muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2873, Karar No: 2014/12743, Tarih: 20.11.2014

Davalı vekilinin kiralananın tahliye edildiği yönündeki savunmasına gelince; Kiralananın tahliye edildiğinin (kiracının kiralananı iade borcunu yerine getirdiğinin) kabul edilebilmesi için, kiralananın fiilen boşaltılması yeterli değildir. Anahtarın da kiralayana teslim edilmesi gerekir. Kiracının bildirdiği tahliye tarihinin kiralayan tarafından kabul edilmemesi; başka bir ifadeyle, tahliye tarihinin taraflar arasında çekişmeli olması halinde; kiralananın fiilen boşaltıldığını ve anahtarın teslim edildiğini, böylece kira ilişkisinin kendisince ileri sürülen tarihte hukuken sona erdirildiğini kanıtlama yükümlülüğü, kiracıya aittir. Kiracı, kiralananı kendisinin ileri sürdüğü tarihte tahliye ettiğini ispatlayamazsa, kiralayanın bildirdiği tahliye tarihine itibar olunmalıdır. Anahtarın kiralayana teslimi, hukuki işlemin içerisinde yer alan bir maddi vakıa olmakla birlikte, sözleşmenin feshine yönelik bir hukuki sonuç doğurduğundan, bunun ne şekilde ispat edileceği hususu, yukarıda açıklandığı üzere yıllık kira bedelinin tutarı esas alınmak suretiyle, belirlenmelidir. Kiralayan anahtarı almaktan kaçınırsa, kiracının yapması gereken, mahkemeden bu yolda tevdi mahalli tayinini isteyip, tayin edilecek yere anahtarı teslim etmek ve durumu kiralayana bildirmektir. Kiracının kiralananı iade borcu, ancak bu şekilde, durumun kiralayana bildirildiği tarihte son bulur. Aksi takdirde, kiracının, kira parasını ödemek de dahil olmak üzere, sözleşmeden kaynaklanan yükümlülükleri devam eder. Davalı tarafından, taraflar arasında öncesinde var olan kira ilişkisinin 2006 yılı sonunda sona erdiği savunulmuş ise de anahtar teslimine ilişkin yazılı belge sunulamamıştır. Ancak davalı vekili cevap dilekçesinde açıkça yemin deliline de dayanmış olduğundan Mahkemece, tahliye tarihi ve anahtar teslimini yazılı belge ile kanıtlayamayan ve ispat yükü kendisine düşen davalı tarafa, tahliye tarihi hususunda davacıya yemin teklif etme haklarının hatırlatılması ve hasıl olacak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 20/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8083, Karar No: 2020/1078, Tarih: 27.02.2020

**20. Hukuk Dairesi         2017/8083 E.  ,  2020/1078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava konusu taşınmazları gösteren 1971-1989 tarihleri arasında çekilmiş hava fotoğrafları ve bu hava fotoğrafından üretilen memleket haritası bulunduğu yerden getirtildikten sonra dava dosyası, raporları hükme dayanak yapılan fen, orman ve ziraat bilirkişilerine verilerek; memleket haritası ve hava fotoğrafının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafı üzerinde gösterecekleri ayrıca hava fotoğrafları, kadastro paftası ile çakıştırılıp stereoskop aletiyle üç boyutlu inceleme yapılarak dava konusu taşınmazların, hava fotoğrafında ne şekilde gözüktüğü, üzerinde bulunan bitki örtüsü, varsa ağaçların cinsi yaşı ve adedi, kapalılık oranı ile üzerinde tarımsal faaliyet yapılıp yapılmadığı, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı, tasarruf sınırları bulunup bulunmadığı, mezkur tarihlerde kullanıldığına ilişkin emareler bulunup bulunmadığı, kullanım varsa kullanım durumu hususlarında ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı, aplikeli ve açıklamalı ek rapor alınarak bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 27/02/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6438, Karar No: 2014/8778, Tarih: 27.10.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/6438 E.  ,  2014/8778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, ... Kadastro Mahkemesinde açmış olduğu davada, ... Köyü içinde bulunan ve dava dilekçesine ekli krokide gösterilen dere ve yolların bir bölümünün kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığını ve halen orman vasfını koruduğunu, kadastro çalışmaları sırasında kesinleşen orman sınırlarına uyulmadığını ileri sürerek, tesbitin iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, ... ada içerisinde yer alan ve fen bilirkişi krokisinde kırmızı renkli kalemle gösterilen 2153,07 m2 yüzölçümündeki yolun orman niteliğinde Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz incelemesi sonrasında Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 12.12.2013 tarih ve 2013/6954-11486 sayılı bozma kararında özetle; "çekişmeli yerin yörede 2005 yılında 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan genel kadastroda yol olarak tesbit dışı bırakılarak paftasına işlendiği, taşınmaz hakkında tesbit tutanağının düzenlenmediği, yörede yapılan orman kadastrosu da tesbit tarihinden önce kesinleşmiş bulunduğu, davaya bakma görevinin genel mahkemelere ait olduğu, davanın esasına girilmeksizin görevsizlik kararı verilmesi gerekirken esas hakkında hüküm kurulmasının usûl ve kanuna aykırı olduğu"na değinilmiştir.

Yargıtay bozma kararı sonrası kadastro mahkemesince dava dosyası görevsizlik kararı ile asliye hukuk mahkemesine gönderilmiş ve asliye hukuk mahkemesince davanın kabulüne, ... ada içinde yer alan ve dosyada mevcut 15/04/2013 tarihli fen bilirkişisi ...'in raporuna ekli krokide kırmızı renkli kalemle gösterilen 2153,07 m2 yüzölçümündeki yolun bitişiğindeki ... ada ... parsel sayılı ... Devlet Ormanı ile birleştirilmek suretiyle orman vasfı ile ... adına tesbit ve tesciline, karar tarihinde yürürlükte olan A.A.Ü.T.'ne göre 1.500.-TL. vekalet ücretinin ve davacı tarafça yapılan 745,10.- TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tutanağı düzenlenmeyen taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1978 yılında seri bazda orman kadastrosu ve 1744 sayılı Kanunla değişik 2. madde uygulamaları yapılmış; sonuçları 14/06/1979 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir.

Dava, kadastro tutanağı düzenlenmeyen taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1978 yılında seri bazda orman kadastrosu ve 1744 sayılı Kanunla değişik 2. madde uygulamaları yapılmış; sonuçları 14/06/1979 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman tahdidi içinde kalan yerlerden olduğu anlaşılarak davanın kabulüne dair yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tesbit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel

mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince davalı aleyhine yargılama giderleri ve vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Bu sebeple, hükmün 4 ve 5. bendlerinin kaldırılarak, yerine “6099 sayılı Kanun ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davacı lehine vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına” ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA 27/10/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/406, Karar No: 2022/11416, Tarih: 04.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/406 E.  ,  2022/11416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili, davalı Belediye vekili, davalı .... İmalat ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi’nin 14/02/2019 tarih 2016 /5760 Esas-2019/1488 Karar sayılı ilamında özetle “ davalı Belediye vekili ile davalı .... İmalat Ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekilinin tüm, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile, davacılar için takdir olunan manevi tazminatın az olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın tüm davacılar yararına bozulmasına'' karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın manevi tazminat talebi bakımından kısmen kabulü ile; davacı baba ... yönünden 20.000,00 TL, davacı anne .... yönünden 20.000,00 TL, davacı kardeş ... yönünden 15.000,00 TL, davacı kardeş ... yönünden 15.000,00 TL, davacı kardeş ... yönünden 15.000,00 TL olmak üzere toplam; 85.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 16/05/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar Çankaya Belediye Başkanlığı,.... Üretim Ltd. Şti. ve davalı ...'tan alınarak belirtilen miktarlarda davacılara verilmesine, karar verilmiş hüküm, davacılar vekili, davalı Belediye vekili, davalı .... Ürünleri İmalat ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi olanağı bulunmamasına göre davacılar vekili, davalı Belediye vekili ve davalı .... Ürün. İmalat ve Dış Tic. Ltd. Şti vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 21,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, aşağıda dökümü yazılı 2.939,66 TL

kalan onama harcının temyiz eden davalılar ... ve ..... Ürün. İmalat ve Dış Tic. Ltd. Şti.'den alınmasına 04/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/278, Karar No: 2018/1467, Tarih: 03.05.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/278 E.  ,  2018/1467 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne silah sağlama

Hüküm : TCK'nın 315/1, 53, 54, 63 ve 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Usulüne uygun tebligata rağmen sanıklar müdafii duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediğinden dosyanın duruşmasız olarak yapılan incelemesi sonunda gereği düşünüldü;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin tesbiti ile aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Tanık beyanları, arama tutanağı, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre PKK/KCK silahlı terör örgütünün bir üyesi olarak, hiyerarşik yapı içinde faaliyet gösterdiği anlaşılan ve evinin müştemilatında yapılan aramada iki adet kaleşnikof marka tüfek ile bir adet el bombası ele geçirilen sanığın silahlı terör örgütüne üye olmak, 6136 sayılı Kanuna muhalefet ve TCK'nın 174. maddesinde düzenlenen tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçlarından mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde uygulama yapılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından CMK'nın 283/1 ve 307/4. maddeleri uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 03.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1450, Karar No: 2011/10443, Tarih: 19.09.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/1450 E.  ,  2011/10443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/09/2009 tarih ve 2008/353-2009/321 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait emtianın davalı tarafından taşınması esnasında hasarlandığını ve bu hasarın da emtianın müşteriye satışı sonrasında ambalajı açıldığında anlaşıldığını ileri sürerek, şimdilik 13.194,51 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, eşyanın davacıya hasarsız teslim edildiğini ve TTK'nun 788. maddesi uyarınca dava hakkının düştüğünü savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin olarak verilen kararın Dairemizce bozulması sonrasında, bozma kararına uyan yerel mahkemece yeniden yapılan yargılamada, davacının TTK'nun 788. maddesine uygun şekilde hasar tespiti veya ihbarı yapmadığı, davacının basiretli bir tacir gibi davranarak yan yattığı belirtilen gönderinin hasarını tespit için alıcısıyla irtibata geçip süresinde hasar tespitinde bulunmasının gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, emtianın teslimi esnasında davacı tarafından teyit nüshasına yazıldığı iddia olunan “kargonun teslimi sırasında bilgi ve istekleri dışında, kargonun yan yatmış bir şekilde teslim alındığı ve satışı yapılırken açılacağından varsa hasarın o zaman tespit edileceği” şeklindeki şerhin varlığı kabul edilmiş ancak bu belge içeriğinin bir ihtirazi kayıt olarak kabul edilemeyeceği belirtilerek yazılı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Oysa, davalı tarafın isticvabı sonucu mahkemenin varlığını kabul ettiği bu belgenin içeriğinden hareketle taşımaya konu emtianın taşıma esnasında yan yatmış olduğu bir vakıa olarak kabul edildiğine göre; Dairemizin 07.07.2008 tarihli bozma ilamında da açıklandığı şekilde dava konusu hasarın anılan bu “yan yatma” ve taşıma sırasında olup olamayacağının gerektiğinde konusunda uzman bilirkişi raporuyla belirlenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu şerhin bir ihtirazi kayıt olmadığından bahisle yazılı şekilde hüküm tesisi yerinde görülmediğinden kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 19.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19124, Karar No: 2013/17695, Tarih: 14.11.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/19124 E.  ,  2013/17695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vdl. aleyhine 15/03/2007 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeni ile yaralanmadan dolayı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/09/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalılar ..., .....A.Ş. ve İl Özel İdaresi vekili tarafından istenilmekle..... A.Ş.'den gayrı tarafların süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının ve davalı ... İdaresi Müdürlüğü'nün aşağıdaki bentlerin kapsamları dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince,

Dava, trafik kazası nedeni ile yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı sürücünün tam kusuru ile neden olduğu trafik kazasında ağır yaralandığını, aracının hurda haline geldiğini beyanla uğradığı maddi ve manevi zararlarının ödetilmesini istemiştir.

Davalılar kusurlu ve sorumlu olmadıklarını savunmuşlardır.

Mahkemece, belirlenen maddi zararlar ile birlikte takdir edilen manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olaya gelince, davacının yaralanmasının derecesi, kusur durumu, olay tarihi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 2.000,00 TL manevi tazminat tutarı azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat ödetilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davalı ...Ş.'nin temyiz istemine gelince; Davalı ...Ş.'nin HUMK’nun 432/1. maddesinde yazılı onbeş günlük ve 427/4 ve 433/2. maddelerinde belirlenen on günlük süreleri geçirdikten sonra kararı temyiz ettiği anlaşılmasına göre temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

4-Davalı ... İdaresi Müdürlüğü'nün diğer temyiz itirazlarına gelince;

Davacı, trafik kazasında aracının hurda haline geldiğini iddia etmiş, hasar tazminatı ödetilmesini istemiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, davalı ...Ş.'nin, davacının aracında meydana gelen hasar nedeni ile davacıya, 30/03/2007 tarihinde 5.750,00 TL ödeme yaptığı anlaşılmaktadır. Mahkemece görüşüne başvurulan makine mühendisi bilirkişinin araçtaki hasar tutarını 10.856,93 TL olarak bildirdiği, itiraz üzerine alınan bilirkişi raporunda ise hasar tutarının 17.000,00 TL olarak belirlendiği görülmüştür. Raporların hiçbirinde sigortadan davacıya ödenen tutar indirilmemiştir. Davacı 10/11/2011 günlü ıslah dilekçesi ile araç hasarı yönünden istemini 920,00 TL araç çekici bedeli dahil olmak üzere kusur oranına göre indirim yaparak 16.128,00 TL olarak ıslah etmiş, mahkemece, bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden ve sigorta şirketi tarafından davacıya araç hasarı için ödenen bedel indirilmeden ıslah edilen bedel hüküm altına alınmıştır.

Şu durumda, mahkemece, bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilerek davalı ...Ş. tarafından davacıya yapılan ödemenin de indirilmesi ile bakiye hasar tutarının bulunup bulunmadığı araştırılıp davalının araç hasar bedeli yönünden sorumluluğu belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

5-Davalı ...'in temyiz itirazlarına gelince;

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır. (T.C. Anayasası 40/III, 129/V, 657 Sy.K.13, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K.) Bu konuda yasal düzenlemeler emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan Sorumluluk Hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.