muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6950, Karar No: 2013/9271, Tarih: 05.06.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/6950 E.  ,  2013/9271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının ... İli,..... Kooperatifinde bulunan 64/18 nolu bağımsız bölümün maliki olduğunu, dava konusu yerin iskan ruhsatının 26.08.2011 tarihinde alındığını, dairenin su aboneliği için davalı kuruma başvurulduğunda kanal katılım ve şebeke hisse bedeli adı altında 5.932,00 TL'nin talep edildiğini ancak bu talebin hukuki yasal dayanağının olmadığını ileri sürerek, kanal katılım ve şebeke hisse bedeli alınmaksızın su aboneliğinin tesisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, Belediye Gelirleri Kanununun 87 ve 88. maddeleri ile ... Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesi uyarınca idarece sunulan hizmet karşılığı ilk malikten ferdi abonelik sırasında alınan bedel olduğunu, müvekkili idarenin davacı tarafa ait bağımsız bölümün yer aldığı taşınmazın su şebekesi ve kanal hatlarını inşa ettiğini, bu nedenle ilk malik olan davacıdan davaya konu edilen altyapı hizmet bedellerinin yasa gereği tahsil edildiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, katılım paylarının davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olduğu, öncelikle davalının hizmet götürüldüğünü ispatlaması davacının da katılım payını yüklenicinin veya kendisinin ödediğini ispat etmesi gerektiği, dava konusu taşınmazın yapı kullanma izin belgesinin 26.08.2011 tarihinde alındığı, davalının 2009 yılında yeni kanalizasyon hattı tesis ettiği, 2010 yılında ise içmesuyu hattı tesis edildiği, taşınmaza yapı kullanma izin belgesi alındıktan sonra davalı idarenin taşınmazın bulunduğu yerde herhangi bir çalışmasının olmadığı, yeni bir kanalizasyon ve içmesuyu tesisi yapılmadığı veya mevcut hatların iyileştirilmesinin yapılmadığı, davalının kanal katılım bedeli ve şebeke hisse bedeli alınmaksızın abonelik tesis etmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile, kanal katılım ve şebeke hisse bedeli alınmaksızın diğer abonelik giderleri davacı tarafından karşılanmak şartıyla dava konusu konuta su aboneliğinin tesisine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, maliki bulunduğu bağımsız bölüme ilişkin ferdi su aboneliğinin tesisi nedeniyle, davacının; davalı idareye kanal katılım ve şebeke tesis bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dava konusu uyuşmazlık, maliki bulunduğu bağımsız bölüme ilişkin ferdi su aboneliğinin tesisi nedeniyle, davacının; davalı idareye kanal katılım ve şebeke tesis bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

01.07.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır." düzenlemesi getirmiştir.

Aynı yasanın 88.maddesi su Tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununa dayalı olarak çıkarılan ... Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi ise “2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ... Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin emlak vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir” düzenlemesini içermektedir.

Yine 3194 sayılı İmar Kanununun “Yapı Kullanma İzni” başlıklı 30.maddesinin 3.fıkrasında “Bu maddeye göre verilen izin, yapı sahibini kanuna, ruhsat ve eklerine riayetsizlikten doğacak mesuliyetten kurtarmayacağı gibi her türlü vergi, resim ve harç ödeme mükellefiyetinden de kurtarmaz.” hükmü yer almaktadır.

Yine 3194 sayılı İmar Kanununun “Yapı Kullanma İzni” başlıklı 30.maddesinin 3.fıkrasında “Bu maddeye göre verilen izin, yapı sahibini kanuna, ruhsat ve eklerine riayetsizlikten doğacak mesuliyetten kurtarmayacağı gibi her türlü vergi, resim ve harç ödeme mükellefiyetinden de kurtarmaz.” hükmü yer almaktadır.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, davalı idarece yasanın yürürlük tarihinden sonra yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış olması veya mevcutların iyileştirilmesinin yapılması halinde, tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Ayrıca İmar Kanununun 30/3. maddesi uyarınca iskân ruhsatının alınmış olması davalı idarenin kanal katılım payı istemesine engel teşkil etmez.

O halde mahkemece; davalı idarece, davacıya ait taşınmazın bulunduğu bölgede kanalizasyon ve içme suyu tesislerinin yapıldığı ve davacının bu hizmetten yararlandığı ispat edildiğinden; bilirkişi marifetiyle bu hizmetten yararlanan bağımsız bölümün ilk maliki olan davacının ödemekle yükümlü bulunduğu kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, abonelik başvuru tarihinde yürürlükte bulunan tarife hükümleri dikkate alınarak belirlenmesi suretiyle uyuşmazlığın çözümlenmesi ve sonucu dairesinde bir hüküm tesis edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3833, Karar No: 2018/11018, Tarih: 24.12.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/3833 E.  ,  2018/11018 K.**

**"İçtihat Metni"**

...........

Davacı, davalı işverene ait işyerinde 20.03.2003 - 22.10.2008 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığını, en son aldığı aylığın 2.200,00 TL olduğunu, ancak davalı şirketin asgari ücretten primleri yatırıdığını belirterek eksik yatırılan primlerin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, hükümde belirtilen gerekçelerle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Eldeki davada, mahkemece verilen 13.09.2012 tarihli karar, Dairemizin 13.06.2013 günlü ve 2012/22065 Esas, 2013/13461 Karar sayılı ilamı ile ''Davanın niteliği gereği, çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilmesine karşın, ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Hukuk Genel Kurulunun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 288. maddesindeki (Hukuk Muhakemeleri kanunu'nun 200. maddesi) yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır. Ücret miktarı, yasada düzenlenen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür. Yazılı delille ispat, sınırın altında kalan miktar için tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile, varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür (HMK m. 202). 506 sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı, HUMK'nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira, 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile, ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanacaktır. Somut uyuşmazlıkta; işçi alacağı davasında kabul edilen ücret üzerinden, ücret tespiti yapılmış ise de; mahkemece, hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerin varlığı araştırılmalı, asgari ücretin üzerinde olduğu iddia edilen gerçek ücret hiçbir şüpheye yer vermeyecek şekilde araştırılıp, belirlenmelidir.” gereğine işaret edilerek, bozulmuştur.

2-Mahkemenin, Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine, o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlayacağımız bu olgu; mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirdiği gibi, mahkemenin kararını bozmuş olan Yargıtay Hukuk Dairesince; sonradan, ilk bozma kararı ile benimsemiş olduğu esaslara usuli kazanılmış hakka aykırı bir şekilde, ikinci bir bozma kararı verilememektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, Hukuk Genel Kurulu’nun 12.07.2006 gün, 2006/9-508 E., 2006/521 sayılı kararı)

3-Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur. (04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı YİBK)

4-Eldeki davada ise, bozmaya uyulmuş ise de bozma gereklerinin tam olarak yerine getirildiğinden bahsedilmesi mümkün değildir.

Mahkemece, bozma sonrası yapılan yargılamada, hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerin varlığının araştırılmaması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Diğer taraftan, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle; 6100 sayılı HMK’nın 226. maddesinde yer alan “Aşağıdaki hususlar yemine konu olamaz: a) Tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edemeyeceği vakıalar, b) Bir işlemin geçerliliği için, kanunen iki tarafın irade açıklamalarının yeterli görülmediği haller…”düzenlemesi gözetilerek ve sosyal güvenlik hakkının Anayasa ile düzenlenmiş temel haklar niteliğinde bulunduğu dikkate alınmak suretiyle, kamu düzenine ilişkin bu tür uyuşmazlıklarda yemin delilinin bağlayıcı olmadığı, göz önünde bulundurulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2015/11695, Karar No: 2015/33081, Tarih: 12.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/11695 E.  ,  2015/33081 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında .... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 19/03/2013 gün ve 2011/406-2013/74 sayılı hükmün Dairemizin 01/10/2014 tarih ve 2013/29259-2014/30324 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalının müteahitliğini üstlendiği taşınmazın zemin katındaki 2 nolu işyerinin aralarındaki sözleşmede kararlaştırılan tarihte teslim edilmemesi nedeniyle kira kaybına uğradığını, ihtarnamesinin de sonuçsuz kaldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 20.000,00TL tazminatın davalıdan faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, üzerine düşen edimleri ifa ettiğini, davacının sözleşme gereğince yükümlendiği bedele ilişkin edimini tam olarak ifa etmediğini, bu nedenle tazmin borcunun doğmayacağını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile 20.000,00 TL tazminatın temerrüt tarihinden itibaren davalıdan tahsiline hükmedilmiş, kararın davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 01.10.2014 tarih ve 2013/29259-2014/30324 sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmiş, bu kez davacı taraf karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dava geç teslim iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir. Davalı, davacının sözleşmede kararlaştırılan satış bedelini tümüyle ödemediğini savunmuştur. Davacı tarafça ödemenin tamamına ilişkin yazılı delil sunulamamış, mahkemece taraflar arasında gerçekleştiği iddia edilen ve davalı tarafından delil olamayacağı bildirilerek itiraz edilen elektronik posta içerikleri ve davalının arsa sahiplerine karşı açtığı dava dilekçesinde kullandığı "2 nolu bağımsız bölümün tapusunu üzerine alamadığı için müvekkilim buyeri sattığı halde tapusunu verememiş ve zor durumda kalmıştır." şeklindeki anlatım yazılı delil başlangıcı olarak kabul edilmiş, tanık beyanlarını da esas alarak davacının ödeme iddiasını ispatladığı, teslim edilmeme olgusunun sabit olduğu gerekçesi ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir. Ne var ki bu belgeler, davalının itirazda bulunması nedeniyle ve dava dilekçesinde yer alan ibarenin karşı tarafın edimini tümüyle ifa ettiğine ilişkin kabul içermemekle, yazılı delil başlangıcı sayılamazlar. Davacı öncelikle ediminin ifa ettiğini, miktar itibariyle yasal, kesin delillerle ispatlamakla mükelleftir.

Davacı, ödemeye ilişkin sunmuş olduğu makbuzlar miktarı kadar ödemesini ispatlamakla beraber bu miktar dışında kalan kısmı ödediğini ispatlayamamıştır. Ancak ispatlayamadığı miktar yönünden, dava dilekçesinde açıkça yemin deliline dayanmış olduğundan bu delil hatırlatıldıktan sonra neticesine göre hüküm kurulması gerekirken bu hususlar göz ardı edilerek davanın yazılı gerekçe ile kabulüne hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulmasını gerektirir. Bozma ilamında davacının taşınmaz için makbuzlu 103.950 Dolar dışında ödeme yaptığını ispat edemediği yazılmış ise de; gerçekte ödeme yapılan miktarın bu olmadığı anlaşılmakla bozma ilamında geçen 103.950 Dolar ibaresinin ilamdan çıkarılması gerektiği sonucuna varılarak karar düzeltme talebinin kabulüyle yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda izah edilen sebeplerle davalının karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemizin 2013/29259-2015/30324 sayılı bozma kararından “140.000$ bedelle satımında anlaşılan taşınmaz için makbuzlu 103.950$ dışında ödeme yaptığını ispat edememişse de” ibaresinin çıkarılarak mahkeme kararının aynı gerekçelerle BOZULMASINA, peşin alınan 52,40 TL harcın istek halinde iadesine 12/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10208, Karar No: 2011/12325, Tarih: 01.12.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/10208 E.  ,  2011/12325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasası'nın 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Bilirkişi raporunda “taşınmazın komşu parseldeki kuyudan sulanabilen sulanabilir tarım arazisi” olduğu belirtilmekle yetinilmiş, taşınmazın fiilen sulanıp sulanmadığı, sulanıyor ise kaynağı, yapılan sulamanın başkasının taşınmazındaki bir kuyudan yapılıyor olması durumunda bu sulamanın daimi ve geçerli kabul edilebilmesi için kaynak üzerinde dava konusu taşınmaz lehine bir mükellefiyet kurulmuş olması gerektiğinden bu hususun varlığı ve suyun yeterliliği vb. gibi hususlar araştırılmadan, taşınmazın sulu tarla kabul edilip sulu tarım arazilerinde münavebeye alınabilecek ürünlere göre değerlendirme yapan rapor esas alınarak hüküm kurulması,

Kabule göre;

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, silajlık mısır ve arpanın 2011 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin il tarım müdürlüğünden getirtilerek bilirkişi raporunun denetlenmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17992, Karar No: 2014/16091, Tarih: 05.05.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/17992 E.  ,  2014/16091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın eylemini gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlediği halde TCK'nın 143. maddesi ile cezasından artırım yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ün temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 05/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8676, Karar No: 2022/356, Tarih: 24.01.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/8676 E.  ,  2022/356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 6. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : TRABZON 2. SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen menfi tespit ve istirdat davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı ... Turizm Gıda İnş. Taah. Nakliye ve Temizlik Hizmetleri Tic. Ltd. Şti. vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı ... Turizm Gıda İnş. Taah. Nakliye ve Temizlik Hizmetleri Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan bölge adliye mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nın 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, 24.582,60 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 24/01/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10180, Karar No: 2023/9479, Tarih: 19.06.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/10180 E.  ,  2023/9479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/47 E., 2022/340 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının işveren Frito Lay Gıda Sanayi ve AŞ'nin paketleme işini yapan "Kartepe/Köseköy" adresinde bulunan deposunda bu işverenin alt işvereni Kalite Müşavirlik Mühendislik Ltd. Şti. isimli firmasında 30.03.2007 tarihinden itibaren müdür olarak çalıştığını, davalı firmanın dava dışı Kalite Müşavirlik Mühendislik Ltd. Şti. ile tüm ... ilişkisini 2018 yılının Haziran ayı itibarıyla sonlandırdığını ve müvekkilinin de 30.....2018 tarihinde işten çıkışının yapıldığını, müvekkilinin aylık net 3.300,00 TL+ 400,00 TL yol parası ve yemek ücreti ile çalıştığını, bir kısım ücretinin bankaya yattığını, bir kısmının elden ödendiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Şirketin davacının işvereni olmadığını, husumet itirazlarının bulunduğunu, müvekkili Şirketle dava dışı Kalite Müşavirlik Mühendislik Ltd. Şti. İle arasındaki ilişkinin muvazaalı olmadığını, bu Şirketin geçmişte müvekkili Şirkete hizmet verdiğini bu ilişkinin dışardan hizmet alımı niteliğinde olduğunu, müvekkil Şirketin asıl işi niteliğinde olmadığını, asıl işveren alt işveren ilişkisinin de bulunmadığını, davacının mevcut davayı belirsiz alacak davası olarak açmakta hukuki yararının olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.11.2019 tarihli ve 2018/499 Esas, 2019/915 Karar sayılı kararı ile; davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, kullanmadığı yıllık izin günleri karşılığı hak kazandığı yıllık izin ücreti alacağının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç