muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/19098, Karar No: 2018/27658, Tarih: 18.12.2018

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür.

Mahkemece davacının kapsam dışı personel statüsünde olması, yine işyerindeki ücretinin asgari ücretin 4,67 katı olarak belirlenmiş olması birlikte değerlendirildiğinde davacının işyerinde yapacağı muhtemel fazla çalışma yapacağı gözönünde bulundurularak ücretinin belirlendiği, davacının üst düzey yönetici konumunda çalıştığı, mesaisini kendisinin belirlediği ayrıca fazla mesai yapılması konusunda şirket yöneticisi veya yönetim kurulu üyesi tarafından verilmiş bir talimat bulunmadığı gerekçesiyle fazla çalışma ücreti alacağı isteğinin reddine karar verilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının 2013 yılı 8. ayda insan kaynakları şefi olduğu, üst kadrosunda insan kaynakları direktörü ve şirket yetkilileri olduğundan kendi mesaisini kendisi belirleyen yönetici konumunda olmadığı, tanıklarca davacının kapsam dışı personel olup kart basma zorunluluğu olmadığı belirtildiği halde davacıya ait işe giriş çıkış kayıtlarında kart basılan dönemlerin bulunduğu anlaşıldığından kart basılan dönemde bu kayıtlara itibar edilerek kart basılmayan dönem için ise davacının ... 6. İş Mahkemesinin 2014/822 esas sayılı dosyasında bilirkişi raporuna yansıyan beyanları ile tüm dosya kapsamı ve tanık beyanları birlikte değerlendirilerek fazla çalışma alacağının hesaplanması gerekirken yazılı gerekçe ile fazla çalışma alacağının reddi hatalı olmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.12.2018 gününde oy birliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/3219, Karar No: 2018/920, Tarih: 12.02.2018

**6. Ceza Dairesi         2017/3219 E.  ,  2018/920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : İstinaf talebinin esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık ve savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle;

Sanık ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda;

Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2017/10-108 sayılı ilamı ile yağma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı, sanık ... ve savunmanının CMK'nın 272 ve müteakip maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurması üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi'nin başkan ve üyelerinin isim ve soy isimlerinin karar başlığında gösterilmemesi yerinde eklenerek giderilmesi olanaklı maddi yazım hatası olarak kabul edilmekle, anılan mahkemece dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 17.05.2017 gün, 2017/1395-1373 sayılı "esastan red" kararına karşı, sanık ... savunmanı tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası üzerine, temyiz dilekçesinde hukuka aykırı olduğu ileri sürülen hususlar ile re'sen incelenmesi gereken konular CMK'nın 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü;

Yağma suçunun, TCK’nın 149/1. maddesinin (a, b, d ve h) bentlerine aykırı biçimde, silahla, kişinin kendisini tanınmayacak bir hale koyması suretiyle, iş yerinde ve gece vakti işlenmesine karşın, (h) bendinin değerlendirmeye esas alınmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık

... hakkında kurulan hükmün usul ve mevzuata uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf isteminin esastan reddine dair verilen kararda, eleştiri dışında hukuka aykırılık bulunmadığından, sanık ... savumanının temyiz isteminin CMK 302/1. maddesi uyarınca esastan reddi ile Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 2017/1395-1373 sayılı esastan red hükmünün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 12.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16056, Karar No: 2016/12999, Tarih: 27.10.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/16056 E.  ,  2016/12999 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Mahkemece, bozmaya uyarak ilâmında belirtildiği şekilde isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesi olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

Eldeki dosyada, davacının 15.05.1995-30.06.2001 tarihleri arasındaki hizmetlerinin tespiti istemli açmış olduğu davada mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece, verilen kısmen kabul kararı eksik araştırma ve inceleme nedeniyle isabetsizdir. Mahkemece yapılacak iş, davacının çalışma sürelerinin net olarak belirlenmesi bakımından davacıyı tanıyan dönemsel sigorta primleri bordrosuyla veya aylık prim ve hizmet belgesiyle bildirimleri yapılan sigortalılardan dinlenenler dışındakiler tanık sıfatıyla dinlenilmeli, aynı çevrede faaliyet yürüten ve davacının çalışmasını bilebilecek durumda olan tarafsız nitelikte başka işverenler ve bordrolu çalışanlar yöntemince saptanarak tanık sıfatıyla dinlenilmeli varsa işçilik alacaklarına ilişkin dava dosyasının varlığı araştırılarak

celbedilmeli ve işçilik hakları davasında dinlenen tanıkların anlatımları ile bu dosyada bilgi ve görgüsüne başvurulan tanıkların anlatımları karşılaştırılmalı, varsa çelişki giderilmeli, yargılama sürecinde dinlenen tanık anlatımlarının değerlendirilmesinde, iş yerinin kapsamı, kapasitesi ve niteliği nazara alınmalı, davacının kayıtlarda görünmeyen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği ya da bildirim dışı kaldığı hususu, çalışmanın varlığı ve kesintili olup olmadığı yöntemince araştırılmalı, toplanan tüm kanıtlar birlikte değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan .... A.Ş.'ye iadesine, 27.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6405, Karar No: 2013/18838, Tarih: 03.07.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/6405 E.  ,  2013/18838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Beykoz Aile Mahkemesi

TARİHİ :28.11.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.07.2013 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2023/5065, Karar No: 2024/3578, Tarih: 06.11.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5065 E.  ,  2024/3578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/821 E., 2023/1775 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/235 E., 2021/30 K.

Taraflar arasında karşılıklı olarak görülen tahliye ve tazminat davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davaların reddine karar verilmiştir.

Kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraflarca temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre; dava tarihi itibariyle son ödenen üç aylık kira miktarı 102.321,99 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca kesinlik sınırı olarak belirlenen 238.730,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davacı vekilinin tahliye davasına yönelik temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; maden işletme ruhsatı sahibi davacının davalı ile imzaladığı 18.07.2013 tarihli rödovans sözleşmenin üçüncü maddesinde, sözleşmenin 24.05.2015 tarihine kadar geçerli olacağının ve bu tarihten sonra hükümsüz kalacağının düzenlendiğini, buna dayalı olarak 05.05.2015 tarihli noter ihtarı ile davalı şirkete sözleşmenin sonunda taşınmazı tahliye etmesini ihtar ettiğini, sözleşme süresi bitmesine ve sözleşmenin devam etmeyeceğine yönelik açık beyanına rağmen davalı şirketin halen madencilik faaliyetlerinde bulunduğunu, kaçak üretim yaptığının ilgili idarelerce tespit edildiğini, sözleşme süresinin uzamasına ilişkin zımni bir kabul olmadığı gibi, sözleşmeye devam etmeme iradesinin pek çok şekilde ortaya konulduğunu ileri sürerek davalının rödövans sözleşmesinde koordinatları belirtilen taşınmazdan tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP ve KARŞI DAVA

II. CEVAP ve KARŞI DAVA

Davalı vekili; davalının, davacının zımni muvafakati ile kiralananı kullanmaya devam ettiğini, örtülü olarak sözleşmeyi sürdürdüklerini ve kira sözleşmesinin birer yıl için yenilendiğini, 05.05.2015 tarihinde ihtarname gönderilmiş ise de davanın 15.03.2017 tarihinde açıldığını, davacının ruhsat sahası ile ilgili süre uzatımı müracaatında bulunduğunu, Maden İşleri Genel Müdürlüğünün rodövanscı olarak bulundukları saha ile ilgili sürenin uzatımında davalı şirket açısından bir mahzur görmediğine dair raporlar düzenlediğini, belirsiz süreli bir sözleşme haline gelen rodövans sözleşmesine uygulanması gereken hükümlere rağmen davanın yenilenen kira dönemi sona ermeden ve süresinden önce açıldığını savunarak asıl davanın reddini istemiş, karşı davasında ise; hukukun ve sözleşmenin tanıdığı bir kısım maddi hak ve alacaklarını karşılıksız terk etmenin doğru olmayacağını ileri sürerek, 6100 sayılı Kanun'un 107 inci maddesi gereği şimdilik en az 100.000,00 TL tazminatın dava tarihinden işleyecek reeskont faizi ile karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; asıl dava yönünden taraflar arasındaki rödovans sözleşmesinde sözleşmenin 24.05.2015 tarihinde sona ereceğinin kararlaştırıldığı, davacının fesih ihbarını 05.05.2015 tarihinde yaptığı ve muhatap kiracıya altı aylık süre verilmediğinden fesih bildiriminin usulsüz olduğu, kira sözleşmesinin 24.05.2015 tarihinden itibaren iki defa birer yıllık dönemler halinde uzadığı, 2015 yılında keşide edilen ihtarnameye dayanılarak 2017 yılı içinde tahliye davası açılamayacağı, karşı dava yönünden ise; davalı karşı dava bakımından tahliye kararı verilmediği, ortada ispatlanmış bir maddi zarar bulunmadığı ve karşı davacının birer yıllık dönemler halinde yenilenen kira sözleşmesi ile mecurda kalmaya devam ettiği, tahliyeden kaynaklanan bir zararının doğmayacağı gerekçeleriyle, asıl ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1-Davacı/karşı davalı vekili; 24.05.2015 tarihli sözleşmenin sürenin sona ermesi ile herhangi bir bildirim olmaksızın kendiliğinden sona erecek nitelikte belirli süreli olduğunu, tahliye kararı verilmesi gerektiğini ileri sürerek, asıl davaya ilişkin red kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2-Davalı/karşı davacı vekili; asıl davanın reddi karşı davanın reddi bakımından gerekçe olarak gösterildiğinden, asıl davaya ilişkin karar bozulduğu takdirde karşı davanın reddine dair mahkeme kararının da kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2-Davalı/karşı davacı vekili; asıl davanın reddi karşı davanın reddi bakımından gerekçe olarak gösterildiğinden, asıl davaya ilişkin karar bozulduğu takdirde karşı davanın reddine dair mahkeme kararının da kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 368 inci maddesi uyarınca davacının ihtarnamesinde muhataba altı aylık süre vererek fesih hakkını kullanması gerekirken süre vermediği, kira sözleşmesinin örtülü olarak yenilendiği, taraflar arasındaki kira sözleşmesi usulüne uygun olarak fesih olmadığı için devam ettiği, usulüne uygun fesih ihbarı bulunmadıkça sözleşmenin uzamaya devam edeceği, bu halde 2015 yılında keşide edilen ihtarnameye dayalı olarak 2017 yılı içinde tahliye davası açılamayacağı gerekçesiyle, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı/ karşı davacı vekili, asıl davanın onanmasına, asıl dava bozulursa buna bağlı karşı davanın da bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kiralananın tahliyesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Kanun'un 357 vd. maddeleri

3. Değerlendirme

Karşı dava tarihi itibariyle kiralanan tahliye edilmediği, gerçekleşmeyen tahliyeye dayalı tazminat isteminin dinlenmeyeceği anlaşılmakla, karşı davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile karşı davaya ilişkin kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacının asıl davaya ilişkin temyiz isteminin miktardan REDDİNE,

2. Karar davalı yönünden temyiz olunan İlk Derece Mahkemesinin karşı davaya yönelik kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine,

06.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11320, Karar No: 2024/10538, Tarih: 06.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/11320 E.  ,  2024/10538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/2127 E., 2024/1843 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/515 E., 2024/111 K.

Taraflar arasındaki (1) gün süre ile sigortalı çalıştığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

Kararın, davalı Kurum tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının ... İnş. Taah. ve Org. Ltd. Şti.'de 09.05.1988 yılında kesintisiz eylemli ve gerçek olarak çalıştığını, bu durumun işe giriş bildirgesinden de tespit edilebileceğini, müvekkilinin SGK'ya emeklilik başvurusunda bulunduğunu ancak Kurumun çalışmaları 1991-2018 tarihleri arası hesaplaması nedeniyle talebi reddettiğini, oysa müvekkilinin 09.05.1988 tarihinde çalışmasının bulunduğunu, işe giriş bildirgesinin mevcut olduğunu, çalışmalarının fiili çalışmaya dayandığını belirterek Kurumca emeklilik hesaplamasının 09.05.1988 tarihi baz alınarak yapılıp, müvekkilinin emekliliğe hak kazandığının ve sigortalılık başlangıç tarihinin 09.05.1988 tarihi olarak tespit edilerek müvekkilinin 09.05.1988-1991 tarihleri arasında davalı iş yerinde çalıştığının tespitini talep etmiştir.

2.Davacı vekili 16.03.2021 tarihli dilekçesinde, dava dilekçesinde davacının her ne kadar 09.05.1988 - 1991 yılları arası sigortalılık tespitini talep etmişler iseler de görmüş oldukları lüzum üzerine talep sonuçlarını davacıya ait sigortalılık başlangıç tarihinin ilk işe giriş bildirgesinde yer alan 09.05.1988 tarihi olarak tespitine karar verilmesi şeklinde düzelterek davacının ilk işe giriş tarihinin 09.05.1988 olarak tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, "... Davacı tarafından davalı iş yerinde 09.05.1988 tarihi itibariyle davalı iş yerinde çalıştığının tespiti talep edilmiş olup, dinlenen tanık beyanlarına ve işe giriş bildirgesindeki imzanın davacıya ait olduğu tespitine göre davacının davalı iş yerinde ilk işe giriş tarihinin 09.05.1988 olduğu ve 09.05.1988 tarihi itibariyle davalı iş yerinde çalıştığı kanaati ile davanın kısmen kabulü ile davacının ... sicil sayılı iş yerinde 09.05.1988 tarihi itibariyle 1 gün süre ile çalıştığının tespitine, ilk işe giriş tarihinin 09.05.1988 tarihi olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar vermek gerekmiş ..." gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacının 4.4003.047.408.0501 sicil sayılı iş yerinde 09.05.1988 tarihi itibariyle 1 gün süre ile çalıştığının tespitine, ilk işe giriş tarihinin 09.05.1988 tarihi olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda, İlk Derece Mahkemesi kararını kabul etmediklerini, Mahkemece eksik araştırma ve incelemeye dayalı bir karar verildiğini, davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddinin gerektiğini, davacının tıp fakültesi öğrencisi olarak eğitimine devam ettiği sırada aynı zamanda sigortalı olarak çalışamayacağını beyanla İlk Derece Mahkemesinin istinafa konu kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, istinaf kanun yoluna başvuru sebepleri ile kararın kaldırılmasını ve davanın reddine dair karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 09.05.1988 tarihinde (1) gün süre ile sigortalı çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 2, 9, 79 uncu,108 inci maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.