muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20895, Karar No: 2013/21654, Tarih: 25.09.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/20895 E.  ,  2013/21654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCY.nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY.nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve ... bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği ile sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'nun cezalarından TCY.nın 145/1.maddesi uyarınca indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Kısa süreli hapis cezası adli para cezasına çevrilen sanık hakkında, 5237 sayılı TCY.nın 53. maddesinin 1. fıkrası gereğince aynı maddenin a, b, c, d, e bentlerinde sayılan hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CYUY.nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Yasanın 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCY.nın 53/1.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13171, Karar No: 2012/21637, Tarih: 13.11.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/13171 E.  ,  2012/21637 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :2000/1394-2010/481

Dava, Kurum zararının rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında yazılı şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle; davalıların sorumlu olduğu miktar belirlenirken; sigortalının sürekli iş göremezlik oranında meydana gelen değişiklik karşısında, belirlenen oran dikkate alınarak düzenlenmiş ilk peşin sermaye değerini gösterir tablo celbedilmeden karar verilmesi isabetsiz ise de; ilk peşin sermaye değerinin iş bu davada hükmedilmeyen kısmı için, ileride açılacak davada belirlenen % 55,4 oranına göre düzenlenmiş ilk peşin sermaye değer tablosunun celbiyle, bu hususun gözetilmesinin mümkün bulunmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 13.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8268, Karar No: 2009/4007, Tarih: 08.04.2009

**11. Ceza Dairesi         2006/8268 E.  ,  2009/4007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanmak

HÜKÜM : Beraat

Yüklenen suçtan doğrudan doğruya zarar gören şikayetçinin, talimatla Akşehir Asliye Ceza Mahkemesinde ifadesinin alındığı 06.07.2005 tarihli celsede vaki katılma talebi hakkında davanın görüldüğü mahkemece bir karar verilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, şikayetçinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4046, Karar No: 2019/5140, Tarih: 18.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/4046 E.  ,  2019/5140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuklar haklarında müştekiler ..., ... ve katılan ...'a yönelik mala zarar verme suçlarından hüküm kurulmamış ise de, bu suçlardan zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi mümkün görülmüş, suça sürüklenen çocukların birlikte müştekiler ..., ... ve katılan ...'a ait motosikletlerin benzin hortumlarını keserek benzin çekmeye çalışmak şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesindeki adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 141/1. maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi ve suça sürüklenen çocukların ihbar edilmeleri üzerine kolluk görevlilerince yakalandıkları, motosikletlerin yanında içinde az miktarda benzin bulunan su bidonunun olması ve müşteki ...'in motosikletini ikametinin önü olan 1550. sokakta park etmesine rağmen suça konu motosikletin 1510. sokakta ele geçmesi nedeniyle müştekilerin tasarruf olanaklarının kaybolması sonucu eylemlerinin tamamlandığının anlaşılmasına karşın, teşebbüs aşamasında kaldığı belirtilerek TCK'nın 35. maddesi uygulanmak ve TCK'nın 35. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılırken 10 ay 15 gün yerine 9 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle sonuçta eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 18.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11590, Karar No: 2013/5489, Tarih: 11.04.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/11590 E.  ,  2013/5489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

... ile ... aralarındaki değer artış payı, katılım alacağı ve ziynet alacağı davasının kısmen reddine ve kısmen kabulüne dair ... Aile Mahkemesi'nden verilen 05.06.2012 gün ve 5/376 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalı vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ve davalının evli iken 2008 yılında boşandıklarını, evlilik birliği içinde 2007 yılında satın alınan ve davalı adına tescil edilen 682 ada 47 parselin edinilmesinde davacıya ait altınların satımından elde edilen 9.000 TL'nin kullanıldığını, evin mutfak dolabı, vestiyeri, banyo dolabı ve gömme dolabının davacı tarafından yaptırıldığını, davacıya ait 8 adet burma bilezik, 3 ince bilezik, 1 adet inci takımı, 1 adet künye ve altın zincir, 1 adet altın takı seti, 1 adet altın ve zinciri, 10 adet küçük altın ile 1 adet yarım altının davalı da kaldığını açıklayarak katılma alacağı ve değer artış payı alacağı olarak 9.000 TL ile davalıda kalan ziynetlerin aynen mümkün değilse bedeli olan 20.000 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 11.01.2012 tarihli dilekçesiyle, katılma alacağını evin değerinin 1/2'si olan 40.000 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı, davacının evin alımında herhangi bir katkısı bulunmadığını, iddia edilen ziynet eşyalarının bulunmadığını, bulunsa dahi davacıda kaldığını TOKİ'den alınan evin peşin ödemesinin evlilik öncesi biriktirilen kişisel paradan karşılandığını, mutfak dolabı ile vestiyerin davacının babası tarafından hediye edildiğini bildirmiş ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu evde bulunan banyo dolabı, mutfak dolabı, vestiyer ve gömme dolap yönünden davanın kabulü ile 1.250 TL, ziynet eşyaları yönünden davanın kısmen kabulüyle 19.806 TL'nin davalıdan tahsiline ve taşınmazın edinmesindeki katkıdan kaynaklanan değer artış payı ve katılma alacağına ilişkin talebin reddine karar verilmesi üzerine; hükmün, ziynet eşyalarının kabul edilen kısmı davalı vekili ve reddedilen değer artış payı ve katılma alacağına ilişkin kısmı ise davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar 30.06.2007 tarihinde evlenmişler, 22.05.2009 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin kararın 23.03.2011 tarihinde kesinleşmesi ile boşanmışlardır. Eşler arasındaki mal rejimi TMK 225/son maddesi gereğince boşanma davasının açıldığı tarihte

