muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1922, Karar No: 2015/1806, Tarih: 30.09.2015

Yukarıda belirtilen fıkra hükümlerinin özel sektör işverenleri ile kamu işverenleri arasında eşitsizlik oluşturacağına dair düşünceler kanunun açık hükmünün yorumla ortadan kaldırılacağı anlamına gelmektedir. Alt işveren işçilerinin asıl işveren tarafından imzalanan toplu iş sözleşmesinden yararlanmayı sınırlandırma anlamına gelen hükümler bir tarafa konulacak olursa kamu kurumuna muvazaa sonucu işçi atanması 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’na da aykırıdır. 657 sayılı Kanunun 4. maddesine göre, “Kamu hizmetleri; memurlar, sözleşmeli personel, geçici personel ve işçiler eliyle gördürülür.” ve 5. maddesine göre, “Bu Kanuna tabi kurumlar, dördüncü maddede yazılı dört istihdam şekli dışında personel çalıştıramazlar.”

94 sayılı ILO Sözleşmesi’nin somut olayda uygulanamayacağı

Alt işveren işçinin asıl işverenin yaptığı toplu iş sözleşmesinden yararlanabilmesi için yapılan alt işverenlik sözleşmesinin geçerli, diğer bir deyişle muvazaalı olmaması gerekir. Alt işverenlik sözleşmesinin muvazaalı olduğuna hükmedilmesi halinde ILO’nun çalışma şartlarına ilişkin 94 sayılı Sözleşmesinin uygulanma imkânı yoktur. Anılan Sözleşmenin alt işverenler veya iş sözleşmesini devir alan şahıslar tarafından yapılan işler hakkında uygulanacağı 94 sayılı Çalışma Şartları (Kamu Sözleşmeleri) Sözleşmesi’nin 1. maddesinde açıkça belirtilmiştir. Sözleşme, alt işveren işçilerinin asıl işveren tarafından imzalanan toplu iş sözleşmesinin lehe olan hükümlerinden, aynı iş kolu, aynı bölge ve aynı işte çalışma şartıyla yararlanacağına dair hüküm içermektedir. Alt işverenlik ilişkisinin muvazaalı olduğuna hükmedilmesi halinde işçiler asıl işverenin işçisi sayılacağı için anılan sözleşmenin uygulanmasından söz edilemez. Çünkü asıl işverenin işçisi olan kimse zaten diğer koşulların varlığı halinde asıl işverenin imzaladığı toplu iş sözleşmesinden yararlanacaktır. Sözleşmenin 2. maddesi “Bu Sözleşme’nin kapsamına giren sözleşmeler, ilgili işçilere, işin yapıldığı aynı bölgedeki iş kolu veya sanayide ayni mahiyetteki iş için: toplu sözleşme yoluyla veya ilgili sanayi veya iş kolundaki işçi veya işverenlerin önemli bir kısmını temsil eden işçi ve işveren sendikaları arasında tensip edilmiş diğer bir müzakere usulü veya hakem kararı yolu ile ya da milli mevzuatla: Tespit edilmiş olanlardan daha az elverişli olmayan ücretleri (ödenekler dâhil), iş müddetlerini ve diğer çalışma şartlarını garanti eden hükümleri ihtiva edecektir.” şeklinde hüküm içermektedir. Somut olayda asıl işverenin bakım ve onarım işini yapan değil, sadece bu işlerde koordinasyon ve denetim görevini yerine getirecek işçileri bulunmaktadır.

Geçerli bir alt işverenlik sözleşmesi kapsamında çalıştırılan bir işçinin, anılan Sözleşme’nin ilgili maddesine dayanarak asıl işveren tarafından imzalanan toplu iş sözleşmesinin lehe olan hükümlerinden yararlanma veya fark ücret isteme talebi karşısında diğer koşulların varlığı halinde sözleşme hükümlerinin uygulanabileceği konusunda herhangi bir tartışma bulunmamaktadır. 94 sayılı ILO Sözleşmesi, alt işverenlik sözleşmesinin muvazaalı olmasına veya hangi hallerde alt işveren işçisinin asıl işverenin işçisi sayılacağına dair hükümler içermemektedir. Dolayısıyla 94 sayılı ILO Sözleşmesi’ne dayanarak alt işverenlik sözleşmesinin muvazaalı ve dava açan işçinin de asıl işverenin işçisi olduğuna hükmedilmesi hukukun açık ve ağır bir ihlalidir. Alt işverenlik sözleşmesinin muvazaalı olduğu, bu nedenle de dava açan işçinin asıl işverenin işçisi olduğu hususu ile davacı işçinin asıl işverenin imzaladığı toplu iş sözleşmesinden yararlanması gerektiği, hukuki sonuçları itibarıyla tamamen farklı konulardır. Kısaca; 94 sayılı Sözleşme, geçerli bir alt işverenlik ilişkisi kapsamında çalışan bir işçinin, diğer koşulları taşıması halinde asıl işverenin imzaladığı toplu iş sözleşmesinden yararlanmak istemesi halinde dayanılacak bir normdur.

Kaldı ki, davacı dava ve ıslah dilekçesinde ILO Sözleşmesi’ne dayanmamış, yargılamanın hiçbir aşamasında anılan sözleşmeyi dile getirmemiş, yerel mahkeme de gerekçeli kararında hiçbir şekilde dolaylı da olsa sözleşmeden bahsetmemiştir. Davacı, sadece asıl işveren tarafından imzalanan toplu iş sözleşmesinin hükümlerinden yararlanmak istememiş, ayrıca alt işverenlik sözleşmesinin muvazaalı olduğundan bahisle asıl işverenin işçisi olduğuna hükmedilmesini talep etmiştir. Somut olayda uygulama kabiliyeti olmayan, muhtemelen de bu nedenle davacı ve yerel mahkeme tarafından bir kez bile zikredilmeyen 94 sayılı ILO Sözleşmesinin çoğunluk görüşü tarafından ileri sürülmesi ve bu nedenin onama kararında esas alınması son derece hatalıdır.

Bakım ve onarım işiyle üretim işinin farklı işler olduğu

Bakım ve onarım işiyle üretim işinin farklı işler olduğu

Yapılan işlerin, üretimin eşit parçası şeklinde değerlendirilmesi her iki işin aynı veya benzer işler olduğu anlamına gelmez. Aksi halde çoğunluk görüşünde de hatalı şekilde belirtildiği gibi bir makinenin bakım ve onarımıyla uğraşan bir teknisyenin o makineyi çalıştıran işçi ile aynı işi yaptığına hükmetmek gerekir. Oysa bir makinenin bakım ve onarım işiyle o makinede çalışmanın tamamen farklı işler olduğu izahtan varestedir. Alt işverenlik sözleşmesine konu olan jeneratör, kömür değirmeni, kömür kırıcısı, buhar kazanı, türbin, konveyör ve motor ile elektrik ve su tesisatının bakım ve onarımı asıl işin bir parçası olsa da elektrik üretim işi olarak değerlendirilemez. Anılan makinelerin bakım ve onarımı olmadan elektrik enerjisi üretilemeyeceğini söylemek ve bu işi üretim işi gibi değerlendirmek hatalıdır. Bir makinenin veya aracın imal, bakım, tamir ve onarımı ile bunun üretim amacıyla kullanımı birbirinden tamamen farklı konulardır. Örneğin, işyerinde bulunan buhar kazanını imal eden usta ile kazanın tamir ve onarımını yapan usta, bu kazana sürekli kömür atarak belli basınçta buhar elde eden ve bunu türbine gönderen işçinin görevi birbirinden ayrıdır.

İşyeri veya iş sözleşmesi devrinin muvazaa olarak değerlendirilemeyeceği

Doktrinde farklı görüşler bulunmakla birlikte ihaleyi kazanamayan bir alt işverenin kendi işçilerini ihaleyi kazanan işverene devretmesi işyeri veya iş sözleşmesi devri olarak değerlendirilmelidir. Doğal gibi görünen husus ihaleyi kaybeden alt işverenin tüm işçilerini alarak asıl işverene ait işyerinden ayrılması ve işçilerini kendi işyerine götürmesidir. Alt işverenin kendi işyerinin asıl işverenin işyerine yakın olması durumunda alt işveren bünyesinde çalışan işçiler açısından önemli bir sorun yoktur. Ne var ki alt işverenin kendi işyeri bir başka ilde veya uzak yerde ise çalışanlar için iş koşullarının ağırlaması açısından ciddi bir sorun bulunmaktadır. Uygulamada bir işyerinde çalışan işçilerin önemli nedenler olmadığı sürece çalışma yerini değiştirmek istemedikleri görülmektedir. İşte çalışma ve sosyal hayatın gerçeklerine uygun olan durum da budur. Alt işverenin işyerinin başka il veya uzak yerlerde olması durumunda işçiler evlerini ve çocuklarının okullarını işyerine yakın yere taşımak zorunda kalacaktır. Bu açıdan bakıldığında iş sözleşmesinin veya işyeri devrinin işçiler lehine olduğu görülecektir. İşyeri veya iş sözleşmesinin birden fazla devri halinin muvazaa oluşturacağına dair herhangi bir hukuksal ve yasal bir düzenleme bulunmamaktadır.

Her karar değişikliğinin sürpriz karar olmayacağı

Her karar değişikliğinin sürpriz karar olmayacağı

Yerel mahkeme kararında, aynı konu hakkında verilen kararların 22. Hukuk Dairesi tarafından onandığı, somut olaya ilişkin verilen aynı tür kararın bozulması halinde hukuki güvenilirliğin zedeleneceği, bu durumun Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin "sürpriz karar verme" yasağı çerçevesinde kalacağı ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. Maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkına aykırılık teşkil edeceği ileri sürülmüş ise de; zaman zaman Yargıtay kararlarında maddi hatalara rastlanmakta, yine aynı kararlarda maddi hatanın taraflardan birisi lehine usuli kazanımlaş hak bahşetmeyeceği vurgulanmaktadır. Mahkeme kararlarında eksik, şeklî ve görünüşte gerekçe yazılması, adil yargılanma hakkının ihlâli sonucunu doğurur. Yargı organları, her iki tarafın iddia ve savunmaları ile delillerini değerlendirip, hangi maddî ve hukukî sebeplerle karar verdiklerini gerekçelerine yansıtmalıdırlar. Ortaya çıkacak karar, hukukun genel ilkelerine, mevzuata ve yerleşik içtihatlara tamamen aykırı ve sürpriz sayılacak nitelikte olmamalıdır. Bu durum yerel mahkeme kararında de değinildiği üzere "sürpriz karar yasağı" olarak da ifade edilmektedir. Ne var ki mevzuata aykırı olan veya bir kanun normunun unutularak hatalı şekilde verilen karardan dönülmesi sürpriz karar olarak değerlendirilemez. Kısaca, sürpriz bir karardan dönülmesi sürpriz olarak kabul edilemez. Aksi takdirde her içtihat değişikliğinin salt bu nedenle sürpriz karar olarak değerlendirilmesi gerekir. Sürpriz olan husus, kararın sonuç değil, gerekçe kısmıyla ilgilidir. Hukuka ve kanuna aykırılık teşkil eden veya hakkaniyete uygun olmayan kararlar emsal gösterilemez. Elektrik Piyasası Kanununun 15. maddesinin söz konusu olmaması halinde 22. Hukuk Dairesinin önceki kararlarında hukuka aykırılıktan bahsedilemez. Asıl işin bölünerek alt işverenlere verilemeyeceği, ancak özel bir yasal düzenleme durumunda verilebileceği Yargıtay ilgili daireleri tarafından kabul edilmektedir. Örneğin, karayollarına ilişkin işler, posta hizmetleri, sağlık hizmetleri ve belediye hizmetleri yasalarındaki özel düzenlemeler nedeniyle bölünerek alt işverenlere verilebilmektedir.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 15. Maddesinin (g) bendi 14.03.2013 tarihli 6446 sayılı Kanunla yürürlükten kaldırılmış ve bu yeni yasal düzenlemenin 22. Maddesi gereğince hangi faaliyetlerin hizmet alımı yoluyla yaptırılabileceğinin enerji piyasası kurulu tarafından belirleneceği düzenlenmiştir. Yeni düzenlemeye göre asıl işlerin bölünerek alt işverene verilmesi önünde yasal bir engel yoktur.

Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2014/17866, Karar No: 2014/17264, Tarih: 23.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/17866 E.  ,  2014/17264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1- 2005 yılında yüklenen suçtan: Beraat

2- 2004 yılında yüklenen suçtan: Düşme

I. Sanık hakkında "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan" kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen “2004 yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, suçun işlendiği 28.02.2005 tarihinden iddianamenin düzenlendiği 03.03.2010 tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının, hüküm tarihi itibariyle gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE, 23.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/626, Karar No: 2010/3178, Tarih: 21.04.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/626 E.  ,  2010/3178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 105 ada 19 ve 112 ada 1 parsel sayılı 2687,65 ve 89,98 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla ve kargir ev niteliği davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden intikal ettiği, bölgede Toprak Komisyonunca Hazine adına oluşturulan tapu kayıtları olduğu iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli parsellerin tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazların, kaçak ve yitik kişilerden kalmadığı, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olmadığı, zilyetlikle mülk edinme koşullarının davalı yararına gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde çekişmeli taşınmazların kaçak ve yitik kişilerden Hazineye kalan yerlerden olduğu, taşınmazların bulunduğu köyde 1962 senesinde Toprak Komisyonunun çalışmalar yaptığı, kaçak ve yitik kişilerden kalan yerler olması nedeniyle Hazine adına tapu kayıtları oluşturulduğu, çekişmeli taşınmazların da bu tapu kayıtları içinde kaldığı iddialarına dayanmıştır. Davacı Hazineden dayandığı tapu kayıtları sorulup bu kayıtlar ilk tesislerinden itibaren intikalleri ile getirtilmemiş, Toprak Komisyonunun belirtmelik tutanakları ve haritaları dosya arasına alınmamış, tüm komşu parsellerin tutanak ve dayanağını oluşturan belgeler getirtilmemiş, tutanak tespit bilirkişileri taşınmazların başında dinlenmemiş, kayıtlar ve tutanaklar zeminde yöntemine uygun olarak uygulanıp kapsamları belirlenmemiştir. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için öncelikle Hazinenin dayandığı tapu kayıtları tesislerinden itibaren tüm tedavülleri ve dayanağını oluşturan belirtmelik tutanakları, belirtmelik haritaları ve eki olan tüm belgeler ile çekişmeli parselleri dıştan çevreleyen tüm komşu parsellerin kadastro tespit tutanaklarının onaylı suretleri ve dayanaklarını oluşturan kayıtlar getirtilip mahallinde yerel bilirkişiler, tanıklar, hayatta olan tespit bilirkişileri ve teknik bilirkişinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşifte Hazine'nin dayandığı tapu kayıtları ve haritası, belirtmelik haritası ile çakıştırılarak yerel bilirkişiler yardımı, fen bilirkişisi eli ile uygulanmak suretiyle kapsamı belirlenmeli, bilirkişilerce gösterilemeyen hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanıp, kayıtların kapsamı duraksamaya imkan vermeyecek şekilde tespit edilmeli, dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazların geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kamu orta malı ve mera niteliğini taşıyıp taşımadığı, kim tarafından, hangi tarihten beri ne suretle tasarruf edildiği, öncesinin kaçak ve yitik kişilerden intikal edip etmediği etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, kayıt uygulamasının, bilirkişi ve tanık sözlerinin doğruluğu komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli, beraberinde götürülecek teknik bilirkişiye uygulanan tapu kaydı, belirtmelik tutanağı ve dava dosyası kapsamını belirtir ve keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli, kaçak ve yitik kişilerden kalan yerlerin zilyetlikle kazanılamayacağı düşünülmeli, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir

. Mahkemece bu hususlar yerine getirilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması isabetsiz olup davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA 21.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11672, Karar No: 2017/6994, Tarih: 28.09.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/11672 E.  ,  2017/6994 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Başkanlığı istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2613 sayılı Kanuna göre 1974 yılında yapılan şehir kadastrosu sırasında parsel numarası verilerek, 24.10.1958 tarih 6 numaralı 200 dönüm miktarlı tarafından Belediyeye devredilen tapu k...ın kapsamında kaldığı ancak bu parsellerin mülkiyetinin sayılı dava dosyasında davalı olduğu belirtilerek, m....k haneleri açık olarak tespit edilmiş ise de daha sonra 7/5/1982 tarihli 141 numaralı ve 20/04/1984 tarih 353 numaralı kararları ile 7 ada 1, 2 ve 26 ada 1 sayılı parselin sınırları içerisinde kaldığı belirtilerek tutanaklarının iptal edildiği, 11 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6 ve 7, 86, 87, 88 sayılı parseller ise ayrı parseller h....nde tesciline olanak verecek nitelikte bir belediye encümen kararı olmadığından, bu parseller birleştirilerek, tamamına 11 ada 1 parsel numarası verilip, 123.723 m2 yüzölçümü ile ... adına tesciline karar verilmiştir.

4 ada 1 parsel sayılı taşınmaz, 50242 m2 yüzölçümü ile Mahkemesinde davalı olduğundan m....k hanesi açık olarak tespit edilmiş ise de daha sonra komisyonun 26/02/1985 tarihli kararı ile 10/10/1965 tarih 6 sayılı tapu kaydı kapsamında kaldığı nedeniyle orman genel müdürlüğü adına tesciline karar verilmiştir.

4 ada 2 parsel sayılı taşınmaz 116.690 m2 yüzölçümü ile davalı olduğundan m....k hanesi açık olarak tespit edilmiş ise de daha sonra Komisyon kararı ile 20/10/1965 tarih 7 numaralı tapu k...ın kapsamında kaldığı belirtilerek ... adına tesciline karar verilmiştir.

4 ada 3 parsel sayılı taşınmaz, 24155 m2 yüzölçümü ile davalı olduğundan m....k hanesi açık olarak tespit edilmiş ise de daha sonra komisyonun 26/02/1985 tarihli kararı ile 10/10/1965 tarih 2 sayılı tapu kaydı kapsamında olduğundan adına tesciline karar verilmiştir.

4 ada 20 parsel sayılı taşınmaz, 49156 m2 yüzölçümü ile Mahkemesinde davalı olduğundan m....k hanesi açık olarak tespit edilmiş ise de daha sonra komisyonca 20.10.1965 tarih 7 numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığından ... adına, tesciline karar verilmiştir.

5 ada 1 parsel sayılı taşınmaz, 5546 m2 yüzölçümü ile davalı olduğundan m....k hanesi açık olarak tespit edilmiş ise de daha sonra komisyonca 20/10/1965 tarih 8 numaralı tapu kaydı kapsamında olduğundan ... adına, tesciline karar verilmiştir.

5 ada 2 parsel sayılı taşınmaz, 3720 m2 yüzölçümü ile davalı olduğundan m....k hanesi açık olarak tespit edilmiş ise de daha sonra komisyonca 20/10/1965 tarih 8 sayılı tapu kaydı kapsamında olduğundan ... adına tesciline karar verilmiştir.

5 ada 3 parsel sayılı taşınmaz, 6087 m2 yüzölçümü ile davalı olduğundan m....k hanesi açık olarak tespit edilmiş ise de daha sonra komisyonca 20/10/1965 tarih 8 sayılı tapu kaydı nedeniyle ... adına tesciline karar verilmiştir.

5 ada 2 parsel sayılı taşınmaz, 3720 m2 yüzölçümü ile davalı olduğundan m....k hanesi açık olarak tespit edilmiş ise de daha sonra komisyonca 20/10/1965 tarih 8 sayılı tapu kaydı kapsamında olduğundan ... adına tesciline karar verilmiştir.

5 ada 3 parsel sayılı taşınmaz, 6087 m2 yüzölçümü ile davalı olduğundan m....k hanesi açık olarak tespit edilmiş ise de daha sonra komisyonca 20/10/1965 tarih 8 sayılı tapu kaydı nedeniyle ... adına tesciline karar verilmiştir.

5 ada 4 parsel sayılı taşınmaz hakkında tespit tutanağı düzenlenmemiş ise de 28.02.1985 tarih 555 numaralı Komisyon kararı ile 5 ada 1, 2 ve 3 sayılı parsellerin yeniden çapları ve yüzölçümleri belirlenip bu parseller ile birlikte 4 parsel sayılı taşınmazın da tutanağı düzenlenerek belediyeye ait bulunan, 20/10/1965 tarih 8 numaralı tapu k...ın kapsamında kaldığı belirtilerek ... adına tesciline karar verilmiştir.

8 ada 1 parsel sayılı taşınmaz 18420 m2 yüzölçümü ile davalı olduğundan m....k hanesi açık olarak tespit edilmiş ise de daha sonra komisyonca 24/10/1958 tarih 6 sayılı tapu kaydı nedeniyle ... adına tesciline karar verilmiştir.

8 ada 2 parsel sayılı taşınmaz 12571 m2 yüzölçümü ile davalı olduğundan m....k hanesi açık olarak tespit edilmiş ise de daha sonra komisyonca 24/10/1958 tarih 6 sayılı tapu kaydı nedeniyle ... adına tesciline karar verilmiştir.

8 ada 3 parsel sayılı taşınmaz 10 100 m2 yüzölçümü ile davalı olduğundan m....k hanesi açık olarak tespit edilmiş ise de daha sonra komisyonca 24/10/1958 tarih 6 sayılı tapu kaydı nedeniyle ... adına tesciline karar verilmiştir.

9 ada 1 parsel sayılı taşınmaz 392.130 m2 yüzölçümü ile davalı olduğundan m....k hanesi açık olarak tespit edilmiş ise de daha sonra komisyonca 24/10/1958 tarih 6 sayılı tapu kaydı nedeniyle ... adına tesciline karar verilmiştir.

9 ada 2 parsel sayılı taşınmaz, 40.440 m2 yüzölçümü ve taşlık niteliği ile Hazine adına tespit edilmiş ise de daha sonra 25/1/1985 tarihinde komisyonca 1580 sayılı Belediye Kanununun 159. maddesine tabi yerlerden olduğu nedeniyle, 24/10/1958 tarih 6 sayılı tapu kaydı kapsamında kaldığından ... adına tesciline karar verilmiştir.