muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15842, Karar No: 2023/4253, Tarih: 02.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/15842 E.  ,  2023/4253 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat talebinin kabulüne, ecrimisil talebinin feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; davacıların maliki olduğu ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 218 ada 1 parsel sayılı taşınmaza davalı idarece yol yapılmak suretiyle kamulaştırmasız olarak el atıldığını, davacıların taşınmazı uzun zamandır kullanamadığını, taşınmazın gerçek bedelinin belirlenmesi gerektiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak taşınmazın değeri yönünden şimdilik 1.500,00 TL kamulaştırmasız el atma değeri ile geriye dönük 5 yıllık süre için ecrimisil karşılığı şimdilik 500,00 TL ecrimisilin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare cevap dilekçesi mahiyetindeki dilekçesinde özetle; dava konusu ... ilçesi, ... köyü eski 944 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırılması için 23.12.1976 tarihli ve 1975/347 sayılı Kamu Yararı Kararına göre tespit edilen maliklere tebligat çıkarıldığını ve tebligat yapıldığını, taşınmaz maliki Nuri Kösem mirasçılarının müracaatı sonrası 25.08.1976 tarih ile düzenlenen terkin evrakı ile Nuri Kösem hissesinin idare adına yola terk edildiğini ve 1976 parsel numarası aldığını ancak, davacılar murisleri Hatice Babacan, Hüseyin Babacan, İbrahim Babacan ve Ahmet Babacan'ın idareye müracaatı ile 27.04.1977 tarihli terkin evrakı hazırlanmışsa da terkin işlemini tamamlanamadığını belirtmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kamulaştırmasız el atmadan doğan tazminat talebi yönünden kabulüne, ecrimisil talebi yönünden feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kamulaştırmasız el atmadan doğan tazminat talebi yönünden kabulüne, ecrimisil talebi yönünden feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunun hatalı ve yetersiz olduğunu, dava konusu taşınmazın vasfının arazi olduğunu, dava konusuna emsal karşılaştırma yöntemiyle bedel belirlenmesinin hatalı olduğunu, bilirkişiler tarafından dava konusu taşınmazın değeri belirlenirken değeri yüksek taşınmazların emsal olarak alınmasının bedel artırma amacına yönelik olduğunu, bilirkişilerce dava konusu taşınmazın m² değeri belirlenirken objektif kriterleri dikkate alınmaksızın soyut birtakım değerlendirmelerde bulunularak dava konusu taşınmazın emsal taşınmaza kıyasla % 240 daha değerli olduğunun tespitinin kabul edilmediğini, itirazlarına rağmen hesap edilen düzenleme ortaklık payı miktarında da düzeltme yapılmadığını, kıyaslama esnasında dikkate alınması gereken unsurlardan birinin de vergi beyan değerleri olduğunu belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarihi ve sayısı belirtilen ilamı ile her ne kadar davacı kurumca davacıların murislerine kamulaştırma belgelerinin tebliğ edildiği iddia edilmişse de; Kartal 1. Noterliğine ait 30.07.1976 tarihli ve 30061 yevmiye No.lu noter evrakında muhataplarının hepsine bizzat kendilerine tebligat yapıldığını gösteren ve 13.08.1976 tarihinde tebliğ edildiğine dair ibare bulunduğu, ancak, tebligat evraklarının bulunmadığı, davacıların murisi Hatice Babacan'ın 1962'de, Hüseyin Babacan'ın (tapuda isim tahsisi ile Hasan Ruhi Babacan) 1957'de, İbrahim Babacan'ın da (tapuda isim tahsisi ile İbrahim İhsan Babacan) 1969 yılında vefat ettikleri gözetildiğinde tebligatların usule uygun olmadığı, kamulaştırma bedelinin belirtilen maliklere ödendiği hususunun da ispatlanamadığı, usulüne uygun olarak yapılan tebligat bulunmadığından, kesinleşmiş bir kamulaştırma işleminin varlığından söz edilemeyeceği belirtilerek, dava konusu taşınmazın imar durumuna ilişkin ... Belediye Başkanlığının yazı cevabında; taşınmazın 1/5000 ölçekli revizyon nazım imar planında karayolları kamulaştırma alanında kaldığı, belediye sınırları içerisinde olup belediye hizmetlerinden yararlandığı, ayrıca etrafının meskun mahal olduğu gözetildiğinde arsa vasfında kabul edilmesinde ve emsal karşılaştırması yapılmak suretiyle bedelinin belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmeyerek davalı idare vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tapu malikleri ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesi ve bedelinin sorumlu idareden tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakameleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa hakkı olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı ile “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, gayrimenkulünün bedelinin tahsiline ilişkin olarak, gayrimenkulünü yola kalbeden hükmü şahsiyeti aleyhine açacağı bedel davasında müruruzamanın mevzuubahis olamayacağına ve bu itibarla da, hadisede Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinin tatbik kabiliyeti bulunmadığına ...” karar verilmiştir.

4. 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihaî kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki ... ili, ... İlçesi, ... Mahallesi 218 ada 1 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10771, Karar No: 2021/12929, Tarih: 01.07.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/10771 E.  ,  2021/12929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER: Suça sürüklenen çocuklar müdafiileri

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suça sürüklenen çocukların iş yeri vasfı taşıyan binanın çatısından endüstriyel mutfak malzemesi çalmaya teşebbüs etmeleri şeklinde gerçekleşen eylemin, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesine girdiği bu suretle suça sürüklenen çocuklar tarafından işlenen suçun zamanaşımına uğramadığı da değerlendirilerek, suça sürüklenen çocuklar hakkında aynı Yasanın 142/1-b bendi yerine 141/1.maddesi ile uygulama yapılması,

2- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hüküm kurulurken temel cezada önce artırım sonra indirim yapılması gerektiği gözetilmeden; 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesine aykırı olarak, aynı kanunun 35. maddesinin 143. maddesinden önce uygulanmış olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocukların kazanılmış haklarının korunmasına, 01.07.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5929, Karar No: 2015/14807, Tarih: 22.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/5929 E.  ,  2015/14807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın maddi tazminat istemi yönünden tamamen, manevi tazminat istemi yönünden kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ve ... vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ...'nun eşi, diğer davacıların babası olan .....'nun 25.02.2012 tarihinde karşıdan karşıya geçmek isterken davalı ...'a ait, davalı ...'in sevk ve idaresinde olan .... plakalı aracın çarpması sonucu ağır yaralanarak hastaneye kaldırıldığını, 52 gün yoğun bakımda tedavi gördüğünü, 17.04.2012 tarihinde vefat ettiğini, sürücü ...'in hız limitinin çok üzerinde gitmesinden dolayı kazanın meydana geldiğini, bu vefat neticesinde davacı müvekkillerinin maddi ve manevi büyük kayıplara uğradığını belirterek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla davacı ... için 1.000,00 TL destekten yoksunluk tazminatının, 15.000,00 TL manevi tazminatın ve diğer davalılar adına ayrı ayrı 7.000,00'er TL manevi tazminatın 25.02.2012 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında davacı ... yönünden istenen 1.000,00 TL'lık maddi tazminat istemini 11.767,01 TL'na yükseltilerek davasını ıslah etmiştir.

Davalı ... ve ... vekili; kusur durumları, kazanın oluşu, davalıların müteveffanın bakımına muhtaç olmamaları hususlarının göz önünde bulundurulması gerektiğini, tutanağa göre yaya olan davacının birinci derecede asli kusurlu olduğunun tespit edildiğini, maddi ve manevi tazminat taleplerinin fahiş olduğunu, davacı ...'ya eşinin aldığı emekli maaşının bağlandığını, belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ......vekili; davacı yanın müvekkili şirketten tazminat talebi bulunmadığını, sigortalının kusuru oranında bedeni zararlarda azami 200.000,00 TL ile sınırlı olduğunu, destekten yoksun kalmayı belgeleyecek tüm evraklarla birlikte müvekkili şirkete başvuru yapılması gerektiğini, kaza tarihinden itibaren faiz talebinin haksız olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın destekten yoksunluk tazminatı istemi yönünden kabulüne, manevi tazminat istemi yönünden ise kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 22.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10237, Karar No: 2012/16690, Tarih: 03.07.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/10237 E.  ,  2012/16690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde fazlaya ilişkin hak saklı tutularak 2.195.22 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı ... vekili, dava dilekçesinde; Üniversitenin Döner Sermaye Saymanlık Müdürlüğü'nün, Maliye Bakanlığı Teftiş Kurulu tarafından teftişi sonucunda hazırlanan 06.06.2002 tarihli raporunun 14. maddesinde; Siyasal Bilgiler Fakültesi Dekanlığı ile İş ve İşçi Bulma Kurumu arasında, 11.01.1999 ile 05.09.2000 tarihlerinde iki ayrı " İstihdam ve Danışmanlık Hizmetleri Üniversite Eğitim Programı" protokolü yapıldığının tespit edildiğini; protokolün G- Bölümü 5 numaralı bendi gereğince; proje kapsamında görev alan öğretim elemanlarına 110-250 ABD Doları gündelik ve yol masrafı ödenmiş ise de; yapılan bu ödemenin Harcırah Kanunu ve Yükseköğretim Kanununun ilgili hükümlerine aykırı olduğunu; bu nedenle, fazladan ödenen miktarın ilgilisinden tahsili gerektiği istendiğinden; fazlaya ilişkin hak saklı kalmak üzere, 2.195,22 TL'nin sarf tarihinden itibaren değişen oranlarda kanuni faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı cevap dilekçesinde ; zamanaşımı def'inde bulunmuş, esası bakımından da; söz konusu harcırahın, proje kapsamında ve uluslararası sözleşmeye uygun olarak ödendiğini savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; Harcırah Kanunu hükümlerine göre davalıya fazla ödeme yapıldığı, bilirkişi raporundan anlaşıldığından, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekilllerince süresinde temyiz edilmiştir.Davada, uluslararası anlaşma çerçevesinde, Siyasal Bilgiler Fakültesi Dekanlığı ile İş ve İşçi Bulma Kurumu arasında yapılan protokol uyarınca; proje kapsamında görev alan öğretim elemanlarına, gündelik ve yol masrafları için ödenen harcırahın, Harcırah Kanununa aykırı olduğu ileri sürülerek, yapılan yersiz ödemenin tahsili talep edilmektedir. Dava konusu, davalı öğretim elemanlarının aldığı harcırahlar Maliye Bakanlığı'nın denetiminden geçmekte ise de; aynı zamanda, bütçenin yerinde uygulanmasını temin bakımından Sayıştay denetimine de tabi bulunmaktadır. Mahkemece; davalıya 1999-2000 yıllarında yapılan bu ödemelerin, yetkili kuruluş olan Sayıştay tarafından denetlenip denetlenmediği, bu yönde verilmiş bir karar bulunup bulunmadığı araştırılıp, sonucu üzerinde durulup bir karar verilmelidir. Bu yönde eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6898, Karar No: 2022/1412, Tarih: 22.02.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/6898 E.  ,  2022/1412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil istemli dava sonunda Kırıkhan 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 22/10/2020 tarihli ve 2020/220 Esas ve 2021/46 Karar sayılı ilamı yasal süre içerisinde davacılar tarafından temyiz edilmiş olmakla; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar dava dilekçelerinde, mirasbırakan babaları ... ......'ın maliki olduğu 111 parsel sayılı taşınmazın ½ payını 2003 yılında, kalan ½ payını ise 2010 yılında birlikte yaşadığı davalı ...’a satış suretiyle devrettiğini, temliklerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, murisin mal satmaya ihtiyacının olmadığı gibi davalının da alım gücünün bulunmadığını, mirasbırakanın ölümünden önce dört yılını felçli geçirdiğini, ayrıca mirasbırakanda akıl zayıflığı olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile davacılar adına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde, devir tarihleri üzerinden çok uzun süre geçtiğini, davacıların bu temliklerden haberdar olduklarını, temliklerin muvazaalı olmadığını, kendisine ilk eşinden bağlanan maaşı olduğunu ve kızının altınlarını bozdurmak ve bankadan kredi kullanmak suretiyle dava konusu taşınmaz bedelinin ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece, bir kişinin ömrünün önemli bir süresini beraber yaşadığı kişiye birlikte yaşadığı evini satmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, aksine tanık beyanlarına itibar edilemeyeceği, satış işleminin tarafların gerçek iradelerini yansıtmaması hibe işleminin ise şekil şartlarına uyulmaması nedenleriyle geçersiz olduğu, davacılar dışında başka bir mirasçının da bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Yukarıda belirtilen karara karşı süresi içinde davalı tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Bozma Kararı

Dairenin 18/03/2019 tarihli, 2016/7080 Esas ve 2019/1947 Karar sayılı ilamı ile “... Somut olayda; mirasbırakanın kastının duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi gerekmektedir. Bilindiği ve TMK'nın 6. maddesi ve HMK'nın 190. maddesinde düzenlendiği üzere herkes iddiasını kanıtlamakla yükümlüdür. Mevcut deliller ile yapılan temliklerin muvazaalı olduğu hususu davacılar tarafından usulünce kanıtlanmış değildir. Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

3. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 22/10/2020 tarihli ve 2020/220 Esas ve 2021/46 Karar sayılı ilamıyla; hükmüne uyulan bozma ilamı uyarınca işlem yapılarak davanın reddine karar verilmiştir

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

3. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 22/10/2020 tarihli ve 2020/220 Esas ve 2021/46 Karar sayılı ilamıyla; hükmüne uyulan bozma ilamı uyarınca işlem yapılarak davanın reddine karar verilmiştir

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

Davacılar temyiz dilekçelerinde özetle, bedeller arasında fahiş fark olduğunu, murisin nikah kıymadığı davalıyı güvence altına almak için bu kişiye bir ev bağışlama arzusunda olduğunu, tanıkların tamamının murisinin taşınmazı satmasını gerektirir herhangi bir ekonomik sıkıntısının olmadığını ve davalının bu taşınmazı alacak ekonomik gücünün olmadığını beyan ettiğini, davalının 20 yıl birlikte yaşadığı imam nikahlı eşi olduğunu, murisin para almadığını, murisin bu evde öldüğünü, murisin gerçek amacının çocuklarına miras bırakmamak ve taşınmazı hibe etmek olduğunu, davalı tanığının dahi ortada bir satış akdinin olmadığını bir bağış olduğunu belirttiğini, gerekçe bölümünde taşınmazın devrinin muvazaalı bir satış olduğu yönünde gerekçelerin belirtildiğini ama hüküm kısmında davanın reddine karar verildiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemişlerdir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

6.2.1. Muris muvazaasında 01.04.1974 tarihli ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706. Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

6.2.2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun (TMK) 6. maddesi “Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür.” hükmünü, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 190. maddesinin birinci fıkrası ise “İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.” hükmünü düzenlemiştir.

6.3. Değerlendirme

Hükmüne uyulan (IV.2.) paragrafta belirtilen bozma ilamında gösterildiği şekilde işlem yapılarak (IV.3.) paragrafta belirtildiği şekilde karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

V. SONUÇ

6.3. Değerlendirme

Hükmüne uyulan (IV.2.) paragrafta belirtilen bozma ilamında gösterildiği şekilde işlem yapılarak (IV.3.) paragrafta belirtildiği şekilde karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

V. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle; davacıların yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 21,40 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.