muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4713, Karar No: 2025/2834, Tarih: 05.03.2025

**11. Ceza Dairesi         2023/4713 E.  ,  2025/2834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/461 E., 2023/366 K.

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Mahkemenin 10.11.2015 tarihli ve 2013/618 Esas, 2015/408 Karar sayılı kararı ile sanık ... ve temyiz dışı sanık ... hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan mahkûmiyet kararı verildiği, bu karara karşı sanıklar müdafilerinin temyiz talebinde bulunmaları üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 18.05.2022 tarihli ve 2020/4861 Esas, 2022/9121 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyet hükümlerinin bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla, Mahkemenin 10.11.2015 tarihli kararıyla hakkında kurulan mahkûmiyet hükmü temyiz incelemesi sonucu bozulan temyiz dışı sanık ... hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan ayrıca hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık ... hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında; suç tarihinin, en aleyhe kabulle, 31.12.2012 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın yargılama konusu eylemi için, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 213 sayılı Kanun'un 359/b maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereği öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu anlaşılmakla ve bu itibarla sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık ... hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereği gerçekleşen olağanüstü zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4786, Karar No: 2022/7265, Tarih: 17.05.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/4786 E.  ,  2022/7265 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2021/342-2021/415

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, uyulan bozma ilamı sonrası; ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine dair karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. ve 5510 sayılı Yasanın 86/9. maddeleri olup, bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmelerinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde, re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

İnceleme konusu davada, bozma ilamı öncesi davanın kabulüne dair verilen kararın, davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, dairemizin 10.11.2021 tarihli 2021/ 2751 E. 2021/13986 K. sayılı ilamı ile HMK’nın 297.maddesine aykırılık nedeni ile bozulduğu; bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece tanık dinlenilerek davanın reddine karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Eldeki davada, dinlenilen tanıkların bir kısmı dava konusu dönemde onbir ay çalışıldığını, bir ay boyunca çalışılmadığını; diğer bir kısmı ise her ne kadar bildirimlerinin yılın onbir ayı üzerinden olsa da, eksik bildirim olan bir aylık sürede de fiiilen çalışıldığını beyan ettikleri anlaşılmış olup; tanık beyanları çelişkilidir. Bu kapsam davalı ... bünyesinde dava konusu dönemde kadrolu olarak çalışan tanıklar re’sen seçilerek, kendi bildirim dönemleri de tespit edilmek suretiyle, davacının davalı nezdinde kesintisiz çalışıp çalışmadığı hususunda beyanları alınmalı; çelişki giderilmeli, çalışmanın varlığı ve süresi tereddütsüz bir şekilde tespit edilmeli, sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 17.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18263, Karar No: 2016/5699, Tarih: 21.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/18263 E.  ,  2016/5699 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 28/01/2015

NUMARASI : 2014/295-2015/43

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazla ilgili ecrimisil bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan yonca'nın dekar başına verim miktarlarının İl/İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/284, Karar No: 2012/1896, Tarih: 12.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/284 E.  ,  2012/1896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirketin olağan genel kurul toplantısını yasal süresi içinde yapmadığını, bu nedenle zorunlu organlarının mevcut olmadığını ileri sürerek, TTK.’nun 435. maddesi uyarınca feshine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap vermemiştir.

Mahkemece, TTK’nun 364 ve 435. maddelerine göre yapılan bildirim üzerine davalı şirketin genel kurul toplantısını yapmadığı gerekçesiyle şirketin feshine karar verilmiştir.

Fesihle birlikte atanan tasfiye memurunun raporu üzerine dosyayı ele alan mahkemece, davalı şirketin gayri faal olduğu, ticari kayıtlarının tutulmadığı, aciz halinde bulunduğu ve ödenmemiş sermayesinin tamamlanmasının mümkün olmadığı, iflasın açılmasına karar verilmesinin fayda sağlamayacağı gerekçesiyle, iflas talebinin reddine ve bilirkişi raporunun son bilanço olarak kabulü ile şirketin ticaret sicilinden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Türk Ticaret Kanunu’nun 324. maddesine göre, varlıklarının rayiç değeri, borçlarını karşılamayan şirketin iflasına karar verilir. Aynı düzenleme, Yasa’nın 446. maddesiyle de getirilmiş ve bu kez borca batıklık bildiriminde bulunma görevi, yönetim kurulu yerine tasfiye memuruna bırakılmıştır. Her iki hükmün borca batıklığa bağladığı sonuç, sermaye şirketinin iflasıdır; mahkemeye bu konuda bir takdir hakkı da verilmemiştir. Alacakların tahsil kabiliyetinin bulunmaması, borçların ödenemeyeceğinin yargılama aşamasında anlaşılması gibi sebepler, iflasın açılmasında pratik yarar olmadığı şeklinde gerekçelendirilerek, iflas talebinin reddi sonucunu doğurmaz.

İflas tasfiyesi kural olarak, İcra ve İflas Kanunu hükümlerine göre yapılır ve iflasın, şirket tüzel kişiliğinin sona ermesi dışında hukuki, cezai ve kamusal sonuçları bulunmaktadır. Nitekim borca batıklık bildiriminde bulunulmaması, iflasın taksiratlı ya da hileli olması gibi hallerde cezai müeyyideler bulunduğu gibi, alacağını masaya yazdıran fakat tahsil edemeyen alacaklılara aciz vesikası verilmesi; sorumluluk ve tasarrufun iptali gibi davaların açılabilmesi ve özellikle kamu alacaklarının 213 sayılı Yasa’nın 10, 6183 sayılı Yasa’nın 35 ve mükerrer 35 ile 5510 sayılı Yasa’nın 80. maddeleri çerçevesinde şirket yönetici ve ortaklarının şahsi mal varlıklarından karşılanması için iflas kararının verilmesi gerekir.

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda, bölgenin genel ekonomik durumundan yola çıkılarak, iflasın açılmasında pratik fayda bulunmadığı belirtilmiş ise de, yukarıda açıklanan ilke ve sonuçlar ile unvanın ekonomik değeri, bakiye sermaye taahhütlerinin bulunduğu göz önünde tutularak, konusunda uzman kimselerden oluşturulacak yeni bir bilirkişi heyetinden alınacak rapor çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 12.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16139, Karar No: 2013/9239, Tarih: 07.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/16139 E.  ,  2013/9239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29.03.2012 tarih ve 2011/518-2012/124 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 07.05.2013 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil tarafından nakliyat emtea abonman alt poliçesi ile sigortalanmış olan, sigortalı Orta Anadolu Tic. ve San. A.Ş. tarafından Koramsa Corp. adlı firmaya satılmış kot kumaşın ambalajlanmış bir şekilde Türkiye'den uçakla aktarmalı (Paris-Miami) olarak Guatemala'ya nakledilmek üzere davalıya tam ve sağlam bir şekilde teslim edildiğini, sigortalı emteanın uçağa davalı tarafından yüklendiğini, emtianın Türkiye (Atatürk Havalimanı-İstanbul) Fransa (Paris) USA (Miami) Guatemala sevkiyat rotası sırasında Miami' de yapılan kara taşımacılığı esnasında taşımayı yapan aracın trafik kazası yapması sonucu araçta ve taşınan sigortalı emteada hasar oluştuğunu, sigortalı emteanın önemli ölçüde hasarlanmış olduğundan alıcı firma tarafından teslim alınmadığını, müvekkil sigorta şirketinin sigortalısına iş bu hasar nedeniyle 22/10/2008 tarihinde 86.980 TL ödediğini, davalıya gönderilen 11/11/2008 tarihli ihtardan bir sonuç alınamadığını ileri sürerek, bu meblağın sigortalıya ödeme tarihi olan 22/10/2008 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu hasarın hava taşıması aşamasında değil karayolu taşıması aşamasında meydana geldiğini, taşıyıcının sorumluluğunun sınırlı olduğunu savunarak, davanın usul ve esas yönünden reddini istemiştir.

İhbar olunan vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davacı şirket sigortalısının taşıma anlaşmasını davalı ile yaptığı, davalının ana taşıyıcı olduğu, davaya konu emtiadaki hasarın Türkiye-Fransa-USA-Guetamala sevk rotası içinde Miami (USA) bölgesinde karayolu taşıması sırasında meydana geldiği, Miami'nin rotanın son noktası olmadığı ve

İhbar olunan vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davacı şirket sigortalısının taşıma anlaşmasını davalı ile yaptığı, davalının ana taşıyıcı olduğu, davaya konu emtiadaki hasarın Türkiye-Fransa-USA-Guetamala sevk rotası içinde Miami (USA) bölgesinde karayolu taşıması sırasında meydana geldiği, Miami'nin rotanın son noktası olmadığı ve

emtianın bu aşamada henüz alıcısına teslim edilmemiş olduğu, davacı şirketin emtiada meydana gelen hasar tutarını davalı şirketten rücuen talep edebileceği, ruloların naylon ambalajından çıkıp, sarımları kısmen açılıp ve aşırı kirlenmiş halde oldukları, emtianın darbelere hassas nitelikte ham ürün olması nedeniyle hasara maruz kaldığı için alıcı firma tarafından kabul edilmeyeceği, davalı şirketin Freight Forwarder olup yapılan işlemin Forward olarak tanımlandığı, hasarın taşıyıcının sorumluğunda bulunduğu sürede meydana geldiği, dava konusu uyuşmazlıkta davalının taşıyan sıfatını haiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin her bir yandan alınarak yek diğerine verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 3,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 4.634,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 07.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5892, Karar No: 2025/2757, Tarih: 17.03.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/5892 E.  ,  2025/2757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1534 E., 2024/729 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 8. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/19 E., 2023/179 K.

Taraflar arasındaki evlatlık ilişkisinin kaldırılması olmadığı takdirde kişisel ilişki kurulması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davacı ile küçük arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Bakanlık vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiş, incelemenin duruşmalı olarak yapılması davalı ... vekili tarafından istenilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 17.03.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davalı ... vekili Avukat ... ve temyiz eden davalı ... vekilleri Avukat ... ... ve Avukat ... ... ... ile davacı ... ... vekili Avukat ... geldiler. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen 17.03.2025 Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi’nin 12. maddesi ile Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesi'nin 3 ve 6. maddeleri, iç hukuk tarafından yeterli idrake sahip olduğu kabul edilen çocuklara, kendilerini ilgilendiren davalarda görüşlerini ifade etmeye olanak tanınmasını ve görüşlerine gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir.

Sözleşmenin 12. maddesi ile çocuklara görüşlerini ortaya koyma, görüşlerini serbestçe ifade etme, kendilerini etkileyen konular ve sorunları öğrenme hakkı tanınmıştır. Ancak bu madde ile çocuklara, kendileri veya başkaları için amaçlanan hedefleri hesaba katmaksızın bütün kararları tek başına alma hakkı vermez(AKYÜZ, ...: Çocuk Hukuku, Ankara 2010, s. 41 vd.). Başka bir deyişle; çocukların üstün yararı gerektirdiği takdirde görüşlerinin aksine karar verilmesi mümkündür.

Çocukları ilgilendiren davalarda karar verilirken tek dikkat edilmesi gereken husus, çocuğun üstün yararıdır. Çocuğun üstün yararı ilkesi gereğince; hassas ve kırılgan yapıda olan çocuğun örselenmemesi için her zaman ve her koşulda öncelikli olarak korunması gerekir(Kruger, The Recognition and Protection of Children's Rights, In Word and Deed, 2007'den aktaran ..., ... ..., Çocuk Hukuku, Ankara 2021, s. 82).

Çocukları ilgilendiren davalarda karar verilirken tek dikkat edilmesi gereken husus, çocuğun üstün yararıdır. Çocuğun üstün yararı ilkesi gereğince; hassas ve kırılgan yapıda olan çocuğun örselenmemesi için her zaman ve her koşulda öncelikli olarak korunması gerekir(Kruger, The Recognition and Protection of Children's Rights, In Word and Deed, 2007'den aktaran ..., ... ..., Çocuk Hukuku, Ankara 2021, s. 82).

Velayet, kişisel ilişki, evlat edinme gibi davalar çocukları ilgilendiren konuların en başında gelir. Bu tür davalarda; çocuğun bizzat mahkeme hakimi tarafından gerekli önlemler alınarak mümkün olması halinde duruşma salonu dışında dinlenilmesi gerekmektedir.

Velayet, kişisel ilişki, evlat edinme gibi davalar çocukları ilgilendiren konuların en başında gelir. Bu tür davalarda; çocuğun bizzat mahkeme hakimi tarafından gerekli önlemler alınarak mümkün olması halinde duruşma salonu dışında dinlenilmesi gerekmektedir.

Yapılan açıklamalardan sonra somut olayda; dosya arasındaki bütün bilgi ve belgelerden davacı biyolojik annenin çocuğunu doğduğunda dahi kucağına alamadığı ve çocuğunu tanımak için yıllardır çaba sarf ettiği; davalı evlat edinenin ise çocuğa geçici bakım sözleşmesi ile bakmaya başladığı günden bu yana en güzel şekilde bakmaya çalıştığı anlaşılmaktadır. Ancak bu davada korunması gereken öncelikli kişi küçük ...'dır. Bölge Adliye Mahkemesi kararında da belirtildiği gibi 2016 yılında açılan bu dava süresince, alınan birçok sosyal inceleme raporunda ayrıntıları ile açıklanmasına rağmen yapılması gereken işlemler, İlk Derece Mahkemesince yapılmamış, raporlar ve çocuğu üstün yararı hiçe sayılarak yargılama yapılmıştır. Sosyal inceleme raporları bir bütün halinde değerlendirildiğinde, çocuğun aslında biyolojik annesini merak ettiği ama kendisini terk ettiği(!) için annesine kızgın olduğu anlaşılmaktadır. Bu konuda yapılan birçok psikolojik araştırma ile 0-6 yaş arasında annesinden ayrılan çocuklarda travmatik etkiler görüldüğü gözlemlenmiştir. Bu halde terk edilme sendromu yaşayan küçüğün, annesi hakkında bilgilendirilmesi, özellikle neden bebeğini bırakmak zorunda kaldığı konusunun açıklanması ve annesi ile tanışmasının sağlanmasının gerektiği, bu durumun çocuğun sağlıklı gelişimi açısından da olumlu olacağı belirtilmesine rağmen, dava tarihinden bu yana geçen uzun sürede, bu konuda hiçbir işlem yapılmamış olması ayrıca uzun süredir idrak çağında olan çocuğun görüşüne hiç başvurulmamış olması, bu eksiklerin Bölge Adliye Mahkemesince de tamamlanma imkanı varken bir çocuğun hayatına dair kararın, dosya üzerinden, korunmaya çalışılan çocuğun üstün yararının, yargılamanın doğru yürütülmemesi sebebi ile zedelenmesine sebep olacak şekilde karar verilmesi de doğru olmamıştır. O halde mahkemece yapılacak iş; psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacıdan oluşturulacak heyetten, hassas ve kırılgan yapıda olan çocuğun örselenmemesi için gereken şekilde destek alınarak çocuğun tarafsız şekilde bilgilendirilmesinin sağlanması (4787 sayılı Kanun m. 5), bu heyetten tekrar sosyal inceleme raporu alınması ve idrak çağında olan çocuğun bizzat hakim tarafından beyanları da alınmak sureti ile toplanılan tüm deliller hep birlikte değerlendirilerek biyolojik anne ile kişisel ilişki kurulması konusunda çocuğun üstün yararına uygun bir karar verilmesinden ibarettir. Açıklanan sebeplerle hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Duruşma için takdir olunan 28.000,00 TL'lik vekâlet ücretinin Saadet'den alınıp, davacıya verilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Duruşma için takdir olunan 28.000,00 TL'lik vekâlet ücretinin Saadet'den alınıp, davacıya verilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14618, Karar No: 2010/2705, Tarih: 12.03.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/14618 E.  ,  2010/2705 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'nın yapılan yargılamaları sonucunda haklarında açılan kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi uyarınca durmasına, gereği için dosyanın Sermaye Piyasası Kuruluna gönderilmesine dair, İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/12/2008 tarihli ve 2002/323 esas, 2008/393 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin, İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/01/2009 tarihli ve 2009/83 değişik iş sayılı kararını kapsayan tüm dosya kapsamına göre.

İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesince sanıkların eylemlerinin 2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu'nun 47/A-2. maddesi kapsamında kalması, bu suç nedeniyle soruşturma ve kovuşturma yapılması hususunda aynı Kanun'un 49/1. maddesi gereğince Sermaye Piyasası Kurulunun yazılı bir başvurusunun bulunmadığından bahisle kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi uyarınca durmasına, gereği için dosyanın Sermaye Piyasası Kuruluna gönderilmesine dair karar verilmiş ise de, dosya içerisinde adı geçen sanıklar hakkında Sermaye Piyasası Kurulunun 20/07/2004 tarihli ve XVIII-8/17-2 sayılı denetleme raporu bulunduğu gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 09.06.2009 gün ve 2009/5996/30774 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C. Başsavcılığının 24.06.2009 gün ve KYB.2009154772 sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü:

Tasarrufların menkul kıymetlere yatırılarak halkın iktisadi kalkınmaya etkin ve yaygın bir şekilde katılmasını sağlamak amacıyla; sermaye piyasasının güven, açıklık ve kararlılık içinde çalışmasını, tasarruf sahiplerinin hak ve yararlarının korunmasını, düzenlemek ve denetlemek amacıyla kabul edilen 2499 sayılı “Sermaye Piyasası Kanunu”, 30.07.1981 gün ve 17416 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.

Aynı Kanuna dayanılarak Bakanlar Kurulu'nun 26.04.1982 gün ve 8/4644 sayılı Kararı ile “Sermaye Piyasası Kurulu Teşkilat, Görev ve Çalışma Esasları Yönetmeliği” 24.06.1982 gün ve 17734 sayılı Resmi Gazete ile yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Anılan Yönetmelik ile Sermaye Piyasası Kurulu'nun görev, yetki ve sorumlulukları, iç teşkilatı, yönetim ve çalışma kural ve yöntemleri düzenlenmiştir.

Anılan Yönetmeliğin “Kurul'un Teşkilat ve Organları” başlıklı 12. maddesi; “(Değişik fıkra: 25/10/1991 - 91/2355 K.) Sermaye Piyasası Kurulu, Kurul Başkanı ve Üyeleri ile Başkana bağlı olarak Kurul faaliyetlerini yürüten teşkilattan oluşur.

Başkan ve Üyeler, Sermaye Piyasası Kurulu'nun karar organını oluştururlar.