muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1088, Karar No: 2014/413, Tarih: 28.03.2014

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hükmedilen 45.000. TL manevi tazminatın çok fazla olduğu ortadadır.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve daha uygun bir miktara hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalılar vekilleri

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, müvekkilinin, 21.10.2000 tarihinde iş kazası geçirip %33,2 oranında malul kaldığını, olayda davalı işverenin %100 oranında kusurlu bulunduğunu, davacının Mart 2010 tarihine kadar İzelman Ltd.Şti.'de çalışmaya devam ettiğini, bugüne kadar işten çıkarılma korkusuyla dava açamadığını, davacının sağ elinin baş ve işaret parmağının bileğine kadar koptuğunu ve psikolojisinin olumsuz etkilendiğini belirterek 45.000,00 TL manevi tazminat alacağının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan...... Genel Hizmet Temizlik İşleri Özel Eğitim Reklam ve Taşımacılık Tic. Ltd. Şti vekili, davacının kazanın oluşumuna bizzat sebebiyet verip gereken önlemi almadığını, kazanın davacının kusuru sebebi ile meydana geldiğini, talep ettiği manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı .......Ulaşım Hizmetleri ve Makine Sanayi A.Ş. vekili, manevi tazminat koşullarının oluşmadığını, kazadan sonra davacının tüm sağlık işlemlerinin eksiksiz yerine getirildiğini, davacının maluliyetinin belli olmasından sonra kendisine uygun işler bulunarak bu işlerde çalıştırıldığını, hiçbir şekilde maluliyeti sebebi ile işten çıkarılmadığını, davacının iş akdinin feshinin, küçük bir kız çocuğunu cinsel istismar suçundan kaynaklandığını, açılan davayı kabul etmediklerini beyanla davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Yerel Mahkemece, davanın kabulü ile 45.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine dair verilen karar, davalılar vekillerinin temyizi üzerine, Özel Daire’ce yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuş; Mahkemece, önceki kararda takdir edilen manevi tazminat miktarı yönünden direnilmiştir.

Direnme hükmünü, davalılar vekilleri temyize getirmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; yerel mahkemece hükmedilen manevi tazminat miktarının somut olayın gerçekleşme biçimine, hak ve nesafet kurallarına göre uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Manevi tazminat isteminin temelinde, davalıların haksız eylemi yatmaktadır. Bilindiği üzere, haksız eylemin unsurları; zarar, fiil ile zarar arasında illiyet bağı, fiilin hukuka aykırı olmasından ibarettir.

Direnme hükmünü, davalılar vekilleri temyize getirmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; yerel mahkemece hükmedilen manevi tazminat miktarının somut olayın gerçekleşme biçimine, hak ve nesafet kurallarına göre uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Manevi tazminat isteminin temelinde, davalıların haksız eylemi yatmaktadır. Bilindiği üzere, haksız eylemin unsurları; zarar, fiil ile zarar arasında illiyet bağı, fiilin hukuka aykırı olmasından ibarettir.

Öte yandan, mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 47. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 56.) maddesinde düzenlenen manevi tazminatta kusurun gerekmediği, ancak takdirde etkili olabileceği, 22.06.1966 tarih ve 1966/7 Esas 1966/7 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıkça vurgulanmıştır. Bu kararın gerekçesinde, taktir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar, her olaya göre değişebileceğinden, hâkim bu konuda taktir hakkını kullanırken, ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Yine BK 47 (TBK 56). maddesi hükmüne göre; hâkimin özel halleri göz önünde tutarak, manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği tutar adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı, aslında ne tazminat ne de cezadır. Çünkü mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını amaç edinmediği gibi, kusurlu olana yalnız hukukun ihlalinden dolayı yapılan bir kötülük de değildir. Aksine, zarara uğrayanda bir huzur duygusu uyandırmayı, aynı zamanda ruhi ızdırabın dindirilmesini amaç edindiğinden, tazminata benzer bir fonksiyonu da vardır. O halde bu tazminatın sınırı, onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Manevi tazminat, beden gücü kaybı nedeniyle bozulan ruh huzurunun, duyulan ve ileride duyulacak elem ve ızdırabın kısmen ve imkan nisbetinde iadesini amaçladığından hâkim, M.K.nun 4.maddesi gereğince hak ve nesafete göre takdir hakkını kullanarak, manevi tazminat miktarını tespit etmelidir.

Hâkim belirlemeyi yaparken somut olayın özelliğini, zarar görenin ekonomik ve sosyal durumunu, paranın alım gücünü, maluliyet oranını, beden gücü kaybı nedeniyle duyulan ve ileride duyulacak elem ve ızdırabı gözetmelidir (Hukuk Genel Kurulunun 28.05.2003 gün 2033/21-368-355 ve 23.06.2004 gün 2004/13-291-370 sayılı kararları).

Somut olayın incelenmesinde, 21.10.2000 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle, davacının iş göremezlik derecesinin % 39,2 olarak belirlendiği, olayın meydana gelmesinde davalıların % 100 kusurlu olduğu hususlarında uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Somut olayın incelenmesinde, 21.10.2000 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle, davacının iş göremezlik derecesinin % 39,2 olarak belirlendiği, olayın meydana gelmesinde davalıların % 100 kusurlu olduğu hususlarında uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle iş kazası sonucunda davacıda iş göremezlik derecesi, olayın meydana geldiği tarihteki paranın alım gücü dikkate alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarının çok fazla olduğunun anlaşılmasına göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8/3.fıkrası uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 28.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10638, Karar No: 2011/12176, Tarih: 05.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/10638 E.  ,  2011/12176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOCAELİ 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/05/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalının kayden malik olduğu çekişmeli 3524 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, devletin hüküm ve tasarrufu altında kalan yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmın tapu kaydının iptali ile terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak önceden verilen karar Dairece; “…..14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı yasa ile değişik 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesine eklenen 3. fıkra 2 ve 3. cümle ve geçici 10. maddedeki düzenlemeler karşısında 10 yıllık hak düşürücü sürenin hazine yönünden dolduğu gözetilerek davanın reddine karar verilmesi ” gereğine değinilerek bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine, harç alınmasına yer olmadığına,davacı lehine avukatlık ücreti taktirine yer olmadığına, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davalı yararına 1100.00 TL avukatlık ücretine karar verilmiştir.

Karar, davacı hazine tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Mahkemece; hükmüne uyulan bozma ilamı uyarınca işlem yapılarak 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasa hükmü gereğince hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmiş olması karar tarihi itibariyle doğru ise de anılan Yasanın Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih, 2009/31 Esas, 2011/77 Esas sayılı kararı ile iptal edildiği ve 23.7.2011 tarihinde resmi gazetede yayımlanarak iptal hükmünün yürürlüğe girdiği anlaşılmaktadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve usuli kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse de, 10.3.1969 tarih ve 1/3 sayılı İ.B.K.'nın gerekçesinde de belirtildiği üzere Anayasa Mahkemesinin anılan kararı karşısında mahkemece işin esası ile ilgili olarak 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı İnançları Birleştirme Kararı doğrultusunda inceleme yapılması zorunlu hale gelmiştir.

Diğer taraftan işin esası bakımından kabul kararı verilmesi halinde 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren ve eldeki davalara da uygulanması gereken 3402 Sayılı Yasanın 36.maddesi ve bazı ilave düzenlemeler getiren 6099 Sayılı Yasa hükümlerinin de gözetilmesi gerekeceği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre değerlendirilmesi, taraf iddiaları doğrultusunda gerekli araştırma ve inceleme yapılmak suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması bakımından karar bozulmalıdır.

Hal böyle olunca; işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre değerlendirilmesi, taraf iddiaları doğrultusunda gerekli araştırma ve inceleme yapılmak suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması bakımından karar bozulmalıdır.

Davacının, temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesine göre) HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3330, Karar No: 2016/3973, Tarih: 11.04.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/3330 E.  ,  2016/3973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "mahkemece; çekişmeli taşınmazın tarım arazisi olarak kullanıldığı belirtilmiş ise de, 3 kişiden oluşan ziraatçı bilirkişi kurulu raporundan, çekişmeli taşınmazda tarımsal faaliyetin olmadığı, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu, taşlılık oranın %50-60 olup, üzerinde hali arazilerde yaygın olarak görülen yabancı otlar ve dikenli bitkilerin bulunduğu ve hiç kimsenin zilyetliğinde bulunmadığının anlaşıldığı, teknik ve bilimsel rapora aykırı yerel bilirkişi ve tanık sözlerine değer verilerek davacı taraf yararına, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. ve 17. maddelerinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle mülk edinme koşullarının gerçekleştiğinden de söz edilemeyeceği" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından esasa, davalı vekili tarafından vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 11.04.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16028, Karar No: 2015/6509, Tarih: 12.10.2015

**9. Ceza Dairesi         2015/16028 E.  ,  2015/6509 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : 1- Sanıklar ... ve ... hakkında; TCK'nın 188/3, 52, 53, 63, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere

2- Sanıklar ... ve ... hakkında; TCK'nın 188/3, 62, 52, 53, 63, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere

3- Sanık ... hakkında; TCK'nın 188/3, 62, 52, 53, 63, 58, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere

Temyiz edenler : 1- Sanıklar müdafiileri, 2- Sanıklar ... ve...

Tebliğnamedeki düşünce : Onama

Hükmolunan cezaların süreleri itibarıyla şartları bulunmadığından sanıklar ... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme istemlerinin CMUK’nın 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık... yönünden duruşmalı, usulüne uygun tebligata rağmen sanıklar... ile ... müdafilerinin duruşmaya gelmedikleri ve geçerli bir mazerette bildirmedikleri anlaşıldığından, sanıklar ... ve ... ile diğer sanıklar yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonucunda gereği düşünüldü;

İddianame tanzim edilmeden önce sanıklar... ve ...'un 02.03.2013 tarihinde işledikleri, yine sanıklar ... ve ...'un 25.02.2013 tarihinde işledikleri uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarından ... Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/297 esas sayılı dosyası ile, yine sanıklardan ... ve ...'un 02.01.2013 tarihinde işledikleri uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan ... Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/302 esas sayılı dosyası ile yargılandıkları anlaşıldığından, sözü edilen dava dosyaları araştırılarak, derdest ise davaların birleştirilmesi, hüküm verilmiş veya kesinleşmiş ise dosyaların getirtilerek bu dosya içine konulması suretiyle tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri, sanıklar ... ve ...'un temyiz dilekçeleri ile duruşmalı inceleme sırasında sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeksizin hukuki ve fiili irtibat nedeniyle tüm sanıklar hakkındaki hükümlerin öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 12.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ:

12.10.2015 tarihinde verilen iş bu karar, Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'ın huzurunda, duruşmada sanık ...'ın savunmasını yapmış bulunan Av. ...'in yokluğunda 14.10.2015 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2012/13756, Karar No: 2012/19146, Tarih: 09.07.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/13756 E.  ,  2012/19146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :16.6.2011
Yargıtay — Esas No: 2022/14433, Karar No: 2023/269, Tarih: 12.01.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/14433 E.  ,  2023/269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/703 E., 2019/567 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasındaki İlk Derece Mahkemesinde görülen rücuan tazminat istemli davadan dolayı verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalıya ait işyeri sigortalılarından ...’ın 12.04.2011 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucunda malul kalması sebebiyle sigortalıya 15.255,09 TL peşin sermaye değerli gelir bağlandığını, 21,60 TL tedavi masrafı yapıldığını, toplam Kurum zararının 15.276,69 TL’sına ulaştığını, SGK kontrol memuru raporuna göre; iş kazasının işyerinde sigortasız olarak çalışan kazalının plastik enjeksiyon makinesinde elini makineye kaptırması sonucunda meydana geldiğini, kazanın oluşumunda 15 yaşındaki sigortalıyı ağır ve tehlikeli işlerde çalıştıran ve gerekli iş güvenliği önlemleri yeterince almayan davalı işverenin 5510/21 inci madde kapsamında kusurlu olduğunu, ayrıca sigortalının işe girişinin Yasal süresi içinde Kuruma bildirilmediği tespit edildiğinden işverenin Kurum zararından 5510/23 üncü madde gereğince de sorumluluğunun bulunduğunu, iş kazası ile İlgili olarak Ümraniye l.Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/855 esasına kayıtlı olarak açılan davanın ve sigortalı tarafından davalılar aleyhine Üsküdar 3. İş Mahkemesinin 2012/218 esasına kayıtlı olarak açılan tazminat davasının derdest olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin haklan saklı kalmak üzere, Kurum alacağının 3.819,17 TL’sının gelir onay ve sarf tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir. Davacı Kurum vekili 17.3.2014 tarihli dilekçesi ile davasını 15.276,69 TL olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili özetle, davalı şirketin sigortalıyı meslek sahibi olması için işe aldığını çırak olarak işyerindeki makinelerin çalışması ve iş güvenliği konularında eğittiğini, sigortalının çalışma düzeninin dışına çıkarak kazanın oluşumuna sebebiyet verdiğini, olayda kazalının tam kusurlu olduğunu belirtmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Özetle; “Davanın kısmen kabulüne, 14.894,77 TL net kurum alacağının tahsis onay tarihi ve ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline, Sıfat yokluğu nedeniyle davanın ... yönünden reddine,”dair karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Özetle; “Davanın kısmen kabulüne, 14.894,77 TL net kurum alacağının tahsis onay tarihi ve ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline, Sıfat yokluğu nedeniyle davanın ... yönünden reddine,”dair karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairece özetle; mahkemece HMK’nın 297 nci maddesi kapsamında çelişki içermeyen, taraflar hakkında infazı mümkün ve usule uygun bir kısa kırar ile bu kısa karara uygun şekildeki bir gerekçe yazarak hüküm kurması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir, gerekçesi ile ilk derece mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla özetle; “...Davalı ... yönünden davanın pasif husumet yokluğu nedeni ile reddine, 2-Diğer davalı yönünden davanın kısmen kabulü ile; A-14.873,71 TL ilk peşin sermaye değerli kurum alacağının 15.10.2012 gelir onay tarihinden, 21,06 TL tedavi masrafının 03.07.2012 masraf tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine,” şeklinde karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Kurum vekili dilekçesinde özetle; yerel mahkeme bozulması talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler temyiz edenin sıfatı da göz önünde bulundurularak, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,12.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7583, Karar No: 2022/12780, Tarih: 24.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/7583 E.  ,  2022/12780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Av. ... tarafından davalılar ... ve ....Sağlık Yatırımları A.Ş. aleyhine 11.07.2019 gününde verilen dilekçe ile kurum zararı nedeniyle alacak istenmesi üzerine İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle usulden reddine dair verilen 17.12.2019 günlü karara karşı davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun HMK 353/1-b.1 gereğince esastan reddine dair Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince verilen 03.03.2022 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R