muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1795, Karar No: 2025/2288, Tarih: 04.03.2025

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 15.05.2023 tarihli kararının, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 04.09.2023 tarihli kararı ile; davalı işverenin ücret zamlarının uygulanmamasına gerekçe olarak, 01.01.2015-31.12.2016 tarihleri arasında yürürlükte bulunan 5. Dönem Toplu İş Sözleşmesi'nin geçici 2.maddesini gösterdiği, ilgili hükümde, yapılan çalışmalar sonucunda kapsamdaki işyerlerinde geçmiş yıllarda ödenen ücretin fazla olduğunun tespiti durumunda, toplu iş sözleşmesiyle yapılacak zamlarla olması gereken ücret ile eşitleninceye kadar, geriye doğru farklar kesilmemek kaydıyla, 31.12.2014 tarihi itibarıyla ücretin dondurulduğunun ifade edildiği, davalının bu savunması üzerinde durulmaması ve anılan hüküm hakkında herhangi bir değerlendirme yapılmadan karar verilmesinin hatalı olduğu, ayrıca arabuluculuk ücreti yönünden hiç hüküm kurulmamasının ve davalı Kurumun harçtan muaf olduğu hususlarının gözetilmemesinin de hatalı olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı Bakanlığa müzekkere yazılarak davacının ücretinde hangi tarihler

arasında dondurma işleminin uygulandığı, ücretindeki fazlalığının nasıl belirlendiği, davacı ile aynı koşullara sahip olup ücreti dondurulmayan işçi olup olmadığı, davacının ücret fazlalığının ortadan kalktığı dönem/dönemlerin nasıl belirlendiği hususlarında bilgi verilmesinin ve bu dönemlere ilişkin emsal işçilerin ücret durumlarına ilişkin bilgi ve belgelerin istenildiği, cevabi yazı gereğince bozma ilâmında belirtilen esaslar çerçevesinde bilirkişiden ek rapor alındığı, bilirkişi raporundaki hesaplamaların denetime elverişli olup Bakanlık cevabi yazısında belirtilen dönem esas alınarak hazırlandığının görüldüğü gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Hatalı bilirkişi raporuna karşı itirazların değerlendirilmediğini,

2. Davacının taleplerinin hukuka ve hakkaniyete uygun olmadığını,

3. Ücret zammının uygulanmasının gecikmesi değil haksız bir ödeme olmaması yönündeki düzenlemeler uygulandığını,

4. Toplu iş sözleşmelerinin geçici maddelerine taraf sendikanın bir itirazı olmadığı gibi farklı bir iddia da ortaya konulmadığını,

5. Sunulan kayıtlar, hesaplama yöntemi, somut durum ve zamanaşımı kuralı çerçevesinde davaya konu taleplerin haksız ve dayanaksız olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının hesaplamaya esas alınması gereken ücretinin tespiti ve buna göre dava konusu alacakların hesaplanması yöntemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının hesaplamaya esas alınması gereken ücretinin tespiti ve buna göre dava konusu alacakların hesaplanması yöntemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

04.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8790, Karar No: 2015/7619, Tarih: 24.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/8790 E.  ,  2015/7619 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/141019

MAHKEMESİ : Tokat Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13.03.2012

NUMARASI : 2009/201 Esas, 2012/60 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar Kadir ve Memet haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar Kadir ve Memet müdafileri ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile katılan SHÇEK vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Katılan SHÇEK kendini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan SHÇEK vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasına “Hüküm tarihi itibariyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 2400 TL vekalet ücretinin sanıklar Kadir ve Memet'ten alınarak kendisini vekille temsil ettiren katılan kuruma verilmesine” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık Mahir hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat hükmünün incelenmesinde;

Sanığın hükümlerden sonra 20.10.2013 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece adı geçen sanık hakkında mahallinde araştırma yaptırıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Sanıklar Mine ve Fatma haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Sanıklar Mine ve Fatma haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Mağdurenin 27.03.2008 tarihli Cumhuriyet Savcılığında sanıklar Mine ve Fatma'nın, rızası olmadığı halde kendisini evlendirdiklerine dair anlatımı ile kovuşturma evresinde bu beyanını tekrarlaması ve dosya içeriğine göre, sanıklar Mine ve Fatma'nın diğer sanık Kadir'in eylemlerine yardım eden sıfatıyla katıldıkları gözetilmeden atılı suçlardan mahkumiyetleri yerine beraatlarine hükmolunması,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekili ve katılan SHÇEK vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14623, Karar No: 2015/6957, Tarih: 11.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/14623 E.  ,  2015/6957 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/343974

