muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/294, Karar No: 2023/156, Tarih: 15.03.2023

Sanık ...; ağabeyi olan inceleme dışı sanık ... ile ortak ... yaptıklarını, eniştesi olan maktulün şirketleriyle bir bağlantısının olmadığını, maktulle aralarında borç - alacak mevzularının da bulunmadığını, kız kardeşi tanık ...'in evlendiğinden beri maktulle sorunlar yaşadığını, maktulün zaman zaman telefonda “Siz karışmayın bu işe, sizin de ananızı avradınızı sinkaf ederim, sizinle görüşeceğim, sizi öldüreceğim!” şeklinde hakaret ve tehditlerde bulunduğunu, olay günü de maktulün ağabeyini arayarak benzer tehdit ve hakaretlerde bulunduğunu inceleme dışı sanık ...’den öğrenmesi üzerine arkadaşı olan inceleme dışı sanık ...'yı telefonla aradığını, babası sanık ...’ın maktul ile olan mevzularını bildiğinden dolayı adına kayıtlı .” marka tabancayı yanına almadığını, diğer inceleme dışı sanıklarla buluşarak babasının evinin bulunduğu apartmanın otoparkına geldiğini, inceleme dışı sanık ...’le konuşmaya başladıklarını, bu sırada inceleme dışı sanık ...'nın “. Abi geldi!” diyerek apartmandan içeri girdiğini, bunun üzerine inceleme dışı sanık ...’in aracının torpido gözünde bulunan silahı alıp beline koyduğunu, koşarak apartmana girdiğini, giriş katta iken üst katlardan yani evlerinden bağırma sesleri duyduğunu, koşarak merdivenlerden yukarı doğru çıktığını, maktul ile babasının tartıştıklarını görmekle birlikte ne konuştuklarını duymadığını, maktulün elinde silah olup olmadığını görmediğini, silahlar patlamaya başlayınca inceleme dışı sanık ...’in silahı ile babasını korumak için maktule hatırlamadığı kadar ateş ettiğini, inceleme dışı sanık ...'nın da üst kattan maktule doğru ateş ettiğini, bir süre sonra maktulün yere düştüğünü, olayın şokuyla aşağı indiğini,

Savunmuşlardır.

V. GEREKÇE

Uyuşmazlık konularının ayrı ayrı değerlendirilmesinde fayda bulunmaktadır.

A. Sanık ...’ın maktul ...’na yönelik kasten öldürme suçunun sabit olup olmadığının değerlendirilmesi:

1. Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Açıklamalar

Ceza muhakemesinin amacı, her somut olayda kanuna ve usulüne uygun olarak toplanan delilerle maddi gerçeğe ulaşıp adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasının önüne geçebilmek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmektir. Gerek 1412 sayılı CMUK, gerekse CMK; adil, etkin ve hukuka uygun bir yargılama yapılması suretiyle maddi gerçeğe ulaşmayı amaç edinmiştir. Bu nedenle ulaşılma imkânı bulunan bütün delillerin ele alınıp değerlendirilmesi gerekmektedir. Diğer bir deyişle adaletin tam olarak gerçekleşebilmesi için, maddi gerçeğe ulaşma amacına hizmet edebilecek tüm kanuni delillerin toplanması ve tartışılması zorunludur.

2. Somut Olayda Hukukî Nitelendirme

Sanık ...’ın, sanık ...’in babası; kızı olan tanık ...’le evli maktul ...’ün ise kayınbabası olduğu, maktulün olay tarihinden önce sanık ... ve ağabeyi olan inceleme dışı sanık ... ile birlikte inşaat işi yaptığı, . Mevkii’ndeki dairelerin satışından kaynaklanan bedel maktule ödenmesine karşın inceleme dışı sanık ...’in söz konusu satış ile ilgili verilen senedi alıcıya iade etmemesi nedeniyle inceleme dışı sanık ... ve maktul arasında anlaşmazlık bulunduğu, yine maktulle yaşadığı ailevi problemler nedeniyle tanık ...’in zaman zaman sanık ...’ın evine gelmesi nedeniyle de sanıklar ve inceleme dışı sanık ... ile maktul arasında husumet oluştuğu, olay tarihinde de tanık ...’in babası olan sanık ...’ın evinde bulunduğu ve maktulün kendisini sürekli arayarak evine dönmesini istediği, sanık ...’ın savunması ile olay günü kendi evinde bulunan tanıklar ., . ve ...’in aynı doğrultudaki beyanlarından anlaşıldığı üzere maktulün 16.56-17.12 saatleri arasında birkaç kez aradığı tanık ...’e ve telefonu alan sanık ...’a sinkaflı sözlerle hakaret ederek kendilerini öldüreceğinden bahisle tehditte bulunduğu, aynı şekilde olay günü bulunduğu.’dan ...’a gelmekte olan inceleme dışı sanık ...’i de birçok kez arayan maktulün görüşmek istediğini söyleyerek sinkaflı hakaretlerde ve ölüm tehditlerinde bulunduğu, bu hususun inceleme dışı sanık ... ile adı geçenin ...’a geldiği araçta bulunan tanık ...’ın beyanları ile doğrulandığı, saat 19.32’de gerçekleşen bu görüşmeden hemen sonra inceleme dışı sanık ...'in, kardeşi olan sanık ...'le telefon görüşmesi yaptığı, bu görüşmenin ardından ise sanık ...'in sırasıyla kardeşi olan inceleme dışı sanık ..., çalışanı olan inceleme dışı sanık ... ve inşaatlarında demir işleri yapan inceleme dışı sanık ...’u aradığı, söz konusu telefon görüşmeleri sonucunda sanık ... ile adı geçen inceleme dışı sanıkların . Kavşağı civarında buluşarak inceleme dışı sanık ...'i beklemeye başladıkları, PTS kayıtlarına göre inceleme dışı sanık ...'in saat 21.45’de ... iline giriş yaptığı ve adı geçenlerle buluştuğu, inceleme dışı sanık ...'in., sanık ...'in ise . plakalı araçlarıyla diğer inceleme dışı sanıkları da alarak olayın meydana geldiği Deniz Apartmanı otoparkına saat 22.11 sıralarında giriş yaptıkları, HTS kayıtlarına göre burada bulundukları sırada inceleme dışı sanık ...'in saat 22.14’de maktulü aradığı, güvenlik kamerası kayıtlarına göre de sanık ... ile inceleme dışı sanık ...'nın saat 22.16’da . Apartmanı’na girdikleri, kamera kayıtlarına göre maktulün de saat 22.24’de kullandığı ... ile Deniz Apartmanı’nın giriş kapısının önüne geldiği ve aracın şoför kapısından inerek apartmana girdiği, maktulün aracını gören inceleme dışı sanık ...’nın asansörle sanık ...’ın oturduğu 8 ve 9. katlardaki dubleks daireye çıktığı, 05.06.2017 tarihli inceleme raporuna göre 0,69 promil alkollü olduğu anlaşılan maktulün hatayla tanık ...’ın ikamet ettiği 7. kat 15 numaralı dairenin zilini çalarak doğrudan salona yöneldiği, tanık ..

.24’de kullandığı ... ile Deniz Apartmanı’nın giriş kapısının önüne geldiği ve aracın şoför kapısından inerek apartmana girdiği, maktulün aracını gören inceleme dışı sanık ...’nın asansörle sanık ...’ın oturduğu 8 ve 9. katlardaki dubleks daireye çıktığı, 05.06.2017 tarihli inceleme raporuna göre 0,69 promil alkollü olduğu anlaşılan maktulün hatayla tanık ...’ın ikamet ettiği 7. kat 15 numaralı dairenin zilini çalarak doğrudan salona yöneldiği, tanık ...’ın kızının “Beyefendi içeriye ayakkabıyla giriyorsunuz!” demesi üzerine maktulün “Ben girerim!” şeklinde karşılık verdiğini, bir süre sonra yanlış eve geldiğini anlayan maktulün özür dileyerek sanık ...’ın ikamet ettiği ve eşi olan tanık ...’in bulunduğu 8. kata çıktığı, sanık ...’ın savunması ve evde bulunan tanıkların beyanlarına göre maktulün yüksek sesle bağırarak kapıyı sert bir şekilde çaldığı ve tekmelediği, bir süre sonra kapıyı açan sanık ... ile maktulün tartışmaya başladıkları, maktulün sanık ...’ı yakasından tuttuğu, bu sırada bulundukları yere gelen inceleme dışı sanık ...’nın maktulden sanık ...’ı bırakmasını istediği, bunu gören maktulün apartmanın aşağı katlarına doğru ilerlediği, 6. kattaki 13 numaralı dairenin önüne gelen maktulün, inceleme dışı sanık ...’in aracının torpido gözündeki silahı alarak merdivenlerden yukarı çıkmakta olan sanık ... ile karşılaştığı ve burada inceleme dışı sanık ... ile sanık ... tarafından tabancayla ateş edilerek öldürüldüğü, güvenlik kamerası kayıtlarına göre bu olayın hemen sonrasında inceleme dışı sanıklar ... ve .ın saat 22.27'de otoparktan gelerek apartmana girdikleri, saat 22.30'da inceleme dışı sanıklar . ve.nın apartmandan çıkarak otoparkta bekleyen inceleme dışı sanık ... ile birlikte olay yerinden uzaklaştıkları, saat 22.32 sıralarında sanık ...’ın apartman giriş kapısından çevreyi gözetleyerek tekrar içeri girdiği, saat 22.34 sıralarında inceleme dışı sanık ...'in apartmandan çıktığı, ardından sanık ...'ın tekrar apartmanın giriş kapısı önüne çıkarak çevreyi gözetlediği, saat 22.37 itibarıyla da sanık ...'in apartmandan çıktığı, olay yerinde yapılan incelemede; maktulün cesedinin 6. kat 13 numaralı daire önünde bulunduğu, cesedin sağ el üst kısmında bir adet “. marka, 7.65 mm çapında, horozu kurulu olmayan tabanca olduğu, söz konusu tabancanın mermi atım yatağının boş, şarjörü içinde ise 8 adet 7.65 mm çapında . yapımı fişek olduğunun tespit edildiği, olay yerinde 7.65 mm çapında boş kovana rastlanmadığı, ayrıca olay yerinde çok sayıda mermi isabeti olduğu tespit edilmekle birlikte bu isabet sayılarıyla uyumlu boş kovanın ele geçirilemediği hususunda Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında uyuşmazlık bulunmayan olayda;
Yargıtay — Esas No: 2009/6744, Karar No: 2010/3398, Tarih: 25.03.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/6744 E.  ,  2010/3398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti. ve diğerleri aleyhine 14/01/2008 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasından kaynaklanan desteğin ölümü nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/02/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılardan ... tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak açtıkları davada, kabul edilecek maddi ve manevi tazminatlara olay gününden itibaren faiz yürütülmesini istemişlerdir. Yargılama aşamasında verilen ıslah dilekçesi ile davacı eş ... yönünden destekten yoksun kalma tazminatı tutarını artırmışlar; ancak, ıslah ile artırılan bölüme faiz yürütülmesini istememişlerdir.

Islah dilekçesi ile istenen bölüm ayrı bir dava niteliğinde olup istek bulunmaması durumunda, kabul edilen tazminatlara faiz yürütülemez.

Yerel mahkemece, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 74. maddesinde yer alan; yargıcın tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar vermeyeceğine ilişkin düzenleme gözetilmeyerek, ıslah dilekçesiyle artırılan tutara da olay gününden itibaren faiz yürütülmüş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının maddi tazminat tutarlarına ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “…olay tarihi olan 12/08/2007 tarihinden itibaren…” biçimindeki sözcük dizisinden sonra gelmek üzere “…davacı eş ... için dava dilekçesindeki 4.000,00 YTL'yi kapsayacak şekilde…” sözcük dizisinin eklenmesine; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8633, Karar No: 2014/17424, Tarih: 29.12.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/8633 E.  ,  2014/17424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen (sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre) alacak davasının yapılan yargılaması sonunda yerel mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; ... Hastanesinin 2009 yılı Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Temmuz, Ekim ve Aralık aylarındaki personele dağıtılan döner sermaye ek tutarının dağıtılabilecek en fazla tutardan fazla olması nedeniyle, toplam 187.070,26 TL fazla ve yersiz ödeme yapıldığını, davalı adına da 7.013,018 TL borç tahakkuk ettiğini; ödeme için davalıya ihtarname tebliğ edilmesine rağmen, ödemede bulunulmadığından; sebepsiz zenginleşme hükümlerine dayalı olarak, kurum zararının tahsili yönünden 7.013,018 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; fazla ödemelerin geri alınması için gerekli dava açma süresinin geçtiğini belirterek zamanaşımı def'inde bulunmuş; esası bakımından da; müvekkilinin, hilesi veya beyanı ile ödeme yapılmadığını, kurum zararının olayda mevcut olmadığını; müvekkilinin, mesai dışında da eve iş götürürek yoğun çalıştığını, verilen işlerin performansa etki nedeni ile de performans puanının yüksek olduğunu, çalışmasına fiili katkısından dolayı ek ödeme aldığını; bu nedenle, fazla ödemeden bahsetmenin mümkün olmadığını savunup, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; dava konusu fazla ödenen miktarın 2009 yılı Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim, Aralık aylarına ait olduğu ve söz konusu fazla ödemenin 21/06/2010 tarihinde tespit edildiğini; davanın ise, 26/11/2012 tarihinde açıldığını; davanın, sebepsiz zenginleşmeye dayalı olarak açılan alacak davası olduğu; davacı kurumun sebepsiz zenginleşmeden haberdar olduğu 21/06/2010 tarihinde 818 sayılı BK'nun geçerli olduğunu ve o tarihte zamanaşımını düzenleyen BK'nun 66.maddesi uyarınca sebepsiz

zenginleşmede dava açma süresinin 1 yıl olduğunu; 22/06/2011 tarihinde, davacı tarafın dava açmaya yönelik zamanaşımı süresinin dolduğunu; dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6101 sayılı TBK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 5.maddesi uyarınca, zamanaşımı süresinin eski kanununa göre dolmuş olduğundan; davacının, davasının zamanaşımı sebebiyle usulden reddine karar vermiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Davada, davalıya yapılan ödemenin, daha önce bu yolda alınmış bir idari karara dayandığı iddia ve ispat edilmiş değildir. Ödemenin, hatadan kaynaklandığı kabul edilmektedir.

Bu durumda, herhangi bir şart tasarrufuna dayanmayan salt hatalı ödemenin Borçlar Kanunu'nun sebepsiz zenginleşme hükümleri çerçevesinde geri istenebileceği kabul edilmiştir.

Davada, davalıya yapılan ödemenin, daha önce bu yolda alınmış bir idari karara dayandığı iddia ve ispat edilmiş değildir. Ödemenin, hatadan kaynaklandığı kabul edilmektedir.

Bu durumda, herhangi bir şart tasarrufuna dayanmayan salt hatalı ödemenin Borçlar Kanunu'nun sebepsiz zenginleşme hükümleri çerçevesinde geri istenebileceği kabul edilmiştir.

Dairemizin, yerleşik uygulaması gereğince; sebepsiz zenginleşmede zamanaşımının başlangıcı, BK.mad.66 uyarınca, sebepsiz verme ya da sebepsiz zenginleşmeyi ödeme tarihi değil, zarar görenin verdiğini geri almaya hakkı olduğuna ıttıla tarihidir. Resmi kuruluşlarda, bu zamanaşımı başlangıcı; dava açmak üzere emir vermeye yetkili makamın öğrenme tarihidir. Davacı kurum açısından ise, yetkili makam tarafından, dava açmak üzere görevlendirilmiş kişiye dava açması için "olur" verildiği tarihtir.

Mahkemece; davacı kurum açısından yetkili makamın dava açılması için olur verdiği tarih araştırılmaksızın; dava açma süresinin 22.06.2011 tarihi itibari ile dolduğu kabul edilerek, zamanaşımının dolduğu gerekçesi ile davanın usulden reddine ilişkin karar isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7556, Karar No: 2019/6495, Tarih: 11.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/7556 E.  ,  2019/6495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava konusu taşınmaza ait tesbit tarihinden 20 yıl önceki hava fotoğrafı bulunduğu yerden getirtildikten sonra dava dosyası, raporları hükme dayanak yapılan fen ve orman bilirkişilere verilerek; hava fotoğraflarının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra bu haritalar birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazların konumunun çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğrafları üzerinde stereoskopik yöntemle üç boyutlu inceleme yapılarak dava konusu taşınmazların üzerinde bulunan bitki örtüsü, varsa ağaçların cinsi yaşı ve adedi, kapalılık oranı ile üzerinde tarımsal faaliyet yapılıp yapılmadığı, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı, tasarruf sınırları bulunup bulunmadığı, mezkur tarihlerde kullanıldığına ilişkin emareler bulunup bulunmadığı, kullanım var ve kısmi ise kullanılan yerler ve kullanılmayan yerler ayrıca gösterilerek kullanım durumu hususlarında ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı, aplikeli ve açıklamalı ek rapor alınarak bu dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 11/11/2019 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6698, Karar No: 2012/11212, Tarih: 11.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/6698 E.  ,  2012/11212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak

HÜKÜM : Sanık ...;213 sayılı VUK'nun 359/b-1, 765 sayılı TCY'nın 80, 59/2. maddeleri uyarınca 17 ay 15 gün hapis( 3 kez)

213 sayılı VUK'nun 359/b-1, 765 sayılı TCY'nın 59/2. maddeleri uyarınca 15 ay hapis.

Sanık Birol Kılıç;213 sayılı VUK'nun 359/b-1, TCY'nın 43, 62, 53/1. maddeleri uyarınca 18 ay 22 gün hapis (3 kez)

Sanık ... Tekel; 213 sayılı VUK'nun 359/a-2, TCY'nın 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 6.000 TL adli para cezası.

Sanık ...'ye yüklenen defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının para cezasına çevrileceğinin mahkemece takdir olunması karşısında, suç tarihinde yürürlükte bulunan 213 sayılı VUK.nun 359/a-2 maddesinin uygulanması halinde hükmolunacak kısa süreli hapis cezasının alt sınırı 6 ay hapis olup günlüğü suç tarihindeki asgari ücret olan 419 TL'nin yarısı olan 209 TL'den paraya çevrilmesi gerekeceğinden lehe kabul edilen 5728 sayılı yasa ile değişik 213 sayılı VUK.nun 359/a-2 maddesindeki temel cezanın 1 yıl hapis olması ve 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesine göre paraya çevrilmesi gerekeceği cihetle; mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki düşünceye iştirak olunmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'e yüklenen “2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak”, sanık ...'a yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak, “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” ve sanık ...'ye yüklenen “defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin, cezaları artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün kısmen istem gibi ONANMASINA, 11.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20563, Karar No: 2014/5892, Tarih: 14.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/20563 E.  ,  2014/5892 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 6. İş Mahkemesi

Tarihi : 14.05.2013

No : 2012/232-2013/261

Dava, ücret tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulune karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık, ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21–409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. (HMK m. 200) maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür.

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için yine HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür .

506 Sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. (HMK m. 200) maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 Sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır. Öte yandan Yargıtay Genel Kurulu’nun 19.06.2013 gün, 2012/10–1617 E. ve 2013/850 K. Sayılı kararı nazarında, işveren tarafından bankaya yazılan yazılar yalnız başına delil olmadığı, davacının gerçek ücreti ile ilgili söz konusu belgenin doğruluğunu destekler başkaca işyeri kayıt ve belgeleri araştırılıp, gerçek ücretinin tespiti konusunda yöntemince araştırma yapılmadan karar verilmemelidir.

Mahkemece, davacının tespitine karar verilen süredeki prime esas kazançlarının belirlenmesinde yukarıdaki esaslar dahilindeki deliller celp edilip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.