muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/198, Karar No: 2018/447, Tarih: 18.10.2018

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daireyle Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı kasten yaralama suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkin ise de; Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 27. maddesi uyarınca öncelikle, Yerel Mahkeme kararının "yeni hüküm" niteliğinde olup olmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b) Bozma kararında tartışılması gerektiği belirtilen hususları tartışmak,

c) Bozma sonrası yapılan araştırma, inceleme ya da toplanan yeni delillere dayanmak,

d) Önceki kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurmak,

Suretiyle verilen hüküm, direnme kararı olmayıp yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi halinde ise incelemenin Yargıtayın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Yerel Mahkemece, sanığın kasten yaralama suçunu işlediğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesiyle CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca verilen beraat hükmünün, Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Özel Dairece; mağdurun aşamalardaki istikrarlı beyanı, bununla uyumlu adli rapor içeriği, sanığın ikrarı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğu gözetilmeden mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi isabetsizliğinden bozulduğu, bozmadan sonra Yerel Mahkemece, bu kez; "...Henüz evliliğinin 23. gününde olan ve önceden aralarında sürekli kavga ettiklerine ilişkin herhangi bir delil bulunmayan bu evlilikle ilgili müştekinin aşamalarda ısrarla söylediği 'Eşim bileklerimi sıktı, beni darbetmedi ve bileklerim hassas olduğu için morardı' ifadesini nakzedecek herhangi bir delil de dosya içerisinde mevcut değildir.

Dosyada sanığın kasten hareket ettiğine yönelik herhangi bir delil bulunmamaktadır.

Bu durumda yargıca düşen müştekide meydana gelen yaralanmanın taksirle meydana geldiği yolunda ortaya konulan savı kabul edip henüz evliliğin başlangıcında bulunan çiftin arasına, yeni problemler doğurabilecek hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile neticelenmiş olsa dahi bir sabıka kaydı veya bir mahkeme ilamı sokmamak olacaktır." şeklindeki gerekçeyle sanığın kastının bulunmadığından bahisle CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca yeni ve değişik gerekçeyle hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Bu şekilde yeni ve değişik gerekçeyle hüküm kurulmuş olup verilen karar direnme kararı niteliğinde değildir. Önceki hükümde yer almayan bu hususlar Özel Dairece denetlenmemiş olduğundan, Özel Dairece denetlenmeyen bir konunun ilk kez ve doğrudan Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmesine kanunen imkân bulunmamaktadır.

Bu şekilde yeni ve değişik gerekçeyle hüküm kurulmuş olup verilen karar direnme kararı niteliğinde değildir. Önceki hükümde yer almayan bu hususlar Özel Dairece denetlenmemiş olduğundan, Özel Dairece denetlenmeyen bir konunun ilk kez ve doğrudan Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmesine kanunen imkân bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Ankara 38. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı direnme kararı olmayıp, yeni hüküm niteliğinde olduğundan, Özel Daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni hükmün doğrudan ve ilk kez Ceza Genel Kurulu tarafından ele alınması mümkün olmadığından dosyanın incelenmek üzere Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Ankara 38. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 10.12.2015 tarihli ve 752-945 sayılı karar yeni hüküm niteliğinde olduğundan, dosyanın temyiz incelemesi yapılabilmesi amacıyla Yargıtay 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 18.10.2018 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6724, Karar No: 2020/4158, Tarih: 20.10.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/6724 E.  ,  2020/4158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (mağdure sayısınca), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (mağdurde sayısınca)

HÜKÜM : Sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak

şekilde çocuğun cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden

yoksun kılma suçlarından (mağdure sayısınca) mahkumiyetine dair Van 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.12.2018 gün ve 2015/87 Esas, 2018/580 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun

düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık müdafisinin temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 20.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3125, Karar No: 2019/254, Tarih: 09.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/3125 E.  ,  2019/254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı yerde 05.05.2005 tarihinde kapıcı olarak işe başladığını, iş akdinin davalı tarafından 21.09.2013 tarihinde feshedildiğini belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık ücretli izin ve ödenmeyen maaş alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalı işyerinde 1 tam yıl fiili çalışması bulunmadığından kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti talep edemeyeceği, 31.10.2012 tarihli dilekçesi ile istifa ettiğinden ihbar tazminatı da talep edemeyeceği, dosyada mevcut ücret bordrolarının tamamında davacının imzasının bulunması nedeniyle davacının ücret alacaklarının ödenmiş olduğu, tanık beyanlarından davacının ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmadığı anlaşıldığından bu isteminde yerinde olmadığı belirtilerek, davanın tümden reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, hükmü temyiz eden davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının davalı işyerinde çalışmaya başladığı tarih hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı, davalı yerde 05.05.2005 tarihinde kapıcı olarak işe başladığını, iş akdinin feshedildiği 21.09.2013 tarihine kadar tam süreli şekilde aralıksız çalıştığını iddia etmiş, davalı ise 15.04.2009 tarihine kadar çöp toplama ve genel temizlik işlerinin temizlik şirketi vasıtasıyla sağlandığını, davacının 01.04.2010 tarihinde kapıcı olarak işe başlatıldığını ve kısmi süreli çalışma yaptığını, hizmet süresinin 1 yılı doldurmadığını ve çalıştığı süre için kendisine eksik ödeme yapılmadığını savunmuştur. Mahkemece, davacının 01.04.2010 tarihinde davalı yerde kapıcı olarak işe başladığı ve 31.10.2012 tarihinde istifa ederek işten ayrıldığı, davacının kısmi süreli çalıştığı ve bildirilen hizmet süresinin 1 yılı bulmadığı kabul edilmiştir.

Davacı ile yakın bir apartmanda oturan davacı tanıklarından ..., davacıyı komşusu olması sebebi ile tanıdığını, kendilerine yakın olan davalı apartmanda davacının temizlik işleri ve kapıcılık hizmetleri yaptığını, kendisinin eşinin de yan apartmanda kapıcılık yaptığını, eşi ile davacının aynı marketten alışveriş yaptıklarını, davacının bulunduğu apartmana bir temizlik firmasının gelmesinin söz konusu olmadığını, 2005 ten beri davacıyı tanıdığını ve davacının tam gün üzerinden çalıştığını ayrıntılı şekilde beyan etmiştir.

Her ne kadar sunulan 25.03.2010 tarihli karar defterinde davacının 01.04.2010 tarihinde apartman görevlisi olarak işe başlatılacağına karar verilmiş ise de, davalı tanıklarından..., davacının 2006 yılında kapıcı dairesinde kiracı olarak oturduğunu beyan etmiştir. Ancak 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 4.maddesi uyarınca ortak yerlerden sayılan kapıcı konutunun, aynı Yasa'nın 45.maddesi gereğince ancak kat maliklerinin oybirliğiyle verecekleri karar ile kiraya verilebileceği düzenlenmiştir. Buna göre kapıcı dairesinin bu şekilde davacıya kiraya verildiğine ilişkin kira sözleşmesi dosyaya sunulmadığı gibi, temizlik hizmetinin şirkete verildiği yönünde yapılmış hizmet alım sözleşmesine de dosya kapsamında rastlanmamıştır. Buna göre davanın niteliği ve davacının konumu gözetildiğinde, davacı tanığı ...'ın beyanları ile davacının davalı apartmanda 05.05.2005 yılından itibaren tam süreli çalıştığının kabulü ile alacakların yeniden değerlendirilmesi gerekir.

3-Dosyada yer alan 31.10.2012 tarihli davacı imzasını içerir istifa dilekçesi yer almakta olup, dilekçede istifaya ilişkin herhangi bir gerekçe belirtilmemiştir. Mahkemece, davacının istifa ettiği kabul edilmiş ise de, söz konusu dilekçe hakkında davacı asılın beyanı saptanarak kendi hür iradesi ile işten ayrılıp ayrılmadığı, dilekçesinin hangi nedenle verildiği, davacının işten ayrılmasını gerektirir haklı nedeni olup olmadığı belirlenerek sonucuna göre kıdem tazminatı hakkında karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2635, Karar No: 2017/9544, Tarih: 24.10.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/2635 E.  ,  2017/9544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ...Ltd.Şti. ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıların sürücüsü, maliki ve zorunlu trafik sigortacısı olduğu aracın müvekkilinin kullandığı araca tam kusurlu olarak çarpması sonucu müvekkilinin sakat kaldığını, döner ustası olduğunu, mesleğini yapamaz hale geldiğini, elem çektiğini beyanla, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000 TL maddi, 20.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan (davalı ... şirketi sadece maddi tazminattan ve ihbar tarihi olan 20.3.2008 tarihinden itibaren sorumlu) müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle sürekli işgöremezlik tazminatı talebini 98.980,09 TL’ye yükseltmiş, 15/04/2014 tarihli celsede davalı ... şirketince davadan sonra poliçe üst limiti dahilinde yapılan 60.000 TL ödeme nedeniyle bakiye 38.980,09 TL maddi tazminat için davalı sürücü ve malik şirketten taleplerinin devam ettiğini beyan etmiştir.

