muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/697, Karar No: 2013/6513, Tarih: 11.03.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/697 E.  ,  2013/6513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, Üst Cumhuriyet Savcısının temyizinin sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1- Sanığın ot biçme meselesinden dolayı tartıştığı mağdurları korkutmak amacıyla av tüfeğiyle havaya ateş etme eyleminin, tüfeğin korkutuculuk özelliği nedeniyle herhangi bir söz söylenmese bile, ağır ve haksız zarara uğratmayı bildirme niteliğinde sayılması karşısında, kanıtlanması halinde eylemin TCK'nın 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin, kanıtları değerlendirme ve suçu nitelendirme görevinin asliye ceza mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Sanık hakkında düşme kararı verilmesi karşısında, taşınması ve bulundurulması tek başına suç teşkil etmeyen emanette bulunan av tüfeğinin ruhsatını ibraz etmesi halinde sahibine iadesi yerine, TCK'nın 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi, emanette kayıtlı diğer eşyalar hakkında ise herhangi bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı ve Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5514, Karar No: 2016/7160, Tarih: 13.12.2016

**6. Ceza Dairesi         2016/5514 E.  ,  2016/7160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yağma suçunun, sanığın yazarkasayı alarak işyerinde çıktıktan sonra peşine düşerek sokak içerisinde kendisini yakalayan müşteki ve tanığa bıçak çekmesi suretiyle işyerinin dışında sokakta oluştuğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında unsurları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK'nın 149/1. maddesinin (d) bendi ile uygulama yapılması, suçun silahla ve gece vakti işlenmiş olması ve kurulan gerekçe karşısında sonuca etkili bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Kasten işlenen suçlarda hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesinde öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin, cezaların yerine getirilmesi (infaz) aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 13.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6926, Karar No: 2022/15640, Tarih: 09.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/6926 E.  ,  2022/15640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ: Adıyaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş; karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... İli, ... İlçesi,.. Köyü 1195, 1155, 1147, 1146, 1154, 1045, 1156, 1586, 1592, 1083 ve 1589 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun'un 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak, kaldırma kararı öncesi istinaf başvurusu yapan davalı idare yönünden usuli kazanılmış hak dikkate alınarak yapılan hesaplama sonucunda belirlenen bedel üzerinden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 09.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20449, Karar No: 2014/3953, Tarih: 26.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/20449 E.  ,  2014/3953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İskenderun 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :30.04.2013

NUMARASI :Esas no:2011/194 Karar no:2013/299

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca her iki boşanma davası ve fer'ileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-davalı kocanın taşınmazları üzerine ara kararı ile konulan ihtiyati tedbirin, devam edeceği yönünde nihai kararda bir hüküm bulunmadığının anlaşılmasına, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 397. maddesinin (2). fıkrası gereği "aksi belirtilmediği takdirde, tedbirin nihai kararın kesinleşmesine kadar devam edeceğinin" tabi olmasına göre davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın İnci'ye yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcını yatıran Savaş'a geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.02.2014 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2015/278, Karar No: 2015/5032, Tarih: 30.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/278 E.  ,  2015/5032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ...), tehdit (sanık ...)

HÜKÜM : Sanık ...'ın atılı suçlardan mahkûmiyetine, sanık ...'ın müsnet suçtan beraatine

Mahalli mahkemece verilip kısmen re'sen de temyize tâbi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sanık ... hakında tehdit suçundan verilen beraat kararının incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık... müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanık ... hakkında kurulup kısmen re'sen de temyize tâbi mahkûmiyet hükümleri ile sanık Ümmuhan hakkında verilen beraat kararının ONANMASINA, 30.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3725, Karar No: 2017/8324, Tarih: 11.07.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/3725 E.  ,  2017/8324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere karşı suça sürüklenen çocuklar müdafiinin 29.12.2015 tarihli dilekçesi üzerine Batman 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 02.02.2016 tarih ve 2016/78 Değişik İş sayılı kararı ile işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen hükümlere yönelik itirazın reddine karar verildiği ve kararın tebliği sonrası anılan karara yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafiinin bir temyiz talebinin bulunmadığının anlaşılması karşında; suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteminin hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 11/07/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3586, Karar No: 2014/8878, Tarih: 30.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/3586 E.  ,  2014/8878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden

yoksun kılma, şantaj, tehdit, hakaret, bilişim

sistemine müdahale, özel hayatın gizliliğini

ihlal

HÜKÜM : Tehdit, hakaret ve özel hayatın gizliliğini

ihlal suçlarından mahkûmiyetine, atılı

diğer suçlardan beraatine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj ve bilişim sistemine müdahale suçlarından kurulan beraat hükümleri ile tehdit, hakaret ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerinin ONANMASINA, 30.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6093, Karar No: 2022/16000, Tarih: 14.12.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/6093 E.  ,  2022/16000 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No :

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticeside ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı ... ... Rektörlüğü avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, Van... bağlı Tatvan ... Okulunda 28.08.1989-30.08.2002 tarihleri arası dönemde hizmet akdine dayalı sigortalı olarak temizlik görevlisi olarak çalıştığı, sadece 1645 günlük hizmet süresinin davalı Kuruma bildirildiği, bildirilmeyen sürelerin tespitine karar verilmesini istediği, mahkemece, bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulü ile davacının bildirilen süreler dışında 16/11/1994-30/06/1997 arasında 585 gün ve 01/11/1997-30/08/2002 tarihleri arasında 1763 gün olmak üzere toplam 2348 gün davalı işveren bünyesinde çalıştığının tespiti yönünde karar verildiği anlaşılmıştır.

Dairemizin 23.10.2019 tarihli bozma ilamında, “...Mahkemenin davacının davalı Üniversite işyerlerinde geçtiğini belirttiği dava konusu dönemdeki çalışmasının kimlerin yanında gerçekleştirdiği, işe hangi tarihte girdiği, hangi tarihte çıktığı, ücretinin kim tarafından ödendiği, dava konusu dönem içerisinde dava dışı ....San.Tic.Koll.Şti.’nin ... sicil no.lu işyerinden, 1997/2. dönem 60 gün, 1997/3. dönemden 72 gün (işten çıkış tarihi:30.10.1997) hizmet bildirimi yapıldığı görülmekle, bu işyerindeki çalışmasının gerçek olup olmadığı araştırılmalı, mevcut tanık beyanları ile sübuta varılması hatalı olduğundan ayrıca dinlenen tanıkların da 15.11.1994 tarihinden sonra davacının vizeli işçi olarak Tatvan ... Okulu tarafından hizmet akdi ile çalıştırılmadığı yönündeki beyanları karşısında Tatvan ... Okulu’nun o dönemdeki idareci ve diğer görevlileri belirlenerek kamu tanığı sıfatıyla davacının çalışma süresi, biçimi yönünde beyanları alınmalı, davalı Üniversitenin 15.11.1994 tarihinden sonra vizeli işçi çalıştırma uygulamasını sona erdirdiği belirtildiğinden davalı Üniversiteden, Tatvan ... Okulunun temizlik işleri ile ilgili temizlik şirketi ile dava konusu dönem olan 1989-2002 yılları arasında sözleşme yapılıp yapılmadığı, temizlik görevlisi çalıştırılmasına ilişkin vize işlemlerinin hangi yıllar için verildiği, vize verilmeyen yıllar için temizlik işinin nasıl yürütüldüğü belirlenmeli, 1989-2002 yılları arasında temizlik işinin ihale ile bir temizlik şirketine verilmiş olduğunun anlaşılması halinde ise Mahkemece bu şirketin davaya dahil edilmesi gerekmektedir.

Kabule göre de, Mahkemece hizmet döküm cetveline göre, davacının 1997/2. ve 3. dönemlerde dava dışı ....San.Tic.Koll.Şti.’nin ... sicil no.lu işyerinden çalışması olduğu ve bu çalışmadan sonraki ilk çalışmasının da 2002/3. dönemde başladığı gözetildiğinde, 1997-2002 yılları arasındaki talebin hak düşürücü süreye uğrayıp uğramadığının değerlendirilmediği, davacı tarafından dava dışı ....San.Tic.Koll.Şti.’ndeki çalışmasının gerçek olmadığı, çalışmanın Tatvan ... Okulu bünyesinde geçtiğinin iddia edilmesi halinde .... Şti.’ndeki çalışmalarının iptali gerekeceğinden .... Şti.’nin de bu durumda davaya dahil edilerek çalışmasının gerçek olup olmadığının araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bunun yapılmayarak mevcut araştırma ve değerlendirmelere göre hüküm kurulmuş olması da isabetsiz bulunmuştur....” şeklinde ayrıntılı ve yol gösterici şeklindeki bozma ilamına Mahkemece uyulmuşsa da,bozmanın gerekleri yerine getirilmemiştir. Mahkemece eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmiştir.

506 sayılı Yasa'nın 79/10. (benzer 5510 sayılı Kanun m. 86/8.) maddesine göre Kuruma bildirilmeyen hizmetlerin sigortalı hizmet olarak değerlendirilmesine ilişkin davanın, tespiti istenen hizmetin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içinde açılması gerekir. Kanunda yer alan 5 yıllık süre, hak düşürücü olup mahkeme tarafından kendiliğinden nazara alınması gerekir. Yönetmelikle tespit edilen belgelerin bu meyanda işe giriş bildirgesinin verilmesi durumunda hak düşürücü sürenin işlememesi, ancak iş bu belgelerin içerdiği işe başlama tarihinden sonraki dönem için söz konusudur. Yönetmelikte sayılan belgelerden birisinin verilmiş olması halinde artık hak düşürücü süreden söz edilemez.

Anılan maddenin yorumunda Yargıtay uygulamasına göre, sigortalının çalıştığı işyerinden askerlik nedeniyle ayrılıp terhisini müteakip aynı işyerinde çalışmaya devam etmesi durumunda, davacıya ödenen ücretten sigorta priminin kesildiği hallerde, Kurumun denetim elemanlarınca davacının çalışmasının tespit edildiği durumlarda hak düşürücü süreden bahsedilemez. Ayrıca çalışmanın blok çalışma niteliğinde olması yani kesintisiz devam etmesi halinde hak düşürücü süreden bahsedilemeyeceği gibi, mevsimlik çalışmanın bulunması ve bu çalışmanın yıllar itibariyle kesintisiz sürdüğünün kabulü halinde de çalışılmayan dönemde hizmet akdi askıda olduğundan hükme esas alınan 5 yıllık hak düşürücü sürenin başlangıcı olarak, mevsimlik çalışmanın sona erdiği yılın sonu esas alınması gerekir. Aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulu'nun 05.02.2003 gün ve 2003/10-7 E., 2//353 K.; 27.04.2011 gün ve 2011/10-52 E.-2011/221 K. sayılı ilamlarında da benimsenmiştir.

Buna göre Mahkemece,davacının dava konusu dönem içinde kalmak üzere 30.07.1997 giriş olmak üzere 1997/2. dönemden 40 gün(72 gün iken 32 günü iptal edilmekle) dava dışı .... Şti.’nin ... sicil no.lu işyerinden sigortalılık bildiriminin olduğu,bu işyerine ilişkin dosyaya gelen işyeri tescil bilgileri,müfettiş raporu, bordro ve hak ediş belgelerine göre, dava dışı ... sicil no.lu işyerinin “... inşaatı” işine ilişkin olduğu, anlaşılmakla ve bu çalışmadan sonraki ilk çalışmasının da 2002/3. dönemde başladığı gözetildiğinde, 1997-2002 yılları arasındaki talebin hak düşürücü süreye uğrayıp uğramadığı değerlendirilmeli, davacı tarafından dava dışı .... Şti.’ndeki çalışmasının gerçek olmadığı, çalışmanın Tatvan ... Okulu bünyesinde geçtiğinin iddia edilmesi halinde .... Şti.’ndeki çalışmalarının iptali gerekeceğinden .... Şti.’nin de bu durumda davaya dahil edilerek çalışmasının gerçek olup olmadığı araştırılmalı, dosyada toplanan ve toplanacak tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi sonucu bir karar verilmelidir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kısmen kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, temyiz eden davalı ... ... Rektörlüğü vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3421, Karar No: 2010/5113, Tarih: 26.10.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/3421 E.  ,  2010/5113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katkı payı alacağı ve ziynet eşyalarının iadesi

Davacı-karşı davalı ... Yanık ile davalı-karşı davacı ... aralarındaki katkı payı alacağı ve ziynet eşyalarının iadesi davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Adana 2. Aile Mahkemesinden verilen 02.12.2009 gün ve 723/1095 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davacı-karşı davalı ... Yanık (Kum) vekili, duruşmasız olarak incelenmesi ise, davalı-karşı davacı ... vekili taraflarından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 26.10.2010 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davacı-karşı davalı ... Yanık (Kum) vekili Avukat ... ve karşı taraftan davalı-karşı davacı ... vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı- karşı davalı ... Yanık vekili; evlilik birliği içinde edinilerek davalı adına kayıtlanan 7085 ada 6 parselde bulunan 5 nolu bağımsız bölümün ½ oranında paylaştırılmasını istemiş, daha sonra açtığı ve eldeki dava dosyası ile birleştirilen 2008/ 588 Esasa kayıtlı davada ise; tarafların 1989 yılında evlenip boşandıklarını, dava dilekçesinde cins ve adedini bildirdiği toplam 1 kg ağırlığında olan ve vekil edenine düğünde takılan ziynet eşyalarının davalıda kaldığını ileri sürerek aynen iadesini, olmadığı taktirde bedellerinin davalıdan alınarak vekil edenine verilmesini, ayrıca evlilik birliği içinde 1.1.2002 tarihinden sonra edinilerek davalı adına kayıtlanan 7085 ada 6 parseldeki 5 nolu bağımsız bölüm ile 9078 ada 6 parseldeki 38 nolu bağımsız bölüm üzerinde vekil edeninin katılma alacağı hakkı bulunduğunu ileri sürerek katılma alacağı miktarının belirlenmesini ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 40000 TL'nin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı- karşı davacı ... vekili ise; dava konusu 7085 ada 6 parsel üzerinde bulunan 5 nolu bağımsız bölümün, vekil edeninin kişisel malları olan ... İli, ... İlçesi dahilindeki 273 ada 24 parsel sayılı taşınmaz ile ...İli, Seyhan İlçesi dahilindeki 930 ada 100 parsel sayılı taşınmazların satışından elde edilen gelirle alındığını, davacı ...’nin ev hanımı olup çalışmadığını, dolayısı ile dava konusu 7085 ada 6 parseldeki 5 nolu bağımsız bölümün edinilmesini sağlayan Mersin ve Adana’da bulunan taşınmazların edinilmesinde katkısı bulunmadığını, ziynet eşyalarının da vekil edeninde olmadığını ileri sürerek ... tarafından açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuş, eldeki dava ile birleşen 2007/404 Esas sayılı karşılık dava dosyasında ise, evlilik birliği içinde tüm bedeli vekil edeni Burhan tarafından ödendiği halde ... adına kayıtlanan 1848 ada 6 nolu bağımsız bölüm bulunduğunu, bu taşınmazın ... adına kayıtlanması nedeninin bağış olmadığını, dolayısı ile ...’nin bu taşınmazın bedelini vekil edenine iade etmekle yükümlü bulunduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5000 TL'nin ...'den alınarak vekil edenine verilmesini istemiş, daha sonra ıslahla istem miktarını 45000 TL ye çıkarmıştır.

Mahkemece, davacı ... tarafından açılan ziynet eşyalarına ilişkin davanın ve alacak isteğine ilişkin davanın kanıtlanamadığından bahisle reddine; davalı-karşı davacı ... tarafından açılan davanın ise; kısmen kabulü ile, 30000 TL'nin 5000 TL'lik kısmının dava tarihinden, 25000 TL'lik kısmının ise ıslah tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte ...’den alınarak Burhan’a verilmesine, fazlaya ilişkin isteğin reddine karar verilmesi üzerine; hükmün tamamı davacı-karşı davalı ... vekili, hükmün davalı-karşı davacı ... tarafından açılan davanın kısmen reddine ilişkin olan bölümü ile avukatlık ücretine ilişkin bölümü ise davalı- karşı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar 1.9.1989 tarihinde evlenmiş, 5.8.2004 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün kesinleşmesi sonucunda 29.3.2007 tarihinde boşanmışlardır. Başka mal rejimi seçilmediğinden; taraflar arasında 1.1.2002 tarihine kadar mal ayrılığı, (743 sayılı TKM.m.170) bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açılma tarihine kadar yasal edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir. (TMK.nun m. 202, 225).