muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/32477, Karar No: 2014/14685, Tarih: 07.05.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/32477 E.  ,  2014/14685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2013

NUMARASI : 2011/584-2013/272

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,14.12.2001 tarihli ihale sonucunda Ç.Ü. Döner Sermaye İşletmesi ile arasında yapılan 01.01.2002 tarihli 12 ay süreli sözleşme ile temizlik işini üstlendiğini,SSK taban fiyatlarındaki artış nedeniyle 2002 yılı Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim, Kasım, Aralık aylarına ait yaklaşık 97.000,00 TL tutarındaki prim farkını ödediğini,prime esas alt kazançlar 506 sayılı Yasanın 78. maddesi ile artırıldığından ve sözleşmeden sonra mevzuat değişikliği ile sözleşme dengesi kendisi aleyhine bozulduğundan bu miktarın davalıya yansıtılması gerektiğini ileri sürülerek,fazlaya ilişkin haklar saklı olmak üzere 97.000,00 TL'nin her aya ilişkin hak ediş tarihlerinden itibaren uygulanacak ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi istemiştir.

Davalı,davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,bilirkişi raporu esas alınarak davacının 93.108,11 TL üzerinden davanın kısmen karar verilmiş;hüküm,davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Sözleşme ilişkisi davacı ile davalılardan Çukurova Ünivesitesi Rektörlüğü arasındadır.Bu sözleşmelerden doğan hak ve yükümlülükler ile sözleşmelere ilişkin talep hakkı da o sözleşmelerin taraflarına aittir.Bu nedenle,akti ilişkilerin tarafı olmayan davalılardan M.. H..'nin de borçtan sorumlu tutulmuş olması doğru değildir.Bu davalı açısından davanın husumet nedeni ile reddine karar verilmesi gerekirken adı geçen davalının da borçtan sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2013/32477-2014-14685

2-Davalı ile davacı arasında imzalanan 14.12.2001 tarihli sözleşmenin 14. maddesinde, “… ihalenin yapıldığı tarihten sonra asgari ücretlerde bir artış meydana gelirse, asgari ücret farkı ile bu farktan doğan ve işverence karşılanması gereken sosyal sigorta primlerinde meydana gelen artış farkı firmaya ödenir. “ düzenlemesi getirilmiştir.Anayasamızın 48. maddesi ve BK.19(eski) maddesinde düzenlenen akit serbestisi gereğince,yasada belirlenen sınırlamalar içinde kalmak koşulu ile taraflar istedikleri konularda,istediği koşullarda sözleşme yapabilirler.Bu sözleşme koşulları tarafları bağlar.Somut uyuşmazlıkta yukarıda belirtilen sözleşme hükmü de tarafları bağlayıcıdır. Kural olarak davacı sözleşmenin bu hükmü karşısında sigorta prim farkı adı altında talepte bulunabilir.

Ne var ki 31.12.2002 tarihli resmi gazetede yayınlanan 4734 sayılı Kamu ihale Kanununa göre İhalesi yapılacak olan Hizmet alımlarına ilişkin fiyat farkı talebinde uygulanacak esaslara dair Bakanlar kurulu Kararnamesinin 8.maddesi “… İhale konusu Hizmetin gerçekleştirilmesi için çalıştırılacak 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununa Tabi Personelleri Sayısı ve günlük çalışma saatinin belirtilmesi kaydıyla Asgari Ücret tespit komisyonlarınca ihale tarihinde tarım dışında ve 16 yaşından büyük işçiler için belirlenmiş olan asgari ücretin artması halinde, eski ve yeni asgari ücretler arasındaki fark, ayrıca bu farktan doğan ve işverence karşılanması gereken Sosyal Sigorta primleri ile sigorta primi alt sınır artışından kaynaklanan fark ve bu farklara ait işsizlik ödeneği bu esasların 7. Maddesi uygulanmaksızın yükleniciye ödenir.”hükmünü getirmiştir. Kararnamenin bu hükmü karşısında davacı Sosyal sigorta pirimi ile sigorta primi alt sınırı artışından kaynaklanan farkı talep edebilir.Ancak kararnamenin bu hükmünün ancak 31.12.2002 tarihinden sonraki dönem için uygulanması gerekir.Bu nedenle anılan sözleşmenin bu tarihten öncesine ilişkin olmak üzere farkın verilmesi mümkün değildir.Mahkemece, anılan sözleşme açısından mezkur kararname yürürlüğü girmeden önceki dönem için de prim farkı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1. bent gereğince hükmü temyiz eden davalı M.. H.. yararına bozulmasına,2. ve 3. bent gereğince temyiz olunan kararın temyiz eden diğer davalı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5584, Karar No: 2014/453, Tarih: 04.02.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/5584 E.  ,  2014/453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten Öldürmeye Teşebbüs

HÜKÜM : Mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs etmek suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 81/1, 35, 29, 62, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddeleri gereğince neticeten 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Dosya kapsamına göre, tanık ...’in kullandığı traktörün arkasındaki ot biçme makinasının düşmesi nedeniyle aniden durması üzerine, sanık ...’in kullandığı traktörü fren yaparak durdurduğu, arkadan gelen mağdurun ise traktörü ile aniden durmak zorunda kalan sanık ...’in traktörüne çarptığı, taraflar arasında başlayan tartışmada mağdurun sanığa hakaret ettiği, çevredekiler tarafından olay yatıştırıldıktan sonra sanık ... kendi evine gitmek için mağdurun evinin önündeki yoldan geçmek zorunda olduğundan yoldan geçerken mağdur ile arasında tekrar başlayan tartışmada sanığın yere düşen mağdurun sağ meme kısmına dirgenle vurarak hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı olayda; mağdurdan sanığa yönelik hakaret etmesinden kaynaklanan haksız tahrik teşkil eden sözlerin ulaştığı boyut dikkate alındığında cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadar indirimini öngören TCK’nun 29.maddesinin uygulanması sırasında alt sınırdan indirim yapılması yerine yazılı şekilde 1/2 oranında indirim yapılarak sanığa eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in mağdura yönelik "kasten öldürmeye teşebbüs" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrik ve takdiri indirim nedeninin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak kurulan hükümde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle; usul ve yasaya uygun olan hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA), 04/02/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6966, Karar No: 2018/18516, Tarih: 18.12.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/6966 E.  ,  2018/18516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekinin sahibi bulunduğu ... isimli işyerinde hafriyat işi ile uğraştığı işyerinin şantiye alanında bulunan demirlerin çalınması olayında, muhafaza edildikleri yer itibari ile şantiyeden çalındığının anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 142/1-e maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini ,

2-Somut olayda, müştekiye ait iş yerinden 20-30 TL değerindeki demirleri çalan suça sürüklenen çocuk hakkında, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle tayin edilen cezadan TCK'nın 145. maddesi gereğince belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 18.12.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12545, Karar No: 2023/5217, Tarih: 16.10.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/12545 E.  ,  2023/5217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/33 E., 2019/85 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili 22.07.2013 havale tarihli dilekçesi ile Ilgaz ilçesi Kazancı Köyünde bulunan 101 ada 1 parsel ... taşınmazın eski tapu kaydı ile kendisine ait olduğunu, evvelden beri kendi kullanımında olduğunu ve ormanla ilgisinin bulunmadığını belirterek taşınmazın tapusunun iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekilleri cevap dilekçelerinde; davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 12.02.2015 tarihli ve 2013/96 Esas, 2015/38 Karar ... kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 07.02.2017 tarih ve 2017/507 Esas - 2017/573 Karar

