muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8381, Karar No: 2011/10578, Tarih: 19.10.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/8381 E.  ,  2011/10578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÜYÜKÇEKMECE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/05/2009

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı,  kıyı   kenar  çizgisi  içinde  kalan  66  parsel  sayılı    taşınmazın   tapulama   çalışmaları  sırasında davalılar   adına  tescil  edildiğini, içinde   davalılara   ait  evler  bulunduğunu  ileri  sürüp  tecavüzlü   kısmın  tapusunun  iptali  ile  davalıların  elatmasının  önlenmesini ve bu  kısımdaki   yapının  yıkımını istemiştir.

Davalılar,  hak  düşürücü  sürenin  geçtiğini, tapu   kaydının  tapulama  sebebiyle   oluşturulmuşsa da  sicilin  geldisinin  iskan  tahsisine   dayandığını  bildirip  davanın  reddini  savunmuşlardır.

Mahkemece, 5841  Sayılı  Yasa  uyarınca   hak  düşürücü  sürenin  geçtiği  gerekçesiyle  davanın  ve  birleşen  davanın  reddine  karar  verilmiştir.

Karar,  davacı  vekili  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ..... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tapu iptal ve kayıt terkini isteğine ilişkin olup,Yerel Mahkemece kurulan hüküm, Dairece,  14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa hükümleri gözetilerek davanın ve birleşen  davanın hak düşürücü süreden dolayı  reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş,  Mahkemece, bozma ilamına uyulmuş olmakla yapılan yargılama sonucunda davanın ve  birleşen davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verildiği görülmektedir.

Gerçekten de, işin esası bakımından 5841 Sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak, anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve henüz Resmi Gazetede yayınlanmadığı için bu defa aynı tarih aynı esas ve 2011/27 sayılı karar ile iptal hükmünün de eldeki davalara uygulanmak üzere yürürlüğünün durdurulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse de, Anayasa Mahkemesinin anılan kararı karşısında işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre çözüme kavuşturulacağı; diğer taraftan, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 Sayılı Yasanın 16. maddesiyle  3402 Sayılı Yasanın 36. maddesi hükmüne bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun gözetilmek suretiyle bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Davacı Hazinenin temyiz isteği yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü ( yeni 6100 sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla) 1086 sayılı ( yeni 6100 sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla) 1086 sayılı HUMK.'nun 428.maddesi HUMK.'nun 428.maddesi hükmü uyarınca BOZULMASINA, alınan  peşin  harcın  temyiz  edene  geri  verilmesine,19.10.2011  tarihinde   oybirliğiyle  karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9417, Karar No: 2016/657, Tarih: 20.01.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/9417 E.  ,  2016/657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :............Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; Maliki ve işleteni ... olan ...... plakalı aracın davacı şirkete ait ..... plakalı aracın ön sol kısmına çarpması sonucu maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, belirterek fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla değer kaybı ve araç kiralama bedeli yönünden 1.000 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, karar verilmesini dava ve talep etmiştir. Davacı vekili 23.06.2014 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini değer kaybı açısından 2.175,00 TL Araç kiralama açısından 1.044,00 TL ıslah etmiştir

Davalı ... Vekili; değer kaybının dolaylı yansıma zararı nedeniyle sigorta teminat kapsamı dışında olduğunu ve araç kiralama süresinin kaza yapan aracın hasarının onarım süresine uygun olmadığını belirterek davanın reddine, karar verilmesini beyan etmiştir.

Davalı ... vekili; Müvekkilinin meydana gelen kazada %100 kusurlu olmadığını, davacıya ait aracın sürücüsünün de olayda kusuru olduğunu, 7.000,00 TL değer kaybının yüksek olduğunu, belirterek davanın reddine karar verilmesini beyan etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile davacı şirkete ait .... plaka sayılı araçta meydana gelen 2.175,00 TL değer kaybının davalı .....'den dava tarihi olan 11/09/2013 tarihinden itibaren, davalı ...'den temerrüde

düştüğü 20/08/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, Araç kiralama tazminatı olan 1.044,00 TL'nin davalı ...'den temerrüt tarihi olan 20/08/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte alınarak davacıya verilmesine, Araç kiralama tazminatı yönünden sigorta şirketi aleyhine açılan davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA 20/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11308, Karar No: 2014/17714, Tarih: 22.09.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/11308 E.  ,  2014/17714 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İskenderun 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 04/03/2014

Numarası : 2013/455-2014/52

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, iş sözleşmesinin haklı ve geçerli bir neden olmaksızın ve ihbar öneli tanınmaksızın feshedildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ise davacının işe girdiği 12/05/2012 tarihinde belirsiz süreli iş sözleşmesi aktedilerek özel güvenlik görevlisi olarak işe başladığını, davacının 15/09/2013 tarihinde N.A..ikametinde görevli iken mesai saatleri içinde ikametgahı korumak ve muhafaza altına almakla görevli olduğu halde yabancı kişileri evin içine almak suretiyle yemek yediklerini, eve giren kişilerden birisinin evin içine girerek 13 dakika, ayrıca güvenlik kulübesinde 20 dakika kaldığını, davacının eyleminin iş sözleşmesine aykırı olduğunu, davacının elyazısı ile vermiş olduğu yazılı savunmasında iş mukavelesine ve iş kanununa aykırı davranışlarını kabul ettiğini, haklı nedenle dayanan fesih sebebiyle davacının kıdem ve ihbar tazminatı talep etme hakkı olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalı tarafından yapılan fesih 4857 sayılı Kanunun 25/2.maddesine göre haklı görülmekle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının güvenlik görevlisi olarak çalıştığı 15.09.2013 tarihinde annesi ve arkadaşı Y. G..’in ziyaretine geldiği, bahçede birlikte yemek yedikleri, davalıya ait ikametin arka tarafına güvenlik görevlisinin arkadaşıyla birlikte geçtiği, tanık olarak dinlenen Y.G..’in beyanına ve CD kayıtlarına göre evin içinde bulunmayan ayrı bölümdeki tuvalete geçtiği anlaşılmaktadır.Somut olayda davacının davranışlarının haklı fesih değil, geçerli fesih oluşturabileceği, yapılan eylemle verilen ceza arasında orantısızlık bulunduğunun anlaşılması karşısında kıdem ve ihbar tazminatı isteklerinin kabulüne karar verilmesi gerekirken feshin haklı nedenle yapıldığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 22/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2860, Karar No: 2009/6005, Tarih: 07.04.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/2860 E.  ,  2009/6005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosyanın incelenmesinde; çekişmeli ... Köyü 107 ada 178 sayılı parselin doğu yönden ... Köyüne sınır olduğu anlaşılmaktadır.

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Camiliyurt Köyünde genel arazi kadastrosu ile orman kadastrosunun yapılıp yapılmadığının kadastro müdürlüğü ve orman işletme müdürlüklerinden sorulması,

2) Bu uygulamaların yapıldığının anlaşılması halinde; dosyanın yeniden raporu hükme esas alınan bilirkişilere verilerek ... ve ... Köylerinin genel arazi kadastro paftası ve orman kadastro haritalarının çekişmeli taşınmazı ilgilendiren bölümlerinin kenarlaştırılması yapıldıktan sonra bunların ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklik giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 07/04/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3178, Karar No: 2020/5768, Tarih: 17.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/3178 E.  ,  2020/5768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 17.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/20056, Karar No: 2010/10517, Tarih: 22.06.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/20056 E.  ,  2010/10517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelemede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

2-Sanık savunmanı 23/05/2006 tarihli oturumda, sanık hakkında yasal indirimlerin uygulanmasını talep ettiği halde, 5237 sayılı TCK’nun 62. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3-Suça konu teybin sahibi bulunduğunda iadesine karar verilmesi yerine, zoralımına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi gereğince ceza süresi bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 22/06/2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3596, Karar No: 2016/950, Tarih: 26.01.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/3596 E.  ,  2016/950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün temyiz tetkiki davacılar ve davalılar vekilince istenmiş, davalılar ... ve ... vekilince duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 26.01.2016 Salı günü davalılar ... ve ... vekili Av. ... ve davacılar vekili Av. ... geldiler. Davalı ... tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkili ...'ın davalıların sürücüsü, maliki ve trafik (ZMSS) sigortacısı olduğu araçta yolcu iken gerçekleşen tek taraflı kazada yaralanarak %100 oranında malul kaldığını, olay nedeniyle ...'le beraber annesi ve babası olan diğer müvekkillerinin de büyük üzüntü yaşadıklarını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 30.000 TL sürekli iş göremezlik zararının tüm davalılardan, davacı ... için 50.000 TL, davacı ... ve ... için ayrı ayrı 10.000 TL manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, 21.06.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat taleplerini 236.330,87 TL'ye yükselttiklerini bildirmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, olayda hatır taşıması bulunduğunu, tarafların arkadaş olması nedeniyle müvekkillerinin de çok yıprandığını, davacıların zararlarının karşılandığını ileri sürmüş, diğer davalı .... vekili ise, müvekkilinin davacıya ödeme yaptığını, davacının ise bu ödeme karşısında müvekkilini kayıtsız şartsız ibra ettiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile 64.388,91 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...'ya verilmesine, davalı ....'nin poliçe kapsamında sigorta limiti ile sınırlı ve dava tarihinden itibaren faizle sorumlu olmasına, davacı ... için 15.000 TL, davacılar ... ve ... için ayrı ayrı 5.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar ... ve ...'den müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş; hüküm, tüm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, ceza yargılaması sırasında alınan ve kesinleşen bilirkişi raporundaki kusur dağılımının oluşa ve dosya içeriğine uygun bulunması sebebiyle mahkemece benimsenmesinde, uzman bilirkişiler tarafından belirlenen maluliyet oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacılar vekili, davalı .... vekili ve davalılar ... ve ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan sürekli iş göremezlik ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece hükme esas alınan 27.07.2013 tarihli bilirkişi raporunda bilirkişi tarafından, olayda hatır taşıması olduğu gerekçesi ile bulunan nihai tazminat üzerinden %25 oranında hatır taşıması indirimi yapılmış, mahkemece de bu rakam üzerinden yine olayda hatur taşıması ve müterafik kusur olduğu iddiasıyla %35 oranında indirim daha yapılarak bakiye tazminata hükmedilmiştir.

Hatır taşımaları bir menfaat karşılığı olmadığı cihetle, bu gibi taşımalarda BK.’nun 43. maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır. Somut olayda, davacı ile sürücü yakın arkadaş olup, olay günü de eğlenmek için birarada oldukları ve hatır taşımasının bulunduğu hususu sabittir. Ancak davacının kaza anında emniyet kemeri takmadığı hususunda davalı tarafın iddiası olmakla beraber, mahkemece bu hususta yapılmış bir araştırma da bulunmamaktadır. Ayrıca hem hatır taşıması, hem de müterafik kusur hallerinde, bu hususun tazminatın bilirkişi tarafından hesabında dikkate alınması mümkün olmayıp, hakim gerekçesini kararında tartışmak ve hangisi için hangi oranda indirim yaptığını belirtmek suretiyle tazminattan kendisi hakkaniyet gereği indirim yapabilir.

Bu durumda öncelikle mahkemece, davacının kaza anında emniyet kemerinin takılı olup olmadığının anlaşılması ve bu hususun mevcut maluliyeti üzerindeki etkisinin belirlenmesi amacıyla taraf delilleri toplanmak suretiyle davacının kazada müterafik kusuru olup olmadığını belirlemesi, bilirkişiden tazminattan hiçbir şekilde hatır taşıması veya benzeri bir nedenle indirim yapmaksızın zararın belirlenmesi için ek rapor aldırılması, akabinde hatır taşıması veya ispatı halinde müterafik kusur nedeniyle indirim yapılması halinde, ayrı ayrı indirim oranları ve gerekçeleri de belirtilmek suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

3-Borçlar Kanunu’nun 56.maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önüne alarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı asıl olarak ne tazminat ne de bir cezadır. Amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmak ve ruhi ızdırabını dindirmek olması nedeniyle tazminata benzer bir fonksiyonu vardır. O halde tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. Dava konusu olayda, olayın meydana geldiği tarih, tarafların ekonomik ve sosyal durumu, davacının kaza tarihindeki yaşı, kusur durumu gibi nedenler dikkate alındığında, davacılar için hükmedilen manevi tazminat miktarı, duyulan acıyı, çekilen sıkıntıyı bir nebze hafifletebilmek için adalete uygun düşmemektedir.

4-Davalı ....'nin, KTK.nun 99/1.maddesi ile Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi Genel Şartlarının B.2-b.maddesi uyarınca rizikonun, bilgi ve belgeleri ile birlikte kendisine ihbar edildiği tarihten itibaren 8 iş günü içinde tazminatı ödeme yükümlülüğü bulunmakta, bu sürenin sonunda ödememe halinde davalı yönünden temerrüt gerçekleşmektedir. Dosya içeriğinden davacının dava öncesinde davalıya başvurduğu ve kendisine ödeme yapıldığı anlaşılmakla, tespit edilecek temerrüt tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde dava tarihinden itibaren faiz uygulanması doğru olmamıştır.

Kabule göre de;

Davalı ...., dava öncesinde davacı tarafa 163.265,19 TL ödeme yapmış olup, poliçe limitinin bedeni zararlarda kaza tarihi itibariyle 175.000 TL olmasına göre, kalan bakiye poliçe limiti 11.734,81 TL'ir. Bu hususun kararda açıkça belirtilmemesi, infazda tereddüt yaratacak mahiyettedir.

Ayrıca yine davalı sigorta şirketi, yargılama giderleri harç ve vekalet ücretinden bakiye poliçe limitinin hükmedilen tazminata oranı dahilinde sorumlu iken, hükmedilen tüm yargılama gideri, harç ve vekalet ücretinden diğer davalılarla beraber sorumluluğuna hükmedilmiş olması da hatalı olmuştur.

Bozma kapsam ve nedenine göre davalılar ... ve ... vekili ve davalı .... vekilinin vekalet ücretlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekili, davalı .... vekili ve davalılar ... ve ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekili, davalı .... vekili ve davalılar ... ve ... vekilinin, (3) ve (4) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma kapsam ve nedenine göre davalılar ... ve ... vekili ve davalı .... vekilinin vekalet ücretlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 1.350,00 TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalılar ..., ...'e verilmesine, 1.350,00 TL vekalet ücretinin davalılar ..., ...'den alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacılara verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ve davalılara geri verilmesine 26/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.