muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5346, Karar No: 2024/1894, Tarih: 19.03.2024

II. CEVAP

Davalı kadın cevap- karşı dava dilekçesinde özetle; davacı tarafın her ne kadar kadının anlaşmalı boşanmaya razı olduğunu söylese de böyle bir anlaşmanın kesinlikle bulunmadığını, erkeğin o tarihte Adana'da infaz koruma memuru olarak çalıştığını, kadının ise Gaziantep'te kendisine ait tuhafiye dükkanı işlettiğini, tarafların evlenince Gaziantep'te yaşayacak olacaklarını, tayin gecikince düğün yaptıklarını ve Adana'da lojmana yerleştiklerini, kadının işlettiği dükkanı kardeşine bıraktığını, yaklaşık 2 ay sonra kardeşinin artık dükkana bakamayacak olması sebebiyle erkeğin de isteği doğrultusunda kadının iş yerinin başına geldiğini ve burada hamile olduğunu öğrendiğini, kadının dükkanı kapatmak istediğini, erkek kabul etmeyince bir süre ayrı şehirlerde yaşadıklarını, erkeğin Adana'dayken kadını arayarak Nizip ilçesine bir akrabaya gideceklerini ve erken saatte hazır olmasını istediğini, kadının dükanı kapatma saatinden sonra gidelim dediğini, bunun üzerine erkeğin sinirlenip tek başına Gaziantep'e gelip gittiğini, kadının tüm aramalarına rağmen erkeğe ulaşamadığını, telefonu açan erkeğin kadına "artık başının çaresine bak" dediğini, kadının bunun üzerine Adana'ya gittiğini, kadını evde gördüğünde kadına "burada ne işin var, neden geldin, defol git" şeklinde sözler söylediğini, aç, susuz geçen iki günün ardından erkeğin konuşmayı kabul edip kadına "buradan çıkıp annemin evine gideceksin, ondan özür dileyeceksin, annemin bir odasında kalacaksın, bir süre sonra annem bu gelin bize yarar, sana karılık yapabilir derse o zaman seni affederim" dediğini, tayini çıksa da borç bitinceye kadar ailesi ile birlikte oturacaklarını beyan ettiğini, bu durumu kabul etmeyen kadının oradan çıkıp baba evine geldiğini ve dükkanı işletmeye devam ettiğini, erkeğin ise kadının hamile olduğunu bilmesine rağmen arayıp sormadığını, ortak çocuğun doğduğunu, kadın belgeleri vermek istemeyince bir sürü hakaret içeren mesaj ve ses kaydı gönderdiğini, erkeğin bankadan kredi çekip ev alacağını, bunun için eşin muvafakat vermesi gerektiğini bildirince kadının belki ev alınır ve ortak haneye taşınılır yuva kurtulur diyerek 26.06.2020 tarihinde bankaya gidip muvafakatnameyi imzaladığını ancak erkeğin aynı gün kadından habersiz anlaşmalı boşanma davası açtığını, kadının halen boşanmak istemediğini, haksız boşanma davasının reddini, karşı tedbir nafakası davalarının kabulü ile kadın ve ortak çocuk lehine ayrı ayrı olmak üzere aylık 5.000,00 TL tedbir nafakasına hükmedilmesini, boşanmaya karar verilirse ortak çocuğun velâyetinin kadına verilmesini, kadın için aylık 5.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmedilmesini, ortak çocuk için 5.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına hükmedilmesini, kadın için 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davalının, tarafların barışma eyleminden sonra kusurlu kabul edilecek bir davranış veya sözünün bulunmadığı aksine davacının ayrı bir ev tutmayarak davalıyı ailesi ile birlikte aynı evde kalmaya mecbur bırakması ve tüm hesaplardan engelleyerek hamile olan ve sonra doğum yapan davalının kendisine ulaşmasını engellemesi nedeni ile davacının tam kusurlu olduğu ve tam kusurlu davacının kendi kusuruna dayanarak boşanma talep edemeyeceği gerekçesi ile açılan boşanma davasının reddine, karşı davanın kabulü ile kadın yararına tahsilde mükerrer olmamak kaydıyla aylık 1.000,00 TL ve ortak çocuk yararına aylık 700,00 TL tedbir nafakasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı- karşı davalı erkek tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı- karşı davalı erkek istinaf dilekçesinde özetle; asıl davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, davanın açıldığı tarihten karar tarihine kadar barışma ve uzlaşmanın gerçekleşmediğini, kadının Gaziantep'teki dükkanı birlikte yaşamaya tercih ederek kusurlu olduğunu, iddialarını ispatladığını, ara karar ile takdir olunan tedbir nafakalarının orantısız bir şekilde davanın açıldığı tarihten itibaren arttırıldığını, hükmedilen nafaka miktarının maddî ve manevî varlığını geliştirme hakkını ihlal ettiğini, kadının internet üzerinden satış yaparak gelir sağladığını beyan ederek, kusur belirlemesi, asıl boşanma davasının reddi ile kadın ve çocuk yararına kabul olunan tedbir nafakası miktarları yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile davacı- karşı davalının istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı- karşı davalı erkek tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı- karşı davalı erkek tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı- karşı davalı erkek temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek, ayrıca af olgusunun somut delillerle ispat edilmesinin gerektiğini, karşı taraf ile gerçekleştirdiğinin çok çok barışma teklifi, görüşmesi sayılabileceğini, bunun af niteliğinde kabul edilemeyeceğini. buna rağmen Mahkemece hiçbir somut dayanak olmamasına rağmen yalnızca davalı yanın “birlikte uyuduk” beyanına dayanılarak yerel mahkemece affetmiş sayıldığını, kesinlikle birlikte uyuma durumunun söz konusu olmadığını, ayrı odalarda kaldıklarını, dolayısı ile bu hususun affetmiş sayılma, hoşgörüde bulunma anlamına gelmemekte olduğunu belirterek, kusur belirlemesi, asıl davanın reddi, karşı davanın kabulü yönlerinden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı-karşı davalı tarafça açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, erkeğe yüklenen kusurların gerçekleşip gerçekleşmediği, kadına yüklenecek kusur bulunup bulunmadığı ve af olgusunun ispat edilmiş olup olmadığı, erkeğin boşanma davasının reddine ve kadının karşı davasının kısmen kabulüne karar verilmesinin usul ve kanuna uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun’un 4 üncü ve 6 ncı maddeleri, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi; 6100 sayılı Kanun'un 190 ncı ve 194 üncü maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı-karşı davalı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5749, Karar No: 2012/6384, Tarih: 19.