muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1989, Karar No: 2015/1873, Tarih: 30.09.2015

Bakım ve onarım işiyle üretim işinin farklı işler olduğu

Yapılan işlerin, üretimin eşit parçası şeklinde değerlendirilmesi her iki işin aynı veya benzer işler olduğu anlamına gelmez. Aksi halde çoğunluk görüşünde de hatalı şekilde belirtildiği gibi bir makinenin bakım ve onarımıyla uğraşan bir teknisyenin o makineyi çalıştıran işçi ile aynı işi yaptığına hükmetmek gerekir. Oysa bir makinenin bakım ve onarım işiyle o makinede çalışmanın tamamen farklı işler olduğu izahtan varestedir. Alt işverenlik sözleşmesine konu olan jeneratör, kömür değirmeni, kömür kırıcısı, buhar kazanı, türbin, konveyör ve motor ile elektrik ve su tesisatının bakım ve onarımı asıl işin bir parçası olsa da elektrik üretim işi olarak değerlendirilemez. Anılan makinelerin bakım ve onarımı olmadan elektrik enerjisi üretilemeyeceğini söylemek ve bu işi üretim işi gibi değerlendirmek hatalıdır. Bir makinenin veya aracın imal, bakım, tamir ve onarımı ile bunun üretim amacıyla kullanımı birbirinden tamamen farklı konulardır. Örneğin, işyerinde bulunan buhar kazanını imal eden usta ile kazanın tamir ve onarımını yapan usta, bu kazana sürekli kömür atarak belli basınçta buhar elde eden ve bunu türbine gönderen işçinin görevi birbirinden ayrıdır.

İşyeri veya iş sözleşmesi devrinin muvazaa olarak değerlendirilemeyeceği

Doktrinde farklı görüşler bulunmakla birlikte ihaleyi kazanamayan bir alt işverenin kendi işçilerini ihaleyi kazanan işverene devretmesi işyeri veya iş sözleşmesi devri olarak değerlendirilmelidir. Doğal gibi görünen husus ihaleyi kaybeden alt işverenin tüm işçilerini alarak asıl işverene ait işyerinden ayrılması ve işçilerini kendi işyerine götürmesidir. Alt işverenin kendi işyerinin asıl işverenin işyerine yakın olması durumunda alt işveren bünyesinde çalışan işçiler açısından önemli bir sorun yoktur. Ne var ki alt işverenin kendi işyeri bir başka ilde veya uzak yerde ise çalışanlar için iş koşullarının ağırlaması açısından ciddi bir sorun bulunmaktadır. Uygulamada bir işyerinde çalışan işçilerin önemli nedenler olmadığı sürece çalışma yerini değiştirmek istemedikleri görülmektedir. İşte çalışma ve sosyal hayatın gerçeklerine uygun olan durum da budur. Alt işverenin işyerinin başka il veya uzak yerlerde olması durumunda işçiler evlerini ve çocuklarının okullarını işyerine yakın yere taşımak zorunda kalacaktır. Bu açıdan bakıldığında iş sözleşmesinin veya işyeri devrinin işçiler lehine olduğu görülecektir. İşyeri veya iş sözleşmesinin birden fazla devri halinin muvazaa oluşturacağına dair herhangi bir hukuksal ve yasal bir düzenleme bulunmamaktadır.

Her karar değişikliğinin sürpriz karar olmayacağı

Her karar değişikliğinin sürpriz karar olmayacağı

Yerel mahkeme kararında, aynı konu hakkında verilen kararların 22. Hukuk Dairesi tarafından onandığı, somut olaya ilişkin verilen aynı tür kararın bozulması halinde hukuki güvenilirliğin zedeleneceği, bu durumun Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin "sürpriz karar verme" yasağı çerçevesinde kalacağı ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. Maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkına aykırılık teşkil edeceği ileri sürülmüş ise de; zaman zaman Yargıtay kararlarında maddi hatalara rastlanmakta, yine aynı kararlarda maddi hatanın taraflardan birisi lehine usuli kazanımlaş hak bahşetmeyeceği vurgulanmaktadır. Mahkeme kararlarında eksik, şeklî ve görünüşte gerekçe yazılması, adil yargılanma hakkının ihlâli sonucunu doğurur. Yargı organları, her iki tarafın iddia ve savunmaları ile delillerini değerlendirip, hangi maddî ve hukukî sebeplerle karar verdiklerini gerekçelerine yansıtmalıdırlar. Ortaya çıkacak karar, hukukun genel ilkelerine, mevzuata ve yerleşik içtihatlara tamamen aykırı ve sürpriz sayılacak nitelikte olmamalıdır. Bu durum yerel mahkeme kararında de değinildiği üzere "sürpriz karar yasağı" olarak da ifade edilmektedir. Ne var ki mevzuata aykırı olan veya bir kanun normunun unutularak hatalı şekilde verilen karardan dönülmesi sürpriz karar olarak değerlendirilemez. Kısaca, sürpriz bir karardan dönülmesi sürpriz olarak kabul edilemez. Aksi takdirde her içtihat değişikliğinin salt bu nedenle sürpriz karar olarak değerlendirilmesi gerekir. Sürpriz olan husus, kararın sonuç değil, gerekçe kısmıyla ilgilidir. Hukuka ve kanuna aykırılık teşkil eden veya hakkaniyete uygun olmayan kararlar emsal gösterilemez. Elektrik Piyasası Kanununun 15. maddesinin söz konusu olmaması halinde 22. Hukuk Dairesinin önceki kararlarında hukuka aykırılıktan bahsedilemez. Asıl işin bölünerek alt işverenlere verilemeyeceği, ancak özel bir yasal düzenleme durumunda verilebileceği Yargıtay ilgili daireleri tarafından kabul edilmektedir. Örneğin, karayollarına ilişkin işler, posta hizmetleri, sağlık hizmetleri ve belediye hizmetleri yasalarındaki özel düzenlemeler nedeniyle bölünerek alt işverenlere verilebilmektedir.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 15. Maddesinin (g) bendi 14.03.2013 tarihli 6446 sayılı Kanunla yürürlükten kaldırılmış ve bu yeni yasal düzenlemenin 22. Maddesi gereğince hangi faaliyetlerin hizmet alımı yoluyla yaptırılabileceğinin enerji piyasası kurulu tarafından belirleneceği düzenlenmiştir. Yeni düzenlemeye göre asıl işlerin bölünerek alt işverene verilmesi önünde yasal bir engel yoktur.

Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2021/13209, Karar No: 2022/4021, Tarih: 26.05.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/13209 E.  ,  2022/4021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR :Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, kasten öldürmeye azmettirme, kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme

HÜKÜMLER :A) Aksaray 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/12/2020 tarih ve 2019/337 (E)- 2020/305 (K) sayılı;

1)Sanık ... hakkında;

a)Maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 62, 53, 63 maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine,

b)Katılan ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81/1, 35/2, 29, 62, 53, 63 maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile mahkumiyetine,

c)Katılan ...e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81/1, 35/2, 29, 62, 53, 63 maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile mahkumiyetine,

d)Katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan CMK 223/2-e maddesi uyarınca beraatine,

2)Sanık ... hakkında;

a)Maktul ...'a yönelik kasten öldürmeye azmettirme suçundan CMK 223/2-e maddesi uyarınca beraatine,

b)Katılan ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme suçundan CMK 223/2-e maddesi uyarınca beraatine,

c)Katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme suçundan CMK 223/2-e maddesi uyarınca beraatine,

d)Katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme suçundan CMK 223/2-e maddesi uyarınca beraatine dair,

B)Kararın istinafı üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26/05/2021 tarih ve 2021/662 (E)- 2021/940 (K) sayılı;

1)Sanık ... hakkında;

a)Maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan kurulan hükme yönelen istinaf başvurularının esastan reddine,

b)Katılan ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelen istinaf başvurularının esastan reddine,

c)Katılan ...e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen istinaf başvurularının kabulü ile CMK 280/2. maddesi uyarınca yeniden yapılan yargılama sonucu sanık hakkında TCK'nin 81/1, 35/2, 29, 62, 53, 63 maddeleri uyarınca 6 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile mahkumiyetine,

d)Katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelen istinaf başvurularının esastan reddine,

2)Sanık ... hakkında;

a)Maktul ...'a yönelik kasten öldürmeye azmettirme suçundan kurulan hükme yönelen istinaf başvurularının esastan reddine,

b)Katılan ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme suçundan kurulan hükme yönelen istinaf başvurularının esastan reddine,

c)Katılan Muhammed'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme suçundan kurulan hükme yönelen istinaf başvurularının esastan reddine dair karar.

d)Katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme suçundan kurulan hükme yönelen "İstinaf başvurularının esastan reddine" dair karar.

TEMYİZ EDENLER :Sanık ... müdafi, Katılanlar Kuddusi, Hira Nur ve Muhammed vekili, Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili, Katılan ...

TÜRK MİLLETİ ADINA

c)Katılan Muhammed'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme suçundan kurulan hükme yönelen istinaf başvurularının esastan reddine dair karar.

d)Katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme suçundan kurulan hükme yönelen "İstinaf başvurularının esastan reddine" dair karar.

TEMYİZ EDENLER :Sanık ... müdafi, Katılanlar Kuddusi, Hira Nur ve Muhammed vekili, Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili, Katılan ...

TÜRK MİLLETİ ADINA

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26/05/2021 tarih ve 2021/662 (E) 2021/940 (K) sayılı kararının sanık ... müdafi, katılanlar Kuddusi, Hira Nur ve Muhammed vekili, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili, katılan ... tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... ve müdafiinin yüzüne karşı verilen hükme yönelik olarak, sanık müdafii 31/05/2021tarihli süre tutum dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuş ise de, 5271 sayılı CMK'nin 294/1. maddesi gereğince hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermediği gibi, temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden ve gerekçeli kararın 21/06/2021 tarihinde usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinden itibaren yedi gün geçtikten sonra 02/07/2021 tarihinde temyiz nedenlerini içeren ek dilekçe verdiği anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nin 298/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak reddine karar verilmiştir.

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle ve sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme, katılan ...'ye ve Muhammet'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından hükmolunan hapis cezalarının beş yılın üzerinde olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince, sanık ...'e isnat edilen katılan ...'a yönelik 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 35/2 maddelerinde düzenlenen kasten öldürmeye teşebbüs suçu; sanık ...'e isnat edilen maktul ...'a yönelik 5237 sayılı TCK'nin 38/1 maddesi delaletiyle TCK'nin 81/1 maddesinde düzenlenen kasten öldürmeye azmettirme, sanık ...'e isnat edilen katılan ...'ye, ...e ve ...'a yönelik 5237 sayılı TCK'nin 38/1 maddesi delaletiyle TCK'nin 81/1, 35/2 maddelerinde düzenlenen kasten öldürmeye teşebbüs suçu için yasada öngörülen hapis cezalarının üst sınırının on yıldan fazla olması nedeniyle ilk derece mahkemesince verilen "beraat" hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddine dair kararın 5271 sayılı CMK'nin 286/2-g maddesi kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26/05/2021 tarih ve 2021/662 (E)- 2021/940 (K) sayılı “istinaf başvurularının esastan reddi ve istinaf başvurularının kabulü ile CMK 280/2 maddesi uyarınca yeniden yapılan yargılama sonucu kurulan mahkumiyet” hükümlerinin tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; katılanlar Kuddusi, ...ve ...vekilinin sübuta, teşebbüsün derecesine, sanık ...' in eylemlerinin hatalı değerlendirildiğine, sübuta, katılan ...'ın maktule yönelik eylemlerin incelenmesinde, sanık ... yönünden takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanık ...'in eyleminin sübutuna, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin maktule yönelik eylemlerin incelenmesinde, sanık ... yönünden takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanık ...'in eyleminin sübutuna, katılan ...'ya yönelik eylemlerin sübutuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “Aksaray 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/05/2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16904, Karar No: 2018/3297, Tarih: 17.05.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/16904 E.  ,  2018/3297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

DAVALILAR : ... VD.

DAVA TÜRÜ : ...

...

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

... sırasında dava konusu 1658 ada 1 parsel sayılı taşınmaz malikhanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiş, 23.03.2000 tarihinde imar-ıslah uygulaması nedeniyle 10095 ada 9 parsel sayısını alarak 103.88 metrekare yüzölçümlü arsa niteliği ile davalı olarak tescili yapılmıştır. Davacı ..., dava konusu taşınmazın malik hanesinin boş olduğunu ileri sürerek ... adına tapuya tescil istemi ile dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu 10095 ada 9 parsel sayılı taşınmazın açık olan malik hanesinin davacı ... adına doldurulmasına ve taşınmazın ... adına tapuya tesciline, beyanlar hanesinde yazılı "Bina, Ünez ve ...'e aittir." şerhinin kaldırılarak, yerine; "Çiğdem Sokağı girişli, 15 kapı numaralı, tek katlı harap bina ile bitişiğindeki arka duvar ... mirasçılarına aittir." şerhinin yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve davalılar ... vekili, ... vekili ve ... ve müşterekleri vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde değildir. ... vekilinin temyiz itirazlarına gelince, davalılardan ...'in 25.11.2011 havale tarihli delil dilekçesine ekli “imar ve gecekondu mevzuatına aykırı olarak yapılan gecekondulara ait başvuru dilekçe formu” başlıklı belge içeriğinden taşınmaz üzerindeki muhdesatın 1968 yılında tamamlandığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, tespit tarihinden sonra yapılan muhdesatların tutanağın beyanlar hanesinde gösterilemeyeceği, bu itibarla çekişmeli taşınmazın tespit tarihi olan 22.07.1954 tarihten sonra yapıldığı anlaşılan muhdesat hakkında davalılar yararına şerh verilemeyeceği hususunun düşünülmemesi isabetsiz olup, davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 17.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

G/K
Yargıtay — Esas No: 2011/14142, Karar No: 2012/2947, Tarih: 01.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/14142 E.  ,  2012/2947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin çalışma tutanakları ( taşınmazın bulunduğu yere ait) getirtildikten sonra; dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 01/03/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2458, Karar No: 2021/9663, Tarih: 18.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/2458 E.  ,  2021/9663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda hırsızlık suçunu... ile birlikte işlediklerini savunması karşısında;suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve UYAP üzerinden alınan nüfus kayıt örneğinde ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/168 E. 2015/488 K. sayılı, 17/12/2015 kesinleşme tarihli kararına göre hüküm tarihinden önce suça sürüklenen çocuğun yaşının 01/07/2001 iken 01/07/2000 olarak düzeltildiğinin anlaşılması karşısında suç tarihi itibariyle suça sürüklenen çocuğun 16 yaşının içinde olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezadan TCK'nın 31/3. maddesi ile indirim yapılması gerektiği gözetilmeden aynı Kanun'un 31/2. maddesinin uygulanması suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuğun müştekinin beyanına göre iş yerinden 75,00 TL bozuk para çaldığının anlaşılması karşısında, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuğun müştekinin beyanına göre iş yerinden 75,00 TL bozuk para çaldığının anlaşılması karşısında, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- UYAP üzerinden alınan nüfus kayıt örneğine göre ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/168 E. 2015/488 K. sayılı, 17/12/2015 kesinleşme tarihli kararına göre hüküm tarihinden önce suça sürüklenen çocuğun yaşının 01/07/2001 iken 01/07/2000 olarak düzeltildiğinin ve suç tarihi itibariyle suça sürüklenen çocuğun 16 yaşının içinde olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezadan TCK'nın 31/3. maddesi ile indirim yapılması gerektiği gözetilmeden aynı Kanun'un 31/2. maddesinin uygulanması suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi,

Kabule göre de;

3- Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 142/2-h, 143/1, 31/2. maddeleri uyarınca hükmolunan 3 yıl 9 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün yerine 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası olarak eksik ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan,hükmün açıklanan sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gözetilerek ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın korunmasına,18.05.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6143, Karar No: 2016/6503, Tarih: 16.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/6143 E.  ,  2016/6503 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili; iş sözleşmesinin davalı tarafça haklı bir sebebe dayanmaksızın feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili, yıllık izin ve ücret alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hafta tatili ücretinin hesabı yönünden taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 46 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereğince, çalışılmayan hafta tatili günü için bir iş karşılığı olmaksızın işçinin ücreti tam olarak ödenir. Hafta tatilinde çalışan işçinin ücretinin nasıl hesaplanacağı yasalarda düzenlenmemiş ise de, Dairemizce hafta tatilinde yapılan çalışmanın fazla çalışma sayılacağı, buna göre ücretin yüzde elli zamlı ödenmesi gerektiği görüşü benimsenmiştir. Buna göre hafta tatilinde çalışılmışsa, çalışma karşılığı olmaksızın ödenmesi gereken bir yevmiye yanında, çalışmanın karşılığı da bir buçuk yevmiye olarak ödenmelidir. Şu hale göre çalışılan hafta tatilinin ücreti ikibuçuk yevmiye olmalıdır.

Hafta tatili ücretleri çalışılan dönem ücreti üzerinden hesaplanır. Son ücrete göre hesaplama yapılması doğru olmaz. Bu durumda hafta tatili ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli değildir. İstek konusu dönem içinde işçi ücretlerinin miktarı da belirlenmelidir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak bilinmeyen ücretin buna göre tespiti de Dairemiz tarafından kabul görmektedir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanması gibi durumlarda, bilinen son ücretin asgari ücrete oranının geçmiş dönemler yönünden dikkate alınması doğru olmaz. Bu gibi hallerde, ilgili meslek kuruluşlarından bilinmeyen dönemler için ücret araştırması yapılmalı ve dosyadaki diğer deliller birlikte değerlendirmeye tabi tutularak sonuca gidilmelidir.