muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/28464, Karar No: 2015/30942, Tarih: 03.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/28464 E.  ,  2015/30942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 16. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/03/2015

NUMARASI : 2012/841-2015/128

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, fazla çalışma ücretinin ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Yasalarda aksine düzenleme bulunmadıkça mahkeme kararlarının taraflara tebliği gerekir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8 inci maddesine göre, iş mahkemelerinde verilen kararlara karşı temyiz süresi tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren sekiz gündür. Mahkemece karar yüze karşı tefhim edilmiş ise, tefhim edilen kısa kararın 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 383 ve devamı maddelerinde belirtilen şartları taşıması gerekir. Aksi takdirde usulüne uygun tefhimden sözedilemez. Bu durumda temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlayacaktır.

Yargılama sırasında yapılan tebliğlerle ilgili tebliğ mazbatalarının ve ilgili diğer belgelerin dosyaya konulması gerekir. 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve bu Kanunun uygulanması için çıkarılan Tüzük hükümleri tamamen şeklidir ve titizlikle uygulanması gerekir. Bir davada yapılan tebligatların usulüne uygun olarak yapılıp yapılmadığını hâkim kendiliğinden denetlemelidir. 19.01.2011 tarihli Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa ile Tebligat Kanununda esaslı değişiklikler yapılmıştır.

Değinilen Yasayla eklenen 7/A maddesinin birinci fıkrasına göre, tebligata elverişli bir elektronik adres vererek bu adrese tebligat yapılmasını isteyen kişiye, elektronik yolla tebligat yapılabilecektir. Söz konusu maddenin ikinci fıkrası gereğince, anonim, limitet ve sermayesi paylara bölünmüş komandit şirketlere elektronik yolla tebligat yapılması zorunluluğu getirilmiş, elektronik yolla tebligatın haklı bir sebeple yapılamaması hâlinde, bu Kanunda belirtilen diğer usullerle tebligat yapılacağı öngörülmüştür. Elektronik yolla tebligat, muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılacaktır.

Tebligat Yasasının 10 uncu maddesi gereğince tebligat, tebliğ yapılacak şahsın bilinen en son adresinde yapılır. Bununla birlikte, kendisine tebliğ yapılacak kişinin müracaatı veya kabulü şartıyla her yerde tebligat yapılması olanaklıdır. 6099 sayılı Yasayla bu maddeye eklenen ikinci fıkraya göre, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya herhangi bir nedenle tebligatın yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip tebligat buraya yapılacaktır.

Tebligat Kanununun 12 nci ve 13 üncü maddeleri uyarınca, tüzel kişilere tebliğ yetkili temsilcilerine, bunlar birden fazla ise yalnız birine yapılır. Temsile yetkili kişinin herhangi bir nedenle tebliğ yapıldığı sırada işyerinde bulunmaması veya bizzat alamayacak durumda olması halinde, kendisinden sonra gelen bir kimse veya evrak müdürüne, bu da olanaklı değilse, tüzel kişinin o yerdeki memur veya işçilerinden birine yapılmalıdır. Bu sıraya uyulması yasal zorunluluk olup, aksi takdirde tebligat usulsüz sayılacaktır. Tüzel kişiliği olmayan, ancak 4857 sayılı İş Kanununun 2 nci maddesi anlamında işveren sıfatını taşıyan kamu kurum ve kuruluşları adına çıkarılan tebligatın, kurumun yetkili temsilcisine yapılması gerekir (Dairemizin 03.11.2008 gün ve 2008/4948 Esas, 2008/29807 Karar sayılı ilamı).

Adreste tebligatın, gerçek veya tüzel kişinin bilinen en son adresinde yapılması gerekir. Burada kastedilen kişinin oturduğu veya çalıştığı yerdir. Asıl olan tebligatın, tebligat evrakında belirtilen adreste muhatabın kendisine yapılmasıdır. Adres niteliğinde bulunmayan yerlerde, örneğin inşaat halindeki binalarda tebligat yapılamaz. Tebligat evrakına adresin doğru ve okunaklı olarak yazılması gerekir. Bir kişinin adresinden başka bir yerde tebligat yapılabilmesi o kişinin tebligatı kabul etmesine bağlıdır. Ev adresine çıkarılan tebligatın herhangi bir nedenle yapılamaması nedeniyle iş adresinde yapılması durumunda, tebligat geçerli kabul edilmelidir.

Yasanın 6099 sayılı Kanunla değişik 35 inci maddesine göre, kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini derhal tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır. Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshasının eski adrese ait binanın kapısına asılması yeterli olacaktır. Bu durumda evrakın asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır. Daha önce tebligat yapılmamış olsa dahi, tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adresleri esas alınarak bu madde hükümleri uygulanır. Daha önce yurt dışındaki adresine tebligat yapılmış Türk vatandaşı, yurt dışı adresini değiştirir ve bunu tebliğ çıkaran mercie bildirmez, adres kayıt sisteminden de yerleşim yeri adresi tespit edilemezse, bu kişinin yurt dışında daha önce tebligat yapılan adresine Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğunca 25/a maddesine göre gönderilen bildirimin adrese ulaştığının belgelendiği tarihten itibaren otuz gün sonra tebligat yapılmış sayılır.

Yine 36 ncı maddede yapılan değişiklikle, tebligat evrakının celse esnasında veya kalemde, taraflara, ilgili üçüncü kişilere, katılana veya vekillerine tutanağa geçirilmek suretiyle veya imza karşılığında “tebliğ konusu belirtilerek tevdi” edilmesi tebliğ hükmüne geçecektir. Bu durumda ayrıca tebliğ mazbatası düzenlenmeyecek ve masraf da alınmayacaktır.

Tebligatın muhataba yapılabilmesi için, muhatabın medenî hakları kullanma ehliyetine, kısaca fiil ehliyetine sahip olması gerekir. Fiil ehliyetine sahip olmayan kişilere tebligat yapılamaz. Bu durumda tebligatın kanunî temsilciye yapılması gerekir. Ancak bir meslek veya sanatla uğraşan ve ayırt etme gücüne sahip küçükler veya kısıtlılar, bu meslek ve sanatın icrasından doğan borçlardan bizzat sorumlu olduklarından, bu konuda kendilerine tebligat yapılması tebliği usulsüz ve geçersiz kılmaz.

Aksine hüküm bulunmadıkça tebligat giderlerini tebliğin yapılmasını isteyen taraf peşin olarak ödemelidir. Tebliğ gideri verilen süre içinde yatırılmaz ise, talep eden kişi bu isteminden vazgeçmiş sayılır. Dava dilekçesinin karşı tarafa tebliği için tebliğ gideri peşin verilmemiş ve verilen makul süre içinde yattırılmamış ise, dava hakkında 1086 sayılı Yasanın 409 uncu maddesi uyarınca işlem yapılması gerekir.

Somut olayda davalı şirket 20.07.2012 tarihinde Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde yayınlanan adresini "Karaağaç Caddesi No:110 Kat:2 Sütlüce/ İstanbul" adresine taşımış olup Mahkemece davalının en son adresine tebligatın usulüne uygun olarak yapılmadığı anlaşılmaktadır. Davalıya usulüne uygun tebligat yapılmadan, taraf teşkili sağlanmadan hukuki dinlenilme hakkı ihlal edilerek yokluğunda karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Somut olayda davalı şirket 20.07.2012 tarihinde Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde yayınlanan adresini "Karaağaç Caddesi No:110 Kat:2 Sütlüce/ İstanbul" adresine taşımış olup Mahkemece davalının en son adresine tebligatın usulüne uygun olarak yapılmadığı anlaşılmaktadır. Davalıya usulüne uygun tebligat yapılmadan, taraf teşkili sağlanmadan hukuki dinlenilme hakkı ihlal edilerek yokluğunda karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/571, Karar No: 2017/5310, Tarih: 03.05.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/571 E.  ,  2017/5310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı anne tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Ortak çocuk Umut 2007 doğumlu olup, idrak çağındadır. Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. ve Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3. ve 6. maddeleri iç hukuk tarafından çocuğun idrak gücüne sahip olduğunun kabul edildiği durumlarda, çocuğa adli merci önündeki kendilerini ilgilendiren davalarda kendi görüşünü ifade etmesine müsaade edilmesini ve yüksek çıkarına açıkça ters düşmediği takdirde ifade ettiği görüşe gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir. Mahkemece, çocuğa görüşünü ifade etmesi olanağı tanınmamıştır. Mahkemece yapılacak iş; ortak çocuk Umut'un olası sonuçları hakkında bilgilendirilerek velayet ile ilgili tercihinin sorulması, tüm deliller birlikte değerlendirilerek, çocuğun üstün yararının velayetinin ebeveynlerden hangisine bırakılmasında olduğunun saptanması, hasıl olacak sonucuna göre karar vermekten ibarettir. Açıklanan hususlar üzerinde durulmaksızın eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.05.2017(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/18837, Karar No: 2014/9941, Tarih: 17.04.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/18837 E.  ,  2014/9941 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/139429

MAHKEMESİ : Göle Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/01/2013

NUMARASI : 2009/172 (E) ve 2013/19 (K)

SUÇ : Mala zarar verme ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten yangın çıkarma

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanığın, mağdur Y.. T..’ya ait otu kasten yakması şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK.nun 151/1. ve 152/2-a madde ve fıkralarında düzenlenen yakarak mala zarar verme suçunu oluşturduğu ve yakarak mala zarar verme suçunun şikayete tabi olmayıp vazgeçme ile düşme kararı verilemeyeceği de gözetilmeden, yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Kabul ve Uygulamaya göre de ;

TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı, C. Savcısı ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 17.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20569, Karar No: 2019/18679, Tarih: 10.10.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/20569 E.  ,  2019/18679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş sözleşmesine haklı bir neden olmadan son verildiğini öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücreti alacağının bulunup bulunmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür.

Somut uyuşmazlıkta; Mahkemece imzalı ücret bordroları ile fazla çalışma tahakkuku yapılmış olduğu gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiş ise de; dosya içerisinde bulunan ücret bordroları incelendiğinde bazı aylara ait ücret bordrolarının imzasız olduğu görülmektedir. Dairemizin yerleşik hale gelen görüşüne göre, işçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkün olup bu takdirde yapılacak fazla çalışma alacağı hesabından banka kanalıyla ödendiği sabit olan tutarların mahsubu ile sonuca gidilmesi gerekmektedir.

Şu halde; iddia ve taraf tanık anlatımları ile işyerinde işe giriş çıkış tutulduğu anlaşılmakla; öncelikle kayıtları sunması için işverene yöntemince süre verilmeli, sunulması halinde davacının fazla çalışma yapılacağı zaman parmak bastırılmadığı iddiası nedeniyle bu kayıtlara değer verilip verilemeyeceği irdelenmeli; kayıt sunulmaz ise ya da sunulmasına rağmen kayıtlara değer verilemeyeceği sonucuna varılması halinde, tanık beyanlarına göre fazla çalışma alacağı hesaplanmalı, imzalı ücret bordrolarında tahakkuk bulunan aylar aksi yazılı deliller ile ispatlanmadıkça dışlanmalı, imzasız ücret bordroları ile aksi yazılı delille ispatlanması halinde imzalı ücret bordrolarındaki fazla çalışma tahakkukları mahsup edilerek sonucuna göre fazla çalışma ücret alacağı olup olmadığı belirlenmelidir. Mahkemece belirtilen hususlar gözetilmeden fazla çalışma alacağı talebinin reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Taraflar arasında davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı, işyerinde fazla çalışma ücretinin ödenmemesi, fazla çalışma yapılacağı zamanlarda işe giriş-çıkışlarda uygulanan parmak basma uygulamasının iptal edilmesi ve bankalara para yatırma, elektrik-su faturası ödeme, müdürün evine ihtiyaç maddeleri götürme, müdürün evinin alışverişini yapma gibi görevi dışındaki işlerin yaptırılmasına itiraz etmesi üzerine işyeri yetkilisi tarafından işyerinde ancak bu şekilde çalışabileceği, istemiyorsa çekip gidebileceği belirtilerek iş sözleşmesinin son bulduğunu iddia etmiştir.

Davalı ise, yıllık ücretli izin kullanan davacının izin dönüşü işbaşı yapmadığını, işyerine bilgi vermeden ve izin almadan devamsızlık yapan davacının iş sözleşmesinin istifa nedeniyle son bulduğunu savunmuştur.

Mahkemece iş sözleşmesine davacı tarafından haklı bir neden olmadan son verildiği gerekçesiyle kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmiş ise de; yapılan araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir.

Davalı ise, yıllık ücretli izin kullanan davacının izin dönüşü işbaşı yapmadığını, işyerine bilgi vermeden ve izin almadan devamsızlık yapan davacının iş sözleşmesinin istifa nedeniyle son bulduğunu savunmuştur.

Mahkemece iş sözleşmesine davacı tarafından haklı bir neden olmadan son verildiği gerekçesiyle kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmiş ise de; yapılan araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir.

Dava dilekçesindeki anlatım ile dosya kapsamından davacının fazla çalışma ücretinın ödenmemesi ayrıca paket servis işi dışında özel işlere (fatura yatırma, vs) gönderilmesi gerekçeleriyle iş sözleşmesini eylemli olarak feshettiği anlaşılmaktadır. Şu halde, öncelikle az yukarıda açıklandığı üzere fazla çalışma ücreti alacağının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi, davacının fazla çalışmasının olmadığının tespiti halinde davacının görev tanımı dışında özel işlere gönderildiği iddiasının değerlendirilmesi bu hususta gerekirse tanıkların yeniden dinlenilmesi ve sonucuna göre kıdem tazminatı talebi hakkında bir karar verilmesi gerekmektedir.

4- Öte yandan, davacının bakiye yıllık ücretli izin alacağı davanın açıldığı 25.03.2015 tarihinden sonra 20.05.2015 tarihinde ödenmiştir. Dava dilekçesinde, net 500,00 TL yıllık ücretli izin alacağı faiziyle talep edilmiştir. Dava açıldıktan sonra ödeme nedeniyle yıllık ücretli izin talebi konusuz kalmış ise de; dava tarihinden ödeme tarihine kadar olan faiz talebi hakkında hüküm kurulmamıştır. Mahkemece bu hususun gözetilmemesi de ayrıca bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 10.10.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/352, Karar No: 2024/797, Tarih: 13.02.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/352 E.  ,  2024/797 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2023/268 E., 2023/825 K.

DAVA TARİHİ : 26.03.2018

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen boşanma davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddedilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle, Bölge Adliye Mahkemesi esastan ret kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde; erkeğin sürekli alkol alarak eşine hakaret ve küfür ettiğini, ihtiyaçları karşılamadığını, kadının evlatlık olduğunu vurguladığını, kayınvalidesini suçlayıp çevreye onun hakkında dedikodular yaydığını ve taraflarının aynı evde yabancı gibi yaşadıklarını iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle boşanmalarına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde; erkek hakkındaki iddiaların doğru olmadığını ve tarafların aynı evde yaşamaya devam ettiklerini belirterek davanın reddine hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 29.05.2019 tarihli ve 2018/154 Esas, 2019/345 Karar sayılı kararıyla; davalı erkeğin boşanma davasının kabulünü gerektirecek bir kusurunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 29.05.2019 tarihli ve 2019/1616 Esas, 2022/1009 Karar sayılı kararıyla; kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.