muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13910, Karar No: 2013/179, Tarih: 15.01.2013

**14. Ceza Dairesi         2012/13910 E.  ,  2013/179 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; eylemin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu olarak kabulüyle mahkûmiyetine dair Kartal 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.09.2011 gün ve 2009/498 Esas, 2011/284 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan zamanaşımı süresi içerisinde dava açılması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdure beyanları ve tüm dosya içeriğinden, sanığın eylemleri öncesinde ve devamında mağdureye yönelik tehdit ya da cebir kullandığına ilişkin herhangi bir delil bulunmadığı gözetilmeden TCK 103/4. fıkrasının uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Mağdurenin eylemler esnasında hem 15 yaşından küçük hem de ruhsal yönden mukavemete muktedir olmaması karşısında TCK 3 ve 61. madde hükümlerine göre işlenen eylemin niteliği ve vehameti göz önünde bulundurulmak suretiyle alt sınırdan ayrılarak ceza belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde alt sınırdan ceza tayini,

Mağdurede travma bulgusuna rastlanmadığına ilişkin Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 18.05.2009 tarihli raporunun Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 21.01.2011 tarihli mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin raporunda değerlendirilmediği gözetilerek olay sebebiyle mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu Kanununun 15. maddesine göre Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınması gerektiği düşünülmeden eksik incelemeyle hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1381, Karar No: 2007/1226, Tarih: 10.04.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/1381 E.  ,  2007/1226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AĞIR CEZA MAHKEMESİ

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, takip olunan alacağın 814.73 Yeni Türk Lirasından ibaret olduğu, bu suretle haksızlık içeriğinin az olarak değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle sanık hakkında ceza tertibine yer olmadığna dair, Nevşehir İcra Mahkemesinin 19.09.2006 tarihli ve 2006/585-828 sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair, Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 8.11.2006 tarihli ve 2006/743 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya aleyhine Adalet Bakanlığından verilen 5.3.2007 gün ve 11466 sayılı kanun yararına bozma talebini içeren Yargıtay C.Başsavcılığının 27.3.2007 gün ve 2007/50759 sayılı tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi,

Tebliğnamede, dosya kapsamına göre, sanık hakkında Nevşehir 1.İcra Müdürlüğünün 2006/941 sayılı dosyası üzerinden icra takibinde bulunulduğu, ödeme emrinin borçluya tebliğ edilip, takibin kesinleştiği, ancak borçlunun borcunu ödemediği ve İcra ve İflas Kanunu'nun 74.maddesine göre mal beyanında bulunmadığı ve alacağı karşılayacak miktarda malın da haczedilmediğinin anlaşılması karşısında, 14.04.2006 olan suç tarihine göre mal beyanında bulunmayan borçlunun eyleminin 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun ile değişik İcra ve İflas Kanunu'nun 337.maddesine göre suç teşkil edip, anılan madde de öngörülen 10 gün disiplin hapsi ile cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, 5358 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki hükmün öngördüğü şekilde, takibe konu alacağın, günün ekonomik koşulları ve paranın satın alma gücü karşısında, haksızlık içeriğinin az olarak değerlendirildiği gerekçesiyle, ceza tertibine yer olmadığına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bozulması gereğine işaret edilmiştir.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre, mal beyanında bulunmamak eylemi 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 337.maddesinin 1.fıkrasında, "müddeti içinde beyanda bulunmak üzere mazereti olmaksızın icra dairesine gelmeyen veya yazılı beyanda bulunmayan borçlular, alacaklının şikayeti üzerine, icra mahkemesi tarafından on günden bir aya kadar hafif hapis cezasıyla cezalandırılırlar. Borçlunun haczi kabil mallarını alacaklının bildiği veya bilmesi lazım geldiği takdirde yahut borcu karşılayacak miktarda malın haczedilmesi halinde borçluya ceza verilmez." şeklindeki düzenleme ile yaptırım altına alınmış iken, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun'un 7.maddesiyle değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 337.maddesinin 1.fıkrası, "müddeti içinde beyanda bulunmak üzere mazereti olmaksızın icra dairesine gelmeyen veya yazılı beyanda bulunmayan borçlu, alacaklının şikayeti üzerine, on gün disiplin hapsi cezası ile cezalandırılır. Alacaklının alacağını karşılayacak miktarda malın haczedilmesi veya borcun ödenmesi halinde, bu ceza düşer." ifadesi ile müeyyide altına alınmak suretiyle değiştirilmiştir.

./..

2007/1381-1226 SH:2

Görüleceği üzere önceki düzenlemede bulunan "Borçlunun haczi kabil mallarını alacaklının bildiği veya bilmesi lazım geldiği takdirde" ifadesine, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Yasa ile değişik İcra ve İflas Kanunu'nun 337.maddesinde yer verilmemiştir.

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun "Tanımlar" başlıklı 2.maddesinin 1.fıkrasının (L) bendinde disiplin hapsinin tanımı; "Kısmi bir düzeni korumak amacıyla yaptırım altına alınmış olan fiil dolayısıyla verilen, seçenek yaptırımlara çevrilemeyen, ön ödeme uygulanamayan, tekerrüre esas olmayan, şartlı salıverilme hükümleri uygulanamayan, ertelenemeyen ve adli sicil kayıtlarına geçirilmeyen hapsi ifade eder." şeklinde yapılmıştır. Disiplin hapsi için yapılan bu tanım, hapsen tazyik yaptırımını da kapsar niteliktedir.

Konu öğretide ele alınmış ve disiplin hapsinin niteliği şu şekilde açıklanmıştır. "Kişinin yükümlülüğe aykırı davranmamak konusunda mecburiyeti bulunmamaktadır. Ancak, kişi bazı durumlarda bir yükümlülüğe uygun davranmaya belli ölçüde icbar edilebilmektedir. Başka bir deyişle kişi, bazı durumlarda yükümlülüklerinin gereğini yerine getirmesini sağlamak için belli ölçüde icbar edilebilmekte ve bu amaçla bir süreye kadar hürriyetinden yoksun bırakılabilmektedir. Bu hürriyetten yoksun bırakma olgusu, bir disiplin hapsi niteliği taşımaktadır. Ancak, yükümlülüğün yerine getirilmesi halinde, bu yaptırımın uygulanmasına derhal son verilmektedir. Bu bakımdan söz konusu disiplin hapsine ilişkin olarak kanunda sadece azami bir süre belirlenmektedir. Kişi kendisine terettüp eden yükümlülüğün gereğini yerine getirmeye zorlamak amacıyla ancak belli bir süreye kadar hürriyetinden yoksun bırakılabilecektir. Bu sürenin dolması halinde; kişi, yükümlülüğünün gereğini yerine getirmemiş olsa bile hürriyetinden yoksun bırakılmasına ilişkin yaptırım uygulanmasına son verilerek serbest bırakılacaktır. Bu nedenle söz konusu disiplin hapsine, kanunda tazyik hapsi denilmiştir. (Doç.Dr.İzzet Özgenç, Ceza Hukuku Genel Hükümler, 3.Bası, Sh.623)

Bu çerçevede, 1.6.2005 tarihinden sonra mal beyanında bulunmamak fiilini işleyen borçlu sanıklar hakkında; önceki düzenlemede bulunan "borçlunun haczi kabil mallarını alacaklının bildiği veya bilmesi lazım geldiği takdirde" ifadesine 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı yasa ile değişik İİK.nun 337.maddesinde yer verilmediği gözetildiğinde, kişinin yükümlülüğünü yerine getirmesini sağlamak için belli ölçüde icbar edilebileceğinin, bu amaçla bir süreye kadar hürriyetinden yoksun bırakılabileceğinin kabulü gerekir.

Somut olayımızda, Nevşehir İcra Mahkemesinin 2006/585-828 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü yerine, reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Bu nedenle Yargıtay C.Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine atfen düzenlediği tebliğname yerinde görülmekle Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 8.11.2006 tarih ve 2006/743 değişik iş sayılı kararının BOZULMASINA, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/11394, Karar No: 2014/13095, Tarih: 10.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/11394 E.  ,  2014/13095 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/198448

MAHKEMESİ : Finike Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/01/2011

NUMARASI : 2009/576 (E) ve 2011/59 (K)

SUÇ : Petrol kaçakçılığı

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nun 260/1.maddesi gereğince, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan E.. K..nun hükmü temyize hakkı bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1- 5015 sayılı Yasaya Muhalefet suçundan açılan kamu davasında suçtan doğrudan doğruya zarar gören kurum olan E.. K..nun davaya müdahale hakkı bulunduğu halde, duruşmadan haberdar edilmeden yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nun 234/1-b-l maddesine muhalefet edilmesi,

2- Sanığın kimlik tespiti yapılarak, usulüne uygun savunması alınmadan, yokluğunda duruşma yapılarak davanın sonuçlandırılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 191.maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafıinin ve suçtan doğrudan zarar gören E.. K.. vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/l.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 10.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23119, Karar No: 2018/4194, Tarih: 29.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/23119 E.  ,  2018/4194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İpoteğin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Gerekçeli karar ve temyiz dilekçesi davalı ...'ın ... adresine doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine güre tebliğ edilmiştir. Adres kayıt sisteminde bulunan adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi için bilinen en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması halinde mümkündür. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adrese tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan ... adresinde tebligatın yapılması yapılan tebligatı usulsüz kılar. Bu nedenle mahkemenin gerekçeli kararı ile davacının temyiz dilekçesinin davalı ...'a usulüne uygun olarak tebliğ edilerek temyiz ve cevap süresi de beklenilmesi ve

2- İncelenmesi gerekli görülen;

... İcra Hukuk Mahkemesinin 2015/94 esas sayılı dosyanın eklenilerek eksiklikler tamamlandıktan sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 29.03.2018 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2011/24491, Karar No: 2012/10128, Tarih: 29.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/24491 E.  ,  2012/10128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ödemiş İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/05/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 82/4. maddesi gereğince borçlu çiftçi ise, kendisinin ve ailesinin geçimi için zaruri olan arazi ve çift hayvanları, nakil vasıtaları, diğer eklenti ve ziraat aletleri haczedilemez. Borçlunun bu maddeden yararlanabilmesi için asıl uğraşısının çiftçilik olması gerekir. Yani geçimini çiftçilik ile temin etmelidir. Bunun için keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak ne miktar arazinin borçlunun ve ailesinin geçinmesi için zorunlu olduğu belirlenmelidir.

Somut olayda; borçlunun çiftçi olduğu bu şekilde geçimini sağladığı tespit edilmiştir. Mahkemece 126, 1662, 996 parseller yönünden hükme esas alınan bilirkişi raporunda, bu taşınmazlar için eğim nedeniyle işlemeli tarım ürünleri yetiştirilmesinde kısıtlılık olduğu belirtildikten sonra adı geçen parsellerde  buğday, kavun,fiğ otu yetiştirilebileceği bildirilerek anılan ürünler üzerinden gelir hesabı yapılmıştır. Bu durumda taşınmazlarda hali hazırda herhangi bir tarımsal faaliyette bulunulup bulunmadığı tespit edildikten sonra eğer tarımsal faaliyette bulunuluyorsa şikayet tarihinde haczedilen, haczedilmeyen tüm taşınmazlarından elde ettiği gelir hesaplanarak borçlunun geçimine yetecek kadarı üzerinden haczin kaldırılmasına karar verilmesi gerekir. Eksik inceleme ile  yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 29.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11800, Karar No: 2022/18833, Tarih: 21.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/11800 E.  ,  2022/18833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Varto Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı düzeltilerek yeniden kurulan hüküm, bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Muş İli, Varto İlçesi, Kayalıdere Köyü 260 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile vekâlet ücreti ve ödemeye ilişkin hükümler yönünden 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine, 21.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4342, Karar No: 2015/8028, Tarih: 05.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/4342 E.  ,  2015/8028 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Şanlıurfa 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 09/06/2014

Numarası : 2013/22-2014/253

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davalılar vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 17.03.2015 günü belirlenen saatte temyiz eden davalılar ..... İnş.Tur.Enj.San. ve Tic.A.Ş. ve İlci İnş.San. ve Tic.A.Ş. vekili Av.E. K. geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Gelenin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2.Davacı, davalı iş ortaklığına ait şantiyelerde çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini, haftanın 7 günü 06.00-18.00 saatleri arasında ve genel tatillerde de çalıştığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili ücretlerinin tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davacının işten ayrılış tarihi itibariyle bütün haklarının eksiksiz olarak ödendiğini, fazla çalışma yapılmadığını, yapılmışsa ücretlerinin de ödendiğini, dini bayramlarda izinli sayıldıklarını, hafta tatillerinde de izin kullandırıldığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının hafta tatili alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; dosyaya sunulan belgelerden davacıya 2010 yılına Kasım ayında 2 gün, Ekim ayında 2 gün, Aralık ayında 2 gün, Temmuz ayında 2 gün, 2011 yılında Mayıs ayında 7 gün, Ocak ayında 6 gün, Şubat ayında 3 gün, 2012 yılında Şubat ayında 10 gün ve 2 gün, Mart ayında 2 gün ve 2 gün 2013 yılında Ocak ayında 5 gün ve 6 gün, Nisan ayında 6 gün ve 3 gün, Mart ayında 2 gün, Şubat ayında 2 gün olmak üzere hafta tatili izinlerinin toplu kullandırıldığı anlaşılmıştır.

Somut olayda; dosyaya sunulan belgelerden davacıya 2010 yılına Kasım ayında 2 gün, Ekim ayında 2 gün, Aralık ayında 2 gün, Temmuz ayında 2 gün, 2011 yılında Mayıs ayında 7 gün, Ocak ayında 6 gün, Şubat ayında 3 gün, 2012 yılında Şubat ayında 10 gün ve 2 gün, Mart ayında 2 gün ve 2 gün 2013 yılında Ocak ayında 5 gün ve 6 gün, Nisan ayında 6 gün ve 3 gün, Mart ayında 2 gün, Şubat ayında 2 gün olmak üzere hafta tatili izinlerinin toplu kullandırıldığı anlaşılmıştır.

Mahkeme bilirkişi raporu doğrultusunda verilen toplu izinlerin mazeret izni niteliğinde olduğunu belirterek hafta tatili alacaklarını hüküm altına almıştır. Bilirkişi hesaplamasını yaparken isabetli bir şekilde her ne kadar verilen toplu izinler mazeret izni niteliğinde olsa da izin tarihlerine denk gelen hafta tatillerini dışlamıştır. Ancak rapor denetlendiğinde 2011 yılında 50 hafta, 2012 yılında 49 hafta ve 2013 yılında 20 hafta tatili alacağı bulunduğu kabul edilerek hesaplama yapıldığı anlaşılmıştır. Yukarıda da açıklandığı üzere davacının kullandığı hafta tatilleri dikkate alındığında 2011 yılında 50 hafta, 2012 yılında 49 hafta ve 2013 ilk 5 ayında 20 hafta tatilinde çalışmadığı açıktır. Kararın yeniden hesaplama yapılmak üzere bu yönden bozulması gerekmiştir.

3.Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda Dairemiz incelemesinden geçen 2015/4346 E. ve 4347 E. sayılı dosyalarında işyerinde haftada 7 gün 07:00-18:00 saatleri arasında çalışıldığı kabul edilmiştir. Aynı yer Mahkemesi’nce yapılan yargılamada aynı işyerinde aynı veya benzer işi yapan işçiler arasında farklı çalışma saati uygulaması bulunduğu ispatlanamadığından emsal dosyalar gibi davacının haftada 7 gün 07:00-18:00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılması gerekirken 06:00-18:00 saatleri arasında çalıştığının kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalılar yararına takdir olunan 1.100,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 05/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.