muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9502, Karar No: 2025/1431, Tarih: 11.02.2025

**12. Ceza Dairesi         2022/9502 E.  ,  2025/1431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/395 E., 2022/301 K.

DAVA : Koruma tebdirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız el koyma nedeniyle 1.000.000,00 TL maddi ve 500.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinde, manevi tazminat talebinin reddine, maddi tazminat talebinin ise kısmen kabulü ile 6.402,00 TL maddi tazminatın el koyma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; manevi tazminata hükmedilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, bilirkişi raporlarının ve malın tasfiye edilmediğinin görmezden gelindiğine, el koyma tarihindeki değerine el koyma tarihinden itibaren işletilecek faiz ile ve kar kaybının da eklenerek maddi tazminatın belirlenmesi gerektiğine, bu nedenle kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/562 Esas – 2014/227 Karar sayılı dava dosyasında davacının 5015 sayılı Kanuna muhalefet suçundan 58.200 litre akaryakıt cinsi eşyasına 10.07.2007 tarihinde el konulduğu, yapılan yargılama sonunda sanığın beraatine ve el konulan malların iadesine karar verildiği, kararın 25.10.2016 tarihinde kesinleştiği, muhafaza altına alınma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, manevi tazminat yönünden yasal şartların oluşmadığı ancak maddi tazminat yönünden kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğunun kabulü ile kar kaybı zararının maddi tazminat olarak verilmesi gerektiği belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Tazminat talebinin dayanağı olan Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/562 Esas – 2014/227 Karar sayılı dava dosyasında davacının 5015 sayılı Kanuna muhalefet suçundan 58.200 litre akaryakıt cinsi eşyasına 10.07.2007 tarihinde el konulduğu, yapılan yargılama sonunda sanığın beraatine ve el konulan malların iadesine karar verildiği, ancak el konulan eşyanın bozulmuş olduğunun dosya arasındaki bilirkişi raporu ve ilgili kurumlarla yapılan yazışmalardan anlaşıldığı ve bu nedenle davacı tarafından teslim alınmadığının anlaşılması, akaryakıtın tasfiye aşamasının ise karar tarihi itibarıyla henüz tamamlanmadığının anlaşılması karşısında; akaryakıtın tasfiye edilip edilmediğinin araştırılması ile tasfiye edilmiş olması halinde, akaryakıtın el koyma anındaki piyasa değeri belirlenerek, tasfiye sonucu davacı şirkete ödenen bedelin, el koyma anındaki piyasa değerinden düşülmesi suretiyle bir fark oluşması durumunda, bu farkın maddi tazminat kapsamında hüküm altına alınması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8662, Karar No: 2014/4747, Tarih: 31.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2012/8662 E.  ,  2014/4747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Körfez 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2012

NUMARASI : 2009/66-2012/252

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalılardan M.. B.. ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkillerin murisi ve desteği Hayrettin Yavuz'un davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu araçların karıştığı zincirleme trafik kazası sonucu hayatını kaybettiğini belirterek davacı anne için 5.000,00 TL maddi, 15.000,00 TL manevi, davacı kardeşler için 10.000,00'er TL manevi tazminat talep etmiş, 06.07.2010 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat taleplerini 9.791,62 TL artırdıklarını belirtmişlerdir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davalı İ. Ltd. Şti açısından davanın reddine, davacı anne için 5.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden, 9.791,62 TL tazminatın ıslah tarihinden itibaren işleyecek faizi ile müşterek müteselsilen tahsiline, 15.000,00 TL manevi tazminat ve davacı kardeşler için 2.000,00'er TL manevi tazminatın davalı gerçek kişilerden müşterek müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm; davacılar vekili ve davalılardan M.. B.., Z.. B.. ve R.. U.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar ve davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-)Davacı ve davalılardan M.. B.. ve arkadaşları vekilini, davalılardan İ. Ltd.Şti'nin işletenlik sıfatına ilişkin temyiz itirazları incelendiğinde;

1-) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar ve davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-)Davacı ve davalılardan M.. B.. ve arkadaşları vekilini, davalılardan İ. Ltd.Şti'nin işletenlik sıfatına ilişkin temyiz itirazları incelendiğinde;

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı şirketin, işleten sıfatının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır. 2918 sayılı KTK.nun hükümlerine göre, trafik kaydı "işletenin" kesin olarak gösteren bir karine değilse de, onun kim olduğunu belirleyen güçlü bir kanıt niteliğindedir. Ancak, trafik kaydına rağmen işletenliğin 3. kişi üzerinde bulunmasını engelleyen bir yasa hükmü yoktur. Aynı yasanın 3. maddesinde, "İşleten: Araç sahibi olan veya mülkiyeti muhafaza kaydıyla satışta alacı sıfatıyla sicilde kayıtlı görülen veya aracın uzun süreli kiralama, ariyet veya rehin gibi hallerde kiracı, ariyet veya rehin alan kişidir. Ancak, ilgili tarafından başka bir kişinin aracı kendi hesabına ve tehlikesi kendisine ait olmak üzere işlettiği ve araç üzerinde fiili tasarrufu bulunduğu ispat edilirse, bu kimse işleten sayılır." şeklinde tanımlanmıştır. Aynı kanunun 85. maddesinde ise, "Bir motorlu aracın işletilmesi bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olursa, motorlu aracın bir teşebbüsün ünvanı veya işletme adı altında veya bu teşebbüs tarafından kesilen bilet ile işletilmesi halinde, moturlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün sahibi, doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olurlar." hükmüne yer verilmiştir.

Bu yasal düzenleme karşısında, kazaya karışan araçların meydana getirdikleri zararlardan araç sahiplerinin hukuken sorumlu olacağı ilkesi benimsenmiş ise de, bu araçların sahipleri tarafından herhangi bir sebeple yararlanılmasının bir başka kimseye devir edilmesi halinde (çok kısa bir süre olmaması kaydıyla) artık üzerindeki fiili hakimiyeti kalmaması ve bu sebeple ekonomik yönden de bir yararlanma olanağının kalktığı durumlarda, o araca kaza sırasında fiili hakimiyeti altında bulunduran ve ondan iktisaden yararlanan kimsenin işleten sıfatıyla meydana gelen zarardan sorumlu tutulması gerekir. Bunun sonucu olarak ta araç malikinin sorumlu tutulmaması gerekecektir. Gerek doktirinde, gerekse

Yargıtay'ın uygulamalarında, kiracının işleten sıfatının belirlenmesinde, kira sözleşmesinin uzun süreli olması, araç üzerinde fiili hakimiyet ve ekonomik yararlanma unsurlarının birlikte bulunması gerekmektedir.

Somut olayda, dava konusu motorlu araç, olay günü dava dışı E... Otomotiv LTD.Şti tarafından 29.01.2004 tarihli faturayla satın alındığı ve E... Otomotiv Ltd.Şti elamanı olmadığı yolunda bir itiraz bulunmayan diğer davalı Hacı Çimen'e aynı tarihli irsaliye ile teslim edildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, dava konusu motorlu araç, olay günü dava dışı E... Otomotiv LTD.Şti tarafından 29.01.2004 tarihli faturayla satın alındığı ve E... Otomotiv Ltd.Şti elamanı olmadığı yolunda bir itiraz bulunmayan diğer davalı Hacı Çimen'e aynı tarihli irsaliye ile teslim edildiği anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece yapılacak iş; aracın teslim edilip edilmediği, araç üzerinde fiili hakimiyet ve ekonomik yararlanma olup olmadığı, yapılan işlemin maliye ve vergi Dairelerine bildirilip bildirilmediği, Er-Vip Otomotiv Ltd. Şti ve İsotlar Grup LTD. ŞTİ'nin ticari defter ve kayıtları üzerinde bilirkişi marifetiyle inceleme yaptırılmak suretiyle, fatura, ruhsat, cari hesap hareketleri gibi yan delillerle desteklenip desteklenmediği, davalının işletenlik sıfatının devam edip etmediği hususları tartışılarak varılacak uygun sonuca göre bir karar vermekten ibarettir. Bu durumum gözönünde bulundurulmamış olması bozmayı gerektirmiştir.

3-)Davacı vekilinin temyiz itirazları incelendiğinde;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Tazminat hukuku ilkeleri gereğince, haksız eylemden kaynaklanan zararın ödetilmesi amacıyla açılan davalarda, istek bulunması durumunda, kabul edilecek tazminata olay gününden itibaren faiz yürütülmesi gerekir. Uyuşmazlık konusu trafik kazası haksız eylem niteliğinde olup taraflar arasındaki ilişkinin niteliği gereği faiz başlangıç tarihi olay tarihi olmalıdır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, kabul edilen manevi tazminata olay gününden itibaren yasal faiz yürütülmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekir.

4-) Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K.nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacılar kardeşler için takdir olunan manevi tazminatın düşük olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

5)Davalılar vekilinin temyiz itirazları incelendiğinde;

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacılar kardeşler için takdir olunan manevi tazminatın düşük olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

5)Davalılar vekilinin temyiz itirazları incelendiğinde;

a)Davacıların uğradığı zarar tek bir olaydan kaynaklanmakta olup, 2918 sayılı KTK.’nun 88. ve BK.’nun 50. maddesi uyarınca haksız fiile karışanların her biri zarardan müteselsilen sorumludurlar. Ancak davacılar vekili dava dilekçesinde, maddi ve manevi tazminatın davalılardan (sigorta şirketleri sadece maddi tazminattan ve poliçe limitleriyle sınırlı olarak) müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmemiştir. Bu durumda davacı tarafca, yasanın verdiği müteselsilen talep hakkı kullanılmadıkça, hükmedilen tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi doğru değildir. Mahkemece talep göz önünde bulundurulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

6)818 sayılı BK.nun 47.maddesi hükmüne göre, hakimin özel halleri gözönünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı aslında ne tazminat, ne de cezadır. Çünkü mamelek hukukuna ilişkin zararı karşılanmasını amaç edinmediği gibi kusurlu olana yalnız hukukun ihlalinden dolayı yapılan bir kötülük de değildir. Aksine olarak zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmaktadır. Aynı zamanda ruhi ızdırabın dindirilmesini amaç edindiğinden tazminata benzer bir fonksiyonu da vardır. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. 22.6.1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde, takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlarda açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Yukarıdaki ilkeler gözönünde bulundurulduğunda, meydana gelen trafik kazası sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli, kusur oranları da gözönünde tutularak, davacılardan anne için hak ve nesafet kuralları çerçevesinde daha düşük manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, fazla manevi tazminata hükmedilmesi uygun görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar ve davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2), (3), (4) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin, (2), (5) ve (6) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün adı geçenler yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ve davalılar M.. B.. ve arkadaşlarına geri verilmesine 31.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4125, Karar No: 2011/3296, Tarih: 28.03.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/4125 E.  ,  2011/3296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vdl vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... Petrol Tic. Ltd. Şti aleyhine 28/02/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04/06/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan destekten yoksun kalma ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Dosya içeriğinden, davacıların desteğinin, davalılardan ...'nun sürücüsü olduğu araç ile Denizli ilinde bir ihaleye katılmak için çıktıkları yolda, davalı sürücünün yaptığı tek taraflı trafik kazası nedeniyle yaşamını yitirdiği, yerel mahkemece de olayda hatır taşımacılığı bulunduğunun kabul edildiği anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın gelişim biçimi, desteğin hatır yolcusu oluşu, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacılardan anne ... ile baba ... ... yararına takdir edilen 20.000,00'er TL, diğer davacı kardeşler ... ile ... yararına takdir edilen 7.500,00'er TL manevi tazminat fazladır. Davacılar yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince, davacılardan anne ... ile baba ... ... yararına 10.000,00'er TL, diğer davacı kardeşler ... ile ... yararına 5.000,00'er TL manevi tazminat kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle, hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 2 ve 3 nolu bentlerinde yer alan "...20.000..." biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "...10.000,00..." sayı dizilerinin yazılmasına; 4 ve 5 nolu bentlerinde yer alan "...7.500..." biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "...5.000,00..." sayı dizilerinin yazılmasına; altıncı bendinde yer alan "...3.525,45..." ve "...884,65..." biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "...2.171,45..." ve "...465,35..." sayı dizilerinin yazılmasına; "...465,35 TL..." biçimindeki sayı ve sözcük dizisinden sonrasının silinerek yerine "...465,35 TL'nin karar kesinleştiğinde ve istekleri durumunda davacılara geri verilmesine," sözcük dizisinin yazılmasına; aynı bendin alt paragrafında yer alan "...2636,80..." biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine "...2.171,45..." sayı dizisinin yazılmasına; davacılar tarafından yapılan yargılama giderine ilişkin 7 nolu bendinde yer alan "...108,71..." biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine "...67,04..." sayı dizisinin yazılmasına; davalılar tarafından yapılan yargılama giderine ilişkin 8 nolu bendinde yer alan "...68,51..." biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine "...81,68..." sayı dizisinin yazılmasına; taraflar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 9 ve 10 nolu bentlerinde yer alan "...6316,96..." biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "...4.825,44..." sayı dizilerinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5006, Karar No: 2022/5683, Tarih: 09.05.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/5006 E.  ,  2022/5683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece karar başlığında davalılardan...Temizlik Hiz. Taah. Yemekçilik Yönetim Danışmanlığı Reklam Cenaze Bilgisayar Hizmetleri İnşaat Madencilik Nakliye Sanayi Ticaret Limited Şirketi'nin unvanının "Hanoğlu Temizlik Hizmetleri" şeklinde yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 09.05.2022 gününde oybirliği ile karar verildi.