muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14230, Karar No: 2014/24220, Tarih: 01.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/14230 E.  ,  2014/24220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adana 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ :13.03.2014

NUMARASI :Esas no:2013/312 Karar no:2014/213

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (kadın) tarafından, tazminat ve nafaka miktarı yönünden; davalı-karşı davacı (koca) tarafından ise kadının davası, kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı (kadın)'ın tüm, davalı-karşı davacı (koca)'nın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-karşı davalı (kadın) yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple maddi ve manevi tazminat yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden Menşure'ye yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 123.60 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran Şakir'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 01.12.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2010/1626, Karar No: 2011/10915, Tarih: 26.09.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/1626 E.  ,  2011/10915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kavak Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/09/2007 tarih ve 2007/29-2007/233 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kurum sigortalısının yolcu olarak bulunduğu ve davalı sigorta şirketi tarafından trafik sigorta poliçesi ile sigortalı aracın başka bir araçla çarpışması sonucu meydana gelen kaza sonucunda yaralanan sigortalıya tedavi gideri ve geçici iş görmezlik ödeneği ödendiğini, diğer davalının bu aracın şoförü olup tam kusurlu olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle müvekkili kurum sigortalısına yapılan ödemelerin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, derdestlik ve yetki itirazında bulunarak, davanın zamanaşımına da uğradığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının 26/04/2007 tarihli duruşma gün ve saatinden haberdar olduğu halde duruşmaya gelmediği ve mazeret bildirmediği gerekçesiyle dosyanın HUMK’nun 409. maddesi gereğince işlemden kaldırılmasına, üç aylık yasal süresi içinde yenilenmeyen davanın HUMK’nun 409/5. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, 12/04/2007 tarihli ilk duruşmada, bu tarihin bildirilmesine ilişkin davacıya gönderilen tebligat parçasının dönmediği zapta geçirilmiş ise de tebligat gönderildiğine dair dosyada bir bilgiye ulaşılamamış ve yeni tebligatta çıkarılmamıştır. 26/04/2007 tarihli 2. duruşmada da davacının duruşma gününden haberdar olduğu halde gelmediği gerekçesiyle dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır. Ancak dosyada 12/04/2007 tarihli ve 26/04/2007 tarihli duruşma tarihlerinin davacıya bildirildiğine dair bilgi ve belge bulunmadığından dosyanın işlemden kaldırılması ve daha sonra da süresinde yenilenmediğinden bahisle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, davacı taraf Hazine olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 26.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12093, Karar No: 2023/834, Tarih: 20.02.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/12093 E.  ,  2023/834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/147 E., 2019/277 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescili davasında İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkeme kararı davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Adana ili ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında 12.09.2005 tarihinde yapılan kadastro sırasında, 104 ada 4 parsel sayılı 11.890,00 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, orman niteliği ile Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

2. Davacılar ..., ... ve ... 23.07.2014 tarihli dava dilekçeleriyle; irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, Adana ili ... ilçesi ... Mahallesi 104 ada 4 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek adlarına tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmışlardır.

3. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastrosu, 2004 yılında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 4 üncü maddesi hükmüne göre yapılmış olup, çekişmeli parsel orman sınırları dışında bırakılmıştır.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçelerinde; davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 25.02.2015 tarihli ve 2014/486 Esas, 2015/170 Karar sayılı önceki kararı ile, çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu, davacılar yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu 104 ada 4 parselin tapu kaydının iptali ile davacılar adlarına tesciline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin 25.02.2015 tarihli ve 2014/486 Esas, 2015/170 Karar sayılı önceki kararına karşı, davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin 25.02.2015 tarihli ve 2014/486 Esas, 2015/170 Karar sayılı önceki kararına karşı, davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yapılan temyiz incelemesi neticesinde, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 19.10.2016 tarihli ve 2015/9844 Esas, 2016/9327 Karar sayılı ilamıyla; ".. davacılar, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptali ve tescil istemiyle dava açtıkları halde mahkemece mirasçılar arasında taksim yapılıp yapılmadığı hususunun araştırılmadığı, komşu parsellere ait kadastro tespit tutanakları ve var ise dayanak belgeleri getirtilerek komşu parsel denetimi yapılmadığı, adına tescil kararı verilecek kişi veya kişiler ile eklemeli zilyetler yönünden aynı çalışma alanında 3402 sayılı Kanun'un 14 inci maddesi uyarınca 40/100 dönüm sınırlamasının aşılıp aşılmadığının saptanmadığı açıklanarak, eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilmesinin isabetsizliğine," değinilerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozma ilamına Uyularak Verilen Karar

Bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, taşınmazın, orman sayılmayan ve kültür arazisi niteliğini taşıyan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararına karşı, davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; 3402 sayılı Kanun'un 14 ve 17 inci maddelerinde düzenlenen koşulların davacılar lehine gerçekleşmediğini, hüküm fıkrasında yargılama giderleri ve harçlar yönünden Hazinenin sorumlu tutulmasının da usule ilişkin bir aykırılık oluşturduğunu belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı ... İdaresi vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu taşınmazın evveliyatının orman olduğunu, zilyetlikle iktisap edilebilecek yerlerden olmadığını belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, 3402 sayılı Kanun'un 12/3 üncü maddesi uyarınca 10 yıllık süre içinde açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olup, dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın orman vasfında olup olmadığı ve değilse taşınmaz üzerinde davacılar lehine zilyetlik yoluyla mülk edinme koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, 3402 sayılı Kanun'un 12/3 üncü maddesi uyarınca 10 yıllık süre içinde açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olup, dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın orman vasfında olup olmadığı ve değilse taşınmaz üzerinde davacılar lehine zilyetlik yoluyla mülk edinme koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 3402 sayılı Kanun'un 14 ve 17 nci maddeleri, 6831 sayılı Orman Kanunu' nun 1 inci ve devamı maddeleri,

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekili ve davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkeme kararının ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresi'nden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,20.02.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24972, Karar No: 2013/2415, Tarih: 18.02.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/24972 E.  ,  2013/2415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idareler vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değerinin tesbit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Bu nedenle davalı ... vekilinin temyiz ititrazları yerinde değildir. Davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan incelemede; dava konusu taşınmazın 03.03.1989 tarihli 1/1000 ölçekli Uygulama İmar Planında kısmen konut, kısmen yol alanında kalmakta iken; 16.04.2005 tarihli 1/5000 ölçekli Nazım imar planında sosyal ve kültürel tesis alanında; 15.02.2008-29.07.2008-18.12.2009 tarihli 1/1000 ölçekli Uygulama İmar Planı kapsamında “kısmen sosyal ve kültürel tesis alanında, kısmen yolda" kaldığı, ancak fiilen el atılmadığı anlaşıldığından, taşınmaz bedeli ödenmelidir. Ancak;

1/1000 ölçekli imar planının uygulanmasından ... sorumlu olduğundan ve taşınmazın cephe aldığı yol ana arter olmadığından taşınmazın tüm bedelinin Maltepe Belediye Başkanlığından alınması ve ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı hakkında açılan davanın husumetten reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle hükmedilen bedelden her iki idarenin de müteselsilen sorumlu olduğuna dair hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığından peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davalı ... Başkanlığından aşağıda yazılı kalan harcının alınmasına ve temyiz edenlerden peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 18.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4279, Karar No: 2016/6232, Tarih: 02.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/4279 E.  ,  2016/6232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... Tüketici ve .... Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, dava konusu alacağa dayanak teşkil eden araçta gizli ayıp nedeniyle oluşan zararın tazmini istemine ilişkindir.

.... Asliye Hukuk Mahkemesince, davacının tüketici davalının ise satıcı tanımına girdiği ve uyuşmazlığın tüketici mahkemelerinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

... Tüketici Mahkemesi ise 6502 sayılı Kanunun geçici 1. maddesindeki açık düzenlemeye göre 18/05/2014 tarihinden önce açılan davalarda görevli mahkemenin gönderme kararı veren mahkemeler olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

4822 sayılı Kanun ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde kanunun amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu Kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Kanunun 3. maddesinde "Mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları, Hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyeti ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder." şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukukî işlemin 4077 sayılı Kanun kapsamında kaldığının kabul edilmesi için Kanunun amacı içerisinde kanunda tanımlanan taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukukî işlemin olması gerekir.

Somut olayda davacı vekili, müvekkilinin ...'de ... Marka araçların satış ve servis işiyle uğraştığını, müvekkili şirketin davalının 22/12/2012 tarihinde yeni bir araç alımı esnasında davalıya ait ... plakalı aracı takasa kabul ettiğini, takas esnasında ekspertiz notunda aracın motor kaputu, ön sağ çamurluğu değiştiği ve bagaj kapağı ve sol 2 kapı hariç boyalı olduğunun belirtildiği, bu hasarlar gözönüne alınarak araca 16.000,00-TL takas bedeli belirlendiğini ve bu bedel üzerinden yeni araçta indirim yapıldığını, raporda belirtilmeyen hava yastığı sisteminin bir kaza esnasında çalışmayacağının tespit edildiğini, aracın bu haliyle ayıplı durumda olduğunu belirterek uğranılan zararın tazminini talep ve dava etmiştir.

Dava, davacı şirket tarafından davalıya araç satılması şeklindeki sözleşme ilişkisinden kaynaklanmaktadır. Davacı şirket ticari amaçla araç sattığından 4077 sayılı Kanun kapsamında "satıcı", davalının ise tüketici olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın tüketici mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 02/06/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9226, Karar No: 2016/10551, Tarih: 11.04.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/9226 E.  ,  2016/10551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı banka vekili, kredi borcunun tahsili amacıyla girişilen ilamsız icra takibinde, sıra cetveli yapılması sonrasında, takip dosyasına gönderilen paradan kendilerine ödeme yapılırken 131.948,91 TL tahsil harcının kesildiğini, tahsil harcının iadesi için icra müdürlüğüne başvurduklarını, ancak taleplerinin icra müdürlüğünce 15.01.2015 tarihinde reddedildiğini belirterek, 15.01.2015 tarihli icra müdürlüğü kararının iptali için icra mahkemesine başvurmuş, mahkemece şikayetin reddine karar verilmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun "istisna ve muaflıklar" başlıklı ikinci bölümdeki 13. maddesinde, harçtan müstesna işlemler düzenlenmiş, 59. maddesinin 1.fıkrasında; "Harçtan müstesna tutulan işlemler" başlığı altında hangi işlemlerin harçtan istisna olduğu sıralanmış, son fıkrasında ise; "Yukarıda yer alan istisnalara ilave olarak, özel kanunlarda yer alan muafiyet ve istisnalara ilişkin hükümler saklıdır" düzenlemesine yer verilmiştir.

Aynı Kanunun onuncu kısmında; “kısımlar arası müşterek hükümler” üst başlığı altında birinci bölüm olarak; “genel muaflıklar ve istisnalar” başlığı, bu başlığın altında ise, “özel kanunlardaki hükümler“ alt başlığını taşıyan ve konumuzu ilgilendiren 123. maddesi yer almaktadır.

492 sayılı Harçlar Kanunu’nun, 06.06.2008 tarihinde yürürlüğe giren 04.06.2008 gün ve 5766 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunda ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 11.maddesinin (ç) bendi ile değişik "Özel kanunlardaki hükümler" kenar başlıklı 123. maddesinde aynen:

“Özel kanunlarla harçtan muaf tutulan kişilerle, istisna edilen işlemlerden harç alınmaz.

Ancak, İş Kanununa tâbi işçilerin ve çırakların iş mahkemelerindeki dava ve bu mahkemelerden almış oldukları ilamların takiplerinde, harçtan muafiyet, gündelikleri veya aylık ücretleri 16 yaşını doldurmuş işçiler için belirlenen asgarî ücreti geçmeyen işçiler ve çıraklar hakkında uygulanır.

“Özel kanunlarla harçtan muaf tutulan kişilerle, istisna edilen işlemlerden harç alınmaz.

Ancak, İş Kanununa tâbi işçilerin ve çırakların iş mahkemelerindeki dava ve bu mahkemelerden almış oldukları ilamların takiplerinde, harçtan muafiyet, gündelikleri veya aylık ücretleri 16 yaşını doldurmuş işçiler için belirlenen asgarî ücreti geçmeyen işçiler ve çıraklar hakkında uygulanır.

(Değişik fıkra: 25.12.2003 - 5035 S.K./31. md.) Anonim, eshamlı komandit ve limited şirketlerin kuruluş, sermaye artırımı, birleşme, devir, bölünme ve nev'i değişiklikleri nedeniyle yapılacak işlemler ile (Ek ibare: 28.03.2007-5615 S.K./15.mad) Esnaf ve Sanatkârlar Kredi ve Kefalet Kooperatifleri (Bu kooperatifler ile Kredi Garanti Fonu İşletme ve Araştırma Anonim Şirketi tarafından bankalardan kullandırılacak krediler için verilecek kefaletler dahil) bankalar, yurt dışı kredi kuruluşları ve uluslararası kurumlarca kullandırılacak kredilerin temini ve bunların teminatları ile geri ödenmelerine ilişkin işlemler bu Kanunda yazılı harçlardan müstesnadır.” hükmüne yer verilmiş, son cümlede daha önce yer alan “işlemler harca tâbi tutulmaz” ibaresi, “işlemler bu Kanunda yazılı harçlardan müstesnadır” şeklinde değiştirilmiştir.

Madde metninden de anlaşıldığı üzere, harçtan istisna tutulan işlemler, maddede belirtilen kurumlarca kullandırılacak kredilerin temini ve bunların teminatları ile geri ödenmelerine ilişkin işlemlerdir. Yasa koyucu, finansman sıkıntısı çeken bankalar, yurt dışı kredi kuruluşları ve uluslararası kurumların, müşterilerine kullandırmak amacıyla sendikasyon kredisi gibi büyük miktarlı kredilere kendi portföylerinde yer vererek yurt içi veya yurt dışı kredi kuruluşlarından finansman desteği alabilmelerini kolaylaştırmak ve kredi maliyetlerini azaltmak amacıyla, bu nitelikteki kredilerin temini ve bunların teminatları ile geri ödenmelerine ilişkin işlemlerden harç alınmayacağını öngörmüştür.

Yasa koyucu, anılan maddede; bankalar, yurt dışı kredi kuruluşları ve uluslararası kurumlarca kullandırılmak üzere temin edilen kredilere ait bazı işlemlerden harç alınmayacağını belirttiğine göre, bankaların, kendi öz kaynaklarından veya diğer kredi kurumlarından temin ettikleri kredileri, genel kredi sözleşmesiyle gerçek veya tüzel kişilere teminatlı veya teminatsız olarak kullandırmaları halinde, 492 Sayılı Kanunun değişik 123/son maddesindeki istisnadan faydalanmaları olanaklı değildir.

Nitekim, aynı ilkeler Anayasa Mahkemesi’nin 14.01.2010 gün ve 2008/81 E., 2010/8 K. sayılı ve Hukuk Genel Kurulu'nun 06.10.2010 gün ve 2010/12-443 E., 471 K. sayılı kararlarında da benimsenmiştir.

Öte yandan, somut uyuşmazlık yönüyle, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun ilgili hükümlerine de değinmekte yarar vardır: