muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/875, Karar No: 2016/16496, Tarih: 05.12.2016

**8. Hukuk Dairesi         2015/875 E.  ,  2016/16496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu vekili, müvekkilinin maaşının 1/4'ü üzerine haciz konulduğunu, aynı zamanda davalıya aylık 400,00 TL nafaka ödediğini, maaş haczinin müvekkilini hayatını devam ettiremez duruma soktuğunu belirterek, bu nedenle maaşına konulan haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece borçlunun maaşından nafaka alacağı için kesinti yapıldığı, maaşın kalan kısmının 1/4'ünün de takip alacağı için haczedildiği, yapılan işlemde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş, borçlu vekili maaşın tamamının 1/4’ünün haczedildiğini, nafakaya ilişkin takip yapılmadığını, nafaka borcunun haciz yoluyla değil, bankaya vermiş olduğu talimat yoluyla ödendiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

4857 sayılı Kanun'un 35. maddesine göre; ''İşçilerin aylık ücretlerinin dörtte birinden fazlası haczedilemez veya başkasına devir ve temlik olunamaz. Ancak, işçinin bakmak zorunda olduğu aile üyeleri için hakim tarafından takdir edilecek miktar bu paraya dahil değildir. Nafaka borcu alacaklılarının hakları saklıdır.''

Somut olayda, borçlunun çalıştığı Kuruma yazılan 05.08.2014 tarihli müzekkere ile ‘‘...Borçlunun almakta olduğu maaşının, ikramiyenin, fazla çalışma ücretinin, hafta sonu çalışma ücretinin, yıllık izin ücretinin, genel tatil ücretinin ve döner sermaye alacağının borç bitinceye kadar 1/4’ünün ihtiyati haczine, borçlunun iş yerinden ayrılması sonucu hak kazanması halinde kıdem tazminatının, ihbar tazminatının, emekli ikramiyesinin, kötü niyet tazminatının tamamının borç bitinceye kadar ihtiyati haczine...’’ karar verilmiştir. Anılan Kurum müzekkereye verdiği cevapta, Ağustos 2014 maaşından başlamak üzere yapılan 1/4 tutarındaki kesintiyi takip dosyasına göndereceğini bildirmiştir. Borçlu işçi olup, 4857 sayılı Kanun’un 35. maddesine göre, işçinin almakta olduğu ücretlerin dörtte birinden fazlası haczedilemez. Ancak nafaka borcunun özelliği nedeniyle öncelikle aylık nafakanın tamamının, borçlunun almakta olduğu ücretinden her ay kesilmesinden sonra

-//-

ücretin geri kalan kısmının ¼’ü, diğer adi alacaklar için kesilebilir. Nafakaya ilişkin yürütülmekte olan bir icra takibi olmadığına göre haricen ödenen nafaka miktarı dışında kalan maaşın ¼'ü üzerinden haciz uygulaması yapılabileceği gözönünde tutularak şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

-//-

ücretin geri kalan kısmının ¼’ü, diğer adi alacaklar için kesilebilir. Nafakaya ilişkin yürütülmekte olan bir icra takibi olmadığına göre haricen ödenen nafaka miktarı dışında kalan maaşın ¼'ü üzerinden haciz uygulaması yapılabileceği gözönünde tutularak şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 05.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17319, Karar No: 2018/1721, Tarih: 02.04.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/17319 E.  ,  2018/1721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı tarafından başlatılan icra takibine konu faturaların davacı defterlerinde kayıtlı olmadığını, davacı ile doğrudan ticari ilişkilerinin bulunmadığını, irsaliyelerdeki imaların kime ait olduğunun belli olmadığını, davalı tarafa borçlu olmadığını belirterek borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile aralarında ticari ilişki bulunduğunu, davacının fatura konusu malları teslim alarak fatura bedellerini ödemediğini, davacıya takip başlatılmadan önce ihtarname gönderildiğini, davacının kötü niyetli olarak davayı açtığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalının, davacıya kestiği fatura içeriği malzemeleri davacıya veya onun yetkilisine kestiğini ispatlayamadığı, ürünlerin teslim edildiği bildirilen ve davacı çalışanı olduğu dile getirilen ...'nin irsaliyelerde imzalarının olmadığı, aldırılan ... bilirkişi raporu ile irsaliyedeki imzanın davalının dile getirdiği davacı çalışanına da ait olmadığının anlaşıldığı, bu haliyle de irsaliye ve fatura içeriği malların davacıya teslim edilmediği anlaşıldığı, davacının davalı tarafça kesilen faturaya istinaden yapılan icra takibinde borçlu bulunmadığı, yargılama sürecinde davalının davacıdan yaptığı tahsilat nedeniyle tahsil edilen 5.500,00 TL nin davalıdan tahsili gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 02/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1881, Karar No: 2011/1046, Tarih: 17.02.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/1881 E.  ,  2011/1046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Defter ve belgeleri istem yazısının 213 sayılı yasanın 100.maddesi uyarıca sanığın vergi dairesine bildirdiği ikamet adresinde 16.10.2006 günü tebliğ edilmesi nedeniyle yapılan tebligatın geçerli olduğu gözetilmeden tebligatın sanığa ulaştırılmadığından bahisle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUY.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5958, Karar No: 2016/337, Tarih: 13.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/5958 E.  ,  2016/337 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Didim(Yenihisar) 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2014

NUMARASI : 2013/11-2014/460

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasasının 11.maddesi hükmüne göre, kamulaştırma davalarında öncelikle kamulaştırılan taşınmazın değerlendirme tarihindeki vasfının (arsa veya arazi) belirlenmesi, arsa vasfında ise değerlendirme tarihinden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değeri, taşınmaz arazi vasfında ise değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlara göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınmak suretiyle değerinin belirlenmesi gerekir.

Dava konusu taşınmazın 02.01.2013 tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından sorularak

./..

2015/5958-2016/337 -2-

alınacak cevap yazılarına göre dava konusu taşınmazın nitelikleri tespit edilerek bu niteliklerine (arsa-arazi) uygun olarak değerlendirme yapılmak gerekirken yetersiz araştırma ve eksik incelemeye dayalı olarak taşınmaza arazi olarak değer belirleyen bilirkişi raporlarına göre hüküm kurulmuş olması,

Kabule göre de;

./..

2015/5958-2016/337 -2-

alınacak cevap yazılarına göre dava konusu taşınmazın nitelikleri tespit edilerek bu niteliklerine (arsa-arazi) uygun olarak değerlendirme yapılmak gerekirken yetersiz araştırma ve eksik incelemeye dayalı olarak taşınmaza arazi olarak değer belirleyen bilirkişi raporlarına göre hüküm kurulmuş olması,

Kabule göre de;

2-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca arazilerde değerlendirme, taşınmaz malın değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği yıllık net gelire göre yapılır. Birden çok ürün yetiştirilebilen yörelerde gerçek değere ulaşılabilmesi için tek ürünle yetinilmeyerek çevrede ekilmesi mutad olan ürünler dikkate alınır. Net gelirin hesaplanmasında münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve ayrıntılı üretim giderleri ile kg başına ortalama satış fiyatlarının değerlendirme yılına ilişkin ilçe gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünden getirtilecek listelerde yazılı verilere uygun olması gerekir.

Buna göre mahkemece, dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede ekilmesi mutad olup münavebeye alınacak ürünlerin neler olduğu gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden sorulup, buğday ürününün yanında en az bir ürün daha alınıp, bunun da değerlendirme yılına (2013) ilişkin dekar başına ortalama verimi ve ayrıntılı üretim gideri ile kg. başına ortalama satış fiyatı esas alınarak hesaplama yapılması gerekirken, yalnızca buğday ürününü değerlendirmeye alan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

3-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan buğdayın 2013 yılı itibarıyla kuru şartlarda dekar başına asgari-azami verimini, kilogram başına asgari-azami toptan satış fiyatını ve dekar başına ayrıntılı üretim giderini gösterir veri cetvelinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip bilirkişi raporunun denetlenmemesi,

4-Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12.maddesine göre tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. Ancak hükmedilen ücret, 12. maddedeki kabul veya reddedilen miktarı geçemez hükmü dikkate alınarak, davada kendisini vekille temsil ettiren davacı lehine ve mahkemece hükmedilen miktarı geçmemek üzere maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı ZS.
Yargıtay — Esas No: 2023/186, Karar No: 2023/2849, Tarih: 01.06.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/186 E.  ,  2023/2849 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2005 E., 2022/2130 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/236 E., 2022/281 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın her iki taraf vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak bu yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalının müvekkilini sürekli aşağıladığını, sadece para kaynağı olarak gördüğünü, üzerine düşen sorumlulukları yerine getirmediğini, ilgisiz davrandığını, müvekkilinin tüm maaşını elinden zorla aldığını ve harçlık vermediğini, ekonomik şiddet uyguladığını, müvekkilinin bilmediği borçlar yaptığını, dışarı çıktığında müvekkiline nereye gittiğini haber vermediğini, gittiğinde eve gelmediğini, müvekkilinin hamilelik ve doğum sonrası süreçte yanında olmadığını, sürekli ailesinin evine bir bahane ile göndermek istediğini, müvekkilinin doğum izninin bitmesinin ardından hemen işe başlattığını, işe başladığı ilk gün zorla ihtiyaç kredisi çektirdiğini ve müvekkilinin annesinde bulunan ziynet altınlarını da araba alacağını söyleyerek istediğini ve bozdurduğunu belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, velâyetin anneye verilmesine, çocuk için aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili lehine aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile yasal faiziyle birlikte 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; dava dilekçesindeki iddiaları kabul etmediklerini, evlilik birliği içerisinde tüm sorumluluklarını yerine getirdiğini, davacının yanlış bir karar vererek ani kararla boşanma davası açtığını, müvekkilinin boşanmak istemediğini, eşini sevdiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; dava dilekçesindeki iddiaları kabul etmediklerini, evlilik birliği içerisinde tüm sorumluluklarını yerine getirdiğini, davacının yanlış bir karar vererek ani kararla boşanma davası açtığını, müvekkilinin boşanmak istemediğini, eşini sevdiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı erkeğin davacı kadını aşağıladığı, baskıcı davranışlarla sevgisiz davrandığı, doğumdan sonra davacının ve müşterek çocuğun davacının kök ailesinde kaldığı bir kaç ay davalının kadını maaş günlerine yakın zamanlar dışında arayıp sormayarak eşine karşı duygusal şiddet uyguladığı, eşine ve çocuğuna karşı ilgisiz olduğu, psikolojik şiddet kapsamına giren davranışlar sergilediği, ekonomik şiddet uyguladığı, son ayrılıkta davalının araba meselesinden davacıya fiziksel şiddet uyguladığı, sinkaflı küfürler ettiği, aşağıladığı, eşine karşı sevgisiz davranışlar sergilediği ve duygusal şiddet uyguladığı, evlilik birliğinin manevî bütünlüğünü ihlal eden davranışlar sergilediği, ekonomik güveni sarsan davranışlar sergilediği, gebelik döneminde davacı ile ilgilenmediği, ona karşı duygusal şiddet uyguladığı, birlik yükümlülüklerini ihlal ettiği, davacı kadının bir kusurunun tespit edilemediği, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davalı erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuğun yaşı gereği anne bakımına muhtaç olması, annenin velâyeti almasına engel bir hal gözlemlenmemesi, sosyal inceleme raporu da dikkate alındığında velâyetinin anneye verilmesine, baba ile çocuk arasında kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk için aylık 600,00 TL tedbir ve aylık 750,00 TL iştirak nafakasına, davacı kadın lehine aylık 600,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası koşulları lehine oluşmakla 15.000,00 TL maddî ve 10.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükmedilen nafakaların ve tazminatların miktarının az olduğunu ileri sürerek nafakaların ve tazminatların miktarı yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükmedilen nafakaların ve tazminatların miktarının az olduğunu ileri sürerek nafakaların ve tazminatların miktarı yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkiline yüklenen kusurlarının bir kısmının affedildiğini, bir kısmının ise ispat edilemediğini, bu nedenlerle müvekkiline kusur yüklenmesinin ve kadın lehine tazminatlara hükmedilmesinin hatalı olduğunu, kadının maaşı olduğu ve boşanmakla yoksulluğa düşmeyeceğini, kadın lehine yoksulluk nafakasına hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu, çocuğun velâyetinin anneye bırakılması ve iştirak nafakasına hükmedilmesinin hatalı olduğunu, nafaka ve tazminat miktarlarının çok olduğunu ileri sürerek kusur belirlemesi, nafakalar, tazminatlar ve velâyet yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadının çalıştığı ve düzenli geliri olduğu, boşanmadan sonra yoksulluğa düşmeyeceği gerekçesiyle davalı erkeğin bu yöne ilişkinin istinaf itirazının kabulüne, davacı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine, tarafların boşanmaya neden olan olaylardaki kusur dereceleri, ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü ve tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları dikkate alındığında kadın lehine hükmedilen tazminat miktarlarının az olduğu gerekçesiyle, kadının bu yöne ilişkin istinaf itirazının kabulü ile kadın lehine 25.000,00 TL maddî ve 25.000,00 TL manevî tazminata, tarafların diğer istinaf itirazları yönünden ise İlk Derece Mahkemesi kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından tarafların sair istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde de belirtilen sebeplerle kusur belirlemesi, iştirak nafakasının miktarı, aleyhine hükmedilen tazminatlar ve velâyet yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında görülen evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı boşanma davasında erkeğin kusurlu olup olmadığı, kadın lehine maddî ve manevî tazminat verilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, velâyetin anneye verilmesinin ve iştirak nafakası ile tazminat miktarlarının dosya kapsamına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında görülen evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı boşanma davasında erkeğin kusurlu olup olmadığı, kadın lehine maddî ve manevî tazminat verilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, velâyetin anneye verilmesinin ve iştirak nafakası ile tazminat miktarlarının dosya kapsamına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi, 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 182 nci maddesi, 327 nci, 328 inci, 330 uncu, 336 ncı maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.