muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/2986, Karar No: 2009/2976, Tarih: 08.05.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/2986 E.  ,  2009/2976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki isim tashihine ilişkin davada İzmir 9. Asliye Hukuk ve Çeşme Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, isim tashihi istemine ilişkindir.

İzmir 9. Asliye Hukuk Mahkemesince, davacının vekaletnamesindeki adresinin 5086 Sokak, No :1 Ilıca, Çeşme olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Çeşme Asliye Hukuk Mahkemesi ise, davacının nüfus kaydındaki adresinin İzmir olması nedeniyle, görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda, davacının 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununa göre düzenlenen adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre Nüfus Müdürlüğünce bildirilen yerleşim yerinin Yenikale Mahallesi, ... Sokak, No : 28, İç Kapı No : 6 Narlıdere, İzmir adresi olduğu anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın İzmir Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince İzmir 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 08.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4604, Karar No: 2013/9527, Tarih: 04.11.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/4604 E.  ,  2013/9527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, tapu kaydına dayanarak yörede 2007 tarihinde yapılan ve 25/09/2009 tarihinde ilân edilen daha önce herhangi bir nedenle tahdit dışında kalmış ormanların kadastrosu ve 2/B uygulaması sırasında, ... Mahallesi 100 ada 12 parsel sayılı taşınmazın 2/B uygulaması ile Hazine adına orman sınırları dışına çıkartılması işleminin yanlış olduğunu iddia ederek, bu yere ait sınırlamanın iptali istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, açılan orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1944 yılında 3116 sayılı Kanun gereğince yapılan orman kadastrosu, 1952 yılında yapılan genel arazi kadastrosu vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın 1944 yılında yapılan orman tahdidi içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığı ve hak düşürücü sürenin çoktan geçtiği, bu nedenle, mahkemece hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddedilmesi gerekirken esası incelenerek reddedilmesi doğru değil ise de, bunun sonuca etkili olmadığı, davacının 6292 sayılı Kanunun 7. maddesine göre İdareye başvurarak taşınmaz üzerindeki 2/B şerhinin silinmesini isteyebileceğine göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 04/11/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10109, Karar No: 2016/2045, Tarih: 02.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/10109 E.  ,  2016/2045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanık ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikayet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşmesine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine, sanıklar ... ile ...'ın atılı suçlardan beraatlerine

TEBLİĞNAMEDEKİ

DÜŞÜNCE : Onama

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz dilekçesi içeriğinden sanıklar haklarında kurulan beraat hükümlerini temyiz etmediğinin anlaşılması karşısında, incelemenin sanık ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan verilen düşme hükmü ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen düşme hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3546, Karar No: 2019/3620, Tarih: 17.06.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/3546 E.  ,  2019/3620 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : İZMİR Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkumiyet:Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Temyiz incelemesi; duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık ... müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle sanık ... yönünden ve istemde bulunmayan dğer sanıklar yönünden duruşmasız olarak yapılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanıklar ve müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık ... ve müdafiinin temyiz dilekçelerindeki; sanığın kullanıcı olduğuna, atılı suçu işlediğine ilişkin kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına dair; sanık ... ve müdafiinin temyiz dilekçelerindeki; sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, usulüne göre alınmış bir arama kararı bulunmadığına, delillerin hukuka aykırı olarak elde edildiğine,tekerrür hükümlerinin uygulanmasının isabetli olmadığına dair; sanık ... ve müdafiinin temyiz dilekçelerindeki;usulüne göre alınmış bir arama kararı bulunmadığına, delillerin hukuka aykırı olarak elde edildiğine dair temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükümlere ilişkin istinaf isteğinin esastan reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar ve müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz isteklerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanıklar ... hakkındaki salıverilme talebinin reddine, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine,17.06.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2567, Karar No: 2024/691, Tarih: 19.02.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/2567 E.  ,  2024/691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1856 E., 2022/3243 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Anamur 3. Asliye Hukuk (Tüketici) Mahkemesi

SAYISI : 2019/372 E., 2020/96 K.

Taraflar arasındaki su aboneliği hususunda yaratılan muarazanın giderilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacı adına kayıtlı taşınmaza yapı kayıt belgesi ile su aboneliği tesis edildiğini, Anamur Belediye Başkanlığının 04.04.2019 tarihinde söz konusu yapıyı 3194 sayılı İmar Kanunu hükümlerine göre mühürlediğini ve akabinde yapı hakkında yıkım kararı verdiğini, bu kararlar hakkında idare mahkemesinde idari işlemin iptali davaları açtıklarını, derdest olan davalarda kesinleşmiş nihai bir kararın bulunmadığını, yürütmeyi durdurma kararının da bulunmadığını, buna rağmen müvekkilinin içme suyunun 27.09.2019 tarihinde davalı idareye bağlı ekiplerce kesildiğini, içme suyunun kesileceğine dair herhangi bir tebliğ yapılmadığını, müvekkilin borcunun bulunmadığını belirterek, taşınmazın su aboneliğine yapılan haksız müdahalenin men'ine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacının Anamur Belediyesi tarafından 04.04.2019 tarihinde söz konusu taşınmaza ilişkin mühürleme ve yıkım kararı verilmesi işlemi mevcut iken, elindeki yapı kayıt belgesine dayanarak aynı taşınmaza abonelik tesis edilmesi için müvekkili idareye başvuruda bulunmasının kötü niyetli olduğunu, ortada davacıya ait geçerli bir yapı kayıt belgesinin bulunmadığını, yasal düzenlemelerde yer alan şartlar mevcut olmadığı için Mersin Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünün 26.09.2019 tarihli ve 101024 sayılı yazısı ile davacı adına kayıtlı 12.04.2019 tarihli yapı kayıt belgesine istinaden düzenleme gereğince varsa alınan hizmetlerin geri alınması ve şu ana dek alınan hizmet bulunmaması halinde iptal edilen yapı kayıt belgesine istinaden işlem yapılmamasının bildirildiği, davacının iddia ettiği gibi bir hukuksuz işlemin mevcut olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalının idare mahkemesi kararlarının sonucuna göre hareket ederek aboneliğin devamı veya iptali şeklinde işlem tesis etmesi gerekirken, kesinleşmiş bir yıkım kararı ve yapı kayıt belgesinin iptali bulunmadığı halde önceden davacı aboneye kesme ihbarında bulunmaksızın fiilen su aboneliğinin iptali yönündeki suyu kesme ve su sayacını söküp götürme şeklindeki işleminin hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle; davanın kabulüne ve meskene su aboneliği tesisine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davaya konu abonelik iptalinin, Mersin Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünün 26.09.2019 tarih ve 101024 sayılı yazısına istinaden gerçekleştirildiğini, cevap dilekçesi ekinde ibraz edilen yazıda alınan yapı kayıt belgesinin, Yapı Kayıt Belgesi Verilmesine İlişkin Usul ve Esasların 4/1 maddesindeki “ Yapı Kayıt Belgesi 31.12.2017 tarihinden önce yapılmış yapılar için verilir” hükümleri doğrultusunda imar barışından yararlanmak için gerekli şartları sağlamadığı ve bu sebep ile davacı şahıs adına düzenlenen yapı kayıt belgesinin Bakanlığın online sisteminden 25.09.2019 tarihinde iptalinin gerçekleştirildiğinin belirtildiğini ancak Mahkeme tarafından bu hususun değerlendirmeye alınmadığını, davacıya ait geçerli bir yapı kayıt belgesi bulunmadığı ve yasal düzenlemelerde yer alan şartlar mevcut olmadığı için Mersin Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü yazısı ile yapı kayıt belgesine istinaden varsa alınan hizmetlerin geri alınması, şu ana dek alınan hizmet bulunmaması halinde iptal edilen yapı kayıt belgesine istinaden işlem yapılmaması hususunda gereği için bildirimde bulunulduğunu, müvekkili idarenin yapmış olduğu işlem hukuka uygun olduğunu ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Mahkemece her ne kadar İdare Mahkemesi kararlarının sonucuna göre hareket ederek aboneliğin devamı veya iptali şeklinde işlem tesis etmesi gerekirken kesinleşmiş bir yıkım kararı ve yapı kayıt belgesinin iptali bulunmadığı halde davacı aboneye kesme ihbarında bulunmaksızın fiilen su aboneliğinin iptalinin hukuka aykırı olduğundan bahisle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, İlk Derece Mahkemesince yapı kayıt belgesinin iptaline ilişkin açılan davanın bekletici mesele yapılarak sonuca göre karar vermesi gerekirken beklenmeden mevcut duruma göre yanılgılı şekilde hüküm kurulduğu, idare Mahkemesinin kesinleşen kararına göre davacının yapı konut belgesine konu yapısının kanunun belirlediği 31.12.2017 tarihinden sonra yapılmış olduğu, ayrıca yapı inşaat ruhsatının da alınmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; yapı kayıt belgesi iptal edilmiş olsa da müvekkiline yapı kayıt belgesine istinaden bir geçici abonelik tesis ettirilmediği, var olan projeye dayalı olarak abonelik tesisi yapıldığı, istinaf gerekçesinde ise geçici abonelik tesisine ilişkin olarak hüküm kurulduğu, bu hususun araştırılmadan karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, müvekkilime içme suyunu kestiklerine dair herhangi bir ihbarname ya da tebliğ yapılmadığı, kesme ihbarında bulunmaksızın fiilen su aboneliğinin iptali yönündeki suyu kesme ve su sayacını söküp götürme şeklindeki işlemi tamamen hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının konutunda mevcut olan su aboneliğinin iptali işlemin kaldırılarak muarazanın giderilmesi talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

18.05.2018 tarihli ve 30425 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun ile 3194 sayılı İmar Kanunu’na eklenen geçici 16 ncı maddenin birinci fıkrası; “Afet risklerine hazırlık kapsamında ruhsatsız veya ruhsat ve eklerine aykırı yapıların kayıt altına alınması ve imar barışının sağlanması amacıyla, 31.12.2017 tarihinden önce yapılmış yapılar için Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ve yetkilendireceği kurum ve kuruluşlara 31.10.2018 tarihine kadar başvurulması, bu maddedeki şartların yerine getirilmesi ve 31.12.2018 tarihine kadar kayıt bedelinin ödenmesi halinde Yapı Kayıt Belgesi verilebilir. Başvuruya konu yapının ve arsasının mülkiyet durumu, yapı sınıf ve grubu ve diğer hususlar Bakanlık tarafından hazırlanan Yapı Kayıt Sistemine yapı sahibinin beyanına göre kaydedilir.”;

Üçüncü fıkrası; “Yapı Kayıt Belgesi yapının kullanım amacına yöneliktir. Yapı Kayıt Belgesi alan yapılara, talep halinde ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak geçici olarak su, elektrik ve doğalgaz bağlanabilir.”;

Onuncu fıkrası; “Yapı Kayıt Belgesi, yapının yeniden yapılmasına veya kentsel dönüşüm uygulamasına kadar geçerlidir. Yapı Kayıt Belgesi düzenlenen yapıların yenilenmesi durumunda yürürlükte olan imar mevzuatı hükümleri uygulanır. Yapının depreme dayanıklılığı hususu malikin sorumluluğundadır.” hükmünü içermekte olup, 01.07.2019 tarihli ve 30818 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 1267 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararı ile de yapı kayıt bedelinin ödeme süresi 31.12.2019 tarihine kadar uzatılmıştır.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye, davacı adına su aboneliği tesisine esas alınan yapı kayıt belgesinin iptaline dair idari işlem hakkındaki davanın redle sonuçlanmış olmasına, dolayısıyla davaya konu aboneliğin iptaline dair tesis edilen işlemin yürürlükteki mevzuata uygun olduğunun anlaşılmasına göre davacı tarafın temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde harçtan muaf olan davacı tüketiciye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13760, Karar No: 2012/17868, Tarih: 26.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/13760 E.  ,  2012/17868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 16/04/2004 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/04/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyizine gelince;dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Hakim, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayda; olay tarihi, olayın gelişimi, haberin veriliş şekli ve yukarıdaki ilkeler göz önüne alındığında, takdir edilen manevi tazminat miktarı fazladır. Mahkemece, daha alt düzeyde tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2418, Karar No: 2016/6688, Tarih: 29.09.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/2418 E.  ,  2016/6688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (suça sürüklenen çocuk); çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, çocuğun basit cinsel istismarı, özel hayatın gizliliğini ihlal (sanık)

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine ve diğer atılı suçtan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraati ile çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelendi.

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından dolayı 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların aynı Kanunun 231/12. maddesine göre itirazı kâbil nitelikte olup mahallinde itiraz merciince karar verilmesi mümkün görüldüğünden, incelemenin suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen beraat kararlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafileri ile O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen beraat kararlarının ONANMASINA, 29.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7538, Karar No: 2024/10866, Tarih: 11.11.2024

**4. Hukuk Dairesi         2023/7538 E.  ,  2024/10866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/668 E., 2023/488 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2019/525 E., 2021/54 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulü ile 51.874,29 TL tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, 100,00 TL tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmadığı, bu haliyle davacı tarafın ilk derece mahkemesince hükmedilen 51.874,29 TL tutarındaki tazminat miktarını kabul etmiş olduğu anlaşılmıştır.

Dosya içeriğine göre reddedilen ve temyize konu edilen miktar 51.774,29 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,11.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.