muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4679, Karar No: 2018/4579, Tarih: 25.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/4679 E.  ,  2018/4579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet, diğer atılı suçtan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının mahkumiyet hükmü yönünden infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen beraat kararı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün ONANMASINA, 25.06.2018 tarihinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden üye ...'ün karşı oyu ve oyçokluğuyla, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden ise oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

Sanık hakkında; mağdureyle zorla ilişkiye girme eyleminden ötürü beraat kararı verilip Dairemizce bu kararın onandığı, bu hususta sayın çoğunluk ile görüş birliğinde olmamıza karşın, sabit görülen sanığın mağdureyi evlenmek amacıyla kaçırdığı olayda, TCK'nın 109/5 madde ve fıkrasının uygulanabilmesi için bizatihi cinsel amaçla eylemin gerçekleştirilmesinde zorunluluk bulunduğu, sanığın mağdureye yönelik cinsel söz ve davranışta bulunmadığı, evlenmenin içerisinde cinselliği barındırmakla birlikte salt cinsellikten ibaret olmadığı, evlenme dışında mağdurenin cinsel amaçla kaçırıldığına dair dosyaya yansıyan herhangi bir delilin de olmadığı, bu nedenle mevcut haliyle olayda 5237 sayılı TCK'nın 109/5. maddesinin uygulama koşullarının bulunmadığı anlaşıldığından, anılan nedenlerle mahkeme kararının bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/5837, Karar No: 2015/10513, Tarih: 01.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/5837 E.  ,  2015/10513 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, davacının prime esas kazanç tutarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı ...'nun geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanağı 506 sayılı ...'nun 77 ve 5510 sayılı Kanunun 80. maddesidir.

Bu kapsamda davacı işçinin, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı ...nler tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Gerçek ücret; sigortalının kıdemi, yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre ödenmesi gereken ücrettir. Hizmet akdinin tarafları görünüşte bir ücret belirlemiş olabilirler, ancak bu ücret tarafların aralarında kararlaştırdıkları gerçek ücret olmayabilir. Uygulamada bazen taraflar arasında kararlaştırılmış olan gerçek ücret (örneğin ...primlerini daha az ödemek amacıyla) bordroya yansıtılmamakta, daha düşük (örneğin asgari ücret) gösterilmektedir. Bu gibi durumlarda yargıç tarafından gerçek ücretin saptanması yoluna gidilmelidir (Prof. Dr. S. Süzek, İş Hukuku, 2. Bası, Beta Yayınları, Sy:287).

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HMK’nun geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal

./..

geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları gibi delillerle sigortalının imzasını taşıyan ücret bordroları veya hizmet sözleşmesinde yazılı olan ücretin gerçek olmadığı kanıtlanabilir. Ücretin mevcut delillerle şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi mümkün bulunmayan kimi durumlarda, yapılan iş, hizmet süresi ve diğer belirleyici özellikler belirtilmek suretiyle ilgili meslek örgütlerinden sorulmak suretiyle de belirlenebilir. Meslek örgütlerince bildirilen ücret miktarları tarafları ve mahkemeyi bağlayıcı nitelikte olmayıp, diğer bilgi ve belgelerle de desteklenmeleri gerekir.

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için yine HMK’nun geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde ve 5510 sayılı Kanunun 82. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “...günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. 82. madde de bu düzenlemeye paralel bir hüküm içermektedir. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı, 14/07/2008-15/05/2012 tarihleri arasında davalı işverenin yanında çalıştığını, işe giriş tarihinde net 1.200.00 TL, işten çıkış tarihinde ise net 1.600.00 TL ücretle çalıştığını, aynı dönemde primlerinin eksik yatırıldığını ve belirtilen dönemlerde yatırılmayan primlerinin gerçek ücret üzerinden yatırılmasını talep etmiş, mahkemece ilamında belirtildiği üzere davanın kabulüne karar verilmiştir.

Yerel mahkemece, tespitine karar verilen sürede davacının aldığı aylığın tespitinde, sadece davacı tarafından dosyaya sunulan işyeri kaşesi bulunan 31.01.2010 tarihli, bir aylık bordro kaydı ve tanık beyanından hareketle sonuca gidilmiş ise de, yukarıdaki esaslar dahilindeki deliller celp edilip, değerlendirildikten sonra, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davalı şirketten alınmasına, 01.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2013/16292, Karar No: 2013/16679, Tarih: 05.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/16292 E.  ,  2013/16679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini, bu sebeple kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, diğer alacaklarının ise ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararının davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 22.11.2012 tarih, 2012/6598 esas ve 2012/26217 karar sayılı ilamı ile tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli karardaki hüküm fıkrası arasında çelişti bulunduğu gerekçesi ile bozulmuştur.

Bozmaya uyan mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Anayasanın 141. maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur.

Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Kısmi olarak açılan ve ileride açılacak ek davayı da etkileyecek olan somut davada; mahkemece 2 farklı bilirkişi raporu aldırılmış, bilirkişilerden biri de iki alternatifli rapor hazırlamıştır. Bilirkişi raporlarında ücretin miktarı ve davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanamadığı noktasında farklılıklar bulunmaktadır. Mahkemece; bilirkişi raporlarından hangisine itibar edildiği ve hangi hesaplamanın esas alındığı, davacının ücretinin hangi tutarda kabul edildiği, dosyadaki ibranamenin geçerli kabul edilip edilmediği, kabul edilen taleplerin hangi gerekçe ile kabul edildiği, tartışılıp açıklanmamış, dava dilekçesinde talep edilen miktarlar hüküm altına alınmıştır. Mahkeme hükmünün gerekçesinin açıklanmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz nedenlerinin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8858, Karar No: 2018/5744, Tarih: 08.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/8858 E.  ,  2018/5744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Tazminat Talebinin Reddi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1) Gerçeğe aykırı beyanda bulunma suçuna ilişkin kurulan hükme yönelik incelemede;

Birinci haciz ihbarnamesine 16.05.2014 tarihinde vekil aracılığıyla itiraz edildiğinden, vekilin beyanından asilin sorumlu tutulamayacak olması nedeniyle, beraat kararı verilmesi gerekirken suçun yasal unsurları itibariyle oluşmaması nedeniyle beraat kararı verilmesi sonucu itibariyle doğru olup şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak,

2) Tazminata ilişkin kurulan hükme yönelik incelemede;

Şikayet dilekçesinde, istenen tazminat miktarı belirtilmediğinden, şikayetçi vekili tarafından İİK'nın 89/4. maddesine uygun olarak açılmış bir tazminat davasının bulunmadığının kabulü ile sonucu itibariyle doğru olan tazminatın reddi kararına yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 08.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1002, Karar No: 2012/4705, Tarih: 30.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/1002 E.  ,  2012/4705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan bamya, nohut ve kavunun kuru şartlarda 2011 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ile kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5138, Karar No: 2014/10451, Tarih: 11.12.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/5138 E.  ,  2014/10451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm, davalılar Hazine ve Orman Yönetimi ile davacılardan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmazlara komşu, ... Köyü 108 ada 2, 102 ada 2, 3, 4 ve 5, 103 ada 7 nolu parsellere ilişkin kesinleşme şerhli kadastro tutanak örnekleri ile dayanak tapu ve vergi kayıtlarının, davalı iseler; dava dosyaları aslının, kadastroca oluşturulan tapu kayıtlarının, hükmen tescilli ise tescil dosyaları aslının bulunduğu yerden getirtilerek dosya arasına konulması,

2) Dosyanın hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek, memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğinin, kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra ( 1/5000, 1/10.000 ve 1/25.000 ölçekli olarak), davacı ... adına tescile karar verilen 103 ada (1C) ile gösterilen 2699,77 m2'lik taşınmazın her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu, kullanılıp kullanılmadığı, hangi tarihte kullanılmaya başlandığı, üzerindeki bitki örtüsü, üzerindeki ağaçların cinsi, yaşı, dağılımı konusunda açıklamalı ve çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı açıklamalı ek rapor kendilerinden alınarak,

bu dosya içine konulması, ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 11/12/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/497, Karar No: 2015/209, Tarih: 14.01.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/497 E.  ,  2015/209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 30. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2013/936-2013/250

Hukuk Genel Kurulu’nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

Mahkemece verilen hüküm, temyiz edilmesi üzerine yukarıda başlıkta belirtilen karar ile bozulmuştur. Bozma üzerine mahkemece ilk kararda direnilmiş, direnme kararı davalı T. Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İş mahkemeleri kararlarına karşı temyiz süresi 30/1/1950 tarih ve 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 2/3/2005 tarih ve 5308 sayılı Kanunla değişmeden önceki 8. maddesine göre belirlenmekte ise de, temyiz usul ve işlemlerinde 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’nın hükümleri uygulanmaktadır.

Her ne kadar uygulamada iş mahkemesinde karşı temyiz yolu ile temyiz hakkı tanınmamakta ise de gerek iş hukuku mevzuatında gerekse de HUMK’nun temyize ait hükümlerinde bunu engelleyen bir hüküm bulunmadığı açıktır. Bu nedenle 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfiyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 433/1. maddesi gereğince temyiz dilekçesinin hüküm veren mahkeme aracılığı ile karşı tarafa tebliğ edilmesi ve karşı tarafa temyiz dilekçesine karşı cevap verme ve karşı temyiz isteminde bulunmak hakkının tanınması gereklidir.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

Davalı T. Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd.. Şti. vekiline ait temyiz dilekçesinin davacı tarafa tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır. Temyiz eden davalı T. Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nu “Geçici madde 3” atfiyla uygulanmakta olan HUMK’nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline Tebligat Kanunu ve ilgili mevzuat dikkate alınarak tebliğ edilmeli ve yasal süre beklenildikten sonra Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmelidir.

Açıklanan nedenle eksiklik giderildikten sonra Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığı’na gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S 0 N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/01/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8997, Karar No: 2011/10462, Tarih: 13.06.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/8997 E.  ,  2011/10462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çivril Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ                  :05.02.2010
Yargıtay — Esas No: 2011/15890, Karar No: 2012/16520, Tarih: 26.06.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/15890 E.  ,  2012/16520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı arsa sahipleri ile davalı müteahhit kooperatif arasında imzalanan kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile inşaa edilen binalardan bir daireyi 04.03.1998 tarihinde davalı arsa sahiplerinden satın alıp adına tescil ettiğirdiğini, kat karşılığı inşaat sözleşmesinde inşaatın 36 ayda bitirileceğinin taahhüt edildiğini, davalı arsa sahiplerinin kendilerine isabet eden daireleri satmaları nedeniyle inşaatla ilgilenmediklerini, dava konusu dairenin henüz teslim edilmemesi nedeniyle oluşan kira kaybındantüm davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek 01.05.2002 ila 01.05.2007 arasındaki kira kaybı karşılığı olarak 24.000 TL. nin davalılardan tahsilini istemiştir.

Kooperatif kendisine husumet düşmeyeceğini, davacıya belli bir zamanda teslim taahhüdünde bulunulmadığını savunmuş, davalı arsa sahipleri de davacıya sadece arsa payı satıldığını, dairenin teslim tarihi hususunda taahhütlerinin bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece 18.261,74 TL.nin davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı arsa sahipleri ile davalı kooperatif (müteahit) arasında 25.11.1994 tarihinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiği, inşaatın bitim süresinin 36 ay olarak kararlaştırıldığı, davacının da 04.03.1998 tarihli tapu resmi 2011/15890-16520

senedi ile 20 numaralı bağımsız bölümün kat irtifakına tahsisli 8/2040 arsa payını davalı arsa sahiplerinin murisinden satın alıp, adına tescil ettirdiği davacı ile davalılar arasında başkaca bir sözleşmenin bulunmadığı, hususu ihtilafsızdır. Davacı eldeki davada davalı arsa sahipleri ile davalı müteahhit kooperatif arasındaki sözleşmeye dayanarak kira kaybı istemektedir. Hemen belirtmek gerekir ki tarafların dairenin belli bir zamanda davacıya teslim edileceğine dair bir taahhütleri bulunmamaktadır. Davalılar arasındaki sözleşmede davacı taraf olmadığı için davacı yararına bir sonuçta çıkarılamaz. Öte yandan davacı dairenin teslim edilmesi için davalılara ihtar çekip onları temerrüde düşürdüğünüde iddia ve ispat etmiş değildir. Tüm bu hususlar gözetildiğinde davacının davalılardan kira kaybı nedeniyle talepte bulunamayacağının kabulü zorunludur. Mahkemece değinilen bu yönler gözetilerek, davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya ayrıkırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalılar yaranına BOZULMASINA, peşin alınan 289,40 TL. temyiz harcının istek halinde davalı Çağdaş Cem Konut Yapı Kooperatifine iadesine, peşin alınan 362,00 TL temyiz harcının davalı Sevtap Ağaç Başer'e iadesine, 26.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/24619, Karar No: 2011/9070, Tarih: 15.12.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/24619 E.  ,  2011/9070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İtimadı suistimal sonucu hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıkların müştekinin iş yerine sözde parfüm satmak bahanesiyle gelerek onun olmadığı esnada açık olan dolabındaki çantasını çalıp çıkacakları esnada güvenlik görevlisince yakalanmaları şeklindeki eylemlerine uyan ve dava zamanaşımı bakımından lehe olan 765 sayılı TCK'nın 491/3. maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4. ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık genel dava zamanaşımının, suç tarihi olan 03.11.2003 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, CMK.'nın 223/8. maddesi uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 15.12.2011 gününde oy birliğiyle karar verildi.