muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2394, Karar No: 2024/4612, Tarih: 13.05.2024

2. 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesinin (17) numaralı fıkrası, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü ve AAÜT’nin 17/2 nci maddeleri bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; Uyuşmazlık Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak anılan mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır. Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 nci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulüne, Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının 2 numaralı bendinde yer alan "6.275,15 TL" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine "2.180,00 TL" ibaresinin yazılması suretiyle kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine

13.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12477, Karar No: 2014/15216, Tarih: 11.09.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/12477 E.  ,  2014/15216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Gümrük idaresi vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen gümrük idaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, gümrük idaresi vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II-... vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK 260/1 maddesi gereğince katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumunun hükmü temyize hakkı bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1-Suçtan doğrudan doğruya zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan ...’nun davadan haberdar edilmeyerek CMK.nun 234 ve devamı maddelerine aykırı davranılması,

2-Suça konu eşyanın miktarı itibariyle, ticari mahiyette olduğu gözetilerek sanığın mahkumiyeti yerine yazılı gerekçeyle beraatına kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11784, Karar No: 2013/24965, Tarih: 12.12.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/11784 E.  ,  2013/24965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya içeriğine ve gerekçeye göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan 23.12.2008 gün ve 2006/476 esas, 2008/673 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararın ONANMASINA,

II-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Ceza yargılamasında her uyuşmazlık için ayrı bir yargılama yapılması temel ilkedir. Ancak bağlantılı uyuşmazlıklar bakımından yasaların bu kuraldan ayrıldığı görülmektedir. Bağlantının varlığı halinde yargılamanın birleştirilmesi, bekletici sorun veya nisbi yargılama kavramları ortaya çıkar. Birleştirme için uyuşmazlıklar arasında bağlantı olmalıdır. Sanıklar hakkında aynı suçlardan açılmış olan davaların aralarında bağlantı olup, birleştirmenin faydalı olması halinde birleştirilip yargılamanın yapılması asıldır. Birleştirmede fayda ve olanak koşulları yargıca bırakıldığından birleştirmede ihtiyarilikten bahsedilmekte ise de yargılamanın tümü bakımından faydalı olacağı durumda davaların birleştirilmesi yoluna gidilmelidir.

Hal böyle olunca, sanıklar hakkında yakınan ...'e yönelik eylemleri hakkında, 09.06.2006 tarih ve 2006/9009 sayılı iddianame ile Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesine dava açıldığı, anılan mahkemenin 2006/534 esasına kayıt ile yargılama faaliyetine başlanıldığı, tüm sanıklar hakkında hükümlülük kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, sanıkların aynı suçtan mükerrer yargılama ile hükümlülüklerine neden olunmaması için öncelikle her iki dava dosyasının birleştirilmesi sağlanıp sonucuna göre hukuki durumlarının belirlenmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmalarının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 12.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25472, Karar No: 2013/15402, Tarih: 11.06.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/25472 E.  ,  2013/15402 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/218405

MAHKEMESİ : İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/03/2012

NUMARASI : 2011/670 (E) ve 2012/208 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılan şirkete ait mağazadan suça konu dizüstü bilgisayarı çalan sanığın, 13.12.2011 tarihli oturumdaki sorgusunda özür dilemek suretiyle pişmanlığını dile getirdiği ve mağdurun zararını karşılamaya hazır olduğunu söylemesi üzerine, mahkemece kendisine süre verildiği ancak sanığın abisi Yaşar 'un 13.12.2011 havale tarihli dilekçesinde, “mağdurun, zararının sigorta tarafından karşılandığı bu nedenle tekrar alamayacağını beyan ettiğinin” iddia edilmesi karşısında; öncelikle katılan şirketin suç nedeniyle oluşan zararının sigorta tarafından karşılanıp karşılanmadığı sorularak, karşılandığının tespiti halinde ise; suçtan haksız menfaat elde ettiği konusunda kuşku bulunmayan sanığın özür dilemek suretiyle pişmanlığını dile getirerek, zararı gidermek istediğini söylemesi nedeniyle hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanabilmesi için, hırsızlık suçunun mağduru olmayan sigorta şirketinin zararını karşılamasının zorunlu olmadığı ancak, sanığın etkin pişmanlığından söz edilebilmesi için “aldığını aynen geri vermesi ya da tazmin etmesi” gerektiği gözetilerek; sanığın ödemesi gereken miktar belirlenerek, kendisine ödeme yeri gösterilmek suretiyle ödeme imkanı sağlanıp sonucuna göre sanık hakkında etkin pişmanlığa ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilme gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme sonucu, sanığa ödeme konusunda sadece süre vermekle yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak (BOZULMASINA), 11/06//2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28803, Karar No: 2016/12269, Tarih: 23.11.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/28803 E.  ,  2016/12269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, görevi yaptırmamak için direnmek

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz talebinin reddine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın dosyada bilinen son adresinin ... Mahallesi ... Sokak, No 7/4 /... olduğu halde yokluğunda verilen gerekçeli kararın ... Mahallesi ... Sokak, No 7/4 .../... adresine Tebligat Kanunu'n 35. maddesine göre tebliğ edildiği, bu şekilde yapılan tebligatın usulsüz olduğu bu haliyle sanığın süresinde temyiz isteminde bulunduğu kabul edilmekle temyiz isteminin reddine dair 20.10.2015 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 23.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10358, Karar No: 2021/2964, Tarih: 23.03.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/10358 E.  ,  2021/2964 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 62 , 51, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli ve tam kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu 3 kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde, 3 kişinin de nitelikli şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Olay günü saat 17:20 sıralarında katılan sanık sürücü ...’ın yönetimindeki kamyon ile meskun mahal dışında, bölünmüş, eğimsiz, hafif virajlı yolda seyrederken önünde aynı yönde seyreden katılan sanık ... yönetimindeki otomobile çarparak sürüklediği, otomobilin önünde seyreden sanık ...’ün yönetimindeki çekiciye bağlı yarı römorkun altına girmesiyle katılan sanık ...’ın römorka arkadan çarptığı, kaza nedeniyle katılan sanıkların basit tıbbi müdahale ile giderilemez , kemik kırığı oluşacak şekilde, katılan sanık ...’in otomobilinde yolcu olarak bulunan 2 katılanın nitelikli şekilde, 3 katılanın da basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı, kazanın meydana gelmesinde katılan sanık ...’ın asli ve tam kusurlu olduğunun tespit edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi gerektiğine sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 23.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10534, Karar No: 2013/13944, Tarih: 03.10.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/10534 E.  ,  2013/13944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SALİHLİ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/02/2013

Yanlar arasında görülen tapu iptali, tescil davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi  raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava; tapu iptal tescil  isteğine ilişkin olup mahkemece; dava açmakta hukuki yarar yokluğundan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı belediye tarafından   temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğinden toplanan delillerden; Belediye sınırları içinde olup tescil dışı  kalan " İzmir Karayolundaki yol  fazlalığından 1056 m²'lik bölümüne 3. kişiler tarafından ağaç dikilmek suretiyle işgal edildiğinin saptanması üzerine davacının; Belediye sınırları içinde olup kapandığı için atıl kalan "eski İzmir Karayolu" fazlalığının Belediye adına tescili isteği ile gerek Salihli Kaymakamlığına gerekse Tapu Müdürlüğüne yaptığı başvurulardan sonuç alamadığını ileri sürerek eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

İddianın ileri sürülüş biçimi ve mahiyeti itibariyle davada tescil isteğine  dayanıldığı açıktır. Tapu Sicil Tüzüğünün 85. maddesinde öngörülen işlemlerin yapılmamış olması gerçek mülkiyet hakkı sahibinin veya onun ardıllarının genel mahkemede mülkiyet hakkına dayalı olarak dava açmalarına engel sayılamaz. Kaldı ki, somut olayda Salihli Kaymakamlığının davacı Belediye'ye sorunun çözümü için "İzmir Eski karayolu üzerinde 3. kişilerin ağaç dikmek suretiyle tasarrufta bulunduğunun saptandığı, yol fazlalıklarının köy/belediye adına tescil edilmesi gereğine değinilerek 2644 sayılı Yasanın 21. maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması" içerikli 11/05/2011 tarih ve 1497 sayılı yazıları ile talimat verdiği, bu konuda kurumlar arasında yazışmalar yapıldığı en son davacı Belediyenin 18/10/2011 tarihinde Salihli Kaymakamlığına başvuruda bulunduğu ancak 85. madde hükmünün icrasından sonuç alınamadığı görülmektedir. Bu durumda davacı yanın dava açmakta hukuki yararının bulunmadığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca; davacı Belediyece Tapu Sicil Tüzüğünün 85. maddesinde öngörülen prodesürün yerine getirildiği sonucuna varılmakla işin esasının incelenmesi, tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda delillerin toplanması, değerlendirilmesi, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13462, Karar No: 2020/2188, Tarih: 02.03.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/13462 E.  ,  2020/2188 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Hakimliği

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 26/04/2019 tarihli ve 2019/16902 soruşturma, 2019/46435 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin merci İstanbul Anadolu 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 28/05/2019 tarihli ve 2019/4131 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi:

5271 sayılı Kanunun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanunun 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanunun 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanunun kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanunun 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda, şüphelinin sevk ve idaresindeki araç ile seyir halinde iken, yolun karşısına geçmek isteyen müştekiye çarpması sonucu müştekinin ağır şekilde yaralandığı, şüphelinin müştekinin kırmızı ışıkta geçtiğini iddia ettiği, olay sonrasında adli kollukça tanzim edilen kaza tespit tutanağında herhangi bir kusur değerlendirmesinin yapılamadığı, trafik bilirkişi tarafından düzenlenen 20/03/2019 tarihli rapora göre müştekinin tam kusurlu olduğu, şüphelinin kusurunun bulunmadığının belirtildiği anlaşılmakla bilirkişi raporu esas alınarak şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinden tarafların kusur durumuna ilişkin rapor alındıktan sonra sonucuna göre şüphelinin hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönüyle kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçeleriyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 04/12/2019 gün ve 94660652-105-34-16098-2019-Kyb sayılı istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/12/2019 gün ve 2019/125529 sayılı ihbarnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, saat 07:30 sıralarında, meskun mahal içinde, iki şeritli, çift yönlü, eğimli, kuru, asfalt yolda, şüpheli ... sevk ve idaresindeki aracı ile Kadıköy istikametinden Kartal istikametine seyir halinde iken Nezahat Aydın İlköğretim Okulu karşısında trafik ışıklarının araçlar için sürekli yeşil yandığı, karşıdan karşıya geçmek isteyen yayalara ise trafik ışıklarının bulunduğu direğin gövdesinde bulunan butona basmalarından yaklaşık 20 sn sonra araçlara kırmızı dur işaretinin yandığı trafik ışıklarının olduğu notaya geldiğinde karşıdan karşıya geçmek isteyen yaya ...‘a aracının ön kısımları ile çarpması ile mağdur yayanın basit tıbbi müdahale ile giderilemez, hayati tehlikeye girecek ve ağır 4. derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, şüpheli ve mağdurun diğer tarafın kırmızı ışıkta geçtiğini beyan ettiği olayda; kaza tespit tutanağının mağdurun ağır yaralı olmasından dolayı şüphelinin beyanına göre yayanın kırmızı ışıkta geçtiği şeklinde tutulduğu, 26.01.2019 tarihli CD inceleme çözüm tutanağında ise trafik ışıklarının uzak konumda olmasından ve havanın karanlık olmasından dolayı olay anında trafik ışıklarının ne renkte olduğunun tespit edilemediği, 20.03.2019 tarihli bilirkişi raporunda ise yayanın trafik ışık kuralına uymayarak aniden yola çıkması nedeniyle asli kusurlu olduğu, şüphelinin ise kusurunun bulunmadığının tespit edildiği anlaşılmakla şüphelinin kusur durumunun her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı biçimde tespit edilmesi bakımından olay yerinde keşif yapılarak, tarafların kusur durumuna ilişkin Adli Tıp Kurumu veya Karayolları İhtisas Kürsüsünden teknik bilirkişi raporu alınmasından sonra şüphelinin hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara yönelik itirazın kabulü yerine, delillerin hatalı değerlendirilmesi sonucu yazılı şekilde reddine karar verilmesi,

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen ihbarnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 26/04/2019 tarihli ve 2019/16902 soruşturma, 2019/46435 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul Anadolu 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 28/05/2019 tarihli ve 2019/4131 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22845, Karar No: 2012/24939, Tarih: 07.12.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/22845 E.  ,  2012/24939 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No : 231-362

Dava, iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan ödemeler nedeniyle uğranılan Kurum zararının, rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma üzerine, konusu kalmadığı gerekçesi ile, davada karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 506 sayılı Yasanın 26 ncı maddesine dayandırdığı davası ile, iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalı için yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle uğradığı zararlarının rücuan tahsilini istemiş; Mahkemece, davalının, davaya konu borç için 6111 sayılı Yasadan yararlanıp, 16.11.2005 tarihli ilişiksizlik belgesini aldığını; buna göre, borcun ödenmiş olması nedeniyle davanın konusuz kaldığından bahisle, yazılı şekilde karar verilmiştir.

6111 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması İle Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ve Diğer Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun “Diğer alacaklar ve çeşitli hükümler” başlıklı 17 nci maddesinin 26 numaralı bendinde, “İşverenlerin ve üçüncü şahısların, 5510 sayılı Kanunun 14 üncü, 21 inci, 23 üncü, 39 uncu ve 76 ncı maddeleri, 506 sayılı Kanunun mülga 10 uncu, 26 ncı, 27 nci ve 28 inci maddeleri, 1479 sayılı Kanunun mülga 63 üncü maddesi ve 5434 sayılı Kanunun mülga 129 uncu maddesi gereğince iş kazası ve meslek hastalığı, malullük, adi malullük ve ölüm halleri ile genel sağlık sigortalısına ve bunların bakmakla yükümlü olduğu kişilere yönelik fiiller nedeniyle ödemekle yükümlü bulundukları her türlü borçları ile bu borçlara kanuni faiz uygulanan sürenin başlangıcından bu Kanunun yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için TEFE/ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu Kanunda belirtilen süre ve şekilde ödenmesi halinde bu borçlara uygulanan kanuni faizin tahsilinden vazgeçilir.” düzenlemesine yer verilmiş; anılan Kanunun 18 inci maddesinde, başvuru ve ödeme süresi ve şekli ayrıntılı olarak düzenlenmiş; “Süresinde ödenmeyen taksitler” başlıklı 19 uncu maddesinde, “... Süresinde ödenmeyen veya eksik ödenen taksitlerin belirtilen şekilde de ödenmemesi veya bir takvim yılında ikiden fazla taksitin süresinde ödenmemesi veya eksik ödenmesi halinde matrah ve vergi artırımına ilişkin hükümler saklı kalmak kaydıyla bu Kanun hükümlerinden yararlanma hakkı kaybedilir. Bu hüküm her bir madde ve alacaklı idareler açısından taksitlendirilen alacaklar için ayrı ayrı uygulanır…” düzenlemesine yer verilmiştir.