muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/23603, Karar No: 2013/14588, Tarih: 27.06.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/23603 E.  ,  2013/14588 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, davalı işverene ait işyerinde 20.11.2005 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu, gelire girme tarihi 30.03.2006 itibarıyla %27,20 oranında, kontrol kaydı üzerine ise, 09.06.2008 tarihinden itibaren azalmayla %12,2 oranında sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile, yapılan ödemelerin rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilk rücu davasında, %27,20 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden ilk peşin sermaye değeri ve sosyal yardım zammı 119.259,94-TL, yapılan masraflar 12.063,74-TL olmak üzere toplam kurum zararının 131.323,68-TL olarak, Kurumun rücu edebileceği miktar %40 kusur karşılığı 52.529,48-TL olduğu kabul edilip taleple bağlı kalınarak 1.000,00-TL hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda; Sigortalının kontrol muayene kaydı sonucu, sürekli iş göremezlik oranın azalarak %12,2 oranına düşerek kesinleştiği, ancak mahkemece %27,20 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değeri ve sosyal yardım zammı ile yapılan masrafların, %40 kusur karşılığı 52.529,48-TL den, ilk rücu davasında hüküm altına alınan 1.000,00-TL'sı mahsup edilerek, 51.529,48'ye hükmedilmiştir.

Peşin değer, gelecekte ödenecek gelirlerin, yaş, kesilme ihtimali ve Kurumca belirlenecek iskonto oranı dikkate alınarak hesaplanan tutarını ifade etmekte olup, Kurum iş kazası, ya da, meslek hastalığı ile malullük sonucu sigortalılara ve bunların ölümü halinde hak sahiplerine yaptığı her türlü ödemelerle bağlamış bulunduğu gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerini, zarara sebep olan işveren ya da üçüncü kişilere rucu etmektedir.

./..

-2-

Sürekli işgöremezlik derecesindeki düşmeye bağlı olarak değişime uğrayan gelir, yüksek işgöremezlik oranı nedeniyle bağlanmış olan başlangıçtaki gelir olup; gelir hesabındaki unsurlardan biri olan işgöremezlik oranındaki düşme karşısında,başlangıçtaki gelirin,değişen işgöremezlik oranına uyarlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Bu durumda, peşin sermaye değerli gelirin başladığı tarih itibariyle düşen işgöremezlik oranına göre belirlenmesi zorunlu olup; başlangıçtaki yüksek işgöremezlik oranı nedeniyle, fazladan (yüksek işgöremezlik oranı ile düşen işgöremezlik oranı arasındaki fark işgöremezlik nedeniyle) ödenen fark gelirlerin, yeni oran üzerinden belirlenmiş olan peşin sermaye değerli gelire ilavesi gereği bulunmaktadır.

Bu durumda, peşin sermaye değerli gelirin başladığı tarih itibariyle düşen işgöremezlik oranına göre belirlenmesi zorunlu olup; başlangıçtaki yüksek işgöremezlik oranı nedeniyle, fazladan (yüksek işgöremezlik oranı ile düşen işgöremezlik oranı arasındaki fark işgöremezlik nedeniyle) ödenen fark gelirlerin, yeni oran üzerinden belirlenmiş olan peşin sermaye değerli gelire ilavesi gereği bulunmaktadır.

Şu halde, yapılması gereken iş; sigortalının sürekli iş göremezlik durumuna girdiği 30.03.2006 tarihi itibarıyla %27,20 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden saptanacak ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, 30.03.2006 - 09.06.2008 tarihleri arası fark iş göremezlik (%27,2-%12,2= %15) oranı nedeniyle fazladan yapılan ödeme miktarı ilave edilmek suretiyle gelirin ilk peşin sermaye değeri belirlenerek, ilk davada hükmedilen düşülüp sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, sıralanan maddi ve hukuki olgular ışığında inceleme yapılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı biçimde hüküm tesis edilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 27.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

........
Yargıtay — Esas No: 2013/6927, Karar No: 2013/9394, Tarih: 06.06.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/6927 E.  ,  2013/9394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen abonelik tesisi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, müvekkili olan davacının, su abonesi olmak amacı ile davalı idareye başvurduğunu, davalı kurum tarafından kanal katılım ve şebeke hisse bedeli adı altında 5.300 TL bedel talep edildiğini, davalı idare tarafından talep edilen ve yasal dayanağı bulunmayan, kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden davacının sorumlu olmadığının tespiti ile, su akışının sağlanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, yapı kullanma izin belgesinin 20.09.2010 tarihinde alındığı, yapılan hizmetlerin bu tarihten önceye ait bulunduğu ve yeni bir hizmet sunulmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden davacının sorumlu olup olmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapıldığı veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde davalının tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri katılım payını talebe hakkı vardır. Ancak, bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda, hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür.

Davacı kendisinden istenilen kanal katılım bedelinden sorumlu olmadığının tespitine karar verilmesi istemiyle eldeki davayı açmıştır. Bilirkişi mimar ...tarafından düzenlenen, raporda seçenekli görüş sunulmuş; davacının 861,68 TL sorumlu olduğu belirlenmiş, dava tarihinden sonra ... Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi iptal edildiğinden bu bedelin davacıdan tahsil edilmemesi gerektiği ileri sürülmüştür. Mahkemece, taşınmazın yapı kullanma belgesi alındıktan sonra davalı idarenin taşınmazın bulunduğu yerde herhangi bir çalışmasının olmadığı, yeni bir kanalizasyon ve içme suyu tesisi yapılmadığı veya mevcut hatların iyileştirilmediği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay’ın yerleşik uygulamasına göre davalı tarafça hizmet götürüldüğü kanıtlanmış ise; ... öncesi ve sonrası ayrımı yapılmaksızın hizmetten yararlanan davacı kanal katılım bedelinden sorumlu olur; aboneliğin ... tarihinden sonra olmasının; ... tarihinden sonra yeni hizmet sunulmasının bir önemi bulunmamaktadır.

Bu nedenlerle mahkemece, davacının kanal katılım payı ve şebeke hisse bedelinden sorumlu olduğunun kabulü ile bilirkişi raporu da dikkate alınarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu nedenlerle mahkemece, davacının kanal katılım payı ve şebeke hisse bedelinden sorumlu olduğunun kabulü ile bilirkişi raporu da dikkate alınarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12887, Karar No: 2014/4419, Tarih: 03.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/12887 E.  ,  2014/4419 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bakırköy 9. İş Mahkemesi

Tarihi : 07.05.2013

No : 2012/82-2013/375

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 5510 sayılı Kanun’un geçici 7/1’inci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan, mülga 506 sayılı Kanun’un 79/10 hükmü uyarınca açılmış hizmet tespiti davasıdır. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda; davacı, 12.07.2005- 09.01.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde kesintisiz çalıştığının tespitini istemiştir.Mahkemece, davacının davalı işyerinden bildirilen 14.11.2010 tarihi öncesi dönem yönünden isteme konu sürelerin kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan araştırma hüküm kurmaya elverişli ve yeterli değildir.Mahkemece, re'sen araştırma ilkesi doğrultusunda işyerinin bordrolarında uyuşmazlığa konu dönemin tamamını kapsar şekilde çalışması bulunan bordro tanıkları re’sen belirlenerek beyanlarına başvurulmalı; talep edilen döneme ilişkin bordro tanıklarına ulaşılamadığı takdirde sigortalı ile birlikte çalışan kişiler ile aynı çevrede işyeri olan işveren ya da bu işverenlerin çalıştırdığı kişiler re’sen saptanarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı, işçilik alacaklarına ilişkin dava dosyasının varlığı araştırılarak celbedilmeli ve işçilik hakları davasında dinlenen tanık anlatımları ile bu dosyada bilgi ve görgüsüne başvurulan tanık anlatımları karşılaştırılmalı, varsa çelişki giderilmeli sigortalının kayıtlarda görünmeyen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği ya da bildirim dışı kaldığı hususu yeterince araştırılmalı; işyerinde Kurum tarafından yapılmış tespit ve müfettiş raporu bulunup bulunmadığı araştırılmalı, çalışmanın tam zamanlı olup olmadığı, işin ve işyerinin kapsamı gözetilerek belirlenmeli, toplanan tüm kanıtlar birlikte değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan F.Kargo Nak. ve Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine, 03.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4112, Karar No: 2021/20533, Tarih: 09.11.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/4112 E.  ,  2021/20533 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2020/49154

Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan şüpheliler ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Edirne Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 02.08.2019 tarihli ve 2019/8363 soruşturma, 2019/4065 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Edirne 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 08.10.2019 tarihli ve 2019/5074 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet Savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, şüpheli ...'ın müşteki eşi ile arasındaki husumeti nedeniyle hastanede yatmakta olan, taburcu olması halinde ise hastalığındaki risk düzeyi artma ihtimali bulunan, hastaneye yattığı tarihten itibaren de klinik ve labaratuvar sonuçlarına göre tedavisinde ciddi bir iyileşme tespit edilen müşterek çocuğu, müştekinin bilgisi dışında tedavisi henüz sonlandırılmadan yatmakta olduğu Trakya Üniversitesi Hastanesinden Konya iline götürdüğünün anlaşılması karşısında, yatarak tedavisi uygun görülen müşterek çocuğun bulunduğu şehirdeki hastaneden alınarak yaklaşık 950 km mesafedeki başka bir şehre götürülmesi ve götürülen şehirde herhangi bir sağlık kuruluşuna yatırılmaması şeklindeki eylemin, çocuğun sağlık ve güvenliğini tehlikeye sokmaya elverişli bir eylem olduğu ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 233/3. maddesinde tanımlanan aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali suçunu oluşturduğu, toplanan delillerin kamu davası açılması için yeterli olduğu ve müşterek çocuğun sağlığının ağır şekilde tehlikeye sokulup sokulmadığına yönelik takdir ve tayinin Mahkemesince yapılması gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 21.05.2020 gün ve 1697 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.06.2020 gün ve KYB/2020-49154 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müşteki ...'ın Edirne Cumhuriyet Başsavcılığı’na müracaatla; bir süredir ayrı yaşadığı eşi ...’nın kendisine boşanma davası açtığını , müşterek çocukları Eylül Aslan'ın rahatsızlığı nedeniyle 25.04.2019 tarihinde Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesinde tedavi için yatırıldığını, 07.05.2019 tarihinde çocuğunu görmek üzere hastaneye gittiğinde eşi ...'nın tedaviyi yarıda bırakarak Eylül ile birlikte hastaneden ayrıdığını öğrendiğini, daha sonra eşinin abisi ...'nin kendisini telefonla arayarak Konya'ya geldiklerini ve çocuğun tedavisini burada devam ettireceklerini söylediğini, kendisinin e-nabız uygulamasından çocuğunun Konya İlinde tedavi gördüğü hastaneyi tespit ettiğini, eşi ile ara ara iletişim kurabildiğini, bu şekilde çocuğunu kendisinden habersiz alarak götüren eşi ... ile abisi ... ve babası ...'den şikayetçi olduğunu belirterek şikayetçi olması üzerine; Edirne Cumhuriyet Başsavcılığınca “..... müştekinin aile nüfus kayıt tablosunda şüphelilerden eşi ... isimli şahsın eşi olduğu, halen evli oldukları, müşteki ile şüphelinin aralarında devam eden boşanma davası bulunduğunun iddia edildiği, diğer taraftan Türk Medeni Kanunu 336. maddesine göre ayrılık ve boşanma hallerinde çocuğun velayetinin anne babadan hangisine verileceğinin Hakim tarafından tayin edileceğinin belirtildiği, müşteki tarafça bu konuya ilişkin bir mahkeme kararı sunulmadığı dolayısıyla anne ve babanın çocuğun velayetini birlikte ellerinde bulundurdukları, buna göre Türk Ceza Kanunu 234/1. maddesinde zikredilen "Velayet yetkisi elinden alınmış olan ana veya babanın ya da üçüncü derece dahil kan hısmının, onaltı yaşını bitirmemiş bir çocuğu veli, vasi veya bakım ve gözetimi altında bulunan kimsenin yanından cebir veya tehdit kullanmaksızın kaçırması veya alıkoyması halinde, üç aydan bir yıla kadar hapis cezasına hükmolunur." hükmüne göre şüpheli şahsın velayet hakkının elinden alındığı yönünde bir mahkeme kararı bulunmadığı, bu itibarla müsnet suçun unsurlarının oluşmadığı, diğer şüphelilerin müştekinin çocuğunu kaçırarak alıkoyduğu yönünde somut bir delil bulunmadığı zira söz konusu müşterek çocuğun şüpheli annesi tarafından müşteki ile aralarındaki ayrılık ve boşanma konusu nedeni ile alarak götürüldüğü, bu konuda müştekinin Aile Mahkemesinden çocuğun velayet hakkının kendisine verilmesi ve çocukla kişisel irtibat kurulması konusunda alacağı mahkeme kararı üzerine çocuğunun tedavisi konusunda gerekli tedaviyi yaptırabileceği, bu aşamada mevcut iddia ve nüfus kaydına göre şüphelilerin ifadelerinin alınmasına gerek bulunmadığı sonuç itibariyle Kamu Davası açılması için yeterli delil ve hukuki gerekçe bulunmadığı” gerekçesi ile 02.08.2019 tarihli 2019/8363 soruşturma ve 2019/4065 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ve müştekinin itiraz başvurusunun Edirne 1. Sulh Ceza Hakimliğince reddildiği anlaşılmıştır.

5237 sayılı TCK'nın 233/3. maddesinde düzenlenen ''Aile Hukukundan Kaynaklanan Yükümlülüğün İhlali'' suçunun oluşabilmesi için, sanığın itiyadî sarhoşluk sonucu maddî ve manevî özen noksanlığı nedeniyle çocuklarının ahlâk, güvenlik ve sağlığını ağır şekilde tehlikeye sokması gerektiği, somut olayda ihbarnamede belirtilen bu suçun unsurlarının oluşmadığı gibi kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda açıklandığı üzere aynı Yasanın 234. maddesinde düzenlenen suçun da oluşmadığı anlaşıldığından kovuşturmaya yer olmadığına dair karar sonucu itibariyle yerinde olup, mercii tarafından verilen itirazın reddi kararında da hukuka aykırı bir yön bulunmadığından ve kanun yararına bozma istemi yerinde görülmediğinden, Edirne 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 08.10.2019 tarihli ve 2019/5074 Değişik İş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 09.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5881, Karar No: 2011/10196, Tarih: 04.10.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/5881 E.  ,  2011/10196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, çeyiz ve ziynet eşyalarının aynen olmadığı takdirde bedellerinin davalıdan tahsili istemlerine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından kabulüne karar verilen ziynet ve eşyalara yönelik olarak temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçeler göre, davalı vekilinin hükmün b ve c bentlerinde sayılan davacı ve müşterek çocuk Halil İbrahim’e ait eşyaların aynen, olmadığı takdirde fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak şimdilik 150.00 TL’nin davalıdan tahsiline ilişkin hükme yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin ziynet eşyalarına ilişkin temyizine gelince;

Davacı vekili; Dava dilekçesinde, davacıya nişan ve düğün merasiminde takılan ziynet eşyalarından altı adet bileziğin, davalı tarafça kendisinden alınarak servis aracı alımında kullanıldığını, dört adet bileziğin davalının babasına verildiğini, bozdurulan bu takı bedellerinin davalının anne ve babasının ihtiyaçlarında kullandıklarını yine bir adet bileziğinde servis işi yapılırken mazot borcu olduğu için davalı tarafından alınıp harcandığı iddiasıyla ziynet eşyalarının aynen, olmadığı takdirde fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak şimdilik 100 YTL’nin davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili, ziynet eşyalarının varlığını ve davalı tarafça bozdurulup harcandığı iddiasının davacı tarafça ispat edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Türk Medeni Kanunu’nun 6. maddesi hükmü uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay İçtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden yada savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına hak çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Düğün sırasında kadına takılan ziynetler kendisine bağışlanmış sayılır ve onun kişisel malıdır.

Düğün sırasında kadına takılan ziynetler kendisine bağışlanmış sayılır ve onun kişisel malıdır.

Davacı kadın, dava konusu edilen ziynet eşyalarının davalı tarafından bozdurularak harcandığını ileri sürdüğüne göre bu iddiasını ispat etmekle yükümlüdür. Davacının dinletmiş olduğu tanıklar, duyuma dayalı beyanda bulunmuş olup, davacı iddiasını ispata yeterli nitelikte kabul edilemez. Ancak davacı vekili dava dilekçesinde “her türlü yasal kanıt” demekle yemin deliline de dayanmış olduğundan davacı tarafa kabulüne karar verilen ve varlığı ispatlanan ziynetlerin davalı tarafından bozdurulup, harcandığı konusunda davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken mahkemece bu husus üzerinde durulmadan eksik inceleme sonucu yazılı şekilde kısmen kabul kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle b ve c bentte yazılı eşyalara ilişkin hükmün ONANMASINA, 2. bentte yazılı nedenlerle ziynet alacağına ilişkin kısmen kabule yönelik hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 4.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.