muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/37308, Karar No: 2018/21876, Tarih: 11.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/37308 E.  ,  2018/21876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (...) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı .... San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalıların oluşturduğu adi ortaklık bünyesinde çalıştığını, haklı sebep olmadan sözleşmesinin feshedildiğini belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliler ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı .... San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı ... Kanunu'nun 46'ncı maddesinde, işçinin tatil gününden önce aynı Yasanın 63'üncü maddesine göre belirlenmiş olan ... günlerinde çalışmış olması koşuluyla, yedi günlük zaman dilimi içinde yirmidört saat dinlenme hakkının bulunduğu belirtilmiş, işçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46'ncı maddenin ikinci fıkrasında hüküm altına alınmıştır.

Hafta tatili izni kesintisiz en az yirmidört saattir. Bunun altında bir süre haftalık izin verilmesi durumunda, usulüne uygun şekilde hafta tatili izni kullandığından söz edilemez. Hafta tatili bölünerek kullandırılamaz. Buna göre hafta tatilinin yirmidört saatten az olarak kullandırılması halinde hafta tatili hiç kullandırılmamış sayılır.

Somut olayda, dosya içerisinde bulunan davacı imzasını taşıyan bazı izin formlarına göre davacının hafta tatili adı altında birer gün izin aldığı anlaşılmakta olup, hafta tatili hesabında kullanılan bu izinlerin mazeret izni niteliğinde olduğu gerekçesiyle değerlendirme dışı bırakılması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililerine iadesine, 11.10.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2965, Karar No: 2020/13155, Tarih: 20.10.2020

**19. Ceza Dairesi         2020/2965 E.  ,  2020/13155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suça konu emvalin müsaderesi hakkında mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Sanık hakkında kurulan 27/05/2015 tarihli hükümde; neticeten 1 ay hapisten çevrili 600,00 TL ve doğrudan 300,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi ve bozma öncesi hükmün sadece sanık temyizi üzerine bozulması karşısında; sanık hakkında tayin edilen hapisten çevrili 600,00 TL ve doğrudan hükmedilen 300,00 TL adli para cezalarının kazanılmış hak olduğu gözetilmeden sanık hakkında 6 ay hapis ve 200,00 TL adli para cezası tayin edilerek CMUK’nın 326/son maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hükmün 7. paragrafından sonra gelmek üzere "Sanık hakkında kurulan 27/05/2015 tarihli hükümde; neticeten 1 ay hapisten çevrili 600,00 TL ve doğrudan hükmedilen 300,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi ve bozma öncesi hükmün sadece sanık tarafından temyizi üzerine bozulması karşısında; sanık hakkında tayin edilen hapisten çevrili 600,00 TL ve doğrudan hükmedilen 300,00 TL adli para cezalarının kazanılmış hak olduğu gözetilerek, sanığın neticeten hapisten çevrili 600,00 TL ve doğrudan hükmedilen 300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA 20/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2302, Karar No: 2014/8597, Tarih: 28.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/2302 E.  ,  2014/8597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KADİRLİ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/10/2012

NUMARASI : 2006/488-2012/416

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hâkimi ...raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme taleplerinin kaynağını oluşturur. Bu tür işlerde kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen talep konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus müdürlüğünden, talep konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarında bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak telep konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında, mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermeye elverişli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur. Şöyle ki; çekişme konusu 102 ada 1, 2, ve 4 parsel sayılı taşınmazların tesciline dayanak teşkil eden Mayıs 338 tarihli 63 nolu tapu kaydının getirtilmediği, kaydı düzeltilecek olan “K.oğlu Ö. A. nın nüfus kaydının temin edilmediği anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca, çekişme konusu 102 ada 1, 2, ve 4 parsel sayılı taşınmazların tesciline dayanak teşkil eden Mayıs 338 tarihli 63 nolu tapu kaydının tapu müdürlüğünden getirtilmesi, öte yandan tapuda isim düzeltilmesi davalarında amacın tapu kayıtlarının nüfus kayıtlarına uygun hale getirilmesi olduğu gözetilerek nüfus müdürlüğünden, kaydı düzeltilecek olan “K. oğlu Ö. A.” nın nüfus kaydının getirtilmesi, tapu kayıtları ile nüfus kayıtları arasında bağlantı bulunup bulunmadığının tespiti, yukarıdaki ilkeler doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetinilerek karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22681, Karar No: 2017/2176, Tarih: 02.03.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/22681 E.  ,  2017/2176 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Gerekçeli karar ve davacı kadının temyiz dilekçesi davalıya doğrudan mernis adresinde Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmiştir. Adres kayıt sisteminde bulunan adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi için bilinen en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması halinde mümkündür. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan mernis adresinde tebligatın yapılması; yapılan tebligatı usulsüz kılar. Bu bakımdan kararın ve temyiz dilekçesinin tebliği tebligat zarfında mernis adresi olduğu belirtilmeksizin davalının mernis adresine tebliğ için gönderilmesi, şayet tebligatın yapılamaması halinde Tebligat Kanununun 10/2. maddesi uyarınca sistemdeki adresin bilinen son adres olduğu kabul edilerek buna göre tebligatın çıkarılması, bu şekilde karar ve temyiz dilekçesinin tebliği sağlandıktan ve davalı yönünden de yasal temyiz süresi beklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 02.03.2017 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2011/3266, Karar No: 2012/9663, Tarih: 04.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/3266 E.  ,  2012/9663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bafra 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/10/2010 tarih ve 2009/499-2010/562 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı ...Ş.'nin sahibi olduğu, Aydoğan Tur. San. Tic. A.Ş. tarafından işletilen, sürücü ...'in yönetimindeki yolcu otobüsünün 10/02/2009 tarihinde Kars'tan Samsun'a gitmekte iken sürücünün dikkatsizlik ve tedbirsizliği sonucu devrildiğini, Kars- Kafkas Üniversitesi İktisadi İdari Bilimler Fakültesi 4. sınıf öğrencisi davacıların çocuğu ...'ın vefat ettiğini, davalı sürücü ...'in 8/8 oranında kusurlu olduğunu, müvekkillerinin manevi zarara uğradıklarını ileri sürerek anne Hava için 70.000,00 TL ve baba ... için 70.000,00 TL olmak üzere toplam 140,000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren avans faizi tahsilini dava ve talep etmiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Davalı ... Sanayi Ticaret A.Ş. vekili, olayın meydana gelmesinde sürücünün asli kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Finansal Kiralama A.Ş. vekili, sorumluluğun aracı uzun süreli kiralayan davalı şirkete ait olduğunu savunarak davanın husumet yönünden reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacıların kızları ...'ın yolcu olarak bulunduğu davalı ...'in sevk ve idaresindeki, davalı Finansal Kiralama şirketi adına trafikte kayıtlı, diğer davalı ... Sanayi Ticaret A.Ş 'ye Finansal Kiralama Sözleşmesiyle kiralanan yolcu otobüsünün 10.02.2009 tarihinde meydana gelen ve aracın devrilmesiyle oluşan trafik kazasında öldüğü, olayda davalı sürücünün %100 oranında kusurlu, davacıların murisi yolcu ...'ın kusursuz olduğu, aracın mülkiyeti davalı ... Finansal Kiralama A.Ş.'ye ait ise de yararlanma ve kullanma hakkının kiracıya ait olup kiracının malın zilyedi ve işleteni olduğu gerekçeleriyle davalı ... Finansal Kiralama A.Ş. aleyhine açılan davanın husumet yokluğundan reddine, manevi tazminat davasının kısmen kabulüne, davacı ... için 30.000,00 TL, davacı ...

Kurak için 30.000,00 TL olmak üzere toplam 60.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 10.02.2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılar Aydoğan Turizm Sanayi ve Tic. A.Ş. ile ...'den müteselsilen tahsiline, davacıların fazlaya ilişkin manevi tazminat ve avans faizi isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Kurak için 30.000,00 TL olmak üzere toplam 60.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 10.02.2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılar Aydoğan Turizm Sanayi ve Tic. A.Ş. ile ...'den müteselsilen tahsiline, davacıların fazlaya ilişkin manevi tazminat ve avans faizi isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacılar vekilinin aşağıdaki bentlerin dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, taşıma sırasında meydana gelen trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. BK.'nın 47. maddesi uyarınca, hakimin özel durumları dikkate alarak hükmedeceği manevi tazminat miktarı, olay nedeniyle duyulan elem ve ızdırabı kısmen dahi olsa telafi etmeye elverişli, makul ve adalete uygun olmalıdır. Somut olayda ise, olay tarihinde 24 yaşında olan davacıların çocukları vefat ettiği halde, davacılardan anne ve baba için 30.000'er TL manevi tazminata hükmedilmiştir. Bu durumda, davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat miktarının, yukarıda açıklanan ilkelere uygun düştüğünden söz etmek mümkün değildir. O halde mahkemece olayın meydana geldiği tarih, olayın oluş şekli ve neticesi, her bir davacının ekonomik ve sosyal durumları ayrı ayrı dikkate alınarak, davacılar yönünden adalete uygun ve makul miktarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, belirtilen şekilde hüküm kurulması doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

3-Öte yandan, taraflar arasındaki uyuşmazlık mutlak ticari işlerden olan taşıma ilişkisinden kaynaklandığı ve davacılar vekilinin manevi tazminatın avans faiziyle tahsilini talep ettiği halde, mahkemece ticari iş niteliğindeki taşıma sırasında meydana gelen haksız fiil nedeniyle hükmedilecek tazminatın avans faiziyle tahsiline karar verilmesi gerekirken yasal faizle tahsile hükmedilmesi de doğru görülmemiş davacılar yararına bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 04/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4362, Karar No: 2020/1216, Tarih: 12.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/4362 E.  ,  2020/1216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

1- 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen "2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun 213 sayılı VUK'nin 359/b-1. maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz talepleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE,

2-2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

2-2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK'nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığı gözetilerek; sanıklar hakkında, adlarına tesis ettirdikleri mükellefiyetlerinde 2008 takvim yılında sahte fatura düzenledikleri iddiası ile açılan davada, suça konu sahte faturaların dosya içerisinde olmadığı, ancak; Dairemizin 31.10.2018 tarihli 2016/12140 esas 2018/8579 karar sayılı ilamı ile faturaların sanıklar tarafından düzenlenip düzenlenmediğinin tespit edilmesi gerektiğinden bahisle yapılan bozmaya uyulmasına rağmen, faturaların bulunamadığı belirtilerek beraat hükümleri kurulmuş ise de; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenmesi bakımından; öncelikle Ba formlarında sanıklardan mal ve hizmet satın aldığını beyan eden mükelleflerin hangi mükellefler olduğunun sanıkların bağlı bulunduğu vergi dairesi müdürlüğünden sorularak öğrenilmesi; sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların asıllarının, bu mükelleflerden veya bu mükelleflerin bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip dosya içine konulması; suç konusu faturalar sanıklara gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kabul etmedikleri takdirde sanıkların yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların aidiyeti yönünden uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması; faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi, aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması, suç konusu faturaları kullanan şirket yetkilileri veya mükellefler tanık olarak dinlenilerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının, faturaların verilip alınmasına sanıkların iştirakinin olup olmadığının sorulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 12.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/24472, Karar No: 2022/1131, Tarih: 02.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/24472 E.  ,  2022/1131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanıkların temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Katılanların beyanları, olay yeri tespit tutanağı, olay yeri krokisi ve özellikle dosya içerisindeki CD’de bulunan olay yeri fotoğraflarından evin giriş kısmını gösteren fotoğrafa göre, katılanların ikamet ettiği tek katlı müstakil evlerine 3-4 basamaklı merdiven ile çıkıldıktan sonra merdivenlerin bitiminde açık balkon şeklindeki kısımdan geçilerek giriş kapısına ulaşıldığının anlaşılması karşısında, sanıkların suç tarihinde katılanların ikametine merdivenlerden çıkıp eklenti niteliğindeki bölümde durup kapıyı iterek açmaya çalışmaları şeklinde gerçekleşen olayda, konut dokunulmazlığının ihlali suçunun tamamlandığı gözetilmeden sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanması suretiyle eksik cezalar tayini,

2- Konut dokunulmazlığının ihlali suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı ve sanıkların adli sicil kayıtlarına göre suç tarihi itibariyle kasıtlı suçtan mahkumiyetlerinin bulunmadığı da gözetilerek, sanıklar hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen, “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” öznel koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, bu hususta olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümlerde ceza miktarı yönünden 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 02/02/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.