muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/18788, Karar No: 2010/3773, Tarih: 01.04.2010

**9. Ceza Dairesi         2009/18788 E.  ,  2010/3773 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Hükmedilen cezanın süresi itibariyle şartları bulunmadığından, sanıklar ... ve ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteğinin CMUK’nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, sanık ... müdafiinin usulüne uygun tebligata rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazerette bildirmemesi karşısında sanıklar ..., ... ve ... hakkında duruşmalı, diğer sanıklar yönünden duruşmasız olarak; sanık ... müdafiinin 27.05.2009 ve 24.06.2009 tarihli dilekçelerle temyiz isteminden vazgeçmesi karşısında adı geçen sanık yönünden Cumhuriyet Savcısının temyizi nedeniyle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

1- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ... ve ...’in üyesi bulundukları silahlı terör örgütünün, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasını cebir ve şiddet kullanarak değiştirme amacına yönelik olarak vahamet arz eden olayları gerçekleştirdiği, sanıkların sübutu kabul olunan eylemlerinin amaç suçun işlenmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ile ülke genelindeki organik bütünlüğüne göre, amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu belirlenip, kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun vasfı tayin edilmiş, sanıklar ..., ... ve ...'nın anılan örgütün üyesi oldukları kabul edilmiş, sanıklar hakkında cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan; Cumhuriyet savcısı, sanıklar ... ve ... ile adı geçen sanıklar müdafii, sanıklar ... ve ... müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz dilekçeleri ile sanıklar ... ve ... müdafiinin duruşmalı inceleme sırasında ileri sürdüğü yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar ... ve ... yönlerinden re'sen de temyize tabi olan hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanıklar ... ve ... haklarında kurulan hükme yönelik temyizlere gelince;

Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazları ile sanık ... ve sanıklar müdafilerinin diğer itirazlarının reddine, ancak;

Dosyada mevcut nüfus kayıtlarına göre; sanıklar hakkında sübutu kabul edilen ve suç tarihi olan son eylemlerin gerçekleştirildiği 12.01.1994 (sanık ... için) ve 03.10.1994 (sanık ... için) tarihlerinde sanıklar ... ve ...’in 18 yaşından küçük oldukları, hukuki durumlarının buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçeleri ile duruşmalı inceleme sırasında sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 01.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ:

Kanuna aykırı, sanık ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçeleri ile duruşmalı inceleme sırasında sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 01.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ:

01.04.2010 günü verilen iş bu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Okan Beğar'ın huzurunda, duruşmada sanıklar ..., ... ile ...'in savunmalarını yapmış bulunan Av...'nun yokluğunda 07.04.2010 gününde usulen ve açık olarak tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2019/3767, Karar No: 2020/3176, Tarih: 01.06.2020

**14. Hukuk Dairesi         2019/3767 E.  ,  2020/3176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalı ...'a yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, davalı adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 01.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/631, Karar No: 2012/15549, Tarih: 03.07.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/631 E.  ,  2012/15549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş yerinde bir başka çalışanın cinsel tacizine maruz kaldığını, bu durumu şirket yetkililerine bildirdiğini, evli olması sebebiyle olayın üstüne gidip suç duyurusunda bulunmadığını, şirket tarafından konuya ilişkin yapılan araştırma sonucunda 16.03.2011 tarihinde, tacizi gerçekleştirilen diğer işçi ile birlikte davacının iş sözleşmesinin feshedildiğini, feshin haklı ve geçerli sebebe dayanmadığını ileri sürerek feshin geçersizliğine ve müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının mağazada birlikte görev yaptığı iş arkadaşı ... ile ahlak, adap ve iş yeri disiplinine uymayan diyaloglara girdiğini, iş arkadaşlarına karşı uygunsuz tutum ve davranışlarda bulunduğunu, bu sebeple iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanun'un 25/II maddesinin ( e ) alt bendi gereğince haklı sebeple feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece ; davacı hakkındaki iddiaların sübut bulmadığı, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı söz veya davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı Kanun'un 25. maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene

haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere kanundaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

Somut olayda, 23.03.2011 tarihli fesih bildiriminde davacının birlikte görev yaptığı ... isimli çalışanla arasında hoş olmayan konuşmalar geçtiği, bu kişi ile iş ahlakı ile bağdaşmayan ve iş yerine uygun olmayan konuşmalar yaptığı hususunun diğer personelin yazılı beyanı ile anlaşıldığı belirtilerek iş sözleşme 4857 sayılı Kanun'un 25/II- e bendi gereğince feshedilmiştir.

Somut olayda, 23.03.2011 tarihli fesih bildiriminde davacının birlikte görev yaptığı ... isimli çalışanla arasında hoş olmayan konuşmalar geçtiği, bu kişi ile iş ahlakı ile bağdaşmayan ve iş yerine uygun olmayan konuşmalar yaptığı hususunun diğer personelin yazılı beyanı ile anlaşıldığı belirtilerek iş sözleşme 4857 sayılı Kanun'un 25/II- e bendi gereğince feshedilmiştir.

Dosya içerisine ibraz edilen belgelerin incelenmesinde ; davacının iş yerinde çalışan ... isimli işçinin kendisine cinsel tacizde bulunduğu yönündeki şikayeti üzerine, davalı işveren tarafından iş yerinde soruşturma başlatıldığı ve bu soruşturuma sırasında yazalı beyanları alınan ... , ... , ... ..., ... isimli çalışanların, davacının mağaza çıkış saatlerinde üstünü değiştirmek için, hem cinsi olmayan çalışanların yanında soyunarak iç çamaşırları ile dolaştığını, iş yerinde cinsel yaşamından uluorta bahsettiğini, kadınlığı ile mağaza çalışanlarını etki altına almaya çalıştığını, yine hem cinsi olmayan çalışanlara öpücük göndermek, beni de öper misin demek sureti ile, iş yerine ve sosyal konumuna uygun olmayan davranışlarda bulunduğunu bildirdikleri görülmektedir,

Davacının diğer işyeri çalışanları tarafından doğrulanan davranışlarının ahlak iyi niyet kurallarına uymayan davranışlardan olduğu anlaşılmaktadır. Yukarıda da belirtildiği gibi 4857 sayılı Kanun'un 25. maddesinin (II) numaralı bendinde gösterilen hallerin benzerlerinin varlığı halinde de işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Bu durumda davalı iş veren tarafından iş sözleşmesinin 25/ II- e bendi gereğince haklı sebeple feshedildiğinin kabulü gerekir . Davanın reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 74,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 03.07.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2978, Karar No: 2018/11339, Tarih: 28.11.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/2978 E.  ,  2018/11339 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay tarihinde, sanığın idaresindeki tek katlı otobüs ile meskun mahalde gündüz vakti seyir halindeyken yolun sol tarafında yer alan sokağa giriş yapmak için döndüğü esnada, karşıdan karşıya geçmeye çalışan yayaya çarparak, katılan yayanın nitelikli şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda; katılanın aşamalarda verdiği beyanlarında, karşıdan karşıya geçmek için bir iki adım attığı esnada sanığın kendisine çarptığını beyan ettiği, sanığın, aşamalardaki beyanlarında, sokağa giriş yaptığı esnada kaldırımdan hızlı bir şekilde karşıdan karşıya geçmek isteyen yayanın dengesini kaybettiğini ve aracının sağ ön lastik ile sağ dikiz aynasına hafif sürtünmesi ile yere yıkıldığını beyan etmesi karşısında, karşıdan karşıya geçen yayayı fark etmesine rağmen etkili fren ve direksiyon tedbirine başvurmadığı anlaşılmakla, sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2025, Karar No: 2019/7704, Tarih: 03.04.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/2025 E.  ,  2019/7704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili mahkemeye sunduğu 04/09/2014 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; davacının ... Belediye Başkanlığında 19/02/2003 tarihinde çalışmaya başladığını, 31/03/2014 tarihinde ... Büyükşehir Belediye Başkanlığına devredildiğini, bu tarihten itibaren ... Büyükşehir Belediye Başkanlığında itfaiyeci olarak çalışmaya devam ettiğini, davacının 14/05/2009 tarihinde ... Sendikasına üye olduğunu, bu nedenle devir işleminden önce ... Belediye Başkalığı ile ... Sendikası arasında 27/04/2012 tarihinde imzalanan ve 15/04/2012-14/04/2014 tarihlerini kapsayan toplu iş sözleşmesinden yararlandığını, davacının her türlü ücret, ikramiye ve diğer yasal alacaklarının devredilen ...-toplu iş sözleşmesine göre ödenmeye devam ettiğini, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığına başvuruda bulunduğunu ancak belediye başkanlığının Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinin uygulanmadığını, belediye başkanlığının eski uygulamasına devam ettiğini, ... sigorta sicil nolu davacının halen ... Belediye Başkanlığının eski Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine göre ücret aldığını, 16/05/2014 tarihinde imzalanan 15/04/2014-14/04/2016 tarihlerini kapsayan Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinden de artık ... Belediyesinin işçisi olmaması nedeniyle yararlanamadığını, davacının her iki şekilde mağdur edildiğini, Sendikalar Kanununun 6356 Sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanununun 36. Maddesi hükümleri gereğince davacının devrolunduğu tarihten itibaren her türlü ücret, ikramiye ve diğer işçilik alacaklarının devrolunduğu belediyenin Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine göre ödenmesi gerektiğini, davacının geldiği belediyede ve devrolunduğu davacının ... Büyükşehir Belediye Başkanlığına devrolduğu tarihten sonra yürürlükte bulunan Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinin uygulanması gerektiğini, davacıya halen ... Belediye Başkanlığının eski Toplu İş Sözleşmesinin uygulandığını, davacıya ödenen ücret ve onunla aynı birimde çalışan başka işçiye ödenen ücret ve ikramiye alacakları arasındaki farkın 4.406 TL olduğunu, iddia ederek toplam 4.406 TL TİS fark alacağının bankalarca uygulanan 1 yıllık en yüksek mevduat faizi ile birlikte ödenmesine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalı Cevabının Özeti:

B)Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili mahkememize sunduğu 23/10/2014 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davacının iddialarının gerçeği yansıtmayıp mesnetsiz olduğunu, 6360 Sayılı Kanun gereğince büyükşehirlere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliğinin kaldırıldığını, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyelerine bağlandıklarını ve söz konusu illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliğinin kaldırıldığını, tüzel kişilikleri kaldırılan belediye ve köylerin personelinin her türlü taşınır ve taşınmaz malların hak, alacak ve borçlarının ilgilisine göre bakanlıklara ve bakanlıkların bağlı bulunduğu ilgili kuruluşlar ile bunların taşra teşkilatlarına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçesine devredilmesine karar verileceği, devir işleminin ilk mahalli idareler genel seçimi itibariyle uygulamaya konulacağının belirtildiğini, devredilen veya nakledilen işçilerin ücret ile mali ve sosyal haklarının Toplu İş Sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir ve nakil işleminden önce tabi oldukları Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine göre Toplu İş Sözleşmesinin devredilen işçiler bakımından 2012 yılı Eylül ayında geçerli olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirleneceğini hükmettiğini, ... Belediyesi ile ... Sendikası yetkilileri arasında akdedilen Toplu İş Sözleşmesinin imzalandığını, sözleşmenin 27/04/2014 tarih ve 15/04/2012-14/04/2014 yürürlük dönemini kapsadığını, ... Belediyesi ile .../... Sendikası yetkilileri arasında Toplu İş Sözleşmesinin akdedildiğini, bu sözleşmenin 15/04/2014-14/01/2016 yürürlük dönemini kapsadığını, 6360 sayılı kanun gereği il belediyelerinin büyükşehir belediyesine dönüştüğünü, bu şartlar altında devam eden bir sözleşme varken mükerrer bir sözleşme yapılmasının mümkün olmadığını, 6360 sayılı kanunun geçici 1. Maddesinin 10. fıkrasında devredilen veya nakledilen işçilere uygulanacak hükümlerin açıkça belirtildiğini, tüm bu hususlar dahilinde yapılan mevcut iş ve işlemlerin yasa gereği olduğundan yasanın hükümlerine uyulduğunun kabulü gerektiğini savunarak açıklanan nedenlerle davanın reddine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa tahmiline karar verilmesini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulüne karar verildi.

D)Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanunî gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı TİS’den kaynaklanan farkları talep etmiş, davalı vekili TİS’den kaynaklanan farkların ödendiğini savunmuş ve ödenen belgeleri ibraz etmiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulüne karar verildi.

D)Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanunî gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı TİS’den kaynaklanan farkları talep etmiş, davalı vekili TİS’den kaynaklanan farkların ödendiğini savunmuş ve ödenen belgeleri ibraz etmiştir.

Hükme dayanak bilirkişi raporunda davacının TİS farklarının ödenmediği belirtilerek hesaplama yapılmış ise de rapor içeriğinde ve mahkeme kararında davalı vekilinin sunduğu ödeme belgeleri değerlendirilmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş hem karardan önce dosyaya sunulan hem de temyiz dilekçesi ekinde ibraz edilen bordrolar taraflardan sorulup, gerekirse banka kayıtları getirtilip ek rapor alınarak bu ödemelerin dava konusu TİS farklarıyla ilintisi araştırılmaktır.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15661, Karar No: 2017/7901, Tarih: 19.09.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/15661 E.  ,  2017/7901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili ...'a ait olan ve ... sevk ve idaresindeki ...plakalı araca davalı şirkete ait olan ve ... sevk ve idaresindeki aracın hatalı bir şekilde arkadan çarparak araçta maddi hasar meydana getirdiğini, bu nedenle aracında değer kaybı meydana geldiğini yine aracın serviste 28 gün kaldığını, bu nedenlerle 8000 TL araçta oluşan değer kaybının tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak tahsiline, aracın tamirde kalmasından dolayı 2400,00 TL araç kiralama bedelinin sadece davalı ...Ltd. Şti. ile davalı ...'ten müştereken ve müteselsilen alınarak müvekkiline verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...Ltd. Şti. vekili ve davalı .... vekili davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabul, kısmen reddine,7.854,00 TL'nin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine, davalı ... şirketinin alacağın 6.024,00 TL'lik kısmından sorumlu olduğunun gözetilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ...Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

1-)1186 Sayılı HUMK'nun 388 ve 389. maddeleri ile 6100 Sayılı HMK'nun karşılık 297/1-2 maddeleri uyarınca, mahkeme kararında; hüküm sonucunun, taraflara yükletilen hak ve sorumlulukların şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde ayrı ayrı ve açıkça gösterilmesi gerektiği gibi, HUMK'nun 388/3. maddesi gereğince (HMK 297/c) hükmün gerekçesinde tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin gösterilmesi gerekir.

Bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerektiği T.C. Anayasasının 141/3. maddesinde de açıkça belirtilmiştir.

Bu hükümler yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereği ve kamu düzeni ile ilgili olup, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıkta olması zorunludur.

Zira, tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri, davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini bilmeleri gerekir.