muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/41629, Karar No: 2015/35624, Tarih: 07.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/41629 E.  ,  2015/35624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan borç aldığını, karşılığında da 3 adet senet verdiğini, borcunu ödediği halde davalının senetleri geri vermediğini ancak ibraname verdiğini, kendisine iade edilmeyen senetleri diğer davalıya ciro ettiğini, diğer davalı ... ün de kendisine karşı icra takibi başlattığını, senetlerın karşılığı olan borç ödendiğinden icra takibinin iptaline ve davalılara borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı tarafından dosyaya ibraz edilen ibranamedeki imzanın kendisine ait olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava menfi tespit davası olup, davacı davalıdan borç para aldığını, borcu alırken verdiği senetlerin iade edilmediğini ve davalı ... tarafından borç kapandığı halde senetlerin diğer davalıya ciro edildiğini, borcun kapandığına dair de ibraname verildiğini beyanla borçlu olmadığının tespiti istemiştir. Davalı ise davacının borcunu ödemediğini, dosyaya sunduğu ibranamedeki imzanında kendisine ait olmadığını savunmuştur. Her ne kadar mahkemece alınan bilirkişi raporu ile ibraname altındaki imzanın davalı eli ürünü olmadığı tespit edilmiş ve buna göre hüküm kurulmuş ise de, mahkemece, 20.11.2012 tarihli ara kararı gereği davalıya 22.12.2012 tarihinde "belirtilen gün ve saatte imza örneklerinin alınması için hazır bulunması, duruşmaya gelmediği takdirde davaya konu ibranamedeki inkar edilen imzayı kabul etmiş sayılacağı" ihtarını içeren davetiyenin davalı asile tebliğ edildiği dosya kapsamından anlaşılmıştır. Davalı bu davetiyeyi tebliğ aldığı halde 21.02.2013 tarihli duruşmaya gelmemiş ve her hangi bir mazerette sunmamıştır. Davacı tarafta bu yöne aynı celse itiraz etmiştir. O halde mahkemece, yukarıda açıklanan nedenlerle davacı lehine kazanılmış hak oluştuğu, ibranamenin davalı tarafından kabul edilmiş sayıldığı hususu gözönünde bulundurularak, ibraname ve eldeki deliller değerlendirilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde ibranamenin geçersiz olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 07.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24344, Karar No: 2013/1338, Tarih: 23.01.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/24344 E.  ,  2013/1338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar vermek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, müştekilere ait eve girerek hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında; hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

I-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesi neticesinde;

1-Müştekilerin olay günü kapıyı kilitlemediklerini, kapıyı kilit dilinin tutuğunu beyan etmeleri ve olay yeri inceleme ve tespit tutanağı içeriğine göre, daire giriş kapısının alt ve üst kilidinin sağlam olduğu, muhtemelen kapı dilinin kaydırılmak suretiyle içeri girildiğinin belirlenmiş olmasına göre; sanığın kapı ya da kilidine zarar vermeden eve girdiğinin anlaşılması karşısında, sanığın unsurları oluşmayan mala zarar vermek suçundan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan sanık hakkında yaş nedeniyle TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca 1/2 yerine 1/3 oranında indirim yapıması suretiyle fazla ceza tayini,

b-Sanık hakkında TCK'nın 151/1. maddesinde belirtilen seçimlik cezalardan tercih edilen hapis cezasının, aynı kanunun 50/2 maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilemez ise de; daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş ve suç tarihinde, 18 yaşını doldurmamış sanık hakkında tayin edilen bir yıldan az süreli hapis cezasının, TCK'nın 50/3. maddesi fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 23.01.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3926, Karar No: 2015/18741, Tarih: 17.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/3926 E.  ,  2015/18741 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Kayseri 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2014

NUMARASI : 2012/202-2014/379

Dava dilekçesinde, sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra, el atma tarihinin 09.10.1956-04.11.1983 tarihleri arasında olduğunun belirlenmesi halinde o tarih itibariyle, 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığının anlaşılması halinde ise, dava tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu taşınmaz ile somut emsalin ilk oluşumundan itibaren tüm tedavülleriyle birlikte tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmazın 19.03.2012 olan değerlendirme tarihi, somut emsal alınarak incelenen taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 30.12.2011 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerinin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı A.Ç.
Yargıtay — Esas No: 2016/4714, Karar No: 2016/6326, Tarih: 01.11.2016

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2016/4714 E.  ,  2016/6326 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı ve davalı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davacı vekili Av. ... ile temyiz eden davalı vekili Av. ... geldiler. Hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne, manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin, davalıya ait taşınmazı 01/04/2010 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesiyle lokanta olarak kullanılmak üzere kiraladığını, faaliyete geçirebilmek için yeni bir dekorasyon yaptığını, mobilyalar, ekipmanlar satın aldığını, işyerinde faaliyete geçtikten kısa bir süre sonra,sayılı takip dosyası kapsamında kiralananın tahliyesinin infazına gelindiğini, önceki bir tarihte kiralananın eski hale getirilmesine ilişkin bir mahkeme kararı bulunduğunu öğrendiğini, davalının sözleşme düzenlenirken bu konuda bilgi vermediğini, kiralananın bu sebeple tahliye edildiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla kazanç kaybı, boşaltılan ve tutulmak zorunda kalınan yerin tefriş giderleri vs. karşılığı 5.000,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davacının talep edebileceği tazminat miktarı ve tadilat masrafının toplam 23.000 TL olabileceği anlaşıldığından maddi tazminata ilişkin davanın bu miktar üzerinden kısmen kabulüne, manevi tazminat talebinin ise koşulları oluşmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında düzenlenen 01/04/2010 başlangıç tarihli, 5 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı kiracının, kiralananı, daha önce verilen tahliye kararı gereği kira sözleşmesinin süresi sona ermeden, 28/03/2013 tarihinde tahliye ettiği anlaşılmaktadır.

Öncelikle, HMK'nun 26.maddesi (1086 sayılı HUMK'nun 74.maddesi) gereğince “Hakim,tarafların talep sonuçları ile bağlıdır. Ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre talep sonucundan daha azına karar verebilir.” Davacı dava ./.. dilekçesinde 5.000 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ettiği halde talep aşılarak 23.000 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesi doğru değildir.

Öncelikle, HMK'nun 26.maddesi (1086 sayılı HUMK'nun 74.maddesi) gereğince “Hakim,tarafların talep sonuçları ile bağlıdır. Ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre talep sonucundan daha azına karar verebilir.” Davacı dava ./.. dilekçesinde 5.000 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ettiği halde talep aşılarak 23.000 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesi doğru değildir.

Öte yandan, davacı 5.000 TL maddi tazminat talep etmiş ise de dava dilekçesinde tazminat talebini kalem kalem açıklamamıştır. Bu durumda mahkemece, öncelikle davacıya her bir alacak kalemini ve her bir talebini hangi miktarda talep ettiği tereddüte yer vermeyecek ve denetime elverişli bir şekilde açıklatılmalı, tespit edilmeli ve sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının kiralanana benzer nitelikte bir işyerini yaklaşık 2 ay içinde kiralayabileceği belirlenmiş olup, taleple bağlı kalınmak şartıyla bu süre yönünden kâr kaybının belirlenmesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Ancak davacının kiralananı tahliye ettikten sonra, yeni kiraladığı veya kiralayacağı işyerine yapacağı masrafları davalıdan talep etmesi mümkün olmadığından bu talep yönünden istemin reddine karar verilmesi gerekir. Bu nedenle Mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda değerlendirme yapılacak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına takdir olunan 1.350.-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 01/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4173, Karar No: 2016/4713, Tarih: 21.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/4173 E.  ,  2016/4713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

Davacı ...'nın yargılamanın devamı esnasında .../.../2015 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, davacının mirasçılarına karar tebliğ edildikten sonra gönderilmek üzere dosayanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE,.../03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13838, Karar No: 2025/4790, Tarih: 10.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/13838 E.  ,  2025/4790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/942 Esas, 2024/832 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Sakarya 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 25.06.2024 Tarihli ve 2024/225 Esas, 2024/292 Karar Sayılı Kararı

Davacının Eskişehir L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nde hükümlü olduğu, bu durumda davacının Eskişehir L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu adresinin Eskişehir olduğu davada Eskişehir Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemelerinin yetkili olup, uyuşmazlığın; Eskişehir Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesi'nde görülüp sonuçlandırılması gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Eskişehir 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 25.11.2024 Tarihli ve 2024/942 Esas, 2024/832 Karar Sayılı Kararı

Davacı tarafından menfi tespit talepli dava açıldığı, davalı tarafından herhangi bir cevap dilekçesi sunulmadığı gibi süresinde ve usulüne uygun yapılmış herhangi bir yetki itirazının da bulunmadığı, bu durumda davanın açıldığı mahkeme yetkili olmasa dahi yetki itirazının bulunmaması sebebiyle yetkili hale geleceği, cevap dilekçesi sunulmaması ve yetki itirazı bulunmaması sebebiyle Sakarya 5. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen yetkisizlik kararının usule uygun olmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, menfi tespit istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) “Menfi tesbit ve istirdat davaları” başlıklı 72 nci maddesinin sekizinci fıkrası şöyledir:

“Menfi tesbit ve istirdat davaları, takibi yapan icra dairesinin bulunduğu yer mahkemesinde açılabileceği gibi, davalının yerleşim yeri mahkemesinde de açılabilir.”

3. 6100 sayılı Kanun’un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ıncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

4. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesi şöyledir:

“(1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir.

(2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

“(1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir.

(2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

(3) Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

(4) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

C. Değerlendirme

1. Menfi tespit ve istirdat davaları, takibi yapan icra dairesinin bulunduğu yer mahkemesinde açılabileceği gibi, davalının yerleşim yeri mahkemesinde de açılabilir. 6100 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinde genel yetkili mahkemenin, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olduğu belirtilerek genel yetkili mahkemelerin yetkisi düzenlenmiş olup menfi tespit davalarında yetki kesin değildir. Bu davalarda kesin yetki kuralı bulunmadığından 6100 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir ve mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez.

2. Kesin yetki halinin kuralının bulunmadığı ve birden fazla genel ve özel yetkili mahkemenin bulunduğu hallerde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı davasını, bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir.

3. Somut olayda, yerleşim yeri Merkez/Eskişehir olan davacının, Sakarya 4. İcra Dairesinin 2011/2256 Esas sayılı dosyasından başlatılan icra takibine karşı açtığı menfi tespit davasında takibi yapan icra dairesinin bulunduğu yer mahkemesinin de yetkili olması ve davacının seçimlik hakkını icra

takibinin açıldığı yer mahkemesi olarak kullandığı anlaşıldığından; uyuşmazlığın Sakarya 5. Asliye Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Sakarya 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 10.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/20428, Karar No: 2007/23515, Tarih: 13.12.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/20428 E.  ,  2007/23515 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Yozgat 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarih               :  25.1.2007

Davacı   1.7.1994-14.8.2006 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur  sigortalısı olduğunun tesbitine    karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının  1.7.1994 tarihinden dava tarihi olan 14.8.2006 tarihleri arasında  2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbiti istemine  ilişkindir.

Mahkemece  istemin  kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının  1.7.1994 tarihinden dava tarihi olan 14.8.2006 tarihleri arasında  2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbiti istemine  ilişkindir.

Mahkemece  istemin  kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık  ve  Nüfus  İdareleri  kayıtları  ile  diğer  kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden  davacının, Ziraat Odasına, Tarım Kredi Kooperatifine, Pancar Ekicileri Kooperatifine ortak olmadığı, davacının sattığı ürün bedelinden  ilk prim kesintisinin 2.6.1994 tarihinde yapıldığı, daha sonra prim kesintisinin bulunmadığı görülmektedir.

Mahkemece kesintinin bulunduğu 1.7.1994-31.12.1994 tarihleri arasındaki dönem yönünden verilen tespit kararı yerinde ise de, prim kesintisinin bulunmadığı 1.1.1995 ila dava tarihi olan 14.8.2006 tarihi arasındaki dönem  yönünden 2926 sayılı Yasa'nın 10. maddesinde belirtilen kayıtlar bulunmadığı   ve tarımsal faaliyet bu madde kapsamında  kanıtlanamadığı halde bu yılların salt zabıta araştırmasına dayalı olarak kabul edilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki  olgular  gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.