muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7089, Karar No: 2018/159, Tarih: 16.01.2018

**18. Ceza Dairesi         2017/7089 E.  ,  2018/159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : İmar kirliliğine neden olma, görevi kötüye kullanma

HÜKÜMLER : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1) Mağdur ... vekili ile katılan Bayındırlık ve İskan Bakanlığı vekilinin, imar kirliliğine neden olma suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

a- İmar kirliliğine neden olma suçundan doğrudan doğruya zarar görmeyen şikayetçi Bayındırlık ve İskan Bakanlığı vekilinin, anılan suç açısından davaya katılmasına karar verilmesinin, kendisine temyiz hak ve yetkisi vermeyeceği,

b- Mağdur ... vekilinin de, temyiz dilekçesini süresi içerisinde vermediği,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, şikayetçi Bayındırlık ve İskan Bakanlığı vekili ile mağdur ... vekilinin, tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,

2) Katılan Bayındırlık ve İskan Bakanlığı vekilinin, görevi kötüye kullanma suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik, mağdur ... vekilinin ise, imar kirliliğine neden olma suçundan verilen beraat kararlarına karşı temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

a- Katılan Bayındırlık ve İskan Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suçun oluştuğu 26-27-28.12.2005 ve 16.01.2006 tarihlerine göre, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının temyiz süreci içinde gerçekleştiği,

Anlaşıldığından, katılan Bayındırlık ve İskan Bakanlığı vekilinin temyiz nedenleri yerinde bulunmamakla, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, görevi kötüye kullanma suçundan açılan KAMU DAVALARININ DÜŞMESİNE,

b- Mağdur ... vekilinin temyiz talebinin incelemesine gelince;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

CMK'nın 234. maddesi uyarınca, imar kirliliğine neden olma suçundan doğrudan zarar gören mağdur kurum vekiline, kovuşturma evresinde yöntemince tebligat çıkartılarak, kamu davasına katılma ve delillerini sunma olanağı sağlanmadan, yargılamaya devamla hükümler kurulması,

Kanuna aykırı ve mağdur ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/01/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2331, Karar No: 2010/8526, Tarih: 26.07.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/2331 E.  ,  2010/8526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 01.08.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, menfi tespit, sebepsiz zenginleşme nedeniyle tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın husumet nedeniyle reddine dair verilen 25.12.2009 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 27.04.2010 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av.... ile karşı taraftan davalılar vekili Av.... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalı yüklenici ... Konut Sanayi A.Ş.’nin 14.11.2006 günlü temlik işlemi ile 311 ada 1, 2, 19 ve 20 parseller üzerinde yapılan inşaattan G45 numaralı villayı satın aldığını, satış bedeli olan 329.000,00 TL'nin 209.000,00 TL’sini peşin ödediğini, kalan borcunu aylık 4.000,00 TL'lik taksitler halinde 30 ayda ödeyeceğini, ne var ki villanın kendisine teslim edilmediğini, temlik işlemine konu taşınmaza ait tapu kaydının iptali ile adına tescilini, inşaat eksik kaldığından senetle yapılacak ödemelerden dolayı borçlu bulunmadığının tespitini, inşaattaki eksik işler bedeli sebepsiz zenginleşmeye neden olacağından yükleniciden iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı yüklenici savunmada bulunmamış, davalı arsa sahipleri ise yüklenicinin edimlerini yerine getirmediğini, sözleşmenin de 08.06.2007 tarihinde feshedildiğini, davacının akidi olmadıklarını, açılan davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, yüklenici ... Konut Sanayi A.Ş. iflas ettiğinden, onun hakkındaki davanın tefrikine, davalı arsa sahipleri aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı temyiz etmiştir.

Mahkemece, yüklenici ... Konut Sanayi A.Ş. iflas ettiğinden, onun hakkındaki davanın tefrikine, davalı arsa sahipleri aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı temyiz etmiştir.

Eldeki davanın çözümünde öncelikle davalılar arasındaki 06.01.2006 tarihli sözleşmenin niteliği üzerinde durulması gerekecektir. Anılan sözleşmenin bir eser sözleşmesi olduğu açıktır. BK. m.355’de yapılan tanıma göre, “istisna bir akittir ki onunla bir taraf (müteahhit) diğer tarafın (iş sahibinin) vermeyi taahhüt eylediği semen mukabilinde bir şey imalini iltizam eder.” Bu tür sözleşmelerde iş sahibi (arsa sahibi) sözleşmeye konu olan eseri, ücreti (bedeli) karşılığında imal ettiren ve imal edilen eseri teslim almakta menfaati olan gerçek veya tüzel kişiler veya iş ortakları ya da gruplaşmış müesseselerdir. Eser sözleşmelerinde en tipik unsur yukarıda zikredilen yasa hükmünde vurgulandığı üzere eseri meydana getirme unsurudur. Eser yüklenicinin sanat ve becerisini gerektiren emek ve para sarfı ile gerçekleştirdiği bir sonuçtur. Böylelikle yüklenici bir şey meydana getirmektedir. 06.01.2006 tarihli sözleşmenin 11. maddesine bakıldığında yüklenicinin eseri her türlü harcamalar kendisine ait olmak üzere meydana getirme taahhüdünde bulunduğu, buna karşılık arsa sahiplerinin maliki oldukları 311 ada 1, 2, 19 ve 20 parseller üzerine inşaat yapımı için izin verdikleri görülmektedir. Eser sözleşmelerinde ikinci önemli unsur meydana getirilen esere karşılık “bedel ödenmesi veya bedel ödenme vaadinde bulunulmasıdır”. Kural olarak eser sözleşmelerinde bedel, ödenmesi vaat olunan bir miktar paradır. Bedeli kararlaştırma biçiminin sözleşmenin niteliğine etkisi yoktur. Bedel tek bir rakamla (götürü) ifade edilebileceği gibi çalışılan gün veya saat sayısına, işin parça başına ya da değere göre yahut somut olayda olduğu gibi meydana getirilen konutların satışından elde edilecek “hasılatın paylaşımına” göre de ödenebilir. Nitekim, davalılar arasındaki 06.01.2006 günlü sözleşmenin “hasılatın paylaşımı” başlıklı 16. maddesinde aynen “konutların reklam, lansman ve tüm tanıtım giderleri ve pazarlama giderleri yapımcıya aittir. Konutların satışından elde edilecek hasılatın %77’si yapımcıya, %23’ü arazi maliklerine ait olacaktır. Yukarıda yazılı oranlar nispetinde hasılat paylaşılacaktır…” hükmüne yer verilmiş, eser bedeli konut satışlarından elde edilecek hasılatın %77’si olarak kararlaştırılmıştır. Orta yerde kararlaştırılan eser bedeli bulunduğu sürece vekalet sözleşmesinin varlığından bahsetmek olanaksızdır. Bütün bu nedenlerle de uyuşmazlığın Borçlar Kanununun eser sözleşmelerine uygulanacak 355-371. maddeleri hükümleri çerçevesinde çözümü zorunludur. Diğer taraftan bir sözleşmenin ifa ile sonuçlanması sözleşmedeki karşılıklı edimlerin bütünüyle yerine getirilmesi, özellikle eser sözleşmelerinde, eserin amacına, fenne ve sözleşmeye uygun meydana getirmesi halinde mümkündür.

Somut olayda ise eser tamamlanmamış, bilirkişi yaptırılan tespitte eserin getirildiği fiziki seviyeyi ancak %10.84 olarak saptamıştır. Yine davalılar arasındaki 06.01.2006 tarihli sözleşmenin “tapu devri” başlıklı 17/2. maddesinde “hasılat paylaşım oranına göre arazi maliklerine düşen %73’lük hisse arazi maliklerine ödendiği anda (yapımcının talebi üzerine) arazi malikleri tapuyu vermekten imtina edemez ve geciktiremez. Arazi maliklerine düşen %23’lük hissenin ödenmesinden itibaren arazi malikleri tarafından en geç bir hafta içinde tapu verilecektir. Aksi halde arazi malikleri bu sebeple doğacak tüm zarar ile üçüncü kişiye karşı sorumlu olacağı gibi ayrıca yapımcıya satış bedelinin %10’u oranında cezai şart ödemeyi kabul ve taahhüt eder…” hükmü bulunmaktadır. İnşaat seviyesi %10.84’e getirilen bir eserde sözleşmenin anılan hükmü uyarınca arazi maliklerine isabet eden hasılatın %23’lük kısmının ödendiği düşünülemeyeceğinden temlik işlemine dayanan davacı arazi maliklerinden tapu devri talebinde bulunamaz. Kaldı ki, Borçlar Kanununun 167. maddesi hükmü uyarınca temlik işlemine muhatap olan ve bundan haberdar bulunan borçlu (arsa sahipleri) yükleniciye karşı haiz olduğu def’ilerin tamamını temellük edene (davacı üçüncü kişiye) karşı dahi dermeyan edebilir. Bütün bunların dışında davalılar arasındaki 06.01.2006 tarihli sözleşme iradi olarak 08.06.2007 tarihinde feshedilmiş, davalı arsa sahipleri ibra edilmiştir. Temellük eden davacının, feshedilen sözleşmeye dayanarak da arsa sahiplerinden bir istemde bulunamayacağı açıktır.

Yapılan yargılamaya dosyada toplanan delillere özellikle yukarıda yazılı gerekçelere göre davacının bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, 750.00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, davacı Tüketici harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 26.07.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/39291, Karar No: 2022/8559, Tarih: 16.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/39291 E.  ,  2022/8559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜMLER : Esastan ret, beraat

1) "2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan istinaf incelemesi sonucunda verilen esastan ret kararına yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nin 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin CMK’nin 296/2 ve 298. maddeleri gereğince REDDİNE,

2)"2006, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından istinaf incelemesi sonucunda verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde:

Sanığın UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden ulaşılan nüfus kaydına göre hükümden sonra 14.12.2021 tarihinde öldüğü belirlendiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nin 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmesine, 16.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1330, Karar No: 2025/1829, Tarih: 17.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2025/1330 E.  ,  2025/1829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1625 Esas, 2024/1879 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 13. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince verilen 12.07.2024 tarihli ek karar ile harç ve masraf yatırılmadığından davalı vekilinin istinaf isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi ek kararı davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin ek karara yönelik istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, nispi harç ve masrafın eksik yatırıldığından davalı vekilinin istinaf isteminden vazgeçmiş sayılmasına dair 12.07.2024 tarihli İlk Derece Mahkemesi ek kararının davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen 04.12.2024 tarihli karara ilişkindir.

6100 sayılı Kanun 344 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca şöyledir: "İstinaf dilekçesi verilirken, istinaf kanun yoluna başvuru için gerekli harçlar ve tebliğ giderleri de dâhil olmak üzere tüm giderler ödenir. Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi hâlde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir. Bu karara karşı istinaf yoluna başvurulması hâlinde, 346 ncı maddenin ikinci fıkrası hükmü kıyas yoluyla uygulanır."

İlk Derece Mahkemesi, davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine harç ve giderlerin eksik yatırılması sebebiyle davalı vekiline eksikliğin giderilmesi için usulüne uygun olarak hazırlanan muhtırayı 28.06.2024 tarihinde tebliğ etmiş, yasal sürede harç ve giderlerin yatırılmaması üzerine İlk Derece Mahkemesince 12.07.2024 tarihli ek karar ile davalı vekilinin istinaf isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir. Bu ek karar davalı vekilince istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

İstinaf isteminin esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın ONANMASINA,

İstinaf isteminin esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına,

17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9808, Karar No: 2014/8183, Tarih: 02.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/9808 E.  ,  2014/8183 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde,... Su Ürünleri Kooperatifi başkanı olan sanığın,... parsel sayılı taşınmazın önünde bulunup, sit alanında yer alan taşınmaz üzerine, ...Su Ürünleri Kooperatifi için bina yaptırdığından bahisle açılan kamu davası ile ilgili olarak, mahallinde yapılan keşif sırasında görevlendirilen inşaat mühendisi, tarafsız arkeolog ve fen bilirkişi tarafından düzenlenen raporlar ile dosya kapsamı incelendiğinde, davanın konusunun ... Su Ürünleri Kooperatifi için yapılan bina olmayıp, İskele Mahallesinde bulunan 26 ada 2, 3, 4 ve 18 parseller önünde, kıyı kenar çizgisi üzerine yapılan 3 adet ahşap platform olduğu anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda, iddianamede belirtilen taşınmazla ilgili olarak sanığın herhangi bir ilgisinin bulunmadığı ve yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olduğu, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 02/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5901, Karar No: 2012/260, Tarih: 13.01.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/5901 E.  ,  2012/260 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve ırza geçme suçlarından sanık ...'ün bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan beraatine, çocuğunun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.12.2006 gün ve 2005/166 Esas, 2006/370 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Mağdure vekilinin yargılama sırasında davaya katılmadığı gibi bu yönde talepte de bulunmadığı ve mahkemece de katılma kararı verilmediği anlaşılmakla, hükmü temyize hukuken hak ve yetkisi bulunmadığından, mağdure vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanık müdafiin temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 12.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

olmayan mağdurenin rızası ile cinsi munasebette bulunma ve alıkoyma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; kamu davalarının zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle düşmesine dair Bulancak Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 04.12.2007 gün ve 2006/95 Esas, 2007/533 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen düşme hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin tebliğname gibi ONANMASINA, 13.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7978, Karar No: 2007/8118, Tarih: 14.06.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/7978 E.  ,  2007/8118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 23.10.2002 gün ve 2002/10426-11529 sayılı bozma kararında özetle: "1744 Sayılı Yasa uyarınca orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazlar yönünden, orman tahditinden önce tesis edilmiş bulunan tapuya değer verileceğinin kuşkusuz olduğu, ancak davalılara ait tapu kayıtlarının yöntemince uygulanıp kapsamının belirlenmediği, bu nedenle tapu kaydının tüm tesis ve tedavüllerinin getirtilerek uygulanıp kapsamının belirlenmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre 1942 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu sınırları içindeyken yine 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. maddesi Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmış olan taşınmazın tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli ... Köyü 733 sayılı parselin bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1942 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1976 yılında yapılıp 1981 yılında kesinleşen ilk orman kadastrosunun aplikasyonu, 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması, 1987 ve 1988 yıllarında yapılıp kesinleşen, aplikasyon, sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

... Köyünde 1953 yılında yapılıp kesinleşen genel arazi kadastrosunda, 522 parsel sayılı 40420 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, Nisan 1950 tarih 13 ve 14 sıra numaralı tapu kayıtlarıyla, öncesinde aynı köy 516, 517, 518, 519, 520, 521 ve 523 sayılı parsellerle bir bütün olduğundan söz edilerek ... adına tesbit edilmiş, kadastro tesbiti itirazsız kesinleşerek tapuya kayıt edilmiş, 25.07.1957 tarihinde 653 ve 654 sayılı parsellere ifraz edilmiş, 653 sayılı parsel sayılı 25250 m2 yüzölçümündeki taşınmaz 44 adet Kayısı, 130 adet incir ve 105 adet Zeytin Ağacı bulunan bahçe niteliğiyle ... adına tescil edilmiş, 18.03.1971 tarihinde, 732 ve 733 sayılı parsellere ifraz edilmiş, 25241 m2 yüzölçümündeki 733 sayılı parsel ... adına tescil edilmiştir.

İşte Hazine, ... Köyü 733 parsel sayılı bu taşınmazın, 1942 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınırları içindeyken yine, 1976 yılında yapılıp kesinleşen 2. madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı iddiasıyla, davalı adına olan tapu kaydının iptali ve Hazine adına tapuya tescilini istemiştir.