muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/768, Karar No: 2024/1826, Tarih: 05.06.2024

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalının karşı davaya ilişkin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2. Davacının asıl ve karşı davaya ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davacı / karşı davalıya yükletilmesine,Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalı / karşı davacıya iadesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19492, Karar No: 2008/20663, Tarih: 18.12.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/19492 E.  ,  2008/20663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tokat 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/11/2008

Davacı, 01.05.1995 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı oludğunun tespitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin   kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 01.05.1995 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 01.05.1995 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Davanın,  yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre,  sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan  resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre, kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 28.08.2001 tarihinden itibaren Ziraat Odasına üye olduğu, Tarım Kredi Kooperatifine ve Pancar Ekicileri Kooperatifine ortaklığının bulunmadığı, sattığı ürün bedellerinden ilk prim  kesintisinin 30.04.1995 tarihinde yapıldığı,sonraki yıllarda 1998 yılında kesintisinin bulunduğu, başkaca kesintinin yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece kesintinin  bulunduğu,01.05.1995-31.12.1995 ve 01.05.1998-31.12.1998 tarihleri arasındaki dönem yönünden verilen tesbit kararı yerinde  ise de prim kesintisinin bulunmadığı  1996,1997,1999,2000,2001,2002,2003,2004,2005,2006,2007 ve 2008 yılları yönünden 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesinde belirtilen kayıtlar bulunmadığı ve tarımsal faaliyet bu madde kapsamında kanıtlanmadığı halde bu yılların soyut tanık beyanı ve zabıta araştırmalarına dayalı olarak kabul edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,18.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7697, Karar No: 2023/8600, Tarih: 21.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/7697 E.  ,  2023/8600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1842 E., 2023/1029 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Anadolu 21. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/108 E., 2021/78 K.

Taraflar arasındaki, iş kazası olduğunun tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın, davalı... ..Ltd.Şti. tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun esastan reddine dair karar verilmiştir.

Karar davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin, davalı... Ahşap San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne ait işyerinde, 01.02.2018 tarihinde geçirdiği kazanın, iş kazası olduğunun tespitini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili; davanın reddine dair karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı şirket vekili; müvekkilleri şirketçe işyerinde gerekli tüm güvenlik tedbirlerinin alındığını, tüm makinaların rutin bakımları ve kontrollerinin yapılmakta olduğunu, meydana gelen kazada müvekkile atfedilebilecek bir kusur bulunmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile davacının davalı... Ahşap San. Tic. Ltd. Şti.'ye ait işyerinde 01.02.2018 tarihinde geçirmiş olduğu kazanın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalı..... Ltd.Şti. istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf kanun yoluna başvuran davalı şirket vekili, şirketçe işyerinde gerekli tüm güvenlik tedbirlerinin alındığını, tüm makinaların rutin bakımları ve kontrollerinin yapılmakta olduğunu, meydana gelen kazada müvekkile atfedilebilecek bir kusur bulunmadığını, kazanın işçinin kusuru ile meydana geldiğini, işçinin devamında maddi çıkar elde etmek maksadıyla kötü niyetli olarak iş bu davayı ikame ettiğini, davanın reddi gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf kanun yoluna başvuran davalı şirket vekili, şirketçe işyerinde gerekli tüm güvenlik tedbirlerinin alındığını, tüm makinaların rutin bakımları ve kontrollerinin yapılmakta olduğunu, meydana gelen kazada müvekkile atfedilebilecek bir kusur bulunmadığını, kazanın işçinin kusuru ile meydana geldiğini, işçinin devamında maddi çıkar elde etmek maksadıyla kötü niyetli olarak iş bu davayı ikame ettiğini, davanın reddi gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ".... SGK tarafından dava devam ederken, davacının... Ahşap San. ve Tic. Ltd. Şti.'de geçirdiği kazanın, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü Maddesine göre, iş kazası olduğunun 06.07.2020 tarihli 2020/20 sayılı komisyon kararı ile tespit edildiği anlaşılmakla, davacının talebi hakkında idari karar verildiğinden talebin Kurum yönünden konusuz kaldığı, bu nedenle davalı Kurum yönünden konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken davanın kabulüne karar verilmesi hatalı ise de istinaf edenin sıfatına göre HMK'nın 355 maddesi ile sınırlı olmak üzere yapılan incelemede, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığı gerekçesi ile... " istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; iş kazasının tespitine yönelik talebin reddi husumet yaratan bir işlem bulunmadığı nazara alındığında aleyhe yargılama masrafına hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi.

2. Dava, 5510 sayılı Kanun’un m.13 üncü maddesi uyarınca açılmış kazanın iş kazası olduğunun tespiti davasıdır. Hizmet Akdiyle veya Kendi Adına ve Hesabına Bağımsız Çalışan Sigortalıların Tabi Olduğu Kısa Vadeli Sigorta Hükümleri " başlıklı 3. Bölümde bulunan "İş kazasının tanımı, bildirilmesi ve soruşturulması" başlıklı 13 üncü madde iş kazasının; sigortalının işyerinde bulunduğu sırada, işveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle sigortalı kendi adına ve hesabına bağımsız çalışıyorsa yürütmekte olduğu iş nedeniyle, bir işverene bağlı olarak çalışan sigortalının, görevli olarak işyeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda, bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının a) bendi kapsamındaki emziren kadın sigortalının, iş mevzuatı gereğince çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda, sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere gidiş gelişi sırasında meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ya da ruhen engelli hâle getiren olay olarak tanımlanmaktadır.

3. Değerlendirme

Eldeki davada, yargılama aşamasında Kartal Sosyal Güvenlik Merkezi'nin 2020 / 20 Karar ve 06.07.2020 tarihli komisyon kararı ile "Sigortalının 02.07.2020 tarih 7800979 sayı ile Kurumumuza verdiği belgeler komisyon tarafından değerlendirilmiş olup, 01.02.2018 tarihinde meydana gelen olayın 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi dâhilinde meydana gelmesi nedeniyle iş kazası sayılmasına karar verilmiştir" denilerek, davaya konu edilen kazanın Kurum tarafından iş kazası olarak sayıldığı,.." anlaşılmakla; bu kapsamda davalı kurum nezdinde davanın konusuz kalıp kalmadığı hususu irdelenmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz bulunmuştur.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1. Temyiz olunan, Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, gönderilmesine,

21.09. 2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2016, Karar No: 2007/7866, Tarih: 04.06.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/2016 E.  ,  2007/7866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan gelen olmadığından incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı avukatın kamulaştırma bedelinin artırılması davasında kendisini temsil ettiğini, hükmolunacak değerin % 3’nün vekalet ücreti olarak ödeneceğinin kararlaştırıldığını, hiç bir talimatı olmadığı halde, davalı avukatın hiçbir haber vermeden , hükmedilen tutarın tahsili için icra takibi yaptığını ve icra dosyasından 63.244 YTL. tahsilat yaptığı halde, kendisine 55.820 YTL. ödeme yaptığını yine ilamla hükmedilen yargılama gideri, vekalet ücreti v.s. için ayrı bir içra takibi yaparak 3.410 YTL. tahsilat yapıp, kendisine hiçbir ödeme yapılmadığını ileri sürerek, davalının yedinde kalan toplam 5.534 YTL.nın icradan çekildiği 5.9.2002 tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı, yapılan ücret sözleşmesine göre vekalet ücretinin peşin olarak 3.600 YTL. ödeneceğinin kararlaştırıldığını, işlemiş faizi ile birlikte davacının borçlu olduğunu ayrıca hiçbir alacağının kalmadığına ilişkin ibraname imzaladığını savunarak, davanın reddini dilemiş, birleşen dava ile de; sözleşme gereği 3.600 YTL. vekalet ücreti ile işlemiş faizi, ödediği harç ile işlemiş faizi ve icra dosyalarındaki vekalet ücretleri toplamı 24.528 YTL. alacaklı olup, davacıya fazladan ödenen 13.498 YTL.ndan şimdilik 3.600 YTL.nın sözleşme faizi ile ödetilmesini istemiş, davacı da karşı dava ile, kendisine dekont ile

2007/2016-7866

aslında 50.820 YTL. ödendiğini sehven 55.820 YTL. ödendiğinin bildirildiğini açıklayarak , geçersiz olan sözleşmenin ve ödemeden önce alınan ibranamenin geçersizliği nedeni ile iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, asıl dava açısından 4.450 YTL.nın 5.9.2002 tarihinden yasal faizi ile davalıdan tahsiline, birleşen dava açısından, davalı avukatın talebine göre, 7.946 YTL.nın aylık % 20 faizi ile davacıdan tahsiline, karşı davacının iptal davasının reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı avukat tarafından alınan 7.2.2001 tarihli vekalet ile davacı adına kamulaştırma bedelinin artırılması davasının açılıp, takip edildiği ve 32.189 YTL. bedel farkının tahsiline karar verilip kesinleştiği, 2001/1780 takip sayılı dosya ile ilam gereği 32.189 YTL asıl alacak ile faiz toplamı 70.816 YTL. üzerinden icra takibi yapılıp 5.9.2002 tarihinde davalı avukatın 63.244 YTL.nı dosyadan tahsil ettiği yine ilamla hüküm altına alınan vekalet ücreti, harç ve yargılama giderlerinin ve işlemiş faizlerinin ayrı bir icra takibi ile (2001/1781 sayılı) talep ettiği ve 5.9.2002 tarihinde de bu dosyadan 3.410 YTL. nı tahsil ettiği dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Yine 6.9.2002 tarihinde havale edilen banka dekontu ile davalı avukat tarafından davacıya 9.9.2002 tarihinde 50.820 YTL.nın ödendiği ve 5.9.2002 tarihli davacının imzasını taşıyan belgede de “ Nizip Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2001/248 esas sayılı dosyasından doğan tüm alacağımı avukat ...’den aldım kendisini ibra ederim “ ibarelerinin yazılı olduğu anlaşılmaktadır. Davacı ile davalı arasında imzalanan 6.2.2001 tarihli ücret sözleşmesinde de; işin konusunun, 180 ada 590 parsel nolu taşınmazla ilgili bedel artırım davası açıp takip etmek olduğu ve karşılığında dava miktarının % 3’ü 3.600 YTL. ücret ödeneceği açıklanmıştır.

Mahkemece davalı avukatın takip ettiği kamulaştırma bedelinin artırılması davası ile iki ayrı icra dosyalarının takibi nedeni ile hakkettiği vekalet ücreti tutarının davalının icra dosyalarından tahsil ettiği 66.654 YTl.ndan mahsubu ile davacıya ödenen 50.820 YTL. da düşüldükten sonra bakiye 4.450 YTL.nın davalı avukat yedinde kaldığı gözetilerek, asıl dava bu miktar üzerinden kabul edilmiştir. Bu şekilde davalı avukatın hakkettiği ücretin kendi yedinde kaldığı halde, birleşen dava açısından yeniden davalı

2007/2016-7866

avukatın hakkettiği ücret üzerinden davacıdan tahsile karar verilmesi ile aynı alacağın iki kez tahsilatına karar verilmiş olmaktadır. Bu nedenle asıl dava açısından fazla tahsilat tutarına karar verildikten sonra birleşen dava açısından da ayrıca tahsile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2007/2016-7866

avukatın hakkettiği ücret üzerinden davacıdan tahsile karar verilmesi ile aynı alacağın iki kez tahsilatına karar verilmiş olmaktadır. Bu nedenle asıl dava açısından fazla tahsilat tutarına karar verildikten sonra birleşen dava açısından da ayrıca tahsile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Nizip Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2001/248 sayılı dosyası ile hüküm altına alınan alacak ... ile yargılama giderleri, harç, vekalet ücreti v.s nin tahsili için, davalı avukat tarafından iki ayrı icra dosyası ile takibat başlatıldığı anlaşılmaktadır. Oysa her iki istek kalemleri de aynı ilamdan doğduğuna göre, usul ekonomisi gözetilerek en hızlı ve pratik yolun tek bir icra takibi ile alacakların talep edilmesinin uygun olacağı hususu gözetilmelidir. Davacının zararına olacak şekilde ayrı ayrı yapılan takiplerle daha fazla vekalet ücretinin hesaplanıp hüküm altına alınması da usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklandığı üzere, temyiz olunan kararın 1. bent gereği davalının tüm davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bent gereği davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılan 72.32 YTL’ kalan harcın davalıdan alınmasına, peşin harcın istek halinde davacıya iadesine, 4.6.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/12508, Karar No: 2005/12950, Tarih: 06.12.2005

**1. Hukuk Dairesi         2005/12508 E.  ,  2005/12950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aliağa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/03/2005

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mülkiyeti ve kullanma hakkı kendilerine ait parseller ile Özel Güvenlik Bölgesi sınırları içindeki yere davalı şirketin doğalgaz boru hattı geçirmek ve üzerini asfaltlamak suretiyle müdahele ettiğini ileri sürüp elatmanın önlenmesi ve yıkım istemiştir.

Davalı, davacının iddialarının idari yargının görevine girdiğini, ilgili kurumlardan izin alarak doğalgaz boru döşeme çalışmasının yapıldığını, Özel Güvenlik Bölgesi Kanunu 21. maddesinin taşıma işine yasaklama getirmediğini, davacı tarafından çekilen tel örgü içine girilmediğini, özel güvenlik bölgesi sınırlarının imar planlarında mevcut olmadığı gibi davacının mülkiyet iddiasında bulunduğu parsellerin de fiilen kamuya tahsis edilmiş yol niteliğinde olduğunu, özel güvenlik bölgesi sınırlarının yeniden belirlenmesi için çalışmaların devam ettiğini bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, başlangıçta davacının mülkiyetinde ve kullanımında olan çekişmeli parseller ile özel güvenlik bölgesinin bulunduğu yerin yola dönüştürüldüğü, kamuya ait yoldan yararlanan herkesin elatmanın önlenmesi davası açma hakkı bulunduğu, davalı şirketin yola elatmasının sabit olduğu gerekçeleri ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; duruşma günü olarak saptanan 6/12/2005 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden Ege Gaz A.Ş. vekili Av.İ.Medet Akpınar, Avukat Kurtuluş Yıldırım ile yine temyiz eden Hazine vekili avukat Ulviye Saip geldiler. Davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen vekili avukatlar gelmediler, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi Senem Altınbulak tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü :

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza, yararlanma hakkına ve güvenlik bölgesine elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; davalı şirketçe, kayden davacıya ait bulunan 3392 ve 3412 parsel sayılı taşınmazlarla, dava kendisine ihbar edilen Hazineye ait 3444 ve 3446 parsel sayılı taşınmazlara ve davacıya ait özel güvenlik alanına boru

hattı geçirilmek suretiyle elatıldığı sabittir.