muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6361, Karar No: 2024/4905, Tarih: 26.06.2024

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; evlilik birliğinin ölümle sona erip ermediği, davanın konusuz kalıp kalmadığı, ret kararı verilip verilemeyeceği ve sağ kalan eşin kusur tespitinin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı, 331 ünci, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun’un 6 ncı, 166 ncı maddesi, 181 inci maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda evlilik birliğinin erkeğin ölümü ile sona erdiği, boşanma davasının konusuz kaldığı, mirasçılar tarafından sağ kalan eşin kusur tespiti yönünden yargılamanın devam ettiği, toplanan deliller ve dinlenen tanık beyanlarından davalı kadının davacı erkeğe bakmadığı, yemek yapmadığı, yaptığı yemekleri davacının yiyemediği, evin temizliğini yapmadığı gerekçesiyle konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, sağ kalan davalı kadın eşin boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurlu olduğunun tespitine karar verilmiş, karara karşı davalı kadın vekilinin yaptığı istinaf başvurusu esastan reddedilmiş ise de dinlenen davacı erkek tanıklarının sözlerinin bir kısmı 4721 sayılı Kanun'un 166/1 inci maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu durumda davalı kadının boşanmaya sebebiyet verecek bir kusurunun varlığının dosya kapsamından ispatlanamadığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında sağ kalan davalı kadın eşin boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurlu olmadığının tespitine karar verilecek yerde yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kusur tespiti yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının kusur tespiti yönünden davalı kadın yararına BOZULMASINA,

3.Davalı kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,26.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13164, Karar No: 2012/14793, Tarih: 12.06.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/13164 E.  ,  2012/14793 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması

Hüküm : Beraat

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması

Hüküm : Beraat

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İki veya daha fazla kişinin, başkalarının bilmeyeceği ve sınırlı bir dinleyici çevresi dışına çıkmayacağı yönünde haklı bir inanç ve iradeyle hareket ederek, herhangi bir aracı vasıta olarak kullanmadan, yüz yüze gerçekleştirdikleri, ancak özel bir çaba gösterilerek duyulabilecek, aleni olmayan, söze dayalı, sesli düşünce açıklamalarının, konuşmanın tarafı olmayan kişi veya kişilerce, ilgilisinin rızası olmaksızın, elverişli bir aletle (sesli bir açıklamayı kuvvetlendirerek veya naklederek onu ses alanının dışına çıkartıp doğrudan doğruya algılanabilir hale getirmeye yarayan her türlü düzenekle) dinlenmesi veya akustik olarak tekrar dinlenebilmesi imkanını sağlayan bir aletle kaydedilmesi 5237 sayılı TCK'nın 133/1; en az üç veya daha fazla kişinin, yüz yüze gerçekleştirdikleri, aleni olmayan, söze dayalı düşünce aktarımlarının, söyleşinin tarafı olan kişi veya kişilerce, ilgililerinin rızası olmaksızın, bir aletle kaydedilmesi 5237 sayılı TCK'nın 133/2; elverişli bir aletle dinlenilen veya kaydedilen konuşma veya söyleşiden elde edilen bilgiler sayesinde kendi veya üçüncü kişi lehine, maddi ya da manevi yarar, yani; fayda veya avantaj sağlanması; bu bilgilerin, menfaat karşılığı olsun ya da olmasın, ilgilisi dışındaki kişi veya kişilere verilmesi ya da diğer kişilerin dolaylı olarak bilgi edinmelerinin temin edilmesinin 5237 sayılı TCK'nın 133/3 maddesinde, kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması başlığı altında suç olarak tanımlandıkları, söyleşiden farklı olarak, iki kişi arasında da gerçekleşebilecek olan konuşmada, konuşan tarafların, aralarında geçen sözleri kaydetmesi, 5237 sayılı TCK'nın 133/1 maddesi kapsamında suç olarak tanımlanmamış olup; koşulları bulunduğu takdirde, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturabileceği; ancak, kişinin, bir daha kanıt elde etme olanağının bulunmadığı ve yetkili makamlara başvurma imkanının olmadığı ani gelişen durumlarda, örneğin; kendisine karşı işlenmekte olan (cinsel saldırı, hakaret, tehdit, iftira veya şantaj gibi) bir suç söz konusu olduğunda ya da kendisine veya aile birliğine yönelen, onurunu zedeleyen, haksız bir saldırıyı önlemek için, kaybolma olasılığı bulunan kanıtların kaybolmasını engelleyip, yetkili makamlara sunarak güvence altına almak amacıyla, saldırıyı gerçekleştiren tarafın bilgisi ve rızası dışında, konuşma ve haberleşme içeriklerini veya özel hayata ilişkin ses ve görüntülerini dinleme, izleme ya da kaydetme eylemlerinin hukuka aykırı olduğunu kabul etmek mümkün olmadığı gibi, esasen bu hallerde, kişinin hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle hareket ettiğinden de söz edilemeyeceği anlaşılmakla;

Aksi kanıtlanmayan savunma ve dosya içeriğine göre; teftiş için belediyeye gönderilen İçişleri Bakanlığı kontrolörünün, belediyede fen işleri müdür vekili olarak görev yapan sanıktan, üç yıllık süre içerisinde yapılan işlemlerin listesini getirmesini istediği, sanığın, tüm işlemleri tutanağa bağlayıp kontrolöre götürmesi üzerine, Belediye Başkanı olan katılan ile sanık arasında husumet oluştuğu, katılanın daha önce kendisine hakaret ve tehdit içerir sözler söylediğini işiten sanığın, cep telefonunun ses kaydetme fonksiyonunu açık bırakarak, Belediye Başkanı olan katılanın odasına girdiği ve aralarında geçen konuşmaları kaydettiği, ardından cep telefonuna kaydetmiş olduğu konuşmayı içerir CD'yi, katılan aleyhine tehdit ve görevi kötüye kullanma suçlarından açılan ve kendisinin de şikayetçiler arasında yer aldığı davada, mahkemeye delil olarak sunduğu iddiasına konu olayda; yapılan yargılama sonucunda, sanığa atılı suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sübuta, eksik incelemeyle karar verildiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 12.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18823, Karar No: 2015/3367, Tarih: 03.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/18823 E.  ,  2015/3367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Şanlıurfa 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :05.11.2013

NUMARASI :Esas no:2013/208 Karar no:2013/989

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (kadın) tarafından, maddi ve manevi tazminatın reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz dilekçesi, Bağlarbaşı Mah. Rasim Öztürk Cad. 1/1 Boğazlıyan/Yozgat adresine Tebligat Kanununun 35. maddesine göre davalıya tebliğ edilmiş ise de, bu adresin davalının adres kayıt sistemindeki adresi olmadığı anlaşılmaktadır. Tebligat Kanununun 11.01.2011 tarihli 6099 sayılı Yasayla değişik 35. maddesine göre gerçek kişilere tebligat yapılabilmesi için, "kişinin adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin tespit edilememiş olması" zorunludur. (6099 s. K. md. 9) Mahkemece davalının tespit edilecek adres kayıt sistemindeki adresine Tebligat Kanunun 21/2. maddesine göre tebligat yapılması gerekirken, şartları gerçekleşmediği halde temyiz dilekçesinin Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edilmesi tebligatı geçersiz kılar. Açıklanan sebeple temyiz dilekçesinin davalıya tebligat Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği ile temyiz süresi de beklenerek gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.03.03.2015(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2011/4840, Karar No: 2012/12160, Tarih: 09.07.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/4840 E.  ,  2012/12160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/11/2010 tarih ve 2009/297-2010/629 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Türk Telekom A.Ş.'nin Kablo Tv'de sahip olduğu her türlü altyapı tesisatı ile yürüttüğü tüm işlemlerin 5335 sayılı Kanun ile müvekkiline devredildiğini, devirden önce davalı ile Türk Telekom A.Ş. arasında 120.000 USD katılım bedelinin ödenmesi karşılığında davalı yayınlarının Kablo Tv platformunda iletilmeye alınacağı hususunda anlaşma yapıldığını, daha sonra Türk Telekom A.Ş.'nin bu anlaşmayı feshederek alınan ücreti davalıya iade ettiğini, davalının fesih işleminin iptali için açtığı davanın Ankara 8. İdare mahkemesi'nce kabul edildiğini, bunun üzerine arada herhangi bir sözleşme olmaksızın davalının televizyon yayınlarının 01.07.2008 tarihinde mahkeme kararına istinaden başlatıldığını, söz konusu sözleşme mahkeme kararıyla yeniden vücut bulduğundan davalı şirketin 120.000 USD katılım bedelini hizmet aldığı dönem için tekrar ödemesinin gerektiğini, ancak davalının herhangi bir ödeme yapmadığını, ayrıca davalının kablo platformunda toplam 39 gün yayın yapması karşısında müvekkiline 21.278,40 TL ve 31.250 USD katılım bedeli ödemekle yükümlüyken bu bedelin de ödenmediğini, bu hususlarla ilgili haklarını saklı tuttuklarını, davalının yükümlülüklerini yerine getirmemesi nedeniyle 07.08.2008 tarihinde sözleşmesinin yeniden feshedildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000 TL'nin davalıdan tahsiline, sözleşmenin sona erdiğinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında düzenlenmiş bir sözleşmenin bulunmadığı, idare mahkemesinin iptal kararı ile davalının dava dışı Türk Telekom A.Ş. ile yaptığı sözleşmeden doğan haklarının geri döndüğü, anılan şirketin hak ve borçlarını devralan davacının da bu sözleşme hükümleri ile bağlı olduğu, davacının bu sözleşme dışında hak talep etmesinin mümkün bulunmadığı, bu durumda davacının anılan sözleşmenin 13. maddesi kapsamında kıst usulü ile hesaplama yapılarak yayın yapılan 37 gün için talepte bulunmasının mümkün bulunduğu, dava dilekçesinde 10.000 TL'nin talep edildiği, 120.000 USD üzerinden kıst ücret hesabına göre belirlenmesi gereken kanal katılım bedeline yönelik hakları ile sonraki dönemde kendisinin yürürlüğe koyduğu aylık kanal ücreti ve kanal katılım ücretine ilişkin haklarını saklı tuttuğu, her ne kadar 03.08.2009 tarihli dilekçe ile kanal katılım bedeli, aylık kanal ücreti ve kanal katılım

ücretlerine yönelik istemlerin dava dilekçesinde talep içerisinde bulunduğu açıklanmış ise de dava dilekçesinde saklı tutulan hakların yargılama sırasında ayrı bir dilekçe ile dava kapsamına alınarak canlandırılmasının mümkün olmadığı, ayrıca aylık kanal ücreti ile kanal katılım ücretine yönelik taleplerin davalının tabi olduğu sözleşmede düzenlenmediği, sözleşmenin sona erdiğinin tespitine yönelik talep açısından ise davacının davanın konusunun alacak olduğunu açıkladığı ve eda davası açılabilecekken tespit davası açılmasında hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, alacak istemine ilişkin olup her ne kadar mahkemenin kabulünde olduğu gibi davacı gerek davalının dava dışı Türk Telekom A.Ş. ile yaptığı sözleşme uyarınca ödediği katılım bedeli gerekse de Ankara 8. İdare Mahkemesi kararına dayalı olarak davalı şirketin kablo tv platformunda yayın yapmasından kaynaklanan alacak hususlarındaki haklarını saklı tutmak suretiyle dava açmış ise de mahkemenin verdiği önel üzerine iddiasını genişleterek alacak kalemlerinin saklı tutulan hususlara ilişkin olduğunu bildirmesine ve davalı tarafça da iddianın genişletilmesine usulünce itiraz edilmemiş bulunmasına göre davanın alacak istemi yönünden genişletilmiş hali ile değerlendirilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10754, Karar No: 2023/1332, Tarih: 13.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/10754 E.  ,  2023/1332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sarkıntılık sureti ile çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan esastan reddi kararı, temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen esastan ret kararı ile temyiz talebinin reddine dair verilen ek kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü ve ek kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde oldukları, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Bolu Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2019 tarihli ve 2018/254 Esas, 2019/19 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık sureti ile çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ile dördüncü fıkrası uyarınca 4 yıl 4 ay 15 gün hapis ve 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesi uyarınca da hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin,12.04.2019 tarihli ve 2019/533 Esas, 2019/545 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili, katılanlar vekilinin istinaf başvurularının Esastan Reddine karar verilmiştir.

3. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 07.05.2019 ve 08.05.2019 tarihli 2019/533 Esas, 2019/545 sayılı ek kararları ile sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz başvuruları hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “Temyiz isteminin reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz Sebepleri

1. Katılan Bakanlık vekilinin asıl karar yönünden temyiz istemi; sanığın eyleminin sarkıntılık boyutunu aştığına, tüm dosya kapsamına göre sanığa üst hadden ceza verilmesi ve takdiri indirim maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

2. Katılan Bakanlık vekilinin 08.05.2019 tarihli ek karar yönünden temyiz istemi; eylemin sarkıntılığı aştığına, sanığa alt sınırdan ve takdiri indirim uygulanarak ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Katılan Bakanlık vekilinin asıl karar yönünden temyiz istemi; sanığın eyleminin sarkıntılık boyutunu aştığına, tüm dosya kapsamına göre sanığa üst hadden ceza verilmesi ve takdiri indirim maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

2. Katılan Bakanlık vekilinin 08.05.2019 tarihli ek karar yönünden temyiz istemi; eylemin sarkıntılığı aştığına, sanığa alt sınırdan ve takdiri indirim uygulanarak ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Sanık müdafiinin asıl karar yönünden temyiz sebepleri; sanığın mağdureyi arkadaşının kız kardeşi sanarak aracına aldığı, bu nedenle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesindeki hata hükümlerinin uygulanması gerektiği, dosyada çelişkili tanık ifadeleri dışında sanığın cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığı, sanığın aracını götürdüğü yerin ıssız olmadığı, herkesin görebileceği yer olduğu, mağdurenin aşamalardaki beyanlarının çelişkili olduğu, evli olan sanığın gündüz vakti bir çocuğu alıkoyarak hürriyetini tahdit etmesi hayatın olağan akışına uygun olmadığı, sanık mağdureyi araca bindikten 15 dk sonra istediği yere bıraktığı, mağdurenin rızası ile araca bindiği, tanıkların görgüye dayalı bilgilerinin olmadığı, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği, teşdit gerekçesinin belirtilmediği, sanığın tehdit suçunu işlemediği, sanığın çocuğu istediği yere bıraktığı, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesinin uygulanması gerektiği, Bölge Adliye Mahkemesinin duruşma açmayarak savunma hakkını kısıtladığı şeklindedir.

2. Sanık müdafiinin 07.05.2019 tarihli ek karar yönünden temyiz sebepleri; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin uygulanması gerektiği, mağdureyi arkadaşının kardeşi sanarak araca aldığı, tanıkların görgüye dayalı bilgisinin bulunmadığı, teşdit nedeninin belirtilmediği, sanığın tehdit suçunu işlemediği, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesinin uygulanması gerektiği, mağdureyi istediği yere bıraktığı, duruşma açılmayarak savunma haklarının kısıtlandığı şeklindedir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkemesince "Mağdur ...'nin 02/01/2018 tarihinde uyuyakalmasından dolayı okuldan geç çıktığı, eve gitmek için yolda yürüdüğü esnada kullanıcısı Sanık ...'ın olduğu bir aracın yanına yanaştığı, kendisine mağdurun babasının arkadaşı olduğunu söylediği ve kendisini gitmek isteyeceği yere bırakmayı teklif ettiği, mağdurun araca binmek istemediği, sanığın ısrar etmesi üzerine aracın sağ arka yolcu koltuğuna oturduğu, sanığın gitmesi gereken güzergahını değiştirdiği, mağdurun önce sanığın çarşıdan bir şey alacağını düşünerek ses çıkarmadığı, ilçenin dışına çıktığını anladığı esnada mağdurun eve gitmek istediğini belirttiği, sanığın yoluna devam ederek aracı tepelik ıssız bir yere park ettiği, sanığın aracın arka koltuğuna geçerek mağdurun bacağına elini koyduğu, mağdurun elini hemen ittirdiği, sanığın mağdura "seni burada öldürsem kimsenin haberi olmaz eğer öpmeme izin vermezsen buradan gitmeyiz" dediği mağdurun da bunun üzerine 2 yanağından da birer kez öptürdüğü, sanığın mağduru evinin yakınlarındaki \*\*\*\*\*\* stadyumunun oraya bıraktığı, mağdurun sanığın takip etmesinden korktuğundan arkadaşının yanına gittiği olayın bu şekilde vuku bulduğu anlaşılmıştır.

Dosyada sanığın öncelikle çocuğun sarkıntılık suretiyle cinsel istismarı suçunu işlediği kanaatiyle Göynük Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 19/03/2018 tarihli iddianamesiyle Göynük Asliye Ceza Mahkemesi'ne davanın açıldığı, burada alınan mağdur ifadesinde mağdurun daha önce anlatmadığı sanığın bacağına da dokunduğunu belirtmesi üzerine delillerin takdir ve ifasının görevli Ağır Ceza Mahkemesince değerlendirilmesi için görevsizlik kararı verildiği görülmüştür.

Sanığın kolluk tarafından alınan ilk beyanında mağduru birine benzettiğinden dolayı gideceği yere kadar bırakmayı teklif ettiğini, mağdurun arabaya bindiğini, nereye gideceğini sorduğunda mağdurun sen bilirsin dediğini, bunun üzerine aracı ormanlık alana götürdüğünü, arka koltuğa geçtiğini, sohbet ettikten sonra kendisini gideceği yere bırakmak için yola koyulduğunu, yoldayken "hiç birisiyle ilişkiye girdin mi" diye mağdura soru yönelttiğini, daha sonra mağduru evinin yakınlarına bıraktığını kesinlikle mağdura fiziken dokunmadığını beyan ettiği görülmüştür.

Sanığın Göynük Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından alınan beyanında önceki beyanlarına ek olarak mağduru kız arkadaşının kız kardeşine benzettiği için arabayla gitmek istediği yere bırakmak istediğini, mağdura cinsel ilişkiye girdin mi diye sorduğunda mağdurun güldüğünü beyan ettiği anlaşılmıştır.