muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2090, Karar No: 2015/1974, Tarih: 30.09.2015

Bakım ve onarım işiyle üretim işinin farklı işler olduğu

Yapılan işlerin, üretimin eşit parçası şeklinde değerlendirilmesi her iki işin aynı veya benzer işler olduğu anlamına gelmez. Aksi halde çoğunluk görüşünde de hatalı şekilde belirtildiği gibi bir makinenin bakım ve onarımıyla uğraşan bir teknisyenin o makineyi çalıştıran işçi ile aynı işi yaptığına hükmetmek gerekir. Oysa bir makinenin bakım ve onarım işiyle o makinede çalışmanın tamamen farklı işler olduğu izahtan varestedir. Alt işverenlik sözleşmesine konu olan jeneratör, kömür değirmeni, kömür kırıcısı, buhar kazanı, türbin, konveyör ve motor ile elektrik ve su tesisatının bakım ve onarımı asıl işin bir parçası olsa da elektrik üretim işi olarak değerlendirilemez. Anılan makinelerin bakım ve onarımı olmadan elektrik enerjisi üretilemeyeceğini söylemek ve bu işi üretim işi gibi değerlendirmek hatalıdır. Bir makinenin veya aracın imal, bakım, tamir ve onarımı ile bunun üretim amacıyla kullanımı birbirinden tamamen farklı konulardır. Örneğin, işyerinde bulunan buhar kazanını imal eden usta ile kazanın tamir ve onarımını yapan usta, bu kazana sürekli kömür atarak belli basınçta buhar elde eden ve bunu türbine gönderen işçinin görevi birbirinden ayrıdır.

İşyeri veya iş sözleşmesi devrinin muvazaa olarak değerlendirilemeyeceği

Doktrinde farklı görüşler bulunmakla birlikte ihaleyi kazanamayan bir alt işverenin kendi işçilerini ihaleyi kazanan işverene devretmesi işyeri veya iş sözleşmesi devri olarak değerlendirilmelidir. Doğal gibi görünen husus ihaleyi kaybeden alt işverenin tüm işçilerini alarak asıl işverene ait işyerinden ayrılması ve işçilerini kendi işyerine götürmesidir. Alt işverenin kendi işyerinin asıl işverenin işyerine yakın olması durumunda alt işveren bünyesinde çalışan işçiler açısından önemli bir sorun yoktur. Ne var ki alt işverenin kendi işyeri bir başka ilde veya uzak yerde ise çalışanlar için iş koşullarının ağırlaması açısından ciddi bir sorun bulunmaktadır. Uygulamada bir işyerinde çalışan işçilerin önemli nedenler olmadığı sürece çalışma yerini değiştirmek istemedikleri görülmektedir. İşte çalışma ve sosyal hayatın gerçeklerine uygun olan durum da budur. Alt işverenin işyerinin başka il veya uzak yerlerde olması durumunda işçiler evlerini ve çocuklarının okullarını işyerine yakın yere taşımak zorunda kalacaktır. Bu açıdan bakıldığında iş sözleşmesinin veya işyeri devrinin işçiler lehine olduğu görülecektir. İşyeri veya iş sözleşmesinin birden fazla devri halinin muvazaa oluşturacağına dair herhangi bir hukuksal ve yasal bir düzenleme bulunmamaktadır.

Her karar değişikliğinin sürpriz karar olmayacağı

Her karar değişikliğinin sürpriz karar olmayacağı

Yerel mahkeme kararında, aynı konu hakkında verilen kararların 22. Hukuk Dairesi tarafından onandığı, somut olaya ilişkin verilen aynı tür kararın bozulması halinde hukuki güvenilirliğin zedeleneceği, bu durumun Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin "sürpriz karar verme" yasağı çerçevesinde kalacağı ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. Maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkına aykırılık teşkil edeceği ileri sürülmüş ise de; zaman zaman Yargıtay kararlarında maddi hatalara rastlanmakta, yine aynı kararlarda maddi hatanın taraflardan birisi lehine usuli kazanımlaş hak bahşetmeyeceği vurgulanmaktadır. Mahkeme kararlarında eksik, şeklî ve görünüşte gerekçe yazılması, adil yargılanma hakkının ihlâli sonucunu doğurur. Yargı organları, her iki tarafın iddia ve savunmaları ile delillerini değerlendirip, hangi maddî ve hukukî sebeplerle karar verdiklerini gerekçelerine yansıtmalıdırlar. Ortaya çıkacak karar, hukukun genel ilkelerine, mevzuata ve yerleşik içtihatlara tamamen aykırı ve sürpriz sayılacak nitelikte olmamalıdır. Bu durum yerel mahkeme kararında de değinildiği üzere "sürpriz karar yasağı" olarak da ifade edilmektedir. Ne var ki mevzuata aykırı olan veya bir kanun normunun unutularak hatalı şekilde verilen karardan dönülmesi sürpriz karar olarak değerlendirilemez. Kısaca, sürpriz bir karardan dönülmesi sürpriz olarak kabul edilemez. Aksi takdirde her içtihat değişikliğinin salt bu nedenle sürpriz karar olarak değerlendirilmesi gerekir. Sürpriz olan husus, kararın sonuç değil, gerekçe kısmıyla ilgilidir. Hukuka ve kanuna aykırılık teşkil eden veya hakkaniyete uygun olmayan kararlar emsal gösterilemez. Elektrik Piyasası Kanununun 15. maddesinin söz konusu olmaması halinde 22. Hukuk Dairesinin önceki kararlarında hukuka aykırılıktan bahsedilemez. Asıl işin bölünerek alt işverenlere verilemeyeceği, ancak özel bir yasal düzenleme durumunda verilebileceği Yargıtay ilgili daireleri tarafından kabul edilmektedir. Örneğin, karayollarına ilişkin işler, posta hizmetleri, sağlık hizmetleri ve belediye hizmetleri yasalarındaki özel düzenlemeler nedeniyle bölünerek alt işverenlere verilebilmektedir.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 15. Maddesinin (g) bendi 14.03.2013 tarihli 6446 sayılı Kanunla yürürlükten kaldırılmış ve bu yeni yasal düzenlemenin 22. Maddesi gereğince hangi faaliyetlerin hizmet alımı yoluyla yaptırılabileceğinin enerji piyasası kurulu tarafından belirleneceği düzenlenmiştir. Yeni düzenlemeye göre asıl işlerin bölünerek alt işverene verilmesi önünde yasal bir engel yoktur.

Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2015/21617, Karar No: 2018/17848, Tarih: 09.10.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/21617 E.  ,  2018/17848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan T.C. ... ve ... Grup ... Temizlik İlaçlama Ağaçlandırma San. Taah. Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı asil; kendisinin davalılardan ... Devlet Hastanesi bünyesinde 02.02.2007 tarihinden itibaren Veri Kontrol ve İşletmeni sıfatıyla çalıştığını, söz konusu iş için ihaleleri kazanan şirketlerin sürekli değiştiğini, ancak buna rağmen kendisinin aynı yerde ve kesintisiz olarak çalıştığını, kendisinin 12.12.2012 tarihinde evlendiğini bu nedenle 31.05.2013 tarihinde istifa ettiğini, haklarının ödenmesi için davalılardan ... Grup şirketine ihtarname gönderdiğini, ancak kendisine cevap verilmediğini, davalı işyerinde sürekli fazla mesai yaptığını, yine bayram ve resmi tatil günlerinde kesintisiz olarak çalıştığını iddia ederek kıdem tazminatının, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve yıllık ücretli izin alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı T.C. ... vekili, davacının taleplerinin belirlenebilir olduğunu, bu nedenle kısmi dava açılamayacağını, bu nedenle davanın usulden reddi gerektiğini, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, husumetin davalı Bakanlığa yöneltilemeyeceğini, davacının en son diğer davalılardan ... Grup şirketine bağlı olarak çalıştığını, Bağcılar Hastanesi’nin asıl işveren olmadığını, ihale makamı olduğunu, davalı hastanenin muhtelif kişilerden hizmet satın aldığını, davacının da hizmet veren diğer şirketlerin çalışanı olduğunu, bu nedenle işçilik haklarından kaynaklanan taleplerin bu işverenlere yöneltilmesi gerektiğini, ihaleye konu teknik şartnamelerde de işçilik haklarından hizmet veren şirketlerin sorumlu olduğunu, davacı işçinin özlük dosyasının diğer firmalarda olduğunu, davacının fazla mesai yapmadığını, davacının yıllık izinlerinin kullandırıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Grup Doğalgaz Temizlik İlaçlama Ağaçlandırma San. Taah. Tic. Ltd. Şti. vekili, cevap dilekçesi ibraz edilmemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı T.C. ... ve davalı ... Grup Doğalgaz Temizlik İlaçlama Ağaçlandırma San. Taah. Tic. Ltd. Şti. vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davalı ... Grup Doğalgaz Temizlik İlaçlama Ağaçlandırma San. Taah. Tic. Ltd. Şti. vekili, cevap dilekçesi ibraz edilmemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı T.C. ... ve davalı ... Grup Doğalgaz Temizlik İlaçlama Ağaçlandırma San. Taah. Tic. Ltd. Şti. vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Grup Doğalgaz Temizlik İlaçlama Ağaçlandırma San. Taah. Tic. Ltd. Şti. vekilinin tüm, davalı T.C. ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Mahkemece davalı T.C. ...'nın harçtan muaf olduğu düşünülmeden ve yargılama giderlerine harç katılarak davalı Bakanlığa harç yükletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F)SONUÇ:

Hüküm fıkrasının harç ve yargılama giderine ilişkin paragraflarının çıkartılarak, yerlerine;

"-Davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Hükmedilen miktar üzerinden Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 726,54 TL. karar-ilam harcından, davacının yatırdığı toplam 214,65 TL. harcın mahsubu ile bakiye 536,19 TL. harcın davalı Şirketten tahsili ile hazineye irat kaydına,

-Davacının yaptığı harçlar hariç kabul/red oranına göre belirlenen 417,76 TL. yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, Davacı tarafından yatırılan toplam 214,65 TL. harç masrafının davalı Şirketten tahsili ile davacıya verilmesine," paragraflarının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28/09/2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. Sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, peşin temyiz harcının isteği halinde davalı ... Grup Doğalgaz Temizlik İlaçlama Ağaçlandırma San. Taah. Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine, 09/10/2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7244, Karar No: 2017/462, Tarih: 02.02.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/7244 E.  ,  2017/462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM :Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşmesi, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kayden 06.07.1996 doğumlu olup kovuşturma evresinde istinabe yoluyla mahkemece ifadesinin alındığı 20.11.2013 günlü duruşmada onsekiz yaşı içerisinde bulunan mağdurenin, vekil huzurunda verdiği ifadesinde suça sürüklenen çocuktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 02.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6671, Karar No: 2023/4406, Tarih: 03.10.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/6671 E.  ,  2023/4406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/126 E., 2023/384 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen boşanma davalarında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının kusur belirlemesi ve erkeğin davasının reddi yönlerinden kısmen bozulmasına, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı- karşı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle, davalının müvekkilini aldattığını, aldatma olayını müvekkilinin öğrenmesinden sonra davalının apar topar evden ayrıldığını , bunun üzerine müvekkilinin hesapta biriken parayı istemesi üzerine davalının böyle bir paranın olmadığını, paraları batırdığını söylediğini, müvekkilinin onca yıllık çalışmalarına rağmen hesabında 1 TL'sinin dahi kalmadığını ailesinin desteği ile geçimini sağlamaya çalıştığını, davalının ortak haneyi terk ederken müvekkiline ait maaş kartını da yanında götürdüğünü, birliğinin davalının kusurlu davranışları nedeniyle temelinden sarsıldığını beyanla tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, tarafların çocuklarının velâyet hakkının müvekkiline bırakılmasını, müvekkili lehine 750,00 TL, çocuk lehine 750,00 TL tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakasına, müvekkili lehine 100.000,00 TL maddî tazminat ile 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talepve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesi ile; davacı kadının maaş kartını kendi rızası ile müvekkiline verdiğini, müvekkilinin maaşı çekerek davacıya teslim ettiğini, sürekli kavga çıkardığını, kadınlık görevlerini yerine getirmediğini, aldattığını, aşağıladığını beyan ederek asıl davanın reddine karşı davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince

boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17.01.2020 tarihli ve 2018/775 Esas, 2020/44 Karar

boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17.01.2020 tarihli ve 2018/775 Esas, 2020/44 Karar

sayılı kararıyla; davalı- karşı davacı erkeğin ekonomik, cinsel ve psikolojik şiddete dair kusurlu davranışları nedeniyle evliliğin bitme aşamasına geldiği, karşı davada kadının başka biri ile birlikteliğine dair ve diğer iddialarında soyut iddiadan öteye gidemediği, kadının kusurunun ispatlanamadığı gerekçesi ile asıl davanın kabulüne; 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, ortak çocuğun velâyet hakkının anneye verilmesine çocuk ile baba arasında kişisel ilişki tesisine, 500,00 TL tedbir nafakasının, karar kesinleştiğinde iştirak nafakası olarak devamına, kadın çalıştığından dolayı tedbir ve yoksulluk nafaka taleplerinin reddine, 65.000,00 TL maddî 65.000,00 TL manevî tazminatın erkekten alınarak kadına verilmesine, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı- karşı davacı erkek vekili kusur tespiti, asıl davanın kabulü ile karşı davanın reddi, maddî-manevî tazminat ve nafakalar yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 14.06.2022 tarihli ve 2020/788Esas, 2022/1244 Karar sayılı kararıyla; dosyadaki yazılar, kararın dayandığı deliller ile kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri ile re'sen bakılacak kamu düzenini ilgilendiren hususlar dikkate alındığında, ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile davalı- karşı davacının istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı-karşı davacı erkek yönlerden temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı-karşı davacı erkek yönlerden temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 26.12.2022 tarihli kararı ile Mahkemece davalı-karşı davacı erkeğe yüklenen ve gerçekleşen kusurlu davranışların yanında, davacı-karşı davalı kadının da başka bir erkekle olağan dışı sıklıkta ve zamanlarda telefon görüşmeleri yapmak sureti ile güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, eşine küfür ve hakaret ettiği, bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabitt olduğu, olayların akışı karşısında davalı-karşı davacı erkeğin de dava açmakta haklı olduğu, bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin davasının da kabulü ile boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davalı-karşı davacı erkeğin davasının reddinin doğru olmadığından bahisle hükmün bozulmasına, bozma sebebine göre yeniden hüküm kurulması zorunlu hale gelen davacı-karşı davalı kadının boşanma davası ile tarafların boşanma davalarının feri taleplerine ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı-karşı davacı erkeğin ekonomik, cinsel ve psikolojik şiddete dair kusurlu davranışları olduğu, davacı-karşı davalı kadının da başka bir erkekle olağan dışı sıklıkta ve zamanlarda telefon görüşmeleri yapmak sureti ile güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, eşine küfür ve hakaret ettiği davalı-karşı davacı erkeğin ağır kusurlu davranışları nedeniyle evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı gerekçesi ile her iki davanın ayrı ayrı kabulü ile, tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince

boşanmalarına, çocuğun velâyet hakkının anneye bırakılmasına, 500 TL tedbir, karar kesinleştikten sonra iştirak nafakası olarak devamı ile, her ay davalı-karşı davacıdan alınarak, davacı-karşı davalıya verilmesine, davacı-karşı davalı kadının sigortalı olarak çalıştığı ve düzenli bir geliri olduğu anlaşılmakla, davacı-karşı davalı kadının tedbir ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddine, davacı-karşı davalı kadının, mevcut veya beklenen menfaatlerinin boşanma yüzünden zedelenmesi ve karşı davacı erkeğin boşanmaya sebep olan davranışlarının, davacı kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olması nedeniyle, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, davalının kusur durumu ve hakkaniyet ilkesi dikkate alınarak, 65.000,00 TL maddî tazminat, 65.000,00 TL manevî tazminatın davacıdan alınarak, karşı davacıya verilmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı- karşı davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı- karşı davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı- karşı davacı erkek vekili; Yargıtay bozmasına uymakla taraflar eşit kusurlu olduğuna göre yani davacı karşı davalının da bu boşanmada eşit kusuru olduğu belirlendiğine göre bu defa davacı karşı davalının maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddi gerekirken , bozulan ilk karardaki maddî ve manevî tazminat miktarının aynısına tekrar karar verilmesi usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek;kusur belirlemesi, tazminatlar yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak karşılıklı açılan boşanma ve fer'ileri istemine ilişkin davalarda taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikteki geçimsizlikte kusurun kimden kaynaklandığı, kusur belirlemesi ve buna bağlı olarak kadın yararına tazminat şartlarının somut olayda gerçekleşip gerçekleşmediği, miktarlarının uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 176 ncı maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının ve kararın gerekçesinde, hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uygun karar verilmiş olduğu anlaşılmakla; davalı-karşı davacı erkek vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı-karşı davacı erkek vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,03.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.