muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6083, Karar No: 2024/2144, Tarih: 19.02.2024

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve Sanık Müdafinin Temyiz İstemleri Özetle

Delil bulunmadığına, Eksik inceleme ile karar verildiğine, yüklenen suçların unsurlarının oluşmadığına, Kanunun tatbikinde hataya düşüldüğüne, 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi kapsamında rapor aldırılmadan karar verildiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ... ile katılan ...'ın 2018 yılının Ocak ve Mart ayları arasında aynı koğuşta kaldıkları, bu süreç içerisinde sanığın farklı tarihlerde olmak üzere toplamda 7 kez katılana ait kantin fişlerine katılanı "gece uyurken üzerine sıcak su dökerim, kızgın yağ dökerim" şeklinde tehdit etmek suretiyle kendi ihtiyaçlarını yazdığının ilk derece mahkemesince maddi vakıa olarak kabul edildiği, 29.01.2018, 30.01.2018 ve 23.01.2018 tarihlerinde kantin fişlerine yazılan tutarların az olması nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 150 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince indirim yapıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında tevil yollu ikrarda bulunduğu anlaşılmıştır.

3. Katılanın aşamalarda alınan ve istikrarlı beyanlarında olayı 1 numaralı bentte yer alan şekilde anlattığı anlaşılmıştır.

4. Dosyada tanık olarak dinlenen H. F., A. İ., M. G., İ. B.'nin anlatımlarının katılan anlatımları ile uyumlu olduğu anlaşılmıştır.

5. Yağma suçlarına konu ihtiyaç fişleri üzerinde yer alan yazıların sanığın elinden çıktığı kanaatine varıldığına dair Antalya Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünden alınan 16.04.2020 tarihli uzmanlık raporu dosya içerisinde yer almaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 18.11.2021 tarihli ve 2021/1568 Esas, 2021/2673 Karar sayılı kararında: "Sanık ve katılanın olay tarihinde Burdur E tipi kapalı cezaevinde aynı koğuşta kaldıkları, sanığın katılanı dövmekle ve geceleyin uyuduğu sırada üzerine kızgın yağ ve su dökmekle tehdit ederek katılan tarafından kantinden ihtiyaçlarının alınması için yazılan fişlere kendi ihtiyaçlarını da ekleyerek imzalatıp cezaevi idaresine verilmesini sağladığı, listedeki eşyaların gelmesinden sonrada bu eşyaları katılanın rızası dışında alıp kullanmak suretiyle yağma suçlarını işlediği yönündeki ilk derece mahkemesinin olayın oluşuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı,

Ancak,

Sanık hakkında düzenlenen iddianamede yargılama konusu edilen yedi olay ayrıntılı olarak anlatılmış olmasına rağmen sevk maddelerinde yalnız bir kez cezalandırılmasının istendiği göz önünde bulundurularak sanığın CMK nın 226. maddesi uyarınca yedi kez cezalandırılması ihtimaline binaen ek savunma hakkı tanınmaksızın hüküm kurulmuş olmasının,

Ancak,

Sanık hakkında düzenlenen iddianamede yargılama konusu edilen yedi olay ayrıntılı olarak anlatılmış olmasına rağmen sevk maddelerinde yalnız bir kez cezalandırılmasının istendiği göz önünde bulundurularak sanığın CMK nın 226. maddesi uyarınca yedi kez cezalandırılması ihtimaline binaen ek savunma hakkı tanınmaksızın hüküm kurulmuş olmasının,

Yine sanığın katılan tarafından düzenlenen kantin fişlerine ekleme yapmak suretiyle atılı suçları işlediği, aynı fişlerde katılanın yazdığı malzemelerin de olması sebebiyle sanığın her fişin düzenlenmesi sırasında ne kadarlık malzeme eklediğinin kesin olarak belirlenemediği gözetilerek sanık lehine değerlendirilme ile tüm suçlara konu eşyaların değerinin TCK nın 150/2 maddesi uyarınca az kabul edilerek sanığa verilen cezalardan bu madde uyarınca indirim yapılması gerektiğinin,

Ve ayrıca sanığın adli sicil kaydında yer alan Silifke 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/316 esas, 2017/158 karar sayılı ilamının ikinci kez tekerrüre esas alınması gerekirken bu şartları taşımayan Silifke 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/363 esas, 2011/438 karar sayılı ilamının ikinci kez tekerrüre esas alınmış olmasının usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşılmakla, istinafa konu hükümlerin TCK 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak sanığın katılana karşı 19/01/2018, 23/01/2018, 29/01/2018, 30/01/2018, 06/02/2018, 20/02/2018 ve 27/02/2018 tarihlerinde işlediği sabit olan yağma suçlarından eylemlerine uyan TCK nın 148/1 ve 150/2 maddelerin uyarınca yedi kez cezalandırılmasına"

Karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın Temyiz dilekçelerinin eklerinde Genel Kurmay Başkanlığı Etimesgut Asker Hastanesi Baştabipliği'nin 02.07.2010 tarihli "Antisosyal Kişilik Bozukluğu" nun tespit edildiğine dair ve Adana Dr. Ekrem TOK Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nde 28.10.2014-.06.11.2014 tarihleri arasında "depresif davranış bozukluğu" tanısıyla yatarak tedavi gördüğüne dair belgeler sunduğu görülmekle sanığın 19.01.2018- 27.02.2018 tarihleri arasında işlediği fiillerin 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi kapsamında hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı konusunda Adli Tıp Kurumunun ilgili ihtisas kurulundan ya da tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden heyet raporu aldırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Kabule göre; Dosya içeriğine göre sanığın yağma eylemlerini ceza evi koğuşunda gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde düzenlenen nitelikli yağma suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

2. Kabule göre; Dosya içeriğine göre sanığın yağma eylemlerini ceza evi koğuşunda gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde düzenlenen nitelikli yağma suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

1. Ön inceleme bölümünün (1) numaralı paragrafında açıklanan nedenle sanık ve sanık müdafiinin 23.01.2018, 29.01.2018 ve 30.01.2018 tarihli yağma suçlarına yönelik temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesi uyarınca Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle REDDİNE,

2. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 18.11.2021 tarihli ve 2021/1568 Esas, 2021/2673 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Temyiz edenlerin sıfatı gözetilerek 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının DİKKATE ALINMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

19.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4269, Karar No: 2011/5311, Tarih: 21.04.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/4269 E.  ,  2011/5311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.12.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 21.02.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu iptali tescil, ikinci kademedeki istek ise taşınmazın rayiç değerinin tahsili istemleriyle açılmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı ... temyiz etmiş, karar Dairemizin 29.11.2010 tarihli ilamıyla ve ilamda yazılı nedenlerle bozulmuştur.

Mahkemece uyulan bozma ilamı doğrultusunda dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Davadaki ikinci kademedeki istek “taşınmazın rayiç değerinin tahsili” talebine ilişkindir. Dairemizin 29.11.2010 tarihli bozma ilamında vurgulandığı üzere davacı, Köy Yerleşme Alanı Uygulama Yönetmeliğinin 12.maddesinde öngörülen şartları taşımamaktadır. Bu nedenle tahsisin yapıldığı tarihte reşit olmayan davacı mülkiyet nakli isteminde bulunamaz ise de ikinci kademedeki taşınmazın rayiç değerinin tahsili talebinin içinde “çoğun içinde az da bulunur”

kuralı gereği yaptığı ödemelerin iadesi isteminin de bulunduğunun kabulü gerekir. Gerçekten, geçersiz olan tahsis işlemi sebebiyle davacının yaptığı ödemeler, davalı bakımından sebepsiz zenginleşme oluşturur.

Mahkemece yapılması gereken iş, davacı tarafından davalıya yapılan ödemeler neyse tespit etmek ve bunun davalıdan tahsiline karar vermek olmalıdır.

Değinilen yönler bir yana bırakılarak davacının ikinci kademedeki isteminin de reddi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 21.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6044, Karar No: 2012/5263, Tarih: 12.06.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/6044 E.  ,  2012/5263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 232 ada 4 parsel sayılı 890,79 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, taksim, ifraz ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle Salih oğlu ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... vekili, yasal süresi içinde tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli parselin davalı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmaz, kadastro tespiti sırasında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinme şartlarının davalı yararına gerçekleştiği gerekçe gösterilerek davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı Mart 1290 tarih 9/18 defter varak sayılı Hisarönü mevkiindeki 4000 dönüm yüzölçümlü çiftlik hakkında oluşturulan tarafları; “Mezar Gediği” ve “Kırvasil Beli” ve “Dikilitaş” ve “Löngöz Çiftliği” sınırlı; Mart 1290 tarih 9/19 defter varak sayılı, Öküz Çiftliği mevkiindeki 3000 dönüm yüzölçümlü çiftlik hakkında oluşturulan, tarafları; “Mezar Gediği” ve “İnbükü” ve “Dikilitaş” ve “Gülenya Beli” ve “Löngöz Çiftliği” sınırlı; Mart 1290 tarih 9/20 defter varak sayılı, Gelibolu-Söğüt Çiftliği mevkili 7000 dönüm yüzölçümlü çiftlik hakkında oluşturulan, tarafları “Kocaalan ve Balandağı”, “Taşbük” ve “Löngöz”, “Gökbel”, “Karadağ” ve “Mezar Gediği” ve “Çilecik Gediği” sınırlı tapu kayıtları ile bu kayıtlardan gelme Ağustos 1326 tarih 2, 3 ve 4 nolu ve Şubat 1962 tarih 1, 2 ve 3 nolu tapu kayıtlarının tedavül kayıtlarından pay ve zeminde çekişmeli taşınmazı satın alma iddiasına dayanarak tespitin iptalini ve çekişmeli taşınmazın adına tapuya tescilini talep ve dava etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davalı tarafın çekişmeli taşınmaz üzerinde Medeni Kanun’un yürürlüğe girdiği 1926 yılından önce 10 yılı aşkın süre aralıksız, çekişmesiz ve malik sıfatıyla zilyetliğinin sürdüğünü, davalının malik sıfatıyla zilyetliğinin Medeni Kanun’un yürürlüğünden sonra ve kadastro tespitine kadar kesintisiz olarak devam ettiği, bu suretle Arazi Kanunnamesinin 20 ve 78. maddeleri gereğince tapu kaydının hukuki kıymetini kaybettiği kabul edilmek suretiyle davanın reddine ve taşınmazın davalı adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Yukarıda belirtildiği ve dosya kapsamından da anlaşılacağı üzere; davacı, tarih ve numarası yazılı tapu kayıtlarından gelen pay tapu kaydına dayanmış, davalının arazi

Yukarıda belirtildiği ve dosya kapsamından da anlaşılacağı üzere; davacı, tarih ve numarası yazılı tapu kayıtlarından gelen pay tapu kaydına dayanmış, davalının arazi

üzerindeki zilyetliğinin malik sıfatı ile değil, kiracılık ilişkisine dayalı olduğunu ileri sürmüş, Medeni Kanun’un yürürlüğe girmesi ile Arazi Kanunnamesi yürürlükten kalktığı için, Arazi Kanunnamesinin 20 ve 78. maddeleri hükümlerinin davalı yararına uygulanma imkanının bulunmadığını iddia etmiştir. Davacı tarafın bu iddialarına karşılık olarak; davalı, dayanılan tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazı kapsamadığını, Kadastro Mahkemesinin 1996/11 Esas sayılı dosyasında yapılan kapsam belirlemesinin kendisi yönünden bağlayıcı olamayacağını, ilk kayıt maliki ile davacının bayileri arasında akdi veya irsi bir ilişkinin kurulamaması sebebiyle davanın sıfat yokluğu nedeniyle reddedilmesi gerektiğini, taşınmaz üzerindeki çok uzun süreli zilyetliğin kiracılık değil malik sıfatıyla sürdüğünü, tapu kaydı taşınmaza uysa dahi uzun süreli nizasız kullanma nedeniyle kaydın hukuki kıymetini kaybettiğini ileri sürmüştür. Bu iddia ve savunma çerçevesinde yerel mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve uygulamanın yeterli olup olmadığı, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülüp düşülmediği, varılan sonucun usul ve Yasa’ya uygun bulunup bulunmadığı konularında yargıya varmadan önce, tarafların iddia ve savunmaları ile ilgili olarak ileri sürdükleri yukarıda özetlenen tüm vakıa ve delillerin ayrı ayrı tahlillerinin yapılıp buna göre bir sonuca ulaşılması uygun olacaktır. Şöyle ki;

1- Davacının bayilerinin murisi ...Hanım'ın kök kayıt malikinin mirasçısı olup olmadığı: Davalı, kayıt maliki Hacı ...ile davacının bayilerinin murisi ...Hanım arasında irs ilişkisi olmadığını ileri sürmüş ise de; davacının bayileri tapu maliklerinden Necip Mümtaz Şerefli ve müştereklerinin ...Hanım'ın mirasçısı oldukları hususunda bir tereddüt bulunmamaktadır. Tereddüt davalı tarafın iddia ettiği gibi ...Hanım'ın tapu maliki Hacı ...’nin kızı olup olmadığı konusundadır. Dosyada ...Hanım'ın nüfus kaydı mevcut olup, bu kayıtta baba adı Mustafa ...’dir. Tapu kayıtlarında ise “Hacı ...kızı” olarak geçmektedir. Ancak davacı tarafça ibraz edilen ve Osmanlı arşivleri ile Şer’i sicil kayıtları üzerinde yapılan araştırmanın yer aldığı klasör içindeki belgeler arasında yer alan 1303 tarihli vekaletnamede; vekil eden olarak “Muğla, Şeyh Bedrettin Mahallesi sakinlerinden Hacı ... Efendi Zade ...Ağa İbn-i Mustafa ...Efendi" adı geçmektedir. ...Ağanın ...Hanım'ın kardeşi olduğu sabittir. Yine Şer’i sicil defterinde kayıtlı ...Ağaya ait bir dilekçede “Hacı ...Efendi Zade ...Ağa İbn-i ...Efendi, İbn-i Hacı ...” ve “kız kardeşim ...Hanım İbnetü Mustafa ...Efendi İbn-i Hacı ...” yazılıdır. Yine aynı belgeler içerisinde yer alan Orman ve Maadin Nezaretinin Sadaret Makamına sunduğu 4 Nisan 1311 tarihli tezkerede “Muğlalı Müteveffa Hacı ...Efendi Kerimesi ...Hanım'ın uhdei tasarrufunda bulunan Gelibolu Erköz “Hisarönü Nam Çiftliklerin” ifadeleri yer almaktadır. Bu ve benzeri kayıtlardan Hacı ...ile Mustafa ...’nin aynı kişi ve ...Hanım'ın Hacı (Mustafa) ...’nin kızı olduğu anlaşılmaktadır. Bu itibarla davacının bayilerinin murisi ...Hanım'ın, tapu maliki Hacı ...’nin kızı olmadığı, dolayısıyla davacının, tapu maliki sıfatını taşımadıkları yönündeki itirazları dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

2- 1274 tarihli Arazi Kanunnamesinin tespit ve Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunup bulunmadığı ve şartları mevcut olduğu takdirde uygulanıp uygulanamayacağı: Medeni Kanun’un 4 Ekim 1926 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra Arazi Kanunu’nun Medeni Kanun’a aykırı olmayan hükümlerinin yürürlükte bulunup bulunmadığı uzun süre tartışılmıştır. Bazı hukukçular Medeni Kanun'un taşınmaz mal mülkiyetini yeni baştan düzenlediğini, 864 sayılı Uygulama Kanunu’nun 43. maddesi ile Arazi Kanunu’nun yürürlükten kaldırıldığının kabul edilmesi gerektiğini savunmuşlarsa da; tatbikatta Arazi Kanunu’nun Medeni Kanun'a aykırı olmayan hükümlerinin yürürlükte bulunduğu kabul edilmiş, uygulamada istikrarlı olarak bu yönde sürdürülmüştür. Arazi Kanunu’nun Medeni Kanun’a aykırı olmayan hükümlerinin yürürlükte olduğunu kabul eden hukukçular; 864 sayılı Uygulama Kanunu’nun 43. maddesinde “MECELLE” açıkça yürürlükten kaldırıldığı halde, Arazi Kanunu’nun kaldırılan kanunlar arasında sayılmamasını, Medeni Kanun’un kabulünden sonra, ancak yürürlüğünden önce kabul edilen 2.5.1926 tarih 87 sayılı Kanunla Arazi Kanunu’nun 68, 69, 70, 71, 74, 76, 84 ve 85. maddeleri yürürlükten kaldırıldığı halde diğer maddelerin yürürlükte olduğunun kabul edilmiş bulunduğunu, Yargıtay’ın 27.1.1943 tarih 5/7 ve 9.2.1944 tarih 4 numaralı İçtihadı Birleştirme Kararları ile 28 Şubat 1998 tarihinde yürürlüğe giren 4342 sayılı Mera Kanunu’nun 36. maddesi ile Arazi Kanunu’nun 97, 98, 99, 100, 101, 102 ve 105. maddelerinin yürürlükten kaldırılmasını görüşlerine dayanak yapmışlardır. Dairemiz ve Yargıtay Yüksek 7. Hukuk Dairesi de Arazi Kanunu’nun Medeni Kanun’a aykırı düşmeyen hükümlerinin, bu arada Arazi Kanunu’nun 20. ve 78. maddelerinin yürürlükte olduğunu kabul etmiş ve uygulamalarını bu yönde sürdürmüşlerdir. (Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 22.11.1978 gün, 1977/11819 Esas, 1978/13674 sayılı ilamı ile 16. Hukuk Dairesinin 24.04.2001 tarih, 2001/418-2033 sayılı ilamlarında anılan Yasa hükümlerinin yürürlükte olduğu açıkça vurgulanmıştır.) Bu durumda davaya konu parselin tespit ve dava tarihi itibariyle, Medeni Kanun'a aykırı düşmeyen Arazi Kanunu hükümlerinin bu arada Arazi Kanunu’nun 20 ve 78. maddelerinin yürürlükte bulunduğunun kabulü ile olayda anılan Yasa hükümlerinin, uygulanması gerekip gerekmediğinin araştırılıp tartışılması zorunludur. Mevcut uygulama karşısında davacıların bu konudaki itirazları yerinde değildir.

3- Kadastro Mahkemesinin 1996/11 Esas sayılı dosyasında yapılan tapu kaydı kapsamının belirlenmesi işleminin davalıyı bağlayıp bağlamayacağı: Söz konusu dosyada davalının taraf olmaması ve kapsam belirleme işleminin 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20. maddesinde yazılı ilkelere uyularak yapılmamış bulunması nedeniyle davalıyı bağlamayacağı açıktır.

3- Kadastro Mahkemesinin 1996/11 Esas sayılı dosyasında yapılan tapu kaydı kapsamının belirlenmesi işleminin davalıyı bağlayıp bağlamayacağı: Söz konusu dosyada davalının taraf olmaması ve kapsam belirleme işleminin 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20. maddesinde yazılı ilkelere uyularak yapılmamış bulunması nedeniyle davalıyı bağlamayacağı açıktır.

4- Dayanılan kayıtların kapsamının nasıl belirleneceği: Belirtildiği üzere davacı çiftlik tapu kayıtlarından gelen pay tapu kaydına dayanmıştır. Dayanılan kayıtlardaki hudutların arazinin tamamının etrafını kapatır şekilde çevrelememesi, bazı hudutların nokta hudutlar olması, hudutların birbiri ile düz hatlarla birleştirilmesi suretiyle meydana gelen geometrik şekil içerisinde kullanılmayan ve kullanılması mümkün olmayan deniz, dağ, dere, orman, ırmak, ... gibi yerlerin bulunması nedeniyle dayanılan kayıtlar hudutları ile değil, miktarı ile geçerli olan tapu kayıtlarıdır. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20/B maddesinde yazılı “Harita, plan ve krokiye dayanmayan kayıt ve belgelerde belirtilen sınırlar mahalline uygulanabiliyor ve bu sınırlar içinde kalan yer hak sahibi tarafından kullanılıyor ise, kayıt ve belgelerde gösterilen sınırlar esas alınarak tespit yapılır.” hükmü karşısında; arazinin ve sınırlarının yukarıda belirtilen özelliği nazara alındığında kayıtların sınırlarını sabit kabul edip buna göre hüküm kurmak mümkün bulunmamaktadır. Davacının, anılan dosyada yapılan kapsam belirlemesinin doğru ve tarafları bağlayıcı olduğu yolundaki iddiası yasaya uygun bulunmamaktadır.

5- Taşınmaz üzerindeki davalı zilyetliğinin niteliği: Davacı, çekişmeli taşınmaz üzerindeki davalı taraf zilyetliğinin kiracılık ilişkisine dayalı olduğunu, malik sıfatıyla

kullanmanın söz konusu olmadığını iddia etmişse de bu yönde inandırıcı delil ibraz edemediği gibi, davalının arazi üzerindeki zilyetliğinin kendisine teb’an ve kiracılık ilişkisine dayalı olduğunu isbat da edememiştir.

6- Taşınmaz üzerindeki davalı taraf zilyetliğinin kaydın hukuki kıymetinin kaybı için yeterli olup olmadığı: Arazi başında dinlenen yerel bilirkişi ve zilyet tanıkları davalının taşınmaz üzerinde zilyet olduğunu bildirmişler ise de mahkemenin gözlemi ile bilirkişi raporlarından çekişmeli taşınmazın tarım arazisi niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır.

7- Tapu kayıtlarının kapsamının belirlenmesine gerek olup olmadığı: Yukarıda da belirtildiği üzere tapu kayıtlarının uygulanması ve kapsamlarının belirlenmesi yeterli ve yasaya uygun bulunmamaktadır. Ayrıca, taşınmaz üzerinde davalı tarafın aralıksız, çekişmesiz ve malik sıfatıyla cereyan eden zilyetliğinin mevcudiyeti ve zilyetliğin, tapu kayıtlarının hukuki kıymetini kaybettirecek nitelikte bulunduğu kanıtlanamamış bulunmaktadır. Bu durumda tapu kaydı kapsamının 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20. maddesinde belirtilen ilkeler doğrultusunda tesbit edilip değerlendirmenin buna göre yapılması zorunludur. Davalının taşınmaz üzerinde zilyetliği kanıtlanamamış olması nazara alındığında tapu kayıtlarının hukuki kıymetini kaybettikleri kabul edilemeyeceğine göre tapu kaydının mahalline doğru şekilde uygulanıp kapsamının belirlenmesi gerekir. Aynı şekilde, çekişmeli taşınmazın tarım dışı arazi olduğu bildirildiğinden, tapu kayıtlarının hukuki değerini yitirdiğini isbat yükünün de davalı tarafta olacağı gözetilmelidir. Dosyanın arzettiği özelliğe göre bu işlem yapılmadan karar verilmesi doğru değildir. Eksik ve yetersiz soruşturmaya dayanılarak karar verilemez. Mahkeme kararında belirtildiği ve Dairemize gelen dosyalardan da anlaşıldığı üzere davacı gibi aynı iddialara ve aynı tapu kaydına dayanılarak; Çamlı, İçmeler, Karaca ve Hisarönü Köylerinde tespit gören çok sayıda parsele itiraz edilip dava açılmıştır. Dayanılan tapu kayıtlarının kapsamlarının sağlıklı olarak saptanması, yargılamanın kısa zamanda en az masrafla ve en doğru şekilde sonuçlandırılması ve bir parsel için verilecek kararın diğerini etkiler durumda bulunması nedeniyle bu davaların en azından köy (veya tapu kayıtlarında yazılı çiftlik) bazında birleştirilerek yürütülmesi zorunludur. Mahkemece bu zorunluluğa riayet edilmeden yargılamanın ayrı ayrı yürütülüp sonuçlandırılmaya çalışılması doğru değildir. Yukarda da belirtildiği üzere dayanılan kayıtlardaki hudutların arazinin tamamının etrafını çevrelememesi bazı hudutların nokta hudutları olması, hudutların birbirini düz hatlarla birleştirilmesiyle meydana gelen geometrik şekil içerisinde kullanılmayan ve kullanılması mümkün olmayan arazi bölümlerinin bulunması nedeniyle tapu kayıtları gayrisabit hudutludur. Bir diğer ifadeyle bu kayıtlar hudutlarıyla değil miktarıyla geçerli tapu kayıtlarıdır. Bu itibarla tapu kayıtlarının kapsamı belirlenirken yukarda belirtilen ilkenin gözden uzak tutulmaması gerekir