muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/16826, Karar No: 2010/19212, Tarih: 14.06.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/16826 E.  ,  2010/19212 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2006/251610

MAHKEMESİ : İnebolu Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2006

NUMARASI : 2006/77

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 141. ve devamı maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunda "zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malın, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak amacıyla bulunduğu yerden alınması" gerektiği ve suçun oluşması için failin kendisine veya başkasına yarar sağlamak amacıyla hareket etmesinin yeterli olduğu somut olayda; sanığın "sokak lambası hattına kablo bağlamak suretiyle bahçe etrafındaki çitlerde bulunan tellere elektrik verdiğine" dair tutanak tanıklarının yeminli beyanlarıyla doğrulanan suç tutanağı ve sanığın soruşturma aşamasında" tarlasına domuz girip mısırlarına zarar verdiği için sokak lambasının bağlı olduğu elektrik tellerine kanca atmak suretiyle irtibatlanan telden mısır tarlasını çevreleyen tellere bağlamak suretiyle üç gün kaçak elektrik kullandığını" savunması karşısında, Ana Gerilim hattından bahçe çitine enerji vermek suretiyle katılan kuruma ait elektrik enerjisini rızası olmaksızın yararlanmak amacıyla kullanan sanığın hırsızlık kastının bulunduğu ve cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA 14.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9119, Karar No: 2011/10504, Tarih: 24.10.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/9119 E.  ,  2011/10504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi kurulu raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Davadan önce ölmüş olduğu anlaşılan ...'in tüm mirasçılarını gösteren veraset belgesi örneğinin dosyaya getirtilmesi ve davaya katılımları sağlanarak taraf teşkilinin tamamlanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Kabule göre de;

2-Taşınmazın niteliğine ilişkin Belediye Başkanlığı yazılarında, dava konusu taşınmazın belediye sınırları içinde imar alanı dışında olduğu, belediye hizmetlerinden yararlandığı bildirilmiş ise de, imar alanında olmaktan neyin kastedildiği, taşınmazın çevresinin meskûn olup olmadığı konularında yeterli bilgiye yer verilmemiş, fen bilirkişisi taşınmazın belde merkezine 3 km. uzaklıkta olduğunu tespit etmiş, dosyaya taşınmazın tüm çevresinin tarım arazileriyle çevrili olduğunu gösteren fotoğraflar ibraz edilmiş; mahkemece, belediyenin yeterli bilgiyi içermeyen yazısı ve bilirkişi kurulunun mücerret beyanları esas alınarak taşınmaz arsa niteliğinde kabul edilmiştir.

Oysa ki; Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, belediye ve mücavir alan sınırları içinde kalan bir taşınmazın arsa niteliğinde kabulü için, uygulamalı (genelde 1/1000 ölçekli) imar planı ile iskan sahası olarak ayrılmış yerlerde bulunması esastır. Aynı karara göre, imar planında yer almayan bir taşınmazın, arsa sayılabilmesi için ise, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskûn olduğu için veya meskûn hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan ve meskûn yerler arasında yer alması gerekir.

2011/9119-10504

Taşınmazların belediye nazım imar (1/5000 ve daha büyük ölçekli) planı içinde ise, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı Kararı uyarınca, bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları da değerlendirilmek üzere araştırılmalıdır.

Bu hususlar Belediye Başkanlığından ve diğer ilgili mercilerden sorulup alınacak cevap yazılarına göre taşınmazların arsa niteliğinde olup olmadığı yeterince tesbit edilmeden arsa olarak değerlendiren rapora göre hüküm kurulması,

Bu hususlar Belediye Başkanlığından ve diğer ilgili mercilerden sorulup alınacak cevap yazılarına göre taşınmazların arsa niteliğinde olup olmadığı yeterince tesbit edilmeden arsa olarak değerlendiren rapora göre hüküm kurulması,

3-Tüm araştırmalara karşın kamulaştırılan taşınmazın bulunduğu il veya ilçede uygun emsal bulunamaması halinde, benzer sosyo-ekonomik özellikte olması kaydıyla, emsalin civar il ve ilçelerde yer alan taşınmazlar arasından seçilebileceği Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarından olmakla birlikte, Silifke gibi gelişmiş ve taşınmaz alım satımının çok olduğu bir ilçede uygun emsal bulunamayacağı kabul edilemeyeceğinden, bilirkişi kurulunun raporunda emsalin komşu ilçe olan Gülnar'dan seçilmiş olması ve buna göre değerlendirme yapılması,

4-Taşınmazın cinsi, geometrik durumu, kullanım amacı ve kamulaştırmadan arta kalan kısmın yüzölçümü (1089,24 m²)dikkate alındığında değer düşüklüğü oranının % 20 yi aşmaması gerektiğinin düşünülmemesi,

5-Emsal taşınmaza ait tapu kayıt örneğinin dosyaya getirtilip raporun denetlenmesi gerektiğinin düşünülmemiş olması,

6-13.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6001 sayılı ... Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanun'un 22.maddesinin (1) nolu bendi “Genel Müdürlük, görev alanına giren her türlü karayolunun yapımı, geliştirilmesi, çevresinin korunması ve düzenlenmesi ve/veya tesislerin yapımı için gerekli taşınmazları kamulaştırma yetkisine sahiptir” ve aynı Kanun'un Geçici 1 maddesinin (5) nolu bendi ise "Genel Müdürlüğün mülkiyetinde iken 5018 Sayılı Kanunun Geçici 12 nci maddesi gereğince Hazineye devredilen taşınmazlardan satışı yapılmamış, başka kurum ve kuruluşlara tahsis edilmemiş ve devredilmemiş olanların mülkiyeti, bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren üç ay içinde Genel Müdürlüğe devredilir” hükümlerini içermekte olup, bu yasal düzenlemelere göre kamulaştırılan taşınmazın davacı ... adına tesciline karar verilmesi gerektiğinin dikkate alınmaması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2381, Karar No: 2017/5106, Tarih: 05.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/2381 E.  ,  2017/5106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/02/2015 tarih ve 2014/699-2015/126 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilleri ... ve ve ...‘in davalı ... Tic. A.Ş’nin bir kısım hisse senetlerinin sahibi müteveffa ...’in mirasçısı olduklarını, müvekkillerinden ... tarafından davalı şirkete yapılan 12/04/2013 tarihli yazılı başvuruda müvekkillerinin murisi müteveffa ...'e ait şirket hisse senetlerinin akıbeti hakkında bilgi istenildiğini, davalı şirket tarafından 16/04/2013 tarihli cevabi yazısında "...hisse senetlerini fiziki olarak kendi uhdesinde saklayan hissedarlarınızın, 31/12/2012 tarihine kadar kaydileştirilmeyen tüm hisse senetlerinin bu tarihte şirkete intikal edeceği ve pay sahiplerinin söz konusu hisse senetleri üzerindeki tüm haklarının da anılan tarihte kendiliğinden sona ereceği " şeklinde cevap verildiğini, murisin nama yazılı hisse senetlerinin 31/12/2012 tarihine kadar kaydileştirilmediği gerekçesi ile davalı şirkete intikal edeceği ve müvekkillerinin hisse senetleri üzerindeki haklarının sona ereceği hususundaki düzenlemenin açıkça hukuka ve anayasaya aykırı olduğunu, murisin adresinin davalı şirkette bulunmasına rağmen ulaşma olanağını kullanmayıp haksız yasal düzenlemeyi gerekçe göstererek kötü niyetle davrandığını belirterek fazlaya ilişkin her türlü dava ve talep hakları saklı kalmak kaydıyla, müteveffa ...'e ait davalı şirketin hisse senetlerinin müvekkillerine aidiyetinin tespiti ile hisseleri oranında pay defterine kaydedilmesine, senetlerin her türlü bedelsiz ve temettü gelirlerinin müvekkillerine verilmesini, taleplerin kabul edilmemesi halinde hisse senetlerinin dava tarihindeki rayiç bedeli olarak şimdilik kaydıyla 10.000,00 TL’nin hisselerin temettü ve bedelsiz getirilerinin hesaplanarak dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte müvekkillerine ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin davada taraf sıfatı bulunmadığını, müvekkili şirketin sermaye piyasalarının kaydileştirilmesi sistemine dahil olup, 28/11/2005 tarihinden itibaren uygulanmakta olan sistem uyarınca müvekkili şirket paylarının elektronik ortamda kayıt altına alındığını, sermaye piyasasının kaydileştirilmesi sisteminin yasal düzenlemeye kavuşturulmasının ardından entegrasyon aşamasında ihraççı kuruluşlar ve pay hak sahiplerine geçici hükümleri ile bir takım sorumluluklar yüklendiğini, pay hak sahiplerine sermaye araçlarını kayda sunmaları hususunda 31/12/2012 tarihine kadar teslim koşulu getirildiğini, bu tarihe kadar yerine getirilmemesi halinde sermaye araçlarının yatırımcı tazmin merkezine intikal edeceğinin açık düzenlemesinin pay sahipliği iddiasındaki davacıları da kapsamakta olduğundan anılan yasal zorunluluğu yerine getirmemiş olmaları halinde davacıların hisse senetlerinin de yatırımcı tazmin merkezine intikal ettiğini, mezkur hisse senetlerine dair tüm iddia ve taleplerin ancak yatırım tazmin merkezine yöneltilebileceğini, pay sahipleri olduklarını ispatlayamayan davacıların hukuki ve maddi dayanağı bulunmayan alacak iddialarına da itibar edilmemesi gerektiğini belirterek öncelikle husumetten reddi gerektiğini, esasa girildiği taktirde davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, dava tarihi itibarı ile davada davalı ... Tic. AŞ’nin pasif husumet ehliyeti bulunmadığı gerekçesiyle davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, davacının murisine ait hisse senedinin bugünkü değerinin ve geçmişe dönük kâr paylarının tespiti ile senet değerinin tahsili istemine ilişkindir.

6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu'nun 13/4 maddesinde "Kaydileştirilmesine karar verilen sermaye piyasası araçlarının Kurulca belirlenen esaslar çerçevesinde teslimi zorunludur. Teslim edilen sermaye piyasası araçları kendiliğinden hükümsüz hâle gelir. Teslim edilmeyen sermaye piyasası araçları ise kaydileştirilme kararından sonra borsada işlem göremez, aracı kurumlarca bu sermaye piyasası araçlarının alım satımına aracılık edilemez ve katılma belgelerinin geri alımı yapılamaz. Kayden izlenmeye başladığı tarihi izleyen yedinci yılın sonuna kadar teslim edilmeyen sermaye piyasası araçları YTM'ye intikal eder. Bunların üzerindeki sınırlı aynî haklar kendiliğinden sona ermiş sayılır. Bunlar YTM'nin hesabına geçmesinden itibaren üç ay içinde satılır." hükmü getirilmiştir. Yerel mahkemece, açıklanan yasa hükmüne göre davanın reddine karar verilmişse de, karar tarihinden sonra 12.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 22.10.2015 gün ve 2015/29-95 sayılı kararı ile hükme dayanak alınan 6362 sayılı SPK 13/4 maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı cümleleri iptal edilmiş olup, iptal kararı müktesep hakları ihlal etmemek kaydıyla derdest davalara da uygulanacağından kararın davacı lehine bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 05/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9991, Karar No: 2013/13767, Tarih: 02.04.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/9991 E.  ,  2013/13767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunmasına rağmen TCK'nin 58. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK'nin 50/1-(f) maddesi uyarınca "kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımına" çevrilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde "Temizlik işlerinde çalıştırılmasına" karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın kamuya yararlı işte çalıştırılma seçenek yaptırımına çevrilmesi ile ilgili fıkradaki ''temizlik işlerinde çalıştırılmasına'' cümlesinin,'' kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına'' şeklinde düzeltilmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6434, Karar No: 2020/6249, Tarih: 03.11.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/6434 E.  ,  2020/6249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan iş verene ait iş yerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işverene ait işyerinde 16/11/1983- 31/12/1985 tarihleri arasında hizmet aktine dayalı sigortalı olarak çalıştığının ve sigortalılık başlangıç tarihinin 16/11/1983 tarihi olarak tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde; “davanın kısmen kabulü ile davacı ...' un davalı Fevzi Uca ve ortakları ünvanlı 18846 sicil nolu işyerinde 12/03/1984 - 14/12/1985 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı sigortalı olarak çalıştığının ve sigortalılık başlangıç tarihinin 12/03/1984 olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine,” karar verilmiştir.

Davada tespiti istenen dönemde 05.07.1977 tarihinde yürürlüğe giren 2089 sayılı Çırak, Kalfa ve Ustalık Yasası yürürlükte olup 19.06.1986 tarihinde yürürlüğe giren 3308 sayılı Çıraklık ve Meslek Eğitimi Yasası yürürlükte değildir. Belirtilen nedenlerle çıraklık ilişkisi, çıraklık sözleşmesini düzenleyen 2089 sayılı Yasa'daki koşullar dikkate alınarak irdelenmelidir. Davada tespiti istenen dönemde yürürlükte bulunan 2089 sayılı Çırak, Kalfa ve Ustalık Yasası'nın 4. maddesinde, bu Kanuna tabi bir sanatı o sanat için düzenlenen tarih ve pratik öğrenim programına göre o işyerinde öğrenmek amacıyla bir çıraklık sözleşmesi ile bir iş yeri sahibinin hizmetine giren kimseye çırak deneceği, 5.maddesinde çırak olabilmek için 18 yaşından büyük olmamak gerektiği, 16.maddesinde ise işyeri sahibi veya temsilcisinin çırak adayını çalıştırmaya başlamadan önce velisi veya kanuni mümessili ile üç örnek yazılı bir çıraklık sözleşmesi yapmaya mecbur olduğu, 20.maddesinde sözleşmenin bir örneğinin mahalli Çıraklık Eğitimi Komitesine, derneğe kayıtlı ise ilgili derneğe veya odaya vermek ve sicil numarasını alarak sözleşmeye yazmak zorunda olduğu bildirilmiştir. Öncelikle bir kimseye çırak denebilmesi için o kimsenin durumunun bu özel kanunda çıraklar hakkında yapılan tarife ve nitelendirmeye uyması gerekir.

Taraflar arasındaki ilişkinin niteliği belirlenirken, başka bir ifade ile, davacının belirtilen devrede çırak olup-olmadığına karar verilirken, çalışma ilişkisine bakılarak karar verilmelidir. Gerçekten de çıraklık sözleşmesinde, akdi ilişkinin üstün niteliği çalışma olgusu değil, sigortalıya bir meslek ve sanatın öğretilmesidir. Çırak, işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyorsa, bu durumda çıraklık ilişkisinden söz edilemeyecektir.

Taraflar arasındaki ilişkinin niteliği belirlenirken, başka bir ifade ile, davacının belirtilen devrede çırak olup-olmadığına karar verilirken, çalışma ilişkisine bakılarak karar verilmelidir. Gerçekten de çıraklık sözleşmesinde, akdi ilişkinin üstün niteliği çalışma olgusu değil, sigortalıya bir meslek ve sanatın öğretilmesidir. Çırak, işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyorsa, bu durumda çıraklık ilişkisinden söz edilemeyecektir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 12/03/1966 doğumlu olup davalı işyerinden sigortalı bildiriminin bulunmadığı, 15/12/1985 tarihinde dava dışı işyerinden sigortalı bildirimlerini başladığı, davalı kurumun 22/05/1984 tarihli denetime istinaden davacının davalı işyerinde 16/11/1983 tarihinde çırak olarak işe başladığının tespit edilip yine bu denetime istinaden çırak işe giriş bildirgesinin 28/01/1985 tarihinde kuruma verildiği, sonrasında davalı işyerinden 07/02/1985 varide 01/02/1985 işe giriş tarihli bildirgesinin kuruma verildiği, 16/11/1983 tarihinde çıraklık okuluna kaydını yaptırdığı ve 15/07/1985 tarihinde devamsızlık nedeniyle kaydının silindiği, dinlenen bordro tanıklarının bir kısmının davacının bir süre çırak olarak sonrasında fiili üretimde yer alacak şekilde kalfa olarak çalıştığını beyan ettikleri anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davalı kurumun 22/05/1984 tarihli denetim tarihinde davacının halen çırak olduğunun kurum tarafından tespit edildiği, davacının çıraklığının bitim tarihine ilişkin tanıkların net bir beyanı olmayıp yine davalı işyerinden 01/02/1985 tarihinde verilen işe giriş bidirgesi dikkate alındığında bu tarihten itibaren uzun vadeli sigorta kollarına tabi olarak hizmet akdi ile davalı işyerinde çalıştığı sabittir.

Yapılacak iş; davacının davalı işyerinde çıraklık bitim tarihi olan 01/02/1985 tarihinden dava dışı işyerinde çalışmaya başladığı 15/12/1985 tarihine kadar hizmet akdi ile çalıştığının tespitine karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan hatalı değerlendirme yukarıdaki şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, temyiz eden davalı kurum vekili ile davalı işveren mirasçısı ...’ un bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan ...'a iadesine, 03/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5026, Karar No: 2019/5662, Tarih: 08.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/5026 E.  ,  2019/5662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan 1954-1974-1985 tarihli hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu ile tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının duraksamaya yer vermeyecek şekilde somut ve bilimsel ifadelerle açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınması,

2- Çekişmeli taşınmazlara komşu tüm taşınmazlara ilişkin kadastro tutanaklarının, tutanaklar kesinleşmiş ise tapu kayıt örneklerinin ve tapu kayıtları mahkeme kararı sonucu oluşmuş ise mahkeme karar örneklerinin temin edilerek dosya arasına alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 08/10/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.