muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7946, Karar No: 2023/8455, Tarih: 20.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/7946 E.  ,  2023/8455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/150 E., 2023/126 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili ve feri müdahil SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 25.09.2009 – 04.10.2016 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde çalışmasına rağmen kuruma bildirilmeyen hizmetlerinin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 13.11.2018 tarihli ve 2018/6-2018/392 Karar sayılı kararıyla; "Davanın kısmen kabulü ile davacının davalıya ait işyerinde 25.09.2009 - 05.07.2015 tarihleri arasında asgari ücreti ile kesintisiz olarak çalıştığının tespitine, sigortalı gösterilen kısımların dışlanmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili, davalı vekili ve fer'i müdahil vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 21.10.2021 tarihli ve 2019/2203-2021/1792 Karar sayılı kararıyla; istinaf istemlerinin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar vermiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairenin 14.03.2022 tarih ve 2021/12802 - 2022/3468 sayılı kararında;

"Dosya kapsamına ve toplanan delillere göre davacının bir kısım çalışmalarının olduğu anlaşılmaktaysa da mahkemece dinlenen tanıkların, davacının işe giriş ve işten çıkış tarihlerini net olarak beyan etmedikleri, giriş-çıkış tarihlerine dair herhangi bir delil de bulunmadığı anlaşılmakla, Mahkemece bu konuda yapılan araştırma yetersiz bulunmuştur.

2. Dairenin 14.03.2022 tarih ve 2021/12802 - 2022/3468 sayılı kararında;

"Dosya kapsamına ve toplanan delillere göre davacının bir kısım çalışmalarının olduğu anlaşılmaktaysa da mahkemece dinlenen tanıkların, davacının işe giriş ve işten çıkış tarihlerini net olarak beyan etmedikleri, giriş-çıkış tarihlerine dair herhangi bir delil de bulunmadığı anlaşılmakla, Mahkemece bu konuda yapılan araştırma yetersiz bulunmuştur.

Mahkemece, gerekirse dinlenen tanıklar yeniden dinlenerek, işe başlama ve ayrılış tarihleri hiçbir kuşkuya ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenip, işe başlama ve ayrılış tarihlerinin ne şekilde tespit edildiği karar gerekçesinde tartışılıp, elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir." gereğine işaret edilerek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "1-Davanın kabulüne, davacının 25.09.2009-04.10.2016 tarihleri arasında davalı adına kayıtlı 1059496 sicil nolu işlerinde aralıksız kesintisiz asgari ücretle çalıştığının tespitine" karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili, Yerel Mahkemenin davayı kabul etmek için lehe olan bir komşu işyeri tanığının beyanını kabul ettiğini, tanık beyanlarının çelişkili olduğunu, davalı işyerinin civarında birçok işyeri bulunduğunu, mahkemenin yeterli derecede bordro tanığı ve komşu işyeri tanığı dinlemediğini, eksik inceleme ve değerlendirme ile karar verildiğini, davacının davasının reddi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili, dosyada dinlenen tanıkların beyanları tutarlı olmadığı gibi davacının ne zaman işe başladığını veya işten ayrıldığı hususunda net ifade yer almadığını, davacının başkaca bir delil ile desteklenmeyen çalışma iddiasının ve davasının reddi gerekir iken yerel mahkeme tarafından davanın kabulüne karar verilmiş olmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un ve 5510 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un ve 5510 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

İlk Derece Mahkemesinin 13.11.2018 tarihli ve 2018/6-2018/392 Karar sayılı kararıyla; davacının davalıya ait işyerinde 25.09.2009 - 05.07.2015 tarihleri arasında asgari ücreti ile kesintisiz olarak çalıştığının tespitine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine dair karara karşı davacı tarafından temyiz kanun yoluna başvuruda bulunulmayarak işten çıkış tarihi 05.07.2015 olarak kabul edilmişken bozma sonrasında bu kabulü aşacak şekilde davacının 04.10.2016 tarihine kadar çalıştığının tespitine karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

20.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5491, Karar No: 2019/16992, Tarih: 26.11.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/5491 E.  ,  2019/16992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın kollukça alınan savunması içeriğine göre olay günü sanğın diğer sanık ... ile birlikte katılana ait inşaattan suça konu kabloları çaldıkları ve hakimiyet alanlarına geçirdikten sonra da daha çoğunu alma isteği ile aynı gece suç mahaline tekrar dönmek suretiyle bir miktar daha kablo çalmış olduklarının anlaşılması karşıısnda sanık hakkında TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Suça konu kabloları satmak istedikleri sırada kolluk görevlilerince şüphe üzerine yakalanan sanık ile diğer sanık ...’in suç mahalini göstermek suretiyle mağdura iadeyi sağlamış olmaları ve mağdurun kabloların iade edildiğini fakat zararlarının bulunduğuna dair mahkeme beyanı dikkate alındığında sanık hakkında soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına mağdurun rıza gösterip göstermeyeceği tespit edildikten sonra sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 168/1-4 maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeksizin eksik araştırma ile yazılı şekilde TCK’nın 168/2. maddesinin uygulanmış olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 26/11/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2473, Karar No: 2014/12786, Tarih: 17.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/2473 E.  ,  2014/12786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (üç kez)

HÜKÜM : Mağdure ...'ye yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, mağdure ...'e yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mağdure ...'e karşı çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulaln mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre, cinsel istismar eylemini mağdurenin ağzını kapatmak suretiyle cebir kullanarak gerçekleştirdiği anlaşılan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 103/4. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdure Sude'ye karşı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçu yönünden kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

Mağdurenin aşamalardaki istikrarlı anlatımları ve tüm dosya içeriğinden, sanığın mağdureye karşı Mayıs 2009 ve Temmuz 2009 tarihlerinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında birden fazla kez çocuğun basit cinsel istismarı suçunu işlediği halde, cezasının TCK.nın 43. maddesi gereğince arttırılmaması,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yeralan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü ve yeni düzenlemeye göre, TCK.nın 103/6. maddesindeki ruh sağlığındaki bozulmanın cezada artırım nedeni olmaktan çıkarıldığı gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1088, Karar No: 2019/407, Tarih: 17.01.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/1088 E.  ,  2019/407 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Hakkari 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 13/04/2017 tarihli 2016/208 esas ve 2017/99 karar sayılı mahkumiyet hükümlerine yönelik istinaf taleplerinin esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

Temyiz incelemesi, sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafilerinin süresindeki istekleri nedeniyle bu sanıklar yönünden duruşmalı, sanık ... müdafiinin yöntemine uygun davetiyeye rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi, sanık ... hakkında da talep bulunmaması sebebiyle sanıklar ... ve ... yönünden duruşmasız olarak yapılmıştır

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler dikkate alınarak, CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçelerinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede;

Hükme esas alınan ve Hakkari Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2016/394 adli emanet sıra numarasında bulunduğu anlaşılan iletişimin tespitine ilişkin iletişim tespit çözüm tutanaklarının asılları veya onaylı örneklerinin denetime olanak verecek şekilde dosya arasına getirilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları ve sanıkların ..., ..., ... ve ... müdafilerinin duruşmada bildirdiği sözlü savunmaları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin diğer yönleri incelenmeksizin

BOZULMASINA, suçun niteliği ile tutuklu kalınan süre, bozma sebebine ve tutuklama koşullarında bir değişiklik bulunmamasına göre sanıklar hakkındaki tahliye taleplerinin reddine, 17.01.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI : 17.01.2019 tarihinde verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı Cafer Güven Kara'nın katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık Abdülkadir Karaman müdafii Avukat Nihat Özdinç, sanık ... müdafileri Av. ... ve Av. Ünal Yavuz, sanık ... müdafii Av. ... ve sanık ... müdafii Av. İhsan Şeler Pektaş'ın yokluklarında, 24.01.2019 tarihinde, açık olarak okundu.
Yargıtay — Esas No: 2011/11624, Karar No: 2011/14019, Tarih: 28.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/11624 E.  ,  2011/14019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MERSİN 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/02/2010

Taraflar arasındaki davadan dolayı Mersin 3. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 18.02.2010 gün ve 2002/698 esas 2010/56 karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 24.1.2011 gün ve 13500-639 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava,3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve terkin isteğine ilişkin olup, yerel mahkemece hak düşürücü süre nedeni ile davanın reddine dair kurulan hükmün temyizi üzerine; Dairece, " ... yargılama sırasında yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliği nedeniyle yargılama giderine ve davada kendisini vekille temsil ettiten davacı lehine avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği sabittir. O halde davalı lehine avukatlık ücreti hükmedilmiş olması doğru değildir" gerekçesiyle kararın bozulduğu görülmektedir.

Gerçekten de , işin esası bakımından 5841 sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde bu yasanın gözetilmesi gerektiği kuşkusuzdur. Ancak anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/ 31 esas,2011/ 77 karar sayılı kararı ile iptaledilmiş ve karar 23.07.2011 günü Resmi Gazetede yayımlanarak iptal hükmü yürürlüğe girmiştir. Öyle ise kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davacı Hazinenin bozma nedeni dışında diğer temyiz itirazlarının reddi Daire kararının verildiği tarih itibariyle doğru ise de ayrıca Anayasının 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de 10.3. 1969 tarih ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Karanının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. O halde Dairenin davanın 5841 sayılı Yasa hükümleri doğrultusunda hak düşürücü süre yönünden reddine ilişkin karar ile ilgili esastan temyiz itirazlarının reddine dair kararının Anayasa mahkemesinin iptal kararından sonra yasal dayanağı ortadan kalmıştır. Zira kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Ne var ki, mahkemece dava hak düşürücü süre yönünden reddedilmiş, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalıp kalmadığı konusunda bir karar verilmemiştir.

O halde; mahkemece taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalıp kalmadığının toplanan ve gerektiğinde toplanacak delillerle saptanılıp, bir karar verilmek üzere mahkeme kararı bozulmalıdır.

Ne var ki, mahkemece dava hak düşürücü süre yönünden reddedilmiş, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalıp kalmadığı konusunda bir karar verilmemiştir.

O halde; mahkemece taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalıp kalmadığının toplanan ve gerektiğinde toplanacak delillerle saptanılıp, bir karar verilmek üzere mahkeme kararı bozulmalıdır.

Anılan bu husus, karar düzeltme isteği üzerine yapılan inceleme sonucunda anlaşıldığnıdan , davacı Hazinenin karar düzeltme isteğinin HUMK'nun 440. maddesi hükmü uyarınca belirtilen nedenle kabulü ile Dairenin 24.01.2011 tarih 13500/ 639 sayılı bozma kararının ortadan kaldırılmasına; yerel mahkemenin 18.02.2010 tarih 698 -56 sayılı kararının belirtilen nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesine göre) HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12792, Karar No: 2016/12535, Tarih: 17.10.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/12792 E.  ,  2016/12535 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı taraf vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, davalı işverene ait işyerinde 01.11.1993-18.06.2011 tarihleri arasında hizmet akdine tabi olarak geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespitine ilişkin davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79. maddesi olup, temel haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

İnceleme konusu davada; istemin reddine karar verilmiş ise de, dosyada yer alan bilgi ve belgeler karar vermeye elverişli görünmemektedir. Mahkemece öncelikle davacının işe giriş bildirgelerinin verildiği işverenler belirlenerek bu işverenler yanındaki çalışma süreleri tespit edilmelidir. Ayrıca davalılara ait işyerlerinin 506 ve 5510 sayılı Kanun hükümleri kapsamında bulunduğu süreler (tescil dönemi) Kurumdan sorulmalı, hizmet döküm cetvelinde talebe konu dönemde bildirim yapılan işverenler belirlenmeli, bu işverenler nezdinde herhangi bir çalışmanın bulunup bulunmadığı ile bu işverenlerin davalılarla arasında bir organik bağ olup olmadığı

irdelenmeli, davalı işverenlerin vergi kayıt ve faaliyetleriyle tescil durumu ilgili vergi dairesinden ve ticaret sicili memurluğundan araştırılmalı, davacıyla ilgili varsa tüm belge ve kayıtlar davalı işverenlerden ve kurumdan istenilmeli, işyerlerine ait tüm bordro ve belgeler getirtilerek, bildirimleri yapılan sigortalıların ve aynı çevrede faaliyet yürüten işverenler ile çalışanların bilgi ve görgüsüne başvurulmalı ve tanık ifadeleri arasındaki çelişkiler giderilerek toplanan tüm kanıtlar değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı taraf vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davacıya iadesine, 17.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13024, Karar No: 2012/18427, Tarih: 10.09.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/13024 E.  ,  2012/18427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada, davalı baba tarafından ödenen aylık 100,00 TL iştirak nafakasının çocuğun ihtiyaçlarını karşılamadığı ileri sürülerek 700,00 TL'ye yükseltilmesi istenilmiş; mahkemece; davanın kısmen kabulü cihetine gidilerek; aylık nafakanın 300,00 TL'ye yükseltilmesine karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK.'nın 182/2 maddesinde; velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorunda olduğu hükme bağlanmıştır.