muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/297, Karar No: 2015/608, Tarih: 22.12.2015

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2015/297 E.  ,  2015/608 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Daireleri : 11, 7 ve 15. Ceza Daireleri

Mahkemesi :.. Ağır Ceza

Resmi belgede sahtecilik, kaçakçılık ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda sanıklar ...'nin kaçakçılık, sanıklar ... ve ...'ın kaçakçılık, resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından beraatlerine, sanık ...'ın dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik ve kaçakçılık, sanıklar ... ve ...'ın ise evrakta sahtecilik ve kaçakçılık suçlarından mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

Hükmün katılan vekili ile sanıklar ..., ... ve ... müdafiileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 11. Ceza Dairesince ... gün ve ... sayı ile;

"İddianamedeki sevk ve anlatıma, temyizin kapsamına, Başkanlar Kurulu kararlarına ve Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevi Yüksek 7. Ceza Dairesine ait olduğu..."

Yargıtay 7. Ceza Dairesince ... gün ve ... sayı ile;

"Sanıklar hakkında kamu davası açılan 5237 sayılı TCK'nun 158/1-f maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçu için 2 yıldan 7 yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adli para cezası, aynı Yasanın 204/1, 3 maddesinde düzenlenen sahtecilik suçu için 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezası ve kaçakçılık suçundan ise mülga 4926 sayılı Yasada adli para cezası ve 5607 sayılı Yasada 1 yıldan 5 yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adli para cezasının öngörüldüğü,

İddianamedeki sevk ve nitelendirmeye, hükmün konusuna, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6110 sayılı Yasayla değişik 14. maddesinin son fıkrası, 6110 sayılı Yasanın geçici 1. maddesinin 2. fıkrası ile 12.05.2011 ve 2011/1 ve 18.02.2012 gün ve 28208 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun iş bölümüne ilişkin 09.02.2012 gün ve 2012/1 sayılı kararlarına göre, inceleme görevi Yargıtay Yüksek 15. Ceza Dairesine ait bulunduğu..."

Yargıtay 15. Ceza Dairesince ... gün ve ... sayı ile;

"Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 29.12.2011 gün ve 2011/Bşk-42-42 Esas-Karar sayılı kararında belirlendiği gibi;

2797 Sayılı Yargıtay Kanununun dairelerin görevlerini düzenleyen 14. maddesinin 3.fıkrasının (a) bendinde; 'Daireler arasında işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir' (b) bendinde de; 'Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir' hükmüne yer verilmiştir.

2797 Sayılı Yargıtay Kanununun dairelerin görevlerini düzenleyen 14. maddesinin 3.fıkrasının (a) bendinde; 'Daireler arasında işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir' (b) bendinde de; 'Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir' hükmüne yer verilmiştir.

Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır,

İncelenen dosya içeriğine göre;

Temyiz incelemesine konu, iddianamede anlatılan, resmi evrakta sahtecilik suçunu işlediği belirtilen sanıklardan ....'in ... Hava Limanı Gümrük Saymanlık Müdürlüğünde veznedar olduğu, sanık ...'ın ... Otomotiv İhtisas Gümrük Saymanlık Müdürlüğünde görevli memur olduğu ve kamu görevlisi olarak görevleri gereği düzenlemeye yetkili oldukları, gümrük beyannamelerine ait vezne alındı makbuzlarını sahte olarak düzenledikleri belirtilmiş olduğundan, memurun resmi belgede sahteciliği suçunun cezası, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nun 204/2. maddesinde üç yıldan sekiz yıla kadar hapis; dolandırıcılık suçunun cezası ise aynı kanunun 158/1-f maddesinde iki yıldan yedi yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;

İddianamedeki anlatıma göre, Yargıtay Kanununun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek 11. Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğu"

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 11. Ceza Dairesince de ... gün ve ... sayı ile;

"İddianamedeki sevk ve tavsife, temyizin kapsamına, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Yasa ile değişik 14. maddesine göre temyiz inceleme görevinin Yüksek 7. Ceza Dairesine ait olduğu",

Gerekçesiyle görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 11, 7 ve 15. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

Gerekçesiyle görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 11, 7 ve 15. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

Yargıtay Kanununun Ceza Dairelerinin görevini düzenleyen 14/3. maddesinin (a) bendi; "Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda açıklamaya itibar edilir" şeklinde iken, 28.06.2014 gün ve 29044 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 31. maddesiyle; "Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır" şeklinde değiştirilmiştir.

Yargıtay Kanununa 6545 sayılı Kanunun 37. maddesi ile eklenen geçici 13. maddenin 5. fıkrasında; "Yargıtay Büyük Genel Kurulunun iş bölümünün onaylanmasına ilişkin kararı uygulanmaya başlayıncaya kadar bu kanunla yapılan değişiklikten önceki iş bölümüne ilişkin hükümler uygulanmaya devam olunur" düzenlemesi yapılmış, madde gerekçesinde; "Yargıtay Büyük Genel Kurulunun işbölümünün onaylanmasına ilişkin kararı yayımlanıp yürürlüğe girinceye kadar bu kanunla yapılan değişiklikten önceki işbölümüne ilişkin hükümler uygulanmaya devam olunacaktır" açıklamasına yer verilmiştir.

02.12.2014 gün ve 6572 sayılı Kanunun 27. maddesiyle eklenen geçici 14. madde uyarınca da;

"Yeni oluşan Birinci Başkanlık Kurulu iş durumunu dikkate alarak daireler arasındaki iş bölümünü yeniden belirler ve buna ilişkin karar derhâl Resmî Gazete'de yayımlanır. Bu karar, yayım tarihinden itibaren on gün sonra uygulanmaya başlanır. ...

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun iş bölümü kararı uygulanmaya başlayıncaya kadar bu kanunla yapılan değişiklikten önceki iş bölümüne ilişkin hükümler uygulanmaya devam olunur."

Bu maddeye dayanılarak Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunca hazırlanıp 22.01.2015 gün ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren 19.01.2015 gün ve 8 sayılı işbölümü kararının "Ceza Daireleri İşbölümü Ortak Hükümler" başlıklı bölümünde;

"Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde 28.06.2014 tarihinden önce düzenlenen tebliğnameler bakımından iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirmeye göre görevli daire belirlenir. Bu tarihten sonra düzenlenen tebliğnameler bakımından ise mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda da iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır" düzenlemeleri hüküm altına alınmıştır.

24.01.2011 olan tebliğname tarihi itibarıyla ceza dairelerinin görevinin belirlenmesinde esas alınması gereken iddianamede eylemin; "...Şüphelilerden ...'in gümrük işlerini takip eden ...Gümrük Müşavirliği Ltd. Şti nin müdürü diğer şüphelilerden ...'ın aynı şirkette ithalat ve ihracat şefi olarak çalıştığı, şüpheli ... ...'ın müşteki ...'nde ithalat ve ihracat şefi olarak çalıştığı, şüpheli ...'in ... Hava Limanı Gümrük Saymanlık Müdürlüğünde veznedar olarak çalıştığı, şüpheli ...'nin ... Antrepo sorumlusu ve şüpheli ...'ın da ... İhtisas Gümrüğü Saymanlık Müdürlüğünde görevli olduğu ve T.C. Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı Gümrük Başkontrollüğü ve Kaçakçılık, İstihbarat ve Narkotik Gümrük Muhafaza Müdürlüğünce hazırlanan soruşturma evraklarında da ayrı ayrı belirtildiği gibi, suç tarihinde müşteki ...Grup Ltd. Şti'nin yurt dışından ithal ettiği araçlar ile ilgili olarak gümrük işlemlerini takip etmek üzere yetkilendirdiği ... Gümrük Müşavirliği Ltd. Şti müdürü şüpheli ...'in, ithalata konu araçların gümrük vergisi ve resimlerinin hesaplanmasına müteakip, teslim aldığı çekleri, sigortalı çalışanı şüpheli ...'a vermesi ile..'ın, ... Saymanlık Müdürlüğünde veznedar olarak görevli şüpheli ... ile birlikte, müşteki ...Grup Ltd. Şti adına blokeli çekleri, 7309, 9551, 9556 ve 9565 nolu beyannamelerden başka beyannamelere ait vezne alındı makbuzlarını kullanarak başka firmalar adına ve vezne alındı miktarlarında değişiklikler yapıp, yine şüpeli ...’e ait kaşe ve resmi mühürleri vurmak suretiyle, birlikte tanzim ettikleri sahte vezne alındı belgeleri ile 7309, 9551, 9556 ve 9565 nolu beyannamelerden başka beyannamelere ait vezne alındı makbuzlarını kullanarak 10630, 10631, 10651 ve 11801 sayılı beyannamelere konu araçların antrepodan çıkartılmasında kullanılan ve daha önce iptal edilen vezne alındılarıyla çıkış kontrol fişleri kullanılarak, şüpheli ... ve ... tarafından birlikte eşyaların ithalatının sağlandığı, 12962, 12970, 15509 ve 15516 sayılı beyannamelere konu araçların antrepodan çıkartılmasında kullanılan çıkış kontrol fişlerinin iptal edilen vezne alındılarıyla alınarak, gerçek durumu yansıtmaması nedeniyle, gümrük vergileri ödenmeden ithalatın yapıldığı, yine 17930 ve 19440 sayılı beyannamelere konu araçlarında antrepodan çıkışında gümrük idaresince çıkış kontrol fişi tanzim edilmeden ve gümrük vergileri ödenmeden antrepoden çıkartıldığı, bu arada müşteki ithalatçı ... Grup Ltd. Şti nde 3.5 yıldır ithalat ve ihracat şefi olarak çalışan şüpheli ... ın, söz konusu ithalat ile ilgili evrak ve çekleri makbuz karşılığı ... Gümrük Müşavirliğine verip, işlemlerin bitmesine müteakip gelen dosyaları kontrol edip almakla görevli olması nedeniyle, daha sonraki beyanname ve eklerinde bulunan, ancak 3374 nolu gümrük giriş beyannamesi ekinde olması gerekli gümrük vezne alındısını ibraz edilmemiş olmakla birlikte, söz konusu beyannamenin vergi tutarı kadar kuruşu kuruşuna denk gelecek şekilde şirket tarafından düzenlenen bloke çekin ..

... ın, söz konusu ithalat ile ilgili evrak ve çekleri makbuz karşılığı ... Gümrük Müşavirliğine verip, işlemlerin bitmesine müteakip gelen dosyaları kontrol edip almakla görevli olması nedeniyle, daha sonraki beyanname ve eklerinde bulunan, ancak 3374 nolu gümrük giriş beyannamesi ekinde olması gerekli gümrük vezne alındısını ibraz edilmemiş olmakla birlikte, söz konusu beyannamenin vergi tutarı kadar kuruşu kuruşuna denk gelecek şekilde şirket tarafından düzenlenen bloke çekin ... Saymanlık Müdürlüğünce teslim alınarak tahsil edildiğinin ... saymanlık müdürlüğünün 14.04.2007 tarih ve 602 sayılı yazısı ile sabit olduğu ve şirketin söz konusu beyannamenin diğer beyannamelerdeki gibi kuruşu kuruşuna denk gelecek şekilde hazırlanan bloke çekleri saymanlık müdürlüğü tarafından başka başka şirketlerin beyannamelerinin kapatılmasında kullanılmak sureti ile şirketlerin beyannamelerinin açık bırakılarak kendi menfaatine ve şirketin zarar görmesine sebebiyet veriği, böylece şüphelilerden ...'ın müşteki ..Grup Ltd. Şti'nin yaptığı ithalatlarda sahte evrak tanzim edip bu suretle gümrük idaresi yanıltılarak gümrüğün denetiminde olan ... Genel Antreposundan gümrük vergileri ödenmeden ithalata konu araçların yurda sokulmasına aracılık ederek kendi menfaatine ve müşteki şirketin zararına sebebiyet vermek suretiyle, eşyayı sahte belge kullanmak suretiyle gümrük vergilerini kısmen veya tamamen ödemeksizin ithal ve ithale aracılık etmek, evrakta sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık, şüpheliler ... ve ... ın şüpheli ... ın fiiline iştirak ederek yine eşyayı sahte belge kullanmak suretiyle gümrük vergilerini kısmen veya tamamen ödemeksizin ithal ve ithale aracılık etmek, evrakta sahtecilik ve netelikli dolandırıcılık, şüpheli ...'in yine şüpheli ...'ın fiiline iştirak ederek, eşyayı sahte belge kullanmak suretiyle gümrük vergilerini kısmen veya tamamen ödemeksizin ithal ve ithale aracılık etmek ve evrakta sahtecilik ve şüpheliler ... ile ...'ın da yine şüpheli ...'ın fiiline iştirak ederek, eşyayı sahte belge kullanmak suretiyle gümrük vergilerini kısmen veya tamamen ödemeksizin ithal ve ithale aracılık etmek suçunu işledikleri, .." şeklinde anlatılması karşısında, sanıklar hakkında "kaçakçılık", "dolandırıcılık" ve "kamu görevlisinin görevi gereği düzenlediği resmi belgede sahtecilik" suçundan kamu davası açıldığı kabul edilmelidir. Yaptırım miktarları nazara alınarak yapılan değerlendirmede TCK'nun 204/2. maddesi uyarınca üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezasını gerektiren resmi belgede sahtecilik suçunun müeyyidesi daha ağır olduğundan, temyiz incelemesinin 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesi uyarınca bu suça ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 11. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir.

Bu itibarla, temyiz incelemesinin Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından yapılması gerektiğinden, dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 11. Ceza Dairesinin ... gün ve ... sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

2- Dosyanın, Yargıtay 11. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 22.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10061, Karar No: 2017/681, Tarih: 06.03.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/10061 E.  ,  2017/681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı tarafından açılan iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin aktif toplamının 17.145.223,30 TL, borçlarının 18.241.158,82 TL olduğunu, 1.095.935,52 TL borca batık bulunduğunu, iyileştirme projesine göre borca batıklığın yarısı kadar sermaye artırımı yapılacağını, önceki yıllarda şirket karını eriten mali borçların yerine sermaye artışı ve kâr ile elde edilecek öz kaynağın yabancı kaynak yerine ikame edileceğini, sunulan iyileştirme projesinin uygulanması ile davacının mali durumunun düzelebileceğini ve borçlarını ödeyebilir hale geleceğini ileri sürerek, müvekkilinin iflâsının bir yıl süre ile ertelenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Müdahiller, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacı şirketçe iyileştirme projesinde borca batıklık miktarının en az yarısı kadar sermaye artışında bulunulacağının taahhüt edilmesine ve borca batıklığın 2.171.796,36 TL olduğunun tespit edilmesine rağmen sadece 500.000,00 TL sermaye artışı taahhüdünde bulunulduğu, taahhüt edilen bu miktarın 2014 yılında sadece 125.000,00 TL'sinin ödendiği, 2015 yılında ödeme yapılmadığı, bu sebeple sermaye arttırımına dair taahhüdün inandırıcı ve samimi görülmediği, davacı şirketçe, iyileştirme projesi kapsamında, önceki yıllarda şirket kârını eriten mali borçların yerine sermaye artışı ve kâr ile elde edilecek öz kaynağın yabancı kaynak yerine ikame edileceği, böylece faiz giderlerinin azalmasının sağlanacağı, tasarruf ön planda tutularak yapılacak üretimler sayesinde şirketin kârlılığının arttırılacağı, yatırımların tamamlanmış olması sayesinde yeni yatırımlar için kaynak ayırmaya gerek kalmaksızın dışarıdan sağlanan ve şirketin fon yaratma gücü ile elde edilen kaynakların işletme sermayesi olarak kullanılacağı, alacakların tahsiline ağırlık verilerek ve daha kısa vadeli satışlar tercih edilerek alacakların finansmanından kaçınılacağı, stokların optimum seviyelerde tutulmak suretiyle stokların kaynak maliyetinin azaltılacağı taahhüt edilmesine rağmen, bu hususlarda hiç bir somut adım atılmadığı, bu şekilde iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olmadığı, ibraz edilen borç yapılandırma sözleşmelerinde yapılandırılan borçlara ilişkin ödeme yapıldığını gösteren hiç bir ödeme belgesi sunulmadığı, gerek bilirkişi raporları, gerekse kayyım raporlarının davacı şirkete tavsiyelerden ibaret olduğu, iflasın ertelenmesine ilişkin hukuki ve ekonomik koşulların oluşmadığı gerekçesiyle, davacı şirketin iflasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1432, Karar No: 2014/2995, Tarih: 11.03.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/1432 E.  ,  2014/2995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar ve birleşen dosya davacıları dilekçelerinde ... İlçesi, ... Köyü 514 parsel bitişiğinde bulunan 6901 m2 yüzölçümlü taşınmaza 25 yılı aşkın süredir zilyet ettikleri iddiası ile adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır.

Mahkemece, davacıların dava ettikleri yerin 1298 parsel sayılı tapu kapsamında orman sayılan yer olduğu belirlenerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1945 yılında 3116 sayılı Kanuna göre yapılan ilk orman tahdidi ile 1993 yılında yapılan aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır. İptali istenilen 1298 parsel sayılı taşınmazın 1966 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında 400.000 m2 yüzölçümü ile Devlet Ormanı niteliği ile tespit edilip itirazsız kesinleştiği anlaşılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına mahkemece yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporu uyarınca dava konusu edilen taşınmazın 1966 yılında yapılıp kesinleşen genel arazi kadastrosu sırasında 1298 parsel numarası ile orman tahdidi içinde kaldığından bahisle orman niteliğiyle Hazine adına tespitinin yapılıp kesinleştiği, 3402 sayılı Kanunun 12/3. maddesi gözönünde bulundurulduğunda, hakdüşürücü sürenin çoktan geçmiş bulunduğu, davanın, TMK'nun 713. maddesi gerğince tapusuz taşınmazın tapuya tescili istemi olmayıp, tapu iptali tescile ilişkin olduğu belirlenerek davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görünmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 11/03/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14623, Karar No: 2012/31524, Tarih: 24.12.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/14623 E.  ,  2012/31524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gaziantep 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :15.09.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, kusur belirlemesi ve kadın yararına hükmedilen tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, boşanmaya davacı kocanın eşine göre daha fazla kusurlu olduğu kabul edilerek karar verilmiş ise de; yapılan tahkikat ve toplanan delillerden, davacı kocanın sadakat yükümlülüğüne aykırı davranışlarından sonra, tarafların barışıp Ukrayna Devletinde yaşamaya başladıkları, burada bir süre yaşadıktan sonra taraflar arasında yeniden geçimsizlik başladığı, davalı kadının kocasına hakaret etmesinden sonra da kocanın eşini Türkiye’ye gönderip bir daha eşi ve çocuğuyla ilgilenmeyerek birlik görevlerini yerine getirmekten kaçındığı anlaşılmaktadır. Davacının barışmadan sonra da sadakat yükümlülüğüne aykırı davranışlarını sürdürdüğüne ilişkin tanık beyanı davalı kadından duyuma dayalı olup, bu konuda başkaca bir delil olmadığından; kusur belirlemesine esas alınması doğru değildir. Bu durumda, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına ve boşanmayı gerektiren kusurlu davranışların; davacı koca yönünden "birlik görevlerini yerine getirmemesi", davalı kadın "kocasına hakaret etmesi"olayları olması karşısında; tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Durum böyleyken, mahkemece davacı kocanın daha ağır kusurlu kabul edilmesi doğru olmadığı gibi gerçekleşen eşit kusurluluk durumunda da maddi ve manevi tazminata hükmedilemeyeceği (TMK.md.174/1-2) halde; davalı kadının tazminat taleplerinin reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi de doğru olmamış; bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.24.12.2012. (Pzt.)