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/5749 E.  ,  2012/6384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/02/2010 tarih ve 2008/221-2010/29 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 03/04/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalılardan Setaş Kimya A.Ş. vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin SETAL, SETALUX ve SETAMINE ibareli markaları ile üretip satışa arz ettiği reçinelerin dünyanın bir çok ülkesinde ve Türkiye’de satıldığını, anılan markaların 26.04.2001 tarihinden geçerli olmak üzere reçineler emtiasında Türkiye’de de tescilli olduğunu, davalı şirketin 03.10.2006 tarihinde 01 ve 35. sınıfa dahil emtia ve hizmetlerde SETALUB, SETAPOLYMER ve SETACRYSTAL ibarelerinin marka olarak tescili amacıyla diğer davalı nezdinde yaptığı başvuruya müvekkili tarafından yapılan itirazların reddine karar verildiğini, oysaki müvekkiline ait tescilli markalar ile davalı şirkete ait başvuruya konu markaların 556 sayılı KHK’nin 7/1-b maddesi uyarınca ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, başvuruların kapsamındaki 1. sınıfa dahil malların müvekkili şirket adına tescilli “işlenmemiş suni reçineler” emtiasını da kapsadığını, bu nedenle markaların kapsamındaki malların da aynı ve ilişkili olduğunu, bu durumun karışıklığa yol açacağını, müvekkilinin markalarının tanınmış olduklarını, bu nedenle tanınmışlığın sağladığı korumadan da faydalanması gerektiğini ileri sürerek, davalı TPE YİDK kararlarının iptali ile dava konusu davalı şirkete ait markaların tescili halinde iptaline ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, müvekkili Kurum tarafından alınan kararların usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkilinin ticaret unvanının 13.07.1966 tarihinden beri tescilli olduğunu, ayrıca “SETA” ibareli markalarını kendi sektöründe tanıtarak bu markalar ile işletmesi arasında sıkı bir bağ kurduğunu, müvekkilinin davaya konu markalar dışında “SETA” ibaresini havi birçok tescilli markasının bulunduğunu, müvekkiline ait başvuru konusu markalar ile davacı markalarının benzer olmadığını, ayrıca müvekkilinin “SETALAN” ve “SETAFIX” ibareli markalarının davacının markalarından önce 08.09.1995 tarihinden itibaren tescilli olup, anılan tarihten itibaren de 01.sınıfa dahil emtialarda kullanıldığını, davacının iddialarının hukuki dayanağının olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davalının reçine ürünlerine yönelik ayırt edicilik ve davacı markalarından bağımsızlaşmayı sağlayacak bir kullanımının olmadığı, davacının reçine ürünleri yönünden tescilli ve fiilen kullanmakta olduğu SETALUKS, SETAL ve SETAMINE ibareli markaları varken davalının yargılama konusu SETALUB, SETAPOLYMER ve SETACRYSTAL ibareli markaları reçine ürünlerini içerecek biçimde tescil ettirmesinin taraflar arasında öteden beri herhangi bir ihtilaf çıkmaksızın devam eden eş zamanlı kullanımdan doğan kazanılmış haklara tecavüz oluşturacağı, davacı markaları ile davalının yargılama konusu son başvurularının konusu olan işaretlerin reçine ürünleri yönünden iltibas yaratabilecek derecede görsel ve sescil olarak benzer bulunduğu, kullanım ile birleşmeyen önceki tescillerin reçine emtiası yönünden davalıya herhangi bir kazanılmış hak sağlamayacağı, dolayısıyla davacının reçine ürünleri yönünden davalının başvurularına itiraz hakkının bulunduğu, buna karşın davalının 2002 tarihli 1/1. sınıf ürünleri içeren markalarının reçine emtiaları dışında kalan ürünler yönünden kullanıldığı, bu nedenle davalının son başvurularının kapsamındaki 1/1. sınıftaki reçine ürünleri haricindeki ürünler yönünden davalının seri marka olmaktan kaynaklanan kazanılmış hakkının bulunduğu,kaldı ki davacının 1/1. sınıfta yer alan reçine harici ürünler yönünden herhangi bir kullanımının bulunmadığı sonucuna varılarak, davanın kısmen kabulü ile TPE YİDK kararlarının başvuruların 1/1. sınıfı içerisinde yer alan "işlenmemiş suni reçineler" ürünleri yönünden iptaline, diğer yönlerden iptal istemlerinin reddine, tescil olunan markaların 1/1. sınıfı içerisinde yer alan "işlenmemiş suni reçineler" ürünleri yönünden hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine, diğer yönlerden hükümsüzlük istemlerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 900.00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, takdir olunan 900.00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...Ş. 'ye verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 05/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5264, Karar No: 2011/4522, Tarih: 18.04.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/5264 E.  ,  2011/4522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi ... ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin pul yokluğundan reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ..Köyü 186 ada 39 parsel sayılı 7967,79 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, fındık bahçesi niteliği ile davalılar adına tespit edilmiştir. Davacı ... yönetimi taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece davanı kabulü ile 186 ada 39 parsel sayılı taşınmazın orman vasfı ile hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm davalı ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 5403 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir: Şöyle ki; davalılar yargılama sırasında 13.08.1953 tarih 33, ocak 1953 tarih 24 ve 21.05.1963 tarih 42 nolu tapu kayıtlarına dayanmıştır. Mahkemece davalıların dayandığı tapu kayıtları tüm geldi ve gitti kayıtları ile getirtilerek keşif sırasında mahallinde usulüne uygun şekilde uygulanmamış, çekişmeli taşınmaza uyup uymadığı tespit edilmemiştir.

Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785, 5658 ve 6831 sayılı Yasa hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 sayılı Yasa ile sadece hangi nitelikteki taşınmazların devlet ormanı sayılacağını göstermiş ve devlet ormanlarının kadastrosunun yapılmasını öngörmüştür. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. Maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuş ve iadenin koşulları aynı yasada gösterilmiştir.

Mahkemece öncelikle dayanılan tapu kayıtları tüm geldi ve gitti kayıtları ile birlikte getirtilerek, kadastro sırasında revizyon görüp görmediği araştırılmalı, revizyon görmüş ise revizyon gördüğü kadastro parsellerine ait kadastro tespit tutanakları getirtilmeli ve bu tapu kaydına dayanılan ve çekişmeli taşınmazlara komşu olan taşınmazlara ilişkin açılmış bulunan başkaca dava bulunup bulunmadığı araştırılarak varsa bu dava dosyaları tespit sonra önceki bilirkişiler dışında seçilecek bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte dayanılan tapu kaydı mahalli bilirkişi eliyle mahallinde uygulanmalı, sınır denetimi yapılmalı,

dayanılan tapu kaydının mahalline uyup uymadığı tespit edilerek tapu kaydı mahalline uyuyor ise tapu kaydının kapsadığı taşınmazları gösterir fenni bilirkişi tarafından düzenlenecek denetlemeye elverişli krokili rapor alınmalı, dosyada bulunan orman bilirkişi raporu ve rapora ekli memleket haritası ve hava fotoğraflarındaki konumu dikkate alınarak tapu kaydının 4785 ve 5658 sayılı yasa kapsamında hukuki değerini yitirip yitirmediği araştırılmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 18/04/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8948, Karar No: 2018/6177, Tarih: 02.10.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/8948 E.  ,  2018/6177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik, iftira

HÜKÜM : 2013/26 E sayılı ana dosyada;

Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan; beraat

Sanık ... hakkında; TCK'nın 157/1, 52/2, 52/4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık ... hakkında: TCK'nın 157/1, 52/2, 52/4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

TCK'nın 268 yollamasıyla 267/1, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Birleşen 2013/3 E sayılı dosyada;

Sanıklar ... ve ... hakkında TCK'nın 157/1, 52/2, 52/4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık ve iftira suçlarından sanık ...'in mahkumiyetine, dolandırıcılık suçundan sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hükümler, o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanıklar; dolandırıcılık suçundan sanık ...'in beraatine, resmi belgede sahtecilik suçundan sanıklar ... ve ...'in beraatine ilişkin hükümler, o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2013/26 E sayılı ana dosyada; sanık ...'in abisi olan sanık ... tarafından tanzim ettirilip araç kiralaması için kendisine verilen ... adına düzenlenmiş ele geçirilemeyen sahte sürücü belgesi ile katılan ...'ın işyerinden .... plakalı kamyonu bir aylığına kiraladığı, sonrasında bu kamyon ile sanıklar ... ve ...'in başka dosyalara konu olan yine sahte kimliklerle nakliye işi alarak dolandırıcılık suçlarını işledikleri; bu suretle sahte kimlikle araç kiralama eylemi nedeniyle sanıklar ... ve ...'in dolandırıcılık, sanık ...'in ise dolandırıcılık ve kimlik sahibi ...'a karşı iftira suçlarını işlediklerinin iddia olunduğu;

Birleşen 2013/3 E sayılı dosyada ise; sanıklar ... ve ...'in sahte olarak tanzim ettirdikleri ele geçirilemeyen sürücü belgelerini kullanarak, şikayetçi ...'e ait işyerinden ... plakalı aracı kiralayarak süresinde teslim etmedikleri, sanık ...'in ...a adına olan sahte sürücü belgesini kullanarak aracı kiralayan, sanık ...'in ise ... Kurnaz adına olan sahte sürücü belgesini kullanarak kefil sıfatıyla araç kiralayarak dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia olunduğu olayda;

1- 2013/26 E sayılı ana dosyada sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık ...'in araç kiralama sırasında bulunmaması, sonraki aşamalarda kiralanan aracın kullanılarak başka kamu davalarına konu olan dolandırıcılık eylemlerinde rol aldığının anlaşılması, sanığın sahte kimlikle araç kiralama eyleminde bulunduğuna dair cezalandırılmasına yetecek kesin ve yeterli delil elde edilemediğinden verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; o yer Cumhuriyet Savcısının sanık ...'in dolandırıcılık eylemine iştirak ettiğine yönelik temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; o yer Cumhuriyet Savcısının sanık ...'in dolandırıcılık eylemine iştirak ettiğine yönelik temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA,

2- 2013/26 E sayılı ana dosyada sanık ... hakkında dolandırıcılık ve iftira, sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine ve sanıklar ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik; birleşen 2013/3 E sayılı dosyada ise sanıklar ... ve ... hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

a- 2013/26 E sayılı ana dosyada sanık ... hakkında iftira suçundan verilen hüküm açısından; sanığın ... adına düzenlenen sahte sürücü belgesi kullanarak araç kiralaması eyleminin, dolandırıcılık suçunun unsuru olması, iftira suçunun yasal unsurlarının oluşmaması karşısında, atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçe ile mahkumiyetine hükmolunması,

b- 2013/26 E sayılı ana dosya ve birleşen 2013/3 E sayılı dosyada, sanıklar ... ve ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükümler açısından; her iki dosyada da sanıkların sahte sürücü belgeleri kullanarak araç kiralamaları şeklindeki eylemlerinde trafik tescil müdürlüğünün maddi varlıklarından olan sürücü belgelerinin kullanılması karşısında; TCK'nın 158/1-d maddesinde düzenlenen kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, suç vasfında yanılgıya düşülerek basit dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması,

c- 2013/26 E sayılı ana dosyada sanıklar ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükümleri açısından; sanık ...'in diğer sanık ...'in yönlendirmesi ile ... adına olan sahte sürücü belgesi ile kamyon kiralayarak, noterden kiralama sözleşmesi düzenlemeleri ve düzenlenen kiralama sözleşmesinin sahte olduğunun anlaşılması karşısında; sanıkların TCK'nın 204/1, 204/3 maddeleri gereğince cezalandırılmalarına karar verilmesi gerekirken dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçe ile beraatlerine hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.