muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4081, Karar No: 2016/2138, Tarih: 05.04.2016

.../...

S.4

Taraflar arasındaki 29.06.2006 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 6. maddesinde sözleşme tarihinden itibaren 2 ay içerisinde inşaat ruhsatı alınacağı, 10. maddesinde, inşaat süresinin ruhsat tarihinden itibaren 8 ay olduğu, bu süre içerisinde inşaat bitirilmediği takdirde, arsa sahiplerinin yüklenici şirkete 1 ay ek süre verebileceği, ayrıca bu tarihte inşaat bitirilmezse arsa sahiplerine her daire için rayiç kira bedeli ödeneceği kararlaştırılmıştır.

Mahkemece, davacı arsa sahiplerinin, inşaatın yasal hale getirilmesi yönünden bir çaba sarfetmedikleri, tadilat ruhsatını idari yargıya başvurarak iptal ettirmekle inşaatın yasal hale getirilmesine karşı çıktıkları, karşı edimleri olan arsa paylarını süresinde devretmedikleri gerekçesiyle, gecikme tazminatı istemlerinin reddine karar verilmiş ise de, sözleşmeye göre yapı ruhsatı alma ve inşaatı sözleşme ve ekleri ile tasdikli proje ve inşaat ruhsatı ile kamu düzeninden olan imar mevzuatı ve bu doğrultuda çıkartılan Deprem Yönetmeliği hükümlerine uygun olarak tamamlayıp, arsa sahiplerine teslim etme yükümlülüğü yükleniciye ait olup, arsa sahiplerince sözleşme kapsamındaki tüm iş ve işlemlerin yerine getirilmesi amacıyla yükleniciye gerekli vekaletnamelerin verilmiş olduğu, ayrıca, yargılama sırasında mahkemece verilen yetki ve izne rağmen, yüklenicinin inşaatı yasal hale getiremediği, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporlarında, inşaatın yasal hale getirilmediği, mevcut durumuyla iskan alınmasının mümkün olmadığının bildirildiği, arsa sahiplerince idari yargıda açılan dava sonucunda, hukuka aykırı olduğu tespit edilen tadilat ruhsatının iptal edilmiş olmasının, inşaatın yasal hale getirilmesine karşı çıkmak olarak değerlendirilemeyeceği, diğer taraftan, yine sözleşme uyarınca, arsa sahiplerinin, yükleniciye tapu devri edimini yerine getirme borcunun inşaatın bitiminden sonra doğacağı, bu hususta arsa sahiplerinin temerrüdünün bulunmadığı, bu haliyle, eseri teslim borcun yerine getirmeyen yüklenicinin gecikme tazminatından sorumlu olduğu anlaşılmış olup, mahkemenin aksi yöndeki gerekçesinde isabet bulunmamaktadır.

Bu durumda, mahkemece, birleşen 2010/1796 ve 2012/467 E. sayılı davalarda, davacı arsa sahiplerinin gecikme tazminatı istemleri ile ilgili, gerekirse bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak, hesap edilecek gecikme tazminatı miktarının hüküm altına alınması gerekirken, yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

2-Birleşen 2010/1115 E. sayılı davada davacı ... vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

a) Birleşen 2010/1115 E. dava, davalı yükleniciden temlik alınan kişisel hakka dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa tazminat istemine ilişkindir.

İddia şekline göre tescili istenen bağımsız bölümlerden biri dükkan, iki adeti daire niteliğindedir.

2-Birleşen 2010/1115 E. sayılı davada davacı ... vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

a) Birleşen 2010/1115 E. dava, davalı yükleniciden temlik alınan kişisel hakka dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa tazminat istemine ilişkindir.

İddia şekline göre tescili istenen bağımsız bölümlerden biri dükkan, iki adeti daire niteliğindedir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan, 4822 sayılı Yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Yasanın tanımlar başlıklı 3. maddesinin (e) bendinde “tüketici” bir mal veya hizmeti ticari ve mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişi, aynı maddenin (f) bendinde ise “satıcı” kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari ve mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişi olarak tarif edilmiş, anılan yasanın 23.maddesi ile (c) bendinde sözü edilen konut amaçlı taşınmaz malların satımından kaynaklanan uyuşmazlıklar tüketici mahkemelerinin görev alınına alınmıştır. (28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun 3. ve 73. maddeleri)

Somut olayda tescili istenen bağımsız bölümler arasında konutun yanında işyeri niteliğinde dükkan da vardır. “İşyeri” gibi ticari nitelikli taşınmazların alım satımından kaynaklanan çekişmeler tüketici yasası kapsamında değil ise de; dava da aynı sözleşmenin aynı tarafları arasında uyuşmazlık söz konusudur. Bu nedenle talepler arasında bağlantı vardır. Davacı ..., 21.06.2010 tarihli satış vaadi sözleşmesiyle dava konusu konutları ve işyerini almıştır. Konut alım satımından çıkan uyuşmazlıklar az yukarıda açıklandığı gibi Tüketici yasası kapsamındadır. Tüketici Mahkemesi özel bir mahkemedir ve özel mahkemelerin görevi genel mahkemelerin görevinden önce gelir. Talepler arasında bağlantı bulunması halinde taleplerin tamamı için özel mahkeme durumdaki Tüketici Mahkemesi görevlidir. H.G.K'nın 14.12.2005 tarih 2005/13-637. 2005/731 sayılı kararı da aynı doğrultudadır.

Bu durumda mahkemece, uyuşmazlığın çözümünde tüketici mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek, karar tarihinde yürürlükte bulunan, 6100 sayılı HMK'nın 114/1-c ve 115/2. maddeleri gereğince, birleşen 2010/1115 E. sayılı davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, bu husus gözden kaçırılarak, işin esası hakkında yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

b) Bozma nedenine göre, birleşen 2010/1115 E. sayılı davada davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

b) Bozma nedenine göre, birleşen 2010/1115 E. sayılı davada davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1-a) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı arsa sahipleri ...vd. vekilinin, birleşen 2010/1846 davada verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının reddine, (1-b) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, birleşen 2010/1796 ve 2012/467 E. sayılı davalarda verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, bu davalarda davacı arsa sahipleri yararına, (2-a) numaralı bentte açıklanan nedenlerle re'sen BOZULMASINA, (2-b) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, birleşen 2010/1115 E. sayılı davada davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, vekilleri Yargıtay duruşmasında hazır bulunan birleşen 2010/1796 ve 2012/467 E. sayılı davalarda davacı arsa sahipleri Kemal Çorapçıoğlu vd. yararına takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin, davalıdan alınarak adı geçen davacılara verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde Sinan Kılıçci'ye iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzetme yolu açık olmak üzere, 05.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12205, Karar No: 2020/106, Tarih: 06.01.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/12205 E.  ,  2020/106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Müştekinin soruşturma aşamasında “Sonradan öğrendiğime göre oradaki bütün dolapların anahtarı birbirini açıyormuş hatta bende bir kaç tane dolabı denemek için diğer dolabın anahtarları ile açmaya çalıştım ve dolabın açıldığını gördüm” şeklinde beyanda bulunduğunun anlaşılması karşısında; olayın meydana geldiği yüzme havuzu yetkilisi de dinlenmek suretiyle müştekinin beyanının doğru olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre, bir dolap anahtarının başka bir dolabı açtığının belirlenmesi halinde 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, her bir dolabın ayrı kilit mekanizması olduğunun tespit edilmesi halinde ise aynı Kanun’un 142/2-d maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2. Suça konu çalınan paranın 85,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında; hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3. 18/06/2014 tarihinde kabul edilip 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi gereğince “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” hükmü gözetilmeden, sanık hakkında adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebepten dolayı hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 06.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7165, Karar No: 2024/13317, Tarih: 01.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/7165 E.  ,  2024/13317 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/147 E., 2022/126 K.

KATILANLAR : ..., ...

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, ibadethanelere ve

mezarlıklara zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düşme, onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I - Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve ibadethanelere ve mezarlıklara zarar verme suçlarından verilen mahkûmiyet kararlarına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/4, 153/1 ve 31/3. maddelerinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve ibadethanelere ve mezarlıklara zarar verme suçları için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca belirlenen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının, 09.03.2015 tarihli mahkumiyet kararından, 03.02.2022 olan karar tarihine kadar geçtiği ve kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II - Suça sürüklenen çocuk hakkında katılanlara karşı hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararlarına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

II - Suça sürüklenen çocuk hakkında katılanlara karşı hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararlarına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında dairemizin 25.02.2020 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilen 09.03.2015 tarihli kararda; katılan ...'a karşı işlenen hırsızlık suçundan hükmolunan 4 yıl 12 ay hapis cezasına, katılan ...'a karşı işlenen hırsızlık suçundan hükmolunan 2 yıl 12 ay hapis cezasına ilişkin hükümlerin, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk lehine kazanılmış hak teşkil ettiği, suça sürüklenen çocuk hakkında bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan 5'er yıl hapis cezalarının 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince katılan ...'a karşı işlenen hırsızlık suçu yönünden 4 yıl 12 ay hapis cezası, katılan ...'a karşı işlenen hırsızlık suçu yönünden 2 yıl 12 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerde, kazanılmış hak uygulamasına ilişkin hüküm fıkraları çıkarılarak yerine, katılan ...'a karşı işlenen hırsızlık suçundan kurulan hükümde ''suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen cezanın 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca 4 yıl 12 ay hapis cezası üzerinden infazına", katılan ...'a karşı işlenen hırsızlık suçundan kurulan hükümde "suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen cezanın 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca 1 yıl 12 ay hapis cezası üzerinden infazına" ibarelerinin eklenmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6538, Karar No: 2018/633, Tarih: 06.02.2018

**10. Hukuk Dairesi         2017/6538 E.  ,  2018/633 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının 5510 sayılı Kanun Geçici madde 4/XI uyarınca, makam ve görev tazminatı verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1479 sayılı Kanun kapsamında 20.04.1982 tarihinden itibaren sigortalılığı bulunan ve 18.05.2006 tarihli tahsis talebine istinaden 01.06.2006 tarihinden itibaren günü itibarıyla anılan Kanun hükümleri gereğince kendisine yaşlılık aylığı bağlanan 01.04.1956 doğumlu davacının, 28.03.2004-29.03.2009 tarihleri arasındaki dönemde seçimle belediye başkanlığı görevini yürüttüğü, makam ve buna bağlı olarak görev tazminatı ödenmesi istemiyle davalı Kuruma yaptığı başvurunun, 60 yaşını doldurmadığı gerekçesiyle reddedildiği, Kurum işleminin iptali istemi ile eldeki davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, 5510 sayılı Kanun geçici m.4/XI uyarınca, davacının yaşlılık aylığına yapmış olduğu belediye başkanlığı görevi nedeniyle görev ve makam tazminatının eklenmesi gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Söz konusu 5510 sayılı Kanun geçici m.4/XI hükmüne göre; "...Bu Kanunun yürürlük tarihinden önce, seçimler neticesinde belediye başkanı olarak görev yapmış olup, bu kanunun yürürlük tarihinden önce 5434 sayılı Kanunun bu Kanunla yürürlükten kaldırılan Ek 68'inci maddesine göre makam tazminatı ve buna bağlı olarak temsil veya görev tazminatı ödenenler hariç olmak üzere, sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta olanlardan; 5434 sayılı Kanunun bu Kanunla yürürlükten kaldırılan 39’uncu maddesine göre aylık bağlanması şartlarını haiz olanlara, bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren, bu kişilerden bu Kanunun yürürlük tarihi itibariyle 5434 sayılı Kanunun bu Kanunla yürürlükten kaldırılan 39'uncu maddesine göre aylık bağlanması şartlarını haiz olmayanlara ise bu şartları haiz oldukları tarihten itibaren 5434 sayılı Kanunun bu Kanunla yürürlükten kaldırılan Ek 68’inci maddesinde belirtilen şartlar da dikkate alınarak, emsali belediye başkanının almakta olduğu makam tazminatı ve buna bağlı olarak temsil veya görev tazminatı tutarı, almakta oldukları emeklilik veya yaşlılık aylıklarına ilave edilmek suretiyle ödenir. ...".

Belirtilen kanun hükmü ile 5510 sayılı Kanundan önce uygulamada görülen, 5434 sayılı Kanuna göre emekli maaşı alan belediye başkanlarına görev ve makam tazminatı

verilirken, SSK veya Bağ-Kur'dan emekli olan belediye başkanlarına görev ve makam tazminatı verilmemesi konusundaki farklı uygulamaların önlenmesi amaçlanmıştır.

Belirtilen kanun hükmü ile 5510 sayılı Kanundan önce uygulamada görülen, 5434 sayılı Kanuna göre emekli maaşı alan belediye başkanlarına görev ve makam tazminatı

verilirken, SSK veya Bağ-Kur'dan emekli olan belediye başkanlarına görev ve makam tazminatı verilmemesi konusundaki farklı uygulamaların önlenmesi amaçlanmıştır.

Ancak, farklı sosyal güvenlik kurumlarından emekli maaşı alan sigortalılar arasındaki bu eşitliğin sağlanması için, öncelikle sigortalıların fiili hizmet sürelerinin eşit olması gerektiği önkoşul olarak aranmıştır. Bu amaçla 5510 sayılı Kanunun Geçici m.4/XI ile mülga 5434 sayılı Kanunun m.39 ve Ek m.68 hükümlerine atıf yapılmış, SSK ve Bağ-Kur'dan yaşlılık aylığı alan belediye başkanlarının, görev ve makam tazminatı alabilmeleri için ayrıca atıf yapılan maddelerdeki koşullara haiz olmaları gerektiği belirtilmiştir. Belirtilen koşuların varlığı halinde 5510 sayılı Kanunun yürürlük tarihi olan 1.10.2008 tarihinden itibaren görev ve makam tazminatının verilmesi mümkün olacaktır. Fakat, bu koşullar gerçekleşmemişse, gerçekleştiği tarihten itibaren görev ve makam tazminatının verilebileceği de m.4/XI hükmünde belirtilmiştir. Böylece, kanun koyucu, atıf yapılan maddelerde belirtilen koşulların gerçekleşmesi halinde sosyal güvenlik kurumları arasındaki (T.C.Emekli Sandığı, SSK, Bağ-Kur) farklı uygulamaların giderilmesini ve eşitliğin sağlanmasını amaçlamıştır.

Açıklanan yasal düzenlemeler karşısında, evvelce belediye başkanlığı hizmeti bulunan, gerek, T.C. Emekli Sandığı mensuplarına, gerekse SSK veya Bağ-Kur'dan yaşlılık aylığı alan sigortalılara 5510 sayılı Kanunun Geçici m.4/XI hükmüne göre görev ve makam tazminatı verilebilmesi için şu koşulların gerçekleşmesi gerekmektedir:

1-)Seçimler sonucunda belediye başkanı olarak görev yapmış olmak (5510 sayılı Kanunun Geçici m.4/XI),

2-)Fiilen 25 yıl (9000 iş günü) kesenek karşılık veya prim ödemekle birlikte 60 yaşını doldurmuş olmak yada 15 yıl (5400) kesenek karşılık veya prim ödemekle birlikte 61 yaşını da doldurmuş olmak (5434 sayılı Kanunun m.39/b ve k),

3-)Hizmetin en az 2 yıl süreyle gerçekleşmiş olması (5434 s.K Ek m.68).

Eldeki davaya ilişkin olarak, 5510 sayılı Kanun geçici m.4/XI ile bu maddeyle, atıf yapılan 5434 sayılı Kanunun m. 39 hükümleri uyarınca geçmişte belediye başkanlığı yapan ve SSK yahut Bağ-Kur'dan yaşlılık aylığı alan sigortalılara, ayrıca görev ve makam tazminatı verilebilmesi için 60 yaşı doldurma koşulunun gerçekleşmesinin gerektiği, davacı yönünden 5434 sayılı Kanunun m.39 koşullarından yaş koşulu itibari nedeniyle tümünün oluşmadığı belirgin olup, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13059, Karar No: 2012/5293, Tarih: 23.03.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/13059 E.  ,  2012/5293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/10/2010

Davacı vekili,  davalı şirkette forklift operatörü olarak çalıştığını, davalı tarafın davacının iş sözleşmesini haksız olarak feshettiğini belirterek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili davacının çalışması sırasında 29.01.2008, 07.08.2008, 18.12.2009 ve 31.12.2009 tarihlerinde tutanaklar düzenlendiğini ve ihtar aldığını, son olarak da çalışması sırasında forklift ile sensörlerin bulunduğu bölüme çarparak üretimin durmasına ve 16.320 koli üretimin yapılmamasına sebep olduğunu  belirterek  davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 25.03.2010 tarihinde meydana gelen olayla ilgili olarak davalı tarafın ibraz ettiği ve olay sırasındaki kamera kayıtlarına ilişkin görüntülerin 05.08.2010 tarihli oturumda Mahkemece izlendiğini, işçinin davranışı nedeniyle işçinin otuz günlük ücreti tutarından daha fazla bir zarar meydana geldiğini, tanık beyanları kamera kayıtlarıyla birlikte değerlendirildiğinde, Forkliftin geçebileceği alanın çok dar olduğunu, bu bölgede üzerinde olay sırasında arızalandığı belirtilen algılayıcıların bulunduğu kanatlı kapıların geçisi güçleştirdiğinin  görüldüğünü, forkliftin çok dar olan bölgeden geçmesi sırasında kapılardan birinin çok hafif bir darbeye maruz kalması sonucunda olayın meydana geldiğini, davacı işçinin olayda iş sözleşmesinin haklı  nedenle feshedilmesini gerektirecek nitelikte bir davranışının bulunmadığı İşverenin işin görülmesi sırasında bu gibi aksaklıkları önleyecek tedbirleri alması, çalışma ortamını işin gereği gibi görülebileceği şekilde düzenlemesi gerektiğini, diğer tutanaklara ilişkin olarak 18.12.2009 tarihinde işçinin verilen görevleri yapmaması olayında işçinin kusurlu olabileceği ancak altı günlük fesih hakkının davalı tarafından süresinde kullanılmadığını, işin yürütümü sırasında davacı İşçinin kusurlu davranışları bulunsa da bu davranışların iş sözleşmesinin feshedilmesini gerektirecek boyutta olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından  temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli veya haklı sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.