muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3813, Karar No: 2023/2411, Tarih: 17.05.2023

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı erkek vekili erkeğin davasının reddi, kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tazminatlar ve nafakalar yönünden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 02.12.2021 tarih ve 2021/1761 Esas 2021/1783 Karar sayılı kararı ile; davacı tarafından sunulan dava dilekçesi ve davalı tarafından sunulan cevap dilekçesinde iki tarafın da psikolojik rahatsızlığı bulunduğunun belirtildiği, SGK İl Müdürlüğü'ne müzekkere yazılarak varsa davalı-davacı kadının tedavi gördüğü hastanelere ilişkin bilgiler ile kullandığı ilaçların listelerinin istenmesi, hastane bilgileri geldikten sonra ilgili hastanelerden tedavi evrakları da istenerek dava dosyası ile birlikte davalı-davacı kadının heyet raporu için tam teşekküllü bir hastaneye sevk edilerek rahatsızlıklarının olup olmadığı, varsa türü ve ağırlık derecesi, evlilik birliğini sürdürmesine engel teşkil edip etmediği, iyileşmesinin mümkün olup olmayacağı ve vesayet altına alınmalarının gerekip gerekmediğinin araştırılması, vasi tayini gerekiyor ise, mahkemesine ihbarda bulunulması ve bu hususun bir ön sorun sayılarak sonucuna kadar yargılamanın bekletilmesi gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, istinaf sebeplerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

C.İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; yaşanan olaylar nedeniyle evlilik birliğinin eşlerden devam ettirmeleri kendilerinden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı ve eşler arasında şiddetli geçimsizlik bulunduğu, davalı-davacı kadının evden ayrılmadan önce eşinden şiddet gördüğü, vücudundaki darp izlerinin tanıklarca görüldüğü, şiddet görmüş bir vaziyette babasının evine davacı-davalı tarafça bırakıldığı, davalı-davacı kadının ise evlilik birliğini devam ettiremeyecek derecede psikolojik rahatsızlığının bulunduğu ve bu durumun evlenmeden önce bilinmesine rağmen davacı-davalı erkekten saklandığı, taraflar arasındaki geçimsizliğin davalı-davacı kadının psikolojik rahatsızlığı ve ilaçlarını kullanmaması nedeniyle çıktığı, tarafların eşit kusurlu oldukları gerekçesi ile her iki davanın kabulü ile 4721 sayılı Kanun`un 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca boşanmalarına, tazminat taleplerinin reddine, boşanmaya yol açan olaylarda belirlenen kusur durumu ve tarafların yapılan ekonomik sosyal durum araştırmalarına göre, davalı-davacı kadının düzenli bir gelirinin bulunmadığı gerekçesi ile 700,00 TL olarak hükmedilen tedbir nafakasının karar tarihinden itibaren 750,00 TL`ye çıkarılmasına, kararın kesinleşmesinden sonra 800,00 TL yoksulluk nafakasının davacı-davalı erkekten alınarak davalı-davacı kadına verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 16.06.2022 tarihli ve 2022/1202 Esas, 2022/1218 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesince; davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin toplanıp değerlendirildiği, usulü işlemlerin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa (6100 sayılı Kanun) uygun olarak yerine getirildiği, fakat kusur derecesinde ve kusurlu vakıa belirlenmesinde hata edildiği, taraflarca sunulan deliller hep birlikte değerlendirildiğinde; davalı-davacı kadının ilaçlarını kullanmadığı, davacı-davalı erkeğin ise kadına fiziksel şiddet uyguladığı ve kadını babasının evine bıraktığı, tarafların gerçekleşen kusurlu davranışlarına göre boşanmaya neden olan olaylarda erkeğin ağır kusurlu, kadının az kusurlu olduğu, boşanmaya sebep olan olaylarda daha ziyade veya eşit kusurlu olmadığı anlaşılan, mevcut veya beklenen menfaatleri boşanma yüzünden zedelenen, en azından eşinin maddî desteğini yitiren davalı-davacı kadın yararına maddî tazminat ile evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda ağır ya da eşit kusurlu olmadığı anlaşılan, bu olaylar nedeniyle kişilik hakları saldırıya uğrayan kadın yararına manevî tazminat takdir edilmesi gerektiği, herhangi bir geliri ve malvarlığı bulunmayan, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği anlaşılan ve boşanmaya neden olan olaylarda ağır kusurlu olmayan davalı-davacı kadın yararına yoksulluk nafakası ve tedbir nafakası hükmedilmesi yerinde ise de miktarlar yönünden kurulan hükmün isabetsiz olduğu, İlk Derece Mahkemesince verilen 29.09.2021 tarihli ilk karara karşı davalı-davacı kadının istinaf yoluna başvurmadığı, ilk kararda hükmedilen tedbir nafakası ve yoksulluk nafakası miktarları yönünden davacı-davalı erkek lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu, İlk Derece Mahkemesince aylık 700,00 TL tedbir nafakasının karar tarihinden itibaren 750,00 TL olarak artırılmasına ve karar kesinleştikten sonra aylık 800,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedilmesinin isabetsiz olduğu gerekçeleri ile davacı-davalı erkeğin tedbir ve yoksulluk nafakasına yönelik istinaf başvurusu ile davalı-davacı kadının kusur tespiti, maddî ve manevî tazminata yönelik istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin 2,3, ve 4 üncü bentlerinin hükümden çıkarılmasına, 25.000,00 TL maddî, 25.000,00 TL manevî tazminatın davacı-davalı erkekten alınarak davalı-davacı kadına verilmesine, 700,00 TL tedbir, 750,00 TL yoksulluk nafakasının davacı-davalı erkekten alınarak davalı-davacı kadına verilmesine, tarafların diğer istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 14.12. 2022 tarihli 2022/7804 Esas 2022/10430 Karar sayılı kararı ile; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davalı-davacı kadının evlilik birliğinden önce tedavi gördüğü rahatsızlığını birlik sürecinde de erkekten gizlediği, bu suretle ... sarsıcı davrandığı, tarafların mahkemece belirlenen ve gerçekleşen diğer kusurları da dikkate alındığında, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu oldukları, bu husus gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu davacı-davalı erkeğin ağır kusurlu kabulünün ... olmadığı, boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda tarafların eşit kusurlu olması nedeni ile davalı-davacı kadın yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesinin ... olmadığı gerekçesi ile hükmün bozulmasına, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise onanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Verilen Direnme Kararı

B. Bölge Adliye Mahkemesince Verilen Direnme Kararı

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilamında gösterilen kusurlu vakıa ve derecesine ilişkin değerlendirmeye katılmanın mümkün bulunmadığı, kadının evlilik öncesi tedavi görmesi nedeniyle "psikolojik rahatsızlığını gizleyerek ... sarsıcı davrandığı" vakıasının kadına yüklenmesinin mümkün bulunmadığı, bu iddianın ancak evliliğin butlanı sebebi sayılabileceği, yargılama sırasında kadının fiil ehliyeti ile ilgili bir sorununun bulunmadığı bu nedenle Dairenin önceki hükmünde ısrar edilmesi gerektiği, taraflarca sunulan deliller hep birlikte değerlendirildiğinde; davalı-davacı kadının "ilaçlarını kullanmadığı", davacı-davalı erkeğin ise "kadına fiziksel şiddet uyguladığı ve babasının evine bıraktığı" , tarafların gerçekleşen kusurlu davranışlarına göre boşanmaya neden olan olaylarda erkeğin ağır kusurlu, kadının az kusurlu olduğu, boşanmaya sebep olan olaylarda daha ziyade veya eşit kusurlu olmadığı anlaşılan, mevcut veya beklenen menfaatleri boşanma yüzünden zedelenen, en azından eşinin maddî desteğini yitiren davalı-davacı kadın yararına maddî tazminat ile evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda ağır ya da eşit kusurlu olmadığı anlaşılan, bu olaylar nedeniyle kişilik hakları saldırıya uğrayan kadın yararına manevî tazminat takdir edilmesi gerektiği, herhangi bir geliri ve malvarlığı bulunmayan, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği anlaşılan ve boşanmaya neden olan olaylarda ağır kusurlu olmayan davalı-davacı kadın yararına yoksulluk nafakası ve tedbir nafakası hükmedilmesi yerinde ise de miktarlar yönünden kurulan hükmün isabetsiz olduğu, İlk Derece Mahkemesince verilen 29.09.2021 tarihli ilk karara karşı davalı-davacı kadının istinaf yoluna başvurmadığı, ilk kararda hükmedilen tedbir nafakası ve yoksulluk nafakası miktarları yönünden davacı-davalı erkek lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu, İlk Derece Mahkemesince aylık 700,00 TL tedbir nafakasının karar tarihinden itibaren 750,00 TL olarak artırılmasına ve karar kesinleştikten sonra aylık 800,00 TL hükmedilmesinin isabetsiz olduğu gerekçeleri ile önceki hükümde ve gerekçede direnilmesine, davacı-davalı erkeğin tedbir ve yoksulluk nafakasına yönelik istinaf başvurusu ile davalı-davacı kadının kusur tespiti, maddî ve manevî tazminata yönelik istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin 2,3, ve 4 üncü bentlerinin hükümden çıkarılmasına, 25.000,00 TL maddî, 25.000,00 TL manevî tazminatın davacı-davalı erkekten alınarak davalı-davacı kadına verilmesine, 700,00 TL tedbir, 750,00 TL yoksulluk nafakasının davacı-davalı erkekten alınarak davalı-davacı kadına verilmesine, tarafların diğer istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen direnme kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen direnme kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı-davalı erkek vekili, davalı-davacı kadının sağlık sorunlarının evlilik öncesinden başladığı ve bu durumun müvekkilinden gizlendiğinin ispat edildiği, tanık beyanları ve sağlık raporunda davalı kadının psikolojik sorunlarının olduğunun ispat edildiği, sağlık raporunda ''hastalığının evlilik birliğini sürdürmesi engel teşkil edebileceği'' şeklinde belirtildiği, müvekkilin kusurlu davalı-davacı kadının kusursuz atfedilmesinin kabul edilemez olup direnme kararının açıkça hukuka aykırı olduğunu, evliliğin sona ermesinde müvekkilin kusuru bulunmamasına rağmen birleşen davanın kabul edilmesinin kabul edilemez olduğunu, davalı-davacı kadın tanıklarının beyanlarının ezberlenmiş ifadeler olduğunu, şiddet iddiasına ilişkin darp raporu alınmadığını, tanık beyanlarının çelişkili olduğunu, kadının yoksulluğa düşeceğinin ispat edilmediğini belirterek; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı-davacı kadın vekili, tarafların müşterek kusurlu bulunması ve erkeğin açtığı asıl davanın reddedilmesi gerekirken kabulünün hukuka aykırı olduğunu, davacı-davalı erkeğin özel boşanma sebeplerinden olan akıl hastalığına dayanmadığını, davalı-davacı kadının rahatsızlığını davacı-davalı erkeğin evlenmeden önce bildiğini, davacı-davalı erkeğin kadına hakaret, tehdit, sözlü ve kötü muamelede bulunduğunu, şiddet uyguladığını, vücudunda sigara bile söndürdüğünü, davacı-davalı erkeğin tam kusurlu olduğunun kabul edilmesi gerektiğini, hükmedilen tazminatlar ve nafaka miktarlarının az olduğunu, davacı-davalı erkeğin uzman ... olduğunu ve yüksek maaşı olduğunu belirterek, erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafaka miktarları yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda kusurun kimde olduğu, kusurun derecesi ve davalı-davacı kadın yararına maddî ve manevî tazminat koşullarının oluşup oluşmadığı ve miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun`un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 6100 sayılı Kanun`un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun`un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 6100 sayılı Kanun`un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 ... maddesinin birinci fıkrası ve 373 üncü maddesinin beşinci fıkraları uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5775, Karar No: 2018/2303, Tarih: 07.03.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/5775 E.  ,  2018/2303 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : .... Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : 1- Kenevir ekme

2- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hükümler : 1- Kenevir ekme suçundan mahkûmiyet

2- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyet ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- Sanık hakkında kenevir ekme suçundan verilen hükmün incelenmesi:

Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı, tesadüfen bulduğu kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, “suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “ daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddi bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında atılı suçu işlediğine ilişkin kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

2- Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen hükmün incelenmesi:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

07/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13441, Karar No: 2020/1554, Tarih: 10.02.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/13441 E.  ,  2020/1554 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1)Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2)Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalılar ... ve ...'a yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, davalılar adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 10.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2070, Karar No: 2015/1954, Tarih: 30.09.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/2070 E.  ,  2015/1954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kütahya İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 10.03.2014 gün ve 2013/410 E. 2014/340 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 23.06.2014 gün ve 2014/14842 E. 2014/18369 K. sayılı ilamı ile;

“...Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı EÜAŞ’ın Seyitömer Termik Santrali İşletme Müdürlüğü bünyesinde işçi olarak çalıştığını, Türkiye Enerji Su ve Gaz İşçileri Sendikasına (TES-İŞ) üye olduğunu, üyeliğin davalı işverene bildirildiğini, ancak davalı tarafın davacı işçinin kendi personeli olmadığı için üyelik formunu iade ettiğini, davacıyı İşletme toplu iş sözleşmesinden yararlandırmadığını; oysa davacının muvazaalı olarak alt işveren işçisi olarak gösterildiğini, aslında davalının asıl işçisi olduğunu, davalının daha az maliyetle kadro açığını kapatmak için alt işveren işçisi istihdam ettiğini; alt işverenlik sözleşmelerinin Alt İşverenlik Yönetmeliğinde belirtilen unsurları taşımadığını, alt işveren işçisi olarak gösterilen işçilerin asıl işverenle birlikte termik santralın, elektrik bakım, kazan bakım, değirmen bakım gibi elektrik üretiminin asıl işlerinde çalıştıklarını; davalının asıl işini bölerek alt işverenlere verdiğini; davacı işçilerin uzun yıllardır aynı işlerde çalıştıklarını; alt işverenler değişse de işçilerin değişmediğini; zaten bu şirketlerin de elektrik üretim işinde bir uzmanlıklarının bulunmadığını; alt işverenlerin kendi işçi kadrolarının bulunmadığını, çalıştırılacak işçilerin EÜAŞ tarafından belirlendiğini; alt işverenlerin asıl işverenden bağımsız bir organizasyonlarının bulunmadığını; çalışma şartlarının EÜAŞ tarafından belirlendiğini, emir ve talimatın EÜAŞ çalışanları tarafından verildiğini; bu sebeplerle alt işverenlik ilişkilerinin muvazaalı olduğunu; davacı işçinin sendika üyesi ve asıl işverenin işçisi olarak işletme toplu iş sözleşmesinden yararlandırılması gerekirken yararlandırılmadığını, davacının 13. ve 14. dönem toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan taban ücret, yevmiye, ikramiye, iş güçlüğü tazminatı, bakım tazminatı, yemek yardımı, sosyal yardım ve vardiya tazminatından oluşan işçilik alacaklarının ödenmediğini bildirerek, bu alacakların işletme kredilerine uygulanan en yüksek faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti: