muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4139, Karar No: 2013/4827, Tarih: 26.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/4139 E.  ,  2013/4827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan çilek ürününün üretim evreleri itibariyle veri cetvelinin gönderildiği anlaşılmakla, çilek ürününün 2012 yılı itibariyle kuru ve sulu şartlarda dekar başına ortalama verim ve üretim gideri ile kilogram başına ortalama toptan satış fiyatını gösteren veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1246, Karar No: 2014/2392, Tarih: 26.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/1246 E.  ,  2014/2392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel hayatın gizliliğini ihlal, şantaj ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Özel hayatın gizliliğini ihlal ve şantaj suçlarından mahkûmiyetine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmü 06.05.2011 havale tarihli dilekçe ile temyiz eden katılan vekilinin, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat hükmünü de temyiz ettiği, ancak bu hüküm hakkında tebliğnamede görüş bildirilmediği anlaşıldığından, bu noksanlığın tamamlanmasından sonra Dairemize iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 26.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1826, Karar No: 2011/5438, Tarih: 05.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/1826 E.  ,  2011/5438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Nevşehir 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/05/2009 gün ve 2007/333-2009/135 sayılı kararı onayan Daire’nin 09.12.2010 gün ve 2010/9398 - 2010/12912 sayılı kararı aleyhinde davalı şirket vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı şirketin toplam % 46 oranında nama yazılı hisse sahibi ortakları olduğunu, davalı şirketin 04.08.2001 tarihli olağan genel kurul kararı ile esas sermayesini 200.000.000.000 TL'den 500.000.000.000 TL’ye çıkardığını, davalı şirketin yönetim kurulunun usulsüz yollarla diğer ortaklara rüçhan haklarını kullandırıp, müvekkillerini azınlık durumuna düşürmeye çalıştığını, müvekkillerinin açtığı dava ile bu yönde alınan yönetim kurulu kararlarının iptal edildiğini, davalı şirketin bahse konu artırımın hem 1/4 hem de 3/4'lük kısımları ödenmeden 18.10.2003 tarihli genel kurul toplantısında esas sermayesinin 1.200.000.000.000 TL’ye çıkarılmasına karar verildiğini ileri sürerek, TTK’nun 391 ve 392/1. maddeleri uyarınca 18.10.2003 tarihli genel kurulda alınan sermaye artırımı kararının hükümsüz olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Nevşehir Ticaret Sicil Memurluğu vekili, dava dilekçesinde belirtilen mahkeme kararı ile sermaye artırımına ilişkin 04.08.2001 tarihli genel kurul kararının değil, rüçhan hakkının kullanımına ilişkin 2002/6 ve 7 sayılı yönetim kurulu kararlarının iptal edildiğini, bu sermaye artırımının tamamının ödendiğini savunmuş; davalı şirket vekili, benzer savunmaların yanında, her iki sermaye artırımının da dava dışı Vakıflar Bankası A.Ş.'nin müvekkilinden olan 500.000 USD kredi borcunun tahsili amacıyla icra takibine girişilip müvekkilinin faaliyeti için zorunlu bulunan okul binasını sattırma tehlikesini önlemek amacıyla yapıldığını, davacıların halen dahi sermaye borçlarını ödemedikleri gibi bu dava ile müvekkilinin ekonomik yapısının bir kez daha sarsılmasına yol açtıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı şirketin 04.08.2001 tarihli sermaye artırımına davacıların iştirak ettikleri halde sermaye bedellerini süresinde ödemedikleri, bunun üzerine sermaye paylarının diğer ortaklara satılmasına dair 2002/6 ve 7 sayılı yönetim kurulu kararlarının alındığı, daha sonra mahkemece bu kararların iptal edildiği, bu durumda anılan payların diğer ortaklarca ödenmiş olsa da ödemelerin aslında yeni pay alma hakkı olmayan ortaklarca yapıldığından usulüne uygun kabul edilemeyeceği ve TTK'nun 391. maddesi uyarınca esas sermayenin tamamı ödenmediğinden sermaye artırımına dair 18.10.2003 tarihli genel kurul kararının da yok hükmünde olduğu, davalı şirketçe davacıların esas sermayenin artırım kararının batıl olduğunun tespitini istemelerinin iyiniyet kurallarına aykırı olduğu savunulmuşsa da davalı şirketin de TTK'nun 406-408. maddelerine uygun hareket etmeden sermaye artırımını başka ortakların gerçekleştirdiğini ileri sürerek yeniden sermaye artırımına gitmesinin iyiniyet kurallarına uygun bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 18.10.2003 tarihli sermaye artırımına ilişkin davalı şirket genel kurul kararının TTK'nun 391, 392/2. maddeleri uyarınca mutlak butlanla batıl olduğunun tespitine dair verilen kararın davalı .... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 09.12.2010 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davalı şirket vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı şirket vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı şirket vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 05.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17376, Karar No: 2013/15890, Tarih: 19.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/17376 E.  ,  2013/15890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır.

1-Dava konusu taşınmazın ve somut emsal olarak alınan... Mahallesi 105 ada 148 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2011 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmaza somut emsal alınarak incelenen Akhisar Mahallesi 105 ada 148 parsel sayılı taşınmazın 20.10.2010 olan satış tarihi itibariyle alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösteren tapu kaydı ile satış akit tablosunun onaylı örneğinin tapu müdürlüğünden,

3-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 09.06.2011 gününden önce; dava konusu taşınmazın 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmazlar belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulması ve yeterliliğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/92, Karar No: 2013/2933, Tarih: 25.02.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/92 E.  ,  2013/2933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 13.125,00 TL ıslahen 14.019,00 TL tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde; 16.07.2010 tarihinde .... mezrası arasında anız yangını meydana geldiğini, yangın sırasında müvekkiline ait 150 ton samanın yandığını, delil tespiti dosyasında müvekkilinin zararının 13.125,00 TL olduğunun tespit edildiğini belirterek 13.125,00 TL tazminat ile tespit masraflarının davalıdan tahsiline karar verilmesini vekaleten talep etmiş; 16.12.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 14.019,00 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı cevap dilekçesinde; elektrik direğinin üzerinde bulunan trafodan kaynaklanan arıza nedeniyle yangının çıktığı iddiasını kabul edilemez olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; davalıya ait elektrik tesisinden kaynaklanan yangın nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Somut olayda davacı taraf zarara neden olan yangının davalıya ait trafodan çıktığını iddia etmiştir.

Uyuşmazlık, yangının davalıya ait elektrik tesisinden çıkıp-çıkmadığı noktasında toplanmaktadır.

Kanunda aksi öngörülmedikçe kural olarak herkes iddiasını ispatla yükümlüdür. HMK'nın 190. maddesi gereği "ispat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden somut olayda; yangının nasıl çıktığını bilen ve görenin olmadığı anlaşılmaktadır.

Olay yeri inceleme raporunda; yangının "muhtemelen" havanın rüzgarlı olması nedeni ile elektrik tellerinin birbirine temas etmesi sonucu şase yaptığı ve yangının trafo bölgesinden çıkarak arazinin tamamının anız olması nedeni ile rüzgarında etkisi ile hızla ilerlediğinin tespit edildiği ifade edilmektedir.

Elektrik-Elektronik Mühendisi bilirkişi tarafından hazırlanan 27.09.2010 tarihli raporda; yangının meydana geldiği iddia olunan arazide alçak ve yüksek gerilim taşıyan enerji nakil hattı tesis edildiği, seksiyoner direğinde hatalı çıkış olduğu, alçak ve yüksek gerilim hatlarının aynı direklerde taşınıp çok sağlıksız bir tesisatın bulunduğu, yangının buradan çıkmış olmasının "muhtemel" olduğunun rapor edildiği anlaşılmaktadır.

Elektrik-Elektronik Mühendisi bilirkişi tarafından hazırlanan 27.09.2010 tarihli raporda; yangının meydana geldiği iddia olunan arazide alçak ve yüksek gerilim taşıyan enerji nakil hattı tesis edildiği, seksiyoner direğinde hatalı çıkış olduğu, alçak ve yüksek gerilim hatlarının aynı direklerde taşınıp çok sağlıksız bir tesisatın bulunduğu, yangının buradan çıkmış olmasının "muhtemel" olduğunun rapor edildiği anlaşılmaktadır.

Elektrik-Elektronik Mühendisi bilirkişi tarafından hazırlanan 03.06.2011 tarihli raporda ise; "Dosya içerisindeki görgü tanığı ifadeleri ve jandarma tutanağı ve 27.09.2010 tarihli bilirkişi raporu dikkate alındığında, keşif sırasında direkler üzerindeki iletkenlerin gevşek olduğu da düşünüldüğünde bu yangın, gevşek olan iletkenlerin birbirine çarpması sonucu ark meydana gelmiş ve kuru otlar üzerine kıvılcım düşmesi sonucu yangın meydana gelmiştir"denilmektedir.

Mevcut delil durumuna göre davacı taraf yangının davalıya ait elektrik direğinden çıktığını ispatlayamamıştır.Yukarıdaki usul hükümleri gözetildiğinde sadece ihtimal hesabına dayanarak hazırlanan bilirkişi raporuna dayanılarak davalının sorumluluğuna gidilmesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi, doğru görülmemiş, bu husus kararın bozulmasını gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5092, Karar No: 2013/10232, Tarih: 07.05.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/5092 E.  ,  2013/10232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 13/03/2012 gün 2011/6-386 esas ve 2012/99 sayılı kararında açıklandığı üzere; kural olarak temyiz istemi, süresinde verilen bir dilekçe veya zabıt kâtibine yapılacak bir beyanla hükmü veren mahkemeye yapılacaktır. Ancak süresinde olması koşuluyla, dilekçenin hükmü veren mahkeme dışındaki bir mahkemeye verilmesi veya istemde bulunulması ya da haklı nedenlerin varlığı halinde Cumhuriyet Savcılığına ya da bir başka merciye istemde bulunulması temyiz istemini geçersiz kılmayacak, bu durum mercide yanılgı kapsamında değerlendirilebilecek, dilekçenin verildiği veya istemin yapıldığı merci tarafından, istem veya dilekçe mahkemesine gönderilecektir. Yine aynı şekilde istemin temyiz yerine itiraz olarak belirtilmiş olması da bu kapsamda değerlendirilerek, başvuru sahibinin hakları korunacak, sürenin bildirilmemesi veya yanılgılı bildirilmesi halinde bunun ilgili taraf açısından bir yanılgı oluşturarak bir hakkın kullanılmasını engellemesi durumunda açıklamalı davetiye ile bu hususun tebliğinden sonra süreler işlemeye başlayacak, böylece olası hak kayıpları önlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Hükümlü ...'ın yokluğunda verilen hükümde başvurulacak yasa yoluna ilişkin bildirimin “kararın tebliğinden 7 gün içerisinde mahkememize verilecek dilekçe veya tutanağa geçirilmek üzere zabıt katibine beyanda bulunmak sureti ile yasa yolu açık olmak üzere” biçiminde yazıldığı, 05.04.2006 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen bu karar, hükümlünün 07.11.2007 tarihli vekaletname ile atanan savunmanı tarafından 14.11.2007 tarihinde süresinden sonra temyiz edildiği, temyiz dilekçesinde bildirimde yer alan ifadeler nedeniyle temyiz merci hususunda bir duraksama yaşadığına ilişkin herhangi bir anlatımın yer almadığı gibi, temyiz süresinden sonra dilekçenin verilmesine ilişkin de herhangi bilginin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

./..

Açıklanan nedenlerle; hükümlünün belirtilen sürede yanlış merciye, yanlış şekilde bir başvuruda bulunulması halinde, yanılmanın CMK’nın 264. maddesi kapsamında değerlendirileceği hususu da göz önüne alındığında, başvuranın hakları ortadan kalkmayacağı anlaşıldığından tebliğnamede temyizin süresinde kabul edilmesi gerektiği yönündeki düşünce benimsenmemiştir.

Dosya içeriğine ve gerekçeye göre, hükümlü ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan 10.04.2008 gün ve 2000/28 esas, 2001/18 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararın isteme aykırı olarak ONANMASINA, 07.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/18090, Karar No: 2012/16496, Tarih: 27.09.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/18090 E.  ,  2012/16496 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :830-411

Dava, hizmet tespit istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum ve davalılardan ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun’un geçici 7/1’inci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan mülga 506 sayılı Kanun’un 79 ve 108’inci maddeleri olup; tespiti istenen dönemde 05.07.1977 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 2089 sayılı Çırak, Kalfa ve Ustalık Kanunu yürürlükte olduğundan uyuşmazlığın bu kanun hükümleri ile 506 sayılı Kanunun 2 ve 3’üncü maddelerine göre çözümlenmesi gerekmektedir.

Olağan olarak sigortalılık niteliği, 506 sayılı Kanun’un 2’nci maddesine göre hizmet akdinin kurulması ve 6’ncı madde gereğince çalışmaya başlanması ile edinilir. Aynı Kanun’un “sigortalı sayılmayanlar” başlıklı 3/II-B maddesinde; “özel Kanunda tarifi ve nitelikleri belirtilen çıraklar hakkında, çıraklık devresi sayılan süre içinde analık, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile bu Kanunun 35'inci maddesi hükümleri uygulanmaz.” hükmü öngörülmüştür. Atıf yapılan ve tespit döneminde yürürlükte bulunan 2089 sayılı Kanunun 4’üncü maddesi çırağı; “Bu kanuna tabi bir sanatı, o sanat için düzenlenen teorik ve pratik öğrenim programına göre o iş yerinde öğrenmek amacı ile bir çıraklık sözleşmesi ile bir işyeri sahibinin hizmetine giren kimse...” olarak tanımlamıştır. Kanunun 5’inci maddesine göre çırak olabilmek için 12 yaşından küçük, 18 yaşından büyük olmamak gerekir. Bu hükümler çerçevesinde taraflar arasındaki ilişkinin niteliği belirlenirken, başka bir ifade ile, davacının uyuşmazlığa konu dönemde çırak olup olmadığına karar verilirken, çalışma ilişkisine bakılmalıdır. Gerçekten de çıraklık sözleşmesinde, akdi ilişkinin üstün niteliği çalışma olgusu değil, sigortalıya bir meslek ve sanatın öğretilmesidir. Çırak, işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyorsa, bu durumda çıraklık ilişkisinden söz edilemeyecektir.

Davacı, 01.05.1981 tarihinden 1984 şubatına kadar davalılar ... ve ...'e ait torna tesfiye atölyesinde sürekli çalıştığının tespitini talep etmiş, daha sonra dahili dava dilekçesi vererek ...'i de davaya dahil etmiştir. Mahkemece, 01.05.1981 ile 16.12.1983 tarihleri arasındaki dönem bakımandan istem kabul edilmiştir.

Davacı, 01.05.1981 tarihinden 1984 şubatına kadar davalılar ... ve ...'e ait torna tesfiye atölyesinde sürekli çalıştığının tespitini talep etmiş, daha sonra dahili dava dilekçesi vererek ...'i de davaya dahil etmiştir. Mahkemece, 01.05.1981 ile 16.12.1983 tarihleri arasındaki dönem bakımandan istem kabul edilmiştir.

Davalı ... ve ...'e ait 108... sicil numaralı işyerinden verilen işe griş bildirgesinde, davacının 01.05.1981 tarihinde işe girdiği bildirilmiş, bildirgede çırak kaydının bulunmadığı görülmüştür.Ne var ki; işverenlik tarafından, hem kısa vadeli sigorta koluna çalışanlar için, hem de uzun vadeli sigorta kollarına tabi çalışanlar bakımandan ayrı ayrı dönem bordrosu verildiği, davacının bildirimlerinin kısa vadeli sigorta kollarından yapıldığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, öncelikle, davacı ile, işveren arasında çıraklık sözleşmesi düzenlenip düzenlenmediği araştırılmalı, yukarıda anılan çalışma ilişkisi aydınlatılarak, davacının çalışmalarının, bir mesleğin öğrenilmesine yönelik olup olmadığı, sözleşme sonrası dönemde herhangi bir eğitim merkezinde teorik veya pratik eğitim alıp almadığı, eğitimin yoğunluğu ve işyerinde fiilen çalışma süresi araştırılarak, işverenle davacı arasındaki ilişkinin niteliği belirlenmeli, böylelikle, davacının çırak olarak kabul edilip edilemeyeceği saptanarak elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum ve davalılar ... ve ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... ve ...'e iadesine, 27.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4284, Karar No: 2013/10602, Tarih: 17.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/4284 E.  ,  2013/10602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın davalılar ... ve ... yönünden kabulüne, Hazine yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu taşınmazın el atma tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu taşınmaza emsal alınan ... Mahallesi 2646 parsel sayılı taşınmazın 18.05.2010 tarihli satışını gösteren tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun (alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösteren) onaylı bir örneğinin tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi (09.03.2011), emsal alınan 2646 parsel sayılı taşınmazın satış tarihi (18.05.2010) itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise ne oranda düşüldüğünün belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

5-Dava konusu 1203 parsel sayılı taşınmaz ile emsal alınan 2646 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.