muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/22643, Karar No: 2025/2755, Tarih: 09.04.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/22643 E.  ,  2025/2755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/10 E., 2024/32 K.

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Espiye 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23.11.2023 tarihli 2023/518 Esas ve 2023/694 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında üzerine atılı infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 297/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi'nin 08.01.2024 tarihli 2024/10 Esas ve 2024/32 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ... hakkında "İnfaz Kurumuna veya Tutukevine Yasak Eşya Sokma" suçu yönünden Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı Temyiz İstemi

Suça konu eşya olan, bilirkişi raporuna göre silahtan sayılan kalem ucuna monte edilmiş tığ parçasının sanığın kaldığı tekli koğuşta yapılan aramada ele geçirilmesine, sanığın suça konu eşyanın kendisine ait olmadığı, temizlik yaptığı sırada koğuşta bulunan kovanın içerisinde bulduğuna dair savunmasına karşılık infaz ve koruma memuru olarak görev yapan tanık T.Y.'nin sanığı tekli koğuşa alırken yaptıkları aramada koğuşta herhangi bir kovanın bulunmadığı yönünde beyanda bulunmasına, sanığın savunması kapsamında bulduğunu belirttiği suça konu eşyayı kurum idaresine bildirmemesine, sanığın üzerine atılı suçu işlediği anlaşıldığından hukuka aykırı görülen Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi'nin 08.01.2024 tarih, 2024/10 Esas ve 2024/32 Karar sayılı kararının bozulmasına karar verilmesine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyasının kapsamına göre; sanığın bulaşıcı hastalığı nedeniyle cezaevi idaresi tarafından 19.06.2023 tarihinde oda ve sanığın üzeri arandıktan sonra tek kişilik odaya konulması, 23.06.2023 tarihinde sanığın bulunduğu odada yapılan arama neticesinde davaya konu, bilirkişi raporuna göre silah vasfında olan, kalem ucuna monte edilmiş demir parçasının ele geçirilmesi olayına ilişkin olarak;

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyasının kapsamına göre; sanığın bulaşıcı hastalığı nedeniyle cezaevi idaresi tarafından 19.06.2023 tarihinde oda ve sanığın üzeri arandıktan sonra tek kişilik odaya konulması, 23.06.2023 tarihinde sanığın bulunduğu odada yapılan arama neticesinde davaya konu, bilirkişi raporuna göre silah vasfında olan, kalem ucuna monte edilmiş demir parçasının ele geçirilmesi olayına ilişkin olarak;

Suça konu eşyanın sanığın tekli koğuşa alındığı tarihten çok kısa bir süre sonra yapılan aramada ele geçirilmesi, tanık T.Y.'nin sanığın tekli koğuşa yerleştirilmesinden önce üzerinin arandığı, odanın ise yüzeysel olarak arandığı yönünde beyanda bulunması ve tüm dava dosyası kapsamına göre, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından atılı suçun sanık tarafından işlendiği hususunda her türlü şüpheden uzak, somut, maddi delil elde edilemediği değerlendirilerek suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi'nin 08.01.2024 tarih 2024/10 Esas ve 2024/32 Karar sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Espiye 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/264, Karar No: 2012/6210, Tarih: 24.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/264 E.  ,  2012/6210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ...köyü, 153 ada 3 parsel sayılı 938405,49 m² yüzölçümündeki taşınmaz, hali arazi niteliğiyle davalı Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı vekili, eklemeli kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak çekişmeli 153 ada 3 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 35 dönümlük miktarının müvekkili adına tesbit ve tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, davacı vekiline dava ettiği taşınmazın ada ve parsel numarasını ve delillerini bildirmesi hususunda ihtaratlı tebligat yapılmasına rağmen davacı vekili duruşmaya gelmediği gibi herhangi bir delil de bildirmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına ve dava konusu Yeniköy köyü, 153 ada 3 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Davacı taraf, dava ve temyize konu 153 ada 3 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitine karşı yasal süresinde dava açmıştır. Mahkemece 3402 sayılı Kadastro Kanununun 28/2. maddesi hükmü uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de, yerel mahkemenin vardığı sonuç dosya içeriğine uygun düşmemiştir.

3402 sayılı Kadastro Kanununun 28'inci maddesi hükmünde davacı gerçek ve tüzel kişilerin dava sebep ve delillerini dava dilekçesinde bildirmek zorunda oldukları, bildirilmemiş ise mahkemece gönderilecek davetiyeyle dava sebep ve delillerini bildirmesinin davacıya tebliğ edileceği, davacının ilk duruşmaya kadar dava sebep ve delillerini dilekçeyle veya ilk oturuma gelerek sözlü olarak bildirmez ise, davanın açılmamış sayılmasına ve tespit gibi tescile karar verileceği açıklanmıştır.

Davacı, 30.09.2010 havale tarihli dava dilekçesinde, çekişmeli taşınmazın murisinden kendisine miras yoluyla kaldığının belirterek eklemeli kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanmış, dava dilekçesinin deliller bölümünde ise “Tanık, keşif, her türlü delil” sözcüklerine yer vermek suretiyle delillerinin neler olduğunu da açıklamıştır.

Davacı, 30.09.2010 havale tarihli dava dilekçesinde, çekişmeli taşınmazın murisinden kendisine miras yoluyla kaldığının belirterek eklemeli kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanmış, dava dilekçesinin deliller bölümünde ise “Tanık, keşif, her türlü delil” sözcüklerine yer vermek suretiyle delillerinin neler olduğunu da açıklamıştır.

Bu olgular gözetildiğinde, davacının dava dilekçesinde dava sebep ve delillerini bildirdiğinin kabulü gerekir. Hal böyle olunca, davacıya Kadastro Kanunu'nun 28'inci maddesindeki yaptırımın uygulanamayacağı, bir başka deyişle, bu madde hükmüne dayanılarak davanın açılmamış sayılmasına karar verilemeyeceği kuşkusuzdur. Yasal düzenlemelerin amacı ve açık hükmü gözardı edilerek hüküm verilemez.

O halde mahkemece, davacıdan iddiasını ispat için gösterdiği diğer delilleri sorulup saptanmalı, tanıklarının listesini ibraz etmesi istenilmeli, gösterdiği deliller toplanmalı, dava dosyası keşfe hazır hale getirilmeli, davacının zilyetlik hukuksal nedenine dayandığı dikkate alınarak, tanık bildirmese dahi re'sen seçilecek yerel bilirkişi ve tutanak bilirkişileriyle 3402 sayılı Kadastro Kanununun 36'nci maddesi hükmü de gözetilerek mahallinde keşif yapılmalı, daha sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Mahkemece açıklanan bu olgular gözardı edilerek yersiz gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı gerçek kişinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 24/04/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6728, Karar No: 2017/5134, Tarih: 08.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/6728 E.  ,  2017/5134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

..., kısıtlı adayının torunu olduğunu, anne ve babası hükümlülükten kısıtlandığını belirterek torununa vasi olarak atanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

..., ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 16.06.2015 tarih ve 2015/83-247 sayılı ilamı ile kısıtlanmış ve kendisine dedesi ...'in vasi olarak atanmasına karar verilmiştir.

Vasi, 28.09.2016 havale tarihli dilekçesi ile torununun anne ve babasının cezaevinden çıkmış olması nedeniyle vasilik görevinin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı ...'ın yerleşim yerinin “...” olarak değiştirilmesine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının "... (Orman Bölge Lojmanları)” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının MERNİS adresinin “...” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre kısıtlının "... (Orman Bölge Lojmanları)” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından vesayet dosyasının takibi ile ve vasinin talebi ile ilgili karar vermekte ... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 08/06/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2949, Karar No: 2024/4080, Tarih: 25.03.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/2949 E.  ,  2024/4080 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

MAHKEMESİ:Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2022/2251 Değişik iş

ŞİKÂYETÇİ : ...

ŞÜPHELİ : ...

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

İNCELEME KONUSU

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Iğdır Cumhuriyet Başsavcılığının 18.05.2022 tarihli ve 2022/2120 Soruşturma, 2022/1571 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın kabulüne ilişkin mercii Iğdır Sulh Ceza Hakimliğinin 22.06.2022 tarihli ve 2022/2251 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 22.06.2022’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 02.05.2023 tarihli ve 2022/20598 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.06.2023 tarihli ve KYB-2023/52494 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.06.2023 tarihli ve KYB-2023/52494 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 02.05.2023 tarihli ve 2022/20598 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.06.2023 tarihli ve KYB-2023/52494 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.06.2023 tarihli ve KYB-2023/52494 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“1-Dosya kapsamına göre, şüphelinin, kardeşi olan müştekiye ait bisikletleri kendisinden defalarca istendiği halde müştekiye iade etmeyip uhdesinde tuttuğu şikayeti üzerine başlatılan soruşturma kapsamında, Iğdır Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından şikayete konu olayın taraflar arasında gerçekleşen hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğundan bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesini müteakip, müşteki vekili tarafından anılan karara karşı itirazda bulunulması üzerine, Iğdır Sulh Ceza Hakimliğinin 22/06/2022 tarihli kararında, "... şikayet edilen şirketin icra takibi sonrasında alacağını haricen tahsil etmek maksadıyla şikayetçiye mesaj gönderip göndermediğinin tespit edilebilmesi amacıyla HTS kayıtlarının çıkartılması gerektiği, söz konusu mesajların tespit edilmesi halinde ise şikayetçiye mesajları gönderen şirket yetkililerinin tespiti ile ifadelerine başvurulması gerektiği ve bu hususlar yerine getirildikten sonra neticesine göre soruşturmanın seyrinin belirlenmesi gerektiği anlaşıldığından,.." şeklindeki gerekçe ile kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de, merci kararında belirtilen gerekçe ile dosya içeriğinin uyumlu olmayıp, gerekçede belirtilen hususların müştekinin şikayetine konu olayla ilgisi bulunmadığının anlaşılması karşısında, Iğdır Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 18/05/2022 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı müşteki vekili tarafından yapılan itiraz üzerine, merci tarafından şikayete konu olaya ilişkin olarak itiraz incelemesi yapılması gerektiği gözetilmeden, dosya içeriği ile bağdaşmayan gerekçe ile karar verilmesinde,

2-Kabule göre de,

2-Kabule göre de,

Iğdır Sulh Ceza Hâkimliğinin 22/06/2022 tarihli kararı ile Cumhuriyet savcılığınca eksik soruşturma yürütüldüğünden bahisle yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de, esasen bu kararın soruşturmanın genişletilmesi anlamına geldiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 71. maddesi ile değişik 173/3. maddesinde yer alan, “Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder...” ile aynı Kanun’un 173/4.maddesindeki “Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” şeklindeki düzenleme karşısında, soruşturmanın genişletilmesi kararı verilmesi hâlinde Cumhuriyet savcılığından talep edilen hususlarla ilgili eksiklikler giderildikten sonra itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.“

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172 nci maddesinin birinci fıkrası;

“(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

...“

Şeklinde düzenlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3) (Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.

3. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

4. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; Iğdır Cumhuriyet Başsavcılığının 18.05.2022 tarihli ve 2022/2120 Soruşturma, 2022/1571 Karar sayılı kararı ile "...müştekinin şikayetine konu olayın herhangi bir suç ya da suç unsuru oluşturmadığı, olayın taraflar arasındaki eşyaların sahipliğinden kaynaklanan hukuki bir uyuşmazlık niteliğinde olduğu, bu hali ile herhangi bir suç ya da suç unsuru oluşturmadığı, güveni kötüye kullanma suçuna ilişkin suçun unsurlarının oluşmadığı, müşteki ile şüpheli arasındaki uyuşmazlığın hukuk mahkemelerinde çözülmesi gerekli hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu..." gerekçesiyle verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, şikâyete konu eyleme ilişkin bir değerlendirme yapılması gerekirken, Iğdır Sulh Ceza Hakimliğinin 22.06.2022 tarihli ve 2022/2251 Değişik İş sayılı kararı ile "...her ne kadar Iğdır Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından konu ile ilgili olarak şüpheli hakkında kamu adına kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; dosya kapsamında şikayet edilen şirketin icra takibi sonrasında alacağını haricen tahsil etmek maksadıyla şikayetçiye mesaj gönderip göndermediğinin tespit edilebilmesi amacıyla HTS kayıtlarının çıkartılması gerektiği, söz konusu mesajların tespit edilmesi halinde ise şikayetçiye mesajları gönderen şirket yetkililerinin tespiti ile ifadelerine başvurulması gerektiği ve bu hususlar yerine getirildikten sonra neticesine göre soruşturmanın seyrinin belirlenmesi gerektiği..." denilmek suretiyle dosya kapsamıyla uyumlu olmayacak biçimde ve 5271 sayılı Kanun'un 173 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan, “Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder...” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Iğdır Sulh Ceza Hakimliğinin 22.06.2022 tarihli ve 2022/2251 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Iğdır Sulh Ceza Hakimliğinin 22.06.2022 tarihli ve 2022/2251 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5135, Karar No: 2012/7051, Tarih: 30.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/5135 E.  ,  2012/7051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 2003 takvim yılı hesaplarının sadece katma değer vergisi yönünden incelenmesi, kullanılan son faturanın 26.12.2003 olması nedeniyle 3065 sayılı KDV Kanunun 41 ve 45. maddeleri gereğince suç tarihinin 26.01.2004 olacağından, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUY.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasının gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 30.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.