muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1266, Karar No: 2023/2911, Tarih: 25.10.2023

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 19 uncu maddesi.

2. 05.02.1947 tarihli ve 20/6 sayılı YİBK.

3. 04.07.2010 tarihli ve 2010/14 E., 2010/395 K. sayılı ilam.

3. Değerlendirme

1. Araç mülkiyetinin devri Karayolları Trafik Kanunu'nun 20/d maddesine göre resmi şekil şartına bağlanmıştır. Araç mülkiyetinin devrini gerçekleştiren her türlü sözleşmenin (bağış, trampa, satış) resmi şekilde yapılması geçerlilik şeklidir.

2. İnanç sözleşmesi, inananla inanılan arasında yapılan, onların hak ve borçlarını belirleyen, inançlı muamelenin sona erme sebeplerini ve devredilen hakkın, inanılan tarafından inanana geri verme (iade) şartlarını içeren borçlandırıcı bir muameledir. Bu sözleşme, tarafların hak ve borçlarını kapsayan bağımsız bir akit olup, alacak ve mülkiyetin naklinin hukuki sebebini teşkil eder.

İnançlı bir işlem ile inanan, sahibi olduğu bir mülkiyet veya alacak hakkını inanılana kazandırıcı bir işlemle devretmekte ancak borçlandırıcı bir sözleşme ile de onu bazı yükümlülükler altına sokmaktadır.

İnançlı işlemde inanılan, hakkını kullanırken kararlaştırılan koşullara uymayı, amaç gerçekleşince veya süre dolunca hak veya nesneyi tekrar inanana (veya onun gösterdiği üçüncü kişiye) devretmeyi yüklenmektedir. İnançlı işlem, kazandırmayı yapan kişiye yani inanana belirli şartlar gerçekleşince, kazandırmanın iadesini isteme hakkı sağlayan bir sözleşmedir. Bu yükümlülüğün yerine getirilmemesi halinde bunun dava yoluyla hükmen yerine getirilmesi istenebilir.

İnanç sözleşmeleri kaynağını 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun 19 uncu maddesi ile 05.02.1947 tarihli ve 20/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'ndan alır. Sözü edilen bu karar uyarınca inanç ilişkisi ancak yazılı delille kanıtlanabilir. Bu yazılı delil, tarafların getirecekleri ve onların imzalarını taşıyan bir belge olmalıdır. Kısaca, inanç ilişkisinin varlığını kabul edebilmek için yazılı bir sözleşmenin ya da açıklanan nitelikte bir yazılı delil bulunmasa da, yanlar arasındaki uyuşmazlığın tümünü kanıtlamaya yeterli sayılmamakla beraber bunun vukuuna delalet edecek, karşı tarafın elinden çıkmış (inanılan tarafından el ile yazılmış fakat imzalanmamış olan bir senet veya mektup, daktilo veya bilgisayarla yazılmış olmakla birlikte inanılanın parafını taşıyan belge, usulüne uygun onanmamış parmak izli veya mühürlü senetler gibi) yazılı delil başlangıcı niteliğinde bir belgenin varlığı aranır. Yazılı delil başlangıcı niteliğinde belge varsa HMK'nun 202 nci maddesi (HUMK'nun 292 nci maddesi) uyarınca inanç sözleşmesi “tanık” dahil her türlü delille ispat edilebilir. (Hukuk Genel Kurulu, 04.07.2010, 2010/14-394 E, 2010/395 K.)

3. Temyizen incelenen karar; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine ve özellikle davacının iddiasının inançlı işleme dayalı olduğu, bu iddianın 05.02.1947 tarih, 20/6 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca yazılı belge ya da yazılı delil başlangıcı niteliğinde bir belge ile kanıtlanması gerektiği, banka dekontları, makbuzların tek başına ispata yeterli olmadığı, taraflar arasındaki inançlı işlem sözleşmesine ilişkin yazılı delil niteliğinde dosya kapsamında herhangi bir bilgi ya da belgenin bulunmamış olmasına göre usul ve kanuna uygun olup, davacının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Mahkeme kararının 1086 sayılı Kanun'un 439 uncu maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

25.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6212, Karar No: 2007/8129, Tarih: 08.10.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/6212 E.  ,  2007/8129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulunun somut emsal aldığı 2 parsel sayılı taşınmazın 2700/7768 payının 11.1.2001 tarihinde satışına ait tapu akit tablosu (resmi senet) suretinin Tapu Sicil Müdürlüğünden,

2-Somut emsal alınan 2 parsel sayılı taşınmazın 11.1.2001, dava konusu 501 parsel sayılı taşınmazın 6.3.2006 tarihinden önce belediye tarafından yapılan imar düzenlemesi çalışması sonucunda oluşmuş parseller olup olmadığının Tapu Sicil Müdürlüğü ve Belediye İmar Müdürlüğünden,

3-Taşınmazın imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının Belediye Başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın iadesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 8.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24898, Karar No: 2014/23604, Tarih: 24.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/24898 E.  ,  2014/23604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

VASİ :...

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davalı (koca)'nın 9 yıl 1480 gün gibi uzun süreli özgürlüğü bağlayıcı cezaya mahkum olduğu ve halen cezasının infazı için "hükümlü" olarak cezaevinde bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu hal, evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerini yerine getirmesine engel teşkil eder ve davacı bakımından birliği çekilmez kılar. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.11.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2006/9610, Karar No: 2006/10512, Tarih: 11.12.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/9610 E.  ,  2006/10512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararı üzerine dosya içerisine Belediye Başkanlığından gelen yazıda dava konusu taşınmazın 11.750 m2'sinin 1/1000 ölçekli uygulama imar planında kaldığı, 3800 m2'sinin ise uygulama imar planı dışında kaldığı, bu kısmın 7.03.2006 tarihinde onanan 1/5000 ölçekli ... imar planında yol ve kısmende kentsel servis alanında kaldığı belirtilmiştir. Plan dışında kaldığı belirtilen 3.800 m2'lik kısmın değerlendirme tarihi olan 30.12.2002 tarihi itibarıyla 1/5000 ölçekli ... ya da mevzi imar planında kalıp kalmadığının (kalıyorsa planın türü ve bu plan içine hangi tarihte alındığının) veya belediye ve mücavir alan sınırları içinde bulunup bulunmadığının, çevresinin fiilen meskün ve belediye hizmetlerinin tümünden (aydınlatma, çöp toplama, su, kanalizasyon, elektrik, ulaşım vd.) yararlanıp yararlanmadığının Belediye İmar Müdürlüğünden sorularak alınacak yazı cevaplarının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14619, Karar No: 2023/502, Tarih: 19.01.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/14619 E.  ,  2023/502 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1628 E., 2022/1643 K.

vekili Avukat ...

DAVALILAR : 1- ... mirasçıları: a) ... b) ... c) ... d) ... vekilleri Avukat ... 2- ... vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 28.06.2017

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bozüyük 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/165 E., 2022/253 K.

Taraflar arasındaki aksine Kurum işleminin iptali ile kazalı ...'un sigortalı işçisi olmadığının ve 17.02.2016 tarihli kazanın işkazası olmadığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili, 17.02.2016 tarihinde meydana gelen kazada vefat eden ...'un kendisine ait şans oyunları işyerinde hizmet akdi ile çalışanı olmadığının ve 17.02.2016 tarihinde meydana gelen ve adı geçenin ölümüne neden olan kazanın iş kazası olmadığının tespitini istedi.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili dava konusu kaza ile ilgili olarak Kurum müfettişinin yaptığı inceleme sonucunda ve olayla ilgili ceza dosyası içeriğine göre vefat edenin davacının hizmet akdi ile çalışanı olduğunun ve 17.02 2016 tarihinde davacıya ait işyerinde tek başına bulunan ve elektrikle ilgili tamirat yaparken öldüğü tespit edilen kazalının davacının çalışanı olduğunun ve olayn iş kazası olduğunun tespit edildiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafından müteveffa ...'un 17.02.2016 tarihinde geçirmiş olduğu kazanın iş kazası olmadığının tespiti ile davalı kurumun iş kazası tespitine ilişkin işleminin iptaline karar verilmesi talep edilmiş ise de dinlenen tanık beyanları, ceza dosyası ve SGK müfettişi tarafından yapılan inceleme sonucu düzenlenen rapora göre (rapor içerisinde davacı şirket sahibinin ifade tutanaklarına göre) müteveffa ...'un davacıya ait iş yerinde işçi olarak çalıştığı ve davacı tarafından işletilmekte olan iddia bayiinde çalıştığı esnada 17.02.2016 tarihinde elektrik akımına kapılarak vefat etmesi sonucu geçirmiş olduğu kazanın davacıya ait işin görülmesi aşamasında gerçekleştiği anlaşıldığından kazanın iş kazası olduğu kanaati ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili, kendi iddia bayisinde kaza geçiren kişinin kendi çalışanı olmadığını, kendi bildirimli sigortalı çalışanın geçici bir süreliğine işyerini ona bıraktığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamında mevcut bilgi ve belgeler, Rehberlik ve Teftiş Kurulu Başkanlığı'nın 16.11.2016 tarih ve 403723/58/İR/57 sayılı İnceleme Raporunun içeriği, davacı şirketin ortağı ve yetkilisi olan ...'ün gerek 17.02.2016 tarihinde Bozüyük Polis Merkezi Amirliğine verdiği ifadesinde gerekse 07.03.2016 tarihinde Bozüyük C. Başsavcılığına verdiği ifadesinde ölen ...'un, davacı şirket çalışanı olduğunu açıkça ifade etmesi, kaza olayının da davacı şirkete ait iş yerinde meydana gelmesi, Mahkemece dinlenilen tanıkların beyanları, dosya kapsamı, mevcut delil durumu, ilk derece mahkemesinin gerekçesi hep birlikte değerlendirildiğinde; ölen ... ile davacı şirket arasında hizmet akdi ilişkisinin bulunduğu, davacıya ait iş yerinde meydana gelen ve ölümü ile sonuçlanan olayın da iş kazası olduğu açıkça anlaşıldığından ve dolayısıyla Mahkemece davanın reddine karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, kendi iddia bayisinde kaza geçiren kişinin kendi çalışanı olmadığını, kendi bildirimli sigortalı çalışanın geçici bir süreliğine işyerini ona bıraktığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; 17.02.2016 tarihinde meydana gelen kazada vefat eden ...'un kendisine ait şans oyunları işyerinde hizmet akdi ile çalışanı olmadığının ve 17.02.2016 tarihinde meydana gelen ve adı geçenin ölümüne neden olan kazanın iş kazası olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile

2. 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi hükümleri

3.Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıdaki yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/16447, Karar No: 2014/3447, Tarih: 27.03.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/16447 E.  ,  2014/3447 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütüne silah sağlama

Hüküm : 1- Bütün sanıklar hakkında ayrı ayrı; TCK'nın 315, 43/1, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 62, 53/1-2-3, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Adli Emanetin 2012/95 sırasında kayıtlı silahlar ile sanıklar ... ve ...'ye ait olup suçta kullanılan araçların TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderelerine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin yasal süreden sonra olan duruşmalı inceleme talebinin, 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi gereğince REDDİNE,

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık ... müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazerette bildirmediği anlaşıldığından, sanıklar ... ve ... yönünden duruşmalı, diğer sanıklar yönünden duruşmasız olarak yapılan incelemede;

Yapılan yargılama sonunda toplanan dediller karar yerinde incelenip, sanıkların suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebibin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddilmiş, incelenen dosyaya göre verilen

hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ve müdafilerinin temyiz dilekçeleri ile sanıklar ... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme sırasında ileri sürdüğü ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine ancak;

Dosya kapsamına göre koşulları oluşmadığı gözetilmeden, tayin olunan cezanın TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca arttırılması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin 2. fıkranın hükümden çıkartılmasına, TCK'nın 315. maddesi uyarınca verilen 12 yıl temel hapis cezasının, 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi gereğince 1/2 oranında arttırılarak sanıkların 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, TCK'nın 62/1. maddesi uyarınca cezaları takdiren 1/6 oranında indirilerek sonuç olarak 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan ve re'sen de temyize tabi olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ:

27.03.2014 tarihinde verilen iş bu karar, Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'in huzununda, duruşmada sanık ...'ın savunmasını yapmış bulunan Av....ve Sanık ...'nun savunmasını yapnmış bulunan Av. ...'in yokluklarında, 28.03.2014 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2014/7023, Karar No: 2014/16255, Tarih: 17.07.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/7023 E.  ,  2014/16255 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Davacı temyizi açısından;

Davacı vekili temyiz yoluna başvurduktan sonra vekaletnamensindeki yetkisine dayanarak temyiz isteminden vazgeçmiş olduğundan temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2-Davalı temyizi açısından;

Davacı, davalı işyerinde Eylül 2003-15/07/2013 tarihleri arasında kalıp demir ustası olarak çalışkığını, fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili ücretlerinin ödenmemesi, ücretinin asgari ücret üzerinden gösterilmesi nedenleriyle iş akdini tek taraflı olarak feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili ve ücret alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının 16/09/2005-24/07/2013 tarihleri arasında inşaat işçisi olarak çalıştığını, davacının çalışmalarının kesintisiz olmadığını, inşaat işi oldukça çalıştığını, davacının 15/07/2013-17/07/2013 tarihleri arasında mazeretsiz işe gelmemesi nedeniyle çekilen ihtarnameye rağmen işe gelmemesi üzerine iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dosya kapsamına uygun bilirkişi raporuna itibar edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Anayasanın 141'inci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Mahakemeleri Kanununun 297'nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Somut olayda; mahkeme karar gerekçesinde iş akdinin hangi tarafça feshedildiği, feshin haklı olup olmadığı konusunda herhangi bir değerlendirme yapılmadığı, bilirkişi raporu özetlenerek bilirkişi raporuna itibar edildiğinin belirtildiği görülmektedir. Mahkemenin esas aldığı bilirkişi raporunda da fesih konusunda takdirin mahkemeye ait olduğu belirtilmiştir. Mahkeme kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekmekte olup gerekçesiz olarak karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerketirmiştir.

Somut olayda; mahkeme karar gerekçesinde iş akdinin hangi tarafça feshedildiği, feshin haklı olup olmadığı konusunda herhangi bir değerlendirme yapılmadığı, bilirkişi raporu özetlenerek bilirkişi raporuna itibar edildiğinin belirtildiği görülmektedir. Mahkemenin esas aldığı bilirkişi raporunda da fesih konusunda takdirin mahkemeye ait olduğu belirtilmiştir. Mahkeme kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekmekte olup gerekçesiz olarak karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerketirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının öteki itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harçlarının istekleri halinde taraflara iadesine, 17.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/32454, Karar No: 2010/1153, Tarih: 25.01.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/32454 E.  ,  2010/1153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı vekili davacı işçinin iş sözleşmesinin feshi nedeni ile kıdem ve

ihbar tazminatı ile ödenmeyen işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının işvereni olan dava dışı ... firması ile davalı şirketin Nişasta taşınması ve nakli işi konusunda sözleşme imzaladıklarını, davalı şirketin asıl işveren konumunda olduğunu, davacının 21/08/2002 tarihinde davalı firmanın taşıma işinde şoför olarak çalışmaya başladığını, 08.11.2004 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, bu tarihte davacının işine son verildiğini, iş akdi feshedilirken kendisine hiçbir hak ve alacağının da ödenmediğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ödenmeyen ücret, kullandırılmayan yıllık ücretli izinleri karşılığı ücret, fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, davacının çalıştığı firmaların müvekkilinin alt işvereni olmadığını, davacının çalışması ile ilgili de herhangi bir kaydın bulunmadığını, bu nedenle davacının talep ettiği alacaklardan şirketin sorumlu tutulamayacağını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.