muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/57739, Karar No: 2011/40233, Tarih: 01.12.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/57739 E.  ,  2011/40233 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/99205

MAHKEMESİ : Erzurum 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2007

NUMARASI : 2007/516

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-) Katılan kurum görevlileri tarafından düzenlenen 28.02.2005 tarihli Kaçak Elektrik Tesbit Tutanağında, “harici kolon alarak” kaçak elektrik kullanıldığının belirtilmiş olması, sanığın atılı suçlamayı kabul etmeyerek suç tarihinde söz konusu evde babası olan İskender Zengin’ in oturduğunu savunması, tanık İskender Zengin’ in sanığın savunmasını doğrulayarak, suç tarihinde suça konu evde kendisinin oturduğunu, sanığın İstanbul İlinde olduğunu, suç tarihinde O.. B..’ ın oturduğu mülkiyeti kendisine ait olan evden suça konu eve hat çekildiğini ancak hattın kaçak olmadığını beyan etmesi, Tanık O..B...’ ın ise sanığın suç tarihinde belirtilen evde oturmadığını, bu evin yakınlarındaki petrol istasyonunun ikinci katında oturduğunu, kullanılan elektriğin İskender Zengin’ e ait sayaçtan geçtiği şeklindeki beyanı ile 18.06.2007 tarihli kolluk araştırmasında sanığın iki ayrı yerde muhtarlık kaydı bulunduğunun 24.12.2008 tarihli kolluk araştırmasında ise suç tarihinde O.. B. İskender Zengin’ in ikamet ettiğini, sanık F.. Z..’ in ise 2007 yılı Ocak veya Şubat ayından itibaren ikamet etmeye başladığının belirtilmesi karşısında;

Sanığın hangi tarihte suç tutanağı düzenlenen evde oturmaya başladığı, suç tarihinde kim ya da kimlerin oturduğu, önceki ve sonraki muhtarlık kayıtları ile telefon ve su faturaları da getirtilip yeniden ayrıntılı bir kolluk araştırması yaptırılarak duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenerek, gerektiğinde, tutanak tanıklarının sanığın

babasına ait sayaçtan geçirmek suretiyle elektrik kullandığı şeklindeki savunmaya yönelik yeniden beyanlarının alınması, abone kaydı bulunmayan sayacın hangi tarihte takıldığı araştırılarak kurulu gücün kullanması gereken elektrik miktarı ile tutanak tarihi itibariyle sayaçtaki tüketim miktarını sayacın takıldığı tarihe göre karşılaştırarak kaçak kullanım bulunup bulunmadığı hususunda bilirkişiden ek rapor alınıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 01.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9974, Karar No: 2007/11759, Tarih: 15.10.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/9974 E.  ,  2007/11759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 1.5.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu kayıtlarının iptali ve mera olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 8.2.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı hazine temsilcisi tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, öncesi mera olan taşınmazın tapu kaydının iptali ve mera siciline bu niteliği ile yazımı istemine ilişkindir.

Mahkemece dava reddedilmiştir.

Hükmü davacı Hazine temyiz etmiştir.

Mera hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerdir. Mera, yaylak ve kışlakların kullanma ... bir veya birden çok köy veya belediyeye aittir. Bu yerler devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Diğer yandan meranın özel mülkiyeti konu teşkil etmesi, amacı dışında kullanılması, zamanaşımı zilyetliği ile kazanılması ve sınırlarının daraltılması olanağı yoktur.

Bu kısa bilgiden sonra somut olaya gelince; dava konusu taşınmaz 96 parsel sayısı ile sınırlandırılan mera parseline orta yerinde yer almaktadır. Bu özelliğinden ötürü, kuzeyi ve güneyi mera parseli ile çevrili taşınmazın öncesi mera olan yerlerden açılarak kazanılıp kazanılmadığının duraksamasız saptanması gerekir. Ne var ki, bilirkişinin düzenlediği rapor ve yaptığı soyut açıklamalar yetersizdir. Esasen 25-30 yıldır tarımsal faaliyet yapılmadığı belirlenen bu yerin tarla vasfında olduğunu söylemek akla uygun düşmez.

Bu durumda mahkemece, konusunda uzman ziraatçı ve jeolog bilirkişilerden oluşturulacak kurul marifetiyle yerinde yeniden keşif yaparak hem mera parseli olan 96 parselden hem de çekişmeli parselden bilimsel yolla toprak yapısını çözmeye yarayan veriler sağlanmalı, gerekirse labaratuvar analizleri yapılarak dava konusu taşınmazın da mera toprağı olup olmadığı kuşkuya yer bırakmayacak şekilde saptanmalı, sonucuna uygun bir hükme varılmalıdır.

Eksik inceleme ve araştırmaya dayalı hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.10.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1953, Karar No: 2007/6457, Tarih: 29.05.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/1953 E.  ,  2007/6457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mhk.Sıfatıyla)

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 15.9.1989 gününde verilen dilekçe ile kişisel hakka dayalı tapu iptali ve tescil, birleşen davada da ... tarafından elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan muhakeme sonunda; tapu iptali tescil isteminin kabulüne, birleşen davanın reddine dair verilen 12.5.2006 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı (davacı) ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 29.5.2007 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı (birleşen dosyanın davacısı) ... geldi. Karşı taraftan davacı ve davalılar ile vekilleri gelmedi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalılardan ... temyiz etmiştir.

Davacı, yapının yüklenicilerinden olan Şefik ile biçimine uygun düzenlenen 17.9.1979 günlü satış vaadi sözleşmesine dayanmıştır. Dosyada mevcut çekişme konusu 14 numaralı bağımsız bölüm tapu kaydından ise davacının mülkiyeti tapuda 8.12.1995 tarihinde satış suretiyle kazandığı görülmektedir.

Türk Medeni Kanunun 1023. maddesi hükmünce kural olarak tapu

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalılardan ... temyiz etmiştir.

Davacı, yapının yüklenicilerinden olan Şefik ile biçimine uygun düzenlenen 17.9.1979 günlü satış vaadi sözleşmesine dayanmıştır. Dosyada mevcut çekişme konusu 14 numaralı bağımsız bölüm tapu kaydından ise davacının mülkiyeti tapuda 8.12.1995 tarihinde satış suretiyle kazandığı görülmektedir.

Türk Medeni Kanunun 1023. maddesi hükmünce kural olarak tapu

kütüğündeki tescile iyi niyetle dayanarak mülkiyet hakkı kazanan üçüncü kişinin bu kazanımı korunmalıdır. Eldeki davada şahsi hak sahibi davacı mülkiyet hakkı sahibini hasım alarak kaydın iptal ve tescilini istediğinden davalı kayıt maliki ...’nin iktisabının kötü niyete dayalı olduğunu iddia etmiş sayılır. Gerçekten, yasanın 1024. maddesi uyarınca bir ayni hak yolsuz olarak tescil edilmiş ise bunu bilen veya bilmesi gereken üçüncü kişi bu tescile dayanamaz. Bağlayıcı olmayan bir hukuki işleme dayalı veya hukuki sebepten yoksun bulunan tescil yolsuz tescildir. Böyle bir tescil yüzünden hakkı zedelenen kimse tescilin yolsuz olduğunu, iyi niyetli olmayan üçüncü kişilere karşı doğrudan ileri sürebilir ve mülkiyet hakkı sahibinin kötüniyetini ispat yükü bunu iddia eden davacıya düşer. Bu bakımdan somut uyuşmazlıkta mülkiyet hakkı sahibi ...’nin iyi niyetli olup olmadığı yönü üzerinde önemle durulmalı, 29.6.1998 tarihli “Sulh Protokolü” başlıklı belge yeterince değerlendirilmelidir. Davalı anılan protokolün iptali için dava açtığını ileri sürdüğünden öncelikle mahkemece, bu konuda açılan davanın akıbeti araştırılmalı, anılan protokol davalı ...'yi bağlamıyan nedenlerle iptal edilmemişse mevcut çekişme sebebiyle mahkemece olayların akışına uygun nitelendirilmeli, diğer yandan davalı ...’nin kötü niyetine ilişkin dinlenen tanıklardan ... hakkında yalan tanıklıktan ceza mahkemesinde dava açıldığı belirtildiğinden, ceza mahkemesi kararı eldeki davada davalı ...’nin hukuki durumunu etkileyeceğinden açılan dava sonucu da beklenmeli bütün deliller birlikte değerlendirilerek ...'nin kötüniyeti, dolayısı ile dava hakkında sonucuna uygun bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, yukarıda değinilen konularda yeterli inceleme ve araştırma yapılmaksızın davalı ...’nin kötü niyetli kabulü ile hüküm kurulduğundan karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, 29.5.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20445, Karar No: 2014/36107, Tarih: 27.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/20445 E.  ,  2014/36107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 24. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/04/2014

NUMARASI : 2013/519-2014/124

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işveren tarafından hiçbir sebep gösterilmeksizin ve sözlü olarak fesih edildiğini, feshin haksız ve geçersiz olduğunu belirterek işveren tarafından yapılan feshin geçersizliğine, müvekkilinin K.. B..’ndeki işine iadesine, davanın muvazaalı olduğu kabul edilmemesi halinde müvekkilinin davalı P.Sosyal Hizmetler Ltd Şti deki işine iadesine, müvekkilinin boşta geçen süre ücreti alacağı olarak 4 aylık ücret ve diğer haklarının ödenmesinin tespiti ile müvekkilinin işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminatın 8 aylık brüt ücreti tutarı olarak belirlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı K.. B.., davacının müvekkili belediyede işçi ya da memur personel olarak çalışmadığını, belediye ile davacı arasında herhangi bir iş ilişkisi veya sözleşmenin bulunmadığını, müvekkil belediyenin iş sözleşmesinin tarafı olmadığından ve davacının belediyenin işçisi olmadığından müvekkil belediye hakkında işe iade kararı verilmesinin hukuken mümkün olmadığını, davacının işçi alt işveren işçisi olduğunu ve sözleşmesinin alt işveren tarafından feshedildiğini, feshin geçersizliği ve işe iade yükümlülüğünün alt işverene ait olduğunu, asıl işverenin taraf sıfatı bulunmadığından asıl işverenin iade yönündeki yükümlülüğünden söz edilemediğini belirterek müvekkili belediye aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı P.Sos. Hiz Ltd Şti vekili,davacının büro elemanı olduğunu, davalı belediye başkanlığının imar ve şehircilik müdürlüğü kalem şefliği departmanında çalıştığını, müvekkil şirketin diğer davalı Küçükçekmece Belediye Başkanlığından ihale ile büro personeli ile hizmet alımı işini aldığını, müvekkil şirket davacıyı bu kapsamda istihdam ettiğini, ve davacı ile münhasıran bu iş için belirli süreli iş sözleşmesi imzalandığını, ihale süresi bittiğinde müvekkil şirketle davacı arasında imzalanan sözleşmenin de sona erdiğini, öngörülen bu sürenin taraflar arasında yapılan sözleşmede de yazılı olduğunu belirterek müvekkil şirket hakkında açılan davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davalılar arasında geçerli bir asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunmadığı kabul edilip davacının davalı P. Sosyal Hizmetler Ltd. Şti’deki işine iadesine işe iadenin mali sonuçlarından davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmalarına karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar vekillerince temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Küçükçekmece Belediye Başkanlığı’nın tüm, davalı P. Sosyal Hizmetler Ltd. Şti ile davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece feshin geçersiz olduğu ve davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunun kabul edildiği ancak davacının işe iadesinden alt işveren olarak görünen davalı P. Sosyal Hizmetler Ltd. Şti’nden sorumlu tutulduğu görülmektedir. Feshin geçersiz olduğu davalılar arasında geçerli bir asıl işveren alt işveren ilişkisinin bulunmadığı yönündeki mahkemenin kabulü dosya içeriğine uygun olup işe iadeden davalı Küçükçekmece Belediye Başkanlığı’nın sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının Küçükçekmece Belediye Başkanlığı nezdinde İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı Küçükçekmece Belediye Başkanlığı tarafından süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminattan her iki davalının birlikte sorumlu olmak kaydı ile miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yapmış olduğu 216.90 TL yargılama giderinin davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davalılardan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak oybirliği ile 27.11.2014 günü karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10398, Karar No: 2013/12218, Tarih: 01.07.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/10398 E.  ,  2013/12218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın vestiyer, çamaşır makinesi dolabı lavabo dolabı vs. gibi aksamların imalatını konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına göre, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 01.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7802, Karar No: 2021/4060, Tarih: 27.04.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/7802 E.  ,  2021/4060 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık idaresindeki otomobili, meskun mahalde, gündüz vakti, tek yönlü, park etmiş araçlar sebebiyle tek şeritli asfalt kaplama sokakta 5 nolu binanın bahçe kapısının önünde, aracının bir kısmı taşıt yolunda, bir kısmı yaya kaldırımında kalacak şekilde park ettiği esnada, anılan binaya giriş yapacak olan ve aracın park etme biçimi hakkında tartıştığı katılan ...'in, sanığın uzaklaşmasını engellemek amacıyla eliyle sağ yan orta direk kısmını tuttuğu esnada, otomobilin hareket etmesiyle yere düşerek basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin bilirkişi raporunun hükme esas almaya elverişli olmadığına ve kusur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 27/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19571, Karar No: 2014/3592, Tarih: 18.02.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/19571 E.  ,  2014/3592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sabit olmadığına ve suç kastının bulunmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nun 50/1-f maddesi uyarınca gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırma tedbirine çevrilmesi gerekirken, infazı sınırlar biçimde “temizlik işlerinde” çalıştırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden "2 ay 15 gün kamuya yararlı temizlik işlerinde çalışma" ibaresinin çıkarılarak yerine "2 ay 15 gün kamuya yararlı bir işte çalıştırılma" ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 18.02.2014 gü- nünde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11341, Karar No: 2020/10180, Tarih: 07.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/11341 E.  ,  2020/10180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün gerekçe kısmında dosya içeriğine uygun şekilde suça sürüklenen çocuk ve temyiz dışı suça sürüklenen çocuk İbrahim Muhammet SAYGUN'un başka bir suç nedeniyle yakalanmaları üzerine müştekinin iş yerinden de hırsızlık yaptıklarını kolluk görevlilerine belirterek hazırlık aşamasında suça konu eşyaların iadesini sağladıkları kabul edildiği ve etkin pişmanlık nedeniyle 2/3 oranında indirim yapıldığı halde uygulanan maddenin TCK'nın 168/1 yerine 168/2 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiş, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-b, 31/3, 168/2. maddeleri uyarınca belirlenen 5 ay 10 gün hapis cezasından aynı Yasa'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 4 ay 13 gün hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 4 ay 12 gün hapis cezasına ve sonuç adli para cezasının 2.660,00 TL yerine 2.640,00 TL olarak eksik tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 07/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/7130, Karar No: 2018/6217, Tarih: 28.06.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/7130 E.  ,  2018/6217 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar ... ... vekilli ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin 5510 sayılı Yasa'nın 21. maddesi uyarınca tahsili istemine ilişkindir. Davanın gelirler yönünden yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, 4. fıkrasında, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle gerçekleşmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edileceği belirtilmiştir.

İşveren veya üçüncü kişiye karşı açılan davalarda 5510 sayılı Kanunun 21. maddesine göre rücu alacağından sorumluluk belirlenirken kural olarak, işveren yönünden 1. fıkraya göre gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutar esas alınmalı, üçüncü kişi bakımından 4. fıkra gereğince gerçek zarar gözetilmeksizin gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı benimsenmeli ve bunlara kusur oranları uygulanmalı ise de işveren ve üçüncü kişinin birlikte taraf olarak yer aldığı, başka anlatımla aynı anda 1. ve 4. fıkralara dayalı uyuşmazlıklarda, fıkralarda yer alan hükümlerin nasıl anlaşılması ve giderek ne şekilde uygulama yapılması gerektiği önem arz etmektedir.

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla neden olmaları durumunda, anılan 50. ve 51. maddeler (6098 sayılı Kanunun 61. ve 62. maddeleri) gereğince teselsül hükümleri kapsamında bu kişilerin birlikte sorumlulukları vardır ve 146. maddeye (6098 sayılı Kanunun 62. maddesine) göre, kendi payından fazlasını ödeyenin diğer müteselsil borçlulara karşı rücu hakkı saklı kalmak kaydıyla, her bir borçlu yönünden kusurlarına karşılık gelen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına karar verilmelidir. İş kazası veya meslek hastalığına birlikte sebebiyet veren sorumluların işveren ve üçüncü kişi olması durumunda ise, işverenden istenebilecek gerçek zararı aşmayan gelirin ilk peşin sermaye değerinin müteselsil sorumluların toplam kusuruna düşeninden işveren, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısının müteselsil sorumluların toplam kusuruna karşılık gelen tutarından da üçüncü kişi sorumlu tutulmalıdır. Daha açık anlatımla, işverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri X işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı X üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur.