muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4879, Karar No: 2024/216, Tarih: 09.01.2024

**5. Ceza Dairesi         2020/4879 E.  ,  2024/216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2012/270 Esas, 2015/144 Karar

SUÇLAR : Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması, özel hayatın gizliliğini ihlal, verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme, kişisel verilerin kaydedilmesi, rüşvet alma, görevi kötüye kullanma

HÜKÜMLER : 1- Sanık ... hakkında kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması ile özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme,

2- Sanık ... hakkında kişisel verileri hukuka aykırı olarak ele geçirme ve başkasına verme ile özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından mahkûmiyet, özel hayatın gizliliğini ihlal ve kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılması,

3- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kişisel verileri hukuka aykırı olarak ele geçirme ve başkasına verme suçundan mahkûmiyet,

4- Sanık ... hakkında azmettirme yoluyla özel hayatın gizliliğini ihlal ve kişisel verilerin kaydedilmesi suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılması,

5- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında değişen suç vasfına göre görevi kötüye kullanma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İncelenmeksizin iade, onama

Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.05.2015 tarihli ve 2012/270 Esas, 2015/144 ... Kararının, katılan ... vekili, şikayetçi ... vekili, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafileri ile sanıklar ... ve ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Mahkeme hükmündeki nitelenen suçlara, temyizin kapsamına, yaptırımı en ağır olanın 5237 ... ... Ceza Kanunu'nun (5237 ... Kanun) 134 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçu olmasına ve tebliğname tarihinde yürürlükte bulunan Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine göre; temyiz incelemesi yapma görevinin Yargıtay 12. Ceza Dairesine ait bulunduğu anlaşıldığından, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE,

Dosyanın ilgili DAİREYE GÖNDERİLMESİNE,

Oy birliğiyle, 09.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3316, Karar No: 2014/2023, Tarih: 11.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/3316 E.  ,  2014/2023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2012

NUMARASI : 2011/363-2012/1300

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacağının ödenmediğini ileri sürerek davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı ise, davacının söz konusu alacaklarının olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının ulusal bayram ve genel tatil ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacının yıllık izin süresinden “otuz üç” gün daha fazla izin kullandığının tespiti üzerine, davalının söz konusu izinlerin tatil günlerinde çalışması karşılığı olduğunu belirtmesi üzerine, mahkemece bu savunmaya itibar edilerek genel tatil alacağının reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının genel tatillerde çalıştığı anlaşılmaktadır. Davalı tarafça, davacıya genel tatil ücretlerinin ödendiği ispatlanabilmiş değildir. Her ne kadar mahkemece yukarıda anılan gerekçeyle talebin reddine karar verilmiş ise de, 4857 sayılı İş Kanunu'nda çalışılan ulusal bayram ve genel günleri karşılığında izin verilebileceğine ilişkin bir düzenleme olmadığı gözetilmeden, ulusal bayram ve genel tatil ücreti talebinin reddedilmesi isabetli görülmemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporunda tespit edilen genel tatil ücreti, davacının hastalık, mazeret izni gibi sebeplerle çalışmadığı günlerde olabileceği gözetilerek uygun bir oranda indirim yapılmak suretiyle hüküm altına alınmalıdır.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 11.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4598, Karar No: 2012/5366, Tarih: 06.06.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/4598 E.  ,  2012/5366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali, terkin ve kal

Hazine ile ... ve müşterekleri arasındaki tapu iptali, terkin ve kal davasının reddine dair Lapseki Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16.02.2011 gün ve 9/16 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili ve davalılar ..., ... vekili, davalı ... vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine temsilcisi, mülkiyeti davalılara ait olan 152 ada 42 parsel sayılı taşınmazın 3621 sayılı Kıyı Kanununa göre, kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan yerlerden olduğunu, tapu kaydının iptali ve tescil dışı bırakılması ile üzerindeki muhdesatın kal'ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili ve arkadaşları, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmesi üzerine; hükmün esası davacı Hazine vekili, yargılama giderleri ve vekalet ücretine ilişkin bölümü de davalılardan M. Kemal Kızoğlu vekili ve arkadaşları tarafından temyiz edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, mahkemenin kararı 5841 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanunun 2. ve 3.maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 2.maddesi ile 3402 sayılı Kanunun 12.maddesinin 3.fıkrasına eklenen cümlede: "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın" ve 3.maddesi ile aynı Kanuna eklenen geçici 10.maddesinde ise; “Bu Kanunun 12.maddesinin 3. fıkrası hükmü Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu yasanın yürürlük tarihinden sonra Hazinenin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

Ne var ki, yerel mahkeme kararının temyizi aşamasında Anayasa Mahkemesi’nin 12.05.2011 gün ve 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararıyla; “25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 2.maddesiyle 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3.maddesiyle 3402 sayılı Yasa’ya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline” karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanmıştır.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 33. maddesinde yer alan “Hakim, Türk hukukunu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümez ise de 10.3.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi’nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı sonucu oluşan durumun eldeki maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan davaya da uygulanması zorunlu olup, kamu malları ile ilgili davalar aynı zamanda kamu düzeni ilkesini de içermektedirler. Bu nedenle mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni yasal durum dikkate alınarak, inceleme yapılıp sonuca ulaşılması gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.

Somut olayda; işin esasının ve dava konusu taşınmazın, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi ve ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasanın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, mahkemece bu konudaki görüşünün ortaya konulması ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine vekilinin ve davalılar M. Kemal Kızoğlu ve arkadaşları vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün esasıyla yargılama giderleri ve vekalet ücretine ilişkin bölümlerinin 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine ve 21,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, 06.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/255, Karar No: 2014/374, Tarih: 16.09.2014

**Ceza Genel Kurulu         2014/255 E.  ,  2014/374 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ÇANAKKALE Ağır Ceza

Günü : 05.03.2013

Sayısı : 45-78

Kasten öldürme suçundan sanık S.. C..'un 5237 sayılı TCK'nun 81/1, 53/1, 58/6 ve 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezasıyla cezalandırılmasına, mahsuba, hak yoksunluğuna ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin, Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesince verilen 10.11.2009 gün ve 489-394 sayılı resen temyize tâbi olan hükmün, sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından da temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 05.04.2011 gün ve 5851-2052 sayı ile;

"Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Oluşa ve dosya kapsamına göre, olaydan dört ay önce, satın aldığı koltuğun arızalı çıkması üzerine koltuğun değiştirilmesini isteyen maktul ile koltuğu satan sanığın kardeşi Rıfat arasında çıkan kavgada sanığın kardeşinin diz kapağının kırılmasına bağlı olarak sanık Selim hakkında tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesince 08.09.2011 gün ve 212-305 sayı ile; sanığın ilk hükümde olduğu gibi cezalandırılmasına ve şartları oluşmadığından haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Resen temyize tâbi olan bu hükmün, sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından da temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 13.12.2012 gün ve 4826-9340 sayı ile;

"Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; olaydan dört ay önce satın aldığı koltuğun arızalı çıkması üzerine değiştirilmesini isteyen maktul ile koltuğu satan sanığın kardeşi arasında çıkan kavga nedeniyle sanığın kardeşi hakkında maktule karşı yaralama ve hakaret suçundan kamu davası açıldığı, aynı kavga olayında maktulün, sanığın kardeşinin diz kapağını kırdığı, ancak ölüm nedeniyle hakkında takipsizlik kararı verilmiş olduğu, ilk haksız hareketin sanık Rıfat'tan geldiği kabul edilse dahi, etki tepki dengesi de dikkate alındığında, sanığın kardeşi Rıfat'a yönelik eylemin etkisiyle kasten öldürme suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, hakkında tahrik nedeniyle asgari oranda bir indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesi ise 05.03.2013 gün ve 45-78 sayı ile;

Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesi ise 05.03.2013 gün ve 45-78 sayı ile;

"Sanık Selim'in kasten öldürme suçunu işlediği, maktul ile aralarında bir husumetin bulunmadığı, olay tarihinde aralarında herhangi bir tartışma geçmediği, yanındaki kişiler ile birlikte maktulü benzin istasyonunda gördüklerinde saldırıp bıçakla öldürdüğü, maktulden sanığa sadır herhangi bir haksız hareketin tespit edilemediği, bozma ilamında belirtilen dört ay kadar önce sanığın kardeşi ile maktul arasında meydana gelen kavgada, sanığın kardeşi Rıfat'ın ayağının kırılmasının, sanığın öldürme eyleminde tahrik oluşturmayacağı, zira hem dört ay gibi bir süre geçtiği, hem de sanığa değil, kardeşine yönelik bir eylem yapıldığı ve ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı anlaşılamamıştır. Dolayısıyla somut olayda tahrikin uygulanması tahrik hükümlerinin geniş yorumlanmasına yol açacaktır. İlk olayı tahrik olarak değerlendirmek gerekirse eylemin tasarlayarak öldürme olarak kabul edilmesi gerekecektir" gerekçesiyle direnerek sanığın ilk hükümde olduğu gibi cezalandırılmasına karar vermiştir.

Resen temyize tâbi olan bu hükmün, sanık müdafii tarafından da temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.04.2014 gün ve 181009 sayılı "onama" istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

Sanık R.. C.. hakkında kasten öldürme suçuna azmettirmekten kurulan beraat ve sanık F.. C.. hakkında suç üstlenme suçundan verilen mahkûmiyet hükümleri Özel Daire tarafından onanmak suretiyle kesinleşmiş olup, inceleme; sanık Selim hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Sanık S.. C..'un kasten öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilen ve suçun sübutu ile fiilin vasıflandırılmasına ilişkin bir tartışma bulunmayan somut olayda, Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tespitine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına göre;

Sanık S.. C..'un kasten öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilen ve suçun sübutu ile fiilin vasıflandırılmasına ilişkin bir tartışma bulunmayan somut olayda, Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tespitine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına göre;

Hakkındaki beraat hükmü onanmak suretiyle kesinleşip incelemeye konu olmayan Rıfat Coşkun'un ikinci el mobilya alım satımı yaptığı, olay tarihinden dört ay önce maktulün söz konusu dükkândan koltuk satın aldığı, bir süre sonra arızalı olduğunu söyleyerek koltuğu değiştirdiği, akabinde aldığı koltuğun da amortisörünün bozuk olduğunu belirterek iade etmek istediği, koltuğun amortisörünün değiştirildiği, ardından bu koltuğun da arızalı olduğunu ileri sürerek parasını geri istediği, işyeri sahibinin kabul ederek parasını verdiği, maktulün bu sefer fikir değiştirip işyeri sahibinin oturduğu koltuğu almaya kalkışıp, işyerinden çıkmak istediği sırada, aralarında çıkan kavgada R..C...'un dizinin kırıldığı, olaydan bir gün sonra sanığın yeğeninin maktulü dövdüğü, bir hafta sonra maktulün, arkadaşının kamyonetinden inip kendi aracına bineceği sırada sanık Selim ve yanında bulunan bir kişinin sopalı saldırısına uğradığı, arkadaşının kamyonetinin kasasına binerek kurtulabildiği, maktulün işyerinin camının kırıldığı ve yakılmak istendiği, ancak kimin yaptığının tespit edilemediği, olay günü de benzin istasyonunda iken iki kişinin saldırısına uğradığı ve sanığın bıçak darbeleri neticesinde hayatını kaybettiği, saldırganların birinin kimliğinin tespit edilemediği, kimlikleri tespit edilen sanıkların kaçtıkları, incelemeye konu olmayan sanıkların bir hafta sonra teslim oldukları, sanık S.. C..'un iki ay sonra yakalandığı, olay tarihi itibarıyla onsekiz yaşından küçük olan sanığın yeğeni Ferhat'ın suçu üstlendiği, yerel mahkemece olay yerinde bulunan tanık beyanları ve teşhis tutanakları göz önüne alınarak sanık Ferhat hakkında suç üstlenmekten mahkûmiyet kararı verildiği ve hükmün onanmak suretiyle kesinleştiği,

Adli Tıp Kurumu raporunda; maktulün vücudunda yedi adet kesici ve delici alet yarası bulunduğu, göğüs kısmında kalbe nafiz yaranın tek başına ve kısa sürede ölüme neden olabilecek nitelikte olduğu, diğer yaraların ise ölüme sebebiyet vermelerinin beklenmediği görüşüne yer verildiği,

Anlaşılmaktadır.

Katılan D.. G..; maktulün oğlu olduğunu, sanığın kardeşinin diz kapağı kırıldığında ağabeyinin kendisini hastaneye götürdüğünü ve ilgilendiğini, ertesi gün oğlunun dükkanının camlarının kırıldığını, daha sonra yakıldığını, sanığın kardeşinin devamlı telefon açıp para istediğini ve tehdit ettiğini, sanıktan şikâyetçi olduğunu belirtmiş,

Anlaşılmaktadır.

Katılan D.. G..; maktulün oğlu olduğunu, sanığın kardeşinin diz kapağı kırıldığında ağabeyinin kendisini hastaneye götürdüğünü ve ilgilendiğini, ertesi gün oğlunun dükkanının camlarının kırıldığını, daha sonra yakıldığını, sanığın kardeşinin devamlı telefon açıp para istediğini ve tehdit ettiğini, sanıktan şikâyetçi olduğunu belirtmiş,

Katılan P.. Y...; maktulün eşi olduğunu, sanığın kardeşinin diz kapağının kırılmasından sonra eşinin tehdit edildiğini, eve tehdit telefonları geldiğini, tedirgin oldukları için işyerinden kendisini eşinin aldığını, ölüm olayından üç gün önce işyerlerini yaktıklarını, şikâyetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini söylemiş,

Tanık İ.. Ç..; maktulle birlikte çalıştıklarını, bir buçuk ay önce sanığın kardeşi Rıfat'ın dükkânından bilgisayar masası koltuğu satın aldıklarını ancak arızalı çıktığını ve geri vermek için götürdüklerini, aralarında kavga çıktığını, sanığın kardeşinin dizinin kırıldığını, olaydan sonra sanık ve akrabalarının maktule saldırdıklarını duyduğunu, ertesi gün işyerinin camlarının kırıldığını, sanığın kardeşinin, maktulün ortağı olması nedeniyle kendisini arayıp zararının karşılanmasını istediğini, ancak rakam söylemediğini, maktulün amcasının sanığın kardeşini hastanede ziyaret ettiğini, tedavi masraflarının bir kısmını karşıladığını, aralarında barış sağlanması için girişimde bulunduğunu, maktulün tehdit edildiğinden bahsetmediğini, ancak tedirgin olduğunu, ölüm olayından üç gün önce atölyelerinde yangın çıktığını, maktul ile atölyeye gittiklerini, dönerken arabasını bıraktığı yerde maktulün indiğini, bu sırada sanık ve yanında bulunan bir kişinin demir sopalarla maktule saldırdıklarını, olaydan üç gün sonra da kamyoneti ile işyerinden ayrıldığını, ardından öldürüldüğünü duyduğunu ifade etmiş,

Tanık İ.. G...; maktulün amcası olduğunu, sanığın kardeşinin diz kapağının kırılmasının ardından hastaneye gidip özür dilediğini, üzerlerine düşeni yapacaklarını, olayın büyümemesi gerektiğini, ilgileneceklerini söyleyerek işin uzmanı bir doktora yönlendirdiğini, S.. C..'un ise; "olay burada kalmaz, öldüreceğim keseceğim" diye bağırdığını, sonraki günlerde telefonla tehditlerin devam ettiğini, maktule karşılık vermemesini, olaylardan uzak durmasını, hatta birkaç gün işe gitmemesini söylediğini, ancak işinin yoğun ve süreli olması nedeniyle çalışmak zorunda kaldığını, maktulün dükkânının camlarının kırıldığını, bir başka gün yakıldığını, her seferinde durumun polise bildirildiğini, sanığın kardeşinin kendilerinden 40.000 Lira isteyip, verilmemesi durumunda akrabalarını zapt edemeyeceğini ve kötü şeyler olacağını söylediğini, kendisinin de istenilen paranın fazla olduğunu ifade ettiğini, yaralama olayından sonra devamlı tehdit ve olaylar olduğu için barışma yolunda başka bir girişimde bulunmadığını beyan etmiş,

Tanık N.. Ş..; maktulün akrabası olduğunu, sanığın kardeşinin diz kapağının kırılmasının ardından hastanede kendisini ziyaret ettiğini, hastaneden çıktıktan sonra evine de gittiğini, olayı büyütmemesi gerektiğini söylediğini, sanığın kardeşinin öfkeli ve olayın etkisi altında olduğunu, tedavi masraflarını istediğini duyduğunu anlatmış,

Tanık D..C..; Rıfat'ın oğlu olduğunu, babasının diz kapağının kırıldığı gün maktulün iki kişiyle dükkâna geldiğini, babasının maktule; "elimde koltuk yok, yarın yenisini vereyim" dediğini, öğleden sonra yeniden gelip koltuk almaktan vazgeçtiklerini söylediğini, babasının da parasını verdiğini, bu kez parayı değil babasının oturduğu koltuğu istediklerini, koltuğun satılık olmadığını ifade ettiklerini, buna rağmen koltuğu alıp götürmeye çalıştığını, maktulün babasının bacağına vurduğunu, babasının yere düştüğünü, kendisini ve ablasını da dövdüğünü söylemiş,

Tanık F.. C...; Rıfat'ın yeğeni olduğunu, amcası ile maktul arasında meydana gelen kavga neticesi amcasının diz kapağının kırıldığını, ertesi gün işleri nedeniyle maktulün dükkânının olduğu yere gittiğini, göz göze geldiklerinde maktulün "ne bakıyorsun" şeklinde tahrik edici sözler söylediğini, maktulün üzerine yürüdüğünü ve eline bir sopa alarak maktule vurmaya başladığını, maktulün önce kaçtığını, ardından onun da kendisine vurduğunu, daha sonra meydana gelen olayları bilmediğini dile getirmiş,

Tanık M..N.. K..; R..C..'un sanığın kardeşi olduğunu ve ikinci el mobilya sattığını, alışveriş yapmak amacıyla dükkânına gittiği bir gün maktulün de geldiğini, aralarında bir kavga yaşandığını, maktulün sanığın kardeşine tekme attığını, sehpayı kaldırıp vurmak istediğini, maktulü engellediğini ve kavgayı ayırdığını anlatmış,