muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/7037, Karar No: 2024/10279, Tarih: 24.10.2024

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin dava dilekçesinden 04.07.2018 tarihinde haberi olduğu, dava dilekçesinin daimi işçiye tebliğ edildiği belirtilmiş olmakla birlikte dava dilekçesinin tebellüğ etmeye yetkili kişilerin durumu ve dava dilekçesinin neden bu kişilere tebliğ edilmediğine ilişkin şerhin düşülmediği bu nedenle tebligatın usulsüz olduğu, tebliğ tarihinin 04.07.2018 olarak kabul edilmesi gerektiği, esasa ilişkin olarak ise davalı şirketin fabrikasında çalışan ..., elyaf sarma makinasına mal verirken elyafı tutmak istemesiyle sağ el parmakları kopmuş daha sonra hastaneye kaldırıldığını, davalının iddia edilenin aksine yaşanan olayda en ufak bir kusuru ve sorumluluğu bulunmadığını, üzerine düşen tüm sorumlulukları fazlasıyla yaptığını, davalı şirketin anlaşmalı olduğu ... ile işyeri maluliyet sigortası kapsamında mevcut anlaşmaları bulunduğunu, maluliyet sigortası ile bütün riskler bu sigorta kapsamına girmekte ve buradan karşılandığını, davalı şirket tarafından sigorta şirketine bildirimde bulunulmuş ve sigorta şirketi tarafından davacı yan için dosya oluşturulduğunu, davalı şirket davacıya maluliyeti olduğunu bildirmesi durumunda bunu sigorta şirketine sunacağını beyan etmiş ise de davacı tarafından böyle bir bildirimde yahut talepte bulunulmadığını, bu şekildeki bir maluliyet halinin veya tazminatı gerektirir hadiselerin muhatabının sigorta şirketi olduğunu, davalı şirketin davacının hastane masraflarını ve tedavi giderlerini karşılama gibi bir zorunluluğu bulunmamasına rağmen davalının davacının hastane masraflarını ve tedavi giderlerini karşıladığını, bu husus fatura fiş ve sair belgelerle de kanıtlandığını, davacı yan tedavisinin bitmesine rağmen işe gelmediği süreçlerde de böyle bir zorunluluğu olmamasına rağmen maaşının her ay eksiksiz olarak yatırdığını gösterir banka dekontlarından anlaşıldığını, davalı şirket üzerine düşenin fazlasını yaptığını, davacının iddialarının kötü niyetli olduğunu, yaşanan kazadan davalı şirketen herhangi bir kusurununu bulunmadığını, davacının kendi dalgınlığı ve ihmalkar davranışlarıyla kazaya sebebiyet verdiğini beyanla davanın davalı şirket bakımından reddini, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle, iş kazasının oluşumunda davalı işverenin % 80 oranında kusurlu olduğu, davacının % 20 oranında kusurlu olduğu, davacının davaya konu iş kazası nedeniyle %37,2 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı kabulünden hareketle;

"Açılan davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile,

1-Maddi tazminat talebi bakımından, 609.705,60 TL'nin olay tarihi olan 02.12.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

"Açılan davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile,

1-Maddi tazminat talebi bakımından, 609.705,60 TL'nin olay tarihi olan 02.12.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

2-Manevi tazminat talebi bakımından, 85.000,00 TL'nin olay tarihi olan 02.12.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, " şeklinde karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı şirketin kanunların kendisine yüklediği yükümlülüklere uygun davrandığını, buna rağmen bilirkişi raporunda, davalı şirketin kusur oranının %80, davacının kusur oranının ise %20 olarak belirlenmesinin eksik ve hatalı olduğunu, eksik inceleme sonucunda oluşturulan işbu raporun hükme esas teşkil etmesinin hukuka aykırı olduğunu, davalı şirketin iş yerinde iş sağlığı ve güvenliği uzmanı bulundurduğunu ve iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili eğitimler verdiğini, dosyaya sunulan deliller ile işbu durumun ispatlanmış durumda olduğunu, iş sağlığı ve güvenliği eğitimlerinin dışında her bireyin kendi kişisel tedbirlerini almasının da gerektiğini, çalışanlara verilen eğitimler kapsamında davacı dahil tüm çalışanların bu hususta ayrıca bilgilendirildiğini, davalı şirketin iş kazasının meydana gelmemesi adına üzerine düşen tüm yükümlülüklerinin yerine getirdiğini, yaşanan talihsiz olayın davalı şirketin sorumluluklarını yerine getirmediğinden değil davacı tarafın gerekli özeni göstermemiş olmasından kaynaklandığını, davalı şirketin kanunlarda sayılan yükümlülüklerine uygun davranmış olmasına rağmen davacının bildirim yükümlülüğüne aykırı davranarak kendi kusuru ile kazaya sebebiyet verdiğini, davalı şirketin davacıya gerekli eğitimleri vermiş olmasına rağmen davacının kendi kusuru ile kazaya sebebiyet verdiğinden aradaki illiyet bağının kesildiğini, işbu nedenle davalı şirket aleyhine tazminata hükmedilmesinin haksız ve mesnetsiz olduğunu, davalı şirketin davacının kendi ihmal ve dikkatsizliği sonucunda sebebiyet vermiş olduğu kaza sonrasında davacının hastane masraflarını ve tedavi giderlerini karşıladığını, çalışmadığı aylarda dahi maaşını eksiksiz olarak yatırdığını, İlk Derece Mahkemesinin davalı şirket aleyhine fahiş miktarda manevi tazminata hükmettiğini, manevi tazminatın zenginleşme aracı olamayacağı için hükmün bu yönüyle de kaldırılması gerektiğini, davalı şirket ile Eureko Sigorta A.Ş. arasında işyeri maluliyet poliçesi bulunduğunu, davacının kendisinin sebebiyet verdiği kazaya ilişkin davalı şirket tarafından ödenmesi gereken bir alacak kaleminin bu sebeple bulunmadığını beyanla kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne dair ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde, usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili sunmuş olduğu temyiz dilekçesi ile istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21 inci maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77 inci maddesi

3. Değerlendirme

A) Davalı vekilinin manevi tazminata ilişkin temyiz istemi yönünden;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre dava dilekçesinde davacının 300.000,00 TL manevi tazminat talebinde bulunduğu, İlk Derece Mahkemesi kararında kabul edilen manevi tazminat miktarının 85.000,00 TL olduğu, Bölge Adliye Mahkemesi'nin yukarıda anılan kararı ile davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği gözetildiğinde, kabulüne karar verilen tazminat miktarının Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290 ,00 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından davalı vekilinin temyiz itirazının miktardan reddine karar verilmiştir.

B) Davalı vekilinin maddi tazminata ilişkin temyiz istemi yönünden;

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin manevi tazminat istemine yönelik temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Davalı vekilinin maddi tazminat alacağı yönünden yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgilisine yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2428, Karar No: 2006/5792, Tarih: 27.04.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/2428 E.  ,  2006/5792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli parselin yer aldığı ... Köyü 273 adada yer ... kadastro parsellerinin bir çoğunun aynı nedenle, Hazine tarafından dava konusu edildiği anlaşıldığından, Temyiz incelemesi yapılabilmesi için Yargıtay’ca incelenmesine gerek görülen;

a) 273 sayılı adada yer ... diğer parsellerin tümünün kadastro tesbit tutanakları onaylı suretleri ile var ise tesbitlerine esas alınan tapu ve vergi kayıtları, itirazsız kesinleşen var ise bu yolla oluşan tapu kayıtları, hükmen kesinleşenlerin hüküm dosyası yada tutanak sureti, mahkeme kararı, bu kararın dayanağı bilirkişi raporu ve var ise ilgili Yargıtay kararı onaylı suretinin,

b) Adayı çevreleyen ve orman sınırları içinde kaldığı anlaşılan yerler için kadastro tesbit tutanağı düzenlenip düzenlenmediği sorularak, düzenlenmiş ise ilgili kadastro tesbit tutanağı onaylı sureti, itirazsız kesinleşmiş ise bu yolla oluşan tapu kaydı, itirazlı yada hükmen kesinleşmiş ise dava dosyası, tutanak düzenlenmeden tapuya kayıt edilmiş ise nedenini de gösteren tapu kaydı örneğinin,

c) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu adadaki tüm kadastro parsellerini bir ada gösterir orijinalinden fotokopi kadastro paftası onaylı fotokopisinin,

d) Çekişmeli yeri gösterir 1981 yılından önce ve 1981 yılından sonra düzenlenmiş amenjman planlarının,

e) Çekişmeli yeri gösterir, memleket haritası orijinalinden renkli fotokopisinin,

olanaklı ise her dosya için ayrı ayrı, olanak bulunamıyor ise aynı adaya ilişkin dosyalardan birisi klavuz dosya seçilerek, istenen belgelerin bu dosya içine konularak aynı adadaki parsellere ilişkin tüm dava dosyalarının aynı zamanda temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye gönderilmesine 27/04/2006 günü oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/3903, Karar No: 2012/2060, Tarih: 16.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/3903 E.  ,  2012/2060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki arsa tahsisi kararının ve ihraç kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı üst birlik arasında arsa tahsisi konusunda sözleşme yapıldığını, müvekkilinin bu sözleşmeden kaynaklanan edimlerini yerine getirmesine rağmen, üst birlik yönetiminin bir takım usulsüzlükleri nedeniyle müvekkili ile davalı kooperatif arasında husumet ortaya çıktığını, bu nedenle arsa tahsisinden vazgeçildiğini ve müvekkilinin yaptığı ödemelerin iadesine karar verildiğini, bu kararın zımni ihraç anlamı taşıdığını ileri sürerek, üste birlik yönetimi tarafından arsa tahsisinin iptali ve dolayısıyla müvekkilinin ihracı konusunda alınan kararın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının ihracı yönünde alınmış bir karar bulunmadığını ancak sözleşmeden kaynaklanan edimlerini yerine getirmediğinden arsa tahsisinin iptal edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, üst birlik yönetimi tarafından davacının üyelikten ihracı yönünden alınmış bir karar bulunmadığı, hali hazırda üst birliğin ortağı olmaya devam ettiği, davacının arsa tahsisi sözleşmesinde belirtilen ödemeleri yaptığı ve arsa tahsisinin iptalini haklı gösterir bir olgu da tespit edilemediği gerekçesiyle, davanın kabulü ile davacıya yapılan arsa tahsisinin iptaline ilişkin davalı birlik kararının iptaline karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 16.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20422, Karar No: 2018/8775, Tarih: 10.09.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/20422 E.  ,  2018/8775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

: ...

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından davalı-karşı davacı erkeğin kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve velayet düzenlemesi yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 10.09.2018 günü temyiz eden davacı-davalı ... vekili Av. ... ve karşı taraf davalı-davacı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece yaşları nedeniyle idrak çağında bulunan ortak çocukların velayetleri konusunda görüşlerine başvurulmadan karar verilmiştir. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. maddesi ve Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesinin 3. ve 6. maddeleri iç hukuk tarafından yeterli idrake sahip olduğu kabul edilen çocuklara, kendilerini ilgilendiren davalarda görüşlerini ifade etmeye olanak tanınmasını ve görüşlerine gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir. Bu sebeple ortak çocukların temyiz inceleme tarihi itibariyle idrak çağına ulaştığı dikkate alınarak, ortak çocukların bizzat ya da istinabe yoluyla; eğitim, kültür, yaşam olanakları bakımından nerede yaşamak istedikleri konusunda bilgilendirilerek, velayet hakkındaki tercihlerinin hakim tarafından kendilerinden sorulması (Yargıtay HGK 16.03.2012 tarih e. 2011/2-884 k. 2012/197 ile 22.01.2014 tarih e. 2013/2-2085- k. 2014/30 sayılı kararları) ve gerektiğinde yeniden psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacı niteliğindeki uzman veya uzmanlardan (4787 sayılı Kanun m. 5) ortak çocukların anne ve baba yanındaki barınma ve yaşama koşullarını da değerlendirir içerikte sosyal inceleme raporu alınması ve tüm deliller birlikte değerlendirilip, ebeveynlerinden hangisi yanında kalmalarının çocukların menfaatine olacağı tespit edilip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, 2 nolu bentte gösterilen bozma sebebine göre iştirak nafakalarına yönelik temyiz itirazlarının ise şimdilik incelenmesine yer olmadığına, duruşma için takdir olunan 1630 TL. vekalet ücretinin Güven'den alınıp Kader'e verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.09.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2023/3473, Karar No: 2023/3780, Tarih: 19.07.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/3473 E.  ,  2023/3780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2550 E., 2022/2364 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Pazar(Rize) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/113 E., 2021/812 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun (2797 sayılı Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu uyuşmazlığın niteliği ve temyizin kapsamının, taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiasıyla tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 25.01.2023 tarihli ve 2023/1 sayılı kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay (1). Hukuk Dairesine ait olduğundan, 2797 sayılı Kanun’un 60 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY (1). HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

20.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8309, Karar No: 2007/8087, Tarih: 04.10.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/8309 E.  ,  2007/8087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde projeye aykırı değişikliklerin eski hale getirilmesi ve ortak yerlere el atmanın önlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ile davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Davacı dava dilekçesinde davalıların, bina dışından tünel kazmak suretiyle anataşınmazın bodrum katında bulunan ve kendilerine ait olan depoyu büyüttüklerini ileri sürdüğü halde mahkemece bu konuda herhangi bir araştırma yapılmaması ve bu iddia hakkında bir karar verilmemiş olması,

2-Davalıların kendilerine ait dükkanların vitrinlerini dışarıya doğru genişletip mimari projeye aykırı olarak ortak alanlara el attıkları bilirkişinin incelemesi sonucu kanıtlandığına göre mahkemece söz konusu projeye aykırılıkların eski hale getirilmesine karar verilmesi gerekirken, yapılan işlerin anataşınmazın statiğini etkilemediği gerekçesiyle bu istemin reddi yolunda hüküm kurulması,

3-Davacının; davalıların, anataşınmazın yedinci katından itibaren dikey şekilde zemine doğru inen tuvalet borularını zemin katta projeye aykırı olarak yatay hale getirdiklerini iddiası hakkında mahkemece anataşınmazın sıhhi tesisat projesi getirtilip gerekli araştırma ve inceleme yapılmadan, sözü edilen işlerin projeye aykırılık teşkil edip etmediği uzman bilirkişiye tespit ettirilmeden, bu konuda da ret kararı verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 4.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7357, Karar No: 2012/7011, Tarih: 20.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/7357 E.  ,  2012/7011 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan suça sürüklenen çocuk ...'in yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.12.2011 gün ve 2010/11 Esas, 2011/399 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dava zamanaşımı süresi içerisinde dava açılabilmesi mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.