muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11646, Karar No: 2014/14662, Tarih: 23.09.2014

3- Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4- İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5- Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Müdürlüğü yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme elverişli ve yeterli olduğu söylenemez.

Şöyle ki, talep konusu taşınmaza kadastro tesbiti sırasında revizyon gören (uygulanan) tapu kayıtlarının ilk oluşumundan itibaren tüm gitti kayıtlarıyla birlikte getirtilmediği, davacıların sundukları mirasçılık belgesiyle revizyon tapu kayıtlarındaki malik isimleri arasında bağlantının olup olmadığının araştırılmadığı, tapu maliki A. F. adına kayıt bulunup bulunmadığının Nüfus Müdürlüğünden sorulmadığı, talep konusu taşınmazı öncesinde ve halihazırda kimin tasarruf ettiğinin belirlenmediği ve bu konuda tanıkların bilgilerine başvurulmadığı, kadastro tespit tarihi dikkate alındığında dinlenen tanıkların yaşlarının küçük, beyanlarınında yetersiz olduğu görülmektedir. O halde; yukarıda değinilen ilkeler ve olgular çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılarak talep konusu taşınmazdaki malik “A. F. ” ile davacının miras bırakanı “F.oğlu A. F.'un ” aynı kişi olup olmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması, tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılıp elverdiğince yaşlı tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenerek sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13678, Karar No: 2018/13892, Tarih: 31.10.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/13678 E.  ,  2018/13892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

CK'nın 79. maddesinde unsurları belirtilmekle beraber bir tanımı yapılmamış olan göçmen kaçakçılığı, Sınıraşan Örgütlü Suçlara Karşı Birleşmiş Milletler Sözleşmesine Ek Kara, Deniz ve Hava Yoluyla Göçmen Kaçakçılığına Karşı Ek Protokolün 3. maddesinde, “Doğrudan doğruya veya dolaylı olarak mali ve diğer bir maddi çıkar elde etmek için, bir kişinin vatandaşlığını taşımadığı veya daimi ikametgah sahibi olmadığı bir taraf devlete yasadışı girişinin temini” şeklinde tanımlanmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek Dört Numaralı Protokolün 3. maddesine göre ise hiç kimse, uyruğunda bulunduğu devletin ülkesine girme hakkından yoksun bırakılamayacaktır.

Bu düzenlemelere aykırı olarak, soruşturma aşamasında beyanlarına başvurulan göçmenlerin kendi vatandaşlığını taşıdığı ülkeye gidebilmek amacıyla sanık ile anlaştıkları görülmekle, söz konusu yabancıların TCK'nın 79. maddesindeki suçun konusunu oluşturmadığı ve göçmen kaçakçılığı suçunun yasal unsurlarının somut olayda oluşmadığı anlaşılmakla, CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 31/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1892, Karar No: 2020/4670, Tarih: 21.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/1892 E.  ,  2020/4670 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 20/05/2020 tarih ve 2019/20280 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 03/06/2020 tarih ve KYB-2020/48199 sayılı ihbarname ile;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ...'in, anılan Kanun'un 359/a-2, 359/b-1, 5237 Türk Ceza Kanunu'nun 43/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 15 ay hapis ve 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına, defter kayıt ve belgeleri gizlemek suçundan mahkumiyetine dair hükümler yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/01/2019 tarihli ve 2017/256 esas, 2019/94 sayılı kararının "Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/04/2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği nazara alınarak yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre, Sanığın üzerine kayıtlı iş yerine ilişkin 2016 takvim yılında 213 sayılı Kanun'a aykırı olarak sahte fatura düzenlediğinden ve anılan takvim yılına ilişkin defter ve belgeleri süresinde ibraz etmediğinden bahisle cezalandırılmasına karar verilmiş ise de;

1- Sanığın, "2016 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul 21. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29/01/2019 tarihli ve 2017/256 esas, 2019/94 sayılı kararında, sanığın suç oluşturduğu kabul edilen fiilleri, bunların nitelendirilmesi ve maddi olayın oluş şekli ile elde edilen kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçlar ortaya konulmadan gerekçesiz hüküm kurulmak suretiyle Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı Kanun'un 230. maddelerine muhalefet edilmek suretiyle hüküm kurulmasında,

2- İncelenen dosya kapsamında yer alan 20/12/2016 tarihli ve 2016-A-7361/11 sayılı vergi suçu raporunda; sanığın üzerine kayıtlı iş yerine ilişkin, 2016 yılına ilişkin defter ve belgeleri kendisine yapılan tebliğe rağmen süresinde ibraz etmediği ve 01/01/2016 tarihinden itibaren düzenlediği tüm belgelerin komisyon karşılığında düzenlenmiş sahte belgeler olduğunun tespit edildiği ve sahteliği belirtilen faturalara el konulduğunun belirtildiği, yine söz konusu iş yerine dair 20/12/2016 tarihli ve 2016-A-7361/10 sayılı Vergi Tekniği Raporunda ise, sanığın üzerine kayıtlı iş yerinin 31/12/2015 tarihinde faaliyetini bitirdiği ve matrah artırımı nedeniyle 2015 yılına ilişkin yapılacak bir işlem bulunmadığının belirtildiği, yargılama sırasında savunması alınan sanığın üzerine atılı suçlamaları reddettiği ve anılan raporda bahsedilen belgelerin tarafınca düzenlenmediğini, 2016 yılında üzerine kayıtlı böyle bir iş yerinin olmadığını beyan ettiği, mahkemesince sahteliği iddia olunan ve dosya arasında asılları bulunan 2016 takvim yılına ait faturalara dair yapılan bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen 22/06/2018 tarihli bilirkişi raporunda, anılan faturalar üzerindeki imzaların sanığa ait olmadığının tespit edildiği anlaşılmakla, söz konusu faturaların sanık tarafından düzenlenmediğinin belirlendiği gibi, 2016 yılında sahte faturaların verildiği ... Hurda Metal San. Tic. Ltd. Şti'nin sahibi olan ve tanık olarak dinlenen ...'nun, sanığı hiç görmediğini ve ... ile iş ve işlemleri yürüttüğünü beyan etmesi karşısında, sanığın üzerine kayıtlı iş yerine ilişkin 2016 yılında iş ve işlemlerde bulunmadığı, bu halde 2016 yılına ait defter ve belgelerin sanıkta bulunmasına olanak bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı suçlardan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde, isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Sanığın, “2016 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükümde, suç oluşturduğu kabul edilen fiiller, bunların nitelendirilmesi ve maddi olayın oluş şekli ile elde edilen kanıtlara göre Mahkemenin ulaştığı sonuçlar ortaya konulmadan, gerekçesiz hüküm kurulmak suretiyle Anayasa‘nın 141 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. maddelerine muhalefet edildiğinin anlaşılması karşısında; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki (1) numaralı istem yerinde görüldüğünden, İstanbul 21. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29/01/2019 tarihli 2017/256 Esas ve 2019/94 Karar sayılı kararının CMK'nin 309. maddesi uyarınca bu suç yönünden BOZULMASINA, sanık hakkındaki infazın durdurulmasına, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine,

2- Sanığın “defter ve belge gizleme“ suçundan 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik yapılan incelemede; sanığın savunmasında, vergi incelemesine konu ... Hırdavat isimli işyerinin resmi olarak kendi üzerine kayıtlı olduğunu, kendisine tebligatın yapıldığını, defterlerin muhasebeci ... isminde birinde bulunduğunu söylemesi ile vergi incelemesi için istenen defter ve belgeleri saklama yükümlülüğünün sanığa ait olması karşında, “defter ve belge gizleme“ suçu yönünden ihbarnamedeki (2) numaralı istem yerinde görülmediğinden REDDİNE, “2016 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçu yönünden ise bozma nedenine göre (2) numaralı istem hakkında karar verilmesine yer olmadığına, mahalline gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na İADESİNE, 21/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19218, Karar No: 2019/1514, Tarih: 22.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/19218 E.  ,  2019/1514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı, davalı ... Belediyesinin temizlik hizmeti satın aldığı alt işveren firmalar nezdinde 2004-2014 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin haklı neden olmaksızın davalı şirket tarafından feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik ücret alacaklarına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, iddiaların ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Somut olayda; Mahkemece, davacıya 07.04.2015 tarihli celsede toplam 300,00 TL bilirkişi ücreti ve posta giderini mahkeme veznesine yatırılması için iki haftalık kesin süre verilmiş olup, yatırılmaması halinde bu delile dayanmaktan vazgeçilmiş sayılacağı ihtar edilmiştir. 26.05.2015 tarihli sonraki celse de, davacı vekili mazeret sunarak duruşmaya katılmamış, 16.06.2016 tarihli celse de ise davacının işten çıkartılması nedeniyle gider avansını süresinde yatıramadıklarını beyanla, gider avansı tamamlandığında dosyanın bilirkişiye gönderilmesine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, davacı tarafın bilirkişi deliline dayanmaktan vazgeçilmiş sayılmasına ve davacının davasının ispatlanamadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Hukuki anlaşmazlığın niteliği göz önüne alındığında, bilirkişi raporunun tanzimi için masraf yatırılmaması sebebiyle davanın sonuçlandırılmasının mümkün olmadığından bahsedilmesi dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Dosyada bulunan işyeri şahsi sicil dosyası, hizmet döküm cetveli, tanık anlatımları vs. delillere göre, davacının talep etmiş olduğu kıdem ve ihbar tazminatı ile işçilik ücret alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı hususlarının genel hukuk bilgisi ile değerlendirilerek neticesine göre karar verilmesi gerekirken, davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle reddedilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8422, Karar No: 2023/6439, Tarih: 02.05.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/8422 E.  ,  2023/6439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki işkolu tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılardan ... (Bakanlık) ile Havza 25 Mayıs Termal Tesisleri Turizm AŞ (Havza Şirketi) ve ... Otel Lokanta Dinlenme Yerleri İşçileri Sendikası (TOLEYİS) vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, Sendikanın başvurusu üzerine davalı Bakanlığın 12.....2019 tarihli ve 30799 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 2019/28 karar numaralı işkolu tespiti kararında, Havza Belediye Başkanlığının iştiraki olan davalı Şirkete ait 1061396.055 sicil numaralı işyerinin hamam olduğunu, işyerinde hamam hizmetine özgü işler yürütüldüğünü, işçilerin bu işe özgü işlerde çalıştıkları gerekçesi ile söz konusu işyerinin İşkolları Yönetmeliği'nin 18 sıra numaralı konaklama ve eğlence işleri işkoluna girdiğinin tespit edildiğini, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun (5393 sayılı Kanun) 14 ve 15 ... maddeleri gereği davalı Şirketin faaliyetinin İşkolları Yönetmeliği'nin 20 sıra numaralı genel işler işkoluna girdiğini, Yargıtay uygulamaları gereği belediye hizmeti niteliğindeki işlerin iştirakler veya üçüncü kişiler tarafından yapılmış olmasının işlerin salt belediye hizmeti niteliğini değiştirmeyeceğini iddia ederek Bakanlığın bahse konu işkolu tespit kararının iptaline ve davalı Şirkete ait işyerlerinde yürütülen faaliyetin İşkolları Yönetmeliği'nde 20 sıra numaralı genel işler işkoluna girdiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Bakanlık vekili cevap dilekçesinde; davalı Şirketin her ne kadar belediye iştiraki olsa dahi işkolu incelemesi yapılan işyerinin niteliği itibarıyla hamam olduğunu, işyerinde hamam hizmetine yönelik işlerin yürütüldüğünü, yapılan işlemin usul ve kanuna uygun olduğu savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davalı Şirketin tespite konu işyerinin hamam olduğu, işkolu tespit kararının işyerinde görülmekte olan işlerin niteliğine bağlı olarak oluşturulduğunu, davalı Şirketin sırf belediye iştiraki olması yapılan işlerin genel işler olarak kabulünü gerektirmediğini, Bakanlığın tespitinin mevzuata uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davalı Şirketin tespite konu işyerinin hamam olduğu, işkolu tespit kararının işyerinde görülmekte olan işlerin niteliğine bağlı olarak oluşturulduğunu, davalı Şirketin sırf belediye iştiraki olması yapılan işlerin genel işler olarak kabulünü gerektirmediğini, Bakanlığın tespitinin mevzuata uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

3. Davalı ... Otel Lokanta ve Eğlence Yerleri İşçileri Sendikası (...) vekili cevap dilekçesinde; davalı Şirketin ayrı bir tüzel kişilik olduğunu, yaptığı işin termal tesis işletmesi olduğunu, bu tesislerin konaklama ve dinlenme yerleri olduğunu, otel niteliğinde çalışan işyerleri olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

4. Davalı Şirket, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davaya konu işyerinin hamam olduğu, işçilerin de hamam işine özgü işleri yaptığı, her ne kadar davaya konu yerin Belediyeye bağlı çalıştığı belirtilmekte ise de yapılan faaliyetlerin belediye işleri arasında yer almadığı ve kendine özgü çalışma düzeninin olduğunun anlaşılıdğı, dosyaya sunulan raporun hüküm kurmaya elverişli olduğu, davaya konu yerin konaklama ve eğlence işleri işkolunda yer alması gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı olduğunu, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu’na (6356 sayılı Kanun), 5393 sayılı Kanun'a, İşkolları Yönetmeliği'ne ve Yargıtayın yerleşik içtihatlarına açıkça aykırı olduğunu, işbu hususun dosya muhtevası, ihtilaf konusu dava dosyası ile aynı mahiyetteki onanmak suretiyle kesinlemiş emsal güncel mahkeme kararları, Prof. Dr. ... ... ile Prof. Dr. ... ÖZKARACA tarafından hazırlanan işkollarına ilişkin hukuki mütalaa ve Prof. Dr. ... ... tarafından hazırlanan işkollarına ilişkin hukuki mütalaa ile ... olduğu hususu da gözetilerek belediye hizmetlerinin tamamının İşkolları Yönetmeliği'ndeki genel işler işkolu içerisinde sayılması gerekiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut uyuşmazlıkta belediye şirketi niteliğini haiz Havza Şirketine ait olan tespite konu işyerinde belediye hizmeti niteliğinde faaliyetler yürütüldüğünden, tespit konusu işyerinin de asıl işin dâhil olduğu işkolu olan genel işler işkolunda yer aldığının anlaşıldığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut uyuşmazlıkta belediye şirketi niteliğini haiz Havza Şirketine ait olan tespite konu işyerinde belediye hizmeti niteliğinde faaliyetler yürütüldüğünden, tespit konusu işyerinin de asıl işin dâhil olduğu işkolu olan genel işler işkolunda yer aldığının anlaşıldığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan Bakanlık, Havza Şirketi ve TOLEYİS vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardir.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı Bakanlık vekili temyiz dilekçesinde; müfettişlerce yapılan incelemede tespite konu işyerinde hamam hizmetlerinin yürütüldüğünün ve bu işyerindeki faaliyetlerin Belediye hizmetlerine girmediğinin değerlendirildiğini, bu durumda işyerinin belediyeden bağımsız değerlendirilmesi gerektiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı Şirket vekili temyiz dilekçesinde; davalı Şirketin bir belediye iştiraki olmasının, sırf bu nedenle yürütülen işlerin genel işler kapsamında değerlendirilmesi için yeterli olmadığını, davalı Şirket ayrı bir tüzel kişi olduğundan Şirket ortağının Belediye olmasının işyerinin Belediyeye ait olduğu anlamına gelmediğini, belediye şirketine ait işyerlerinin işkolu tespiti yapılırken, bu işin mevzuatta sayılan belediye hizmetlerinden olup olmadığına göre değil, belediyeden ayrı bir tüzel kişiliğe sahip işverenin işyerinde yapılan işin teknik amacına göre belirlenmesi gerektiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

3. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; belediye şirketine ait işyerlerinin işkolu tespiti yapılırken, bu işin mevzuatta sayılan belediye hizmetlerinden olup olmadığına göre değil, belediyeden ayrı bir tüzel kişiliğe sahip işverenin işyerinde yapılan işin teknik amacına göre belirlenmesi gerektiğine ilişkin Prof. Dr. ... Kabakçı’nın 28.09.2020 tarihli uzman görüşünü ekte sunarak davalı Şirketin bir belediye iştiraki olmasının, sırf bu nedenle yürütülen işlerin genel işler kapsamında değerlendirilmesi için yeterli olmadığını ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 6356 sayılı Kanun'un 4 üncü ve 5 ... maddeleri kapsamında işkolu tespitine itiraz istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6356 sayılı Kanun’un "Kuruluş serbestisi" kenar başlıklı 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının ilgili kısmı şöyledir:

“ (1) ... Sendikalar kuruldukları işkolunda faaliyette bulunur.

...”

2. 6356 sayılı Kanun’un “İşkolları” kenar başlıklı 4 üncü maddesi de şöyledir:

“(1) İşkolları bu Kanuna ekli (1) sayılı cetvelde gösterilmiştir.

(2) Bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işler de, asıl işin girdiği işkolundan sayılır.