muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1586, Karar No: 2013/425, Tarih: 01.10.2013

Aşamalarda suçlamalara ilişkin açıklamalarda bulunduğu pek çok dilekçe verdiği, en son 16.10.2012 tarihli dilekçesinde M. S.’i kendisinin öldürdüğünü, eşinin hiçbir suçu olmadığını, eşi kendisinden ayrılıp başkası ile evlenir korkusu ile o da çok ceza alsın diye onu suça ortak ettiğini belirttiği,

Doğrudan olayı gören ve görgüye dayalı olarak maktul ile sanık Ç.arasındaki ilişki hakkında bilgisi olan tanık bulunmadığı, maktulün kardeşi tanık M.S.'in maktul ile Ç. arasında duygusal bir yakınlık olduğu yönündeki iddiaların doğru olmadığını, kardeşi ortadan kaybolmadan önceki tarihlerde bir keresinde kendisine bu konuyu sorduğunu, böylesi bir şeyin olmadığını söylediğini, hatta K. köyünde ikamet eden kişilerden de böyle bir şey duyup duymadıklarını sorduklarını, kimsenin böyle bir duyumu olduğunu beyan etmediğini söylediği,

Hakkında suçu bildirmeme suçundan kamu davası açılan inceleme dışı sanık İ. U.'ın aşamalarda; hurdacılık yaptığını, sanık A.'in hurda toplayıp kendisine sattığını, bir süre de yanında çalıştığını, ailece de görüştüklerini, A.'in eşini seven ve kıskanan bir kişi olduğunu, bir gün A.'in iş yerine gelerek "bana kazma ve balta lazım" dediğini, istediği malzemeleri ona verdiğini, giderken de "sen bize geç Ç. ile çocukları al ben de arkanızdan geleceğim"  dediğini,  istediği şekilde hareket ettiğini, A.'in akşam eve belden aşağısı ıslak bir vaziyette geldiğini, "bu halin ne" diye sorduğunda birini öldürdüğünü söylediğini, şaka yaptığını sanıp inanmadığını, geceyi normal biçimde geçirdiklerini, daha sonra A.'i ve ailesini evlerine bıraktığını, bu olaydan birkaç gün sonra arabası ile hurda almak için A.'in evine uğradığında A.'in kendisine "geçen sana söylediğime inanmadın mı" diyerek konuşmaya başlayıp M. isimli bir kişinin sürekli eşini arayarak rahatsız ettiğini, sevdiğini söyleyip birlikte olmayı istediğini, Ç.ile birlikte namuslarını korumak için bu adamı öldürmeye karar verdiklerini, Ç.'in M.'i arayıp eve çağırdığını, M.'in akşam saatlerinde eve geldiğini, Ç.'in M.'i ahıra yönlendirdiğini, ahırda kafasına et satırı ile vurduğunu, daha sonra da kafasını kestiğini, hurda arabasına koyup cesedini çöplüğe attığını, bilaharede yaktığını, aldığı balta vs malzemeleri de yanmayan bir kaç büyük kemik parçası ile birlikte gömdüğünü anlattığını, A.'in anlattıklarından çok korktuğunu, yine de gerçek mi olduğunu bilemediğini, bu nedenle de polise veya savcılığa durumu bildirmediğini, A.'in "öldürdüm" dediği M. isimli şahsı tanımadığını beyan ettiği,

Dosya içerisinde  bulunan maktulün kullandığı telefon hattına ilişkin HTS kayıtlarının  incelenmesinde; olaydan önce ve olay günü Ç.A. adına kayıtlı bir hatla arasında görüşme kaydı olmadığı, ancak 15.12.2008-15.01.2009 tarihlerinde A. A.’ın adına kayıtlı ve dosya içeresindeki bilgilerden de onun kullandığı anlaşılan hat ile arasında toplam 45 dakika 10 saniye süreli 25 farklı görüşme kaydının bulunduğu, 15.01.2009 günü saat 12.42’de A. A.adına kayıtlı hatla maktulün aranıp 130 sn görüşme yapıldığı,

Anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK’nun "Haksız Tahrik" başlıklı 29. maddesinde yer alan; “Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onsekiz yıldan yirmidört yıla ve müebbet hapis cezası yerine oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir” şeklindeki düzenleme ile kişiye haksız fiilin etkisi altında işlediği suçtan ötürü verilecek cezadan belli bir oranda indirim yapılması öngörülmüştür.

Ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenen haksız tahrik, failin haksız bir tahrikin yarattığı hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında hareket ederek bir suç işlemesini ifade eder. Bu halde fail, haksız tahrikin doğurduğu öfke veya elemin etkisi altında, suç işleme yönünde önceden bir karar vermeksizin, dışarıdan gelen etkinin ruhsal yapısında yarattığı karışıklığın sonucu olarak suç işlemeye yönelmektedir.

Öğretide yer alan görüşlere göre de; kişinin haksız bir fiilin kendisinde meydana getirdiği hiddetin etkisi altında bir suç işlemesi halinde kusur yeteneğindeki azalmayı ifade eden haksız tahrik, bu yönüyle, kusurun irade unsuru üzerinde etkili olan olumsuz bir nedendir. Başka bir deyişle, bu halde failin iradesi üzerinde bir zayıflama meydana gelmekte ve böylece, haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddetin etkisi altındaki kişinin suç işlemekten kendisini alıkoyma yeteneği, önemli ölçüde zayıflamış bulunmaktadır.

Haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için;

a) Tahriki oluşturan haksız bir fiil olmalı,

b) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

c) Failin işlediği suç bu ruhi durumun tepkisi olmalı,

d) Haksız tahrik teşkil eden fiil, mağdurdan sadır olmalıdır.

Yerleşmiş yargısal kararlarda kabul edildiği üzere, gerek fail, gerekse mağdurun karşılıklı haksız davranışlarda bulunması halinde, tahrik uygulamasında kural olarak, haksız bir eylem ile mağduru tahrik eden fail, karşılaştığı tepkiden dolayı tahrik altında kaldığını ileri süremez. Ancak maruz kaldığı tepki, kendi gerçekleştirdiği eylemle karşılaştırıldığında aşırı bir hal almışsa, başka bir deyişle tepkide açık bir oransızlık varsa, bu tepkinin artık başlı başına haksız bir nitelik alması nedeniyle fail bakımından haksız tahrik oluşturduğu kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Görgü tanığı bulunmayan ve öldürmeyi gerektiren başka bir neden tespit edilemeyen somut olayda, maktulün "kayıp" olduğu şeklindeki müracaat ile başlayan ve herhangi bir şüphelinin bulunmadığı soruşturmada polise müracaat ederek beyanlarıyla ve yer göstermesiyle suçun ortaya çıkmasını ve aydınlanmasını sağlayan sanığın aşamalarda detayda bazı çelişkiler içermekle birlikte olayın maktulün evli olmasını bilmesine rağmen ısrarla kendisini sevdiğini söyleyip cinsel birliktelik teklif etmesinden kaynaklandığını savunması, diğer sanıkların bir kısım beyanları ile bu savunmayı doğrulaması, savunmasının aksini ve maktul ile rızaen ilişkide bulunduğunu gösteren bir delilin bulunmaması, ifadelerindeki mevcut çelişkilerin kocası olan sanık A.'in baskısından ve namusuna yönelik olumsuz kanaatlerin oluşması endişesinden kaynaklandığının anlaşılması karşısında "şüpheden sanık yararlanır” ilkesi de gözetilerek sanığın kasten öldürme suçunu haksız tahrik altında işlediğinin kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay C. Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

Bu uyuşmazlık konusuna ilişkin olarak çoğunluk görüşüne katılmayan Genel Kurul Üyesi M. Ö.;

"A-DELİLLER:

Maktul M. S., Ocak 2009 tarihinde kaybolmuş ve kendisinden uzunca bir süre haber alınamamıştır. Bu arada, kocası A. hırsızlık suçundan hapse girmiş olan Ç., eşinin hapisten çıkmasına yaklaşık bir hafta kala, kocasının hapisten çıktıktan sonra kendisini de alıp Siirt'e taşınacağını ve orada eski eşi  ile birlikte yaşamaya zorlayacağını düşünerek, onun hapisten çıkmasını önlemek için, Haziran 2009 tarihinde M.S.'in ağabeyi E.'i çağırıp M.'i A.'in öldürdüğünü, dolaylı olarak kendisinin de onunla birlikte hareket ettiğini anlatmış ve olay bu şekilde ortaya çıkmıştır.

Soruşturma ve kovuşturma sırasında birçok kez savunması alınmış olan Ç.; 10.06.2009 tarihinde kollukta yaptığı ilk savunmada, "M.S.Adana ilinde oturmuş olduğumuz K.Köyünde komşumuz olurdu. Daha sonra biz Kozan ilçesine taşındıktan sonra M. S. ile zaman zaman telefonla ve bizim eve gelmek sureti ile görüşürdük, görüşmemiz bazan ailece bazen de M.'in bize tek gelmesi ile olurdu. Eşimin beni M. S..'den kıskandığını hissediyordum. M.S. bana tarihten bir yıl öncesi aşk teklifi yaptı ve bana beni sevdiğini söyledi. Ben de evli olduğum için M.'in teklifini kabul etmedim. M. ile hiç birlikteliğimiz olmadı" demiş, 11.06.2009 tarihli kolluk savunmasında bu ilişkiden hiç bahsetmemiş, 12.06.2009 tarihinde Cumhuriyet savcısı huzurunda yaptığı savunmada, "...M. S. isimli sahıs K.Köyünde bize komşu idi, kendisi ile aile olarak samimi görüşürdük, yaklaşık 3 yıl önce Kozan ilçesine taşındık, taşındıktan sonra da M. ile zaman zaman telefonla ve evimize gelmesi suretiyle dostluğumuz ve görüşmelerimiz devam etti, eşim M.ile gerek Adana'daki gerekse daha sonraki samimi görüşmelerimizden benim M.S. ile aşk hayatı yaşadığımdan şüphelenmiş, bu konuda duyduğu bir kısım dedikodularla beni M.'ten kıskanmaya başladı. Mehmet bana yaklaşık 1 yıl önce aşk teklifi yaptı ve beni sevdiğini söyledi ancak ben evli olduğumu kendisinin de evli olduğunu söyleyip bu teklifi kabul etmedim, kendisi ile hiçbir şekilde de cinsel ilişkiye girmedim, 2009 yılının Ocak ayı içerisinde eşim bu gelişmelere bağlı olarak daha sonra anladığıma göre M.S.'i öldürmeyi planlamış" şeklinde beyanda bulunmuş, yine Cumhuriyet savcısı huzurundaki 13.08.2009 tarihli beyanında bu hususa değinmemiş, Sulh Ceza Mahkemesindeki 13.08.2009 tarihli savunmada Cumhuriyet savcısı önündeki savunmasını tekrar ettiğini söyleyerek "ben bu kişiyle ilişkiye girmedim, başka kimseyle de ilişkiye girmedim" demekle yetinmiş, Ağır Ceza Mahkemesinde 17.09.2009 tarihinde, "..biz Kozan'a taşındıktan sonra da M.S. ile görüşmeye devam ediyorduk, bazen Kozan'daki evimize gelip gece kalıyordu. M..bana hiçbir zaman seninle birlikte olmak istiyorum, birlikte olalım, şeklinde bir teklifte bulunmadı, eşimin maktulü neden öldürmeye karar verdiği konusunda herhangi bir fikrim yoktur, yani eşimi bu suçu işlemeye yönelten nedeni bilmiyorum" şeklinde savunma yaparken, mahkeme başkanı, "sanığın sorulan sorulara düşünerek ve duraksayarak yanıtlar verdiği, tereddütlü konuştuğu, konuşurken kendisinden emin olmadığı, sürekli olarak bakışlarını sağa sola kaydırdığı" gözleminde bulunmuştur.

Ç.'in mahkemede yaptığı 09.04.2010 tarihli savunma ise küçük farklılıklar içeren önceki savunmalardan oldukça farklıdır. Ç., bu savunmadan önce eşi A. ile konuşmuş ve A.'in isteği doğrultusunda suçun İ.U.tarafından işlendiğini söyleyerek önceki söylemleriyle taban tabana zıt bir anlatımda bulunmuştur. Bunu yaparken de, yine önceki anlatımlarından farklı olarak "M.S.'in kendisini ilişkiye zorladığından" bahsetmiştir. Sanığın daha sonra vazgeçeceği ve dosya kapsamına uygun olmayan bu savunma şu şekildedir: "M. S. beni sürekli rahatsız ediyordu, beni sevdiğini söylüyordu ve benimle kaçmak istediğini dile getiriyordu, bende bu durumu eşimin arkadaşı olan İ.U.'a anlattım ve M.S.ile konuşmasını istedim, İ.U.bana bir hat verdi, bu hattın numarasını bilmiyorum, ben o telefon kartını alıp kendi telefonuma taktım, onunla M.S.'i aradım, bizim eve gelmesini istedim, o da tamam geleceğim dedi, ben daha sonra babamın evine gittim, akşamüstü çocukları okuldan alıp evime geldim, kimse yoktu, eşim o gün ilçe dışındaydı, ama nerede olduğunu hatırlamıyorum, iki gün sonra İ.U.'a ne oldu diye sordum, o da bana M.S.'in K.'a geldiğini, onunla konuştuklarını söyledi, onunla kavga ettiğini ya da onu vurup öldürdüğüne ilişkin herhangi bir beyanda bulunmadı..."

Nitekim 15.06.2010 tarihli savunmasında; "..O tarihlerde M.S.in telefonunu ezbere biliyordum, ancak şu an unuttuğum için söyleyemem. M. S.sık sık bizim eve gelip giderdi, yoğun ilişkilerimiz vardı, bu sebeple telefonunu ezberden biliyordum, ben her ne kadar mahkemedeki savunmamda olay günü M. S.i aradığım hattın İ.U.tarafından bana verilen hat olduğunu beyan etmişsem de bu beyanım doğru değildi, zira o tarihlerde eşim A. beni ve ailemi öldürmekle tehdit ediyordu, o yüzden mahkemedeki savunmamda öyle demek zorunda kaldım....Eşim A.'in M.S.'e tahammülü yoktu, ancak ben eşimin bu olayı beni M.'ten kıskandığı için gerçekleştirmiş olabileceğini düşünmüyorum...M. S.olay tarihinden yaklaşık 3 sene kadar önce beni sevdiğini söylemişti, bende ona "ben seni kardeşim gibi görüyorum" diye söylemiştim, geçen süre zarfında M.S.l bir kez daha böyle bir şey demedi, ben bu olay nedeniyle eşime "M.S. bir daha bizim eve gelmesin" dedim, eşim bana bunun sebebini sorduğunda ise ben açıkça M. S.'in bana "seni seviyorum" dediğini söylemedim, ancak başka bahanelerle bunu izaha çalıştım, ailemin M.in gelip gitmesini istemediğimi söyledim. Buna rağmen M.geçen süre zarfında bizim evimize bazen gelip gidiyordu..." demek suretiyle bu hususu doğrulamış, aynı oturumda iddia makamının sorusu üzerine de; "...Ancak M.'in telefonunu ezbere biliyordum, zira sürekli bizim eve gelip gittiği için ve telefonla görüştüğümüzden dolayı onun numarası aklımdaydı, ...biz M.'i kendimize dost biliyorduk, sürekli bizim eve gelip gidiyordu, bazen eşimin yanında M.'i telefonla arayıp konuşuyordum, bundan dolayı telefonunu ezbere biliyordum" şeklinde beyanda bulunmuş, 21.07.2010 tarihli savunmasında ise açıkça, "Ben A.'in hiçbir arkadaşının bizim eve gelmesini istemiyordum, maktul M. S.bana yönelik hiçbir zaman cinsel bir talepte bulunmadı, beni sevdiğini ya da birlikte olmak talebinde bulunmadı" demesi üzerine kendisinden sorulduğunda; "M. sadece bana bir kez "seninle birlikte olmak istiyorum" dedi, ancak ben onun şaka söylediğine inandım, ciddiye almadım, M.in cinayet olayından ne kadar süre önce bu teklifte bulunduğu konusunda kesin bir şey diyemem, M. bu teklifi bana telefonda söylemişti, M.'le kesinlikle cinsel birlikteliğim olmadı, İ.U.'la da hiçbir cinsel ilişkide bulunmadım, ben M.in bana bir defaya mahsus olarak telefonda önerdiği cinsel birliktelik teklifini ciddiye almadım, bu yüzden bu teklif beni hiçbir zaman rahatsız etmedi, ben eşim A.'e bu konuyu hiç açmadım, M.'in benimle birlikte olmak istediğini eşime söylemedim" demiştir.

Olayı ilk baştan itibaren gerçeğe uygun anlatmayan sanık A.A.ise; Cumhuriyet savcısı huzurunda yaptığı 12.06.2009 tarihli savunmasında; "..Adana K.Köyüne gelip yerleştik uzun süre burada kaldık, bu esnada M.S. bizim komşumuzdu, burada yaşadığım süre içerisinde güzel komşuluk ilişkilerimiz oldu, benimle hiçbir sorunu olmadı, karımla da herhangi bir samimi ilişkisi ya da aşk hayatı yaşadığı yönünde hiçbir söylenti dedikodu olmadığı gibi bu konuda hiçbir endişe veya tereddütüm olmadı...2008 yılının yaz aylarında İsa'nın hurda dükkanının yanında bulunan ve yine hurdacılık işi yapan Z. T. isimli şahıs bana karım Ç.ile İ. arasında ilişki olduğunu söylemişti, ancak ben kesinlikle böyle bir şeye ihtimal vermemiştim, İ. ile konuştuğumda da Z. daha önce yanında çalıştığı için ve ayrıldığı için kendisine iftira attığını olayın doğru olmadığını söylemesi üzerine ben de bu ilişkiye inanmadım, şu anda da bu beyanlarını dikkate aldığımda bu ilişkinin doğru olabileceğini düşünüyorum, muhtemelen anlaşarak benim cezaevinden çıkmamı istemiyorlar" demek suretiyle, bir yandan maktulü öldürdüğü yönündeki suçlamaları inkar etmiş, diğer yandan da şüpheyi kendisi aleyhine tanıklık yapmış olan İ. U.üzerine çekmeye çalışmıştır. Zira, Ağır Ceza Mahkemesindeki savunmalarında, önce aynı şeyleri tekrar ederek, "...bana kalırsa bu kişiyi öldürdülerse İ.ile birlikte benim eşim öldürmüştür" demiş, sonraki celselerde bu savunmayı tekrarlamış, 21.07.2010 tarihinde esas hakkındaki mütalaya karşı yaptığı savunmada ise; önceki beyanlarının doğru olmadığını, İ.'nın Ç.'in dostu olduğunu ancak M.'i öldürmediğini, M.'in Ç.'i rahatsız etmesi üzerine Ç.'in ailesinin kendisinden M.i öldürmesini istediğini, bu konuda tehdit edildiğini, Ç.'i kaybetmek istemediğini, o yüzden bunu kabul ettiğini ve eve çağırdıkları M.'i Ç.'le birlikte öldürdüklerini, ikisinin de maktule vurduğunu, beyan ederek, kendisi aleyhine beyanda bulunan ve ısrarlarına rağmen kendi savunmasını doğrulamayan Ç.'i ailesi ile birlikte işin içine çekmeye çalışmıştır.

Olayla ilgili bilgi sahibi olduğu anlaşılan tanıklardan birisi İ. U.'tır. İ.'nın kollukta verdiği 11.06.2009 tarihli ifade; "...A. işyerimdeki kürek ve çift taraflı balta ve kazma görevini yapan aleti alarak benim biraz işim var dedi ve yanımdan gitti. Ben de arabama binerek A.'in evine gittim ve Ç.ve çocuklarını da alarak bizim eve getirdim. A. benim işyerimden ayrıldıktan bir, bir buçuk saat sonra evime geldi, vücudunun belden aşağısı ıslak haldeydi. Bir kenara çekerek ne bu halin dedim, bana birini öldürdüm fazla konuşmak istemiyorum, moralim bozuk dedi ve ben de kendisine sende adam öldürecek tip yok şaka yapma dedim, dediklerine inanmadım. Sonra birlikte yemek yedik, çay içtik, onları evlerine bıraktım. Bundan iki üç gün sonra arabam ile A.'in evine hurdaları almak için gittim. A.ve Ç.evdeydi. A. bana, geçenki anlattıklarıma inanmadın mı diyerek konuya girdi ve anlatmaya başladı. M.isimli bir şahsın eşi Ç.'i aradığını ve Ç.'i sevdiğini söylediğini, birlikte olmak istediğini, eşinin de kabul etmediğini, ancak başa çıkamayıp sürekli rahatsız ettiğinden dolayı eşinin durumu kendisine söylediğini, kendisinin ve eşinin de namuslarını kıskanıp bu adamdan kurtulmak için öldürmeyi kafaya koyduklarını.....anlattı, ben de korktum ve inanmadım....A.benim yanımda çalışırken sürekli olarak namustan bahseder ve eşini çok sevdiğini, kıskandığını, M. isimli şahsa çok güvendiğini ve iyi tanıdığını bana anlatırdı..." şeklindedir. Tanık, aşamalarda da benzeri beyanlarda bulunmuştur.

Dosya kapsamından anlaşıldığına göre; sanık Ç. 1977, eşi olan sanık Abdulhakim ise 1953 doğumludur. Bir ayağı sakat olan A.düzenli bir işte çalışamamakta, evinin geçimini sağlamakla zorlanmakta ve hatta zaman zaman hırsızlık yapmaktadır. Aile 9 yıl önce memleketlerinden Adana'ya taşınmış, 6 yıl Adana K.Köyü'nde oturmuşlar, burada oturdukları dönem içerisinde de maktul M. ile komşuluk yapmışlar, 3 yıl önce ise Kozan ilçesine yerleşmişlerdir. Ancak, maktul M.., bizzat kendi akrabalarının "senin hırsızlık yapan bu adamla ne işin var" şeklindeki uyarılarına ve hakkında çıkan dedikodulara rağmen, bu aile ile ve özellikle de sanık Ç. ile gerek telefon yoluyla gerekse yüzyüze görüşmeye devam etmiştir.

B-HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

Olayımızdaki sorun; sanık Ç.hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına ilişkindir. Bunun dışında, suçların sübutu, nitelendirilmesi ve sanık A. hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygunlanması gerektiği konularında sayın çoğunluk ile aramızda herhangi bir ihtilaf bulunmamaktadır.

B-HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

Olayımızdaki sorun; sanık Ç.hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına ilişkindir. Bunun dışında, suçların sübutu, nitelendirilmesi ve sanık A. hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygunlanması gerektiği konularında sayın çoğunluk ile aramızda herhangi bir ihtilaf bulunmamaktadır.

Haksız tahrik 5237 sayılı TCK'nun 29. maddesinde "kusurluluğu azaltan bir hal" olarak; "Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onsekiz yıldan yirmidört yıla ve müebbet hapis cezası yerine oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hallerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir.” şeklinde düzenlenmiştir. Buna göre; failin suçu haksız tahrik altında işlediğinden söz edebilmek için, faili etkileyen “haksız bir fiil”in bulunması şarttır. Başka bir deyişle, haksız tahrikin ana koşulu, yapılan haksız hareketin fail üzerinde bir hiddet veya şiddetli elem meydana getirmesi ve failin suçu bu etki altında işlemesidir.

Gerek Ceza Genel Kurulu'nun, gerekse Yargıtay Birinci Ceza Dairesinin içtihatlarında, Türk Medeni Kanunu gereğince bir diğerine karşı sadakat borcu bulunan eşlerden birisinin, evlilik birliğinin devamı sırasında bir başkası ile rızaya dayalı cinsel veya duygusal ilişki kurmasından kaynaklanan nedenlerle, ilişkiye giren eşe veya bu eşin ilişki kurduğu kişiye karşı işlenen kasten öldürme suçlarında, suçu işleyen diğer eş açısından haksız tahrikin varlığı kabul edilmekte, kasten öldürme suçunun, ilişkiye girilen üçüncü kişiye karşı bizzat rızaya dayalı ilişkiye girmiş olan eş tarafından işlenmesi durumunda ise haksız tahrik hükümleri uygulanmamaktadır. Bu ikinci durumda, bizzat ilişkiye girmiş olan eşin haksız tahrikten yararlanabilmesi için yegane koşul; bu eşin, üçüncü kişi tarafından bir ilişkiye girmeye veya rıza ile başladığı ilişkiyi bitirmek istemesine rağmen ilişkiyi sürdürmeye zorlanmış olmasıdır. Ya da başka bir deyişle, ilişkinin rızaya dayalı olmamasıdır.

Şu halde, somut olayda sorun; bu ilişkinin rızaya dayalı bir ilişki mi, yoksa maktul M.in sanık Ç.'i zorladığı bir ilişki mi olduğunun belirlenmesine ilişkindir.

Şu halde, somut olayda sorun; bu ilişkinin rızaya dayalı bir ilişki mi, yoksa maktul M.in sanık Ç.'i zorladığı bir ilişki mi olduğunun belirlenmesine ilişkindir.

Bu durumda; sanık Ç., sanık A. ve tanık İ.'nın yukarıda gösterilen beyanları, maktulün kardeşi olan tanık E.'in geçmişte Ç. ile M.arasında ilişki olduğuna dair bir dedikodudan bahsetmesi, sanıkların müşterek çocuğu olan A.A.'ın kollukta verdiği 11.06.2010 tarihli ifadede geçen "..babamın M.S.'i annemin sevgilisi olduğundan dolayı öldürdüğünü bana teyzem M. söyledi" şeklindeki beyan, sanık Ç.'in maktulün telefonunu ezbere bilmesi ve onunla telefonla görüştüğünü bizzat ikrar etmesi, olay gecesi Mersin'de bulunan maktulün, Kozan'da bulunan sanık Ç.tarafından akşam saat 20.00 sıralarında ilişkiye davet edilmesi üzerine hiç vakit kaybetmeden ve tereddüt yaşamadan davete icabet etmesi ve eve gelen maktülün sanık Ç. tarafından "evde çocuklar uyuyor ahırda ilişkiye girelim" demesi üzerine yine hiç tereddüt etmeden ahıra yönelmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, maktul M. ile sanık Ç. arasında rızaya dayalı bir ilişki bulunduğu konusunda bir duraksama yaşanmamaktadır.

Dolayısıyla, sanık Ç.'in maktul M. ile rızaya dayalı ilişkiye girmek suretiyle Türk Medeni Kanunu'ndan kaynaklanan sadakat borcunu ihlal etmiş olması nedeniyle Ç.'in eşi olan sanık A.açısından haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Buna karşılık, sanık Ç. ile maktul M.arasındaki ilişkinin M.'in zorlamasıyla sürdürüldüğüne ilişkin olarak dosyada herhangi bir delil bulunmamakta, bizzat sanık Ç..bile itibar edilmesi gereken nispeten tutarlı beyanlarında  böyle bir durumdan bahsetmemektedir. Her ne kadar, sanık A.'in, suçu İ. U.'a atmak amacıyla geliştirdiği ve sanık Ç.'in de A.'in tehditi ile sadece 09.04.2010 tarihli duruşmada dile getirip daha sonraki oturumlarda  reddettiği  savunmada M.'in Ç.'i bir ilişkiye zorladığından bahsedilmiş ise de, her iki sanık tarafından daha sonra yalanlanan ve İ. U.'ı suçlayan senaryonun bir parçası olarak geliştirilen bu savunmaya itibar edilmesi mümkün görülmemiştir.

Sonuç olarak; sanık Ç.ile maktul M. arasında var olan rızaya dayalı ilişki, sanık Çiğdem açısından haksız tahriki oluşturmayacağına göre; sanık Ç. ile maktul M. arasındaki ilişkinin, M.'in Ç.'i zorlamasıyla başladığı veya bu şekilde sürdürüldüğü konusunda dosyaya yansıyan hiçbir delil bulunmamasına ve bizzat sanık Ç. tarafından da bu hususun hiçbir şekilde dile getirilmemiş olmasına rağmen, maktulden kaynaklanan ve sanık Ç.'e yönelen haksız hareketin ne olduğu açıkça ortaya konulmaksızın, bir şüpheyi yorumlamaktan çok, sanık tarafından bile bahsedilmeyen ve dosyaya yansımayan "bir  haksız hareket", sanki varmış gibi kabul edilmek suretiyle, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği mülahazasıyla itirazın kabulüne karar verilmiş olması yasaya aykırıdır" düşüncesiyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan on üç Genel Kurul Üyesi de; benzer düşüncelerle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ: