muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4481, Karar No: 2018/1205, Tarih: 07.02.2018

**17. Ceza Dairesi         2017/4481 E.  ,  2018/1205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

25/07/2014 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağına istinaden açılan kamu davasında mahkeme tarafından usulüne uygun olarak yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporu sonucunda, sanığın karşılıksız yararlanma kastı ile hareket ettiğinin tespit edilmesine rağmen kaçak tüketim miktarı konusunda bilirkişi raporunda bir tespite yer verilmemesi karşısında; normal tarifeye göre vergili, cezasız kurum zararının tespiti konusunda bilirkişiden ek rapor alınarak;

Kurum zararının soruşturma aşamasında ödenmesi halinde TCK'nın 168/5. fıkrası gereğince kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi gerekli olduğu, bu konuda soruşturma aşamasında yapılması gerekip yapılmayan usuli işlemlerin kovuşturma aşamasında tamamlanması sebebiyle bilirkişi tarafından normal tarifeye göre hesaplanan vergili ve cezasız kurum zararının, varsa daha önce yapılan ödemeler kurumdan sorulup mahsup edildikten sonra kalan miktar belirlenip, verilecek makul sürede ödenmesi halinde etkin pişmanlıktan faydalanabileceği, TCK'nın 168/5. ve CMK'nın 223/8. fıkraları uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediği için düşme kararı verileceği ödenmediği takdirde yargılamaya devamla dosyadaki delillere göre hüküm kurulacağı tebliğ ve ihtar edilip yüze karşı ise talep etmesi halinde, tebligat yapılıyor ise makul bir süre verilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği halde, eksik kovuşturma ile mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 07/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7597, Karar No: 2020/9429, Tarih: 09.11.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/7597 E.  ,  2020/9429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi'nin 2018/2605 E., 2019/1561 K. sayılı ve 20/09/2019 tarihli kararının temyiz incelemesi sonucu, Dairemizin 08/07/2020 tarih ve 2019/13898 E., 2020/6635 K. sayılı ilamı ile temyiz itirazlarının reddine, bölge adliye mahkemesi kararının onanmasına, 54,40’ar TL. temyiz harcından evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenlerden tahsiline karar verildiği görülmüştür.

Borçlu ... vekili tarafından verilen 31/08/2020 havale tarihli dilekçe üzerine yapılan incelemede;

6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Hizmetleri Hakkında Kanun’un “Genel Müdürlüğün para ve mallarının statüsü, istisna ve muafiyetler” başlıklı 12. maddesinin ikinci fıkrasında; “Genel Müdürlük; mevzuat kapsamındaki görevleri dolayısıyla yapacağı işlemler yönünden, katma değer vergisi ve özel tüketim vergisi hariç, her türlü vergi, resim, harç ve paydan, tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan her türlü döner sermaye ücretinden muaftır.” hükmüne yer verilmiştir.

Dairemizin, yukarıda belirtilen hükümde yer alan harç muafiyetini gözetmeksizin ve maddi hataya dayalı olarak verdiği; "54,40’ar TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenlerden tahsiline" şeklindeki hükmüne yönelik tavzih istemi yerinde olmakla, bu bölüme ilişkin tavzih isteminin kabulü ile kararda yazılı "54,40’ar TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenlerden tahsiline" dair kısmının karar metninden çıkarılmasına, yerine "54,40- TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz eden davalılardan tahsiline, davacıdan harç alınmasına yer olmadığına," ibarelerinin yazılmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Tavzih talebinin kabulü ile Dairemizin 08/07/2020 tarih ve 2019/13898 E. 2020/6635 K. sayılı ilâmından; "54,40’ar TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenlerden tahsiline" şeklindeki ibarelerin tavzihen karar metninden çıkarılmasına, yerine "54,40-TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz eden davalılardan tahsiline, davacıdan harç alınmasına yer olmadığına," ibarelerinin yazılmasına, maddi hatanın bu şekilde düzeltilmesine, 09/11/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16565, Karar No: 2017/445, Tarih: 23.01.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/16565 E.  ,  2017/445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-... 2-... 3-... 4-...

