muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1586, Karar No: 2013/425, Tarih: 01.10.2013

Çoğunluk görüşüne katılmayan on üç Genel Kurul Üyesi de; benzer düşüncelerle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının;

a-Özel Dairenin sanık A.A. ile ilgili bozma ilamından “hafif” ibaresinin çıkartılmasına ilişkin itirazının REDDİNE,

b-Sanık Ç.A. hakkında “haksız tahrik” hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin itirazının ise KABULÜNE,

2- Kabul edilen itiraz nazara alınarak, sanık Ç. A. hakkındaki  Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 14.06.2012 gün ve 2125-4929 sayılı "onama" kararının KALDIRILMASINA, Kozan Ağır Ceza Mahkemesinin 30.07.2010 gün ve 180-127 sayılı kararının sanık Ç. A. yönünden sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin ve sanığın 53/1-c maddesinde belirtilen haklarını kendi alt soyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanmayacağının gözetilmemesi isabetsizliklerinden  BOZULMASINA,

3- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, birinci uyuşmazlıkla ilgili 01.10.2013 günü yapılan ilk müzakerede, ikinci uyuşmazlıkla ilgili olarak ise yeterli çoğunluk sağlanamadığından, 22.10.2013 günlü ikinci müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9123, Karar No: 2017/9856, Tarih: 31.10.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/9123 E.  ,  2017/9856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili, davalılar ... ... A.Ş. vekili ile ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 14/04/2009 günü davacı yönetimdeki... plakalı araç ile davalı ... yönetimindeki... plaka sayılı araç arasında meydana gelen trafik kazası sonucu davacıda yaralanmalar ile aracında hasar meydana geldiğini, davalının ağır kusurlu olup davacının kusurunun bulunmadığını, olay sonunda davacının her iki bacağının da değişik yerlerden kırıldığını, vücudunda çeşitli yaralanmalar meydana geldiğini, davacının şu anda ayağa kalkamadığını ve çalışamadığını, davacının... Müdürlüğünde dozer operatörü olarak çalıştığını, bu olaydan dolayı çalışamadığından maaşının, araç tazminatının ve fazla çalışma ücretlerinin önemli bir bölümünü alamadığını, ayrıca tedavi gördüğü ... İli'ndeki hastaneye düzenli olarak gitmek için özel araç tutmakta olduğunu belirterek ... şirketi için poliçedeki sorumluluk sınırları çerçevesinde olmak üzere müştereken ve müteselsilen her iki davalı hakkında 4.000 TL giderler ve geçici iş göremezlik, 2.000 TL kalıcı iş göremezlik ve ekonomik geleceğinin sarsılması, 6.900 TL araç hasarı olmak üzere maddi tazminata, davalı ... yönünden 20.000 TL manevi tazminata, olay tarihi olan 14/04/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faize ve maddi tazminatlar hakkında fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında maddi tazminat talebini toplam 140.156,81 TL ye çıkarmıştır.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, maddî tazminat isteminin kabulü ile (12.109,01 TL geçici işgöremezlik, 117.992,80 TL kalıcı işgöremezlik, 3.155,00 TL tedavi gideri, 6.900,00 TL araç masrafı olan tazminat tutarı olmak üzere) toplam 140.156,81 TL maddi tazminatın haksız fiilin gerçekleştiği 14.04.2009 tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi ile birlikte - davalı ... şirketi yönünden poliçe miktarı ile sınırlı olmak üzere - davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 7.000,00 TL manevî tazminatın haksız fiilin gerçekleştiği 14.04.2009 tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi ile birlikte davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş, karar davacı vekili, davalılar ... ... A.Ş. vekili ile ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1- Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli ve tarafların kusur durumu da gözönünde tutularak, 818 sayılı BK'nun 47. Maddesindeki (6098 sayılı B.K.’nun 56. maddesi) özel haller dikkate alınarak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Belirtilen hususlar dikkate alındığında, olayın meydana geliş şekli, tarafların kusur durumu, davacının maluliyet durumu dikkate alındığında davacı için takdir olunan manevi tazminatın bir miktar az olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun şekilde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

2-Somut olayda, davalı ...vekili tarafından dosyaya 26.9.2017 tarihli dilekçe ve ekinde 20.09.2017 tarihli ibraname ve feragatname başlıklı belge ve ekli ödeme belgesi sunulmuş olup bu belgelere göre, karar tarihinden sonra davalı ... şirketi ile davacı taraf arasında 20.09.2017 tarihinde sulh protokolü-ibraname düzenlendiği, anlaşma mukabilinde 26.09.2017 tarihinde, asıl alacak 137.001,00 TL ile faiz, vekalet ücreti ve yargılama giderleri toplamı olarak 271.095,00 TL ödeme yapıldığı ve davalı şirket tarafından yargılama gideri ve vekalet ücreti

talep edilmediği belirtilmiştir. Ödeme ya da ibra borcu sona erdiren işlemlerden olup, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman taraflarca ileri sürülebilir.

Bu durumda anılan belge ve ödemeler değerlendirilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

3-Bozma ilamının kapsam ve şekline göre davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalılara geri verilmesine 31/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5487, Karar No: 2024/6153, Tarih: 19.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/5487 E.  ,  2024/6153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2009 E., 2024/469 K.

KARAR : Başvurunun kabulü ile kararın kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen boşanma davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının, istinaf sebepleri ile sınırlı şekilde inceleme yapılmaması yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; tarafların istinaf taleplerinin diğer yönler incelenmeksizin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının tümüyle kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin altıncı alt bendinde; mahkemece tarafların davanın esasıyla ilgili olarak gösterdikleri delillerin hiçbiri toplanmadan veya gösterilen deliller hiç değerlendirilmeden karar verilmiş olması hallerinde, bölge adliye mahkemesinin esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine kesin olarak karar vereceği düzenlenmiştir. 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendine göre; aynı Kanunun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca verilen gönderme kararlarına karşı temyize başvurulamaz. Bu itibarla, davacı-davalı erkek vekilinin verilen gönderme kararına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı- davalı erkek vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/907, Karar No: 2025/192, Tarih: 13.01.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/907 E.  ,  2025/192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1356 E., 2024/112 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 1. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2016/1726 E., 2023/267 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü;

I. DAVA

Davacı vekili; davacının, davalı doktor tarafından diğer davalı hastanede ameliyat edildiğini, davalıların ayıplı ve kusurlu hizmetleri nedeniyle ameliyattan sonra davacının şikayetlerinin daha çok arttığını, gerekli özeni göstermediklerini, yanlış tedavi uygulandığını, davacının aydınlatılmadığını ve %40 işgöremez hale geldiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın ve 500.000,00 TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili; hasta ile hekim ilişkisinin akti bir ilişki olduğunu ve bu aktinde kendine özgü, güvene dayalı bir vekâlet akti olduğunu, vekilin, iş görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu olmadığını, davalının günlük cerrahi pratiğinde sıklıkla uygulamış olması nedeni ile bu konuda derin bilgi birikimine ve deneyime sahip olduğunu, hastanın davalıya ilk olarak 08.06.2012 tarihinde idrar kaçırma ve bel ağrısı şikâyetleri ile başvurduğunu, 1990 doğumlu olan davacının ilk kez 16 yaşında doğumsal bel omurilik kanalında daralma nedeni ile Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde 23.11.2006 ve 08.03.2007 tarihlerinde olmak üzere iki kez ameliyat edildiğini, davacının bilgilendirildiğini, aydınlatılmış onam formunun davacı tarafından imzalandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili; malpraktis söz konusu olmadığını, doktorun dava konusu olan vakıa türünü günlük cerrahi pratiğinde sıklıkla uygulamış olması nedeni ile bu konuda deneyime sahip olduğunu,1990 doğumlu olan davacının ilk kez 16 yaşında doğumsal bel ormurilik kanalında daralma nedeni ile Kocaeli Üniversiltesi Hastanesinde 23.11.2006 ve 08.03.2007 tarihlerinde olmak üzere iki kez ameliyat edildiğinin görüldüğünü, bu bölgenin üst kısmı, hastanede yapılan ameliyatın temel gerekçesini oluşturan idrar kaçırma şikayetine yol açan bölge olduğunu, davacı hastaneye başvurduğu sırada belinde 3. 4. ve 5. omurlarda 6 adet implant (vida) bulunmakta olduğunu, hastanede davacının şikayetlerinin komşu segment olarak anılan bölgede gelişen bozukluğa bağlı olduğunun değerlendirildiğini, bu değerlendirmeyi destekleyen en önemli muayene bulgusunun, hastanın başvuru nedeni de olan idrar kaçırma olduğunu, idrar tutmanın bel omuriliğinde kontrol edildiği merkez 1. ve 2. bel omurları seviyesindeki omurilik olduğunu, ameliyat öncesi çekilen filmlerde de eski ameliyatta konulan platinlerin üst kısmındaki yetmezliğe bağlı darlık görüldüğünü, bu teşhisten sonra durumun operasyonu yapan doktor tarafından değerlendirildiği ayrıca hasta yönlendirilerek farklı beyin cerrahlarından da bilgi, görüş ve öneri alması sağlandığını, hastanın bozulmuş klinik durumu ile birlikte ameliyatta neler yapılacağı, operasyon esnasında ve sonrasında gelişebilecek sorunların ayrıntılı olarak kendisine anlatıldığını, anlamadığı yerde tüm sorularına gerekli cevapların verildiğini, tıbbi işlem neticesinde komplikasyon oluşmasının tıbbi hata olarak değerlendirilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Adli Tıp Kurumu raporu ve bilirkişi raporu ile tespit edildiği üzere davacının 20.07.2012 tarihinde davalı doktor tarafından davalı Özel Konak Hastanesinde konjenital spinal dar kanal nedeni ile operasyonunun yapıldığı, davalı doktorun uygulamalarının tıp biliminin genel kabul görmüş ilke ve kurallarına uygun olduğu, hastanın ameliyat sonrası oluşan durumun beklenebilir bir komplikasyon olduğu, bu hususun da mevcut onam formunda yer aldığı, dolayısıyla davalı hekim ve davalı hastaneye atfı kabil kusurun bulunmadığı ve usulüne uygun olarak aydınlatılmış onamın alındığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, davacı vekili istinaf isteminde bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; rapor içeriklerinin hatalı olduğunu, hatalı belirlemeler neticesinde yine hatalı rapor hazırlandığını, davacı için alınan 23.03.2011 tarihli sağlık kurulu raporunda özür durumuna göre tüm vücut fonksiyon kaybı 0 % (sıfır) iken operasyonlar sonrasında 27.03.2013 tarihli sağlık kurulu raporunda belirtildiği üzere özür durumuna göre tüm vücut fonksiyon kaybının % 40 olarak belirlendiğini, davacıda meydana gelen özürün ne şekilde meydana geldiğinin açıklanmadığını, ameliyatın özen yükümlülüğüne uygun olarak yapılıp yapılmadığının irdelenmediğini, bilirkişi raporlarının çelişkiler içerdiğini, tıbbi işlemlerin hatalı yapıldığını, davacının sonradan geçirdiği operasyonlar neticesinde düzenlenen raporda davalı tarafından uygulanan 2 adet transvers bar sakıncalı bulunduğundan uygulanmadığının belirtildiği, platin uygulama metodu doğru metod olabilecekse de platinin konumlandırılmasının hatalı yapıldığını ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, yanlış tıbbi tedavi uygulandığı iddiasına dayanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgeler, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesine ve Bölge Adliye Mahkemesince belirtilen gerekçelere göre uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine ve özellikle hükme esas alınan Adli Tıp ve bilirkişi raporlarında dava konusu olayda davalıların kusurlu bir davranışının olmadığının tespit edilmiş olmasına, hastanın ameliyat sonrası oluşan durumun beklenebilir bir komplikasyon olması ve bunun da mevcut onam formunda yer almasına, davacıda saptanan nörolojik tablonun kişide mevcut hastalığın ve uygulanan ameliyatların komplikasyonu niteliğinde olmasına, ameliyat öncesi ve sonrası alınan sağlık kurulu raporlarındaki farkın farklı hastaneler ve hekimler tarafından verilmesi nedeni ile oluşmuş olabileceğinin belirtilmesine, davalı hekimin uygulamalarının tıp biliminin genel kabul görmüş ilke ve kurallarına uygun olduğunun anlaşılmasına göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9098, Karar No: 2010/678, Tarih: 26.01.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/9098 E.  ,  2010/678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Tebligat Yasasının 35. maddesi gereğince tebliğ yapılabilmesi, muhataba önceden usulüne uygun bir tebligat yapılması koşuluna bağlıdır.

Somut olayda davalılar ... ve ... adına yapılan tebliğ üzerine davalılar duruşmaya gelmişler; davalı ... Uluönder Mahallesi, Menevşe Sokak, Önder Blokları B 1, daire 4 Eskişehir, ... ise Huzur Mahallesi, Neşe Sokak, No 17 Eskişehir adresinde oturduklarını belirtmişlerdir. Bu durumda adı geçen davalılar için bildirmiş oldukları bu adreslere mahkeme kararı ile davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği yapılması gerekirken, Tebligat Yasasının 35. maddesi gereğince tebliğ yapılmış olması usule uygun görülmemiştir.

Adı geçen davalılar adına mahkeme kararı ve davacı vekilinin temyiz dilekçesi belirtilen adreslerine tebliği sağlanarak temyiz süresi de beklendikten sonra inceleme yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/419, Karar No: 2025/4159, Tarih: 21.04.2025

**12. Ceza Dairesi         2022/419 E.  ,  2025/4159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1659 E., 2020/2521 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı nedeniyle 100,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin maddi tazminat talebi yönünden reddine, manevi tazminat talebi yönünden kısmen kabulü ile 1.170,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 15.05.2018 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; Davacının doktor olarak görev yaparken gözaltında kaldığı, açığa alınma işlemi uygulanmamış ise de fiili olarak çalışamaması nedeniyle döner sermaye kazancından mahrum kaldığına, haksız gözaltı nedeniyle uğradığı maddi kaybının maddi tazminat kapsamında kabul edilmesi gerektiğine, hükmedilen manevi tazminat miktarının eksik olduğuna, ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Erzurum 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/183 Esas – 2020/85 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 15.05.2018-28.05.2018 tarihleri arasında 13 gün gözaltında kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 06.03.2020 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asile tebliğ edilmediği, gözaltına alınma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, davacının gözaltında kaldığı dönemde maaş ödemesinin yapıldığı, bu suretle maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebi yönünden kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Erzurum 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2025 tarihinde karar verildi.