muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/523, Karar No: 2024/509, Tarih: 24.01.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince; "...Davacının dava dilekçesi, davalının cevap dilekçesi, SGK kayıtları, hastane kayıtları, tedavi evrakları, Bölge Sağlık Kurulu Raporu, Yüksek Sağlık Kurulu Raporu ve Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi Raporu ile tüm dosya kapsamına göre; davalı sigortalının geçirdiği iş kazası sonucunda Bölge Sağlık Kurulu tarafından tespit edilen %43 maluliyet oranına itiraz üzerine Yüksek Sağlık Kurulunun 18/12/2019 tarih ve 2019/22348 sayılı kararı ile sigortalının meslekte kazanma gücü kayıp oranının %43 olduğuna karar verilmiş ve açılan iş bu dava üzerine mahkememizce davalının tüm tedavilerine ilişkin belgeler ilgili kurumlardan dosyaya getirtilmiş ve bu belgelerin incelenmesi suretiyle Adli Tıp Kurum 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu'ndan aldırılan raporda da sigortalının meslekte kazanma gücü kayıp oranı %43 olarak tespit edilmiştir. Gelen raporun davalı sigortalının Yüksek Sağlık Kurulurundan alınan raporunu doğruladığı anlaşıldığından davacının söz konusu iş kazası nedeniyle davalı sigortalının %43 olarak tespit edilen maluliyetine itirazı üzerine açılan davasının reddine karar verilerek ... " gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; belirlenen maluliyet oranının gerçeği yansıtmadığını, dosyanın Adli Tıp Genel Kuruluna tevdi taleplerinin reddedildiğini, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu tarafından gerekli uzman görüş ve açıklamalara yer verilmeyen yetersiz bir rapor hazırlandığını, davalının davaya konu iş kazası öncesinde görme kaybı bulunup bulunmadığı, görme kaybının mevcut olması halinde bu kaybın hangi oranda olduğunun tespiti, hali hazırda çalışıp çalışmadığı, çalışıyor ise görevi ve maluliyeti nedeniyle görevinde bir aksama yaşayıp yaşamadığı hususlarının maluliyet oranının değerlendirilmesi bakımından büyük önem arz ettiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13, 19, 95 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13, 19, 95 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıdaki yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14534, Karar No: 2021/3594, Tarih: 23.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/14534 E.  ,  2021/3594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 28. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. ve ... Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. aleyhine 26/12/2014 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/06/2018 günlü karara karşı davacılar vekili, davalı ... Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. vekili ve davalı ... Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; taraf vekillerinin istinaf başvurusunun kabulü ile, İstanbul Anadolu 28. Asliye Hukuk Mahkemesinin 05/06/2018 tarih, 2014/455 Esas - 2018/168 Karar sayılı kararının HMK'nun 353/1-b/2.maddesi gereğince yeniden esas hakkında karar verilmek üzere kaldırılmasına davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/02/2021 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. vekili ve davalı ... Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

-K A R A R-

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre davalı ... Sanayi ve Tic. ltd. Şti. vekili ve davalı ... Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı ... Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. vekili ve davalı ... Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2-Davalı ... Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. vekili ve davalı ... Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar vekili; müvekkillerinden ...'ın elektrik ustası olduğunu, olay tarihinde müvekkilinin çalıştığı şantiyenin yan tarafında bulunan ve davalılara ait şantiyedeki bina üzerine kurulu olan iskelenin yıkılması sonucu müvekkili Hafız'ın yaralanarak iş gücü kaybına uğradığını, diğer davacıların da müvekkili Hafız’ın annesi ve babası olduğunu belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla davacılardan ... için 3.500 TL maddi ve 50.000TL manevi tazminat, diğer davacılar ... ve ... için 15.000'er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında davacı ... için maddi tazminata ilişkin talep miktarını 114.074,19 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı ... Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. vekili; müvekkili şirket ile diğer davalı şirket arasında dış cephe işlerinin yapılması konusunda sözleşme imzalandığını, kazanın meydana geldiği şantiyenin diğer davalıya ait olduğunu, meydana gelen kazada müvekkilinin kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. vekili; müvekkili şirketin kazanın meydana geldiği şantiyedeki iş güvenliği ile ilgili gerekli tedbirleri aldığını, meydana gelen kazanın davacı ile bağlı bulunduğu firmanın gerekli tedbiri almamasından kaynaklandığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile; davacı ... için 3.500,00 TL maddi ve 17.000,00 TL manevi tazminatın, davacılar ... ve ... için 4.000,00'er TL manevi tazminatın 22/11/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, karara karşı davacılar vekili, davalı ... Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. vekili ve davalı ... Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin istinaf yoluna başvurması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi’nce taraf vekillerinin istinaf başvurusunun kabulü ile, İstanbul Anadolu 28. Asliye Hukuk Mahkemesinin 05/06/2018 tarih, 2014/455 Esas - 2018/168 Karar sayılı kararının HMK'nun 353/1-b/2.maddesi gereğince yeniden esas hakkında karar verilmek üzere kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile davacı ... için ‭91.259,35 TL maddi ve 17.000,00 TL manevi tazminatın, davacılar ... ve ... için 4.000,00'er TL manevi tazminatın 22/11/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. vekili ve davalı ... Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, inşaat şantiyesinde meydana gelen kaza nedeniyle yaralanmadan kaynaklanan cismani zarara dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Davacılar vekili, müvekkili ...’ın meydana gelen olayda yaralandığı gerekçesiyle geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatı talebinde bulunmuş, tazminatın belirlenmesi amacı ile bilirkişiden rapor alınmış, alınan raporda davacı ...’ın olay tarihinden sonraki muhtemel yaşam süresi belirlenmesinde 1931 tarihli PMF yaşam tablosu dikkate alınarak hesaplama yapılmış, mahkemece bu rapor hükme esas alınmıştır.

Gerçek zarar miktarı; hak sahibinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır.

Hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa’dan alınan 1931 tarihli “PMF” cetvelleri ile saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH 2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda diğer kurumlar ile Yargıtay Daireleri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından ve yine bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içermesi de göz önüne alındığında, Dairemizce de tazminat hesaplarında bakiye ömrün belirlenmesinde TRH 2010 tablosunun esas alınmasının güncellenen ülke gerçeklerine daha uygun olacağına karar verilmiştir.

Buna göre temyiz edenin sıfatına göre, davacı tarafından kararın temyiz edilmediği de dikkate alınarak, usuli kazanılmış haklar gözetilerek (tazminata esas alınan gelir, esas alınan asgari ücret yılı, işlemiş/işleyecek dönem tarihleri gibi) davacının muhtemel bakiye yaşam süresinin TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre belirlenmesi suretiyle tazminat miktarının hesaplanması için bilirkişiden ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmek üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK 371. maddesi gereğince BOZULMASINA, (1) nolu bentte açıklanan nedenle ... Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. vekili ve davalı ... Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 23/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9008, Karar No: 2014/17566, Tarih: 17.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/9008 E.  ,  2014/17566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2013

NUMARASI : 2012/259-2013/1343

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan işverence feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı işçinin ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Somut olayda, dava dilekçesinde, davacı işçinin emekliliğe hak kazanması sebebiyle işçilik alacaklarının ödenmesini işverenden talep etmesi üzerine, işverenin iş sözleşmesini feshettiği iddia edilmektedir. Davalı işverence ise, davacının istifa yoluyla iş sözleşmesini feshettiği savunulmuştur. Dinlenen davalı tanığı M.. F.., davacının emekliliği nedeniyle işyerinden ayrıldığını bildirmiştir.

İş sözleşmesi, mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, 09.02.2012 tarihinde sona ermiştir. Davalı işverence düzenlenen işten ayrılış bildirgesinde, işten ayrılış nedeninin kod 8 (emeklilik) şeklinde gösterildiği anlaşılmaktadır. Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre de, davacıya, 10.02.2012 tarihli tahsis talebi üzerine, 01.03.2012 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlandığı sabittir.

Dosya kapsamına ve özellikle yukarıda açıklanan delil durumuna göre, davacının iş sözleşmesini emekliliğe hak kazanması nedeniyle feshettiği anlaşılmaktadır. Bu halde, davacı kıdem tazminatına hak kazanmış ise de, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmayacağından, ihbar tazminatı alacağı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

Dosya kapsamına ve özellikle yukarıda açıklanan delil durumuna göre, davacının iş sözleşmesini emekliliğe hak kazanması nedeniyle feshettiği anlaşılmaktadır. Bu halde, davacı kıdem tazminatına hak kazanmış ise de, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmayacağından, ihbar tazminatı alacağı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

2-Mahkemece, davalı işverenin ispat yükünü yerine getirmediği gerekçesiyle, davacının tüm çalışma süresi boyunca yıllık izin hakkını kullanmadığı kabul edilerek, yıllık izin ücreti alacağı hüküm altına alınmıştır. Ne var ki, davalı vekili, yemin deliline de dayanmış olup, mahkemece davalı tarafa, yemin teklif etme hakkı hatırlatılmamıştır. Anılan sebeple, yıllık izin ücreti alacağı bakımından ispat yükü üzerinde olan davalı tarafa, yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak, sonuca göre 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 225. ve devamı maddeleri uyarınca işlem yapılması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1365, Karar No: 2007/4257, Tarih: 07.05.2007

4. Hukuk Dairesi 2006/1365 E., 2007/4257 K.

**4. Hukuk Dairesi 2006/1365 E., 2007/4257 K.**

**- GÖREVLİYE ETKİN DİRENME**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 258 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 456 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- B... Şeker Fabrikasında Özel güvenlik görevlisi olan katılan, suç tarihinde yürürlükte olan 2495 sayılı Yasa'nın 13. maddesi uyarınca kendisine karşı işlenen suçlarda memur sayıldığından, sanıkların fabrikaya ot biçmek için girmelerine izin vermeyen katılanı yaralama eylemlerinin görevliye etkin direnme suçunu oluşturacağı gözetilmeden 765 sayılı TCY'nin 456/4. madde

ve fıkrası ile hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a- 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5275 sayılı Yasa'nın 122. maddesi ile 647 sayılı Yasa'nın yürürlükten kaldırılmış olması ve aynı Yasa'nın 106. maddesinde süresinde ödenmeyen para cezalarına ilişkin gecikme zammı öngörülmemesine göre sanık hakkında gecikme zammı uygulanması olanağı bulunmadığının gözetilmemesi,

b- 06.12.2006 ve 5560 sayılı Yasa ile 5271 sayılı CYY'nin 231. maddesine eklenen 5. fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilemeyeceğinin tartışılması zorunluluğu,

c- 5271 sayılı CYY'nin 232. maddesine aykırı olarak suçun İşlendiği yerin gerekçeli karara yazılmaması bozmayı gerektirmiş ve sanıklar İsmail ve Yaşar müdafii ve katılan Mustafa müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden (HÜKÜMLERİN BOZULMASINA), yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07.05.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3037, Karar No: 2013/8931, Tarih: 30.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/3037 E.  ,  2013/8931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ESKİŞEHİR 2. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/12/2012

Yanlar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;     Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi ve  eksik yazılan kimlik bilgilerinin ise eklenmesi  isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, paydaşı olduğu 865 ada 15 parsel sayılı taşınmazla ilgili Eskişehir 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2011/1839 Esas sayılı dosyasından ortaklığın giderilmesi davası açtığını, ancak bazı paydaşların soyadlarının, bazı paydaşların baba adlarının tapu sicil kaydına yazılmamış olması, bazı paydaşların da isimleri ile baba adlarının yanlış yazılması sebebi ile bu kayıtların düzeltilmesi için dava açması konusunda anılan dosyadan kendisine yetki verildiğini ileri sürerek, yetki belgesine konu maliklerin kimlik bilgilerinin tashihine karar verilmesini istemiştir.

Bilindiği üzere; Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu davalar, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan 6100 sayılı HMK’nin 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak dava açan kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1- Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

1- Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2- Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3- Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4- İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5- Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Müdürlüğü yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin  hükme elverişli ve yeterli olduğu söylenemez.