muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4779, Karar No: 2018/1059, Tarih: 21.02.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/4779 E.  ,  2018/1059 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 7. Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

2011/488 esas ve 2011/145 karar sayılı soruşturma ve kovuşturma evrakı dosyada bulunduğundan; tebliğnamenin bu hususta bozma isteyen düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a)Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b)Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 21.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13697, Karar No: 2013/17514, Tarih: 10.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13697 E.  ,  2013/17514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsa da gerekleri yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

1-Arsa niteliğindeki bir taşınmazın kamulaştırma bedeli tespit edilirken;

Bilirkişi kurulunca yerinde inceleme yapılarak, 2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca kamulaştırma (değerlendirme) tarihinden önceki özel amacı olmayan emsal arsa satışlarını esas alarak dava konusu taşınmazın satış değerini ve bu değeri etkileyebilecek tüm nitelik ve unsurları gözeten gerekçeli bir değerlendirmeye dayalı olarak düzenlenecek ayrıntılı raporun esas alınması gerekir.

Satışı emsal alınacak olan taşınmazın mümkün olduğu kadar dava konusu taşınmazla aynı mevkii ve konumda ve aynı yüzölçümünde olması, birbirine komşu ya da yakın mesafede bulunması, kamulaştırma (değerlendirme) gününe yakın tarihlerde satılmış olması gerekirse de bu husus zorunlu değildir. Buna göre dava konusu taşınmaza emsal alınabilecek nitelik ve özellikleri taşıyan emsal arsa satışlarının belirlenip, bilirkişi kurulunca bu emsal satışların esas alınması suretiyle yapılacak karşılaştırma ve değerlendirme sonunda dava konusu taşınmazın değeri tespit edilmelidir. Dava konusu taşınmazın yer aldığı yerleşim biriminde emsal olabilecek özel amacı olmayan arsa satışlarının bulunması mümkündür. Kaldı ki, aksi durum söz konusu olsa bile komşu il ve ilçelerde –kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan- arsa satışları da emsal alınabilir.

Emsalin satış fiyatına Devlet İstatistik Enstitüsü toptan eşya fiyatları endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatı bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

Mahkemece tarafların bildireceği veya re'sen belirlenecek emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden, emsal alınan taşınmaz ile dava konusu taşınmazın bulundukları cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen değerlendirme yılına ait emlak vergisine esas asgari m² değerleri ilgili belediye başkanlığından getirtilerek bilirkişi raporunda belirtilen emsal bilgileri kontrol edilmeli ve raporda belirtilen emsal ile taşınmaz arasındaki değer farkı ile vergi m² değerleri arasındaki oran dikkate alınarak denetim yapılmalıdır.

İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın bulunacak değerinden, İmar Yasasının 18.maddesinin 2.fıkrası uyarınca düzenleme ortaklık payını karşılayacak oranda indirim yapılması hususu da gözetilmelidir.

Dosyanın incelenmesinde; davalı vekilinin 26.10.2005 tarihli yazılı beyanı ile bilirkişilerce belirlenen bedele itiraz ettiği ve bu itiraz dilekçesine ek olarak emsal olması için Karayolları Genel Müdürlüğü kamulaştırmasına ilişkin 2004/235 sayılı başka dosya için hazırlanan bir rapor örneği ibraz ettiği, mahkemece bozma öncesi rapor tanzim eden bilirkişi kurullarından ek rapor alınırken dosyaya örnek olarak sunulan ve hiç keşfe katılmayan bu rapor heyetinden de ek rapor alındığı ve dosya ile ilgisi olmayan bilirkişi kurulunca hazırlanan bu ek rapor esas alınarak hüküm kurulduğu anlaşıldığından yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulunca mahallinde keşif yapılıp yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda inceleme yapılarak bedel tespit edilmesi gerekirken geçersiz rapora göre hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmazda trafo yeri olarak mülkiyet kamulaştırılması yapılmasına ve buna göre bedel tespit edilmesine rağmen taşınmaz üzerinde irtifak tesisine ilişkin hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine,10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16493, Karar No: 2014/15293, Tarih: 19.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/16493 E.  ,  2014/15293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Sanık ... hakkında: Beraat

Sanık ... hakkında: Mahkumiyet

I- Katılan vekilinin, sanık ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II- Katılan vekilinin, sanık ... hakkında "sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Sanık hakkında "2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından kamu davası açılmış olmasına, her bir takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçlarının birbirinden bağımsız ve ayrı kendi içerisinde teselsül eden suçlar olduğu gözetilmeden ve hangi yıldan hüküm kurulduğu anlaşılamayacak biçimde tek ceza tayini suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11591, Karar No: 2021/11149, Tarih: 16.12.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/11591 E.  ,  2021/11149 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.05.2019 tarih ve 2019/42 – 2019/197 sayılı kararı

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2, 7/2-2.cümlesi maddesi ve TCK’nın 43, 62, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yapılan temyiz başvurusunun süre yönünden reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği gerekçeler ve tedavi belgelerine göre 5271 sayılı CMK’nın 40-42. maddeleri kapsamında mazereti ve eski hale getirme talebi yerinde görülerek temyiz isteminin süre yönünden reddine dair ek kararın kaldırılarak temyiz isteminin süresinde yapıldığının kabulü ile yapılan incelemede;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının

kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6883, Karar No: 2020/3633, Tarih: 16.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6883 E.  ,  2020/3633 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-e, 62, 51/1-3-7. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına ve Uyap kayıtlarına göre hükmün sadece katılan vekili tarafından 23.4.2016 tarihli süre tutum dilekçesi ile temyiz edildiği, 30.05.2016 tarihli dilekçenin ise katılan vekili tarafındarn sunulan ayrıntılı temyiz dilekçesi olduğu anlaşılmakla; hükmün sadece katılan vekili tarafından temyiz edildiği dikkate alınarak yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

Dosya içeriğine göre olay günü saat 22.15 sıralarında;yerleşim yeri içi 50 km hız sınırı olan 2 şeritli 10 m şerit genişliğine sahip bölünmüş düz eğimsiz, çarpma noktasına 8 m mesafede yaya geçidi bulunan, aydınlatma bulunmayan dört yönlü kavşakta; sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki otomobil ile seyir halinde iken olay mahalli kavşağa geldiğinde sağa dönüş yaparak seyrine devam etmek istediği sırada aracının sağ yan ön kısımları ile seyir istikametine göre sağ tarafından, gelip karşıdan karşıya geçmek isteyen katılan yaya ...'na çarpması şeklinde meydana gelen ve katılanın hayati tehlike geçirir şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, katılan ile eşdeğer kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin nitelikli şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması;

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5442, Karar No: 2019/1190, Tarih: 20.02.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/5442 E.  ,  2019/1190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalılar ile birlikte ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 125 ada 10 parseldeki anataşınmazda kat maliki olduğunu, parseldeki zemin kat 24 nolu bağımsız bölümü 1983 yılında edindiğini, 1986 yılında kat mülkiyetinin kurulması sırasında yapılan "bağımsız bölümlere ait arsa payı ve değer tablosunun" dilekçe ekinde sunulu olup, müvekkiline ait zemin kat 24 nolu bağımsız bölümün değerinin ....600,00.-TL ve arsa payının 16/3156 olarak gösterildiğini, diğer değerlere bakıldığında 3156 pay olan taşınmazda herbir payın; taşınmazın bulunduğu kat, mevki, değer özellikleri dikkate alınmaksızın 100.000.-TL olarak belirlendiğini, Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesine göre bağımsız bölümlere ilişkin arsa payının özgülenmesinde asıl unsurun kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değer olduğunu, müvekkilinin gayrimenkulünün zemin katta bir tam kat ve bir çekme kat olmasına ve ana arter olarak çalışan yola iki cephesi bulunmasına rağmen; ..., birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü katlardaki bağımsız bölümlerle arka cepheye bakan bağımsız bölümlerin arsa paylarının müvekkilinin bağımsız bölümünün arsa payı ile aynı şekilde belirlendiğini, 634 sayılı Kanuna aykırı bu durumun müvekkilini büyük değer kaybına uğrattığını beyan ederek; dava sonuna kadar taşınmaz kaydı üzerine ihtiyaten tedbir konulmasına, dava konusu 125 ada 10 parseldeki anataşınmazda Kat Mülkiyeti Kanunu uyarınca arsa paylarının tekrar düzenlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; keşif sonucu alınan bilirkişi raporlarına göre dava konusu anataşınmazın 1999 yılında ...'de meydana gelen şiddetli iki deprem sonucunda yıkıldığı, Kat Mülkiyeti Kanununun bu tip binalar için özel hükümler getirdiği, Kat Mülkiyeti Kanununun 47. maddesine göre anayapının tümü harap olmuşsa, anagayrimenkul üzerindeki kat mülkiyetinin kendiliğinden sona ereceği, gerek o gayrimenkul ve gerek harap olan bölümler için alınan sigorta bedeli üzerinde ortak mülkiyet hükümlerinin uygulanacağı, davanın taraflarınca 47. madde hükmüne riayet edilmediği, tapu kaydında fiiliyatta bulunmayan ancak kat irtifakına bağlanmış bağımsız bölümler bulunduğu, kat mülkiyetinin kendiliğinden sona erdiği dava konusu gayrimenkulde Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesi uyarınca arsa paylarının yeniden düzenlemesinin istenemeyeceği gerekçesi ile; davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesi kapsamında, anataşınmazın bağımsız bölümlerine ait arsa paylarının değerlerine göre yeniden belirlenerek tapuya tescil edilmesi istemine ilişkindir.

Dava; 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesi kapsamında, anataşınmazın bağımsız bölümlerine ait arsa paylarının değerlerine göre yeniden belirlenerek tapuya tescil edilmesi istemine ilişkindir.

...- 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesinde; kat irtifakına konu olan ana yapının bağımsız bölümlerinden herbirine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise, kat mülkiyetine geçildiği tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kat irtifakının veya kat mülkiyetinin kurulacağı; arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibinin arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabileceği hükme bağlanmıştır. Arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle orantısız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi, manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır; değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları sebebiyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

2- Somut olayda, dava konusu anataşınmazla ilgili olarak dosyadan hazırlanan bilirkişi raporunda; kat irtifakının veya doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise, kat mülkiyetine geçildiği tarih net olarak belirlenmemiş, kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki arsa paylarının orantılı olarak dağıtılıp dağıtılmadığı gerekçeli olarak belirtilmemiş, kat mülkiyetinin/irtifakının kurulduğu tarihte, ilgili bağımsız bölümün o tarihteki cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar dikkate alınırken nasıl bir yanlışlık yapıldığı açıklanmamış, özellikle kat mülkiyetinin tesisi sırasında dava konusu 24 nolu "dükkan nitelikli" bağımsız bölüme ayrılan arsa payındaki orantısızlığın sebebi gösterilmemiş, bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan, arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmamıştır. Dava konusu anataşınmazda kat mülkiyeti kurulduğu ve aradan geçen süre zarfında taşınmazdaki arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığı dikkate alındığında, ilgili belediyeden getirtilecek rayiç bedellere göre bu tarihte dükkan ve meskenlerin değerleri arasındaki oranın belirlenmesi ve arsa paylarının tespitinde bu oranın da dikkate alınması gerekirken; bağımsız bölümlerin, kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerini belirleyen yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olup olmadığı konusunda herhangi bir değerlendirme, yeterli bilgi ve gerekçe içermeyen, soyut, genel ifadeler içeren, hüküm kurmaya elverişsiz bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3- Davanın niteliği gereği yargılamanın sonunda verilecek karar, dava konusu anataşınmazdaki tüm bağımsız bölümlerin tapuda kayıtlı maliklerinin hukukunu da yakından ilgilendirdiğinden, hükmün infazının sağlanabilmesi açısından usul ekonomisi ilkesi gözetilerek, dava konusu anataşınmazın bağımsız bölümlerinin tamamını gösterir son tapu kayıtları celbedilip, bağımsız bölüm maliklerinin davaya dahil edilmesi ve sonrasında tarafların tamamının iddia ve delilleri doğrultusunda oluşacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, izah edildiği şekilde eksik ve yetersiz inceleme ile yukarıda anılan kanuni gereklilikler de dikkate alınmaksızın hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 20/02/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6332, Karar No: 2019/16787, Tarih: 26.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/6332 E.  ,  2019/16787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Temizlik Turizm Taş. İnşaat Pet. Ürn. Ve Hiz. Taah. San . Dış Tic. Ltd. Şti. ile ... Turizm Taş. Otom. Gıda Ür. Hizm. İlet. San. Ve Dış. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dosyadaki yazılara, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve kararın bozmaya uygun olmasına göre, davalılardan ... Temizlik Turizm Taş. İnşaat Pet. Ürn. Ve Hiz. Taah. San . Dış Tic. Ltd. Şti. ile ... Turizm Taş. Otom. Gıda Ür. Hizm. İlet. San. Ve Dış. Tic. Ltd. Şti.'nin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 26/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1550, Karar No: 2013/2790, Tarih: 04.02.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/1550 E.  ,  2013/2790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, hazine zararını ödediğine ve ödeme isteğinde bulunduğuna ilişkin beyanı olmaması karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

1-O Yer Cumhuriyet Savcısının 24/06/2009 tarihli dilekçesinde, sanık aleyhine temyiz isteğinden vazgeçtiğinin anlaşılması ve müşteki ... ...’nin yetkisiz kişiden faizle borç almanın hukuka aykırı olduğunu bilmesi gerekip, bu nedenle de suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece yasaya aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, mağdura bu niteliği ve dolayısıyla Yasa yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca , O Yer Cumhuriyet Savcısı ile müşteki ... ...’nin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Sanığın temyiz isteminin incelenmesine gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığa yükletilen tefecilik eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...’ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 04/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.