muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9058, Karar No: 2022/10317, Tarih: 26.12.2022

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/9-69-99 sayılı ve Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.06.2002 tarih 5079-6668 sayılı kararlarında da işaret olunduğu üzere TCK'nın 215. maddesinde düzenlenen "kamu düzeni açısından açık ve yakın bir tehlikenin ortaya çıkması halinde suçu ve suçluyu övme" suçunun oluşacağı, sanıklar

hakkında TCK’nın 215. maddesinde tanımlanan suçu ve suçluyu övme suçunun unsurları ve cezalandırılma şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği tartışılarak sanıkların hukuki durumunun takdiri yerine, yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde propaganda suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

V-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Dairemizce de benimsenen, öğretide ekseriyetle kabul gören yerleşik yargısal kararlara göre, örgütü yönetmek ya da örgüte üye olmak suçları mütemadi (kesintisiz) suçlardandır. Yani fiilin icrası süreklilik arz eder. Bu suçlarda örgüt hiyerarşisine dahil olup faaliyetlere başlanmakla suç tamamlanmıştır. Ancak fiilin icrası devam ettiği müddetçe fiilin ifade ettiği haksızlık da süreceğinden suç işlenmeye devam edecektir. Failin kendi isteğiyle ya da irade dışı olarak örgütten ayrılması halinde suç bitmiş olacaktır. Mütemadi suçların tamamlanmasıyla bitmesi aynı anlamı taşımamaktadır.

Mütemadi suçların ceza ve muhakeme hukuku bakımından önemli sonuçları mevcuttur. Ceza hukuku bakımından, suça teşebbüs fiilin bitmesine kadar değil tamamlanmasına kadar mümkündür. İştirak ise bitinceye kadar gerçekleşebilir. Suç işlenmeye devam ettiğinden, koşulları varsa meşru savunma hükümleri uygulanabilir. Uygulanacak ceza hükümleri bakımından temadinin bittiği tarih esas alınmalıdır. Yine kusur yeteneği ve yaş küçüklüğü bitiş tarihine göre tayin edilir.

Muhakeme hukuku bakımından ise, zamanaşımı, yetkili mahkeme ve şikayet süresi temadinin bitişine göre değerlendirilecektir. Ancak suçun mütemadi niteliği, kural olarak görevli mahkemenin belirlenmesi ya da kovuşturma usulünün tespiti bağlamında bir özellik taşımaz. Örgüt üyeliği temadi eden suçlardan olması nedeniyle hukuki ve fiili kesintiyle sona erecektir. Kesinti tarihi suç tarihidir.

Mütemadi suçlarda iddianame düzenlemekle hukuki kesintinin gerçekleştiğinin kabulü halinde dava zamanaşımı süresi de işlemeye başlayacaktır. Bir taraftan suç işlenmeye devam ederken iddianameyle kamu davası açılması nedeniyle bu suçun dava zamanaşımına uğrama tehlikesi ortaya çıkacaktır. Diğer taraftan tamamlanan ancak bitmeyen mütemadi suçtan dolayı aynı sanık hakkında çok sayıda iddianame düzenlenebilecektir. Kamu davası açılması için yeterli delil bulunan hallerde savunma alınmaksızın dava açılmasına engel hal yok ise de, mütemadi suçlardan olan örgüt üyeliği suçunda yakalamanın gerçekleşmediği durumda dava açılması bir yarar sağlamayacaktır. Bu nedenlerle, örgüt üyeliği suçunda, temadinin fiili kesinti (yakalanma) ile meydana geleceği kabul edilmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaylar değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olaylar değerlendirildiğinde;

Yapılan yargılama sonunda, terör örgütüne üye olma suçunun temadi eden suçlardan olduğu gözetilerek UYAP sisteminde yapılan incelemede, sanık ... hakkında İstanbul 37. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/133 esas, İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/435 esas, Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/152 esas sayılı dosyalarının, sanık ... hakkında İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/315 esas, İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/90 esas, İstanbul 30. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/6 esas sayılı dosyalarının, sanık ... hakkında Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/102 esas ve İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/51 esas, İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/315 esas, Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/177 esas, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/68867 soruşturma, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı 2022/23567 soruşturma sayılı dosyalarının, sanık ... hakkında Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/163 esas, İstanbul 29. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/471 esas, İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/92 esas, İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/166 esas, İstanbul 29. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/434 esas sayılı dosyalarının, sanık ... hakkında İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2022/3537 soruşturma, İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/90 esas, İstanbul 27. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/168 esas, İstanbul 22. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/308 esas, İstanbul 36. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/149 esas sayılı dosyalarının, sanık ... hakkında İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/4 esas, İstanbul 22. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/87 esas, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2022/4804 soruşturma sayılı dosyalarının, ... hakkında Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/57784 soruşturma, Hatay 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/379 esas sayılı dosyalarının, sanık ... hakkında Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/132 esas, İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin (Kapatılan)

2010/227 esas sayılı dosyalarının, sanık ... hakkında İstanbul 34. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/50 esas, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2022/174220 soruşturma sayılı dosyalarının, sanık ... hakkında İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2022/97909 soruşturma, İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/304 esas sayılı dosyalarının, sanık ... hakkında İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/97 esas, İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/48 esas, İstanbul 22. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/225 esas, Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/351 esas, İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/90 esas, İstanbul 22. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/87 esas, İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/195 esas sayılı dosyalarının, sanık ... hakkında İstanbul 27. Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/309 esas sayılı dosyalarının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan derdest olduğu görülmekle; sanıklara atılı eylem ve faaliyetlerin aynı dönemleri kapsayıp kapsamadığı belirlenip, iş bu dosyalarda aynı eylem ve faaliyetler nedeniyle mükerrer yargılama yapılıp yapılmadığı hiçbir duraksamaya yer bırakmayacak biçimde saptandıktan sonra, akabinde sanıkların eylemlerinde hukuki ve fiili kesinti oluşup oluşmadığı da değerlendirilerek, Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde dosyalarının birleştirilerip, kesinleşmiş olması durumunda ise dosyanın aslı veya onaylı örneklerinin dosya arasına alınarak sanıklar hakkındaki tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi sonrasında hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmesi lüzumu,

VI-Sanık ... hakkında kanuna aykırı toplantı ve yürüyüşlere silahsız katılarak ihtara rağmen kendiliğinden dağılmama, terör örgütü propagandası yapmak, silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemek suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre, sanığın bölge adliye mahkemesinin kararından önce 03.04.2020 tarihinde vefat ettiğine ilişkin UYAP ortamından alınan nüfus kaydı araştırılarak 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi gereğince hukuki durumunun tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri ve sanıklar ..., ..., ..., ..., ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8212, Karar No: 2019/15553, Tarih: 30.10.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/8212 E.  ,  2019/15553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesi neticesinde;

Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/1-4, 31/2; maddelerine uyan işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 4 yıllık olağan zamanaşımı süresinin, karar tarihi olan 16/09/2015 tarihinden inceleme tarihine kadar dolmuş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesi neticesinde;

Suç tarihinde 12-15 arası yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesine aykırı şekilde sosyal inceleme raporu alınmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 30/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14948, Karar No: 2019/2845, Tarih: 27.03.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/14948 E.  ,  2019/2845 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan alacak istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar ... İnşaat Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. avukatı ile ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara toplanan delillere göre, davalı ...'ın tüm, davalı ... İnşaat Sanayi ve Tic. Ltd. Şti.'nin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesi 1. fıkrası ile “iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” düzenlemesi getirilmiş olup, 21. maddenin 4. fıkrası ise 3. kişilerin sorumluluğu" İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir." şeklinde düzenlenmiştir.

İnceleme konusu davada; 30.06.2009 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya ödenen gelirin tahsilinin talep edildiği, dosyada alınan 02.03.2016 tarihli kusur raporunda davalı işveren ... İnşaat Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. %90, bu kusurun içinde kalmak üzere vinç operatörü %10, sigortalı %10 oranında kusurlu bulunmuş, mahkemece kusur raporu esas alınarak davanın kabulü yönünde hüküm kurulmuştur.

İnceleme konusu davada; 30.06.2009 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya ödenen gelirin tahsilinin talep edildiği, dosyada alınan 02.03.2016 tarihli kusur raporunda davalı işveren ... İnşaat Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. %90, bu kusurun içinde kalmak üzere vinç operatörü %10, sigortalı %10 oranında kusurlu bulunmuş, mahkemece kusur raporu esas alınarak davanın kabulü yönünde hüküm kurulmuştur.

5510 sayılı Yasanın 21. maddesine göre rücu alacağından sorumluluk belirlenirken kural olarak, işveren yönünden 1. fıkraya göre gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutar esas alınmalı, üçüncü kişi bakımından ise 4. fıkra gereğince gerçek zarar gözetilmeksizin gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı benimsenmeli ve bunlara kusur oranları uygulanmalı ise de işveren ve üçüncü kişinin birlikte taraf olarak yer aldığı, başka anlatımla aynı anda 1. ve 4. fıkralara dayalı uyuşmazlıklarda, anılan fıkralarda yer alan hükümlerin nasıl anlaşılması ve giderek ne şekilde uygulama yapılması gerektiği önem arz etmektedir; İşverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri x işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı x üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur.

Bu itibarla, yukarıda belirtildiği üzere davalı işveren ... İnşaat Sanayi ve Tic. Ltd. Şti.'nin 5510 sayılı Yasanın 21/1-4 madde uygulaması kapsamında sorumluluğu %85 kusur oranı üzerinden değerlendirilerek toplam 23.363.38 TL kurum zararından sorumlu olduğu yönünde karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup,bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç: Yukarıda açıklanan nedenlerle

1) Hükmün 1. fıkrasında yer alan "24.737.70 TL " ibaresinin silinmesine, yerine; "23.363.38 TL " yazılmasına,

2)Hükmün 3. fıkrasında yer alan "1.382.55 TL" ibaresinin silinmesine, yerine "1.313.42 TL" yazılmasına,

S O N U Ç: Yukarıda açıklanan nedenlerle

1) Hükmün 1. fıkrasında yer alan "24.737.70 TL " ibaresinin silinmesine, yerine; "23.363.38 TL " yazılmasına,

2)Hükmün 3. fıkrasında yer alan "1.382.55 TL" ibaresinin silinmesine, yerine "1.313.42 TL" yazılmasına,

3)Hükmün 5. fıkrasında yer alan "2.968.52 TL" ibaresinin silinmesine, yerine "2.803.60 TL" ibaresinin yazılmasına, kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan alınmasına, 27.03.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16601, Karar No: 2013/15971, Tarih: 01.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/16601 E.  ,  2013/15971 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün ONANMASINA ilişkin olarak daireden verilen 25.09.2012 gün ve 2012/2994-6364 E.K. sayılı ilamın karar düzeltme yoluyla incelenmesi aleyhine yargılamanın iadesi istenen davacı ... tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Karar düzeltme nedeni olarak ileri sürülen yönler daire kararında gerekçesi gösterilmek suretiyle karşılanmıştır. Düzeltilmesi istenilen karar, dosya içeriğine, usul ve kanuna uygundur. Bu nedenlerle, yerinde olmayan karar düzeltme isteğinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesi gereğince REDDİNE, aynı kanunun 442.maddesi hükmünce 219,00 TL para cezasının karar düzeltme isteğinde bulunan aleyhine yargılamanın iadesi istenen davacı ...'ten alınmasına, peşin alınan red harcının mahsubu ile geriye kalan 6,55 TL harcın aleyhine yargılamanın iadesi istenen davacı ...'ten alınmasına, 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/93, Karar No: 2019/1714, Tarih: 20.02.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/93 E.  ,  2019/1714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi

KARAR

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre; tebligat muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. 6099 sayılı Yasa'nın 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre ise, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır.

Aynı Kanun'un tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina başlıklı 21. maddesine, 6099 sayılı Yasa'nın 5. maddesi ile eklenen 2. fıkrasında; "Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır" hükmü yer almaktadır.

Söz konusu 7201 sayılı Yasa'nın 10. maddesi ile ilgili değişikliğe ilişkin kanun gerekçesinde, kişilere getirilen adres kayıt sistemi zorunluluğu ile birlikte işleyişin kolaylaştığı dile getirilmiş, ancak yapılan yeni düzenlemeyle, öncelikle yine bilinen en son adrese tebligat yapılacağı, tebligatın yapılmasını isteyenin veya tebligatı çıkartan makamın bildirdiği adresin, tebligata elverişli olmadığının anlaşılması ya da bu adrese tebligat yapılamaması halinde, muhatabın 5490 sayılı Kanuna göre adres kayıt sistemindeki adresinin bilinen en son adresi olarak kabul edileceği ve tebligatın buraya yapılacağı açıklanmış, değişiklik ile birlikte adres kayıt sistemi dışında başkaca adres araştırması yapılmasının gerekmeyeceği vurgulanmıştır.

7201 sayılı Yasa'nın 21. maddesi ile ilgili değişikliğe ilişkin kanun gerekçesinde ise, 21/1. maddeye göre, bilinen en son adrese çıkartılan tebligattan sonuç alınamazsa, 10. madde gereği adres kayıt sistemindeki adres esas alınarak başkaca araştırma yapılmaksızın o adrese tebligat çıkarılacağı açıklanmıştır.

Muhatap o adreste hiç oturmamış ya da adresten ayrılmış dahi olsa tebligat iade edilmeyecek, 21/2. madde gereğince işlem yapılacaktır. Bunun yapılabilmesi için de tebligatı çıkaran merciin, adresin, adres kayıt sistemindeki mernis adresi olduğunu tebliğ evrakında belirtmesi gerekmektedir.

Tüm bu açıklamalar doğrultusunda kişiye önce, bilinen en son adresi esas alınarak (bilinen bir adresi yok ise adres kayıt sistemindeki adresi esas alınarak) tebligat çıkartılmalı, adres tebligata elverişli değilse ya da tebligat yapılamazsa adres kayıt sistemindeki adresine buna ilişkin şerh de düşülerek 21/2. madde uyarınca tebligat çıkartılmalıdır.

Tüm bu açıklamalar doğrultusunda kişiye önce, bilinen en son adresi esas alınarak (bilinen bir adresi yok ise adres kayıt sistemindeki adresi esas alınarak) tebligat çıkartılmalı, adres tebligata elverişli değilse ya da tebligat yapılamazsa adres kayıt sistemindeki adresine buna ilişkin şerh de düşülerek 21/2. madde uyarınca tebligat çıkartılmalıdır.

Somut olayda, davalı ...’e yapılan 22.11.2018 tarihli Ek Karar tebliği bu yollar izlenmeksizin yapıldığı görülmekte olup, davalıya nüfus kayıt sitemindeki adresi olmayan “....Köyü Adaklı/Bingöl” adresine (mernis adresi denilerek) TK'nin 21/2’ye göre yapılan tebliğ usulsüzdür.

Tüm bu açıklamalar doğrultusunda bahsi geçen davalıya önce, bilinen veya gösterilen en son adresine, bilinen bir adresi yok ise adres kayıt sistemindeki adresleri esas alınarak tebligat çıkartılmalı, adres tebligata elverişli değilse ya da tebligat yapılamazsa adres kayıt sistemindeki adresine buna ilişkin şerh de düşülerek 21/2. madde uyarınca tebligat çıkartılmalıdır.

Yukarıda adı geçenlere 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uyarınca yöntemine uygun biçimde ek karar tebliğ edilerek bu noksanlığın giderilmesi, usulüne uygun tebliğlerinden sonra temyiz süresinin beklenilmesi, ek kararın davalı tarafından temyiz edilmesi halinde temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.