muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19255, Karar No: 2014/3920, Tarih: 13.03.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/19255 E.  ,  2014/3920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 6.TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/06/2013

NUMARASI : 2011/562-2013/1992

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesi ile; Müvekkilinin Ankara ili, Etimesgut ilçesi, Bağlıca Mah. K... Cad. İş T... Sitesi (... ada ... parsel) V Blok ... numaralı bağımsız bölüm halindeki mesken için, davalı idare nezdinde su akışının sağlanması amacı ile ferdi su abonesi olmak istediğini, bu aşamada davalı idare ASKİ görevlileri tarafından müvekkilinden kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli talep edildiğini iddia ederek; davalı idarece talep edilen kanal katılım payı ve şebeke hissesi bedelinden müvekkilinin sorumlu tutulmamasını, müvekkilinin ödemesi gereken bir kanal katılım bedeli var ise tespit edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, Belediye Gelirleri Kanununun 87 ve 88. maddeleri ile ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesi uyarınca idarece sunulan hizmet karşılığı ilk malikten ferdi abonelik sırasında alınan bedel olduğunu, müvekkili idarenin davacı tarafa ait bağımsız bölümün yer aldığı taşınmazın su şebekesi ve kanal hatlarını inşa ettiğini, bu nedenle ilk malik olan davacıdan davaya konu edilen altyapı hizmet bedellerinin yasa gereği talep edildiğini savunarak; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, davacının davalı kuruma kanal katılım ve şebeke hissesi bedeli olarak 271,90 TL'den sorumlu olduğunun, bunu aşan kısımdan (5.928,36 TL) sorumlu olmadığının tespitine, karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, maliki bulunduğu bağımsız bölüme ilişkin ferdi su aboneliğinin tesisi nedeniyle, davacının; davalı idareye kanal katılım ve şebeke tesis bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

01.07.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.” düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi ile de su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörülmüştür.

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.” düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi ile de su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörülmüştür.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununa dayalı olarak çıkarılan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi ise “2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 87. ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine A.. M..nce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin emlak vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir” düzenlemesini içermektedir.

Yine 3194 sayılı İmar Kanununun “Yapı Kullanma İzni” başlıklı 30.maddesinin 3.fıkrasında “Bu maddeye göre verilen izin yapı sahibini kanuna, ruhsat ve eklerine riayetsizlikten doğacak mesuliyetten kurtarmayacağı gibi her türlü vergi, resim ve harç ödeme mükellefiyetinden de kurtarmaz.” hükmü yer almaktadır.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı idarece yasanın yürürlük tarihinden sonra yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış olması veya mevcutların iyileştirilmesinin yapılması halinde, tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Ayrıca İmar Kanunu'nun 30/3. maddesi uyarınca iskân ruhsatının alınmış olması davalı idarenin kanal katılım payı istemesine engel teşkil etmez.

Mahkemece, ASKİ Tarifeler Yönetmeliği'nin 39. maddesinin iptalinden sonra ASKİ yönetim kurulunca kanal katılım ve şebeke hisse bedeli olarak alınan karar doğrultusunda dava tarihi itibariyle davacının kanal katılım ve şebeke hissesi bedelinden sorumlu tutulup tutulmadığı, tutuluyor ise tutarın belirlenmesi için bilirkişiden ek rapor alınmış, bilirkişi ek raporunda, davacının 04.07.2012 tarihli ASKİ Yönetim Kurulu kararı kapsamında olmadığı, şayet olsaydı kanal katılım ve şebeke hisse bedeli olarak toplam 271,90 TL'den sorumlu olacağı belirtilmiştir.

ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi dava ve abone tarihi itibari ile yürürlükte olup, iptale ilişkin mahkeme kararı dava tarihi itibari ile kesinleşmediğinden 04.07.2012 tarihli ASKİ Yönetim Kurulu kararınca yapılan hesaplama doğrultusunda karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

Mahkemece, ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde öngürülen, formülde belirtilen birim değerler gözetilerek; alınacak bilirkişi raporundan sonra; oluşacak sonuç dairesinde bir hüküm verilmesi gerekmektedir. Eksik inceleme sonucu hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/27980, Karar No: 2020/16893, Tarih: 18.11.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/27980 E.  ,  2020/16893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İddianamede açıklanan eylemler, sevk maddeleri ile temyizin kapsamı ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun ceza daireleri arasındaki iş bölümüne dair kararına göre, sanık hakkında TCK’nın 106/1. maddesinin ikinci cümlesi kapsamında sair tehdit ve 234/1-2. maddeleri uyarınca çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarından kamu davaları açılmış bulunmakla, en ağır yaptırımı içeren suçun çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçu olduğu ve bu nedenle işin incelenmesinin Yüksek 8. Ceza Dairesi'nin görevine girdiği anlaşıldığından, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daire'ye gönderilmesine, 18.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15353, Karar No: 2014/20200, Tarih: 24.12.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/15353 E.  ,  2014/20200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, davaya konu taşınmazların murisine ait olup, tapu kayıtlarında "... kızı ..." yazıldığını, murisin soyadının "..." olduğunu ileri sürerek, tapu kayıtlarının nüfüs kayıtlarına uygun olarak düzeltilmesi istemiyle eldeki davayı açmıştır.

Davalı davanın reddini savunmuştur

.Mahkemece, davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme taleplerinin kaynağını oluşturur. Bu tür işlerde kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu tür işler, 6100 sayılı HMK’nin 382/2-ç-1 maddesi gereğince çekişmesiz yargı usulüne göre sulh hukuk mahkemesinde ve taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan, aynı Kanunun 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde görülür ve işin niteliği itibarıyla maktu harç alınır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi ve tespit taleplerini, tapu maliki ile mirasçıları isteyebilir.

Bunun yanı sıra, 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgilerinin düzeltmesini isteyebilir. Ayrıca bu işlerin, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak talep eden kişinin takip yetkisi vardır.

HMK'nin geçici birinci maddesi gereğince “Bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmayacağından” kanunun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra yapılan taleplerin tapu müdürlüğüne ilgili sıfatıyla yöneltilerek yapılması gerekir.

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen talep konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus müdürlüğünden, talep konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarında bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak telep konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm Bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

Talebin niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu müdürlüğü ilgili sıfatıyla yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 25.10.2013 tarihli dilekçesi ile murisi ...'nin baba hanesini gösteren ...lıca kayıtların tercümelerini mahkemeye ibraz ettiği, mahkemece bu kayıtlar üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırıldığı ve davacı vekilinin 10.06.2014 tarihli dilekçesi ile murisi ...'nin babasının adının ..., annesinin adının ise ... olduğunu belirttiği, temyiz dilekçesinde ise ... köyünde bulunan dava konusu 285 ada 7 ve 8 nolu parsellerin maliki olan ...'nin kendi murisi olmadığını beyan ettiği dosya kapsamı ile sabittir.

Öyle ise ... köyünde bulunan dava konusu 285 ada 7 ve 8 nolu parseller yönünden davanın reddine karar verilmiş olması doğrudur.

Ne var ki, diğer dava konusu parseller yönünden hükme yeterli araştırma ve inceleme yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Davaya konu 2247 ada 3, 3684 ada 1, 3675 ada 5 ve 6, 3674 ada 2 parsel sayılı taşınmazların imar uygulaması ile tescillerinin yapılıp, imar uygulaması öncesini içeren kayıtlar dayanak kayıtları ile birlikte dosyaya getirtilmediği ve ayrıca davacının bildirdiği tanıkların dinlenmediği görülmektedir.

Ne var ki, diğer dava konusu parseller yönünden hükme yeterli araştırma ve inceleme yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Davaya konu 2247 ada 3, 3684 ada 1, 3675 ada 5 ve 6, 3674 ada 2 parsel sayılı taşınmazların imar uygulaması ile tescillerinin yapılıp, imar uygulaması öncesini içeren kayıtlar dayanak kayıtları ile birlikte dosyaya getirtilmediği ve ayrıca davacının bildirdiği tanıkların dinlenmediği görülmektedir.

Hal böyle olunca, yukarıda belirlenen ilkeler çerçevesinde inceleme ve araştırma yapılması, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması, mahallinde keşif yapılarak mahalli bilirkişi ve tanıkların taşınmaz başında dinlenilmesi ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere noksan soruşturma ile yetinilerek davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14118, Karar No: 2007/9911, Tarih: 12.06.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/14118 E.  ,  2007/9911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Beykoz Aile Mahkemesi

TARİHİ        :14.6.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* duruşmalı temyiz eden ...... tebligata rğmen gelmedi. Temyiz eden karşı taraf ................. ile vekili ..........geldi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kadının tüm, davacı kocanın aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davalı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanunun 42. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.m.174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Hükmün 2. bentte açıklanan nedenle davacı  koca yararına BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan, iki tarafın diğer temyiz itirazları yönünden hükmün 1. bentte açıklanan nedenle ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 500 YTL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, temyiz peşin harcının yatıran davacıya geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.06.2007 (Salı)

13.10 YTL.İlam H.

12.20 YTL.Peşin H.

0.90 YTL.Kalan H.
Yargıtay — Esas No: 2018/647, Karar No: 2018/1306, Tarih: 15.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/647 E.  ,  2018/1306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin en son düzenlenen fatura tarihi olduğu, buna göre en aleyhe kabul ile 2005 takvim yılında düzenlenen en son fatura tarihinin 31.12.2005 olarak kabul edilerek yapılan incelemede; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun, suç tarihinde yürürlükte bulunan yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suçun işlendiği 31.12.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 15.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19400, Karar No: 2014/537, Tarih: 17.01.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/19400 E.  ,  2014/537 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 6. İş Mahkemesi

Tarihi : 18/04/2013

Numarası : 2012/710-2013/210

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı iş akdinin davalı işverence sonlandırıldığını bildirerek ödenmeyen fazla çalışma, resmi tatil ve yıllık izin alacağının davalı işverenden tahsilini istemiştir.

Davalı davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrasının birbirine aykırı olmaması gerekir.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer belge ile kanıtlamalıdır.

Somut olayda davacı yıllık izinlerini kullanmadığını bildirerek yıllık izin alacağı talebinde bulunmuş, mahkemece hükme esas alınan 20.02.2013 tarihli bilirkişi raporunda davacının 2.801,81 TL net yıllık izin alacağı hesaplanmış, mahkeme kararının gerekçesinde alacaklar netleştirilirken Damga Vergisinin eksik mahsup edildiğinden resen %0,75 Damga Vergisi tenzil edilerek davacının 2.498,85 TL net yıllık izin alacağı bulunduğu kabul edildiği halde hüküm fıkrasında yıllık izin alacağı hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeyerek gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılmıştır.

Yapılacak iş, yıllık izin alacağı ile ilgili bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar vermektir.

Mahkemece yazılı şekilde karar verilmiş olması bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarda açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz kararının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 17.01.2014

gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15171, Karar No: 2014/14844, Tarih: 09.12.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/15171 E.  ,  2014/14844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERZİNCAN KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/10/2013

NUMARASI : 2009/5-2013/6

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan dava konusu 166 ada 2 parsel sayılı 13.145,58 m2 yüzölçümündeki taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğundan söz edilerek ham toprak niteliği ile davalı Hazine adına, aynı ada 1 parsel sayılı 9263,59 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise, dahili davalı K.. M.. adına tespit edilmiştir. Davacı H. S. O, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile dava açmış, yargılama sırasında tapu kaydına da dayanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda çekişmeli 166 ada 2 parsel sayılı taşınmazın davacı H. S. O adına tapuya tesciline, dava konusu 166 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ise tespit gibi tapuya tesciline, ancak mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespitine, davacının kamulaştırma bedeli talebine ilişkin olarak genel mahkemelere dava açmakta serbestisine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine ve dahili davalı K.. M.. tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, 166 ada 2 parsel sayılı taşınmaza ilişkin tespite itiraz davası olup, dava dilekçesinde K.. M.. adına tespit edilen 166 ada 1 parsel sayılı taşınmazla ilgili bir talepte bulunulmadığı gibi dava dilekçesinde adı geçen tespit malikine husumet yöneltilmemiştir. Hakkında dava bulunmayan taşınmaz veya taşınmaz bölümlerinin yargılama sırasında dava kapsamına alınması mümkün değildir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 29.06.2011 gün ve 2011/1-364-453 sayılı kararında da açıkça vurgulandığı gibi, hakkında dava açılmayan bir yerin ıslah yolu ile dahi dava kapsamına dahil edilmesine, davalı hale getirilmesine yasal açıdan olanak bulunmamaktadır. Dava dilekçesinde dava konusu edilmeyen taşınmazın hukuken, dava konusu edilen taşınmaza nazaran başka bir müddeabih olduğu ve ancak ayrı bir davanın konusunu teşkil edebileceği kuşkusuzdur. Hal böyle olunca; hakkında usulünce açılmış bir dava bulunmayan 166 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tespit maliki olan K.. M.. davaya dahil edilmek suretiyle bu parsel hakkında hüküm kurulması isabetsiz olup, dahili davalı K.. M.. vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA,