muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/690, Karar No: 2015/2593, Tarih: 11.11.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/690 E.  ,  2015/2593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi ( İş Mah. Sıf.)

Taraflar arasındaki “maddi ve manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Beyşehir Asliye Hukuk (İş) Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 10.10.2012 gün ve 2012/286 E., 2012/340 K. sayılı kararın incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi üzerine, Yargıtay 21. Hukuk Dairesi’nin 30.04.2013 gün ve 2013/4438 E., 2013/8562 K. sayılı ilamı ile;

(...1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının tüm, davacılar ..., ... ve ...'un aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacıların yakınlarının iş kazası sonucu ölümü nedeniyle maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemenin davacılar ... ve ... yönünden açılan davanın feragat nedeni ile reddine, davacılar ile ölen kardeşleri arasında eylemli aile ve sevgi bağlarının, çok yakın ve içtenlik taşıyan duygusal bir bağlılığın bulunmadığı gerekçesiyle davacılar ..., ... ve ... yönünden açılan davanın reddine dair kurulan hükmü davacılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 16.04.2012 tarih 2012/7522 Esas 2012/6145 Karar sayılı ilamıyla iş kazası sonucu kardeşleri Şükrü Oğuz'un hayatını kaybetmesi nedeniyle davacılar ..., ... ve ...'un yararına azda olsa bir miktar manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği, mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmasına karar verilerek adı belirtilen kardeşler yararına ayrı ayrı 1.000 TL manevi tazminata hükmolunmuştur.

Davacılar ..., ... ve ...'un kardeşi olan Şükrü Oğuz'un iş kazası sonucu 02.12.2006 tarihinde vefat ettiği olayda davalı işverenin %70, işcinin ise %30 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Manevi tazminatın tutarını belirleme görevi hakimin takdirine bırakılmış ise de Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince alınmamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Bu ilkeler ve gözetildiğinde davacılar yararına hükmedilen manevi tazminat miktarlarının bir miktar az olduğu açıktır.

O halde, davacıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve daha uygun bir miktara hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, yakınlarının iş kazası sonucu ölen davacıların manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, müvekkillerinden ...’un oğlu, diğer davacıların kardeşi olan Şükrü Oğuz'un davalıya ait süpermarkette çalışmakta iken meydana gelen iş kazası sonucu hayatını kaybettiği olayda davalının %70 oranında kusurlu olduğunu belirterek, baba ... için 30.000,00 TL, kardeşler için ayrı ayrı 15.000,00 TL olmak üzere toplam 90.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 02.12.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, manevi tazminat için yaşanılan olayın kişinin ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğünün bozulmasına sebebiyet vermesinin gerektiğini, davacıların müteveffanın ölümünden dolayı bir elem ve üzüntü duymadıklarını, müteveffa ile davacıların arasının bozuk olduğunu, kaza anı ve sonrasında morgdan alınma, cenaze işlemleri ve nakil işlemleri yapılırken davacıların yardım etmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacılar ... ve ... yönünden açılan davanın mahkemece daha önce feragat nedeni ile reddine karar verildiği ve bu kararın kesinleştiği anlaşıldığından bu davacılar yönünden karar verilmesine yer olmadığına, diğer davacı kardeşler için ayrı ayrı 1.000,00’er TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 02.12.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, dair verilen karar, taraf vekillerince temyizi üzerine, Özel Dairece yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuş; mahkemece, önceki kararda direnilmiştir.

Direnme hükmünü, davacılar vekilleri temyize getirmiştir.

Direnme hükmünü, davacılar vekilleri temyize getirmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; iş kazası nedeniyle ölen işçinin kardeşleri yararına takdir edilen manevi tazminatın bir miktar az olup, olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Manevi tazminat isteminin temelinde, davalıların haksız eylemi yatmaktadır. Bilindiği üzere, haksız eylemin unsurları; zarar, fiil ile zarar arasında illiyet bağı, fiilin hukuka aykırı olmasından ibarettir.

Öte yandan, mülga 818 sayılı BK.'nun 47.(6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 56.) maddesinde düzenlenen manevi tazminatta kusurun gerekmediği, ancak takdirde etkili olabileceği, 22.6.1966 tarih ve 1966/7 Esas 1966/7 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıkça vurgulanmıştır. Bu kararın gerekçesinde, taktir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar, her olaya göre değişebileceğinden, hâkim bu konuda takdir hakkını kullanırken, ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Yine BK 47 (TBK 56). maddesi hükmüne göre; hakimin özel halleri göz önünde tutarak, manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği tutar adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı, aslında ne tazminat ne de cezadır. Çünkü mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını amaç edinmediği gibi, kusurlu olana yalnız hukukun ihlalinden dolayı yapılan bir kötülük de değildir. Aksine, zarara uğrayanda bir huzur duygusu uyandırmayı, aynı zamanda ruhi ızdırabın dindirilmesini amaç edindiğinden, tazminata benzer bir fonksiyonu da vardır. O halde bu tazminatın sınırı, onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Manevi tazminat, duyulan elem ve ızdırabın kısmen ve imkan nisbetinde iadesini amaçladığından hâkim, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 4. maddesi gereğince hak ve nesafete göre takdir hakkını kullanarak, manevi tazminat miktarını tespit etmelidir.

Hâkim belirlemeyi yaparken somut olayın özelliğini, zarar görenin ekonomik ve sosyal durumunu, paranın alım gücünü, maluliyet oranını, beden gücü kaybı nedeniyle duyulan ve ileride duyulacak elem ve ızdırabı gözetmelidir (Hukuk Genel Kurulunun 28.05.2003 gün 2003/21-368-355; 23.06.2004 gün 2004/13-291-370 sayılı kararları).

Somut olayın incelenmesinde; 02.12.2006 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle, davacıların yakınının ölümü ile sonuçlanan olayın meydana gelmesinde davacıların yakınının % 30 oranında, işverenin ise % 70 oranında kusurlu olduğu hususlarında uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere, olayın meydana geldiği tarihteki paranın alım gücü dikkate alındığında davacılar yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere, olayın meydana geldiği tarihteki paranın alım gücü dikkate alındığında davacılar yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır.

Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında, somut olay itibariyle mahkemece hükmedilen manevi tazminat miktarının uygun olduğu görüşü dile getirilmiş ise de, bu görüş Kurul çoğunluğu tarafından yukarıda açıklanan nedenlerle kabul edilmemiştir.

Bu nedenle, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırı olup direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç:Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine 11.11.2015 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2341, Karar No: 2012/3574, Tarih: 12.03.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/2341 E.  ,  2012/3574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Davacı tarafından, davalı aleyhine 20.04.2010 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.09.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 23 parsel sayılı taşınmaz lehine davalı Hazine adına ham toprak cinsi ile kayıtlı 105 parsel sayılı taşınmaz üzerinden 3 metre genişliğinde 31,88m2'lik yer üzerinden geçit hakkı tesisi isteğine ilişkindir.

Davalı Hazine temsilcisi, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı Hazine temsilcisi temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı Hazine temsilcisinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Ancak hüküm fıkrasında dava konusu 105 parsel sayılı taşınmaz yönünden davalı Hazine'ye ödenmek üzere mahkeme veznesine depo edilen 47,82 TL geçit bedelinin davalı Hazine'ye ödenmesi gerektiği hususunun da yer alması gerekirken bu yönün gözardı edilmesi doğru değil ise de bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın HUMK'nun 438/VII maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca

davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 2.maddesine ilave olarak "hükmedilen bedelin davalı Hazine'ye ödenmesine" cümlesinin eklenmesine, hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, 12.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16741, Karar No: 2016/1836, Tarih: 09.02.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/16741 E.  ,  2016/1836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ...'ya karşı hırsızlık eylemi nedeniyle kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükmün incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen 5237 sayılı TCK’nun 116/2, 31/2 maddelerine uyan suçların gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilk hükmün 02.04.2010 tarihinde kesinleştiği ve ikinci suçun da 22.05.2011 tarihinde işlendiği de gözetildiğinde, suç tarihleri olan 02.05.2007 ve 21.05.2007 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçuna ilişkin olarak kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

III-Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ...’e karşı hırsızlık eylemi nedeniyle kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezalarının 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca aynı yasanın 50/1. maddesindeki seçenek yaptırımlarından birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 09.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3009, Karar No: 2015/18028, Tarih: 16.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/3009 E.  ,  2015/18028 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay tarihinde, yönetimindeki ambulans ile gündüz vakti,...Üniversitesi Hastanesi tıbbı gazlar ve iklimlendirme birimi ile psikyatr birimi binaları arasında yer alan sokaktan geri gelirken sokağı geçmekte olan yayaya çarpması sonucu yayanın ölmesine kusurlu olarak neden olan sanığın, sabıkasının olmayışı ve dosyaya yansıyan olumsuz davranışlarının bulunmayışı ile sanık müdafinin lehe hüküm talebinde bulunması karşısında; TCK'nın 50. maddesi yönünden bir değerlendirme yapılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,

İsabetsiz olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9162, Karar No: 2013/23349, Tarih: 24.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/9162 E.  ,  2013/23349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre, sanığın ikametinde yapılan aramada ele geçirilen tadil edilmiş 20 adet merminin patlatılarak sağlam ve 6136 sayılı Yasa kapsa- mında olup olmadıkları saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 24.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/19430, Karar No: 2019/15673, Tarih: 16.12.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/19430 E.  ,  2019/15673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'da düzenlenmiş olan ve kısaca "tütün, tütün mamulleri ve alkol ürünlerinde bandrol, etiket, hologram, pul, damga ve benzeri işaret bulundurma zorunluluğuna aykırılık" olarak tanımlanan suçla korunan hukuki yarar, öncelikle tütün, tütün mamulleri ve alkol ürünlerinin ithali, satışı, üretimi, ticareti ve tüketiminin belirli kurallara bağlanılarak bireylerin yaşam haklarının güvenceye alınmasıdır. Bununla birlikte, bu ürünler üzerinde bulundurulması gerekli bandrol ve benzeri işaretlerle Devletin vergi, harç vb. Şekilde ortaya çıkan mali yararlarının da korunması amaçlanmaktadır. Bu itibarla tütün, tütün mamulleri ve alkol ürünlerinde bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulundurma zorunluluğuna aykırılık suçlarının mağdurunun da Devletin yürüttüğü kamu hizmetlerinden yararlanan ve yaşam hakkını koruma yükümlülüğü altındaki bireylerden oluşan toplum olduğu cihetle;

UYAP ortamında yapılan araştırmada sanık hakkında 12/01/2013 tarihinde işlediği aynı suç nedeniyle açılan kamu davası üzerine Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen 2014/154 Esas ve 2014/567 Karar sayılı temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen mahkumiyet hükmünün bulunduğunun anlaşılması karşısında;

Anılan dosya getirtilip incelenerek, suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nin 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,

2)Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

3)Açılan davanın niteliğine göre, suçtan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı olmayan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

3)Açılan davanın niteliğine göre, suçtan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı olmayan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, tebliğnameye kısmen uygun olarak 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 16/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3370, Karar No: 2023/756, Tarih: 16.02.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/3370 E.  ,  2023/756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

KARAR : İstinaf talebinin esastan reddine

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı ... mirasçısı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.... ili, ... ilçesi, ... Köyü çalışma alanında bulunan 322 parsel sayılı taşınmaz, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, 3/6 payla ..., 1/6’şar payla . ..., ... ve ... adlarına tespit edilmiştir.

2. Davacılar .... ve ..., tapu kaydına dayanarak, kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın adlarına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ..., tapu kaydı, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 11.09.1953 tarihli ve 1951/122 Esas, 1953/522 Karar sayılı kararı ile davacıların dayanak tapu kaydının çekişmeli taşınmaza uymadığı, zilyetliklerinin de bulunmadığı gerekçesiyle taşınmazın ..., Seyit ... ve ... adına tesciline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı ... mirasçısı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 29.01.2021 tarihli ve 2017/5383 Esas, 2021/476 Karar sayılı kararıyla özetle; dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, sair temyiz itirazları yerinde olmadığını, ancak 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 1 inci maddesi gereğince kadastro hakiminin, çekişmeli taşınmazın tümü hakkında infazı kabil sicil oluşturma görevi bulunduğunu, somut olayda, davacının itirazı yerinde bulunmadığına göre çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmesi gerekirken, yalnızca tespit maliklerinden ..., ... ve ... adlarına tesciline karar verilmiş olması ve sicil oluşması bakımından taşınmazın yüzölçümünün de hüküm yerinde gösterilmesi gerektiğinin de gözardı edilmiş olmasının isabetsiz olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar