muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1247, Karar No: 2024/1410, Tarih: 25.04.2024

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava tarihinden sonra Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı Sanayi Bölgeleri Genel Müdürlüğünün 27.12.2021 tarihli kararıyla OSB Uygulama Yönetmeliği'nin 60 ncı maddesi gereği dava konusu yapılan 1146 ada 7 parsel için OSB Yönetim Kurulu'nun tahsis iptal kararının iptal edildiği ve iptal edilen tarihten itibaren 6 ay ek süre verildiği, bu iptal kararının başlangıç tarihinin ise Bakanlığın iptal tarihi olan 27.12.2021 olması gerektiği ve karar tarihi itibariyle sürenin dolmadığı, dolayısıyla davanın konusunun kalmadığı, davanın konusunun sonradan ortadan kalkması nedeniyle yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden dava tarihi itibariyle davacının haklı olup olmadığının tespiti gerektiği, dosyadaki belgelerden dava konusu 1146 ada 7 parselin 02.02.2010 tarihinde davacıya bedelsiz tahsis edildiği, bu tahsisin 24.12.2014 tarihinde kısmen bedelsiz tahsise çevrildiği, Yönetmelik hükümlerindeki yapı ruhsatı alınması için gerekli 1 yıllık süre geçtikten sonra 10.08.2015 tarihinde yapı ruhsatının alındığı, ruhsatın geçerlilik süresi dolması sebebiyle 10.08.2017 tarihinde yeni ruhsat verildiği, 02.02.2019 tarihinde yayınlanan Yönetmeliğin geçici 6 ncı maddesindeki "bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapı ruhsatını almış olup, 60 ıncı maddenin birinci fıkrasının (b) bendi ile ikinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen sürelerde işyeri açma ve çalışma ruhsatı almayan ve arsa tahsisleri iptal edilmeyen katılımcılar için bu süreler, bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren katılımcının 3 ay içinde OSB yönetimine başvurması ile yeniden başlar. Ayrıca OSB tüzel kişiliği en geç 1 ay içinde bu durumdaki tüm katılımcılarını bu konuda bilgilendirmek zorundadır." hükmü gereği ve yapılan başvuru üzerine 30.12.2019 tarihinde 2 yıllık ek süre verildiği, inşaatın %80 seviyesinde gerçekleştiği, iş yeri açma ve çalıştırma ruhsatı alma aşamasına gelmediği, yani verilen bu süre içerisinde de Yönetmelik hükümlerine uygun olarak iş yerinin tamamlanıp faaliyete geçirilmediği, bu nedenle 17.09.2021 tarihli ve 330 sayılı Yönetim Kurulu Kararı ile tahsisin iptaline karar verildiği, davacı şirketin basiretli bir tacir gibi davranmayıp, gerek tahsis tarihindeki gerekse dava tarihindeki Yönetmeliklerde tespit edilen süreler ve verilen ek süreler içerisinde yönetmeliklerde yazılı yükümlülüklerini yerine getirmediği, iş yeri açma ve çalıştırma ruhsatını alarak faaliyete geçmediği, bu durumda davacı şirket tarafından sözleşmeye aykırı davranıldığından tahsis kararının iptalinde davalının haklı olduğu, davacının pandemi sürecinin mücbir sebep olarak kabul edilmesini talep ederek bu süre içerisinde sürelerin durdurulduğunu ileri sürmüş ise de, 7226 sayılı Kanunla yapılan düzenlemelerin yargısal sürelere ilişkin olup somut olayda uygulanamayacağı, yine aynı nitelikteki Mahkemenin 2021/843 E. sayılı dosyasına gönderilen Samsun Valiliği İl Sağlık Müdürlüğünün 08.02

. sayılı dosyasına gönderilen Samsun Valiliği İl Sağlık Müdürlüğünün 08.02.2022 havale tarihli yazısı ekindeki İl Umumi Hıfzısıhha Kurul Kararlarından inşaat faaliyetlerinin çoğunlukla sokağa çıkma yasağı istisnaları arasında sayıldığı, bu durumda mücbir sebep iddiasının yerinde görülmediği, kaldı ki davacı şirketin inşaat ruhsatını dahi 1 yıllık sürede temin edemediği, verilen tüm ek süre ve uyarılara karşın faaliyet konusuyla ilgili iş yeri açma ve çalıştırma ruhsatını temin edememiş ve iptal tarihi itibari ile inşaat oranı nazara alındığında kısa sürede alınması da mümkün gözükmediğinden davacı tarafın bu yöne ilişkin savunmalarının da yerinde görülmediği, öte yandan Bakanlığın verdiği 6 aylık sürenin Yönetmelik hükümleri gereği takdir hakkına dayalı olarak verilen süre olduğu, bu nedenle davacı lehine yargılama gideri ve vekalet ücreti hükmedilmediği, davalı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; iptali talep edilen Yönetim Kurul Kararının dava dilekçesinden farklı tarih ve sayıyı içerdiğini, Yönetim Kurulu Kararının müvekkil şirkete tebliğ edilmediğini, tahsis iptaline ilişkin bir Yönetim Kurul Kararının varlığından bahsedilemeyeceğini, defter kayıtları üzerinde herhangi bir inceleme ve denetim yapılmaksızın davalı idare beyanı esas alınarak eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, Yönetim Kurulu Kararının Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu tespit edilerek Bakanlık tarafından iptal edilmesine ve müvekkil şirkete ek 6 ay süre verildiği gözetilmeden hatalı değerlendirme sonucu karar verildiğini ileri sürerek; davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava tarihinden sonra Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı Sanayi Bölgeleri Genel Müdürlüğünün 27.12.2021 tarihli kararıyla OSB Uygulama Yönetmeliği'nin 60 ncı maddesi gereği dava konusu yapılan 1146 ada 7 parsel için OSB Yönetim Kurulunun tahsis iptal kararının iptal edildiği ve iptal edilen tarihten itibaren 6 ay ek süre verildiği, Mahkemenin karar tarihi itibariyle ek sürenin dolmadığı, bu nedenle davanın konusunun kalmadığına ilişkin verilen kararında bir isabetsizlik bulunmadığı, OSB Yönetim Kurulunun 17.09.2021 tarihli ve ve 330 sayılı tahsis kararının iptalinde hukuka aykırı bir durum bulunmamasına ve davanın açılmasına davalının sebebiyet vermemesi nedeniyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 331 nci maddesine göre Mahkemece davacının yargılama giderlerinden sorumlu tutulmasının yerinde olduğu gerekçesiyle; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinafta sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık,OSB Yönetim Kurulunun arsa tahsisinin iptali kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.4562 sayılı OSB Kanunu'nun ''Arsa Tahsisleri'' kenar başlıklı 18 nci maddesi,

2. 28.08.2009 tarihli ve 27327 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan OSB Uygulama Yönetmeliği'nin tahsis tarihinde yürürlükte olan mülga 108 inci maddesi,

3.02.02.2019 tarihli ve 30624 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan OSB Uygulama Yönetmeliği'nin 60 ncı maddesi.

4. 6100 sayılı Kanun'un 331 inci maddesi.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

1.4562 sayılı OSB Kanunu'nun ''Arsa Tahsisleri'' kenar başlıklı 18 nci maddesi,

2. 28.08.2009 tarihli ve 27327 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan OSB Uygulama Yönetmeliği'nin tahsis tarihinde yürürlükte olan mülga 108 inci maddesi,

3.02.02.2019 tarihli ve 30624 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan OSB Uygulama Yönetmeliği'nin 60 ncı maddesi.

4. 6100 sayılı Kanun'un 331 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında; dava tarihinden sonra Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı Sanayi Bölgeleri Genel Müdürlüğünün 27.12.2021 tarihli kararıyla OSB Uygulama Yönetmeliği'nin 60 ıncı maddesi gereği dava konusu yapılan 1146 ada 7 parsel için OSB Yönetim Kuruluna verilen tahsis iptal kararının iptal edilerek 6 ay ek süre verildiği, Mahkemenin karar tarihi itibariyle ek sürenin dolmadığı, bu nedenle davanın konusunun kalmadığına ilişkin verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığı, OSB Yönetim Kurulunun 17.09.2021 tarihli ve 330 sayılı tahsis kararının iptalinde hukuka aykırı bir durum bulunmamasına ve davanın açılmasına davalının sebebiyet vermemesi nedeniyle 6100 sayılı Kanun'un 331 nci maddesi uyarınca davacının yargılama giderlerinden sorumlu tutulmasının yerinde olduğu anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6602, Karar No: 2012/16357, Tarih: 02.10.2012

**6. Ceza Dairesi         2011/6602 E.  ,  2012/16357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK 145 ceza verilmesine yer olmadığına

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz istemini içerir dilekçede bulunan hakim havalesindeki 11.02.2008 tarihinin hüküm tarihinden önce olup yanlışlıkla yazıldığı, hükmün Üst Cumhuriyet Savcısı tarafından en erken dilekçe tarihi olan 11.04.2008 tarihinde temyiz edildiği kabul edilerek yapılan incelemede,

Üst Cumhuriyet Savcısının, 12.03.2008 tarihli hükmü CMUK.nın 310. maddesindeki yasal 30 günlük temyiz süresi içinde, 11.04.2008 günü temyiz ettiği anlaşıldığından tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK.nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nın 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek, değer az kabul edilip ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02.10.2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10865, Karar No: 2012/8028, Tarih: 21.06.2012

**9. Ceza Dairesi         2011/10865 E.  ,  2012/8028 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : TCK'nın 151/1, 167/2, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın kardeşi olan katılanın ikamet ettiği dairenin su sayacını kırarak zarar vermesi şeklinde gerçekleşen eyleminde, sayacın mülkiyetinin baba ...'e ait olduğu, malikin ise 14.09.2009 tarihli oturumda şikayetçi olmadığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla; CMK'nın 223/8. maddesi gereğince davanın düşmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması;

Kanuna aykırı sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 21.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4296, Karar No: 2014/36315, Tarih: 01.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/4296 E.  ,  2014/36315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... Temizlik Gıda İnşaat Sanayi Tic. Ltd.Şti. ile T.C. ...

avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılardan ... Temizlik Gıda İnşaat Sanayi Tic. Ltd.Şti. ile T.C. ...'nın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden ...ye yükletilmesine, 01.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2408, Karar No: 2012/5158, Tarih: 07.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/2408 E.  ,  2012/5158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTAL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalılar adına tapuda kayıtlı 36 parsel sayılı taşınmazın 487,21 m²'lik bölümünün kıyı kenar çizgisi içesinde kaldığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddine savunmuştur.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece 6099 sayılı Yasa hükümlerinin gözetilmesi gerektiğine değinilerek bozulmuş olup, Mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava; tapu iptal ve kayıt terkini isteğine ilişkin olup, yerel mahkemece kurulan hükmün temyizi üzerine; 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca hak düşürücü süreden dolayı davanın reddinin doğru olduğu, ancak 6099 sayılı yasa hükümleri gözetilmek suretiyle bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulduğu ve mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olduğu görülmektedir.

Gerçekten de; işin esası bakımından 5841 sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve 23.7.2011 tarihinde de resmi gazetede yayımlanarak iptal hükmü yürürlüğe girmiştir.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan önceki hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153.maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de 12.3.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Öyleyse, kabul kapsamında kalan bölümün 28.11.1997 tarih, 5/3 Sayılı İnançları Birleştirme kararı uyarınca saptanan kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gözetilmek suretiyle yazılı olduğu üzere hüküm kurulmasında bir isabetsizlik yoktur.

Ne varki, mahkemece kabul kapsamına alınan bölüm yönünden tapu kaydının iptali ile hazine adına tesciline karar verilmiş olması doğru değil ise de, anılan bu husus yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hükmün (1) nolu fıkrasında yazılı bulunan " ....... adına tapuya tesciline" ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine " tapu sicilinden terkinine" ibaresinin yazılmasına tarafların sair temyiz itirazları yerinde olmadığından reddi ile hükmün bu şekliyle 1086 sayılı HUMY'nın 438/2. (6100 sayılı HMY'nın 370/2) ve 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 07.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1724, Karar No: 2011/4164, Tarih: 28.03.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/1724 E.  ,  2011/4164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının nüfus kütüğünde 1991 olan doğum yılının 1989 olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davada, davacı vekili davacının doğum yılının düzeltilmesini istemiştir. Mahkemenin tensip kararı ile belirlenen duruşma gün ve saati davacı vekiline bildirilmiş olmasına karşın oturuma davacının veya vekilinin gelmedikleri anlaşılmaktadır.

Nüfus Hizmetleri Yasasının 36. maddesinin (1/a) bendi hükmü uyarınca, nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davaları düzeltmeyi isteyen kişiler ile Cumhuriyet Savcısı ve nüfus müdürü veya görevlendireceği nüfus memuru huzuru ile görülüp karara bağlanır. Bu duruma göre; nüfus müdürü (veya görevlendireceği memur) ve Cumhuriyet Savcılığı davada yasal hasım olup nüfus kaydının düzeltilmesini isteyen kişi veya vekili duruşmaya gelmedikçe bunlardan birinin veya her ikisinin davayı takip edeceğini bildirmesi ile davacının yokluğunda davaya bakılıp işin esası hakkında hüküm kurulması mümkün değildir.

Yukarıda açıklandığı üzere davacı vekilinin oturum gününü bilmesine karşın, duruşmaya gelmediği gibi mazeret de bildirmediği anlaşılmakla HUMK.nun 409. maddesi hükmünce dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi, işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde davanın yenilenmemesi durumunda açılmamış sayılmasına hükmedilmesi gerekirken, yasal hasım konumunda olan Nüfus Müdürlüğünün "Davacı tarafça takip edilmeyen davayı takip ediyoruz" beyanına itibar edilerek davacının davasının esası hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı tarafa iadesine, 28.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5078, Karar No: 2023/5088, Tarih: 10.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/5078 E.  ,  2023/5088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

HÜKÜM/KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı fer'i müdahil Kurum tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; davalı işveren yanında 15.08.2006 ile 05.11.2014 tarihlerinde kesintisiz en son 1.200,00 TL ücretle ütücü olarak çalıştığını ancak çalışmasının kuruma bildirilmediğini belirterek, kuruma bildirilmeyen sürelerde hizmet akdiyle çalıştığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı cevap dilekçesinde; davacının parça başı ücret almak suretiyle belirli bir çalışma zamanı olmaksızın ütücü olarak işyerinde çalıştığını, şirket yetkililerinden emir almadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum cevap dilekçesinde; davanın hak düşürücü süre yönünden reddi gerektiğini, kurumun resmi kayıtlarının incelenmesi, davacının hizmet akdiyle çalıştığını yazılı resmi delil ile ispatlaması, tanık dinlenmesi gerekiyorsa tanıkların işyerinde işi bilen ve dönem bordrolarında adı geçen tanıkları olması, davacının asgari ücretten fazla bir ücretle çalıştığını HMK gereği yazılı delil ile ispatlaması gerektiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 20.12.2018 tarihli ve 2015/195 Esas, 2018/357 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalı şirket ve fer'i müdahil kurum istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 20.01.2021 tarihli ve 2019/580 Esas, 2021/10 Karar sayılı kararıyla; başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 20.01.2021 tarihli ve 2019/580 Esas, 2021/10 Karar sayılı kararıyla; başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce, temyiz kanun yolu başvurularının kabulü ile bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuş olup, bozma ilamında, kısmi çalışma iddiasının yeterince aydınlığa kavuşturulmadığı, bu kapsamda, mahkemece, dinlenmeyen bordro tanıkları kendi çalışma dönemleri de belirlenerek, re’sen dinlenmek suretiyle; davacının davalı işyeri dışında başka işyerlerinde de hizmet verip vermediği; öte yandan davalı işyeri nezdinde haftanın kaç günü, kaçar saat çalıştığı teredddütsüz şekilde ortaya konulması gerektiği belirtilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının dava konusu dönemde başka iş yerinden bildiriminin bulunmadığı,kurum işlem dosyaları, iş yeri sicil kaydı, iş yeri faaliyetine dair kayıtlar, fiili çalışmayı doğrulayan bordrolu tanık beyanları kapsamında, davacının dava konusu yaptığı dönemde, davalı işveren nezdinde 15.08.2006 ile 05.11.2014 tarihleri arasında fiili olarak çalıştığını kanıtladığı kanaati ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil kurum temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil kurum temyiz dilekçesinde, iddianın yazılı delil ve belge olmadan sadece tanık beyanlarına dayanılarak ispat edilmesini kabul etmediklerini belirterek, davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 86 ıncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Fer'i müdahil kurumun yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,