muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4220, Karar No: 2025/1639, Tarih: 04.02.2025

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunması üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafından sunulan maluliyet raporunun usule uygun olduğu, hesaplamada TRH-2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yönteminin uygulanması gerektiği, ceza yargılaması sırasında alınan kusur raporunun denetime elverişli ve yeterli olduğu, buna göre davalıca sigortalı araç sürücüsünün %100 oranında tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davalının itirazlarının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; eksik belge ile başvuru yapıldığını, dava şartı eksikliği nedeniyle usulden red kararı verilmesi gerektiğini, maluliyet raporunun usule ve yasaya uygun olmadığını, iyileşme süresi tamamlanmadan rapor tanzim edildiğini, kusur oranlarının kabul edilmediğini, ATK'dan kusur raporu alınması gerektiğini, koruyucu tertibat kullanılıp kullanılmadığı araştırılarak sonucuna göre müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, geçici bakıcı gideri tazminatından davalının sorumlu olmadığını, hesaplamanın TRH-2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz esas alınarak yapılması gerektiğini ve hükmedilecek vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan araç ile davacının yolcu olduğu aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan davacının tazminat talebine ilişkindir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına, davacının zararının TRH-2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre belirlenmesinin yerinde olmasına, kusur oranlarının tespitinin isabetli olmasına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davalı vekilinin diğer temyiz itirazları yönünden;

a.Haksız fiil sonucu çalışma gücünde kayıp olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması hâlinde, zararın kapsamının tespiti açısından sürekli iş göremezlik oranının doğru bir şekilde belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise bağlı oldukları mevzuat uyarınca sağlık kurulu raporu vermeye yetkili hastaneler veya sağlık kuruluşları tarafından çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden kaza tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata göre yapılması gerekir.

Maluliyete ilişkin alınacak raporlar 11.10.2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11.10.2008 tarihi ile 01.09.2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01.09.2013 tarihi ile 01.06.2015 tarihleri arasında sonrada Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01.06.2015 tarihi ile 20.02.2019 tarihleri arasında Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine, 20.02.2019 tarihinden sonra da Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.

Somut olayda hükme esas alınan Afyonkarahisar Sağlık Bilimleri Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığınca düzenlenen 29.04.2022 tarihli sağlık kurulu raporunda, Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre belirleme yapıldığı, davacıda %3 oranında sürekli maluliyet bulunduğu anlaşılmaktadır. 24.04.2021 kaza tarihi itibari ile Erişkinler için Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik yürürlüktedir.

İtiraz Hakem Heyetince; davacının maluliyet oranının tespiti için Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Ana Bilim Dalı bölümlerinden olay tarihinde yürürlükte olan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun rapor alınarak, davacının kaza nedeniyle uğradığı çalışma gücü kaybı bulunup bulunmadığı ve varsa oranı konusunda ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınarak (usuli kazanılmış haklar gözetilmek suretiyle) sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

b.Zararın meydana gelmesinde veya artmasında zarar görenin de kusurunun bulunması halinde söz konusu olan müterafik kusur 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 52 nci maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre zarara uğrayan, zarar doğuran eyleme razı olmuş veya kendisinin sebep olduğu hal ve şartlar zararın meydana gelmesine etki yapmış veya tazminat ödevlisinin durumunu diğer bir surette ağırlaştırmış ise, hakim tazminat miktarını hafifletebilir. Müterafik kusur indiriminde her somut olayın özelliğine göre olayın meydana geliş tarzı ve zararın artmasında zarar görenin kusurlu davranışının sonuca etkisi değerlendirilerek uygun oranda bir indirim yapılmasını gerektirir ve zarar görenin müterafik kusurunun tespiti halinde 6098 sayılı Kanun'un 52 nci maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 78 inci maddesinde "Belirli sürücülerin ve yolcuların, araçların sürülmesi sırasında koruyucu tertibat kullanmaları zorunludur... Kullanma ve yolların özelliği gözetilerek hangi tip araçlarda sürücülerinin ve yolcularının şehiriçi ve şehirlerarası yollarda hangi şartlarda hangi koruyucu tertibatı kullanacakları ve koruyucuların nitelikleri ve nicelikleri ile emniyet kemerlerinin hangi araçlarda hangi tarihten itibaren kullanılacağı yönetmelikte belirtilir." düzenlemesi yapılmıştır.

Somut olayda; davacının kaza tarihinde 7 yaşında olduğu, dosya arasında bulunan ifade tutanaklarına ve kaza tespit tutanağına göre davacının arka koltukta oturduğu, araçta toplam 4 çocuk olduğu anlaşılmaktadır. Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin 150 nci maddesine göre olay tarihinde 7 yaşında olan davacının yaşı gereği seyahati sırasında çocuk bağlama sistemi kullanılması; yönetmelikte belirtilen özel şartları taşımamasına göre emniyet kemeri takılı şekilde arka koltukta yolculuk yapması gerektiği anlaşılmıştır. Buna göre, davacının seyahati sırasında çocuk bağlama sisteminin kullanılmadığı anlaşılmakta olup, İtiraz Hakem Heyetince müterafik kusurun varlığı kabul edilerek TBK'nın 52 nci maddesi uyarınca Dairemiz yerleşik uygulamalarına göre hesaplanan tazminattan %20 oranında müterafik kusur indirimi yapılması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

c.5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/17 nci, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesi (AAÜT)’nin 17/2 nci maddeleri bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak anılan mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine, nispi ve tam vekâlet ücretine hükmedilmesi ve buna yönelik itirazın reddi doğru olmamıştır.

VI. KARAR

1. Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Yukarıda (2-a), (2-b) ve (2-c) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

04.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6178, Karar No: 2011/3099, Tarih: 26.05.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/6178 E.  ,  2011/3099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

... ile Hazine, ...oğlu ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Mudurnu Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 15.12.2009 gün ve 131/138 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava konusu 725 parsel sayılı taşınmazın dava dışı 16/24 payının adına, dava konusu 8/24 payının ise ..., ... ve ... adlarına kayıtlı olup, davalı payların kayıt maliklerinin kim olduklarının bilinemediğini, zilyetliğin annesinden intikalen kendisi tarafından sürdürüldüğünü açıklayarak, davalı ..., ....ve ...üzerindeki payların iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine temsilcisi, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı-kayıt malikleri gerçek kişilerin belirlenemedikleri, kim olduklarının bilinmediği, kadastro çalışmalarında davalı kayıt malikleri adına hatalı tespit yapılmış olabileceği ve davacı lehine zilyetlik koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 725 parsel 1770 m2 yüzölçümüyle 22.11.1976 tarih ve 6 sayı ile 19.9.1931 tarih ve 63 sayılı tapu kayıtları ve 109 tahrir vergi kaydına istinaden 7.12.1982 tarihinde yapılan kadastro çalışmalarında kayıt malikleri ..., ...oğlu ..., ... oğulları ... ve ... adlarına paylı mülkiyet şeklinde tespit edilmiş ve 5.4.1983 tarihinde kadastro tutanağı kesinleşmekle sicil oluşmuştur. Bilahare davacının annesi ... üzerindeki 16/24 pay 10.10.2000 tarihinde tapuda yapılan satış işlemi ile davacıya aktarılmıştır.

Dava, TMK.nun 713/2.maddesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir. Kural olarak, tapulu bir taşınmazın veya tapuda kayıtlı bir payın kazandırıcı zamanaşımı ve zilyetlik yoluyla edinilmesi mümkün değildir. Ancak, kanunun açıkça izin verdiği ve düzenlediği ayrık durumlarda tapulu bir yerin veya payın koşulları oluştuğu takdirde kazandırıcı zamanaşımı ve zilyetlik yoluyla edinilmesi sözkonusu olabilir. Kanunun açıkça izin verdiği hallerden biri de TMK.nun 713/2.maddesindeki düzenlemeler olup, davacı taraf paydaşlardan ..., ... ve ...’nin kim olduğunun tapu kütüğünden anlaşılamadığını belirterek iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur. Kadastroca oluşturulan dava konusu parsele revizyon gören dayanak 19.9.1931 tarih ve 63, 22.11.1976 tarih ve 6 sayılı tapu kayıtlarının iktisap sütunlarında; nizalı taşınmazın TC tebaasından Bitlik yanık şube memuru ... Bey’in 331 senesinde vefatıyla mirasçı olarak karısı ... Hanımla, oğulları ... Bey ile kızları ... ve Aliye Hanımlara terkle, ... Hanımın da 332 de ölümüyle mirasçı olarak ... Beyle, ... ve Aliye Hanımı bıraktığı, ...’in de 1929 da ölümüyle kocası ... Bey ile oğulları ... ve ... Beylerin kaldığının belirtildiği; kayıt maliklerinden ... Bey ve Aliye Hanıma ait payların intikal görerek 20.1.1953 tarihinde davacının dedesi olduğu bildirilen ...’a satışla devredildiği, bilahare adı geçenin üzerindeki payların 22.11.1976 tarih ve 6 sıra tapu kaydı ve hibe suretiyle davacının annesi olan ...’a aktarıldığı belirlenmiştir. Nizalı taşınmazın kadastro tutanağına dayanak tapu kayıtlarının içeriğine göre davalı kayıt malikleri maliki tapu kütüğünden anlaşılamayan kişilerden değildir. TMK.nun 713/2.maddesinde yazılı “... maliki tapu kütüğünden anlaşılamayan kimse...” ile bu kişilerin adreslerinin ve mirasçılarının tespit edilememesi halleri farklı olgulardır. Kayıt malikinin açık adresinin belirlenememesi, bilinmemesi veya mirasçılarının tespit edilememiş olmasından o kişinin bilinmeyen kimse olduğu sonucu çıkarılamaz. Somut olayda davalı payların kayıt malikleri ... oğlu ..., ... oğulları ... ve ... kim olduğu bilinmeyen kişiler olarak nitelendirilemez. Kayıt malikleri tanınan ve bilinen kişiler olduğuna ve kademeli olarak başka bir sebep de ileri sürülmediğine göre davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Öte yandan; uyuşmazlık konusu parsele revizyon gören tapu kayıtlarının nizalı taşınmaza ait bulunduğu hususu keşfen saptandığına göre, kayıt maliki davalı paydaşların hataen kadastro çalışmaları sırasında malik olarak belirlendikleri gerekçesi de yerinde değildir. Kaldı ki, tespit öncesi sebepler bakımından 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3.maddesinde yazılı hak düşürücü süre de dava tarihi itibariyle geçmiş bulunmaktadır.

Öte yandan; uyuşmazlık konusu parsele revizyon gören tapu kayıtlarının nizalı taşınmaza ait bulunduğu hususu keşfen saptandığına göre, kayıt maliki davalı paydaşların hataen kadastro çalışmaları sırasında malik olarak belirlendikleri gerekçesi de yerinde değildir. Kaldı ki, tespit öncesi sebepler bakımından 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3.maddesinde yazılı hak düşürücü süre de dava tarihi itibariyle geçmiş bulunmaktadır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasa hükümlerine uygun bulunmayan hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2359, Karar No: 2020/3302, Tarih: 24.06.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/2359 E.  ,  2020/3302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece davacı-karşı davalı kadın tarafından dosyaya delil olarak sunulan CD hükme esas alınarak davalı-karşı davacı erkeğe sadakatsiz davrandığı vakıası kusur olarak yüklenilmişse de, CD'nin erkeğin "Özel hayatının gizliliği" ihlal edilmek suretiyle hukuka aykırı yolla elde edildiği anlaşılmaktadır. Hukuka aykırı delil hükme esas alınamaz. CD'nin hukuka aykırı delil niteliğinde olması sebebiyle davalı-karşı davacı erkeğe sadakat yükümlülüğüne aykırı davranış vakıasının kusur olarak belirlenmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı-karşı davacı erkeğin yoksulluk nafakasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yerel mahkemenin boşanma hükmü, taraflarca temyiz edilmeyip, 02.03.2018 tarihinde kesinleşmiştir. Davacı-karşı davalı kadının yargılamanın devamı sırasında 15.09.2018 tarihinde evlendiği anlaşılmakla, evlendiği tarihten sonra yoksulluk nafakasının talep edilmeyeceği ancak evlenme tarihine kadar yoksulluk nafakası alabileceği dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerinde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarına yönelik bölümünün ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.24.06.2020 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/20525, Karar No: 2012/5093, Tarih: 27.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/20525 E.  ,  2012/5093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/01/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu, İstanbul Büyükçekmece .... Köyü, ... parsel, .. nolu bağımsız bölümde bulunan haline münasip evinin haczedildiğini belirterek, İİK'nun 82. maddesi gereğince haczin kaldırılması talebi ile icra mahkemesine başvurmuş, mahkemece, inceleme yapılmaksızın başka bir dosyadan alınan rapora dayanılarak haczin kaldırılmasına karar verilmiştir.

İİK.'nun 82/12 maddesi gereğince, borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin, borçlunun haline uygun olup olmadığı, adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun, sözü edilenlerle birlikte barınması için, zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise, satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Temyiz olunan karara esas alınan raporda taşınmazın lüks sayılabilecek vasıflara sahip olduğu görülmekte olup, borçlunun bulunduğu yerden daha başka semtlerde; daha mütevazi vasıflara sahip meskeni alabileceği değer belirlenmemiştir. Karara mesnet yapılan rapor onbeş ay önce yaptırılan ve şikayet tarihindeki ekonomik koşullardaki değişme ve mesken fiyatlarındaki farklılıklar gözetilmeksizin ilaveten borçlunun talep tarihi itibariyle birlikte oturduğu, bakmakla yükümlü olduğu kişiler ve gelir durumları araştırılıp, değerlendirilmeden alınmış bir rapordur. Bu raporun güncellenmeden hükme esas alınarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 27/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25165, Karar No: 2015/5178, Tarih: 19.03.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/25165 E.  ,  2015/5178 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, malûliyet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilâmına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi..... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İncelenen dava dosyasında; mahkemece, verilen ilk hükmün, Dairemizce, 5510 sayılı Kanun’un yürürlüğe girdiği 01.10.2008 tarihi itibariyle anılan Kanun’un 25’inci maddesi gereğince malul olup olmadığının saptanması ve çelişkinin giderilmesi nedeniyle Adli Tıp Genel Kurulu'ndan rapor alınması gerektiğinden bahisle bozulduğu, mahkemece, Adli Tıp Genel Kurulu'nun 13.02.2014 tarihli raporuyla davacının beden çalışma gücünün en az 2/3 ünü kaybetmediğinin belirtilmesi üzerine, davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa'nın 25. maddesi “Sigortalının veya işverenin talebi üzerine, Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurullarınca usûlüne uygun düzenlenecek raporlar ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi sonucu, 4'üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün veya iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az % 60'ını, (c) bendi kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün en az % 60’ını veya vazifelerini yapamayacak şekilde meslekte kazanma gücünü kaybettiği Kurum Sağlık Kurulunca tespit edilen sigortalı, malûl sayılır.” hükmünü içermekte olup, malul sayılma için 506 sayılı Yasada öngörülen çalışma gücünün en az 2/3’sini yitirmiş olma hali, 01.10.2008 tarihi itibarıyla yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa'nın 25. maddesindeki yasal düzenlemede “çalışma gücünün en az % 60’ını kaybetme” olarak öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen açıklamalar ışığında mahkemece yapılacak iş, 5510 sayılı Kanunun 25. maddesi kapsamında meslekte kazanma gücünün en az % 60'ını

kaybedip etmediği ve kayıp mevcut ise başlangıç tarihi belirlenecek şekilde rapor alınarak, sigortalının malûliyetinin varlığı ve başlangıcı tereddüde yer kalmayacak şekilde tespit edilmelidir. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davacıya iadesine, 19.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33685, Karar No: 2017/11420, Tarih: 21.11.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/33685 E.  ,  2017/11420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, temizlik hizmetlerinde çalıştırılmak üzere ihale yolu ile hizmet alımları yapıldığını, dava dışı işçi ... tarafından işçi alacaklarının tahsili konulu ... 16. İş Mahkemesinde görülen dava sonucunda elde edilen ilamın ... 8.İcra Müdürlüğü’nün 2010/1230 E. sayılı dosyasında takibe konulduğunu, idare tarafından 26.086,38.-TL ödeme yapıldığını ve davalı şirketler ile akdedilen sözleşmeler uyarınca işçilerin her türlü alacaklarından ihaleyi alan yüklenici firmaların sorumlu olacağını ileri sürerek 26.086,38.-TL alacağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan rücuen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, Davacının davalılar ... İnsan Kay. Prod. Rek. Tur. Taş. Temz. Tic. ve Paz. Ltd. Şti. ile ... İnş. Elk. Ürt. Tic. ve San. Ltd. Şti. hakkında açmış olduğu davanın reddine, davacının diğer davalılar ... Temizlik v.s. Ltd. Şti. ile ... İnşaat v.s. Ltd Şti. hakkında açmış olduğu davanın kısmen kabulü kısmen reddi ile ; 21.639,04 TL'nin (Davalılardan ... Temizlik vs. Ltd Şti.'nin 18.833,69 TL'sinden, davalı ... vs. Ltd Şti.'nin 2.755,35 TL'sinden sorumlu olmak kaydıyla) 06/06/2012 ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte bu davalılardan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş, verilen karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.