muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2666, Karar No: 2018/4066, Tarih: 02.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/2666 E.  ,  2018/4066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Aykırı Davranmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan da dava açıldığı ancak bu eylem yönünden karar verilmediği anlaşılmakla mahkemece zamanaşımı süresince bu suç yönünden hüküm verilmesi mümkün görülmüştür.

1-2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu yönünden;

Ümraniye Vergi Dairesi mükellefi olan sanığın 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddia ve kabul edilen kamu davasında, sanığın mükellef kurumla bir bağlantısı olmadığını bir arkadaşı vasıtası ile tanıştığı şahısların bir işyeri açacaklarını söyleyerek kendisininde onlarla birlikte çalışması için nüfus cüzdanı ve ikametgah gibi belgelerini istediklerini, belgeleri aldıktan sonra işleri düzene koyunca seni ararız dediklerini ancak aramadıklarını, kendisinin hiç bir fatura düzenlemediğini iddia ettiği anlaşılmakla gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakmından,

a)Sanığın yazı ve imza örnekleri temin edilerek, fatura ve vergi dairesine verdiği belgelerdeki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda rapor alınması,

b)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

c) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosya içine konulması,

d) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme haklarıda hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

3- Kabule göre de;

a) Her takvim yılı içinde düzenlenen faturaların ayrı suçları oluşturması, ancak aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Sanığa sonuç olarak hükmolunan 15 ay hapis cezaları uzun süreli olduğu halde, kısa süreli kabul edilerek 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına yer olmadsığına karar verilmesi

2-Defter ve belge ibraz etmeme suçu yönünden yapılan incelemede ise;

b) Sanığa sonuç olarak hükmolunan 15 ay hapis cezaları uzun süreli olduğu halde, kısa süreli kabul edilerek 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına yer olmadsığına karar verilmesi

2-Defter ve belge ibraz etmeme suçu yönünden yapılan incelemede ise;

Sanığa tebliğ edildiği belirtilen defter belge isteme yazısının dosya arasında bulunmaması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, defter ve belge ibraz etmeme suçunun oluşabilmesi için "varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit..." olan defter ve belgelerin vergi incelemesi için istenmesi ve bunların ibraz edilmemesi gerektiği, dosya kapsamından varlığı anlaşılan ancak dosya arasında bulunmayan defter belge isteme yazısının dosya arasına konulması, söz konusu yazıda hangi belgelerin hangi amaçla istendiğinin tespit edilmesi, vergi incelemesi yapılmak amacıyla defter ve belgelerin istendiğinin anlaşılması halinde suçun oluşacağı gözetilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

a)Suç tarihinde yürürlükte bulunan 213 sayılı VUK'nun 359/a-2. maddesinde öngörülen defter ve belgeleri ibraz etmemek suçuna ilişkin hapis cezasının alt sınırının 6 ay olarak belirlendiği ve 08.02.2008 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile cezanın alt sınırının 1 yıl hapis cezasına çıkarıldığı gözetilmeden, sanık hakkında teşdit uygulandığına ilişkin bir gerekçe de gösterilmeksizin temel cezanın 6 ay hapis olarak tayini yerine, yazılı şekilde 18 ay hapis olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

b)Sanığa yüklenen "defter ve belgeleri ibraz etmeme" suçu neticesinde meydana gelen somut bir zarar bulunmadığı gibi adli sicil kaydına göre engel mahkumiyeti bulunmayıp, hakkında takdiri indirim maddesi uygulanarak cezası ertelenen sanık hakkında, zararın karşılanmadığı gerekçesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

c)Sanığa sonuç olarak hükmolunan 15 ay hapis cezaları uzun süreli olduğu halde, kısa süreli kabul edilerek 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın 2006 yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden kazanılmış hakkının saklı tutulmasına 02.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6503, Karar No: 2014/12293, Tarih: 23.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/6503 E.  ,  2014/12293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYSERİ 3. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2013/336-2013/1765

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerin düzeltilmesi isteğine ilişkin olup mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davacının, mirasbırakanı E. E..'in maliki olduğu 5 adet taşınmazın tapu kaydında isminin 'Mahmut kızı veya oğlu Saliha' olarak yazıldığını ileri sürerek kayıtların düzeltilmesi isteği ile eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu tür işler, 6100 sayılı HMK’nin 382/9-ç maddesi gereğince çekişmesiz yargı usulüne göre sulh hukuk mahkemesinde ve taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan, aynı Kanunun 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde görülür.

Tapuda kayıt düzeltilmesi ve tespit taleplerini, tapu maliki ile mirasçıları isteyebilir.

Bunun yanı sıra, 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanunu'nun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu işlerin, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak talep eden kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak telep konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

Talebin niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu müdürlüğü ilgili sıfatıyla yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Ne varki somut olayda, mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme elverişli ve yeterli olduğu söylenemez. Şöyle ki, kadastro tutanağındaki bilgilere göre, muris Esma'nın kardeşlerini gösterir nüfus kayıtlarına ulaşılamamış ise de, mahkemece söz konusu nüfus kayıtları Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğünden sorulmamış, kadastro tutanaklarında belirtilen 581 sıra numaralı vergi kaydı getirtilmemiş, kayıt maliki görünen Saliha'nın kardeşi Asiye'nin (eşi M. C.., çocukları Hatice, Fadime, Hikmet, Ümmühan, Hayriye) aile nüfus kayıt bilgilerinden yararlanılarak Saliha ve Asiye'nin baba hanesi nüfus kayıtlarına ulaşılmaya çalışılmadan sonuca gidilmiş olması doğru değildir.

Hal böyle olunca; yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda araştırmanın yapılması, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması, gerekirse keşif yapılıp taşınmaz başında tanıklar dinlenerek gerçek malikin tereddüde yer bırakmayacak şekilde tespit edilmesi, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Davalı vekilinin, temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13557, Karar No: 2013/26978, Tarih: 20.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/13557 E.  ,  2013/26978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :26.03.2013
Yargıtay — Esas No: 2015/439, Karar No: 2017/3170, Tarih: 05.06.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/439 E.  ,  2017/3170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, maliki olduğu 835 parsel sayılı taşınmazına komşu 836 parsel malikinin kanal yapmak ve sürüp ekmek sureti ile müdahalede bulunduğunu, sözlü uyarılarına rağmen tecavüzün devam ettiğini ileri sürerek haksız elatmanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kendisine uyarı yapılmadığını, iddiaların gerçeği yansıtmadığını, kayma veya müdahale varsa da geçmişe dayalı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının maliki olduğu 835 parsel nolu taşınmaz içerisinde, keşif sonucu belirlemeye göre 2 metre genişliğinde ve 2 kilometre uzunluğunda kanal bulunduğu, ayrıca C harfiyle ve kırmızı renkte gösterilen alanın da yol olduğu anlaşılmaktadır. Davacı kanalın davalı tarafından açıldığını ve kullanıldığını ileri sürmekte, davalı ise kanalın çok uzun zamandır davacıya ait taşınmazı içerisinde olduğunu ve bu şekilde kullanıldığını belirtmiştir.

Bilindiği üzere Türk Medeni Kanunu'nun 683.maddesi gereğince bir şeye malik olan kimse,hukuk düzeninin sınırları içerisinde,o şey üzerinde dilediği gibi kullanma,yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir.Malik,malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir.

Mahallinde yapılan keşifte sözü edilen kanal ve yolun varlığı saptanmış ise de çekişme konusu kanalın resmi bir proje dahilinde yapılıp yapılmadığı, davalı tarafından açılıp açılmadığı, ayrıca yol ve kanalın davalı tarafça kullanılıp kullanılmadığı açıkça ve tereddüte yer bırakmayacak şekilde belirlenmemiştir.

Hal böyle olunca, mahallinde yeniden keşif yapılarak söz konusu kanal ve yolun durumu ve kim tarafından kullanıldığı saptanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırmayla yetinilerek davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazı bu yönüyle yerindedir. Kabulüyle,hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine 05.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6762, Karar No: 2019/5434, Tarih: 22.04.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/6762 E.  ,  2019/5434 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1 ve 22/6. maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığına

Taksirle öldürme suçundan sanıklar hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair hüküm, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıklar müdafiinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Olay günü saat: 11.00 sıralarında Erçek gölü kenarına piknik yapmak amacıyla giden sanıklar ve bir grup akrabalarının, burada bir süre vakit geçirdikten sonra uykusu gelen sanıklardan ....'in kızı olan 20.06.2012 doğumlu ...'i bulundukları yere 3 metre mesafede bulunan sanıklar ve tanıklar beyanlarına göre cam ve kapıları açık olan aracın içerisine yatırdıkları, 30 dakika ila 1 saat arasında bir zaman sonra yanlarında bulunan bir akrabalarının araç içerisine bindiğinde çocuğun mor renk aldığını fark etmesi üzerine araç ile hastaneye götürdükleri, ancak yapılan tüm müdahalelere rağmen kurtarılamayarak öldüğü olayda, ölümden sonra Van Adli Tıp Kurumunca yapılan otopsinin ardından ölüm sebebinin tespit edilememesi üzerine otopside tespit edilen bulgular ve analizler dosya ile birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumuna gönderilerek ölüm sebebi hakkında görüş istendiği bahsi geçen rapor da ise ölümün “.... Otopsisinde dış muayenesinde travmatik değişim tanımlanmadığı, iç muayenesinde kafatasında kırık, kafa içi kanama, beyin doku harabiyeti, beyin kanaması, iç organ ve büyük damar yaralanması tespit edilmediğinden çocuğun travmatik bir tesirle öldüğünün tıbbi delilinin bulunmadığı, otopsisinde alınan doku örneklerinin Kimya İhtisas Dairesinde yapılan incelenmesinde aranan toksik maddelerin bulunmadığı bildirildiğine göre; çocuğun zehirlenerek öldüğünün tıbbi delilleri bulunmadığı, adli dosyada kayıtlı bulgularda ve tıbbi belgelerde: 16.08

.08.2014 tarihinde ailesi ve akrabaları ile pikniğe gittiği, annesinin beyanına göre 2 bardak çay içtikten sonra uyuyakaldığı, bunun üzerine annesinin kızını piknik yaptıkları yere 3 metre mesafedeki pikniğe geldikleri araç içerisine yatırdığı, aracın kapılarının ve pencerelerinin açık olduğu, ve aracın ağacın altında gölgede bulunduğu, akrabalarından birinin aracın içerisindeki telefonunun çalması üzerine araca geldiğinde kızın morarmış bir vaziyette yattığını gördüğü, durumu annesine haber verdiği, hemen 112 ekiplerini arayarak yardım istedikleri, daha sonra kendi araçları ile çocuğu Van İpekyolu Hastanesine getirdikleri, hastanede düzenlenmiş tıbbi belgede ölü olarak geldiği, aspire edildiği, geleni olduğu, 45 dakika yapılan resüsitasyona cevap vermeyince ölü olarak kabul edildiği, olay yeri inceleme raporu dosyada bulunmadığı, ölü muayenesi ve otopsisi yapıldığı, otopsisinde iç muayenede: trakeada yoğun köpüklü sıvı olduğu görüldüğü, her iki akciğerin aşırı sıkışık ve gergin görünümde olduğu, bazallerinde açık renk değişimi olduğu,rakea ve ana bronşlarda tıkayıcı vasıflı herhangi bir cisim görülmediği ancak yoğun homojen köpüklü sıvı varlığına rastlanıldığı, akciğer kesitlerinde yoğun kanlı köpüklü sıvı çıkışı görüldüğü, kalbin yüzeyinde yaygın kanamalar izlendiği, karaciğerin hiperemik olduğu, mide ve barsakların ileri derecede gaz ile dolu olduğu, midenin açıldığı ve boş bulunulduğu, diğer batın organlarının ağır hiperemik izlendiği,alınan iç organ örneklerinin histopatolojik incelemesinde: kalbin makroskopisinde 6,5x2,5 cm ölçülerinde kalp piyesi olduğu, sağ ventrikül duvar kalınlığı: 0,2 cm, sol ventrikül duvar kalınlığı: 1 cm olarak ölçüldüğü, kalpte kapaklarda anomali izlenmediği, patolojik bulgu görülmediği, hiperemik beyin, beyincik ve beyin sapı olduğu, özellik göstermeyen kalp dokusu olduğu, pnömoni bulguları izlenen atelektatik akciğer olduğu; konjesyone karaciğer ve böbrek örnekleri olduğu tanısına varıldığı kayıtlı olduğu olayın ve ölümün meydana geliş şekli, tanık beyanları, otopsisi ve alınan iç organ örneklerinin histopatolojik tetkikinin bir bütün olarak değerlendirildiğinde çocuğun ölümünün akciğer enfeksiyonu (pnömoni) sonucu meydana gelmiş olduğunun kabulü gerektiği..” gerekçesiyle pnömoni sonucu gerçekleşmiş olduğunun bildirilmesi karşısında; önceden bir rahatsızlığı bulunmadığı beyan edilen çocuğun olayın öyküsü de değerlendirildiğinde araç içerisinde havasız kalması neticesinde tespit edilen nedenle ölümün meydana gelip gelmeyeceği, bu tip bir rahatsızlığın birden ortaya çıkarak ölüme neden olup olmayacağı, ölümün doğal nedenle meydana gelip gelmediği ile sanıkların çocuğu araç içerisinde bırakmaları şeklinde meydana gelen eylemleri ile ölüm arasında illiyet bağı kurulup kurulamayacağı hakkında Adli Tıp Üst Kurulundan görüş alındıktan sonra sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Ölenin babasının amcası olduğu söylenen sanık ...'in TCK'nın 22/6. maddesinden faydalanabilecek durumda olmadığı gözetilmeden sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak, BOZULMASINA 22/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7074, Karar No: 2025/2879, Tarih: 04.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/7074 E.  ,  2025/2879 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/881 Esas, 2024/878 Karar

KARAR : Esastan ret/ Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/590 Esas, 2023/486 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddi ile resen yapılan inceleme sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılıp düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kanbulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 214 ada 7 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı idarece teklif edilen bedelin çok düşük olup kabul edilemeyeceğini savunarak taşınmazın gerçek değerinin tespitini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile işbu bedelin, istinafın kaldırma kararı öncesi tespit edilen kısmına dava tarihinden ilk karar tarihi olan 05.07.2021 tarihine kadar; kaldırma kararı sonrası tespit edilen fark bedele ise dava tarihinden son karar tarihi olan 27.11.2023 tarihine kadar yasal faiz işletilerek işlemiş faiziyle birlikte davalıya derhal ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri