muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5334, Karar No: 2019/6980, Tarih: 22.10.2019

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Gerekçeli karar tebligatı, davalı aynı zamanda borçlu ...'ün "... Mahallesi, 1471 Sokak, No:11, İç Kapı No:1 ..." adresine çıkarıldıktan sonra adresten taşındığından bahisle, "... Mahallesi, 2320 Sokak, No:6/40 ...." adresine çıkarıldıktan sonra 6 numara bulunmadığından bahisle iade edilmesi üzerine davalının "... Mahallesi, 2320 Sokak, No:6/40 ..." adresine 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35.maddesi uyarınca tebliğ edilmiş, bir nüshası muhatabın kapısına yapıştırılmıştır. Davalı ...'ün UYAP’tan yapılan kontrolde "... Mahallesi, 1550 Sokak, No:26C, İç Kapı No:26, ..." şeklinde güncel mernis adresi bulunduğu tespit edilmiş olup bu adrese tebligat çıkartılmadan 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca eski adrese gerekçeli kararın tebliğ edilmesinin usulsüz olduğu anlaşılmaktadır.

Açıklanan sebeplerle davalı ...'ün 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenilerek temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 22.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1307, Karar No: 2015/14588, Tarih: 14.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/1307 E.  ,  2015/14588 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 04/12/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/09/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının 27,70 TL'sinin davacıya, 342,00 TL'sinin de davalıya yükletilmesine, peşin alınan harçların bundan mahsubuna 14/12/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

HARÇ

369,70 TL. OH.

...

KARŞI OY YAZISI

Dava, kişilik haklarına yapılan saldırı nedenine daalı manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ceza mahkemesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile sonuçlanan mahkumiyet kararı ve tanık beyanları esas alınarak, avukat olarak görev yapan davalının, duruşma salonunda davacı hakime "siz yalan söylüyorsunuz" dediği sabit görülerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

....M kararlarında da belirtildiği üzere kanaatler (değer yargıları) bir olay ya da durum konusunda bir bakış açısını veya kişisel bir değerlendirmeyi dile getirir. Bunların doğru ya da yanlış olduklarının kanıtlanması mümkün değildir. Ama kanaatin temelini oluşturan olguların doğru ya da yanlış olduğunu kanıtlamak mümkündür. Eleştirisel değer yargılarının ve spekülasyonların dile getirilmesi .... 10. maddesi çerçevesinde koruma altına alınmıştır. Somut olayda Avukat olarak görevli davalının davacı Hakime yönelik "yalan söylüyorsunuz" sözleri bir değer yargısında ibaret olup, ceza mahkemesinin hükmün açıklanmasını geri bırakılması kararlarının hukuk hakimini bağlamayacağı tarafların her ikisininde yargısal faaliyet yürütmeleri hususu da dikkate alındığında, söylenen sözlerin kişilik haklarına saldırı teşkil etmediği, hoşgörü sınırı içinde karşılanması gerektiği kanaatiyle dairemizin değerli çoğunluğunun onama kararı verilmesi görüşüne katılmıyoruz.14/12/2015
Yargıtay — Esas No: 2010/6953, Karar No: 2011/8575, Tarih: 07.12.2011

Mahkemece, tespite esas alınan tapu kayıtlarının miktarına değil sınırlarına itibar edilmesi gerektiği gerekçesi ile davanın reddine ilişkin hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Çekişmeli taşınmaz T.Sani 340 tarih 32 sıra nolu 40 dönüm, T.Sani 340 tarih 34 sıra numaralı 35 dönüm, T.Sani 340 tarih 26 sıra numaralı 2 dönüm yüzölçümlü tapulardan tedavül eden üç ayrı tapu kaydı ile kayıtlı olup ve 3 parça iken tapu maliklerinin birleştirerek kullandıkları belirtilerek davalılar adına tespit edilmiştir. Hazine tapu kayıt miktar fazlası için dava açmış, Köy Tüzel Kişiliği ise taşınmazın güney bölümünün kadim mera olduğu iddiası ile davaya katılmıştır. Tapu kayıtlarının toplam yüzölçümü 70785 olduğu halde taşınmaz 213347 mekrekare yüzölçümü ile tespit edilmiştir. Mahkemece, tespitin dayanağı olan tapu kayıtlarının tesisine ilişkin kayıtları getirtilmemiş, kayıtlar tesisindeki hudutlar ve miktarları esas alınarak uygulanmamış, her bir tapu kaydının sınırları ve kapsamı bilirkişi tarafından düzenlenen krokide ayrı ayrı gösterilmemiştir. Mahkemece tapu kaydı uygulaması ve taşınmazın zilyetlikle durumuna ilişkin olarak taşınmaz başında 06.05.1996 ve 22.03.2006 tarihlerinde yapılan keşiflerdeki beyanlar çelişkili olduğu gibi, ilk keşif sonucu ibraz edilen 01.07.1996 tarihli ziraat bilirkişi raporunda eski yol olarak gösterilen yol ile asfalt yol arasında kalan 16152 metrekarelik alanın yeni sürülerek tarla haline getirildiği, halen bu alan içinde kalan engebeli, 500 metrekarelik alanın hiç sürülmediği belirtilmiş olduğu halde, 2.keşif sonucu alınan 28.10.2005 tarihli ziraat bilirkişi raporunda bu bölümün de uzun yıllar işlendiğinin belirtilmiş olması nedeniyle her iki ziraatçi bilirkişi raporu arasında da çelişki olup; çelişkiler giderilmemiştir. Doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle tespite esas alınan tapu kayıtları tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte getirtilmeli, tapu kayıtlarının sınırında geçen ve sahibi senet yeri olarak gösterilen, taşınmazın batı hududundaki yine davalılar adına tespit edilen 798 sayılı parselle ilgili davanın sonuçlanıp sonuçlanmadığı, kesinleşme durumu araştırılmalı, tüm komşu parsellerin dayanağı kayıtlar tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte getirtilmeli, dosya ikmal edildikten sonra taşınmaz başında yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, tarafsız ve aynı köyde ve komşu köylerde ikamet eden yerel bilirkişiler, önceki keşiflerde dinlenen yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, tespit bilirkişileri, üç kişilik ziraatçi bilirkişi kurulu ve fen bilirkişi katılımı ile yeniden keşif yapılmalıdır

. Keşifte, yerel bilirkişiler yardımı ve fen bilirkişi eli ile tapu kayıtlarının tesisindeki ve tedavüllerindeki hudutları zemine uygulanarak hudutlar zeminde tek tek gösterilmeli, bilinmeyen sınırların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı tanınmalı, tapu uygulamasında komşu parsellerin tutanak ve dayanaklarından ve 1959 yılında yapılan Toprak Tevzi Komisyonu çalışmalarında düzenlenen belirtmelik tutanağı ve haritalarından da faydalanılmalı, her bir tapu kaydının kapsamı fen bilirkişisinin krokili raporunda hudutları ile birlikte ayrı ayrı gösterilmeli ve böylece tapu kayıtları kapsamı duraksamaya meydan bırakmayacak şekilde tespit edilmeli, tapu kayıtlarında yer alan isimsiz yol ve nokta hudutları sabit sınır kabul edilemeyeceğinden bu kayıtların miktarı ile geçerli olduğu düşünülmeli, yerel bilirkişi, tespit bilirkişileri ve tanıklardan taşınmazın öncesinin ne olduğu, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı, taşınmazın bir bölümünün kadim mera olup olmadığı hususlarında maddi olaylara dayalı ve ayrıntılı bilgi alınmalı, beyanlar arasındaki çelişki yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeli, böylelikle kayıt miktar farklarının zilyetlikle iktisap edilip edilemeyeceği ve öncesinin kadim mera olup olmadığı usulünce araştırılmalı, sahibi senet yeri olarak gösterilen komşu 797 sayılı parselin ilk tesis kaydındaki “Tarik ve mera “ sınırı uygulanmalı ve değerlendirilmeli, önceki keşiflerdeki beyanlar ile keşifte alınacak beyanlar arasında doğabilecek çelişkiler giderilmeli, tespite aykırı sonuca ulaşılması halinde, tespit bilirkişileri de tanık sıfatı ile dinlenerek aykırılığın giderilmesine çalışılmalı, fen bilirkişisinden keşfi takibe elverişli ve kayıt uygulamasını gösteren; üç kişilik ziraat bilirkişi kurulundan ise özellikle 01.07.1996 tarihli ziraat bilirkişi raporundaki bulgular irdelenerek raporlar arasındaki çelişkiyi giderici, taşınmazın toprak yapısı ve niteliğini belirtici bilimsel verilere dayalı rapor alınmalı; bundan sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözardı edilerek eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi, ... Köyü Tüzel Kişiliği mera iddiası ile davaya katılarak taraf olduğu halde, karar başlığında gösterilmemesi de isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 07.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7378, Karar No: 2022/7790, Tarih: 15.06.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/7378 E.  ,  2022/7790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Kurumda büro görevlisi olarak çalışmaya başladığını ve 05.01.2011 tarihinde sendikaya üye olduğunu, bilahare 01.03.2011 yürürlük tarihli toplu iş sözleşmesi doğrultusunda intibakları yapılırken ilk işe girişi ile sendikaya üye olduğu tarih arasındaki kıdemi dikkate alınmadan derece ve kademesinin belirlendiğini iddia ederek kıdemine uygun kademe derece tespitiyle bir kısım fark alacaklarının ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının sendika değişikliği ve toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan intibakları işe giriş tarihinden itibaren yapıldığından herhangi bir hak ve alacağının bulunmadığını ve zamanaşımı def'inde bulunduklarını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 14.06.2019 tarihli ve 2016/362 Esas, 2019/246 Karar sayılı kararıyla davacının derece kademeye yönelik tespit talebinin reddine, fark alacaklarının kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 17.06.2020 tarihli ve 2019/3557 Esas, 2020/872 Karar sayılı kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 12.01.2021 tarihli ve 2020/5744 Esas, 2021/376 Karar sayılı ilâmı ile yeniden denetime elverişli bilirkişi raporu alınıp, kademe derece tespitinin yapılarak fark alacaklarının belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 12.01.2021 tarihli ve 2020/5744 Esas, 2021/376 Karar sayılı ilâmı ile yeniden denetime elverişli bilirkişi raporu alınıp, kademe derece tespitinin yapılarak fark alacaklarının belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamına ve denetime uygun 01.03.2022 tarihli bilirkişi ek raporu esas alınarak dava tarihi itibarıyla davacının derece/kademesinin 7/24 olarak tespitine karar vermek gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; hükme esas alınan bilirkişi raporunda yer alan tespitlerin hatalı olduğunu, davacının işe giriş tarihi itibarıyla Ek 1/B cetvelinin uygulanması gerektiğini, bu konuda kesinleşmiş mahkeme kararının bulunduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının kademe derece tespitinin doğru yapılıp yapılmadığı ve buna bağlı olarak fark alacaklarının bulunup bulunmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 4857 sayılı İş Kanunu'nun ilgili hükümleri.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre kural olarak her iki yıl için bir derecenin, her bir yıl için de bir kademenin verileceği, ayrıca personelin çalıştığı pozisyona göre başlayacağı ve en son yükselebileceği derecenin alt ve üst sınırı belirlenmiştir. Yine burada çalışanların işe giriş tarihlerine göre iki farklı ücret skalasının da (Ek 1/A ve 1/B cetvelleri) düzenlendiği görülmüştür.

2. Davalı işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre kural olarak her iki yıl için bir derecenin, her bir yıl için de bir kademenin verileceği, ayrıca personelin çalıştığı pozisyona göre başlayacağı ve en son yükselebileceği derecenin alt ve üst sınırı belirlenmiştir. Yine burada çalışanların işe giriş tarihlerine göre iki farklı ücret skalasının da (Ek 1/A ve 1/B cetvelleri) düzenlendiği görülmüştür.

3. Dava tarihi itibarıyla avalı işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesindeki pozisyon cetveline göre büro personelinin alt ve üst derece sınırı 3/15 olarak belirlenmiştir. Her ne kadar işçinin pozisyonuna göre derece için alt ve üst sınır belirlenmiş ise de kademe için böyle bir sınırlama düzenlenmemiştir. Buna karşın hükme esas alınan bilirkişi raporunda derece için belirlenen 15 (on beş) üst sınırının kademenin alt sınırı gibi değerlendirilip her yıl için belirlenen toplam kademe süresinin ilavesi suretiyle kademe tespitinin yapılması hatalı olmuştur.

4. Ayrıca, fark alacakların hesabında toplu iş sözleşmesinde işe giriş tarihlerine göre belirlenen ücret skalasının dikkate alınıp alınmadığı yönünden karar ve dayanağı hesap raporu da denetime açık değildir. Dolayısıyla bu yönüyle karar eksik incelemeye dayalı olup gerekçesizdir. Belirtilen sebeplerle eksik incelemeye ve hatalı bilirkişi tespitine dayalı olarak yazılı şekilde verilen kararın tekrar bozulması gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

15.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15905, Karar No: 2018/1065, Tarih: 15.02.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/15905 E.  ,  2018/1065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 22.09.2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07.01.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı köy tüzel kişiliği temsilcisi köylerine ait kadim 32 sayılı mera parselinden davalının kum almak suretiyle elattığını belirterek müdahalenin menine karar verilmesini istemiş, ıslah ile de ot bedeli talebinde bulunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmü davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya kapsamına göre davalı vekilinin aşagıda yazılı neden dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Ancak davanın kısmen kabul edilmesi nedeniyle davalı yararına vekalet ücreti takdiri doğru ise de hükmün 7. maddesinde davalıya ödenmesine karar verilmesi gerekir iken davacıya ödenmesine şeklinde hüküm kurulması maddi hatadan kaynaklandığından ve bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm sonucunun 7. bendinde yer alan “ 7-Davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden A.A.Ü.T hesaplanan 1800,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine," sözcüklerinin çıkarılarak yerine, "7-Davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden A.A.Ü.T hesaplanan 1800,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, sözcüklerinin yazılması suretiyle düzeltilmesine, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve değiştirilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 15.02.1018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2716, Karar No: 2014/4938, Tarih: 27.03.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/2716 E.  ,  2014/4938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 6.TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/10/2012

NUMARASI : 2012/106-2012/1374

Taraflar arasında görülen tüketicinin açtığı abonelik sözleşmesi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin Ankara ili, Etimesgut ilçesi, B.... Mahallesinde kain ... ada ... parselde bulunan ..-.. Blok.. numaralı numaralı bağımsız bölüm halindeki mesken için, davalı idare nezdinde su akışının sağlanması amacı ile ferdi su abonesi olmak istediğini, bu aşamada davalı idare Aski görevlileri tarafından müvekkkilden toplam 3.461,56 TL kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli talep edildiğini iddia ederek; davalı idarece talep edilen 3.461,56 TL kanal katılım payı ve şebeke hissesi bedelinden müvekkilinin sorumlu tutulmamasını, müvekkilinin ödemesi gereken bir kanal katılım bedeli var ise tespit edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, Belediye Gelirleri Kanununun 87 ve 88. maddeleri ile ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi uyarınca idarece sunulan hizmet karşılığı ilk malikten ferdi abonelik sırasında alınan bedel olduğunu, müvekkili idarenin davacı tarafa ait bağımsız bölümün yer aldığı taşınmazın faydalanmakta olduğu su şebekesi ve kanal hatlarını inşa ettiğini, bu nedenle ilk malik olan davacıdan davaya konu edilen altyapı hizmet bedellerinin yasa gereği tahsil edildiğini beyan ederek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, davacının davalı kuruma karşı kanal katılım ve şebeke hissesi bedeli olarak 708,92 TL'den sorumlu olduğunun, bunu aşan miktardan (2.752,64 TL) sorumlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin tüm davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin tüm davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, dava donusu konuta ilk kez abone olunduğu, ilk kez abone olan kişiden kanal katılım ve şebeke hisse bedeli istenmesinde yasaya bir aykırılık bulunmadığı, davalı idarenin konutun bulunduğu bölgeye alt yapı hizmetlerini götürdüğü; bu nedenle davacının kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden sorumlu olduğu, mahkemece de doğru olarak tespit edilmiş bulunmaktadır. Ne var ki, davacının kanal katılım ve şebeke hisse bedeliyle ilgili sorumlu olduğu miktarın belirlenmesinde, hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Zira, bilirkişi hesaplamasında; T (Metre Tül Maliyeti), 45,75 TL olarak gösterilmiştir. Bu miktarın, ilk inşaat ruhsatı alınırken belirlenen metre tül maliyeti olduğu anlaşılmaktadır. Oysa, aradan uzun bir zaman geçtikten sonra inşaat tamamlanmış ve davacı bireysel abonelik başvurusunda bulunup, 09.02.2012 tarihinde iş bu davayı açmıştır. Bu durumda, metre tül maliyeti abonelik başvuru tarihindeki Bayındırlık ve İskan Bakanlığı birim değerleri esas alınmak suretiyle, güncelleştirilerek saptanması gerekir.

Mahkemece, eksik inceleme sonucu, yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak kurulan hükümde isabet görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.