muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/581, Karar No: 2018/8580, Tarih: 27.11.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/581 E.  ,  2018/8580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan; TCK'nın 157/1, 52, 53, 58 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin bozma ilamı üzerine, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Her ne kadar tekerrüre esas alınan TCK’nın 157 maddesindeki dolandırıcılık suçu hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253. maddesi ve bu maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma kapsamına alınmış ise de, sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek sonuca etkili olmayan başka ilamlarının da bulunduğunun anlaşılması karşısında, bu hususun infaz aşamasında re’sen gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın, bahçesindeki otları 350 TL' ye temizlemek konusunda katılanla anlaştığı ve 500 Eurosunun olduğunu belirtip 850 TL vermesi halinde bu parayı kendisine vereceğini belirttiği, katılandan parayı alarak bahsettiği dövizi bahçenin bulunduğu evden vereceklerini belirtip bir bahane ile katılanın yanından ayrılarak atılı suçu işlediği iddia ve kabul edilen olayda; sanığın savunmaları, katılan ve tanık beyanları, teşhis, oluş ve tüm dosya kapsamına göre; sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın cezaevinde olması nedeniyle zararı karşılayamadığına ve bu sebeple uzlaşmanın gerçekleşemediğine dair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 27/11/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8556, Karar No: 2014/6895, Tarih: 05.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2011/8556 E.  ,  2014/6895 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2009/171599

Mahkeme : ANKARA 4. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 29/04/2009 – 2008/1396 esas ve 2009/545 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 05/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7471, Karar No: 2025/2157, Tarih: 27.02.2025

**12. Ceza Dairesi         2022/7471 E.  ,  2025/2157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/393E., 2022/1069K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Gökçeada Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2019 tarihli ve 2017/290 E., 2019/236 K. sayılı ilamıyla sanıklar hakkında yürütülen yargılama neticesinde sanık ... yönünden 2863 sayılı Kanunun 65/4, 5237 sayılı TCK'nın 62, 53, 58 maddeleri uyarınca neticeten 6 ay 20 gün hapis cezasına, diğer sanıklar yönünden 2863 sayılı Kanunun 65/4, 5237 sayılı TCK'nin 62, 52/2 maddeleri uyarınca neticeten 4.000TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiş, karara karşı katılan vekili ve sanıklar müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince CMK 280/1-a ve 303. Maddeleri uyarınca dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, "Sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın 2863 sayılıYasa'ya muhalefet suçundan mahkumiyetine dair ilk derece mahkemesi hükmünün (1.), (3.), (4.) ve (5.) maddesi hükümlerinin tüm fıkraları ile birlikte ortadan kaldırılarak yerine;

"1-Her ne kadar sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında, 2863 sayılı Yasa'ya muhalefet etme suçunu işledikleri ve cezalandırılmaları istemi ile kamu davası açılmış ise de; aşamalarda alınan tüm savunmalarında "suça konu taşınmazın sanık ...'a ait olduğunu, ...'ın bu taşınmazın tadilatı için izin aldığını bildiklerini, kendisine yaptığı işler yönünde yardım amaçlı olarak olay yerinde bulundukları, suça konu taşınmazda ... tarafından alınan izin dışında bir işlem yapıldığından bilgilerinin olmadığını" belirten sanıkların bu savunmalarının aksini gösterir, atılı suçu işleme kastına sahip olduklarına dair mahkumiyetlerine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmaması sebebi ile, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince sanıkların AYRI AYRI BERAATLARINA" hükmünün eklenilmesi ve hükmün diğer maddelerinin buna göre teselsül ettirilmesi,

Hükmün, katılan kurum lehine vekalet ücreti ödenmesini düzenleyen (6.) maddesinde belirtilen "sanıklardan müteselsilen" ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine "sanık ...'tan" ibaresinin eklenilmesi, yine, hükmün bu maddesine ayrı bir paragraf olarak "beraatına karar verilen sanıklar ..., ..., ... ve ... kendilerini vekille temsil ettiklerinden, karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre 2.725,00 TL maktu vekalet ücretinin Hazine'den alınarak sanıklara verilmesine" ibarelerinin eklenilmesi,

Hükmün yargılama giderlerinin sanıklardan tahsilini düzenleyen (7.) maddesinin tümden hükümden çıkartılarak yerine; "7-Beraat eden sanıklar için yapılan masraflar çıkarıldıktan sonra, yargılama için yapılan toplam 959,84 TL yargılama giderinin mahkumiyetine karar verilen sanık ...'tan alınarak Hazine'ye gelir kaydına" ibarelerinin eklenilmesi suretiyle, hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, karara karşı katılan vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunması üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanıkların sit alanı olduğunu bilerek yardım ettiklerine, cezalandırılmaları gerektiğine, resen tespit olunacak nedenlere ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR

Tüm dosya kapsamından olay günü kolluk görevlilerine temyiz dışı ...'a ait Çanakkale ili Gökçeada İlçesi, Kaleköy, Köyiçi mevkii 114 ada 7 parselde yer alan taşınmazda onarım izin süresi bitmesine rağmen izinsiz inşai faaliyet yapıldığı ihbarı yapılması üzerine olay yerine intikal edildiği, sanıkların olay yerinde ağaç, dal parçalarını istiflerken ve odunları parçaladıkları sırada bulundukları, kendilerine ne yaptıkları sorulduğunda temyiz dışı sanık ...'ın taşınmazda onarım için izin belgesi aldığını kendilerinin de yardım amacıyla gittiklerini beyanı üzerine başlatılan soruşturma işlemleri sırasında sanıkların müdafisiz alınan ifadelerinde temyiz dışı sanık ...'nın aldığı izin doğrultusunda duvarları kaplamak için kazı yaptıklarını beyan ettikleri, temyiz dışı sanık ...'nın müdafisiz alınan ifadesinde akrabaları olan diğer sanıkların kendisine yardım amacıyla geldiklerini izin belgesinde belirtilen hususlar dışında bir işlem yapmadığını beyan ettiği, temyiz dışı sanık ... tarafından Çanakkale İl Özel İdaresi KUDEP biriminden dava konusu taşınmaz için 1 yıl süreli onarım ön izin belgesi alındığı ve süresinin 16.01.2018 yılında dolacağının tespit edildiği, yerinde yapılan incelemeler neticesinde ise taşınmazda onarım ön izin belgesini aşacak şekilde esaslı onarımlar yapıldığının tespiti üzerine sanıklar ve temyiz dışı sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanunun 65/4, 5237 sayılı TCK'nın 53, 58 (sanık ... yönünden) maddeleri uyarınca kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

Yerel Mahkemece icra edilen keşif üzerine dosyaya sunulan inşat ek bilirkişi raporuna göre onarım ön izin belgesini aşacak şekilde taşınmazda baca ile ilgili bir izin bulunmamasına rağmen ön cephede yer alan bacanın yıkılarak yerine yenisinin yapıldığı, pencere ve giriş kapısının ölçüleri değiştirilmeden yapılmasına dair izin bulunmasına karşılık yapılan pencere ve giriş kapısının ölçülerinin değiştirildiği, taşınmazın dış çephesinin taş kaplama ile değiştirilmesine yönelik izin kapsamı dışında kaplama yerine taş duvar örme işlemi olduğu ve taş duvarda nevürlü inşaat demiri kullanıldığının belirtildiği, anlaşılmıştır. Keşif üzerine dosyaya sunulan arkeolog ek bilirkişi raporuna göre taşınmazın Çanakkale Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 27.03.2012 tarihli ve 287 sayılı kararıyla kentsel ve 3. derece arkeolojik sit alanı sınırları içerisindeyken, aynı Kurul'un 03.10.2012 tarihli ve 519 sayılı kararıyla 2.derece arkeolojik sit alanı olarak güncellendiği, ön izin belgesinde yer alan basit onarım şartlarını aşar şekilde gerçekleşen müdahalelerin inşai ve fiziki müdahale kapsamında kaldığının belirtildiği, Çanakkale Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğü'nün 21.02.2012 tarihli yazısında kalıp kurularak demirli beton uygulaması yapılmasının basit onarım kapsamında değerlendirilemeyeceğinin verilen onarım izinlerinin dışına çıkıldığının belirtildiği, anlaşılmıştır.

Sanık ...'ın yargılama sırasında alınan savunmasında olay günü alınan izin kapsamında bir gün çalıştığını ve sadece duvarın kenarında bulunan toprağı attığını herhangi bir inşaat faaliyetinin başlamadığını beyan ettiği, sanık ...'ın yargılama sırasında alınan savunmasında, olay günü eniştesi Burhan'ın kendisini arayarak toprak atılması için yardım istediğini, yerle ilgili izin alındığını söylediklerini kendisinin de yalnızca toprak atılmasına yardım ettiğini inşaat faaliyetinin bulunmadığını beyan ettiği, sanık ...'ın yargılama sırasında alınan savunmasında suçlamaya konu yerin sit alanı olduğunu bildiğini, kardeşi temyiz dışı Mustafa'nın kendisine izin aldığını söylediğini ve belgeleri gösterdiğini, olay günü evin çevresindeki pislikleri temizlediklerini, beyan ettiği, sanık ...'ın yargılama sırasında alınan savunmasında olay günü diğer sanıklarla birlikte inşaat yapılacağı için etrafı temizlediklerini kardeşi temyiz dışı sanık ...'nın kendisine izin aldığını söyleyerek belgeleri gösterdiğini, kendisinin de ilk gün yardıma gittiğini ve ev çevresini temizlediklerini beyan ettiği anlaşılmıştır. Temyiz dışı sanık Mustafanın yargılama sırasında alınan savunmasında diğer sanıkların olay günü yalnızca inşaatın çevre temizliğinde kendisine yardım için geldiklerini beyan ettiği anlaşılmıştır.

Yerel Mahkemece yürütülen yargılama neticesinde;"...Toplanan deliller kapsamında sanıklar ..., ... ve ...'ın Gökçeada'da uzun süredir yaşadıkları, onarım ön izin belgesi talebinde bulundukları esnada mevcut ada parselin kentsel sit alanı içerisinde kaldığına dair ibarenin yer aldığı, bu durumu bilmeme gibi bir durumların hayatın olağan hayat akışına ters düştüğü, diğer sanıkların ise süren çalışmalar boyunca yardım ederek 2863 sayılı kanunun 65/4 madde ve fıkrasına muhalefette bulundukları anlaşılmış olup" gerekçeleriyle sanıkların mahkumiyetine dair hüküm tesis edildiği anlaşılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde,"-Her ne kadar sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında, 2863 sayılı Yasa'ya muhalefet etme suçunu işledikleri ve cezalandırılmaları istemi ile kamu davası açılmış ise de; aşamalarda alınan tüm savunmalarında "suça konu taşınmazın sanık ...'a ait olduğunu, ...'ın bu taşınmazın tadilatı için izin aldığını bildiklerini, kendisine yaptığı işler yönünde yardım amaçlı olarak olay yerinde bulundukları, suça konu taşınmazda ... tarafından alınan izin dışında bir işlem yapıldığından bilgilerinin olmadığını" belirten sanıkların bu savunmalarının aksini gösterir, atılı suçu işleme kastına sahip olduklarına dair mahkumiyetlerine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmaması sebebi" gerekçeleriyle sanıklar hakkındaki hükmün beraat şeklinde düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Tüm dosya kapsamından sanıkların Yerel Mahkemece yürütülen yargılama sırasında alınan savunmalarında temyiz dışı sanık ...'nın almış olduğu izin belgesi doğrultusunda yasal olarak onarım işlemlerini yaptığını düşünerek olay günü yapılacak tadilat işlemleri öncesinde yardım etmek için etrafı temizlemek amacıyla gittiklerini savundukları, temyiz dışı sanık ...'nın da diğer sanıkları doğrular şekilde savunmada bulunduğu, dosya kapsamındaki olay yeri tutanağına göre sanıkların çevredeki ağaç, dal ve odun parçalarını istiflerken görüldüklerinin belirtildiği dikkate alındığında devam eden süreçte sanıkların suçlamaya konu izin belgesini aşar nitelikteki esaslı onarım işlemlerine katkıda bulunduklarına dair herhangi bir tespit bulunmadığı değerlendirilerek yapılan inceleme neticesinde,

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda Mahkemece sanıkların savunmalarının aksini gösterir, atılı suçu işleme kastına sahip olduklarına dair mahkumiyetlerine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmaması gerekçe gösterilerek beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Gökçeada Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7544, Karar No: 2019/5869, Tarih: 14.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/7544 E.  ,  2019/5869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava konusu taşınmaza ait tesbit tarihinden 20 yıl önceki hava fotoğrafı bulunduğu yerden getirtildikten sonra dava dosyası, raporları hükme dayanak yapılan fen ve orman bilirkişilere verilerek; hava fotoğraflarının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra bu haritalar birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğrafları üzerinde stereoskopik yöntemle üç boyutlu inceleme yapılarak dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan bitki örtüsü, varsa ağaçların cinsi yaşı ve adedi, kapalılık oranı ile üzerinde tarımsal faaliyet yapılıp yapılmadığı, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı, tasarruf sınırları bulunup bulunmadığı, mezkur tarihlerde kullanıldığına ilişkin emareler bulunup bulunmadığı, kullanım var ve kısmi ise kullanılan yerler ve kullanılmayan yerler ayrıca gösterilerek kullanım durumu hususlarında ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı, aplikeli ve açıklamalı ek rapor alınarak bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 14/10/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2304, Karar No: 2023/2114, Tarih: 10.07.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/2304 E.  ,  2023/2114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2147 E., 2022/2323 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/205 E., 2022/157 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince 07.12.2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik İlk Derece Mahkemesinin 07.12.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde, öncelikle kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi tarafından anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekir. Bu durumda; davacı vekili tarafından verilen temyiz dilekçesini ve işbu dilekçe hakkında verilen ek kararı inceleme görevi, temyize konu kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine aittir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz başvurusunun değerlendirilmesi ve gerekirse dosyanın Yargıtaya gönderme işlemlerinin Bölge

Adliye Mahkemesi tarafından yapılması için dosyanın İlk Derece Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE,

10.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16932, Karar No: 2014/8237, Tarih: 24.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/16932 E.  ,  2014/8237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Müşteki Gümrük İdaresi Vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Açılan davanın niteliğine göre suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük İdaresinin hükmü temyiz hakkı bulunmadığından gümrük idaresi vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanığın temyizine göre yapılan incelemede:

Katılan ... lehine vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi. aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında doğrudan tayin olunan adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken, 5237 sayılı TCK.nun 52/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının karar yerinde gösterilmemesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden. 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca; hükmün 1 nolu fıkrasının 5. bendinde yer alan "cezasının" ibaresinden sonra gelmek üzere "birer ay ara ile" ibaresinin eklenmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/04/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1157, Karar No: 2014/7960, Tarih: 14.04.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/1157 E.  ,  2014/7960 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Çorum 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 20/12/2013

Numarası : 2011/88-2013/906

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının iş akdinin davalı tarafından haklı nedenle feshedilip edilmediği dolayısıyla davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmıştır.

Davacı, 02.02.2011 tarihinde kadrolu ön satış sorumlusu olarak çalışmakta olduğu işyerinde 02.02.2011 tarihinde işyeri müdüründen aylık ücretine zam yapılmasını, fazla mesai, kullanılmayan yıllık izin ücretini ve resmi tatil ücretlerinin ödenmesini talep etmiş olup bu talebinin kabul edilmediğini, bu taleplerinden sonra da ücret ve prim alacağından dolayı da davalı ile arasında anlaşmazlık çıktığını, işyeri müdürünün, kendisinin yasal işçilik haklarını bertaraf ederek " senin fazla mesai, izin ve tatil ücret alacağın, primin yok, maaşına zam da yok çalışırsan böyle çalışırsın yoksa işi bırak git" diyerek haklı taleplerini geri çevirdiğini ve 02.02.2011 mesai saati sonunda fiilen işine son verildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili ile ücret ve prim alacağı talep etmiştir.

Davalı, davacının 3-4 ve 7 Şubat 2011 tarihlerinde amirlerinden herhangi bir izin almaksızın ve bilgi vermeksizin işine gelmediğini, davacıya mazereti bildirmesi için noter ihtarı keşide edildiğini, davacının şirkete gelmemesi ve savunma da vermemesi üzerine bu kez iş sözleşmesinin 4857 sayılı Yasanın 25/2-g bendi uyarınca feshedildiğine dair ihtarname keşide edildiğini, davacının daha çıkışı verilmeden Ü.. – G.. dondurmaları satışı yapan başka bir işyerinde çalışmaya başladığını, davacının bu nedenle işyerinden ayrıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dinlenen davacı tanıklarının akdin feshi tarihinde davalı işyerinde çalışmalarının bulunmadığını, davalı tanıklarının ise davacının daha iyi bir iş bulduğu için işten kendisinin ayrıldığını beyan ettikleri, davacının kalifiye bir eleman olup davalı işyerinde çalıştığı dönemde belli bir müşteri çevresi ile satış ilişkisi kurduğunu, sezon başlangıcında işlerin yoğunlaştığı bir dönemde davalı işverenin davacıyı işten çıkarmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacının davalı işyerinden ayrıldıktan kısa bir süre sonra aynı iyi yapan başka bir firmada çalışmaya başladığını, bu nedenlerle davacının iş akdini, devamsızlık yaparak kendisinin sonlandırdığını ve kıdem ile ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.