muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12252, Karar No: 2022/10467, Tarih: 19.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/12252 E.  ,  2022/10467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davası hakkında, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 08/05/2019 gün ve 2019/İHK-5344 sayılı kararın, süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davacının durakta araçta beklediği sırada davalıya zorunlu trafik sigortalı aracın çarpması sonucu ağır yaralandığını ve %100 maluliyet oluştuğunu, davacının sürekli bakıma muhtaç hale geldiğini, usulüne uygun başvuruya rağmen davalı sigortanın zararı gidermediğini belirterek, hesaplanacak sürekli bakıcı giderinin davalıdan tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, talebin usulden ve esastan reddi gerektiğini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; başvuru konusu talebin kabulü ile 187.883,00 TL tazminatın 02/08/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... şirketinden tahsili ile başvuru sahibine ödenmesine karar verilmiştir. Anılan karara karşı davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazının kısmen kabulü ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılmasına ve başvurunun kısmen kabulü ile 59.408,00 TL tazminatın 02/08/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... şirketinden tahsili ile başvuru sahibine ödenmesine karar verilmiştir. Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazası sonucu cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacıda oluşan maluliyetin ve ortaya çıkacak bakıcı giderinin tespiti için Uyuşmazlık Hakem Heyetince karara esas alınan tıbbi mütalaa ve Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 13/06/2018 tarihli raporda davacının geçirmiş olduğu trafik kazasına bağlı kolostomi arızası nedeniyle %100 oranında meslekte kazanma gücü kaybına uğradığı belirtildiği ve bilirkişi tarafından yapılan bakıcı gideri hesabında davacının yaşamı süresince hayatını idame ettirmek için sürekli olarak başka birisinin bakımına ihtiyaç duyacağının kabulü ile hesaplama yapıldığı; İtiraz Hakem Heyetince alınan 01/05/2019 tarihli uzman doktor raporunda ise davacının 18 aylık tıbbi şifa süresi sonrasında kolostomili yaşam şartlarında günde bir iki kez kolostomi torbasının değişimi ve hijyen sağlanması için kısa süreli bakıcı ihtiyacı ortaya çıkacağından bu sürenin yaşam süresinde ortalama 1/4 zaman gerektireceğinin kabulü ile hesaplama yapıldığı anlaşılmıştır. Belirtilen kabuller doğrultusunda hesaplama ve sonuç rakamlar da farklı olmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Bilirkişilik Yönetmeliği’nin 4/d maddesi ve 28. maddesinde bilirkişi raporunda eksik veya anlaşılmaz hususların bulunması halinde; görevlendirmeyi yapan hakem tarafından belirlenen süre içinde bilirkişiden açıklama isteneceği düzenlenmiştir. Şu halde raporlar arasında çok açık bir çelişki bulunmaktadır. Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince, davacının kaza tarihi ve sonrasındaki tüm tedavi evrakları eklenerek, davacıya ait dosyada mevcut raporlar da irdelenmek suretiyle, Adli Tıp Kurumu ve üniversitelerin adli tıp anabilim dalı bölümleri gibi kuruluşlardan davacıda oluşan kolostomi arızası nedeniyle davacının yaşı ve diğer kişisel durumları dikkate alınarak bakıcı ihtiyacı ve süresi hakkaniyetli bir şekilde belirlenerek raporlar arasındaki çelişki giderilmek suretiyle bakıcı gideri hesaplanarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmemiş, bu durum itiraz hakem heyeti kararının bozulmasını gerektirmiştir.

2- 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30. maddesinin (17) numaralı fıkrası ve 19/01/2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 6. maddesi ile adı geçen Yönetmelik'in 16. maddesine eklenen 13. fıkra uyarınca tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT 17. maddesi (2) numaralı fıkrasına göre de Sigorta Tahkim Komisyonları, vekalet ücretine hükmederken, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen ücretin altında kalmamak kaydıyla Tarifenin üçüncü kısmına göre avukatlık ücretine hükmeder. Tarifenin üçüncü kısmına göre nisbi avukatlık ücretine hükmedilen durumlarda da talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine tarifeye göre hesaplanan nisbi ücretin beşte birine hükmedilir.

Açıklanan nedenlerle; Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nce davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin olarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16.maddesinin (13) numaralı fıkrasının uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 13. maddesi ve AAÜT'nin 17. maddesi gereğince, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla, hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, fazla vekalet ücretine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Açıklanan nedenlerle; Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nce davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin olarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16.maddesinin (13) numaralı fıkrasının uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 13. maddesi ve AAÜT'nin 17. maddesi gereğince, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla, hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, fazla vekalet ücretine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili ve davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalıya geri verilmesine 19/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1427, Karar No: 2011/2841, Tarih: 04.05.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/1427 E.  ,  2011/2841 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/295881

...'yu kasten yaralamaktan sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (SALİHLİ) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23/02/2010 gün ve 210/56 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile sanık müdafii taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın, yanında arkadaşlarıyla beraber gezdiği sırada mağdur ... ve arkadaşlarıyla karşılaştığında aralarında çıkan tartışmada, mağdur ...'in yumruk vurması üzerine bıçakla sağ gluteal, sol uyluk ve batın bölgelerine vurarak mağduru yaraladığı, batın bölgesindeki yaralanmanın hayati tehlike geçirmesine neden olduğu anlaşılmış ise de, olayın geceleyin ani gelişen kavga ortamında meydana gelmesi, darbelerin çoğunun hayati önem taşımayan bölgelere yönelmesi, mağdurun hareketli olması nedeniyle bir darbenin batına isabet etmesi, taraflar arasında öldürmeyi gerektirecek bir husumetin bulunmaması ve dosyadaki diğer delilleri birlikte değerlendirerek eylemi kasten yaralama olarak kabul eden mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki suç vasfına yönelik bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutunun kabulünde bir isabetsizlik bulunmamış ise de;sanığa yüklenen suçun, yasada öngörülen cezasının türü ve üst sınırına göre, açılan davanın TCK.nun 102/4 maddesinde yazılı beş yıllık asli zamanaşımı süresine tabi bulunduğu, zamanaşımını kesen işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 05/03/2004 tarihinden itibaren karar tarihi olan 23/02/2010 gününe kadar bu süre geçtiği anlaşıldığından, hükmün BOZULMASINA, ancak bozma nedeni yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 765 sayılı TCK.nun 102/4,104/2 maddeleri uyarınca kamu davasının zamanaşımı nedeniyle (ORTADAN KALDIRILMASINA), 04/05/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8698, Karar No: 2023/6679, Tarih: 24.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/8698 E.  ,  2023/6679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/231 E., 2015/197 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk müdafiileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.05.2015 tarihli ve 2014/231 Esas 2015/197 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, lehe olan 6545 sayılı Kanun ile değişiklikten önceki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.03.2019 tarihli Tebliğnamesinde suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmün "onanması" yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiilerinin Temyiz İstekleri

Özetle, katılan mağdurenin tanık E.K.’nın yeminli beyanı ile anlatımının doğrulanmadığına, mağdurenin alınan raporlarında zihinsel gelişim geriliği saptandığından beyanlarına itibar edilemeyeceğine, mağdurenin ruh sağlığının bozulmadığına, muayenesinde vücuda organ sokmaya dair delil saptanmadığına, aramada ele geçen materyaller üzerinde elde edilen görüntülerin mağdureye ait olmadığı, yazışmaların ise gerçekleşmemiş bir olaya ilişkin olduğuna, konuşmanın hayata geçtiğine dair delil bulunmadığına, yaş konusunda hataya düşme savunmasına dair gerekçenin hayat pratiği ile örtüşmediğine, mağdurenin facebook sayfasında yaşının kayıtlı yaştan büyük görünmesine rağmen bu hususun dikkate alınmadığına, kararın bozulması talebiyle dilekçesinde yer alan diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, suça sürüklenen çocuk ... ile katılan mağdurenin internet ortamında tanıştıkları, suça sürüklenen çocuğun, psikiyatrist raporuna göre zihinsel gelişim geriliği olan ve muhakeme becerisi yaşının altında olan katılan mağdureyi 25.03.2014 tarihinden bir hafta kadar önce, \*\*\* adresindeki evine çağırarak, katılan mağdureye anal ve oral yoldan organ sokmak suretiyle nitelikli cinsel istismarda bulunduğu, katılan mağdureyi cinsel amaçla hürriyetinden yoksun bıraktığı, aldırılan raporuna göre mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulmadığı, iddia, suça sürüklenen çocuk savunması, katılan mağdure beyanı, raporlar, arama-el koyma-inceleme tutanakları, facebook yazışmaları ve tüm dosya kapsamı ile sabit görüldüğü, suça sürüklenen çocuğun, yaşının küçük olduğu açık olan katılan mağdurenin resmi kimliğini isteyerek yaşını kontrol etme imkanı her zaman mevcut olduğundan ve basit bir inceleme ile bu durumu öğrenme imkanı bulunduğundan, katılan mağdurenin yaşı hususunda hataya düştüğü yönündeki savunmasına ve suçtan kurtulmaya yönelik beyanlarına itibar edilmeyerek; mağdurun, suça sürüklenen çocuktan el konulan ve incelenen cep telefonu kayıtlarındaki mesajlar ve fotoğraf şeklinde kaydedilmiş olan mesaj görüntüsü şeklindeki fotoğraflarla doğrulanan beyanlarının oluşa uygun olması nedeniyle mağdurun bu yöndeki beyanlarına itibar edildiği, suça sürüklenen çocuğun, katılan mağdureye karşı nitelikli cinsel istismarda bulunmak suçunun sabit olduğu kanaatine varıldığı görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Katılan mağdure ile faceook sosyal medya platformu aracılığı ile tanışıp arkadaş olan suça sürüklenen çocuğun, katılan mağdurenin profilinden on altı yaşında olduğunu öğrendiğine yönelik savunması, suça sürüklenen çocuk ile mağdurenin ilk kez eylemin gerçekleştiği gün yüz yüze gelmiş olmaları, katılan mağdurenin facebook profiline dair ekran kopyasında yaşının on beşten büyük olarak göstermiş olması ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, olay tarihinde kız arkadaşı katılan mağdureyle cebir veya tehdit olmaksızın cinsel ilişkiye giren suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunduğu nazara alınıp, buna göre eylemin aynı Kanun'un 104 üncü maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu gözetilerek karar verilmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuş, açıklanan nedenle Tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.05.2015 tarihli ve 2014/231 Esas 2015/197 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.05.2015 tarihli ve 2014/231 Esas 2015/197 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28032, Karar No: 2014/18790, Tarih: 13.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/28032 E.  ,  2014/18790 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/152672

MAHKEMESİ : Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2012

NUMARASI : 2011/535 (E) ve 2012/243 (K)

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok, etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, kendisine tahsis edilen lojmana mutfak dolabı alabilmek için, olaya konu olan lojmanın yıkım kararı bulunduğundan, buradan sorumlu görevliden aldığı izin ve anahtarla girip kendi lojmanına buradaki mutfak dolabını almak istediği sırada, kendisine verilen anahtarın daire kapısını açmaması üzerine, kapı kilidini kırmak sureti ile içeri girdiği ve içerde mağdura ait eşyaların bulunduğunu anlayınca, geri çıkıp kapısını asma kilit takmak sureti ile kilitledikten sonra olay mahallinden ayrılması şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın ilgili yıkım kararı olan lojmanın mutfak dolaplarını almak için yetkili ve görevli kişiden izin aldığı ve aldığı bu izin kapsamında temin ettiği anahtarla olaya konu daireye girmeye çalıştığı ve daire kapısının görevliden aldığı anahtarın açmaması üzerine kapı kilidini kırdığı anlaşıldığından, sanıkta mala zarar verme kastının bulunmadığı, yasal unsurları oluşmayan suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.11.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7846, Karar No: 2016/8153, Tarih: 03.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/7846 E.  ,  2016/8153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 6. Sulh Hukuk ve ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 6. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının nüfus kayıt örneğindeki adresinin “... Mah. ... Cad. No:38 .../...” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince ise kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin "... Mahallesi, ... Sokak No:10, İç Kapı No:2 .../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının güncel MERNİS adresi de olan "... Mahallesi, ... Sokak No:10, İç Kapı No:2 .../..." adresinde ikamet etmesi nedeniyle uyuşmazlığın ... 6. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 03/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6838, Karar No: 2015/8640, Tarih: 22.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/6838 E.  ,  2015/8640 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/29544

MAHKEMESİ : Konya 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2012

NUMARASI : 2012/957 (E) ve 2012/1466 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın hırsızlık eylemini gece sayılan zaman dilimi içinde işlemesine rağmen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmamış olması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 22/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6041, Karar No: 2020/11027, Tarih: 07.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/6041 E.  ,  2020/11027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili 30.01.2015 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; Müvekkilinin 15.05.2006 tarihinden bu güne kadar davalı kurumda işçi olarak çalıştığını, ancak belirli bir tarihten sonra maaş ve ikramiyelerin ödenmediğini ve geçici işçi statüsünde çalıştırıldığını, bu hususun Muş 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/371 esas 2014/521 karar sayılı ilamı ile sabit olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla 1.000 ,00 TL maaş, ikramiye ve emsallerine göre ödenmeyen tüm alacakların ödenmeme tarihinden itibaren yasal faiziyle ödenmesine, karar verilmesini talep etmiştir

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi’nin 25.06.2019 tarihli bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Dosya kapsamında öncelikle çözümlenmesi gereken husus davacının süresinde ve usulüne uygun olarak talep sonucunu açıklayıp açıklamadığıdır.

Somut olayda, Mahkemece bozma ilamı öncesinde yapılan yargılamada davacı lehine ücret ve ilave tediye alacağı taleplerinin kabulüne karar verilmiş olup Yargıtayca yapılan temyiz incelemesinde davacıya talep sonucunu açıklayıp davasını somutlaştırmak üzere Hukuk Muhakemeleri Kanunu 119/2. maddeye göre 1 haftalık kesin süre verildikten sonra davacının talebini somutlaştırmadığı halde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile bozma kararı verilmiştir. Ancak Yargıtay bozma ilamında da belirtildiği üzere Mahkemece davacıya alacaklarını kalem kalem açıklaması için iki hafta süre verilmiş, davacı vekili 28.04.2015 tarihli dilekçesinde alacak kalemlerinin dava dilekçesinde belirtildiğini, alacaklarının maaş, ücret ve emsallerine göre ödenen tüm alacaklardan ibaret olduğunu beyan etmekle yetinmiştir. Artık bu durumda davacıya davasını somutlaştırmak üzere süre verildiği dosya kapsamında sabit olduğu halde bozma ilamında davacı tarafa yeniden Hukuk Muhakemeleri Kanunu 119/2. maddesi gereğince süre verilmesinin belirtilmesi maddi hataya dayanmaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.02.1988 tarih ve 197/2-520 esas, 1988/89 karar sayılı kararında, Yargıtay'ca temyiz incelemesinin yapıldığı sırada dosyada bulunan bir belgenin gözden kaçırılması, maddi hata nedeni olarak açıklanmıştır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun kökleşmiş içtihatları maddi hataya dayanan bozma ya da onama ilamının usuli kazanılmış hak oluşturmayacağı yönündedir (Yargıtay HGK 17.01 2007 gün ve 2007/9-13 esas 2007/17 karar ve Yargıtay HGK 25.06.2008 gün ve 2008/11-448 esas, 2008/454 karar).

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.02.1959 gün ve 1957/13 esas, 1959 karar ve 09.05.1960 gün 1960/21 esas, 1960/9 karar sayılı kararlarında da açıklandığı üzere Yargıtayca maddi hata sonucunda verilen bir karara Mahkemece uyulsa dahi usuli kazanılmış hak oluşturmaz.

Yukarıdaki açıklamalar kapsamında dosya değerlendirildiğinde; davacı vekiline bozma öncesi davasını somutlaştırması için süre verilmesine rağmen 28.04.2015 tarihli dilekçesinde dava dilekçesindeki taleplerini tekrarlamakla yetinmiş olup dava dilekçesindeki usuli eksiklik süresi içerisinde tamamlanmamıştır. Her ne kadar uyulmasına karar verilen bozma ilamında davacıya tekrar süre verilmesi gerektiği belirtilmiş ise de bu kararın maddi hataya dayandığı anlaşılmış olup taraflara hak bahşetmeyeceğinden davacının davasının açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerektiği halde kısmen kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 07.10.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.