muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11061, Karar No: 2013/23589, Tarih: 05.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/11061 E.  ,  2013/23589 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

No : 2013/106-2013/108

Dava, Alman Rant Sigortasına giriş tarihinin Türkiye’de sigorta başlangıcı olarak tespiti ve borçlandığı yurtdışı çalışmalarının 5510 sayılı Kanunun 4/1-a maddesi kapsamında kabul edilmesi gerektiğinin tespiti istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, Almanya’da 10.02.1976 tarihinden itibaren Alman Rant Sigortası kapsamında çalıştığından bahisle Türkiye Cumhuriyeti ile Almanya Federal Cumhuriyeti arasında imzalanan Sosyal Güvenlik Sözleşmesi uyarınca Alman Rant Sigortasına giriş tarihi olduğunu iddia ettiği 10.02.1976 tarihinin Türkiye’de sigorta başlangıcı olarak tespitine ve borçlandığı yurtdışı çalışmalarının 5510 sayılı Kanunun 4/1-a maddesi kapsamında kabul edilmesi sayılmasına karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320’nci maddesi uyarınca dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanununda; yazılı, sözlü, basit ve seri olmak üzere dört yargılama usulü düzenlenmiş iken 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda yazılı ve basit yargılama usulleri düzenlenmiştir.

Bir davada hangi yargılama usulünün uygulanacağı uyuşmazlığın niteliği veya davanın görüleceği mahkemeye göre belirlenmektedir. Bu bağlamda; 5510 sayılı Kanununun 101’inci maddesinde, anılan Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili çıkan uyuşmazlıkların çözümlenmesinde İş Mahkemelerinin görevli olduğu belirtilmiş, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 7’nci maddesinde ise, İş Mahkemelerinde sözlü yargılama usulünün uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 447’nci maddesindeki diğer kanunların sözlü yahut seri yargılama usulüne atıf yaptığı hallerde bu Kanununun basit yargılama usulü ile ilgili hükümlerinin uygulanacağına ilişkin hüküm karşısında; artık, iş mahkemelerinde basit yargılama usulünün uygulanması gerekecektir.

Yazılı yargılama usulü 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda ayrıntılı olarak düzenlenmiş, basit yargılama usulü ise temel özellikleriyle kaleme alınmış, 322/1’inci maddesinde basit yargılama usulü hakkında hüküm bulunmayan hâllerde, yazılı yargılama usulüne ilişkin hükümler uygulanacağı belirtilmiştir. (Hakan Pekcanıtez, Oğuz Atalay, Muhammet Özekeş, Medeni Usul Hukuku, 12. Baskı, ... 2011, s.586).

Yazılı yargılama usulü 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda ayrıntılı olarak düzenlenmiş, basit yargılama usulü ise temel özellikleriyle kaleme alınmış, 322/1’inci maddesinde basit yargılama usulü hakkında hüküm bulunmayan hâllerde, yazılı yargılama usulüne ilişkin hükümler uygulanacağı belirtilmiştir. (Hakan Pekcanıtez, Oğuz Atalay, Muhammet Özekeş, Medeni Usul Hukuku, 12. Baskı, ... 2011, s.586).

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320’nci maddesinin birinci fıkrasında “mümkün olan hallerde” mahkemenin tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar verebileceği öngörülmüş, ancak “mümkün olan haller”in neler olduğu madde metninde sayılmamıştır.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun “hukuki dinlenilme” başlıklı 27’nci maddesi, T.C. Anayasası’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36’ncı maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6’ncı maddesi nazara alındığında “bir dava hakkında karar verilirken duruşma yapılması esastır.” Gerek Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin ve gerekse Yargıtay ve doktrinin kabulü de bu yöndedir. Duruşma yapılmasında amaç, tarafların iddia ve savunmalarını yazılı beyanlar dışında bir kez de sözlü olarak hâkime aktarmalarına imkan tanıyarak, hâkime de bu iddia ve savunmalarda açık olmayan, tereddüt oluşturan konularda soru sormasını sağlamaktır. Tecrübeler bu uygulamanın uyuşmazlıkların sağlıklı çözümü için büyük önem taşıdığını, taraflar ve hâkimin yüzyüze gelmesinin gerçeğe erişimi kolaylaştırdığını göstermektedir. (Ejder Yılmaz, Geçici Hukuki Himaye Tedbirleri, C1, ... 2001, s. 888) (Cenk Akil, Terazi Aylık Hukuk Dergisi, Kasım 2012, s.17).

Ayrıca, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini içeren bu hakkın ve yargılamanın aleniliği ilkelerinin gerçekleşmesinin en önemli aracı duruşma yapılmasıdır.

Duruşma yapılmaksızın dosya üzerinden karar verilmesi ise istisna olup, ancak bu konuda kanuni dayanak bulunması halinde mümkündür. Eş deyişle; ancak hukukun izin verdiği “ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz, delil tespiti, İcra ve İflas Kanununun 17 ve 18’inci maddelerinde öngörülen şikâyet davaları” gibi durumlarda dosya üzerinden karar verilebilir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320/1’inci maddesi hükmünün de bu çerçevede değerlendirilmesi gerektiği açıktır.

Duruşma yapılmaksızın dosya üzerinden karar verilmesi ise istisna olup, ancak bu konuda kanuni dayanak bulunması halinde mümkündür. Eş deyişle; ancak hukukun izin verdiği “ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz, delil tespiti, İcra ve İflas Kanununun 17 ve 18’inci maddelerinde öngörülen şikâyet davaları” gibi durumlarda dosya üzerinden karar verilebilir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320/1’inci maddesi hükmünün de bu çerçevede değerlendirilmesi gerektiği açıktır.

Öte yandan; Hukuk Muhakemeleri Kanunu, hukuk yargılama usulüne önemli bir yenilik olarak “ön inceleme” müessesesini getirmiştir. Kanun gerekçesinden “...yargılamanın gecikme sebebi olarak gösterilen, mahkemelerce tam hazırlık yapılmadan tahkikata başlanılmasını” engellemek amacına yönelik olduğu anlaşılan bu müessese ile; tarafların iddia ve savunmalarına ilişkin dilekçelerin verilmesinin ardından, ancak tahkikat aşamasına geçilmeden önce, ama bu aşamaya hazırlık niteliğinde tarafların sulhe teşviki, delillerin toplanması ve sunulması için gerekli işlemlerin yapılması, tarafların anlaştıkları ya da uyuşmadıkları konuların tespiti ve dava şartları ile ilk itirazların değerlendirilerek sonuca bağlanması ön incelemenin kapsamını oluşturmaktadır. Esasa ilişkin hususlarda ise ancak ön inceleme aşaması geçilerek tahkikat aşamasında bir değerlendirme yapılarak karar verilebilir. (Hukuk Genel Kurulu'nun 26.06.2013 tarih 2013/18-18-891 sayılı kararı)

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulduğunda; sigorta başlangıç tarihinin tespitine ilişkin eldeki davada uyuşmazlığın, ön inceleme ve tahkikata ilişkin duruşma açılıp, işin esasına girilerek çözümlenmesi gerekirken; Mahkemenin duruşma açılmaksızın dosya üzerinde karar vermiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9683, Karar No: 2010/1595, Tarih: 08.02.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/9683 E.  ,  2010/1595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan ikinci bilirkişi kurulu raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

Hükme esas alınan ikinci bilirkişi kurulunun somut emsal olarak dava konusu taşınmazla karşılaştırdıkları parseller, şehrin ticaret bölgesinde yer alan dükkanlar olup dava konusu taşınmaz ise konut bölgesindedir. Somut emsallerin bulunduğu yer ve cinsi dikkate alındığında, satış işleminin zeminden çok üzerinde yer alan ticari işletmelere yönelik olduğu sonucuna ulaşılır. Emsal taşınmazların üzerindeki yapının, değeri hesaplanıp satış bedelinden düşülerek zemine isabet eden bedel bulunmaya çalışılmış ise de, bu hesaplamada ticari işletmenin değerinin yer almadığı ve esasen böyle bir hesaplamanın objektif olarak yapılamayacağı kuşkusuz olduğundan, bu tür emsallerin gerçek zemin değerine de ulaşılama- yacaktır. Bu sebeple ikinci bilirkişi kurulunun emsal seçimini isabetli yaptıklarından sözedilemez. Emsalin özel amaçlı olmayan, özel nitelikleri bulunmayan taşınmaz satışlarından seçilmesi gerekir.

Bu hususlar dikkate alınmadan düzenlenen ikinci bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 08.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4996, Karar No: 2014/13159, Tarih: 24.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/4996 E.  ,  2014/13159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelenip gereği düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan, mağdurenin ruh sağlığına dair 25.12.2012 tarihli ilk rapordan ayrı olarak Samsun Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezinin 08.10.2013 tarihli raporunun, suç tarihinden itibaren altı ay geçtikten sonra tanzim edildiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 24.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28930, Karar No: 2013/36901, Tarih: 21.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/28930 E.  ,  2013/36901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 17. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi tarafından İstanbul ili B. ilçesi Ç.köyünde bulunan ... parsel/giriş..... no'lu taşınmazı için meskeniyet iddiasında bulunulmuş, mahkemece yapılan yargılamada alınan bilirkişi raporuna göre taşınmazın değeri 1.450.000,00 TL olarak tespit edilmiş, haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedelinse 110.000 TL. olacağı belirtilmiştir. Mahkemece 30.04.2013 tarihli kararla şikayetin reddine karar verilmiştir.

İİK'nun 82/12. maddesi gereğince, borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir. Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Mahkemece 1.450.000.TL bedelli meskenin haczedilemeyeceğine dair şikayetin reddine karar verilmesi yerinde ise de, satış bedelinden borçlu için haline münasip mesken alabilmesi için gerekli olan ve bilirkişi raporunda tesbit edilen 110.000 TL'nin borçluya bırakılmasına karar verilmemesi doğru olmayıp mahkeme kararının bu nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/577, Karar No: 2021/578, Tarih: 23.11.2021

**Ceza Genel Kurulu         2019/577 E.  ,  2021/578 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında maktul ...’ya yönelik kasten öldürme, katılanlar ... ve ...’a yönelik kasten öldürme suçuna teşebbüs, sanık ... hakkında maktuller ... ve ...’e yönelik kasten öldürme suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucu Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesince 19.10.2007 tarih ve 211-247 sayı ile; sanık ...’ün maktul ...’ya yönelik kasten öldürme suçundan TCK’nın 81/1 ve 62. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın katılanlar ... ve ...’a yönelik eylemlerinin kasten yaralama suçunun oluşturduğu kabul edilerek ...’yu kasten yaralama suçundan TCK’nın 86/1, 86/3-e ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay, ...’ı kasten yaralama suçundan ise aynı Kanun’un 86/1, 86/3-e, 87/3 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; sanık ...’ün maktul ...’ya yönelik kasten öldürme suçundan beraatına, maktul ...’e yönelik kasten öldürme suçundan ise TCK’nın 81/1 ve 62. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, her iki sanık hakkında ayrıca TCK’nın 53, 63 ve 54. maddeleri uyarınca hak yoksunluklarına, mahsuba ve müsadereye hükmedilmiştir.

Kısmen resen temyize tabi olan hükümlerin sanıklar müdafileri, Cumhuriyet savcısı ve katılanlar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 20.05.2009 tarih ve 7594-2848 sayı ile;

“A) 13.09.2006 tarihli duruşmada sanıklardan şikâyetçi olduklarını ifade eden, vekilleri aracılığıyla da davaya katılma talebi içeren dilekçe veren mağdurlar ..., ..., ... ve ...’in katılma talebi hakkında olumlu ya da olumsuz karar verilmemesi,

B-a) Sanıklar ..., ... ve ...’ın, anne adları kayden ‘...’ iken iddianameye sanık ...’in anne adı olarak ‘Safiyete’, diğer sanıkların anne adı olarak da ‘Nefiye’ yazılması suretiyle CMK’ 170. maddeye aykırı davranılması,

b) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ...ve ...’in, dosya içinde bulunan sabıka kayıtlarının doğum kayıtlarına uygun olmaması,” isabetsizliklerinden sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesince 12.10.2009 tarih ve 178-255 sayı ile; önceki hükümler gibi karar verilmiştir.

Kısmen resen temyize tabi olan bu hükümlerin sanıklar müdafileri, Cumhuriyet savcısı ve katılanlar vekili tarafından da temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 28.12.2010 tarih ve 2970-8493 sayı ile; sanık ... hakkında maktul ...’ya yönelik kasten öldürme suçu ile sanık ... hakkında maktul ...’e yönelik kasten öldürme suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin onanmasına; sanık ... hakkında maktul ...’ya yönelik kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükmü ile sanık ...’ün katılanlar ... ve ...’a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin ise;

“...aa) Sanıklar ..., ... ve ...’in irade ve eylem birliği içinde hareket ederek, suçun işlenmesi üzerinde ortak egemenlik kurarak eylemi gerçekleştirdikleri anlaşıldığı halde; sanıklar ... ve ...’un da bu suçun faili olarak cezalandırılmaları gerekirken, dosya içeriğine uygun olmayan gerekçelerle beraatlerine karar verilmesi,

b) Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve Şerif’e karşı öldürmeye teşebbüs suçlarından açılan davalardan beraat kararı verildiği halde, bu mağdurlara karşı kasten silahla yaralama suçundan hüküm kurularak, aynı eylem nedeniyle hem mahkûmiyet hem de beraat kararı verilmesi suretiyle hükmün karıştırılması,” isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesince 12.02.2015 tarih ve 51-22 sayı ile; sanık ...’ün maktul ...’ya yönelik kasten öldürme suçundan TCK’nın 81/1 ve 62. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis hapis cezası ile, sanık ...’ün katılan ...’ya yönelik kasten öldürme suçuna teşebbüsten aynı Kanun’un 81/1, 35/2 ve 62. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, katılan ...’a yönelik kasten öldürme suçuna teşebbüsten ise aynı Kanun’un 81/1, 35/2 ve 62. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, her iki sanık yönünden ayrıca TCK’nın 53 ve 63. maddeleri uyarınca hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

Kısmen resen temyize tabi olan bu hükümlerin sanıklar müdafileri tarafından da temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 07.12.2016 tarih ve 2415-4202 sayı ile; TCK’nın 53. maddesi yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise; ayrıntısına gündemde yer verildiği şekilde 19.05.2019 tarih ve 50686 sayı ile;

“...Hükümlüler ... ve ...'in içinde bulunduğu aracın, maktullerin içinde bulunduğu araçla tesadüfen karşılaştığı, iki grup arasındaki mevcut gerilim ve husumeti tetikleyecek bir olay olmadığı sürece olayın meydana gelmeyeceği anlaşılmaktadır. Hükümlüler savunmalarında ısrarla karşıdan araçla geldiklerini gördükleri maktul ...'ın parmak sallayarak el hareketi yapması nedeniyle döndüklerini, bu durumu konuşmak amacıyla diğer tarafın yanına gittiklerini savunmuş olmakla, olayı tetikleyen hareket maktul ...'ın tehditvari şekilde hükümlülerin içinde bulunduğu gruba parmak sallamasıdır. İki tarafın karşılaştıklarında küçük bir tartışmanın yaşanması da bu husus doğrulamaktadır. Bu harekete tepki olarak sanıkların maktulün aracının önünü kesmeleri ve yaşanan küçük tartışma sonrası hükümlülerin tarafında yer alan ...'in maktulün aracının ön camlarını sopa ile kırması orantılı değil ise de, her iki tarafın birbirine ateş ettikleri mevcut delillerle tartışmasız olup, ilk ateşi hangi tarafın başlattığı kesin olarak saptanamadığından, etki-tepki dengesinin sanıklar lehine bozulduğunun kabulü gerekmektedir.

Bütün bu yönleriyle, hükümlü ... hakkında ...'yu öldürmekten, mağdurlar ... ve ...'ı kasten öldürmeye teşebbüsten, hükümlü ... hakkında ... ve ...'yu öldürmekten kurulan mahkûmiyet hükümlerinde TCK’nın 29. maddesi uyarınca tahrik indirimi yapılması gerektiğinden, tahrik indirimi yapılmaması yönündeki yerel mahkemenin kararının bozulması yerine onanmasına karar verilmesinin Yasaya aykırı olduğu,” görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 09.10.2019 tarih ve 2296-4242 sayı ile; itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İtirazın kapsamına göre inceleme sanık ... hakkında maktul ... ve ...’e yönelik kasten öldürme, sanık ... hakkında maktul ... ve katılanlar ... ve ...'a yönelik kasten öldürme suçuna teşebbüsten kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanıklar ... ve ... hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanıklar ... ve ... hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

02.03.2006 tarihli polis fezlekesi ve eklerinde; Batman Emniyet Müdürlüğü 155 Polis İmdat Hattını, 30.01.2006 tarihinde saat 14.32’de arayan bir şahsın Batman il merkezinde Aydınkonak kavşağında silahla yaralama meydana geldiğini bildirmesi üzerine olay yerine gidildiği, ... Bulvarı ile Körük Caddesi'nin kesiştiği kavşakta çalışır durumda bulunan ve maktul ...’ya ait ... plaka sayılı aracın çalışır vaziyette olduğu, sol ön, sağ ön ve arka camlarının kırık olduğu, maktul ...’ın aracın şoför koltuğunda yaralı vaziyette bulunduğu, sağ elinde bulunan 00386 seri numaralı Walthers marka 7,65 mm çaplı fişek kullanan tabancasının fişek yatağının boş ve şarjörünün dolu olduğu, maktul ...’in aracın arka koltuğunun orta bölümünde yaralı vaziyette bulunduğu, hemen yanında bulunan Star marka tabancasının fişek yatağında bir adet mermi bulunduğu ve şarjörünün boş olduğu, mağdurlar ..., ve ...’in aracın dışında yerde yaralı vaziyette bulundukları, mağdur ...’in elinde...seri numaralı Kılınç 2000 Light marka ruhsatlı silahının bulunduğu, fişek yatağının boş ve şarjörünün dolu olduğu, ... ile araçta bulunan ...’in kaldırıldıkları hastanede aynı gün öldükleri, araçta bulunan ... ve ... ile ... ’ın vücutlarının çeşitli yerlerinden ateşli silahla yaralandıkları, olayı gerçekleştirdikleri düşünülen sanıkların... plakalı gri renkli Volkswagen marka Bora model bir araç ile Körük Caddesi'nden ... Otel yönüne gittikleri, 34 AV 7117 plakalı aracın içerisinde ve etrafında toplam 19 adet kovan bulunduğu, araç içerisinde 9 mm çapında fişek kullanan 1 adet Star marka, 1 adet Kılınç 2000 Light marka, 7,65 mm çapında fişek kullanan Walther tabanca bulunduğu, Kılınç 2000 Light marka silahın katılan ...’a ait ruhsatlı tabanca olduğu bilgilerine yer verildiği,