muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3378, Karar No: 2018/8177, Tarih: 20.09.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/3378 E.  ,  2018/8177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı avukat ile 17/08/2011 tarihinde dava dışı ... Elektrik Yatırım ve Ticaret A.Ş.'den 639.805,50 Euro alacağı için ...'da icra takibi başlatması ve itiraz olması halinde ... Mahkemelerinde dava açması konusunda sözleşme imzaladığını, davalının yetkisiz ... 25. İcra Müdürlüğü'nde 2012/666 E. sayılı dosyası ile takip başlattığını, başlatılan takibe itiraz üzerine itirazın iptali istemli ... 12. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/92 E sayılı dosyası ile dava açıldığını, anılan iş kapsamında sözleşmenin 4. maddesi uyarınca avukata 32.968,36 Euro ön ödemede bulunulduğunu, icra takibinin ...'da başlatılmasının ve yine ... Ticaret Mahkemesi'nde dava açılacağının belirtilmesine rağmen sözleşmeye ve hukuka aykırı olarak yetkisiz icra dairesinde takibin başlatıldığını, şirketi bilgilendirmediğini, ... 12. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 08/07/2013 tarihli nihai kararında yetkisizlik sebebi ile davanın reddine dair verilen karar nedeniyle şirketin 16 aylık süresinin boşa gittiğini, ayrıca şirketin 1.354,30 TL zarara uğradığını, ... 12. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 25/06/2012 tarihli duruşmasına girmeyerek dosyanın işlemden kaldırılmasına sebebiyet verdiğini, ... 12. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 04/03/2013 tarihli duruşmasına 2 gün kala istifa ederek şirketi zor durumda bıraktığını, yine davalı ile 28/09/2011 tarihinde ikinci bir avukatlık sözleşmesi imzaladığını, bu bağlamda ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde 2012/85 esas sayılı ile ikame ettirilen davada temsil görevi verilerek 2.882,97 Euro ön ödeme yapıldığını, ikinci sözleşmede de yine ...'daki davanın da bir duruşmasına girmediği gibi şirketi bilgilendirmediğini, şirketin tüm ısrarlarına rağmen dava ile ilgili olarak herhangi bir bilgi vermediğini, aynı şekilde ...'da bulunan dosyadan da istifa ettiğini, Avukatlık Kanunu'nun 41. maddesi uyarınca istifa halinde 15 gün süre ile vekilin görevinin devam ettiğini, istifasından 2 gün sonraki duruşmaya girmeyerek yasal yükümlülüğünü yerine getirmediğini, davalı avukata 16/07/2013 tarihinde keşide edilen ihtardan sonuç alamadıklarını ileri sürerek ön ödemeler sonucundan oluşan zararın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, 17/08/2011 tarihli sözleşme kapsamında ödenen 32.957,12 Euro'nun 19.194,71 Euro + KDV'sinin ücret peşinatı, kalanın ise dava ve takip masrafıyla ilişkin olduğunu, 28/09/2011 tarihli avukatlık sözleşmesine konu 2.871,67 Euro ödemenin 2.000,00 Euro + KDV'sinin avukatlık ücreti peşinatı olduğunu, kalanın dava ve ulaşım gideri masrafı olarak gönderildiğini, ... 12. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 25/06/2013 tarihli duruşmasına mazeret gönderdiğini, baro odalarından kaynaklanan nedenlerle mazeretin dosyaya girmediğini, bunun üzerine hemen davanın yenilendiğini, herhangi bir hak kaybının oluşmadığını, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin duruşmasına mazeretsiz girilmediği iddiasının yerinde olmadığını, dosyaya mazeret gönderildiğini ve Mahkemece kabul gördüğünü, davacının Çek Cumhuriyeti'ndeki avukatı aracılığı ile bilgilendirmesinin yapıldığını, buna rağmen henüz davalar devam ederken ve haklı bir sebep olmaksızın azil dahi gerçekleşmeden başka bir avukata vekalet verildiğini, bu hususun dosyaların incelenmesi sırasında öğrenilmesi üzerine yazılı onay alınmaksızın ibraz edilen vekalet sebebi ile istifa etmek durumunda kaldığını, davalar devam ederken 06/02/2013 tarihinde toplantı yapma isteğinin bildirildiğini, bu toplantıda dosyalar hakkında bilgiler verildiğini ancak davacı tarafın başka bir hukuk bürosu ile çalışma isteğini bildirmesi üzerine bu durumun kabullenilemeyeceğini ve bakiye ücretin ödenmesi gerektiğinin bildirildiğini, davacının 12/02/213 tarihinde Av. ... ve başka avukatlara vekalet verdiğini, bunu duyması üzerine 04.03.2013 tarihinde ilgili dava dosyalarına istifa dilekçesini sunduğunu, 06/03/2013 tarihli duruşmaya adı geçen Av. ...’ın girdiğini, anılan hususun 1136 sayılı Avukatlık Yasası'nın 172 ve taraflar arasındaki sözlemeye aykırı olduğunu, ödenen ücretlerin Yasa hükümleri gereğince iade edilmesinin mümkün olmadığını, davacı şirket avukatına dava süreci kapsamında değişik tarihlerde 224 adet mail gönderildiğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Davanın Kısmen Kabulüne, 2.360 Euro'nun 28/07/2013 tarihinden itibaren T.C. Merkez Bankası'nın bir yıllık Euro mevduatına uyguladığı değişik oranlardaki faizi ile birlikte tahsiline, 1.354,30 TL'nin 09/09/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline, Fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalının vekil olarak takip ettiği dosyalarda zarara neden olduğu gerekçesiyle davaya konu alacağın tahsilini talep etmiştir. Davalı, ileri sürerek vekillik görevini gereği gibi yerine getirdiğini davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1-Davacı, davalının vekil olarak takip ettiği dosyalarda zarara neden olduğu gerekçesiyle davaya konu alacağın tahsilini talep etmiştir. Davalı, ileri sürerek vekillik görevini gereği gibi yerine getirdiğini davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 512/1. (eski BK 396/1.) maddesine göre, vekillikten istifa her zaman mümkün olup, bu istifa vekalet ilişkisini ileriye doğru sona erdiren bozucu yenilik doğuran bir işlemdir. Ancak istifa haksız ve müvekkil de bu nedenle zarara uğramışsa, vekil bu zarardan sorumludur. Avukatlık Kanunu'nda ise haksız istifa halinde, vekil yönünden Borçlar Kanunundaki aynı konuya ilişkin düzenlemelere göre daha ağır bir sorumluluk esası getirilmiştir. Gerçekten de, Avukatlık Kanununun 174/1 maddesinde “üzerine aldığı işi haklı bir sebep olmaksızın takipten vazgeçen avukat ücret talebinde bulunamaz.” hükmü mevcut olup, bu hükümle, vekaletten haklı bir neden olmadan istifa eden avukatın, Borçlar Kanunundaki vekalet akdine ilişkin genel düzenlemelerden farklı olarak, herhangi bir zarar şartı olmadan da müvekkile karşı sorumlu tutulduğu görülmektedir. Anılan düzenlemeye göre, haksız olarak işi bırakan, vekaletten istifa eden avukat, ücrete hak kazanamadığı gibi, aksine bir hüküm mevcut değilse aldığı peşin ücretleri, kullanmadığı masraf avanslarını da iş sahibine iade etmek zorundadır.

Avukatlık Kanununun 171/1 maddesinde düzenlenen “Avukat üzerine aldığı işi kanun hükümlerine göre ve yazılı sözleşme olmasa bile sonuna kadar takip eder.” ve “Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 2. maddesinde düzenlenen “...avukatlık ücreti, kesin hüküm elde edilinceye kadar olan dava, iş ve işlemler ücreti karşılığıdır.” hükümleri gereğince de avukat, aksine sözleşme yoksa, işi sonuna kadar takip edip sonuçlandırmadan ücretini talep edemez. (Bkz. Aynı doğrultuda HGK. 23.3.1983 4/562-156; HGK. 3.7.1987 3/92-599; 13. HD. 2005/15433 E. 2008/3694 K.; 13. HD.2008/6280 E. 2008/11580 K.) Ancak, haksız azil halinde olduğu gibi, avukatın haklı olarak vekillikten istifa etmesi halinde de, işe devam etme olanağı mevcut olmadığından, avukat, haklı istifa tarihi itibariyle muaccel olan vekalet ücreti alacağının ödetilmesini talep edebilir. Öte yandan, vekalet ilişkisi bir bütün olup, vekaletten azil gibi, istifa da, taraflar arasındaki tüm dava ve takiplere sirayet eder. Zira, azil ve istifa ile birlikte vekalet akdinin en önemli unsurlarından olan “güven ilişkisi” de sona ermektedir.

Bu açıklamalardan sonra dava konusu olaya bakacak olursak; davalının istifa sebebi olarak davacının başka bir avukata vekalet vermesi hususu ileri sürülmüş olup, istifanın haklı olup, olmadığının bu kapsamda değerlendirilmesi, söz konusu istifanın tüm dava ve takip dosyalarına sirayet edeceğinin ve uyuşmazlığın çözümünde önemli olduğunun kabulü gerekir. Oysa ki bilirkişi raporunda, iki dava dosyasından biri için haklı istifa, diğeri için haksız istifa kabul edilmiştir. O halde, mahkemece, Avukatlık Kanununun 171 ve 173. maddeleri ile dairemiz kökleşmiş içtihatları da dikkate alınarak istifanın haklı olup olmadığının belirlenmesi, söz konusu istifanın tüm dava ve takip dosyalarına sirayet edeceği de dikkate alınarak bu hususta ek rapor alınarak bilirkişi raporundaki çelişki giderilmesi, ek raporla çelişki giderilemiyorsa konusunda uzman yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve hatalı bilirkişi raporuna dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davacının ve davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1. bent gereği temyiz olunan kararın taraflar yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince davacının ve davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde taraflara iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5783, Karar No: 2020/6421, Tarih: 14.12.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/5783 E.  ,  2020/6421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından davanın reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davacıya yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oyçokluğuyla karar verildi. 14.12.2020 (Pzt.)

(Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Eşlerin yükümlülükleri Türk Medeni Kanununda açıkça düzenlenmiştir. Kanundaki bu yükümlülükler genel olarak; “Evlenmeyle eşler arasında evlilik birliği kurulmuş olur. Eşler, bu birliğin mutluluğunu elbirliğiyle sağlamak ve çocukların bakımına, eğitim ve gözetimine beraberce özen göstermekle yükümlüdürler. Eşler birlikte yaşamak, birbirine sadık kalmak ve yardımcı olmak zorundadırlar (TMK m. 185). Eşler oturacakları konutu birlikte seçerler. Birliği eşler beraberce yönetirler. Eşler birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve malvarlıkları ile katılırlar (TMK m. 186). Ana, baba ve çocuk, ailenin huzur ve bütünlüğünün gerektirdiği şekilde birbirlerine yardım etmek, saygı ve anlayış göstermek ve aile onurunu gözetmekle yükümlüdürler (TMK m.322). Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından karşılanır (TMK m. 327)” şeklindedir.

Ayrıca Türk Medeni Kanununda evlilik birliğinin sarsılması başlığı altında; “Evlilik birliği, ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenmeyecek derecede temelinden sarsılmış olursa, eşlerden her biri boşanma davası açabilir. Yukarıdaki fıkrada belirtilen hâllerde, davacının kusuru daha ağır ise, davalının açılan davaya itiraz hakkı vardır. Bununla beraber bu itiraz, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde ise ve evlilik birliğinin devamında davalı ve çocuklar bakımından korunmaya değer bir yarar kalmamışsa boşanmaya karar verilebilir (TMK m. 166/1-2)” şeklinde genel boşanma sebebi yer almaktadır.

Türk Medeni Kanununda fiilî ayrılık adı altında özel/ayrı bir boşanma sebebi ise düzenlenmemiştir. Ancak, olayın özelliğine göre, çok uzun süreli fiilî ayrılıkların, genel boşanma sebebi olan evlilik birliğinin sarsılması (TMK m. 166/1-2) hukukî sebebiyle açılmış davalarda değerlendirilmesi gerekir. Buna engel olacak yasal bir düzenleme yoktur.

Çünkü, fiilî ayrılık sırasında da eşlerin birbirlerine karşı yukarıda belirtilen tüm yükümlülükleri devam etmektedir (TMK m. 185,186,322,327).

Türk Medeni Kanununda fiilî ayrılık adı altında özel/ayrı bir boşanma sebebi ise düzenlenmemiştir. Ancak, olayın özelliğine göre, çok uzun süreli fiilî ayrılıkların, genel boşanma sebebi olan evlilik birliğinin sarsılması (TMK m. 166/1-2) hukukî sebebiyle açılmış davalarda değerlendirilmesi gerekir. Buna engel olacak yasal bir düzenleme yoktur.

Çünkü, fiilî ayrılık sırasında da eşlerin birbirlerine karşı yukarıda belirtilen tüm yükümlülükleri devam etmektedir (TMK m. 185,186,322,327).

Uygulamada, hakaret içeren basit bir kaç sözün evlilik birliğini temelinden sarstığı (TMK m. 166/1-2) kabul edilip eşlerin boşanmalarına karar verilirken, ortalama insan ömrüne göre çok uzun süre fiilen ayrı yaşayan eşlerin evlilik birliğinin temelinden sarsılmadığını kabul etmek ve boşanma davalarının reddine karar vermek, yasanın amacına uygun olamaz. Yıllarca ayrı yaşayan eşleri, yasa zoruyla bir araya getirmek de mümkün değildir.

Kuşkusuz, evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle (TMK m. 166/1-2) açılan boşanma davalarında eşlerin kusurlu olup olmadıklarını belirlemek zorunludur. Fiilî ayrılıklarda, ayrılığa kimin neden olduğunun, birlikte yaşamaktan kimin kaçındığının, kimin birlik görevlerini yerine getirmediğinin veya eşlerin evlilik birliğini sarsacak başka bir davranışının kanıtlanması durumlarında, kusur belirlemesi açısından sorunun çözümü kolaydır. Böyle durumlarda doğal olarak, iddia ve savunmada ileri sürülen kanıtlanmış vakıalara göre kusur belirlemesi yapılacak ve TMK'nun 166/1-2. maddesine göre koşullar oluşuyorsa dava boşanmayla sonuçlandırılabilecektir.

Peki, çok uzun süreli fiilî ayrılığa karşın, fiilî ayrılığa kimin neden olduğunun, kimin ortak yaşamaktan kaçındığının, bu süreçte birlik görevlerinin yerine getirilip getirilmediğinin veya kusur sayılacak herhangi bir başka davranışın kanıtlanamaması durumlarında sorun nasıl çözülecektir?

İşte bu gibi durumlarda, eşlerin eşit kusurlu oldukları kabul edilerek sorun çözülebilir düşüncesindeyim. Çünkü, eşler ortada usulen kanıtlanmış haklı hiç bir neden bulunmadığı halde, yıllarca fiilen ayrı yaşamaktadır. Eşlerin bu davranışı en azından, Türk Medeni Kanununda emredici olarak düzenlenen, “Eşler birlikte yaşamak zorundadırlar” (TMK m.185/3) yönündeki amir hükmüne aykırıdır. Her iki eş de bu amir hükme aykırı davranmaktadır. Dolayısıyla evlilik birliği temelinden sarsılmış (TMK m. 166/1) ve eşler bu sonuca eşit kusurları ile sebep olmuşlardır. Bu yüzden, taraflardan birinin evlilik birliğinin sarsılması (TMK m. 166/1) hukuki sebebiyle açtığı boşanma davasında, şayet çok uzun süreli fiilî ayrılık kanıtlanıyorsa boşanmaya karar verilebilmelidir.

Böyle bir çözüm yolunun, terke dayalı özel boşanma sebebine (TMK m. 164) ilişkin düzenlemeyi işlevsiz veya etkisiz duruma getireceğinden söz edilemez. Çünkü, terk hukuki sebebiyle boşanma davası açılması için, eşlerden birinin samimi olarak ortak yaşamı yeniden kurmak isteğiyle diğerini ortak konuta çağırması, çağrılan eşin ise geçerli bir özrü olmamasına karşın ortak konuta dönmemesi gerekmektedir. Oysa, uzun süreli fiilî ayrılıklarda, her iki eşin de ortak yaşamı sürdürmek gibi bir isteği/iradesi bulunmamaktadır. Dolayısıyla uzun süreli fiilî ayrılıkları evlilik birliğinin sarsılması nedeni (TMK m. 166/1) saymak, terk hukuki sebebine dayalı boşanma (TMK m. 164) davalarını etkilemez ve bu çözüm yolu terk hukukî sebebine dayalı boşanma davalarının seçeneği (alternatifi) gibi yorumlanamaz.

Öte yandan, TMK'nın 166/son maddesinde belirlenen üç yıllık fiilî ayrılık süre koşulu da göz ardı edilmemelidir. Bu nedenle burada evlilik birliğinin temelinden sarsıldığının kabulü için, en az üç yıl ve daha uzun süreli ayrılıkları, çok uzun süreli fiilî ayrılık olarak kabul etmek gerekir.

Somut olayda, davacı kadının evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle (TMK m. 166/1) boşanma davası açtığı, ilk derece mahkemesince tarafların boşanmalarına karar verildiği, davalı tarafça kararın istinaf edilmesi üzerine, bölge adliye mahkemesince ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak, davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Ancak, toplanan delillere göre tarafların yaklaşık sekiz yıldır fiilen ayrı yaşadıkları tartışmasızdır. Ortalama insan ömrü için sekiz yıl çok uzun bir süredir. Taraflar, Türk Medeni Kanununda emredici olarak düzenlenen, eşler birlikte yaşamak zorundadırlar (TMK m.185/3) yönündeki yaşam biçimine, sekiz yıl gibi çok uzun süre aykırı şekilde yaşamışlar ve halen bu aykırılık devam etmektedir.

Yukarıda yapılan tüm bu açıklamalara göre, taraflar arasında ortak yaşamı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık yasal olarak mümkün görülmemesine göre, davanın kabulüyle tarafların boşanmalarına karar verilecek yerde, davanın reddine karar verilmesi hukuka aykırı olmuştur. Temyiz edilen hükmün bozulması gerekir.

Bu sebeplerle değerli çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/11230, Karar No: 2010/16394, Tarih: 20.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/11230 E.  ,  2010/16394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın üzerinde irtifak hakkının tesisi ile davacı idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan bağ (üzüm) ürününün 2009 yılında sulu şartlarda dekar başına ortalama verim miktarı ve üretim gideri ile kg. başına toptan satış fiyatına ilişkin veri listesinin İlçe Tarım Müdürlüğünden istenilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9149, Karar No: 2020/1159, Tarih: 23.01.2020

**22. Hukuk Dairesi         2019/9149 E.  ,  2020/1159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 513. Maddesi gereğince sözleşmeden veya işin niteliğinden aksi anlaşılmadıkça sözleşme, vekilin veya vekâlet verenin ölümü, ehliyetini kaybetmesi ya da iflası ile kendiliğinden sona ermiş olur. Bu hüküm, taraflardan birinin tüzel kişi olması durumunda, bu tüzel kişiliğin sona ermesinde de uygulanır.Somut olayda, davalı ...Ş.’nin iflas ettiği anlaşılmakla vekili ile aralarındaki vekalet ilişkisi son bulmuştur. Ancak ... bünyesindeki ... Temizlik ve Turizm. A.Ş.’nin iflasına karar verilmemiş olduğundan, bu davalı yönünden vekilin vekilliği devam etmektedir. Belirtilen sebeple, ... A.Ş. lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken, davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi isabetli olmamıştır.Bu hatalı yön, bozma sebebi ise de, hatanın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.Sonuç: Temyiz konusu kararın hüküm fıkrasının 3. bendinde yer alan “Davalı taraf kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden A.A.Ü.T. göre hesap ve takdir edilen 2.725 TL vekalet ücretinin DAVACI TARAFTAN ALINARAK DAVALILARAVERİLMESİNE,” rakam ve sözcüklerinin silinerek yerine “Davalı ... Temizlik ve Turizm. A.Ş. kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince belirlenen 2.725,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...Temizlik ve Turizm. A.Ş.’ne verilmesine ” rakam ve sözcüklerinin yazılarak hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının talep halinde ilgiliye iadesine , 23.01.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2010/12588, Karar No: 2010/16115, Tarih: 20.12.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/12588 E.  ,  2010/16115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 107 ada 13 parsel sayılı 10093,09 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, meşelik niteliğiyle Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı gerçek kişi, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece kabulüyle 107 ada 13 parselin tarla vasfı ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede tespit tarihinden önce yapılan ve 03.01.1993 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklar taşınmazın yaklaşık 20 senedir hiç kullanılmadığı, hiç ekilip biçilmediği bildirdiği gibi orman bilirkişi ve ziraatçı bilirkişilerde taşınmaz içinde ... yıllardır tarımsal amaçla kullanılmadığı için üzerinde öbekler halinde yabani erik, meşe ve alıç ağaç ve ağaççıklarının oluştuğunu zeminin otlarla kaplı olduğunu bildirmişlerdir. Tespit edilen bu bulgulara göre dava konusu taşınmazın davacı ve miras bırakanı tarafından hiçbir zaman tarımsal amaçla kullanılmadığı sabittir. Dava konusu taşınmazın meşelik niteliğinde olduğu, hiçbir zaman tarım alanı olarak kullanılmadığı ve yer yer meşe, yabani erik ve alıç ağaçları ile kaplı olup tarım arazisi niteliğinde olmadığı, davacı yararına zilyetli şartlarının oluşmadığı göz önünde bulundurularak davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile ... şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 20/12/2010 günü oybirliği ile karar verildi.