... ilamı ile "1) Dava, 101 ada 1 parsel ... taşınmazın tapusunun iptali ve davacı adına tescil talebiyle Orman Yönetimi aleyhine açılmıştır. Kural olarak; davacı sıfatı (aktif husumet ehliyeti) hakkın malikine, davalı sıfatı (pasif husumet ehliyeti) ise o hakka uymakla yükümlü olan kişiye aittir. Gayrimenkul mülkiyetine ilişkin davalarda davalı sıfatı dava tarihinde taşınmaz maliki olan kişiye (tapu sicilinde malik olarak yazılı olan kişiye) aittir. Husumet konusu, kamu düzenine ilişkin olup, HUMK'nın 187 ve HMK'nın 116. maddesinde yer alan ilk itirazlardan olmadığından davanın her safhasında ileri sürülebilir ve mahkemece de doğrudan doğruya (re'sen) gözönünde tutulur. Ormanların mülkiyeti Hazineye, kullanım hakkı ise Orman Genel Müdürlüğüne ait olduğundan, aralarında zorunlu dava arkadaşlığı vardır. Bu husus mahkemece kendiliğinden gözönünde bulundurularak Hazine de davaya dahil ettirilerek taraf teşkili sağlanmalıdır. Bu husus gözetilmeyerek davaya devamla yalnızca Orman Yönetimi aleyhine hüküm kurulması uygun görülmemiştir.

2) Davacının dava dilekçesi ekinde sunduğu 11/04/1968 tarih ve 9 sıra numaralı tapu kaydı ile 11/04/1968 tarih, cilt 80 ve sayfa 85 numaralı tapu kayıtlarının oluşumundan itibaren tüm geldi ve gittileri ile bulunduğu yerden getirtilmesi, bu tapu kayıtlarının kadastro çalışmalarında revizyon görüp görmediğinin tespiti, revizyon görmüş ise ilgili kadastro tespit tutanaklarının örneklerinin temini, kesinleşen tutanaklara ait tapu kayıt örneklerinin, davalı olan tutanakların ise ilgili dava dosyalarının bulundukları yerden getirtilmesi, yapılacak olan keşifte yerel bilirkişi ve tanıklar huzuruyla davacının dayandığı bu tapu kayıtlarının uygulanması ve tapu kayıtlarının davacının dava konusu ettiği böülmlere uyup uymadığının belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmasının hatalı olduğu" gereğine değinilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bilirkişi raporuna ekli krokide A harfi ile gösterilen bölümde davacı yararına zilyetlikle kazanma koşulları oluşmadığı B harfi ile gösterilen bölümün ise orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; taşınmazların orman sayılan yerlerden olmadığını ve tapulu olduklarını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazların orman sayılan yerlerden olup olmadıkları ve davacının dayandığı tapu kayıtları kapsamında kalıp kalmadıklarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 ... Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6831 ... Orman Kanunu (6831 ... Kanun) 3402 ... Kadastro Kanunu (3402 ... Kanun).

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 ... Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6831 ... Orman Kanunu (6831 ... Kanun) 3402 ... Kadastro Kanunu (3402 ... Kanun).

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 ... Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

44,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 225,45 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

1086 ... Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,16.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9930, Karar No: 2016/1326, Tarih: 16.02.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/9930 E.  ,  2016/1326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Tüm dosya kapsamına göre mağdurenin amcasının oğlu olan sanık, mağdurenin evine gelerek, başka bir yere götürmeksizin ona karşı nitelikli cinsel istismar suçunu işlemiştir.

İlk derece mahkemesi tarafından sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/2, 103/6 maddeleri uyarınca beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yanında ayrıca 109/2, 109/3-f, 109/5. maddeleri uyarınca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı mahkûmiyet kararı verilmiştir.

Vücuda organ veya sair cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilen nitelikli cinsel istismar suçu işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süre ile mağdurun iradesiyle hareket edebilme imkânının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı, kişinin vücudunun suçun konusu olması sebebiyle, mağdurun hareket edebilme özgürlüğünü ortadan kaldırmadan bu suçun işlenemeyeceği, dosya kapsamına göre de sanığın, mağdurun hürriyetini kısıtlayan başkaca bir hareketinin bulunmaması karşısında, mevcut haliyle eylemin sadece 5237 sayılı TCK’nın 103/2. maddesi kapsamındaki çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da mahkûmiyete karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12756, Karar No: 2012/20064, Tarih: 17.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/12756 E.  ,  2012/20064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, muhasebecilik yaptığını, uzun süredir davalının ticari defterlerini tuttuğunu, 1999 tarihinden bu zamana kadar tahakkuk etmiş olan ücretlerinin ödenmesi için Kartal 3.Noterliğinin 23.01.2009 tarih, 03943 yevmiye no.lu ihtarnamesi ile talepte bulunulduğu halde ödeme yapılmadığı için Kartal 1.İcra Müdürlüğünün 2009/1874 sayılı dosyasında icra takibi başlattığını, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini belirterek, davalının itirazının iptaline, takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının 1999-2009 tarihleri arasında kesintisiz olarak davacının kendisine hizmet verdiğini, 2009 yılı defterlerinin onay işlemlerini yaptırmak için 400,00 TL istediğini, bunu kabul etmediğini, bundan sonra aralarında anlaşmazlık çıktığını, davacıdan defterlerini isteyip, başka bir muhasebeci ile anlaştığını, bunun üzerine davacının noter ihtarnamesi göndererek afaki alacak talebinde bulunduğunu, davacının normal olarak her ay kendisinden aldığı ücretlerini de defterlerde gider olarak işlemeyip, kendisini zarara ve vergi kaybına uğrattığını savunup zamanaşımı def’inde bulunmak suretiyle, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının, aralarındaki anlaşmaya istinaden 1999-2009 yılları arasında tacir olan davalının muhasebe işlerini yürüttüğü, bu ... için davalı tarafından davacıya ödeme yapıldığına ilişkin herhangi bir yazılı delilin ibraz edilmediği gerekçesi ile yapılan bilirkişi incelemesi sonrası davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki yerinde olmayan sair bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, muhasebecilik işlemlerinin yürütülmesi dolayısı ile kazanıldığı ve ödenmediği iddia edilen ücret alacağının tahsili için yapılan takibe vaki itirazın iptaline ilişkindir. Davalı savunmasında, davacıya muhasebe ücreti borcunu ödediğini savunmuş, delil olarak da davacının ticari defterleri ve düzenlediği serbest meslek makbuzlarına dayanmıştır. Davacı ise, davaya konu döneme ilişkin serbest meslek makbuzlarının bir kısmını dosyaya ibraz etmiştir.

2- Dava, muhasebecilik işlemlerinin yürütülmesi dolayısı ile kazanıldığı ve ödenmediği iddia edilen ücret alacağının tahsili için yapılan takibe vaki itirazın iptaline ilişkindir. Davalı savunmasında, davacıya muhasebe ücreti borcunu ödediğini savunmuş, delil olarak da davacının ticari defterleri ve düzenlediği serbest meslek makbuzlarına dayanmıştır. Davacı ise, davaya konu döneme ilişkin serbest meslek makbuzlarının bir kısmını dosyaya ibraz etmiştir.

Davalı, davacının kendisine muhasebecilik hizmeti verdiği döneme ilişkin olarak hak ettiği ücreti ödediğini, bu ödemelerin davacının sunduğu serbest meslek makbuzları ile davacıya ait defter ve kayıtlarla sabit olduğunu ileri sürdüğüne göre ödeme savunmasını yasal delillerle ispat etmek zorundadır. Hal böyle olunca davacının sunduğu defter ve kayıtlar, taraflarca ibraz edilen serbest meslek makbuzları, konusunda uzman başka bir bilirkişiye verilmeli, ibraz edilen makbuz bedellerinin davacıya verdiği hizmet karşılığı ödendiği kabul edilmeli, bundan ayrı olarak defter ve kayıtlarda başka ödemeler mevcutsa bunların da mahsubu sağlandıktan sonra varsa bakiye alacak üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenler davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 293.15 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, 17.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.