muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/10659, Karar No: 2025/7751, Tarih: 08.05.2025

-40.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 21.07.2015 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine," şeklinde karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davacıya davalı tarafından maddi ve manevi olarak destek sağlandığını, her an yanında olduğunu, davacının iş imkanlarının kendi isteği doğrultusunda çalışmasına imkan tanındığını, davacının işyerinden ayrıldıktan hemen sonra davalıya karşı dava açma yoluna gidildiğini, olay sonrası, Mersin C.Başsavcılığınca soruşturma başlatıldığını, bu konuda davacının ifadesinin alındığını, davacının ifadesinde; "21/07/2015 günü saat:10.30 sıralarında boylama yaparken birinci parçayı boy kesme makinesine attım, ikinciyi attım o arada ustaya bakarak ikinci parçayı geri çekmek istedim, sol elimi makineye kaptırdım. baş parmağım koptu. yüzük ve orta parmağımın da uçları zarar gördü. bu olay benim dikkatsizliğim sonucu meydana geldi.kimse bu konuda sorumlu değidir. Kimseden davacı ve şikayetçi değilim." şeklinde beyanda bulunduğunu, davalı hakkında 04.09.2016 tarihinde "Kovuşturmaya Yer Olmadığı Kararı" verildiğini, davalı tarafından işyerinde iş güvenliği ile ilgili tüm tedbirlerin alındığını, yaşanan kazada davacının dikkatsizliği nedeniyle olayın meydana geldiğini, kusurun tamamının davacıya ait olduğunu, kusur raporuna itiraz ettiklerini, maddi tazminat miktarının hatalı olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davacının orman mühendisi olarak çalışmaya başladığını, bilirkişi ve SGK tahkikat raporundaki kusur tespitinde çelişkinin bulunduğunu, davalının kusuru SGK tahkikat raporunda tespit edildiğinden fazla olduğunu, SGK Tahkikat Raporunda davacının %10 ve davalının %90 kusurlu bulunduğunun ifade edildiğini, bilirkişi raporunda davacının %30 ve davalının %70 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiğini, kazanın meydana geldiği gün sigortasının yapıldığını, davacının daha önce çalışmaya başladığını, işveren tarafından gerekli önlemlerin alınmadığını, iş güvenliği konusunda herhangi bir eğitimin verilmediğini, tazminat hesabında esas alınacak ücret, emsal ücret üzerinden tespit edilmesi gerektiğini, ücret bordrolarında sigortalıların imzalarının bulunmadığı tespit edildiğini, davalı tarafından tazminat için ödemesi için ödeme yapıldığına dair bir delil sunmadığını, davalı lehine maddi tazminat yönünden fazladan vekalet ücretinin verildiğini, yerel mahkeme tarafından takdir edilen manevi tazminat miktarından düşük olduğunu belirterek, davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... .... bilirkişince 09.12.2019 tarihli hesap raporu ve 12.08.2020 tarihli ek rapor düzenlendiği ve davacının maddi zararı yönünden hesaplama yapıldığı, 12.08.2020 tarihli bilirkişi ek raporunda davacının %20 oranında maluliyetine göre ve belirlenen kusur durumuna göre ve dava dilekçesinde davacı vekilinin davacının ücretini açıklamadığı gözetildiğinde, asgari ücret üzerinden yapılan hesaplamaya itibar edilmesi yerindeyse de davacı asilin duruşma sırasında "... davalı orman ihalesi alarak kesimini yaptırmaktadır, orman mühendisi olarak 21.07.2016 tarihinden 1.5 ay önce hızar atelyesinde çalışmaya başladım, ardından alanya bölgesinde bulunan güzelbağ, ..... ve ..... sahalarında üretim denetlemesi yapmak üzere görevlendirildim, kesin kontrolü, nakliyelerin sağlanması, işçilerin bulunup çalıştırılması gibi işler yaptım, kaza ise....'deki hızarda boylama yapıyordum, karşımda da suriyeli bir çalışan vardı, birinci kesildikten sonra bana ana gövdeyi göndermesi gerekiyordu, 2. parçayı almam gerekiyordu, o arada boylama makinesi perdelidir, testereyi görme şansımı yoktur, tomruğu keserken elimi kaptırdım, benden sonra makineyi değiştirildi, elle çekme sistemi kaldırıldı, hızar atelyesinde ne kadar uğraşırsanız kaza çoğu zaman engellenemez, sol el başparmak, işaret parmağıve diğer orta parmağı yaralamıştır, hızardaki bu elimin kesilmesinden sonra rapor almıştım, rapor bitmeden önce alanyada yukarı dsöylediğim gibi görevlendirildim, herhangi bir ödeme almadım, .... gönderilen para sahadaki işçilere ve masraflara ödenen paralardır, bu konuda bir çetele tutmadık, 200.000 TL'lik para gönderdi, sahada 18 kişiye kadar çalışan vardı, çoğu sigortalı değildir, sigortalı olanlar tanıklardır, mersin üniversitesi'nde tektkikler yapıldı, rapor çıkacak,..." şeklinde beyanda bulunarak, gönderilen paraların sahadaki işçilere ve masraflara ödenen paralar olduğunu açıklaması, tanık beyanları ve yapılan işin niteliği değerlendirildiğinde; davacıya farklı tarihlerde ücretini aşar şekilde yapılan ödemelerin tazminata ilişkin olduğu ispatlanamadığından 86.200,00 TL miktarlı bu ödemelerin mahsubu hatalı olmuştur. Davacı tarafın istinaf itirazları bu yönden yerinde görülmüştür. Davacının 12.08.2020 tarihli bilirkişi ek raporuna göre hesaplanan ve ispatlanan maddi zararının 97.167,99 TL olduğu anlaşılmakla, bu miktara karar verilmesi gerektiği..." gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak yeniden esas hakkında davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık iş kazasından kaynaklanan maddi tazminat ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesinin birinci fıkrası ile 371. maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21. maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77. maddesi

3. Değerlendirme

A) Taraf vekillerinin hükmedilen manevi tazminat alacağına ilişkin temyiz istemi yönünden;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacılar vekilince dava dilekçesinde davacı için 50.00,00 TL manevi tazminat talebinde bulunduğu, İlk Derece Mahkemesince davacı kazalı yararına 40.000,00 TL manevi tazminata hükmolunduğu, Bölge Adliye Mahkemesi'nin yukarıda anılan kararı ile manevi tazminat yönünden taraf vekillerinin istinaf isteminin esastan reddine karar verildiği gözetildiğinde reddine veya kabulüne karar verilen tazminat miktarlarının Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından taraf vekillerinin temyiz itirazlarının miktardan reddine karar verilmiştir.

B) Taraf vekillerinin hükmedilen maddi tazminat alacağına ilişkin temyiz istemi yönünden;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

B) Taraf vekillerinin hükmedilen maddi tazminat alacağına ilişkin temyiz istemi yönünden;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı vekilince davacının orman mühendisi olarak iş yerinde çalıştığının beyan edilerek maddi tazminat talebinde bulunduğu, İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan 12.08.2020 tarihli hesap bilirkişi raporunda davacının ücretinin işveren kayıtları gibi asgari ücret olarak esas alınması halinde maddi zararının 1.seçenekte 97.167,89 TL olarak belirlendiği, 2. seçenekte ise davacının ücretinin emsal ücret araştırması sonucu elde edilen TMMOB yazı cevabına göre asgari ücretin 2,11 katı olarak esas alınması halinde 225.085,43 TL olarak belirlendiği, davacı vekilince rapora süresi içerisinde sunulan 19.08.2020 tarihli rapora beyan dilekçesinde davacının orman mühendisi olarak kabul edilmesi suretiyle 2.seçeneğe göre maddi tazminata karar verilmesini talep ettiği ve devamla 15.01.2021 tarihli talep arttırım dilekçesi ile talebini 2.seçenekte belirtilen miktar üzerinden arttırdığı, İlk Derece Mahkemesince 1. seçeneğe itibarla davalı tarafça yapılan ödemelerin mahsubu sonucu davacı lehine 10.967,99 TL maddi tazminata hükmolunduğu, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince bu kez davacı vekilince yapılan başvurunun kabulü ile 1. seçenekte hesaplanan miktara işverence yapılan ödemelerin tazminata mahsuben yapılmadığı kanaatine varılarak mahkeme hükmünün kaldırılması ile davacı lehine 97.167,89 TL maddi tazminata karar verildiği gözetildiğinde reddine veya kabulüne karar verilen tazminat miktarının Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından taraf vekillerinin temyiz itirazlarının miktardan reddine karar verilmiştir.

KARAR;

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin hükmedilen maddi ve manevi tazminat alacağına yönelik temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6230, Karar No: 2018/1176, Tarih: 22.02.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/6230 E.  ,  2018/1176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... Pet. Nak. Tek. Tur. İnş. Tar. Ürn. Otom. San Tic. Ltd.Şti. ve ... Nakliyat Ambariye Arpe Baskı Boya Tekstil Tur. Dayanıklı Tük. Malları Ot. ve Pet. Ür. San. ve Tic. Ltd. Şti. aleyhine 19/07/2013 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/11/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.Mahkemece verilen karar, davacı vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Gerçekten davalılar vekili, davacı tarafın temyizine cevap verirken hem onun temyiz itirazlarının reddine karar verilmesini istemiş, hem de kendisi yönünden temyiz sebeplerini ileri sürmüştür. Ancak bu dilekçe hâkim tarafından kaleme havale edildikten sonra temyiz harcı alınmamıştır. Ayrıca davalılar vekilinin belirtilen bu dilekçesi davacı yana tebliğ edilmemiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 434. maddesinin üçüncü fıkrası hükmüne göre temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Bunların eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren hâkim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması aksi halde temyizden vazgeçilmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde mahkemece kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilir. 25/01/1985 günlü, Esas: 1984/5 ve Karar: 1985/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre, harca tabi olmasına rağmen mahkeme kalemince harç hesap edilip ilgilisinden istenilmeden ve dolayısıyla harç alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da sözü edilen fıkrada öngörülen eksik harç ödenmesi halinde yapılacak işlemle ilgili kuralın kıyasen uygulanması ve bu durumda dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte temyizin yapılmış sayılması gerekir.SONUÇ: Dosyanın gösterilen nedenle ve yukarıda bildirilen şekilde işlem yapılmak üzere GERİ ÇEVRİLMESİNE ve bu işlem yapıldıktan sonra temyiz isteklerinin incelenmesine 22/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9577, Karar No: 2018/15437, Tarih: 21.06.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/9577 E.  ,  2018/15437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Muhtıranın usulüne uygun olması için aşağıdaki hususlara dikkat edilmelidir:

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 esas- 2010/330 karar sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre;

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432’nci maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanı’nın sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtay’ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Alacak davalarında adi ortaklığı oluşturan şirketler maddi ya da şekli anlamda zorunlu dava arkadaşı olmadığından, kararı temyiz eden her bir şirketin ayrı temyiz harcı yatırması gerekir.

Temyiz harçları (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı Harçlar Kanunu'nda düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Alacak davalarında adi ortaklığı oluşturan şirketler maddi ya da şekli anlamda zorunlu dava arkadaşı olmadığından, kararı temyiz eden her bir şirketin ayrı temyiz harcı yatırması gerekir.

Temyiz harçları (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı Harçlar Kanunu'nda düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde, mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan nispi karar ve ilam harcının dörtte biri nispi temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır. Dava nispi harca tabi değil ise, maktu temyiz karar harcı yatırılması gerekir.

Somut olayda, Dairemizce kararı temyiz eden davalılar adına tek temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz karar harcı yatırıldığı, diğer davalının temyiz yoluna başvurma harcı ile nispi temyiz karar harcını, harç yatıran davalının ise bakiye nispi temyiz karar harcını yatırmadığı gerekçesiyle yapılan geri çevirme üzerine Mahkemece davalılar vekiline gönderilen muhtırada harcın nereye yatırılacağının belirtilmediği gibi her bir davalı yönünden yatırılması gereken harç tutarının da ayrı ayrı gösterilmediği ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; davalılar vekiline yukarıda açıklanan şekilde temyiz harcı ve gerekiyor ise temyiz masraflarının yatırılması için geçerli muhtıra ( harç yatıran şirket yönünden bakiye nispi temyiz karar harcının, diğer şirket yönünden temyiz yoluna başvurma harcı ile nispi temyiz karar harcının- Şirket adları ve yatırılması gereken tutarlar ayrı ayrı yazılarak) tebliğ edilerek tebellüğe dair belgenin gönderilmesi, temyiz eden davalılar tarafından yatırılması halinde temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırıldığına dair belgenin gönderilmesi, yukarıda açıklandığı şekilde geçerli muhtıra tebliğ edilmesine rağmen temyiz eden davalılar tarafından temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırılmaması halinde buna ilişkin mahkeme tarafından tutanak tutularak bu tutanağın gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/06/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2097, Karar No: 2010/3033, Tarih: 17.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/2097 E.  ,  2010/3033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, çekişme konusu 144 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek tapu iptali ve yıkım isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar ,Dairece " ... çekişme konusu 144 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitine dayanak teşkil eden tescil ilamı ve krokisinin uygulanması sonucuna göre karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama sonucunda, 5841 Sayılı Yasa hükümleri gözetilerek hak düşürücü sürenin geçtiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı Hazinenin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 17.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14203, Karar No: 2014/168, Tarih: 14.01.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/14203 E.  ,  2014/168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KAYIT DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı; nüfus kaydında annesinin Hasan Ali kızı ..., babasının ise Nasuh oğlu ... olarak kayıtlı olduğu halde, tapu kayıtlarında 181 ada 4 parsel sayılı taşınmazın baba adı belirtilmeksizin ..., 250 ada 33 parsel sayılı taşınmazın soyadı belirtilmeksizin Hasan Ali kızı Şerife, 192 ada 5, 262 ada 6, 109 ada 11 ve 12 parsel sayılı taşınmazların Ali oğlu ... adlarına yazıldığını belirterek, anılan parsellere ait tapu kayıtlarının nüfus kayıtlarına göre düzeltilmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı kurum; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazların tapu kayıtlarının nüfus kayıtlarına uygun olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı kurum tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi ...'nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

14.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.