muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/12101, Karar No: 2024/113, Tarih: 11.01.2024

" denilmektedir.

2. Sanık ... savunmasında; "Ben daha önce İstanbul Emniyetinde olayla ilgili ifade vermiştim. O ifadem doğrudur. Aynen tekrar ederim. Dava konusu edilen Palamutbükü'nde bulunan yer bana aittir, ben burayı 2010 yılında satın almıştım, ben İstanbul'da ikamet ediyorum, Datça'ya 2010 yılında taşınmazı almak için gelmiştim, daha sonra 2013 yılında da tatil için gelmiştim, söz konusu 368 parsel sayılı taşınmazı İstanbul'da tanığım biri aracılığı ile satın aldım. Ben bu yerin sit alanında kaldığını bilmiyordum. Tapuda bu konuda herhangi bir şerh yok. Satın alırken de herhangi bir bilgi edinmemiştim. Etraftan da bana buranın sit alanında olduğuna dair bir şey söylemedi. Çok zamanım da yoktu. Taşınmazı satın alıp gitmişti. Burayı herhangi bir amaç için kullanmıyordum. Yatırım amacı ile almıştım. Tapuda da zaten tarla olarak gözüküyor. 2012 yılında yangınlar falan çıktığı dönemde Muğla Valiliği ...'ne nasıl bir koruma yapacağımız hususunda bilgi almak amacı ile başvurmuştum, ancak herhangi bir geridönüş olmadı. Bende bunun üzerine kendisini daha önceden tanıdığım ...'den bu yerle ilgilenmesini ve korumasını istemiştim. Bunun dışında kendisine taşınmazda herhangi bir yapı yapmasını istememiştim. Benim bu yapının yapıldığından tutanak tutulduktan sonra haberim oldu. Benim böyle bir talimatım olmadı, ben üzerime atılı suçlamalrı kabul etmiyorum, beraatimi talep ediyorum." demiştir.

3. Sanık ... kolluktaki beyanında; "İnşaatların yapılı olduğu taşınmaz arkadaşım ... adına kayıtlıdır, haziran ayı 2015 yılında inşaatı yaptırdım, inşaat köy yerleşim yeri dışındadır, arkadaşım Turhan bana vekalet verdi, onun adına işleri ben yürütüyorum, Araziyi kontrolsüz yaşamdan dolayı doğabilecek olumsuzlukları engellemek için inşaatı yaptım, sit alanı olduğunu bilmiyorum, inşaatı başlatmadan önce ruhsat başvurusunda bulunmadım." demiştir.

3. Sanık ... kolluktaki beyanında; "İnşaatların yapılı olduğu taşınmaz arkadaşım ... adına kayıtlıdır, haziran ayı 2015 yılında inşaatı yaptırdım, inşaat köy yerleşim yeri dışındadır, arkadaşım Turhan bana vekalet verdi, onun adına işleri ben yürütüyorum, Araziyi kontrolsüz yaşamdan dolayı doğabilecek olumsuzlukları engellemek için inşaatı yaptım, sit alanı olduğunu bilmiyorum, inşaatı başlatmadan önce ruhsat başvurusunda bulunmadım." demiştir.

4. Sanık ... savunmasında; "Ben daha önce jandarmada ifade vermiştim. O ifadem doğrudur. Aynen tekrar ederim. Dava konusu 368 parsel sayılı taşınmaz arkadaşım ... adına kayıtlıdır, 2015 yılı Haziran ayında söz konusu taşınmazdaki inşaatı yaptırmaya başladım ve belediye görevlileri gelip tutanak tuttuktan sonra inşaatı bitirdim ve kepenkleri kapattım, kesinlikle kullanmadım. Bu yer köy yerleşim yeri dışındadır. Arkadaşım ... benden taşınmazını korumamı istemişti. Ancak bana orada herhangi bir yapı yapmamı söylememişti. Ben kendim araziyi kontrolsüz yaşamdan dolayı doğabilecek olumsuzlukları engellemek amacı ile bu inşaatı yaptım. Oraya gelen piknikçiler, orada herhangi bir tuvalette olmadığı için etrafı pisletmişlerdi ve pisletiyorlardı, bende bu yapıda iki tane tuvalet yaptırdım ve ayrıca ilerde bekçi tutulur diye bu yapıyı yapmıştım. Herhangi bir yerden izin almadım. Burayı ticari amaçla kullanmayacaktım. Herhangi bir ağaca falan da zarar verilmedi. ...'nin bana bu konuda hiçbir talimatı yoktur. Ben 3 yıldır Datça'da yaşarım, bu taşınmazın bulunduğu yerin sit alanı olduğunu bilmiyordum. Daha sonradan öğrendim. Suçsuzum beraatime karar verilsin." demiştir.

5. Mahkemece mahallinde 22.03.2016 tarihinde keşif icra edilmiş olup, keşif neticesinde alınan fen bilirkişi raporunda, dava konusu yerin 1. derece doğal sit alanında kaldığı tespit edilmiştir. Mimar bilirkişi raporunda; yapının tamamen bittiği, kullanıma hazır hale getirildiği belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ...'nün Mahkumiyetine İlişkin Hükme Yönelik Sanığın ve Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Açısından;

1. 16.06.2015 tarihli yapı tatil zaptı ile; 368 parselde yapımı devam eden yaklaşık 0,50 m yüksekliğinde su basman üzerinde duvarları tuğladan ve demir profil dikme taşıyıcı ile taşınan çatı için demir profil mertekleri yapılmış olan tek katlı yapı tespit edildiği, kurul uzmanlarınca 08.07.2015 tarihinde yerinde inceleme yapıldığı ve mühüre rağmen inşaata devam edildiği, iç duvar kaba sıvalarının tamamlandığı, kapı pencere boşluklarının tamamlandığı, parselin çevresinin telle çevrildiği hususlarının tespit edildiği, dava konusu yerin I. derece doğal sit alanında kaldığı ve doğal sit alanı olarak tesciline ilişkin kurul kararının mahallinde mutad vasıtalarla ilan edildiği, kaldı ki tespitten sonra sanığın eyleme devam ederek inşaatı tamamladığı, bu hali ile mahkemece sanığın dava konusu yerin sit alanı olduğunu bildiğinin kabulü ile mahkumiyetine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. 2863 sayılı Kanun'un 9 uncu maddesinde, Koruma Yüksek Kurulunun ilke kararları çerçevesinde koruma bölge kurullarınca alınan kararlara aykırı olarak, korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ve koruma alanları ile sit alanlarında inşai ve fiziki müdahalede bulunulmayacağının düzenlendiği, anılan düzenlemeye aykırı olarak, izin alınmaksızın inşai ve fiziki müdahalede bulunulmasının ise, aynı Kanun'un 65 inci maddesi ile yaptırım altına alındığı, buna karşılık, 3194 sayılı İmar Kanununa 11.05.2018 tarih ve 7143 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesi ile eklenen geçici 16 ıncı maddede, ruhsatsız veya ruhsat ve eklerine aykırı yapıların kayıt altına alınması ve imar barışının sağlanması amacıyla yapı kayıt belgesi verilebileceği hükme bağlanmış olup, 2863 sayılı Kanun'a tezahürü bulunmayan bahse konu düzenlemenin, anılan Kanunun 65 inci maddesinde tanımlanan inşai ve fiziki müdahale suçlarının unsurlarını etkilemeyeceği, zira, yapı kayıt belgesi verilmesinin, ruhsatsız veya ruhsat ve eklerine aykırı yapıların kayıt altına alınmasını sağlamakla birlikte, korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ve koruma alanları ile sit alanlarında, kültür varlıkları yönünden koruma bölge kurullarından, tabiat varlıkları ve doğal sit alanları yönünden Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüklerinden izin alınmaksızın gerçekleştirilen inşai ve fiziki müdahaleleri hukuka uygun hale getirmeyeceğinden, sanığın bu yöndeki temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

3. 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi ve fıkraları gereğince hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının ertelenmesine engel sabıkası bulunmayan sanıklar hakkında mahkemece erteleme kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamış olup, katılan vekilinin bu yöndeki temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

B. Sanık ...'nin Beraatine İlişkin Hükme Yönelik Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Açısından;

3. 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi ve fıkraları gereğince hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının ertelenmesine engel sabıkası bulunmayan sanıklar hakkında mahkemece erteleme kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamış olup, katılan vekilinin bu yöndeki temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

B. Sanık ...'nin Beraatine İlişkin Hükme Yönelik Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Açısından;

16.06.2015 tarihli yapı tatil zaptı ile; I. derece doğal sit alanındaki 368 parselde yapımı devam eden yaklaşık 0,50 m yüksekliğinde su basman üzerinde duvarları tuğladan ve demir profil dikme taşıyıcı ile taşınan çatı için demir profil mertekleri yapılmış olan tek katlı yapı tespit edildiği, tespit tarihinde yapının henüz inşaat halinde olduğu, kurul uzmanlarınca 08.07.2015 tarihinde yerinde inceleme yapıldığı ve mühüre rağmen inşaata devam edildiği, iç duvar kaba sıvalarının tamamlandığı, kapı pencere boşluklarının tamamlandığı, parselin çevresinin telle çevrildiği hususlarının tespit edildiği, dava konusu taşınmazın tapuda sanık ... adına kayıtlı olduğu, sanık ...'ın sanık ...'a 10.02.2015 tarihinde dava konusu parsele ilişkin işleri yürütmesi için, ev, apartman vs her türlü inşaat yaptırma yetkisini de kapsar şekilde vekalet verdiği, her ne kadar sanık ... dava konusu yerin sit alanında kaldığını bilmediğini ileri sürse de, sit alanı olarak tesciline dair kurul kararının mahallinde ilan edildiği, ayrıca sanık ...'ın suç tarihinden önce, 09.10.2012 tarihinde, Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünden, dava konusu araziyi tel çitle çevirme konusunda izin talebinde bulunduğu, bu hali ile Turhan'ın dava konusu yerin sit alanı olduğunu bildiğinin kabulü gerektiği, yine her ne kadar sanık ..., sanık ...'ın ev yaptığından tutanak tutulduktan sonra haberdar olduğunu ileri sürmüş ise de, verilen vekaletname ve evin yapımına tutanak tutulduktan sonra da devam edilerek keşif tarihi itibariyle inşaatın tamamlandığı göz önüne alındığında sanık ...'ın bilgisinin olmadığının kabulünün mümkün olmadığı anlaşıldığından, mahkemece sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ...'nün Mahkumiyetine İlişkin Hükme Yönelik Sanığın ve Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Açısından;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Datça Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2016 tarihli ve 2016/14 Esas, 2016/388 Karar sayılı kararında sanık ... katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ...'nin Beraatine İlişkin Hükme Yönelik Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Açısından;

B. Sanık ...'nin Beraatine İlişkin Hükme Yönelik Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Açısından;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Datça Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2016 tarihli ve 2016/14 Esas, 2016/388 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2324, Karar No: 2021/12057, Tarih: 18.11.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/2324 E.  ,  2021/12057 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : EDİRNE 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ihraç etme

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde:

Bölge adliye mahkemeleri faaliyete geçmeden önce hakkında İlk Derece Mahkemesi veya Dairemiz tarafından hüküm verilmemiş olan sanık ... yönünden inceleme konusu kararın, 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleriyle Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan ve yargı çevreleri belirlenen bölge adliye mahkemelerinin tüm yurtta göreve başlama tarihi olan 20/07/2016 tarihinden sonraya ait olması ve anılan Yasanın 37/1. maddesi gereğince bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin görevleri arasında adli yargı ilk derece ceza mahkemelerince verilen ve kesin olmayan hüküm ve kararlara karşı yapılacak başvuruları inceleyip karara bağlamanın da bulunması nedeniye, hükmün istinaf kanun yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, sanık ... yönünden istinaf talebi ile ilgili inceleme yapmak üzere görevli ve yetkili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde:

Temyiz incelemesi; duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık ... müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle duruşmasız olarak yapılmıştır.

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile artırma ve indirme nedenleri tartışılarak yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

18/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6981, Karar No: 2019/2513, Tarih: 22.04.2019

**20. Ceza Dairesi         2017/6981 E.  ,  2019/2513 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : İZMİR (Kapatılan) 39. Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde;

1)Dosya içerisindeki evrak ve Uyap kayıtlarında İzmir 13. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 13.05.2010 tarih – 2010/434 esas ve 2010/704 karar sayılı ilamı incelendiğinde, sanığın 30.04.2009 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan yargılama sonucunda 13.05.2010 tarih - 2010/434 esas 2010/704 karar sayılı ilamı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilip kararın itiraz edilmeden 26.05.2010 tarihinde kesinleştiği ve sanığın denetim kararına uymadığından bahisle yapılan yargılamanın neticesinde sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip itiraz edilmeden kesinleştiği anlaşılmakla, ilgili kovuşturma dosyasının denetime imkan verecek şekilde aslı veya onaylı suretinin dosya içerisine alınarak,

Sanığın temyiz incelemesine konu dava dosyasındaki 29.05.2010 tarihli suçu daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan soruşturma veya kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlediği anlaşıldığından; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

2) İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanetinin 2010/7153 sırasında kayıtlı uyuşturucu maddeler, şahit numune ve ambalajlar hakkında karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 22.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1835, Karar No: 2006/7272, Tarih: 10.05.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/1835 E.  ,  2006/7272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ        :Kadıköy 3.Aile Mahkemesi

12.20 YTL.İlam H.

11.20 YTL.Peşin H.

1.00 YTL.Kalan H.
Yargıtay — Esas No: 2023/4621, Karar No: 2023/5825, Tarih: 21.12.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/4621 E.  ,  2023/5825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/587 E., 2023/42 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2015/1488 Esas, 2016/1063 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2015/1488 Esas, 2016/1063 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2015/1488 Esas, 2016/1063 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 06.07.2021 tarihli ve 2020/12265 Esas, 2021/5479 Karar sayılı kararı ile "Sanık hakkında, Sakarya ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 58 pafta, 231 ada 15 parselde yer alan ve depremde yıkıldığı belirlenen tescilli Tekel binasının koruma alanında yer alan maliki olduğu 181 ada 42 parselde izinsiz inşai faaliyette bulunduğu iddiasıyla açılan kamu davası ile ilgili olarak; sanığın inşai faaliyette bulunduğu yerin koruma alanında olduğunu bilmediği yönündeki savunmasına karşılık, öncelikle tescile ilişkin Taşınmaz Kültür ve Tabiat Varlıkları Yüksek Kurulunun 22.10.1987 tarih 3700 sayılı kararı ile tescilin devamına dair Bursa Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 23.12.1994 tarih 3855 sayılı kararlarının dosya kapsamına alınarak, ilgili kurul kararlarının mahallinde mutad vasıtalarla ilan edilip edilmediğinin, ilgili, belediye, muhtarlık, kaymakamlık, valilik gibi kurumlardan sorulması, aynı zamanda sit kararının Resmi Gazetede ilan edilip edilmediğinin araştırılması, varsa ilan tutanaklarının dosya kapsamına alınması, dava konusu yerin tescilli yapının koruma alanında olduğunun bölge halkı tarafından bilinip bilinmediği hususunun kolluk vasıtası ile araştırılması, dava konusu taşınmazın tapu kaydında tescilli taşınmazın koruma alanında bulunduğuna yönelik şerh olup olmadığının tespiti ile sanığın inşai faaliyette bulunduğu yerin tescilli Tekel binasının koruma alanında olduğunu bilip bilmediğinin tereddütsüz biçimde belirlenmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

İnşaat mühendisi ve fen bilirkişilerinden oluşan üçlü bilirkişi heyeti eşliğinde mahallinde yeniden keşif yapılarak izinsiz inşai faaliyette bulunulan 181 ada 42 parselin tescilli tekel binasının koruma alanında kalıp kalmadığının belirlenmesi, suça konu iddianameye konu izinsiz müdahalelerin tek tek irdelenmesi, özellikle kullanılan malzemelerin cinsi, eskime durumu, renk değişimi, parlaklık/solukluk, dökülmeler, paslanma ve karbonlaşma ve diğer teknik özellikler de dikkate alınmak suretiyle müdahale tarihinin (suç tarihinin) tereddüte mahal bırakmayacak şekilde belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi" nedeniyle hüküm bozulmuştur.

3. Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.01.2023 tarihli ve 2021/587 Esas, 2023/42 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3. Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.01.2023 tarihli ve 2021/587 Esas, 2023/42 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 11.05.2023 tarihli, 2023/45968 sayılı ve onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemenin Kabulü

"Her ne kadar sanık ... hakkında "2863 sayılı Yasaya Muhalefet" suçundan cezalandırılması istemiyle mahkememize kamu davası açılmış ise de, mahkememizce Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda yapılan araştırma neticesine göre yapılan keşif neticesinde aldırılan bilirkişi raporuna göre söz konusu binanın keşif tarihinden yaklaşık 8-10 sene önce yapıldığının tespit edildiği, yine bilirkişi raporunda belirtildiği üzere söz konusu binanın yapı ruhsatlarının ilk ruhsat tarihinin 17.12.2008 olduğu birinci tadilat ruhsatının 29.12.2011 olduğu, son yenileme ruhsatının tarihi ise 13.03.2013 olduğu, sanığın alınan savunmasında tüm aşamalarda hiçbir şekilde atılı suçlamayı kabul etmediği, sanık hakkında Kocaeli Kültür Varlıkları Koruma Kurulu tarafından 13.09.2013 tarihinde mahallinde yapılan denetim neticesinde 23.09.2013 tarihinde tutanak tutulduğu, bu tarihten sonra sanıklar hakkında 18.06.2015 tarihinde suç duyurusunda bulunulduğu, mahkememizce Yargıtay bozma ilamında belirtilen Sakarya Valiliğine, Adapazarı Belediye Başkanlığına, Kültür Varlıkları Bölge Koruma Kuruluna, Tapu Dairesine yazılan müzekkerelere cevap verildiği, 22.03.2022 tarihli Kültür Varlıkları Bölge Koruma Kurulunun cevap yazısında davaya konu yere ilişkin söz konusu yapının tescil ya da koruma alanına alındığının sanıklara tebliğ edilip edilmediği ve ya Resmi Gazetede ilan edilip edilmediği hususunun mahkememizce sorulduğu, gelen cevap yazısında söz konusu yapının 22.10.1987 tarihinde tescil edildiğinin ancak o tarihteki mevzuatlarına göre yapının koruma altına alındığını maliklere tebliğ ya da Resmi Gazete'de ilan edilmesine yönelik hüküm bulunmadığından bu durumun sanıklara tebliğ edilmediğinin belirtildiği ancak 1998 tarihinden itibaren Adapazarı Belediyesi ile bu hususta bir çok yazışma ve kararların gönderildiğinin belirtildiği, yukarıda yapı inşaat, tadilat, yenileme ruhsat tarihleri dikkate alındığında sanığın Adapazarı Belediyesine başvurarak bu ruhsatları çıkarttığı, Adapazarı Belediyesinin söz konusu yapının tescil alanına alındığının bilinmesi gerektiği ve bu sebeple ruhsat taleplerini reddetmesi gerekmesine rağmen sanığa bu ruhsatları verdiği, sanığın da tescil alanının alındığından haberdar olmadığı yapıyı almış olduğu ruhsata güvenerek tadilat ve yenileme işlemlerine başladığı, bu sebeple sanığın bahse konu yapının koruma altına alındığından haberdar olmadığı, yine mahkememizce dinlenen bahse konu yapının bulunduğu yerde o dönem çalışan ve o mahalde uzun yıllar ikamet eden tanıkların mahkememizce alınan beyanlarında bahse konu inşaat alanında herhangi bir ilan, tabela vs. bulunmadığını, inşaatların bitmesinden sonra Bölge Koruma Kurulu tarafından tabela konulduğunu beyan etmiş olması dikkate alındığında, sanığın bahse konu yapının koruma altına alındığından haberi olmadığı, almış olduğu yasal izinlerin ilgili kurumlar tarafından onaylanması üzerine herhangi bir engel olmadığını düşünerek yapıya müdahalede bulunduğunu, bu sebeple sanık ..

. bulunmadığını, inşaatların bitmesinden sonra Bölge Koruma Kurulu tarafından tabela konulduğunu beyan etmiş olması dikkate alındığında, sanığın bahse konu yapının koruma altına alındığından haberi olmadığı, almış olduğu yasal izinlerin ilgili kurumlar tarafından onaylanması üzerine herhangi bir engel olmadığını düşünerek yapıya müdahalede bulunduğunu, bu sebeple sanık ...'in kasıtlı bir şekilde atılı suçu işleme iradesi kapsamında hareket ettiğine dair kesin, inandırıcı, şüpheden uzak, cezalandırılmasına yeter kesin delil elde edilemediğinden CMK 223/2-e maddesi uyarınca sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir."