muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16166, Karar No: 2014/5576, Tarih: 26.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/16166 E.  ,  2014/5576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Yukarıdaki ilkeler ışığında somut olay incelendiğinde;

... Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak kalmakta olan sanığın bunalıma girip kabinindeki yatağı gazete ile tutuşturup yakarak zarar verdiği olayda, mahkemenin "kamu malına zarar verme" suçunun oluştuğuna yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 168.maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için failin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi gerekmekte olup, somut olayda sanık sorgusunda pişman olduğunu dile getirse de zararı gidermeye yönelik herhangi bir irade beyanında bulunmadığı gibi mahkemeden bu yönde süre de talep etmediği gözetildiğinde, tebliğnamedeki "duruşmada alınan savunmasında pişmanlığını da dile getiren sanık hakkında, gerçekleştirdiği eylem sonucu meydana gelen zararı giderme olanağı tanınıp sonucuna göre etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının değerlendirilmemesi" gerekçesiyle bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer C. savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,26.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11368, Karar No: 2024/5507, Tarih: 07.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11368 E.  ,  2024/5507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1481 Esas, 2023/1717 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Çorlu 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/31 Esas, 2023/237 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; ... Mahallesi 8 ada 1 sayılı taşınmazdaki kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, usulüne uygun tebligata rağmen cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; uygulanan kapitalizasyon faiz oranının, objektif değer artışı oranının ve değer düşüklüğü oranının yerinde olmadığını, hesaplamanın hatalı yapıldığını, kamulaştırma bedelinin usule ve hakkaniyete aykırı olarak fazla belirlendiğini, hükme esas alınan bilirkişi raporuna karşı itirazları karşılanmadan karar verildiğini, uygulanan faize, faiz başlangıç tarihine itirazlarının bulunduğunu, harç, yargılama gideri ve vekâlet ücretinin de hatalı hesaplandığını, davacı idare lehine vekâlet ücreti takdir edilmesi gerektiğini, davacı idare aleyhine vekâlet ücretine hükmedilemeyeceğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; tespit edilen kamulaştırma bedelinin çok düşük olduğunu, hesaplamanın hatalı yapıldığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın niteliği ve konumuna göre belirlenen kapitalizasyon faiz oranı ile objektif değer artırıcı unsur oranının yerinde olduğu, münavebeye esas alınan ürünlere dair verilerin resmi verilerle uyumlu olduğu, taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirlenmek suretiyle irtifak hakkı bedelinin tespit edilmesinde usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı, davanın niteliği gereğince davacı idare lehine vekâlet ücreti takdir edilmemesinde ve faize ilişkin hüküm tesisinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 4 üncü, 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesi ve yine aynı Kanun'un 11 inci maddesinin son fıkrası uyarınca taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergâhı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirlenmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesi yerindedir.

3. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı, değer düşüklüğü oranı ve objektif değer artış oranı uygun görülmüştür.

3. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı, değer düşüklüğü oranı ve objektif değer artış oranı uygun görülmüştür.

4. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ile 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemiş olmasında hukuka aykırı bir yön bulunmamaktadır.

5. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

6. İlk Derece Mahkemesinin ilk kararı ile hüküm altına alınan ve üçer aylık vadeli mevduatta nemalandırılarak son karar tarihi itibarıyla ödenmesine karar verilen 8.480,32 TL fark bedel yönünden faiz bitiş tarihinin son karar tarihi olması gerektiği düşünülmeden, ilk kararla hüküm altına alınan 20.588,53 TL kamulaştırma bedelinin tamamına ilk karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmiş olması bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci fıkrası uyarınca Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı vekilinin temyiz itirazının kısmen kabulü ile temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesinin kararının hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinin hükümden çıkarılmasına, yerine " Mahkemece tespit edilen 30.166,51 TL kamulaştırma bedelinden ilk kararla derhal ödenmesine karar verilen 12.108,21 TL bedele dava dört ay içinde sonuçlandırılmadığından bu sürenin bitiş tarihi olan 23.06.2019 tarihinden ilk karar tarihi olan 01.10.2019 tarihine kadar, kalan 18.058,30 TL'sine ise 23.06.2019 tarihinden son karar tarihi olan 27.07.2023 tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına," cümlesinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4694, Karar No: 2025/4697, Tarih: 20.03.2025

**4. Hukuk Dairesi         2022/4694 E.  ,  2025/4697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1203 E., 2022/316 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yüksekova 2. Asliye Hukuk (Tüketici) Mahkemesi

SAYISI : 2017/136 E., 2019/12 K..

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin konutunun ve içerisindeki eşyalarının davalı ... nezdindeki Artı Konut Sigorta poliçeleri ile 08.03.2017 tarihine kadar G.L.K.H.H. TERÖR rizikosu kapsamında teminat altına alındığını, müvekkilinin sigorta poliçe primlerini eksiksiz bir şekilde yatırdığını, Yüksekova'da sokağa çıkma yasağı döneminde yaşanan olaylarda müvekkiline ait konut ve eşyaların tamamen kullanılamaz ... geldiğini, sokağa çıkma yasağı kaldırıldıktan sonra davalı ... şirketine hasar ihbarında bulunulduğunu, davalı tarafın söz konusu poliçeleri iptal ettiğini bildirip ödeme yapmadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla bina için 3.000,00 TL, eşya için 2.000,00 TL olmak üzere toplam 5.000,00 TL sigorta bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 29.05.2018 havale tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 400.000,00 TL 'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu poliçelerin TTK hükümleri kapsamında 02.06.2016 tarihinde feshedildiğini, husumetin 5233 sayılı Kanun kapsamında Devlete yöneltilmesi gerektiğini, zararın Devlet tarafından karşılanacak olmasından dolayı davanın konusuz kaldığını, yetkisiz mahkemede dava açıldığını, davacının sigorta bildirim yükümlülüğüne aykırı hareket etmesi sebebiyle poliçelerin feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kabulü ile 400.000,00 TL bina ve eşya alacağının 29.07.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte sigorta poliçesi limitinde kalmak kaydı ile davalı ... şirketinden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; husumet itirazında bulunduklarını, dava konusu poliçelerin geçersiz olduğunu, ortada sigortalanabilir bir menfaat bulunmadığını, rizikonun teminat dışında kaldığını, aşkın değil eksik sigorta bulunduğunu, bu nedenle de tazminattan indirim yapılması gerekirken hatalı kabul ile karar verildiğini, faiz başlangıcının hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından konut sigorta poliçesi ile teminat altına alınan davacıya ait bina ve içindeki eşyaların, terör olayları sonucunda zarar görmesi nedeniyle maddi tazminat talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle dava konusu olayda eksik sigorta olsa dahi sigortalı binanın tam hasar görmüş olmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,20.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2515, Karar No: 2011/2113, Tarih: 10.03.2011

**21. Hukuk Dairesi         2011/2515 E.  ,  2011/2113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, meslek hastalığı sonucu % 60 oranında meslekte kazanma gücünü kaybeden davacı sigortalının manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile, davacının %60 mesleki malüliyeti nedeniyle 48.000.00 TL manevi tazminatın 28.04.2009 rapor tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Davacının meslek hastalığı sonucu %60 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı olayın %100 oranında kaçınılmazlık sonucu oluştuğunun davacı tarafından kabul edildiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

14.06.2010 tarihli dava dilekçesinden açıkça anlaşıldığı üzere davacı, zararlandırıcı sigorta olayı nedeniyle manevi tazminat talebinde bulunurken, meslek hastalığının meydana gelmesinde davalı işverenin tam kusuruna dayanmıştır. Daha sonra yargılama sırasında 07.12.2010 tarihli duruşmada olayda kaçınılmazlık sonucu oluştuğunu kabul etmiştir. Hal böyle olunca ve özellikle davalının tam kusuruna dayanarak dava açılmış olmasına göre, talep edilen miktardan bir miktar indirim yapılmak suretiyle manevi tazminatın miktarının belirlenmesi gerekirken isteğin aynen hüküm altına alınmış olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinerek yerine,

"1-Davanın kısmen kabulü ile, 40.000.00 TL manevi tazminatın rapor tarihi olan 28.04.2009 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,fazla talebin reddine

2-Hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre takdiren hesaplanan 4.620.00 TL, avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, red olunan miktar üzerinden aynı Tarife uyarınca 1.100.00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine,

3-Davacı tarafından yapılan toplam 10.00 TL yargılama giderinden kabul ve red oranına göre takdiren 8.00 TL sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kalan kısmın davacı üzerinde bırakılmasına,

2-Hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre takdiren hesaplanan 4.620.00 TL, avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, red olunan miktar üzerinden aynı Tarife uyarınca 1.100.00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine,

3-Davacı tarafından yapılan toplam 10.00 TL yargılama giderinden kabul ve red oranına göre takdiren 8.00 TL sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kalan kısmın davacı üzerinde bırakılmasına,

4-Alınması gereken 2.376.00 TL karar ve ilam harcından peşin alınan 712.80 TL düşümü ile kalan 1.663.20 TL nispî harcın davalıdan alınarak Hazineye irat kaydına; davacı tarafından peşin yatırılan 712.80 TL nispî harç ile 17.15 TL başvuru harcı olmak üzere toplam 729.95 TL harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 10.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4454, Karar No: 2010/6523, Tarih: 20.09.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/4454 E.  ,  2010/6523 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ruh ve beden sağlığı bozulacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve şantaj suçlarından sanık ...'ün yapılan yargılanması sonunda; atılı suçlardan mahkümiyetine dair, Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.02.2010 gün ve 2009/403 Esas, 2010/22 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hazırlık soruşturması sırasında dinlenilmesini talep ettiği ... ve tanık ...'un beyanında bahsedilen iş yeri sahibi ile mağdurenin çalıştığı ... Tuhafiye'nin işletmecisinin ifadelerine başvurulmadan ve mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulu'ndan rapor alınmadan eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna ayırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16627, Karar No: 2016/3407, Tarih: 15.03.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/16627 E.  ,  2016/3407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 08/05/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14/05/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı ile imzaladığı kira sözleşmesi uyarınca davalıdan iş yerini 5 yıllığına kiraladığını, davalının kendisini iş yerinden tahliye edebilmek için elektriği kestiğini, elektrik panosunun önünde duvar ördüğünü, mala zarar verme suçundan davalı hakkında kamu davası açıldığını, cezalandırıldığını, manevi zarar gördüğünü belirterek manevi zararının tazminini istemiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalının haksız eylemleri nedeniyle davacının manevi zarar gördüğü gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Manevi zarar, kişilik değerlerinde oluşan objektif eksilmedir. Duyulan acı, çekilen ızdırap manevi zarar değil onun görüntüsü olarak ortaya çıkabilir. Acı ve elemin manevi zarar olarak nitelendirilmesi sonucu tüzel kişileri ve bilinçsizleri; öte yandan acılarını içlerinde gizleyenleri tazminat isteme haklarından yoksun bırakmamak için yasalar, manevi tazminat verilebilecek olguları sınırlamıştır. Bunlar, kişilik değerlerinin zedelenmesi (TMK 24), isme saldırı (TMK 26), nişan bozulması (TMK 121), evlenmenin feshi (TMK158), bedensel zarar ve ölüme neden olma (BK 47) durumlarından biri ile kişilik haklarının zedelenmesidir (BK 49). Bunlardan TMK’nın 24. maddesi ile .. ’nın 49. maddesi daha kapsamlıdır. ..’nun 24. maddesinin belli yerlere yollaması nedeniyle böyle bir durumun bulunduğu yerde, onu düzenleyen kurallar ; bunların dışında .. ’nun 49. maddesi (6098 sayılı kanunun 58. maddesi) uygulanır.

.. ’nun 24. ve .. ’nun 49. maddesinde (6098 sayılı kanunun 58. maddesinde) belirlenen kişisel çıkarlar, kişilik haklarıdır. Kişilik hakları ise, kişisel varlıkların korunmasıyla ilgilidir. Kişisel varlıklar, bedensel ve ruhsal tamlık ve yaşam ile nesep gibi insanın, insan olmasından güç alan varlıklar ya da kişinin adı, onuru ve sır alanı gibi dolaylı varlıklar olarak iki kesimlidir. Tekniğin gelişimi ve yaşam koşullarına göre belirlenmiş varlıklar, açıklanan olgularla çevrelendirildiğinde, davaya konu olayın bu çerçeve dışında kalması durumunda manevi tazminat isteği reddedilmelidir.