muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2601, Karar No: 2019/312, Tarih: 06.02.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/2601 E.  ,  2019/312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı arsa sahibi ile diğer davalı yüklenici arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, yüklenicinin arsa sahibine karşı edimlerini ifa ettiğini, fakat arsa sahibinin borcunu yerine getirmediğini, davacının ise yüklenicinin arsa sahibine yapması gereken inşaatın bir kısım faydalı ve zorunlu imalat işlerini yüklenicinin gözü önünde ve onun bilgisi dahilinde yaptığını, ancak bedelini alamadığını, arsa sahibinin vermesi gereken bağımsız bölümlerin devrini yükleniciye vermediğini, bu nedenle davalılar adına kayıtlı olan bağımsız bölümlerin icraen veya rızaen satışının önlenmesi bakımından ihtiyati tedbir konulmasına, 259.198,54 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ... İnşaat Ltd. Şti. vekili, yüklenici ile arsa sahibi arasındaki sözleşme gereği yüklenicinin bağımsız bölümlere hak kazanabilmesinin edimlerini sözleşmeye uygun biçimde yerine getirmesi koşuluna bağlı olduğunu, müvekkilinin arsa sahibi 3. şahıs konumunda olduğunu, davanın öncelikle husumet yönünden reddi gerektiğini, davacının davayı açmakta hukuki yararı bulunmadığını öne sürerek davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının talebinin davalılardan ... İnşaat Ltd. Şti'ne yönelik vekaletsiz ... görme nedeni ile tazminat davası olduğu, diğer davalı ... İnşaat Ltd Şti'ne yönelik davasını şeklen açtığını ve bu davalıya yönelik davasını takipsiz bıraktığını, yüklenici ... İnşaat Ltd. Şti'nin taşeronu sıfatı ile hareket eden davacı ile davalı ... İnşaat Ltd. Şti. arasında herhangi bir sözleşme bulunmadığı gibi davacının arsa sahibi ... Ltd. Şti'nin taşınmazına yaptığı taş duvar ve diğer imalatları, yüklenici ile arasındaki taşeronluk sözleşmesi kapsamında yaptığı, bu nedenle davacının vekaletsiz ... görme hukuki nedenine dayanamayacağı gerekçesiyle davalılardan ... İnşaat Ltd. Şti'ne yönelik açılan davanın tefrikine, ... İnşaat Ltd Şti'ne karşı açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 06.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2032, Karar No: 2012/4116, Tarih: 23.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/2032 E.  ,  2012/4116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Özel belgede sahtecilik suçundan doğrudan doğruya zarar görmeyen şikayetçinin kamu davasına katılma hakkı bulunmadığı gibi, usulsüz verildiğinden dolayı hukuken geçersiz olan katılma kararının anılan suçtan verilen hükmü temyiz etme hakkı vermeyeceğinden, şikayetçi vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, 23.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/449, Karar No: 2011/3054, Tarih: 18.10.2011

**22. Hukuk Dairesi         2011/449 E.  ,  2011/3054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/01/2010

Davacı vekili, davacının, davalı işyerinde çalışmaktayken iş sözleşmesinin haksız ve geçersiz nedenle feshedildiğini belirterek, feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine ve buna bağlı feri haklara hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, 06.06.2009 - 09.06.2006 tarihleri arasında mazeret bildirmeksizin yaptığı devamsızlıklar nedeni ile iş aktinin noterlik kanalı ile keşide ettikleri ihtarname ile fesih edildiğini, yapılan feshin usulüne uygun ve haklı nedende olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, fesih bildiriminin yazılı yapılmadığı ve davacı işçiye yöneltilen suçlamalara ilişkin  davranışı ile ilgili savunması alınmadığından yapılan fesih bildiriminin  geçersiz olduğu  gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 1086 sayılı HUMK.nun 388.maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Aynı kural 1086 sayılı  HUMK.nun 389.maddesinde de tekrarlanmış; HUMK.nun 381.maddesinde ise “Kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir. Yine aynı  hükümlerin karşılığı olarak düzenlenen 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297/2  ve  298/2.  maddelerinde “ gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” hükmüne yer  verilmiştir.

Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki, dava içinden davalar doğar ve hükmün hedefine ulaşması engellenir. Kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz.

Mahkemece verilen kısa kararda 4 aylık işe başlatmama  tazminatı belirlendiği halde, gerekçeli kararda  6 aylık  işe başlatmama tazminatına  hükmedilmiştir.

Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi Yargıtay İçtihadı Büyük Genel Kurulunun 10.4.1992 gün ve 1991/7 -1992/4 sayılı kararı gereğince bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının  incelenmesine yer olmadığına  18.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12959, Karar No: 2014/23467, Tarih: 03.07.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/12959 E.  ,  2014/23467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MA

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale ettirildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir. 6100 Sayılı HMK nun geçici 3 üncü maddesinin 1 inci fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2 nci fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

Yukarıda da belirtildiği üzere 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale ettirildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Sekiz günlük temyiz süresi içinde temyiz edilmeyen (HUMK.432/4) veya temyiz defterine kaydı yapılmayan (HUMK. 434/2) yahut verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderleri yatırılmayan (HUMK. 434/3) kararlar kesinleşmiş olur.

Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış veya eksik yatırılmış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği bir muhtıra ile 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Mahkemece ilgili tarafa gönderilen temyiz

harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanmasına dair iş bu muhtırada, verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması ya da tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça yazılması gerekir. Yine bu muhtırada yatırılması veya tamamlanması istenen temyiz harç ve giderleri kalem kalem ve miktar olarak belirtilmeli, temyiz harç ve giderlerinin nereye yatırılacağı açıkça yazılmalıdır.

harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanmasına dair iş bu muhtırada, verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması ya da tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça yazılması gerekir. Yine bu muhtırada yatırılması veya tamamlanması istenen temyiz harç ve giderleri kalem kalem ve miktar olarak belirtilmeli, temyiz harç ve giderlerinin nereye yatırılacağı açıkça yazılmalıdır.

Somut olayda, davalının hükmü temyiz ettiği, bu temyiz talebi hakkında mahkemece, 19/12/2013 tarih ve 2012/394 E – 2013/592 K sayılı ek karar ile "Hükmün temyiz edilmemiş sayılmasına" karar verildiği, davalı tarafından bu ek kararın da temyiz edildiği anlaşılmıştır. Bu ek kararın isabetli olup olmadığının tespiti kapsamında dosyanın incelenmesinde, hükmün davalı tarafından süresinde temyiz edildiği ancak temyiz harç ve giderlerinin eksik yatırıldığı, mahkemece eksik yatırılan temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için usulüne uygun olarak muhtıra düzenlendiği, iş bu muhtıranın davalı vekiline 28/11/2013 tarihinde tebliğ edildiği, muhtırada belirtilen ve tamamlanması istenen temyiz harç ve giderlerinin davalı vekilince 16/12/2013 günü süre geçtikten sonra yatırıldığı, dosyada mevcut sayman mutemedi alındısı ve tahsilat makbuzlarından anlaşılmıştır.

Bu nedenle, davalının temyiz talebi hakkında "Hükmün temyiz edilmemiş sayılmasına" dair mahkemece verilen ek karar isabetli olup onanması gerekmiştir.

SONUÇ:

Davalının temyiz talebi hakkında mahkemece verilen, 19/12/2013 tarih ve 2012/394 E – 2013/592 K sayılı "Hükmün temyiz edilmemiş sayılmasına" dair EK KARARIN ONANMASINA, 03/07/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1927, Karar No: 2023/9161, Tarih: 08.03.2023

**6. Ceza Dairesi         2022/1927 E.  ,  2023/9161 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hukuki alacağın tahsili amacıyla tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bandırma Cumhuriyet Başsavcılığının 20.03.2014 tarihli ve 2014/419 No.lu iddianamesi ile sanık hakkında tehdit suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-2 nci cümle, 43, 53 üncü maddeleri gereğince cezalandırılması istemli kamu davası açılmıştır.

2. Bandırma 3. Asliye Ceza Mahkemesi, 06.11.2014 tarihli ve 2014/208 Esas, 2014/334 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 150/1 inci maddesi yollamasıyla 106/1-2 nci cümlesi, 43, 53 üncü maddeleri kapsamında yargılamasının yapılabilmesi için görevsizlik kararı verilerek dava dosyası Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.

3. Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.06.2016 tarihli ve 2015/264 Esas, 2016/225 Karar sayılı kararı ile sanığın tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106/1-2 nci cümle, 43, 53, 58 inci maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle;

1.Yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığına,

2.Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle;

1.Yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığına,

2.Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan ...'ın 2012 yılı Aralık ayına kadar ... ilinde sanığın işletmeciliğini yaptığı genel evde çalıştığı, aralarında ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2014/4227 Esas sayılı İcra dosyasına konu edilmiş alacak verecek ilişkisi olduğu, bu tarihten sonra katılanın ... ilinden firar edip Bandırma ilçesinde tanık E.K'nın işlettiği genelevde çalışmaya başladığı, katılana ulaşmaya çalışan sanığın kullanmış olduğu 532 ... .. .. nolu telefon ile katılanın tanıdığı ... ili, Ayvalık ilçesinde taksicilik yapan tanık T.Ö'yü net tespit edilemeyen bir tarihte arayarak ''...'ya söyle telefonlarıma çıksın, bana borcu var, borcunu versin yoksa genelevde çalıştığını ailesine söyleceğim" şeklinde dediği, tanık T.Ö'nün sanıkla konuşurken telefonun hoparlörünü açması nedeniyle tanığın yanında bulunan katılanın bu sözleri işittiği, sanığın yine net tespit edilmeyen bir tarihte sanığın kullanmış olduğu 532 ... .. .. nolu telefon ile tanık tanık E.K'yı arayarak "... bize geri dönerse döner, dönmezse bize 41.000 tl ödeyecek ödemezse biz başka türlü almasını biliriz'' diyerek tehditte bulunduğu, tanığın katılana söylemesi üzerine akabinde katılanın Bandırma Cumhuriyet Başsavcılığına başvurarak sanıktan şikâyetçi olduğu anlaşılmıştır.

2. Tanık T.Ö'nün aşamalardaki anlatımlarının ve tanık E.K'nın soruşturma aşamasındaki anlatımının katılanın iddiasını destekler mahiyette olduğu anlaşılmıştır.

3. Dosyada mevcut TİB kayıtlarının içeriğinden sanığın kullanımında olan 532 ... .. .. nolu hattan tanık T.Ö'yü 03.01.2013 tarihlerinde, tanık E.K.'yı ise 09.01.2013 ve 10.01.2013 tarihlerinde aradığı tespit edilmiştir.

4. Katılanın borçlusu olduğu senedin sanık tarfından ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2014/4227 Esas sayılı dosyasında 18.08.2014 tarihinde takibe koyulduğu anlaşılmıştır.

5. Sanık savunmasında suçlamayı kabul etmemiştir.

IV. GEREKÇE

1. Katılan ve tanık beyanları ile TİB kayıtları karşısında, sanığın eylemlerinin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Ancak;

5237 sayılı Kanun'un 107/2. maddesinde, kendisine veya başkasına yarar sağlamak maksadıyla bir kişinin şeref veya saygınlığına zarar verecek nitelikteki hususların açıklanacağı veya isnat edileceği tehdidinde bulunulması halinde, failin şantaj suçundan cezalandırılacağının öngörülmüş olması karşısında, somut olayda;

1. Katılan ve tanık beyanları ile TİB kayıtları karşısında, sanığın eylemlerinin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Ancak;

5237 sayılı Kanun'un 107/2. maddesinde, kendisine veya başkasına yarar sağlamak maksadıyla bir kişinin şeref veya saygınlığına zarar verecek nitelikteki hususların açıklanacağı veya isnat edileceği tehdidinde bulunulması halinde, failin şantaj suçundan cezalandırılacağının öngörülmüş olması karşısında, somut olayda;

Sanığın kullanmış olduğu 532 ... .. .. nolu telefon ile katılanın tanıdığı ... ili, Ayvalık ilçesinde taksicilik yapan tanık T.Ö'yü net tespit edilemeyen bir tarihte arayarak ''...'ya söyle telefonlarıma çıksın, bana borcu var, borcunu versin yoksa genelevde çalıştığını ailesine söyleceğim", yine başka bir tarihte tanık E.K.'yı arayarak "... bize geri dönerse döner, dönmezse bize 41.000 tl ödeyecek ödemezse biz başka türlü almasını biliriz'' şeklindeki sözlerinin anılan 5237 sayılı Kanun’un 107/2 nci maddesinde belirtilen zincirleme şekilde işlenmiş tek bir şantaj suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde zincirleme tehdit suçundan hüküm kurularak sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.06.2016 tarihli ve 2015/264 Esas, 2016/225 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye değişik gerekçe ile uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazınılmış hakkının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

08.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7985, Karar No: 2019/2861, Tarih: 06.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/7985 E.  ,  2019/2861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Onama, bozma

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nun 231/11. maddesinde düzenlenen "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir" şeklindeki hüküm karşısında; suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde yeniden kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle mahkemenin hükmü açıklamakla yetinmesi gerektiğinden, TCK'nun 51. maddesi uyarınca ertelenmesi hususunda herhangi bir değerlendirme yapmaması usul ve yasaya uygun olduğundan bu hususta bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 06/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15748, Karar No: 2013/18516, Tarih: 30.09.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/15748 E.  ,  2013/18516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın tutuklu bulunduğu Cezaevi İdaresi aracılığıyla mahkemeye gönderdiği 07.02.2013 günlü dilekçesinde, "Mahkemenizce 4 yıl 2 ay hapis cezası aldım, vermiş olduğunuz cezayı kabul ediyorum onanmasını istiyorum." şeklindeki ifadelerde geçen onama işleminin yerel mahkeme hükümlerinin Yargıtay tarafından incelenmesi sonucunda yerine getirdiği bir faaliyeti ifade ettiği, yasal düzenlemeye göre de, onama yetkisinin sadece Yargıtay'a ait olduğu ve anılan dilekçelerin temyiz iradesini ihtiva ettiği ve ayrıca temyiz hakkından açıkça feragat edildiğine ilişkin irade beyanını içermediğinin anlaşılmasıyla yapılan incelemede;

Sanığın suç tarihinde 18 yaşından büyük olduğu ve dosyadaki bilgilerden yeterli gelirinin de bulunduğunun anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

5237 sayılı TCK.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nın 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, TCK'nın 150/2.maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık ... savunmanı ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 30.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.