muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/10760, Karar No: 2025/487, Tarih: 13.01.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/10760 E.  ,  2025/487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/1347 Esas, 2024/962 Karar

VASİ ADAYI : ...

HÜKÜMLÜ : ...

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 29.11.2023 Tarihli ve 2023/1120 Esas, 2023/1067 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün müddetnamede beyan etmiş olduğu ikamet adresinin Esentepe Mah. İncekaya Cad. No:65 Safranbolu / Karabük olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Safranbolu Sulh Hukuk Mahkemesinin 06.08.2024 Tarihli ve 2023/1347 Esas, 2024/962 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün 23.11.2023 tarihli vasi atama talep dilekçesinde, ikamet adresinin ...olarak belirtildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 407 nci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Hükümlünün vasi atanması talep dilekçesinde cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresini ...olarak beyan ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın İstanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, İstanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10307, Karar No: 2012/23131, Tarih: 01.10.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/10307 E.  ,  2012/23131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 13. Aile Mahkemesi

TARİHİ :24.03.2011
Yargıtay — Esas No: 2010/8096, Karar No: 2011/9104, Tarih: 24.05.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/8096 E.  ,  2011/9104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 7. Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :04.02.2010
Yargıtay — Esas No: 2024/3450, Karar No: 2024/4723, Tarih: 10.09.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/3450 E.  ,  2024/4723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/390 E., 2024/245 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kiğı Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/32 E., 2021/186 K.

Taraflar arasındaki kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; Bingöl ili, ... ilçesi, ... köyünde bulunan 249 ada 1 parsel sayılı taşınmazın müvekkillerinin mirasbırakanı ...'e ait olduğunu, taşınmazın ezelden beridir öncelikle müvekkillerinin mirasbırakanı sonrasında ise müvekkillerinin tasarruf ve zilyetliğinde olduğunu, taşınmazın 50 yılı aşkın süredir mirasbırakan tarafından sonrasında ise müvekkilleri tarafından ekilip biçildiğini, ekilip biçilmediği zamanlarda ise icara verilerek zilyetlik ve tasarruflarının devam ettiğini, müvekkilleri tarafından taşınmazın imar-ihya edildiğini ve bireysel mülkiyete konu olabilecek nitelikte tarım alanı olarak kullanıldığını, ancak taşınmazın kadastro işlemleri sırasında mera olarak tescil edildiğini ileri sürerek taşınmazın keşif esnasında belirlenecek kısmının tapu kaydının iptali ile müvekkilleri adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Dava dilekçesi davalı Hazineye usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş, davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

Dava dilekçesi davalı ... temsilcisine usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş, davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. MAHKEME KARARI

II. CEVAP

Dava dilekçesi davalı Hazineye usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş, davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

Dava dilekçesi davalı ... temsilcisine usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş, davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 22.12.2021 tarihli ve 2021/32 Esas, 2021/186 Karar sayılı kararıyla; her ne kadar mahalli bilirkişiler dava konusu taşınmazın davacıların mirasbırakanına ait olduğunu, ölümünden sonra da çocuklarının icara vermek, ot biçmek sureti ile zilyetliği devam ettirdiklerini beyan etmişlerse de alınan jeodezi ve fotogrametri bilirkişisi raporunda dava konusu edilen (A) harfi ile gösterilen kısımlarda 1974, 1983 ve 2004 tarihli fotoğraflarda imar-ihyanın bulunmadığının belirtildiği, ziraat bilirkişilerinin de taşınmazın mera olduğunu, 4342 sayılı Mera Kanunu'nun 5. maddesinin b bendi kapsamında kaldığını tespit ettikleri, Mahkeme gözleminde ve dosya kapsamında yer alan fotoğraflarda da dava konusu taşınmazda ziraai bir faaliyetin bulunmadığının, ihya edilmediğinin görüldüğü, dava konusu taşınmazın mera parseli olduğu, özel mülkiyete konu olamayacağı, davacıların davasının sübut bulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazı müvekkillerinin iyi niyetli olarak 20 yılı aşkın süre nizasız ve fasılasız kullandığını, bunun mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarıyla sabit olduğunu, ancak bilimsellikten, objektif verilerden ve hakkaniyetten uzak bir şekilde hazırlanmış raporlara dayanılarak davanın reddedildiğini, raporlara itirazlarının görmezden gelindiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesi 08.02.2024 tarihli ve 2022/390 Esas, 2024/245 Karar sayılı kararıyla; hava fotoğraflarının incelenmesine dayalı 15.09.2021 tarihli jeodezi bilirkişi raporuna göre dava konusu taşınmaza ilişkin 1974, 1983 ve 2004 tarihli hava fotoğraflarının incelemesinde tarımsal faaliyet ile imar-ihyanın olmadığı, komşu parsellere kıyasla veya etrafındaki mera parselinin ışık yansınım değerlerine kıyasla özel mülkiyete konu olabilecek değere ulaşmadığı, 10.07.2021 tarihli ziraat bilirkişileri raporuna göre taşınmaz üzerinde geven, yumak, çayır salkım otu vb. mera bitkilerinin bulunduğu, herhangi bir sulama arkı veya kanalı olmadığı, sınır ayırıcı herhangi bir çit, ark, duvar tespit edilmediği, taşınmazın içinde bulunduğu parsel ile bütünlük gösterdiği, herhangi bir imar-ihyanın yapılmadığı ve özel mülkiyete konu olabilecek tarım arazisi olmadığı; 4342 sayılı Mera Kanunu'nun 5. maddesinin (b) bendinde belirtilen “Devletin hüküm ve tasarrufunda veya Hazinenin mülkiyetinde bulunan arazilerden etüt sonucu mera, yaylak ve kışlak olarak yararlanılabileceği anlaşılan yerler” kapsamında olduğu, her ne kadar mahallinde yapılan keşifte alınan beyanlarda davacıların mirasbırakanın ot biçme şeklinde kullanımına ilişkin beyanları olsa da bu beyanların raporlarla desteklenmediği, bilirkişi raporlarında varılan sonuçların bu kapsamda birbirleriyle ve Mahkeme gözlemiyle de uyumlu olduğu, bu nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin davanın reddine dair kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14, 16 ve 17. maddeleri.

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 713/1. maddesi.

3. Değerlendirme

1. Kadastro sonucu; Bingöl ili, ... ilçesi, ... köyü çalışma alanında bulunan 249 ada 1 parsel sayılı taşınmaz 1.299.657,42 metrekare yüzölçümü ve "mera" vasfı ile orta malı olarak tespit ve tescil edilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

1. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14, 16 ve 17. maddeleri.

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 713/1. maddesi.

3. Değerlendirme

1. Kadastro sonucu; Bingöl ili, ... ilçesi, ... köyü çalışma alanında bulunan 249 ada 1 parsel sayılı taşınmaz 1.299.657,42 metrekare yüzölçümü ve "mera" vasfı ile orta malı olarak tespit ve tescil edilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Temyizen incelenen karar; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin temyiz itirazının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken harç peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.09.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15026, Karar No: 2020/2812, Tarih: 09.03.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/15026 E.  ,  2020/2812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalılar ... ve ...’e yapılan gerekçeli karar tebligatlarının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararların tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 09.03.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13430, Karar No: 2013/17042, Tarih: 03.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13430 E.  ,  2013/17042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan zeytinin 2011 yılı itibariyle sulu ve kuru şartlarda dekar başına ortalama verimi ile ortalama toptan satış fiyatının ve ürünlerin dekar başına ortalama üretim giderine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8960, Karar No: 2014/5626, Tarih: 25.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/8960 E.  ,  2014/5626 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2010/219922

MAHKEMESİ : Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18.01.2010

NUMARASI : 2009/882 Esas, 2010/11 Karar

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin soruşturma aşamasında mavi tişörtlü birinin dudağından öptüğünü söylediği, müşteki Dilek aşamalardaki ifadesinde balkondan baktığında mavi tişörtlü kot pantolonlu bir şahsın apartmandan koşarak sokağa çıktığını, sokağa kaçan şahsın karakolda gördüğü sanığın olduğunu beyan ettiği, 17.10.2009 tarihli muhafaza altına alma tutanağında, sanığın üzerinde bulunan 1 adet mavi renkli kanlı tişört ile 1 adet mavi renkli kanlı kot pantolonun muhafaza altına alındığı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın zor unsuru olmaksızın TCK.nın 103/1. maddesinde tanımlanan basit cinsel saldırı suçunu işlediği anlaşıldığı halde, mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3581, Karar No: 2020/3265, Tarih: 14.07.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/3581 E.  ,  2020/3265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikayet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşmesi, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Kayden 01.12.1998 doğumlu olup kovuşturma evresinde ifadesinin alındığı 20.05.2015 tarihli duruşmada on yedi yaşı içerisinde bulunan mağdurenin, olaydan dolayı sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükümleri temyize hakkı bulunmadığı gibi mahkemece verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceğinden, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 14.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14158, Karar No: 2012/1686, Tarih: 09.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/14158 E.  ,  2012/1686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Karabük 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.09.2007 tarih ve 2004/24-2007/363 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 07.02.2012 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 04.04.2001 tarihinde kendisine ait kamyonuyla orman işçilerini taşıdığı sırada meydana gelen tek taraflı kaza sonucu kamyon kasasında taşınmakta olan müvekkilinin yaralandığını, kaza sonucu sol elinin parmaklarının kesilmesi sonucu uzuv kaybına uğradığını, davalının kamyon kasasında yolcu taşımacılığı yapması ve direksiyon hakimiyetini kaybederek kamyonu devirmesi nedeniyle oluşan kazada müvekkilinin maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak açılan davada müvekkilinin ömür boyu sakat kalması nedeniyle duyduğu elem ve üzüntü nedeniyle 5.000.000.000 TL manevi tazminat ile 10.000.000.000 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 04.04.2001 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında yapılan ıslah ile maddi tazminat miktarı 10.486,81 YTL artırılarak sonuç olarak 20.486,81 YTL maddi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazanın Karabük Orman İşletmesi nezdinde çalışan işçilerin taşınması sırasında meydana geldiği, taşımada geçen sürenin de iş süresinden sayılması nedeniyle meydana gelen bu kazanın iş kazası niteliğinde olup, davaya iş mahkemesinde bakılması gerektiğini, davacının tazminat istemlerinin fahiş bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının aracında can güvenliği bakımından tehlikeli ve trafik normlarına aykırı şekilde işçi taşıdığı, ayrıca yük durumu ve yol koşullarının gerektirdiği dikkat ve özeni göstermediği, aracının gerekli ve yeterli bakımını yaptırmadığı, bu nedenlerle meydana gelen kazada davalının tamamen kusurlu olduğu, kaza sonucu davacının % 13,1 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiği, uzuv kaybı oluşacak şekilde yaralandığı, sol el 4.ve 5. parmaklarının koptuğu, kazadan dolayı davacının maddi ve manevi zarara uğradığı sonucuna varılarak, davanın kısmen kabulü ile 20.486,81 TL maddi, takdiren 4.000,00 TL manevi tazminatın haksız eylem tarihi olan 04.04.2001 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve taraflar arasında taşıma ilişkisi olmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu oluşan maluliyet nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini istemine ilişkindir. Davacının davalının kullandığı kamyonun kasasında yolculuk yaptığı sırada meydana gelen tek taraflı trafik kazasında yaralandığı ve bu yaralanması sonucu % 13,1 oranında meslekte kazanma gücünden kaybının oluştuğu anlaşılmıştır.Mahkemece, kazada davalının tamamen kusurlu olduğu sonucuna varılarak buna göre hüküm tesis edilmiş ise de somut olayda davacının da yolcu taşınmasının yasak olduğu ve bu duruma elverişli bulunmayan kamyon kasasına yolcu olarak binmesi nedeniyle kusurlu olduğunun savunulmuş olmasına göre mahkemece olayda davacının müterafik kusurunun bulunup bulunmadığının tartışılarak müterafik kusur yönünden bir inceleme yapılması ve sonucuna göre Borçlar Kanunu’nun 44. maddesi uyarınca bir değerlendirmede bulunulması gerekirken anılan yön üzerinde durulmadan karar verilmiş olması doğru görülmemiş, eksik incelemeye dayalı olarak verilen kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

3-Yukarıda açıklanan bozma neden ve şekline göre tazminat miktarına yönelik temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA; (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tazminat miktarlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edenlere iadesine, 09.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.