muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/23741, Karar No: 2013/33423, Tarih: 24.10.2013

Şu hale göre 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun hem 10. maddesi hem de 21/2.maddesi son derece açıktır. Muhatabın bilinen adresine tebligat yapılamaması ya da bilinen adresinin bulunmaması halinde tebligat, adrese dayalı kayıt sistemindeki adresine, adresin “muhatabın adrese dayalı kayıt sistemindeki adresi” olduğu, tebligat evrakı üzerine yazılmak suretiyle çıkarılmalıdır. Çıkarılan bu tebligatın ise öncelikle adresin niteliğine göre 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 14, 16, 17, 18 ve 20.maddelerine göre yapılması gerekir. Kendisine tebligat yapılacak kimse veya tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse tebliğ işlemi aynı kanunun 21.maddesinin 1.fıkrasına, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış ise 2.fıkrasına göre yapılmalıdır.

O halde tebligat çıkarılan adresin muhatabın adrese dayalı kayıt sistemindeki adresi olması halinde, muhatap ya da muhatap yerine tebligatı alabilecek kimselerden birisi var ise tebligatın onlara yapılması, muhatap geçici ayrılmış ise 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 21.maddesinin 1.fıkrasına göre tebliğ işleminin yapılması, muhatabın o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olduğunun belirlenmesi durumunda ise 2.fıkraya göre tebligatın yapılması gerekir.

Kısacası çoğunluğun muhatabın adrese dayalı kayıt sistemindeki adresine önce adresin muhatabın adrese dayalı kayıt sistemindeki adresi olduğu belirtilmeksizin bir tebligat çıkarılıp, bu tebligatın yapılamaması halinde bu kez aynı adrese, adresin muhatabın adrese dayalı kayıt sistemindeki adresi olduğu şerhi verilmek suretiyle tebligat çıkarılması gerektiği görüşüne katılmıyoruz. Muhatabın bilinen adresine tebligat yapılamaması ya da bilinen adresinin olmaması halinde tebligat çıkarılan adresin muhatabın adrese dayalı kayıt sistemindeki adresi olması durumunda bu şerhin verilmek suretiyle tebligatın çıkarılması gerektiğini düşünüyoruz.

Somut olayda icra takip dosyasında şikayetçinin bilinen adresinin olmadığı görülmektedir. Bu nedenle borçlunun adrese dayalı kayıt sistemindeki adresi bilinen en son adres kabul edileceğinden bu adrese adresin muhatabın adrese dayalı kayıt sistemindeki adresi olduğu yazılmak suretiyle tebligat çıkarılmasında yasaya aykırılık yoktur. Ancak tebliğ işleminin “Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adres olup tebliğ imkansızlığı nedeniyle Teb.K.M 21/2 gereğince Atikali mahalle muhtarına tebliğ edilmiş olup 2 nolu haber kağıdı muhatabın kapısına yapıştırılmıştır” açıklamasıyla yapıldığı görülmektedir. Tebliğ memurunca adresin kapalı olup, kimsenin bulunmadığı ve muhatabın o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olduğu hususları belirlenmeden yazılı şekilde yaptığı tebligat 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 21.maddesinin 2.fıkrasına aykırı olduğundan usulsüzdür.

Bu nedenlerle çoğunluğun tebliğ işleminin usulsüzlüğüne ilişkin farklı yöndeki gerekçesine katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2016/8089, Karar No: 2016/14758, Tarih: 12.12.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/8089 E.  ,  2016/14758 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, resmi olarak boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı gerekçesiyle davalı ...’ya yersiz ödenen aylıkların ve tedavi giderlerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar Tetkik Hakimi ... tarafından okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 17.07.2001 tarihinde kesinleşen davalıya, hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla 506 sayılı Kanun kapsamında bağlanan ölüm aylığı davalının eski eşiyle 22.04.2011 tarihinde yeniden evlenmesi üzerine 01.05.2011 tarihi itibariyle kesilmiş olup,davalının boşanmış olduğu dönemde eski eşiyle fiilen birlikte yaşadığının ihbar edilmesi üzerine 28.04.2011 tarihli 674 sayılı sosyal güvenlik kontrol memurluğu raporu düzenlenerek davalıya 01.10.2008-10.08.2011 tarihleri arasında 3.753.44 TL tedavi gideri,01.09.2010-30.05.2011 tarihleri arasında ise 2.600.52 TL yersiz ödenen aylıklar nedeniyle borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır. Davacı Kurum iş bu dava ile davalıya yersiz ödenen aylıkların ve tedavi giderlerinin tahsilini talep etmiş,mahkemece de davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

İnceleme konusu davada; mahkeme tarafından davalıların boşandıktan sonra ...’de fiilen birlikte yaşamadıkları,boşanmadan sonra 2. evlilik tarihine kadar ...’nun ...’da ikamet ettiği,zaman zaman çocuklarını görmek için ...’ye geldiği,bu geçici buluşmaların birlikte eylemli yaşama olarak kabul edilemeyeceği gerekçesine dayanılmış ise de davalı eş ...’nun ...’da ikamet ettiği iddia edilen adresten,çalıştığı iddia edilen işyerinden ikamet ve çalışma olgusunun yöntemince araştırılması gerekmektedir.Her ne kadar mahkeme tarafından ... Sosyal Güvenlik Kurumu İl Müdürlüğü’ne ...’nun tüm SGK'da bulunan özlük dosyasının tüm işe giriş çıkış bildirgelerinin gönderilmesi yönünde müzekkere yazılmış ise de müzekkere cevabının dosya içerisinde yer almadığı,ayrıca ... Kaymakamlığı İlçe Emniyet Müdürlüğü tarafından tanzim edilen 22.10.2014 ve 01.07.2014 tarihli tutanaklarda ...’nun annesi olan ...’nun ifadesine başvurulduğu,her iki tutanak arasında çelişkili ifadelerin yer aldığı görülmektedir.Bu nedenle ...’nun ...’da yaşadığı iddia edilen ... Mah. ... Cad. ... Çocuk Hastanesi karşısı F Blok 2.Giriş Kat:3 D:12 .../... adresinde muhtar ve re’sen tespit edilecek kişilerden ( çevre esnaf,komşular,apartman görevlisi,yönetici vb.) kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı,belirtilen adreste davalı ...’nun yaşayıp yaşamadığının tespiti amacıyla ayrıntılı kolluk araştırılması yaptırılmalı, aynı zamanda ... ilindeki çalışması ile ilgili bilgi ve belgeler ilgili Sosyal Güvenlik Kurumundan ve çalıştığı iddia edilen ... Yüksek İhtisas Hastanesinden istenilmeli,tüm bu hususlar tespit edildikten sonra “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Ayrıca 19.01.2013 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6385 sayılı Yasa'nın 12. maddesi ile 5510 sayılı Yasaya eklenen Geçici 45. maddede, "Bu Kanuna göre genel sağlık sigortalısı ya da bakmakla yükümlü olunan kişi kapsamına girmekle birlikte, asli olarak hak etmediği bir kapsamda sağlık hizmeti alanlara 31/1/2012 tarihine kadar verilen sağlık hizmetlerine ilişkin Kurumca tahakkuk ettirilmiş veya ettirilecek borçlar, varsa ilgililerin bu nedenle açtıkları davadan vazgeçmeleri halinde tahsil edilmez. Bu borçlara ilişkin açılmış olan dava ve icra takiplerinden Kurumca vazgeçilir." hükmüne yer verilmiştir. Anılan hükmün gerekçesinde ise, 5510 sayılı Kanuna göre, vatandaşların genel sağlık sigortası kapsamına alınmasına ilişkin işlemlerin 2012 yılı Ocak ayı itibarıyla tamamlanması nedeni ile, bu tarihe kadar yaşanan geçiş sürecinde, tabi olduğu genel sağlık sigortası statüsünün aradığı şartlarla sağlık yardımı alması gerekirken, Kanunun diğer statülerine göre ya da bakmakla yükümlü olunan kişi statüsünde hak etmediği halde sağlık yardımı yapılanlara ilişkin sağlık giderlerinin ilgililerden tahsil edilmemesi ve bu suretle oluşacak mağduriyetlerin önlenmesinin amaçlandığı belirtilmiştir.

Somut olayda; davalı ...'e 01.10.2008-10.08.2011 tarihleri arasında 3.753,44 TL tedavi gideri yapıldığından bahisle tahsili talep edilmiş ise de 31.01.2012 tarihine kadar yapılan sağlık giderleri anılan Kanunun geçici 45. maddesi gereği talep edilemeyeceğinden tedavi giderleri yönünden 5510 sayılı Yasanın Geçici 45. maddesine göre inceleme yapılarak hüküm kurulması gerekmektedir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın,eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.12.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6286, Karar No: 2017/9745, Tarih: 21.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/6286 E.  ,  2017/9745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacılar ... ve arkadaşları ile dahili davacılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için,

Dava konusu taşınmaza keşif sırasında uygulandığı belirtilen 1947 tarihli hava fotoğrafı ile bu hava fotoğrafından üretilen en eski tarihli memleket haritası ile keşif sırasında uygulanan 1986 tarihli memleket haritası ile bu haritanın yapımında kullanılan hava fotoğrafı bulunduğu yerden getirtildikten sonra dava dosyası, raporları hükme dayanak yapılan fen ve orman bilirkişilere verilerek; hava fotoğraflarının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, dava konusu taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde ayrı ayrı gösterilmesi ayrıca hava fotoğrafları kadastro paftası ile çakıştırılıp stereoskop aletiyle incelenerek, davaya konu taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün ve bitki örtüsünü oluşturan unsurların sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve varsa kullanım durumunu belirtir şekilde müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksiklik giderilmek üzere dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 21/11/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6938, Karar No: 2018/16891, Tarih: 27.09.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/6938 E.  ,  2018/16891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili müvekkilinin, 1987 yılının 11'inci ayından 29.11.2007 tarihine kadar davalı şirket bünyesinde çalıştığını, çalışmasının kesintisiz sürmesine rağmen hizmet belgesinden anlaşılacağı üzere bazı günlerinin eksik gösterildiğini, müvekkilinin 2005 yılında geçirdiği ameliyat akabinde işverenden daha hafif bir işte çalışmasını istediğini ancak bu haklı isteğin işverence karşılanmadığını ve bu nedenle de davacının emekliliğe hak kazanma şartlarından 3600 günü doldurduğu düşüncesiyle işverene kıdem tazminatının verilmesi ve gereğinin yapılması için başvurduğunu, ancak davalı işverenin iş akdine 29.11.2007 tarihli ihtarnameyle son verdiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla prim yatırılmayan günler için hizmetinin tespiti ve kıdem tazminatının akdin feshi tarihinden itibaren bankalara uygulanacak en yüksek faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 01.09.2007-08.10.2007 tarihleri arasında işe mazeret bildirmeden gelmediğini, bunun üzerine Akçaabat Noterliği’nin 10622 yevmiye nolu ihtarı ile davacıya 3 gün içerisinde işe dönmesi için çağrıda bulunulduğunu, davacının 18.10.2007 tarihli dilekçeyi işyerine gönderdiğini bunun ise kendilerine 30.10.2007 tarihinde tebliğ edildiğini, davacının işten çıkışının iyi niyetli olarak 29.11.2007 tarihinde yapıldığını, davacının ise 19.12.2007 tarihinde dilekçe gönderdiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Tefrik kararı sonrasında ...'nın taraf sıfatı kalmadığından işçilik alacaklarına konu bu davada ... açısından husumetten red kararı verilmesi hatalıdır.

3- Kabul edilen miktar itibariyle kendisini vekil ile temsil ettiren davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14915, Karar No: 2016/752, Tarih: 25.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/14915 E.  ,  2016/752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/12/2014 tarih ve 2013/347-2014/625 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin yaptığı iş karşılığı davalıdan çekler aldığını, çeklerin karşılıksız çıkması nedeniyle İcra Müdürlüğünün 2007/4391 E. sayılı dosyası ile ilamsız icra takibine geçildiğini ve takibin kesinleştiğini, ancak icra dosyasında altı aydan fazla sürede herhangi bir işlem yapılmadığı gerekçesiyle ... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2012/130 E. 2013/6 K. sayılı ilamıyla icranın geri bırakılmasına karar verildiğini ve kesinleştiğini, bu sürede müvekkilinin alacağını alamadığını ve davalının sebepsiz zenginleştiğini iddia ederek çek bedelleri toplamı olan 14.000 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunmuş, davalının temel ilişkiden kaynaklanan edimlerini gereği gibi yerine getirmediğini ve davalının zarara uğramasına sebep olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davalının davacıya 20.07.2007 tarihli 6.000,00 TL bedelli ve 20.08.2007 tarihli 8.000,00 TL bedelli çekleri verdiği, dava konusu çeklerin davacının emrine düzenlendikleri ve son hamilin davacı olduğu, takip sonrası davalı borçlu tarafından açılan davada ... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2012/130 E. 2013/6 K. sayılı ilamıyla icranın geri bırakılmasına karar verildiği ve 06.08.2013 tarihinde kesinleştiğini, bu tarih itibari ile davalının davacı aleyhine ticari defter kayıtlarındaki anapara borcuna mahsuben yapıldığı değerlendirilen 2.555 TL ödemenin dışında geri kalan miktar bakımından sebepsiz olarak zenginleştiği, faiz başlangıç tarihinin de kesinleşme tarihi olduğu, davalının temel borç ilişkisine yönelik itirazlarının ise davacının TTK m. 732'ye dayanmış olması nedeniyle dikkate alınmadığı, ayrı bir davada değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın 11.445,00 TL üzerinden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, 6102 sayılı TTK'nın 732'nci (6762 sayılı TTK'nın 644'üncü ) maddesi uyarınca sebepsiz zenginleşmeye dayalı alacak istemine ilişkindir. Olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 133. maddesine göre icra takibi sırasındaki alacaklının alacağına kavuşmak amacıyla yaptığı her takip işlemi zamanaşımını keser. İcra mahkemesinin 11.01.2013 tarih, 2012/130 E. 2013/6 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere 07.02.2008 tarihinde alacaklı vekilinin işlem talebi ile zamanaşımı kesilmiş olup, bu tarihten 14.09.2009 tarihine kadar zamanaşımını kesen hiçbir takip işlemi yapılmamıştır. Bu durumda davaya konu çekler 7.08.2008 tarihinde zamanaşımına uğramış olup işbu sebepsiz zenginleşme davasının 6102 sayılı TTK'nın 732.(6762 sayılı TTK m.644) maddesi uyarınca çeklerin zamanaşımına uğradığı tarihten itibaren 1 yıllık zamanaşımı süresi içinde açılması gerekirken 09.09.2013 tarihinde açılmakla zamanaşımı nedeniyle davanın reddi gerekirken, çeklerin zamanaşımına uğradığını tespit eden icra mahkemesi kararının kesinleşme tarihinden itibaren davanın zamanaşımının değerlendirilmesi ve bu yanlış değerlendirme sonucuna göre zamanaşımı def'inin reddi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 25/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13159, Karar No: 2022/5210, Tarih: 29.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/13159 E.  ,  2022/5210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 09.01.2014 tarihli 2014/1196 Esas ve 2014/507 sayılı iddianamesi ile sevk maddesi bölümünde “Vergi Usul Kanunu 359/b, TCK 43, 53“ yazılmış olmakla birlikte, Ankara Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının 22.08.2013 tarihli Rapor Değerlendirme Komisyonu mütalaası ve ekindeki vergi suçu raporuna uygun olarak iddianamede suçun esasına ilişkin anlatıma göre “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında iddianamenin sonuç bölümünde sehven “2010 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan bahsedilmesinin yazım hatası olarak kabulü gerektiğinden, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, 29.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9252, Karar No: 2018/2897, Tarih: 16.04.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/9252 E.  ,  2018/2897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Cinsel Saldırı, Kasten Yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık hakkında cinsel saldırı ve kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, katılan ... ile sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanık hakkında yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesine gelince;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 150.maddesinin 2. fıkrasındaki "malın değerinin azlığı" kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlamak dışında benzerliği bulunmadığı, "değerin azlığı" nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği; somut olayda sanığın yakınanı darp edip cüzdanındaki tüm parası olan 15 TL ile bozuk paraların tamamını yağmaladığının anlaşılması karşısında; koşulları oluşmadığı halde aynı yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... ile sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2103, Karar No: 2011/7683, Tarih: 19.09.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/2103 E.  ,  2011/7683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

İncelenmesine gerek görüldüğünden; 1-) Takip dayanağı Kredi Sözleşmesinin tanzim tarihini gösterir şekilde onaylı ve okunaklı bir suretinin,

2-) Tarım İlçe Müdürlüğü kayıtlarına göre, a-) Takip borçlusu .... adına 20.10.2010 tarihinden önceki tarihlerde büyükbaş hayvan türünden ... İşletme Kaydı bulunup bulunmadığı, varsa; hayvanların cinslerini, kulak küpe numaralarını ve bu kişi adına sisteme kayıt ve el değiştirme tarihlerini gösterir kayıt ve belgelerin,

b-) Dava konusu olup, 20.10.2010 tarihli haciz tutanağında kulak küpe numaraları belirtilen (9) adet hayvan yönünden, tek tek belirtilmek suretiyle, ilk doğum tarihlerinden itibaren kim ya da kimler adına ve hangi tarihler arasında kayıtlı olduklarını ve davacı 3.kişi ... adına ilk kayıt tarihlerini gösterir kayıt ve belgelerin getirtilerek evraka eklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.9.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.