muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/143, Karar No: 2022/407, Tarih: 29.03.2022

27. Yukarıda anlatılanlarla birlikte somut uyuşmazlık değerlendirildiğinde; eldeki davada, tarafların boşanması sonucu ilk derece mahkemesince kadın eş yararına 15.000TL maddi, 10.000TL manevi tazminata hükmedildiği, bölge adliye mahkemesince yapılan yargılamada ise bu miktarların isabetli bulunduğu, Özel Dairece tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat, TMK’nın 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (TBK) 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alındığında davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen manevi tazminatın az olduğu gerekçesi ile kararın bozulduğu anlaşılmıştır. Bölge adliye mahkemesi ise, Yargıtayın temyiz incelemesinde sadece hukukî denetim yapacağı, maddi vakıa ve delil değerlendirmesi yapma yetkisi bulunmadığı gerekçesiyle direnmiştir.

28. Boşanma nedeni ile oluşan maddi ve manevi tazminatın TMK’nın 174. maddesinde “Mevcut veya beklenen menfaatleri boşanma yüzünden zedelenen kusursuz veya daha az kusurlu taraf, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebilir. Boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan taraf, kusurlu olan diğer taraftan manevi tazminat olarak uygun miktarda bir para ödenmesini isteyebilir” şeklinde düzenleme altına alınmıştır. Toplanan deliller ve tüm dosya içeriğinden, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin tam, kadının ise kusurlu bir davranışının bulunmadığı, boşanmaya sebebiyet veren olayların aynı zamanda kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eder nitelikte bulunduğu, dolayısıyla kadın yararına TMK’nın 174/2. maddesi koşullarının oluştuğu anlaşılmaktadır. Hâkim, TMK’nın 4. maddesi, TBK’nın 50 ve 51. maddeleri gereği gerçekleşen kusurun ağırlığı, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ve hakkaniyet ilkesi gereği uygun bir manevi tazminata hükmetme yetkisine sahiptir. Burada hâkime tanınan takdir hakkının maddi hukuktan kaynaklanan ve hukukî sonuca yönelik olarak kullanılan bir hukuka uygunluk sorunu olduğu tartışmasızdır.

29. Belirtilen bu nedenlerle bölge adliye mahkemesi maddi vakıa ve delilleri doğru belirlemesine rağmen bunlarla varılacak hukukî sonucu yanlış değerlendirmiş bir başka ifade ile hata yapmıştır. Özel Dairenin bu hususa değinen bozma kararı ise Yargıtayın denetimi kapsamında ve yerinde bir sonuçtur.

30. O hâlde, Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, direnme kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, direnme kararının bozulması gerekmiştir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davalı-karşı davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

30. O hâlde, Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, direnme kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, direnme kararının bozulması gerekmiştir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davalı-karşı davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Dosyanın HMK’nın 373/2. maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 29.03.2022 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15974, Karar No: 2016/13999, Tarih: 13.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/15974 E.  ,  2016/13999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... İŞ MAHKEMESİ

.

DAVA : Davacı, fark ücret, fark ikramiye, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, bayram yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı ile davalılardan A.. B..'nın avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, fark ücret, fark ikramiye, ulusal bayram genel tatil, bayram yardımı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılar özetle; davanın reddini talep etmişlerdir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda kötüniyet tazminatı ve hafta tatili alacak taleplerinin reddine, diğer alacak taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içerisinde davacı avukatı ve davalılardan A.. B..'nın avukatı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında işçilik alacaklarının brüt mü yoksa net mi olarak hüküm altına alınması gerektiği noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Açıkça net talep edilmediği takdirde işçilik alacaklarının kesintiler infazda dikkate alınacağından brüt miktarlar üzerinden hüküm altına alınması gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı bilirkişi raporu ile belirlenen alacakları ıslah dilekçesinde brüt miktarlar üzerinden talepte bulunulduğu anlaşılmıştır.

İş yargılamasında kural olarak brüt üzerinden (aksine talep yoksa) hüküm kurulması gerekir. 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 94, 61, 103 ve 104. maddeleri gereğince, ücretten kesilmesi gereken vergiler ve sigorta primlerinin, ilgili kamu idaresine ödenmesi zorunluluğu davalı işverenlere aittir. Bunun temel mantık ve amacı, devletin vergi ve SSK primi gibi kayıplara yol açmamaktır. Ayrıca mahkeme taleple bağlı olup, davacının dava ve ıslah dilekçesinde de alacaklarını brüt olarak talep etmesi karşısında brüt miktarlara hükmedilmesi gerekirken net miktarlar üzerinden hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10590, Karar No: 2012/14776, Tarih: 10.10.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/10590 E.  ,  2012/14776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar ile davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili; müvekkillerinden Adile Bozdoğan ile davalılardan ... arasındaki sigorta acenteliği ilişkisi kapsamında müvekkili Adile'nin keşideci diğer müvekkili Ayşegül Okay'ın kefil olarak davalı ...'un ise lehdar sıfatıyla yer aldığı 25.000 TL tutarla bir adet bononun bu davalıya teslim edildiğini, bu konuda yanlar arasında teminat sözleşmesi düzenlendiği gibi bono üzerinde de teminat ibaresinin yazılı olduğunu, bono nedeniyle müvekkillerinin davalının borcu bulunmadığı halde lehdar ... tarafından bononun ciro yoluyla diğer davalı hamil Mustafa Döner'e devredildiğini bu davalının da kötü niyetli şekilde müvekkilleri aleyhine bonoya dayalı takip başlattığını belirterek bonodan dolayı müvekkillerinin davalılara borçlu bulunmadığının tespitiyle %40 oranında tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, duruşmadaki beyanında davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davaya konu bononun davacılardan Adile Bozdoğan ile davalılardan ... arasında akdedilen sözleşme kapsamında teminat amacıyla düzenlendiği, davalı ... tarafından teminat şartı olan zararın gerçekleştiği iddia ve ispat olunmadığı, ancak bonoyu takibe konu eden davalı ... Döner'in ise kötü niyetli olduğunun kanıtlanmadığı gerekçesiyle davacıların davalı ... aleyhine açtıkları menfi tespit davasının kabulüne, bono nedeniyle davacıların davalı ...'a borçlu olunduğunun tespitine, takip konusu tutarın %40'ı oranındaki tazminatın bu davalıdan tahsiline, diğer davalı aleyhine açılan davanın ise reddine karar verilmiş, hüküm davacılar ve davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

1) Davaya konu edilen 08.04.2003 düzenleme, 31.12.2003 vade tarihli bonoda bedel kaydı olarak teminat ibaresi yer almaktadır. Keşideci bulunan davacı ... Bozdoğan ile lehdar davalı ... arasında imzalanan 08.04.2003 tarihli “ teminat sözleşmesidir.” başlıklı belgede; dava konusu bononun hangi poliçelerin teminatı olarak verildiği belirtilmiştir. Anılan protokolden dolayı bir zarar meydana gelmesi halinde lehdar ... oluşan zararı bakımdan senet borçlularına müracaat edebilecektir. O halde mahkemece dosyaya delil olarak sunulan teminat sözleşmesi başlıklı belge üzerinde durulup davalı yandan bu belgede belirtilen poliçeler bakımından zarara uğrayıp uğramadığı sorularak ayrıca temyiz dilekçesine ekli bulunan ve davacıların dolandırıcılık suçundan yargılanıp mahkum oldukları Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/284 Esas 2010/45 Karar sayılı dosyası ile davacıların şikayeti üzerine davalıların emniyeti suistimal suçundan yargılamalarının sürdüğü anlaşılan Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/103 Esas sayılı dosyası da hep birlikte değerlendirilerek varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olmuştur.

2) Davacıların temyizine gelince; Davacıların davalı lehdar ...'a karşı borçlu olmadığının tespiti halinde ise; davaya konu bonoda teminat kaydı bulunduğundan dolayı diğer davalı hamil Mustafa Döner'in bu kaydı bilmesine rağmen senedi ciro yoluyla devralmış olmasından ötürü kötü niyetli hamil bulunduğu gözetilerek bir karar verilmesi için hükmün davacılar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılardan ... (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar yararına hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı ...'un diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına peşin harcın istek halinde iadesine, 10.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12922, Karar No: 2023/94, Tarih: 11.01.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/12922 E.  ,  2023/94 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.07.2020 tarihli ve 2019/446 Esas, 2020/176 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 17.03.2021 tarihli ve 2020/1184 Esas, 2021/642 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ile katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebepleri

Mağdurun beyanlarının istikrarlı olduğuna, mevcut raporlarla doğrulandığına, sanığın baba çocuk ilişkisini aşacak şekilde şehevi duygularla hareket ettiğine, beraat hükümünün suçun maddi ve manevi unsurları oluştuğundan usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Vekilinin Temyiz Sebepleri

1. Sanık hakkında kurulan beraat hükümünün suçun maddi ve manevi unsurları oluştuğundan usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Vekilinin Temyiz Sebepleri

1. Sanık hakkında kurulan beraat hükümünün suçun maddi ve manevi unsurları oluştuğundan usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Mağdurun müşteki ve sanığın ortak çocukları olduğu, müşteki ve sanığın boşanması sonrası mağdurun velayetinin anneye bırakıldığı, mağdur ve müştekinin Londra'da yaşamaya başladıkları, 2016 yılı yaz ayında mağdurun Türkiye'ye gelip babası ile mahkeme kararı uyarınca kişisel ilişki kurduktan sonra yeniden Londra'ya döndüğü, şikayetçinin, mağdurun Londra'ya dönmesinden sonra psikolojik durumunda değişiklik olduğunu fark ettiği ve mağdurun babası tarafından cinsel istismara uğradığından şüphelendiği iddia edilen olayda sanık hakkında cinsel istismar suçundan cezalandırılması amacıyla kamu davası açılmıştır.

2. Yargılama sırasında sanık, alınan savunmasında özetle; müşteki ile 2007 yılında evlendiklerini, mağdurun ortak çocukları olduğunu, müştekinin 2011 yılında görevi sebebiyle ortak çocuklarını da alarak yurt dışına gittiğini ve 4 yıl süreyle orada kaldığını, görev süresinin bitmesine yakın sanığa Türkiye'ye geri dönmek istemediğini ve boşanmak istediğini söylemesi üzerine 2015 yılında boşandıklarını, boşandıktan 1 yıl sonra müştekinin boşanma protokolüne aykırı olarak oğluyla görüşmesine kısıtlamalar koymaya başladığını, çeşitli bahaneler öne sürerek oğluyla görüşmesini engellediğini, bir süre sonra oğlunun da annesi ve Londra'da birlikte yaşadığı kişinin isteğiyle görüşmeleri kısa tutmaya başladığını, 2015 yılı Temmuz ayında oğlunu alarak Türkiye'ye geldiğini, oğlunun Türkiye'de 34 gün kaldığını, bu sürenin tamamına yakınında annesi ve babasının yanlarında

olduğunu, sadece ilk 6 günü yalnız geçirdiklerini, iddia edildiği gibi oğlu ile birlikte banyoya girmediğini, sadece duşun sıcaklığını ayarlayıp çıktığını, Londra'ya döndükten sonra müştekinin bir daha oğlunu kendisi ile görüştürmeyeceğini söylediğini, bunun üzerine velayet davası açmaya karar verdiğini,

oğlunu görmek üzere 2016 ve 2017 yıllarında Londra'ya gitmesine rağmen görüşemediğini, Londra'dan

Türkiye'ye döndükten sonra sahte bir gmail hesabından dava konusu olayları içeren maillerin gelmeye başladığını, mesajların çalıştığı işyerlerine, resmi kurumlara, basın yayın kurumlarına gönderilmeye

başlandığını, mailler üzerine velayet davasını açtığını, dava konusu eylemleri hiçbir zaman yapmadığını beyan etmek suretiyle atılı suçu inkar etmiştir.

oğlunu görmek üzere 2016 ve 2017 yıllarında Londra'ya gitmesine rağmen görüşemediğini, Londra'dan

Türkiye'ye döndükten sonra sahte bir gmail hesabından dava konusu olayları içeren maillerin gelmeye başladığını, mesajların çalıştığı işyerlerine, resmi kurumlara, basın yayın kurumlarına gönderilmeye

başlandığını, mailler üzerine velayet davasını açtığını, dava konusu eylemleri hiçbir zaman yapmadığını beyan etmek suretiyle atılı suçu inkar etmiştir.

3. Müşteki ve mağdur yurt dışında olmaları sebebiyle ilk celse dinlenememiş, müşteki vekilleri, müvekkilinin hamile olduğunu, yolculuk yapamayacağından, bir sonraki duruşmanın bu durum gözetilerek ileri bir tarihe atılması talebinde bulunmuş ancak bu durum gözetilerek verilen duruşma gününe de müvekkilleri ile mağdurun katılımını sağlayamamışlardır. Bu durumda yargılamanın sürüncemede kalmaması açısından mağdurun Çocuk İzlem Merkezinde (ÇİM) alınan beyanı hükme esas alınmıştır. Buna göre mağdur; biyolojik babası olan sanığı en son 2016 yılında gördüğünü, öncesinde yılda iki kez görüştüklerini, İstanbul'da sanığın evinde kaldığı sırada duştayken sanığın yanına geldiğini ve pipisine 25-30 defa hızlı hızlı dokunduğunu, gece yatmak için yatağına gittiğinde arkasından gelip pijamasını indirdiğini ve poposuna dokunduğunu, bu hareketleri farklı zamanlarda birkaç kez yaptığını beyan etmiştir.

4. Mağdurun ÇİM’de alınan ifadesine ilişkin CD görüntülerinin duruşmada izlenmesi sırasında; mağdurun anlatımında ve vücut dilinde korktuğu, kendisine kötü davranıldığı (Cinsel anlamda) yönünde herhangi bir izlenim bulunmadığı, son derece rahat ve normal bir konuyu anlatır tarzda bir hali olduğu görülmüştür.

4. Mağdurun ÇİM’de alınan ifadesine ilişkin CD görüntülerinin duruşmada izlenmesi sırasında; mağdurun anlatımında ve vücut dilinde korktuğu, kendisine kötü davranıldığı (Cinsel anlamda) yönünde herhangi bir izlenim bulunmadığı, son derece rahat ve normal bir konuyu anlatır tarzda bir hali olduğu görülmüştür.

5. Tüm dosya kapsamı ve toplanan deliller bir arada değerlendirildiğinde; cinsel istismar suçunun oluşabilmesi için, cinsel duyguların tatmini hususunun önem kazandığı, mağdurun sanığın öz oğlu olduğu, yılda birkaç kez görüşme olanağı bulunan baba-oğulun geceleri birlikte uyumasının hayatın olağan akışına uygun olduğu, sanığın olayın olduğu tarihte 5 yaşında olan mağdura banyo yaparken yardımcı olmasının ebeveynlik görevi olduğu, mağdurun anlatımlarından da babası olan sanığın eylemlerini cinsel duygularını tatmin amacıyla ya da şehvet hissi uyandıran bir amaçla yaptığının anlaşılamadığı, Yargıtayın yerleşmiş içtihatlarında suça konu eylemin cinsel amaç taşıması gerektiğinin belirtildiği, sanık ile müşteki arasında çocukla olan görüşmelerin engellenmesi nedeniyle bir husumet olduğu, taraflar arasında halen süren velayet davası bulunduğu, dosyada tek delil olarak bulunan, olayın gerçekleştiği iddia edilen tarihte 5 yaşında olan ve 2016 yılından bu yana babası ile görüşemeyen mağdurun beyanlarında sürekli aynı evde yaşadığı annesi olan müştekiden etkilenmiş olabileceği, dosyada mevcut İngiltere’de alınan raporda da cinsel istismardan söz edilmediği, sanık hakkında her ne kadar zincirleme şekilde on iki yaşından küçük çocuğuna karşı cinsel istismar suçundan cezalandırılması talebiyle mahkememize kamu davası açılmış ise de sanığın atılı suçu işlediğine dair şüpheden uzak, kesin ve somut bir delil bulunamadığından şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Katılanlar Vekili ile Bakanlık Vekilinin Atılı Suçun Maddi Unsurlarının Oluştuğuna Yönelik Temyiz Sebepleri

Sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Vekalet Ücreti Takdir Edilmesi Gerektiğine Yönelik Temyiz Sebepleri

Sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Vekalet Ücreti Takdir Edilmesi Gerektiğine Yönelik Temyiz Sebepleri

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın "Ailenin Korunması ve Çocuk Hakları" başlıklı 41 inci maddesinde ailenin huzur ve refahı ile özellikle anne ve çocukların korunmasına yönelik olarak her türlü istismar ve şiddete karşı çocukları koruyucu tedbirleri alma görevinin Devlete ait olduğu açıkça belirtilmiştir. Aile ve çocukların korunması hakkı Anayasa ile güvence altına alınmış bir haktır. 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un amaç ve temel ilkelerinin belirlenmesine ilişkin birinci maddesinden anlaşılacağı üzere bu Kanun Anayasa ve uluslararası sözleşmelere uygun olarak çıkarılmış bir kanundur. Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi nedeniyle açılan davalara katılabileceği belirtilmiştir. Tüm bu kanunî düzenlemeler dikkate alındığında Bakanlığın davaya katılması doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup, Bakanlığa yüklenen bir kamu görevidir. Bu kapsamda değerlendirme yapıldığında 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartı katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve vekili lehine koşulları sağlanmadığından vekalet ücretine hükmedilmemesi, hukuka aykırı bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 17.03.2021 tarihli ve 2020/1184 Esas, 2021/642 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.01.2023 tarihinde karar verildi.