muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/922, Karar No: 2021/152, Tarih: 21.01.2021

Hal böyle olunca; doğru sonucu varılabilmesi için Mahkemece öncelikle, dayanak tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavülleri, varsa haritaları ve tüm oluşum belgeleri, dayanılan tapu kaydı kadastro sırasında revizyon görmüş ise, revizyon gördüğü taşınmazların kadastro tutanakları ve oluşmuş ise tapu kayıtlarının onaylı suretleri ve revizyon gördüğü taşınmazlar ile bu taşınmazlara komşu taşınmazları da bir arada gösterecek birleşik harita, dava konusu taşınmaza komşu olan taşınmazların tespit tutanaklarının onaylı suretleri ve dayanakları Tapu ve Kadastro Müdürlüklerinden getirtilmeli; dosya tapu işlerinden anlayan kadastro bilirkişisine tevdi edilerek ve gerektiğinde tapu sicilleri üzerinde araştırma yapma yetkisi de verilmek suretiyle tapu kayıtlarındaki ifraz ve pay durumlarına ilişkin denetime uygun olarak rapor alınmalı; dayanak tapu kaydında pay sahibi olan davacı ...’ın toplam payı hesaplanarak, dayanak tapu kaydındaki payına karşılık kadastro sırasında adına tespit edilen taşınmaz bulunup bulunmadığı yöntemince araştırılmalı; bundan sonra, mahallinde, yaşlı ve yöreyi iyi bilen şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları ve teknik bilirkişi eşliğinde yeniden keşif yapılmalı; yapılacak keşifte, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20. maddesi hükmü uyarınca dayanak tapu kaydının dayanağı harita mevcut ise, yerel bilirkişi yardımı ve uzman teknik bilirkişi eliyle yöntemince yerine uygulanmalı, uygulama yapılırken haritası bulunan kayıtlarının kapsamlarının öncelikle haritasına göre belirleneceği gözetilmeli, haritası bulunmayan kayıtlardaki sınırların tespiti bakımından mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarına başvurulmalı; ifraz yoluyla oluşan müfrez tapu kayıtlarının kapsamının, kök tapu kaydının içinde aranmasının zorunlu olduğu düşünülmeli, davacının dayandığı tapu kaydının kök kaydı uygulanarak kök tapu kaydı ve sonrasında tüm ifraz tapu kayıtlarının kapsamları okunup, kayıtlarda yazılı hudutlar yerel bilirkişilerce zeminde göstertilmeli, kayıtlarda yazılı olup yerel bilirkişilerce zeminde gösterilemeyen hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, yerel bilirkişi ve tanıkların kayıtların uygulanması ve taşınmazların tasarrufu hususundaki beyanları, komşu parsel tutanakları ve dayanakları kayıtlarla denetlenmeli; teknik bilirkişiden, tapu kaydının varsa revizyon gördüğü parsellerin de dikkate alındığı, komşu parsellerin dayanağı kayıtların dava konusu taşınmaz yönünü ne okuduğunun belirlendiği ve kroki üzerinde işaretlenmek suretiyle tapu kaydının sınır denetiminin yapıldığı ve kayıtların kapsamlarının kesin olarak gösterildiği keşfi izlemeye imkan veren, ayrıntılı ve gerekçeli rapor ve kroki alınmalı; tapu kayıt malikleri arasında geçerli bir taksim bulunup bulunmadığı, taksim var ise taşınmazın hangi kısmının hangi malike isabet ettiği hususlarında yerel bilirkişiler ve tanıklardan ayrıntılı ve olaylara dayalı bilgi alınmalı; taşınmaz taksim edilmiş ise 3402 sayılı Yasa'nın 15

. maddesi göz önüne alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır. Mahkemece bu hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA,

Birleşen dosya davacısı ...’ın, çekişmeli 365 ada 6 parsel sayılı taşınmaza ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; davacı, 365 ada 6 ve 10 parsel sayılı taşınmazların evvelinde bir bütün olduğunu, aralarında yapılan taksim neticesinde 365 ada 10 parsel sayılı taşınmazın kendilerine, çekişmeli 365 ada 6 parsel sayılı taşınmazın davalı ...’e isabet ettiğini, her iki parselin eşit olması gerekirken 6 parsel sayılı taşınmazın yanlış olarak fazla tespit edildiğini belirterek, kadastro tespitinin iptali ile her iki parselin eşit olarak paylaştırılması istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, davacının davasının reddine karar verilmiş ise de verilen karar usul ve yasaya uygun düşmemektedir. Şöyle ki, söz konusu dava dosyası, 365 ada 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazlar hakkında görülen dava ile irtibatlı olduğu gerekçesiyle birleştirilmiş olmasına rağmen, mahallinde yapılan keşifte davacının iddiası hiçbir şekilde araştırılmadığı gibi, yargılama aşamasında da bu iddiaya yönelik hiçbir delil toplanmadan karar verildiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; Mahkemece, birleşen davanın konusu 365 ada 6 parsel sayılı taşınmaz yönünden her hangi bir araştırma yapılmaksızın, bu parsel hakkındaki davanın ispat edilemediği gerekçesiyle reddine karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1205, Karar No: 2017/12891, Tarih: 01.11.2017

**17. Ceza Dairesi         2017/1205 E.  ,  2017/12891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçtan zarar gören ...'nün katılma talebi üzerine yargılamanın ilk celsesinde davaya katılan sıfatıyla kabulüne karar verildiği bu sebeple katılan sıfatı ile temyiz yetkisini kazanmış olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede:

1)Ziraat bilirkişisinden rapor alınmadan doğrudan elektrik bilirkişisinden rapor alındığının anlaşılması karşısında; suç tarihinde sulama yapılan alan ve tarladaki ekili ürünün cinsinin tespitinden sonra, ziraatçi ve elektrikçi bilirkişiler marifetiyle tutanağa konu olan tarlada keşif yapılarak, ziraatçi bilirkişiden tarlanın yüzölçümü, ekilen ürünlerin hangi sürelerde ve ne kadar sulanma ihtiyacının olduğu, başlangıçtan hasat dönemi sonuna kadar kaç defa sulandığına ilişkin ayrıntılı rapor aldırılıp, ziraatçi bilirkişinin raporu doğrultusunda uzman elektrikçi bilirkişiden de, suç tarihine kadar kurulu güce ve arazide yürütülen tarımsal faaliyete göre tüketilmesi gereken elektrik miktarının tespiti için ek rapor alınarak,

2)Alınacak bilirkişi raporu sonucunda, katılan kurumun normal tarifeye göre vergili ve cezasız gerçek zararının ne olduğunun bilirkişiye hesaplattırılarak, sanıklar hakkında kamu davası açılmadan önce katılan kurum zararını soruşturma aşamasında tazmin eden sanıklar hakkında kamu davası açılamayacağından, CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca kovuşturma şartının gerçekleşmemesi nedeniyle sanıklar hakkındaki kamu davasının düşürülmesi, zarar karşılanmıyor ise sanıklara kaçak elektrik kullanım bedelini hükümden önce ödemeleri halinde TCK'nın 168/5. maddesi uyarınca etkin pişmanlıktan yararlanabilecekleri hususu hatırlatılıp, talep etmeleri halinde zararı gidermeleri için kendilerine makul bir süre verilerek sonucuna göre, sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 01/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14680, Karar No: 2015/18875, Tarih: 09.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/14680 E.  ,  2015/18875 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bodrum 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 18.03.2015

No : 2012/906-2015/256

Dava, bildirilmeyen hizmet sürelerinin ve sigorta primine esas kazanç (ücret) tutarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre hizmet tespitine dair verilen hüküm isabetli olup, davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanağı 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 77 ve 5510 sayılı Kanunun 80. maddesidir.

Bu kapsamda davacı işçinin, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı Sosyal Güvenlik Kurumu’na davalı işveren/işverenler tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Gerçek ücret; sigortalının kıdemi, yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre ödenmesi gereken ücrettir. Hizmet akdinin tarafları görünüşte bir ücret belirlemiş olabilirler, ancak bu ücret tarafların aralarında kararlaştırdıkları gerçek ücret olmayabilir. Uygulamada bazen taraflar arasında kararlaştırılmış olan gerçek ücret (örneğin SSK primlerini daha az ödemek amacıyla) bordroya yansıtılmamakta, daha düşük (örneğin asgari ücret) gösterilmektedir. Bu gibi durumlarda yargıç tarafından gerçek ücretin saptanması yoluna gidilmelidir (Prof. Dr. S. Süzek, İş Hukuku, 2. Bası, Beta Yayınları, Sy:287).

