muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3154, Karar No: 2023/3062, Tarih: 02.10.2023

2. Ziraat Bankası A.Ş. vekili istinaf dilekçesinde ; hükme esas alınan komiser raporlarında ve nihai raporda müvekkili banka alacağının eksik ve hatalı olarak yer aldığını, davacı lehine verilen tasdik kararının kaldırılması gerektiğini belirtmiştir.

3.SGK vekili istinaf dilekçesinde; bir kısım alacaklarının konkordato projesinden etkileneceğini bu nedenle projenin reddi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Yapı Kredi Bankası ve Ziraat Bankasının tasdike ilişkin usulüne uygun itirazı bulunmadığından bahisle istinaf başvurusunun usulden reddine; SGK nın istinaf başvurusunun ise alacaklarının konkordato projesine dahil olmayacağından bahisle hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde Yapı Kredi Bankası vekili ve Ziraat Bankası vekili ve SGK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Alacaklı vekilleri temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki sebepleri ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, konkordatonun tasdiki istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri, İcra ve İflas Kanununun İİK’nın 286 vd.

3-Değerlendirme

1-İcra ve İflas Kanununun 308/a maddesi uyarınca konkordato hakkında verilen karara karşı borçlu veya konkordato talep eden alacaklı, kararın tebliğinden, itiraz eden diğer alacaklılar ise tasdik kararının ilanından itibaren 10 gün içinde istinaf yoluna başvurabilir. Bölge adliye mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren 10 gün içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Hukuk Muhakameleri Kanununun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanunun 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar, alacaklı SGK’ya 25.07.2023 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 06.09.2023 tarihinde verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar, alacaklı SGK’ya 25.07.2023 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 06.09.2023 tarihinde verilmiştir.

2-İİK’nın 304/1. bendinde ise konkordatoya itiraz edenlerin, itiraz sebeplerini duruşma gününden en az 3 gün önce yazılı olarak bildirmek kaydıyla duruşmada hazır bulunabilecekleri de ilana yazılır’’ cümlesine karşılık İİK’nın 302/7. fıkrasında ‘’konkordato projesinin konkordato tutanağı, kabul ve ret oylarını içerecek şekilde derhal imza olunur. Toplantının bitimini takip eden 7 gün içinde gerçekleşen iltihaklar da kabul olunur.’’ denildikten sonra 302/son fıkrasında ‘’komiser, iltihak süresinin bitmesinden itibaren en geç 7 gün içerisinde konkordatoya ilişkin bütün belgeleri, konkordato projesinin kabul edilip edilmediğine ve tasdikine uygun olup olmadığına dair gerekçeli raporunu mahkemeye tevdi eder.’’ düzenlemesi yer almış olup konkordatonun mahkemede incelenmesine raporun mahkemeye verilmesinden sonra İİK’nın 304/1. maddesi gereğince başlanılacaktır.

3-İİK’nın 302.maddesindeki iltihak süresi bittikten sonra komiser raporu düzenleneceğinden ve iltihak süresinde bildirilen alacaklar da kabul edilebileceğinden bu sürede yapılan itirazlar da kabul edilmelidir. Bu nedenle itiraz eden alacaklı kavramını dar yorumlayarak sadece duruşmadan 3 gün önce konkordatoya ilişkin alacaklılarla sınırlamak doğru bir yaklaşım olarak görülmemektedir.

Kanun koyucunun itiraz edenlerden kastının konkordato toplantılarında veya iltihak süresi içinde olumsuz oy kullananlar olarak kabulü daha doğru bir yaklaşımdır. Bu bağlamda kanundaki "itiraz edenler" ifadesinin konkordatoya red oyu verenlere teşmil edilmesi hukuk usulünün genel hükümlerine uygun düşer.

Kanun koyucunun itiraz edenlerden kastının konkordato toplantılarında veya iltihak süresi içinde olumsuz oy kullananlar olarak kabulü daha doğru bir yaklaşımdır. Bu bağlamda kanundaki "itiraz edenler" ifadesinin konkordatoya red oyu verenlere teşmil edilmesi hukuk usulünün genel hükümlerine uygun düşer.

4-Kanunun 302/7 maddesinde ise "toplantının bitimini takip eden 7 gün içinde gerçekleşen iltihaklar da kabul olunur" ifadesi bulunmaktadır. Bu ifadeden toplantıya katılmadığı halde 7 günlük iltihak süresi içinde alacaklılarının konkordatoya karşı oy kullanma hakkı bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda toplantıya katılıp ret oyu kullanan veya toplantıya katılmadığı halde iltihak süresi içinde oyunu belli eden alacaklının nisapta nazara alınması ve nihai tutanağın ve komiser raporunun buna göre hazırlanması Kanun'nun 302/son maddesi gereğidir. Aksi halde iltihak süresi içerisinde alacağını bildirip oy hakkı verilen alacaklıya konkordatoya kabul oyu vermediği takdirde komiser raporu kabul ve ret oyları da nazar alınarak konkordato projesinin tasdik edilip edilmeyeceği belirleneceğine göre bu sürece katılan, oyu sonuca etkili olan alacaklıya aleyhine oluşacak bir sonuca karşı yorum yoluyla kanun yoluna başvurma olanağı tanınmaması usul kuralları ile bağdaşmayacaktır. Çünkü usul hukukunun en temel ilkelerinden biri herhangi bir talep hakkında hukuki yararının bulunması ve talepte bulunanın haklarının ihlal edilmiş olmasıdır. Hukuki yararı bulunan ve hakkı ihlal edilen alacaklının buna karşı herhangi bir yasa yoluna başvuramayacağını kabul etmek Anayasanın 36. maddesinde güvence altına alınan hak arama özgürlüğünün ihlali niteliğindedir. Nitekim Anayasa Mahkemesi 26.02.2015 tarih ve 2013/3954 başvuru sayılı kararında mahkemeye erişim hakkının İnsan Hakları Sözleşmesi ile güvence altına alınan ‘’Adil Yargılanma Hakkının’’ en temel unsuru olduğu kanun yolları bakımından ‘’Hukuki Belirlilik’’ ilkesinin ihlali sureti ile mahkemeye erişim hakkının kullanılmasının önlenemeyeceği sonucuna varmıştır.

5-Yukarıda ayrıntılı açıklandığı üzere; toplantıya katılıp ret oyu kullanan alacaklı veya toplantıya katılmadığı halde ret oyu kullanan alacaklıların itiraz eden alacaklı kavramına dahil olduğu ve mahkemece verilen karara karşı istinaf ve temyiz yoluna başvurabilecekleri kabul edilmelidir. Bu husus Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesinde de doğru olarak yer almıştır.

5-Yukarıda ayrıntılı açıklandığı üzere; toplantıya katılıp ret oyu kullanan alacaklı veya toplantıya katılmadığı halde ret oyu kullanan alacaklıların itiraz eden alacaklı kavramına dahil olduğu ve mahkemece verilen karara karşı istinaf ve temyiz yoluna başvurabilecekleri kabul edilmelidir. Bu husus Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesinde de doğru olarak yer almıştır.

Ancak somut olayda, alacaklı Yapı Kredi Bankası AŞ.’nin toplantıya katılmadığı sabit olsa da bu alacaklının müdahale talebinde konkordatonun reddini talep ettiği ve tasdik duruşması olan 25.11.2022 tarihinden önce 14.11.2022 tarihli dilekçeyle itirazlarını bildirdiği görülmüştür. Aynı şekilde alacaklı Ziraat Bankasının müdahale talebinde konkordatonun reddini talep ettiği ve tasdik duruşması olan 25.11.2022 tarihinden önce 07.11.2022 tarihli dilekçeyle itirazlarını bildirdiği görülmüştür. Bu durumda yukarıdaki gerekçeler doğrultusunda alacaklı Yapı Kredi Bankası A.Ş.'nin ve Ziraat Bankası A.Ş.’nin istinaf hakkının bulunduğunun kabulü gerekir.

Hal böyle olunca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesinin Yapı Kredi Bankası A.Ş. ve Ziraat Bankası A.Ş. vekilinin istinaf talebinin reddine karar vermesinde isabet bulunmamış olduğundan kararının bozulmasına, istinaf incelemesi yapılmak üzere dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle

1-Alacaklı SGK vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine,

2-Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde alacaklı Yapı ve Kredi Bankası A.Ş. ile T.C. Ziraat Bankası A.Ş.'ye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.10.2023 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4513, Karar No: 2009/4680, Tarih: 14.09.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/4513 E.  ,  2009/4680 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca davacı arsa sahiplerine isabet eden zemin kat 2 nolu bağımsız bölümdeki projeye aykırılıkların giderilmesi ya da bunun için gerekli bedelin davalı yükleniciden tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı arsa sahipleri davalı yüklenici ile dava dışı diğer arsa sahipleri arasında Manisa 2. Noterliği’nin 15.06.2004 gün, 10325 yevmiye no ile imzalanan kat karşılığı inşaat ve gayrimenkul satış vaadi sözleşmesinde inşaatın sözleşme ve eklerine uygun olarak yapılıp arsa sahiplerine teslim edileceği kararlaştırılmış olup, sözleşmenin 3. maddesinde projelerin sözleşmenin eki olduğu kabul edilmiştir. Buna göre yüklenicinin edimini ifa etmiş sayılabilmesi için arsa sahiplerine düşen bağımsız bölümler ile inşaatın sözleşme ve ekleri olan tasdikli projeleri ile inşaat ruhsatına uygun olarak tamamlanıp teslimi gereklidir. Davacının iddiası ile alınan bilirkişi kurulu raporlarına göre tasdikli mimari projede bina giriş holünün sağ tarafında gösterilen sığınak menfez girişinin örülmek suretiyle kapatıldığı, keza projesinde zemin kat sağ tarafta depo bulunmasına rağmen bu deponun da kapatılarak salona dahil edildiği anlaşılmaktadır. Davalı yüklenici, davacı arsa sahiplerinin talebi doğrultusunda bu değişikliklerin yapıldığını savunmuş ise de, sözleşmeyi arsa sahiplerinin aleyhine ağırlaştıran bu değişiklik BK’nın 12. maddesi hükmünce resmi şekilde yapılmadığından geçersizdir. Tanık beyanlarına dayanılarak değişikliğin arsa sahiplerinin isteği ile yapıldığının kabulü mümkün değildir.

Bu durumda mahkemece, sözleşmeye aykırılık sabit olduğundan davalı yükleniciye saptanan sözleşme eki projeye aykırılıkların giderilmesi için makul süre verilmesi, giderilmemesi halinde dava tarihi itibariyle projeye uygun hale getirme masraflarının bilirkişi kurulundan alınacak ek raporla saptanarak davanın sonuçlandırılması ve her halükârda davanın açılmasına sebep olduğundan davalının yargılama giderleri ve vekâlet ücretinden sorumlu tutulması gerekirken yanlış değerlendirme sonucu ret kararı verilmesi doğru olmamış, bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 14.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23403, Karar No: 2018/10765, Tarih: 08.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/23403 E.  ,  2018/10765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 08.10.2015 günü temyiz eden davalı ... ile vekili Av. ... ve karşı taraf davacı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 51. maddesi hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 1630 TL. vekalet ücretinin ...'a verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.10.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/5544, Karar No: 2012/5642, Tarih: 06.09.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/5544 E.  ,  2012/5642 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 325 ada 13 parsel sayılı 1383,29 m2 yüzölçümündeki taşınmaz davalı ... ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine dava konusu taşınmazın kanunları uyarınca Hazine'ye intikal eden yerlerden olduğunu öne sürerek ve tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgeler eşliğinde saptanan dava niteliği dikkate alındığında mahkemece yapılan araştırma ve soruşturma hüküm vermeye yeterli değildir. Davacı tarafın tutunduğu 3.3.1971 tarih ve 58 yevmiye nolu tapu kaydı getirtilip uygulanmadığı gibi dava konusu taşınmaza komşu parsellere ait tapu kayıtları da getirtilerek uygulanmamıştır. Ayrıca dinlenilen yerel bilirkişi ve tanık beyanları gerekçesiz, olaylara dayanmayan soyut nitelikte olduğu gibi tarafların iddiaları hakkında aydınlatıcı bilgi vermekten çok uzaktır.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle dava konusu taşınmaza komşu 325 ada 15 ve 14 parsel sayılı taşınmazların dayanağı 11.06.1975 tarih 17 ve 21.06.1988 tarih 5 sayılı tapu kayıt örnekleri, yine davacı tarafın tutunduğu 3.3.1971 tarih ve 58 yevmiye sayılı tapu kayıtları ilk oluştukları günden itibaren tüm tedavülleri, varsa haritaları birlikte Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeli, davacı tarafın tutunduğu tapu kaydının revizyon görüp görmediği Tapu Sicil Müdürlüğünden sorularak belirlenmeli, başka taşınmazlara revizyon görmüş ve davalı oldukları saptandığı takdirde HUMK’nun 45 ve yeni 6100 sayılı HMK’nun 166. maddeleri hükümleri uyarınca dava dosyalarının birleştirilip birleştirilmeyeceği yönü üzerinde durulmalı, daha sonra yöreyi iyi bilen, yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi, tutanak bilirkişilerinin tümü, tarafların aynı yöntemle göstereceği tanıklar hazır olduğu halde çekişmeli taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, dayanak kayıtlar usulüne uygun olarak yerine uygulanmalı, davacı dayanağı tapu kayıtlarının haritaya bağlı olup olmadığı belirlenerek haritaya bağlı olması halinde 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20. maddesi hükmü uyarınca tarafların tutunduğu tapu kayıtlarının haritalarının ölçeği ile kadastro paftasının ölçeği eşitlendikten sonra haritalar çakıştırılarak yerel bilirkişi yardımı uzman bilirkişi eliyle yerine uygulanmalı, uygulamada tapu kayıtlarının revizyon gördüğü dava dışı taşınmazlar varsa özellikle gözönünde tutulmalı, kuşkusuz tapu kayıtlarının dayanağı haritalar yoksa kayıtta tarif edilen sınır yerleri esas alınarak uygulama yapılmalı, tapu kayıtlarında tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınır yerleri bulunduğu takdirde bu konuda taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, uzman bilirkişiye dayanılan tapu kayıtlarında tarif edilen sınır yerleri düzenleyeceği haritada ayrı ayrı işaret ettirilmeli, uygulamaya ilişkin yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile dava konusu taşınmaza komşu 325 ada 15 ve 14 parsel sayılı taşınmazların dayanağı 11.06.1975 tarih 17 sayılı tapu kaydı ile 21.06

.06.1975 tarih 17 sayılı tapu kaydı ile 21.06.1988 tarih 5 sayılı tapu kayıtlarının tesislerinden itibaren tüm tedavülleri getirtilerek denetlenmeli, komşu taşınmazların dayanağı kayıtların dava konusu taşınmazı ne okuduğu üzerinde durulmalı, bu yolla dava konusu taşınmazın tarafların tutunduğu tapu kayıtlarının kapsamında kalıp kalmadığı duraksamasız saptanmalı, dava konusu taşınmazın tümü ya da bir bölümü tarafların tutunduğu tapu kayıtlarının kapsamı dışında kaldığı saptandığı takdirde kayıt kapsamı dışında kalan taşınmaz ya da taşınmaz bölümleri yönünden anılan taşınmazın öncesinin kime ait olduğu kimden kime kaldığı, belirlenmeli ve yeterli biçimde zilyetlik araştırması yapılmalı, bu konuda taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıç günü, süresi ve sürdürülüş biçimi, kanunları uyarınca Hazine'ye intikal edip etmediği hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan ayrı ayrı olaylara dayalı bilgiler alınmalı, tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları ile yerel bilirkişi ve tanık beyanları arasında aykırılık bulunduğu takdirde tespit tutanağı bilirkişileri de dava konusu taşınmaz başında ayrı ayrı dinlenerek, çelişki giderilmeli, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye, yerel bilirkişi ve tanık sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı, dava konusu taşınmazın kanunları uyarınca Hazine'ye intikal eden yerlerden olduğu sonucuna varıldığı takdirde bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetliğin süresi ne olursa olsun hukukça değer taşımayacağı düşünülmeli, davalı ... ...’nın dava konusu taşınmaz üzerinde 20 yıla ulaşan müstakil zilyetliğinin bulunmadığı anlaşıldığından bayii babası ve ölmüş ise dava dışı diğer mirasçıları yönünden de belgesiz araştırması yapılmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 06.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8390, Karar No: 2014/6995, Tarih: 12.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/8390 E.  ,  2014/6995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/01/2013

NUMARASI : 2011/437-2013/21

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali istemli davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı Ö. B. E. Sağ. Hiz. Ltd. Şti vekili avukat İ. D. geldi, karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı kurumla imzaladıkları Sağlık Hizmeti Satın Alma Sözleşmesi gereği bir takım branşlarda hizmet sunmayı taahhüt ettiğini, sözleşmeden doğan yükümlülüklerini yerine getirdiğini, davalı kurumun 20.06.2011 tarihli yazısı ile dava dışı eczanelerde yapılan denetimler sonucunda dava dışı sigortalıların ve aile bireylerinin bilgisi dışında gerçek muayene ve tedaviye dayanmayan kullanımları dışında reçete düzenlendiği, Ekim 2007 ve Ocak 2009 dönemine ait tedavi hizmetleri ile ilgili faturaların, hastaya sağlık hizmeti sunulmadığı gerekçesi ile ödenmediğini, sözleşmenin 5.1.1 maddesi uyarınca toplam 120.000 TL para cezası ile cezalandırıldığını, kesilen cezanın sözleşmeye ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek iptalini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, reçete sahiplerinin davalı kuruma soruşturma sırasında verdikleri ifadeleri esas alınarak davaya konu cezai işlemin doğru olduğu gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, reçete sahiplerinin davalı kuruma soruşturma sırasında verdikleri ifadeleri esas alınarak davaya konu cezai işlemin doğru olduğu gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taraflar arasındaki sağlık hizmeti satın alma sözleşmesine aykırılık nedeniyle cezai işlem uygulanmasına dair davalı idarenin işleminin iptaline ilişkindir. Davacı, yargılama sırasında delil olarak sağlık merkezlerinde tedavi olan ve müfettişe ifade veren kurum sigortalılarından aldığı yazılı ifade tutanaklarına ve hastaların muayene oldukları poliklinik kayıtlarına ve hasta epikriz raporlarına dayanmıştır. Mahkemece bu konularda herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmadan davacının delillerinde belirttiği tanık ifadeleri ile teftiş sırasında verdiği ifadeler karşılaştırılmadan bu konuda konusunda uzman bilirkişi veya kuruldan rapor alınmadan davanın reddine karar verilmiştir. Dosyanın incelenmesinde davalı kurum müfettişlerinin soruşturma sırasında dinlediği tanıkların ayrıntılı ifade tutanaklarının da olmadığı görülmüştür. Davada, davacı tarafından verilen sağlık hizmetleri sonucu düzenlenen faturalarda davalının yapmış olduğu cezai şart ile ilgili işlemin doğru olup olmadığının çözümü gerekmektedir. Bu açıklamalar ışığında davacının delil olarak bildirdiği hastaların yazılı ifade tutanakları ile teftiş sırasında verdikleri ifade tutanakları ilgili yerlerden celbedilerek çelişkinin giderilmesi gerektiği gibi, aralarında sağlıkçı bir bilirkişinin katılımı ile oluşacak bilirkişi heyetinden, denetime uygun rapor alınarak, hastaların belirtilen tarihlerde tedavi olup olmadığı, hastaların epikriz raporları da araştırılarak taraf ve yargı denetimine açık bilirkişi raporu alınarak hasıl olacak sonuca göre bir karar vermesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 1.100,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan 24.30 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 12.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.