muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/48428, Karar No: 2010/5252, Tarih: 01.03.2010

bulunmaktadır. Öte yandan, belediyelerin asli işi olan temizlik, çöplerin toplanması ve nakline ilişkin hizmetlerin 5393 sayılı Kanunun 67.maddesi uyarınca başkasından satın alınması mümkündür. Buna göre davalılar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunun 2.maddesine uygun olduğu kabul edilmelidir.

Taraflar arasında kanuna uygun olarak kurulduğu anlaşılan asıl işveren- alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı da uyuşmazlık konusudur. Hizmet alım sözleşmesinde, İdari ve teknik şartnamelerde yüklenicinin eleman seçiminde ve değişikliğinde idarenin uygun görüşünü alacağı, görev yerlerinin yüklenicinin bilgisi olmadan değiştirilmemesi, yıllık izin kullanma sürelerinin belirlenmesi konusunda idarenin bilgisi ve isteği doğrultusunda hareket edilmesi gibi düzenlemeler yer almakta ise de asıl işverenin denetim yetkisi, işyeri güvenliği ve işçilik alacaklarına karşı müteselsil sorumluluğu nedeniyle bu tür düzenlemelere yer verilmesi olağan karşılanmalıdır. Bu nedenle sözü edilen hükümler alt işverenlik sözleşmesinin muvazaaya dayandığını göstermez. Keza, alt işverenlerin değişmesine rağmen işçinin ara vermeden yine alt işverene bağlı olarak çalışmış olması da alt işverenlik uygulamasının muvazaalı olduğunu kabule yeterli değildir. Mevcut olgulara göre geçerli ve muvazaaya dayanmayan bir asıl işveren-alt işverenlik sözleşmesi bulunmaktadır. Mahkemece asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu sonucuna varılarak davacının davalı belediyeye ait işyerine iadesi doğru olmamıştır.

Öte yandan, dosya kapsamına göre İl İdare kurulunun 10.03.2009 tarih ve 9 sayılı kararı ile Adana ilinde ... adı ile yeni bir belediye kurulmasına karar verildiği, bu belediyenin ... Belediyesinin sorumluluk alanının bir bölümü üzerine kurulduğu, bu itibarla ... Belediyesinin yetki ve sorumluluğunda olan sahanın bir bölümünün ... belediyesi sahasına geçtiği, buna göre de temizlik ve çöp toplama işi ile ilgili davalı belediyenin sorumluluk alanının daraldığı, daha önce 1000 civarında işçi ile yürütülen temizlik işinin alanın küçülmesi sebebiyle daha az işçi ile yapılabilecek olması ve 29.03.2009 da yapılan yerel seçimler sonucu ... Belediyesinin de faaliyete geçtiği, yeni ihale açılıncaya kadar davalının son yaptığı ihale gereği ihaleyi alan ... firmasının bir kısım personelinin ... Belediyesinde görevlendirildiği, bu yeni durum karşısında davalı Belediyenin 25.09.2009 da bitmesi gereken ihale dönemini mevcut durumun uygulamaya geçirilmesi için bitiş süresini 11.05.2009 tarihli yazı ile 31.07.2009 olarak değiştirdiği ve ihaleyi alan ... firmasına bildirdiği, bunun üzerine ... firmasının çalışan işçilerin tamamına 4.Noterlikten 25.05.2009 da ihtarname gönderdiği, yeni Belediyenin kurulması, ihalenin bitiş tarihinin 31.07.2009 tarihine çekilmesi sebebiyle iş akdinin 31.07.2009 tarihinde sona erdirileceğinin bildirildiği anlaşılmaktadır.

İhale dönemi sona ermeden davalı ... bölünme sonrası sorumluluk alanında kalan saha için çalışması gereken işçi sayısını 438 olarak tespit etmiş, yeni ihale açmış ve ihale sonunda ihaleyi yine ... firması kazanmış, ara vermeden 01.08.2009 tarihinde 438 işçi ile çalışmasını sürdürmüştür.

Davacının gerçek işvereni olan davalı ... Ltd.Şti. tarafından yapılan fesih bildirimine göre davalı belediyenin temizlik konusundaki sorumluluk alanının küçülmesi ve ihalenin 31.7.2009 tarihinde sonlandırılacağının bildirilmesinin feshe neden yapıldığı görülmektedir. Dosya içeriğine göre, iş sözleşmesi feshedilecek işçinin seçiminde işvereni bağlayan herhangi bir seçim kriteri kararlaştırılmış değildir. Bu nedenle kıdemli işçilerin işten çıkarılmış olması tek başına feshi geçersiz kılmaz. Keza, yeni ihaleden dolayı önceki

işçilerin işe çağrılmamış olması ya da kıdemsiz olanlarının çağrılmış olması da feshin geçerliliğini etkilemez. Yukarıda da belirtildiği üzere dosya kapsamından fesih nedeni yapılan olguların gerçekleştiği sabit ise de, davalı şirketin fesihten önce davacıyı değerlendirilebileceği başka bir işyerinin bulunup bulunmadığı feshin son çare olması ilkesinin uygulanıp uygulanmadığının belirlenmesi bakımından önem arz eder.

Mahkemece fesih bildiriminin yapıldığı tarihte davalı şirketin başka bir işyerinin bulunup bulunmadığı, varsa diğer işyerinde davacının değerlendirilme imkânının olup olmadığı, kısaca feshin son çare olması ilkesinin dikkate alınıp alınmadığı araştırılarak sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7095, Karar No: 2020/9647, Tarih: 20.10.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/7095 E.  ,  2020/9647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın ''temyiz'' başlıklı 286. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, temyiz kanun yolunda asıl olan kuralın, Bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan hükümlerinin temyiz yasa yoluna tabii olduğudur. Bölge Adliye Mahkemesinden verilen hangi kararların temyiz edilemeyecekleri aynı Kanunun 286. maddesinin 2. fıkrasında istisnai olarak düzenlenmiştir. 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendinde, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz edilemeyeceği belirtmiştir. Aynı maddenin (b) bendinde ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz edilemeyeceği belirtilmiştir. Aynı maddenin (c) ve (d) bendlerinde üst sınır itibariyle temyiz edilemeyecek bölge adliye mahkemesi kararları belirtilmiş, (e) bendinde sadece eşya veya kazanç müsaderesine veya bunlara yer olmadığına ilişkin bölge adliye mahkemesi kararları, (f) bendinde on yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili bölge adliye mahkemesi kararları, (g) bendinde davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen kararlar, (h) bendinde ise yukarıdaki bentlerde yer alan sınırlar içinde kalmak koşuluyla aynı hükümde, cezalardan ve kararlardan birden fazlasını içeren bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz edilemeyeceği belirtilmiştir.

Somut olayda ilk derece mahkemesince TCK 142/1-e, 143, 62 maddelerinden 3 yıl 9 ay hapis cezasına hükmolunduğu sanığın istinaf başvurusu ile ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin ilk derece mahkemesi kararını kaldırarak TCK’nın 142/2-d, 143/1, 62. maddelerinden 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına hükmedildiği, ilk derece mahkemesinin beş yıl veya daha az hapis cezasını arttırmayan Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığı bu sebeple Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin bu kararı temel cezayı arttırması sebebiyle temyiz edilebileceği değerlendiren tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Hükmolunan cezaların miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını arttırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE, 20/10/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5848, Karar No: 2012/8254, Tarih: 02.07.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5848 E.  ,  2012/8254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 21.02.2012 tarihli geri çevirme kararı tam olarak yerine getirilmemiştir.

Bu nedenle, dava konusu taşınmazın imar planı dışında kalan kısmının mücavir alan ve belediye sınırı içinde olup olmadığı, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı ve tüm belediye hizmetlerinden (yol, su, ..., çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanıp yararlanmadığı hususlarının belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19545, Karar No: 2009/2724, Tarih: 26.02.2009

**21. Hukuk Dairesi         2008/19545 E.  ,  2009/2724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kastamonu İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2007

Davacı, ilk prim kesintisinin yapıldığı ayı takip eden aybaşından 01.01.2007 tarihine kadar tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin   kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının  yapılan ilk prim kesintisini takip eden aybaşından  01.01.2007 tarihine kadar 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbiti istemine  ilişkindir.

Mahkemece  istemin  kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının  yapılan ilk prim kesintisini takip eden aybaşından  01.01.2007 tarihine kadar 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbiti istemine  ilişkindir.

Mahkemece  istemin  kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık  ve  Nüfus  İdareleri  kayıtları  ile  diğer  kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Davacının Ziraat Odası  kaydının 103.08.2003 tarihinden başladığı, davacının sattığı ürün bedelinden ilk prim kesintisinin 1997 yılının Mayıs ayında yapılıp, Mayıs 2000, 09.01.2005, 2006 ve 2007  yıllarında yapılmış prim kesintilerinin bulunduğu 01.01.2007 tarihinde tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak kayıt ve tescil edildiği görülmektedir.

Mahkemece kesintinin bulunduğu 01.06.1997-31.12.1997 ve 01.06.2000-31.12.2000; 01.02.2005-01.01.2007 tarihleri arasındaki dönemler yönünden verilen tesbit kararı yerinde ise de, prim kesintisinin bulunmadığı 01.01.1998-31.05.2000 ve 01.01.2001-31.01.2005 tarihleri arasındaki dönem yönünden 2926 sayılı Yasa'nın 10. maddesinde belirtilen kayıtlar bulunmadığı   ve tarımsal faaliyet bu madde kapsamında  kanıtlanamadığı halde bu yılların zabıta araştırmasına dayalı olarak kabul edilmesi  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13530, Karar No: 2011/5461, Tarih: 23.06.2011

**8. Ceza Dairesi         2008/13530 E.  ,  2011/5461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kaymakamlık men kararı öncesinde suça konu yerde ölçüm ve incele melerde bulunan kontrol memuru ...'in, sanıkların köy yolunun bir kısmına sula ma arkı açarak tecavüzde bulunduğuna ilişkin tespitlerde bulunmuş olduğu anlaşılmakla; anılan kontrol memuru mahkemece tanık olarak dinlenip sanık tarafından açılan kanalın yola ne kadar tecavüz ettiği, açılan kanalın yol kenar boşluğunda kalıp kalmadığı ve suç vasfının tayini bakımından açılan kanalın yayalar ve araçlar açısından yolun kullanımına engel oluşturup oluşturmadığı belirlenip ortaya çıkan sonuca göre tüm kanıtlar birlikte de ğerlendirilip sonucu göre suç vasfının tayini gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde sanıkların beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uya rınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince istem gibi (BOZULMASINA), 23.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/189, Karar No: 2018/27101, Tarih: 13.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2016/189 E.  ,  2018/27101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin Katar şantiyesinde 2007-2010 yılları arası çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işverence haklı neden olmaksızın feshedildiğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, genel tatil, hafta tatili ve yıllık izin ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının taleplerinin zaman aşımına uğradığını, davacanın dava dışı yabancı şirket işçisi olduğunu, bu şirketle hizmet akdi ilişkisinin bulunmadığını, fesih sonrasında davacının bahsi geçen alacaklardan feragat ettiğine dair ibranameyi imzaladığını beyanla davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı işçinin imzasını taşıyan, yabancı dilde hazırlanmış makbuzlara itibar edilerek, belgelerde yazılı ödeme tutarları, dava konusu alacaklardan mahsup edilmiştir. yabancı dilde düzenlenmiş ödeme belgelerinin, işçi tarafından anlaşılabilmesi ve değerlendirilebilmesi mümkün olmadığından, bu belgelere tek başına itibar edilemeyeceği açıktır. Belgelerde yazılı miktarların banka aracılığıyla ödendiği de kanıtlanmamıştır. Ancak, mevcut durumda ödemelerin yapılıp yapılmadığı noktasında, davacı asilin çağrılarak dosyaya sunulan belgeler kendisine gösterilmek suretiyle beyanı alındıktan sonra karar verilmesi gerekirken bu hususun gözetilmemesi hatalı olmuştur.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgililere iadesine 13.12.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33741, Karar No: 2015/11837, Tarih: 30.04.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/33741 E.  ,  2015/11837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlular hakkında kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla başlatılan takipte 1.410,00 TL asıl alacak, 117,00 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 1.599,00 TL alacağın, takip tarihinden itibaren işleyecek %180 faizi ile tahsilinin istendiği, talep edilen faizin cinsinin belirtilmediği, takibin bu haliyle kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Takip dosyasının incelenmesinde;Alacaklının takip tarihinden itibaren %180 oranı üzerinden işleyecek faiz talebinde bulunduğu, borçluların yasal sürede ödeme emrinde talep edilen faiz oranına itiraz etmediği, alacaklının talep ettiği oranın, takip tarihinde geçerli olan ticari veya yasal faiz oranına denk gelmediği görülmektedir. Bu nedenle alacaklının talebinin ticari veya yasal faiz olduğu sonucuna varılamaz. Ödeme emrinde talep edilen faiz oranının, yasal ve ticari faizin üzerinde olması ve itiraz edilmeksizin kesinleşmesi durumunda, anılan faizin uygulanması gerekecektir.Borçluların, yasal sürede, ödeme emrinde talep edilen faiz oranına itiraz etmemeleri üzerine kesinleşen bu oran üzerinden faiz hesaplanması gerekir.O halde, mahkemece, itiraz edilmemekle kesinleşen %180 faiz oranı üzerinden hesaplama yapılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, olayda uygulama yeri olmayan değişen oranlarda avans faizi üzerinden hesaplama yapan bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3762, Karar No: 2014/7611, Tarih: 08.04.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/3762 E.  ,  2014/7611 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin sunduğu temyiz dilekçesinde mahkeme kararının hangi nedenlerle bozulması gerektiğine dair temyiz nedeni bildirilmemiş olması, Dairemizce gerekçeli temyiz dilekçesi sunularak temyiz edilen dosyalarda da temyiz dilekçesinde belirtilen temyiz nedenleriyle bağlı kalınarak temyiz incelemesi yapılıyor olması ile yine mahkeme kararında Dairemizce kamu düzenini ilgilendiren ve re'sen bozma nedeni yapılmasını gerektirecek bir hata bulunmadığının anlaşılmasına göre davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin bozma isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 08/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6031, Karar No: 2024/375, Tarih: 30.01.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/6031 E.  ,  2024/375 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasında görülen tapu iptal tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesinin kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Düzce ili Akçakoca ilçesi Paşalar Köyü çalışma alanında bulunan 9 parsel ... 29.920,00 m2 yüzölçümlü taşınmaz fındık bahçesi niteliği ile davalı ... adına tapuda kayıtlı olup davalı ... lehine ipotek bulunmaktadır.

Davacı ... İdaresi vekili dava dilekçesinde; çekişmeli taşınmazın bir bölümünün kesinleşen orman kadastrosunda orman sayılan yerde kaldığını belirterek tapu kaydının iptali ile orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin verdiği önceki tarihli karar Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 11.03.2019 tarihli ve 2018/6503 Esas, 2019/1627 Karar ... kararıyla "usulünce tahdit uygulaması yapılması, komşu hemşin köyünde yapılan orman kadastrosunun paşalar köyünde ilan edilip edilmediğinin araştırılması, bu iki köyün birleşik köy olup olmadığı ile birbirinden ayrılıp ayrılmadığının araştırılması, ayrılmış ise hangi tarihte ayrıldığının sorulması, yol devlet ormanının hangi köyün orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı net olarak belirlenerek oluşacak sonuca göre talep sonucunu aşmayacak şekilde karar verilmesi" gereğine değinilerek bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmişse de dosya kapsamında alınan bilirkişi raporu ve ekindeki hava fotoğrafından çekişmeli taşınmazın dava konusu edilen A harfli 4.023,58 metrekarelik bölümünün komşu Hemşin köyü orman kadastrosunda tahdit sınırları içinde kaldığı gibi en eski tarihli hava fotoğrafında da orman sayılan yerlerden olduğu anlaşılmaktadır. Dava konusu taşınmazın en eski tarihli hava fotoğrafında orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre davacı ... idaresinin davasının kabulüyle çekişmeli 9 parsel ... taşınmazın A harfi ile gösterilen 4.023,58 metrekarelik kısmının tapusunun iptaliyle orman vasfıyla tesciline karar verilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmiş olması hatalı olmuş bozmayı gerektirmiştir.