muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6521, Karar No: 2016/21674, Tarih: 06.12.2016

2- Davacı işçi; depo bölümü dışında planlama bölümünde de çalışmaya ve temizlik yaptırılmaya zorlandığını, hakkında 05.11.2012 tarihinde gerçekleri yansıtmayan bir tutanak tutularak, iş sözleşmesinin davalı işverence haklı bir neden olmaksızın bu tarihte feshedildiğini ileri sürmüş ve tazminatlarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı işveren ise; davacının depo düzen ve temizliği ile görevli iken uzun süredir işini savsakladığını, bu konu hakkında birçok defa uyarıldığı halde sonucun değişmediğini, 05.11.2012 günü müvekkili şirketin ortağı ve yöneticisinin davacıyı uyardığını, bunun üzerine davacının da "ben bu şekilde çalışıyorum işine gelirse çalıştırırsın, gelmezse çıkartırsın" diyerek onur kırıcı ve aşağılayıcı bir üslupla işyerini terk ettiğini, iş sözleşmesini kendisinin sonlandırdığını savunarak taleplerin reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, taraf tanıklarının beyanlarından çalışma koşullarının davalı tarafça tek taraflı olarak davacı aleyhine değiştirildiği ve davacının davalı işveren tarafından işten çıkarıldığı, feshin tazminat gerektirmeyecek şekilde gerçekleştirildiğinin işverence ispatlanamadığı gerekçeleri ile kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

Davacının depo elemanı olarak davalıya ait işyerinde çalıştığı anlaşılmakta olup, görev tanımına ilişkin olarak herhangi bir yazılı belge bulunmamaktadır.

Davacı tanıklarının davacıdan önce işten ayrılan işyeri çalışanları olduğu ve feshe ilişkin olarak görgüye dayalı bilgilerinin bulunmadığı, ayrıca davacının görev tanımına ilişkin olarakta beyanda bulunmadıkları anlaşılmıştır.

Davalı tanıklarının beyanlarının ise davacının görev tanımı noktasında birbiri ile tutarlı olmadığı; bir kısım davalı tanıklarının davacının hem deponun hem de tüm işyerinin temizliğinden sorumlu olduğunu belirtmesine karşın diğer davalı tanıklarının davacının sadece depodaki çöplerin toplanmasından sorumlu olduğunu beyan ettikleri; davalı tanığı ...'nın ise beyanında davacının ofisteki çöpleri boşaltmaması üzerine kendisini uyardığını daha sonra işverenin davacı ile konuştuğunu ve davacının yapmak zorunda olmadığını söyleyerek işyerini terk ettiğini ifade ettiği görülmektedir.

Ayrıca tüm davalı tanıkları zaman zaman işyerinde genel temizlik için bir kadının çalıştırıldığını davacının işten çıkarıldığı dönemde bu işi yapan herhangi birinin çalıştırılmadığını beyan etmişlerdir.

Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde davacının çalışma koşullarında esaslı değişikliğe gidildiği ortadadır. Nitekim bu husus yerel mahkemenin de kabulündedir.

Ayrıca tüm davalı tanıkları zaman zaman işyerinde genel temizlik için bir kadının çalıştırıldığını davacının işten çıkarıldığı dönemde bu işi yapan herhangi birinin çalıştırılmadığını beyan etmişlerdir.

Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde davacının çalışma koşullarında esaslı değişikliğe gidildiği ortadadır. Nitekim bu husus yerel mahkemenin de kabulündedir.

Davacı işçinin iş koşullarındaki esaslı değişiklik nedeni ile iş yerini terk ederek ayrıldığı ve esaslı değişikliğin işçiye haklı fesih imkanı verdiği, iş sözleşmesini haklı nedenle de olsa fesheden işçinin kıdem tazminatına hak kazanmakla birlikte ihbar tazminatına hak kazanmayacağı da dikkate alınarak; kıdem tazminatının kabulü ile ihbar tazminatının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalıdır.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.350.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesi ile peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26495, Karar No: 2025/2096, Tarih: 13.03.2025

**9. Ceza Dairesi         2021/26495 E.  ,  2025/2096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/3135 E., 2018/1532 K.

SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret, şantaj, özel hayatın gizliliğini ihlal, tehdit

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararları

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında, nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret, şantaj, özel hayatın gizliliğini ihlal, tehdit suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından beraatine, hakaret, şantaj ve tehdit suçlarından mahkumiyetine dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar ... ile ... Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle sanığın eylemlerinin, sabit olduğuna, yanılgılı değerlendirme ile karar verildiğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemleri

Katılanın beyanları, sanığın gönderdiği mesajlar ve tanık ...'nin anlatımları göz önüne alınarak nitelikli cinsel saldırı suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma ve Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Suçlarından Kurulan Kararlar Yönünden

5271 sayılı Kanun’un 286/2-g bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılanlar ... ile ... vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, reddine karar vermek gerekmiştir.

B. Sanık Hakkında Hakaret, Şantaj ve Tehdit Suçlarından Kurulan Kararlar Yönünden

5271 sayılı Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı nazara alındığında hükmün temyizinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, katılanlar ... ile ... vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca,reddine karar vermek gerekmiştir.

C. Sanık Hakkında Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Karar Yönünden

C. Sanık Hakkında Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Karar Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçesinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, gerçekleştirilen yargılamaya, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma, Özel hayatın Gizliliğini İhlal, Hakaret, Şantaj ve Tehdit Suçlarından Kurulan Kararlar Yönünden

Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle katılanlar ... ile ... vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Karar Yönünden

Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararında katılanlar ... ile ... vekili ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6933, Karar No: 2019/2419, Tarih: 27.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/6933 E.  ,  2019/2419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken TCK'nun 116/4, 119/1-c ve 31/3. maddelerinin tatbiki esnasında yapılan hesap hatası sonucu sonuç cezanın 2 yıl olması gerekirken 1 yıl 12 ay olarak eksik tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmdaığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 27.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28144, Karar No: 2013/20109, Tarih: 23.10.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/28144 E.  ,  2013/20109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Katılan ... İdaresi adına hazine vekilinin temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Açılan davanın niteliğine göre suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE;

2- Müşteki Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyizine gelince;

Suçtan doğrudan doğruya zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumunun davadan haberdar edilmeyerek CMK'nun 234. ve devamı maddelerine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı olup, müşteki Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 23.10.2013 günü oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrasında "ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan ürünleri ya da taklit işaretleri taşıyan ürünleri ticari amaçla bulunduran, nakleden, satışa arz eden veya satanlar ile ambalajlar üzerinde bulunan ürün bilgileri ile bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaretleri içerdiği bilgilerin farklı olması halinde bu ürünleri üreten veya ithal edenlere" müeyyide getirilmiş olup bu fıkranın uygulanabilmesi için ürünün yurt içinde üretilmesi veya yurt dışından yasal olarak ithal edilmesi gerekir. Yurt dışından kaçak getirilen eşyaya bandrol, etiket, pul, hologram vs. konması mümkün değildir. Dolayısıyla 4733 sayılı yasa yönünden işlenemez suç söz konusu olduğundan kaçak sigara bulunduranlar için ancak 5607 sayılı kaçakçılık yasası uygulanabilir. İzah edilen nedenlerle çoğunluğun ret ve bozma kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/16166, Karar No: 2014/31277, Tarih: 23.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/16166 E.  ,  2014/31277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

...) Dava konusu taşınmazın kadastro tutanaklarının ,tapu kayıtları ve kadastro krokileri ile tüm tedavül kayıtlarının ilgili Kadastro ve ... Müdürlüğünden getirtildikten,

...)Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan buğday ve mercimeğin dekar başına verim miktarlarının ...,...,... ve ... İl/İlçe ... Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2012 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ........2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20526, Karar No: 2014/4012, Tarih: 06.03.2014

**18. Hukuk Dairesi         2013/20526 E.  ,  2014/4012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Isparta 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2013

NUMARASI : 2011/168-2013/430

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedeli ve ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin tahsili talep edilmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Mahkemece dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edildiğine göre konusunda uzman en az üç kişiden oluşacak bilirkişi heyeti raporu ile bedel tespit edilmesi gerekirken, gayrimenkul değerleme uzmanı tarafından düzenlenen rapora itibar edilerek hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Bilirkişi raporunda değerlendirmede emsal olarak alınan çok sayıda taşınmaz hakkında inceleme yapılmışsa da hangi emsalin değerlendirmeye esas alındığı ve taşınmazla üstün-eksik yönleri belirlenmeden sonuçta taşınmazın yer ve konumu, genişliği, niteliği ve idarenin kıymet takdiri gibi hususlar göz önünde bulundurularak genel ifadelerle bedel tespit edilmiştir.

Arsa niteliğindeki bir taşınmazın kamulaştırma bedeli tespit edilirken;

Bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın yerinde inceleme yapılarak, 2942 Sayılı Yasa'nın 4650 Sayılı Yasayla değişik Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdiri esaslarını gösteren 11.maddesinin 3.fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tesbiti ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlarda dikkate alınarak 4.fıkra gereğince her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin saptanması gerekmektedir.

Satışı emsal alınacak olan taşınmazın mümkün olduğu kadar dava konusu taşınmazla aynı mevkii ve konumda ve aynı yüzölçümünde olması, birbirine komşu ya da yakın mesafede bulunması, kamulaştırma (değerlendirme) gününe yakın tarihlerde satılmış olması gerekirse de, bu husus zorunlu değildir. Buna göre dava konusu taşınmaza emsal alınabilecek nitelik ve özellikleri taşıyan emsal arsa satışlarının belirlenip bilirkişi kurulunca bu emsal satışların esas alınması suretiyle yapılacak karşılaştırma ve değerlendirme sonunda dava konusu taşınmazın değeri tespit edilmelidir. Dava konusu taşınmazın yer aldığı yerleşim biriminde emsal olabilecek özel amacı olmayan arsa satışlarının bulunması mümkündür. Kaldı ki, aksi durum söz konusu olsa bile komşu il ve ilçelerde –kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan- arsa satışları da emsal alınabilir.

Emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu toptan eşya fiyatları endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

Mahkemece tarafların bildireceği veya re'sen belirlenecek emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden, emsal alınan taşınmaz ile dava konusu taşınmazın bulundukları cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen değerlendirme yılına ait emlak vergisine esas asgari m² değerleri ilgili belediye başkanlığından getirtilerek karşılaştırılmalı değerlendirmeye esas alınan oranlarda fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir.

İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın bulunacak değerinden, İmar Yasası'nın 18. maddesinin 2. fıkrası uyarınca düzenleme ortaklık payını karşılayacak oranda indirim yapılması hususu da gözetilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda inceleme yapılarak bedel tespit edilmesi gerekirken eksik inceleme ile geçersiz rapora göre hüküm kurulmuş olması,

3- Ecrimisile hükmedilebilmesi için taşınmazın bulunduğu mevkideki diğer arsaların kiraya verilip verilmedikleri, veriliyor iseler nasıl ve ne şekilde kiraya verildiklerinin taraflardan delilleri sorulmak suretiyle tespit edilmesi, varsa emsal kira sözleşmeleri ibraz ettirilerek, buna göre düzenlenecek bilirkişi raporu sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, soyut ifadelerle ecrimisil bedeli tespit eden rapora göre eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13072, Karar No: 2016/10985, Tarih: 20.09.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/13072 E.  ,  2016/10985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların uzun yıllardır evli olduğunu, davalının hiçbir sebep bulunmaksızın evlilik birliğini terk ederek ayrı yaşamaya başladığını ve ailesinin ihtiyaçları ile ilgilenmediğini belirterek, davacı eş için aylık 600 TL, müşterek çocuk için aylık 300 TL tedbir nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen cevap dilekçesi sunmamış, duruşmadaki beyanında ise davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile karar tarihinden itibaren geçerli olmak üzere davacı anne için aylık 250.00-TL, küçük Fehmie için aylık 150.00-TL nafakanın dosya kesinleşinceye kadar tedbir kesinleştikten sonra iştirak nafakası olarak davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, ayrı yaşamda haklılık nedenine dayalı olarak açılmış, tedbir nafakası talebine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 197.maddesine göre, ayrı yaşamakta hakkı olan eş diğer eşten tedbir nafakası isteminde bulunabilir. Tedbir nafakasının niteliği ve yasal düzenlemeler gereği eşler evlilik birliğinin giderlerine güçleri oranında katılmak zorundadırlar (TMK.madde 186/son). Buna göre evlilik birliğinin ortak giderleri olan kira, elektrik, yakıt, su ve benzeri giderlere davalı eş katılmak zorundadır.

Bu bağlamda; tedbir nafakası miktarı tayin edilirken, birliğin giderlerine katılmada eşlerin "ekonomik güçleri" ile müşterek yaşam sırasında davalının eş ve çocuklarına sağlamış olduğu yaşam düzeyi dikkate alınmalı, hakim; eşlerin birlikte yaşarken sürdürdükleri hayat seviyelerinin ayrı yaşamaları halinde de korumaları gerektiğini gözetmelidir.

Somut olayda; taraflar hakkında yapılan sosyal ekonomik durum araştırmasına göre; davacının ev hanımı olduğu, biri reşit olmak üzere iki çocuğu ile yaşadığı ve geçimini geçici boya işlerinde çalışan oğlunun sağladığı, davalının ise aylık 1.000 TL emekli maaşı aldığı, bunun yanında geçici işlerde çalıştığı ve aylık ortalama 800 TL ek gelir elde ettiği, ablasına ait evde yaşadığı ve kira ödemediği, tarafların müşterek çocuğu ... 2004 doğumlu olup öğrenci olduğu anlaşılmaktadır.

Buna göre; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği ve özellikle davalının tespit edilen mevcut gelir durumuna göre, mahkemece müşterek çocuk için takdir edilen nafaka miktarı az olup, Türk Medeni Kanunu'nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine uygun bulunmamıştır.