arkadaşı olmadığından, kararı temyiz eden her bir şirketin ayrı temyiz harcı yatırması gerekir.

Temyiz harçları (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı Harçlar Kanunu'nda düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Alacak davalarında adi ortaklığı oluşturan şirketler maddi ya da şekli anlamda zorunlu dava arkadaşı olmadığından, kararı temyiz eden her bir şirketin ayrı temyiz harcı yatırması gerekir.

Temyiz harçları (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı Harçlar Kanunu'nda düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde, mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan nispi karar ve ilam harcının dörtte biri nispi temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır. Dava nispi harca tabi değil ise, maktu temyiz karar harcı yatırılması gerekir.

Somut olayda, Dairemizce kararı temyiz eden davalılar adına tek temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz karar harcı yatırıldığı, diğer davalının temyiz yoluna başvurma harcı ile nispi temyiz karar harcını, harç yatıran davalının ise bakiye nispi temyiz karar harcını yatırmadığı gerekçesiyle yapılan geri çevirme üzerine Mahkemece davalılar vekiline gönderilen muhtırada harcın nereye yatırılacağının belirtilmediği gibi her bir davalı yönünden yatırılması gereken harç tutarının da ayrı ayrı gösterilmediği ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; davalılar vekiline yukarıda açıklanan şekilde temyiz harcı ve gerekiyor ise temyiz masraflarının yatırılması için geçerli muhtıra ( harç yatıran şirket yönünden bakiye nispi temyiz karar harcının, diğer şirket yönünden temyiz yoluna başvurma harcı ile nispi temyiz karar harcının- Şirket adları ve yatırılması gereken tutarlar ayrı ayrı yazılarak) tebliğ edilerek tebellüğe dair belgenin gönderilmesi, temyiz eden davalılar tarafından yatırılması halinde temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırıldığına dair belgenin gönderilmesi, yukarıda açıklandığı şekilde geçerli muhtıra tebliğ edilmesine rağmen temyiz eden davalılar tarafından temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırılmaması halinde buna ilişkin mahkeme tarafından tutanak tutularak bu tutanağın gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/06/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.