muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/10759, Karar No: 2010/15610, Tarih: 06.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/10759 E.  ,  2010/15610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın üzerinde irtifak hakkının tesisi ile davacı idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunda münavebeye alınan saman ve mısırın (yan ürün samanın da) 2009 yılında sulu şartlarda dekar başına ortalama verim ve üretim gideri ile kg başına toptan satış fiyatının İlçe Tarım Müdürlüğünden istenilerek veri listesinin dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11913, Karar No: 2013/14654, Tarih: 30.10.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/11913 E.  ,  2013/14654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYIT DÜZELTİMİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Sulh Hukuk Hakimliğinden verilen 26.4.2013 gün ve 809-388 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Yargıtayca incelenmesine gerek görülen;

1-Talebe konu taşınmazlardaki tapu kayıt maliklerinden Hacı ... kızı ...., ... ... ..., ... kızı ... ve ... kızı ... adlarına nüfus kütüğünde kayıt bulunup bulunmadığı Nüfus Müdürlüğünden sorulup var ise anılan kayıtların getirtilerek,

2- ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/464 esas sayılı dosyasında davacıya kayıt düzeltim davası açması yönünde yetki verilip verilmediği sorulup, yetki verilmiş ise anılan yetki belgesi istenerek dosya arasına konulması, ondan sonra dosyanın gönderilmesi için yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10776, Karar No: 2012/12331, Tarih: 03.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/10776 E.  ,  2012/12331 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Basit cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Fatsa 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 19.02.2009 gün ve 2006/29 Esas, 2009/117 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve Üst Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Üst Cumhuriyet Savcısının, 19.02.2009 günlü hükmü CMUK.nın 310. maddesinde öngörülen 1 aylık kanuni süreden sonra 06.04.2009 havale tarihli dilekçeyle temyiz ettiği anlaşıldığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanık müdafiin temyiz istemiyle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Mağdurenin aşamalardaki beyanlarında, ... ile odaya beraber girdikleri sanığın cebinden çıkardığı anahtarla kapıyı kilitleyip "sen çok kurnazsın ama ben senden daha kurnazım, ne var burda yatsam" diyerek cinsel ilişkiye girme niyetini de ortaya koyarak mağdurenin saçını kavramak ve onu yere bastırmak suretiyle icrai eylemlerine başladığı, ancak mağdurenin karşı gelip direnmesi ve balkonu kullanıp otelin diğer odalarından birisine sığınması ile eylemin tamamlanamadığını iddia etmesi ve dosyadaki mevcut diğer deliler karşısında sanığın eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçunu oluşturabileceğinden bu konuda yargılama yapma, delilleri tartışıp değerlendirme ve suç niteliğini belirleme görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek, 5235 sayılı Kanunun 12, CMK.nın 4 ve 5. maddeleri uyarınca görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 03.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1091, Karar No: 2020/2236, Tarih: 24.06.2020

**6. Ceza Dairesi         2020/1091 E.  ,  2020/2236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 12.03.2019 tarih ve 2019/2499 sayılı iddianamesi ile; sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan açılan kamu davası, İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2019/155 esasına kayıt edilerek yürütülen yargılama sonucunda; adı geçen mahkemenin 24.12.2019 gün ve 2019/155-524 sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 149/1-a,c,h, 62 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği; anılan hükme karşı sanık ... ve savunmanının 5271 sayılı CMK’nin 272 ve müteakip maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurmaları üzerine;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi’nce dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda verilen 14.02.2020 gün ve 2020/214-399 sayılı karar ile; sanık hakkında nitelikli yağma suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile ilgili olarak yapılan istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği,

Anılan hükmün sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı, sanık ... tarafından da duruşmasız temyiz davası açıldığı, sanık ... savunmanı Av. ...'un duruşma gününden usulen haberdar edildiği halde duruşmaya gelmediği ve bir mazerette bildirmediği, bu haliyle incelemenin duruşmasıza kaldığı anlaşılmakla, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen hukuka aykırılıklar CMK'nin 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü;

15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık ... hakkında kurulan hükmün usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, sanık ... savunmanının temyiz itirazlarının 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi gereğince reddiyle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi’nin 14.02.2020 gün ve 2020/214-399 karar sayılı nitelikli yağma suçundan "Esastan red" kararının istem gibi ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 24.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14665, Karar No: 2012/15178, Tarih: 13.12.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/14665 E.  ,  2012/15178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 1462 (3013) kadastral parselin bir kısmının devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu halde... Büyükşehir Belediyesi adına tescil edilerek 2007' de yapılan imar uygulamasında kamu alanında kullanılmak üzere terkin edildiğini ileri sürüp kök parselin bulunduğu kadastro sınırı içinde düzenleme ile oluşturulan imar parselinin bölmeli kısmının tapu kaydının iptali ile ... adına tescilini istemiştir.

Davalı Belediyeler, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, ... Belediyesince yapılan 38 nolu imar düzenlemesinin İdari Yargıca iptal edilmediği, halen geçerliliğini koruduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, imar işleminin iptali sebebiyle kadastral mülkiyet durumunun ihyası isteğine ilişkin olup, mahkemece, yapılan inceleme, araştırma ve özellikle uygulama neticesinde, çekişmeli taşınmazın ... Belediyesince yapılan 38 no'lu imar düzenleme bölgesinde kaldığı ve buna dair idari işlemin hukuki varlığını koruduğu, kaldı ki, taşınmazın kadastral duruma ihyası gerekse bile, taşınmazın öncesinde Hazinenin mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının bulunmadığı ve öncesinde kapanmış yol olduğu, buna göre de, 2644 sayılı Tapu Kanununun 21.ve 3194 sayılı Yasanın 17.maddeleri gereğince içinde bulunduğu tüzel kişilik adına tescili gerekeceğine göre; davanın işin esası bakımından reddedilmiş olması doğru olup, bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, taraflar arasında mülkiyet ihtilafı bulunmayıp, davadaki istek kamusal tasarruftan kaynaklanan sicil kaydının düzeltilmesine ilişkin bulunduğundan, hüküm altına alınması gerekli avukatlık ücreti maktu olması gerekirken nispi olarak tayin edilmesi, ayrıca, idari değişiklik sebebiyle taşınmazla ilgisi kalmayan ... Belediyesi lehine avukatlık ücretine hükmedilmiş olması doğru değil ise de; anılan bu yanılgı yargılamanın yeniden yapılmasını gerekli kılmadığından;

Hüküm fıkrasının (2) nolu bendinde yer alan " Davalı ..., ... ve ... Belediye Başkanlığı kendilerini vekil ile temsil ettirdiğinden 6.860,56 TL vekalet ücretinin davacı taraftan alınarak davalılar ..., ... ve ... Belediye Başkanlığına verilmesine " cümlesinin hüküm yerinden çıkartılmasına, yerine, '' Davalı ..., ... kendilerini vekille temsil ettirdiğinden 1.200,00 TL maktu vekalet ücretinin davacı taraftan alınarak davalılar ..., ... Belediye Başkanlığına verilmesine " cümlesinin yazılmasına, hükmün bu şekliyle 1086 sayılı HUMK'nun 436/2 ( 6100 sayılı HMK'nun 370/2) ve 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2 maddesi yollaması ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA,13.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1274, Karar No: 2013/2600, Tarih: 28.03.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/1274 E.  ,  2013/2600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 205 ada 11 parsel sayılı 158.12 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., tapu kaydına dayanarak taşınmazın adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın tespitinin iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın davacının dayandığı tapu kaydının kapsamında kaldığı kabul edilmek suretiyle yazılı biçimde hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Davacı, 29/7/1981 tarih ve 9 sıra numaralı 2757 metrekare yüzölçümlü tapu kaydına dayanmıştır. Davalı ise satış senedi ile taşınmazın bir bölümünü satın aldığını ileri sürmüş, yargılama sırasında ise dava konusu taşınmazın daha önce taraflar arasında çekişme konusu olup davalı aleyhine sonuçlanan tescil davaları ile aynı taşınmaz olduğunu kabul etmiştir. Mahkemece, davacı tarafın dayandığı tapu kaydının kadastro çalışmalarında revizyon görüp görmediği hususu araştırılmadan, tapu kaydı uygulaması yapılmadan ve davacının, tapu kaydında 1/3 oranında pay sahibi olduğu göz ardı edilerek taşınmazın tamamının davacı lehine tesciline karar verilmesi isabetsizdir. Mahkemece doğru sonuca ulaşılabilmesi için, davacının delil olarak dayandığı tapu kaydının kadastro çalışmalarında revizyon görüp görmediği araştırılmalı, revizyon görmüşse revizyon gördüğü parseller ile bu parselleri çevreleyen taşınmazların onaylı tespit tutanak suretleri ile varsa dayanakları tesisinden itibaren getirtilmeli, çekişmeli taşınmazı ve çevreyi iyi bilen yaşlı yansız mahalli bilirkişiler seçilmeli, taraf tanıkları, mahalli bilirkişiler uzman fen bilirkişisi ile taşınmaz başında keşif yapılmalı, dayanak tapu kaydının sınırları tanık ve mahalli bilirkişilere tek tek sorulmalı, taraflar arasında daha önce sonuçlanan Asliye Hukuk Mahkemesi dosyalarındaki kararlar ve haritalar uygulanarak, uzman fen bilirkişisinden keşfi ve uygulamayı gösterir gerekçeli ve krokili rapor alınmalı, fen bilirkişisinden dayanak tapu kaydının sınırlarını raporunda işaretlemesi istenmeli, tanık ve mahalli bilirkişi beyanları komşu parsel tutanak suretleri ve varsa dayanakları ile denetlenmeli, dayanak tapu kaydının taşınmazın tümümü ya da bir bölümünü kapsadığının anlaşılması halinde ise tapu kayıt malikleri arasında paylaşım yapılıp yapılmadığı araştırılmalı, taşınmazları ne zamandan beri kimin ne şekilde kullandığı, taşınmaz üzerindeki evi kimin yaptırdığı ve ne zamandır kim tarafından kullanıldığı hiçbir tereddüte yer bırakmayacak şekilde tespit edilmeli, tespite aykırı sonuca ulaşılması halinde çelişkinin giderilmesi açısından tespit bilirkişileri dinlenmeli, toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Belirtilen yönler göz ardı edilerek yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davalının temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz karar harcı peşin alındığından talep halinde ilgisine iadesine, 28.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15979, Karar No: 2013/8982, Tarih: 02.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/15979 E.  ,  2013/8982 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davalılar 1-... adına Av. ...

2-... adına Av. ...

Dava, trafik-iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca davalılardan müştereken ve müteselsilen tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre; davalılar avukatlarının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) 2005 yılında davalı Belediyeye devredilen ... İl Müdürlüğü çalışanı olan sigortalı ...greyder operatörünün yağcısı olarak görevlendirilmiş olup, 13.02.2004 tarihinde, kırık tekerlek zincirini onardığı greyderin operatörü davalı ...'nın (sigortalının işinin bittiği ve greyderin yanından uzaklaştığı düşüncesiyle) greyderi hareket ettirmesi ile sigortalının kafasının, greyderin tekerleği altında ezilerek vefat etmesi ile sonuçlanan trafik-iş kazasında; işverenin %40, operatör ... %30, sigortalının %10 oranında kusurlu olduğunun, kazanın oluşumuna olumsuz hava şartları nedeniyle %20 oranında kötü tesadüf ve kaçınılmazlığın etken olduğunun belirtildiği üç kişilik makine mühendisi akademisyen bilirkişi heyeti tarafından hazırlanan 03.04.2012 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle karar verildiği anlaşılmakta ise de, mahkemenin hükmü eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye dayalıdır.

Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanunun 26’ncı maddesi uyarınca sorumluluk, kusur sorumluluğuna dayanmakta olup, kusur oran ve aidiyetlerinin belirlenmesi gerekir. Sigortalı veya hak sahipleri tarafından tazmin sorumlularına karşı açılan tazminat davasında alınan kusur ve hesap raporu, rücu davası yönünden bağlayıcı olmayıp, kesinleşmesi halinde güçlü delil niteliğinde sayılması gerekmektedir.

506 sayılı Kanunun “İşverenin sorumluluğu” başlığını taşıyan 26’ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince, işverenin rücu alacağından sorumluluğu, ancak kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi

506 sayılı Kanunun “İşverenin sorumluluğu” başlığını taşıyan 26’ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince, işverenin rücu alacağından sorumluluğu, ancak kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi

ya da suç sayılabilir bir davranışının varlığı halinde olanaklıdır. Başka bir anlatımla, işverenin yalnızca, fıkrada öngörülen sınırlı sayıdaki durumlarda sorumluluğu söz konusudur. Anılan fıkraya 06.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4958 sayılı Kanunun 28’inci maddesiyle eklenen “İşçi ve işveren sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır” cümlesi gereğince, iş kazalarında ilgililerin kusur durumları belirlenirken kaçınılmazlığın da göz önünde bulundurulması ve belirlenen kaçınılmazlık payından işverenin sorumlu tutulmaması gerekmektedir. Kaçınılmazlık olgusundan ise, işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda geçerli mevzuat hükümleri çerçevesinde, doğabilecek olası zararlı sonuçların önlenmesi yönünde, duruma ve koşullara göre ilgililerden beklenebilecek tüm özenli ve dikkatli çabaya karşın, sigortalıyı bedence veya ruhça arızaya uğratan iş kazasının meydana gelmesi durumunda söz edilebilir. Günümüz teknolojisinde bir takım olayların sonuçlarının kısmen kaçınılmazlık/kötü rastlantılarla açıklanması, alınabilecek önlemler düşünüldüğünde olanaksızdır. Kaçınılmazlık/kötü rastlantı olarak adlandırılan olguların birçoğunun temelinde insan yanılgı ve savsamaları, özen eksikliği bulunduğu bir gerçektir. Unutulmamalıdır ki, her birey, zararlı sonuçların önlenmesi için durum ve koşulların kendisine yüklediği özen ve dikkat yükümünü göstermek zorundadır. Öngörülebilir sonuçlar karşısında kaçınılmazlık/kötü rastlantı yönünde değerlendirme yapılamaz.

Ayrıca, “kaçınılmazlık, sosyal sigortalar uygulamasında, hukuksal ve teknik anlamda, olayın meydana geldiği tarihte geçerli olan bilimsel ve teknik tüm önlemlere rağmen zararın meydana geldiği ve önlenemediği durumları anlatan bir kavram…” (Prof. Dr. ..., Kurumun işverene Rücuu - Olayda Kaçınılmazlık Durumu, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı 4, s. 185) olup; bu olgunun kabulünün koşulu, “…vuku bulan olaya karşı koyulmazlık hali ve her türlü tedbirin alınmasına rağmen gerçekleşmesi önlenemeyen ve objektif bir kaçınılmazlık durumunun söz konusu olmasıdır. Umulmadık bir hal kaçınılmazlık olarak nitelenemeyecektir. Ummamak, ummayı düşünmemek ve zarar verici olay ile karşılaşmak, kaçınılmazlık olarak değerlendirilemez.” (Prof. Dr...., Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu İşverene Rücuya Nasıl Bakıyor?, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı 4, s. 139).

Anayasanın “Kişinin dokunulmazlığı, maddi ve manevi varlığı” başlıklı 17’nci maddesinin birinci fıkrasında; herkesin, yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip olduğu belirtildikten sonra “yaşama hakkı” güvence altına alınmış, bu yasal güvencenin yaşama geçirilmesinde, iş ve sosyal güvenlik mevzuatında da işçilerin korunması, işin düzenlenmesi, iş güvenliği, sosyal düzen ve adaletin sağlanması düşüncesi ile koruyucu bir takım hükümler getirilmiştir. Kamu düzeni düşüncesi ile oluşturulan işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuat hükümleri; işyerleri ve eklerinde bulunması gereken sağlık koşullarını, kullanılacak alet, makineler ve hammaddeler yüzünden çıkabilecek hastalıklara engel olarak alınacak önlemleri, aynı şekilde işyerinde iş kazalarını önlemek üzere bulundurulması gerekli araçların ve alınacak güvenlik tedbirlerinin neler olduğunu belirtmektedir. Burada amaçlanan, yapılmakta olan iş nedeniyle işçinin vücut tamlığı ve yaşama hakkının önündeki tüm engellerin giderilmesidir. Uygulamada önemli olan, işverenin iş kazasına neden olmuş

hareketinin işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı bulunup bulunmadığının belirlenmesi işidir. Bu konuda yapılacak ilk yargı işlemi, mevcut hükümlere göre alınacak önlemlerin neler olduğunun saptanmasıdır. Mevzuat hükümlerince öngörülmemesine karşın, alınması gerekli başkaca bir tedbir varsa, bunların da tespiti zorunluluğu açıktır. Anılan önlemlerin işverence tam olarak alınıp alınmadığı (=işverenin koruma tedbiri alma ödevi), alınmamışsa zararın bundan doğup doğmadığı, duruma işçinin önlemlere uymamasının etkili bulunup bulunmadığı (=işçinin tedbirlere uyma yükümlülüğü) ve bu doğrultuda tarafların kusur oranı belirlenecektir. Sorumluluğun saptanmasında kural, sorumluluğu gerektiren ve kanunda belirlenmiş bulunan durumun kendi özelliğini göz önünde bulundurmak ve araştırmayı bu özelliğe göre yürütmektir.

İş sağlığı, iş güvenliği ve yapılmakta olan iş nedeniyle işçinin eğitimi, bir kısım mevzuat hükümlerini içerir belgelerin kendilerine verilmesini değil, eylemli olarak, bu bilgilerin aktarımı ve öneminin kavratılması ile sağlanabilir. Eğitimden sonraki aşama ise, işçi sağlığı ve iş güvenliği ile ilgili önlemlerin alındığının ve uygulandığının denetlenmesidir. İşverenlerce, iş güvenliği açısından yaşamsal öneme sahip bulunan araç ve gereçlerin sigortalılar tarafından kullanılması sağlandığında, kazalanma olasılığının tamamen ortadan kaldırılabileceği de yadsınamaz bir gerçektir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, 13.02.2004 tarihli trafik-iş kazasının oluşumunda (kötü hava şartlarından hareketle) kaçınılmazlık faktörünün uygulama yeri ve etkisinin bulunmadığı gözetilerek, kusurun tespiti bakımından yeniden rapor alınması gerekirken, yetersiz bilirkişi heyet raporuna dayalı olarak karar  verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, 13.02.2004 tarihli trafik-iş kazasının oluşumunda (kötü hava şartlarından hareketle) kaçınılmazlık faktörünün uygulama yeri ve etkisinin bulunmadığı gözetilerek, kusurun tespiti bakımından yeniden rapor alınması gerekirken, yetersiz bilirkişi heyet raporuna dayalı olarak karar  verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Kuşkusuz, hükmü temyiz etmeyen davacı Kurum yönünden, davalılar lehine oluşan usulü kazanılmış haklar bozma üzerine yürütülecek yargılamada gözetilmelidir.

O halde, davalılar avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 02.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.