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 20/05/2015 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın feragat nedeniyle reddine dair verilen 30/11/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, taksirle ölüme sebebiyet vermeden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; davacıya yapılan tebligatın vekiline mahkeme kaleminde bizzat yapıldığı anlaşılmıştır. Davacı vekili temyiz dilekçesinde temyiz süresi yönünden, tebligatın 09/02/2016 günü yapıldığını yazmasına rağmen dosyada bulunan tebligat parçasında gün ve ay bölümünde açıkça 09/12 rakamları okunaklı olarak yazıldığı halde yıl bölümündeki rakamlar tam olarak okunamamaktadır. Davacı vekiline gerekçeli karar tebligatını yapan memurun sicil numarasında da aynı rakam yazılı olduğundan (5) mi (6) mı olduğu tam olarak okunamamakla birlikte ismi... olan kalem personelinden de sorularak davacı vekiline yapılan tebligat tarihi kesin olarak gün, ay ve yıl olarak belirlendikten sonra yapılacak açıklama ile birlikte dairemize gönderilmek üzere dosyanın geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan şekilde işlem yapılıp, eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 23/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5332, Karar No: 2022/6108, Tarih: 17.05.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/5332 E.  ,  2022/6108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davac vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı asıl işveren Elektrik Üretim A.Ş.'nin ... Termik Santrali (ÇATES) işyerinde 2010 yılında işe girdiğini, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği tarihe kadar değişen alt işverenlerde ara vermeden santral görevlisi olarak çalıştığını, 2014 yılında ÇATES'in özelleştirilmesi nedeniyle ÇATES'in alt işverenler ile olan sözleşmesini süresi dolmadan feshettiğini, alt işverenlerin de işçilerin iş sözleşmelerini haksız ve nedensiz olarak feshettiğini, işe başlatıldığı tarihten itibaren davalı işveren işçisi olarak kabul edilmesi gerektiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ücret farkı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ilave tediye ücreti alacaklarını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; husumet itirazı ve zamanaşımı definde bulunarak haksız açılan davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; toplanan delillere ve aldırılan bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davalı işverene ait ÇATES'te telefon santral görevlisi olarak muvazaalı şekilde alt işveren işçisi gösterilerek çalıştırıldığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini ve Mahkemenin davanın reddine ilişkin kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 12.01.2021 tarihli ve 2020/3470 Esas, 2021/489 Karar sayılı ilâmıyla; bozma ilâmında belirtilen mevzuat ve ilkeler doğrultusunda muvazaa araştırması yapılması ve muvazaa olmadığının anlaşılması hâlinde önceki gibi hüküm kurulması gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyularak yapılan yargılamada;

"... Davalı işyerinde asıl faaliyetin elektrik üretimi olduğu, davacının çalıştığı alt işveren şirketlere ihale edilen işlerin ise EÜAŞ ...- B Termik Santrali İşletme Müdürlüğü sosyal tesisler, idari bina, basit çevre temizliği ile alakart hizmetlerin yürütülmesine ilişkin olduğu, hem ihale edilen işlerin hem de davacının fiilen yaptığı işin yardımcı iş niteliğinde olduğu, davacıya verilen işin ihale edilen işler kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gibi, temizlik ve servis işleri ile kıyaslandığında onlara nazaran daha basit ve masa başı olarak tabir edilecek işlerden olduğu, buna göre muvazaa iddialarının yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davacının yaptığı işin davalının asıl işi olduğunu, Alt İşverenlik Yönetmeliği'nin 12 nci maddesine göre araştırma yapılması gerektiğini, davacı ile aynı işi yapan kadrolu işçinin bulunduğunu, işçi temini ve muvazaanın bulunduğunu, davacının baştan itibaren davalının işçisi kabul edilmesi gerektiğini ileri sürerek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4628 sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 nci maddesinin altıncı fıkrası, Elektrik Piyasası Lisans Yönetmeliği ve Alt İşverenlik Yönetmeliği'nin ilgili hükümleri.

3. Değerlendirme

Taraflar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4628 sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 nci maddesinin altıncı fıkrası, Elektrik Piyasası Lisans Yönetmeliği ve Alt İşverenlik Yönetmeliği'nin ilgili hükümleri.

3. Değerlendirme

Dosya kapsamı ve yukarıda belirtilen mevzuat hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; davacının yaptığı işin yardımcı iş mahiyetinde olduğu ve davalı ile alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı olmadığı yönündeki İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi usul ve yasaya uygun görüldüğünden, davacının temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Uyulan bozma kararı gereğince tesis edilmiş İlk Derece Mahkemesi kararında hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik olmamasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8837, Karar No: 2013/22151, Tarih: 09.07.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/8837 E.  ,  2013/22151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Müştekilere ait ayakkabıların bina vasfındaki apartman merdiven sahanlığından çalınması eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmemesi,

2- Olay tarihinde sanığın 1306. sokakta bulunan parkın yakınında yakaladığı, sanığın 1203 sokakta oturan dayısının yanında kaldığını beyan etmesi üzerine beyanın doğruluğunu araştırmak üzere sanığı resmi otoya alıp aynı sokakta ilerlerken 35 SD 141 plakalı otonun kapısını açık ve kontak anahtarını üzerinde gören kolluğa sanığın otomobilin kendisine ait olduğunu söylediği, aracın bagajının açtırılması üzerine bagajda iki mağdura ait toplam üç çift ayakkabının bulunduğu, sanığın ayakkabıları çaldığını beyan ederek henüz başvurusu bulunmayan müştekilere ait apartman dairelerini gösterdiği ve müştekilerin teşhisi üzerine kendilerine ayakkabıların teslim edildiğinin 21.04.2009 tarihli yakalama tutanağı ile müştekilerin beyanlarından anlaşılması karşısında; sanığın kesintisiz izleme olmaksızın ihbar ve eşkal bilgilerinden hareketle kolluk tarafından yakalandığı ve suçun tamamlandığı, aynı zamanda da etkin pişmanlık koşullarının gerçekleştiğinden sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1 maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, teşebbüs aşamasında kaldığının kabulü ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 09.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12165, Karar No: 2013/8889, Tarih: 10.09.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/12165 E.  ,  2013/8889 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; eyleminin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçu kabul edilerek ve atılı diğer suçtan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına dair Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.06.2011 gün ve 2005/202 Esas, 2011/254 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Kamu davasının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddesi uyarınca düşmesi yerine ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümde yer alan “sanık lehine olarak 765 sayılı TCK 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince her iki suç bakımından zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından her iki suçtan açılan davanın ortadan kaldırılmasına” ibaresinin çıkartılıp, yerine “sanık hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine” ibaresi yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20512, Karar No: 2020/7891, Tarih: 16.09.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/20512 E.  ,  2020/7891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 20.03.2002-08.09.2014 tarihleri arasında kesintisiz şekilde, 37 haneli davalı sitede bekçi-temizlikçi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatlarının eksik ödendiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı farkı, hafta tatili, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık ücretli izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdinin site yönetimi tarafından 08.09.2014 tarihinde kıdem ve ihbar tazminatı ödenerek sona erdirildiğini, alacağı bulunmadığını, işyerinin yazlık bir site olduğunu, işleri aksatmaması konusunda sözlü olarak uyarıldığını belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalı sitede 01.07.2002 - 08.09.2014 tarihleri arasında bekçi olarak ve ayrıca temizlik işlerinde çalıştığı, site sakinlerinin her türlü işleriyle uğraşıyor olması nedeniyle fazla mesai yaptığı, yoğun çalışmasının yaz aylarına (Haziran-Temmuz-Ağustos) tekabül ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davacının fazla mesai yapıp yapmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı davalı işyerinde haftanın 7 günü 06:00-21:00 saatleri arasında çalıştığını ileri sürmüş, davalı ise sitede 15 saat devamlı olarak çalışmasını gerektirecek bir iş yoğunluğu söz konusu olmadığını, yaz aylarında kullanılan yazlık bir site olduğunu belirtmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı tanıklarının beyanları doğrultusunda davacının haftanın 6 günü 06:00-21:00 saatleri arasında günde 15 saat çalıştığı, 2 saat ara dinlenme düşüldüğünde 33 saat fazla mesai yaptığı, ancak davalı tanığı Erdinç Temurlenk’in davacının Haziran ayından Eylül ayına kadar yoğun bir çalışması olduğunu, kış aylarında sitede kimse kalmadığı için fiili bir çalışmasının söz konusu olmadığı beyanları karşısında hesaplanan miktarın ¼ ne hüküm kurulmasının Mahkemenin takdirinde olduğu belirtilerek, tüm dönem için hesaplama yapılmıştır.

Mahkemece, davacının yaz aylarında fazla mesaisinin olabileceğinin kabulü ile bilirkişi tarafından hesaplanan değerin ¼ oranına tekabül eden 10.111,41 TL fazla çalışma alacağına hükmedilmiştir.

Mahkeme tarafından davacının sadece yaz aylarında 3 ay fazla mesai yaptığının kabulü doğrudur. Ancak kabul edilen 10.111,41 TL üzerinden takdiri indirim yapılmaması hatalıdır.

3- Taraflar arasında davacının yıllık ücretli izin alacağının bulunup bulunmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ileri sürmüş davalı ise yıllık izinlerini kullandığını belirtmiştir.

Dosyaya davacının yıllık izin kullandığına dair yıllık izin formları ve eşdeğer belge sunulmamıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 31. maddesinde, hakimin davayı aydınlatma ödevi düzenlenmiş olup, madde uyarınca hakim uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabileceği, soru sorabileceği ve delil gösterilmesini isteyebileceği düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 210 gün yıllık izne hak kazandığı belirtilerek 7.000,00 TL yıllık izin alacağı hesaplanmış, Mahkeme tarafından 7.000,00 TL yıllık izin ücreti alacağından %40 hakkaniyet indirimi yapılarak 4.200,00 TL alacağa hükmedilmiştir. Davalıya ait işyerinde 12 yıl 2 ay 7 gün çalışması bulunan davacının çalışma süresi boyunca hiç izin kullanmadığı kabulüne göre yıllık ücretli izin karşılığı alacak hesabı yapılmıştır. Davacının çalışma süresi boyunca hiç ücretli izin kullanmaması hayatın olağan akışına aykırı olduğundan, hakimin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 31. maddesinde düzenlenen davayı aydınlatma ödevi çerçevesinde, Mahkemece, davacının çalışma süresi boyunca ücretli izin kullanıp kullanmadığı, kullanmış ise kaç gün yıllık ücretli izin kullandığı konusunda beyanı alınması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır. Ayrıca yıllık izin ücreti alacağına indirim yapılamayacağı hususu gözetilmeden Mahkemece %40 hakkaniyet indirimi yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4- Mahkemece hüküm altına alınan alacakların net mi yoksa brüt tutarlar mı olduğunun hüküm yerinde açıkça belirtilmemesi de infazda tereddüt yaratır mahiyette bulunduğundan doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 16.09.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.