muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1982, Karar No: 2015/17014, Tarih: 23.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/1982 E.  ,  2015/17014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,...Köyü 55 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan zeytin ve kirazın kuru ve sulu şartlarda 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimini, ayrıntılı üretim giderlerini (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini -özellikle motopompla sulama gideri varsa bu giderleri- gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin ayrı ayrı gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

2-Dava konusu taşınmazın, 07.05.2013 olan dava tarihinden önce kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye ... imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının ilgili belediye başkanlığından,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17241, Karar No: 2012/5098, Tarih: 04.04.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/17241 E.  ,  2012/5098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... köyünde orman kadastrosuna ilişkin, işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

2) ... köyüne ait 1980'li ve 1990'lı yıllara ait hava fotoğrafı ve memleket haritaları dosyaya getirtildikten sonra; dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişisine verilerek keşif getirtilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar ve hava fotoğrafları üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak,

3) Davacılar ve miras bırakanları yönünden Ulukapı köyü çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tesbit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden ve yine, aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı Hukuk Mahkemesi Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak alınacak cevabın,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 04/04/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6587, Karar No: 2025/521, Tarih: 21.01.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/6587 E.  ,  2025/521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/802 E., 2023/953 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

Sanık hakkında temyiz dışı mağdurlar ... ve ...'a yönelik nitelikli tehdit suçundan mahallinde suç duyurusunda bulunulması mümkün görülmüştür.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Erzurum 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.02.2023 tarihli ve 2022/135 Esas, 2023/45 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02.05.2023 tarihli ve 2023/802 Esas, 2023/953 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1.a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebepleri

Haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

B. Sanık ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Suç vasfına, haksız tahrikin derecesine, hükmün gerekçesiz olduğuna, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükmün gerekçe ihtiva ettiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, mahkemece yapılmış eksik bir incelemenin bulunmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Dosya kapsamına göre; olay günü maktulün yanında arkadaşları olan tanıklar ... ile birlikte tanık ...nin sevk ve idaresindeki araçla olayın gerçekleştiği dağlık bölgeye uyuşturucu kullanmak amacıyla gittikleri, burada yollarını kaybetmeleri üzerine, hayvanlarını otlatması sebebiyle başlarında duran sanık ...'e asfalt yola nasıl çıkacaklarını sordukları, sanığın buradan çıkamazsınız, diyerek çay ikram etme teklifinde bulunduğu, maktul ve tanıkların teklifi reddederek az ileride bulunan çeşmenin oraya doğru geçtikleri, sanığın ise maktul ve tanıkların hayvanlarını çalacakları hissine kapılarak, eline taş alıp maktul ve tanıkların önüne çıktığı, bu durumdan endişelenen maktul ve tanıkların araçlarına binerek oradan uzaklaşmaya başladıkları, bu sırada stabilize yolda toz bulutunun yükseldiği dosya kapsamında mevcut olay yeri inceleme raporu ile ekinde bulunan krokiler uyarınca bulunan kovan ile maktulün içinde bulunduğu arabaya ait cam kırıklarının mesafesinin tespitinden de anlaşılacağı üzere; sanığın suçta kullandığı tabanca ile yaklaşık 160 metre mesafeden bir el ateş etmesi sonucu mermi çekirdeğinin aracın arka camından girdiği, sağ arka koltukta oturan maktule kafa dayama bölümünden de geçerek isabet etmesi sonucu otopsi raporunda belirtilen şekilde ölümüne sebebiyet verdiği anlaşılan olayda;

Sanığın maktul ve yanındakilerin hayvanlarını çalacağı hissine kapılıp, bir daha olay mahalline gelmemeleri hususunda göz dağı vermek amacıyla, araç içerisinde bulunan maktul ve tanıkların isabet alabileceklerini öngörerek silahıyla rastgele ateş etmesi, sanığın atış anındaki konumu ile maktulün içinde bulunduğu araç arasındaki mesafenin uzunluğu, atış sayısının tek oluşu hususları bir arada değerlendirildiğinde, sanığın eylemini 5237 sayılı Kanun'un 21/2. maddesi kapsamında olası kastla hareket ederek gerçekleştirdiği anlaşıldığından, sanığın aynı Kanun'un 81/1 ve 21/2. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi yerine suç vasfında yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde doğrudan kastla öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Maktulden sanık ...'ye yönelen haksız tahrik oluşturan bir söz veya davranış bulunmadığı halde, sanığın aşamalarda çelişki arz eden beyanlarına itibar edilerek, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi yapılması suretiyle eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) ve (3) numaralı paragraflarında açıklanan nedenlerle katılanlar vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02.05.2023 tarihli ve 2023/802 Esas, 2023/953 Karar sayılı kararının suç vasfı ve haksız tahrik yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, haksız tahrik yönünden oybirliğiyle, suç vasfı yönünden Başkan Vekili ... ve Üye ...'ün eylemin kasten öldürme olduğuna yönelen karşı oyları ve oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Erzurum 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,21.01.2025 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Sayın çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık sanığın öldürme eylemini doğrudan kast ile mi yoksa olası kast ile mi gerçekleştirdiğine dairdir.

Sayın çoğunluğun, sanığın 150 metre mesafeden maktulün bulunduğu araca ateş ettiği, merminin aracın camını kırarak kafa dayama bölümünden geçerek ölüm meydana getirmesine ilişkin kabulünün fizik kurallarına aykırı olduğu,

Dosya kapsamına göre; olay günü maktul ... ile sanık arasında yaşanan tartışma sırasında, sanığın maktul ve arkadaşlarına atmak için yerden büyükçe bir taşı eline aldığı, maktul ve arkadaşları korkarak kaçmak için araçlarına yöneldikleri, maktul ...'nun aracın arka koltuğuna, tanık Muhammet Emin'in aracın ön yolcu koltuğuna, tanık ...'nin şoför koltuğuna oturdukları, onların gitmelerine engel olmak için sanığın elindeki taşı aracın ön tarafına attığı, maktul ve arkadaşlarının hareket etmelerinden yaklaşık 5-10 saniye sonra sanığın atış gücü yüksek ve hedefi vurma kabiliyeti fazla olan tabanca ile etkili mesafeden ateş ederek arka koltukta bulunan ...'nun sırt bölgesinden vurduğu, isabet eden merminin meydana getirdiği iç organ harabiyeti ile ölümü meydana geldiği, bu itibarla, sanığın uygun ve etkili mesafeden, elverişli vasıta ile üç kişinin olduğu aracı hedef tayin ederek ateş etmesi sonucu ...'yu kasten öldürdüğü, üç kişinin olduğu binek araca tabanca ile ateş halinde ölümün mutlak ve kaçınılmaz olduğu sonuç ve kanaatine varıldığından sanığın doğrudan kastla öldürme yerine olası kastla öldürmeye ilişkin sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayız.
Yargıtay — Esas No: 2011/16262, Karar No: 2012/24752, Tarih: 13.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/16262 E.  ,  2012/24752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

5237 sayılı TCK’nin 50/1-f maddesine göre sanığın kamuya yararlı bir işte çalıştırma yaptırımına karar verilmesi ile yetinilmesi geekirken infazı kısıtlayacak şekilde “temizlik hizmetinde çalıştırılması” seçenek yaptırımı uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, "temizlik hizmetinde çalıştırılması" ibaresinin hükümden çıkarılarak bu hususla ilgili kısımların, "5237 sayılı TCK'nin 50. maddesinin 1. fıkrasının f bendi gereğince verilen cezanın yarısı olan 2 ay 10 ... süre ile kamuya yararlı bir işte çalıştırılması seçenek yaptırımına çevrilmesine" ve "5237 sayılı TCK'nin 50. maddesinin 1. fıkrasının f bendi gereğince verilen cezanın yarısı olan 1 ay 26 ... süre ile kamuya yararlı bir işte çalıştırılması seçenek yaptırımına çevrilmesine” şeklinde değiştirilmek ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle usul ve yasaya uygun hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2002/2509, Karar No: 2003/419, Tarih: -

9. Ceza Dairesi 2002/2509 E., 2003/419 K.

**9. Ceza Dairesi 2002/2509 E., 2003/419 K.**

**- SİLAHLI ÇETE MENSUPLARINA HAL VE SIFATLARINI BİLEREK YARDIM VE YATAKLIK YAPMAK**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 169 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 79 ]

**"İçtihat Metni"**

Silahlı çete mensuplarına hal ve sıfatlarını bilerek yardım ve yataklık yapmak, Türkiye Cumhuriyeti Devletinin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğü aleyhine propaganda yapmak ve halkı ırk ve bölge farklılığı gözeterek kin ve düşmanlığa açıkça tahrik etmek suçlarından sanık Birsen ile Türkiye Cumhuriyeti Devletinin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğü aleyhine propaganda yapmak suçundan sanık Gülten'in yapılan yargılamaları sonunda; Sanıklardan Birsen'in halkı ırk ve bölge farklılığı gözeterek kin ve düşmanlığa açıkça tahrik etmek suçundan beraatine, diğer suçlarından ise mahkumiyetine, diğer sanık Gülten'in müsnet suçtan dolayı mahkumiyetine dair (İstanbul Dört No'lu Devlet Güvenlik Mahkemesi)nden verilen 1.4.2002 gün ve 1999/358 esas, 2002/53 karar sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi sanıklar vekili ile C.Savcısı tarafından istenilmiş sanıklar vekili tarafından incelemenin duruşmalı olarak yapılması talep edilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen sanık Birsen vekilinin duruşmaya gelmediği ve bir mazeret de bildirmediği anlaşılmakla her iki sanık hakkında duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

1) Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, dava konusu yazıların içeriklerine, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine tetkik olunan dosya münderecatına göre sanıklar vekili ile C.Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık Gülten'in 3713 sayılı Yasanın 8/2. maddesine muhalefetten mahkumiyeti, sanık Birsen'in TCK.nun 312/2. maddesine muhalefet suçundan beraatine ilişkin hükümlerin istem gibi (ONANMASINA),

2) a) Sanık Birsenle ilgili diğer suçlardan verilen hükümlere gelince;

Dava konusu mevkutede propagandası yapılan örgütün amacı, sanığın konumu, basın yolu ile işlenen suçun neşirle oluşması ve TCK.nun 79. maddesi nazara alınarak eyleminin TCK.nun 169. maddesi kapsamında tek suç oluşturduğu gözetilmeden iki ayrı suçun varlığının kabulü ile yazıtı şekilde hüküm tesisi,

b) Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında 3713 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca, suç tarihi ve TCK.nun 2. maddesi gözetilmeden fazla ağır para cezası tayini, Kanuna aykırı ve sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı (BOZULMASINA), 31.3.2003 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5689, Karar No: 2021/11745, Tarih: 07.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/5689 E.  ,  2021/11745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Sanık ...'a yüklenen “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte belge düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 19.10.2007 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ...'a yüklenen “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte belge düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık ... müdafisi ile sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 07.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5987, Karar No: 2021/3634, Tarih: 14.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/5987 E.  ,  2021/3634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Adana 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10.12.2019 tarih ve 2019/69- 2019/363 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Antakya'da ikamet edip, aynı zamanda ticari faaliyette bulunan bir tacir olduğunu, Antakya'da özel bir bankadan kredi talebinde bulunduğunda isminin bankalararası merkezi sistemde borçlarını ödemeyenlerin listesinde bulunduğu bilgisi verilerek kredi talebinin reddedildiğini, yapılan araştırma sonrası müvekkiline davalı bankanın Adana Yağcami Şubesi'nde kredi kullandırıldığını tespit ettiklerini, bu şubede müvekkilinin kesinlikle işlemlerinin bulunmadığını, müvekkilinin adı kullanılarak sahte imza atılmak sureti ile kimliği belirsiz kişilerin kredi kullandıklarını buna rağmen davalı banka tarafından müvekkili hakkında sahte evrak tanzim ederek dolandırıcılık yapma suçu ile Adana Cumhuriyet Başsavcılığı'na suç duyurusunda bulunulduğunu, davacının şeref ve haysiyeti ile oynandığını, ayrıca kredi borcunun kendisine ait olmadığını tespit etmek için Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nde menfi tespit davası açmak zorunda kaldıklarını, yapılan soruşturma sonrası müvekkilinin sözleşmede imzası bulunmadığının tespit edilip takipsizlik kararı verildiğini, neticede davacının yüz kızartıcı bir suç ile itham edilmesinin kişilik haklarını zedelediğini, aile ve çevresi ile olan ilişkilerinin bozulduğunu, bu dönemde kredi kullanamamaktan dolayı ortağı olduğu iki şirketteki hisselerini devretmek zorunda kalıp zarara uğradığını ileri sürerek, 5.000,00 TL maddi, 40.000,00 TL manevi tazminatın 25.02.2005 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kredi kullandırılırken istenen evrakların bankaya bizzat kredi talep eden tarafından sunulduğunu, sözleşme kurulurken müşterilerin nüfus cüzdan bilgilerinin kendilerinden alındığını, banka çalışanının kriminal uzman gibi imza incelemesi yapamayacağını, bankanın kredi borcu ödenmediği için takip yapmasının ve ilgililer hakkında suç duyurusunda bulunmasının kanuni hakkını kullanmak olduğunu ve bundan dolayı tazminatla sorumlu tutulamayacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ile vekili arasında yapılan vekalet sözleşmesi uyarınca KDV dahil 5.900,00 TL olarak sözleşme akdedildiği ve bu bağlamda alacağın karşılığı olarak 5.900,00 TL maddi tazminat, ve somut olayın özellikleri, davacının dava konusu olaya ilişkin olaydan etkileniş biçimine, paranın alım gücüne göre takdiren 30.000,00 TL manevi tazminatın yerinde olacağı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 5.900,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihi olan 16.03.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- HMK'nın 26. maddesi uyarınca Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Davacı vekili, dava dilekçesinde davalının haksız fiili nedeniyle müvekkilinin maddi zararlarının bulunduğunu ileri sürerek 5.000,00 TL maddi tazminatın tahsilini talep etmiş, 15.03.2016 tarihli duruşmada ise talebini, yargılamaya ilişkin giderler nedeniyle 3.000,00 TL, kredi çekilmemesinden kaynaklanan zarar nedeniyle 2.000,00 TL maddi tazminatın tahsili olarak açıklamıştır. Mahkemenin 15.03.2016 gün 2015/481 E. 2016/100 K. sayılı ilamı ile davacının kredi çekememesinden kaynaklanan zararını ispat edemediği, yargılamaya ilişkin giderlerinin de davalı tarafça karşılandığı gerekçesi ile 2.000,00 TL maddi tazminat isteminin reddine, 3.000,00 TL maddi tazminat isteminin konusuz kaldığına karar verilmiş, hükmün taraflarca temyizi üzerine Dairemizin 14.02.2019 gün 2017/2197 E. 2019/1177 K. sayılı ilamı ile yargılamaya ilişkin giderlere istinaden talep edilen 3.000,00TL bakımından mahkemece talebin yanlış değerlendirildiği ve istemin konusuz kalmadığı belirtilerek bu istem bakımından kararın bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde davacının yargılamaya ilişkin giderlerine istinaden 5.900,00 TL zararının bulunduğu tespit edilerek bu miktarın tahsiline karar verilmiştir. Ancak az önce de açıklandığı üzere davacının yargılama giderine ilişkin talebinin 3.000,00 TL olduğu nazara alınarak 3.000,00 TL bakımından karar verilmesi ve Mahkemenin 15.03.2016 gün 2015/481 E. 2016/100 K. sayılı ilamının kredi çekilmemesi nedeniyle talep edilen 2.000,00 TL’nin reddine ilişkin kısmının bozma kapsamı dışında bırakılması sonucu davalı yararına oluşan usuli müktesep hak da gözetilerek anılan talebin reddine karar verilmesi gerekirken, talep aşılarak ve usuli müktesep hak ihlal edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2- Davacının davalı aleyhine açmış olduğu menfi tespit davasında davayı takip için yetkilendirdiği vekiline ödediği 5.900.- TL ücret, mahkemece davacı zararı olarak kabul edilmiştir. Ancak davacının sunduğu makbuza göre bu miktar 03.06.2009 tarihinde ödendiği anlaşılmakta olup, bu tarihten itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeksizin karar verilmesi de doğru görülmemiştir.