muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13998, Karar No: 2018/3311, Tarih: 02.04.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/13998 E.  ,  2018/3311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... ve davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; taraflar arasında kuaförlük ve kavitasyon hizmetleri alanında iş yeri kurulması ve hizmet sunulması amacıyla, 21.05.2011 tarihinde adi ortaklık sözleşmesi akdedildiğini, ortaklık sözleşmesine mütakip söz konusu işe girişildiğini ve faaliyete başlandığını ortaklığın yaklaşık 18 ay kadar devam ettiğini, bu süre sonunda davalılardan ...'ın 12/11/2012 tarihinde, sözleşme konusu iş dışındaki diğer işlerinin iyi gitmediğini gerekçe göstererek işin fiilen ifasını sağlayan personellerini işten geri çektiğini, diğer davalı ... İnşaatın ise herhangi bir sebep göstermeksizin işin ifa edildiği ve kendileri tarafından kiralanmış olan iş yerini, ortaklara danışmadan kiraya veren sıfatıyla Soli Center AVM yönetimine tahliye taahhütnamesi vererek 31/12/2012 tarihinde boşaltmak suretiyle işi durdurduğunu, davalıların bu şekilde kendisine herhangi bir bilgi vermeden tek taraflı olarak ortaklığı sona erdirdiklerini, haklı ve geçerli bir nedenleri bulunmadığını, işin fiilen durdurulması neticesinde kendisinin zarara uğradığını, bu iş yerinin faaliyete geçmesi için tüm dekorasyon masraflarını kendisinin yaptığını ancak ortaklığın kısa sürede sona ermesi nedeni ile bu masraflarını dahi karşılayamadığını, bunun yanında elde edilecek kardan da yoksun kaldığını, tüm bunların kendisine ödenmesi gerektiğini, ayrıca taraflar arasındaki adi ortaklık sözleşmesinde, sözleşme süresinde üç yıl içerisinde zorunlu sebepler haricinde ortaklardan birinin sözleşmeyi feshetmesi halinde diğer ortaklara kişi başı 10.000'er TL ödemesinin kararlaştırıldığını, sözleşmeyi zorunlu bir neden olmaksızın haksız olarak fesheden davalıların da kendisine bu cezai şartı ödemekle yükümlü olduğunu ileri sürerek, 20.000 TL cezai şart bedeli, 10.000 TL dekorasyon bedeli ve bilirkişi marifetiyle hesaplanacak kar payı alacağının davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ...; taraflar ile sözleşme yapılarak 21/05/2011 tarihinde kuaför salonu açtıklarını, ilk ay itibariyle gelirlerinin giderlerini karşılamadığını, belirli bir süre böyle devam ettiklerini, bu durumu davacıya bildirdiğini, davacının biraz daha devam etmek istediğini ancak zarar etmeye devam ettiklerini, davalı şirketin iş yerine ilişkin tahliye taahhüde vermesi üzerine üç ortak olarak işlerin durumunu konuştuklarının ve zarar ediyor olmaları sebebi ile ortaklığın sona erdirilmesine ve işin durdurulmasına karar verdiklerini, fesih kararının hep birlikte alındığını ileri sürerek, davanın reddini dilemiştir.

Davalı şirket; ortaklığın çok düşük karlar elde etmesi nedeniyle ortakların oybirliği ile aldığı karar neticisinde ortaklığın sona erdiğini, taraflara düşen karın çok düşük olması, tarafların hiçbirinin bu ticari faaliyetten beklentilerini karşılayamaması ve ortaklığın kurulmasına neden olan iktisadi amacın gerçekleşmemesi nedeniyle, özellikle davalı ...'ın ısrarlı talepleri üzerine, ortakların 12.11.2012 günü bir araya gelerek aldıkları ortak kararla ortaklığı sona erdirdiklerini, ortaklığın zorunlu nedenler ile sona erdirildiğini, bu durumun ortaklık sözleşmesinin 6. Maddesinde hüküm altına alındığını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalıların haklı bir neden olmadan fesih yoluna gittikleri, davalılardan hangisinin fesih konusundaki iradesini daha önce ortaya koyduğu hususunda netlik bulunmasa da her iki davalının da haksız fesih yaptığının kabulü gerektiği, her ne kadar davalılarca iş yerinin zarar ettiği ifade etmiş ise de bu hususun zorunlu bir sebep olarak değerlendirilemeyeceği, bu kapsamda davalıların haksız fesih nedeniyle sözleşmenin 6. Maddesi hükmüne göre her bir davalının davacıya 10.000'er TL cezai şart ödemekle yükümlü olduğu, davacı tarafın diğer talepleri olan dekorasyon bedeli ve yoksun kalınan kar talebinin ise, ortakların yaptığı harcamaları karşılayacak seviyede gelir elde edemediği ve sürekli zarar eden bir işletme konumuna doğru gittiği göz önüne alındığında bu taleplerin reddi gerektiği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile, 10.000,00 TL ceza'i şartın davalı ... ... İnşaat Emlak Tic. Ltd Şti'nden; 10.0000,00 TL ceza'i şartın ise davalı ... Yılmazdan alınarak davacıya verilmesine, davacı vekilinin yoksun kalınan tazminat talebi ile dekorasyon bedelinin tahsiline ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm davalılarca temyiz edilmiştir.

Dava, taraflar arasındaki adi ortaklık ilişkisinin sona ermesi nedeni ile uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Temyize konu uyuşmazlık, dava konusu adi ortaklığın hangi ortak ya da ortaklar tarafından feshedildiği ve bu feshin (sona ermenin) haklı-zorunlu bir sebebe dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Tüm dosya kapsamından, taraflar arasında 21.05.2011 tarihinde adi ortaklık ilişkisi kurulduğu, bu ortaklığın yaklaşık 18 aylık faaliyet gösterdikten sonra dava tarihi itibari ile fiilen sona ermiş olduğu anlaşılmaktadır. Davacı taraf, ortaklığın davalılar tarafından haklı bir nedene dayanmaksızın sona erdirildiğini (feshedildiğini) ileri sürerek eldeki davayı açmış, davalılar ise ortaklığın tüm ortaklıkların birlikte aldığı kararla (oy birliği ile) sonlandırıldığını savunmuş, mahkemece davacı tarafın iddialarına itibar edilerek, ortaklığın davalılarca haklı sebep olmaksızın feshedildiği hususunun ispat edildiği gerekçesi ile sözleşmede belirtilen cezai şartın davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Türk Borçlar Kanunu'nun 639.maddesinde, ortaklığın sona erme sebepleri gösterilmiştir. TBK'nın 639. Maddesine göre ortaklık; "1. Ortaklık sözleşmesinde öngörülen amacın gerçekleşmesi veya gerçekleşmesinin imkânsız duruma gelmesiyle. 2. Sözleşmede ortaklığın mirasçılarla sürdürülmesi konusunda bir hüküm yoksa, ortaklardan birinin ölmesiyle. 3. Sözleşmede ortaklığın devam edeceğine ilişkin bir hüküm yoksa, bir ortağın kısıtlanması, iflası veya tasfiyedeki payının cebrî icra yoluyla paraya çevrilmesiyle. 4. Bütün ortakların oybirliğiyle karar vermesiyle. 5. Ortaklık için kararlaştırılmış olan sürenin bitmesiyle. 6. Ortaklık sözleşmesinde feshi bildirme hakkı saklı tutulmuş veya ortaklık belirsiz bir süre için ya da ortaklardan birinin ömrü boyunca kurulmuşsa, bir ortağın fesih bildiriminde bulunmasıyla. 7. Haklı sebeplerin bulunması hâlinde, her zaman başkaca koşul aranmaksızın, fesih istemi üzerine mahkeme kararıyla." sona erer.

Eldeki davada, taraflar arasında akdedilen adi ortaklık sözleşmesinde de ayrıca ortaklığın sona ermesine ilişkin bir düzenleme getirilmiş, sözleşmenin 6. Maddesinde; sözleşme süresince 3 yıl içerisinde zorunlu sebepler haricinde taraflardan birinin sözleşmeyi feshetmesi halinde diğer ortaklara kişi başı 10.000 TL ödeyeceği belirlenmiştir.

Adi ortaklık; iki yada daha fazla kişinin emeklerini ve mallarını ortak bir amaca erişmek üzere birleştirmeyi üstlendikleri sözleşmedir(TBK md 620/1). Diğer bir anlatımla, adi ortaklık; birbirini tanıyan, birbirlerinin kabiliyet ve şahsiyetlerine güvenen, eşit ve aynı durumda olan gerçek veya tüzelkişilerin, müşterek amacın gerçekleştirilmesini sağlayacak vasıtaları (sermaye paylarını) ortaklığa getirme konusunda karşılıklı ve uygun irade beyanlarının birbirine ulaşmasıyla teşkil eden bir kişi topluluğudur.

Buna göre adi ortaklığın unsurları; kişi, müşterek amaç, müşterek amaç uğruna birlikte çaba, katılım payı (sermaye) ve sözleşme bağı şeklinde belirtilebilir.

Somut olayda, tarafların bir ticari işletme işleterek gelir elde etmek amacıyla bir araya geldikleri ve bu kapsamda ortak faaliyette bulundukları anlaşılmaktadır. Ancak yargılama sırasında görüşüne başvurulan bilirkişi tarafından düzenlenen 29.12.2015 tarihli raporda, ortaklığın zarar ettiği belirlenmiş olup, bu yön mahkemenin de kabulündedir. Davacı da mahkemenin bu yöndeki gerekçesini temyiz etmemekle ortaklığın zarar ettiğini kabullenmiştir. Hal böyle olunca mahkemece, taraflar arasındaki adi ortaklığın iktisadi amacının gerçekleşmemesi ve gerçekleşme ümidinin de kalmaması nedeniyle haklı nedene dayalı olarak fesh edildiği kabul edilmeli, haklı nedenlerle ortaklık sözleşmesinin feshi halinde de sözleşmenin 6. maddesinde kararlaştırılan cezai şarta davacı tarafın hak kazanamayacağı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalılar yararına BOZULMASINA, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 02.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21275, Karar No: 2019/239, Tarih: 16.01.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/21275 E.  ,  2019/239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar ve davalılar ... İnş. A.Ş. ve ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacılar, davacılardan ... ve ...'nın kızları olan müteveffa ...'in davacı ... ile birlikte tatil için ...'ya geldiğini, davalıların sorumluluğunda olan ... Oteli'nin 415 numaralı odasına 19/05/2006 günü yerleştiklerini, 20/05/2006 gecesi otelin kazan dairesinden yükselen karbonmonoksitten zehirlendiklerini, ...'in vefat ettiğini, davacı ...'ün ölümden son anda kurtulduğunu, olayın kazan dairesinde bulunan brülörde yakılan lpg'nin tam yanmamış kısmının baca gazı içinde oluşan karbonmonoksit gazının odaya yayılması sonucu meydana geldiğini, davalılardan ...'nün Otelin sahibi olması, davalı ... Şirketinin işleteni olması, ...'nın otel müdürü, ...'ın teknik sorumlusu ve ...'nın ise işleten davalı şirketin Yönetim Kurulu Başkanı olması nedeni ile tam kusurlu olduklarını ileri sürerek; davacı ... için 200.000,00 TL manevi ve 10.000,00 TL maddi tazminatın, davacı ... için 200.000,00 TL manevi ve 10.000,00 TL maddi tazminatın, davacı ... için 100.000,00 TL manevi ve 10.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemişler, ıslah ile maddi tazminat taleplerini artırmışlardır.

Davalılar, kusurlu olmadıklarını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davalılar ... ve ... aleyhine açılan davanın reddine, diğer davalılar aleyhine açılan davanın kısmen kabul ve kısmen reddi ile, davacı ... için 28.179,70 TL destekten yoksun kalma tazminatının, 2.677,00 TL maddi tazminatın, 25.000,00 TL manevi tazminatın, ... için 42.101,76 TL destekten yoksun kalma tazminatının, 25.000,00 TL manevi tazminatın, davacı ... için 2.838,21 TL maddi tazminatın, 1000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılar ... İnşaat Yatırımlar A.Ş., ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm davacılar, davalı ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir

2-Davacılar, davalıların sorumluluğunda bulunan otelde karbondioksit zehirlenmesi neticesinde gerçekleşen ve davacılardan ... ve ...'ın kızları Nalan'ın ölümü ve davacı ...'ün yaralanması ile sonuçlanan olayda, davalıların tam kusurlu olduklarını ileri sürerek maddi ve manevi tazminat istemi ile eldeki davayı açmışlardır. Davalılar, sorumluluklarının bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemişler, Mahkemece, davalılar ... ve ... aleyhine açılan davanın reddine, diğer davalılar aleyhine açılan davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiştir. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2007/164 Esas 2009/71 Karar sayılı ceza dosyasında alınan otopsi raporunda maktulenin karbondioksit zehirlenmesinden vefat ettiği tespit edilmiş, alınan kusur raporlarında otelin müdürünün, teknik işler sorumlusunun, sahibinin işletenin, yetkili temsile sahip kişilerin sorumlu olduğu belirlenmiş, aynı zamanda iş bu davanın davalısı olan ..., ... ve ... hakkında tam kusurlu olduklarından bahisle adli para cezasına hükmedilmiş, karar Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşmiştir. Mahkemece, davanın devamı sırasında da kusur raporları alınmış olup, davalıların kusurlu oldukları tespit edilmiştir. Her ne kadar mahkemece, yapı sahibi ... ve ... şirketinin Yönetim Kurulu Başkanı hakkında davanın reddine karar verilmiş ise de Türk Borçlar Kanunu'nun 69. maddesinde ”Bir binanın veya diğer yapı eserlerinin maliki, bunların yapımındaki bozukluklardan veya bakımındaki eksikliklerden doğan zararı gidermekle yükümlüdür. İntifa ve oturma hakkı sahipleri de, binanın bakımındaki eksikliklerden doğan zararlardan,malikle birlikte müteselsilen sorumludurlar.” düzenlemesi yer almış olup, bina sahibinin sorumluluğu belirlenmiş, kesinleşen ceza dosyası ile ...'nın kusurlu olduğu sabit hale gelmiştir. Hal böyle olunca, gerek Türk Borçlar Yasası'nın anılı hükmü, gerek kesinleşen ceza dosyasındaki hususlar ve gerekse alınan kusur raporları doğrultusunda, Yapı sahibi ...'nün ve ... Şirketinin Yönetim Kurulu Başkanının somut olayda sorumlu oldukları gözetilmeksizin, bu davalılar hakkında da kabul kararı verilmesi gerekirken reddi usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bu nedenlerle bozulması icap etmiştir.

3-Kusur ve ihmal ile bir kişinin ölümü veya bedensel bütünlüğünün zarar görmesi halinde, duyulan ağır manevi acıyı belli bir oranda gidermek, bozulan ruhi dengeyi onarmak, olanak dahilinde bu dengenin yeniden elde eldilmesini sağlamak amacına yönelik olarak manevi tazminata hükmedilir. (TBK 56.md) Manevi tazminatın ve kapsamının taktiri hakime ait bir hak ve görevdir. Ancak hakim bu hak ve görevini yerine getirirken Medeni Kanun'un 4.maddesi hükmünü de gözetmek suretiyle hak ve nesafet ilkeleriyle bağlı kalarak tarafların sosyal ve ekonomik durumlarını, kusurlu eylemin mağdurda uyandırdığı elem ve ızdırabın derecesini, istek sahibinin toplumdaki yerini, kişiliğini, hassasiyet derecesini gözetmek suretiyle makul bir tazminata hükmetmelidir. Mahkemece, olayın oluş şekli gözetilerek davacılar lehine makul bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, somut olaya uygun düşmeyecek şekilde düşük miktarlarda manevi tazminata karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm davacıların sair temmyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentler gereğince temyiz olunan kararın davacılar yararına BOZULMASINA aşağıda dökümü yazılı 4.460,80 TL kalan harcın davalı ... İnş.Yat.A.Ş'den, 6.495,80 TL kalan harcın ...'den alınmasına, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10428, Karar No: 2013/15535, Tarih: 14.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/10428 E.  ,  2013/15535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu Gökmeydan Köyü 1716 parsel sayılı taşınmaz ile emsal alınarak incelenen Alakop İmar Köyü 18 ada 24 parsel sayılı taşınmazın bağlı bulunduğu cadde veya sokak için 2011 yılı itibariyle belediyece emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen asgari m² fiyatlarının ve emlak bildirimlerinin belediye başkanlıklarından,

2-Dava konusu Gökmeydan Köyü 1716 parsel sayılı taşınmazın 26.09.2011 olan dava tarihi, emsal alınarak incelenen Alakop İmar Köyü 18 ada 24 parsel sayılı taşınmazın 25.09.2003 olan satış tarihi itibariyle; imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli olup olmadıklarına ve imar uygulaması görmüşlerse düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğine ilişkin belgelerin belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen Alakop İmar Köyü 18 ada 24 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydı ile birlikte değerlendirmede esas alınan 25.09.2003 tarihli resmi satış akit tablosunun (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) onaylı örneğinin ve bu taşınmazın son malikini gösterir tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların yaş ve cinsleri itibarıyla 2011 yılı rayiç değerlerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

5-Değerlendirme tarihi olan 26.09.2011 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazıları ile getirtilen belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2955, Karar No: 2019/12275, Tarih: 28.05.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/2955 E.  ,  2019/12275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 1994 tarihinden itibaren iş sözleşmesinin haksız ve hukuka aykırı olarak feshedildiği 23.01.2013 tarihine kadar apartman görevlisi olarak çalıştığını, müvekkilinin davalı apartmanda işe başladığı tarihten itibaren apartman temizliği, çöplerin toplanması ve atılması, aidatların toplanması, kalorifer yakılması çarşı ve servis işleri yaptığını, bu hizmetleri karşılığında müvekkilinden oturduğu kapıcı dairesinden kira ve aidat alınmadığını, faturalarının apartman yönetimince ödendiğini, müvekkiline 2011 yılının Ekim ayından itibaren yasaya aykırı şekilde hiçbir ücret ödenmediğini, müvekkilinin tüm resmi ve milli bayramlar ile dini bayramlarda çalıştığını, bu çalışmalarının karşılığının da kendisine ödenmediğini, müvekkilinin yıllık izinlerini kullanmadığını, ücretinin de ödenmediğini, müvekkilinin iş sözleşmesinin 23.01.2013 tarihinde hiçbir gerekçe gösterilmeksizin feshedildiğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili; davacının dava dilekçesinde belirttiği iddiaların hepsinin gerçek dışı olduğunu, davacının hiçbir zaman davalı tarafta hizmetli sıfatı ile çalışmadığını, 1994 yılında davacının eşi ... davalıya başvurarak apartman dairesini kullanmak, elektrik faturası ve yakıtın apartmanca karşılanması karşılığında sabah erken saatler ve akşam 19:00 gibi apartmanın temizliği, çöplerin toplanması ve kaloriferin yakılması hizmetini vereceğini belirttiğini, teklifin apartman yönetimince değerlendirilip kabul edildiğini ve bu şekilde anlaşma sağlandığını, davacının işçi sıfatına haiz olmadığını, davacının ücret karşılığında çalışmadığını, 1999 yılında apartmanın ferdi ısınma sistemine geçtiğini, bu durumun kurum kayıtlarında da mevcut olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

Dosyadaki bilgi belgelerden davacının davalı işyerinde kocasının ölümünden sonra kapıcı olarak çalışmaya başladığı bu çalışmanın tam süreli olmadığı haftada 2 defa temizlik ve her gün akşamları çöp toplama ile sınırlı kısmi çalışma olduğu bu çalışmanın 2011 yılının 10.ayına kadar devam ettiği, davacının bu arada başka yerlerde de çalıştığı anlaşılmaktadır.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

Dosyadaki bilgi belgelerden davacının davalı işyerinde kocasının ölümünden sonra kapıcı olarak çalışmaya başladığı bu çalışmanın tam süreli olmadığı haftada 2 defa temizlik ve her gün akşamları çöp toplama ile sınırlı kısmi çalışma olduğu bu çalışmanın 2011 yılının 10.ayına kadar devam ettiği, davacının bu arada başka yerlerde de çalıştığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş davacının kocasının ölüm tarihini belirleyip davacının yaptığı haftada 2 gün apartman temizliği ve her akşam çöp toplama şeklindeki işi ne kadar zamanda yapılabileceğini belirleyerek davacının kocasının ölüm tarihi ile 2011 Ekim ayı tarihleri arasında davalı işyerinde kısmi zamanlı çalıştığını kabul ederek sonuca gitmektir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.