muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/34741, Karar No: 2013/28544, Tarih: 09.12.2013

Buna karşılık, işçi ile işveren arasında mevsimlik bir işte belirli süreli iş sözleşmesi yapılmış ve izleyen yıllarda da zincirleme mevsimlik iş sözleşmelerle çalışılmışsa iş sözleşmesi 4857 sayılı Kanun'un 11/son maddesi uyarınca belirsiz süreli nitelik kazanacaktır.

Mevsimlik iş sözleşmeleri tarafların karşılıklı anlaşmasıyla, belirli süreli yapılmışsa sürenin sona ermesi ile işçinin ölümü ile iş sözleşmesinin süresinin sona ermesinden önce feshi ihbarla sona erer. Mevsim bitimi ile askıya alınan iş sözleşmesi, tarafların fesih iradesi yok ise feshedilmiş olmaz. Belirsiz süreli sözleşme ile işe alınan ve mevsimin sona ermesi sebebiyle işyerinden ayrılan bu işçilerin iş sözleşmeleri kendiliğinden sona ermez, fakat ertesi yılın iş sezonunun başına kadar askıda kalır. Ertesi yıl mevsim başında işe alınmayan işçinin iş sözleşmesi işveren tarafından feshedilmiş sayılır. Fakat davet edildiği halde işbaşı yapmayan işçinin iş sözleşmesi devamsızlık sebebiyle işveren tarafından haklı sebeple feshedilmiş veya işçi tarafından bozulmuş sayılmaktadır. Mevsime tabi olarak yapılan işlerde, belirsiz süreli iş sözleşmesiyle çalışan işçi hizmet edimini, ancak iş mevsiminde ifa etmekle yükümlüdür. Mevsimlik çalışmanın sona ermesi sebebiyle işyerinden ayrılmak zorunda kalan, fakat iş sözleşmesi bozulmamış olan işçi, ertesi mevsim başına kadar işverene hizmet etmek, işveren de ona ücret ödemek zorunda değildir. Bir başka anlatımla, işçi ve işverenin iş sözleşmesinden ... ... borçları bir sonraki mevsim başına kadar askıya alınmaktadır. Askı döneminde, işçinin iş görme, işverenin ise ücret ödeme borcu ortadan kalkmakta, ancak işçinin sadakat ve kısmen işyerindeki kurallara uyma talimat borçları, işverenin ise gözetme borcu ve eşit işlem borçları devam etmektedir. İşçi mevsim başında işbaşı yapınca, tarafların askıda olan ... borçları yeniden aktif hale gelmektedir. Mevsim sona ermiş olmasına rağmen, iş sözleşmesi bozulmamış olduğu için ... mevsim başında tarafların tekrar sözleşme yapmalarına gerek kalmaksızın işçinin iş görme edimini ifa, işverenin de işçisine iş verme ve ücret ödeme borçları yeniden yürürlük kazanacaktır.

Somut olayda işçi sayısının tespitine yönelik yapılan araştırma eksiktir. Davacının işten çıkarıldığı şubat ayının turizim için ölü sezon olduğu, dosyaya sunulan ücret bordrolarında otelin dolu olduğu dönemde işçi sayısının 30 kişiden fazla olduğu görülmektedir. Mahkemece yapılacak iş fesih tarihinde iş sözleşmesi askıda olan mevsimlik işçilerin bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre davacı işçinin iş güvencesi kapsamında kaldığı anlaşılırsa, bundan sonra tüm deliller değerlendirilerek sonuca gidilmelidir. Eksik araştırma sonucu verilen karar hatalı olmuştur.

SONUÇ: Bu nedenlerle mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5784, Karar No: 2010/6605, Tarih: 07.06.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/5784 E.  ,  2010/6605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 18.12.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.12.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... vd. vekili ile feri müdahil vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı yüklenici ... yargılama aşamasında davayı kabul ettiğini bildirmiştir.

Davalı arsa sahipleri çekişme konusu bağımsız bölüm mülkiyetinin yüklenici tarafından açılan dava sonucu onun adına tescil edildiğini, kendilerine husumet düşmeyeceğini, açılan davanın reddini savunmuştur.

Davaya davalı yüklenici yanında müdahil olan ... yükleniciden alacaklı olduğunu, yapılan temlik işlemlerinin muvazaalı olması nedeni ile davanın reddi gerekeceğini ileri sürmüştür.

Mahkemece dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı arsa sahipleri ..., ... ve ... ile mahkemenin fer’i müdahilin temyiz isteminin reddine karar vermesi üzerine, fer’i müdahil ... temyiz etmiştir.

1-... davada yüklenici ... yanında, fer’i müdahildir.(HUMK m.53-58). Bundan dolayı yargılama sonunda fer’i müdahil aleyhine bir karar kurulamaz. Fer’i müdahilin de temyizi ancak

yararına müdahale talep ettiği tarafın temyizi halinde olanaklıdır. Başka bir ifade ile fer’i müdahilin tek başına hükmü temyiz olanağı yoktur. Açıklanan nedenle fer’i müdahil ...’in temyiz isteminin reddine dair mahkeme kararında yasaya aykırılık bulunmadığından mahkemenin 29.01.2010 tarihli ek kararının onanmasına,

2-Davalı arsa sahiplerinin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı adi yazılı temlik sözleşmesine dayanarak eldeki davayı 18.12.2006 tarihinde açmıştır. Dosyadaki bilgilerden yüklenicinin 26.04.2004 tarihinde açtığı dava sonucu çekişme konusu 11 numaralı bağımsız bölümün 05.12.2006 tarihinde yüklenici adına tescil edildiği, kararın Yargıtay denetiminden geçerek onandığı anlaşılmaktadır. Bu davada davalı arsa sahipleri mülkiyetin mahkeme hükmü ile 05.12.2006 tarihinde yükleniciye geçtiğini, 18.12.2006 tarihinde açılan dava sebebi ile kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini savunmuştur. Gerçekten, kesinleşen yargı kararı ile mülkiyet arsa sahipleri elinden çıktığından eldeki davanın konusu kalmamıştır. Davalı arsa sahiplerinin savunmalarına göre de arsa sahipleri davanın açılmasına sebebiyet vermediklerinden onların yüklenici ile birlikte yargılama giderleri ile sorumlu tutulması doğru değildir.

Karar açıklanan nedenle arsa sahipleri yararına bozulmalıdır.

Karar açıklanan nedenle arsa sahipleri yararına bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle müdahil ...’in bütün temyiz itirazlarının reddi ile mahkemenin 29.01.2010 tarihli ek kararının onanmasına, hükmün 2.bent uyarınca arsa sahipleri yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı onama harcının müdahil ...’e yükletilmesine, peşin yatırılan harcın davalı arsa sahiplerine iadesine, 07.06.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1511, Karar No: 2018/567, Tarih: 23.01.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/1511 E.  ,  2018/567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 Sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir. Bu değişikliğe göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, bilinen veya gösterilen adresine yapılacaktır. Buna göre, ilk defa bildirilen adresin muhatabın (davalının) adres kayıt sistemindeki adresi veya başka bir adres olması arasında fark yoktur. Her iki adres de Tebligat Kanununun 10/1. maddesi kapsamında bilinen adrestir. Bildirilen adrese çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi de nazara alınarak muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebligat çıkarılacaktır.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Olayımıza gelince; davalılar ... ve ...'a gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nın 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, davalılar adına dava dilekçesinin usulüne uygun tebliğ edildiği bilinen son adrese tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığından usulsüz olduğu anlaşılmakla, mahkemece adı geçen davalılara gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre tebliğ edildikten sonra temyiz süresi beklenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 23.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/114, Karar No: 2021/2542, Tarih: 10.03.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/114 E.  ,  2021/2542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı, maddi tazminat davası hakında karar verilmesine yer olmadığına, manevi tazminat davasının ise kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin 12/10/2012 tarihinde, davalı ...'in sevk ve idaresindeki aracın çarpması neticesinde ağır yaralandığını, davalının aracının kaza tarihinde Anadolu Anonim Türk Sigorta Şirketi tarafından zorunlu trafik sigortası ile sigortalı olduğunu, davacının kaza nedeniyle ağır derecede malul kaldığını, olay nedeniyle maddi, manevi kayıplara uğradığını beyanla, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi tazminatın, olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan, 50.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'den tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır.

Yapılan yargılama sonucunda yerel mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne dair karar davalı ... vekilinin temyiz başvurusu üzerine Dairemizin 28/02/2019 tarihli ve 2016/7574-2019/2328 sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Mahkemece uyulan bozma ilamı, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; maddi tazminata yönelik verilen kararın kesinleşmiş olduğundan, yeniden karar verilmesine yer olmadığına, manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile 15.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi 12.10.2012'den itibaren işleyecek yasal fazi ile davalı ...'den tahsili ile davacıya verilmesine davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına, uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına ve özellikle manevi tazminatın takdirinde 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde karar verilmesinde göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 14,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 10/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1579, Karar No: 2019/7058, Tarih: 28.03.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/1579 E.  ,  2019/7058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirkette 01/09/1998 ile 31/10/2013 tarihleri arasında çalıştığını, yıllık izin ücretlerinin eksik ödendiğini ileri sürürek, yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 63 günlük yıllık izin bakiyesine istinaden brüt 10.615,50 TL ödeme yapıldığını, davacının başka alacağı kalmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerinin hesabı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan 28/07/2015 tarihli bilirkişi hesap raporunda hesaba esas ücret belirlenirken davacıya ödenen yabancı dil tazminatı ve ikramiye ücrete eklenmiş ise de, yıllık izin ücreti çıplak ücret üzerinden hesaplanmalıdır. Bu nedenle, davacının hesaba esas ücreti belirlenirken ücrete yabancı dil tazminatı ve ikramiyenin ücrete eklenmesi hatalıdır. Mahkemece 09/03/2015 tarihli ilk rapor bir değerlendirmeye tabi tutularak karar verilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 28/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21498, Karar No: 2013/22345, Tarih: 17.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/21498 E.  ,  2013/22345 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

vekili Av....

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, ücret alacağı ile ödenmeyen fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini talep istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda davacı tanıklarından Sinan, Vahdet davacının üst katta muhasebede görev yaptığını, fazla çalışıp çalışmadığı konusunda bilgisi olmadığını, tanık Ercüment de davacının değil kendi çalışma saatlerini anlatmışlardır. Davacı tanıkları davacının fazla çalışma yapıp yapmadığını bilmemektedir. Tanıkların kendi çalışma saatlerinin davacı açısından da aynı olduğu ispatlanamamıştır. Davacının normal mesai saatleri dışında çalıştığı ispatlanamadığından bu deliller ışığında fazla çalışma alacağının değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

3-Davalı vekili, delil listesinde açıkça yemin deliline de dayanmış olup fazla çalışma, genel tatil ve yıllık izin alacakları konusunda yemin teklif hakkı kullandırılmadan karar verilmesi de isabetsiz olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13377, Karar No: 2018/11251, Tarih: 20.06.2018

**3. Ceza Dairesi         2016/13377 E.  ,  2018/11251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'ye karşı mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin, verilen adli para cezasının kesin nitelikte olduğundan bahisle 29.05.2015 tarihli ek karar ile reddedildiği, usulüne uygun tebliğe rağmen sanığın ek karara yönelik temyiz isteminin bulunmadığı anlaşılmakla, bu hüküm inceleme dışı tutulmuştur.

1) Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'ye karşı konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün 2009/13-12 sayılı kararı uyarınca, sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, aynı Kanun'un 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup temyizi mümkün bulunmadığından, temyizen incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'ye karşı mala zarar verme suçundan ve yine sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilen kararın, 28.11.2012 tarihli duruşmada savunması alınırken bildirdiği, dosyaya bilinen son adresine tebliğe çıkartıldığı; ancak sanığın adresten taşınmış olması nedeniyle tebligatın iade edilmesi üzerine, Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre mernis adresine çıkartılan tebligatın usulüne uygun şekilde 02.04.2015 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 12.08.2015 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

3) Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'ye karşı işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın gece vakti birden fazla kişi ile birlikte işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunu işlediği kabul edilen yerin kafe işletmesi olduğu, olayın meydana geldiği saat 21:30 sıralarında, müşterilerin hizmetine açık olup, çalışanlar ve müşterilerin de işyerinde bulunduğu anlaşılmakla, söz konusu yerin girilmesi açık bir rızaya dayanmayan mutat yerler kapsamında kaldığı gözetilerek, unsurları itibariyle oluşmayan işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

b) Van Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen iddianamede, sanık hakkında yalnızca katılan ...'a karşı işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan dava açıldığı, katılan ...'ye karşı bu suçtan cezalandırılması için açılmış bir dava bulunmadığı halde, 5271 sayılı CMK'nin 225/1. maddesinde yer alan, “Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hakkında açılmış dava bulunmayan ve iddianamede anlatılış tarzına göre unsurları gösterilmeyen katılan ...'ye karşı işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.06.2018 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Sanık ... hakkında katılan ...’a karşı işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazının incelenmesinde;

Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, Olay tarihinde müşteki sanık ... ’in yanına sanıklar ..., ..., yaşı küçük kardeşi ... ile ... isimli şahıslar ile isimleri belirlenemeyen 10-15 kişiyi de

alarak daha önce bir anlaşmazlık nedeniyle tartışmalı olarak ayrıldığı ... isimli kafeye saat 21:30 sıralarında gittikleri, almış oldukları içkinin de tesiriyle işyerinin camlarını kırıp içeri girdikten sonra, içerideki eşyaları kırmaya başladıkları sırada işyeri sahipleri ile çalışanların işyerine daha fazla zarar verilmemesi için kendilerine sözlü ve fiziki engellemelerde bulunmalarına rağmen işyerini terketmeyip işyerine zarar vermeye devam ettikleri gibi, ayrıca sanık ... ’in işyeri sahiplerinden müşteki ...’yü BTM ile giderilebilir şekilde, sanık ...’in ise müşteki ...’u silahla hayati tehlike geçirip, BTM ile giderilemez şekilde yaraladıkları, 03/07/2011 tarihli olay ve olay yeri görgü tespit tutanağında Bahçıvan Mahallesi Sanat Sokağı Doğu İş Merkezi 3. katta bulunan ... Cafe isimli iş yerinde yapılan incelemede, iş merkezinin giriş katı merdivenleri önünden başlayan ve 3. kata kadar devam eden damla şeklinde kan izleri olduğu, iş yerinin 3 adet giriş kapısı olduğu, girişe göre soldaki kapının kapalı ve camının kırık olduğu, orta kapının cam kısmının kırık olduğu ve yanında bulunan camlı bölmenin camının kırık olduğu, sağdaki kapının yanında bulunan camlı bölmenin kırık olduğu, 2 adet kırık ıstaka olduğu, saksı ve 1 adet sehpanın yerde devrilmiş halde bulunduğunun tespit edildiği,