muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12211, Karar No: 2015/7211, Tarih: 16.04.2015

5538 sayılı Yasa ile İş Kanununun 2'nci maddesine bazı fıkralar eklenmiş ve kamu kurum ve kuruluşlarıyla sermayesinin yarısından fazlasının kamuya ait olan ortaklıklara dair ayrık durumlar düzenlenmiştir. Ancak, maddenin diğer hükümleri değişikliğe tabi tutulmadığından, asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurları ve muvazaa öğeleri değişmemiştir. Yasal olarak verilmesi mümkün olmayan bir işin alt işverene bırakılması veya muvazaalı bir ilişki içine girilmesi halinde, işçilerin baştan itibaren asıl işverenin işçileri olarak işlem görecekleri 4857 sayılı Kanunun 2'nci maddesinin yedinci fıkrasında açık biçimde ifade edilmiştir. Kamu işverenleri bakımından farklı bir uygulamaya gidilmesi hukuken korunamaz. Muvazaaya dayanan bir ilişkide işçi, gerçek işverenin işçisi olmakla kıdem ve unvanının dışında bir kadro karşılığı çalışması ve diğer işçilerle aynı ücreti talep edememesi, İş Kanununun 5 inci maddesinde öngörülen eşitlik ilkesine aykırılık oluşturur. Yine koşulların oluşmasına rağmen işçinin toplu iş sözleşmesinden yararlanamaması, Anayasal temeli olan sendikal hakları engelleyen bir durumdur. Dairemizin kararları da bu doğrultudadır.

İş Kanununun 3'üncü maddesinin ikinci fıkrası, 15.5.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5763 sayılı Yasanın 1'inci maddesiyle değiştirilmiş ve alt işverenin işyerini bildirim yükümü getirilmiştir. Alt işveren bu bildirimi asıl işverenle aralarında düzenlenmiş olan yazılı alt işverenlik sözleşmesi ve gerekli belgelerle birlikte yapmak durumundadır. Alt işverenlik sözleşmesi ilgili bölge müdürlüğü ile gerektiğinde iş müfettişleri tarafından incelenecek ve kurumca re’sen muvazaa araştırması yapılabilecektir.

Muvazaanın tespiti halinde bu yönde hazırlanan müfettiş raporu ilgililere bildirilir ve ilgililer 30 gün içinde yetkili iş mahkemesine itiraz edebilirler. İş Müfettişliği tarafından hazırlanan muvazaalı alt işverenlik ilişkisinin tespit edildiği rapora ilgililerin süresi içinde itiraz etmemesi ya da mahkemece muvazaalı işlemin varlığına dair hüküm kurulması ve bu kararın kesinleşmesi halinde, alt işverenliğe dair tescil işlemi iptal edilir. Bu halde alt işveren işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçileri sayılır.

Asıl işveren alt işveren ilişkisi ve muvazaa konuları, 5763 sayılı Yasayla iş kanununda yapılan değişiklikler ve buna bağlı olarak çıkarılan Alt İşveren Yönetmeliğinin ardından farklı bir anlam kazanmıştır. Yönetmelikte “yazılı alt işverenlik sözleşmesi”nden söz edilmiş ve çeşitli tanımlara yer verilmiştir.

Alt İşveren Yönetmeliğinde;

1) İşyerinde yürütülen mal veya hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde uzmanlık gerektirmeyen işlerin alt işverene verilmesini,

2) Daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile kurulan alt işverenlik ilişkisini,

3) Asıl işveren işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak hakları kısıtlanmak suretiyle çalıştırılmaya devam ettirilmesini,

Alt İşveren Yönetmeliğinde;

1) İşyerinde yürütülen mal veya hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde uzmanlık gerektirmeyen işlerin alt işverene verilmesini,

2) Daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile kurulan alt işverenlik ilişkisini,

3) Asıl işveren işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak hakları kısıtlanmak suretiyle çalıştırılmaya devam ettirilmesini,

4) Kamusal yükümlülüklerden kaçınmak veya işçilerin iş sözleşmesi, toplu iş sözleşmesi yahut çalışma mevzuatından kaynaklanan haklarını kısıtlamak ya da ortadan kaldırmak gibi tarafların gerçek iradelerini gizlemeye yönelik işlemleri, ihtiva eden sözleşmeler muvazaalı olarak açıklanmıştır.

Somut olayda davacı temizlik görevlisi olarak yaklaşık 1 yıl süreyle çalışmış olup mahkemece davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu avukat bilirkişiden aldığı raporu de esas alarak kabul ettiği görülmüştür.

Mahkemece, mahallinde uzman bilirkişiler aracılığı ile keşif yapılmaksızın ve dosya üzerinden avukat olduğu anlaşılan tek bilirkişiden rapor alarak sonuca gitmiş ise de alınan bilirkişi raporu, davalı şirketler arasındaki ilişkinin tespiti yönünde yeterli olmadığı açıktır.

Bu nedenle mahkemece öncelikle; davalı şirketlerin faaliyet alanlarının belirlenmesi amacıyla ticari kayıtlar ile davalı ... üretim aşamalarını tek tek gösterir iş organizasyon yapısına ilişkin kayıtlar davalı şirketlerden celp edilmesi gerekmektedir. Dolayısıyla davacının yaptığı iş ile yakından ilgisi bulunma ihtimali bulunan bu kayıtların da getirtilmesi gerekmektedir.

Söz konusu belgeler temin edildikten sonra mahkemece üniversitelerden davalı şirketlerin faaliyet konularında uzman bilirkişiler aracılığı ile keşif yapılarak ve hakimin davayı aydınlatma yükümlülüğü uyarınca dinlenen tanıklar keşif sırasında yeniden dinlenerek davacının yaptığı işin ne olduğunun yerinde tespiti ile yapılan bu işin tutanaklara eksiksiz geçirilerek bilirkişilerden bu işin davalılar arasında yapılan sözleşme kapsamında bir iş olup olmadığı yoksa davalı ... asli faaliyetlerinin bir parçası niteliğinde olduğunun belirlenmesi, asıl iş olduğunun tespiti halinde ise alt işverene devrinin mümkün olup olmadığının tespiti gerekmektedir. Yine tanık beyanlarına göre emir ve talimatların ... yetkililerinden alınması, üretim alanında çalışılması gibi unsurlar da değerlendirmeye alınarak iş makinesi ve çatı temizliğinin bir bütün halinde değerlendirilmesi gerekmektedir.

Somut olayda tartışma konusu yapılmamış ise de davalı B.A.T Şirketinin taşeronlarından olan ve aralarındaki ilişkinin muvazaalı olduğu tespit edilmiş ve bu tespit kesinleşmiş bulunan dava dışı İbrahim Derya Şirketi ile ve bu şirketten sonraki taşeron olan şirketler ve bunlarla yapılan hizmet alım sözleşmeleri de incelenerek, davacının öncesinde ... çalışanı olup olmadığı, çalışanı olduğunun tespiti halinde muvazaanın tespitinden sonra davacının hangi işveren bünyesinde çalıştırıldığı, hizmet cetvelinde muvazaanın tespitinden sonra davacının prim ödemelerinin hem asıl işveren olduğu belirtilen ... tarafından hem de taşeron şirket tarafından ödenip ödenmediği gibi hususlar açıklığa kavuşturulmalıdır. Zira davacının ... çalışanı olduğunun tespiti halinde muvazaa nedeniyle artık asıl işveren olan .. işçisi olacağından konunun bu açıdan da değerlendirmesi gerekmektedir. Bu arada İbrahim Derya Şirketi ve sonrasına ait hizmet alım sözleşmeleri ile muvazaanın tespitine dair kayıtların da getirtilmesi yerinde olacaktır.

Sonuç olarak, davalı ...ile davalı ... arasındaki tüm hizmet alım sözleşmeleri ile ... önceki ve özellikle de dava dışı ... ve takip eden şirketlerle yapılan hizmet alım sözleşmeleri karşılaştırılıp muvazaa tespitine dair tüm kayıtlar getirtilerek işyerinde fiili durum karşılaştırılarak davacı ve arkadaşlarının yaptığı işin davalılar arasındaki sözleşme kapsamında kalıp kalmadığı, asıl iş niteliğinde olup olmadığı dinlenilecek tanık beyanları, işyerinin üretim mekanizmasının eksiksiz tespiti ile davacı ve arkadaşlarının yaptığı işin asıl iş olan üretim kapsamında olup olmadığı her iki şirket kayıtları üzerinde yapılacak inceleme ile eksiksiz bir şekilde belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporu sonucu davalı şirketler arasında muvazaa olduğunun belirtilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece bu yön üzerinde durulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi bozma nedenidir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının maddi hatanın düzeltilmesi talebinin kabulüyle Dairemizin 2014/13004 Esas, 2014/17893 Karar nolu 23.09.2014 tarihli mahkeme kararının bozularak ortadan kaldırılmasına, davanın reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan 8.4.2014 tarihli kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 16.04.2015 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8714, Karar No: 2011/2561, Tarih: 22.03.2011

İlkeler yukarıda anlatılan şekilde olmakla birlikte, sigortalı, Kasko Poliçesi Genel Şartlarının B.1.5 maddesi ve TTK. 1292/3. maddesi uyarınca rizikonun gerçekleştiğine dair doğru ihbar mükellefiyetini kasten yerine getirmez veya iyiniyet kurallarına açıkça aykırı şekilde sigorta teminatı dışında kalan bir hususu sanki bu oluşan riziko teminat içinde kalmış gibi ihbar edildiği somut delillerle kanıtlanılırsa, ispat külfeti yer değiştirip sigortalıya geçer.

Davalı ... şirketi davacıya ait aracın daha önce kaza geçirdiğini pertotal olarak davacı tarafından satın alındığını ve araç onarılmadan davalıya sigortalatıldığını savunmuştur.Dosya içindeki belgelere göre aracın 4.4.2005 tarihinde ... Sigorta A.Ş.’ne sigortalı olduğu ve meydana gelen kazada ağır hasar gördüğü davacı tarafından hasarlı olarak sigorta şirketinden satın alındığı anlaşılmıştır. Davacı aracı satın aldıktan sonra ... oyak sigorta şirketine kasko sigortası yaptırmış, 29.11.2005 tarihinde meydana gelen kaza da hasarlanmış, sigorta şirketinin hasar bedelinin ödememesi üzerine Kadıköy 1 Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2006/202E sayılı dosyası ile ... sigorta A.Ş'ne karşı dava açmıştır.

HUMK.nun 275. ve devamı maddeleri gereğince çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde konusunda uzman bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verilir, hükmüne yer verildiğinden mahkemece davalının savunmalarına göre bilirkişilerden rapor alınmış ise de bilirkişi heyetinde

hasar konusunda uzman bilirkişi bulunmadığından alınan rapor hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Davalı taraf, aracın daha önce hasara uğradığını ve onarılmadan yeniden kasko sigortası yaptırıldığını iddia ettiğine göre, mahkemece, ... Oyak sigorta A.Ş. tarafından 29.11.2005 tarihinde meydana gelen kaza ile ilgili açılmış hasar dosyası, araç fotoğrafları, ekspertiz raporu, Kadıköy 1 Asliye Ticaret Mahkemesi 2006/202 E. Sayılı dosyası getirilerek 4.4.2005, 29.11.2005 ve 19.3.2006 tarihinde meydana gelen hasarların aynı olup olmadığının tespiti için hasar konusunda uzman İTÜ veya Karayolları Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek bilirkişi kurulundan ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilemesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 22.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/611, Karar No: 2013/16033, Tarih: 12.09.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/611 E.  ,  2013/16033 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalı Kurum avukatı tarafından temyizi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 1.10.1989 ile 7.3.2008 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde, asgari ücretin 1,86 katı ücretle sürekli ve kesintisiz çalıştığının tespiti istemine ilişkin olup, mahkemece, davacının asgari ücretin 1,86 katı ücretle çalıştığı kabul edilmiş ise de, bu kararın eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesi olup, bu tür sigortalı hizmetlerin saptanmasına ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır.

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 Esas, 2005/413 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür.

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için, yine, HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa, ücretin, yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Sigortalı tarafından işveren aleyhine açılan kıdem tazminatının tahsili istemine ilişkin davada, 2005 yılında iştin ayrılan tek tanığın beyanına göre son ücretin ve kıdem tazminatının belirlendiği anlaşılmakta olup, Mahkemece buna dayalı olarak sonuca gidilmesi isabetsizdir.Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 Esas, 2005/413 Karar sayılı kararı gözetilerek, yeterli ve gerekli bir araştırmayla (özellikle gönderilmeyen dönemlere ücret bordroları araştırılmalı, gönderilen dönemlere ait imzalı ücret bordrolarının asgari ücret üzerinden düzenlendiği üzerinde durularak, ücret ödemeye dair banka dekontları, diğer ödeme belgeleri v.s celbedilerek) ulaşılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu, davacının prime esas kazanç tutarının alt sınırından yüksek bir ücret ile çalıştığının tespitine yönelik hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılardan Kurum vekilin, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2018/706, Karar No: 2018/7577, Tarih: 04.12.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/706 E.  ,  2018/7577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 08/02/2013 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; ilk derece mahkemesince davanın reddine dair verilen 30/03/2017 günlü karara karşı davacının istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ... 15. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/61 esas, 2017/212 sayılı kararının HMK 353/1-b-3 maddesi uyarınca düzeltilerek; davacının maddi tazminat talebinin reddine, davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne dair verilen 20/12/2017 günlü ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi kararının Yargıtayda duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 04/12/2018 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı adına gelen olmadı, karşı taraftan davalı vekili Avukat ... geldi, davacı vekili Avukat ...'nun mazeret dilekçesi gönderdiği, başka duruşmalar olduğundan gelemeyeceğini ve yokluğunda karar verilmesini istediği anlaşıldı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Temyiz edenin sıfatına, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya

uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK’nun 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine ve davalı yararına takdir olunan 1.630,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine 04/12/2018 gününde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4048, Karar No: 2006/7331, Tarih: 09.05.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/4048 E.  ,  2006/7331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de dava miktar itibariyle duruşmaya tabi olmadığından bu isteğin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalının işlettiği markete kar ortağı olduğunu, bu nedenle kendisine üç ayrı belge ile toplam 7.845.000.000 Tl. ödediğini, davalının kar payı vermediğini ileri sürerek 7.845.000.000 Tl.nın tahsiline karar verilemesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, Adli Tıp Kurumu raporuna göre belgelerdeki imzanın davalı el ürünü olduğu, bu hususun anlaşılmasından sonra davalının davacıya ödemede bulunduğunu savunmasına rağmen bu savunmasını ispat edemediği ve yemin hakkını da kullanmadığı gerekçe gösterilmek, tanık Halil İbrahim Tavşancı’nın beyanı da esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının dayandığı “Anlaşma” başlıklı belge ile !5.000.000.000 TL. borcumu 30 Haziran 1997 günü ödeyeceğim” yazılı belge kapsamından davacının davalıya toplam 5.985.000.000 TL: borç para verdiği anlaşılmaktaysa da davacının delil olarak dayandığı 11.11.1994 tarihli banka havale dekontunda gösterilen 780.000.000 Tl.nın borç olarak verildiğine ilişkin bir açıklama yoktur. O nedenle bu belge borç ödeme belgesi niteliğinde olup, ... başına alacağın varlığını kanıtlamaz. Davacı bu belgedeki alacak yönünden

iddiasını yasal delillerle kanıtlayamamıştır. Ne var ki dava dilekçesinde “her çeşit kanıt” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış bulunduğundan yemin hakkı hatırlatılmalı, sonucuna göre bir karar verilmelidir. Bu hususun gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

iddiasını yasal delillerle kanıtlayamamıştır. Ne var ki dava dilekçesinde “her çeşit kanıt” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış bulunduğundan yemin hakkı hatırlatılmalı, sonucuna göre bir karar verilmelidir. Bu hususun gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

3-Davalı, Adli Tıp Kurumu Raporuna karşı 30.9.2003 tarihli dilekçesiyle beyanda bulunurken davacıya olan borcuna karşılık 4.7.1997 tarihli banka havalesiyle 2.000.000000 Tl., 11.8.1997 tarihli banka havalesiyle 1.450.000.000 Tl. ödediğini, bildirip banka dekontlarını da dosyaya ibraz etmiştir. Bu belgeler az yukarıda (2) bentte açıklandığı gibi borç ödeme belgeleridir. Davacı her ne kadar 1.4.2005 tarihli dilekçesiyle bu belgelere konu borcun dava dışı ...’ya ait bir borç olduğunu, davalının bu paraları ... adına kendisine ödediğini savunmuş ve ...’dan aldığı 3.5.2005 tarihli belgeyi ibraz edip adı geçen şahsıda tanık olarak dinletmişse de ibraz edilen belgede davalının imzası olmadığı gibi banka dekontlarında da bu konuda her hangi bir açıklama bulunmamaktadır. Davalının açık muafakatı bulunmadığı için HUMK. 288 maddesi hükmünce tanık beyanına da itibar edilemez. Hal böyle olunca davalının anılan banka dekontlarıyla davacıya olan borcuna karşılık toplam 3.450.000.000 Tl. ödediğinin kabulü zorunludur. Bu hususun gözetilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte belirtilen nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 9.5.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8883, Karar No: 2014/250, Tarih: 28.01.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/8883 E.  ,  2014/250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARMARİS KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/03/2012

NUMARASI : 2009/547-2012/225

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden Ş. N...Ş.. vs. vekili Avukat S. U...Ö...ile aleyhine temyiz istenilen B.. Y.. vekili Avukat B... S... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında H..K... .... ada 10 parsel sayılı 540,76 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacılar F.. T.. ve müşterekleri tarafından davalı G..S.. D... aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan tapu iptali ve (elatmanın önlenmesi) davası davaya konu olan parsel hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Davacı Y.. D.. vekili 27.01.2009 tarihli dava dilekçesi ile 11.4.1988 tarih (7) numaralı tapu kaydına dayanarak ve F.. T.. ile M..Ş..'ye husumet yönelterek çekişmeli taşınmazın adına tescili istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında B.. Y.. vekili 12.4.2010 tarihli dava dilekçesi ile çekişmeli taşınmazı 05.10.2004 tarihli gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi ile G..S..D.. mirasçıları Y.. D.. ve A.. D..'den satın alma iddiasına dayanarak davaya katılmıştır. Kadastro Mahkemesinde çekişmeli parsel tutanağı ile dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda müdahil davacı B.. Y..'in davasının kabulüne, diğer davaların reddine ve çekişmeli parselin müdahil davacı B.. Y.. adına tesciline, kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı belirlenen bölümün tescil harici bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı ve karşı davalı F.. T.. ve müşterekleri vekili ile davacı Y.. D.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.