muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1006, Karar No: 2013/12334, Tarih: 12.09.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/1006 E.  ,  2013/12334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi Sıfatı ile)

DAVA TÜRÜ : Eşya alacağı

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşya alacağı davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ziynet eşyalarının aynen iadesi, mümkün olmadığı takdirde bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, kanıtlanmayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dilekçesinde, ziynetleri alma fırsatı olmadan ailesinin yanına götürüldüğünü, ziynet eşyalarını alamadığını belirterek ziynet eşyalarının mevcutsa aynen, değilse bedelinin tahsilini istemiştir. Davalı vekili ise davanın reddini savunmuştur.

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay İçtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı iddia ve savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkaran kimsenin iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Davalı vekili 6.6.2011 havale tarihli dilekçesinde, toplam 6 adet Adana burması bileziğin, 1 adet nişan yüzüğü ve 1 adet küpenin bozdurulduğunu kabul ettiğine, bu konuda davacı kadının rızası ile iade edilmemek üzere alındığını kanıtlayamadığına göre bu ziynetler hakkındaki davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Diğer taraftan ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyadır. Bu nedenle evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden götürmesi, gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkündür. Bunun sonucu olarak ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğu kabul edilmelidir.

Davacı, dava konusu ziynet eşyasının varlığını, evi terk ederken bunların zorla elinden alındığını ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını ispat yükü altındadır.

Davacının diğer ziynet eşyalarına yönelik temyiz itirazlarına gelince; Davacı kadın 23.5.2011 havale tarihli dava dilekçesi ile 11 adet Adana burması bileziğin, 1 adet zincirin, 1 adet bilekliğin, 16 adet küçük altın, 1 adet yüzük ve küpenin aynen iadesi, mümkün olmadığı takdirde bedelinin tahsilini istemiştir. Davacı kadın davalı eşinin anne ve babası tarafından elinden ziynetlerinin alınarak ailesinin evine götürüldüğünü ve ziynetlerinin rızası dışında

Davacının diğer ziynet eşyalarına yönelik temyiz itirazlarına gelince; Davacı kadın 23.5.2011 havale tarihli dava dilekçesi ile 11 adet Adana burması bileziğin, 1 adet zincirin, 1 adet bilekliğin, 16 adet küçük altın, 1 adet yüzük ve küpenin aynen iadesi, mümkün olmadığı takdirde bedelinin tahsilini istemiştir. Davacı kadın davalı eşinin anne ve babası tarafından elinden ziynetlerinin alınarak ailesinin evine götürüldüğünü ve ziynetlerinin rızası dışında

cebren alındığını, geri verilmediğini iddia etmiş ise de, dinlettiği tanıklar ile davalının kabulü dışındaki iddiasını kanıtlayamamıştır. Bununla birlikte davacı, delil listesinde açıkça yemin deliline de dayanmış olduğundan davacıya, ziynetlerin elinden alındığı, davalı tarafta kaldığı konusunda davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 12.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8602, Karar No: 2015/652, Tarih: 27.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/8602 E.  ,  2015/652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyeti ile,, diğer atılı suçtan beraatine

Mahalli mahkemece verilen hükümlerin sanık müdafii ile mağdure vekilince temyiz edilmesi ve sanık müdafii tarafından incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 21.01.2015 Çarşamba saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından.... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği, ayrıca bir talepte de bulunmadığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bugün dava evrakı incelenip 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemelerde gözetilerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Her ne kadar mağdure zorunlu vekilinin talebi üzerine katılma kararı verilmiş ise de; kayden 18.07.2003 doğumlu mağdurenin kanuni temsilcisi olan anne ve babasının sanık hakkındaki şikâyetlerinden vazgeçmeleri nedeniyle

27.11.2013 tarihli katılma kararı yok hükmünde olduğundan katılan sıfatı bulunmayan mağdur zorunlu vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanık müdafiin sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10148, Karar No: 2011/10861, Tarih: 20.06.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/10148 E.  ,  2011/10861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davalı, 01.06.2009 tarihli dilekçesiyle, dava dilekçesinde gösterilen adresini değiştirdiğini belirterek yeni adresini mahkemeye bildirmiş, bildirdiği bu yeni adreste de yargılama sırasında davalıya usulüne uygun olarak 06.08.2009 tarihinde davacının "delil listesi" tebliğ edilmiştir. Mahkeme kararı ve davacının temyiz dilekçesi, bildirilen bu yeni adrese tebliğe gönderilmiş, "muhatabın adresten, adres bırakmadan ayrıldığı, yeni adresinin de tespit edilemediği" açıklamasıyla, tebliğ evrakı 18.03.2010 tarihinde mercie iade edilmiştir. Bu durumda, davalıya karar ve temyiz dilekçesinin, 01.06.2009 tarihli dilekçesinde bildirdiği adreste Tebligat Kanununun 35.maddesine göre tebliğ edilmesi gerekirken, dava dilekçesinde gösterilen ilk adreste 35'e göre tebliğ yoluna gidilmesi, tebligatı usulsüz kılar. Davalıya, karar ve davacının temyiz dilekçesinin 01.06.2009 tarihli dilekçesinde bildirdiği "pazar mahallesi Aydın Cad.No:1 Kat:1 Turhal" adresinde Tebligat Kanununun 35.maddesine göre tebliğinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.20.06.2011 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/15331, Karar No: 2016/10863, Tarih: 27.06.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/15331 E.  ,  2016/10863 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Düşme

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine ilişkin hüküm,şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Meydana gelen olayda doğrudan zarar gördüğü anlaşılan şikayetçi ...'nin soruşturma sırasında alınan ifadesinde şikayetçi olmamasının kovuşturma aşamasında davaya katılmasına engel olmayacağı kabul edilmekle, tebliğnamedeki şikayetçi vekilinin katılma hakkı bulunmadığından temyiz talebinin reddine ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

Katılma isteminde bulunmasına rağmen bu istemi reddedilen şikayetçinin, CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılma istemi reddedilen sıfatıyla hükmü temyiz hakkı bulunduğu olayda, vucüdunda kırık oluşacak şekilde yaralanması nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan şikayetçi tarafın CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuştur sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, şikayetçi vekilinin düşme kararının kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 27/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1561, Karar No: 2015/12581, Tarih: 02.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/1561 E.  ,  2015/12581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ilk sigorta başlangıcının 13/09/1973 olduğunun tespitiyle 3600 gün standardına göre emekliliğe hak kazandığına, geriye dönük eksik maaş ödemelerinin iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının sigortalılık başlangıç tarihinin...’da işe başladığı 01.01.1988 tarihi olduğu ve tahsis talep tarihini takip eden aybaşından itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının yurt dışındaki çalışmaları sebebiyle ilk sigorta başlangıç tarihinin 13.09.1973 olarak tespitine, 01.07.2013 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmiştir.

Somut olayda, davacının Mernis ikamet adresini gösteren güncel kayıtlar ile yurda-giriş çıkış kayıtları bulunmadığı gibi 01.07.2013 tarihi itibariyle yabancı ülke mevzuatına tabi çalışması olup olmadığı, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği alıp almadığına dair belgelerin olmadığı, buna göre Mahkemece kesin dönüş koşulunun sağlıklı bir biçimde araştırılmadığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, davacının yaşlılık aylığına hak kazandığı kabul edilen 01.07.2013 tarihi itibariyle yurt dışında çalışma ve aylık durumunu gösteren güncel hizmet belgesi ile ikamete dayalı sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alıp almadığını gösteren belgeleri ... Kurumu aracılığıyla ilgili ülke sosyal güvenlik kurumundan, davacının Mernis ikamet adresini gösteren kayıtları ilgili nüfus müdürlüğünden ve 2013-2014-2015 yıllarında yurda giriş çıkış kayıtlarını da ilgili ... müdürlüğünden getirtmek ve sonucuna göre davacının yurda kesin dönüş koşulunu yerine getirip getirmediğini belirleyerek yaşlılık aylığı istemi hakkında bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, yukarıda yer alan maddi ve hukuki olgular gözardı edilerek eksik inceleme ve araştırma sonucunda yazılı biçimde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 02/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/485, Karar No: 2015/197, Tarih: 14.01.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/485 E.  ,  2015/197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 30.İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2013/927 E-2013/241 K.

Hukuk Genel Kurulu’nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

Mahkemece verilen hüküm, temyiz edilmesi üzerine yukarıda başlıkta belirtilen karar ile bozulmuştur. Bozma üzerine mahkemece ilk kararda direnilmiş, direnme kararı davalı T. Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İş mahkemeleri kararlarına karşı temyiz süresi 30/01/1950 tarih ve 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 02/03/2005 tarih ve 5308 sayılı Kanunla değişmeden önceki 8.maddesine göre belirlenmekte ise de, temyiz usul ve işlemlerinde 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’nın hükümleri uygulanmaktadır.

Her ne kadar uygulamada iş mahkemesinde karşı temyiz yolu ile temyiz hakkı tanınmamakta ise de gerek iş hukuku mevzuatında gerekse de HUMK’nun temyize ait hükümlerinde bunu engelleyen bir hüküm bulunmadığı açıktır. Bu nedenle 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfiyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 433/1.maddesi gereğince temyiz dilekçesinin hüküm veren mahkeme aracılığı ile karşı tarafa tebliğ edilmesi ve karşı tarafa temyiz dilekçesine karşı cevap verme ve karşı temyiz isteminde bulunmak hakkının tanınması gereklidir.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

Davalı T. Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd.. Şti. vekiline ait temyiz dilekçesinin davacı tarafa tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır. Temyiz eden davalı T. Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nu “Geçici madde 3” atfiyla uygulanmakta olan HUMK’nun 433.maddesi gereğince davacı vekiline Tebligat Kanunu ve ilgili mevzuat dikkate alınarak tebliğ edilmeli ve yasal süre beklenildikten sonra Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmelidir.

Açıklanan nedenle eksiklik giderildikten sonra Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığı’na gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S 0 N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/01/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8575, Karar No: 2012/14506, Tarih: 20.12.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/8575 E.  ,  2012/14506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı taraf aracının müvekkiline ait araca çarparak aracın ve üzerinde bulunan dolabın hasarlanmasına sebebiyet verdiğini, davalı sürücünün olayda tamamen kusurlu olduğunu, davalının trafik sigortasından 3.677 TL araç hasarı bedelinin kısmen tahsil edildiğini belirterek şimdilik bakiye 1.563 TL hasar bedeli ile 900 TL araç mahrumiyeti giderinin olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile 1.450 TL dolap hasarının olay tarihinden işleyecek ticari faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili kusuru, hasar miktarını kabul etmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 323 TL bakiye hasar bedeli, 450 TL araç mahrumiyeti gideri 765 TL dolap hasarı olmak üzere toplam 1.538 TL.nın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Davacı tacir olup taraflara ait kazaya karışan araçlar kamyonet türü ticari taşıtlardandır. Davacı vekili dava dilekçesinde müvekkiline ait araçta meydana gelen hasar bedeli ile araç mahrumiyeti zararının kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile olay sırasında araç üzerinde yüklü olarak müşteriye teslim edilmek üzere taşınan metal, ahşap kaplama vitrin dolapta meydana gelen zararın kaza tarihinden işleyecek ticari faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Bu durumda davacının tacir, davacı ve davalı tarafa ait kazaya karışan araçların kamyonet türü ticari taşıtlardan olmasına göre mahkemece araçta meydana geldiği tesbit edilen bakiye 323 TL hasar bedeli ile 450 TL araç mahrumiyeti zararının olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile, araçta taşınan dolapta oluşan 765 TL zararın olay tarihinden işleyecek ticari faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde tüm tazminat toplamı yönünden yasal faize karar verilmesi doğru değil bozma sebebi ise de bu yöndeki yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK.nun geçici 3/2 fıkrası delaletiyle 1086 sayılı HUMK.nun 438/7 bendi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hüküm fıkrasının 1. Bendinde yazılı " davanın kısmen kabulü ile toplam 1.538 TL.nın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline fazlaya ilişkin talebin reddine" ibarelerinden sonra gelmek üzere" metal ahşap kaplama vitrin dolabında meydana gelen 765 TL hasar bedelinin 3.2.2009 olay tarihinden işleyecek ticari faizi ile araçta oluşan bakiye 323 TL hasar bedeli ile 450 TL araç mahrumiyeti gideri toplamı 773 TL tazminatına" ibarelerinin yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 20.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1295, Karar No: 2017/5150, Tarih: 06.04.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/1295 E.  ,  2017/5150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Mükerrer Nüfus Kaydının İptali

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Davacının eşi olan M.....'ın nüfus kayıt örneğinde ...isminde iki kardeşinin olduğunun görüldüğünü, gerçekte eşinin bir tane ...... isminde kardeşi bulunduğunu, yapılan araştırmada, mükerrer kayıt nedeniyle bu durumun doğduğunun öğrenildiğini, iki farklı vatandaşlık numarası verildiğini ve her iki kayıtta da nüfus olayları yazıldığını, talebin kabulü ile .....T.C.Kimlik numaralı ve..... T.C.Kimlik numaralı...isimli kayıtların birleştirilerek mükerrer kaydın düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.Mahkemece, iki Fatma Yılmaz'ın aynı kişi olduğunun tespitine,....6 T.C.Kimlik numaralı...kaydının mükerrer olması nedeni ile iptaline,bu kayıttaki nüfus işlemlerinin .... T.C.Kimlik numaralı...kaydına nakline karar verilmiştir.

Dava, mükerrer nüfus kaydının iptali istemine ilişkindir. Nüfus kayıtlarının düzenli ve gerçeğe uygun olarak tutulması kamu düzeni ile ilgilidir.Nüfus kayıtlarındaki istemlerle ilgili davalarda, mahkemelerin hiç bir kuşku ve duraksamaya neden olmaksızın doğru sicil oluşturmak zorunluluğu bulunmaktadır... adlı kişi nüfus kaydına göre her iki kaydı ile de evlilik yaptığı ve kayıtlarda nüfus olaylarının bulunduğu anlaşılmaktadır..Bu nedenle kaydın iptali halinde mirasçılarının hukuku etkilenebileceğinden,....'ın (her ikisinin de) mirasçıları yöntemince davaya dahil edilerek gösterecekleri kanıtlar da toplanmak suretiyle oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken, taraf oluşumu sağlanmadan,eksik hasımla yazılı şekilde davanın kabulü doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 06.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5101, Karar No: 2010/7704, Tarih: 30.06.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/5101 E.  ,  2010/7704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı,davalılar adına kayıtlı 2809 parsel sayılı taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürerek,tapunun iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir.

Davalı Semiha davayı kabul ettiğini bildirmiş; bir kısım davalılar ise davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece;"5841 sayılı yasa düzenlemesi karşısında davanın hak düşürücü süreden reddi gerektiği” gerekçesiyle bozulmuş; bozmaya uyularak yapılan yargılanma sonucunda mahkemece, 10 yıllık hak düşürücü süre sebebiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 30.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.