muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5488, Karar No: 2020/5030, Tarih: 25.02.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/5488 E.  ,  2020/5030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve suçtan zarar gören Silifke Belediye Başkanlığı’nın temyiz talebi, katılma isteği niteliğinde kabul edilerek, CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca Silifke Belediye Başkanlığı’nın davaya katılmasına, vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Eyleme ve yükletilen suça yönelik, katılan ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 25/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7165, Karar No: 2021/13711, Tarih: 28.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2018/7165 E.  ,  2021/13711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

2009 takvim yılında verilen en son matrahlı KDV beyanı Haziran ayına ait olduğu, düzenlenen fatura tarihleri belli olmayıp dosya kapsamında daha sonraki bir tarihte fatura düzenlendiğine dair delil bulunmadığından, suç tarihinin en aleyhe kabulle "30.06.2009" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabul ile 31.12.2008 ve 30.06.2009 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 28.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4023, Karar No: 2018/7223, Tarih: 29.11.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/4023 E.  ,  2018/7223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

... sonucu .../Merkez/.... Köyü çalışma alanında bulunan 139 ada 13, 143 ada 21 ve 161 ada 28 parsel sayılı sırasıyla 1684,71 metrekare, 30123,18 metrekare ve 15596,79 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar hak kaybına sebebiyet vermemek için tarla vasfıyla ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulü ile çekişmeli 161 ada 28 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi tarafından hazırlanan 09.10.2014 tarihli rapor ve eki haritada (A) harfiyle işaretli 10.715,51 metrekare yüzölçümündeki bölüm ile 139 ada 13 ve 143 ada 21 parsel sayılı taşınmazların ... adına olan tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- 139 ada 13 ve 161 ada 128 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi tarafından hazırlanan 09.10.2014 tarihli rapor ve eki haritada (A) harfiyle işaretli 10715,51 metrekare yüzölçümündeki bölüme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

2- 143 ada 21 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazlarına gelince; Mahkemece; davacı lehine zilyetlikle edinim koşullarının oluştuğu gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporları arasında çelişki bulunmaktadır. Ziraat bilirkişisi tarafından hazırlanan 15.10.2014 tarihli raporda "143 ada 21 parsel sayılı taşınmazda sürme ve ekme gibi tarımsal faaliyetler yapılmadığı, sadece otu biçilerek değerlendirildiği, kültür bitkilerinin ekilmediği, üzerinin meraya has bitkilerle kaplı olduğu, zilyetlik ile iktisabının mümkün bulunmadığı, etrafında şahıs tarlaları bulunduğu" görüşü bildirildiği halde, 11.02.2015 tarihli ek raporda "taşınmazın tarla vasfında olduğu, biçenek ot olarak değerlendirildiği, zilyetlik ile iktisabının mümkün" olduğundan bahsedilmiş olmasına rağmen raporlar arasında oluşan bu çelişki de giderilmeden karar verilmiştir. Eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak hüküm verilemez. Hal böyle olunca doğru sonuca varılabilmesi için; çekişmeli taşınmaza tüm yönlerden komşu taşınmazların tutanak ve dayanakları getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, üç kişilik ziraatçı bilirkişi kurulu ve fen bilirkişisi huzuruyla yeniden keşif yapılmalıdır. Yerel bilirkişi ve tanıklardan çekişmeli taşınmazın ne zamandan beri kim tarafından ne suretle kullanıldığı hususu sorulmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli, bilirkişi ve tanık sözleri ile önceki keşif beyanları arasında çelişki bulunduğu takdirde gerekirse yüzleştirme yapılarak çelişki giderilmeye çalışılmalı, üç kişilik ziraat bilirkişisi kurulundan önceki raporları irdeler nitelikte taşınmazın niteliğini, toprak yapısını, bitki örtüsünü, komşu parsellerle mukayeseli, kullanım durumunu ve süresini, zirai faaliyete konu olup olmadığı, zilyetliğin hangi tarihte hangi tasarruflar ile sürdürüldüğü, zilyetliğin ekonomik amaca uygun olup olmadığı, herhangi bir imar-ihya çalışması yapılıp yapılmadığı, imar-ihya çalışması yapılmış ise imar-ihyanın başlangıç ve bitiriliş tarihleri, mera yada Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup olmadığı hususlarında maddi olaylara dayalı, somut ve ayrıntılı bilgi alınmalı, taşınmazın değişik yönlerden renkli fotoğrafları çektirilerek rapora eklenmeli, fen bilirkişisine keşfi takibe imkan verir rapor ve kroki düzenlettirilmeli, bundan sonra dosyadaki tüm deliller değerlendirilerek davanın esası hakkında bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 29.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11851, Karar No: 2023/136, Tarih: 18.01.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/11851 E.  ,  2023/136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2015/51 E., 2018/13 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine

Taraflar arasındaki tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı dahili davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Yörede 1969 yılında yapılan kadastro sırasında Beykoz ilçesi, ... Köyü, 127 sayılı parsel, tapu kaydına dayanarak davalılar murisleri adına tarla niteliğiyle 6850 m2 yüzölçümü ile tesbit edilmiştir.

2.Davacı ... İdaresi vekili, kesinleşen orman tahdidine dayanarak Komisyona itirazda bulunmuş, Komisyonca itirazın reddedilmesi üzerine eldeki dava ile dava konusu taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 27.09.1974 tarihli ve 1972/23 Esas, 1974/276 Karar sayılı ilk kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen ilk kararına karşı davacı ... İdaresi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz incelemesi neticesinde, Yargıtay ( Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin 26.03.1976 tarihli ve 1976/3881 Esas, 1976/4674 Karar sayılı kararı ile ''orman tahdit haritasının uzman bilirkişi marifetiyle uygulanması'' gereğine değinilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozma ilamına Uyularak Verilen Karar

Bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesinin 24.04.1984 tarihli ve 1980/4 Esas, 1984/3 Karar sayılı ikinci kararı ile "davanın kısmen kabul kısmen reddi ile orman tahdidi içinde kalan 1763 m2 lik kısmın orman tahdidine kayıtlı bulunduğu kütüğe aktarılmasına, tahdit dışında kaldığı anlaşılan 5087 m2 alanındaki kısmın ise, 127 parsel numarası ile davalılar adlarına tapuya tesciline" karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen ikinci kararına karşı davacı ... İdaresi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen ikinci kararına karşı davacı ... İdaresi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz incelemesi neticesinde, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 10.09.1994 tarihli ve 1994/6218 Esas, 1994/10339 Karar sayılı ilamıyla " dosya içeriğinden tahdidin 13.07.1945 tarihinden önce kesinleştiğinın anlaşıldığı, bu nedenle eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve amenajman planının getirtilip, taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiğinin belirlenmesi gereğine, kabule göre de davalılardan ölü olduğu anlaşılan Molla ... ve ...'nun mirasçılarının tesbit edilerek hisselerinin adlarına tesiciline karar verilmemesinin doğru görülmediğine" değinilerek İlk Derece Mahkemesinin ikinci kararı bozulmuştur.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozma İlamına Uyularak Verilen Karar

Bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesinin 14.02.2005 tarihli ve 1995/5 Esas, 2005/4 Karar sayılı üçüncü kararı ile " davanın kısmen kabulüne ve dava konusu Alibahadır Köyü 127 sayılı parselin 1763 m2'lik bölümünün orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, 5087 m2'lik kısmın ise 127 parsel numarası ile davalılar Molla ... mirasçıları, ... mirasçıları, Hatice Makbule Metin, ... ve ... adlarına tapuya tesciline" karar verilmiştir.

E. Üçüncü Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen üçüncü kararına karşı davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

E. Üçüncü Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen üçüncü kararına karşı davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz incelemesi neticesinde, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 26.09.2005 tarihli ve 2005/6495 Esas, 2005/10892 Karar sayılı ilamıyla "3116 sayılı Kanuna göre yapılan orman kadastrosu 1945 yılından önce yapıldığından ve 1744 sayılı Kanuna göre yapılan aplikasyon ve 2896 ve 3302 sayılı Kanun uygulamaları da eldeki dava nedeniyle kesinleşmediğine göre hukukî sorunun çözümünün resmî belgelere göre belirleneceği; Mahkemece bu hususun gözardı edildiği, çekişmeli 127 sayılı parselin kadastro tesbit tutanağının edinme sütununda 128 sayılı parsel ile bir bütün olduğunın yazılı bulunduğu, çekişmeli 127 sayılı parsel ile birlikte 128 sayılı parsele de 27.02.1959 tarihli ve 6 no, 04.05.1930 tarihli ve 6 no ve T.evvel 1303 tarihli ve 4 nolu tapu kayıtlarının revizyon gördüğü, tapu kayıtlarının 'Tarikiam' ve 'Dağ' hudutlu olup değişir sınırlı bulunduğu, uyduğu takdirde kapsamlarının miktarıyla geçerli olduğu, bu durumda, 128 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağı davalı ise, dava dosyası getirtilerek 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 45 inci maddesine göre hukukî ve fiili irtibat nedeniyle eldeki dosya ile birleştirilmesi gerektiği açıklanarak; usûlünce tahdit ve eski tarihli belgelere dayalı orman araştırması yapılması neticesinde 127 parsel numaralı taşınmaz ve bütünün teşkil eden 128 sayılı parsel çevresiyle orman sayılan ya da ormandan açma değil ise, tapu kaydının değişir sınırlı olması nedeniyle miktarı ile geçerli kapsamı tayin olunması, miktar fazlasının bulunması halinde bu bölümün sınırda bulunan ormandan açma yapılarak kazanıldığının kabul edilmesi" gereğine değinilerek İlk Derece Mahkemesinin üçüncü kararı bozulmuştur.

F. İlk Derece Mahkemesince Bozma İlamına Uyularak Verilen Karar

Bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesinin 06.11.2012 tarihli ve 2005/10 Esas, 2012/1015 Karar sayılı dördüncü kararı ile, "davanın kısmen kabul kısmen reddi ile; teknik bilirkişi ... 'ın 28.03.2012 tarihli krokili raporunda (B) harfi ile gösterilen kısmın ... Köyü 127 sayılı parselden ifrazı ile aynı köy en son parsel numarası verilmek sureti ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, bu alanda yapılan 2/B uygulamasının iptaline, bu alanın dışında kalan ve toplam 5483,52 m2 lik alanın 127 sayılı parsel olarak davalılar mirasçıları adlarına tapuya tesciline" karar verilmiştir.

G.Dördüncü Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen dördüncü kararına karşı davacı ... İdaresi vekili, davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

G.Dördüncü Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen dördüncü kararına karşı davacı ... İdaresi vekili, davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz incelemesi neticesinde, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 03.07.2014 tarihli ve 2014/3267 Esas, 2014/7057 Karar sayılı ilamıyla "Mahkemenin, 24.04.1984 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulü ile taşınmazın 1763 m2 yüzölçümlü bölümünün orman olarak tesciline, kalan 5087 m2 yüzölçümlü bölümünün davalı gerçek kişiler adlarına tesciline karar verildiği, bu kararın sadece Orman İdaresi tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, yapılan araştırmanın yetersiz olması nedeniyle bozulduğu, mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra bu kez 14.02.2005 tarihli karar ile, bir önceki kararla aynı şekilde davanın kısmen kabulü ile 1763 m2 lik bölümün orman niteliği ile tesciline, kalan 5087 m2 yüzölçümlü bölümünün davalı gerçek kişiler adlarına tesciline karar verildiği; bu hükmün sadece davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesine rağmen, dairece usûlî kazanılmış hak ihlal edilecek şekilde maddi hataya dayalı olarak, davacı ... İdaresinin temyizi bulunmamasına rağmen, reddedilip davalı gerçek kişiler adına tesciline karar verilen 5087 m2 yüzölçümlü kısma yönelik olarak araştırmanın yetersiz olması nedeniyle bozulduğu, mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra bu kez, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile (B)=1359,91 m2 yüzölçümlü bölümün orman niteliği ile Hazine adına tesciline, kalan 5483,52 m2 yüzölçümlü bölümün ise davalı kişiler adına tesciline karar verilerek, 24.04.1984 tarihli kararın davalılarca temyiz edilmemesi nedeniyle orman niteliği ile tescil edilen 1763 m2 lik kısım yönünden davacı ... Yönetimi lehine oluşan usûlî kazanılmış hakkın ihlal edildiği açıklanarak, mahkemece, daha önceden orman tahdidi içinde kaldığı belirtilen 1763 m2 yüzölçümlü ve tahdit dışında kalan 5087 m2 yüzölçümlü bölümler yönünden usûlî kazanılmış haklar gözönünde bulundurularak hüküm kurulması gerekirken, yazılı olduğu biçimde usûlî kazanılmış hakkı ihlal edecek şekilde karar verilmiş olmasının isabetsiz olduğuna" değinilerek İlk Derece Mahkemesinin dördüncü kararı bozulmuştur.

H. İlk Derece Mahkemesince Bozma İlamına Uyularak Verilen Karar

H. İlk Derece Mahkemesince Bozma İlamına Uyularak Verilen Karar

Bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen son kararı ile "davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, dava konusu ... ili Beykoz ilçesi ... Mahallesi 127 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptaline, Orman Bilirkişisi T.A.'nın 14.12.1983 tarihli raporu doğrultusunda orman tahdidi içerisinde kalan 1763,00 m2'lik kısmın 127 parselden ifraz edilerek, mahallenin son parsel numarasından sonra oluşturulacak parsel numarası altında orman niteliği ile maliye hazinesi adına tespit ve tesciline, ormana bırakılan kısımdan sonra geri kalan 5087,00 m2 lik kısmın 127 parsel numarası altında kadastro tespitindeki niteliği ile bilirkişi Avukat B.K.'nın 03.01.2018 tarihli raporunda belirlediği hisseler oranında, raporda belirlenen tespit maliki mirasçıları adına tespit ve tesciline, bilirkişi raporunun karar eki sayılmasına" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen son kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerin zilyetlikle kazanılmasının mümkün olmadığı, yerel bilirkişi ve tanıkların soyut beyanları ile yetersiz bilirkişi raporunun taşınmazın kültür arazisi olduğunu kanıtlamaya yeterli olmadığın ileri sürerek hükmün bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir..

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 1 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirmesine, uyulan bozma ilamı doğrultusunda hüküm verildiğine ve 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, uyulan bozma ilamında ve İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle:

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle:

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,18.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22223, Karar No: 2013/10260, Tarih: 09.05.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/22223 E.  ,  2013/10260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili; müvekkili firmanın, hizmet alım işi sözleşmesinin 31.12.2010 tarihinde sona ereceğini bildirmesinin, davacının iş sözleşmesinin feshi olarak değerlendirilemeyeceğini, zira davacının sözleşme bittikten sonra ihaleyi alan yeni firmada çalışmaya başladığını, bu durumun 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesi gereğince işyeri devri olarak nitelendirilmesi gerektiği için kıdem ve ihbar tazminatı hakkının doğmadığını, ayrıca davacının haftanın altı günü 07.00-16.00 saatleri arasında çalıştığını ve işin niteliği gereği dini ve resmi bayramlarda zaman zaman çalışma yapılmışsa da bunların ücretlerinin ödendiğini, ayrıca davacının yıllık izinlerini de kullandığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; müvekkili Belediye ile davacının çalıştığı diğer davalı firmalar arasında temizlik ve katı atık toplanmasına ilişkin hizmet alımı soz konusu olduğunu, davacının da bu hizmet alımları çerçevesinde belirli süreli iş sözleşmesi ile diğer davalı firmalar işçisi olarak çalıştığını, belediyenin de davacının çalıştığı bu işyerleri ile başkaca hiçbir ilgisinin bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İhbar tazminatı yönünden taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacının iş sözleşmesi ihale süresinin bitimi nedeniyle sona erdirilmiştir. Davacıya tebliğ edilen 10.10.2010 tarihli fesih bildiriminde, usulüne uygun ihbar öneli verildiği anlaşılmaktadır. Bu itibarla, ihbar tazminatı talebinin reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacının iş sözleşmesi ihale süresinin bitimi nedeniyle sona erdirilmiştir. Davacıya tebliğ edilen 10.10.2010 tarihli fesih bildiriminde, usulüne uygun ihbar öneli verildiği anlaşılmaktadır. Bu itibarla, ihbar tazminatı talebinin reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

3-Taraflar arasındaki bir diğer uyuşmazlık konusu ise davacının fazla mesai ücretine hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir. Mahkemece fazla mesai ücretinin kabulüne karar verilirken sadece tanık anlatımlarına dayanılmıştır. Asıl işverenin alt işverene verdiği işle ilgili olarak çalışma düzeni ve alt işveren işçilerinin günlük çalışma sürelerine yönelik yaptığı düzenleme bulunup bulunmadığı ve hizmet alım sözleşmesi ile hak ediş belgeleri birlikte değerlendirilmeden dava sonucunda yararı bulunan tanık beyanı ile yetinilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.