muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7586, Karar No: 2015/11347, Tarih: 09.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/7586 E.  ,  2015/11347 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 21.7.2009 tarihinde geçirdiği iş kazasında % 12,30 oranında sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerden oluşan sosyal sigorta yardımlarının rücuan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla sebebiyet vermeleri halinde; 6098 sayılı ...18 sayılı Mülga Borçlar Kanununun 50 ve 51) maddeleri uyarınca teselsül hükümlerine göre birlikte sorumlulukları söz konusu olacaktır. Bu halde,...’nun 62’inci maddesi uyarınca kendi payına düşeninden fazlasını ödeyen kişinin diğer müteselsil sorumlulara karşı rücu hakkı baki kalmak koşuluyla, her bir sorumlu yönünden kusurlarına düşen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına hükmedilebilecektir.

İş kazası veya meslek hastalığına birlikte neden olan sorumluların işveren ve üçüncü kişi olması durumunda, yapılan harcama ve ödemeler yönünden ayrık bir durum söz konusu olmadığından, toplam kusurlarına düşen ödemelerden müteselsilen sorumluluklarına hükmedilir. İşveren; sigortalı ya da hak sahiplerine bağlanan gelirlerin ilk peşin sermaye değerinin tümünden ancak sigortalı ya da hak sahiplerinin işverenden isteyebileceği miktarla sınırlı olmak üzere, üçüncü kişi ise böyle bir

./..

sınırlama olmaksızın ilk peşin sermaye değerinin yarısından sorumludur. Bu durumda, işveren; sigortalı ya da hak sahibinin işverenden isteyebileceği gerçek zararı aşmayan ilk peşin sermaye değerinin müteselsil sorumluların toplam kusuruna düşeninden sorumludur. Üçüncü kişinin ise ilk peşin sermaye değerinin yarısının müteselsil sorumluların toplam kusuruna düşen tutarından sorumlu olması gerekecektir.

Davaya konu somut olaya gelince; şehir şebekesinin ... ve ... yeraltı işlerini alan işverenin, orta refüjdeki aydınlatma direklerinin yapımı sırasında çalışan sigortalıya dava dışı üçüncü kişinin kullandığı aracı çarpması şeklinde gerçekleşen olayda %37,5, dava dışı sürücünün ise %62,5 oranlarında kusurlu bulunduklarının belirlenmiş olması ve gerçek zarar tavanının ilkpeşin sermaye değerli gelirden yüksek hesaplanması karşısında, işverenin sorumluluğunun ilkpeşin sermaye değerli gelirin %100'ünden teselsülen sorumlu olduğu dikkate alınmalıdır.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeksizin, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı biçimde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeksizin, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı biçimde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.6.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9593, Karar No: 2017/390, Tarih: 01.02.2017

**(Kapatılan)21. Ceza Dairesi         2015/9593 E.  ,  2017/390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında, TOKİ konutlarındaki mevcut yönetimin değiştirilmesine dair imza kampanyası düzenlediği, bu kapsamda düzenlemiş olduğu özel belgeyi Ulaştırma Bakanlığı'na sunduğu, ancak bu belgedeki bazı imzaların, belgede adı geçen kişilere ait olmadığının iddia edilmesi üzerine, özel belgeyi sahte olarak düzenleyerek kullandığı iddiasıyla kamu davası açılmışsa da; dosyanın incelenmesinde, Başbakanlık TOKİ Başkanlığı'nın 18.02.2010 tarihli yazısında, toplu imzaları içerir listelerin asıllarının gönderilmemiş olması ve mevcut imzaların noter onaylı olması gerekirken olmaması sebebiyle yönetim devri talebi uygun görülmediğinin belirtildiği nazara alındığında kullanılan özel belgenin fotokopi olması ve iğfal kabiliyetinin bulunmaması sebebiyle, özel belgede sahtecilik suçunun unsurları itibariyle oluşmadığının anlaşılması karşısında, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sonucu itibariyle doğru olan beraat hükmünün ONANMASINA, 01.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1161, Karar No: 2015/1648, Tarih: 31.03.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/1161 E.  ,  2015/1648 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan fazla ödenen iş bedelinin tahsiline ilişkin olup, davalı zamanaşımı def'inde bulunmuş, mahkemece, ayıplı imalattan kaynaklanan davaların (2) yıllık süre içerisinde açılması gerektiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, .....'ne bağlı .... 1000 kişilik öğrenci yurdu inşaatı işinin davalı tarafından yapılmasının kararlaştırıldığını ve 15.04.2008 tarihinde yer tesliminin yapıldığını, 15.04.2010 tarihinde ise tasfiye kabulünün yapılmasına karşın davalılar tarafından proje kapsamında bulunan giysi dolapları, kat ofisi tezgah dolabı ve temizlik odası dolaplarının davalılar tarafından yapılmadığından dava dışı firmalara ödenen 877.330,22 TL'nin 04.05.2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş, davalılar vekili ise, zamanaşımı süresinin dolduğunu, davacı idarenin giysi dolapları, kat ofisi tezgâh dolabı ve temizlik odası dolaplarının ödenek yetersizliği nedeniyle yaptırılmayacağını belirttiğini, eksik olduğu tespit edilen işlerin de tamamlanmak suretiyle 15.04.2010 tarihinde tasfiye kabulü sonucu aynı tarihte teslim edildiğini savunmuş, mahkemece davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Sözleşme tarihinde yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 6763 sayılı Yasayla değiştirilen 126/4. maddesi uyarınca ayrık durumlar dışında eser sözleşmelerinden kaynaklanan davalar (5) yıllık zamanaşımına tâbidir. Eldeki davada eksik iş bedeli istenmiş olduğundan 15.04.2008 tarihli sözleşmeye göre 15.04.2010 tarihinde işin teslimi yapıldığı anlaşıldığından eksik iş bedeli teslim tarihinden başlayarak sözleşmenin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 126/4. maddesi uyarınca dava tarihi olan 19.06.2014 tarihinde (5) yıllık zamanaşımı süresi dolmadığına göre taraf delilleri toplanıp işin esasının incelenip sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken olayda uygulama yeri olmayan BK'nın 363. maddesinde düzenlenen (2) yıllık zamanaşımının dolduğundan bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ, Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 31.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2005, Karar No: 2009/5645, Tarih: 05.05.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/2005 E.  ,  2009/5645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 20.04.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tazminat, 19.03.2007 tarihli ıslah dilekçesi ile dava konusu taşınmazın tapusunun iptali ile davalı arsa malikleri adına tescili istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davacının ıslah talebinin kabulü ile tapunun iptali ile davalı arsa malikleri adına tesciline dair verilen 13.11.2008 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalılar ... ve ... vekili ile davalı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 05.05.2009 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Av....ve davalı ... vekili Av.... ile karşı taraftan davacı vekili Av.... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. ... karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı arsa sahipleri, yüklenicinin edimlerini yerine getirmediğini, özellikle yapıya kullanma izni alınmadığını, kaldı ki taşınmazı tapuda diğer davalı ...’e sattıklarını, davalı ... taşınmazı tapuda iyiniyetli olarak satın aldığını, davanın reddini savunmuştur.

Davalı yüklenici, savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, muvazaa olgusunun varlığı kabul edilerek ve davacının 19.03.2007 tarihli ıslah talebi dikkate alınarak çekişme konusu 3 numaralı bağımsız bölümün arsa sahibi davalılar adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı arsa sahipleri ile kayıt maliki davalı ... temyiz etmişlerdir.

Davalı yüklenici, savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, muvazaa olgusunun varlığı kabul edilerek ve davacının 19.03.2007 tarihli ıslah talebi dikkate alınarak çekişme konusu 3 numaralı bağımsız bölümün arsa sahibi davalılar adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı arsa sahipleri ile kayıt maliki davalı ... temyiz etmişlerdir.

Dosya kapsamında yer alan bilgi ve belgelerden ve özellikle aynı yer Asliye 2.Hukuk Mahkemesinin 2001/443 Esasında kayıtlı dava dosyasının 04.03.2004 tarihli duruşma tutanağına yazılan davalı arsa sahiplerinin beyanlarından yüklenicinin 29.04.1997 günlü arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca yapması gereken işleri yerine getirdiği, yapıdaki eksiklik olarak sadece iskan ruhsatı alınması işinin kaldığı, yapıya iskan ruhsatının davanın devam ettiği sırada 12.08.2008 tarihinde alındığı, böylelikle 29.04.1997 günlü sözleşmedeki edimlerin davalı arsa sahipleri bakımından ifa ile sonuçlandığı, dolayısıyla yüklenicinin bir bakıma eser bedeli olan ve sözleşmede iskan alınması koşulu halinde devri kararlaştırılan 3 numaralı bağımsız bölüm tapusuna hak kazandığı anlaşılmaktadır. Yüklenici sözleşme uyarınca kazandığı şahsi hakkını doğrudan arsa sahiplerine karşı ileri sürebileceği gibi bu hakkı Borçlar Kanununun 163. maddesi hükmünce yazılı olmak koşuluyla üçüncü kişiye temlik de edebilir. Davada dayanılan 18.10.2000 günlü taşınmaz satış vaadi sözleşmesi yüklenicinin temliki işlemidir. Temlik işlemi gerçek bir alacağa dayanmakta ise üçüncü kişi de bu hakka dayanarak borçludan (arsa sahiplerinden) ifayı isteyebilir. Mahkemece, bu saptamalar ile arsa sahiplerinin yukarıda sözü edilen dava dosyasındaki beyanları dikkate alınarak temlikin gerçek bir alacağa dayandığının kabulü usul ve yasaya uygundur.

Davacının kayıt maliki üçüncü kişinin muvazaa iddiasına gelince;

Hukukumuzda, kişilerin satın aldığı şeylerin ileride kendilerinden geri alınabileceği endişesi taşımamaları, dolayısıyla toplum düzenini sağlamak düşüncesiyle, satın alan kişinin iyiniyetinin korunması ilkesi kabul edilmiştir. Bir tanımlama yapmak gerekirse iyiniyetten maksat “hakkın doğumuna engel olacak bir hususun hak iktisap edilirken kusursuz olarak bilinmemesidir”.

Belirtilen bu ilke, TMK.m. 1023’de aynen “tapu kütüğündeki sicile iyi niyetle dayanarak mülkiyet veya başka bir ayni hak kazanan üçüncü kişinin bu kazanımı korunur” şeklinde yer almış, aynı ilke tamamlayıcı madde niteliğindeki m.1024’de “Bir ayni hak yolsuz olarak tescil edilmiş ise bunu bilen veya bilmesi gereken üçüncü kişi bu tescile dayanamaz” biçiminde vurgulanmıştır.

Somut olayda; kayıt maliki ile davalı arsa sahiplerinden ...’un aynı işyerinde çalıştıkları, işyerinde davalı ...’un yaptığı ilan üzerine davalı ...’in çekişme konusu bağımsız bölümle ilgilendiği, bu yerde 9 yıldır davacı ...’un oturduğu, davalı ... vekilinin

Somut olayda; kayıt maliki ile davalı arsa sahiplerinden ...’un aynı işyerinde çalıştıkları, işyerinde davalı ...’un yaptığı ilan üzerine davalı ...’in çekişme konusu bağımsız bölümle ilgilendiği, bu yerde 9 yıldır davacı ...’un oturduğu, davalı ... vekilinin

03.11.2008 tarihli dilekçesinde belirttiği üzere arsa sahibinin dairede oturan kiracının geçimsiz olduğunu kendisine söylediği, alıcı olanlara dairenin gösterilmediğini beyan ettiği, bunun üzerine de aynı yapıdaki bir başka dairenin görülerek çekişmeli yerin satın alındığı anlaşılmaktadır. Görülüyor ki, davalı ... kolay bir araştırmayla aslında davacıya yüklenici tarafından temlik edilen bağımsız bölümün arsa sahiplerine değil, davacıya ait olduğunu bilebilecek durumdaki kişidir. Bu haliyle, davalı ...’in Türk Medeni Kanununun 1023. maddesinden yararlanması olanağı yoktur. Mahkemenin bu düşüncelerle davalı ...’in kötüniyetli malik olduğunu ve tescilin haklı bir nedene dayanmadığını kabul etmesinde de yasaya aykırılık bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı ..., ... ve ...’ın bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, 625.00TL. Yargıtay duruşma vekillik ücretinin temyiz edenlerden alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 05.05.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7838, Karar No: 2017/13314, Tarih: 27.11.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/7838 E.  ,  2017/13314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, maddi - manevi tazminat ve nafaka yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle velayeti davacı anneye bırakılan ortak çocuk 10.09.1999 doğumlu ... 'ın temyiz incelemesi tarihi itibarıyla ergin olduğunun anlaşılmasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden davacı kadının özel sektörde asgari ücretli olarak çalıştığı, sürekli ve düzenli gelirinin bulunduğu, tarafların ekonomik sosyal durumlarının birbirlerine yakın olduğu anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi gereğince boşanma yüzünden yoksulluğa düşme koşulları oluşmamıştır. Öyleyse davacı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında, davacı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat çoktur, Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden, hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.11.2017
Yargıtay — Esas No: 2018/2602, Karar No: 2019/10091, Tarih: 18.06.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/2602 E.  ,  2019/10091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdure hakkında Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana bilim Dalı tarafından düzenlenen 09.04.2012 günlü raporda orta derecede zeka geriliği bulunduğunun belirtilmesi karşısında, mağdurenin velayet altında olup olmadığı veya vasisinin olup olmadığı araştırılıp, bulunması halinde velayet ya da vasilik kararı dosya içerisine alınarak gerekçeli kararın ilgiliye tebliği aksi takdirde mağdureye 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 405. maddesi uyarınca vasi tayin edilmesinin ardından gerekçeli kararın temyiz hakkına sahip vasiye tebliğiyle tebellüğ belgesi ve sunulduğu takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükümlerin temyizi halinde bununla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12754, Karar No: 2018/10372, Tarih: 02.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/12754 E.  ,  2018/10372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş akdinin haklı neden olmadan feshedildiğini belirterek kıdem tazminatı ile birtakım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının mazeret bildirmeden devamsızlık yaptığını bu nedenle iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının hizmet süresi ve ücreti noktasında toplanmaktadır.

Hukuk mahkemesi kendisine açılmış olan bir davayı bütün yönleriyle inceleyip karara bağlamakla yükümlüdür.

Bir davadaki asıl sorun hakkında karar verilebilmesi için daha önce çözülmesi gereken bir sorunun başka bir mahkeme tarafından başka bir davada karara bağlanması gereken hallerde bekletici mesele sözkonusu olur.

Derdest olan bir davanın sonuçlanmasının başka bir davada bekletici sorun yapılabilmesi için bekletici mesele yapılacak davanın başka bir mahkemede görülmekte olması ve iki dava arasında bağlantı bulunması gerekir. Mevcut olup olmadığı diğer davada kesin olarak karara bağlanacak olan hukuki ilişkinin, kısmen veya tamamen bekletilerek davaya etkili olması başka bir ifadeyle diğer dava hakkında verilecek hükmün bekletilerek davada verilecek hükmü etkileyecek nitelikte olması gerekir.

Gaziantep 5. İş Mahkemesi'nin 2013/102 esas sayılı dosyasında davacının hizmet tespit talebinde bulunmuş olup anılan davanın hangi aşamada olduğu, karar verilip verilmediği araştırılmamıştır. Mahkemece, sözü edilen hizmet tespiti dava dosyasının kesinleşmesi iş bu dava için bekletici mesele yapılmalı, kesinleşmiş ise sonucuna göre gerekirse yeniden bilirkişi raporu alınmak suretiyle dava konusu alacaklar hakkında karar verilmelidir. Yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair sebeplerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4914, Karar No: 2010/4597, Tarih: 28.06.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/4914 E.  ,  2010/4597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 217 ada 1 parsel sayılı 4.502,13 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması nedeniyle davalı Hazine adına ham toprak niteliği ile tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli taşınmazın davacı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli 217 ada 1 sayılı parselin davacının dayanağı olan tapu kaydının kapsamında kaldığı, tapu kaydının davacının babası ve amcasına ait olup yapılan paylaşım sonucu davacıya düştüğü kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Davacı taraf 28.03.1988 tarih 21 numaralı tapu kaydına dayanmıştır. Tapu kaydı ... ve ... adına Hani Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 26.03.1988 tarih 1969/56 Esas, 1970/23 Karar sayılı ilamı ile oluşmuştur. Davacı tarafın dayanağı olan tapu kaydına ait tescil ilamı ve krokisi getirtilmemiş, yapılan keşifte de uygulanmamıştır. Ayrıca, tespitin aksi sonuca varıldığı halde tespit bilirkişilerinin tümü de tanık sıfatıyla dinlenilmemiştir. Doğru sonuca varılabilmesi için, 28.03.1988 tarih 21 nolu tapu kaydının dayanağı olan Hani Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 26.03.1988 tarih 1969/56 Esas, 1970/23 Karar sayılı ilamı ve krokisi getirtilmeli, mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen yerel bilirkişi ve fen bilirkişisi katılımı ile yapılacak keşif sırasında davacı tarafın dayandığı tapu kaydı ve haritası uygulanıp, kapsamları 3402 sayılı Kadastro Yasası'nın 20/A maddesi gereğince haritalarına göre belirlenmelidir. Ancak, tescil krokisi zemine uygulanamıyor ise tapu kaydının sınırlarına itibar edilmelidir. Tapu kayıtları sınırları yerel bilirkişilere zeminde göstertilmeli, yerel bilirkişilerin zeminde gösterdiği hudutlar teknik bilirkişiye harita üzerinde işaretlettirilmelidir. Kayıtlarda yazılı olup yerel bilirkişiler tarafından zeminde gösterilemeyen sınırların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalıdır. Tapu kaydı taşınmaza uymadığı takdirde çekişmeli taşınmazın zilyetlik yolu ile kazanılabilecek yerlerden olup olmadığının belirlenmesi açısından uzman jeolog ve üç kişilik ziraat

mühendisi kurulundan arazinin niteliği, toprak yapısı, öncesinin dere yatağı olup olmadığı konusunda ayrıntılı ve gerekçeli bilgi alınmalı, taşınmazın nitelikleri kesin olarak saptanmalıdır. Taşınmazın başında yapılacak keşif sırasında dinlenecek yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıklarından taşınmazın geçmişte kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından, ne zamandan beri, ne suretle kullanıldığı hususunda maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, taşınmazın fotoğrafları çektirilmelidir. Bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, kabule göre de, gerekçede 217 ada 1 sayılı parselden söz edilip, yine bu parsele ilişkin keşif ve araştırma yapıldıktan sonra, 215 ada 1 sayılı parsel hakkında hüküm kurulması da isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 28.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.