muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1317, Karar No: 2018/2967, Tarih: 03.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/1317 E.  ,  2018/2967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında, "2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan açılan kamu davasında; Mahkeme'nin 29/05/2014 tarih ve 2013/425 Esas-2014/256 Karar sayılı kararı ile 15 ay hapis cezası verilip hükmün açıklamasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu karara katılan vekilinin yaptığı itiraz sonucu İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 24/09/2014 tarih ve 2014/1249 D. İş sayılı kararı ile suç tarihinin mahkemece yanlış ve buna bağlı olarak da ceza miktarının eksik tespit edildiği, cezanın alt sınırının 3 yıldan az olamayacağı ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanamayacağı gerekçesiyle itirazın kabulune karar verildiği; bu karar üzerine de mahkemece yeniden yargılama yapılarak temyize konu hükmün kurulduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22/01/2013 tarihli ve 2012/10-534 esas, 2013/15 sayılı kararı ile itiraz merciinin sadece şekli olarak değil, hem maddi olay, hem de hukuki yönden inceleme yapabileceği yönündeki kararı nazara alındığında, itiraz merciince işin esası hakkında da inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilebileceği cihetle; tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı Örgütlü ve Kaçakçılık Suçları Bürosunun 18/09/2013 tarih ve 2013/89762 soruşturma-2013/37952 Esas sayılı iddianamesiyle "2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kamu davası açıldığı, “2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenlemek" ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeksizin, iddianame kapsamı dışına çıkılarak sanık hakkında dava açılmayan "sahte fatura kullanmak" suçundan hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesine muhalefet edilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün, bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13363, Karar No: 2010/9152, Tarih: 20.09.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/13363 E.  ,  2010/9152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ...'e vesayeten ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 13/03/2003 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/11/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalılardan ... vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar davacı ile davalılardan ... tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, 500,00 TL kazanç kaybı, 500,00 TL tedavi gideri ve 500,00 TL iş göremezlik zararı olmak üzere toplam 1.500,00 TL maddi tazminat istemiştir. Yargılama sırasında verdiği 03.04.2008 günlü dilekçe ile iş göremezlik zararına ilişkin isteminden vazgeçmiştir.

Yerel mahkemece, davacının toplam isteğinin 1.000,00 TL ile sınırlı olduğu gözetilerek bu tutarın kabulüne karar verilmesi gerekirken, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 74. maddesinde yer alan yargıcın tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceğine ilişkin düzenlemeye aykırı olarak istek aşılıp davalıların fazla maddi tazminat ile sorumlu tutulmuş olmaları usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının maddi tazminat tutarına ilişkin 1 nolu bendinde yer alan "…1.500…" biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine "…1.000,00…" sayı dizisinin yazılmasına; davacının tüm,

davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/09/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3202, Karar No: 2008/5211, Tarih: 28.04.2008

1. Hukuk Dairesi 2008/3202 E., 2008/5211 K.

**1. Hukuk Dairesi 2008/3202 E., 2008/5211 K.**

**- ELATMANIN ÖNLENMESİ

- YIKIM**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 428 ]

**"İçtihat Metni"**

ÖZET

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 5488 ada 2 parsel sayılı taşınmazda bağımsız bölüm maliki olduğunu, davalı şirketin de komşu 3 nolu parsel maliki ve Adonis Otelinin işletmecisi olduğunu,davalının taşınmaza bitişik olarak taşkın şekilde kulübeyi andıran yapılar inşa ettiğini, doğal gaz deposunu taşınmaza bitişik olarak yerin altına güvenlik yönünden tehlike arz edecek şekilde yerleştirdiğini, otelin klima merkezinin de parsele bitişik olması nedeniyle gürültü ve titreşime neden olduğunu, otelde yaz aylarında havuz başında yapılan düğünlerde gece geç saatlere kadar yüksek sesle müzik yayını yapıldığını ileri sürerek, inşa edilen bitişik yapıların, doğal gaz deposunun, klima merkezinin kaldırılmasını, havuz başındaki gürültülü müzik yayınının önlenmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

KARAR

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 5488 ada 2 parsel sayılı taşınmazdaki 1, 2 ve 3 nolu bağımsız bölümlerin davacıya komşu 5488 ada 3 nolu parselin ise davalı adına kayıtlı bulunduğu görülmektedir.

Mahkemece, mahallinde yapılan keşif sonucunda düzenlenen uzman bilirkişi raporlarına göre, hüküm fıkrasının 2 nolu bendinin son fıkrası dışında gösterilen rahatsız edici durumların saptanmak suretiyle raporda gösterilen önlemlerin hüküm altına alınması suretiyle zararın giderilmesine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Tarafların, bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ancak, hüküm fıkrasının 2 nolu bendinin son fırkasında gösterilen "Bina dışında yapılan düğünler yönünden etrafı rahatsız eden gürültünün önlenmesi için salon etrafına sesi tolore edecek ses duvarı yapılması" önleminin pratik olarak infazının; diğer bir deyişle yerine getirilmesinin olanaklı bulunduğu söylenemez.

Bilindiği üzere; bu tür uyuşmazlıkların çözümünde hakim gerek zararı saptama, gerekse zararı giderecek önlemleri tespit etme yönünden her somut olayın özelliğini gözeterek, çıkar çatışmalarını olaya en uygun düşecek şekilde bağdaştırarak ve özverileri denkleştirerek hüküm kurma durumundadır. Kuşkusuz, değinilen esaslar gözetilerek saptanacak olan zararın giderilmesi için getirilecek ve hüküm altına alınacak önlemlerinde bu esaslara uygun düşecek biçimde belirlenmesi ve hüküm yerinde ayrıntılı olarak gösterilmesi zorunludur.

Somut olayda, düğün ve benzeri faaliyetlerde meydana gelecek sesin komşuları rahatsız etmeyecek şekilde düzenlenmesi konusunda bilirkişilerden ek rapor alınması ( ses düzeyi ve eğlence saatlerinin belirlenmesi vs.) belirlenecek önlem ya da önlemlere hükmedilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Davalının, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.4.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25125, Karar No: 2014/1932, Tarih: 28.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/25125 E.  ,  2014/1932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Özalp Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2013

NUMARASI : 2012/373-2013/222

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ile ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca arazi niteliğindeki taşınmaza ekilebilir ürün gelirine göre dava tarihindeki değerinin biçilmesi yöntem itibarıyla doğrudur. Ancak;

1) Çayırlık niteliğindeki taşınmaza net çayır otu gelirine göre bedel belirlenmesi ile yetinilmesi gerekirken, belirlenen bedele otlatma payı eklenerek fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmediği gibi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda HUMK’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20356, Karar No: 2015/1678, Tarih: 09.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/20356 E.  ,  2015/1678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli Merkez ... Köyü 191 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan kayısının kuru ve sulu şartlarda 2012 yılı itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimini, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi ile kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüklerinden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9066, Karar No: 2024/6978, Tarih: 02.12.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/9066 E.  ,  2024/6978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/778 E., 2020/591 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı ve tutuklama nedeniyle 1.000.000,00 TL maddi, 4.000.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 35.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının hükmedilen manevi tazminat miktarının 30.000,00 TL'ye indirilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin süresinde yapılmadığından reddi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davanın tamamının kabul edilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Mersin 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/199 Esas - 2018/9 Karar sayılı ceza dosyasında davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 11.01.2017-29.012.2017 tarihleri arasında 352 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 19.01.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile 02.02.2018 tarihinde tebliğ edildiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hükmedilen manevi tazminat miktarının fazla olduğu gerekçesiyle düzeltilerek esastan ret kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

7226 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun Geçici 1. maddesinin 1. fıkrası ile Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle yargı alanındaki hak kayıplarının önlenmesi amacıyla;

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hükmedilen manevi tazminat miktarının fazla olduğu gerekçesiyle düzeltilerek esastan ret kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

7226 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun Geçici 1. maddesinin 1. fıkrası ile Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle yargı alanındaki hak kayıplarının önlenmesi amacıyla;

a) Dava açma, icra takibi başlatma, başvuru, şikâyet, itiraz, ihtar, bildirim, ibraz ve zamanaşımı süreleri, hak düşürücü süreler ve zorunlu idari başvuru süreleri de dâhil olmak üzere bir hakkın doğumu, kullanımı veya sona ermesine ilişkin tüm süreler; ... 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ... ile usul hükmü içeren diğer kanunlarda taraflar bakımından belirlenen süreler ve bu kapsamda hâkim tarafından tayin edilen süreler ile arabuluculuk ve uzlaştırma kurumlarındaki süreler 13/3/2020 (bu tarih dâhil) tarihinden itibaren 30/4/2020 (bu tarih dâhil) tarihine kadar durur. Bu süreler, durma süresinin sona erdiği günü takip eden günden itibaren işlemeye başlar. Durma süresinin başladığı tarih itibarıyla, bitimine on beş gün ve daha az kalmış olan süreler, durma süresinin sona erdiği günü takip eden günden başlamak üzere on beş gün uzamış sayılır. Salgının devam etmesi halinde Cumhurbaşkanı durma süresini altı ayı geçmemek üzere bir kez uzatabilir ve bu döneme ilişkin kapsamı daraltabilir. Bu kararlar Resmî Gazete’de yayımlanır. -Maddenin 2. fıkrasında; Suç ve ceza, kabahat ve idari yaptırım ile disiplin hapsi ve tazyik hapsi için kanunlarda düzenlenen zamanaşımı süreleri ile 5271 sayılı Kanunda düzenlenen koruma tedbirlerine ilişkin süreler bu maddenin kapsamı dışında tutulmuştur. 30.04.2020 tarihli ve 31114 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Yargı Alanındaki Hak Kayıplarının Önlenmesi Amacıyla Getirilen Durma Süresinin Uzatılmasına Dair Cumhurbaşkanı Kararı ile 7226 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen durma süresinin, 01.05.2020 (bu tarih dahil) tarihinden 15.06.2020 (bu tarih dahil) tarihine kadar (salgın hastalığın yayılma tehlikesinin daha önce ortadan kalkması halinde yeniden değerlendirilmek üzere) uzatılmıştır.

Yukarıda açıklanan düzenleme dikkate alındığında, davacı vekilinin, yokluğunda verilen ve 13.04.2020 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükme karşı 17.06.2020 tarihinde yapmış olduğu temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki süre yönünden temyiz isteminin reddi istenen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararının CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18079, Karar No: 2013/15429, Tarih: 11.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/18079 E.  ,  2013/15429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Hendek Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/04/2012 tarih ve 1999/243-2012/242 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı şirket ortakları olduğunu, davalı şirketin 7.05.1999 tarihli olağan genel kurul toplatısında bilanço ve kar zarar hesaplarının görüşülerek onaylandığını, müvekkillerinin bu toplantıda alınan kararların hakim ortakların usulsüz işlemleri bulunduğu bilançonun gerçeği yansıtmadığı gerekçesiyle iptali için açtıkları davanın derdest olduğunu, buna rağmen 30.07.1999 tarihinde sermaye arttırımı için olağanüstü genel kurul toplantısı yapıldığı ve sermaye arttırım kararı alındığı, bilanço kesinleşmeden sermaye arttırım kararı alınamayacağını, anılan toplantıda müvekkillerinin bilançonon incelenme için toplantının ertelenmesi talebinin reddedildiğini, toplantı tutanağının toplantı sırasında el yazısı ile yazılmasına rağmen daha sonra daktilo ile yeniden yazıldığını ve değiştirildiğini, zira müvekkillerinin itirazlarının hepsinin yer almadığı gibi bu itirazlarının divan teşekkül ettikten sonra ileri sürdüğünün tutanağa geçirildiğini, oysaki müvekkillerinin itirazlarını divan teşekkül etmeden bildirmiş olduklarını, bu nedenlerle olağanüstü genel kurulda alınan kararların TTK hükümlerine aykırı olduğunu ileri sürerek 30.07.1999 tarihli olağanüstü genel kurulda alınan kararların iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, iptali istenen 30.7.1999 tarihli şirket olağanüstü genel kurul toplantısının yasalara ve TTK 381/1 maddesinde belirtilen afaki iyi niyet kuralına uygun olarak yapıldığını, genel kuruldan önce şirketin 5.000.00 TL öz sermayesine karşılık 60.000.00 TL civarında borcu bulunduğunu, bu haliyle şirketin iflas sınırları içerisinde olduğunun anlaşıldığını, olağanüstü genel kurulun sermaye artırımı suretiyle şirketi iflastan kurtarmak amacıyla yapıldığını, arttırılan sermayenin borçların tasfiyesinde kullanıldığını, bu somut durum karşısında sermaye arttırımının küçük ortaklarının paylarını tasfiye amacı gütmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, TTK'nın 394 maddesi gereği,genel kurulun esas sermayenin artırılmasına yönelik kararında aksine şart olmadıkça pay sahiplerinden her birinin yeni senetlerden şirket sermayesindeki payına uygun miktarı alabileceği,bu hususun da ilan edileceğinin düzenlenmesine rağmen buna aykırı hareket edilmesinin ve bilançoda bulunan hususlarla ilgili hiçbir görüşme yapılamamasının afaki iyi niyet kurallarına aykırı olup, sermaya arttırm kararının çoğunluğun yetkisini kötüye kullanarak azınlığın ve münferit pay sahiplerinin haklarını ihlal ettiği gerekçesiyle 30.07.1999 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında alınan kararların iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, sermaye arttırımına ilişkin olağanüstü genel kurul kararının iptali istemine ilişkin olup, yukarıdaki özetten de anlaşılacağı üzere, davalı taraf, şirketin borcu olduğunu bu nedenle sermaye arttırımı kararı alındığını savunmuştur. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, davalı savunması yönünde hiçbir inceleme yapılmadan, sermaye arttırım kararının, 6762 sayılı TTK'nın 394. maddesine uymadığı, davalı şirketin 31.12.1998 tarihli bilançosunda bulunan değer artış fonu, yasal yedek akçe, diğer yedekler ve özel fonlarla ilgili hiçbir görüşme yapılmadığı, gündemde yer almayan hususların olanağanüstü genel kurul toplantısında görüşüldüğü gerekçesiyle iptalinin gerektiği mütalaa edilmiştir. Bu durumda, mahkemece davalı şirketin mali durumunun sermaye arttırımını gerektirip gerektirmediği konusunda, içinde işletme konusunda uzman bilirkişinin de bulunduğu bilirkişi heyetinden rapor alınarak oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar vermek gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış kararın bu nedenle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.