muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1824, Karar No: 2022/6010, Tarih: 19.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/1824 E.  ,  2022/6010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 9. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 20.06.2020 tarih ve 2016/908 E. - 2018/755 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nce verilen 10.12.2020 tarih ve 2019/812 E. - 2020/1433 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette % 10 pay sahibi olduğunu, davalı şirketin 15.07.2016 tarihinde yaptığı olağanüstü genel kurul ile müvekkili adına vekaleten verilmiş muhalefet şerhi ve karara itirazın olmasına rağmen oyçokluğu ile kararın alındığını, kararın 1.000.000 TL olan sermayenin 3.000.000.-TL ye çıkarılması, 365.500.-TL'lik kısmının şirketin sermaye yedeğinden karşılanması, geriye kalan 1.634,500 TL'lik kısmı için ortaklar tarafından muvazaadan ari olarak ve nakden taahhüt edilmesine ilişkin olduğunu, bu kararın yasaya ve objektif iyi niyet kurallarına aykırı olduğunu, önceki sermayenin ödenmediğini, ayrıca şirketin sermaye artışına ihtiyacı olmadığı gibi yapılan artışın tamamen müvekkilinin haklarını azaltmaya yönelik olduğunu belirterek, 15.07.2016 tarihli genel kurul kararının önceki sermayenin ödenmemiş olması sebebi ile butlanla yok hükmünde olduğunun tespitine ve 15.07.2016 tarihli genel kurul kararının diğer sebeplerle iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının hiçbir gerekçe ve delil sunmaksızın afaki beyan ve iddialar ile kavram karmaşası yaratmaya çalıştığını belirterek davanın reddinin gerektiğini belirtmiştir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılamanın sonucunda, dava konusu sermaye artırım kararının alındığı genel kurul toplantısının olağanüstü toplantı gündemi ile yapıldığı, öz itibariyle gerek varlık ve gerek kaynak yapısı gerekse net çalışma sermayesi açıkları gözlenen davalı şirkette makul bir sermaye artırımı finansal yönden gerekli olsa dahi, gerek zamanlama gerekse belirlenen artırım miktarına yönelik objektif denetime elverişli açıklamaların davaya konu olağanüstü genel kurul toplantısında ortaklara yapılmadığı, ortakların bilgilendirilmeleri gerekmesine rağmen dava konusu olağanüstü genel kurul toplantısında ortakların objektif denetime elverişli şekilde bilgilendirilmesi yapılmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı şirketin 15/07/2016 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında alınan ve esas sözleşmenin sermaye ve hissedar başlığındaki 7. maddesinin tadiline ilişkin 2 nolu gündem maddesindeki kararın iptaline karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince, davacının muhalefetinin ana sözleşmenin 7. maddesinin tadiline ilişkin önergeye muhalefet olduğu, genel kurulda oy çokluğu ile alınan karara karşı tutanağa geçirilmiş bir muhalefet şerhinin bulunmadığı ve anılan hususun genel kurul kararlarının iptali davası açılabilmesi için dava şartı olduğu, iptal davasının dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddi gerekirken davanın kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu ve dava şartlarının bulunup bulunmadığının mahkemece resen gözetilmesi gerektiği gerekçesiyle, davalının istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurularak, davanın HMK'nın 114/2 maddesi gereğince usulden reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 19/09/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3908, Karar No: 2010/6223, Tarih: 15.07.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/3908 E.  ,  2010/6223 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyle rızaen cinsi münasebette bulunmak ve kaçırıp alıkoymak suçlarından sanık ...'ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 416/3, 418/2, 80, 430/2, 71. maddeleri uyarınca 16 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, Pınarbaşı Asliye Ceza Mahkemesinin 22.10.2002 tarihli ve 2000/81 Esas, 2002/119 sayılı kararının;

Tüm dosya kapsamına göre; aynı suçlardan dolayı sanık ...'ın 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 416/3, 80, 418/2, 430/2, 72. maddeleri uyarınca 16 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Kayseri 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.11.2000 tarihli ve 2000/167-848 sayılı kararının 25.06.2002 tarihinde kesinleşmiş olmasına göre, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 253/3. maddesinde yer alan "Aynı konuda, aynı sanık için evvelce verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava var ise davanın reddine karar verilir." şeklindeki düzenleme karşısında, davanın reddi yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi gereğince bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 08.04.2010 gün ve 2010/3716/21897 sayılı Kanun Yararına Bozma istemine atfen C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye ihbar ve dava evrakı birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozmaya dayanan ihbarname içeriği yerinde görülmekle Pınarbaşı Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 22.10.2002 gün ve 2000/81 Esas, 2002/119 sayılı kararın CMK.nun 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, sanık hakkındaki kamu davasının (1412 sayılı CMUK.nun 253/3. maddesi) 5271 sayılı CMK.nun 223/7. maddesi uyarınca REDDİNE, hükmolunan cezanın ÇEKTİRİLMEMESİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14238, Karar No: 2010/12307, Tarih: 05.11.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/14238 E.  ,  2010/12307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanığa yüklenen suçtan doğrudan doğruya zarar gören şikayetçi idare adına vekilinin 28.02.2008 havale tarihli dilekçesiyle vaki katılma istemi hakkında bir karar verilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, şikayetçi idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4901, Karar No: 2024/1850, Tarih: 30.05.2024

**6. Hukuk Dairesi         2022/4901 E.  ,  2024/1850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/454 E., 2022/33 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul-Kısmen Ret

Taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı cezai şartın tahsili ve tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesince yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının satın almış olduğu daire ile ilgili olarak dava dışı arsa sahibi ... ile davalı yüklenici arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, davacı bu daireyi satın alırken eksikliklerin tümünün arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi kapsamında giderileceğinin söylendiğini ve dairenin belirlenen sürede teslim edilmemesi nedeniyle maddi-manevi zarar gördüğünü ileri sürerek, 2.800,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 12.800,00 TL tazminat ile 50.000,00 TL sözleşme ile kararlaştırılan cezai şartın yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçelerinde özetle; davanın reddini istemiştir.

III. YEREL MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 31.03.2015 tarihli ve 2013/176 Esas, 2015/34 Karar sayılı kararı ile, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine davacının taraf olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1-Yerel Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde davacı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

2.Yargıtay (Kapatılan) Yüksek 23. Hukuk Dairesi'nin 29.05.2018 tarihli ve 2015/5866 Esas, 2018/3381 Karar sayılı kararı ile, taraflar arasında imzalanmış olan 17.10.2007 tarihli ek sözleşmenin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin temliki hükmünde olduğu değerlendirilip, işin esasına girilmesi gerektiği belirtilerek, Yerel Mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Yerel Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, 17.10.2007 tarihli ek sözleşme, sözleşmenin temliki hükmünde olduğundan davacının uğradığı zararların cezai şart ile koruma altına alındığı belirtilerek, davanın kısmen kabulü ile 50.000,00 TL cezai şartın dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Yerel Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Yerel Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; taraflar arasında sözleşme ilişkisi bulunmadığı, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan hakların davacıya devredilmediği, arsa sahiplerinin bilgi ve muvafakatları ile tadilat ruhsatına başvurulduğu, cezai şart miktarının fahiş olduğu, cezai şartın tüm arsa sahipleri bağımsız bölümlerinin teminatı olarak kararlaştırıldığı ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı cezai şartın tahsili ve tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 179 uncu maddesi ile 470 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1-Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hakim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçeler ile temyiz edenin sıfatına göre, davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-17.10.2007 tarihli ek sözleşme ile, arsa sahibi ...'e ait hak ve borçların, davacıya temlik edildiği sabit olan 24.05.2007 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde; inşaat süresi ruhsat tarihinden itibaren 24 ay olarak belirlenmiş olup, sözleşme ayrıca "... her kim işbu şartlara uymaz yerine getirmez ise karşı tarafın uğrayacağı tüm zarar ve ziyanlar hariç 50.000,00 YTL cezai şart ödemeyi kabul ve taahhüt eder" hükmünü ihtiva etmektedir.

Bahsi geçen sözleşme hükmü uyarınca; 50.000,00 YTL olarak belirlenen cezai şart, tüm arsa sahiplerinin bağımsız bölümlerinin teminatı olarak, tüm arsa sahipleri lehine kararlaştırılmış olduğundan, talep edilen ifaya ekli cezai şart alacağının davacı temlik alan arsa malikinin hissesi oranında hüküm altına alınması gerekirken, bu husus gözetilmeden tümünün davacıya verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Temyiz olunan Yerel Mahkeme kararının davalı lehine BOZULMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın kararı veren Yerel Mahkemeye gönderilmesine,

30.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12860, Karar No: 2020/661, Tarih: 14.01.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/12860 E.  ,  2020/661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığına suç tarihinin 16.12.2013 yerine 17.12.2013 olarak yanlış yazılması, yerinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası kabul edilmiş,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

25.09.2013 tarihli tutanakta başka olay nedeniyle yakalanan sanık ...’un müştekinin aracının olduğu 15. sokak üzerine gelindiğinde burada park halinde bulunan plakasını hatırlamadığı araçtan suça konu teyp ve hoporlörü çaldıklarını beyan etmesi üzerine olay yeri çevresinde yapılan araştırmada müştekiye ait 27 TL 522 plakalı araçtan çalındığının tespit edildiğinin belirtildiği, 16.12.2013 tarihli teslim tutanağında ise müştekinin karakola müracaatı üzerine ele geçen eşyalar gösterildiğinde teşhis ederek teslim edildiğinin belirtildiği, bunun üzerine Dairemiz’in 13.03.2018 tarihli bozma ilamı ilede suça konu eşyaların müştekiye teslimi konusunda tutanaklar arasında çelişki bulunduğunun anlaşılması karşısında; suça konu eşyaların sanık ...'un yer göstermesi ile mi, yoksa müştekinin müracaatı üzerine mi teslim edildiğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde tespit edilerek sonucuna göre her iki sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi yönüyle bozulduğu, bozma sonrası müşteki beyanında suça konu teyp ve hoporlörü polislerin araması üzerine karakola giderek teslim aldığını beyan ettiği buna göre başka olay nedeniyle yakalanan sanıklardan Yakup’un koluk görevlilerine müştekinin aracının bulunduğu 15. sokağı göstererek burada park halinde bulunan plakasını hatırlamadığı araçtan suça konu teyp ve hoporlörü çaldıklarını beyan etmesi üzerine çevrede yapılan araştırmada 15. sokak no:15 önündeki müştekinin aracından çalındığı tespit edilerek henüz müracaatı olmayan müştekiye teslim edildiği, müşteki her ne kadar kırılan kelelebek camının zararının giderilmediğini, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının olmadığını beyan etmiş ise de kelebek camının kırılmasının mala zarar verme suçunun konusu olduğu, hırsızlık suçunun konusu olan teyp ve hoporlörlerde ve bunların söküldüğü yerlere ilişkin müşteki beyanı ve tutanaklarda bir zarardan bahsedilmediğinin anlaşılması karşısında; her iki sanık hakkında TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ...’nın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2187, Karar No: 2024/5035, Tarih: 19.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/2187 E.  ,  2024/5035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/812 E., 2023/248 K.

KARAR : İhbar olunan ... vekilinin istinaf başvurusunun

usulden reddine ve davalı ... İnş. Taah.ve Tic. Ltd. Şti.nin istinaf

başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 25. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/331 E., 2019/520 K.

1-İlk Derece Mahkemesince, davacı arsa sahipleri ile davalı yüklenici arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan sözleşmenin geriye etkili feshine ilişkin davada yaptırılan tespit sonrası alınan bilirkişi raporu ile inşaatın % 40 oranında tamamlandığının tespit edildiği, davalı yüklenicinin inşaatı yarım bırakarak kayıplara karıştığı, gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

2-İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı yüklenici ... İnşaat Ltd. Şti.vekili ve ihbar olunan ... vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, ihbar olunanın istinaf hakkı bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun usulden reddine; davalı yüklenicinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3-Bu karara karşı ihbar olunan ... ve davalı yüklenici ... İnşaat Ltd. Şti. tarafından ayrı ayrı süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

4-İhbar olunan ... vekilinin temyiz istemleri yönünden; davada taraf olmadığı gibi asli ve fer'i müdahil de olmadığı ve aleyhine hüküm kurulmamış olup, ihbar olunanın temyiz hakkı bulunmadığından temyiz dilekçesinin usulden reddi gerekmiştir.

5- İlk derece mahkemesince keşfen alınan rapor neticesi inşaatın % 40 oranında tamamlanmış olduğu, yüklenicinin sözleşmeyi tam ve gereği gibi ifa etmeyerek edimlerini yerine getirmediği, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili olarak feshi koşullarının oluştuğu gerekçesiyle sözleşmenin geriye etkili feshine karar verilmiştir. Her ne kadar yüklenici tarafından temyiz isteminde inşaatın gerçekleşme oranının % 65 olduğuna dair itirazı bulunsa da inşaatın oranının geriye etkili fesih aşamasında kaldığı sabittir. Bu itiraz nazara alınarak İlk Derece Mahkemesi gerekçesinde yer alan % 40 inşaat oranı yönünden hükmün bozulması gerekmiş ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370/4. maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilerek ve düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle ihbar olunan vekilinin temyiz talebinin USULDEN REDDİNE, (5) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, İlk Derece Mahkemesi kararı ile bu karara karşı yapılan istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle HMK'nın 373/1. maddesi gereğince, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi kararı KALDIRILARAK; Ankara 25. Asliye Mahkemesi kararının gerekçesi değiştirilerek ve DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden taraflara iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 19.12.2024 gününde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15004, Karar No: 2013/17311, Tarih: 09.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/15004 E.  ,  2013/17311 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ... vd. ile davalı ... aralarındaki kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı tazminat davasına dair ... 11.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21.02.2013 günlü ve 2012/67-2013/93 sayılı hükmün bozulması hakkında Dairece verilen 10.06.2013 günlü ve 2013/7491-2013/10016 sayılı ilama karşı davacılar vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza kaldırım ve yol yapılmak suretiyle hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının ve buna ilişkin belgelerin taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu taşınmazın el atma tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı ilgili belediye başkanlığından,

3-Davalı ... tarafından, dava konusu taşınmaz ile ilgili herhangi bir kamulaştırma kararı alınıp alınmadığının ve varsa buna ilişkin belgelerin davalı belediyeden,

4-Dava konusu 703 ada 16 parsel sayılı taşınmazın 06.02.2012 ve 04.09.2012 olan dava tarihleri, emsal alınan 1719 ada 16 parsel sayılı taşınmazın ise 03.06.2005 olan satış tarihi itibarıyla İmar Yasası gereğince düzenleme görmüş imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payı olarak uygulanan indirimleri gösteren belgelerin belediye başkanlığından,

5-Dava konusu 703 ada 16 parsel ve somut emsal alınan 1719 ada 16 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde ve sokak itibarıyla emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen 2012 yılına ait asgari m² değerinin ilgili belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının ve getirtilen belgelerin dosyaya konulmasından sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.