2012/11590 -2013/5489

sona ermiştir. Bu durum karşısında eşler başka bir mal rejimini seçtiklerini ileri sürmediklerinden evlilik tarihinden boşanma davasının açıldığı tarihe kadar taraflar arasında TMK'nun 202. maddesine göre edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir.

2012/11590 -2013/5489

sona ermiştir. Bu durum karşısında eşler başka bir mal rejimini seçtiklerini ileri sürmediklerinden evlilik tarihinden boşanma davasının açıldığı tarihe kadar taraflar arasında TMK'nun 202. maddesine göre edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir.

Dava dilekçesinin içeriği, davacının yargılama aşamasındaki beyanları ve taşınmazın edinme tarihine göre, dava 4721 sayılı TMK'nun 202 ve devam maddeleri gereğince kabul edilen yasal mal rejimi olan edinilmiş mallara katılma rejiminden kaynaklanan ve TMK.nun 231, 232, 235 ve 236. maddeleri gereğince açılan katılma alacağı ve TMK'nun 227. maddesine dayanan değer artış payı alacağı isteği ile genel hükümlere tabi ziynet eşyası alacağı isteğine ilişkindir.

Dava konusu taşınmaza ilişkin devir sözleşmesi 29.12.2005 tarihinde davalı ... ile üçüncü şahıs ... arasında düzenlenmiş olup, sözleşmeye göre ..., ... ile yapmış olduğu sözleşmeden kaynaklanan hakkını 34.000 TL'ye davalı ...'e devretmiştir. Davacı sözleşmenin yapıldığı sırada kendisine ait ziynetlerin bir kısmının 9.000 TL'ye satılarak taşınmazın devri sırasında kullanıldığını iddia etmiş ise de, davalı tanıklarının beyanları ve bu beyanları doğrulayan davalıya ait banka kayıtlarından devir bedelinin davalının evlilik öncesi kişisel malı niteliğindeki banka hesabında bulunan paradan karşılandığı saptandığına göre, davacı vekilinin değer artış payına yönelik yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün bu kısmının ONANMASINA,

Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince, yukarıda açıklandığı üzere davalı üçüncü şahıs adına bulunan ...yeliğini bir miktar peşinat ödeyerek devralmıştır. Sözleşme tarihi itibariyle taraflar arasında edinilmiş mallara katılma rejimi bulunduğundan, taşınmaza ilişkin ödemelerin boşanma tarihine kadar olan bölümünün edinilmiş maldan karşılandığının kabulü ile üyeliğin devralındığı tarihten boşanma davası tarihine kadar yapılan ödemeler nedeniyle davacının katılma alacağının bulunduğu kabul edilmelidir. Bu halde, mahkemece taşınmaza ait ödemeler getirtilerek peşinat olarak davalı tarafından yapılan 34.000 TL ile boşanma dava tarihinden sonra yapılan ödemeler ve varsa kalan borç miktarı davalının kişisel malı olarak taşınmazın karar tarihine en yakın değerinden düşülmeli ve kalan miktar artık değer olarak kabul edilerek TMK 236. maddesine göre bu miktarın yarısına davacının katılma alacağı olarak karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince, davacı vekili dava dilekçesinde nitelik ve sayısını bildirdiği ziynet eşyalarının davalıda kaldığını iddia etmiş ise de, ziynet eşyalarının varlığı ve davalıda kaldığı hususunda davacı tanıklarının soyut beyanları dışında herhangi bir delil elde edilememiştir. Düğün sırasında kadına takılan ziynetler kendisine bağışlanmış sayılır ve onun kişisel malıdır. Ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalardır. Davacı kadın davaya konu ziynet eşyalarının evi terk ederken zorla elinden alındığını ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını ispat yükü altındadır. Somut olayda davacının evden ayrılırken ailesinin gözetiminde evden ayrıldığı, davacının sahip olduğu ziynet eşyalarını yanına almadan gitmesini gerektirecek bir durumun davacı tarafından ispat edilemediği, kaldı ki, evliliğin başından beri sorunlar yaşayan ve daha önceden bir çok kez müşterek evi terk eden davacının buna rağmen ziynet eşyalarını müşterek hanede bırakması hayatın olağan akışına aykırı olduğundan ve davacı tarafça yemin deliline dayanılmadığından ispatlanamayan davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması da doğru değildir.

