muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11899, Karar No: 2013/14951, Tarih: 02.12.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/11899 E.  ,  2013/14951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 21.05.2010 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna aykırı eylem sebebiyle tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15.03.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, davacılardan ...’ın 11584 parsel üzerinde kat irtifakı kurulu binanın bodrum kat, 2 numaralı, daire nitelikli bağımsız bölümün maliki olduğunu ve aynı zamanda ...’a ait 3 numaralı bağımsız bölümü kiracı sıfatı ile konfeksiyon atölyesi olarak kullandığını; davacılardan ...’ın ise aynı binada zemin kat 3 numaralı, daire nitelikli bağımsız bölümün maliki olduğunu; diğer davacı ...’ın ise ...’a ait 2 numaralı bağımsız bölümü kiracı sıfatıyla konfeksiyon atölyesi olarak kullandığını; davacıların parseline bitişik olan 11583 parsel üzerinde kat irtifakı kurulu binayı davalının inşa ettirdiğini, davalıya ait binanın inşası sırasında davacıların dairelerinin olduğu binanın pis su kanalına bağlantısını sağlayan borunun kırıldığını ve tıkandığını, bunun sonucu anılan 11584 parseldeki 2 ve 3 numaralı bağımsız bölümleri 25.12.2009 tarihinde pis suyun bastığını, dairelerin ve içerisindeki konfeksiyon ve tekstil malzemelerinin zarar gördüğünü; bu nedenle davacılardan ...’a zarar gören konfeksiyon ve tekstil malzemeleri için 8.000,00 TL; ...’a zarar gören konfeksiyon ve tekstil malzemeleri ve kira kaybı için 8.000,00 TL; dairede oluşan zarar için ... ve ...’a 800,00 TL; kira kaybı nedeniyle ...’a

600,00 TL tazminatın haksız fiil tarihi olan 25.12.2009 tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile davalıdan alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

600,00 TL tazminatın haksız fiil tarihi olan 25.12.2009 tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile davalıdan alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, 11583 sayılı parsel üzerindeki dava konusu binanın arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile dava dışı inşaat şirketine yaptırıldığını ve tüm sorumluluğun inşaat şirketinde olması sebebiyle davalıya husumet yöneltilemeyeceğini; dava konusu pis su borusunun kırılması ve tıkanması ile davalının yaptırdığı inşaatın ilgisi olmadığını, bu yönde ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesin 2009/634 D. İş sayılı tespit dosyasında aldırılan bilirkişi raporunda “kanalın nerede tıkalı veya kırık olduğunun ... tarafında yapılacak çalışmalarla saptanacağının” tespit edildiğini, dava konusu taşınmazın daha önce tek bir parsel iken ve davacılarla müştereken malik iken rızaen tapuda ifraz edildiğini ve 11583 ile 11584 sayılı parseller olduğunu, davacılara ait bağımsız bölümlerin bulunduğu 11584 sayılı parseldeki binanın pis su kanalının hiçbir kullanım hakkı olmamasına rağmen 11583 sayılı parselden geçtiğini, davacıların pis su kanalının yerini değiştirmeleri gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacılardan ...’ın iddiasını ispat edemediğinden davasının reddine, davacılardan ... ve ...’ın davalarının kısmen kabul ve kısmen reddiyle taşınmazda oluşan hasar için 2.997,50 TL ve kira kaybı nedeniyle oluşan zarar için 2.700,00 TL tazminatın davalıdan alınarak bu davacılara verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

TMK m. 683 deki "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir” hükmü ile mülkiyet hakkının kanunla toplum yararına kısıtlanabileceği temel ilke olarak kabul edilmiştir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında, mülkiyet hakkının nasıl korunacağı hükme bağlanmış, 730 ve 737. maddeleriyle de taşınmaz malikinin başkalarına zarar vermesinin önlenmesi hedeflenmiştir.

Yapma, kaçınma, katlanma olarak özetlenebilecek bu sınırlamaların önemli bir bölümü TMK’nun "komşu hakkı" başlığı altında, 737 ile 750. maddelerinde düzenlenmiş, 751 ile 761. maddelerinde de yine malikin yapması ve katlanması gereken hususlar belirtilmiştir.

Yapma, kaçınma, katlanma olarak özetlenebilecek bu sınırlamaların önemli bir bölümü TMK’nun "komşu hakkı" başlığı altında, 737 ile 750. maddelerinde düzenlenmiş, 751 ile 761. maddelerinde de yine malikin yapması ve katlanması gereken hususlar belirtilmiştir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan tazminat davalarında öncelikle davacının uğramış olduğu zararın miktarının bilirkişi aracılığı ile tespit edilmesi, tazminatın bu zarara göre tayin ve takdir edilmesi gerekir. Hemen belirtmek gerekir ki, tazminat miktarı hiçbir zaman zararı aşamaz. Ancak, davacının zararın artmasında kusuru varsa, tazminat miktarı 6098 sayılı Borçlar Kanununun 52. maddesine göre indirilmeli veya tamamen ortadan kaldırılmalıdır. TMK’nun 737 ve 730. maddelerinden doğan sorumluluk kusura bağlı bir sorumluluk olmadığından, davalının kusursuz olması tazminat miktarının düşürülmesinde etkili olamaz. Yeter ki, davalının eylemi ile davacının zararı arasında illiyet bağı bulunsun. Davalının hiçbir kusuru olmasa dahi, tazminata hükmedilebilir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Dosya içerisindeki ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/634 D. İş sayılı tespit dosyasında inşaat bilirkişisi tarafından hazırlanan 05.01.2010 tarihli bilirkişi raporunda “kanalın nerede tıkalı veya kırık olduğunun ... tarafından yapılacak çalışmalarla saptanacağının” tespit edildiği, ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesin 2010/53 D. İş sayılı tespit dosyasında aynı bilirkişi tarafından hazırlanan 15.02.2010 hâkim havale tarihli raporda da bir önceki kendi rapora atıf yapılarak “atık su basmasının davalıya ait binanın hafriyat çalışmaları sırasında ana kanalın tıkanması ile oluştuğunun” tespit edildiği, yargılama sırasında bilirkişi heyeti tarafından hazırlanan 05.09.2011 tarihli raporun davacıların zararları ile davalının eylemi arasındaki illiyet bağına yönelik bir tespit içermediği, keza aynı heyet tarafından tarafların itirazları üzerine hazırlanan 31.10.2011 tarihli raporda ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/634 D. İş sayılı tespit dosyasında inşaat bilirkişisi tarafından hazırlanan 05.01.2010 tarihli rapora atıf yapılarak hasarın oluş nedeninin açıklandığı belirtilmesine rağmen o raporda da hasarın oluş nedeni ve davalı ile illiyet bağı açıklanmadığı gibi ek raporda da bu duruma yönelik bir tespit olmadığı görülmektedir.

Bu nedenle mahallinde yeniden keşif yapılarak davalı tarafın inşaat çalışmaları sırasında pis su kanalına zarar verilip verilmediği ayrıca davalının eylemi ile davacıların zararı arasında illiyet bağı olup olmadığı kesin olarak ortaya konulmalı, tarafların gösterdiği deliller de değerlendirilmek suretiyle bilirkişi veya bilirkişilerden gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınmalıdır. Ayrıca davacılardan ...’ın taşınmazında kiracı olarak faaliyet gösteren diğer davacı ...’ın bu olay nedeniyle taşınmazı

tahliye ettiğine ve diğer davacı ...’ın yine bu olay nedeniyle taşınmazını kiraya veremediğine ilişkin bir delil de bulunmamaktadır. Bu nedenle davacılar ... ve ... lehine kira kaybı nedeniyle tazminata hükmedilmesi doğru değildir.

Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de davacıların davadan önce yaptırdıkları delil tespitine ilişkin giderlerin yargılama giderlerine katılmaması ve dava konusu zarar haksız fiilden kaynaklandığından tazminata haksız fiil tarihinden itibaren faiz hükmedilmemesi de isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekili ve davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 02.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9797, Karar No: 2011/21040, Tarih: 24.10.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/9797 E.  ,  2011/21040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Katılan vekilinin "2001, 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıın incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Yasanın 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "2001, 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçularının kanunda gerektirdiği cezalarının türleri ve üst sınırları itibariyle tabi oldukları, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış,ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde verilen yetkiye dayanılarak karar verilmesi hakkındaki kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3010, Karar No: 2022/10729, Tarih: 20.10.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/3010 E.  ,  2022/10729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacılardan ... Temizlik - ... Temizlik Sosyal Hizmetler İnşaat Nakliyat Turizm San. Ve Tic.Ltd.Şti. tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz edenin sıfatına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 80,70 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 20/10/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14843, Karar No: 2022/2306, Tarih: 16.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/14843 E.  ,  2022/2306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili ile davalı ... vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava dilekçesinde; ... ilçesi, ... caddesi, ..., Alkan Apartmanı adresinde bulunan ... , 1271 ada 106 parseldeki ana gayrimenkulde 1 nolu bağımsız bölümde malik oldukları, ana taşınmazın bağımsız bölüm arsa paylarının tapuya tescili sırasında orantılı tahsis edilmediği beyanı ile arsa paylarının yeniden düzenlenmesi istenilmiştir.

Mahkemece; arsa paylarında somut bir arsa payı hatası tespit edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi, istinaf başvurusunun kabulü ile arsa paylarının yeniden düzenlenmesine karar vermiş, hükmün temyizi üzerine, Dairemizce bozulmasına karar verilmiştir. Bozma ilamı üzerine yapılan yargılamada, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesince davanın kabulü ile arsa paylarının yeniden düzenlenmesine karar vermiş, karar davalı ... vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de gereği yerine getirilmemiştir.

Taşınmazın 1967 tarihli projesinde 8 bağımsız bölümlü iken 1971 tarihli tadilat projesinde 3. katın iki bağımsız bölümlü toplam 9 bağımsız bölüm olduğu, 1972 tarihli kat mülkiyetinin kuruluşunda 1. ve 2 kat bağımsız bölümlerin arsa payı 8/56 olduğu halde, 3. kattaki 8 ve 9 nolu bağımsız bölümlerin arsa payının 4/56 olduğu, buna göre

arsa hissedarlarının 3. katta yeni bir bağımsız bölüm oluşturulmasına belirlenecek arsa payları yönünden şartlı muvafakat verip vermediklerinin belediye imar dosyası getirtilerek incelenmediği, dosya içerisinde bütün raporların aynı bilirkişi heyetinden alındığı ve raporlarda ki açıklamaların birbirinin tekrarı niteliğinde olduğu, kat mülkiyetinin kurulduğu tarihte bağımsız bölümlerin manzarasının nasıl olduğunun, örneğin bodrum katın manzarasının olup olmadığının değerlendirilmediği, yön yönünden bağımsız bölümlerin güneş görüp görmediği, ısınma ve manzaraya bir etkisinin olup olmadığının incelenmediği, genel ve soyut şekilde manzara, yön, vb. adı altında doğrudan puanlama yapılmak suretiyle önceki raporların tekrarı mahiyetinde ek raporlar düzenlendiği anlaşılmakla, hüküm kurmaya elverişli olmayan bilirkişi raporuna göre karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de, bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır; değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları sebebiyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Mahkemece açıklanan hususlarda tarafların iddia ve savunmalarını da karşılayan, konusunda uzman farklı bilirkişi kurulundan rapor alınmak suretiyle oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesinin 14/09/2021 tarih ve 2021/974 E. - 2021/1938 K.sayılı kararının HMK'nın 371.maddesi gereğince BOZULMASINA, dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2036, Karar No: 2014/491, Tarih: 09.04.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2013/2036 E.  ,  2014/491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2013

NUMARASI : 2013/104-2013/120

Taraflar arasındaki “maddi ve manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kocaeli 3. İş Mahkemesi’nce davanın kısmen kabulüne dair verilen 29.12.2011 gün ve 2010/722 E., 2011/683 K. sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 21. Hukuk Dairesi’nin 16.01.2013 gün ve 2012/4595 E., 2013/331 K. sayılı ilamı ile;

(...1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacıların tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 24.07.2007 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacıların maddi tazminat istemlerinin reddine, manevi tazminat istemlerinin ise kısmen kabulüne karar verilmişse de manevi tazminatların takdirinde yanılgıya düşüldüğü, manevi tazminatların çok fazla takdir edildiği anlaşılmaktadır.

Davacıların çocuğu ve kardeşleri olan M. Ö.’ün ölümü ile sonuçlanan iş kazasında: sigortalının % 20 davalıların ise toplam olarak % 80 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Gerek mülga B.K'nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı T.B.K’nun 56. maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene uygun bir miktar paranın manevi zarar adı ile ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin olayın özelliklerini göz önünde tutarak manevi zarar adı ile zarar görene verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.

Bu ilkeler gözetildiğinde davacılar Semiha ve T.. Ö..’den her biri yararına hüküm altına alınan 50.000,00’er TL ile davacılar S.. Y.. ile S.. K..’dan her biri yararına hüküm altına alınan 25.000,00’er TL manevi tazminatın çok fazla olduğu açıkça belli olmaktadır.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, manevi tazminatın takdirinde yanılgıya düşülerek ve özellikle manevi tazminatların çok fazla takdiri suretiyle yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, dava dilekçesinde özetle, davacıların murisi M. Ö.’ün davalı şirkete ait iş yerinde çalışmakta iken 24.07.2007 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu öldüğünü, fabrikada meydana gelen yangının davalıların işçi sağlığı ve iş güvenliği önlemlerini almamasından kaynaklandığını belirterek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla, ölen işçinin babası T.. Ö.. için 5.000,00 TL maddi 100.000,00 TL manevi, annesi S.. Ö.. için 5.000,00 TL maddi 100.000,00 TL manevi, kardeşi S.. Y.. için 70.000,00 TL manevi ve diğer kardeşi S.. K.. için 70.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 350.000,00 TL maddi ve manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müteselsilen alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar S.. S.. ve O.. G.. vekili cevap dilekçesinde özetle; iş kazasının oluşumunda murisin kusuru da dikkate alındığında davacıların maddi ve manevi tazminat taleplerinin fahiş ve zenginleşme amacı taşıyacak boyutta olduğunu, olayda davalılara yüklenecek herhangi bir kusur bulunmadığını, işyerinde işçi sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin 6/a maddesinde belirtilen tüm tedbirlerin zamanında alındığını, davacıların murisine çalıştığı makine ile ilgili gerekli eğitimlerin verildiğini, yangının gerçekleştiği sırada hadde yağı ince filtre değişimi yapıldığını, bu değişimin makine operatörü ve yardımcıları tarafından iki günde bir yapılmakta olduğunu, davacıların murisinin sızdırmayı engelleyen contayı kullanmaması neticesinde basınçla sızan yağın tutuştuğunu, böylece tedbirsiz ve dikkatsiz davranması sonucu olayın meydana geldiğini, belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Davalı ...Alüminyum Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; davacıların murisinin 07.01.2006 tarihinden olay tarihine kadar davalı işyerinde operatör olarak çalıştığını, olayın Folyo 4 Hadde Makinesinin filtre değişimi sırasında çıkan yangın sebebiyle meydana geldiğini, M. Ö.’ün yangının çıktığı makinenin operatörü ve filtre değişimi konusunda eğitimli kişi olduğunu, davalı şirketin makinenin periyodik bakımlarını yaptırdığını, olayın meydana gelmesinde davalı şirketin herhangi bir kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Yerel Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacı anne ve babanın maddi tazminat taleplerinin reddi ile anne Semiha ve baba Tahsin için 50.000,00'er TL, kardeşler için ayrı ayrı 25.000,00’er TL manevi tazminatın olay tarihi 24.07.2007 gününden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen alınarak davacılara verilmesine fazlaya ilişkin istemin reddine, dair verilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine, Özel Daire’ce yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuş; Mahkemece, önceki kararda davacılar için takdir edilen manevi tazminat miktarı yönünden direnilmiştir.

Direnme hükmünü, davalılar vekilleri temyize getirmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; iş kazası nedeniyle ölen işçinin anne ve babası ile kardeşlerine takdir edilen manevi tazminat miktarının fazla olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Manevi tazminat isteminin temelinde, davalıların haksız eylemi yatmaktadır. Bilindiği üzere, haksız eylemin unsurları; zarar, fiil ile zarar arasında illiyet bağı, fiilin hukuka aykırı olmasından ibarettir.