muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8742, Karar No: 2024/2578, Tarih: 07.03.2024

Dava, ferdi kaza sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Ferdi kaza sigortası bir can sigortası türü olup Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları 1. maddesine göre, ferdi kaza sigorta poliçesi sigortalıyı sigorta müddeti içinde maruz kalacağı kazaların neticelerine karşı temin eder. Ferdi Kaza sigortası Genel şartları 5/d maddesinde; Tehlikede bulunan eşhas ve malları kurtarmak hali müstesna, sigortalının kendisini bile bile ağır tehlikeye maruz bırakacak hareketlerde bulunması sonucu meydana gelen zararların sigortadan hariç tutulacağı belirtilmiştir. Somut olayın meydana geliş şekli ve sürücü ile yolcunun alkollü olması durumu değerlendirildiğinde, sigortalının kendisini bile bile ağır tehlikeye maruz bırakacak hareketlerde bulunduğundan bahsedilemez. Ayrıca Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları 4/d maddesinde; sigortalının aşikar sarhoşluğunun neden olduğu kazalarda meydana gelen zararları sigorta teminatı dışında olduğu açıklanmıştır. Somut olayda ölen sigortalının araçta yolcu olarak bulunmasına, kazanın ölen sigortalının aşikar sarhoşluğu nedeni ile meydana gelmemiş olmasına göre talebin Ferdi Kaza sigortası Genel Şartları 4/d maddesine göre teminat dışı olduğunun kabulü de doğru olmamıştır.

Bu durumda İtiraz Hakem Heyetince, esastan yapılacak inceleme ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmayıp, kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 07.03.2024 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2020/5866, Karar No: 2020/16126, Tarih: 11.11.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/5866 E.  ,  2020/16126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Sanığın kovuşturmada müştekileri korkuttuğuna dair savunması ve müşteki ...'in kovuşturma beyanının da sanık savunmasını doğrulaması karşısında, diğer müşteki ... da dinlenilerek, suçta kullanıldığı kabul edilen ve ele geçmeyen silahın objektif korkutuculuğunun olup olmadığı tartışılmaksızın, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

2) TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10271, Karar No: 2018/5558, Tarih: 24.09.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/10271 E.  ,  2018/5558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05.11.2014 gün ve 2013/142-2014/284 sayılı kararı bozan Daire’nin 09.03.2016 gün ve 2015/15083-2016/2614 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili şirketin sigortalısına ait bakır tel cinsi emtianın davalılar tarafından uluslar arası karayolu ile nakliyesi sırasında hasar gördüğünü, müvekkili tarafından sigortalının zararının karşılandığını, bunun üzerine müvekkili tarafından sigortalısına ödenen 29.914,87 TL'nin tahsili için davalılar aleyhine icra takibi başlatıldığını, ancak davalıların icra takibine haksız olarak itiraz ettiklerini ileri sürerek davalıların icra dosyasına vaki itirazlarının iptali ile icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen kararın davalılar vekilleri tarafından temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/.... maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, ....09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8981, Karar No: 2012/6657, Tarih: 25.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/8981 E.  ,  2012/6657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak, 2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği 31.12.2001-1.5.2002-1.5.2003 tarihlerinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK. nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 25.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1373, Karar No: 2012/6895, Tarih: 26.03.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/1373 E.  ,  2012/6895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, Tehdit, 6136 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Katılanın, sanığa yüklenen 6136 sayılı Yasa'ya aykırılık suçundan açılan davada doğrudan doğruya suçtan zarar görmesi, davaya katılması ve bu suç yönünden kurulan hükmü temyiz etmesinin mümkün olmadığı,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CYY.nın 317.maddesi uyarınca katılan ... Şan vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan ... Şan vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 26.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/30646, Karar No: 2021/1122, Tarih: 11.02.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/30646 E.  ,  2021/1122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’nin suç tarihinde adının ... oluğunu beyan eden bir bayan ile birlikte katılanın iş yerine geldiği, ... isimli bayanın katılana “Konukoğlu Hastanesi acil polikilininğinde çalıştığını, kredi kartının arkadaşına ait olduğunu, arkadaşının durumunun iyi olmadığını, 16.400 TL kredi kartı borcunun olduğunu, bu borcu yatırması halinde bankanın kestiği komisyonu katılana ödeyeceğini, kendisine yardımcı olmasını” istemesi üzerine katılanın ... tarafından verilen...'ya ait kredi kartını alıp bankaya gittiği ve 16.400 TL para yatırdığı, iş yerine gelerek kredi kartını post cihazına taktığında kartın boşaltılmış çıktığı, kendisine verilen telofon numaralarına da ulaşamadığının iddia edildiği somut olayda, dosyadaki dekont ve kredi kartı ekstreleri ile banka cevabi yazısına göre katılanın sanık ... ...'ya ait kredi kartına 16.400 TL para yatırdığının ve aynı gün kredi kartının iptal edildiğinin sabit olduğu, sanık ... ...'ın Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 30/11/2010 tarih ve 2010/1078 değişik iş nolu ifadesinde, kredi kartını kullanması için arkadaşı ...'ye verdiğini, Ahmet'in kredi kartını kullanırken kayıp ettiğini söylediğini beyan etmesine rağmen, Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 27/03/2012 tarih ve 2012/166 değişik iş nolu ifadesinde, kredi kartı borcunu 900 TL komisyon karşılığında katılana yatırttığını beyan ederek çelişkili ifadeler vermesi, sanık ...'nin de suç tarihinde yurt dışında olduğunu beyan etmesine rağmen, dosya arasındaki kayıtlara göre suç tarihinde Türkiye'de olduğunun anlaşıldığı, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde ve hileli bir şekilde hareket edip katılandan menfaat temin ederek TCK'nın 158/1-f maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediklerinin sabit olduğu gözetilmeden mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde yetersiz gerekçeyle beratlerine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3167, Karar No: 2020/4704, Tarih: 28.09.2020

**16. Ceza Dairesi         2020/3167 E.  ,  2020/4704 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtiraz Eden : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

İtirazla İlgili Hükümler :Sanıklar ..., ... ve ... hakkında TCK 314/3 ve Suç : Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma, Silahlı Terör Örgütüne Yardım Etme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- İTİRAZ KONUSU:

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan TCK 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddesi ile TCK’nın 62/1, 53/1-2-3, 63 maddeleri uyarınca ve sanıklar ... ve ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3 ve 5 maddeleri ile TCK’nın 62/1, 53/1-2-3, 58/9, 63 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyete dair Bingöl 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.04.2018 tarih ve 2017/101-2018/156 sayılı kararının Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 04.02.2019 tarih ve 2018/2125 - 2019/325 sayılı kararı ile CMK’nın 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak sanıklar hakkında CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verildiği, mezkur karara karşı yapılan temyiz başvurusunun incelenmesi neticesinde; 04.02.2019 tarihinde usulüne uygun olarak kendisine tefhim edilen hükmü aynı tarihte müddedi muhafaza talebi ile gerekçe göstermeden temyiz eden ve gerekçeli kararın 11.02.2019 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen CMK’nın 295/1. maddesinde öngörülen yedi günlük yasal süre geçtikten sonra 22.02.2019 tarihinde temyiz dilekçesi veren Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının sanıklar hakkındaki temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca reddine dair Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 13.01.2020 tarih ve 2019/5421-2020/44 sayılı kararının kaldırılmasına ve sanıklar hakkındaki beraat hükümleri yönünden temyiz incelemesi yapılarak 07.05.2019 tarihli tebliğname doğrultusunda bozma kararı verilmesine dair Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.04.2020 tarih ve İtiraz-2019/42190 sayılı yazısı ile itiraz edildiği anlaşılmıştır.

II- İTİRAZ NEDENLERİ:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.04.2020 tarih ve İtiraz-2019/42190 sayılı itirazında;

"Bölge Adliye Mahkemeleri ceza daireleri tarafından verilen hükümler kural olarak temyize tabidir (CMK 286/1). Bu genel kuralın istisnaları CMK'nın 286/2 maddesinde sayılmak suretiyle belirtilmiştir. Temyiz eden, temyiz sebeplerinin temyiz başvurusunda göstermek zorundadır (CMK 294/1). Temyiz süresi hüküm yüzüne karşı açıklananlar yönünden tefhim tarihinden, yoklukta karar verilenler yönünden ise tebliğ tarihinden itibaren onbeş gündür. Bu süre içinde temyiz başvurusunda bulunduğu halde temyiz sebeplerini bildirmeyenler için CMK'nın 295.maddesinde temyiz süresinin bitiminden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlamak üzere yedi günlük bir ek süre verilmiştir. Bu ek süre yasa koyucu tarafından hak kayıplarını önlemeye matuf konulan bir süredir. Bu özelliği itibariyle herhalde temyiz süresini daraltan değil fakat özellikle sebep bildirme zorunluluğu bakımından bu süreyi genişleten bir etkiye sahiptir. Somut olayda duruşma açılarak verilen bu karara karşı karar tarihi olan 04.02.2019 günü Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından sanıklar aleyhine müddeti muhafaza talebi ile temyiz kanun yoluna başvurulmuştur. Gerekçeli kararın Cumhuriyet savcısına görüldüye gitme tarihi 11.02.2019 günü olup, Cumhuriyet savcısı tarafından 22.02.2019 temyiz gerekçelerini içeren temyiz dilekçesi verilmiştir. Yüksek Daire gerekçeli kararın onaylanarak Cumhuriyet savcısının UYAP görüldü ekranına düştüğü tarihi esas alarak yedi günlük süreyi belirlemiş ve bu süreden sonra verilen temyiz sebeplerini gösterir temyiz dilekçesini nazara almayarak temyiz isteminin sebep gösterilmemesi gerekçesi ile reddine karar vermiştir. Tefhimle 04.02.2019 günü temyiz süresinin işlemeye başladığı ve sürenin 19.02.2019 günü sona erdiği, Cumhuriyet savcısının 04.02.2019 günü temyiz sebeplerini içermeyen bir müddeti muhafaza dilekçesi ile hükmü temyiz etmiş, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi gerekçeli kararını 11.02.2019 günü onaylayarak Cumhuriyet savcısına UYAP sistemi üzerinden göndermiştir. CMK'nın 295. maddesinde yazılı sürenin bu tarihten itibaren başladığı kabul edildiğinde Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin bildirme süresinin 18.02.2019 günü bittiği, oysa ki hala hükmün temyiz süresinin sona ermediği, bu durumda ek sürenin temyiz süresinden önce bitmesi gibi çelişik ve yasal düzenlemenin ruhuna aykırı bir durumun ortaya çıktığı, bu itibarla Yüksek daire uygulamasının somut olay bakımından bir hak ve yetkiyi daraltıcı etki yaptığı kanaatine varılmıştır. Bu nedenle Cumhuriyet savcısının 22.02.2019 günlü temyiz sebeplerini içeren dilekçesinin, temyiz süresinin bitim tarihi olan 19.02.2019 esas alınarak yapılan hesaplamada CMK'nın 295. maddesinde yazılı yedi günlük ek süre içinde olduğu kabul edilerek temyiz isteminin esastan incelenmesi gerektiği düşüncesi ile Yüksek Dairenin temyiz isteğinin reddine dair kararına itiraz etmek gerekmiştir. (Sanıklar ... ve ... hakkındaki kararlar itiraz kapsamı dışındadır

. Bu nedenle Cumhuriyet savcısının 22.02.2019 günlü temyiz sebeplerini içeren dilekçesinin, temyiz süresinin bitim tarihi olan 19.02.2019 esas alınarak yapılan hesaplamada CMK'nın 295. maddesinde yazılı yedi günlük ek süre içinde olduğu kabul edilerek temyiz isteminin esastan incelenmesi gerektiği düşüncesi ile Yüksek Dairenin temyiz isteğinin reddine dair kararına itiraz etmek gerekmiştir. (Sanıklar ... ve ... hakkındaki kararlar itiraz kapsamı dışındadır." şeklinde itiraz nedenlerinin belirtildiği görülmüştür.

III- İTİRAZ DEĞERLENDİRİLMESİ:

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairelerinin bozma dışında kalan hükümleri temyiz edilebilir (CMK. 286/1 m.). Temyiz yoluna kimlerin başvurabileceği aynı kanunun 260-262. Maddelerinde tahdidi olarak sayılmıştır. 5271 sayılı CMK'nın öngördüğü kanun yoluna başvurma yöntemi bakımından Cumhuriyet savcıları ile diğer başvurucular arasında bir ayrım yapıldığı, öngörülen yasal şartların Cumhuriyet savcıları yönünden daha katı uygulanması gerektiği görülmektedir (CMK. 273/5 m. Gibi). Hal böyle iken yargılama hukuku normlarının, savcının temyiz süresinin uzatılması sonucunu doğuracak biçimde sanık aleyhine yorumlanması yargılama hukukunun temel ilke ve amaçlarıyla bağdaşmaz.

Olağan bir kanun yolu olarak düzenlenen temyiz davası yönünden de adil yargılanma hakkı kapsamındaki güvencelerin sağlanmasında zorunluluk bulunmaktadır. (AYM ..., B. No: 2015/1950, 22/2/2018, § 37), Anayasanın 36/1, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/1. maddeleri ile teminat altına alınan (AYM Özbakım Özel Sağlık Hiz. İnş. Tur. San. ve Tic. Ltd.Şti., B. No: 2014/13156,

20.04.2017, § 34) ve bir uyuşmazlığı mahkeme önüne taşıyabilmek, uyuşmazlığın etkili bir şekilde karara bağlanmasını isteyebilmek anlamına gelen (AYM Özkan Şen, B. No: 2012/791, 7/11/2013, § 52) Mahkemeye erişim hakkı bağlamında; kanun yoluna başvurma hakkının belli bir süre koşuluna bağlanmasının hukuki güvenlik ve istikrarın sağlanması gibi önemli ve meşru bir amaca hizmet ettiğinde (AYM ..., B. No: 2014/7805, 25/10/2017, § 59), şartları ve usulü açık bir şekilde ortaya konulmak şartıyla (AİHM Galstyan/Ermenistan Başvuru no; 26986/03 15.01.2007 t.) öngörülen usul şartlarına uyulmaması sebebiyle kanun yolu başvurusunun reddedilmesinin bu hakkın ihlali sonucunu doğurmayacağında (AİHM Sjöö/İsveç Başvuru no; 37604/97) kuşku yoktur.

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairelerince verilen temyizi kabil kararların temyiz süreleri, hükmün açıklanmasından (CMK. 291/1 m.) ya da tebliğ tarihinden (CMK. 291/2 m.) itibaren 15 gündür. Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır (CMK. 294/1). Aksi halde temyiz istemi gerekçesiz olduğundan bahisle reddedilecektir (CMK. 298/1). Bu nedenle kanun yollarına etkin başvuru hakkının kısıtlanmaması bakımından kanun vazıının aynı kanunun 295. maddesinde taraflara bir ek süre tanıdığı görülmektedir. Buna göre; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir."

Somut olayda;

Somut olayda;

04.02.2019 tarihinde tefhim edilen karara karşı aynı gün müddeti muhafaza talebinde bulunan Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının 11.02.2019 tarihinde tebliğ edilen kararla ilgili olarak temyiz sebeplerini bildiren 22.02.2019 tarihli dilekçesinin CMK'nın 291. maddesinde öngörülen 15 günlük ve 295. Maddesinde öngörülen yedi günlük yasal süre geçtikten sonra verilmesi sebebi ile süresinde ve sebepleri de içerir nitelikte olmadığı anlaşıldığından; Dairemizin kararında bir isabetsizlik bulunmamakla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

IV-KARAR:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmediğinden itirazın REDDİNE, 02.07.2012 gün ve 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen (2) ve (3) fıkra hükümleri uyarınca itirazın değerlendirilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.09.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1412, Karar No: 2015/7374, Tarih: 01.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/1412 E.  ,  2015/7374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA (KAPATILAN) 4. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/07/2014

NUMARASI : 2012/343-2014/254

Taraflar arasında görülen davada Antalya (Kapatılan) 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/07/2014 tarih ve 2012/343-2014/254 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket ortağı olan müvekkilinin 15.05.2011 tarihli ortaklar kurulu kararı ile sermaye borcunu ödemediği gerekçesiyle şirketten çıkarıldığını, ancak bu toplantı için çağrı kağıdının müvekkiline tebliğ edilmediğini, kanunda öngörülen sürelere riayet edilmeksizin toplantının düzenlendiğini, toplantı gündeminin de çağrı kağıdında belirtilmediğini, bu nedenlerle ortaklar kurulu kararının hükümsüz olduğunu, toplantıya katılan diğer ortakların da sermaye borçları devam ettiğinden kararın alınması için gerekli pay ve paydaş çoğunluğunun oluşmadığını, kararda sermaye koymanın gerekip gerekmediği hususunun ve müvekkilinin ne miktar borcu bulunduğunun belli olmadığını, kurucu ortak olmayan müvekkilinin sermaye koyma borcunun bulunmadığını, hisse bedelini satın aldığı kişiye ödediğini, davalı şirkete fazladan ödeme dahi yaptığını ileri sürerek 15.05.2011 tarih ve 2011/4 sayılı sermaye borcunu ödemeyen ortakların ihracına ilişkin kararın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, defalarca ihtara rağmen sermaye koyma borcunu yerine getirmeyen ortakların çıkarılmasının hem yasa, hem de şirket menfaatleri gereği olduğunu, toplantıya davet ihtarnamesinde gündemin belirlendiğini ve tüm ortaklara tebliğ edildiğini, ortaklıktan çıkarma kararı veren ortakların sermaye borçlarının bulunmadığını, hisse devralanların aldığı hissenin hak ve mükellefiyetlerini de aldığından devredilen hisselerin sermaye borçlarının da intikal ettiğini, davacının kendi müdürlük yaptığı dönemde tutulan kayıt ve belgelerin esas alınarak sermaye borcunun tespit edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.