muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/19959, Karar No: 2022/4534, Tarih: 17.05.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/19959 E.  ,  2022/4534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (mağdurlar ... ile ...'ya karşı ayrı ayrı), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (mağdur ...'ya karşı)

HÜKÜM : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (mağdur ...'ya karşı), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (mağdur ...'ye karşı) suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mağdurlar vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde yedi ve dokuz yaşı içerisinde bulunan mağdurların velayet hakkına sahip anneleri Nurdan ve Nurten'in, kovuşturma evresinde müşteki sıfatıyla ifadelerinin alındığı 14.05.2013 ve 03.11.2020 tarihli duruşmalarda suça sürüklenen çocuktan şikayetçi olmadıklarını beyan etmeleri karşısında, mağdurlara yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükümleri temyize hakkı bulunmadığı gibi mahkemece verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceğinden, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun mağdur ...'yı televizyon izlemeye götürmek ya da bir şeyler göstermek için eve götürmek suretiyle hukuka aykırı şekilde alıkoyan suça sürüklenen çocuğun eyleminde hile unsurunun gerçekleşmeyip, mevcut haliyle fiilin 5237 sayılı TCK'nın 109/1. maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek aynı Kanunun 109/2. maddesi ile uygulama yapılması ve cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen neden olmaksızın meydana gelen olaylarda mağdurlar hakkında düzenlenen raporlarda olay nedeniyle ruh sağlıklarının bozulduğunun belirtilmesi üzerine suça sürüklenen çocuk hakkında 6545 sayılı yasa değişikliği değerlendirmesi yapılırken cezası 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesi ile artırılmış ise de, suça sürüklenen çocuğun bu eyleminden dolayı kastettiğinden daha farklı ve ağır bir neticenin meydana geldiği, aynı Kanunun 23. maddesi uyarınca gerçekleşen fakat kastetmediği bu neticeden sorumlu

tutulabilmesi için en azından taksirle hareket etmiş olması gerektiği, somut olayda suça sürüklenen çocuğun dosyaya yansıyan sosyal ve kültürel durumu, eğitim düzeyi, kişisel özellikleri, tarafların yaşları ve olayın zora dayalı olmayan gerçekleşme biçimi nazara alındığında, ağır netice olarak ortaya çıkan mağdurların ruh sağlığındaki bozulmanın suça sürüklenen çocuk tarafından öngörülemeyeceği ve taksirle dahi hareket etmesinin söz konusu olmadığı gözetilmeden hakkında 103/6. maddesinin tatbiki ile hatalı yasa değerlendirmesi sonucunda fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3313, Karar No: 2010/4555, Tarih: 19.04.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/3313 E.  ,  2010/4555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AMASRA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/02/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, tapuda davalıların miras bırakanı adına kayıtlı 1482 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürerek, tapu iptal isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı iddiası sabit görülerek, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptal ve sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içinde kalan bölümünün devletin hüküm ve tasarrufu altında ve kamu malı niteliğinde özel mülkiyete konu olamayacak (Anayasanın 43, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 16/C maddesi gereğince) yerlerden olduğu keşfen saptanmış ise de; 25.2.2009 tarihinde kabul edilip, 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Yasanın 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmasızın uygulanır" ve 3. maddesi ile eklenen geçici 10. maddesinin " bu kanunun 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz  kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır" şeklindeki hükmü gözetildiğinde kadastro tespitinin kesinleştiği tarih olan 1959 ile davanın açıldığı 03.07.2008 tarihi arasında 3402 Sayılı Yasanın 12.maddesinde sözü edilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki; kural olarak sonradan yürürlüğe giren yasa hükümlerinin ve İçtihadı Birleştirme Kararlarının kazanılmış hak (usulü müktesep hak) ilkesinin 28.6.1960 tarih, 21/9 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince istisnai niteliği gereği kesin hüküm halini almamış eldeki davalarda da gözetilmesi ve uygulanması gerekeceği tartışmasızdır. Öte yandan, yürürlüğe konulan hükümler kamu düzeniyle ilgili bulunduğundan re'sen gözetilmesi gerektiği izahtan varestedir.

Ayrıca, her dava açıldığı tarihteki koşullara tabidir.

Davanın açıldığı tarihten sonra yürürlüğe giren yeni bir yasal düzenleme veya ittihaz edilen bir İçtihatları Birleştirme Kararı gereğince, dava tarihinde haklı olduğu halde, haksız duruma düşen tarafın, yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı da tartışmasızdır.

Ayrıca, her dava açıldığı tarihteki koşullara tabidir.

Davanın açıldığı tarihten sonra yürürlüğe giren yeni bir yasal düzenleme veya ittihaz edilen bir İçtihatları Birleştirme Kararı gereğince, dava tarihinde haklı olduğu halde, haksız duruma düşen tarafın, yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı da tartışmasızdır.

Öyle ise, çekişmeli taşınmazın bir bölümünün tanımı 3621 Sayılı Yasanın 4.maddesinde yapılan kıyıda kaldığı saptandığına göre, davacı Hazinenin davasında haklı olduğu ve yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı aksine yargılama giderlerinden ve bu giderlerden sayılan Avukatlık ücreti ve harçtan davalı tarafın sorumlu tutulmak suretiyle davanın 5841 Sayılı Yasa hükümleri (3402/12-3) gereğince reddedilmesi için karar bozulmalıdır.

O halde, davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,   19.04.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5219, Karar No: 2010/5948, Tarih: 26.05.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/5219 E.  ,  2010/5948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 12.01.1996 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescili istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan duruşma sonunda; 2363 ada 1 parsel yönünden davanın kabulüne dair verilen 16.02.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, öncesi mera olarak sınırlandırılan taşınmazın 2981 sayılı yasa uygulamasıyla davalı ... adına tescilinden sonra belediyenin satımı sonucu davaya dahil edilen ... adına tescil edilen 18934 ada 1 parsel sayılı 350 m2 arsa cinsi ile kayıtlı taşınmazın tapu kaydının iptali ve Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı Hazine vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 10.03.2008 tarihli ilamı ile bozulmuş, bozmaya uyulmuş, davalılardan Belediye adına olduğu anlaşılan 2363 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı Hazine adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalılardan ... Belediyesi temyiz etmiştir.

Yukarıda vurgulandığı üzere uyuşmazlık davalılardan ... adına tapuda kayıtlı 18934 ada 1 parsel sayılı taşınmaza ilişkindir. Mahkemece dava konusu edilmeyen ve davalılardan Belediye adına kayıtlı olan 2363 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı Hazine adına tesciline karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 26.05.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10557, Karar No: 2020/4248, Tarih: 01.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/10557 E.  ,  2020/4248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... ile birlikte katılana karşı iştirak halinde atılı suçları işlediği iddia olunan diğer suç ortağı ... hakkında Elazığ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/09/2015 tarihli, 2015/374 Esas ve 2015/389 Karar sayılı ilamı ile kurulan hükümlerin temyiz incelemesinin Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 11/12/2019 tarihli, 2019/7229 Esas ve 2019/18097 Karar sayılı ilamı ile yapıldığının anlaşılması karşısında; dosyalar arasında bulunan bağlantı ve kararlar arasında yeknesaklığın sağlanması açısından suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’un haklarında kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin de aynı Daire tarafından incelenmesi uygun görüldüğünden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 01/06/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/138, Karar No: 2023/593, Tarih: 14.03.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/138 E.  ,  2023/593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/201 E., 2021/10 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davacı vekili

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı şirtetin 12.05.2006 başlangıç tarihli, beş yıl süreli kira sözlemesi ile kiracı, diğer davalının kefil olduğunu, davalı kiracının 05.01.2010 tarihli ihtarname ile kira sözleşmesini feshettiğini, anahtarın notere tevdi edildiğini bildirdiğini, notere tevdi edilen anahtarın 14.01.2010 tarihinde teslim alındığını, kiralanana 22.100 TL zarar verildiğinin tespit edildiğini, taşınmazın kiraya verilemediğini ve kira bedelinden yoksun kaldığını, erken tahliye nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek toplam 47.566,65 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; kiralananın 10.09.2009 tarihinde davacının bilgisi ile tahliye edildiğini, kiralanana zarar verilmediğini, taşınmazın davacıdan kaynaklanan nedenle yeniden kiralanamadığını savunarak davanın reddini istemişlerdir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece, bilirkişi raporunda, davaya konu taşınmazda davalı kiracı tarafından zemin ve bodrum kat ve ön cephede tadilat ve değişiklikler yapıldığı, bu tadilatlar ve değişiklikler ile birlikte kullanımdan doğan zarar ve hasarlar ile eski hale getirme toplam bedelinin KDV hariç 36.782,91-TL, kira kaybı bedelinin 21.499,08-TL, aidat ve yakıt gideri bedeli olarak ise 3.967,57-TL davacı alacağı bulunduğunun belirlendiği, raporun, dosyaya ve oluşa uygun bulunmakla ve yapılan yargılama sonucunda taraflar arasında çekişmesiz olan ve süresi bitmeden davalı kiracı tarafından sona erdirilen kira sözleşmesi sonucu davacı tarafın raporda belirtilen kadar alacağının bulunduğu ancak talebin bundan az olduğu, taleple bağlı kalındığını belirtilerek davanın kabulüne, 47.566,65 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A Birinci Bozma Kararı Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A Birinci Bozma Kararı Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 6. Hukuk Dairesince verilen, 01.10.2012 tarihli ve 2012/6142 E., 2012/12552 K. sayılı ilamla; kiralanana ait anahtarların ... 30. Noterliğinin 05.01.2010 tarih ve 176 sayılı ihtarnamesiyle anılan noterliğe teslim edildiğinin bildirildiği ve ihtarnamenin davacıya 12.01.2010 tarihinde tebliğ edildiği anlaşıldığından 12.01.2010 tarihinin anahtar teslim tarihi olarak kabulünün gerektiği, mahkemece, uzman bilirkişi aracılığıyla yaptırılacak inceleme sonucu yasal anahtar tesliminden itibaren dava konusu kiralananın aynı şartlarla yeniden ne kadar sürede kiraya verilebileceğinin tespiti ile bu süre kira parasının hüküm altına alınması gerektiği, diğer taraftan mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, kiralanan taşınmazların hor kullanma bedelleri yanında eski hale getirme bedellerinin de tespit edildiği, bilirkişi raporunda hesaba katılan birtakım kalemlerin taşınmazın kiralandığı andaki halinin ne olduğu üzerinde durulmadığı, mahkemece konusunda uzman bilirkişi marifetiyle mahallinde yeniden keşif yapılmak suretiyle, tespit raporu da değerlendirilerek belirlenen kalemlerin hangilerinin hor kullanma sonucu meydana geldiği, hangisinin eski hale getirmeye yönelik olduğunun ayrı ayrı denetime elverişli bir şekilde belirlendikten sonra oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle Mahkeme kararı bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

1. Bozmaya uyan mahkemece; bilirkişi raporuna göre kiralananın bir aylık sürede aynı koşullarda kiraya verilebileceği, davalının bu döneme ilişkin kira bedelini ödemiş olması karşısında davacının erken tahliyeye dayalı olarak kira bedeli talebinde haklılık bulunmadığı, 12.700,00 TL masraf gerektiği, davalının ödenmesi gereken bir aylık aidat eklendiğinde davacı zararının 13.012,57 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 13.012,57-TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiş, karar taraflarca temyiz edilmiştir.

2. Dairece verilen 29.05.2018 tarihli ve 2017/5164 E., 2018/5983 K. sayılı kararla; Mahkemece, yargılama giderlerine ilişkin hüküm verilmediğinden, harç ve yargılama gideri ile vekâlet ücreti yönünden hüküm kurulması gerektiğinden bahisle Mahkeme kararı bozulmuş, tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

C. Üçüncü Bozma Kararı

1. Bozmaya uyan mahkemece; aynı gerekçelerle davanın kısmen kabulüne, 13.012,57-TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiş, karar taraflarca temyiz edilmiştir.

C. Üçüncü Bozma Kararı

1. Bozmaya uyan mahkemece; aynı gerekçelerle davanın kısmen kabulüne, 13.012,57-TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiş, karar taraflarca temyiz edilmiştir.

2. Dairece verilen 10.09.2019 tarih, 2019/2561 E., 2019/6418 K.sayılı kararla; tarafların sair temyiz itirazları yerinde olmadığı, hor kullanma tazminatı ve eski hale getirme bedeline ilişkin yapılan incelemede, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, kiralananın hangi özelliklerle kiraya verildiğinin tespit edilemediği, mevcut imalatların genel konumu ve binanın genel özellikleri dikkate alınarak yapılan değerlendirmede iş yerinin eski hale getirilmesi ve hor kullanma sonucu oluşan hasarların giderilmesi için 10.850 TL masraf gerektiği belirtildiği, delil tespit dosyasında alınan bilirkişi raporunda, hor kullanmadan meydana gelen zararlar ile taşınmazın eski hale getirilme bedelinin 22.100 TL hesaplanmış olup bu şekilde raporlar arasında çelişki meydana geldiği, hükme esas alınan raporda daha önce alınan rapora yönelik değerlendirme de yapılmadığı, raporlar arasındaki çelişkiler giderilmeden hüküm kurulması doğru olmadığı gibi hükme esas alınan bilirkişi raporunda yıpranma payının hesaplanmadığı, bu nedenle Mahkemece çelişkileri gideren, tarafların rapora itirazlarını karşılayan, bozma ilamına uygun, Yargıtay ve taraf denetimine elverişli rapor alınarak, belirlenecek hasar bedelinden yıpranma payı da düşülmek suretiyle karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olmasının doğru olmadığından bahisle Mahkeme kararı bozulmuştur.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bozmaya uyan mahkemece; bozma ilamına uygun olarak yeni bir heyet oluşturularak, dosya içerisinde bulunan bilirkişi raporları ve delil tespiti dosyasında yapılan tespitler de değerlendirilmek suretiyle yaptırılan inceleme neticesinde, taraflar arasında akdedilen kira kontratında kiralanan taşınmazın iç özellikleri ve demirbaşların belirtilmediği, bu sebeple değerlendirilen kontratın imzalanma tarihinden uzun bir süre geçmesi sebebiyle taşınmanın genel özellikleri ve dosya içresindeki bilgi ve belgeler üzerinden yapılan değerlendirmede iş yerinde oluşan zararın belirlendiği, ayrıca 312,57-TL aidat borcu tespit edildiği, kira kaybı yönünden açılan davanın bozma öncesi reddedildiği ve Yargıtay'ca bozma konusu edilmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, zarar ve aidat giderleri yönünden açılan davanın kısmen kabulü ile 10.672,00 TL zarar tazminatı, 312,57 TL aidat gideri olmak üzere toplam 10.984,57 TL'nin 16.06.2010 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Dairenin 20.10.2022 tarihli ve 2022/7077 E., 2022/8053 K. sayılı kararıyla, hükmün onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı vekili; kira kaybı talebinin reddine karar verilmesinin doğru olmadığı, kiralanan taşınmaz 2010'dan beri halen kiraya verilemediğini, taşınmazın, bilirkişi raporunda belirtildiği gibi 1 ay içerisinde kiraya verilebilmesinin mümkün olmadığını, ayrıca davalıların, kiralanan taşınmaza çok zarar verdiğini, davalıların rıza almaksızın yaptırdıkları tadilatları da eski hale getirmeksizin taşınmazı tahliye ettiklerini, mahkemenin bilirkişi raporları arasındaki çelişkiyi gidermediğini ileri sürerek; Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, erken tahliye nedeniyle kira kaybı alacağı ve hor kullanma tazminatı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Usulî kazanılmış hak kurumu, davaların uzamasını ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek, hukukî alanda istikrar sağlamak amacıyla Yargıtay içtihatları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri hâline gelmiştir. Anlam itibariyle, bir davada mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine, dolayısıyla diğeri aleyhine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

2. Bilindiği üzere; Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün, bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme, (bozma kararının kapsamı dışında kalmış olması nedeniyle) kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla kesinleşmiş, bu kısımlar lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur (04.02.1959 tarihli ve 1315 sayılı YİBK).

3. Usuli kazanılmış hak kavramına ilişkin açıklanması gereken diğer bir husus ise; bir mahkemenin Yargıtay tarafından verilen bozma kararına uyması üzerine, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğünün bulunmasıdır. Bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı YİBK).

3. Değerlendirme

1. Yargıtay kararının düzeltilmesi 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440 ıncı maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1. Yargıtay kararının düzeltilmesi 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440 ıncı maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2. Mahkemece, uyulan bozma ilamına ve dosya kapsamına göre karar verildiği, bozma kararlarının kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin taraflarca ileri sürülen sebeplerin incelenmesinin artık mümkün olmadığı, dolayısıyla davalının karar düzeltme dilekçesinde bildirdiği sebeplerin Dairece verilen onama kararının düzeltilmesini gerektirecek nitelikte bulunmadığı anlaşılmıştır.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Karar düzeltme talebinin REDDİNE,

Aşağıda yazılı bakiye karar düzeltme harcı ile para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine,

14.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.