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; H..... G.... K.....’nun 2.../...-...... E., ..../..... K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; H..... G.... K.....’nun 2.../...-...... E., ..../..... K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları gibi delillerle sigortalının imzasını taşıyan ücret bordroları veya hizmet sözleşmesinde yazılı olan ücretin gerçek olmadığı kanıtlanabilir. Ücretin mevcut delillerle şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi mümkün bulunmayan kimi durumlarda, yapılan iş, hizmet süresi ve diğer belirleyici özellikler belirtilmek suretiyle ilgili meslek örgütlerinden sorulmak suretiyle de belirlenebilir. Meslek örgütlerince bildirilen ücret miktarları tarafları ve mahkemeyi bağlayıcı nitelikte olmayıp, diğer bilgi ve belgelerle de desteklenmeleri gerekir.

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için yine HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde ve 5510 sayılı Kanunun 82. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. 82. madde de bu düzenlemeye paralel bir hüküm içermektedir. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı, davalı işveren yanında 2006/Mart – 30.09.2012 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığının, ücretinin net 5000,00 TL olduğunu ve her yıl %10 zam yapılacağı yönünde anlaşmalarına rağmen primlerinin eksik yatırıldığını ve sigorta primine esas ücretin tespitini talep etmiş, mahkemece davacının “ 2007 yılındaki primlerinin aylık net 3.850 TL, 2008 yılındaki primlerinin aylık net 4.235 TL, 2009 yılındaki primlerinin aylık net 4.658,50 TL, 2010 yılındaki primlerinin aylık net 5.124,35 TL, 2011 yılındaki primlerinin aylık net 5.636,79 TL ücret üzerinden tahakkuk ettirilmesi gerektiğinin tespitine”, karar verilmiştir.

Yerel mahkemece, tespitine karar verilen sürede davacının aldığı ücretin tespitinde, emsal ücret araştırmaları ve tanık beyanlarından hareketle sonuca gidilmiş ise de, yukarıdaki esaslar dahilindeki deliller celp edilip, değerlendirildikten sonra, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davalılardan A.. A..'a iadesine, 09.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2012/3605, Karar No: 2012/10208, Tarih: 30.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/3605 E.  ,  2012/10208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak, defter ve belgeleri ibraz etmemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak ve 2004 takvim yılında defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihleri olan 01.05.2003 ve 08.01.2004'den temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 30.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/7308, Karar No: 2019/5388, Tarih: 29.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2017/7308 E.  ,  2019/5388 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı taraf ile aralarında imzalanan sözleşme gereğince tedarik edilerek teslim edilen kan ve kan bileşenleri karşılığı düzenlenen fatura bedellerinin ödenmediğini, alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına, davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, işlemden kaldırıldığı tarihten itibaren süresinde yenilenmeyen davanın HMK.’nun 150. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taraflar arasında kan ve kan bileşenleri temini konulu sözleşme uyarınca ödenmeyen fatura bedellerine ilişkin başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davacı tarafın 12.6.2015 tarihli duruşmaya gelmediği, mazeret de göndermediği ve davalı vekilinin de davayı takip etmeyeceğini beyan etmesi üzerine dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiş, 1.10.2015 tarihinde de işlemden kaldırıldığı tarihten itibaren 3 ay içerisinde davanın yenilenmediğinden bahisle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

HMK.nun 150.maddesinin 1.fıkrasında “Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir.” 5.fıkrasında ise işlemden kaldırıldığı tarihten itibaren üç ay içinde yenilenmemesi durumunda davanın açılmamış sayılmasına karar verileceği düzenlenmiş olup, bu yasal düzenlemeye göre davanın açılmamış sayılmasına karar verilebilmesi için dosyanın işlemden kaldırılmasından itibaren üç ay içinde yenilenmemesi gerekir.

Oysa görülmekte olan iş bu davada, davacı vekilinin 12.6.2015 tarihli duruşmaya katılmaması nedeniyle işlemden kaldırılan dava dosyasının davacı vekili tarafından .... üzerinden 9.9.2015 tarihinde gönderilen dilekçe ile yenilendiği ve yenileme dilekçesinin 10.10.2015 tarihi itibariyle ......’tan onay kaydının yapıldığı anlaşılmaktadır. O halde, davacının işlemden kaldırılan dosyayı süresinde yenileme dilekçesi vermek suretiyle yenilediği hususu göz ardı edilerek yazılı gerekçe ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-3 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 29/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6900, Karar No: 2024/175, Tarih: 15.01.2024

**7. Hukuk Dairesi         2022/6900 E.  ,  2024/175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2002/79 E., 2006/319 K.

KARAR : Davanın kabulü

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; bir kısım davalılar yönünden gerekçeli karara ait tebligatların usulüne uygun yapılmadığı belirlenmiştir.

I. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun, “Aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçiye tebligat” kenar başlıklı 16 ncı maddesinde; “Kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğ kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır.” düzenlemesi yer almaktadır. Kanun'un 16 ncı maddesine göre yapılan tebligatın geçerli olabilmesi için, muhatabın adreste bulunmama sebebinin tespiti, muhatap ile muhatap adına tebligatın yapılacağı kimsenin aynı konutta birlikte oturan kişi veya hizmetçi/daimi çalışan olması gerekir.

1. Davalılardan ... ve ... adına tebliğe çıkarılan gerekçeli kararın, aynı konutta oturduğu belirtilerek ve fakat farklı bir adreste ikamet eden anneleri ...'a,

2. Davalılardan ..., ..., ..., ..., ... adına tebliğe çıkarılan gerekçeli kararın aynı konutta oturduğu belirtilerek ve fakat farklı bir adreste ikamet eden davalı ...'e,

3. Davalılardan ..., ... adına tebliğe çıkarılan gerekçeli kararın, aynı konutta oturduğu belirtilerek muhataba yakınlık derecesi belirtilmeden ... 'ya

4. Davalılardan ... adına tebliğe çıkarılan gerekçeli kararın, aynı konutta oturduğu belirtilerek muhataba yakınlık derecesi belirtilmeden Doğan isimli kişiye,

5. Davalılardan ... adına tebliğe çıkarılan gerekçeli kararın, aynı konutta oturduğu belirtilerek davalı ... eşi ...'ye tebliğ edilmesinin usulsüz olduğu anlaşılmaktadır.

Açıklanan nedenlerle; davalılardan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'e gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun yukarıda belirtilen ilkelerine uygun şekilde ve tebligat zarfları üzerine gerekli uyarılar eklenmek suretiyle tebliğlerinin sağlanması ve kanuni temyiz süresinin beklenilmesi,

II. Dava dosyası ve UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede, davalı ..., ..., ... ve ... 'ın nüfus kaydının yer almadığı, taraf teşkilinin denetimi açısından nüfus kayıtlarının temini ile gerekçeli kararın hayatta olduklarının tespiti hâlinde adı geçen davalılara, ölü olduklarının tespit edilmesi hâlinde mirasçılarına 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun yukarıda belirtilen ilkelerine uygun şekilde tebliğ edilerek kanuni temyiz süresinin beklenilmesi,

Anılan eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

15.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8102, Karar No: 2022/19342, Tarih: 11.10.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/8102 E.  ,  2022/19342 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sesli yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 02/09/2020 tarihli ve 2020/62490 soruşturma, 2020/65385 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 10/02/2021 tarihli ve 2021/1145 değişik iş sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20/04/2022 gün ve 2022/28936 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; " 5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin, "..." isimli ... hesabından yapılan “... DÖNEMİNDE YÜZDE 15 ZAM'A YAZAR KASA FIRLATAN PEZEVENK NERDESİN??" şeklindeki paylaşımı, şüpheli ...'un hesabında paylaşmak suretiyle müvekkiline karşı hakaret suçunun işlendiğinden bahisle yaptığı şikâyet üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca şüpheliye ait sosyal medya hesabına erişim sağlayan IP numarasının Amerika Birleşik Devletleri'nde bulunan ... şirketinden temin edilmesi gerektiği, ancak Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarının bu konudaki talepleri karşılamadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,