MAHKEMESİ : Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/06/2011

NUMARASI : 2010/1607 (E) ve 2011/762 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığın 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediğinin iddia olunması, vergi suçu ve tekniği raporlarında ''mükellefin göstermelik olarak bir işçi çalıştırması ve buna ilişkin tevkif edilen vergileri de ödemediği, araç, gereç v.b. olmaksızın faaliyet göstermesine rağmen yaptığı işe göre yüksek tutarlarda satış yapması, yüksek tutarda KDV matrahı beyan ettiği dönemlerde hiç ödenecek vergi çıkmamasının'' belirtilmesi ve sanığın iş yerini fiilen kardeşi tanık N. G.'in işlettiğini savunması, tanık N. G.'in de duruşmadaki ifadesinde iş yerini vekaletle kendisinin işlettiğini ve faturalardaki yazı ve imzaların da kendisine ait olduğunu kabul etmesi karşısında; öncelikle sanık M.. G.. ile tanık N. G. arasında vekalet ilişkisinin bulunup bulunmadığının araştırılması, varsa N. G. hakkında Cumhuriyet Başsavcılığı'na ihbarda bulunularak sonucunun beklenmesi ve dava açılması halinde bu dava ile birleştirilmesi gerektiği cihetle, belirlenen her takvim yılına ilişkin faturaları kullanan mükelleflerden kanaat oluşturacak sayıda tanığın dinlenerek suça konu yıllara ilişkin faturaları kimden ve hangi ticari ilişkiye dayanarak aldıklarının sorulması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, düzenleyen mükellef tarafından bedelin alındığına dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler olup olmadığı da araştırılarak karşılaştırmalı inceleme yaptırılmasından sonra, sahte fatura düzenleme suçunun faturaların düzenlenmesi ile oluşacağı ve her takvim yılındaki eylemlerin ayrı suçları oluşturacağı da gözetilerek, sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16365, Karar No: 2022/5606, Tarih: 24.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/16365 E.  ,  2022/5606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hükmedilen 2 yıl 9 ay hapis cezası bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK’nın 51. maddesi gereği erteleme hükümlerinin uygulanma sınırı 3 yıl olduğu halde, ceza süresi açısından ertelenmediğine ilişkin yanlış gerekçe kurulmuş ise de, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından hükmedilen hapis cezalarının ertelenmeme gerekçesinde “suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydı itibariyle hakkında daha önce mahkumiyet kararları verilmiş olması, suç işleme hususundaki olumsuz eğilimi” gerekçesiyle yeniden suç işlemekten çekineceği hususunda olumlu kanaat oluşmadığının belirtilmesi karşısında bu husus bozma sebebi yapılmamış, tebliğnamede bu yöndeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA, 24.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12458, Karar No: 2024/13821, Tarih: 25.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/12458 E.  ,  2024/13821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1585 E., 2023/1977 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bilecik 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2021/159 E., 2022/355 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; “polinöropati” hastalığının sonucu %52 oranında engelli olduğunu, müvekkilinin engellilik durumunun süreklilik arz ettiğini, Bozüyük Vergi Dairesi Müdürlüğünün 13.04.2015 tarihli yazısında, ... ... Devlet Hastanesinden alınan 04.07.2014 tarihli Sağlık Kurulu Raporunda müvekkilinin %52 oranında çalışma gücü kaybı izafe edilerek gelir vergisi indirimi uygulanacağının bildirildiğini, müvekkilinin belirtilen engellilik durumu dikkate alınarak 5510 sayılı Kanun’un 28/5 hükmü uyarınca engelli yaşlılık aylığına hak kazandığını, dava konusu Kurum işleminde müvekkilinin çalışma gücü kayıp oranının Gelir İdaresi Gelir Başkanlığı Merkez Sağlık Kurulunca “%36” olarak belirlendiğinden bahisle müvekkilinin almakta olduğu engelli yaşlılık aylığının 23.11.2019 tarihi itibariyle durdurulup bu tarihten sonra ödenen aylıkların yersiz ödeme olarak müvekkilinden tahsil edildiğini, kontrol muayenesi sonucu Bursa Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesinden alınan 05.11.2019 tarihli Sağlık Kurulu Raporunda da müvekkiline izafe edilen engellilik oranının %52 olduğunu, bu oranın müvekkilinin gelir vergisi indiriminden yararlanmasına imkan veren Sağlık Kurulu Raporundaki oran ile aynı oran olduğunu, müvekkiline %36 gibi bir çalışma gücü kayıp oranı izafe edilerek dava konusu Kurum işlemi ile müvekkilinin engelli yaşlılık aylığının kesilmesinin hukuken imkansız olduğunu, dava konusu Kurum işlemi nedeniyle 7036 sayılı Kanun'un 4/1 maddesi uyarınca 04.02.2021 tarih ve 19749176 sayılı başvurularına 60 günlük yasal süre zarfında cevap verilmediğinden başvurularının zımnen reddedildiğini ifade ederek; müvekkilinin yaşlılık aylığının 23.11.2019 tarihi itibariyle durdurulmasına ilişkin Kurum işleminin iptalini, yersiz ödeme adı altında müvekkilinden tahsil edilen meblağın ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini, müvekkiline yeniden yaşlılık aylığı bağlanarak ödenmeyen yaşlılık aylıklarının yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacının 16.04.2015 tarihli tahsis talebine istinaden %52 engellik oranı tespiti ile vergi indiriminden 01.05.2015 tarihi itibariyle emekli olduğunu, geçen zaman içerisinde müvekkili kurumun Rehberlik ve Teftiş Başkanlığı müfettişlerince yapılan soruşturma kapsamında davacının maluliyet durumunun tespitinin istenmesi üzerine 13.12.2015 tarihli yazı ile davacının Bursa ... ... Eğitim ve Araştırma Hastanesine sevkinin yapıldığını, davacının sağlık durumunun tespitine yönelik hastaneden alınan 05.11.2019 tarihli raporun Ankara Gelir İdaresi Başkanlığı Sağlık Kuruluna gönderildiğini, adı geçen kurum tarafından yapılan değerlendirme sonucunda davacının % 36 engel oranının tespit edilerek onandığını, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 31. maddesi gereği engellilik indiriminden faydalanılabilmesi için çalışma gücünün en az %40'nı kaybetmesi gerektiğinden müvekkili Kurumca aylığın 23.11.2019 tarihinde durdurulduğunu, Kurum işleminin yasal düzenlemeye uygun olarak yerine getirildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile

1-) Yersiz ödeme adı altında davacı ...'den tahsil edilen miktarların ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle beraber davalı Kurumdan alınarak davacıya ödenmesine,

2-) Davacı ...'nin yaşlılık aylığının kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanmasına ve kesildiği tarihten itibaren yasal faizi ile birlikte ödenmeyen yaşlılık aylıklarının ödenmesine,

3-) Aksine Kurum işlemlerinin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı Kurumun istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; Kurumun, davacıya ilişkin Sağlık Kurulu Raporunu Gelir İdaresi Başkanlığı Merkez Sağlık Kuruluna gönderdiğini, gelen cevaba uygun şekilde işlem tesis ettiğini, Kurumun, Gelir İdaresi Başkanlığı Merkez Sağlık Kurulundan gelen yazıya aykırı işlem tesis etme yetkisi bulunmadığını, kararı veren Gelir İdaresi Başkanlığı Merkez Sağlık Kurulu olduğunu, davanın reddi gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının engellilik oranının tespiti ile vergi indiriminden yararlanmasına ilişkin aylığının tekrar bağlanması istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının engellilik oranının tespiti ile vergi indiriminden yararlanmasına ilişkin aylığının tekrar bağlanması istemine ilişkindir.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun'un Geçici 10. maddesinin 2. fıkrasının “Bu Kanun'un yürürlük tarihinden önce sigortalı olup bu Kanun'un yürürlük tarihinden önce veya sonra sakatlığı nedeniyle vergi indiriminden yararlanmaya hak kazanmış durumda olan sigortalılar hakkında, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun mülga 60. maddesinin (C) bendinin (b) alt bendi ve geçici 87. maddesine göre işlem yapılır. " hükmü gereği 506 sayılı Kanun'un 60 ve Geçici 87. maddeleridir.

506 sayılı Kanun'un 60/C-b maddesi “Sakatlığı nedeniyle vergi indiriminden yararlanmaya hak kazanmış durumda olan sigortalılardan; ilgili mevzuatı uyarınca, I. derece sakatlığı olanlar yaşları ne olursa olsun en az onbeş yıldan beri sigortalı bulunmak ve en az 3600 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş olmak, II. derece sakatlığı olanlar yaşları ne olursa olsun en az on sekiz yıldan beri sigortalı olmak ve en az 4000 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş olmak, III. derece sakatlığı olanlar yaşları ne olursa olsun en az yirmi yıldan beri sigortalı olmak ve en az 4400 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş olmaları şartıyla yaşlılık aylığından” yararlanacaklarını öngörmekte olup, bu koşulların başında ise, öncelikle ve özellikle, “sakatlığı nedeniyle gelir vergisi indiriminden yararlanmaya hak kazanmış olmak” hususunun saptanması önem arz etmektedir. Anılan hususun saptanması işi ise 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 3239 sayılı Kanun'la değişik 31/2 maddesine göre, sakatlık indiriminden yararlanmak için, yetkili hastanelerin sağlık kurullarından alınan raporlar, Maliye Bakanlığı bünyesindeki “Merkez Sağlık Kurulu” tarafından değerlendirilerek iş gücü kaybı oranları ve buna göre sakatlık dereceleri belirlenmekte ve bu belirlemeye dayalı olarak da ilgili şahsın vergi indiriminden yararlanmaya hak kazanıp kazanmadığına; yine idarece karar verilmektedir. Bu durumda, sakatlığı nedeniyle vergi indiriminden yararlanmaya hak kazandığına dair verilen bu idari kararın sigortalının tahsis talebiyle birlikte Kuruma ulaşmasıyla, diğer koşulların da varlığı halinde sigortalıya anılan Kanun'un 60/C-b maddesi uyarınca yaşlılık aylığı bağlanması yasal gereklilik olmaktadır.

Eldeki dava dosyası kapsamında; davacıya 16.04.2015 tarihli tahsis talebine istinaden 01.05.2015 tarihinden itibaren 506 sayılı Kanun'un Geçici 87/C hükmü gereği yaşlılık aylığı bağlandığı, davacının Kurum Teftiş Kurulu Başkanlınca başlatılan soruşturma kapsamında kontrol muayenesine tabi tutulduğu, Maliye Bakanlığı Gelir İdaresi Başkanlığı’nın 07.02.2020 tarihli yazısı ile davacıya ait Bursa Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen 05.11.2019 tarihli Sağlık Kurulu Raporu rapor Merkez Sağlık Kurulunca incelendiği ve çalışma gücü kayıp oranı yüzde otuzaltı (%36) kaybettiğine dair istişari mahiyette görüş bildirilmesi üzerine Bilecik SGK İl Müdürlüğünün 2775886 sayılı yazısı ile davacının aylığının 23.11.2019 tarihi itibari ile yaşlılık aylığının durdurulmasına karar verildiği, davacıya 1.800,56 TL yersiz ödemenin borç çıkartıldığı, eldeki davanın 16.04.2021 tarihinde açıldığı, yargılama esnasında Mahkemece Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'nun 25.05.2022 tarihli raporu gereğince davacının maaşının durdurulduğu 23.11.2019 tarihi itibariyle engellilik oranının %40'ın üzerinde olduğu değerlendirilerek “davanın kabulüne” karar verildiği anlaşılmış ise de söz konusu hüküm eksik incelemeye dayalıdır.

Belirtilen açıklamalar dikkate alındığında, “sakatlığı nedeniyle gelir vergisi indiriminden yararlanmaya hak kazanmış olmak” hususunun saptanması önem arz etmektedir. Anılan hususun saptanması işi ise, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 3239 sayılı Kanun'la değişik 31/2 maddesine göre, sakatlık indiriminden yararlanmak için, yetkili hastanelerin sağlık kurullarından alınan raporlar, Maliye Bakanlığı bünyesindeki “Merkez Sağlık Kurulu” tarafından değerlendirilerek iş gücü kaybı oranları ve buna göre sakatlık dereceleri belirlenmekte ve bu belirlemeye dayalı olarak da ilgili şahsın vergi indiriminden yararlanmaya hak kazanıp kazanmadığına; yine idarece karar verilmektedir. Bu durumda, sakatlığı nedeniyle vergi indiriminden yararlanmaya hak kazandığına dair verilen bu idari kararın sigortalının tahsis talebiyle birlikte Kuruma ulaşmasıyla, diğer koşulların da varlığı halinde sigortalıya anılan Kanun'un 60/C-b maddesi uyarınca yaşlılık aylığı bağlanması yasal gereklilik olmaktadır.

Mahkemece, belirtilen şekilde araştırma ve inceleme yapılması gerektiğinden, Maliye Bakanlığı bünyesindeki “Merkez Sağlık Kurulu”ndan derece tespiti yönünden rapor alınması için tüm dosya kapsamı ilgili Kurula gönderilerek, varsa derece tespiti yapılıp yaşlılık aylığı şartları buna göre değerlendirilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin, eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1-Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin, eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1-Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.