muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10311, Karar No: 2023/11294, Tarih: 11.07.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/10311 E.  ,  2023/11294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/4834 E., 2023/1316 K.

KARAR : İstinaf başvurularının esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 67. ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/16 E., 2022/342 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

Somut uyuşmazlıkta, 696 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçen davacının ücretinin eksik ödendiği iddiasına bağlı fark alacak taleplerinin reddine karar verildiği, hüküm altına alınan alacakların ise davalı bakımından kesinlik sınırını aşacak mahiyette ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktarın, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... ile dava dışı alt işverenler arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesi kapsamında davacının alt işveren işçisi olarak davalı Bakanlığa ait işyerinde belirsiz süreli ... sözleşmesi ile çalışırken 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ücretinin düşürüldüğünü, bundan dolayı ücret farkı, ikramiye farkı, ilave tediye farkı alacaklarının bulunduğunu ayrıca davacının pandemi döneminde davalı Bakanlık tarafından yayımlanan genelge çerçevesinde 7, 10 ve 15'er günlük nöbetler ile gece gündüz yirmi dört saat kapalı sistem çalıştığını, bu çalışma şeklinde fazla çalışma yapıp ... bayram ve genel tatil günleri ile hafta tatillerinde çalıştığını ve gece çalışması yaptığını, ancak bu çalışmalara ilişkin zamlı ücretlerin ödenmediğini ileri sürerek fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacakları ile fazla çalışma, ... bayram ve genel tatil, hafta tatili ve gece zammı ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye (375 sayılı KHK) eklenen geçici 23 üncü madde gereğince 01.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, Kurum tarafından yayımlanan genelgeler ile Covid-19 salgını nedeniyle işyerinde bakım hizmetinden yararlanan kişiler için tedbirler alındığını, 02.04.2020 tarihinde 7 günlük sabit vardiya usulüne, sonrasında 14 günlük sabit vardiya usulüne tâbi çalıştığını, 24 saat süreyle çalışma usulünün uygulanmadığını, işçilerin rızası olmaksızın çalışma koşullarında değişiklik yapılmadığını, çalışma usul ve düzeninin mevzuata uygun olduğunu, davacıya tüm hak ve alacaklarının eksiksiz ödendiğini, ücret politikasının hukuka uygun olduğunu, davacının ödenmeyen alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; mevcut ... sözleşmesinde asgari ücretin yüzdelik fazlasına ilişkin açık bir hüküm bulunmadığından davacının fark ücret alacağının ve buna bağlı olarak ilave tediye ve ikramiye alacağının doğmadığı, sunulmuş puantaj kayıtlarına göre davacı Nisan 2018 ve Mart 2020 arasındaki dönemde, günlük ve haftalık çalışma sürelerinin aşılmadığı, 2020 Nisan döneminden sonraki günlük 11 saatlik ve gece vakti günlük 7,5 saatlik çalışma sınırının üzerinde çalıştığı, davacıya ait çalışma çizelgeleri, bordrolar ile ... bayram ve genel tatil formlarına göre bilirkişi raporu ile hesaplanan alacaklara hak kazandığının anlaşıldığı, rapordaki hesaplamaların denetime elverişli olduğu, davacının haftalık yasal 45 saatlik çalışma süresini aşan çalışmalarının dönemler itibarıyla puantaj kayıtları, ücret bordroları ve çalışma çizelgelerinden yararlanılarak tespit edildikten sonra karşılığı ücretin toplu ... sözleşmesinde öngörülen dönemsel ücret artış oranları ve günlük ücretin yüzde %60 fazlasıyla tespiti gerektiğine dair toplu ... sözleşmesi hükmüne göre hesaplandığı, ödenen tutarın mahsubu ile bakiye fazla çalışma ücretinin tespit edildiği; gece çalışma ücretinin 20.00-....00 saatleri arasındaki çalışmasının 7,5 saati aşan bölümünün fazla çalışma olarak değerlendirilip gece çalışma sürelerinin tespit edilerek karşılığı ücretin toplu ... sözleşmesindeki yasal miktarın %10 fazlası ile ödeneceğine dair hüküm uyarınca hesaplandığı ve mahsup işleminden sonra belirlendiği, bilirkişi tarafından izlenen tespit ve hesaplama yönteminin kanun ve sözleşme hükümleri ile dosya içeriğine uygun olduğu belirtilen ve dosya kapsamında mevcut bilirkişi raporu dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davacının çalıştığı Kurumda bakıma muhtaç kişilerin bulunduğunu, süreç içerisinde aynı çalışma sisteminde çalışma yapıldığı kabulünün hayatın olağan akışına aykırı düşeceğini, bakıma muhtaç kişilerin sürekli çalışılmayı gerektiren özel durumları olduğunu, nöbet sırasında bunların bir an bile yalnız bırakılmasının mümkün olmadığını, hepsinin ihtiyaç saatlerinin farklı olup dolayısıyla aynı anda işin bitmesinin olası olmadığını, gerek pandemi dönemi gerek de pandemi dönemi öncesi dönemde davacının çalıştığı Kurumda keyfi hareket etmesi, fazla çalışma yapmama ya da tatil günlerinde işe gelmeme gibi bir ihtimalin bulunmadığını, bilirkişi raporundaki hesap yönteminin hatalı olup ilişkin olduğu aydan mahsup yapılması gerekirken bunun yerine topluca mahsup işlemini uygulandığını, davacının ücretinin kadroya geçirilmeden önce asgari ücretin belirli bir oran fazlası üzerinden belirlendiğini ve bu uygulamanın kadroya geçiş sonrası da devam etmesi gerektiğini, davacıdan ücretinin düşürülmesi konusunda yazılı onay alınmadığını, İlk Derece Mahkemesi kararının usuli kazanılmış hakların ihlaline yol açtığını belirterek Mahkeme kararının kaldırılmasını talepleri yönünde davanın tam kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde; Bakanlık uygulamasının yerinde olduğunu ve davacının alacaklarının eksiksiz bir biçimde ödendiğini savunarak davanın reddi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde; Bakanlık uygulamasının yerinde olduğunu ve davacının alacaklarının eksiksiz bir biçimde ödendiğini savunarak davanın reddi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraflar arasındaki sözleşmeye göre belli bir oran kararlaştırılmamış olması nedeniyle talep tarihinden itibaren ilgili mevzuat hükümlerine göre belirlenen ücrete 375 sayılı KHK'nın ek 23 üncü maddesi uyarınca Yüksek Hakem Kurulu tarafından bağıtlanan toplu ... sözleşmesi hükümlerindeki artışların yapıldığı, bu nedenle davacının eksik ücret ödenmesinden kaynaklı fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacaklarının bulunmadığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının çalışma düzeni puantaj kayıtları ve vardiya çizelgelerine göre belirlenmiş olup bilirkişi raporunda değerlendirmenin Nisan 2018 tarihinden itbaren yapıldığı, pandemi dönemi öncesinde davacının haftalık 45 saati aşan çalışması veya fazla çalışma olarak kabul edilebilecek çalışmasını ve diğer alacak taleplerine ilişkin çalışmasını ispatlayamadığı, bilirkişi raporunda, işverence yapılan ödemelerin ilgili ay dışında da söz konusu olması nedeniyle toplam ödemelerin hesaplanan toplam miktardan mahsup edildiği, gece zammı ücreti alacağı bulunup bulunmadığı hususunun 375 Sayılı KHK'nın geçici 23 üncü maddesi uyarınca belirlendiği, Mahkemece kabul edilen faiz türünün usul ve kanuna uygun olduğu, davacının sendika üyelik bilgileri dava dilekçesi ekinde ibraz edilmiş olmakla, bilirkişi raporunda sendika üyelik aidatı ödeme bilgileri dikkate alınarak hesaplamalar yapıldığı ve ... Sağlık-... Sendikası ile imzalanan toplu ... sözleşmesi öncesindeki dönem bakımından 375 Sayılı KHK'nın geçici 23 üncü maddesi uyarınca toplu ... sözleşmesi kapsamında hesaplama yapıldığı, davalı vekilinin istinaf nedenlerinin yerinde olmadığı kanaatine ulaşıldığı belirtilerek taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli ... sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile talep edilen alacakların bulunup bulunmadığı hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli ... sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile talep edilen alacakların bulunup bulunmadığı hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22, 32, 41, 42, 44, 46, 47 ve 68 inci maddeleri, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Yukarıda açıklanan sebeplerle;

A. Davalı Temyizi Yönünden

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

B. Davacı Temyizi Yönünden

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davacı tarafa yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7216, Karar No: 2024/2356, Tarih: 27.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/7216 E.  ,  2024/2356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/259 E., 2016/187 K.

SUÇLAR : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte belge düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararı ile sanıklar hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; beraat eden sanık lehine vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası ve (a) fıkrasının (2) numaralı bendi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 2010 takvim yılında sahte belge düzenleme suçu yönünden; dosya kapsamına göre en aleyhe kabul ile 31.12.2010 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu; defter, kayıt ve belgeleri gizleme ve 2011 takvim yılında sahte belge düzenleme suçları yönünden; 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin, sanıklardan ...'in sorgusunun yapıldığı 04.02.2015 tarihi olduğu ve bu tarihten temyiz inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin de gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararına yönelik katılan vekili ile sanık ... müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5509, Karar No: 2007/6369, Tarih: 28.05.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/5509 E.  ,  2007/6369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 21.11.2005 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.12.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan Kaşife Kurnaz tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 747 ( önceki Medeni Kanunu’nun 671.) maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir.Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantası sağlanır.Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine mutlak geçit ihtiyaç veya geçit yoksunluğu, ikincisine de nisbi geçit ihtiyacı ya da geçit yetersizliği denilmektedir.

Geçit hakkı verilmesine ilişkin davalarda bu hak taşınmaz leh ve aleyhine kurulacağından leh ve aleyhine geçit istenen taşınmaz maliklerinin tamamının davada yer alması zorunludur.Ancak, yararına geçit istenen taşınmaz müşterek mülkiyete konu ise dava paydaşlardan biri veya birkaçı tarafından açılabilir.Geçit ihtiyacı olan kişi davasını öncelikle taşınmazların mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun taşınmaz malikine karşı ve daha sonra bundan en az zarar görecek olana yöneltmelidir.

Mahkemece uygun geçit yeri saptanırken öncelikle taraf yararlarının gözetilmesi gerekir. Zira, geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir

irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının subjektif arzularına göre değil objektif esaslara uygun belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Uygun güzergah saptanırken, aleyhine geçit kurulan taşınmazın kullanım bütünlüğü bozulmamalıdır. Taşınmazın kullanım bütünlüğünün bozulmasının zorunlu olduğu hallerde bu husus gerekçelendirilerek geçit hakkı tesisi edilmelidir.

Yararına geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı niteliği ve kullanım amacı nazara alınarak, özellikle tarım alanların nihayet bir tarım aracının geçeceği genişlikte (emsaline göre 2,5-3 m.) geçit hakkı tesisine karar vermek gerekir. Bu miktarı aşan bir yol verilecekse bunun gerekçesi kararda dayanakları ile birlikte gösterilmelidir.

Davada, davacının 410, 586 ve 587 parselleri yararına, davalıya ait 409 parseli üzerinden geçit hakkı kurulması istenilmiştir.

Yararına geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı niteliği ve kullanım amacı nazara alınarak, özellikle tarım alanların nihayet bir tarım aracının geçeceği genişlikte (emsaline göre 2,5-3 m.) geçit hakkı tesisine karar vermek gerekir. Bu miktarı aşan bir yol verilecekse bunun gerekçesi kararda dayanakları ile birlikte gösterilmelidir.

Davada, davacının 410, 586 ve 587 parselleri yararına, davalıya ait 409 parseli üzerinden geçit hakkı kurulması istenilmiştir.

Mahkemece davacı taşınmazları için davalı parselinin ortasından geçen 6 metre eninde geçit hakkı kurulmasına karar verilmiş, hükmü davalı ... temyiz etmiştir.

Davacıya ait 410, 586, 587 parseller için geçit hakkı kurulması istenmiş ve bu yönde hüküm kurulmuştur. Geçitin kesintisiz olarak kurulması gerekir. Davacı vekilinin talebinde bulunan 587 parselin yola çıkabilmesi için 586 parselden her ikisi için de 410 parselden geçit kurulması gerekmektedir. Bunun için davacıya uygun süre verilerek davacı parselleri üzerinde akdi geçit hakkı kurulduktan sonra kesintisiz bir şekilde geçit hakkına karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Davacıya ait taşınmazların genel yol ile bağlantısının bulunmadığı bir başka deyişle geçit gereksiniminin bulunduğu açıktır. Mahkemece mahallinde yapılan keşif ve düzenlenen bilirkişi raporlarına göre üç ayrı seçenek tespit edilmiş, bunlardan “b” harfi ile gösterilen davalı parselini ikiye bölecek şekildeki seçenek üzerinden geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir. Özünü komşuluk hukukunun genel ilkelerinden alan geçit davalarında fedakarlık denkleştirilmeli, bir tarafın geçit ihtiyacı karşılanırken diğer tarafın mülkiyet hakkı zararlandırılmamalıdır. Bu nedenledir ki, geçit tesisi davalarında tarafların dava konusu üzerindeki tasarruf yetkileri kısıtlıdır. İhtiyaç

karşılanırken hiçbir zaman davacının subjektif arzularına bakılmamalı, geçit yeri fedakarlığın denkleştirilmesi kuralı çerçevesinde mahkemece objektif değerlerle saptanmalıdır. Buna göre davacıya en yararlı ve en az masraflı olacak yerden değil, geçit hakkı vermekle yükümlü olan taşınmazın en az zarar görecek yerinden verilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında davacı parsellerinin genel yola çıkışı için en kısa, en ucuz, en uygun ve davalı taşınmazına en az zarar verecek seçeneğin, 13.07.2006 tarihli fen bilirkişisinin çizdiği krokide “a” harfi ile gösterilen mavi renkle ... güzergah olduğu görülmektedir. Mahkemece, bu seçenek yerine davacının diğer parsellerine daha kolay geçebilme hesabı ile davalının parselini kullanım bütünlüğünü bozacak, ekonomik değerini düşürecek şekilde ikiye bölerek geçit hakkı kurulması fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesine aykırılık oluşturmaktadır.

Öte yandan, Dairemizin yerleşik uygulamasına göre, özellikle tarım alanlarında geçidin bir tarım aracının geçeceği genişlikte, en çok 2,5-3 metre eninde tesisi gerekir. Somut olayda, geçit yerinden Tır geçeceği ileri sürülmüş ise de, tarım aracı için yeterli olan geçit Tır içinde yeterlidir. Manevra yapabilmek için gerekli alan davacı taşınmazı içerisinde sağlanmalıdır. Bu ilke göz ardı edilerek 6 metre eninde geçit hakkı kurulması kabul şekline göre uygun görülmemiştir.

Mahkemece değinilen yönler gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 28.05.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16841, Karar No: 2007/10423, Tarih: 27.06.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/16841 E.  ,  2007/10423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      : İzmir 5.  İş Mahkemesi

Tarih                : 20.07.2006

Davacı,  davalılardan işveren nezdinde 06.01.1981 tarihinde geçen çalışmalarının tesbitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının Kurum’a bildirilmeyen 6.1.1981-1.10.1985 tarihleri arasında  davalıya ait  işyerinde geçen  çalışmalarının yaşlılık, malullük ve ölüm sigortalarına tabi çalışmalar olduğunun  tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine   karar verilmiştir.