muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8974, Karar No: 2023/3257, Tarih: 24.05.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirtilen nedenleri tekrar ettiği ve sermaye şirketi olan limitet şirketlerde paydaşlar arasında şirket çıkarlarını olumsuz surette etkilememek kaydıyla gruplaşma olmasının doğal ve grupların şirket yönetiminde yarışmaları olağan bir hal olduğunu, toplantıya çağrıdaki usulsüzlüklerin varlığının şirketin feshi için başlı başına haklı neden olarak kabul edilmeyeceğini, ortakların, haklı nedenlerin ortaya çıkmasında kendilerinin eylem ve işlemlerinin katkısının bulunmaması gerektiğini, şirket ortaklarının şirkete sunmuş oldukları hizmet ve aktif olarak sağladıkları faydaya göre huzur hakkı benimsendiğini, ortakların çalışma saatlerine göre ücretlendirildiğini, davacı ... ...'da yoklukla malul olduğu kabul edilen genel kurulda çalıştığı süre ile orantılı olarak huzur hakkı verildiğini ve davacının bu ücreti aldığını, davalı şirketin vergi borcu bulunduğunu, bunun dışında SGK’ya yahut işçilerine karşı herhangi bir borcu bulunmadığını, çekilen krediler ise zaruri olduğu ve yüksek meblağlı olmadıklarını, ödemeleri gecikmeksizin ve eksiksiz gerçekleştirildiğini, istinaf mahkemesince ortaklıktan çıkarma alternatif çözüm yoluna başvuruya gerek olmadığı belirtildiğini ancak davacı ortakların kötüniyetli davranışları da dikkate alınmak suretiyle feshin son çare olması ilkesi gözetilerek öncelikle ortaklıktan çıkarılma yolunun şartları yönünden incelemesi gerektiğinden kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, haklı nedenlerle limited şirketin fesih ve tasfiyesine istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6102 sayılı Kanun'un 636ncı ve 406 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, haklı nedenlerle limited şirketin fesih ve tasfiyesine istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6102 sayılı Kanun'un 636ncı ve 406 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

Davacılar vekili, davalı şirketin müdürlerinin şirketi ciddi anlamda finansal sıkıntıya uğratacak kadar yüksek tutarlarda huzur hakkı aldıklarını, huzur haklarının genel kurul kararı olmaksızın alındığını, müdürlerin şahsi dernek üyeliklerini ve şahsi bağışlarını, şahsi bağkur primlerini şirkete ödettirdiğini, vergi ve SGK gibi prim ödemelerini zamanında yapmayarak yüksek miktarlarda indirim iptali ve gecikme zammı gibi maddi zarara yol açtığını, şirket finansal sıkıntı içerisindeyken lüks bir oto satın alıp, aracı zararına sattığını, şirketin maddi olanaksızlıklarını görmezden gelerek LCD TV, lüks mobilyalar ve en pahalısından mobil telefonlar gibi yersiz ve makul olmayan harcamalar yaptığını, şirket müdürlerinin kötü niyetli hareketlerle şirketi zarara uğrattığını ileri sürerek şirketin feshini talep etmiştir. Davacılar vekilinin haklı sebep olarak ileri sürdüğü hususlar şirketin feshini gerektirecek nitelikte sebepler olmayıp, şirket genel kurul kararlarının iptali ya da yokluğun tespiti, şirket müdürlerinin sorumluluk davası gibi davalara konu olabilecek hususlardır. 6102 sayılı Kanun'un 636 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında haklı sebeplerin varlığında, her ortağın mahkemeden şirketin feshini isteyebileceği, mahkemenin bu istem yerine, davacı ortağa payının gerçek değerinin ödenmesine ve davacı ortağın şirketten çıkarılmasına veya duruma uygun düşen ve kabul edilebilir diğer alternatif çözüme hükmedebilmesi düzenlenmiştir. Bu madde uyarınca şirketin feshine veya diğer alternatif çözüm yollarına hükmedilebilmesi için haklı sebebin iddia ve ispat edilmesi gerekir. Somut olayda limited şirketin feshini gerektirecek haklı sebepler söz konusu olmadığından davanın reddi gerekirken yazılı gerekçeyle şirketin feshine karar verilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 24.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4744, Karar No: 2018/9738, Tarih: 18.09.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/4744 E.  ,  2018/9738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 18.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26647, Karar No: 2014/21241, Tarih: 23.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/26647 E.  ,  2014/21241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, emeklilik nedeniyle akdi feshettiğini iddia ederek, kıdem tazminatının ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, husumet yokluğundan davanın reddini istemiştir.

Davalı ...Temizlik Şirketi vekili, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ... vekili ve davalı ...Temizlik Şirketi vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ...’nın ve davalı ... Temizlik Şirketinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında çalışan davacının, yaşlılık aylığı bağlandığına dair belgeyi işverene verdiğine dair dosyada delil olmamasına rağmen, mahkemece, kıdem tazminatı faizinin dava tarihi yerine fesih tarihinden başlatılması, yine ıslahta faiz istenmemesine rağmen ıslah ile artırılan alacak miktarına da faiz uygulanarak talebin aşılması hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı yasanın geçici 3/1 maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Kararının hüküm kısmının 2. paragrafının silinerek yerine;

“Brüt 3.088,00 TL kıdem tazminatının; 1.000,00 TL’sinin dava tarihi olan 04.05.2011 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faiziyle birlikte, bakiyesinin ise faizsiz olarak davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesine”

Paragrafının yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin ...Özel Sağlık Hizmetleri ...İnşaat San ve Tic. Ltd. Şti.'ne yükletilmesine, 23.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8973, Karar No: 2011/10441, Tarih: 17.10.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/8973 E.  ,  2011/10441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDREMİT 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/09/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine; davalıların kayden malik olduğu çekişmeli 441 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, devletin hüküm ve tasarrufu altında kalan yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmın tapu kaydının iptali ile terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, 10 yıllık hak düşürücü sürenin dolduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesine eklenen 3. fıkra 2 ve 3. cümle ve geçici 10. maddedeki düzenlemeler karşısında 10 yıllık hak düşürücü süre yönünden davanın reddine, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, yargılama giderleri ve avukatlık ücretinden davacı tarafın sorumlu tutulmasına ilişkin direnme kararı Hukuk Genel Kurulunca kararın direnme niteliğinde olmadığı gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama soncunda davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine, hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı yanın sorumlu tutulmasına karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Mahkemece; hükmüne uyulan bozma ilamı uyarınca işlem yapılarak 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasa hükmü gereğince hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmiş olması karar tarihi itibariyle doğru ise de anılan Yasanın Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih, 2009/31 Esas, 2011/77 Esas sayılı kararı ile iptal edildiği ve 23.7.2011 tarihinde resmi gazetede yayımlanarak iptal hükmünün yürürlüğe girdiği anlaşılmaktadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve usuli kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse de,  10.3.1969 tarih ve 1/3 sayılı İ.B.K.'nın gerekçesinde de belirtildiği üzere Anayasa Mahkemesinin anılan kararı karşısında mahkemece işin esası ile ilgili olarak 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı İnançları Birleştirme Kararı doğrultusunda inceleme yapılması zorunlu hale gelmiştir.

Diğer taraftan işin esası bakımından kabul kararı verilmesi halinde 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren ve eldeki davalara da uygulanması gereken 3402 Sayılı Yasanın 36.maddesi ve bazı ilave düzenlemeler getiren 6099 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca (36/A md.) yargılama giderlerinden ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağının gözetilmesi gerekeceği kuşkusuzdur.

Diğer taraftan işin esası bakımından kabul kararı verilmesi halinde 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren ve eldeki davalara da uygulanması gereken 3402 Sayılı Yasanın 36.maddesi ve bazı ilave düzenlemeler getiren 6099 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca (36/A md.) yargılama giderlerinden ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağının gözetilmesi gerekeceği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre değerlendirilmesi, taraf iddiaları doğrultusunda gerekli araştırma ve inceleme yapılmak suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması bakımından karar bozulmalıdır.

Davacının, temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulü ile hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13119, Karar No: 2010/14241, Tarih: 25.10.2010

**10. Hukuk Dairesi         2010/13119 E.  ,  2010/14241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava; 06.02.1979 tarihindeki bir günlük sigortalı çalışmanın ve bu tarihin, sigorta başlangıcı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

05.08.1964 doğumlu olan davacının, .... ait soğutma cihazları imalatı işyerinde 06.02.1979 tarihinde 1 gün süreyle hizmet akdine dayalı çalıştığının ve bu çalışmanın, sigortalılık başlangıcı olarak kabul edilmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkin olan davada; mahkemece, anılan istemler yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemenin hükmü eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

a)Davacı, 11.11.2009 günlü dava dilekçesiyle; 02.06.1979 tarihten itibaren 1983 yılına kadarki sigortalı çalışmalarının tespitini istemiş ise de, 27.01.2010 günlü celsedeki imzalı beyanıyla, ilk işe giriş tarihinin ve dolayısıyla sigorta başlangıcının 06.02.1979 olduğunun taspitini istediği,giderek kurum kayıtlarına 22.06.1979 tarihinde intikal eden işe giriş bildirgesindeki işe başlama tarihinin de 06.02.1979 olması karşısında, bu tarih esas alınarak hüküm kurulması gerekirken, sehven 02.06.1979 tarihinin esas alınması suretiyle karar tesisi isabetli görülmemiştir.

b)506 sayılı Yasa’nın 3. Maddesinin II/B bendine göre, “Özel Kanunda tarifi ve nitelikleri belirtilen çıraklar hakkında çıraklık devresi sayılan süre içinde analık, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları...” uygulanmamaktadır. Uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükte bulunan ve 05.07.1977 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 2089 sayılı Çırak Kalfa ve Ustalık Yasasının 4.maddesinde,bu kanuna tabı bir sanatı o sanat için düzenlenen tarih ve pratik öğrenim programına göre o işyerinde öğrenmek amacıyla bir çıraklık sözleşmesi ile bir işyeri sahibinin hizmetine giren kimseye çırak deneceği; 16.Maddesinde ise, işyeri sahibi veya temsilcisinin çırak adayını çalıştırmağa başlamadan önce velisi veya kanuni mümessili ile üç örnek yazılı bir çıraklık sözleşmesi yapmağa mecbur olduğu; 20 maddesinde, sözleşmenin bir örneğinin Mahalli Çıraklık Eğitim Komitesine, derneğe kayıtlı ise ilgili derneğe veya odaya vermek ve sicil numarasını alarak sözleşmeye yazmak zorunda olduğu bildirilmiştir. Diğer taraftan bir kişiye çırak denilebilmesi için, o kimsenin durumunun bu özel kanunda çıraklar hakkında yapılan tarife ve nitelendirmeye uyması gerekir. Yani, taraflar arasındaki ilişkinin niteliği belirlenirken, başka bir ifade ile, davacının belirtilen tarihte çırak olup-olmadığına karar verilirken, çalışma ilişkisine bakılarak karar verilmelidir. Kişi işyerinde üretimleilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyorsa, bu durumda çıraklık ilişkisinden söz edilemeyecektir.

Dosyadaki kayıt ve belgelere göre; davalı Kurum kayıtlarına 22.06.1979 tarihinde intikal eden 06.02.1979 işe başlama tarihli işe giriş bildirgesinde "Not: Çıraklık mukavelesi vardır." ibaresinin not düşülmesi ve işe başlama tarihi itibarıyla davacının henüz 15 yaşını ikmal etmemiş olması da gözetilerek, yukarıda belirtilen düzenlemeler çerçevesinde, davacının çıraklık durumun usulünce araştırılarak, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken bu yönde bir araştırma ve inceleme yapılmaksızın hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6496, Karar No: 2023/8212, Tarih: 02.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/6496 E.  ,  2023/8212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/1063 Esas, 2022/1567 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.04.2022 Tarihli ve 2022/691 Esas, 2022/645 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayı küçüğün mernis adresinin ... Mahallesi .... Sokak No: 6 İç Kapı No: 5 .../Ankara olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Ankara 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin 01.07.2022 Tarihli ve 2022/1063 Esas, 2022/1567 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayı küçüğün adresinin ... Mahallesi ... Sokak No:1/1 .../ İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 404 üncü maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2 .4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Pendik İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayı küçüğün yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi ... Sokak No:1/1 .../İstanbul olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 1. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, İstanbul Anadolu 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

02.10.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2609, Karar No: 2025/2211, Tarih: 27.05.2025

**6. Hukuk Dairesi         2023/2609 E.  ,  2025/2211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/761 E., 2023/390 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/22 E., 2021/348 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkillerin murisi ... ile davalılardan yüklenici şirket arasında kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, sözleşme gereği dava konusu taşınmazın %70’inin davalı yüklenici şirkete devredildiği, taşınmaz üzerinde kat irtifakı kurularak davalı yüklenicinin bağımsız bölümlerin bir kısmını 3. kişilere devrettiğini, davalı yüklenicinin inşaat alanında sadece harfiyat yapıp inşaatı o şekilde bıraktığını belirterek, müvekkillerin murisi ... ile davalı yüklenici arasında düzenlenen kat karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili feshi ile dava konusu bağımsız bölümün davalılar adına kayıtlı tapularının iptali ile hisseleri ve miras payları oranında müvekkilleri adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... cevap dilekçesinde; zamanaşımı itirazlarının bulunduğunu, dava konusu bağımsız bölümü 2011 yılında ...’dan satın aldığını ve bedelini bu kişiye ödediğini, davacıları tanımadığını, aralarında hukuki ilişki olmadığını, iyiniyetli olduğunu, dava konusu bağımsız bölümleri tapuya güven ilkesi çerçevesinde hiçbir takyidat ve engel olmadığı için satın aldıklarını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; arsa sahibi ile yüklenici arasındaki sözleşmenin adi şekilde düzenlendiğinden geçerli olmadığını, davalı yükleniciye işi bitirmesi için uygun bir süre verilmediğini ve temerrüde düşürülmediğini, müvekkilinin bağımsız bölümleri tapu kaydına güvenerek satın aldığını, iyiniyetli olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yüklenicinin sözleşme ile kararlaştırılan edimini yerine getirmediğinden taşınmazda mülkiyet hakkını kazanamadığı, buna bağlı olarak yükleniciden pay satın alan üçüncü kişi olan davalıların mülkiyet hakkının doğmadığı, yapılan satış ve devirlerin sebepten yoksun hale geldiğinden yolsuz tescil durumuna düşeceği, davalıların iyiniyet iddiasında bulunamayacağı gerekçesi ile davanını kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF