muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2434, Karar No: 2023/9850, Tarih: 25.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/2434 E.  ,  2023/9850 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/224 E., 2016/459 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar, suça sürüklenen çocuk

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret,onama,bozma

Suça sürüklenen çocuk ...'nın sadece hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmü temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

A. Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümler yönünden;

14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dâhil adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, sanıkların temyiz isteklerinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

B. Sanıklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından ve suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümler yönünden;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanıklara ve suça sürüklenen çocuğa yüklenen 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 188/1. maddesi gereğince sanılar ve suça sürüklenen çocuğun beyanının alınması esnasında zorunlu müdafilerinin hazır bulunması gerektiği gözetilmeden karar verilmek suretiyle sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun savunma haklarının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve sanıkların temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, 25.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3975, Karar No: 2024/619, Tarih: 25.01.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/3975 E.  ,  2024/619 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1529 Esas 2022/305 Karar

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/348 E., 2020/147 K.

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin hali hazırda tescilli olan "KOMAŞ+ŞEKİL" markaları olduğunu, Komaş markasının ... süredir müvekkili adına tescilli olduğunu, müvekkilinin 11.05.1996 yılında Antalya Burhanettin Onat Caddesi üzerinde Komaş adı ile mağaza açtığını, açılış öncesi Antalya'da geniş duyurular yapıldığını, açılışa birçok bürokratın katıldığını, Komaş mağazasının giyim, gıda, kozmetik, oyuncak, yiyecek ve içecek olmak üzere geniş bir alanda son satışını yaptığı 06.09.2015 tarihine kadar kesintisiz hizmet verdiğini, Antalya'da ikamet eden vatandaşlarca da çok iyi bilindiğini, davalının müvekkiline ait Komaş isimli mağazada 01.08.2013 tarihinde çalışmaya başladığını, müvekkilinin mağazasının kapanmasından sonra davalının hemen yan binada "Komaş Döner" adı ile dönercilik yapmaya başladığını, davalının müvekkilinin yıllar içerisinde yoğun çaba ile piyasada sevilir, bilinir hale getirdiği markasını birebir içerir nitelikte tescil ettirdiğini, müvekkiline ait Komaş markasının renkleri olan ... ve kırmızı renklerde flama ve brandalar yaptırdığını, davalının müvekkilinin markasının köklü isim ve güvenilirliğini kullanarak haksız kazanç sağladığını, müvekkilinin markasından ve markasının ününden haberdar olmamasının düşünülemeyeceğini, bu sebeple davalının kötü niyetli olduğunu, markanın hükümsüzlüğünün gerektiğini, bir markanın tescili için bir teşebbüsün mal veya hizmetlerinin bir başka teşebbüsün mal ve hizmetlerinde ayırt etmeyi sağlamış olması hususunun zorunlu olduğunu, anılan hizmetle ilgili olarak tescil edilmiş veya daha önce tescil için başvurusu yapılmış bir marka ile aynı ve ayırt edilemeyecek kadar benzer markalarının tescil edilemeyeceğini, bu nedenle markanın hükümsüzlüğünün gerektiğini, müvekkiline ait Komaş markasının birçok sınıfta tescilli olduğunu, Türkiye çapında ve yurtdışında birçok sektörde yoğun ve aktif kullanıldığını, müvekkilinin Komaş ibareli markasının iltibas nedeniyle ve davalının markayı tescil ettirmeden önce müvekkili tarafından kullanılıyor olmasından dolayı karıştırılacağını ve markanın kanunun 6/3 maddesine göre hükümsüzlüğünün gerektiğini, müvekkilinin telafisi güç zararlara uğramasının engellenmesi amacıyla ve yargılama sürecinde dava konusu markanın üçüncü şahıslara devrinin önlenebilmesi adına ihtiyati tedbir kararı verilmesi gerektiğini, yapılacak yargılama sonucunda ilgili markanın hükümsüzlüğüne ve resmi marka sicilinden terkinine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; işinin dönercilik olduğunu, kendisinin şirket açmadığını, yaptıkları işin ve ticaretin tamamen farklı olduğunu, kötü niyetli olmadığını, kötü niyetli olsa idi zaten davacının markasının tescilli olduğu diğer sınıflarda da başvuruda bulunabilecek olduğunu, ancak bulunmadığını, kendisinin davacı tarafın mağazasında çalışmasının işletmeye isim koyma hakkına engel olamayacağını, sattığı ürünün isimle değil ustalıkla tanındığını, piyasada döner ustası olarak bilindiğini, yapılan işlerin tamamen farklı olduğunu, davacının Antalya'da herhangi bir işletmesinin olmadığını, ihtiyati tedbir kararı verilmemesi gerektiğini, davanın reddine, yargılama gideri ve vekalet ücretinin de davacı tarafa yükletilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davalıya ait marka ile davacının kullandığı markanın fonetik ve görsel olarak aynı nitelikte olduğu, ayrıca davalının davacı tarafından Antalya'da açılan aynı isimle işletilen mağazada kafeterya bölümünde çalıştığı, mevcut hal itibariyle söz konusu markayı kullanmasının ve adına tescil ettirmesinin kötü niyetli olduğu hususu değerlendirilmek suretiyle hükümsüzlük koşullarının oluştuğu anlaşılmakla davanın kabulüne ve davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunun uzman olmayan bir bilirkişiden alınmış ve olaya açıklık getirmeyen bir rapor olması nedeni ile kabul edilemez ve yetersiz olduğunu, müvekkilinin, davacı şirketin yanında önce mağaza bölümünde işe başlamış daha sonra mağazanın yan bölümünde kurulan ve Karınca kafeterya adıyla faaliyete başlayan lokantada çok ... süre döner ustası olarak çalıştığını, müvekkilinin hazırlamış olduğu dönerin bu süre içerisinde bölge halkı arasında meşhur olmuş ve adeta müvekkil ile özdeşleştiğini, önceleri KOMAŞ markası bölge halkı açısından yalnızca bir market adı olarak hafızalara girmişken müvekkilimin döner ustası olarak çalışmaya başladığı andan itibaren KOMAŞ markası market ile beraber dönerci olarak ve müvekkili ile anılmaya başlandığını, davacı şirketin hiç bir zaman KOMAŞ markasını yeme içme sektöründe kullanmadığını, daha sonra davacı şirketin bölgedeki faaliyetini sonlandırma kararı aldığını, müvekkilinin de bu süreçten sonra bölgede faaliyetine devam ettirmek istemiş ve bölge halkındaki bilinirliğine güvenerek '... USTA KOMAŞ DÖNER' adı altında işletmesini kurduğunu, davacının marka tescil başvurusuna itiraz etmediğini, davalı markası ile davacı markaları arasında şekil benzerliği haricinde bir benzerlik bulunmadığını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki beyanları tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11832, Karar No: 2013/16021, Tarih: 16.04.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/11832 E.  ,  2013/16021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanık hakkında yaralama eyleminde tayin olunan kısa süreli hapis cezasının TCK'nin 50/1-f maddesi gereğince kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek yaptırımına çevrilirken,infazı kısıtlayacak şekilde "temizlik işinde" çalıştırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, TCK'nin 50/1-f maddesinin uygulanmasına ilişkin parağraftan "temizlik işinde çalıştırma" ibaresi hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine "kamuya yararlı bir işte" ibaresi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21544, Karar No: 2014/9630, Tarih: 08.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/21544 E.  ,  2014/9630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığa atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile “altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası (09.07.2009 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5918 Sayılı Yasının 3. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu altı aydan üç yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adli para cezası)” yaptırımlarının, her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, yasada hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Yasanın 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda hükümde, hapis cezası yasa maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, adli para cezasının, gün sayısının gerekçe gösterilmeden 5 gün yerine, 30 gün olarak belirlenmesi suretiyle TCK'nın 165/1 ve 52/1. maddelerine açıkça aykırı davranılması sonucu, fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

2-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak “TCK'nın 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 62. maddesi uyarınca takdire göre 1/6 oranında indirim yapılarak, sanığın 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 80 TL olarak belirlenmesine” ve 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılarak yerine “sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde sayılan hakları kullanmaktan mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1353, Karar No: 2011/3243, Tarih: 10.05.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/1353 E.  ,  2011/3243 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

1-Dava dışı D.S.İ Genel Müdürlüğü tarafından yapılan baraj gölü çevresinde kaldığı belirlenen taşınmaz üzerindeki bağ niteliğindeki muhtesatların davacı ... tarafından meydana getirildiği, mahkemece yapılan keşif, uygulama, toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre davalı tarafın buna ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Davalı tarafın oluşturulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince; gerek yürürlükten kaldırılan 743 sayılı eski Medeni Kanun ve gerekse halen yürürlükte bulunan 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre arz üzerindeki bütünleyici parça nitelikli muhtesatların mülkiyetinin arzın mülkiyetine tabi olduğu, muhtesatların üzerinde bulunduğu taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin olamayacağı göz önünde tutulduğunda sadece davaya konu muhtesatların davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmekle yetinilmesi, mülkiyet olgusunu doğuracak şekilde hüküm kurulmaması zorunlu olduğu gibi, davanın niteliği gözetildiğinde de infaza elverişli hüküm oluşturulması gerektiği kuşkusuzdur.

Az yukarıda açıklanan hukuki olguların ışığı altında somut olaya gelince;

a)Muhdesatların taşınmazın zemininden bağımsız mülkiyetininin olamayacağı düşünülmeksizin mülkiyet olgusu doğuracak biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması,

b)Kabulüne karar verilen bağ niteliğindeki muhdesatların, adedi, cinsi ve yaşı gibi ayırıcı özelliklerine hüküm yerinde yer verilmeksizin bilirkişi raporuna atıfta bulunmakla yetinilerek infazda kuşku yaratacak şekilde hüküm oluşturulması isabetsiz, davalı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34599, Karar No: 2013/38457, Tarih: 05.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/34599 E.  ,  2013/38457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik hakaret suçu nedeni ile açılan kamu davası hakkında bir karar verilmediği anlaşılmış olup zamanaşım süresi içerisinde karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

1) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen beraat kararlarının incelenmesinde

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ... müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı ONANMASINA,

3) Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar ... ve ... müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı ONANMASINA, 05.11.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2028, Karar No: 2015/1912, Tarih: 30.09.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/2028 E.  ,  2015/1912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kütahya İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 10.03.2014 gün ve 2013/276 E. 2014/277 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 23.06.2014 gün ve 2014/14905 E. 2014/18432 K. sayılı ilamı ile;

“...Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı EÜAŞ’ın Seyitömer Termik Santrali İşletme Müdürlüğü bünyesinde işçi olarak çalıştığını, Türkiye Enerji Su ve Gaz İşçileri Sendikasına (TES-İŞ) üye olduğunu, üyeliğin davalı işverene bildirildiğini, ancak davalı tarafın davacı işçinin kendi personeli olmadığı için üyelik formunu iade ettiğini, davacıyı İşletme toplu iş sözleşmesinden yararlandırmadığını; oysa davacının muvazaalı olarak alt işveren işçisi olarak gösterildiğini, aslında davalının asıl işçisi olduğunu, davalının daha az maliyetle kadro açığını kapatmak için alt işveren işçisi istihdam ettiğini; alt işverenlik sözleşmelerinin Alt İşverenlik Yönetmeliğinde belirtilen unsurları taşımadığını, alt işveren işçisi olarak gösterilen işçilerin asıl işverenle birlikte termik santralın, elektrik bakım, kazan bakım, değirmen bakım gibi elektrik üretiminin asıl işlerinde çalıştıklarını; davalının asıl işini bölerek alt işverenlere verdiğini; davacı işçilerin uzun yıllardır aynı işlerde çalıştıklarını; alt işverenler değişse de işçilerin değişmediğini; zaten bu şirketlerin de elektrik üretim işinde bir uzmanlıklarının bulunmadığını; alt işverenlerin kendi işçi kadrolarının bulunmadığını, çalıştırılacak işçilerin EÜAŞ tarafından belirlendiğini; alt işverenlerin asıl işverenden bağımsız bir organizasyonlarının bulunmadığını; çalışma şartlarının EÜAŞ tarafından belirlendiğini, emir ve talimatın EÜAŞ çalışanları tarafından verildiğini; bu sebeplerle alt işverenlik ilişkilerinin muvazaalı olduğunu; davacı işçinin sendika üyesi ve asıl işverenin işçisi olarak işletme toplu iş sözleşmesinden yararlandırılması gerekirken yararlandırılmadığını, davacının 13. ve 14. dönem toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan taban ücret, yevmiye, ikramiye, iş güçlüğü tazminatı, bakım tazminatı, yemek yardımı, sosyal yardım ve vardiya tazminatından oluşan işçilik alacaklarının ödenmediğini bildirerek, bu alacakların işletme kredilerine uygulanan en yüksek faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti: