muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2249, Karar No: 2014/6064, Tarih: 30.09.2014

Kararı, asıl ve birleşen davada davalı vekili temyiz etmiştir.

Asıl ve birleşen dava, taraflar arasındaki iletim sistemi kullanım anlaşması uyarınca cezai şartın tahsili istemine ilişkindir.

Taraflar arasındaki sözleşmenin cezai şartlar kısmını düzenleyen 10. maddesi, "Kullanıcının ilgili mevzuat, taraflar arasında imzalanan Bağlantı Anlaşması ve bu Anlaşma hükümlerinin herhangi birini ihlal etmesi, söz konusu ihlali TEİAŞ'ın uyarısına rağmen uyarıda belirtilen süre içinde sona erdirmemesi durumunda TEİAŞ, aşağıda belirlenen cezai şartları uygulayacaktır. TEİAŞ'ın uğradığı zararlar ayrıca tazmin edilecektir."hükmünü içermektedir. Hangi ihlalin hangi cezayı gerektireceği ve hesap şekli, bu 10. madde hükmü sonrasında tablo halinde sıralanmıştır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığa konu ihlâl, bu tabloda davacı, "TEİAŞ tesislerinde kullanıcının bağlı olduğu fidere 00.00-24.00 saatleri arasında üç veya daha fazla arıza intikal ederek kesicinin açması" şeklinde tanımlanmış olup, bu ihlalin tablodaki karşısında "00.00-24:00 saatleri arasındaki her üç açma için kullanıcının içinde bulunulan aya ait Sistem Kullanım Fiyatına göre hesaplanan bedelin %1'i oranında ceza uygulanır. Üçün katına ulaşmayan açma sayıları üçün katına doğru aşağı çekilerek hesaplanır. (Not: 8 açma varsa 6 olarak hesap edilir)" şeklinde ceza yaptırımına yer verilmiştir.

Taraflar arasındaki sözleşmede kararlaştırıldığı üzere, kullanıcı davalı tarafından bir gün içerisinde 3 ve daha fazla arızaya sebebiyet verilmesi sonucunda, davacının fider kesicisinin açılması şeklindeki ihlâlin ilk gerçekleşmesinde, davacı TEİAŞ tarafından uyarıda bulunulması, uyarıya ve verilen süreye rağmen ihlâlin sona erdirilmemesi durumunda ikinci bir uyarı yapılmasına ve süre verilmesine gerek kalmaksızın cezai şartın uygulanması gerekmektedir.

Somut olayda, davacı TEİAŞ tarafından davalıya anılan şekilde ilk ihlâlin gerçekleşmesi durumunda sözleşmeye uygun bir uyarının yapıldığı yönünde herhangi bir iddiada bulunulmamıştır.

Bu durumda mahkemece, davalının ilk ihlâlinin gerçekleşmesi üzerine, davacı tarafından ihlalin giderilmesi yönünde herhangi bir uyarıda bulunulmadan ve süre verilmeden ceza uygulanamayacağı gerekçesiyle, asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmesi gerekirken, bilirkişi kurulunun, davacının bir kesicinin açılmasını önceden tahmin ederek davalıyı uyarmasının pratik olmadığı ve işin niteliği gereği imkânsız olduğu yolundaki olaya ve sözleşme hükümlerine uygun düşmeyen görüşüne itibarla yanılgılı gerekçeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Öte yandan, 12.08.2011 olan asıl dava tarihinin gerekçeli karar başlığında 18.09.2012 olarak yazılması da doğru olmamıştır.

Öte yandan, 12.08.2011 olan asıl dava tarihinin gerekçeli karar başlığında 18.09.2012 olarak yazılması da doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün asıl ve birleşen davada davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8757, Karar No: 2015/25465, Tarih: 15.04.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/8757 E.  ,  2015/25465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıkların beraatlerine

Araç trafik belgesindeki muayene bölümünde sahtecilik suçundan doğrudan doğruya zarar görmeyen şikayetçiler Maliye ve Ulaştırma Bakanlıklarının kamu davasına katılma hakları bulunmadığı gibi, usulsüz verildiğinden dolayı hukuken geçersiz olan katılma kararının anılan suçtan verilen hükmü temyiz etme hakkı vermeyeceğinden, şikayetçi idareler vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, 15.04.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21028, Karar No: 2010/5873, Tarih: 05.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/21028 E.  ,  2010/5873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2- ... vs.

Dava, el atmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkin olup, verilen karar davalılardan ... tarafından temyiz edilmemiş, dava konusu taşınmaza el atan diğer davalı kişilerce temyiz edilmiştir. Bu durumda özel kişiler arasındaki el atmanın önlenmesi davası temyiz konusu yapıldığından Yargıtaydaki inceleme yeri 1. Hukuk Dairesidir.

Sözü edilen Dairece de görevsizlik kararı verildiğinden görevli Dairenin Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunca belirlenmesi için dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına SUNULMASINA, 05.04.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/15659, Karar No: 2016/4269, Tarih: 18.04.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/15659 E.  ,  2016/4269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01.04.2015 tarih ve 2014/834-2015/232 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, kendisinin olağan genel kurulda ibra edildiği halde davalı Şirketin 25.09.2013 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında "şirket aktifinde yurt dışı alacakları olarak kayıtlı 4.426.011,11 TL alacağın mevcudiyeti hakkında alacağın doğumu tarihindeki şirket müdüründen izahat istenmesine" ve "ana sözleşmenin değiştirilerek 6.000.000 TL olan şirket sermayesinin 13.000.000 TL'ye yükseltilmesi ve ... hissesinin 8.112.500 TL, ... hissesinin 3.687.500 TL, davacı hissesinin 1.200.000 TL olarak tespitine" karar verildiğini, ancak davetiyede belirtilen gümdemin dışında karar alındığı gibi davalı şirket hakkındaki fesih davası devam ederken ve şirketin borca batık olmadığı yönünde tespit varken davacının hissesinin düşümünü sağlamak için sermaye artırımı kararının haksız ve gerekli yasal çoğunluğu sağlamadan alındığını ileri sürerek anılan toplantıda alınan kararların iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sermaye artırımını kabul eden ortakların şirketin %80 hissesine sahip olduklarını, tüm ortakların katıldığı toplantıda karar yeter sayısının sağlandığını, sermaye artırımına gidilmesine ait nedenlerin başında mevcut sermayenin yaklaşık %75'ine denk gelecek kısmın donuk vaziyette olmasının geldiğini, şirketin borçlarının zamanında ödenmemesinin şirketi yine borca batık hale getireceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, kararların oy çokluğu ile alındığı, TTK'nın 620'nci maddesinde kararların salt çoğunluk ile, 621'inci maddesinde ise önemli kararlar için 2/3 oy çokluğuyla alınacağının belirtildiğini, somut uyuşmazlıkta davacının 72.000 adet, olumlu oy kullanan diğer hissedarların 168.000 adet hisseye sahip oldukları, kararlarda gerekli nisabın sağlandığı gibi ana sözleşmeye ve iyi niyet kurallarına aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, davalı Şirketin olağanüstü genel kurulunda alınan kararların iptali istemine ilişkin olup davacı, toplantıda alınan sermaye artırımı kararının salt kendi payının düşürülmesini amaçladığını iddia etmiştir. 6102 sayılı TTK'nın 445'inci maddesi uyarınca kanun veya esas sözleşme hükümlerine ve özellikle dürüstlük kuralına aykırı olan genel kurul kararlarına karşı iptal davası açılabilir. Davacı da sermaye artırımı kararının dürüstlük kuralına aykırılık taşıdığını iddia ettiğine göre, mahkemece, davacının bu iddiası üzerinde durulup karar tarihinde davalı Şirketin sermaye artırımına ihtiyacı bulunup bulunmadığı, kararda, davacının iddiası gibi hisse oranının düşürülmesinin amaçlanıp amaçlanmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu konuda bir araştırma yapılmadan sermaye artırımı kararının şirket sermayesini korumasını amaçladığı şeklindeki soyut gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10819, Karar No: 2019/5479, Tarih: 14.03.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/10819 E.  ,  2019/5479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkumiyet hükmüne esas alınan soruşturma ve kovuşturma evrakının tümünün aslı veya onaylı sureti getirtilmeden uyap çıktıları ile yetinilerek karar verildiği, ayrıca soruşturma ve kovuşturma evraklarının tamamının denetime olanak sağlayacak şekilde dosya içinde bulundurulmadığı anlaşılmakla eksikliğin giderilmesi amacıyla dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15025, Karar No: 2012/20580, Tarih: 14.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/15025 E.  ,  2012/20580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında CMK.nun 232/2-c maddesine aykırı olarak "suçun işlendiği yer" ve "zaman dilimi" gösterilmemiş ise de belirtilen eksikliği mahallinde tamamlanması mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 14.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9748, Karar No: 2012/11288, Tarih: 15.10.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/9748 E.  ,  2012/11288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 31.05.2010 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan buğday, saman, ıspanak ve yeşil soğanın 2010 yılı itibarıyla kuru ve sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim gideri çizelgesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerinin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1210, Karar No: 2013/12593, Tarih: 18.09.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/1210 E.  ,  2013/12593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiracı tarafından kiraya verene karşı açılan kiralanan tarladaki suyun kullanılmasına engel olunması nedeniyle yoksun kalınan ürün karşılığı tazminatın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Zarar miktarına ilişkin temyiz itirazlarına gelince; davacı vekili dava dilekçesinde davalı tarafından iki parça tarlanın şubat 2010 tarihinde davacıya biber dikmek üzere kiraya verildiğini, taraflar arasındaki anlaşmaya göre tarlada bulunan su kuyusundan davacı kiracının faydalanacağının ve buna ilişkin elektrik bedelinin kira bedeline dahil olduğunun kararlaştırıldığını ve bu nedenle kira bedelinin rayice göre yüksek belirlendiğini, davacının tarlalara biber dikip bir kez suladıktan sonra davalı kiraya verenin elektriği kestirmesi suretiyle davacı kiracının tarladaki suyu kullanmasına engel olduğunu, bu nedenle kiralanandan gerekli verimi alamadığını belirterek 7350 TL tazminatın tahsilini istemiştir. Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece hükme esas alınan tespit dosyasında ziraat bilirkişisi tarafından düzenlenen rapor ve ek raporda, kiralanan tarlalarda verim kaybının ekonomik değerinin 7350 TL olduğu, zararın sulama yapılmamasının yanında fidan firesi ile ot mücadelesi, ilaç ve gübre uygulamasının yetersiz oluşu nedenlerinden kaynaklandığı bildirilmiştir. Mahkemece tespit raporunda belirlenen değer üzerinden davanın kabulüne karar verilmişse de , zarara etki eden diğer nedenler üzerinde durulup, sadece sulamadan kaynaklanan zarar miktarı tespit edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken zararın oluşumuna etki eden diğer unsurlar üzerinde durulmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 18.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15038, Karar No: 2023/12237, Tarih: 18.09.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/15038 E.  ,  2023/12237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2021/914 E., 2023/157 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Başbakanlık ... bünyesindeki değişen alt işverenler nezdinde, 09.04.2007-01.09.2015 tarihleri arasında halkla ilişkiler ve sekreterya birimlerinde çalıştığını, davalı Kurum bünyesinde tüm işçilerin her ihale döneminde işe giriş ve çıkışlarının yapıldığını ancak aralıksız çalışma yapıldığını, dönem dönem baskı ile çalışma esnasında istifa metni alındığını, işyerinde fazla çalışma yapılmasına rağmen karşılığının ödenmediğini, son seneye ilişkin yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, ... sözleşmesinin haksız şekilde feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; husumet itirazında bulunduklarını, davacının İdare ile herhangi bir sözleşmesi bulunmadığını, ihale sonucunda yüklenici firmalarda çalıştığını, davacının belirli süreli ... sözleşmeleri ile istihdam edildiğini, ... sözleşmesinin sona ermesinde müvekkili İdarenin herhangi bir iradesinin bulunmadığını, yapılan işin niteliği gereği davacının fazla çalışmasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin ........2017 tarihli ve 2015/2523 Esas, 2017/319 Karar sayılı kararı ile; davacının davalı işveren nezdinde 20.04.2007-31.08.2015 tarihleri arasında çalıştığı, ... sözleşmesinin haklı veya geçerli bir sebep olmaksızın işveren tarafından feshedildiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, ayrıca ödenmeyen yıllık izin ücreti alacağı ile fazla çalışma ücreti alacaklarının da bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 02.05.2018 tarihli ve 2017/3379 Esas, 2018/1115 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 20.01.2021 tarihli ve 2020/3772 Esas, 2021/1756 Karar sayılı kararıyla; davacının dava dilekçesinde, halkla ilişkiler biriminde ve sekreterya biriminde çalıştığı dönemlere ilişkin ayrı ayrı açıklamalarda bulunduğu dikkate alındığında, öncelikle davacının halkla ilişkiler biriminde ve sekreterya biriminde çalıştığı süreler tespit edilerek ayrıca davacının dava dilekçesinde nöbet sistemine ilişkin herhangi bir açıklaması mevcut olmadığından bu husus göz önünde bulundurularak ve dava dilekçesindeki çalışma saatleri ile bağlı kalınarak, davacının nöbet yerine izinli sayıldığı günler ile doğum izninde, yıllık izinde bulunulan sürelerin fazla çalışma süresinin hesaplanmasında dikkate alınarak fazla çalışma ücretinin yeniden hesaplanması gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının halkla ilişkiler ve sekreterya birimlerinde çalıştığı süreler davalı tarafça sunulan belge dikkate alınmak suretiyle belirlenerek bozma ilâmında belirtilen diğer hususlar da dikkate alınmak suretiyle hazırlanan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davalı İdarenin taraf sıfatı bulunmadığından davanın husumetten reddi gerektiğini, davacıya çalıştığı süre boyunca fazla çalışma yaptırılmadığını, fazla çalışmaya dair resmî kayıt ya da yazılı delil bulunmadığından ilgili alacağın hüküm altına alınmasının hatalı olduğunu, bilirkişi raporlarına itirazlarının dikkate alınmadığını, bilirkişi raporunun hatalı olduğunu belirterek ve resen dikkate alınacak nedenlerle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 41 ve 63 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

18.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.