muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/10553, Karar No: 2017/6467, Tarih: 28.03.2017

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu:

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, kanuni dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun ... ve devamı maddeleridir.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış imkanlarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, hammadde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini imkansız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

4857 sayılı Kanun’un .... maddesinde işletmenin, işyerinin veya işin gerekleri kavramına yer verilmiş, işletmesel karar kavramından söz edilmemiştir. İşveren yönetim hakkı kapsamında amaç ve içeriğini belirlemekte serbest olduğu kararlar alabilir. Geniş anlamda işletmesel karar işçinin iş sözleşmesinin feshi dahil olmak üzere işverenin işletme, işyeri ile ilgili ve işin düzenlenmesi konusunda bu kapsamda aldığı her türlü karardır.

İşletmesel karar söz konusu olduğunda kararın yararlı veya amaca uygun olup olmadığı yönünde bir inceleme yapılamaz. Kısaca işletmesel kararlar yerindelik denetimine tabi tutulamaz. İşverenin serbestçe işletmesel karar alabilmesi ve bunun kural olarak yargı denetimi dışında tutulması şüphesiz bu kararların hukuk düzeni tarafından öngörülen sınırlar içinde kalınarak alınmış olmalarına bağlıdır.

4857 sayılı Kanun’un .... maddesinin .... fıkrasında feshin geçerli nedenlere dayandığının ispat yükü işverene verilmiştir. İşveren ispat yükünü yerine getirirken feshin biçimsel koşullarına uyduğunu içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli veya haklı nedene dayandığını kanıtlamalıdır. Bu kapsamda işveren fesihle ilgili karar aldığını, bu kararın istihdam fazlası meydana getirdiğini, tutarlı şekilde uyguladığını ve feshin kaçınılmaz olduğunu ispatlamalıdır.

Feshin işletme, işyeri ve işin gereklerinden kaynaklanan nedenlerle yapıldığı ileri sürüldüğünde bu konuda işverenin işletmesel kararı aranmalı, işgörme ediminde ifayı engelleyen, bir başka anlatımla istihdamı engelleyen durum araştırılmalı, işletmesel karar ile istihdam fazlalığının meydana gelip gelmediği, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı (tutarlılık denetimi), işverenin fesihte keyfi davranıp davranmadığı (keyfilik denetimi) ve işletmesel karar sonucu feshin kaçınılmaz olup olmadığı (ölçülülük denetimi-feshin son çare olması ilkesi) açıklığa kavuşturulmalıdır.

Somut olayda, güvenlik görevlisi olarak çalışan davacının iş sözleşmesi, davalılar arasındaki özel güvenlik alımı işine dair sözleşmenin davalı asıl işveren ... tarafından feshedilmesi sebebiyle diğer davalı alt işverence feshedilmiştir. Davalılar arasındaki özel güvenlik alımı işine dair sözleşmenin sona erdirilmesine yönelik işveren kararı işletmesel karar niteliğinde olup yukarıdaki açıklamalarda da belirtildiği üzere yerindelik denetimine tabi değildir. Dosya içeriğine göre davalılar arasındaki özel güvenlik alımı işine dair sözleşmenin sona ermesinden sonra aynı işyerinde ihaleyi kazanan firma ile davalı alt işveren arasında herhangi bir organik bağın varlığı iddia ve ispat edilmemiştir. Bu durumda davalılar arasındaki özel güvenlik alımı işine dair sözleşmenin sona erdirilmesi nedeniyle davalı alt işveren şirketinde istihdam fazlalığının ortaya çıkması kaçınılmaz olup yargısal denetimin sadece feshin son çare olması ilkesi kapsamında yapılması gerekmektedir. Bu doğrultuda davalılar arasındaki özel güvenlik alımı işine dair sözleşmenin sona erdiği tarihte davalı alt işverenin başka işyerlerinin olup olmadığı, davacının bu işyerlerinde değerlendirilme imkanının bulunup bulunmadığının belirlenmesi söz konusu ilkenin uygulanması noktasında önem arzetmektedir. Mahkemece bu yönde gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuştur. Yapılacak iş, davalı şirketin fesih tarihinde davacıyı çalıştırabileceği başka işyerlerinin olup olmadığı, bu işyerlerine fesih tarihinden kısa bir süre önce ve sonra davacı ile aynı vasıflarda yeni işçi alımı yapılıp yapılmadığı araştırılarak, davacıyı çalıştırabileceği başka işyeri ve yeni işçi alımı yok ise davalılar arasındaki özel güvenlik alımı işine dair sözleşmenin sona ermesine ilişkin bu durumun geçerli fesih sebebi oluşturacağı kabul edilerek davanın reddine, var ise feshin son çare olma ilkesine uyulmadan yapılan feshin geçersizliğine karar vermekten ibarettir.

Belirtilmesi gereken diğer bir hususta; Bölge Adliye Mahkemesi karar gerekçesinde, emsal kabul edilen Dairemizin 09.06.2016 tarihli ve 2016/13729 esas 2016/17170 karar sayılı onama kararında fesih gerekçesi farklı olduğundan emsal nitelikte kabul edilmesi doğru değildir. Dairemizin 06.....2016 tarihli 2016/25510 esas 2016/22639 karar sayılı ve 2016/25507 esas 2016/22636 karar sayılı kararları açısından ise, gerek emsal kararlar gerekse dosya içeriği Dairemizce yeniden değerlendirilmesi neticesinde davalılar arasındaki hizmet alım sözleşmesinin sona erdirilmesinin işletmesel karar niteliğinde olduğu, kararın yerindelik denetimine tabi olmaması nedeniyle sadece feshin son çare olma ilkesi kapsamında araştırma ve inceleme yapılması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgilere iadesine, 28.03.2017 tarihinde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12708, Karar No: 2024/18513, Tarih: 03.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/12708 E.  ,  2024/18513 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/598 E., 2022/598 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme, onama

I-Sanık ...'un temyiz isteminin incelenmesinde;

Çorlu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2022 tarihli ve 2021/598 Esas, 2022/598 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen 08.12.2022 tarihli hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 26.12.2022 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince Tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hüküm yönünden suça sürüklenen çocuk ve müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Çorlu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2022 tarihli ve 2021/598 Esas, 2022/598 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 151/1, 31/3. maddelerinde tanımlanan mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının, en son kesen 26.05.2016 mahkumiyet tarihinden 08.12.2022 hüküm tarihine kadar geçtiği gözetilmeden kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

III- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan; sanık ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler yönünden temyiz istemlerinin incelenmesinde;

III- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan; sanık ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler yönünden temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ve sanıklar hakkında bozma sonrası kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Bozma sonrası yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13312, Karar No: 2024/8667, Tarih: 10.09.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/13312 E.  ,  2024/8667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/328 E. 2021/732 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

16.07.2020 günlü kararın açıklandığı oturumda sanık ... müdafiinin mazeret talebi hakkında herhangi bir karar verilmediği ve yokluğunda karar verildiğinin anlaşılması karşısında; sanık ...'ya yüklenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (d) bentlerinde öngörülen nitelikli yağma suçunun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 188 inci maddesinin birinci fıkrası ve 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine aykırı davranılarak sanık ... müdafii hazır bulundurulmadan karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

II. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 31.03.2021 tarihli ve 2021/328 Esas, 2021/732 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Da

10.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11774, Karar No: 2012/13830, Tarih: 03.12.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/11774 E.  ,  2012/13830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın hazine adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu sebeple, münavebeye alınan ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2009 yılı itibarıyla sulu şartlarda buğdayın ve samanın dekar başına ortalama verimi 370kg-400kg, domatesin dekar başına ortalama verimi 3500kg olduğu halde; mahkemece hükme esas alınan ek bilirkişi raporunda sırasıyla dekar başına ortalama verimin 340kg-350kg ve 3100kg alınması suretiyle düşük değer hesaplanmış olması,

2-Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporuna göre dava konusu taşınmazda bulunan mütemmim cüz niteliğindeki ağaç bedelleri hesaplanırken, bilirkişi tarafından toplam ağaç bedelinden enkaz bedeli düştüğü halde, mahkemece 2.kez toplam ağaç bedelinden enkaz bedelinin düşülmesi suretiyle düşük bedele hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18100, Karar No: 2014/8827, Tarih: 10.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/18100 E.  ,  2014/8827 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık yönetimindeki otomobil ile gündüz vakti yerleşim yeri içerisinde bölünmemiş çift yönlü asfalt, 5.7 metre genişliğindeki, düz eğimsiz sokakta seyir halinde iken, gidiş yönüne göre yolun sağında bulunan çıkmaz sokaktan yola çıkan bisikletliye, aracının ön sağ yan kısmı ile çarptığı, bisikleti kullanan 1997 doğumlu çocuğun vücudunda kemik kırığı olacak şekilde yaralandığı olayda, fren izi tespit edilemediğinden tahmini hızının hesaplanamayacağı ve ayrıca katılanın katettiği mesafe, yaralanma durumu ve sanığın mağdurun aniden yola çıktığına dair beyanları da gözetilerek sanığın olayda kusurunun bulunmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda, suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 10/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1660, Karar No: 2016/942, Tarih: 19.02.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/1660 E.  ,  2016/942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, mümkün olmazsa tazminat davası sonucunda verilen hükmün düzeltilerek onanmasına ilişkin Dairemizin 25.11.2014 gün ve 5570 Esas, 7550 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan kooperatifin satış kararı aldığı C Blok 7 numaralı daireyi 40.000,00 TL bedelle satın aldığını, bu meblağın 25.000,00 TL’sini ödediğini, kalanı için senet imzaladığını, kaba inşaat halindeki daireyi teslim aldıktan sonra eksiklikleri tamamlayarak içerisinde oturmaya başladığını, daire tapusunun ise diğer davalı arsa sahipleri adına olduğunu ileri sürerek, anılan daire tapusunun iptali ile davacı adına tesciline, mümkün olmaması halinde şimdilik 30.000,00 TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan birkısım arsa sahipleri vekili, müvekkilleri ile davalı yüklenici kooperatif arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin mahkeme kararıyla feshedildiğini, bu sebeple davacının yükleniciden aldığı bağımsız bölümün tapusunun verilmeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalılardan kooperatif vekili davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Tüfenkçi, davaya cevap vermemiştir,

Mahkemece, davalı kooperatif ile diğer davalılar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili feshedildiği, bu nedenle de davacının tapu iptali ve tescili isteyemeyeceği, davacı bedel talep edebileceğinden arsa sahiplerine husumet yöneltilemeyeceği, davacının sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre ödediğini talep edebileceği, halen dairede oturulduğundan yapılan faydalı ve zorunlu masrafların talep edilemeyeceği gerekçesiyle, arsa sahipleri aleyhine açılan davanın reddine, kooperatif aleyhine açılan davanın kısmen kabulü ile 25.000,00 TL’nin temerrüt faiziyle tahsiline, faydalı ve zorunlu masraflara ilişkin istemin reddine dair verilen karar, davacı ve davalılardan kooperatif vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 25.11.2014 tarih ve 5570 E., 7550 K. sayılı ilamıyla davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle, davalı kooperatif aleyhine açılan dava kısmen kabul edildiğine ve davalı kooperatif kendisini vekille temsil ettirdiğine göre, bu davalı yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken, bu lazimeye uyulmamasının doğru olmadığı, kararın davalılardan kooperatif yararına bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın giderilmesinin yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği belirtilerek, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hüküm fıkrasının 6. bendinin son kelimesi olan “verilmesine” ibaresinden sonra gelmek üzere, “davalılardan kooperatif kendisini vekille

temsil ettirdiği ve aleyhine açılan dava kısmen reddedildiği anlaşıldığından 1.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılardan kooperatife verilmesine” kelime grubunun eklenmesine, kararın bu şekilde düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davacı vekilinin karar düzeltme dilekçesi kapsamından, taşınmaz bedeli yönünden husumet nedeniyle davanın reddine, faydalı masraflar yönünden de esastan davanın reddine karar verilen davalı arsa sahipleri yönünden karar düzeltme itirazında bulunduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece, davalı yüklenici kooperatif ve davalı arsa sahipleri yönünden davacının meskeni kullanmaya devam ettiği, ancak taşınmazı tahliye etmesi halinde faydalı ve zorunlu masraf bedelini talep edebileceği gerekçesiyle bu isteme yönelik davanın reddine karar verilmiştir.

Sözleşmenin tarafı olmayan davacı, davalı yükleniciye isabet eden daireyi devralmış olup, sadece bu payın tescili istemi ile sınırlı olarak yüklenicinin payına halef olmuştur. (Dairemizin 22.01.2014 tarih ve 2013/7747 E., 2014/347 K; 24.11.2014 tarih ve 9383 E., 7532 K. 17.12.2015 tarih ve 2717 E., 8229 K. sayılı ilamları da bu yöndedir.)

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciye düşen bağımsız bölümü harici satım sözleşmesiyle yükleniciden satın alan davacı, yüklenicinin arsa payı karşılığı zaten yapmaya zorunlu olduğu imalata katkıları sebebiyle arsa sahibinden talepte bulunamaz. Davacı böyle bir talebi, ancak, akidi olan yükleniciye karşı ileri sürebilir. Ayrıca, davacı tarafça, davalı yüklenicinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tüm haklarının temlik alındığına ilişkin herhangi bir iddia ve delil de ileri sürülmemiştir.

Bu durumda, mahkemece, davacının inşaata yaptığı katkı ile ilgili istemin de davalı arsa sahipleri yönünden husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirdi. Ne var ki; davacının inşaata yaptığı katkı ile ilgili istemine ilişkin, davalı arsa sahipleri yönünden davanın erken açıldığı yönündeki gerekçe, davalı arsa sahiplerince temyiz edilmediğinden davacı lehine usuli kazanılmış hak oluşturmuştur.

Bu açıklamalara ve Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 03,20 TL harç ve takdiren 261,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine 19.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9135, Karar No: 2020/14769, Tarih: 27.10.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/9135 E.  ,  2020/14769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, suça sürüklenen çocuğun itirazı üzerine Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.05.2016 tarih ve 2016/387 değişik iş sayılı kararı ile değerlendirilerek itirazın reddi üzerine kesinleştiği anlaşılmakla, bu hüküm inceleme dışı tutulmuştur.

Suça sürüklenen çocuk hakkında hakaret suçu hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre suça sürüklenen çocuğun temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 27.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.