muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11990, Karar No: 2022/15398, Tarih: 05.12.2022

Bölge Adliye Mahkemesi, davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar vermiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince 14.09.2022 tarihli ek kararla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın kesin olarak verildiği, İlk Derece Mahkemesi tarafından 30.09.2020 tarihinde dava dosyasına kesinleşme şerhi verildiği, kesin karara karşı temyiz yolu kapalı olduğu gerekçesiyle temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştie.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili, iş kazası olduğunun tespitine yönelik davalarda Bölge Adliye Mahkemesi kararları kesin nitelik arz etmediği ve Yargıtay temyiz yolu açık olduğundan davacı tarafın iş kazası olduğunun tespitine yönelik davasına ilişkin kararın henüz kesinleşmediğini, dosyada bulunan deliller ve davalının ifadeleri tanık beyanları, tutanaklar hastane kayıtları, tedavilere ilişkin evrakların davacının iş kazası geçirdiğini gösterdiğini, Mahkemede dinlenen tanıkların bizzat davacının iş kazası geçirdiğini gördüklerini beyan ettiklerini, iş kazasının geçirildiği tarih itibari ile davacının hastaneye götürüldüğünü ilişkin hastane kayıtları bulunduğunu, hastane kayıtlarına göre iş kazası tarihinde davacının davalı işyerinde çalıştığının subuta erdiğini belirterek temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

1-İnceleme konusu davada, davacının meydana gelen olayın iş kazası olduğunun tespitine dait talebi karşısında, hükmün kesin olarak nitelendirilmesi mümkün olmadığından, Bölge Adliye Mahkemesinin davacı vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin 14.09.2022 tarihli ek kararının bozulmasına,

2-İşin esasına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Uyuşmazlık iş kazasının olduğu tarihte davacının işveren nezdinde çalışıp çalışmadığı ve olay günü yaşanan kazanın iş kazası olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 13 ve devamı maddeleridir. 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunun 13. maddesinin birinci fıkrasında iş kazası,

"a) Sigortalının işyerinde bulunduğu sırada,

b)İşveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle sigortalı kendi adına ve hesabına bağımsız çalışıyorsa yürütmekte olduğu iş nedeniyle,

c) Bir işverene bağlı olarak çalışan sigortalının, görevli olarak işyeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda,

d) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki emziren kadın sigortalının, iş mevzuatı gereğince çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda,

e) Sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere gidiş gelişi sırasında, meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ya da ruhen özüre uğratan olaydır." şeklinde belirlenmiştir.

d) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki emziren kadın sigortalının, iş mevzuatı gereğince çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda,

e) Sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere gidiş gelişi sırasında, meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ya da ruhen özüre uğratan olaydır." şeklinde belirlenmiştir.

Somut olayda davacının 2009 Mart ayında iş kazası geçirdiği iddiasının bulunduğu ancak bildirimlerin 07.05.2009 tarihinden itibaren başladığı işçilik alacakları davasında; hizmet süresinin bildirim tarihleri ile sınırlı olarak kabul edildiği, kaza tarihi itibariyle davacının davalı nezdinde fiili çalışması ve kazanın çalışmanın devamı sırasında meydana gelip gelmediği bakımından mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin eksik ve yetersiz olduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece davacının hangi tarihler arasında çalıştığı iş kazasını geçirdiği tarihte çalışıp çalışmadığı hususu tam olarak belirlenmeli, dosyada mevcut hastane kayıtları ile meydana geldiği iddia olunan kazaya ilişkin eksik bulunması halinde tüm tedavi ve muayene kayıtları ilgili hastaneden celp edilerek irdeleme yapılmalı, davacı ile birlikte çalışan ve işverenlerin bordrolarında kayıtlı kişiler ile aynı yörede komşu veya benzeri işleri yapan başka işverenler ve bu işverenlerin çalıştırdığı bordrolara geçmiş kişiler saptanarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı, deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1. Maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 05.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2694, Karar No: 2021/651, Tarih: 26.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/2694 E.  ,  2021/651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Sanıklar hakkında 2003, 2004 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen hükümler daha önce kesinleşmiş olduklarından, bu suçlar yönünden 20.06.2019 tarihli 2019/900 K. Sayılı kararla verilen beraat hükümlerinin yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Bozma kararına uyularak yapılan yargılamada, sanıklara yüklenen "2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2005 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden,yargılamaya devamla beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 26.01.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3706, Karar No: 2019/3948, Tarih: 01.07.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/3706 E.  ,  2019/3948 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1)Mahkûmiyet: Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.12.2016 tarih, 2016/152 esas ve 2016/382 karar sayılı kararı

2)İstinaf başvurusunun esastan reddi: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 02.02.2017 tarih, 2017/139 esas ve 2017/162 karar sayılı kararı

Temyiz incelemesi; duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık ... müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle sanık ... yönünden ve istemde bulunmayan sanık ... yönünden duruşmasız olarak yapılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesindeki savunma hakkının kısıtlandığına,usulüne göre alınmış bir arama kararı bulunmadığına, delillerin hukuka aykırı olarak elde edildiğine,sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, sanığın kullanıcı olduğuna, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına, sanık hakkında TCK’nın 39. maddesinin uygulanması gerektiğine dair, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesindeki sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, delillerin hukuka aykırı olarak elde edildiğine, usulüne göre alınmış bir arama kararı bulunmadığına dair temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükümlere ilişkin istinaf isteğinin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz isteklerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesine, 01.07.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2672, Karar No: 2015/11111, Tarih: 12.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/2672 E.  ,  2015/11111 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kaş Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 09/09/2014

NUMARASI : 2009/120-2014/213

DAVACI : Hazine

DAVALI : K.. K..

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yere ait ve dava tarihinden 20 yıl öncesine ait (1985 - 1990'lı yıllara ait) hava fotoğrafları ve memleket haritası bulunduğu yerden getirtildikten sonra dava dosyası raporu hükme dayanak alınan orman ve fen bilirkişilerine verilerek,

Dosya içerisinde bulunan 1974 yılı memleket haritası, 1963 yılı hava fotoğrafı ile getirtilen yeni tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeği, kadastro paftası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine aplike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi, dava tarihinden yirmi yıl öncesine ait hava fotoğrafının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü vc kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği ek rapor düzenlettirilerek bu dosyaya konması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 12/11/2015 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21897, Karar No: 2014/5976, Tarih: 01.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/21897 E.  ,  2014/5976 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/107492

MAHKEMESİ : Serik 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2008

NUMARASI : 2007/254 (E) ve 2008/296 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihine ilişkin bilgilerin ve yakınan İ.. E..’in hüküm fıkrasında “D.” olarak yazılan soyadının nüfus kaydına uygun olarak yerinde düzeltilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

26.03.2007 tarihinde S. ilçesine gelen sanığın, yakınan İ.. E.. ve katılan A.. İ..’a ait dolapları hırsızladığı, ertesi gün saat 06:15 sularında şüphe üzerine çalıntı araç ile Antalya’da yakalandığın da ise, suça konu dolapların kullandığı kamyonet içerisinde bulunduğu, sanığın suçunu kabulle hırsızlık yaptığı yerleri itiraf ederek iadeyi sağladığı olayda; sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık A.. Y.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18543, Karar No: 2008/22128, Tarih: 16.12.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/18543 E.  ,  2008/22128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra takibi Konya 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin 23.11.2007 tarih ve 2007/1838 D. İş esas, 2007/1838 karar sayılı ihtiyati haciz kararı ile başlatılmıştır. İİK.nun 50.maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken HUMK.nun 12.maddesi gereğince ihtiyati haciz kararından sonra bu kararın dayanağı olan alacak davası haciz kararını veren mahkemede de açılabilir. Anılan hüküm icra dairelerinin yetkisini belirlemede de geçerlidir. Bu nedenle  takibin Konya İcra Dairesinde başlatılmasında hukuka aykırılık yoktur.

O halde, Mahkemece borçlunun yetki itirazının reddi ile diğer itirazları incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yetki itirazının kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

Kabule göre de;  HUMK.nun 23.maddesi son cümlesi hükmüne göre mahkemenin yetkili olmadığını iddia eden taraf yetkili mahkemeyi beyan etmeye mecburdur. HGK.nun 22.09.1976 gün ve 10/1957-2554 sayılı ve 25.12.1987 tarih ve 1987/506-1103 sayılı kararında benimsendiği gibi, anılan hükümde yetki itirazında bulunana birden fazla yetkili mahkemeyi (icra dairesini) gösterme olanağı yasaklanmamıştır. Yetkili olmaları koşulu ile birden çok yetkili mahkeme (icra dairesi) belirtilmiş olsa dahi, yetkili yeri bildirme yükümlülüğü yerine getirilmiş olur.

Yine, İ.İ.K.’nun  50/1.madde göndermesiyle uygulanması gereken H.U.M.K.’nun 22.maddesi gereğince kamu düzenine aykırı olmayan hallerde tarafların sözleşme ile yetkili yeri belirlemeleri mümkündür.

Borçlu yetkili yer olarak Fatih ve İstanbul’u gösterdiğine ve bunlardan biri için tercihini belirtmediğine göre; Mahkemece Konya İcra Dairelerinin yetkisiz olduğunun belirlenmesi halinde borçlu tarafından bildirilen yerlerin ikisi de yetkili ise, borçlu bir tercih yapmadığı cihetle tercih hakkı artık karşı tarafa geçeceğinden alacaklı tarafın beyanı alınarak sonuca gitmek gerekirken, eksik inceleme ile ve alacaklıya tercih hakkı sorulmaksızın İstanbul İcra Dairelerinin yetkili olduğuna karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 16/12/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30773, Karar No: 2012/19441, Tarih: 03.10.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/30773 E.  ,  2012/19441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece Yasaya aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla Yasa yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca şikayetçi ...'in tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 03.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10262, Karar No: 2016/4875, Tarih: 02.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/10262 E.  ,  2016/4875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/03/2015 tarih ve 2013/269-2015/90 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında ticari ilişki bulunmadığını, senet metninde bedelin ne için ahzolunduğu kısmının boş bırakıldığını, buna rağmen davalının kötüniyetle müvekkili aleyhine bedelsiz bonoya dayalı takip başlattığını ileri sürerek ... İcra Müdürlüğü'nün 2012/2068 Esas sayılı dosyasından dolayı müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, bedelsizlik iddiasının davacı tarafından ispatlanması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafa 2011 yılına ait defter ve belgelerini ibraz etmesi yönünde meşruhatlı davetiye tebliğ edildiği, ancak yasal süre içerisinde defter ve belgelerin sunulmadığı, HMK'nın 222/5. maddesinde "Taraflardan biri tacir olmasa dahi, tacir olan diğer tarafın ticari defterlerindeki kayıtları kabul edeceği belirtilir, karşı taraf defterlerini ibrazdan kaçınırsa ibrazı talep eden taraf iddiasını ispat etmiş sayılır" yönündeki açık usul hükmü dahilinde davanın kabulüne karar verildiği gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının Elmadağ İcra Müdürlüğü'nün 2012/2068 esas sayılı dosyası yönünden davalıya borcunun bulunmadığının tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, bonodan dolayı borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkin olup davacı 6100 sayılı HMK'nın 222/5. maddesi uyarınca davalı şirket defterlerindeki kayıtlara dayanmıştır. Mahkemece, davalı şirkete meşruhatlı davetiye tebliğine rağmen defterlerin ibraz edilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmişse de, gönderilen davetiyede 2011 yılına ait defterlerin 2 haftalık kesin süre içinde ibraz edilmesi ihtar olunmuş, ancak HMK'nun 222/5 maddesi uyarınca defterlerin ibrazından kaçınıldığı takdirde ibrazı talep eden tarafın iddiasını ispat etmiş sayılacağı yönünde bir şerhe yer verilmediği gibi, davetiye 27.11.2014 tarihinde muhatap şirkete tebliğ edildiği halde tebligat zarfı üzerinde duruşma günü 28.10.2014 tarihi olarak belirtilmiştir. Bu durumda, mahkemece, HMK'nın 222/5 maddesi uyarınca "defterlerin ibraz edilmemesi halinde davacının iddiasını ispat etmiş sayılacağı" şerhini ihtiva eden meşruhatlı davetiyenin usulüne uygun olarak davalı şirkete tebliği ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken gerekli meşruhatı içermeyen ve üzerinde belirtilen duruşma tarihinden sonra tebliğ edilen davetiyeye dayalı olarak davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6736, Karar No: 2016/9547, Tarih: 07.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/6736 E.  ,  2016/9547 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davacıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesi yönündeki davalı ... Başkanlığı işleminin iptali ile aylığın kesilme tarihi itibarıyla yeniden bağlanması gerektiğinin, borçlu olmadığının tespiti, aylıkların yasal faiziyle tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen 03.03.2011 tarihinde boşanma kararı verilen davacıya, yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca kesilerek, 01.06.2012-26.02.2014 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.