muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14158, Karar No: 2017/6777, Tarih: 14.06.2017

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalılardan ... İl Sağlık Müdürlüğüne ait ... plakalı 112 ambulans aracı ile seyir halinde iken davalı ...'ın üzerine kayıtlı ... model ... plakalı ... marka aracına arkadan çarparak aracının hasar görmesine neden olduğunu, kaza tespit raporunda davalının tamamen kusurlu olduğu, davacının hiçbir kusurunun bulunmadığını, kazadan önce ... plakalı aracının orjinal olup kazadan önce hiçbir kazaya karışmadığı gibi hiçbir parçasının da değişmediğini, bu kaza neticesinde araçta bir değer kaybı oluştuğunu, davacının her gün işyerine gidip gelmek için aracına ihtiyacı olmuş ise de kaza dolayısıyla aracın tamirde kaldığı 27.04.2015-13.05.2015 arası iki haftalık süre boyunca aracını kullanamamaktan dolayı da bir zarara uğramasının söz konusu olduğunu, bu süre zarfında her defasında arkadaşının aracı ile gitmek zorunda kaldığını bu nedenlerle müvekkiline ait ... plakalı araçta meydana gelen şimdilik 3.000,00 TL, değer kaybının davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline, yine aracın tamir süresince kullanılmaması nedeni ile mahrum kalınan kar kaybı karşılığı olarak 500,00 TL'nin davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı ... cevap dilekçesinde; meydana gelen çift taraflı ve maddi hasarlı kazada kusurunun olmadığını, davacının aracının tamirde kaldığı sürece aracına ait sigorta şirketinde veya kasko şirketinden bu tamir süresince kullanabileceği ikame bir araç istemediğini, şöyleki; poliçede, aracın kaza yapması pert olması veya çalınması durumunda sigorta şirketi 7 gün araç temin etmek zorunda olduğunu, davacı bu hakkını kullanmadığını tamir süresince uğramış olduğu zararı taraflarından karşılanmasını istediğini, davacının burada haksız kazanç elde etme niyetinde olduğunu, kazanın İl Sağlık Müdürlüğüne ait 112 ambulans aracında görevli olduğu sırada, ... Devlet Hastanesine acil vakıa ihbarı üzerine hasta nakil görevini yaptığı sırada meydana geldiği için, söz konusu kazada ...'ın aracında meydana gelen değer kaybı ile aracın kullanılmamasından dolayı doğan zararın tazminin İl Sağlık Müdürlüğü ve kullanmış olduğu ... plakalı aracın sigorta şirketi olan ... Sigortadan karşılanması gerektiğini bu nedenlerle haksız olarak açılmış davanın reddine, karar verilmesini talep etmiştir

... Devlet Hastanesine acil vakıa ihbarı üzerine hasta nakil görevini yaptığı sırada meydana geldiği için, söz konusu kazada ...'ın aracında meydana gelen değer kaybı ile aracın kullanılmamasından dolayı doğan zararın tazminin İl Sağlık Müdürlüğü ve kullanmış olduğu ... plakalı aracın sigorta şirketi olan ... Sigortadan karşılanması gerektiğini bu nedenlerle haksız olarak açılmış davanın reddine, karar verilmesini talep etmiştir.Davalı Sağlık Bakanlığı vekili cevap dilekçesinde; davanın Asliye Hukuk Mahkemesine açılmasının aykırı olduğunu, dava konusu olayda ambulansın hizmetinin idari eylem olduğunu, davacının maddi tazminat talebini kabul etmemekle birlikte; kabul ettiklerini varsayarlarsa, bu dava idare hukukuna ve ilgili İYUK maddelerine göre tam yargı davası olduğunu, dava konusu olayın idari eylem olduğundan ve maddi tazminat istemli yani tam yargı davası olduğundan yetkili idare mahkemehlire Mersin İdare Mahkemeleri olduğunu, mahkemenin görevli olmasının dava şartlarından sayıldığını bu doğrultuda davanın usulden reddi gerektiğini, ayrıca ambulans sürücüsünün ambulansın geçiş önceliğini belirtmek için ve durumun aciliyetini bildirmek için gerekli önlemleri aldığını siren ve ışıkları hızlı ayarda açtığını, mezkur kanunun 71.maddesi geçiş üstünlüğüne sahip araçları öncelik sırasıyla sıraladığını, davaı tarafça tazminat talebine konu edilen sonuç ile Bakanlığık personelinin eylemleri arasında kabul edilebilir bir nedensellik bağının olup olmadığının açıkça tespit edilmesi gerektiğini, davacının öncelikle ilgili sigortadan talep edebileceği değer kaybı miktarını, dava yoluyla talep etmesinin hakkın kötüyü kullanımı olduğunu, bu sebeple davanın husumet nedeniyle reddi gerektiğini açıklanan nedenlerden ötürü davalı kuruma karşı açılmış olan hukuki dayanaktan yoksun davanını öncelikle usulsüz yargı yolu ile görevli ve yetkili olmayan mahkemede açılmış olması nedeniyle usulden, yargı yolu ve görev itirazları yerinde görülmez ise esastan reddi ile yargılama giderleri ve vekaletin davacıya yüklenmesine karar verilmesini talep etmiştir.Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile; 8.200,00-TL araç değer kaybı bedeli, 500,00-TL araç mahrumiyeti bedeli olmak üzere toplam 8.700,00-TL tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, dair karar verilmiş, hüküm davalı kurum vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön ve usulsüzlük bulunmamasına göre; davalı ...’nın temyiz itirazlarının reddine, davalı Sağlık İl Müdürlüğü vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası nedeniyle araçta meydana gelen değer kaybının ve araç mahrumiyet bedelinin tazmini istemine ilişkindir.

Somut olayda hükme esas alınan 31.03.2016 ve 01.06.2016 tarihli bilirkişi raporunda, aracın yaşı, yapılan tamirat, ve değişen parçalar dikkate alınarak araçta oluşan değer kaybının 8.200,00 TL olduğu kabul edilmiştir.Ne var ki bilirkişi raporunda uygulanan yöntem Dairemizin yerleşik uygulamalarına uygun değildir. Araçta meydana gelen değer kaybının; aracın serbest piyasa koşullarına göre kaza tarihi itibariyle hasarsız haldeki ikinci el rayiç değeri ile aracın yaşı, özellikleri, hasar miktarı ve hasarlı kısımların özelliği dikkate alınarak kazadan sonraki hasarlı halinin rayiç değeri tespit edilip bu iki miktar arasındaki azalmaya (farka) göre hesaplanması gerekir.Bu durumda mahkemece, bilirkişiden yukarıda açıklanan ilkeler ışığında, ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli şekilde araçtaki değer kaybının tespiti hususunda ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... ile davalı Sağlık İl Müdürlüğü vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Sağlık İl Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 14.06.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3074, Karar No: 2012/5877, Tarih: 21.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3074 E.  ,  2012/5877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan bamya, nohut, kavun için 2011 yılı itibarıyla kuru arazide ayrı ayrı dekar başına ortalama verim, üretim gideri (tüm kalemler ayrı ayrı gösterilerek) ve kg başına ortalama satış fiyatlarının gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6175, Karar No: 2015/1350, Tarih: 05.03.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6175 E.  ,  2015/1350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne, birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirket ile dava dışı... arasında 24.11.2006 tarihinde “... ve Bakım Sözleşmesi” başlığı altında anasözleşme imzalandığını, sözleşmenin geçerliliğinin 01.03.2006 tarihinden itibaren üç yıl olduğunu, sözleşme uyarınca müvekkilinin davalıya mobil servis altyapı hizmeti sunmayı buna karşılıkta davalının müvekkili şirkete aylık 13.500,00 ... ödemeyi taahhüt ettiğini, sözleşmenin ana konusunu oluşturan mobil servis platformunun mobil telefon kullanıcılarına katma değerli servislerin hızlı, pratik ve etkili bir biçimde ulaştırılması amacı ile hazırlanmış ve birbiriyle tam entegre çalışan bileşenlerden oluşan bir yazılım topluluğu olduğunu, daha sonra müvekkili şirket ile dava dışı ... ve davalı ... arasında 01.02.2007 tarihinde bir devir sözleşmesinin imzalandığını, bu sözleşme ile dava dışı ... anasözleşmeden doğan tüm hak ve yükümlülüklerini, davalı ...'ye devrettiğini, müvekkilinde bu devir işlemine onay verdiğini, daha sonra davalı şirketin anasözleşmenin 13.1. madde hükmüne dayalı olarak sözleşmeyi 14.11.2007 tarihli noter ihtarı ile fesh ettiğini, sebep olarak da davalı şirketin 07.11.2007 tarihinden itibaren... altyapı faaliyetlerine son verdiğini gösterdiğini, ancak bu sebebin gerçekleri yansıtmadığını, davalının fesih tarihinden sonra da mobil servis altyapı faaliyetlerine devam ettiğini, bu tarihe kadar devam eden ve ... İletişim bünyesindeki bir ekip tarafından koordine edilen grup şirket markaları altında sağlanan mobil servislerinin aynı nitelikli bir başka firmadan sağlanan yazılımlar kullanılarak ve... operatörlerinin tahsis ettiği aynı servis numaraları üzerinden devam ettiğini, sözleşmenin kararlaştırılan süreden önce davalı tarafından haksız ve tek taraflı fesih edilmesi nedeni ile müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 7.000,00 TL tazminatın tahsilini talep ve dava etmiş, davacı vekili 24.10.2011 tarihinde davasını toplam 239.653,09 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davacının sözleşmenin müvekkili şirket tarafından süresinden önce haksız fesih ettiği yönündeki iddiasının yersiz olduğunu, davacı ile dava dışı.... arasındaki 24.11.2006 tarihli anasözleşmenin müvekkili şirkete 01.02.2007 tarihinde kayıtsız şartsız ve gayri kabil rûcu olarak devredildiğini, müvekkili şirketin yönetiminin

Davalı vekili, davacının sözleşmenin müvekkili şirket tarafından süresinden önce haksız fesih ettiği yönündeki iddiasının yersiz olduğunu, davacı ile dava dışı.... arasındaki 24.11.2006 tarihli anasözleşmenin müvekkili şirkete 01.02.2007 tarihinde kayıtsız şartsız ve gayri kabil rûcu olarak devredildiğini, müvekkili şirketin yönetiminin

mobil servis ve alt yapı faaliyetlerine son verme kararı aldığını, ancak işin niteliği gereği derhal sona erdirmenin mümkün olmaması nedeni ile bu çerçevede gerek ... operatörleri ve gerekse konu ile ilgili diğer departmanlar nezdinde girişimlerde bulunmaya başladığını, müvekkilinin sözleşmenin 13.1. Madde hükmünün kendisine verdiği fesih hakkını kullanarak sözleşmeyi 15.11.2007 tarihli ihtarla fesh ettiğini, davacının maddi zarara ilişkin talebini isbatla yükümlü olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davacı vekili,... Asliye Ticaret Mahkemesi'nde açtığı davada, asıl davada dava dilekçesinde 7.000,00 TL tazminat istenmesine rağmen, ıslah tarihine kadar faiz istenmediğini belirterek, dava tarihi ile 24.10.2011 ıslah tarihine kadar işlemiş avans faiz tutarı olan 3.525,12 TL'nin tahsilini talep etmiş, mahkemece 02.05.2012 gün ve 2012/100 E., 2012/128 K. sayılı ilamla bu dosyanın asal dosya ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi kurulu raporu, ek raporları ve tüm dosya içeriğine göre; davacı şirket ile dava dışı .... arasında 24.11.2006 tarihinde “... ve Bakım Sözleşmesi” imzalandığı, sözleşmenin süresinin 01.03.2006 tarihinden itibaren üç yıl olduğu, daha sonra davacı, davalı ve dava dışı .... arasında imzalanan 01.02.2007 tarihli devir sözleşmesi ile dava dışı ...'nin sözleşmeden doğan tüm hak ve yükümlülüklerini davalı şirkete devrettiğini, davalı şirketin 14.11.2007 tarihli noter ihtarı ile anasözleşmenin 13.1. maddesine dayalı olarak sözleşmeyi fesh ettiği, ancak feshin haklı gerekçelere dayanmadığı, zira davalı şirketin 07.11.2007 tarihinden itibaren mobil servis ve alt yapı faaliyetlerine son vermediğinin anlaşıldığı, sözleşmenin haksız fesih nedeni ile davacının uğradığı zararı talep edebileceği gerekçesi ile asıl davanın ıslah edilmiş haliyle kabulü ile 239.653,09 TL davacı alacağının ıslahla artırılan 232.653,09 TL kısmına ıslah tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsilini, birleşen davanın kısmen kabulü ile 3.525,08 TL faiz alacağının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/685, Karar No: 2013/2485, Tarih: 11.03.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/685 E.  ,  2013/2485 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, su aboneliği sözleşmesi yapılması sırasında istenen ve haksız olarak ödenen kanal katılım ve şebeke bedelininin istirdadı istemine ilişkindir.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de varılan sonuç yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

HMK'nun 266. maddesi hükmüne göre, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren konularda bilirkişi oy ve görüşünün alınması zorunludur. Genel hayat tecrübesi ve kültürünün sonucu olarak herkes gibi hakimin de bildiği konularda bilirkişi dinlenmesine karar verilemeyeceği gibi, hakimlik mesleğinin gereği olarak hakimin hukuki bilgisi ile çözümleyebileceği konularda da bilirkişi dinlenemez. Her halde seçilecek bilirkişinin mesleği itibarıyla konunun uzmanı olması gerektiği kuşkusuzdur.

Somut olaya gelince; davacının su aboneliği sözleşmesi yapılması sırasında istenen kanal katılım ve şebeke bedelinden sorumlu olmadığının tespiti istemiyle iş bu davayı açtığı, yargılama sırasında bilgisine başvurulan hukukçu bilirkişinin raporu doğrultusunda karar verildiği anlaşılmaktadır. Rapor düzenleyen bilirkişinin kanal katılım ve şebeke bedeli hesabı konusunda uzman olmadığı bu nedenle bilirkişi olarak dinlenemeyeceği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, mahkemece dava dosyasının kanal katılım ve şebeke bedeli konusunda uzman olan mühendis bir bilirkişiye verilerek rapor düzenlettirilmesi gerekirken, konusunda uzman olmayan bilirkişiden alınan rapor doğrultusunda yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. .../.

2013/685-2485 S.2

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin ödenen harcın istek halinde davacıya iadesine, 11.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9136, Karar No: 2013/16724, Tarih: 10.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/9136 E.  ,  2013/16724 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, iş akdinin cep telefonu kolilerinin kaybolmasında kusur ve sorumluluğunun olduğundan bahisle feshedildiğini, söz konusu cep telefonu kolilerinin kaybolmasında kusur ve sorumluluğunun bulunmadığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve ücret alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının iş sözleşmesinin 24/12/2010 tarihinde haklı olarak feshedildiğini, davacının yöneticisi bulunduğu 2 Eylül irtibat bürosunda 21/12/2010 tarihinde içeriği cep telefonları olan kargoların davacının işini gereği gibi yerine getirmemesi, gerekli önlemleri almaması sebebiyle çalındığını, iş sözleşmesinin İş Kanununun 25/II-i maddesi uyarınca feshedildiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının kargonun çalınmasına sebebiyet verdiği ifade edilmiş ise de toplanan deliller birlikte değerlendirildiğinde davacının işini savsaması nedeniyle kargonun kaybına sebebiyet verdiği ispatlanamadığından, gösterilen fesih nedeninin 4857 sayılı Kanun'un 25/II-i. maddesi kapsamında haklı neden olarak kabulünün mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İş sözleşmesinin, işçinin işverene zarar vermesi nedeniyle ve haklı olarak işverence feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25 nci maddesinin (II) numaralı bendinin (ı) alt bendinde, işverenin malı olan veya eli altında bulunan makine, tesisat, eşya ya da maddelere otuz günlük ücreti tutarını aşacak şekilde zarar vermesi halinde, işverenin haklı fesih imkânının bulunduğu belirtilmiştir.

İşçinin kusursuz olduğunun ortaya çıkması durumunda, işverenin haklı fesih imkânı olmadığı gibi işçinin kusuru belli bir yüzde ya da belli bir oran olarak saptanmışsa; zararın miktarının bu kusur nispetinde azaltıldıktan sonra otuz günlük ücreti aşıp aşmadığına bakılmalıdır.

İşçinin kusursuz olduğunun ortaya çıkması durumunda, işverenin haklı fesih imkânı olmadığı gibi işçinin kusuru belli bir yüzde ya da belli bir oran olarak saptanmışsa; zararın miktarının bu kusur nispetinde azaltıldıktan sonra otuz günlük ücreti aşıp aşmadığına bakılmalıdır.

Zararın işçinin kasıtlı davranışından ya da taksirli eyleminden kaynaklanmasının hukukî sonuca etkisi bulunmamaktadır. Örneğin işverene ait iş makinesi paletlerine kasten metal cisim sokmak suretiyle zarar veren veya trafik kazası sonucu işvereni zarara uğratan işçinin aynı şekilde iş sözleşmeleri haklı nedenle sona erdirilebilir. İşçinin kusuru ve zararı, ayrı ayrı uzman kişilerce belirlenmelidir. Zarar tutarı ile karşılaştırılacak olan işçinin otuz günlük ücretinin brüt ya da net olarak dikkate alınması gerektiği noktasında Yasada herhangi bir açıklık bulunmamakla birlikte, işçi lehine yorum ilkesi uyarınca brüt ücretin esas alınması gerekir. Otuz gün, bir aydan farklı bir kavramdır. Bu noktada işçiye aylık olarak ödenen ücret yerine, günlük yevmiyesinin otuz katı tutarı dikkate alınmalıdır.

Maddede sözü edilen ücret dar anlamda ücrettir. İkramiye, prim, fazla çalışma ücreti ve benzeri ödemeler bu maddede yer alan otuz günlük ücret içerisinde değerlendirilmemelidir. Ancak, ücretin garanti ücret üzerine yapılan işe göre ilave ücret veya satış pirimi olarak belirlendiği hallerde, gerçek ücretin bu ödemelerin toplamı olarak değerlendirilmesi yerinde olur. Örneğin uygulamada uluslararası yük taşıyan tır şoförleri asgarî ücret ve sefer pirimi karşılığı çalışmaktadır. Sefer pirimi olarak adlandırılan kısım da dar anlamda ücrettir. Bu durumda maddenin uygulanması anlamında otuz günlük ücret, tır şoförleri yönünden her iki ödemenin toplamına göre belirlenmelidir.

Zararın otuz günlük ücreti aşması durumunda işverenin fesih hakkı doğar. İşçinin zararı derhal ödemiş ya da ödeyecek olması, işverenin bu hakkını ortadan kaldırmaz. İşverence zarar tutarının işçiden talep edilmemiş olması fesih hakkını ortadan kaldırmaz.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 26 ncı maddesi yönünden bir yıllık hak düşürücü süre, zarara neden olan olayın oluşumu tarihinden itibaren başlar. Ancak altı işgünlük ikinci süre, zarar miktarının belirlenmesinin ardından, bu durumun feshe yetkili makama iletilmesiyle işlemeye başlayacaktır. Zarar miktarının belirlenmesi bazen uzun zaman alabilir ve fesih hakkının kullanılması bakımından zarar miktarının belirlenmesi ve işçinin ücreti ile kıyaslanması zorunluluğu vardır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 26 ncı maddesi yönünden bir yıllık hak düşürücü süre, zarara neden olan olayın oluşumu tarihinden itibaren başlar. Ancak altı işgünlük ikinci süre, zarar miktarının belirlenmesinin ardından, bu durumun feshe yetkili makama iletilmesiyle işlemeye başlayacaktır. Zarar miktarının belirlenmesi bazen uzun zaman alabilir ve fesih hakkının kullanılması bakımından zarar miktarının belirlenmesi ve işçinin ücreti ile kıyaslanması zorunluluğu vardır.

Somut olayda; mahkemece davacının işini savsaması nedeniyle kargonun kaybına sebebiyet verdiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle yalnızca alacak hesabı yapılan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulmuş ise de dosya kapsamından davalı işyerinden cep telefonu kolisinin çalındığı sabittir. Mahkemece davacının yaptığı iş nedeniyle davalı işyerinde bulunan kargo kolilerinin çalınmasında sorumlu olup olmadığı konusunda kusur raporu alınmalı, davacının kusurunun tespiti halinde söz konusu zarardan davacının sorumlu olduğu miktar belirlenerek davacının 30 günlük ücretini aşıp aşmadığına göre değerlendirme yapılmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.

3-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68 nci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanunu'nun 63 ncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 nci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.