muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15015, Karar No: 2016/3195, Tarih: 14.03.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/15015 E.  ,  2016/3195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 14.04.2011 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkından kaynaklanan tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.05.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava önalım hakkına dayanarak bedelde muvazaa iddiasıyla payın iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın süresinde açılmadığını, satış bedelinin muvazaalı olduğu iddiasını kabul etmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, satış bedeli ve tapu masrafları toplamı olan 733.135,00 TL'nin depo edilmesi üzerine davanın kabulü ile payın iptaline ve davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Dairemizin 06.01.2014 tarihli 2013/14648 Esas ve 2014/153 Karar sayılı ilamı ile mahkemece yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu muvazaa iddiasını ispata tek başına yeterli olmadığı, ancak diğer delillerin tamamlayıcısı durumunda olduğu, bedelde muvazaa iddiasına ilişkin olarak davacının ve varsa davalının tüm delilleri toplanarak, tanıkları dinlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek 02.07.2013 tarihli hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulmuş, satış bedeli ve tapu masrafları toplamı olan 733.135,00 TL'nin depo edilmesi üzerine davanın kabulü ile payın iptaline ve davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Önalım hakkının kullanılması ile bu hakkı kullanan paydaş ile alıcı arasında kapsam ve şartları satıcı ile davalı arasında yapılan sözleşmenin aynı olan bir satım ilişkisi kurulmuş olur. Önalım hakkını kullanan paydaşın bu payı satın almak isterken tapuda gösterilen satış bedeli ile davalı tarafından ödenen harç ve masraflar toplamından ibaret olan önalım bedelini depo etmesi gerekir. Ancak davacı tapuda yapılan satış sözleşmesinin tarafı olmadığından bedelde muvazaa iddiasında bulunabilir ve iddiasını tanık dahil her türlü delille kanıtlayabilir.

Davacı, 297 ada 17 parsel sayılı taşınmazda 28.05.2010 tarihli resmi senette satış bedelinin tapuda çok yüksek gösterildiğini, gerçek satış bedelinin tespit edilerek davalı adına olan payın iptali ile adına tescilini istemiştir. Tapudaki satış işleminin tarafı olmayan davacı bedelde muvazaa iddiasını her türlü delil ile ispat edebilir. Mahkemece yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu muvazaa iddiasını ispata tek başına yeterli değildir. Ancak diğer delillerin tamamlayıcısı durumundadır. Bu konuda Dairemizin bozma ilamı sonrasında dinlenen davacı tanıkları payın davalıya hangi bedel karşılığında satıldığı konusunda bir beyanda bulunmamışlardır. Davacı, dava dilekçesinde açıkça yemin deliline dayanmış olduğundan davacıya satış bedeli konusunda davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

14.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1988, Karar No: 2023/5824, Tarih: 12.10.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1988 E.  ,  2023/5824 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı asıl tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı asıl dava dilekçesinde; üzerine kayıtlı ve sahibi olduğu ... plakalı araçlar için davalı bankadan değişik zamanlarda üç farklı ticari taşıt kredisi kullandığını, kullandığı krediler nedeniyle davalı bankaca bu üç aracın kaydına rehin konulduğunu, ... ve ...plakalı araçlar için kullandığı taşıt kredilerinin borcunun sona erdiğini, ...plakalı araç için kullandığı taşıt kredisinin 15.346,48 TL daha borcunun bulunduğunu, buna rağmen kredi borcu biten araçlar üzerindeki rehnin bankaca hukuka aykırı olarak kaldırılmadığını iddia ederek... plakalı araçlar açısından davalı bankaya borcu olmadığının tespitine, araçlar üzerindeki rehinlerin kaldırılmasına,... plakalı araç açısından ödemiş olduğu 28 adet taksit karşılığı 53.712.68 TL borçlu olmadığının tespitine, bu taşıt kredisine ilişkin henüz 5 adet taksitin dava tarihi itibarıyla henüz vadesi gelmediğinden dava süresince ... plakalı araca ilişkin taşıt kredisinin tüm borcu ödendiği takdirde bu ticari taşıt kredisi nedeniyle de borçlu olmadığının tespitine ve bahse konu taşıt kredisi borcu sona erdiğinden söz konusu taşıt kredisi nedeniyle davalı bankanın araç üzerine konulan rehnin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı ile müvekkili banka arasında imzalanan genel nakdi ve gayrinakdi kredi sözleşmesi, business card üyelik sözleşmesi, bankacılık hizmetleri sözleşmesi, taşıt kredisi ve rehin sözleşmesine istinaden borçluya krediler kullandırıldığını, davacı ile müvekkil banka arasında imzalanan taşıt kredisi ve rehin sözleşmeleri ile de davacı adına kayıtlı 06 FU 3047, ... ve 06 DY 9637 plakalı araçların kendisinin her türlü kredi sözleşmelerinden veya her ne sebeple olursa olsun doğmuş ve doğacak, kefalet dahil her türlü borçlarının teminatı olarak müvekkil bankaya rehnedildiğini, müvekkili banka alacağının ödenmemesi üzerine ihtarname gönderildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafından 06 FU 3047, 06 DY 9637 ve ... plakalı araçlar için davalı bankadan değişik zamanlarda üç farklı ticari taşıt kredisi kullanıldığı, taşıt kedilerinin kullanımı sırasında sözleşmelerin 18 inci maddesi ile davacının araçları bankayla imzalanmış veya imzalanacak başka kredi sözleşmeleri için de rehnettiği, davacının banka ile arasında imzalanan genel nakdi ve gayri nakdi kredi sözleşmesi, business card üyelik sözleşmesi, bankacılık hizmetleri sözleşmesi gereği ödenmeyen bakiye borcunun da bulunduğu, bu borçlar ile ticari araç kredisinden kaynaklı bakiye borçların her 3 araç üzerindeki rehinle teminat altına alındığı, davacının bankaya olan borçları bitmeden teminatın kaldırılmasının mümkün olmadığı, kredilerin (bankacılık, kredi kartı ve konut kredisi) borçlarının taşıt kredilerinden kısmen sonra, genel nakdi ve gayri nakdi kredinin taşıt kredilerinden önce olması, kredilerin dönünüşünün teminat altına alınmasının amaçlanmış olması nedeniyle dürüstlük kuralına aykırılıktan bahsedilemeyeceği bu nedenle sözleşmelerdeki maddenin haksız şart kabulünün mümkün bulunmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı asıl istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı asıl istinaf dilekçesinde özetle; araçların üzerindeki rehnin fekkini istediğinde davalı banka tarafından tekrar 2.800.000,00 TL borç çıkarıldığını, İlk Derece Mahkemesince alınan bilirkişi raporunda borcunun 12.724,58 TL olduğunun bildirildiğini, bu tutarın ödenmekle araçlar üzerindeki rehnin de kaldırılması gerektiğini, kullanmış olduğu taşıt kredisi sözleşmelerindeki genel işlem koşulu niteliğindeki hükümlerin geçersiz sayılması gerektiğini, davalıya hiç bir borcunun kalmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu 06 FU 3047 ve 06 DY 9637 plakalı araçların yalnızca 04.12.2015 tarihli ve 27.08.2014 tarihli ticari taşıt kredisinden kaynaklanan borçların teminatını teşkil etmek üzere rehnedildikleri, söz konusu sözleşmelerde veya dosyaya sunulan diğer kredi sözleşmelerinde araçların başkaca hangi sözleşmelerden kaynaklanan alacaklara teminat teşkil ettikleri hususunun açıkça belirtilmediği, böylelikle dava konusu araçların diğer sözleşmelerden kaynaklanan borçların teminatı olarak kabul edilmesinin hukuka aykırı olduğu anlaşılmakla davacının, tamamen ödenerek kapatılan 04.12.2015 tarihli ve 27.08.2014 tarihli ticari taşıt kredisi sözleşmeleri nedeniyle borçlu olmadığının tespitine ve bu sözleşmeler kapsamında rehnedilen 06 FU 3047 ve 06 DY 9637 plakalı araçların teminat işlevi sona ermekle araçlar üzerindeki rehinlerin kaldırılmasına karar vermek gerekirken bu sözleşmeler ve araçlar yönünden davanın reddine karar verilmesinde isabet görülmediği, ancak 13.04.2016 tarihli ticari taşıt kredi sözleşmesinden kaynaklanan borcun sona ermediğinin davacınında kabulünde olduğu, yargılama sırasında da borcun ödenmediği anlaşılmakla bu sözleşme ve sözleşme kapsamında rehnedilen ... plakalı araç yönünden davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırılık görülmediği gerekçesiyle davacı asılın istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne, davacının 04.12.2015 tarihli ve 27.08.2014 tarihli ticari taşıt kredisi sözleşmeleri nedeniyle davalı bankaya borçlu olmadığının tespitine, 06 DY 9637 ve 06 FU 3047 plakalı araçlar üzerindeki rehinlerin kaldırılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Ankara 3. İcra Müdürlüğünün 2019/885 E. sayılı dosyasından rehinin paraya çevrilmesi yoluyla icra takibi başlatıldığını, söz konusu takibe borçlularca itiraz edilmesi üzerine Ankara 13. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2019/138 E. sayılı dosyasından itirazın iptali davası açıldığını, davanın kabulüne karar verildiğini, rehinlerin geçerliliği ve rehin takibine konu alacak tutarları anılan dosyadan da incelendiğini, rehinlerin tüm borcunun güvencesini oluşturduğu tespit edildiğini, ortada kesinleşmiş bir mahkeme kararı ve icra takibi bulunduğunu, davalı tarafından imzalanan ... plakalı araca ait rehin sözleşmesinin 18 inci maddesi “Müşteri özellikleri 20. Maddede yazılı taşıtı plaka ve plakaya bağlı bütün hakları ile birlikte gerek işbu taşıt kredisi sözleşmesinden gerekse Bankayla imzalamış olduğu veya imzalayacağı sözleşmelerden ve herhangi bir nedenden doğmuş doğacak borçlarının teminatını teşkil etmek üzere rehnettiğini kabul ve taahhüt eder.” düzenlemesini içerdiğini, 06 FU 3047 ve 06 DY 9637 plakalı araçlara ait rehin sözleşmeleri ise ayrı rehin sözleşmesi şeklinde imzalandığını ve anılan sözleşmelerin 1 inci maddesi ile davacı borçlu araçları her türlü kredi sözleşmesinden ve doğmuş ve doğacak tüm borçları için rehnettiğini, rehin sözleşmelerinin haricinde borçlu tarafından imzalanan genel kredi sözleşmelerinin de bulunmakta olduğunu, anılan sözleşmelerin “Teminatların Banka’nın her türlü alacaklarının karşılığını oluşturması” başlıklı maddeleri ile de davacı tarafından verilen teminatların Bankanın her türlü alacağının teminatını oluşturacağı açıkça hüküm altına alındığını, rehin sözleşmelerinde araçların tüm borçların güvencesi için rehnedildiği açıkça belirtilmeseydi dahi Bölge Adliye Mahkemesinin anılan gerekçesi genel kredi sözleşmelerinin bugüne kadar kabul edilen çerçeve sözleşme olmasını tamamen bertaraf ettiğini, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davacı vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmişse de davacı ... bu davada kendisini vekille temsil ettirmediğini, davacı lehine vekalet ücretine hükmedilemeyeceğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, motorlu araçlar üzerine tesis edilen menkul rehni kapsamındaki borcun ödenip ödenmediği ve dolayısıyla söz konusu borcun sona erip ermediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 72 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Dava, tesis edilen rehin kapsamındaki kredi borcunun ödendiği iddiasına dayalı araçlar üzerine konan rehin nedeniyle borçlu olmadığının tespiti ile rehnin kaldırılması taleplerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 72 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Dava, tesis edilen rehin kapsamındaki kredi borcunun ödendiği iddiasına dayalı araçlar üzerine konan rehin nedeniyle borçlu olmadığının tespiti ile rehnin kaldırılması taleplerine ilişkindir.

Dairemizce yapılan inceleme sonucunda davalı ile davacı banka arasında imzalanan genel nakdi ve gayri nakdi kredi sözleşmesi, bankacılık hizmetleri sözleşmesi, business card üyelik sözleşmesi ve taşıt kredisi ve rehni sözleşmesine istinaden davacıya krediler kullandırıldığı, ticari taşıt kredisi ve rehni sözleşmeleri ve taşıt kredisi sözleşmeleri ile davalı adına kayıtlı ...,... plakalı araçları davalının her türlü sözleşmesinden veya her ne sebeple olursa olsun doğmuş veya doğacak kefalet dahil her türlü borçlarının teminatı olarak davalıya rehnettiği, davacının borcu ödenmesi üzerine davacı hakkında Ankara 3. İcra Müdürlüğünün 2019/885 E. sayılı dosyası üzerinden menkul rehnin paraya çevrilmesi yolu ile icra takibi başlatıldığı, davacının takibe itiraz ettiği, davacı hakkında Ankara 13. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/138 E. sayılı dosyası üzerinden itirazın iptali davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda anılan Mahkemenin 18.12.2020 tarihli ve 2020/661 K. sayılı kararıyla davanın kabulüne ve itirazın iptaline karar verildiği, söz konusu kararın, 28.06.2021 tarihinde, Bölge Adliye Mahkemesince işbu davada karar verilmeden önce kesinleştiği, dolayısıyla söz konusu üç araca ilişkin rehinlerin teminat altına aldığı borcun kapsamına sadece taraflar arasında imzalanan ticari taşıt kredilerinin değil anılan Mahkeme kararında belirtilen kredilerin de dahil olduğu anlaşılmıştır. Bu nedenle davacının 04.12.2015 tarihli ve 27.08.2014 tarihli ticari taşıt kredisi nedeniyle davalı bankaya borçlu olmadığı anlaşılmakta ise de davacının kullandığı diğer krediler nedeniyle borcun devam ettiği anlaşılmakla ve araçların bu borçların da teminatını oluşturduğundan üç araç yönünden rehinlerin kaldırılmasına karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12752, Karar No: 2018/10371, Tarih: 02.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/12752 E.  ,  2018/10371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş akdinin haklı neden olmadan feshedildiğini belirterek kıdem tazminatı ile birtakım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının mazeret bildirmeden devamsızlık yaptığını bu nedenle iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının hizmet süresi ve ücreti noktasında toplanmaktadır.

Hukuk mahkemesi kendisine açılmış olan bir davayı bütün yönleriyle inceleyip karara bağlamakla yükümlüdür.

Bir davadaki asıl sorun hakkında karar verilebilmesi için daha önce çözülmesi gereken bir sorunun başka bir mahkeme tarafından başka bir davada karara bağlanması gereken hallerde bekletici mesele sözkonusu olur.

Derdest olan bir davanın sonuçlanmasının başka bir davada bekletici sorun yapılabilmesi için bekletici mesele yapılacak davanın başka bir mahkemede görülmekte olması ve iki dava arasında bağlantı bulunması gerekir. Mevcut olup olmadığı diğer davada kesin olarak karara bağlanacak olan hukuki ilişkinin, kısmen veya tamamen bekletilerek davaya etkili olması başka bir ifadeyle diğer dava hakkında verilecek hükmün bekletilerek davada verilecek hükmü etkileyecek nitelikte olması gerekir.

İş Mahkemesi'nin 2013/97 esas sayılı dosyasında davacının hizmet tespit talebinde bulunmuş olup anılan davanın hangi aşamada olduğu, karar verilip verilmediği araştırılmamıştır. Mahkemece, sözü edilen hizmet tespiti dava dosyasının kesinleşmesi iş bu dava için bekletici mesele yapılmalı, kesinleşmiş ise sonucuna göre gerekirse yeniden bilirkişi raporu alınmak suretiyle dava konusu alacaklar hakkında karar verilmelidir. Yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair sebeplerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25149, Karar No: 2022/6036, Tarih: 20.04.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/25149 E.  ,  2022/6036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/1, 31/2. maddelerinde düzenlenen suçların gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırlarına göre; aynı Yasanın 66/1-e, 66/2. ve 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıl kesintili uzamış dava zamanaşımının suç tarihi olan 15.10.2012 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 20.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/27892, Karar No: 2012/36575, Tarih: 07.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2010/27892 E.  ,  2012/36575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı ve karşı davalı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücretli izin, fazla mesai ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine, davalı ve karşı davacı ise ihbar tazminatı ile maddi zararlara ilişkin alacakların ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, asıl davayı kısmen hüküm altına almış, karşı davayı reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı ve karşı davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı/karşı davalı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti ve fazla çalışma alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı/karşı davacı, davacı/karşı davalının işyerine ait araçla kaza yaparak maddi zarara sebebiyet verdiğini, bu nedenle iş akdini kendisinin feshettiğini savunarak davanın reddini, karşılık dava olarak da zarar nedeniyle maddi tazminatın karşı davalıdan tahsilini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Anayasanın 141 inci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır (Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 26.05.2008 gün ve 2007/20517 Esas, 2008/12483 Karar sayılı ilamı).

Yukarıdaki açıklamalara göre yargı kararlarının gerekçeli olması zorunludur.

Eldeki davada ise mahkemece feshin niçin haklı bulunduğu ve karşı davanın niçin reddedildiği gerekçede açıklanmamıştır. Kararın gerekçesiz olması nedeniyle hükmün bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA,sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07.11 .2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.