muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3125, Karar No: 2022/6593, Tarih: 11.10.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/3125 E.  ,  2022/6593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : DENİZLİ 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil – tazminat istemli dava sonunda Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince verilen 25/01/2022 tarihli, 2021/1169 Esas ve 2022/71 Karar sayılı karar, yasal süre içerisinde davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla; duruşma günü olarak saptanan 11/10/2022 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı ... vekili Avukat ... geldi. Davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davalı ... vekili gelmedi. Yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verilen ve kayıt olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı, dosya incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, maliki olduğu 2348 ada 12 parselde kayıtlı, 431 m2 arsa üzerinde 15 dış kapı numarası ile bulunan taşınmazını 05/03/2010 tarihinde davalı kardeşi ...'ye temlik ettiğini, eski eşi Ismahan Demirkıran ile aralarındaki boşanma davası sürecinde bir takım alacak davalarının görülmesini fırsat bilen davalının çekişme konusu taşınmazı kendisine devretmesini istediğini ve bedelini ödeyeceğini söylediğini, bunun üzerine davaya konu bağımsız bölümün davalıya devredildiğini, ancak taşınmazın bedelinin ödenmediğini, bedelin ödenmemesi konusunda Denizli 6. Noterliğinden 22 Kasım 2017 tarihinde ihtarname gönderildiğini, davalının bunun üzerine kendisini darp ettiğini, bu hususta şikayet evrakının mevcut olduğunu ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tesciline, olmadığı takdirde taşınmaz bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, dava konusu taşınmazın babaları tarafından 1/2’şer hisse şeklinde davacı ile kendisine sağlığında devredildiğini, zaman içinde maddi sıkıntıda olduğu için davacının, kendisine (davalıya) 30.000-TL borçlandığını, bu borcu ödemekte zorlanan davacının dava konusu taşınmaz üzerindeki hisssesini devretme karşılığı borcunun kapanmasını teklif ettiğini, bu teklifi kabul ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Denizli 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 29/05/2019 tarihli ve 2018/84 Esas, 2019/448 Karar sayılı kararıyla; davacının 109/434 pay sahibi olduğu dava konusu taşınmazdaki payının tamamını eşi ile arasında devam eden boşanma ve tazminat davaları nedeniyle 05.03.2010 tarihinde 8.000,00 TL bedelle davalıya satarak devrettiği, satış tarihinde devir edilen payın rayiç değerinin 102.509,00 TL olduğu, taraf tanıklarının beyanlarına göre davalının dava konusu payı satın alabilecek ve davalı tarafından ibraz edilen 02.03.2010 tarihli borç tasfiye sözleşmesinde belirtilen şekilde davacıya borç para verebilecek ekonomik güce ve gelire sahip olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle, kabul gerekçesinin sınırlı ve yetersiz olduğunu, verilen kararın yasaya ve içtihatlara aykırı olduğunu, dosya içeriğine sundukları ve taraflar arasında yapıldığı sabit olan, imzası davacı tarafça da inkar edilmemiş 13.08.2007 tarihli borç sözleşmesi ve 02.03.2010 tarihli borç tasfiye sözleşmesine göre, davacının bilerek ve isteyerek taşınmazın çıplak mülkiyetini devrettiğini, hatta bu sözleşmeler imzalanırken kendi avukatına danışarak sözleşmeleri gösterdiğini, tanık anlatımlarında, davacının ekonomik durumunun iyi olduğundan bahsedilmişse de, taşınmazı devir tarihinde davacının eşi ile boşanma davaları ve ferileri yüzünden, zor ve sıkıntılı bir süreçten geçtiğini ve bu dönemde kardeşinin kendisine destek olduğunu, dinlenen davacı tanıklarının elektrikçi, mobilyacı gibi evin tadilatı ile uğraşan insanlar olup, taraflar arasındaki sözleşmeleri ve ilişkileri bilebilecek durumda olmadıklarını, dinlenen diğer tanığın ise davacının boşandığı eşi olduğunu, bu tanığın anlatımında mal kaçırma gayesi ile, bu şekilde devir yapıldığını ileri sürmüşse de, davaya konu olan taşınmazın miras malı olup, davacının evlilik birliği içinde edindiği mallardan olmadığını, hak düşürücü sürelerin geçtiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 25/01/2022 tarihli ve 2021/1169 Esas, 2022/71 Karar sayılı kararıyla; davacı tarafından inançlı işlem iddiasının ispatlanamadığı, davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesince verilen kararın kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, davadaki taleplerini hile hukuki nedenine dayandırmış olmalarına rağmen Bölge Adliye Mahkemesince hukuki nitelendirmede yanılgıya düşülerek inançlı işlem yönünden değerlendirme yapıldığını ve hatalı bir şekilde karar verildiğini, dava konusu taşınmazın müvekkiline ait olduğu ve davacının taşınmaz bedelini almadığı hususunun dinlenen tanık beyanları ile ortaya çıktığını, davalının da taşınmaz bedelini ödediğine dair bir delili dosyaya sunamadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; hile hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, mümkün olmazsa tazminat isteğine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; hile hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, mümkün olmazsa tazminat isteğine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. Hile (aldatma), genel olarak bir kimseyi irade beyanında bulunmaya, özellikle sözleşme yapmaya sevk etmek için onda kasten hatalı bir kanı uyandırmak veya esasen var olan hatalı bir kanıyı koruma yahut devamını sağlamak şeklinde tanımlanır. Hatada yanılma, hilede ise yanıltma söz konusudur. 6098 s. Türk Borçlar Kanunu’nun (TBK) 36/1. (818 s. Borçlar Kanunu’nun (BK) 28/1.) maddesinde açıklandığı üzere taraflardan biri diğer tarafın kasıtlı aldatmasıyla sözleşme yapmaya yöneltilmişse yanılma (hata) esaslı olmasa bile aldatılan taraf için sözleşme bağlayıcı sayılamaz. Değinilen koşulların varlığı halinde aldatılan taraf hakkını kullanmak suretiyle hukuki ilişkiyi geçmişe etkili (makable şamil) olarak ortadan kaldırabilir ve verdiği şeyi geri isteyebilir.

3.2.2. Öte yandan, hile her türlü delille ispat edilebileceği gibi iptal hakkının kullanılması hiçbir şekle bağlı değildir. Aldatmanın öğrenildiği tarihten itibaren bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde karşı tarafa yöneltilecek bir irade açıklaması, defi yahut dava yoluyla da kullanılabilir.

3.2.3. 6100 sayılı Kanun’un 119/1. fıkrasının (g) bendine göre; “Dayanılan hukuki sebepler”, dava dilekçesinde bulunması gereken unsurlar arasında sayılmıştır.

3.2.4. 6100 sayılı HMK’nın “Ön incelemenin kapsamı” başlıklı 137/1.maddesinde ; “ Dilekçelerin karşılıklı verilmesinden sonra ön inceleme yapılır. Mahkeme ön incelemede; dava şartlarını ve ilk itirazları inceler, uyuşmazlık konularını tam olarak belirler, hazırlık işlemleri ile tarafların delillerini sunmaları ve delillerin toplanması için gereken işlemleri yapar, tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebileceği davalarda onları sulhe veya arabuluculuğa teşvik eder ve bu hususları tutanağa geçirir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

3.2.5. 6100 sayılı HMK’nın ön inceleme duruşmasını düzenleyen 140. maddesi uyarınca hâkim, ön inceleme duruşmasında tarafların iddia ve savunmaları çerçevesinde anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları tek tek tespit eder. Ön inceleme duruşmasının sonunda, tarafların anlaşamadıkları hususların nelerden ibaret olduğu tutanakla tespit edilir ve taraflarca imzalanır. Tahkikat bu tutanak esas alınmak suretiyle yürütülür.

3.3. Değerlendirme

3.2.5. 6100 sayılı HMK’nın ön inceleme duruşmasını düzenleyen 140. maddesi uyarınca hâkim, ön inceleme duruşmasında tarafların iddia ve savunmaları çerçevesinde anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları tek tek tespit eder. Ön inceleme duruşmasının sonunda, tarafların anlaşamadıkları hususların nelerden ibaret olduğu tutanakla tespit edilir ve taraflarca imzalanır. Tahkikat bu tutanak esas alınmak suretiyle yürütülür.

3.3. Değerlendirme

3.3.1. Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişmeli 2348 ada 12 parsel sayılı 431 m2 yüzölçümlü, arsa vasıflı taşınmazın 109/434 payı davacı ... adına kayıtlı iken, davacının 05.03.2010 tarihli satış işlemi ile söz konusu payını ( intifa hakkını uhdesinde bırakarak çıplak mülkiyetini) davalıya temlik ettiği, davalının satış işlemi ile edinmiş olduğu bu payı daha önceden adına kayıtlı olan 108/434 pay ile birleştirdiği, dosya temyiz aşamasında iken davacının 13.06.2022 tarihinde öldüğü, mirasçıları olan çocuklarının davacı vekiline vekalet vererek davaya devam ettikleri, ilk derece mahkemesi tarafından 10.10.2018 tarihli ön inceleme duruşmasında davanın hukuki nitelendirmesinin yapılmadığı, yine yerel mahkemenin gerekçeli kararında da herhangi bir nitelendirmede bulunulmadığı, bölge adliye mahkemesince ise davanın inançlı işlem hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olduğu şeklinde nitelendirme yapıldığı ve bu yönde inceleme yapılmak suretiyle sonuca varıldığı, ne var ki, davacı vekilinin 19.12.2018 tarihli 1.celsede ; “ Açmış olduğumuz dava tapu iptali davasıdır burda dayandığımız sebep inanç sözleşmesi değil dava dilekçemizden de anlaşılacağı gibi müvekkilimiz bu tarihe kadar taşınmazın ya da taşınmaz bedelinin kendisine devir edileceği konusunda kardeşi tarafından oyalanmış hatta geçen seneye kadar müvekkilimin maaşını dahi davalı kardeşi çekmiştir bu ona olan güveni gösteren bir durumdur, ayrıca tanıklarımızı bildirdiğimiz listemiz ekinde vekalatnamede sunmuştuk bu vekalatnemede müvekkilim tarafından davalıya verilmiş taşınmaz alımana dayalı bir vekalatnamedir ayrıca bu vekalatnamede 2 asliye hukuk mahkemesindeki davanın bitmesinden sonra devir ettiği taşınmazın bedelinin ödenmediği taktirde tapusunun kendisine devri için verilmiştir. Yine dava dilekçemizde bahsettiğimiz ihtarname 22 Kasım 2017 tarihinde bu ihtarmade müvekkilim dava konusu taşınmazın kendine devrini talep ediyor ve kendisine verilen herhangi bir cevap yoktur bu nedenle müvekkilim bu davayı açmıştır, davamızda her türlü delile başvurabiliriz” şeklinde beyanda bulunduğu, söz konusu beyanından ve dava dilekçesindeki anlatımlardan davacının hile hukuki sebebine dayandığının açık olduğu, ayrıca davacının temyiz dilekçesinde de hile hukuki sebebine dayalı olarak dava açtıklarını beyan ettiği anlaşılmaktadır.

3.3.2. Ne var ki, mahkemece ön inceleme duruşmasında 6100 sayılı HMK’nın 137.maddesi gereğince hukuki sebebin belirlenmemesi ve nitelendirme yapılmadan sonuca gidilmesi doğru olmadığı gibi, davacının ön inceleme duruşmasından sonraki ilk celsedeki beyanları dikkate alınarak hile hukuki nedenine dayandığı gözetilmeksizin ve bu konuda araştırma ve inceleme yapılmaksızın karar verilmesi de isabetsizdir.

3.3.3. Hal böyle olunca, mahkemece yapılacak iş davacının dayanmış olduğu hile hukuki sebebi hakkında yukarıda belirtilen ilke ve olgular da gözetilmek suretiyle araştırma ve inceleme yapmak, toplanan ve toplanacak deliller bir arada değerlendirilerek varılacak sonuç çerçevesinde bir karar vermekten ibarettir.

VI. SONUÇ

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile HMK'nın 371. maddesi gereğince Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararının BOZULMASINA, 03/09/2022 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden davacı vekili için 8.400,00 TL duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilen davalıdan alınmasına, peşin alınan harcın yatırana iadesine, HMK'nın 373/2. maddesi gereğince dosyanın Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 11/10/2022 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21808, Karar No: 2018/13496, Tarih: 31.05.2018

**8. Hukuk Dairesi         2015/21808 E.  ,  2018/13496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı alacaklı vekili; haczedilen malların borçlu şirkete ait olduğunu açıklayarak davanın kabulü ile 3.kişinin istihkak iddiasının reddine ve tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı 3. kişi, haczedilen malların kendisine ait olduğunu, eşinin ... ünvanında şirketleri olduğuna dair beyanlarının gerçeği yansıtmadığını, ... olarak haciz adresinde faaliyet gösterdiklerini açıklayarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, haciz adresinin farklı olduğu, borçlu şirket yetkilisinin hacizde hazır olmadığı, haczin 3. kişinin marangoz dükkanında yapıldığı, borçlu şirket yetkilisi ...' in 3. kişi ...' in birinci derece akrabası olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karar davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, alacaklının İİK’nun 99. maddesine dayalı 3. kişinin istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir.

Haczin 3. kişinin iş yeri adresinde yapıldığı, haciz sırasında borçlu hazır olmadığı gibi borçluya ait herhangi bir belge bulunmadığı, borçluya ödeme emrinin tebliğ adresinde haciz yapılmadığına göre mülkiyet karinesi davalı 3. kişi lehine olup, mülkiyet karinesinin aksinin davacı alacaklı tarafından inandırıcı ve güçlü delillerle ispat edilmesi gerekir.

Davacı alacaklı vekili, delil olarak icra dosyası, kolluk araştırması, nüfus kaydı ve ticaret sicil kayıtlarına dayanmıştır. İcra dosyasında yer alan ve aksi sabit oluncaya kadar geçerli olan haciz tutanağına göre, davaya konu haciz sırasında beyanına başvurulan 3.kişinin eşi hacze konu malların davalı 3. kişiye ait olduğunu, 3. kişinin haciz mahallinde hazır olmadığını, ... ‘de bulunan ... ünvanlı şirketleri bulunduğunu beyan etmiş olup, borçlu şirketin ünvanı da ...San. ve Ticaret Ltd. Şti dir. Bundan ayrı, dosya kapsamında yer alan ticaret sicil kayıtlarına göre, borçlu şirket 21.1.2009 tarihinde kurulmuş olup, 16.5.2013 tarihi itibari ile tek ortağı ...’dir. Nüfus kayıtlarına göre, borçlu şirket ortağı ..., davalı 3. kişinin yeğenidir. Öte yandan, borçlu şirket ile davalı 3. kişiye ait şahıs firmasının davalı 3. kişi tarafından idare edildiği; borçlu şirket ortağı ...’nin şirket sahibi olarak görünmesine karşın, şirketin idaresinin davalı 3.kişi de olduğu, yine borçlu şirket ortağı ...’nin üniversite öğrencisi olduğu ve aylık gelirinin 1.000 TL olduğu, bunun da babası tarafından verildiği kolluk araştırmalarında tespit edilmiştir. Bu koşullarda, istihkak iddiasının, alacaklıdan mal kaçırmak amacıyla danışıklı olarak ileri sürüldüğünün ve muvazaalı işlemler yapıldığının kabulü gerekir.

Bu nedenlerle, Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önüne alınarak, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde iadesine, 31.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2241, Karar No: 2021/5353, Tarih: 15.04.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/2241 E.  ,  2021/5353 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2017/41-2020/34

Dava, hizmet tespiti ve prime esas kazanç tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararından sonra ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı, davalı işverene ait işyerinde 10.12.2001-05.10.2009 tarihleri arasında son aylık 1716 TL brüt maaşla çalıştığının tespitini talep etmiştir. Mahkemece davanın kabulüyle, davacının davalı işyerinde 10.12.2001-04.09.2009 tarihleri arasında fiili ve eylemli olarak kesintisiz şekilde çalıştığının ve en son net aylık ücretinin 1.150, 00 TL olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Prime esas kazanç tutarının tespiti davasının 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca yasal dayanağı 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 77 ve 5510 sayılı Kanunun 80. maddesidir. Bu kapsamda davacı işçinin, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı ...’na davalı işveren/işverenler tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Gerçek ücret; sigortalının kıdemi, yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre ödenmesi gereken ücrettir. Hizmet akdinin tarafları görünüşte bir ücret belirlemiş olabilirler, ancak bu ücret tarafların aralarında kararlaştırdıkları gerçek ücret olmayabilir. Uygulamada bazen taraflar arasında kararlaştırılmış olan gerçek ücret (örneğin SSK primlerini daha az ödemek amacıyla) bordroya yansıtılmamakta, daha düşük (örneğin asgari ücret) gösterilmektedir. Bu gibi durumlarda yargıç tarafından gerçek ücretin saptanması yoluna gidilmelidir (Prof. Dr. S. Süzek, İş Hukuku, 2. Bası, Beta Yayınları, Sy:287).

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları gibi delillerle sigortalının imzasını taşıyan ücret bordroları veya hizmet sözleşmesinde yazılı olan ücretin gerçek olmadığı kanıtlanabilir. Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için yine HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde ve 5510 sayılı Kanunun 82. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. 82. madde de bu düzenlemeye paralel bir hüküm içermektedir. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Yerel mahkemece davacının hizmet tespitine yönelik kurulan hükmünde bir isabetsizlik bulunmayıp, tespite karar verilen sürede davacının aldığı aylığın tespitinde ise, emsal ücret araştırması ve tanık ifadeleri yoluyla hüküm kurulmuşsa da, bu hususta yukarıdaki esaslar dahilindeki deliller celp edilip, değerlendirildikten sonra, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2022/1870, Karar No: 2022/5994, Tarih: 29.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/1870 E.  ,  2022/5994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi, düzeltilerek istininaf başvurusunun esastan reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan verilen ve 5271 sayılı CMK'nın 272-3.a maddesine göre istinaf yoluna başvurulamayacak olan kesin nitelikteki adli para cezalarına yönelik istinaf başvurusunun reddine dair Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına karşı aynı Kanun'un 279/1-b maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna başvurulduğu ve 26/04/2019 tarihli Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 2019/33 esas sayılı kararıyla kesinleştirildiği, hırsızlık suçu yönünden ise suça sürüklenen çocuğun temyiz talebi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi'nin 25/04/2019 tarih, 2018/2748 - 2019/758 esas sayılı ek kararı ile "CMK'nun 286/2-a maddesi kapsamında ceza miktarı yönünden kesin" olduğu gerekçesiyle reddedildiği, bu kararın suça sürüklenen çocuğa tebliğ edilmesine rağmen temyiz talebinin bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 05/04/2019 tarihli 2018/2748 – 2019/758 esas sayılı kararıyla Sason Asliye Ceza Mahkemesinin 11/07/2018 tarihli 2018/93-2018/143 esas sayılı kararını iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçu yönünden kaldırarak suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararının verilerek istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verildiği, suça sürüklenen çocuğun temyiz dilekçesinde beraat kararının verilmesini talep ettiği nazara alındığında beraat hükmünün gerekçesine ilişkin olmayan temyizde, suça sürüklenen çocuğun hukuki yararının bulunmadığı anlaşıldığından suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 29/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.