2012/11590 -2013/5489

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin ziynet bedeli alacağı ve davacı vekilinin katılma alacağına ilişkin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüne, Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 388/4., HMK m.297/ç) ve 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire İlamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine, 21,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3,15 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, 295,00 TL peşin harcın istek halinde davalıya iadesine, 11.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11265, Karar No: 2012/46052, Tarih: 15.11.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/11265 E.  ,  2012/46052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın müştekiye ait kamyonundan suça konu mazotu gece 23.00 sıralarında çaldığını aşamalarda ikrar etmiş olması böylelikle eylemin gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştiğinin sabit olduğunun anlaşılması karşında, sanık hakkında uygulama yapılırken cezasında 5237 Sayılı TCK.nun 143. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin düşünülmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 15/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2024/4775, Karar No: 2024/7682, Tarih: 04.07.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/4775 E.  ,  2024/7682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/488 E., 2024/538 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/243 E., 2023/411 K.

Taraflar arasındaki davacı tarafından davalı Kuruma yapılan başvurunun hukuka uygun olduğunun tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili, hukuki niteliği itibarıyla eda davası değil, tespit davası olarak açtıkları ve bu hususun bilhassa gözetilmesini istedikleri mevcut davada, 5510 sayılı Kanun'un Ek 17 nci maddesi uyarınca Kurum tarafından iadesi gerekli olan prim miktarına işletilmesi gereken faiz tutarının ödenmesine ilişkin Kuruma yaptıkları ve davalı Kurumca herhangi bir cevap verilmeyen taleplerinin hukuka uygun olduğunun tespitini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararında özetle; "davanın reddine" dair karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararında özetle; "davanın reddine" dair karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kurumun müvekkil şirketin faiz alacaklarını ödememesi işleminin hukuka uygun olup olmadığının tespitinin taraflar arasında uyuşmazlık haline geldiğini, yasal mevzuat düzenlemeleri gereğince davalı idarenin kesin olmayan cevabının ret cevabı sayılarak dava açılmasının mümkün olduğunu, huzurdaki davanın usul ekonomisi gereği tespit davası olarak açılması gerektiğini, sosyal güvenlik hususundaki tespit davaları tarafların birinin idare olması sebebiyle eda davasındaki sonuçları davacıya daha pratik şekilde sağlandığını, müvekkili davacının ödenen avans miktarı üzerinden sigorta primi ödenmesi gerektiğinin ve buna göre hesaplanacak yaşlılık aylığının ödenmesi gerektiğinin tespitini ve ortaya çıkan uyuşmazlığın giderilmesi gerektiğini, yine dava açmaktan başka bir yolla alacağına kavuşması mümkün olmayıp bir mahkeme kararına muhtaç dava açmakta hukuki yararının bulunduğunu ileri sürmüştür.

2.Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle: davacı tarafça açılan seri davalarda davanın kazanılması halinde seri dava olarak kabul edilebileceğini, iş bu davada davacının davası reddedilerek tarifede yazılı ücretin tam olarak uygulanması gerektiğini ve davaya konu ilamın bu yönde düzeltilmesini gerektiğini ileri sürmüştür.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile “... istinaf başvurularının HMK.'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine,” dair karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili ve davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili özetle, istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

2.Davalı Kurum vekili istinaf sebepleri gibi temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının davalı Kuruma yaptığı başvurunun hukuka uygun olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un Ek 17 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dava, davacının davalı Kuruma yaptığı başvurunun hukuka uygun olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un Ek 17 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4282, Karar No: 2010/5509, Tarih: 11.11.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/4282 E.  ,  2010/5509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

... ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Hüyük Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 19.11.2009 gün ve 98/328 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, Hazine adına kadastro çalışmaları sırasında tesbit ve tescil edilen 263 ada 41 sayılı parselin babasından kaldığını, paylaşım yoluyla kendisine geçtiğini, aralıksız çekişmesiz malik sıfatıyla zilyet olduğunu belirterek tapu kaydının iptali ile adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davacının tapu iptali ve tescil isteği dışında zilyetliğin kendisine ait olduğunun tesbitini istemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik, muristen intikal ve paylaşım hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK. nun 713/1, 996 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.