muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/196, Karar No: 2023/320, Tarih: 31.05.2023

Yargısal kararlarda da; suç yolunda (iter criminis) ilerleyen sanık daha fazla ilerleme imkânına ve kanaatine sahip olduğu hâlde, suç yolunda ilerlemeyerek icrayı yarıda bırakmışsa ya da icra hareketleri tamamlandıktan sonra kendi çabası ile sonucun meydana gelmesini önlemişse vazgeçmenin gönüllü olduğu, buna karşılık fail icraya başlarken göz önünde tuttuğu ve hesaba kattığı risklerden başka bir faktör nedeniyle icra hareketlerine devam etmemişse ya da sonuca ulaşamamışsa vazgeçmenin gönüllü olmadığı, bu hâlde icra hareketleri failin elinde olmayan engelleyici nedenlerle bitirilemediğinden ya da sonuç failin elinde olmayan nedenlerle meydana gelmediğinden teşebbüsün söz konusu olduğu vurgulanmıştır.

Gerek öğreti gerekse yerleşmiş yargısal kararlarda yer alan bu kabullere göre gönüllü vazgeçmenin varlığı için aranan şartlar şu şekilde sıralanabilir:

1- Öncelikle kasıtlı bir suçun işlenmesine yönelik olarak icra hareketlerine başlanmalı,

2- Suç tamamlanmadan önce vazgeçme gerçekleşmeli,

3- Vazgeçmenin konusu; icra hareketinin devamına, suçun tamamlanmasına ya da sonucun gerçekleşmesine yönelik bulunmalı yani sanık ya suçun icra hareketlerinden vazgeçmeli ya da kendi çabalarıyla suçun tamamlanmasını veya sonucun gerçekleşmesini önlemeli,

4- Vazgeçme gönüllü olmalı yani fail suçun icra hareketlerini isteyerek terk etmeli ya da suçun tamamlanmasını veya sonucun gerçekleşmesini isteyerek önlemeli,

5- Suçun tamamlanmasının önlenmesi veya sonucun gerçekleşmesinin engellenmesi, failin çabalarıyla meydana gelmelidir. Sonuç başka bir nedenle önlenmiş ise kural olarak gönüllü vazgeçme oluşmayacak ve fail 5237 sayılı TCK'nın 36. maddesinden yararlanamayacaktır.

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Sanık ...'in olay tarihinde eski kız arkadaşı mağdur ...'in inceleme dışı mağdur ... ile sevgili olmalarını öğrenmesi üzerine ... ile beraber dere kenarına giderek burada önce ...'a birkaç tokat attığı, sonra kıyafetlerini çıkarttırıp kemer ve odunla vurduğu, bir demiri ısıtarak omzuna ve bacağına dokundurduğu, sanığın ...'u, mağduru istediği tarihte istediği yere getirmediği takdirde öldürmekle ve kız kardeşine tecavüz etmekle tehdit ettiği, ...'un da korkarak durumu arkadaşı tanık ...'a anlattığı ve olay tarihinde saat 14.30 sıralarında mağdurla buluştuktan sonra "Sana bir süprizim var, benimle gelmen lazım." deyip mağduru kandırarak ...'in kullandığı araçla sanığın beklediği olay yeri olan mezarlığa götürdükleri, sanığın ...'a gitmesini söyledikten sonra ... ve ...'in geldikleri araçla olay yerinden ayrıldıkları, sanığın mağdurun kolundan tutarak zorla ağaçların arkasına götürdüğü, mağdurun sanıkla bir süre konuştuktan sonra ayrılmak istemesi üzerine sanığın "Ben istemediğim sürece yanımdan gidemezsin." şeklinde sözler söylediği, yanından kalkmaya çalışan mağduru kolundan tutarak yere yatırıp pantolonunu ve üst kısmını zorla çıkararak "Seninle arkadan ilişkiye gireceğim." dediği, sanığın arkasından yapışık bir şekilde ağzını kapattığı için mağdurun bir şey diyemediği, üzerinde gömlek olan sanığın alt kısmında bir şey olmayıp külotunu aşağıya indirdiği, cinsel organını mağdurun arkasına sokmaya çalıştığı, mağdurun kaçmaya çalışması sebebiyle cinsel organını arkasından dokundurduğu ancak içerisine sokamadığı, mağduru zorla öptüğü, kendisine direnen mağdura "Sen direndikçe hiç istemeyeceğin şeyler olacak." diyen sanığın telefonla mağdurun fotoğrafını çektiği, bunu fark eden mağdurun sanığı itekleyerek üzerini toplayıp kaçmaya çalıştığı, sanığın mağduru giderken tekrar yakalayıp yere oturttuğu, bu sırada sanığın kendisini bırakması için mağdurun yerden aldığı taşı kendi kafasına vurduğu, sanığın kafası kanayan mağdurun kolundan tutarak aşağıda bulunan çeşmeye götürdüğü, "Sen ne yapıyorsun?" diyerek atletini çıkartıp mağdurun kafasına bastırarak kanı durdurmaya çalıştığı, sonrasında mağdurun ilçe merkezine doğru hızlıca gitmeye çalıştığı sırada sanığın arkasından gelerek "Bu görüntüler elimde var, bu hafta içerisinde beni arayacaksın, her şeyi görüşeceğiz, ben nasıl istiyorsam öyle olacak, istediğim zaman cinsel ilişkiye de gireceğiz. Sen gelmediğin takdirde bu fotoğrafları babana göndereceğim." dediği, sanığa "Git artık yanımdan." diyerek hızlıca oradan uzaklaşan mağdurun sanıkta fotoğrafları olduğu için yaşananları kimseye anlatamadığı, olaydan yaklaşık bir ay sonra sanığın olay anında çektiği mağdura ait fotoğrafların bulunduğu CD'yi mağdurun amcasına vermesi üzerine mağdurun yaşananları anlatmak zorunda kalması sonucunda olayın adli makamlara intikal ettiği anlaşılan olayda;

Sanığın yaptığı plan dahilinde, mağdurun eski sevgilisi olan inceleme dışı mağdur ...'u darp ve tehdit ederek mağdurun tenha ve ıssız bir yer olan mezarlığa getirilmesini sağlaması, olay yerinde bekleyen sanığın kolundan tuttuğu mağduru zorla ağaçların arkasına götürmesi, mezarlığın arka tarafında mağduru yere yatırıp pantolonunu ve üst kısmını zorla çıkararak "Seninle arkadan ilişkiye gireceğim." demesi, kendi külotunu da çıkaran sanığın cinsel organını mağdurun arkasına sokmaya çalışması, cinsel organını arkasından dokundurduğu mağdurun kaçmaya çalışması nedeniyle organ ithalinin gerçekleşmemesi, direnen mağdura "Sen direndikçe hiç istemeyeceğin şeyler olacak." demesi, telefonla fotoğrafını çektiğini görünce sanığı itekleyerek üzerini toplayıp kaçmaya çalışan mağduru tekrar yakalayıp cinsel saldırı eylemine devam etmek istediği sırada, sanığın elinden başka türlü kurtulamayacağını anlayan mağdurun son çare olarak yerden aldığı taşı kendi kafasına vurması sebebiyle kafası kanayan mağduru çeşmeye götürüp kanamayı durdurmaya çalıştıktan sonra eylemlerine son vermesi ve uzaklaşmaya çalışan mağdura "Bu görüntüler elimde var, bu hafta içerisinde beni arayacaksın, her şeyi görüşeceğiz, ben nasıl istiyorsam öyle olacak, istediğim zaman cinsel ilişkiye de gireceğiz. Sen gelmediğin takdirde bu fotoğrafları babana göndereceğim." şeklinde sözler söylemesi hususları birlikte değerlendirildiğinde; sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun icrai hareketlerine başladığı ancak mağdurun yerden aldığı taşı kendi kafasına ciddi şekilde vurmasından ötürü başında oluşan aşırı kanama nedeniyle eylemini tamamlayamadığı, gösterilen dirençle ve son olarak elinde olmayan nedenlerle işlemeyi kastettiği suçun icrai hareketlerini sürdüremediği, dolayısıyla davranışının gönüllü vazgeçmeye dayanmadığı ve bu nedenle hakkında TCK'nın 36. maddesinin uygulanma şartlarının gerçekleşmediği anlaşıldığından, eyleminin bir bütün hâlinde teşebbüs aşamasında kalan çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğunun kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, Yerel Mahkemece verilen hükümdeki direnme gerekçesi isabetli olduğundan diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün TCK'nın 53. maddesi bakımından düzeltilerek onanmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanığın mağdura yönelik eyleminin TCK’nın 36. maddesi de gözetildiğinde çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

V. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Vezirköprü Ağır Ceza Mahkemesinin 27.05.2016 tarihli ve 42-86 sayılı hükmündeki, sanığın mağdura yönelik eyleminin teşebbüs aşamasında kalan çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğuna ilişkin direnme gerekçesinin İSABETLİ OLDUĞUNA,

V. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Vezirköprü Ağır Ceza Mahkemesinin 27.05.2016 tarihli ve 42-86 sayılı hükmündeki, sanığın mağdura yönelik eyleminin teşebbüs aşamasında kalan çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğuna ilişkin direnme gerekçesinin İSABETLİ OLDUĞUNA,

2- Diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 140-85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi karşısında, sanık hakkında belirtilen maddenin uygulanması bakımından, yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğundan 1412 sayılı CMUK'nın 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Ancak yeniden yargılama gerektirmeyen bu durumun, aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından hak yoksunluğuna ilişkin bendin çıkarılması ve yerine "Kasıtlı bir suçtan mahkûmiyetine karar verilen sanık hakkında, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 140-85 sayılı iptal kararı da gözetilerek TCK'nın 53/1-2-3. maddesinin uygulanmasına" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.05.2023 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9736, Karar No: 2016/9703, Tarih: 31.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/9736 E.  ,  2016/9703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 11. Sulh Hukuk ve ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

... 11. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün MERNİS adresinin “... Mah. ... Sk. No:13 İç Kapı No: 5 .../...” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin “... Sokak ... Apatman No: 37 D: 23 4. ... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... tarafından alınan hükümlü beyanına göre, hükümlünün cezaevine girmeden önce “.. Sokak ... Apartmanı No: 37 D: 23 4. ... .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 11. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 31.10.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22679, Karar No: 2017/14911, Tarih: 04.10.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/22679 E.  ,  2017/14911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan Beylikdüzü Belediye Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 04/02/2011 tarihinde davalılardan .... Belediyesinde girdiği işinden, en son diğer davalı ... İnşaat Taaahhüt San. ve Tic. Ltd. Şti. adına kayıtlı olarak çalışmakta iken 22/01/2015 tarihinde sözlü olarak işten çıkarıldığını, en son aylık ücretinin 1.500,00 TL olduğunu, iş akdinin haklı bir sebebe dayanmadan, sözlü olarak feshedildiğini iddia ederek feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine, ayrıca işe başlatılmaması halinde en az 8 aylık brüt ücreti tutarında tazminat ve çalıştırılmadığı dönemler için 4 aylık ücretinin davalı işverenden alınarak müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... İnşaat Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, davacının davalı ...'nden aldığı süreli ihale kapsamında 01/01/2014 tarihinde müvekkili şirkette çalışmaya başladığını, çalışmasının 31/12/2014 tarihinde müvekkili şirketin davalı Belediyeden aldığı ihalenin bitmesi nedeni ile sona erdiğini, davanın süresi içerisinde açılmadığını, müvekkili ile davalı Belediye arasında asıl işveren alt işveren ilişkisinin bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekili, davacının Belediyenin kadrolu çalışanı olmayıp, davalı Belediyeye husumet yöneltilmesinin mümkün olmadığını, diğer davalı ile Belediye arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, davacının iş akdinin hizmet sözleşmesinin bitim süresi olan 31/12/2014 tarihinde kendiliğinden son bulduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekili, davacının Belediyenin kadrolu çalışanı olmayıp, davalı Belediyeye husumet yöneltilmesinin mümkün olmadığını, diğer davalı ile Belediye arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, davacının iş akdinin hizmet sözleşmesinin bitim süresi olan 31/12/2014 tarihinde kendiliğinden son bulduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalı Belediye Başkanlığında çalıştığı, ancak taşeron firma olan diğer davalı şirkete bağlı olarak çalışıyor gösterildiği, en son çalıştığı taşeron firmanın ihale süresinin bittiği gerekçe gösterilerek iş akdinin haksız olarak feshedildiği gerekçesiyle davalı belediye nezdinde işe iadesine ilişkin karar davalının temyizi üzerine Dairemizin 30.03.2016 Gün, 2015//27891 Esas, 2016/7848 Karar sayılı ilamı ile ''davacı tarafından iddia edilen fesih tarihi ve davalı ... şirketinin ihale süresinin bitim tarihi olan 31/12/2014 tarihine göre davacının iş akdinin hangi tarihte feshedildiğinin ve fesih tarihine göre hizmet alım sözleşmeleri getirtilmek suretiyle gerçek işverenin tespit edilerek gerçek işveren belediye ise belediye nezdinde, değilse 6100 sayılı HMK'nun 124. maddesi gereğince husumette yanılma kabul edilerek hizmet alım sözleşmesi değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerektiği'' gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda, davalı ... şirketi yönünden davacının husumet nedeniyle reddine, davacının davalı Belediye nezdinde işine iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Uyuşmazlık konusu işe iade davasının davacı tarafından 4857 sayılı Yasa'nın 20.maddesi gereği 1 ay içerisinde açılıp açılmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesi uyarınca iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri süren işçinin, fesih bildiriminin tebliği tarihinden itibaren bir ay içerisinde feshin geçersizliği ve işe iade istemi ile dava açması gerekir. Bu süre hak düşürücü süre olup, resen dikkate alınması gerekir.

İşveren fesih bildiriminde bulunmuş, ancak bunu tebliğ etmemiş olmasına rağmen, örneğin, işçi, işvereni şikâyet ederek, fesih bildiriminin yapıldığı tarihi kesin olarak belirleyecek bir işlem yapmışsa, artık bu tarihin esas alınması uygun olacaktır. Bu anlamda işverenin fesih bildiriminin tebliğden imtina edildiği tutanakların tutulduğu tarih, tutanak düzenleyicilerinin doğrulaması halinde tebliğ tarihi sayılacaktır. Eylemli fesih halinde dava açma süresi, eylemli feshin yapıldığı tarihten itibaren işler.

Somut uyuşmazlıkta, davacının iş akdi 31/12/2014 tarihinde son bulmuş olup davacının bu tarihten sonra davalılar nezdinde çalışmasının bulunmadığı dosya kapsamından anlaşılmakla iş akdinin son bulma tarihi olan 31/12/2014 tarihinden itibaren bir aylık hak düşürücü süre geçtikten sonra 23/02/2014 tarihinde açılan davanın süre yönünden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Yasası'nın 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM : Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Davanın REDDİNE,

3.Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4.Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalıların yaptığı 100,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalılara ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.980,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,

6.Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalılara iadesine,

Kesin olarak 04.10.2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20450, Karar No: 2013/31981, Tarih: 06.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/20450 E.  ,  2013/31981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında TCK'nın 62. maddesinin uygulanmaması gerekçesinde sanığın geçmişte sabıkası bulunmamasına rağmen, sanığın sabıkalı yaşam biçiminden de bahsedilmesi, gerekçede bahsedilen diğer hususlar nedeniyle sonuca etkili görülmemiş, bozma nedeni görülmemiştir.

Konut dokunulmazlığını bozma suçu yönünden, hükmedilen adli para cezasının, 5275 sayılı Yasa'nın 106/6. maddesi gereğince infaz aşamasında taksitlendirilmesi mümkün olup, adli para cezasının miktarı yönünden de taksitlendirilmemesinde bir isabetsizlik görülmemiş, bu nedenle tebliğnamedeki bozma düşüncesine de iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'in temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 06.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7485, Karar No: 2013/11831, Tarih: 06.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/7485 E.  ,  2013/11831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29.12.2011 gün ve 2008/477-2011/670 sayılı kararı onayan Daire’nin 22.01.2013 gün ve 2012/8444-2013/1300 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekillerinden ...'in eşi diğer davacının annesi olan ... 'in yolcu olarak bulunduğu davalının zorunlu mali sorumluluk sorumluluk ve ferdi kaza sigortasını tanzim ettiği araçtan düşerek yaşamını yitirdiğini, yapılan başvuruya rağmen herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek, şimdilik toplam 1.000,00 TL maddi tazminatın 22.05.2008 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiş, ıslah dilekçesiyle de davacı ... için 53.265,57 TL, diğer davacı için 8.500,00 TL maddi tazminatın tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu olayda müvekkiline sigortalı araçta yolcu olarak bulunan ...'in araçtan atlaması sonucu vefat ettiğini, araç sürücüsünün ve işletenin olayda kusuru bulunmadığından ZMSS poliçesine dayalı destekten yoksun kalma tazminatı talep edilemeyeceğini, ferdi kaza sigortası genel şartlarına göre de meydana gelen olayın kaza olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, sigortalı araç sürücüsünün araçta yolculuk yapan desteğin aracın arka kapısını içerden el yordamı ile açarak araçtan atlaması ile meydana gelen olayda hatalı tutum ve davranışı bulunmadığı olayda, sürücü kusurlu olmadığından işleten ve onun sigortacısı olan davalının destekten yoksun kalma tazminatından sorumlu tutulamayacağı, sigortalı kapalı kasa kamyonette yolcu konumunda bulunan destek ...'in meydana gelen kazada asli kusurlu olduğu, ancak ölüm olayının intihar olarak kabulünün mümkün bulunmadığı, TTK'nın 806. maddesi de gözetilerek ölümün kaza sonucu meydana geldiğinin kabul edildiği, bu nedenle poliçede yazılı limitin mirasçılık payları oranında ferdi kaza sigortası kapsamında davacılara ödenmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 22.01.2013 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davacılar vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davacılar vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, davacıların murisi olan ... 'in davalıya sigortalı araçta taşındığı sırada araçtan inmeye çalışırken düşmesi sonucu ölümü nedeniyle ferdi kaza sigortası ile zorunlu mali sorumluluk sigortasına dayalı tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, yazılı gerekçe ile davalının destekten yoksun kalma tazminatından sorumlu olmadığı belirtilerek, destekten yoksun kalma tazminatına yönelik istemin reddine karar verilmiştir. Davacıların murisi ... 'in kaza sırasında davalı ... şirketinin sigortalısı olan ... 'a ait işyerinde çalıştığı, iş bitiminde sigortalıya ait araçla işçilerin evlerine bırakıldığı, davacıların murisi ... 'in de aralarında bulunduğu işçileri taşıyan aracın kapalı kasa kamyonet olup, murisin arka bagaj kapağının olduğu yere konulan ilave koltukta taşındığı sırada aracın evini geçmesi nedeniyle arka bagaj kapısını içerden el yordamıyla açarak taşıt yoluna atlaması sonucu öldüğü dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Davada açıklığa kavuşturulması gereken yön, sigortalı işletene ait araçla yapılan taşıma sırasında meydana gelen bu ölüm olayı nedeniyle sigortalının sorumluluğu olup olmadığı noktasındadır. Kazaya ilişkin olarak Cumhuriyet Savcılığı tarafından yürütülen soruşturma sırasında alınan raporda, aracın servis taşımacılığı için arka bagaj kapağının olduğu yere ilave koltuk konularak taşıma işi yapılmasının Karayolları Trafik Kanunu'na göre uygun olmayıp, araç işleteni sıfatıyla araç sahibi ... 'ın kusurlu olacağı belirtilmiştir. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun “İşletenin veya araç işleticisinin bağlı olduğu teşebbüs sahibinin sorumluluktan kurtulması veya sorumluluğun azaltılması” başlığını taşıyan 86. maddesinde, işleten veya araç işleticisinin bağlı olduğu teşebbüs sahibinin kendisinin veya eylemlerinden sorumlu tutulduğu kişilerin kusuru bulunmaksızın ve araçtaki bir bozukluk kazayı etkilemiş olmaksızın kazanın bir mücbir sebepten veya zarar görenin veya bir üçüncü kişinin ağır kusurundan ileri geldiğini ispat ederse sorumluluktan kurtulacağı, sorumluluktan kurtulamayan işletenin kazanın oluşumunda zarar görenin kusurunun bulunduğunu ispat etmesi halinde tazminat miktarının indirilebileceği düzenlenmiştir. Buna göre, işletenin sorumluluktan kurtulması için kendisinin veya eylemlerinden sorumlu tutulduğu kişilerin kusurunun olmaması, araçtaki bir bozukluğun kazayı etkilememiş olması ve de zarar görenin kusuru olması şartlarının birlikte bulunması gerekmektedir.