muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/21940, Karar No: 2012/21815, Tarih: 27.11.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/21940 E.  ,  2012/21815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Tapu işlemleri nedeniyle fotoğraf alan ... evden çıktıktan 15 dakika kadar sonra açık olan kapıdan yakınanın evine giren sanığın, “amca fotoğraflar yanlış olmuş” diyerek dolapları karıştırmaya başladığı, “burada fotoğraf yok” diyen yakınanı elleriyle itekleyerek dolabın içinde bulunan 450 Amerikan Dolarını aldığının iddia edilmesi karşısında; eylemin, bir bütün halinde yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları tartışma ve değerlendirmenin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 27.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/24296, Karar No: 2018/8152, Tarih: 09.04.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/24296 E.  ,  2018/8152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 29. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 27. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu kabul ederek davacının işe iadesine karar vermiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalılardan ... Gıda İçecek ve Temizlik Malzemeleri San. Tic. A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre davalılardan ... Gıda İçecek ve Temizlik Malzemeleri San. Tic. A.Ş.'nin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 09/04/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9379, Karar No: 2019/3601, Tarih: 09.05.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/9379 E.  ,  2019/3601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 131 ada 5 parsel sayılı 3.327,45 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu belirtilerek arsa vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacılar ... ve ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu kaydının iptali ve eşit hisselerle adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 131 ada 5 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile 1/2'şer hisse ile davacılar adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmaz üzerinde davacılar lehine zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilerek yazılı olduğu şekilde karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Dava konusu taşınmaz ham toprak vasfı ile Hazine adına kayıtlı olup, 24.10.2014 tarihli ziraatçi bilirkişi raporunda taşınmazın tarımsal amaçlı kullanılmadığının, taşınmaz üzerinde mera ve otlaklara has bitkilerin bulunduğunun, 30.06.2015 tarihli ziraatçi bilirkişi raporunda ise taşınmaz üzerinde kültür bitkisi yetiştirilmediğinin, sadece üzerindeki ot biçilmek suretiyle değerlendirildiğinin belirtilmiş olması, her iki raporda da dava konusu taşınmazın komşu parsel ile bütünlük gösterdiğine ilişkin açıklamalara yer verilmesi ve çekişmeli taşınmazın bitişiğinde 131 ada 6 parsel sayılı mera parselinin bulunması hususları, dosyada bulunan 30.06.2015 tarihli ziraatçi raporuna ekli taşınmaza ait fotoğraflar ile birlikte değerlendirildiğinde çekişmeli taşınmazın tarım arazisi niteliğinde bulunmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, dava konusu taşınmaz üzerinde davacıların ekonomik yarar sağlayan bir zilyetliklerinin bulunmaması nedeniyle, davacılar yararına 3402 sayılı yasanın 14. maddesinde öngörülen zilyetlikle mülk edinme koşulları gerçekleşmediğinden, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,09.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7966, Karar No: 2010/12774, Tarih: 07.07.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/7966 E.  ,  2010/12774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5560 sayılı Yasanın 40. maddesi ile değişik 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23. maddesi aracılığıyla hüküm tarihinden sonra 8.2.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun Geçici madde; 1/1. fıkrası yollamasıyla aynı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/5-14. maddesinin, iki yıl veya daha az süreli hapis veya adlî para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerinde uygulanma olanağının bulunduğunun anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiş, 5237 sayılı TCK.nun 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 07/07/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2284, Karar No: 2016/2859, Tarih: 08.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/2284 E.  ,  2016/2859 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Mersin 1. Sulh Hukuk ve Adana 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 408. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Mersin 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının nüfus kaydına göre adrese dayalı kayıt sisteminde kayıtlı adresinin "... Mah. ... Sk. No:... .../ ..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Adana 1. Sulh Hukuk Mahkemesince ise kısıtlı adayının adrese dayalı kayıt sisteminde kayıtlı güncel adresinin “... Mahallesi ... Sokak No:... ... No:... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Kısıtlı adayının adrese dayalı kayıt sisteminde kayıtlı adresinin “... Mahallesi ... Sokak No:... ... No:.. .../...” olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Mersin 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Mersin 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 08.03.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/628, Karar No: 2020/3751, Tarih: 23.11.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/628 E.  ,  2020/3751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

İlk derece mahkemeleri tarafından 20.07.2016 tarihinden sonra verilen kararlara ilişkin 6100 sayılı HMK’nın 341. maddesine uyarınca istinaf kanun yoluna müracaat edilebileceğinden, dosyanın istinaf incelemesi yapılabilmesi açısından Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi’ne gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine iadesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilk derece mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 23.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23580, Karar No: 2012/23904, Tarih: 31.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/23580 E.  ,  2012/23904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 168. maddesi uyarınca "aynı yargı çevresinde yer alan aynı düzey ve sıfattaki hukuk mahkemelerinde görülmekte olan davalar yönünden verilen birleştirme ve ayırma hususundaki ilk derece mahkemesi kararlarına karşı istinaf yoluna; bölge adliye mahkemesi kararları hakkında ise temyiz yoluna, ancak hükümle birlikte gidilebilir. Şu kadar ki, bu husus tek başına, bölge adliye mahkemesinde hükmün kaldırılarak esastan inceleme; Yargıtayda ise bozma sebebi teşkil etmez." şeklinde düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta birleştirme kararı temyize konu edilmiştir. Belirtilen usul kuralı gereği, birleştirme kararı tek başına temyize konu edilemez. Bu nedenle temyiz isteminin REDDİNE, 31.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17381, Karar No: 2012/13285, Tarih: 05.06.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/17381 E.  ,  2012/13285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Eylemin gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiği halde 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi ile cezasından artırım yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... Gezici’nin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, sanık hakkındaki usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 05.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/700, Karar No: 2014/18384, Tarih: 22.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/700 E.  ,  2014/18384 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması

Hükümler : Beraat

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece, şikayete konu konuşmanın aleni olmasından dolayı sanıklara atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı kabul edilerek, sanıklar hakkında, CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraat kararı verildiği anlaşıldığından, tebliğnamedeki, “Sanıkların suç kastının bulunmadığı ve bu nedenle atılı suçun unsurlarının oluşmadığı kabul edildiği halde, beraat hükmünün CMK'nın 223/2. maddesinin (c) bendi yerine (a) bendi ile kurulması, sonuca etkili bulunmadığından bozma nedeni olarak gösterilmemiştir.” şeklindeki eleştiriye iştirak edilmemiştir.

Dosya kapsamına göre, Süper Lig'de mücadele eden bir futbol takımının kamp için Hollanda'da bulunduğu sırada, kulüp otobüsünün önünde iki taraftarla sohbet eden ve takımın genel menejeri olan katılan tarafından, yurt dışındaki taraftarları övmek için söylenen sözlerin, futbol takımının teknik direktörü ile diğer taraftarların yan yana ve arka arkaya verdikleri “hatıra pozu”nun çekimini yapan bir başka kişinin cep telefonuna kaydedilmesini müteakip, katılanın bu konuşmasının, sanık ...'in genel yayın yönetmeni olduğu televizyon kanalında, sanık ...'ın yapımcısı olduğu spor programında, katılanın bilgisi ve rızası dışında yayımlandığı iddiasına konu olayda;

Dairemizce izlenen görüntü içeriğine ve dosya kapsamına göre, katılanın, kamuya açık alanda, diyolog halinde olduğu kişilerin dışında, diğer taraftarların da rahatlıkla duyabileceği tonda konuştuğu ve aleni konuşmasının kayda alınmış olması nedeniyle sanıkların üzerlerine atılı kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçunun yasal unsurlarının somut olayda gerçekleşmediği, katılanın, toplum içindeki konumuna, futbol takımında üstlendiği göreve, kayıt esnasında sergilediği davranışlara, taraftarların çekim yaptığından haberdar olmasına; ayrıca, çekim sırasındaki hal ve koşullar ile kayda alınan görüntü ve konuşmalara nazaran, şikayete konu kaydın, katılanın özel yaşam alanına ilişkin ve özel hayatının gizliliğini ihlal edecek nitelikte olmaması karşısında, sanıkların eyleminin özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu da oluşturmayacağı anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, sanıklara yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sübuta ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 22.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7901, Karar No: 2018/3678, Tarih: 10.05.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/7901 E.  ,  2018/3678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Orman Yönetimi vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesinin yapılabilmesi için;

1- Dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan 2/B madde uygulamasına ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin getirtilmesi,

2- En eski tarihli stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları bulunduğu yerlerden getirtilip dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişisine verilerek memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçekleri kadastro pafta ölçeğine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra dava konusu taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazların niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü ve üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, sayısı, dağılımı ve kapalılık oranı ile kullanım durumu ve tasarruf sınırlarının bulunup bulunmadığına ve çekişmeli taşınmazın yapılan 2/B madde uygulamasına konu olup olmadığına ilişkin kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 10/05/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14085, Karar No: 2010/7336, Tarih: 24.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/14085 E.  ,  2010/7336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir Asliye 2.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.06.2008 tarih ve 2007/220-2008/422 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 22.06.2010 gününde davalı avukatı ... gelip, tebligata rağmen davacı avukatı tebligata rağmen gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı ...' nun 21.07.2003 tarihine kadar dava dışı İzmir Mühendislik Yapı Denetim Ltd. Şti.' nin ortakları olduğunu, 2001-2002-2003 yılarına ait defter ve belgelerinin vergi denetmenleri tarafından incelenmesi sonrası adı geçen şirkete ait bir kısım vergi ve cezaların tahakkuk ettirildiğini, 2002 yılı kurumlar vergisi fon payı, özel usulsüzlük cezası, vergi ziyan cezası ve gecikme faizi olmak üzere 15.000 YTL' nin 16.10.2006 tarihinde müvekkilince ödendiğini, bunun 11.100 YTL' nden şirkette % 74 oranında pay sahibi olan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, 11.000 YTL' nin 16.10.2006 tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, limited şirket ortaklarının sorumluluğunun ikinci dereceden bir sorumluluk olup, şirketin ödeme imkansızlığının hukuken sabit olması halinde ortağın sorumluluğunun doğacağını, 21.07.2003 tarihinde şirket paylarını şirketin diğer ortağı olan davacıya devreden müvekkilinin sorumluluğu bulunmadığını, şirketin kamu borcunun davacı tarafından ödendiği iddiasının haksız ve mesnetsiz olduğunu, ödeme belgesinde davacı adının yazılmasının borcun davacı tarafından ödendiği anlamına gelmeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosmya kapsamına göre, İzmir Mühendislik Yapı Denetimi Ltd. Şti..'nin % 74 oranında hisse ile ortağı olan davalının 21.07.2003 tarihinde hissesini devrederek ortaklıktan ayrıldığı, ortaklık süresince davalının adı geçen şirketin müdürü olarak görev yaptığı, müdür olarak görev yaptığı dönem içerisinde davalı tarafından ödenmeyen bir kısım vergilerin davacı tarafından ödendiği, limited şirket hissesini devretse de ayrıldığı tahihe kadar olan vergi borcu ile cezalarından davalının sorumlu olduğu sonucuna varılarak, 11.100 YTL' nin 28.02.2007 tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1--Davacı ... vekili, müvekkili ile davalının ortağı olduğu dönemde limited şirketin vergi borcunun bir kısmının müvekkilince ödendiğini iddia ederek, davalının payına isabet eden kısmın tahsilini istemiştir.

Bir sermaye şirketi türü olan limited şirketlerde ortaklar açısından sınırlı sorumluluk ilkesi geçerlidir. Ortağın asıl borcu, taahhüt ettiği sermayeyi ödemektir. Sermaye borcunu tam olarak yerine getiren ortağın sorumluluğu sona ermektedir. Türk Hukukunda ortaklar, limited şirketin borçlarından şahsen sorumlu değildirler. Başka bir ifade ile limited şirket, iki veya daha fazla gerçek ve tüzel kişi tarafından bir ticaret ünvanı altında kurulup, iktisadi konularda faaliyet gösteren, ortaklık borçlarından sadece ortaklığın malvarlığı ile sınırlı olarak sorumlu bulunduğu, esas sermayesi muayyen ve bu sermaye ortakların sermaye paylarının toplamına eşit olan ortaklıktır. Ortakların sorumluluğu sadece ortaklığa karşıdır ve esas sermaye payı ile sınırlıdır. İlke olarak kanun, ortaklarla limited şirket alacaklıları arasında bir ilişki kurmamış, alacaklılara gereğinde ortaklara başvurma imkanını tanımamıştır. Bu ilkenin üç istisnası vardır. Birincisi, TTK.nun 532/f.3 maddesindeki açığı kapama yükümü, ikincisi selef sıfatıyla sorumluluk (TTK.529, 530 ve 531 maddeleri) ve üçüncüsü ise kamu borçlarından ortakların sorumluluğudur.

Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkındaki Kanun’un 4369 sayılı Yasa ile değişik 35.maddesi, limited şirket ortaklarının, şirketten tahsil imkanı bulunmayan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olacağını ve bu Kanun hükmüne göre takibe tabi tutulacağını hükme bağlamıştır. Ortağın anılan bu borcu, onun limited şirkete karşı taahhüt ettiği veya ödediği sermaye borcundan ayrı, bağımsız bir borçtur. Sorumluluk, sermaye payı oranıyla sınırlıdır. Fakat, bahse konu borcun doğabilmesinin ön koşulu, amme borcunun limited şirketten tahsil imkanının bulunmamasıdır. Başka bir anlatımla, amme borcunun muhatabı şirketten tahsili yoluna gidilmesine rağmen, bunun tahsilinin mümkün olmaması halinde ortakların sorumluluğu söz konusu olur. Kamu borcundan dolayı ortakların sorumluluğu, belli koşulların varlığında sermaye miktarı ile değil, sermaye payları oranında olup, davacı ortağın ödediğini iddia ettiği bu kalemlere ilişkin borcun tamamının amme alacağı olup olmadığı, borcun kaynakları, ödemeler anındaki limited şirketin mali durumu, aktif ve pasifleri, uyuşmazlık konusu borçların ödendikleri tarihlerde borçların asıl muhatabı şirketten tahsil imkanı olup olmadığı, davacının bu borçları hangi koşullarda ödediği, limited şirketteki payını devreden davalı ortağın ortak olduğu döneme ilişkin vergi borcundan dolayı vergi dairesine karşı sorumlu tutulmasına dair Danıştay kararlarının, hisse devir sözleşmesi ile payını devreden ortağa karşı açılacak rücu davasında da aynen uygulanıp uygulanamayacağının tartışılması gerekirken, bu konularda bir araştırma yapılmadan yazılı şekilde davanın kısmen kabulü doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, takdir edilen 750,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 24.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.