muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4621, Karar No: 2023/5825, Tarih: 21.12.2023

2. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, tescile ilişkin Taşınmaz Kültür ve Tabiat Varlıkları Yüksek Kurulunun 22.10.1987 tarih 3700 sayılı kararı ile tescilin devamına dair Bursa Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 23.12.1994 tarih 3855 sayılı kararlarının ilan edildiğine dair tutanakların olmadığının tespit edildiği, mahkemece 15.03.2022 tarihinde icra edilen keşif sonrası dosyaya sunulan bilirkişi raporunda suça konu yapının 8-10 yıllık olduğunun belirtildiği, tanıklar ..., ... ve ...'nin ifadelerinde, suç tarihinde dava konusu yapının tescilli taşınmaz komşuluğunda kaldığına dair bir bilgilerinin bulunmadığını beyan ettikleri anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Dairemizin 06.07.2021 tarihli ve 2020/12265 Esas, 2021/5479 Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda tescile ilişkin kurul kararlarının ilan edildiğine dair tutanakların olmadığının tespit edilmesi ve tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde savunmasının aksine mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığı anlaşılan sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

B. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.01.2023 tarihli ve 2021/587 Esas, 2023/42 sayılı kararına yönelik katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/405, Karar No: 2013/2486, Tarih: 16.04.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/405 E.  ,  2013/2486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki nama ifaya izin, eksik iş bedeli ve kira tazminatı davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan 30.04.2008 ve 25.03.2010 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerine aykırı davranan davalı yüklenicinin, inşaatı süresinde bitirmediğini, iskân ruhsatı almadığını, eksik imalat yaptığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla yoksun kalınan kira alacağı, eksik imalat bedeli ve iskân masraflarının karşılanması için yükleniciye isabet eden 3 no'lu bağımsız bölümün satılarak davalının nam ve hesabına eksiklerin giderilmesine izin verilmesini, bu talep yerinde görülmediği takdirde 2.000.00 TL yoksun kalınan kira ve 8.000.00 TL eksik imalat bedelinin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kış mevsimi şartları ve bürokratik işlemler nedeniyle inşaatın beş ay geç bitirildiğini, 15.11.2011 tarihi itibarıyla daireleri teslim ettiğini, davacının iskân alınmadığı gerekçesiyle teslim almaktan kaçındığını, yargılama sırasında eksik imalatları giderdiğini, iskân ruhsatı için yaptığı başvurunun henüz sonuçlanmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalı yüklenicinin 14.04.2011 tarihinde teslim etmesi gereken daireleri geç teslim etmesi nedeniyle davacı lehine 6.810.00 TL kira alacağı doğduğu, yargılama sırasında yüklenicinin eksik imalatı gidermesi nedeniyle bu talebe ilişkin davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle, kira tazminatı talebinin taleple bağlı kalınarak kabulüne, eksik imalat bedeli ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına, iskân ruhsatının alınabilmesi için gerekli masrafların karşılanması için nama ifaya ilişkin istemin kabulü ile yükleniciye düşecek 3 no'lu dairenin satışına izin verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayanan nama ifaya izin istemine ilişkindir. BK'nın 97. maddesine göre bir şeyin yapılmasına müteallik borç, borçlu tarafından ifa edilmediği takdirde alacaklı masrafı borçluya ait olmak üzere borcun kendisi tarafından ifasına izin verilmesini talep edebilir. Bu maddenin uygulanabilmesi için yüklenicinin sözleşme hükümlerine aykırı olarak borcunu yerine getirmediğinin sübuta ermesi ve bu konuda temerrüde düşürülmesi gerekir.

2-Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayanan nama ifaya izin istemine ilişkindir. BK'nın 97. maddesine göre bir şeyin yapılmasına müteallik borç, borçlu tarafından ifa edilmediği takdirde alacaklı masrafı borçluya ait olmak üzere borcun kendisi tarafından ifasına izin verilmesini talep edebilir. Bu maddenin uygulanabilmesi için yüklenicinin sözleşme hükümlerine aykırı olarak borcunu yerine getirmediğinin sübuta ermesi ve bu konuda temerrüde düşürülmesi gerekir.

Mahkemece, yapı kullanma izin belgesi alınması için ifaya izin kararı verilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, inşaatın % 99.994 oranında tamamlanmış olduğu, yapı kullanma belgesi için gerekli harç ve masrafların 47.018,44 TL olduğu, satışa izin istenen daire değerinin 100.000,00 TL olduğu belirtilmiştir. Yapı kullanma belgesi almak için yapılması gereken giderler ödenmiş ise ödemesi yapılan kalemler yönünden ifaya izin istemi konusuz kalır. Yapı kullanma izinlerine ilişkin 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 09.12.2009 tarih ve 5940 sayılı Yasayla değiştirilen 28. maddesinin 10. fıkrasında "....yapı müteahhidinin yapım işlerinden doğan vergi ve sigorta primi borçlarının ve diğer sorumluluklarının gereğinin yerine getirilmemesi nedeniyle yapı kullanma izin belgesi verilmesi işlemleri tamamlanmayan yapılar için yapının müteahhidi olmayan yapı sahibinin talebi üzerine idarece durum tespit edilerek yapı kullanma izin belgesi verilir." hükmü düzenlenmiştir.

Bu durumda mahkemece, yukarıda özetlenen yasal düzenleme karşısında yüklenicinin yapım işlerinden doğan vergi ve sigorta primi borçları ve diğer sorumluluklarının şahsi borcu olduğu gözetilip, yapı kullanma izin belgesinin yapı sahibi davacı tarafça alınıp alınamayacağı yönünde davacıya gerekli süre verilerek, bunlar için yapı sahibinin ödeme yapmasının gerekip gerekmeyeceği belirlenerek, yapı kullanma izin belgesi alınması halinde ifasına izin istenen ödemeler davacı tarafça yapılmışsa ifaya izin verilmesi değil, talepleri dikkate alınarak alacağın tahsiline karar verilmesi gerekir. Mahkemece, ifasına izin istenen işlerin bedeli ile satışına izin istenen taşınmazın bedeli arasında aşırı oransızlık bulunmamasına dikkat edilmeli, satışa izin talebinin TMK'nın 2. maddesindeki dürüst davranma ilkesine ve hakkaniyete aykırı olmaması gerekir.

Öte yandan, nama ifaya karar verilmesi halinde iznin hangi iş ve imalatlar için verildiğinin, bu imalatların nevi ile avans niteliğinde tamamlama giderlerinin hüküm fıkrasında veya karar eki bilirkişi raporunda açıkça gösterilmesi gerekir. (HUMK md. 388, 389 ve 6100 sayılı HMK md. 297/son)

Ayrıca dava konusu taşınmaz ... 5 parsel olmasına rağmen yerel mahkeme kararının gerekçesinde taşınmazın hataen 45159 ada 2 parsel olarak belirtilmesi de doğru görülmemiştir.

Öte yandan, nama ifaya karar verilmesi halinde iznin hangi iş ve imalatlar için verildiğinin, bu imalatların nevi ile avans niteliğinde tamamlama giderlerinin hüküm fıkrasında veya karar eki bilirkişi raporunda açıkça gösterilmesi gerekir. (HUMK md. 388, 389 ve 6100 sayılı HMK md. 297/son)

Ayrıca dava konusu taşınmaz ... 5 parsel olmasına rağmen yerel mahkeme kararının gerekçesinde taşınmazın hataen 45159 ada 2 parsel olarak belirtilmesi de doğru görülmemiştir.

Diğer yandan gerekçeli kararın hüküm fıkrasında eksik iş bedeline yönelik davanın konusuz kalması nedeniyle bu taleple ilgili bir karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği halde, bu hükümle çelişecek şekilde ayrıca "davanın reddine " karar verilmesi de doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine (2)numaralı bentte açıklanan nedenlerle , davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2467, Karar No: 2013/11529, Tarih: 20.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/2467 E.  ,  2013/11529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f. maddesi uyarınca belirlenen kısa süreli hapis cezasının kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya çevrilmesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken infazı kısıtlar biçimde sanığın kamuda temizlik işlerinde çalıştırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları, bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın CMUK'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa tayin olunan hapis cezasının kamuda temizlik işlerinde çalıştırılmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılmasına, belirlenen (5) ... hapis cezasının kamuya yararlı bir işte çalıştırılması tedbirine çevrilmesine karar verilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16150, Karar No: 2012/3492, Tarih: 06.03.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/16150 E.  ,  2012/3492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman İş Mahkemesi

TARİHİ : 22/09/2011

Davacı vekili, davacının davalılardan Batman Belediye Başkanlığı’na ait işyerinde işçi olarak çalıştığını  davalı Belediye Başkanlığı' nın her ay düzenli olarak 3417 sayılı yasa kapsamında %5 oranında kesinti yaptığını, ancak işverenin yapılan kesintileri ve ilgili yasa uyarınca ilave edilmesi gereken işveren paylarını aynı yasanın 4. maddesinde belirtilen hesaba yatırmadığını, bu tür alacaklarının 4853 sayılı yasaya 26/12/2006 tarih ve 5568 sayılı yasa ile eklenen ek madde ile 31/12/2007 tarihi itibari ile davalı hazineye devredilmiş olduğunu, bundan dolayı dava konusu nemaların dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar  cevap dilekçesinde davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı belediyece tasarrufu teşvik kesintilerinin davacı adına Ziraat Bankasına hesap açılarak buraya yatırılmadığı, davalı belediye ile SGK arasında 5393 Sayılı Kanunu'nun 5. maddesi kapsamında tasarrufu teşvik ve nema alacaklarının tahsili konusunda bir uzlaşma olmadığı, davalı belediyece tasarrufu teşvik kesintilerine ilişkin SGK'na bir ödeme bulunmadığı gerekçesiyle öncelikle davalı olan Batman Belediye Başkanlığının söz konusu davaya konu alacaktan sorumlu olduğu, davalı belediye ile hazine arasında dava konusu nema alacaklarından doğan borçlar uzlaşma kapsamına alınmadığı, davacı taraf tarafından davalı Batman Belediyesi aleyhine açılan davanın bilirkişi raporu doğrultusunda kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı belediye ve  hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava,  tasarrufu teşvik kesintisi ve katkı paylarının 3417 ve 4853 sayılı Yasalar gereğince ilgili banka hesabına yatırılmaması nedeniyle tasarrufu teşvik ve nema alacağının davalı Hazine Müsteşarlığından  tahsiline karar verilmesi isteğine ilişkindir.

Resmi Gazete' nin 14/10/2011 gün ve 28084 mükerrer sayısında yayımlanan Uyuşmazlık Mahkemesinin 20/12/2010 tarih ve 156–328 sayılı kararında da belirtildiği üzere, tasarrufu teşvik kesintilerinin ilgililerin iradeleri dışında, idarenin kamu gücü kullanılarak yapılması,  konunun kamu hukuku alanına ilişkin olması gözetildiğinde,  tasarruf

kesintisi, kurum katkısı ve nemaların tahsili istemiyle anılan idarelere karşı açılan davaların görüm ve çözümünde idari yargı yeri görevlidir. Görev hususu dava şartlarından olup, yargılamanın her aşamasında mahkemece resen dikkate alınmalıdır. Bu durumda, yargı yolu nedeni ile dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek hüküm kurulmuş olması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.03.2012  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8316, Karar No: 2023/10281, Tarih: 25.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/8316 E.  ,  2023/10281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/16 E., 2022/355 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairemizce, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının 02.12.1985 ile 01.08.1986 yılı arasında davalı şirkette işçi olarak çalıştığını, çalışma süresi boyunca işveren tarafından sigortalı yapıldığı ile sigorta primlerinin ödendiği düşüncesinde olduğunu, ancak emeklilik işlemleri ile ilgili olarak sosyal sigortalar kurumuna başvuru yaptığında emeklilik süresinin henüz dolmadığının bildirildiğini, oysa ki davalı şirkette işe başlama tarihi olan 02.12.1985 yılı esas alındığında emekliliğine hak kazanmış olması gerektiğini belirterek davalı şirkette 02.12.1985 ile 01.08.1986 tarihleri arasında çalıştığının tespitine, sigorta başlangıç tarihinin 02.12.1985 olarak kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı İki ... İnş. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. çağrıya rağmen cevap dilekçesi sunmamıştır.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili, Kurum işlemlerinde hatanın bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 14.11.2019 tarihli ve 2017/246 Esas 2019/411 Karar sayılı kararıyla davacı tarafından açılan davanın kabulü ile davacının davalı işyerinde 02.12.1985 ile 01.08.1986 yılları arasında iş akdi ile çalıştığı ile sigorta başlangıç tarihinin 02.12.1985 olarak tespitine", karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde feri müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından "...Somut olayda, Mahkemece dinlenen bordro tanıkları ... ve ...'nun çalışma ilişkisini teyit ettiği, davacının davalıya ait işyerinde, hizmet akdine tabi, sigortalı sayılacak şekilde çalıştığına ilişkin mahkemenin maddi vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı..." gerekçesiyle feri müdahil Kurum vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde feri müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde feri müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 13.10.2021 tarihli ve 2021/7268 E. 2021/12188 K. sayılı bozma ilamında,"... Eldeki davada, Mahkemenin, sigorta başlangıç tarihi olarak 02.12.1985 tarihine yönelik kabulü yerinde olmakla beraber, talebe yönelik diğer süreler yönünden ise, tüm talep konusu dönemi kapsar şekilde re'sen tespit edilecek bordro tanıkları dinlenmeli, dosyadaki tanık beyanları arasında varsa mevcut çelişkiler giderilmeli, böylece bu konuda yeterli ve gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu hususlar, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir..." gerekçesiyle bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "..Mahkememizce yapılan değerlendirmelere göre; bordro tanıkları ..., ... ve ...'ın davacının çalışma iddiasını destekler nitelikte beyanda bulundukları, bilirkişi raporuna göre işe giriş bildirgesindeki imzanın davacı eli ürünü olduğu anlaşılmış...." gerekçesiyle,

Davanın kabulüne, davacının davalı iş yerinde 02.12.1985-01.08.1986 yılları arasında hizmet akdi ile çalıştığı ile sigorta başlangıç tarihinin 02.12.1985 olarak tespitine, karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil SGK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil SGK vekili, çalışma olgusunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddinin gerektiğini beyanla kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile

2. 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle,

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle,

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20674, Karar No: 2014/12659, Tarih: 16.06.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/20674 E.  ,  2014/12659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın aidiyetinin tespiti

... ile ... aralarındaki muhdesatın aidiyetinin tespiti davasının kabulüne dair Tavas Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 05.06.2013 gün ve 20/277 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, hakkında ortaklığın giderilmesi davası açılan dava konusu 3279 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki betonarme inşaatın kendisi tarafından yapıldığını ileri sürerek muhdesatın tarafına aidiyetinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının, vekil edeninin yurt dışında olmasından faydalanarak ve kötü niyetli davranarak inşaata başladığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Mahkemece, davanın kabulü ile 3279 parsel nolu taşınmaz üzerinde bulunan bilirkişilerin 10.04.2013 tarihli raporda B harfi ile gösterilen alanda mevcut bulunan natamam yapının mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmiştir. Hüküm, süresinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava taşınmaz üzerindeki muhdesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir. İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliğine ve özellikle iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden bilgilerine başvurulan ve hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunun niteliği, içeriği ve dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre, dava konusu iç ve dış bölüntü duvarları bulunmayan natamam karkas bina niteliğindeki muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmayıp davalı tarafın sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ne var ki, gerek eski Medeni Kanun ve gerekse sonradan yürürlüğe giren Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre arz üzerindeki bütünleyici parça nitelikli muhtesatların mülkiyetinin arzın mülkiyetine tabi olduğu gözetildiğinde, sadece muhtesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmekle yetinilmesi, mülkiyetin tespiti isteminin ise reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de, yanılgının giderilmesi

yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının 1 numaralı bendindeki “….mülkiyetinin davacıya ait olduğunun…” sözlerinin çıkarılmasına, yerine “…davacı tarafından meydana getirildiğinin..” sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 427,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 16.06.2014 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.