muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1466, Karar No: 2011/1304, Tarih: 16.03.2011

Mahkemece, davacı tarafın dayanağı olan tapu kaydının çekişmeli taşınmazlara uymadığı, çekişmeli 111 ada 35 sayılı parselin Fen Bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda (E2) harfi ile, 112 ada 21 sayılı parselin ise (D) harfi ile gösterilen dava ve temyize konu bölümleri üzerinde davacılar yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yolu ile kazanma koşullarının oluştuğu kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan değerlendirme dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Mahallinde yapılan keşifte bilgilerine başvurulan tespit bilirkişileri 1941 doğumlu ... ...., 1946 doğumlu .... ve 1956 doğumlu ...... ile tanık, 1951 doğumlu ...... beyanlarında özetle, 111 ada 35 sayılı parsel içinde kalan davaya konu bölümün tüm köylünün hayvanlarını otlattığı mera olduğunu, davacı tarafın 1980 senesinden sonra kendisine ait komşu 111 ada 31 sayılı parselin sınırlarını genişleterek bu bölüme ağaç diktiğini, 112 ada 21 sayılı parselin ise dere yatağı olduğunu derenin suyunun azalması nedeniyle bu arazinin açığa çıktığını, davacı tarafın bu yerleri 15-20 sene evvel ağaç dikmek suretiyle kendi taşınmazına kattığını, bu bölümün zaman zaman su basmasına maruz kaldığını, sahiplenilmesi için değil arazinin korunması için muhtarın teşviki ile tüm köylünün buraya imece usulü ağaç diktiğini, herkes ağaç diktiği yerleri sahiplenmeye kalkınca daha sonra bu uygulamadan vazgeçildiğini belirtmişlerdir. Davacı dayanağı tapu kaydının dava konusu 111 ada 35 ve 112 ada 21 sayılı parsellere uymadığı, 111 ada 35 sayılı parselin öncesinin mera olduğu, 112 ada 21 sayılı parselin temyize konu bölümü üzerinde davacı taraf yararına 3402 sayılı Yasa'nın 14.maddesinde öngörülen zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleşmediği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiş olduğuna göre davanın reddine, 111 ada 35 sayılı parselin mera olarak sınırlandırılmasına, 112 ada 21 sayılı parselin tespit gibi davalı Köy Tüzel Kişiliği adına tesciline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, kabule göre de tespiti mera olarak sınırlandırmak suretiyle yapılan 111 ada 35 sayılı parselin fen bilirkişisi raporunda (E1) harfi ile gösterilen bölümünün mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmesi gerekirken “tespit gibi tesciline” şeklinde hüküm kurulması da isabetsiz, davalı ... Tüzel Kişiliği temsilcisinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 16.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10266, Karar No: 2017/382, Tarih: 23.01.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/10266 E.  ,  2017/382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : YARGILAMANIN YENİLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, İstanbul 12. AHM’nin 2012/149 esas 2012/627 karar sayılı dosyasında verilen ve kesinleşen ilamın yargılama giderleri yönünden icra takibine konulması sonucu davalıya 3.554,92-Tl vekalet ücreti, karar düzeltme taleplerinin reddi nedeniyle toplam 693,76-Tl para cezası, 152,50-Tl ıslah harcı olmak üzere toplam 4.401,18-TL.nın avukatları Serkan Kuran’ın hatası nedeniyle ödemek zorunda kaldıklarını,yaklaşık 6.000-Tl’den fazla masraf yaptıklarını, zira avukatlarının yanlış bilirkişi raporuna dayanarak davayı ıslah etmesi üzerine hem ıslah harcını hem de arttırılan talep üzerinden reddedilen kısım için karşı tarafa vekalet ücreti ödediklerini, aynı ilamda geçen kendi alacaklarını ise davalı taraftan tahsil edemediklerini, avukatlarının vekaletini kötüye kullandığını,davayı takip etmediğini, davalıya ödemek zorunda kaldıkları toplam 4.401,18-TL.nın faiziyle iade edilmesine, HMUK 445 vd. maddelerine göre yargılamanın yenilenmesine, kararın ortadan kaldırılmasına, davalı aleyhine %40 kötüniyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davacılar tarafından gösterilen sebeplerin hiçbirinin yargılamanın yenilenmesi sebebi teşkil etmediğini, davacıların avukatlarıyla aralarındaki vekalet ilişkisi nedeniyle bir hak kayıpları var ise bunu avukatlarına karşı ayrı bir dava açarak talep edebileceklerini, her ne kadar ilamdan kaynaklanan alacaklarını alamadıklarını iddia etseler de icra dosyasından alacaklarını tahsil ettiklerini , yargılamanın yenilenmesini talep ettikleri dosyada tüm delillerin toplanmış ve değerlendirilmiş olduğunu, sözkonusu ilama göre davacıların ecrimisil talebinin kısmen kabul edildiğini, reddedilen kısım yönünden ise vekalet ücreti , yargılama gideri ve harç ödemelerine karar verildiği, sözkonusu ilamda hukuka aykırılık bulunmadığını bildirerek davacıların yargılamanın yenilenmesi isteğinin reddini savunmuştur.

Mahkemece, yargılanmanın iadesi koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, yargılamanın iadesini isteyenler(davacılar)tarafından süresinde duruşmalı temyiz edilmiş ve 25/05/2016 tarihli dilekçeleri ile duruşma talebinden vazgeçilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 3.70 .-TL. bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına, 23.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13770, Karar No: 2020/27, Tarih: 06.01.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/13770 E.  ,  2020/27 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat, düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Müştekinin ... isimli iş yerine kapısını zorlamak suretiyle girmeye çalışan iki kişinin devriye görevi yapan polis ekiplerince görülmesi üzerine kaçan kişilerin takibe alınması üzerine hakkında ek takipsizlik kararı verilen ...’ın 14.12.2012 tarihli ifadesinde olay tarihinde sanığın kendisini arayarak araçla gezmeyi teklif ettiğini, teklifi kabul etmesi üzerine bir müddet birlikte dolaştıklarını ve uyuşturucu hap aldığını, daha sonra sanığın araçtan inip ara sokağa girdiğini, kendisinin de bir müddet sanığın peşinden gittiğini ancak daha sonra ana caddeye çıktığını ve bu esnada polis ekiplerince yakalandığını beyan ettiğinin ve olay yerine yakın yerde terkedilmiş olarak bulunan 34 GA 5254 plakalı aracın sanık tarafından bir gün evvel kiralandığının ve araç içerisinde de sanığın parmak izinin bulunduğunun 12.06.2014 tarihli yazı içeriğinde belirtildiğinin anlaşılması karşısında, ...’ın tanık sıfatıtla dinlenilip, 14.12.2012 tarihli ifadesi açıklattırılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanunun 6.maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesine eklenen 4. fıkra gereğince “hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçunun işlenmesi halinde, bu suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılabilmesi için şikayet aranmaz” hükmü gereği, mala zarar verme suçlarının suç tarihi itibariyle şikayete tabi olmadığı gibi uzlaştırma kapsamında da bulunmadığının anlaşılması karşısında; mala zarar verme suçunun TCK’nın 142/4. maddesi uyarınca şikayete tabi olmadığı gözetilmeden şikayetten vazgeçme nedeni ile düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 06.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2470, Karar No: 2019/8100, Tarih: 15.05.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/2470 E.  ,  2019/8100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı 2004 sayılı İİK’nın 337/a maddesine aykırılık suçunun kovuşturmasının şikayet şartına bağlı olduğu, İİK’nın Onaltıncı Bab’ında düzenlenen bir kısım suçlar bakımından şikayet hakkının doğması için bu suçların niteliği gereği icra takibinin kesinleşmesi gerektiği, icra takibi kesinleşmeden yapılacak şikayetin, henüz doğmamış bir hakkın kullanımı niteliğinde olacağı ve icra takibinin sonradan kesinleşmesinin de bu şikayeti süresinde ve usulüne uygun yapılmış bir şikayet konumuna getirmeyeceği cihetle;

CMK'nun 223/8. maddesinde soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması halinde “davanın düşmesine” karar verileceğinin öngörülmesi,

Somut uyuşmazlıkta; ödeme emrinin borçlu şirkete 14/09/2012 tarihinde tebliğ edilmesi nedeniyle şikayete konu icra takibi henüz kesinleşmeden 12/09/2012 tarihinde şikayette bulunulduğu ve buna göre kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında açılan davanın “düşmesine” karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiyle, soruşturma ve kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceği anlaşıldığından 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan DAVANIN DÜŞMESİNE, 15/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6558, Karar No: 2012/11517, Tarih: 30.05.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/6558 E.  ,  2012/11517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : TCK 141, 145, 168/1. maddeleri 1 ay 20 gün hapis (iki defa)

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Bir başkasının kendisinin veya yakınının hayatına, vücut ve cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden yada mal varlığı itibariyle büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak bir malı teslime veya malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılan kişinin eylemi yağma suçunu oluşturur. Malın alınması veya verilmesini temin için zilyetin üzerinde cebir ve tehdit kullanılmaktadır. Cebir ve tehdit karşısında mağdurun başka bir seçeneği kalmamakta ve bu durumda failin malı doğrudan alması söz konusudur. Yani mağdur malı teslim etmektedir. Kullanılan cebir ve tehdidin, kişiyi malı teslim etmeye veya alınmasına ses çıkartmamaya yöneltmeye elverişli olması gerekir. Tehdit muhatabın üzerinde zorlama etkisinin hali hazırda bedensel tesir eden zorlama ile değil gelecekte belirtilen manevi bir zorlama, korkutmayla oluşmasıdır.

Bilindiği üzere subjektif sorumluluğun ilk şekli olan kast 5237 sayılı TCK.nun 21.maddesinde yer almıştır. Kast suçun maddi unsurlarını bilerek ve isteyerek gerçekleştirmesi olarak tanımlanmıştır. O halde bilme ve isteme kastın unsurlarıdır. Kast kişi ile işlediği suçun maddi unsurları arasında psikolojik bağı da ifade etmektedir. Hareket ve kast birlikte olmalıdır. Failin iç dünyasını ilgilendiren kast; failin olay öncesi iç dünyasını, olay sırası veya olay sonrası davranışları ölçü alınarak belirlenebilir. Sanığı harekete geçiren etken saik psişik olgunun irade aşamasıdır. Sosyal ilişkilerin ve dışa vurmuş hareketlerin disiplini olan hukuk, ceza normunun ihlaline etki yapmadıkça failin zihni ve ruhi durumu ile uğraşmaz. Suçun işlendiği zaman failin öngörü ve irade ile hareket etmiş olması yeterlidir. Failin iç dünyasını ilgilendiren kastın niteliğini belirlemeyi bilmesi için dış dünyaya yansıyan davranışlardan hareketle sonuç çıkarmak olanaklıdır. Bu bağlamda failin olay öncesi, olay sırasında ve olay sonrası davranışları kastın belirlenmesinde ölçü alınır.

Belli bir olay ile ilgili suç işlediği izlenimini veren ve hakkında herhangi bir araştırma yapılan kişi şüpheli statüsüne girer. Şüpheli kişide muhakeme hak ve yetkilerine sahiptir.

Belli bir olay ile ilgili suç işlediği izlenimini veren ve hakkında herhangi bir araştırma yapılan kişi şüpheli statüsüne girer. Şüpheli kişide muhakeme hak ve yetkilerine sahiptir.

Yargılanacak her uyuşmazlık da; şüphelilik, uyuşmazlığını somut olması ve uyuşmazlığını çözümü şeklinde özellikleri vardır. O halde önce olay öğrenilmelidir. Yani sübut konusunda bir hükme varılır. Sübut (veya ispat) meselesi maddi mesele olup bundan geçmişteki olayı zihnimizde yeniden yaratmak yani nasıl meydana geldiğini belirlemektir. Olay belirlendikten sonra, olayla karşılaştırılacak hukuki norm ve olayın tipine uygun olup olmadığı konusunda sonuç çıkarılır, maddi durumun tespiti, hukuki durumun tespitidir. Hukuki durumun tespiti durumun tespiti olacaktır.

Hakim bu güne dayanarak dünü öğrenir. Dün hakkındaki şüphesini deliller sayesinde yener. Şüphenin yenilmesi ile şüphe yerini belirliliğe terk eder.

Bu açıklamalar ışığında somut olayı incelediğimizde;

Olaydan 3 gün sonra olay yerine yakın bir yerde sanığı görüp tanıyarak polise haber veren ve yakalanmasını sağlayan yakınan ...’nin 11.03.2006 tarihli beyanlarında arkadaşı diğer yakınan ... ile beraber parktan geçtiği sırada; yanında bir kişi ile oturan sanığın kendilerini yanına çağırıp, elini beline götürdüğünü, bıçak olduğunu sandığı bir alet ile oynadığını; kendilerinin korktuğunu anlayınca da kız arkadaşına takıldıkları bahanesi ile kızın isminin telefonlarında kayıtlı olup olmadığına bakacağını söyleyerek, telefonlarını çıkartmalarını istediği, çıkartıp rehberi göstereceği sırada sanığın kendisinin ve arkadaşının elinden telefonlarını zorla aldığını; telefonları aldıktan sonra da yine kendilerini zorlayarak yanından uzaklaştırdığını ve parktan ayrıldıklarını, sanığın kendisini korkutarak telefonunu aldığını söylediği; diğer yakınan ...’ın da 15/03/2006 tarihli ifadesinde olayı benzer şekilde anlattığı;sanığın ise 11.03.2006 günlü avukat huzurunda alınan kolluk beyanlarında; olay günü tanıştığı açık kimlik ve adresini bilmediği ... isimli arkadaşının kendisine geri vermek üzere şaka amaçlı yakınanları korkutup telefonlarını alacağını söylediğini; bu sebeple yakınanları çağırıp telefonlarını istediklerini, alınca da ...’nin kendisinin de elinden tutup koşmaya başladığını beyan ettiği; diğer aşamalarda ise yakınanların bir kıza takıldıklarını ve telefonlarına bakmak istediğini söyleyerek, isteyenin ve yakınanların telefonunu alanın ... olduğunu, arkadaşının iade etmek amacı ile aldığını sandığını ancak bu şahsın kaçtığını, olay ile ilgisi olmadığını söylediği; soruşturma beyanlarının aksine yakınanların kovuşturma aşamasındaki beyanlarında ise; kendilerinden telefonu alanın sanık olmadığını, sanığın yanındaki ... isimli arkadaşı olduğunu, ellerinde bıçak olmadığını, verdikten sonra gitmelerini söylediğini korktukları için yanlarından ayrıldıklarını beyan ettikleri anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca; Yakınanların kovuşturma aşamasında soruşturma aşamasından farklı olarak tehditle telefonu alanın sanık değil arkadaşı olduğunu söyledikleri; ancak tüm aşamalarda sanığın yanında bir kişi daha olduğunu ve telefonu korktukları için verdiklerini beyan ettikleri; sanığın savunması da gözönüne alındığında yakınanların suçun işleniş biçimine ve unsurlarına etki edecek nitelikteki çelişkilerinin açık bir şekilde ortaya konularak; bu halin neden kaynaklandığı akıllardaki duraksama ve şüpheleri ortadan kaldıracak şekilde saptanıp sonucuna göre olayın belirlenmesi sağlandıktan sonra somut olaya uyan hukuki vasfın tayini gerektiği düşünülmeden; eksik soruşturma ile yetinilip duruşmaya devamla; oluş ile çelişen kabule dayanılarak yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Uygulamaya görede;

a- 5237 sayılı TCY.nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki “hafif “ veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması

b- Adli sicil kaydında yer alan Çankırı Sulh Ceza Mahkemesinin 21/05/2003 tarih ve 2002/291-365 sayılı mahkumiyet kararının kesinleşme ve infaz tarihini gösterir örneğinin denetime olanak verecek şekilde getirtilip sonucuna göre sanık hakkında TCY'nın 58.maddesi uyarınca değerlendirme yapılmaması

3- Sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 28.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3544, Karar No: 2019/5574, Tarih: 16.12.2019

**19. Hukuk Dairesi         2019/3544 E.  ,  2019/5574 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asıl davada davacı birleşen davada davalı ... San. Tic. Paz. İth. İhr. Ltd. Şti. vekili Av. ... ile asıl davada davalı birleşen davada davacı ...L. vekili Av. ... arasındaki asıl hakem heyeti kararının iptali, birleşen tanıma-tenfiz davası hakkında Menderes 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/261 esas ve 2019/417 karar sayılı ve 17.09.2019 tarihli hükmün asıl davada davacı birleşen davada davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 25.11.2019 tarihli daire eksiklik talep yazısı ile hükmü temyiz eden asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekili tarafından 44,40 TL temyiz karar harcı ile 218,50 TL temyiz başvuru harcı toplam 262,90 TL harcın ilgiliye muhtıra tebliğ edilmeden tamamlatılması ve ivedilikle harç makbuzunun Dairemize UYAP üzerinden gönderilmesi gerektiğinin mahkemesine bildirilmesine karşın asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekilince yatırılması gereken temyiz başvuru ve karar harcının harç kalemi yerine gider avansı kaleminden yatırıldığı anlaşılmakla eksik 262,90 TL temyiz karar ve başvuru harcının tamamlanması için asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekiline muhtıra çıkarılarak HUMK'nın 434/3 maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4238, Karar No: 2019/5633, Tarih: 08.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/4238 E.  ,  2019/5633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada....Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:Dava, kayyım tayini istemine ilişkindir.... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, UYAP sistemi üzerinden alınan kayyım tayini istenilen küçük ...'nin nüfus kayıt örneğinin incelenmesinde;... olma 01/07/2014 doğumlu, ... Kimlik nolu ...'nin yerleşim yeri adresinin .... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Mahkemesi ise ... Mahkemesi tarafından yaptırılan 28/01/2019 tarihli kolluk tutunağında; küçükler ... ile ...'nin ....mahallesinde ikamet etmedikleri, halen..... adresinde anneleri ile birlikte yaşadıklarının bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."Dosya kapsamında kolluk araştırmaları sonucunda; küçükler ... ile ...'nin...mahallesinde ikamet etmedikleri, halen ... adresinde anneleri ile birlikte yaşadıklarının bildirildiği, ayrıca .... sisteminden alınan güncel tarihli nüfus kayıt örneği incelenmekle hakkında kayyım tayini istenilen küçüklerin MERNİS adresinin .... olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın .... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince .... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 08/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8629, Karar No: 2020/17560, Tarih: 23.11.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/8629 E.  ,  2020/17560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sendikal hakların kullanılmasının engellenmesi

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2019/285 esas 2019/554 karar 17/09/2019 tarihli ilamı uyarınca suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçilere bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanununun 8/1. ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca şikayetçi sendika temsilcisi ... ve ... vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 23/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.