muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12661, Karar No: 2023/3361, Tarih: 31.05.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın 2/B kapsamında kaldığından Hazine adına tesciline karar verilmesi gerektiği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğu ayrıca dava konusu taşınmazın tapusuna değer verilemeyeceği gerekçesiyle, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6292 sayılı Kanun'un 7/1-a maddesi, 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

3402 sayılı Kanun'un 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 ... içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

31.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/22753, Karar No: 2010/7484, Tarih: 22.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2008/22753 E.  ,  2010/7484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini

istemiştir.

Yerel mahkeme, davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı taraf dava dilekçesi ve duruşmadaki beyanında özetle; 1990 yılında Çokyaşar Köyünde bekçilik ve Çiftçi Mallarını korumak ile yükümlü görevli olarak davalı adına çalışmaya başladığını, bu görevini 2002 yılının sonuna kadar ifa ettiğini, 2002 yılında halen davalı köy muhtarlığı yapan muhtarın tamamen kişisel çıkarları ve anlaşamaması nedeniyle, kendisinin bu görevine keyfi olarak son verildiğini ve bu işinin sona ermesinden sonra kendisine hiçbir şekilde kıdem tazminatı vermediğini, ayrıca davalının çalıştığı bu süre zarfında kendisini sigortalı dahi ettirmediğini, kendisinin bunu daha sonra haricen öğrendiğini ve bununla ilgili hizmet tespitinde bulunmak üzere ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde 2005/648 dosya numarasıyla dava açtığını, kendisinin çalıştığı bu süre göz önüne alınarak haksız ve gereksiz yere işten çıkartıldığı için fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydı ile şimdilik 2.000 TL kıdem tazminatını davalıdan istediğini, kendisinin bu davayı yürütecek harç ve masrafları karşılayacak durumda olmadığını, ilgili mevzuat gereği bu davanın harç ve masraflarının adli müzaheretle yürütülmesine ve adli müzaheretten yararlanmasına karar verilmesini, dava harç ve masrafları ile ileride kendisini bir avukat ile temsil ettirdiğinde ücreti vekaletin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı köy tüzel kişiliği adına Köy Muhtarı duruşmadaki beyanında özetle, davacının köylerinde çalıştığının doğru olduğunu, kır bekçiliği yaptığını, her yıl bekçi tutma işinin yenilendiğini son olarak ücretini ödeyemedikleri için yenileme yapmadıklarını, çalışmanın bu şekilde sona erdiğini, davayı ve talebi kabul etmediğini, yargılama gideri ile vekalet ücretinin karşı taraf üzerine bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının adli müzaheret talepli ve harçsız olarak dava açtığı, tensip ara kararı ile adli müzaheret talebinin reddedildiği, daha sonra yargılamanın sürdürüldüğü, her ne kadar HUMK hükümleri gereğince dava harçsız açıldığı zaman müteakip işlemlerin yapılamayacağı öngörülmüşse de sehven duruşmaya devam edildiği, daha sonra devir kararı verildiği, dosyada harç olmadığı anlaşılmakla davacıya 09/10/2007 tarihli celsede harcı yatırmak için 20 günlük kesin süre verildiği, davacının mahkemeye vermiş olduğu 08/11/2007 havale tarihli dilekçe ile adli müzaherete ilişkin belgeler sunduğu, bu belgelerin

dosyadan ayrı değerlendirilerek kesin süre görülmeden ilk kez sunuluyormuş gibi üzerine “adli müzaheret talebinin kabulüne” yazılmışsa da, bunun sehven yazıldığının anlaşıldığı, zaten dilekçenin verildiği tarih itibariyle kesin sürenin dolduğu, öte yandan kesin süre dolmasa bile, kesin sürenin niteliği gereği hakim tarafından verildikten sonra tüm tarafları ve hakimi bağlayıcı nitelikte olduğu, bundan dönülemeyeceği ve karşı taraf açısından usuli kazanılmış hak oluşturduğu göz önüne alınarak davacının davasının açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hüküm davacı tarafından temyize getirilmiştir.

Dosya içeriğine göre, öncelikle çözülmesi gereken husus davacının adli müzaharet talebidir.

Mahkemece kesin süre verilen ve adli müzaharetin reddine ilişkin duruşma tarihi; duruşma tutanağı başlığında 25.10.2007, sonunda 09.10.2007 olarak yazılmış, ayrıca tensip tutanağında duruşmanın hangi güne atılı olduğunun yazılı bulunmadığı anlaşılmıştır. Adli müzaharet talebi önce gerekçesiz olarak red edilmiş sonra verilen kesin süre sonrasında aynı yöndeki davacı vekili dilekçesi üzerine hakim havalesi ile kabul edilmiş, sonra yine gerekçeli kararda sehven denilerek red edilmiştir.

Önemle belirtmek gerekir ki, Anayasanın 141. maddesinde, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılacağı açıklanmış, aynı zorunluluk HUMK 388. maddesinde de düzenleme altına alınmıştır. Anılan yasal düzenlemede yargıcın, uyuşmazlık konusu olan olay hakkında tüm kanıtları toplaması, tartışması, bu kanıtlardan hangilerine değer vermediğinin nedeni, hangilerini üstün tuttuğunun dayanaklarını değerlendirdikten sonra bir sonuca varmasının zorunlu ve gerekli olduğu vurgulanmıştır. Böyle bir yöntemin izlenmesi durumunda ancak kararın gerekçeli olduğunun kabul edilebileceği sonucuna varılabilir. Hükmü kuran yargıcın böyle bir yöntemi izlemesi halinde maddi olgularla hüküm fıkrası arasında bir bağlantı kurulmuş olabilecektir. Ayrıca gerekçe sayesinde kararın doğruluğu denetlenmiş ve davanın yanları tatmin ve inandırılmış olacaktır. Tüm bunlardan başka ve en önemlisi adil bir yargılamanın yapıldığı sonucuna varılacaktır.

Adli müzaharet konusunda da aynı yöntem izlenmelidir. Davacının adli müzaharet talebi gerekçeli olarak karara bağlandıktan sonra sonucuna göre peşin yatırılması gereken harç ve diğer yargılama giderleri konusunda Harçlar Kanununun 30. maddesi uyarınca işlem yapılarak sonucuna göre bir karar verilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17693, Karar No: 2015/8382, Tarih: 11.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/17693 E.  ,  2015/8382 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Alanya İş Mahkemesi

Tarihi : 28/11/2014

Numarası : 2014/671-2014/1048

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen 28.11.2014 tarihli direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle temyiz isteğinin süresinde olduğu ve Dairemizin 6352 sayılı Kanunun 40.maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun geçici 2.maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Mahkemenin davacının yeni sezonda işe davet edilmediğinden iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği ve davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığına dair kararı,Dairemizin 04.07.2014 gün ve 2014/7689 esas 2014/15381 karar sayılı kararı ile özetle “...Taraflar arasındaki iş sözleşmesinin hizmet cetveli, iş sözleşmesi ve işin niteliğine göre mevsimlik iş olduğu sabit olup bu husus taraflar arasında ihtilafsızdır. Davacının iş sözleşmesi 31.10.2011 tarihinde sezon sonu nedeniyle askıya alınmıştır. Taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinde açıkça her sezon açılışında mayıs ayı itibari ile iş davetiyesine gerek kalmadan işbaşı yapılabileceğinin düzenlendiği, sözleşme içeriğinin davetiye niteliği taşıdığı belirtilmiş olup davacı iş sözleşmesindeki imzayı reddetmediği gibi Mayıs ayında davalı işyerine başvurduğunu da ispat edememiştir. O halde iş sözleşmesindeki düzenlemeye göre sezon başında davalı işyerine başvurmayan davacının ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken diğer davalara atıf yapılarak yorum yoluyla ihbar tazminatı talebinin kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, “...Davacının davalıya ait otelde sezonluk olarak çalıştığı, taraflar arasında akdedilen belirsiz süreli iş sözleşmesinin 4. Maddesinde her sezon açılışında mayıs ayı itibariyle iş davetiyesine gerek kalmadan iş başı yapılabileceği, sözleşme içeriğinin iş davetiyesi niteliği taşıdığı şeklinde bir düzenlemenin yer aldığı anlaşılmaktadır.

İş akdi askıya alınan işçilerin askı süresi içerisinde veya sonrasında işten haksız yere çıkarıldıklarından bahisle dava açmaları halinde Yargıtay içtihatlarınca işverenin usulüne uygun olarak iş akdinin askıya alındığını,yeni sezonun başlangıç tarihlerinin net bir biçimde işçiye tebliğ edilmesi gerektiğini, ayrıca işe davet çağrısı yapılması gerektiğini ispat etmesi gerektiği belirtilmektedir.

Davalı işveren tarafından sözleşmenin 4. Maddesine konulan hüküm ile anılan usuli yükümlülüklerin bertarafı amaçlanmış olup Yargıtay'ın işçi lehine belirlediği içtihatlarının aksine bir biçimde işçi aleyhine konulan sözleşme hükmünün geçersiz kabul edilmesi gerekmektedir. Davacı işçi 31.10.2011 tarihinde iş sözleşmesinin haksız olarak sonlandırıldığı iddiasındadır. Davalı işveren de aşamalardaki beyanlarında davacının iş akdinin bu tarihte son bulduğunu beyan etmektedir. Davacının kendisinin işi bırakıp gittiği savunmasına itibar edilmemesi halinde ise iş sözleşmesinin 4. Maddesinin uygulanmasının gerektiğini beyan etmektedir. Sezonluk çalışan işçilerin kış dönemlerinde başka işyerlerinde çalıştığı, sezon başlarında işe davet halinde ise yeniden eski işyerlerinde çalışmaya başladıkları Alanya çalışma hayatının gerçeklerindendir. Davacı da 2011 yılı aralık ayında başka bir işyerinde çalışmaya başlamış ve 2012 yılı Mayıs ayına kadar dava dışı şirketlerde çalışmıştır. Taraflar arasında akdedilen hizmet sözleşmesinde "Mayıs ayı" itibariyle yeni sezonun başlayacağı yazılı ise de bu tarih net bir tarih olmadığı gibi davacının 18.5.2012 tarihinden sonra dava dışı şirketten ayrılıp yine mayıs ayı içerisinde yeni sezon nedeniyle davalı işverene başvuru yapmış olduğu ihtimalini de ortadan kaldırmamaktadır. Bu durumda davacı işçinin işe kabul edilmeme şeklinde gelişen menfi durumu ispat yükü altında olduğunu söylemek mümkün değildir. Tek seferlik hazırlanan belirsiz süreli hizmet sözleşmesinin her sezon başında işe davet çağrısı yerine geçtiğinin de kabulü mümkün olamaz. Böyle bir kabulde askı tutanağı düzenlemek mecburiyetinde dahi olunmadığını söylemek gerekecektir. Bu durumda da işveren tarafından haksız olarak işten çıkarılan her işçinin açtığı davada işe başlarken düzenlenen matbu belge sunulmak suretiyle hem iş akdinin askıya alındığı hem de işe davet bildirimi yapıldığının ispat edildiği sonucuna gidilecektir.Bu sonuç işçi aleyhine ve hakkaniyetsiz neticeler doğurabileceği gibi suistimallere açık sonuçlara da neden olabilecektir. Açıklanan gerekçeyle iş akdinin askıya alınmasına ilişkin içtihatlarca getirilen ve işçiyi koruyan şekli şartları işçi aleyhine değiştiren ve işçiyi menfi bir durumu ispat külfetine sokan sözleşme hükümlerinin geçersiz olduğu, davalı işverenin yeni sezon başlamadan önce sezonun başlangıç tarihlerini net ve kesin bir tarih aralığı belirtmek suretiyle işçiye tebliğ etmediği, sezon başlamadan önce işçiye işe davet bildirimi yollanmadığı, davalı işverenin iş akdinin ihbar tazminatı gerektirmeyecek biçimde sonlandırıldığını ispat edemediği” gerekçeleri ile önceki kararda direnilmiştir.

Mahkeme kararındaki tespitlere göre Dairemizin bozma kararının yerinde olmadığı, direnme kararının doğru olduğu anlaşılmakla dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun geçici ek ikinci maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 11.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11464, Karar No: 2013/13426, Tarih: 20.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/11464 E.  ,  2013/13426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Çayır niteliğindeki taşınmaza ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Kamulaştırmadan arta kalan ve fen bilirkişisi raporunda (C) harfi ile gösterilen 4.731,49 m2'lik bölümün yüzölçümü ve geometrik durumu gözönünde bulundurulduğunda, bu kısımda değer azalışının olamayacağı gözetilmeden, % 10 değer düşüklüğü verilmek suretiyle fazla bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22375, Karar No: 2014/8697, Tarih: 04.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/22375 E.  ,  2014/8697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK'nin 50/1-(f) maddesi uyarınca "kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımına" çevrilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde "Temizlik sektöründe çalıştırılmasına" karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın kamuya yararlı işte çalıştırılma seçenek yaptırımına çevrilmesi ile ilgili fıkradaki ''temizlik sektöründe'' ibaresinin hükümden çıkartılarak, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11991, Karar No: 2008/5909, Tarih: 13.05.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/11991 E.  ,  2008/5909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde ve birleştirilen davada Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı vekila Av.... geldi. Aleyhine temyiz olunan davacı adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kamulaştırılan taşınmazın üzerinde bulunan ağaçların değerinin, yaşı, cinsi, sayısı ve niteliklerine göre il tarım müdürlüğünden getirtilecek resmi veriler esas alınarak içlerinde ziraat bilirkişisi de bulunan, bilirkişi kurullarından rapor alınmak suretiyle saptanması gerekirken, ziraat bilirkişisinin yer almadığı bilirkişi kurulunun kıymet takdir komisyonunun belirlediği değeri aynen yazarak verdiği rapora göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı yararına takdir edilen 550,00 YTL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13178, Karar No: 2024/2455, Tarih: 05.03.2024

**4. Hukuk Dairesi         2023/13178 E.  ,  2024/2455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/57 E., 2022/153 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : KIT-2021/195

DAVA TARİHİ : 20.12.2018

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kabulü

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2019/21722

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazının kısmen kabulüne karar verilmiştir. İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, Daire'nin 25.05.2021 tarih ve 2021/3064 Esas, 2021/1582 Karar sayılı ilamı ile İtiraz Hakem Heyeti kararı bozulmuştur.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, İtiraz Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 05.08.2013 tarihinde davalıya zorunlu trafik sigortalı araç ile davacının sevk ve idaresindeki motorsikletin karıştığı çift taraflı trafik kazasında müvekkilinin yaralandığını, sigorta şirketinin davadan önce yetersiz ödeme yaptığını belirterek, belirsiz alacak olarak açtıkları davada fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 5.000,00 TL sürekli iş göremezlik ve 100,00 TL geçici iş göremezlik tazminatının yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş, yargılama sırasında bedel artırım dilekçesi ile talebini 55.389,10 TL olarak artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davadan önce 30.03.2019 tarihinde 9.079,00 TL ödeme yapıldığını, sorumluluklarının kalmadığını, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, davacının kask takmadığı için olayda müterafik kusurlu olduğunu, kaza tarihinde 17 yaşında olduğu için gelir getiren bir işte çalışmaması nedeniyle geçici iş göremezlik zararından sorumlu olmadıklarını, hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faize göre yapılması gerektiğini, davacı lehine tam vekalet ücretine hükmedilemeyeceğini beyanla davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 55.389,10 TL sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatının 30.03.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç