muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11658, Karar No: 2016/9220, Tarih: 09.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/11658 E.  ,  2016/9220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli ... İlçesi ... Köyü 150 ada 105 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu .... Köyü 150 ada 105 parsel sayılı taşınmazın 14.08.2012 olan değerlendirme tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadıkları (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde iseler ne kadarlık bölümlerinin bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadıkları, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandıkları, hangilerinden yararlanmadıkları tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumları, etraflarının meskûn olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde iseler bu plandaki konumları hangi amaçla plan kapsamına alındıkları, yerleşim merkezine uzaklıkları, beldenin gelişme yönünde olup olmadıkları, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından getirtilerek alınacak cevap yazılarının ve belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/516, Karar No: 2008/2187, Tarih: 25.02.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/516 E.  ,  2008/2187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25.04.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07.06.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı arsa sahibi Belediye Başkanlığı henüz kat irtifakı kurulmamış taşınmazdan bağımsız bölüm tescili istenemeyeceğini, iskan ruhsatı alınmadığından edimlerin yerine getirilmiş sayılmayacağını davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı yüklenici savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, B bloktaki 2. kat 6 numaralı bağımsız bölüme özgülenmesi gereken 339/1500 arsa payının davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü davalı arsa sahibi Belediye Başkanlığı temyiz etmiştir.

Davalılar arasındaki arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi eser sözleşmelerinin bir türüdür. Bu sözleşme taraflarına karşılıklı hak ve borçlar yükler. Burada biri diğerinden farklı iki ayrı hukuki durum söz konusudur. Bunlardan ilki geçerliliği bir şekle bağlı olmayan inşaat yapım sözleşmesi (eser sözleşmesi) «yüklenicinin borcu» diğeri ise, kamu düzeni bakımından resmi şekilde yapılmadıkça hüküm ve sonuç doğurmayan taşınmaz malda pay mülkiyetinin devri «arsa sahibinin borcu» dur. Bu özelliği gereği arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmeleri çift tipli karma sözleşmelerdendir. Kural olarak da; Belediye Başkanlığı 213, Türk Medeni Kanunu'nun 706 ve Tapu Kanunun 26. maddeleri hükmünce resmi

şekilde yapılması zorunludur. Ne var ki; tüm dosya kapsamından 22.08.1991 tarihli sözleşme kapsamındaki binanın yapıldığı davalı arsa sahibince eylemli olarak teslim alındığı lojman olarak da kullanıldığı anlaşılmaktadır. 30.09.1988 tarih 2/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere edimler reddedilmeyecek düzeyde yerine getirildiğinden, burada Türk Medeni Kanununun 2. maddesi hükmünce şekil eksikliğinin ileri sürülmesi dürüst davranma kuralları ile bağdaşmayacağından, davalılar arasındaki arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi hüküm ve sonuç meydana getirir. Diğer taraftan; 24.04.1978 tarih 3/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulmamış bir yapıda satış vaadi sözleşmesi yapılarak mülkiyet aktarımı olanaklıdır. Bu gibi durumlarda ne tür bir işlem yapılacağı da anılan İçtihadı Birleştirme Kararında ayrıntılı olarak gösterilmiştir.

Mahkemece bütün bu anlatılanlar doğrultusunda çekişmenin esasının incelenmesinde yasaya aykırılık yoktur. Ancak;

Mahkemece bütün bu anlatılanlar doğrultusunda çekişmenin esasının incelenmesinde yasaya aykırılık yoktur. Ancak;

22.08.1991 tarihli sözleşmenin 13 ve 41. maddelerine bakıldığında yapıdaki her türlü vergi ve harçların yüklenici tarafından ödeneceğinin ve binanın «anahtar teslimi» kuralınca arsa sahibine teslim edileceğinin hükme bağlandığı görülmektedir. Gerek davalı arsa sahibi gerekse bilirkişiler bir tadilat projesinin varlığından söz etmişler ise de bunun ne amaçla yapıldığını amaçlamamıştır. Öte yandan, anahtar teslimi kavramı içersinde yapıya gerekli harç ve giderleri ödemek suretiyle iskan ruhsatı almak da bulunduğundan, yüklenici sözleşmedeki bu edimini yerine getirmeden arsa sahibi davalı Borçlar Kanunun 167. maddesinden faydalanarak davacı üçüncü kişiye karşı ödemezlik def’inde (arsa payını devre karşı koyma) bulunabilir.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken ...; davalının savunmasında geçen tadilat projesinin tasdiki ile neyin amaçlandığını açığa kavuşturmak, yapının iskan ruhsatını gerekli harç ve giderleri yatırarak almak üzere davacıya yetki ve mehil vermek, böylelikle tüm edimler yerine getirilirse davacının tescil talebini hüküm altına almak aksi halde davayı reddetmek olmalıdır.

Değinilen bu yönler bir yana bırakılarak davanın eksik inceleme ve araştırmayla kabulü doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 25.02.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5328, Karar No: 2012/12683, Tarih: 10.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/5328 E.  ,  2012/12683 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.01.2008 gün ve 2007/34 Esas, 2008/1 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Adli Tıp Kurumu Kanununun 7 ve 23. maddelerine göre, suç tarihinde çocuk olduğu anlaşılan mağdurenin muayenesi ve hakkındaki raporun düzenlenmesi sırasında inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatristi bulundurulması gerekirken usulüne uygun teşekkül etmeyen İhtisas Kurulu raporuna itibarla mağdurenin ruh sağlığının bozulmadığı kabul edilerek hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9675, Karar No: 2021/10670, Tarih: 02.06.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/9675 E.  ,  2021/10670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-''Değer azlığının" 5237 sayılı Kanuna özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun mağdur üzerindeki yansımaları ile yalnızca gereksinmesi kadar, değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği, somut olayda suça sürüklenen çocuğun, katılanın önüne çıkarak 1 TL para istediği, katılanın korkarak istediği parayı vermesi üzerine, suça sürüklenen çocuğun ‘daha fazla para ver ,sende vardır,bak üzerini ararım çıkarsa karışmam hesabını sorarım’ diyerek katılanın montunun cebinde bulunan cüzdanın içerisindeki 10 TL parayı alarak uzaklaştığı olayda, suça sürüklenen çocuk hakkında yağma suçunda değer azlığı nedeniyle indirimi düzenleyen TCK’nın 150/2. maddesinin uygulanma koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Mağdur ...’nın 06.02.2020 tarihli duruşmadaki beyanında “Ben suça sürüklenen çocuktan şikayetçi değilim, olay nedeniyle maddi ve manevi herhangi bir zararım yoktur.” şeklinde beyanda bulunması karşısında, mağdurdan zararının giderilip giderilmediği sorulup sonuca göre suça sürüklenen çocuk hakkında yağma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 02.06.2021 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY:

5237 Sayılı Yasa'nın 150/2. maddesi yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığını, cezayı azaltan bir hal olarak düzenlenmiş ise de; yağma suçu ile korunan hukuksal değerin, münhasıran mal varlığı olmayıp, aynı zamanda kişi özgürlüğü ve vücut bütünlüğü olduğu için, bu düzenleme Hakime yağma suçunda, cebir ve tehdidin kişi üzerindeki etkisine bakılmaksızın, "sırf alınan malın değerine bakarak" cezayı indirme yetkisi vermemektedir.

5237 Sayılı Yasa'nın yürürlüğe girmesinin akabinde, Dairemiz verdiği kararlarını da geliştirerek, bugüne kadar süre gelen ve istikrar kazanan uygulamalarında, malın değerinin azlığı konusunda objektif ve subjektif esasları birlikte değerlendirerek yeni bir kıstas getirmiştir.

Ceza Genel Kurulu'nca da kabul gören bu uygulamaya göre;

5237 Sayılı Yasa'nın yürürlüğe girmesinin akabinde, Dairemiz verdiği kararlarını da geliştirerek, bugüne kadar süre gelen ve istikrar kazanan uygulamalarında, malın değerinin azlığı konusunda objektif ve subjektif esasları birlikte değerlendirerek yeni bir kıstas getirmiştir.

Ceza Genel Kurulu'nca da kabul gören bu uygulamaya göre;

5237 Sayılı TCK'nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki "malın değerinin azlığı" kavramının 765 Sayılı TCK'nın 522. maddesindeki, "hafif" ve "pek hafif" ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlamak dışında benzerliği bulunmadığı, "değer azlığının 5237 Sayılı Yasa'ya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu", "yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da" gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de gösterilip açıklanmak suretiyle uygulanabilecektir.

Yani değer azlığı, "sadece daha çoğunu alabilme imkanı varken yalnızca ihtiyacı kadarını almak şeklinde, subjektif ölçüte göre değil, aynı zamanda alınan eşyanın değerinin objektif olarak da gerçekten az olup olmadığına ve sanığın özgülediği kastına göre belirlenecektir.

Olayımızda; suça sürüklenen çocuk ...'un yaşı küçük olan mağdur ...'nın önüne geçerek "bana (1) TL para ver" dediği, mağdurun istenilen parayı vermesi üzerine, suça sürüklenen çocuğun bu para ile yetinmeyip hareketine devamla "daha fazla para ver, sende vardır, bak üstünü ararım, çıkarsa karışmam, sonra hesabını sorarım" diyerek mağdurun üzerini aradığı, cebindeki cüzdanını bulup çıkardığı ve içerisinde bulunan paranın tamamı olan (10) TL'yi alıp gittiği,

Bu duruma göre, yaşı küçük olan mağdurdan alınan paranın miktarı az ise de; suça sürüklenen çocuğun özgülenen kastının daha fazla para almak olduğu, bu nedenle, mağdurun üzerini aradı ve cüzdanını çıkartarak içerisindeki paranın tamamını aldığı, daha fazlasını alma imkanında bulunmadığı yani Dairemizin bugüne kadar uyguladığı ve Ceza Genel Kurulu'nca da kabul gören içtihadına göre 5237 Sayılı Yasa'nın 150/2. maddesinde düzenlenen değer azlığının bu olayda uygulama koşullarının oluşmadığı,

Ayrıca soruşturma ve kovuşturmanın hiç bir aşamasında suça sürüklenen çocuk ... veya müdafiinin "bizzat pişmanlık göstererek mağdurun zararını giderdiğine ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine dair anlatım ve talebinin bulunmadığı gibi, mağdur ...'nın da zararının giderildiğine dair herhangi bir mevcut olmaması karşısında, 5237 Sayılı Yasa'nın 168/3. maddesi tatbiki koşullarının oluşmadığı mahkemece bu hususun res'en araştırılması da gerekmemektedir.

Bu nedenle yerel mahkemece yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün usul ve yasaya uygun olduğu ve onanması gerektiği düşüncesinde olduğumuz için sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2015/34026, Karar No: 2018/1373, Tarih: 14.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/34026 E.  ,  2018/1373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

5846 sayılı Kanuna 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki "71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir” şeklindeki düzenlemeye göre, şikayetçi ... Meslek Birliği vekilinin dava konusu materyaller ile ilgili olarak 6 aylık yasal şikayet süresi içerisinde hak sahipliğine ilişkin hukuken geçerli belgeleri ibraz etmediği, şikayetçi Müyorbir Meslek Birliği tarafından ise hak sahipliğine ilişkin herhangi bir belge sunulmadığı anlaşılmakla, davaya katılma ve temyiz hakkı bulunmayan şikayetçiler vekilinin temyiz inceleme isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak ayrı ayrı REDDİNE, 14.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/23524, Karar No: 2010/7902, Tarih: 01.04.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/23524 E.  ,  2010/7902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/07/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

2499 Sayılı Sermaye Piyasası Kanunu'nun 46/2. maddesi uyarınca; "Yetkileri sürekli olarak kaldırılan sermaye piyasası kurumlarının malvarlıkları, yetkinin kaldırılmasına ilişkin kurul kararının alındığı tarihten itibaren tedrici tasfiye işlemlerinin tamamlandığı ilan edilinceye; tedrici tasfiyeyi takiben veya doğrudan iflas talebinde bulunulması halinde, iflas talebinin mahkemece esastan karara bağlanmasına kadar, tedrici tasfiye çerçevesinde Yatırımcıları Koruma Fonu ve Kurul tarafından yapılacak işlemler hariç, üçüncü kişilere devredilemez, rehnedilemez, teminat gösterilemez, haczedilemez, başlamış tüm icra takipleri de kendiliğinden durur." Aynı Yasanın 46/b maddesinin 1. fıkrasına göre, yetkileri kaldırılan aracı kurumların tedrici tasfiyelerine kurulca karar verilebilir. Bu kurumların tasfiye işlemleri Yatırımcıları Koruma Fonu tarafından yürütülür. 2. fıkrası uyarınca, tedrici tasfiye karar ve işlemlerinde TTK, İcra İflas Kanunu ve diğer mevzuatın tasfiye ile ilgili hükümleri uygulanmaz. Anılan maddenin 5. fıkrasında ise; "Hakkında tedrici tasfiye kararı verilen aracı kurumun ödemeleri durur ve tüm mal varlığı üzerinde, bu karar tarihi itibariyle sadece fon tarafından tasarruf edilebilir. Fon, aracı kurumun aktif ve pasifini tespit eder. Aracı kurumun, tasfiye kapsamında yer alan yükümlülüklerinden, nakit borçlar, tedrici tasfiye kararının verildiği tarihteki ana para ve işlemiş faizleri toplamı üzerinden; sermaye piyasası aracı teslim borçları ise, aynen teslimin yapılamayacağı hallerde, varsa teslimde temerrüde düşülen tarihteki, aksi halde tedrici tasfiye kararının verildiği gündeki piyasa değeri itibariyle bulunacak nakit değerleri üzerinden hesaplanır. Aracı kurumun tedrici tasfiye kararının verilmesinden sonra vadesi gelen sözleşmelerinden doğan hak ve borçları da, vadeleri itibariyle belirlenir. Aracı kurumun, vadeli borçlarına vadeden, diğer borçlarına ise tedrici tasfiye tarihinden itibaren 3095 Sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanunun 2. maddesinin üçüncü fıkrasında öngörülen oranda kanuni temerrüt faizi yürütülür. Mevzuat uyarınca aracı kurum tarafından verilmiş teminatlar da, aktifin hesabında dikkate alınır." düzenlemesi yer almaktadır.

Sermaye Piyasası Kanunu'nun bu hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, hakkında bu kanun uyarınca tedrici tasfiye kararı verilen aracı kurumlar hakkında, Sermaye Piyasası Kurulu kararının alındığı tarihten itibaren tedrici tasfiye işlemlerinin tamamlandığı ilan edilinceye; tedrici tasfiyeyi takiben veya doğrudan iflas talebinde bulunulması halinde, iflas talebinin mahkemece esastan karara bağlanmasına kadar herhangi bir icra takibi yapılamayacağının, daha önce yapılmış icra takiplerinin de duracağının kabulü gerekir.Somut olayda alacaklı Denizbak A.Ş. tarafından, borçlu Merkez Menkul Değerler A.Ş. Hakkında 24/04/2009 tarihinde ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile ilamlı icra takibine başlandığı, aynı borçlu hakkında ise Sermaye Piyasası Kurulu tarafından 06/04/2009 tarihinde faaliyetlerinin sürekli olarak durdurularak sahip olduğu yetki belgelerinin iptal edilmesine ve Sermaye Piyasası Kanunu'nun 46/b maddesi uyarınca tedrici tasfiyesine karar verildiği anlaşılmıştır. Bu durumda, icra takibi, Sermaye Piyasası Kurulu'nun anılan kararından sonra başlatılmış olup, mahkemece şikayetin kabulü ile takibin iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 01/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9777, Karar No: 2012/11284, Tarih: 15.10.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/9777 E.  ,  2012/11284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... vd.Vek.Av....

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 31.05.2010 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1127, Karar No: 2018/3635, Tarih: 14.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/1127 E.  ,  2018/3635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı (iki kez), şantaj, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık); özel hayatın gizliliğini ihlal (iki kez), çocuğun nitelikli cinsel istismarı (üç kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (üç kez), şantaj (suça sürüklenen çocuk)

HÜKÜM : Sanık ile suça sürüklenen çocuğun zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve zincirleme şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından; suça sürüklenen çocuğun şantaj ve özel hayatın gizliliğini ihlal (iki kez) suçlarından mahkûmiyeti ile sanığın şantaj suçundan beraatine dair Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.10.2016 gün ve 2016/309 Esas, 2016/341 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun sanık hakkında şantaj suçundan verilen hüküm yönünden esastan reddine, diğer hükümler yönünden kabulü ile suça sürüklenen çocukla sanığın zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, zincirleme şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ve suça sürüklenen çocuğun ayrıca şantaj ve müstehcenlik suçlarından mahkûmiyetlerine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucunda kurulan 06.10.2016 tarihli gerekçeli hükümde zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.