muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4987, Karar No: 2012/3761, Tarih: 24.05.2012

3) Ayrıca hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda onarım giderleri ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 67.maddesi uyarınca (%50) fazlasıyla hesaplanmış, mahkemece de bu hesap şekli benimsenerek karar verilmiştir. Sözü edilen Yönetmeliğin 67.maddesinde "Su ve kanalizasyon tesislerine bilerek veya bilmeyerek çeşitli nedenlerle zarar verenler hakkında devlet malına karşı suç işleyenlere ilişkin hükümler uygulanmakla birlikte, zararın giderilmesi için yapılan harcamalar (%50) fazlasıyla kendilerinden tahsil edilir." hükmüne yer verilmiştir. Anılan yönetmelik hükmü ASKİ ile aralarında sözleşme ilişkisi bulunan gerçek ya da tüzel kişilerin ASKİ tesislerine yönelik haksız eylemleri sebebi ile tazminat hesaplanmasına ilişkindir ve sözleşme ilişkisinin sonucu olarak ASKİ abonesi olan kişileri bağlayacağı kuşkusuzdur. Oysa davalının ASKİ abonesi olmadığı gözetildiğinde hükmedilecek tazminatın anılan yönetmelik hükmüne göre belirlenmesi mümkün değildir. Bu durumda zararın kapsamının Borçlar Kanunun 42.maddesi hükmüne ve gerçek zarar ilkesine göre belirlenmesi gerekir. Gerçek zarar ilkesi zarar görenin mal varlığını haksız fiilin meydana gelmesinden önceki duruma getirmeyi amaçladığından yönetmelik hükmüne göre yapılacak hesap anılan ilkeye ve yerleşmiş Yargıtay uygulamasına da aykırıdır. Bu yönün gözetilmemesi de usul ve yasaya aykırı olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde ilgililerine iadesine, 24.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/46763, Karar No: 2013/33011, Tarih: 12.12.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/46763 E.  ,  2013/33011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 2008 yılına ait 15 günlük yıllık izne ayrıldığını, bu izin bittiğinde 2009 yılı için de 15 gün yıllık izin verildiğini, bu izinler sonunda işyerine gelen müvekiline işyeri temsilcisinin 01/01/2010 günü “işe gelme, seni ücretsiz izne ayırdık” dediğini, müvekkilinin bilgisi dışında işyeri değişikliği yapıldığını, sigorta priminin düzenli olarak yatırılmadığını, işverence keyfi ücretsiz izne ayrıldığını, ücretinin zamanında ödenmediğini görerek işveren temsilcisi ile görüşmesinin sonunda işten ayrılmak zorunda kaldığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatlarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının yıllık izin dönüşü işe başladığında avans istediğini, herhangi bir ödeme yapılamayacğı kendisine bildirildiğinde “yarın işe gelmezsem beni aramayın” şeklinde beyanda bulunup işten ayrıldığını, işe gelmediğine dair tutanaklar tutulduğunu, Noterden işe dönmesi için ihtarname keşide olunduğunu, tebliğ edildiğini, ancak işe dönmediğini, her hangi bir mazeret de bildirmediğini, iş akdinin m.25/II-g uyarınca feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilerek kıdem ve ihbar tazminatları hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. İhbar tazminatı yönünden taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. İşçinin 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. İşçinin 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut olayda, yerel Mahkemenin gerekçesinde “davacının ücretinin ödenmemesinden dolayı tek yanlı olarak işi bırakmasının hizmet akdinin haklı nedenle davacı tarafça feshedildiği anlamına geleceği düşüncesine varılmış olup” denmekle işçinin haklı feshi kabul edildiği halde ihbar tazminatının reddi yerine kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19602, Karar No: 2014/3278, Tarih: 25.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/19602 E.  ,  2014/3278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday ve kuru soğanın 2013 yılı itibariyle sulu ve kuru şartlarda dekar başına asgari-azami verimi ile toptan satış fiyatının ve ürünlerin dekar başına ayrıntılı üretim giderinin (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7893, Karar No: 2020/2386, Tarih: 11.03.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/7893 E.  ,  2020/2386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek ve tefecilik

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... haklarında; mahkumiyet

Sanık ... hakkında;beraat

I-Sanıklar ... ve ... haklarında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Sanıkların 2008 takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenlemek şeklinde gerçekleşen eylemlerine ilişkin olarak, TCK'nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal hükmü ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamada, toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklara yüklenen suçların sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonucuna uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve tefecilik suçlarından verilen hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde ise;

a) Tefecilik suçu yönünden yapılan değerlendirmede;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz nedenlerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

b)Sahte fatura düzenlemek suçundan yapılan değerlendirmede;

Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2008/4564 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan kamu davası açılmış ise de; atılı suçlara ilişkin olarak sanık hakkında verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşıldığından, mahkeme tarafından öncelikle 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, dava şartı olan rapor değerlendirme komisyonu mütalaası alınmadan yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.03.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14597, Karar No: 2016/4265, Tarih: 03.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/14597 E.  ,  2016/4265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Muş 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2015

NUMARASI : 2013/66-2015/177

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Her ne kadar, belediye başkanlığınca dava konusu taşınmazın meskun mahalde olduğu belirtilmişse de; dava konusu taşınmazın davalı idarece dosyaya konulmuş olan fotoğraflarına göre belirtilen özellikleri hususunda çelişki bulunduğu anlaşıldığından, sunulmuş olan uydu haritaları da eklenmek suretiyle belirtilen çelişki de giderilerek, dava konusu taşınmazın meskun alanda bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2-Değerlendirme tarihi olan 2013 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

3-Dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal olarak değerlendirilen taşınmazın, birbirlerine ve meskun sahaya, hükümet konağı, adliye, belediye ile hastane gibi yerlere uzaklıkları da belirtilmek suretiyle şehir planı üzerinde fen bilirkişisine işaretlettirildikten,

4-Dava konusu taşınmaza fiilen ne zaman el atıldığına ilişkin bilgi ve belgeler İl Özel İdaresi Başkanlığından sorulduktan,

5-Toplulaştırma işlemlerinin tamamlanıp tamamlanmadığı, hangi aşamada olduğu, proje çalışmasına başlanıp başlanmadığı, İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından sorulup, bu hususa ilişkin belgeler getirtildikten,

6-Toplulaştırma işlemleri sonucu yeni tapu oluşmuş ise buna ilişkin tapuların ve ölçekli krokilerinin ilgili Tapu ve Kadastro müdürlüklerinden istenildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12564, Karar No: 2015/14151, Tarih: 01.07.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/12564 E.  ,  2015/14151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Maddi ve Manevi Tazminat-Nafaka

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından, temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, boşanmadan sonra açılan boşanma sebebine dayalı maddi ve manevi tazminat ile nafaka isteğine ilişkin olup, 08.11.2013 tarihinde açılmıştır. Boşanma kararı yabancı mahkemece verilmiş, 13.12.2011 tarihinde kesinleşmiştir. Dava süresinde açılmıştır. Davalı erkek tarafından açılan münhasıran boşanmaya ilişkin Flaridsderf Bölge Mahkemesinin 30.03.2011 tarihli 16 c8/11h-11 sayılı kararında "evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda kusurun ... (davalı)'da olduğu" belirtilerek evliliğin bu kararın kesinleşmesi ile sona ermiş olacağına karar verilmiştir. Yabancı mahkeme ilamı kadın tarafından temyiz edilmiş, Viyana Bölge Mahkemesinin 45R 325/1lv sayılı, 27.10.2011 tarihli kararında "evlilik birliğinin tekrar kurulması pratik olarak mümkün değildir. Davacının (erkek) evlilik dışı bir ilişkisi olmasından dolayı, davalıyı (kadın) evden dışarı atması ve davalıya karşı ve reşit olmayan kızlarına karşı sorumluluklarını gereğince yerine getirmeyişinden dolayı "kendisine evliliğin yıpranmasında, parçalanmasında kusurlu olduğu yüklenilir" denilmek suretiyle erkeğin kusurları tespit edilmiştir. Açıklanan bu hususlar gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 01.07.2015(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/15981, Karar No: 2016/14006, Tarih: 13.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/15981 E.  ,  2016/14006 K.**

**"İçtihat Metni"**

.

MAHKEMESİ : .... İŞ MAHKEMESİ

.

DAVA : Davacı, fark ücret, fark ikramiye, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, bayram yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı ile davalılardan A.. B..'nın avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, fark ücret, fark ikramiye, ulusal bayram genel tatil, bayram yardımı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılar özetle; davanın reddini talep etmişlerdir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda kötüniyet tazminatı ve hafta tatili alacak taleplerinin reddine, diğer alacak taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içerisinde davacı avukatı ve davalılardan A.. B..'nın avukatı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında işçilik alacaklarının brüt mü yoksa net mi olarak hüküm altına alınması gerektiği noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Açıkça net talep edilmediği takdirde işçilik alacaklarının kesintiler infazda dikkate alınacağından brüt miktarlar üzerinden hüküm altına alınması gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı bilirkişi raporu ile belirlenen alacakları ıslah dilekçesinde brüt miktarlar üzerinden talepte bulunulduğu anlaşılmıştır.

İş yargılamasında kural olarak brüt üzerinden (aksine talep yoksa) hüküm kurulması gerekir. 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 94, 61, 103 ve 104. maddeleri gereğince, ücretten kesilmesi gereken vergiler ve sigorta primlerinin, ilgili kamu idaresine ödenmesi zorunluluğu davalı işverenlere aittir. Bunun temel mantık ve amacı, devletin vergi ve SSK primi gibi kayıplara yol açmamaktır. Ayrıca mahkeme taleple bağlı olup, davacının dava ve ıslah dilekçesinde de alacaklarını brüt olarak talep etmesi karşısında brüt miktarlara hükmedilmesi gerekirken net miktarlar üzerinden hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2013/6847, Karar No: 2015/30561, Tarih: 05.11.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/6847 E.  ,  2015/30561 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/174333

MAHKEMESİ : Denizli 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2010

NUMARASI : 2010/178 (E) ve 2010/758 (K)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

1- Reklam ajansı sahibi olan sanık Z.. K..'nin kendi çocuklarıyla birlikte, diğer sanıkların yaşı küçük çocukları için, gerçekte çalışmadıkları halde çalışmış gibi işe giriş bildirgeleri düzenlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda, Z.. K..'nin, çocukları iş yeri için hazırladığı katalog çekimlerinde çalıştırdığını savunması, diğer sanıkların da bu savunmayı doğrulamaları karşısında, Denizli Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Sosyal Güvenlik Kontrol Memurluğu raporunda, çocukların sigortalı olarak bildirildiği döneme ilişkin fiili bir tespitin yapılmamış olması, fiili çalışma olmadığının dayanağı olarak Z.. K..'nin, an itibariyle ve öncesinde hiç sigortalı çalıştırmadığına dair beyanı ile, çocuklarıyla arasında iş akdi olamayacağı ve 4857 sayılı İş Kanunu ile İstihdama Kabulde 138 sayılı Asgari Yaş Sözleşmesi'ne göre, belli bir yaşın altında kalan çocukların işçi olarak çalıştırılamayacağı ve sigortalı yapılamayacağı gerekçelerine dayanılmış ise de; kovuşturma aşamasında, sorulan soruyu yanlış anladığı için sigortalı çalıştırmadığını ifade eden Z.. K..'nin kontrol memurunun raporundaki beyanının 5271 sayılı CMK.nun 148/4. maddesine kıyasen hükme esas alınamayacağı gibi, dosya kapsamına göre çocukların fiilen çalıştıkları yönündeki sanık savunmalarının aksinin ispat edilememiş olması; belli bir yaşın altındaki çocukların hukuken sigortalı yapılamayacaklarının SGK tarafından kabul edilmiş olması halinde ise, suça konu belgelerin iğfal kabiliyetinin bulunmayacağı gözetilmeden, sanıkların beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.04.2014 gün, 2013/11-397 E, 2014/202 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK.nun “Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde düzenlenen ve belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi ile kamu güveninin sarsıldığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma bağlanan “resmi belgede sahtecilik” suçlarının hukuki konusunun kamu güveni olduğu, suçun işlenmesi ile kamu güveninin sarsılması dışında, bir veya birden fazla kişi de haksızlığa

uğrayıp, suçtan zarar görmesi halinde dahi, suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamının, diğer bir ifadeyle kamunun olduğuna dair kabulünün etkilenmeyeceği, eylemin belirli bir kişinin zararına olarak işlenmesi halinde bu kişinin mağdur değil, suçtan zarar gören olacağınının kabulü gerekeceği de gözetilerek açıklanan ilkeler doğtultusunda, sanıklardan Z.. K..'un atılı suça konu işe giriş bildirgelerini katılan kuruma birbirine yakın farklı tarihlerde verdiğinin iddia olunması karşısında sübutu halinde eyleminin zincirleme şekilde özel belgede sahtecilik suçunu oluşturacağının gözetilmemesi,

b. Lehe hükümlerin uygulanması yönünde talebi bulunan sanıklar C.. G.., V.. K.., N.. K.., Z.. K.., H.. Ö.., M.. K.. ve M.. B.. hakkında TCK'nun 50. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Yasaya aykırı, katılan vekili, sanıklar C.. G.., V.. K.., N.. K.., M.. K.., M.. B.. müdafileri ile N.. Ç.. ve H.. A..'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3409, Karar No: 2015/16502, Tarih: 16.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/3409 E.  ,  2015/16502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kemalpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2014

NUMARASI : 2013/1005-2014/522

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, İzmir İli ....Köyü 563 ve 800 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedellerinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, buğday samanı ve kavuna ait 2013 yılı itibariyle sulu şartlarda, ayrı ayrı dekar başına asgari ve azami veriminin, kilogram başına toptan satış fiyatının ve dekar başına ayrıntılı üretim giderinin ayrı ayrı gıda, tarım ve hayvancılık il ve ilçe müdürlüklerinden getirtilerek,

2-Dava tarihi itibariyle dava konusu taşınmazın imar planı içinde kalıp kalmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), bu tarih itibariyle belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, yerleşim merkezine uzaklığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından sorularak,

3-Davalılar A.. T.., K.. T.. ve H.. T.. ile kayıt malikleri arasındaki bağlantıyı gösterir belgenin (veraset ilamı vd. belgelerin) ilgililerden getirtilerek,

Allınacak cevap yazıları ve belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14392, Karar No: 2011/1417, Tarih: 16.02.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/14392 E.  ,  2011/1417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Uyuşmazlık davacı ile davalı arasındaki ücretleri döner sermayeden karşılanmak suretiyle isdihdam edilen 4/B sözleşmeli personele ilişkin hizmet sözleşmesinden kaynaklanmakta olup temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 13. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 13. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 16/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.