muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/9619, Karar No: 2024/11215, Tarih: 11.09.2024

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 13.03.2024 tarihli ve 2023/19489 Esas, 2024/4746 Karar sayılı ilâmıyla; Bölge Adliye Mahkemesinin yargı makamları tarafından İdareyi ... ya da işleme zorlayıcı karar verilmesinin mümkün olmadığı yönündeki gerekçesi yerinde ise de Bölge Adliye Mahkemesince yeniden kurulan hükümde hukuka aykırılığın tespitinin yanında işlemin iptaline dair karar verilmesinin yerinde görülmediği, uyuşmazlığın esasına yönelik olarak; 696 sayılı KHK'nın 127 nci maddesi ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü maddedeki "...Sürekli işçi kadrolarına geçirilenler, birinci fıkrada öngörülen şartları taşıdıkları sürece ve çalıştırıldıkları teşkilat ve birimde geçiş işlemi yapılmadan önceki ihale sözleşmesi kapsamındaki hizmetleri yürütmek üzere istihdam edilebilir. ..." hüküm uyarınca sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin sadece kadroya geçiş işlemi yapılmadan önceki ihale sözleşmesi kapsamındaki hizmetleri yürütmek üzere istihdam edilebileceği, toplu iş sözleşmesinin 29 uncu maddesinin (d) bendi hükmünün 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde karşısında davacı bakımından uygulanabilirliği bulunmadığı, davacının Kanun hükmünün gereğinin yerine getirilmesi için geçiş sırasındaki işine uygun bir işte çalıştırılmasının çalışma koşullarında esaslı değişiklik yapıldığı şeklinde yorumlanamayacağı, davacının talebinin bu gerekçe ile reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmına uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmına uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davacının 2011 yılından itibaren poliklinik sekreteri ve sekreter olarak çalışıp nöbet tuttuğunu, 2022 Nisan ayında temizlik işine verilmesinin kötüniyetli olduğunu, Mahkeme kararında hem toplu iş sözleşmesi hükmünün hem de 4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 22 nci maddesi hükümlerinin ihlal edildiğini, gerekçede gösterilen KHK hükmünün kadroya geçiş aşamasıyla ve ihalede verilen işlerde çalıştırılmayla ilgili olduğunu, oysa davalı Bakanlığın ihalede temizlik işçisi olarak işe alınan işçilerin çoğunu teknik personel veya masa başı personel olarak çalıştırdığını, toplu iş sözleşmesi hükmünün de bu amaçla konulduğunu, verilen kararın 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın eşitlik ilkesi ve çalışma hakkını düzenleyen maddelerine ve işçi lehine yorum ilkesine aykırılık teşkil ettiğini, davacının üyesi bulunduğu Sendika ile imzalanan toplu iş sözleşmesinden yararlandırılmaması sonucunu doğurduğunu belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde hükümleri uyarınca ihale alınan işlerde görevlendirilmesi yapılan davacı işçinin; işyerinde bağıtlanan toplu iş sözleşmesi gereği vasıflı bir işte çalıştırılması gerektiğinin tespiti ile yapılan görevlendirmenin esaslı değişiklik kapsamında olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı Kanun'un 22 nci maddesi, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16601, Karar No: 2020/6971, Tarih: 09.11.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/16601 E.  ,  2020/6971 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki mirasın hükmen reddi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda somut olaya gelince,

Davacılar ..., ...’e yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nın 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nın 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davacılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 09.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13770, Karar No: 2018/2994, Tarih: 12.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/13770 E.  ,  2018/2994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından tedbir nafakası yönünden, davacı kadın tarafından ise, reddedilen davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı kadına kusur olarak yüklenen "erkeğin yaşadığı şehre ve ortama uyum sağlayamama" vakıasına davalı erkek tarafından dayanılmadığından bu eylemin kadına kusur olarak yüklenemeyeceğinin, ancak davacı kadının mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlarına göre boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda tam kusurlu olduğunun ve davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşılmasına göre, davacı kadının tüm, davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen tedbir nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunun 50 ve 51. maddesi hükmü de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 143.50 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davalıya geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.03.2018(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/10280, Karar No: 2012/3891, Tarih: 15.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/10280 E.  ,  2012/3891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2010 yılında yapılan 3402 sayılı Yasaya 5831 sayılı Yasa ile eklenen ek 4. maddesi uyarınca 2/B madde alanlarında yapılan kadastro sırasında, ... köyü 181 ada 4 parsel sayılı 227,33 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasanın 2/B madde uygulamasıyla Hazine adına orman rejimi dışına çıkarıldığı ve taşınmazın ... oğlu ...'ın zilyetliğinde olduğu açıklaması yazılarak bahçe niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı ..., 181 ada 4 sayılı taşınmazın 300 m2 yüzölçümlü olduğu halde, kadastro sırasında yüzölçümünün eksik yazıldığını ileri sürerek eksikliğin düzeltilmesi istemiyle kadastro müdürlüğünü taraf göstererek dava açmıştır. Mahkemece, davacının 3402 sayılı Yasanın 28. maddesi uyarınca verilen kesin önel içinde delil ve belgelerini sunmadığı gerekçesiyle davanın reddine, 181 ada 4 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece verilen karar usul ve yasaya aykırıdır. 3402 sayılı Yasanın 28/2. maddesinde “Davacı gerçek ve tüzel kişiler dava sebep ve delillerini dilekçelerinde bildirmek zorundadır. Dilekçede bu husus bildirilmemiş ise hakim gönderilecek davetiye ile dava sebep ve delillerini bildirmesini davacıya tebliğ eder. Davacı, ilk duruşma oturumuna kadar dava sebep ve delillerini dilekçe ile veya ilk oturuma gelmek suretiyle bildirmez ise, hakim davanın açılmamış sayılmasına ve tespit gibi tescile karar verir......” hükmü yer almaktadır. Davacı ...; 181 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 300 m2 yüzölçümlü olduğu halde kadastro sırasında yüzölçümünün eksik yazıldığını iddia ederek eksikliğin düzeltilmesi istemiyle dava açmış ve dava dilekçesinin deliller bölümünde keşif, bilirkişi ve her türlü delile dayanmıştır. Davacının dava ettiği yer; keşifte ancak yerel bilirkişi beyanı ve fen bilirkişi aracılığıyla zeminde yapılacak inceleme ve ölçüm sonucu belirlenecektir. 3402 sayılı Yasanın 28/2. maddesi, dava dilekçesinde delil ve belgelerin bildirilmemesi halinde davacıya gönderilecek duruşma gününü bildirir davetiyede uygulanabilir. Davacı, dava dilekçesinde keşif ve bilirkişi deliline dayandığına göre mahkemece delil ve belgelerini bildirmek üzere 3402 sayılı Yasanın 28/2. maddesi uyarınca 20 günlük kesin süre verilemez. Diğer taraftan, kabule göre de 3402 sayılı Yasanın 28/2. maddesi uyarınca ancak davanın açılmamış sayılmasına, dava konusu taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmesi de doğru değildir.

Açıklanan nedenlerle, davanın esasına girilmesi gerekirken, aksi düşünce ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Açıklanan nedenlerle, davanın esasına girilmesi gerekirken, aksi düşünce ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ...'ın temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya aykırı bulunan hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 15/03/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/552, Karar No: 2017/4073, Tarih: 22.06.2017

**20. Ceza Dairesi         2017/552 E.  ,  2017/4073 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 5. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya İncelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Suç tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi ile hüküm tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürülüğe giren 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesi hükümlerinin ayrı ayrı değerlendirilip karşılaştırma yapılması, sonucuna göre lehe kanun tespit edilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, belirtilen nitelikte karşılaştırma yapılmadan hüküm kurulması,

2)Kabule göre de; hakkında verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında, denetim planında kendisine bildirildiği halde, 05/05/2009 tarihinde denetim görevlisi görüşmesine mazeret bildirmeksizin katılmayan sanığın, kendisine 06/05/2009 tarihinde tebliğ edilen yazı ile uyarılmasının ardından, 30/04/2009 tarihinde kendisine tebliğ edildiği halde, 21/05/2009 tarihli kontrol muayenesi randevusu için hastaneye başvurmadığının tespit edilmesi üzerine, "uyarıya rağmen denetim planını ikinci kez ihlal ettiği" gerekçe gösterilerek 08/06/2009 tarihinde infaz dosyasının kapatıldığı anlaşılmakla; 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle, TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde yer alan, "kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, hakkında kamu davası açılır " hükmü gereğince, somut olayda ısrar koşulunun oluşup oluşmadığı hususunun tartışılması gerektiğinin gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 22/06/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1653, Karar No: 2024/788, Tarih: 01.04.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/1653 E.  ,  2024/788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1661 E., 2022/1683 K.

HÜKÜM/KARAR : Dava ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/375 E., 2021/235 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmesine, davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; taraflar arasında 15.02.2016 tarihli personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alım sözleşmesi imzalandığını, sözleşme süresince 35 engelli personel çalıştırıldığını, 4857 sayılı Kanun kapsamında engelli çalıştıran işverenlerin çalıştırdıkları her bir engelli sigortalının sigorta primine ait işveren hissesinin tamamının Hazinece karşılandığını, Kamu İhale Genel Tebliği'nin 78.28 maddesi kapsamında ihale makamı tarafından hazırlanan birim teklif cetvelinde engelli personel adına ayrı satır açılan bölümde prim teşvik tutarının indirimli şekilde alındığını, davalı şirket gibi ihaleye giren tüm isteklilerin tekliflerini bu şekilde gerçekleştirdiğini, bu tebliğ gereği ihale makamları tarafından teşvik uygulamasından yararlanmanın baştan engellemesi sebebi ile kanunen koruma altında olan ve hazine tarafından sağlanan prim teşvik desteğinin tebliğ ile yok sayıldığını, tebliğin kanuna aykırı olamayacağını, hazine tarafından davalı şirketlere sağlanan destek tutarının sözleşmenin başında bertaraf edildiğini, sözleşmenin 25 ay devam ettiğini ve eksiksiz ifa edilerek son bulduğunu, davalı idare tarafından hak ediş ödemelerinin eksik yapıldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı tutarak 5.000,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte müvekkili şirketlere ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir. 17.02.2021 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 301.727,80 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; zamanaşımı ve husumet itirazında bulunduklarını, davacının kanunda bulunan teşvik indiriminden yararlanma usulünü yerine getirmediğini, sözleşme ve faturalara itirazı kayıt düşmediğini, taleplerin muhatabı olmadıklarını, fatura tutarlarında herhangi bir kesintinin yapılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; zamanaşımı ve husumet itirazında bulunduklarını, davacının kanunda bulunan teşvik indiriminden yararlanma usulünü yerine getirmediğini, sözleşme ve faturalara itirazı kayıt düşmediğini, taleplerin muhatabı olmadıklarını, fatura tutarlarında herhangi bir kesintinin yapılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 4857 Sayılı İş Kanunun 30 ncu maddenin 6 ncı fıkrasında engelli işçi çalıştıran işverenlerin çalıştırdıkları her bir engelli için prime esas kazanç alt sınırı üzerinden hesaplanan sigorta primine ait işveren hisselerinin tamamının Hazinece karşılanacağının hükme bağlandığı, söz konusu Hazine yardımının davacılar lehine bir düzenleme olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davaya konu taleplerin zamanında itiraza konu olmadığını, faturaların ödeme aşamasında da itiraz kaydı bulunmadığını, davanın zamanında açılmadığını, hakedişe itiraz usulüne davacılar tarafından uyulmadığını, Belediye'nin hazine teşvikine giren kısım yönünden muhatap olmadığını, ihalelerin şartnameleri açık olup sözleşme ile tarafların açık iradeleri imza altına alındığını, prim ödeme mercii olmadıklarından davanın husumet yokluğundan reddi gerektiğini, davaya konu ihale sözleşmesinin 2016 tarihli olup ilgili tebliğ değişikliğinin tarihinin 2014 yani sonraki tarihte imzalandığını, engelli işçi için belirlenen maliyetin, normal işçi için belirlenen asgari işçilik birim fiyatlarından farklı olduğunu, Kanunda bulunan teşvik indiriminden yararlanma usulünü yerine getirmeme sorumluluğunun davacı iş ortaklığına ait olduğunu, davacı isteklilerin ihale dokümanında öngörülen engelli işçi sayısı ve bu işçiler için Hâzinece karşılanacak prim teşvik tutarları dikkate alınarak teklif bedelleri oluşturulacağını bilerek teklif sunarak ihaleye girdiğini ve sözleşmeleri imzaladıklarını ileri sürerek kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının hakedişlerinden davalı idare tarafından Hazinece karşılanan sigorta primi teşvikinden kaynaklı bir kesinti yapılmadığı, aldırılan bilirkişi raporunda ise dava konusu işle ilgili olarak davacıların engelli işçiler için Hazinece karşılanacak olan engelli teşvik tutarı düşük tutulup düşük teklif verilerek sözleşmenin imzalandığını, bu halde alıp alınamayacağının takdirinin mahkemeye bırakıldığı, sözleşme ve eki idari şartnameler incelendiğinde sözleşmenin birim fiyatlı olduğu, her bir iş kalemi için yüklenici tarafından ayrı ayrı teklifte bulunulacağı, şartnamenin 25 maddesi gereği tekliflerine sigorta dahil tüm giderleri dahil edeceklerini ve bu konudaki tüm mâli ve hukuki sorumluluğunun yüklenicide olduğu konusunda anlaştıkları, davacıların basiretli bir tacir gibi hareket etme yükümlülüklerinin bulunduğu, davalının sözleşme ve şartname gereği bu konudaki tüm hukuki ve mali sorumluluğu üzerine aldığı, davalı idare tarafından hak edişlerden yapılmış bir kesinti bulunmadığı, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken bilirkişi raporlarına yanlış anlam verilerek davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri