muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4752, Karar No: 2013/19209, Tarih: 03.10.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/4752 E.  ,  2013/19209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1163 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıkların beraatlerine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı bulunmayan Maliye Bakanlığının hükmü temyiz etme yetkisi bulunmadığından, anılan bakanlık adına vekilinin vaki temyiz itirazlarının 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Suçtan doğrudan zarar gören Çevre ve Şehircilik Bakanlığı adına hazine vekilinin CMK.nun 260/1.maddesi gereğince hükmü temyiz etme hakkı bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1-1163 sayılı Kooperatifler Kanununa 5983 sayılı kanun ile eklenen geçici 3.madde gözetilerek, suçtan doğrudan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan Çevre ve Şehircilik Bakanlığı yargılamadan haberdar edilmeyerek 5271 sayılı CMK.nun 234 vd maddelerine aykırı davranılması,

2-Suç tarihinde ....Konut Yapı Kooperatifi yönetim kurulu üyesi olduğu anlaşılan sanıkların, 2007 yılı hesap dönemi sonundan itibaren altı ay içerisinde kooperatif genel kurulunu olağan toplantıya çağırmadıkları gözetilmeden, yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatlarına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, suçtan doğrudan zarar gören Çevre ve Şehircilik Bakanlığı adına hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.10.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1549, Karar No: 2020/2967, Tarih: 18.11.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/1549 E.  ,  2020/2967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme, 6136 sayılı Yasaya muhalefet, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : 1-Sanığın konut dokunulmazlığını ihlal suçundan dolayı; CMK'nin 223/2-a maddesi gereğince beraatine,

2-Sanığın kasten öldürme suçundan dolayı; TCK'nin 81/1, 29, 53, 58. maddeleri uygulanarak neticeten; 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

3-Sanığın 6136 sayılı Yasaya muhalafet suçundan dolayı; 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK'nin 52/2, 53 maddeleri uygulanarak neticeten; 1 yıl hapis cezası ve 600,00 tl adli para cezası ile cezalandırılmasına dair kararlara karşı yapılan istinaf incelemesinde;

1-)Sanık ...'un konut dokunulmazlığını ihlal suçundan dolayı; istinaf başvurusunun esastan reddine,

2-) ...1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/04/2019 tarih ve 2018/82 esas, 2019/197 karar sayılı hükmünün kasten öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından dolayı kaldırılmasına,

a-Sanık ...'un kasten öldürme suçundan dolayı; TCK'nin 81/1, 62/1, 53, 58 maddeleri uygulanarak neticeten; 25 yıl hapis cezasına,

../..

S/2

b-Sanık ...'un 6136 sayılı Yasaya Muhalafet suçundan dolayı; 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK'nin 62/1, 52, 53, 58. maddeleri uygulanarak neticeten; 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... ve müdafii, katılan Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin takdiren reddine karar verilmiştir.

Sanık ... müdafiinin yüzüne karşı verilen kararın 15.11.2019 tarihli süre tutum dilekçesi ile temyiz ettiği, gerekçeli kararın kendisine 06.12.2019 tarihinde tebliğ edilmesinin ardından gerekçeli temyiz dilekçesini yasada öngörüle 7 günlük yasal süre içinde vermediğinden ve süre tutum dilekçesinin 5271 sayılı CMK’nın 294/1. ve 295/1 maddeleri uyarınca temyiz sebepleri içermediğinden 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi uyarınca REDDİNE, Heyetimizden sayın Üyeler ... ve ...’in temyiz nedeni olmaksızın inceleme yapılabileceğine ilişkin karşı oyu ve oy çokluğu ile karar verildi.

Sanık ... hakkında maktul ...’yi kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık ve katılan Kurum Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyizi ile sınırlı olarak yapılan incelemede; ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin vermiş olduğu 14/11/2019 gün ve ... K. sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ...’in haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eksik araştırmaya ve beyanların çelişkili olduğuna, katılan kurum vekilinin takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın ...1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/11/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.

KARŞI OY:

Sanık ... müdafiinin yasal süresi içerisinde Bölge Adliye Mahkemesi Daire kararını temyiz ettiğine dair dilekçe vererek temyiz iradesini ortaya koyduğu halde dilekçe de temyiz sebebi bildirilmediğinden bahisle Dairemizce temyiz talebinin reddine dair verilen çoğunluk kararına katılmıyoruz.

Şöyle ki;

5271 sayılı CMK'de olağan kanun yolları başlığı altında yer alan 294/1.md: Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır, 295.md: Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir, 298. md: Yargıtay...... ya da temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa temyiz istemini reddeder, 301 md: Yargıtay yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında inceleme yapar şeklinde düzenlemeler yapılmakla Bölge Adliye Mahkemelerinden geçerek Yargıtay incelemesine tabi olan dosyalarda temyizin ancak temyiz dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılabileceğini düzenlemiştir.

Yine 5271 sayılı CMK'de olağanüstü kanun yolları başlığı altında 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itiraz yetkisini düzenlemiştir.

CMK'nin 308. md: Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kuruluna itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir.

CMK'nin 308. md: Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kuruluna itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir.

5271 sayılı CMK'nin 232. maddesinin başlığında hükmün gerekçesi ve hüküm fıkrasının içereceği hususlar düzenlenmiş olup CMK'nin 232/6. fıkrasında; Hüküm fıkrasında, 223'üncü maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir. şeklinde düzenlenmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulumuzun kendisine itirazen gelen bir dosyada sadece itiraz sebepleriyle sınırlı kalmayıp dosyada bulunan Yasaya aykırılıkların tamamını re'sen inceleyip bu hususlarda kararlar verdiği bilinmektedir.

Görüldüğü üzere aynı yasada olağan kanun yollarından temyiz yolunda temyiz davasını açan sanık veya katılan tarafın veya müdafilerinin dilekçesinde sebep bildirme zorunluluğu getirilmiş (CMK'nin 294/1) sebepten yoksun sadece kendi aleyhine verilen karara karşı temyiz hakkının kullandığını yasal süreleri içerisinde yargı merciine bildiren ve kararı davaya temyiz ediyorum diyen tarafın talebinin ise temyiz sebebi içermemesi nedeniyle reddolunacağını yasa koyucu hüküm altına almıştır. (CMK 298. md.)

Yasa koyucu CMK'nin 232/6. maddesinde kararı veren mahkemenin hükmünde bu karara karşı yasa yollarının neler olduğunu süresini ve merciini tereddüte mahal vermeyecek şekilde kararında belirtmesi gerektiğini belirtmiş ancak bu düzenlemeden daha sonra yürürlüğe giren mevzuatla mahkeme kararlarının temyizinin sebep içermesi gerektiği sebepsiz temyizin geçerli olmayacağı öngörülemediğinden olacak ki mahkemenin kararında temyiz sebebinin de dilekçede bulunması gerektiğini mahkemenin kararında bildirilmesi yasada düzenlenmemiştir. Uygulamada da böyle bir bildirim yapılmamaktadır.

CMK'deki temyiz sebebi ile bağlılık ilkesi uygulanacak ise temyiz sebebi bildirilmeden yapılan temyizlerin geçersiz sayılacağını ve hak kayıplarının yaşanabileceğini açıkça gören yargı mercilerinin bunun CMK'nin 232/6. md gereği davanın taraflarına kısa kararın son kısmında açıkça bildirilmesinin yasanın zorunlu bir sonucu olduğunu düşünmekle beraber yürürlükte olan mevzuat gözönüne alındığında herhangi bir hukuk eğitimi almayan ve ceza davasına taraf olan kişinin veya ilgili tarafın avukatının istinaf mahkemelerinden aleyhine çıktığını düşündüğü kararı sebep bildirmeksizin süresinde temyiz etse dahi bu temyizin Yargıtay Dairesince reddolunacağı ancak Yargıtay Cumhuriyet savcısının ilgili Yargıtay Dairesinin kararına karşı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna itiraz etme hakkını kullanırken hiçbir sebep bildirmek zorunda olmadığı bununda vatandaşın aleyhine olarak 1982 Anayasasının 10, 11, 36, 90 md. ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ve 10. maddelerinde karşılıklarını bulan kanun önünde eşitlik ve silahların eşitliği ilkelerine aykırılık teşkil ettiğini, yasal düzenlemelerin millet adna TBMM tarafından yapıldığını ancak bunların ilahi metinler olmayıp uygulayıcılar tarafından eksik, yanlış veya hakkaniyete aykırı olanlar var ise bunların belirlenip düzeltilmesinin de yasalarda düzenlendiği, usuli bir düzenlemeyi bilemediği için yasal süresi içerisinde temyiz dilekçesini sebep bildirmeden veren davanın tarafı veya taraf avukatının temyiz talebinin usul hükmü gereği sebep bildirilmediği düşüncesi ile reddolunmasının hukuki ve vicdani olmadığını sadece kanuni olduğunu ancak hakimin görevinin kanunu değil hukuku uygulamak olduğunu düşündüğümden Ceza Muhakemesinin odak noktası sayılan maddi gerçeğin ortaya çıkmasını engelleyecek mahiyetteki bu usul hükümlerinin davaya konu olaya uygulanması yerine öncelikle bu hükümlerin 1982 Anayasasına aykırılığı düşüncesi ile Anayasa Mahkemesine iptal talebi ile gidilmesi bu kabul edilmeyecek ise Yargıtay Dairemiz tarafından CMK'de sanık lehine kıyasın yasak olmadığı dikkate alınarak CMK'nin 294/1. madde hükmündeki sebeple bağlılık kuralının CMK'nin 308. maddesindeki sebep bildirmenin zorunlu olmadığı şeklinde yorumlanması gerektiği ve sebep bildirilmese ve hatta taraf müdafii tarafından verilse dahi temyizen incelenme iradesinin belirlenebildiği dosyaların usule aykırılık nedeniyle reddedilip toplumun adalete, devlete, hukuka olan inancının sarsılmasını önlemek ve ihkakı hak yolunun açılmasının önüne de geçmek gerektiği düşüncesi ve gerekçesi ile çoğunluğun kanaatine usul yönünden muhalifiz. Saygılarımızla.

Muhalif Üye Muhalif Üye

... ...
Yargıtay — Esas No: 2022/2193, Karar No: 2023/11273, Tarih: 21.11.2023

**5. Ceza Dairesi         2022/2193 E.  ,  2023/11273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/128 E., 2021/342 K.

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.08.2012 tarihli ve 2012/13687 Soruşturma, 2012/4358 Esas, 2012/361 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59 uncu maddesi uyarınca son soruşturmanın açılması kararı verilmesi talep edilmiştir.

2. Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.10.2012 tarihli ve 2012/289 Esas, 2012/184 sayılı Kararı ile sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca yargılamasının Kocaeli Ağır Ceza Mahkemesinde yapılması için son soruşturmanın açılmasına karar verilmiştir.

3. Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.05.2013 tarihli ve 2013/5 Esas, 2013/115 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

4. Sanığın denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlediğinden bahisle ihbarda bulunulması üzerine Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.04.2015 tarihli ve 2015/85 Esas, 2015/142 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına ve sanığın 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince hak yoksunluklarına hükmolunmuştur.

5. Sanığın temyizi üzerine mahkumiyet hükmü Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 16.03.2021 tarihli ve 2020/4847 Esas, 2021/1369 sayılı Kararı ile bozulmuştur.

5. Sanığın temyizi üzerine mahkumiyet hükmü Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 16.03.2021 tarihli ve 2020/4847 Esas, 2021/1369 sayılı Kararı ile bozulmuştur.

6. Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.11.2021 tarihli ve 2021/128 Esas, 2021/342 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında bozmaya uyularak 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına hükmolunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; katılanın başka bir avukat aracılığıyla fazla mesai alacağını aldığını, hakkındaki cezanın ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesi hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Avukat olan sanığın katılanın vekili olarak davacı sıfatıyla açtığı Kocaeli 4. İş Mahkemesinin, 2011/171 Esas sayılı davanın 12.05.2011, 28.07.2011, 08.09.2011 ve 01.12.2011 tarihli celselerine mazeret bildirmek suretiyle katılmadığı gibi 29.12.2011 tarihli celsesine mazeret bildirmeksizin katılmayarak 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 150 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince dosyanın işlemden kaldırılmasına sebep olması nedeniyle hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan kamu davası açılmış, mahkemece sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (e) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince, ayrıca, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından, 29.12.2011 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 28.07.2011 olarak gösterilmesi ise mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştiriler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.11.2021 tarihli ve 2021/128 Esas, 2021/342 sayılı Kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştirilen hususlar dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.11.2021 tarihli ve 2021/128 Esas, 2021/342 sayılı Kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştirilen hususlar dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21655, Karar No: 2011/3002, Tarih: 22.02.2011

**2. Hukuk Dairesi         2009/21655 E.  ,  2011/3002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün her iki dava yönünden temyizen murafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 22.2.2011 günü temyiz eden davacı-davalı ... ve karşı taraf davalı-davacı ... vekili Av. ... geldi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı kocanın aşaıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-davacı kadın için takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekirken, bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu yönden düzeltilerek onanması gerekmiştir. (HUMK.m.438/7)

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte gösterilen nedenlerle gerekçeli kararın hüküm fıkrasının dört nolu bendindeki "500,00 TL." rakamlarının hüküm fıkrasından çıkarılmasına yerine "250,00 TL." rakamlarının yazılmasına, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.02.2011 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/1299, Karar No: 2013/18224, Tarih: 24.12.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/1299 E.  ,  2013/18224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalılar ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Davacı vekili, davalıların sürücüsü, maliki ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısı oldukları traktörün, müvekkiline çarpması sonucu müvekkilinin yaralanarak tedavi gördüğünü ve daimi maluliyete uğradığını ileri sürerek ıslahla birlikte 1.679,89 TL tedavi gideri, 62.865,78 TL sürekli iş göremezlik zararının tüm davalılardan, 5.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte sigorta şirketi dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve poliçe limitleri dahilinde sorumlu olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalılar ... ve ... vekili, müvekkili...'ın kusursuz olduğunu, ayrıca davacı çalışmadığından maddi kaybının söz konusu olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davacının maddi tazminat talebinin kabulü ile 64.545,67 TL'nin 06.04.2007 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davalı ... şirketinin tedavi masrafları için kişi başına 57.500 TL, 3. şahıslara verilen zararlar için kişi başına 57.500 TL olan poliçe limitleri dahilinde sorumlu tutulmasına, davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabul ile 3.500 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'dan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, ceza yargılaması sırasında alınan ve kesinleşen bilirkişi raporundaki kusur dağılımının oluşa ve dosya içeriğine uygun bulunması sebebiyle mahkemece benimsenmesinde ve uzman bilirkişice düzenlenen tazminata ilişkin raporun hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalılar ... ve ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

a) Davalı ... şirketinin kaza tarihi itibariyle ölüm ve sakatlık halinde kişi başına teminat limiti 60.000 TL iken, mahkemece 57.500 TL kabul edilerek karar verilmiş olması doğru değildir.

b)Davacı vekili dava dilekçesinde hükmedilecek manevi tazminata kaza tarihinden itibaren faiz yürütülmesini talep etmiş olup, kararda manevi tazminata hiç faize hükmedilmemesi isabetsizdir.