muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11084, Karar No: 2016/20509, Tarih: 21.09.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/11084 E.  ,  2016/20509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca şikayetçi vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 21/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1444, Karar No: 2014/3594, Tarih: 25.03.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/1444 E.  ,  2014/3594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Göynük Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2011/88-2013/28

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Orman Yönetimi, dava dilekçesinde ... Köyünde 2008 yılında yapılan orman kadastro çalışmalarında 123 ada 5 sayılı parselin tamamı ile 128 ada 1 sayılı parselin 295 m2'lik kısmının kesinleşmiş orman sınırları içerisinde kaldığını belirterek, taşınmazların orman sınırları içinde kalan kısımlarının tapusunun iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, davalı tarafından taşınmaza elatmanın önlenmesine karar verilmesini talep etmiş, mahkemece 128 ada 1 sayılı parsele yönelik davanın reddine, 123 ada 5 parsel sayılı taşınamzın harita mühendisi bilirkişi A.. A..ile orman bilirkişi M.. Ö..'nin 26.11.2012 havale tarihli müşterek raporlarında ve ziraat bilirkişi İ.. A.'ın 17.12.2012 havale tarihli raporlarında (C) harfi ile gösterilen 4958.63 m² kısmın tefriki ile bu kısmın tapusunun iptaline, davacı kurum adına tapuya kayıt ve tesciline, kalan kısmın davalı uhdesinde bırakılmasına karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından 128 ada 1 sayılı parselin reddedilen bölümü ile 123 ada 5 sayılı parselin fen bilirkişi raporunda (A) ve (B) harfiyle gösterilen bölümlerine yönelik temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescile ilişkindir.

Dava konusu taşınmazların bulunduğu yerde 2008 yılında 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. Madde hükmüne göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile daha sonra 6831 sayılı Orman Kanunun 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B maddesine göre yapılan ve 17.02.2010 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de; ulaşılan sonuç doğru olmamıştır. Şöyle ki, davalılar kimlik tespiti yapılarak vermiş oldukları 21/03/2012 tarihli dilekçelerinde, “Mahkemeniz huzurunda görülmekte olan tapu iptali ve tescil davasına konu taşınmazlar üzerinde herhangi bir tasarrufumuz bulunmamaktadır. Bu bağlamda taşınmazların orman vasfıyla Hazine adına teciline herhangi bir itirazımız yoktur. Davayı kabul etmekteyiz. Ancak, davanın açılmasında herhangi bir kusurumuz bulunmaması nedeniyle mahkeme masraflarını ve vekalet ücretinin tarafımıza yüklenmesine itiraz etmekteyiz” şeklinde davayı kabul bayanlarını mahkemeye bildirmişlerdir. Kabul beyanı dayaya son veren taraf işlemlerinden olup, kesin hüküm gibi hukukî sonuç doğurur. Sonuç doğurabilmesi için kayıtsız ve şartsız olmalıdır. Davalıların yargılama giderlerini kabul etmemeleri beyanlarında bir şart olarak kabul edilebilir ise de, 3402 sayılı Kanunun 36/A maddesi uyarınca yargılama sonucunda

davanın kabulü halinde davalı aleyhine yargılama gideri hükmedilemeyeceğinden davalıların kabulünün şartlı olarak yapıldığı kabul edilemez. Mahkemece davalıların kabulü dikkate alınarak, 6100 sayılı HMK'nun 307-311. maddeleri uyarınca davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

Kabule göre de, kabul edilen bölümün niteliğinin kararda gösterilmemesi ve ormanların Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken "davacı kurum adına tapuya tesciline" şeklinde hüküm kurulması da doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 25/03/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15216, Karar No: 2018/8043, Tarih: 20.09.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/15216 E.  ,  2018/8043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, Davalı ... adına kayıtlı olan, otomobilin 16/08/2011-16/08/2012 tarihleri arasında geçerli olan poliçe ile davacı ... şirketi nezninde zorunlu trafik sigortalı olduğunu, sigortalı aracın dava dışı ... yönetiminde iken 09/10/2011 tarihinde kaza yaptığını, Araçta yolcu olarak bulunan 12/09/1967 dlu. ... 'in yaşamını yitirdiğini, ... ve ... isimli yolcuların ise yaralandığını, ... Mirasçılarına, sigorta şirketi tarafından 38.251,00 TL ödeme yapıldığını, sakat kalan ...'a da 59.081,00 TL ödemede bulunulduğunu, trafik kazasının, sigortalı aracı süren dava dışı ...'un alkollü olmasından ileri geldiğini belirterek, malül kalan ve ölen mirasçılarına yapılan ödemelerin rücuan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kazanın sadece ve münhasıran alkolün etkisiyle meydana gelmediğini, yolun fiziki özelliklerinin ve diğer etmenlerin de kazanın oluşumunda rol aldığını açıklayarak davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere göre, davanın kabulüne, 97.332,00 TL tazminatın 10/12/2012 tarihinden itibaren işleyecek kanuni faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, Faizin başlangıç tarihine ve türüne yönelik istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bentler dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK.nun 48. maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

2-Dava, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK.nun 48. maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliğinin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97. maddesinde alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra konu ile ilgili olan "b-2" bendinde "alkollü içki almış olarak kandaki alkol miktarına göre araç sürme yasağı kenar başlığı altında; alkollü içki almış olarak araç kullandığı tespit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları açıklanmıştır. Ayrıca Zorunlu Mali Mesuliyet Sorumluluk Genel Şartlarının B.4.d maddesinde; tazminatı gerektiren olay işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa sigortacının sigorta ettirene rücu hakkı olduğu açıklanmıştır.

Bununla birlikte Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4.d maddesinin dayanağını teşkil eden KTK'nun 48. maddesinin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 97.maddesinde, yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve mütakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabulü de mümkün değildir.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281. maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281. maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın reddine aksi halinde kabulüne karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (Bkz.YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve ... ; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları)

Somut olayda, mahkemece alınan 15.12.2014 tarihli ATK raporunda Kaza anı ile alkol ölçümünün yapıldığı saat arasında 47(kırkyedi) dakika fark bulunduğu, metabolizma sonucu kandaki alkol düzeyinin bir saatte 0,12-0,18 promil ve ortalama 0,15 promil azaldığı tıbben bilindiğine göre; 09/10/2011 günü saat 01:30'da meydana gelen kazadan 47(kırkyedi) dakika sonra 1,641 (birvirgülaltıyüzkırkbir) promil ölçülen alkol düzeyinin kaza anında 1,735-1,782 promil ve ortalama olarak 1,76(birvirgülyetmişaltı) promil olduğunun kabulü gerektiği, alkol düzeyi 1,76 (birvirgülyetmişaltı) promil gibi bireysel farklılıkları da ortadan kaldırabilecek kadar yüksek seviyede iken araç kullandığı tespit edilen sürücü ...’un emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyeceğinin kabulü gerektiği ancak sadece kişinin alkol düzeyinin değerlendirilmesi ile alkolün kazadaki etkisinin belirlenemeyeceği belirtilmiş olmakla, söz konusu ATK raporu münhasıranlık açısından yetersiz olup mahkemece dosya içerisinde bulunan ATK Trafik ihtisas Dairesi nin 20.04.2015 tarihli kusur raporu da eklenmek suretiyle içinde nörolog bilirkişinin yer aldığı ATK heyetinden kazanın münhasıran alkolün etkisi altında gerçekleşip gerçekleşmediğinin ve başka unsurların da kazanın meydana gelmesinde etkili olup

olmadığının tespiti hususlarında ayrıntılı, gerekçeli bir rapor aldırılması kazanın münhasıran alkolün etkisiyle gerçekleştiğinin anlaşılması durumunda sonucuna göre rücuen tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

olmadığının tespiti hususlarında ayrıntılı, gerekçeli bir rapor aldırılması kazanın münhasıran alkolün etkisiyle gerçekleştiğinin anlaşılması durumunda sonucuna göre rücuen tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 20/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11081, Karar No: 2010/2168, Tarih: 08.03.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/11081 E.  ,  2010/2168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma-Hürriyetten Yoksun Kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanıklar hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi ile uygulama yapılırken hapis cezasının 5 yıl 6 ay 20 gün yerine 5 yıl 6 ay olarak belirlenerek eksik cezaya hükmolunması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA,

II- Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde gelince:

Sanıkların, yağmayı gerçekleştirmek amacıyla yakınanı gündüzleyin aynı sokak içerisinde bulunan gazete bayisi yanına çekerek üzerinde bulunan 60 TL. parayı alıp uzaklaşmaları, sokağın kalabalık olup gelip geçenlerin yakınanı görmeleri, alıkoyma eyleminin kısa süreli ve yağma amaçlı olması karşısında; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun koşulları oluşmadığı gözetilmeden sanıkların beraatı yerine, yazılı biçimde mahkumiyetlerine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16424, Karar No: 2014/3219, Tarih: 18.03.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/16424 E.  ,  2014/3219 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma

Hüküm : 6352 sayılı Kanunun geçici 1-b maddesi uyarınca kovuşturmanın ertelenmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin b bendi gereğince verilen kovuşturmanın ertelenmesine dair kararlar itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, temyiz incelemesine yer olmadığına, gereği merciince yerine getirilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/8219, Karar No: 2016/3404, Tarih: 28.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/8219 E.  ,  2016/3404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada..... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 25.11.2014 tarih ve 2014/328-2014/481 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ortağı olduğu davalı şirketin sermaye artırımına ilişkin toplantı davetinin müvekkilinin eline geçmediğini, alınan sermaye artırımı kararının müvekkilinin hissesine zarar verme amacı taşıdığını ileri sürerek anılan kararın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ortağın artırılan sermayeden yeni pay alma hakları ihlal edilecek şekilde alınan sermaye artırım kararının eşitlik ve iyiniyet kuralları ile bağdaşmadığının kabulü ile iptaline karar verilmesi gerektiği yönündeki bozma ilamı doğrultusunda hüküm tesis edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı şirketin 22.12.2011 tarih 2011/7 Karar sıra sayılı sermaye artırılmasına ilişkin kararın iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12661, Karar No: 2017/6324, Tarih: 10.10.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/12661 E.  ,  2017/6324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "davayı ispat yükünün davacı tarafa ait olduğu; ancak davacı 24.01.2011 havale tarihli tanık listesi verdiği halde tanıklarının keşfe çağrılmamasının ve varsa nedenlerinin hüküm yerinde gerekçeleriyle açıkça gösterilmemesinin usulsüz olduğu belirtilerek; davacı tarafın tanıklarının taşınmaz başında dinlenebilmesi için adlarına davetiye çıkarılması, bundan sonra yöreyi iyi bilen el verdiğince yaşlı, yansız, yerel, uzman fen bilirkişi tespit tutanağı bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde taşınmaz başında yeniden 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun hükümleri uyarınca işlem yapılarak keşif yapılması, davacının hak iddia ettiği temyize konu taşınmaz bölümünün öncesinin kime ait olduğu, kimden kime kaldığı, zilyetliğin başlangıç günü, süresi ve sürdürülüş biçimi hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı bilgi alınması, tutanak bilirkişileri de ayrı ayrı taşınmaz başında dinlenilmesi, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 149 ada 5 parsel sayılı taşınmazın komisyon tutanağı gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 10.10.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1021, Karar No: 2011/2020, Tarih: 24.02.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/1021 E.  ,  2011/2020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAMÜRSEL ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/11/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalılar adına kayıtlı olan 279 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürüp tapu kaydının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar, dava konusu taşınmazların bulunduğu yer itibariyle Yalova mahkemelerinin yetkili olduğunu, davalı S..’nin dava tarihinden önce ölü bulunduğunu, kıyı kenar çizgisinin usulüne uygun olarak tespit edilmediğini belirtip davanın reddini savunmuşlardır. Davalı M.E., yargılamaya katılmadığı gibi davaya cevap da vermemiştir.

Asıl  ve birleşen davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, Dairece; 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca kadastro tespitinin kesinleşmesiyle dava tarihi arasında 3402 sayılı Yasanın 12/3 maddesinde öngörülen hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Öyleyse, davacı Hazine’nin bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine. Bununla birlikte, asıl davanın davalılarından Sezai’nin dava tarihinden önce 18.09.1986 tarihinde öldüğü, ölü kişi aleyhine dava açıldığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca; asıl davada ölü kişi hakkında yapılan yargılama giderlerinin hazine üzerinde bırakılması,  yapılan uygulama neticesinde dava tarihinde davacı Hazine’nin davasında haklı olduğu gözetilerek, ölü kişi dışındaki asıl ve birleşen davadaki tüm yargılama giderleri ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden ve maktu harçtan davalı tarafın sorumlu tutulması gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir” gerekçesiyle bozulması üzerine mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ve bir kısım davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi E.. S.’ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Asıl ve birleşen dava, 3621 sayılı yasadan kaynaklanan tapu iptali ve taşınmazın sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Hükmüne uyulan bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacı hazinenin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Karar, davacı ve bir kısım davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi E.. S.’ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Asıl ve birleşen dava, 3621 sayılı yasadan kaynaklanan tapu iptali ve taşınmazın sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Hükmüne uyulan bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacı hazinenin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davalıların temyiz itirazlarına gelince; temyiz aşamasında 19.1.2011 tarihinde yürürlüğü giren 6099 Sayılı Yasanın 16. maddesiyle, 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 36. maddesine eklenen 36/A maddesinde aynen;"kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekalet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz" hükmü derpiş edilmiştir. Aynı yasanın 17. maddesiyle de, davalı tarafın sorumlu tutulmaması süreci uzatılarak infaz edilmemiş karar için de geçerli olduğu hükmü öngörülmüştür.Hemen belirtilmelidir  ki,  yürürlüğe  giren  yasa hükmünün  geçmişe  şamil  olarak  uygulanması  örgörüldüğünde  anılan  bu  husus  kazanılmış  hakkın  istisnasını  teşkil  eder.Nitekim  anılan 6099 Sayılı Yasanın  eldeki  davalara  da  uygulanması  gerektiği  gözetildiğinde  somut  olayda  Hazine  yararına  usuli  kazanılmış  bir  haktan  sözetme  olanağı  yoktur.

Hal böyle olunca; yukarıda değinilen yasal düzenlemeler ve ilkeler gözetilmek suretiyle yargılama masrafları yönünden bir değerlendirme yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi için  hüküm  bozulmalıdır.

Davalıların temyiz itirazları yerindir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü  HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan  peşin  harcın  temyiz  edene  geri  verilmesine, 24.02.2011  tarihinde  oybirliğiyle  karar  verildi.