muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12083, Karar No: 2015/635, Tarih: 20.01.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/12083 E.  ,  2015/635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle 148.462.25 TL maddi ve manevi tazminatın asal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi ve davalılardan ... vekilince de duruşma talep edilmesi üzerini, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 20/01/2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan ... vekili Avukat ..., ... Ve Temizlik Hizmetleri İnşaat Taahhüt Ticaret Ltd Şti. Vekili Avukat ... ile karşı taraf vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıda karar tespit edildi.

KARAR

Dava 05.10.2009 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 59,00 oranındaki sürekli iş göremezlik nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davacı ve davalı taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu kazada davalılardan ...l Müdürlüğünün kusurun bulunmadığı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık kusuru bulunmasa bile zarardan sorumlu tutulup tutulmayacağına ilişkindir. Mahkemece anılan davalının asıl işveren olduğunun kabulü ile tazminattan sorumlu olacağı sonucuna varılmışsa da varılan bu sonuç hatalı olmuştur.

Gerçekten, bir iş kazası sonucu, zarara uğrayan işçi veya hak sahiplerinin maddi veya manevi tazminat talepleri, ancak işveren veya kusurlu üçüncü kişilere karşı yöneltilebilir. Bunun dışında, aracı olarak tabir edilen kişiler aracılığı ile işe alınan işçilerin uğrayacakları zararlardan dolayı, asıl işveren de aracılarla birlikte 4857 sayılı Yasanın 2/6. maddesi uyarınca sorumlu olur.

Gerçekten, bir iş kazası sonucu, zarara uğrayan işçi veya hak sahiplerinin maddi veya manevi tazminat talepleri, ancak işveren veya kusurlu üçüncü kişilere karşı yöneltilebilir. Bunun dışında, aracı olarak tabir edilen kişiler aracılığı ile işe alınan işçilerin uğrayacakları zararlardan dolayı, asıl işveren de aracılarla birlikte 4857 sayılı Yasanın 2/6. maddesi uyarınca sorumlu olur.

Gerek 4857 sayılı Yasanın 2/6 ve gerekse 5510 sayılı yasanın 12/son maddeleri ile yürürlükten kalkan ...Kanununun 87/2. maddesinde; aracının hukuksal açıdan tarifi yapılmış kimlerin aracı veya halk arasındaki deyimi ile "Taşeron" sayılacağı belirlenmiştir. Buna göre; aracıdan bahsedilebilmek için; öncelikle üst işveren ve bunun tarafından ortaya konulan bir iş olmalı ve görülmekte olan bu işin bölüm ve eklentilerinden bir iş alt işverene devredilmelidir. Buna karşın bir işin bütünüyle bir işverene devri durumunda veya anahtar teslimi denilen biçimde işin verilmesi durumunda artık üst-alt işveren ilişkisi söz konusu olamaz. Asıl işveren-alt işveren ilişkisinin doğabilmesinin ilk koşulu; işyerinde işçi çalıştıran bir asıl işverenin, bulunması, diğer unsurda, işin asıl işverene ait işyerinde görülüyor olmasıdır. Çoğu kez bina inşaat işlerinde görüldüğü gibi, ana binayı veya asıl işi bitirmekle yükümlü bir işveren, bu işin doğrama, döşeme, su tesisatı gibi bölümlerini aracılara devretmektedir. Bu gibi durumlarda üst-alt işveren ilişkisinden söz edilebilir. Buna karşı, bir işin bütünüyle bir işverene devri durumunda veya anahtar teslimi denilen biçimde işin verilmesi durumunda, artık üst-alt işveren ilişkisi ortada bulunmamaktadır. Arsanın veya binanın salt maliki olmak ve ihale makamı olarak işi bütünüyle devretme durumlarında, ortada aracı denilen kurumdan söz edilemez. Çünkü burada iş tamamıyla ve bütün olarak bağımsız bir işverene devredilmektedir. Dava konusu olayda, davalı ...’nün üç çeşit sıcak yemek hazırlanarak bir adet ekmekle birlikte günlük 700 kişiye, dağıtımı işinin anahtar teslimi suretiyle verildiği açıktır. Anılan davalının yemek dağıtılacak kişilerin isim ve adreslerinin bildirilmesi dışında yapılan işe müdahalesinin söz konusu olmadığı, yemeklerin davalı ...….. Ltd Şti tarafından kiralanan yemekhanede ve bu davalının çalışanlarınca hazırlanarak gene aynı davalı tarafından dağıtıldığı, giderek...müdürlüğüne ait bir işyerinde ve bu davalının işçilerinin de katılımı suretiyle bir çalışmanın söz konusu olmadığı dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden açıkça anlaşılmaktadır. Bu duruma göre ihtiyaç sahiplerine yemek pişirilmesi ve dağıtımı işinin bütünüyle devrinin söz konusu olduğu, davalılardan ...Müdürlüğü bakımından işverenlik sıfatının ortadan kalktığı açıktır. Hal böyle olunca davalı ...Müdürlüğünün kusuru bulunmadığı halde, asıl işveren olduğunun ve kabulü ile tazminattan sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Öte yandan davacıda belirlenen sürekli iş göremezlik oranın % 59,00 olduğuna ilişkin sürekli iş göremezlik derecesi tespit formunda, sürekli iş göremezlik durumunun 09.05.2012 tarihinde kontrolünün gerektiği belirtilmiştir. Sigortalıda oluşan sürekli iş göremezlik oranının, sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değeri ile tazminatın miktarını doğrudan etkilediği ise söz götürmez. Diğer bir deyişle, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte kazanma güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin saptanması gerekir. Hal böyle olunca kontrol sonucunun araştırılarak sürekli iş göremezlik oranının kesinleşip kesinleşmediği belirlenmeden eksik inceleme ile maddi ve manevi tazminatın belirlenmesi hatalıdır.

Yapılacak iş, sigortalıda oluşan meslekte kazanma güç kayıp oranının değişip değişmediği yöntemince araştırılmak ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, davalı... Müdürlüğünün hukuki durumunun belirlenmesinde yanılgıya düşülerek ve sigortalının sürekli iş göremezlik oranındaki kontrol kaydının kalkıp kalkmadığı araştırılmadan yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekili ile davalı vekillerinin sair temyiz itirazlarının ilerde incelenmesine, davalılar yararlarına takdir edilen 1.100.00 TL duruşma Avukatlık parasının birbirlerine karşılıklı olarak yükletilmesine,temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine

20.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4602, Karar No: 2019/1386, Tarih: 18.02.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/4602 E.  ,  2019/1386 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

Gerekçeli kararın davalılardan ...'a doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu, yukarıdaki açıklamalar ışığında, gerekçeli karar usulsüz olarak tebliğ edilen davalıya gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanununu ve Tebligat Kanunun Uygulanmasına Dair Yönetmelik Hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi, belirtilen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 18.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7480, Karar No: 2013/9858, Tarih: 06.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/7480 E.  ,  2013/9858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı ...'a mahkeme kararı ve davacı tarafın temyiz dilekçesinin "... Mahallesi ... Sokak No:9/1 ... " adresine mernis adresidir şerhi düşülmek suretiyle yapıldığı, ancak dosya içerisinde davalıya ait olan nüfus kaydının incelenmesinde davalının yerleşim yeri olarak "... Mahallesi 780. Sokak No:13/7 Merkez-Afyonkarahisar" adresinin bildirilmiş olduğu anlaşılmakla bu çelişkinin giderilip davalının mernis adresini gösterir bilgi ve belgeler dosyaya konulduktan sonra, davalının mernis adresinin kendisine tebliğ yapılan adres olduğunun anlaşılması halinde işlemsiz olarak, davalının mernis adresinin kendisine tebliğ yapılan adresten farklı bir adres olduğunun anlaşılması halinde ise mahkeme kararı ve davacı tarafın temyiz dilekçesinin davalıya tebliğ edilip temyiz ve cevap süresinin beklenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3396, Karar No: 2019/11545, Tarih: 12.11.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/3396 E.  ,  2019/11545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bedelsiz senedi kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 156/1, 62, 50/1-a, 52/2, 52/2, 52/4. maddeleri gereği mahkumiyet

Bedelsiz senedi kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanla güneş enerji sistemi yapımı hususunda anlaştığı, katılandan yapım bedelinin bir kısmını nakit, kalan kısmı için de taksitli olarak yapılacak ödemelerin teminatı olarak ileri tarihli bir senet aldığı, katılanın taksitlerin çoğunu ödediği, sanık tarafından kalan taksit miktarı yerine alınan senet bedelinin tamamı üzerinden kanuni takip başlattığı, katılanın malvarlığı üzerine haciz konulduğu, bu suretle sanığın bedelsiz senedi kullandığı iddia edilen somut olayda; iddia, sanık savunması, katılan beyanı, Denizli 1. İcra Müdürlüğünün 2012/3692 sayılı dosya sureti, Denizli (Kapatılan)1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/308 Esas, 2014/211 Karar sayılı kararı, Dairemizin 14/11/2017 tarih ve 2017/34787 Esas, 2017/23167 Karar sayılı bozma ilamı, uzlaştırma raporu, nüfus ve adli sicil kayıtları, fezleke ve tüm dosya kapsamı bir arada değerlendirilerek, sanığın, kısmen ödenmiş ve bu nedenle kısmen bedelsiz kalan senedin tamamını icraya koyarak, "bedelsiz senedi kullanma" suçunu işlediğini sabit gören mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 12/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16412, Karar No: 2014/565, Tarih: 17.01.2014

**10. Hukuk Dairesi         2012/16412 E.  ,  2014/565 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul Anadolu 4. (Kadıköy 2.) İş Mahkemesi

Tarihi : 31.05.2012

No : 2011/396-2012/584

Davacı Kurum, tedavi giderleri nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2 – 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 62. maddesinde “Bu Kanun gereğince genel sağlık sigortasından sağlanacak sağlık hizmetlerinden ve diğer haklardan yararlanmak, genel sağlık sigortalısı ve bakmakla yükümlü olduğu kişiler için bir hak, Kurum için ise bu hizmet ve hakların finansmanını sağlamak bir yükümlülüktür. Sağlık hizmetlerinden ve diğer haklardan genel sağlık sigortalısı ile bakmakla yükümlü olduğu kişiler yararlandırılır. Bu Kanun kapsamındaki kişilere sağlanacak sağlık hizmetleri ve diğer haklar ile kişilerden alınan primlerin tutarı arasında ilişki kurulamaz.” düzenlemesine yer verilip, 63. maddede finansmanı sağlanacak sağlık hizmetleri ve süresi belirtilmiştir. Anılan Kanunun “Sağlık hizmetlerinin sağlanma yöntemi ve sağlık giderlerinin ödenmesi” başlıklı 73. maddesinde “Bu Kanuna göre sağlık hizmetleri, Kurum ile yurt içindeki veya yurt dışındaki sağlık hizmeti sunucuları arasında yapılan sözleşmeler yoluyla ve/veya bu Kanun hükümlerine uygun olarak genel sağlık sigortalısı ve bakmakla yükümlü olduğu kişilerin sözleşmesiz sağlık hizmeti sunucularından satın aldıkları sağlık hizmeti giderlerinin ödenmesi suretiyle sağlanır. … Acil haller dışında sözleşmesiz sağlık hizmeti sunucularından kişilerce satın alınan sağlık hizmeti bedelleri Kurumca ödenmez. Sözleşmesiz sağlık hizmeti sunucularından acil hallerde alınan sağlık hizmeti bedeli, 72 nci madde gereği sözleşmeli sağlık hizmeti sunucuları için belirlenen bedeller esas alınarak genel sağlık sigortalısı ve bakmakla yükümlü olduğu kişilere fatura karşılığı ödenir. Sözleşmeli ve sözleşmesiz sağlık hizmeti sunucuları, acil hallerde, sözleşmeli sağlık hizmetleri sunucuları ise Kurumun belirlediği sağlık hizmetleri için genel sağlık sigortalısı ve bakmakla yükümlü olduğu kişilerden veya Kurumdan herhangi bir ilave ücret talep edemez.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yaşam hakkının kutsallığı nedeniyle, devletin sigortalıların tedavilerini en iyi şekilde yaptırması gereği, sosyal güvenlik hukukunun en temel ilkelerinden biri olarak, Anayasanın 56. Maddesinde, Devletin bu görevini kamu ve özel kesimlerdeki sağlık ve sosyal kurumlarından yararlanarak yerine getireceği hükmü ile 5510 sayılı Kanunun 62. maddesindeki düzenleme değerlendirildiğinde, sözleşmesiz sağlık sunucularından acil haller dışında kişilerce satın alınacak sağlık hizmeti bedelinin karşılanmayacağına ilişkin düzenlemenin, Kurum tarifesini aşan kısma yönelik olduğu; aksinin kabulünün yukarıda belirtilen sosyal güvenlik ilkelerine aykırılık oluşturacağı gibi; sağlık primi tahsil edip, sağlık sigortası kapsamında tedavi giderlerini karşılaması gereken Kurum lehine sebepsiz zenginleşme oluşturacağı gözetilmelidir.

Somut olayda, tedavi tarihinde 18 yaşını doldurmamış olan davalının genel sağlık sigortalısı olduğuna ilişkin mahkemenin kabulü yerindedir. Ancak; davalının tedavilerine ilişkin olarak 15.06.2009, 28.06.2009 ve 01.07.2009 tarihli faturaların davadışı G.. Sağlık Hizmetleri San. Tic. A.Ş.’ye ait olduğu anlaşılan Özel A.. C.. Hastanesi; 20.06.2009 tarihli faturanın ise, davadışı Kemer Yaşam Hastanesi Özel Sağlık Hizmetleri Ltd. Şti.’ye ait Özel Kemer Hastanesi’nce yapılıp düzenlendiği anlaşılmakta olup; Mahkemece, davacı Kurum ile Özel Kemer Hastanesi arasında sözleşme olduğu belirtilerek, yapılan tedavi giderlerinin davacı Kurum tarafından karşılanması gerektiği belirtilmiş ise de; diğer 3 faturanın düzenlendiği sağlık sunucusu ile davacı Kurum arasında sözleşme bulunup-bulunmadığı araştırılmamıştır.

Mahkemece, 15.06.2009, 28.06.2009 ve 01.07.2009 tarihli faturaların düzenlendiği davadışı G.. Sağlık Hizmetleri San. Tic. A.Ş.’ye ait olan Özel A.. C.. Hastanesi ile davacı Kurum arasında, tedavi tarihinde tedavileri kapsar sözleşme bulunup-bulunmadığı araştırılmalı; fatura edilen tedavi ve bedellerini kapsar sözleşmenin varlığı halinde şimdiki gibi karar verilmesi; sözleşmenin bulunmadığının anlaşılması durumunda ise, anılan fatura bedellerinden karşılaması gereken miktarın, tarife esas alınarak belirlenip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu yönde eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20105, Karar No: 2015/36040, Tarih: 28.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/20105 E.  ,  2015/36040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yakacak yardımı, hafta tatili, fazla mesai, üst grup ücret farkı, ücret alacağı, yemek, yol ve sosyal yardım ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, 1995'den itibaren 6111 sayılı Kanun gereği başka kuruma nakledilinceye kadar davacının telsiz operatörü olarak davalı iş yerinde çalıştığını, iş yerinde uygulanan toplu iş sözleşmesi bulunduğunu, davacı sendika üyesi olduğunu, yakacak yardımının eksik ödendiğini, 2006'dan itibaren 4 yıl birer ay ücretsiz izinde gösterildiğini ancak çalıştırıldığını, bu aylara ait alacaklarının ödenmediğini, promosyon alacağının eksik ödendiğini, 08.00-23.00 saatleri arasında mesai yaptığını, akdi tatil olmasına rağmen cumartesi günleri çalıştığı, pazar günleri de ayda iki kez çalıştığını, ücretlerinin ödenmediğini, 2009 yılı Temmuz ayından itibaren temizlik işlerinde çalışmasına rağmen koku yardımı almadığını, bayram tatillerindeki çalışma karşılığının da eksik ödendiğini, izin ücretlerinin de verilmediğini, ikramiye alacaklarının da ödenmediğini, 3. gruptan ücret verilmesi gerekirken 1. gruptan ücret verildiğini belirterek yakacak yardımı, hafta tatili, genel tatil, fazla mesai, üst grup ücret farkı, ücret, yemek, yol, sosyal yardım alacakları ile işlemiş faizlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 14.11.2011'de başka kuruma atandığını, alacaklarının zaman aşımına uğradığını, toplu iş sözleşme gereği ödenmesi gereken tüm ücretlerin ödendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Anayasanın 36. maddesinde, “Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir. ” denilmiştir.

Yine Anayasa'nın 14. maddesinin 3. fıkrasında, “Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır” hükmü yer almıştır.

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde ise, “Herkes, medeni hak ve yükümlülükleriyle ilgili uyuşmazlıkların ya da cezai alanlarda kendisine yöneltilen suçlamaların esası hakkında karar verecek olan yasayla kurulmuş, bağımsız ve tarafsız bir mahkeme tarafından, makul süre içinde adil ve aleni olarak yargılanma hakkına sahiptir. ” denilerek kısaca ve özetle adil yargılanma hakkı düzenlenmiştir.