muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16198, Karar No: 2013/7228, Tarih: 25.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/16198 E.  ,  2013/7228 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/2-4maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki araçla, gündüz vakti, meskun mahalde, sokakta seyir halinde iken, sokağın cadde ile kesiştiği kontrolsüz kavşaktan karşıya geçerken, cadde üzerinde sağdan gelen katılanın idaresindeki motosikletle kavşak içerisinde çarpışmaları sonucu katılanın vücudunda kemik kırıkları oluşacak şekilde yaralandığı olayda; sanığın, sağdan gelen katılana geçiş önceliği tanımadan tali yoldan kavşağa girmek suretiyle asli kusurlu olduğu tereddütsüz şekilde anlaşıldığından, Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinden alınacak raporun dosyaya yenilik getirmeyeceğinden tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık ve katılan kolluktaki ifadelerinde uzlaşmak istediklerini beyan ettikleri halde soruşturma aşamasında uzlaştırma girişiminde bulunulmamış ise de; yargılama aşamasında sanığın katılanın zararını karşılamadığı, uzlaşmanın sağlanamadığı anlaşıldığından, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin kusur durumuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 25.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8402, Karar No: 2014/20196, Tarih: 05.11.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/8402 E.  ,  2014/20196 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 07/03/2014

Numarası : 2012/60-2014/75

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, işyerlerinde Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu müfettişi tarafından yapılan denetleme sonucu mutfak bölümünde fazla mesai yapıldığının tespit edildiğini, oysa işyerlerinde üçlü mesai sistemi olduğunu, ayrıca işçilerin giriş-çıkışlarının parmak izi tarayıcı cihazı ile takip edilip, bu kayıtlara birde işçinin imzasının alındığını bildirerek rapor hazırlanırken dinlenen tanıklardan çoğunun işyerinde fazla mesai yapılmadığını bildirmelerine rağmen fazla mesai yapıldığı yönünde hazırlanan raporun iptalini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın ispat edilemediği gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Dava konusu raporun incelenmesinden, teftişin isimsiz şikayet dilekçelerine istinaden yapıldığı anlaşılmaktadır. Diğer yandan rapor incelendiğinde M. İ, F. M, U. Ö. ve O. Ç isimli işçilerin teftiş esnasında vermiş olduğu ifadelerde fazla mesai yaptıklarını beyan ettikleri ve temelde raporun sonuç kısmının bu işçilerin beyanlarına dayalı olarak işyerinin mutfak kısmında fazla mesai yapıldığı şeklinde hazırlandığı anlaşılmaktadır. O halde dava konusu rapor yukarıda isimleri sayılan işçiler açısından hak doğurucu nitelikte olup, iptali durumunda bu işçilerin hakları etkileneceğinden bu işçilerin davaya dahil edilmesi gerekmektedir. Mahkemece yapılacak iş teftiş esnasında işyerinde fazla çalışma yapıldığı yönünde beyan veren Mehmet İliksiz, F. M, U Ö ve O Ç isimli işçilerin davaya dahil edilmesi ve taraf teşkili sağlandıktan sonra bu kişilerinde bildireceği deliller toplanarak çıkacak sonuca göre bir karar vermektir. Mahkemece bu hususlar gözetilmeden taraf teşkili sağlanmaksızın karar verilmiş olması hatalı olup, bozma nedenidir.

3-Kabule göre de; mahkemece yargılama esnasında keşif yapıldığı hukukçu, iş güvenliği uzmanı ve turizm konusunda uzman bilirkişiden oluşan heyetten bilirkişi raporu aldığı anlaşılmaktadır. Oysa davacının temel savı işyerinde üçlü vardiya sistemi olduğu ve işyeri giriş çıkışlarının parmak izi tarama sistemi vasıtasıyla kontrol edildiğidir. Yapılan keşifte davacının çıktılarını dosyaya sunduğu parmak izi tarama sisteminin nasıl çalıştığı, verilerinin sağlıklı olup olmadığı ve veriler üzerinde oynama yapılıp yapılmadığı konusunda hiçbir incelemenin yapılmadığı açıktır. Mahkemece parmak izi sistemleri ve kayıtları konusunda uzman bilirkişi nezarete alınmak suretiyle keşif yapılarak parmak izi tarama sisteminin nasıl çalıştığı, verilerinin sağlıklı olup olmadığı ve veriler üzerinde oynama yapılıp yapılmadığı hususlarında rapor alınmadan eksik inceleme ile karar verilmiş olması da doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 05.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19974, Karar No: 2012/6779, Tarih: 07.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/19974 E.  ,  2012/6779 K.**

**"İçtihat Metni"**

Torbalı İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan genel haciz yoluyla takibe karşı borçlunun, haline münasip evinin haczedildiğini belirterek bu haczin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, haczedilmezlik şikayetinin kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

İ.İ.K.’nun 82/12. maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin  haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu ögeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda, mahkemece mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda taşınmazın 45.000,00-TL edeceği ve aynı vasıflara sahip haline münasip bir evi ise 40.000,00- 50.000,00TL'ye alabileceği bildirilmiştir. Verilen bu rapor belirtilen kıstaslara göre inceleme yapılarak verilmediğinden hükme esas alınamaz.

Mahkemece yapılacak iş, bilirkişilerden ek rapor alınarak borçlunun taşınmazın bulunduğu Yıldırım ilçesinin daha mütevazi semtlerinde de inceleme yaptırılarak borçlunun haline münasip evi alabileceği değerin tespitinden sonra bu miktar mahcuzun değerinden az ise mahcuzun satılarak, borçlunun haline münasip ev alması için gerekli bedelin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekir, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 07/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11076, Karar No: 2014/16533, Tarih: 18.09.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/11076 E.  ,  2014/16533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Katılan ... İdaresi vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmayan Gümrük idaresinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II- CMK.nun 260.maddesi gereğince, suçtan doğrudan doğruya zarar gören Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumunun hükmü temyiz etme yetkisi bulunduğu gözetilerek, sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükme yönelik temyizine göre yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere gösterilen gerekçeye ve takdire göre suçtan doğrudan zarar gören TAPDK vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

III- Suçtan doğrudan doğruya zarar gören Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumunun sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyizine gelince;

Sanık kargoda ele geçen sigaraları hediye amaçlı göndermek istediğini bildirdiğine göre, olayın oluş şekli, sanığın sosyal ve ekonomik durumu ile dava konusu ele geçen eşyanın miktarı da dikkate alındığında, sanığın kaçak sigaraları ticari maksatla bulundurup gönderdiği ve atılı suçu işlediği gözetilmeden, mahkumiyeti gerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, suçtan doğrudan zarar gören TAPDK vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/09/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5306, Karar No: 2016/10290, Tarih: 08.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/5306 E.  ,  2016/10290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar ... ve arkadaşları vekili Av. ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 08/11/2016 günü için yapılan tebligat üzerine, davalı Hazine vekili Av.... ile Orman Yönetimi vekili Av.... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; raporda incelendiği bildirilen ancak rapora eklenmeyen, yöreye ait 1970 tarihli hava fotoğrafı ile 1990'lı yıllara ait hava fotoğrafının ölçekleri, 1/5000 ölçekli fotogrametrik kadastro paftası ölçeğine, bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte gösterildiği, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazın niteliği ile üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediği ile kullanılan yerlerden olup olmadığının açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ek rapor alınarak dosya içine konulması

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 08/11/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5452, Karar No: 2017/7543, Tarih: 02.11.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/5452 E.  ,  2017/7543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir

Mahkemece, davalı ... yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, trafik-iş kazası sonucu sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan gelir, yapılan tedavi gideri ve geçici iş göremezlik ödemeleri nedeniyle oluşan Kurum zararının 506 sayılı Yasa'nın 26/2. maddesi uyarınca davalı sürücüler ve sigorta şirketinden tahsili istemine ilişkindir.

Yasa Koyucu tarafından, 25.02.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 6111 sayılı Yasa'nın 59. maddesi ile 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 98. maddesi değiştirilmiş, anılan değişiklik ile trafik kazaları sebebiyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer bütün resmî ve özel sağlık kurum ve kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedelleri, kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı esası getirilmiştir. 6111 sayılı Kanunun, yayımı tarihinde yürürlüğe giren geçici 1. maddesi ile de, bu Kanunun yayımlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedellerinin de yine, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı belirtilmiştir. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 85/1 maddesine göre, “Bir motorlu aracın işletilmesi bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olursa, motorlu aracın bir teşebbüsün unvanı veya işletme adı altında veya bu teşebbüs tarafından kesilen biletle işletilmesi halinde, motorlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün sahibi, doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olurlar.” 91. maddesine göre de “İşletenlerin, bu Kanunun 85 inci maddesinin birinci fıkrasına göre olan sorumluluklarının karşılanmasını sağlamak üzere mali sorumluluk sigortası yaptırmaları zorunludur.” Tedavi giderleri kapsamında, sigorta şirketlerinin ve Güvence Hesabının, sürücünün ve işletenin, zorunlu olarak sigorta teminatına bağlanması nedeniyle yasadan ve sözleşmeden doğan bu yükümlülüğü, 6111 sayılı Yasa ile getirilen düzenlemenin yürürlüğe girmesi ile sona erdirilmiş bulunmaktadır.

Bu haktan, sigorta sözleşmesinin tarafı olan işleteni ve sürücülerin yararlanması gerekmekte olup, poliçe limiti kapsamında kalan tedavi giderleri nedeniyle sorumlulukları sona erecektir. Sigorta sözleşmesinin sağladığı teminattan yararlanmayanlar bu haktan yararlanamazlar. Ancak, zorunlu sigorta teminat tutarlarını aşan tedavi giderlerinin, zarara sebep olan veya hukuken sorumlu olanlar tarafından karşılanacağı, bu kişiler yönünden poliçe limitini aşan kısım için sorumluğun devam edeceği de kabul edilmelidir.

Bir önceki bozma kararımızda; kazaya karışan araçların .... sigorta poliçesindeki tedavi gideri yönünden poliçe limiti belirlenmesi, sigortalı için yapılan tedavi giderinin poliçe limitinin altında kalması halinde davalı sürücülerin tedavi giderlerinden sorumlu tutulamayacağı gözetilmesi, davalı ... şirketinin 26.04.2006 tarihinde 40.020,93 TL Kuruma ödemiş olması nedeniyle, sigorta şirketi yönünden davanın reddine karar verilmişse de, ödemenin hangi alacak kalemlerine ilişkin olduğu belirlenmediği, davalı ... tarafından düzenlenen .....sigorta poliçesinde, tedavi gideri yönünden kişi başına limit olan 40.000 TL ile, ölüm ve sakatlık halinde bağlanan gelir ve geçici iş göremezlik ödemeleri yönünden kişi başına limit olan 40.000 TL ile sınırlı sorumluluğu öngörülmüş olup, sigorta şirketi hangi alacak kalemine ilişkin ödeme yapmışsa, ödemenin o kaleme ilişkin limitten düşülmesinin gerektiği belirtildiği halde, tedavi giderinin tüketilmiş olduğunun ve tedavi gideri dışında kalan giderler yönünden poliçe limiti dahilinde sorumluluğun devam ettiğinin gözetilmemesi isabetsizdir.

Dosya kapsamına göre, kazaya karışan araçların .... sigorta poliçesindeki tedavi gideri yönünden poliçe limitinin tüketildiği göz önünde bulundurulmalı, ayrıca bir önceki bozma kararında açıkça belirtildiği üzere, davalı ... şirketinin poliçe limiti dahilinde sorumluluğunun tedavi giderleri dışında, ölüm ve sakatlık halinde bağlanan gelir ve geçici iş göremezlik ödemeleri yönünden de kişi başına limit olarak 40.000 TL olduğu görülmüş olup, bu miktar dikkate alınarak davalı ... şirketinin ve davalıların sorumlu olduğu tutarın ayrı ayrı belirtilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 02.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14168, Karar No: 2012/3702, Tarih: 08.03.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2011/14168 E.  ,  2012/3702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı ... davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ... davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, dava dışı üçüncü şahıs olan ... Spor A.Ş.nin davacıya ait, ... 5 Ocak Stadyumu'nu kiraladığını ve kiralanandan 24.11.2005 tarihinde tahliye edildiğini, kiracı ... Spor A.Ş.nin 01.08.2004 tarihli sözleşme ile stad içi sabit ve döner reklam panolarını davalıya kiraladığını belirterek, bahsi geçen sözleşmeye göre reklam panolarının 2005-2006 dönemi ile 2006-2007 dönemi, toplam 52.524 TL kira bedelinin tahsilini istemiştir. Davalı davanın reddini savunmuştur.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı ile dava dışı kiracı ... Spor A.Ş. arasında kiracılık ilişkisinin sona erdirilmesinden sonra, alt kiracı olan davalının ... Spor A.Ş. ile yaptığı sözleşmenin de sona erip ermeyeceği ve buna bağlı olarak kira parasından sorumlu olup olmayacağı noktasındadır.

Dava konusu taşınmaz, davacı ... Müdürlüğü tarafından, dava dışı ... Spor A.Ş.ne kiraya verilmiştir. Kiracı ... Spor A.Ş.de, 1.8.2004 başlagıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi ile, stad içi sabit ve döner reklam panolarını, davalı şirkete kiralamıştır. Dava dışı üçüncü şahıs olan kiracı ... Spor A.Ş.nin dava konusu kiralanandan, 24.11.2005 tarihinde tahliye olduğu, taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir. Alt kira ilişkisi, asıl kiracıya bağlı olarak devam eder. Kiralayan ile kiracı arasındaki kira ilişkisi, herhangi bir şekilde sona erdiğinde, alt kiracının da kiracılığı son bulur. Alt kiracı, kira sözleşmesinin tarafı durumuna geçmez.

Bu nedenle, davacı kiralayan ile dava dışı kiracı ... Spor A.Ş. arasındaki kiracılık ilişkisi sona erdirildiğinden, alt kiracı olan davalının kiracılığı da son bulmuştur. Davalı alt kiracı tahliye tarihine kadar olan kira bedelinden, kiralayanı durumunda olan ... Spor A.Ş.ne karşı sorumludur. Tahliye edildikten sonra ise, kira sözleşmesi son bulduğundan, artık kira sözleşmesi çerçevesinde kira bedeli istenemez. Davalıdan kira bedeli değil de, ancak haksız işgal tazminatı istenebilir. Mahkemece, uyuşmazlığın bu şekilde çözümlenmesi gerekirken, bahsi geçen kira sözleşmesine göre, kira bedeline hükmedilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır..

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre de tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 08.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5673, Karar No: 2013/8520, Tarih: 23.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/5673 E.  ,  2013/8520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın 2003 takvim yılında sahte faturalar kullanmak suretiyle katma değer vergisi ve kurumlar vergisi ziyaına sebebiyet verdiğinin iddia olunması karşısında suç tarihinin 16.04.2004 olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi olan 16.04.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 23.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.