muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/94, Karar No: 2019/14, Tarih: 17.01.2019

Dosya kapsamından, mevcut tanık beyanlarından sanığın kullandığı araçla, hem trafik güvenliğini tehlikeye sokacak şekilde ve yine hem de kendi minibüsü ile katılanın minibüsüne çok yakından hızla geçerek minibüstekilerin vücut bütünlüğüne yönelik saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit ettiği, sanığın olayda kullandığı minibüsün hızlıca çok yakından geçmesi nedeniyle minibüsteki yolcuların tehlike atlattığı ve bu olaydan korktukları, sanığın bu eylemi iki kez tekrarlayarak katılana gözdağı verdiği, sanığın bu eylemdeki saikinin ise minibüsçülük yapan katılanın yolcu olmasını önlemeye yönelik olduğu sabittir.

Sanığın hukuka aykırı olduğunda tereddüt olmayan ve yine kanaatimizce tehdit suçunu oluşturan bu eylemi nedeniyle katılan geçici de olsa minibüsçülüğü bırakmamış, işine devam etmiştir. Ancak katılan da bu olaydan tedirgin olup tanık Osman'dan sanığa hareketinin nedenini sormuştur.

Böylelikle, sanığın katılanın çalışma hürriyetini engellemeye yönelik ve suça elverişli davranışını gerçekleştirdiği, ancak katılanın işine devam edip minibüsçülük mesleğini veya güzergahında yolcu taşımayı bırakmadığı anlaşılmakla sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı kabulü ile sanığın üzerine atılı iş ve çalışma hürriyetini ihlal suçunun sübuta erdiği ve ancak tamamlanmayıp teşebbüs aşamasında kaldığı görüşünde olduğumdan suçun unsurlarının oluşmadığı," düşüncesiyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi; "Sanığa atılı suçun yasal unsurlarıyla oluştuğu," düşüncesiyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi ise; "Sanığın eylemlerinin TCK'nın 179. maddesinin ikinci fıkrasındaki suçu oluşturduğu," düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle KABULÜNE,

2- Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 29.03.2017 tarihli ve 10607-12554 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Acıpayam (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 03.11.2010 tarihli ve 471-616 sayılı hükmünün, sanığın eylemlerinin Karayolları Trafik Kanunu’nun 72 ve 73. maddelerinde öngörülen kabahatleri oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

Ancak Kabahatler Kanununun 20. maddesi uyarınca gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkında idari para cezası verilmesine YER OLMADIĞINA,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 11.12.2018 tarihinde yapılan birinci müzakerede yasal çoğunluk sağlanamadığından, 17.01.2019 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21492, Karar No: 2018/5577, Tarih: 19.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/21492 E.  ,  2018/5577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 24. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 32. İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi, davalı avukatının istinaf başvurusunu kabul ederek, işveren feshinin " haklı " sebebe dayandığı gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi' nin kararını kaldırarak " davanın reddine " karar vermiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı vekili tarafından " davanın reddinin hatalı olduğu ", gerekçesi ile temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere ve özellikle ilk derece mahkemesince “..feshe konu olayda ilk haksız hareketin dava dışı üçüncü kişiden kaynaklandığının sabit olduğu, olayın iş yerinde sürekli olumsuzluğa veya işin yürütülmesinde aksaklığa sebep olduğuna ilişkin bir delile rastlanmadığı, kusur durumu, işçinin işyerindeki geçmiş dikkate alınarak, fesih nedeninin haklı veya geçerli neden olarak kabulüne olanak bulunmadığı....” şeklindeki hatalı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmişse de Bölge Adliye Mahkemesinin “..kavgaya diğer tarafın davranışlarının neden olmasının feshin geçerliliğini etkilemeyeceği, davacının davranışının fesih için haklı neden oluşturduğu, feshe konu eyleme karışan diğer işçilerin de iş akitlerinin feshedildiği, iş yerinde çalışma barışının bozulduğu, eylemin işyerinde olumsuzluklara yol açtığı anlaşılmakla feshin haklı nedene dayandığının kabulünün gerektiği... “ şeklindeki gerekçesi ile hatalı olan İlk Derece Mahkemesi kararını kaldırarak doğru kararı verdiğinin anlaşılmasına göre, davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 19/03/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8400, Karar No: 2008/3241, Tarih: 31.03.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/8400 E.  ,  2008/3241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkili bankadan aldığı iki adet kredi kartı harcamalarını ödemediğini, alacağın tahsili için başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının yasal yükümlülüklerini yerine getirmediğini, hesap ekstrelerini göndermediğini, ihtarnamedeki alışveriş tutarı dışında kalan kalemlerin hepsinin mevcut yasaya aykırı olduğunu, faizin fahiş uygulandığını, kredi kartı borcunun ödenmesine rağmen ihtarname çekilerek 52.367.22 YTL borcun ödenmesinin istendiğini, davacı yanca haksız ve kötüniyetli olarak takip başlatıldığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne, takibin 16.019.38 YTL’si asıl alacak, 1.685.59 YTL işlemiş faiz ve 193.89 YTL gider vergisi olmak üzere toplam 17.899.24 YTL üzerinden devamına ve davalının %40 oranında icra inkar tazminatıyla sorumluluğuna karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 31.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1916, Karar No: 2025/605, Tarih: 06.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/1916 E.  ,  2025/605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2436 Esas, 2024/58 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Avanos 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2018/127 E., 2023/147 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; ... Cumhuriyeti vatandaşları olan müvekkillerinin Kapadokya bölgesinde davalılardan ... Havacılık adına kayıtlı, davalı ...'ın işleteni, davalı ...’nın pilotu olduğu sıcak hava balonu ile turistik gezinti yaparken balonun yüksekten düşmesi suretiyle ağır yaralandıklarını, kazanın meydana gelişine davalıların kusurlu hareketleri ile sebebiyet verdiklerini, balonun, davalılardan ...'nce sigortalandığını, müvekkillerinin Yuan para biriminde belirli ücretlerle çalıştıklarını, 14.03.2017 tarihinde meydana gelen kaza sebebiyle işe gidemediklerini, gelir kaybı ve efor kaybına maruz kaldıklarını, ... Cumhuriyeti’nde tedavilerine devam edilen müvekkillerin tedavi, protez, medikal cihazlar, ilaç, yol, bakıcı vb. maddi zararlarını da olduğunu ileri sürerek bakıcı, tedavi, protez, ambulans, ilaç, özel yemek,ulaşım, refakat vb. giderleri için şimdilik her bir müvekkiline ayrı ayrı 10.000,00 TL olmak üzere toplam 40.000,00 TL, kaza nedeniyle her bir müvekkilinin maruz kaldığı gelir kaybı sebebiyle ayrı ayrı 10.000,00 TL olmak üzere şimdilik toplam 40.000,00 TL, kaza nedeniyle her bir müvekkilinin maruz kaldığı efor kaybı sebebiyle ayrı ayrı 1.000,00 TL olarak şimdilik toplam 4.000,00 TL olmak üzere toplam 84.000,00 TL’nin kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, ... için 190.000,00 TL, ... için 209.858,00 TL, ... için 305.000,00 TL ve ... için 762.000,00 TL olmak üzere toplam 1.466,858,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faiziyle birlikte davalılar ... Havacılık, ... Havacılık ve ...’dan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı ..., ... Havacılık, ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkillerinden ... Havacılık'a husumet yöneltilemeyeceğini, kazaya karışan balonun ... Havacılık'a ait olduğunu, müvekkili Şirket'in yıllardan beri balonculuk faaliyetini yönettiğini, Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü'nce yetkilendirildiğini, tüm sertifikasyon işlemlerinin eksiksiz tamamlandığını, şirkete ait balonları kullanan pilotların özel olarak seçilip yetiştirildiğini, kaza anında balonu kullanan müvekkili ...'nın baş pilot olarak 12 yıldır çalıştığını, tecrübeli olduğunu, deneyimleri neticesinde elim kazanın en az zararla atlatıldığını, kaza gününde denetlenen tüm ekipmanların eksiksiz olduğunu, uçuş esnasında meteorolojik olarak tahmin edilemeyecek ani bir rüzgar meydana geldiğini, pilotun iniş için anında hazırlıklara başladığını, iniş esnasında ani olarak rüzgarın yön değiştirdiğini, balonun yere doğru basmaya başladığını, bu esnada yolculara sert iniş ikazı verilip sert şekilde inişin gerçekleştiğini, kazazedelerin hastanelere sevkinin sağlandığını, tüm tedavi ve ihtiyaçlarının eksiksiz tamamlandığını, kaza sonrasında kazazedelerin alınan ifadelerinde kazanın hava şartlarından ötürü meydana geldiğini ve müvekkil şirketten şikayetçi olmadıklarını beyan ettiklerini, kaza sonrası alınan raporlarda davacıların hiçbirinin hayati tehlikesi bulunmadığının bildirildiğini, davacıların maddi manevi tazminat talepleri ile meydana gelen olay arasında illiyet bağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hava balonu ile taşıma konusunda uzmanın da bulunduğu bilirkişi raporlarına göre taşıyıcı şirket pilotunun uçuş öncesi ve sırasında yolcuları gerekli şekilde bilgilendirdiği, balonun sıcak havayla dolmasında herhangi bir problemin olmadığı, pilotun uçuş öncesi ve sırasında sivil havacılık talimatlarına uygun hareket ettiği, pilotun kazada kusurunun bulunmadığı, 2920 sayılı Türk Sivil Havacılık Kanunu'nun 120. maddesinde taşıyıcının hava aracında meydana gelen cismani zarardan sorumlu olduğu belirtilmiş ise de, aynı Kanun'un 123 ve 127. maddeleri uyarınca taşıyıcının adamı olan pilot tarafından alınması gerekli olan bütün tedbirlerin alındığının bilirkişi raporuyla da tespit edildiği, hava işletmeleri talimatları uyarınca emniyet kemerinin hava balonunda bulunması gerekli teçhizatlardan olmadığı, kapasitenin üstünde yolcu alınmadığı, oluşan kazaya yönelik davalılara atfı kabil bir kusur ya da ihmalinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacılar vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile konusunda uzman bilirkişilerden aldırılan 20.06.2022 tarihli heyet raporundaki tespit ve değerlendirmelere göre İlk Derece Mahkemesinin somut olaya yönelik kanıtları takdirinde ve hukuki ilişkiyi nitelendirilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacılara yükletilmesine, 06.02.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34, Karar No: 2013/7775, Tarih: 22.05.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/34 E.  ,  2013/7775 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kasten öldürme

Hüküm : 1- TCK’nın 82/1-a-c, 35/2, 62/1, 53/1-2-3 63. maddeleri uyarınca mahkûmiyet (4 kez)

Temyiz edenler : Sanıklar ve müdafileri

Usulüne uygun tebligata rağmen sanıklar ..., ... ve ... müdafilerinin duruşmaya gelmedikleri ve geçerli bir mazeret de bildirmedikleri anlaşıldığından, sanık ... yönünden duruşmalı, diğer sanıklar yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanıkların suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde aşağıdaki husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ve müdafilerinin temyiz dilekçeleri ile sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme sırasında ileri sürdüğü ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 5. maddesi uyarınca vekaletnameli avukatları bulunmayan sanıklar ... ve ...'a CMK'nın 176/3. maddesi uyarınca yapılan işlemler sırasında müdafi seçebilecek durumda olmadığını beyan etmesi halinde, görevlendirilecek müdafie yapılacak ödemelerin yargılama giderlerinden sayılacağı ve mahkûmiyeti hâlinde kendisinden tahsil edileceği hususunun sanıklara hatırlatılmaması nedeniyle görevlendirilen müdafie ödenen ücretin sanıklardan tahsil edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün yargılama giderlerine ilişkin bölümünden zorunlu müdafii nedeniyle tahsiline karar verilen 500'er TL yargılama giderinin çıkarılarak sanıklar ... ve ...'dan alınması gereken yargılama giderinin 4 TL'ye indirilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ:

22.05.2013 tarihinde verilen iş bu karar, Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'nun huzurunda duruşmada sanık ...'ın savunmasını yapmış bulunan Av. ...'ın yokluğunda, 29.05.2013 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2016/31952, Karar No: 2016/17863, Tarih: 13.10.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/31952 E.  ,  2016/17863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVALILAR :1-...

2-... ADLARINA AVUKAT ...

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, izin ücreti, hafta tatili ücreti, bakiye süre ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının Ege Madencilik A.Ş’de hizmet akdi ile 13/04/2010-17/02/2012 tarihleri arasında proje müdürü olarak çalıştığını, sosyal güvenlik sigortasının bu şirketten gösterilmek suretiyle Akan Madencilik A.Ş nezdinde çalıştığını, davalı şirketlerde çalışması devam ederken belirli süreli iş sözleşmesi imzalatıldığını, bu sözleşmeye göre iş akdinin 31/05/2012 tarihinde sonlanması gerekirken sözleşmeye uyulmayarak daha erken sözleşmenin haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti ve bakiye süre ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, Uşak yöresinde alınan altın madeni arama ruhsatına bağlı olarak arama işlemini yürütmek üzere davacının da içinde bulunduğu ekiple anlaşma yapıldığını, 2010 ve 2011 yıllarında ekip çalışanlarınca altın rezervi bulunabileceğinin rapor edilmesi üzerine çalışmaların devam ettiğini, 2011 yılı sonunda bölgede altın rezervinin bunamayacağının bildirilmesi üzerine üstlenilen işin tamamlandığını, aynı ekibi Akan Madencilikle imzalanan sözleşme gereği Giresun bölgesinde görevlendirildiklerini, davacının hizmet akdinin sözleşme konusu çalışmanın sona ermiş olması nedeniyle feshedildiğini, belirli süreli iş sözleşmelerinin sona ermesi halinde kıdem tazminatı hak edilemeyeceğini, şirketin fazla mesai konusunda bir talebinin bulunmadığını, iddia edilen fazla mesai çalışmalarının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, çalışanların yıllık ücretli izinlerini kullandıklarını, hafta tatili ve bayram tatili çalışmaları konusunda fazla mesai açıklamalarının geçerli olduğunu, bakiye maaş alacağı konusunda iş bitimi nedeniyle akdin son bulduğunu ve maaş talep edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, taraflar arasında yapılan sözleşme konusu yapılacak işin maden arama işi olduğu, işin niteliği gereği belirli süreli iş sözleşmesi yapılmasının mümkün olduğu, davalılar arasında organik bağ bulunduğu, belirli süreli sözleşmenin süresinden önce davalılar tarafından haksız olarak feshedildiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, taraflar arasında yapılan sözleşme konusu yapılacak işin maden arama işi olduğu, işin niteliği gereği belirli süreli iş sözleşmesi yapılmasının mümkün olduğu, davalılar arasında organik bağ bulunduğu, belirli süreli sözleşmenin süresinden önce davalılar tarafından haksız olarak feshedildiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Uyuşmazlık taraflar arasındaki ilişkinin belirli süreli iş sözleşmesinin unsurlarını taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

Belirli süreli iş sözleşmesinden söz edilebilmesi için sözleşmenin açık veya örtülü olarak süreye bağlanması ve bunun için objektif nedenlerin varlığı gerekir.

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 430 uncu maddesinde, esaslı nedenlerin varlığı yenilemeler için öngörülmüş ve on yıldan uzun süreli belirli süreli iş sözleşmesi yapılamayacağı kabul edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 11 inci maddesinde “İş ilişkisinin bir süreye bağlı olarak yapılmadığı halde sözleşme belirsiz süreli sayılır. Belirli süreli işlerde veya belli bir işin tamamlanması veya belirli bir olgunun ortaya çıkması gibi objektif koşullara bağlı olarak işveren ile işçi arasında yazılı şekilde yapılan iş sözleşmesi belirli süreli iş sözleşmesidir. Belirli süreli iş sözleşmesi, esaslı bir neden olmadıkça, birden fazla üst üste (zincirleme) yapılamaz. Aksi halde iş sözleşmesi başlangıçtan itibaren belirsiz süreli kabul edilir. Esaslı nedene dayalı zincirleme iş sözleşmeleri, belirli süreli olma özelliğini korurlar” şeklinde düzenleme ile bu konudaki esaslar belirlenmiştir. Borçlar Kanunundaki düzenlemenin aksine iş ilişkisinin süreye bağlı olarak yapılmadığı hallerde sözleşmenin belirsiz süreli sayılacağı vurgulanarak ana kural ortaya konulmuştur.

İş güvencesi hükümlerinin yürürlüğe girmesiyle belirli - belirsiz süreli iş sözleşmesi ayrımının önemi daha da artmıştır (Yargıtay 9. HD. 13.6.2008 gün 2007/19368 E, 2008/15558 K.).

Belirli bir işin tamamlanması veya belirli bir olgunun ortaya çıkması gibi objektif koşullara bağlı olarak “belirli süreli iş sözleşmesi” yapılabilecektir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 430 uncu maddesinde ilk defa yapılacak olan sözleşmelerde objektif neden öngörülmemiş oluşu, önceki özel kanun olan İş Kanunu’nun 11 inci maddesindeki objektif nedenlerin varlığını ortadan kaldırmaz.