Davalılar ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile, bakiye 38.980,09 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 29/06/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ... Ltd. Şti'den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davalı ...Ş. Yönünden ibraname sunulduğundan karar verilmesine yer olmadığına, taktiren 5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 29/06/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...Ltd. Şti'den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm davalılar ... Ltd. Şti. ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar ... Ltd.Şti. ve ... vekillerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

1- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar ... Ltd.Şti. ve ... vekillerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda dava dilekçesinde davacının döner ustası olduğu belirtilmiştir. Mahkemece 28.4.2011 tarihinde dinlenen davacı tanık beyanlarına göre davacı kaza tarihinden önce ve halen ...’da ... adlı işyerinde döner ustası olarak çalışmaktadır. Mahkemece hükme esas alınan hesap bilirkişi raporunda ... Esnaf ve Sanatkarları Odaları Birliği Başkanlığı’ndan gelen emsal ücrete dair müzekkere cevabı ve davacı tanıklarının beyanlarında geçen ücretlerin ortalamasına göre davacının kaza tarihindeki geliri aylık net 900 TL (asgari ücretin 2,23 katı) kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. Bu durumda mahkemece davacının 29.6.2007 kaza tarihinde çalıştığı işyerinden kaza tarihi itibariyle ve geriye doğru 4-5 aylık maaş bordrosu ilgili işyerinden getirtilmek ve Sosyal Güvenlik Kurumundan karşılaştırılmak suretiyle gerçek geliri belirlenerek aynı hesap bilirkişisinden ek rapor aldırılarak sonucuna göre (davalılar ...Ltd. Şti. ve ...’in kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla) hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar ...Ltd. Şti. ve ... vekillerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar ...Ltd. Şti. ve ... vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar ...Ltd. Şti. ve ... lehine BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar...Ltd. Şti. ve ...'e geri verilmesine, 24/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12874, Karar No: 2020/991, Tarih: 16.01.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/12874 E.  ,  2020/991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 16/01/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8434, Karar No: 2016/10038, Tarih: 16.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/8434 E.  ,  2016/10038 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı 01.06.2009 tarihinde spor eğitmeni olarak 01.06.2010 tarihine kadar son olarak aylık 1100,00 TL ücretle fiilen çalıştığını beyan ederek belirtilen süreler arasındaki eksik bildirimlerin ve bu dönemler arasındaki prime esas kazanç ücretinin tespitini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece uyulan bozma ilamımızda, ücret tespiti yönünden araştırma yapılması, davacının şahsi sicil dosyasının getirtilmesi, 01.06.2009-30.06.2009 tarihleri arasında davalı işyerinden bildirimi yapılan sigortalıların bilgi ve görgüsüne başvurulması hususları belirtilmiş, mahkemece davacı tanığının 01.07.2009 tarihinden itibaren çalışmaya başladığının tespit edilmesi ile çalışmayı doğrulayan başkaca tanık beyanı bulunmaması ve asgari ücretin üzerinde ücret alındığına dair yazılı delil bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş ise de, hizmet tespitine ilişkin kararın eksik araştırmaya dayalı olduğu anlaşılmıştır.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın 86. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Dava dosyası incelendiğinde, her ne kadar mahkemece başkaca tanık beyanı olmadığından bahisle hizmet tespiti yönünden davanın reddine karar verilmiş ise de, taraf delilleri ile yetinilmeyip resen araştırma yapılması gerektiği ilkesinden hareketle, ihtilaflı dönemde başkaca bordrolu tanıkların bulunduğu dosya kapsamından anlaşılmakla, belirtilen dönemde işyerinden bildirimi bulunan bordrolu tanıkların (hizmet döküm cetvelleri getirtilmek suretiyle) kanaat edinmeye yetecek kadarının beyanlarına başvurularak sonucuna göre hüküm kurulması gerekmektedir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 16.06.2016 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/399, Karar No: 2018/17339, Tarih: 15.10.2018

**8. Hukuk Dairesi         2016/399 E.  ,  2018/17339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı 3.kişi vekili, müvekkilinin de borçlu şirketten alacaklı olduğunu, bu hususta ...... İcra Müdürlüğünün 2014/966 Esas sayılı dosyası ile takip başlattığını, bu takip esnasında borçlu şirket adresinde haciz işlemi yapıldığını, mahcuzların muhafaza altına alınarak müvekkilinin faaliyet adresine taşındığını ve yediemin olarak işçisine teslim edildiğini, dava konusu 25.08.2014 tarihli haciz esnasında ise, müvekkilinin işyerinde, daha önce haczedilen menkullerin yanısıra mülkiyeti müvekkiline ait mahcuzların da haczedildiğini öne sürerek davanın kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, davacı 3. kişi ile borçlu şirket arasında alacaklılardan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı işlemler yapıldığını öne sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı borçlu, 3. kişi tarafından aleyhlerine başlatılan takibe dayanak çeklerin teminat çeki olduğunu, kendilerinin de 3. kişiden alacaklı olduğunu öne sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; 3. kişi tarafından borçlu aleyhine başlatılan takip esnasında haczedilen bir kısım menkullerin mülkiyetinin 3. kişiye geçtiğinin kabulünün ve bu menkuller üzerine konulacak iştirak haczinin istihkak iddiası ile kaldırılmasının mümkün olmadığı, bu anlamda forklift haricindeki menkullerin her iki takip alacaklısı tarafından da haczedilmiş sayılmasının gerektiği, dava konusu ...... ise iş makinesi niteliğinde olup 2918 sayılı ......... ...... Kanunu ve Karayoları ...... Yönetmeliğinin ilgili maddeleri uyarınca ......... Odasına tescili zorunlu araçlardan olduğu, satış ve devrinin geçerli olabilmesi için noter vasıtası ile yapılması gerektiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karar davacı 3. kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK'nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dava, üçüncü kişinin İİK'nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre; davacı 3. kişi tarafından borçlu şirket aleyhine ...... İcra Müdülüğünün 2014/966 Esas sayılı dosyası ile başlatılan takip esnasında, 14.05.2014 tarihinde borçlu şirket adresinde haciz yapıldığı, adreste bulunan tüm menkullerin haczedildiği ve muhafaza altına alınan menkullerin davacı 3. kişinin faaliyet adresine taşınarak burada işçisine yediemin olarak teslim edildiği, ...... Dairesi yazı cevabına göre, 3. kişinin haciz adresinde muhafaza tarihinden sonra 20.05.2014 tarihinde şube adresi olarak faaliyette bulunmaya başladığı,dosya içerisinde bir örneği bulunan tarafları aynı olan ......... 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 2014/604 esas sayılı dosyasına ibraz olunan bilirkişi raporuna göre 3. kişinin borçlu şirketten alacaklı olmadığı, aksine borçlu olduğu, eldeki temyize konu davada ise 25.08.2014 tarihinde 3. kişinin adresinde gerçekleştirilen haciz esnasında hazır olan 3. kişinin evrak araştırmasına müsaade etmemesi üzerine, kolluk marifeti ile yapılan araştırmada borçlu şirkete ait onlarca, irsaliyeli fatura, ......... kolileri, üzerinde "Doruk ........." yazan çıkartmalar bulunduğu, "MTCH" marka ......... paketleme makinesi, "Uranmak" marka ......... paketleme makinesi, "Gıda Baksan" marka ......... seçme makinesi, markasız gri renkli ......... seçme makinesi ve "Netfili" marka 1605-11 seri numaralı ...... haczedildiği anlaşılmıştır. Bu kapsamda İİK 97/a maddesinde düzenlenen mülkiyet karinesi borçlu dolayısıyla alacaklı yararına olup, mülkiyet karinesinin aksinin davacı 3.kişi tarafından inandırıcı ve güçlü delillerle ispat edilmesi gerekir.

Davacı 3. kişi tarafından delil olarak gösterilen takip dosyası,kira sözleşmesi,...... levhası,borçlu şirket tarafından düzenlenmiş fatura ve tanık beyanları mülkiyet karinesinin aksini ispata yeterli değildir.