muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13435, Karar No: 2019/22342, Tarih: 12.12.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/13435 E.  ,  2019/22342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; müvekkilinin davalıya ait işyerinde 2006 yılının Haziran ayında çalışmaya başladığını, iş akdini davacının 18.09.2012 tarihinde işçilik alacaklarının ödenmemesi nedeniyle haklı olarak feshettiğini, müvekkilinin maaşının net 900,00 TL olduğunu iddia ederek; kıdem tazminatı, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının istifa ederek işten ayrıldığını, kıdem tazminatı hak etmediğini, davacının iddialarının gerçek dışı olduğunu, davacının fazla mesai yapmadığını, fazla mesai yaptı ise ücretlerin ödendiğini, dini ve milli bayramlarda çalışma yapılmadığını, davacının yıllık izinlerini kullandığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Gerekçeli karar başlığında, ıslah tarihi olarak 03/06/2014 yazılması gerekirken, 10/11/2015 tarihinin yazılması maddi hata olup, yerel mahkemece her zaman düzeltilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde fazla mesai yaparak çalıştığını iddia etmiş, iddiasını ispat amacıyla tanık deliline dayanmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tanık beyanları gözetilerek davacının haftada 4 gün 9 saat, 2 gün 11 saat çalıştığı kabul edilerek haftalık 6 saat fazla mesai yaptığı kanaatiyle hesaplama yapılmış ise de, bu hesap tarzı hatalıdır. Taraf tanıkları, bazı günler işyerinde 11 saat çalışıldığını beyan etmiş isede, hangi günler 11 saat çalışıldığı net bir şekilde ortaya konulmamıştır.

Mahkemece yapılacak iş; davacının haftada 6 gün, günde 9 saat çalıştığı kabul edilerek, günlük çalışma süresinden 1 saat ara dinlenmesi düşüldükten sonra, davacının yasal çalışma süresini aşan haftalık 3 saat fazla mesai yaptığı kabulüyle hesaplama yaptırmak, fazla mesai ücretinden karineye dayalı makul indirim yapıldıktan sonra, imzasız ücret bordrolarındaki fazla mesai tahakkukları toplamının hesaplanan fazla mesai ücreti tutarından mahsubundan sonra sonucuna göre bir karar vermektir. Açıklanan nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

4-8.085,78 TL olması gereken kıdem tazminatı alacağının, maddi hata ile 8.805,78 TL olarak hüküm altına alınması da isabetsizdir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7067, Karar No: 2015/5702, Tarih: 16.04.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/7067 E.  ,  2015/5702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ :Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM :Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelendi;

Hükmolunan ceza miktarına göre suça sürüklenen çocuk müdafiin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13287, Karar No: 2021/4027, Tarih: 02.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/13287 E.  ,  2021/4027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuklar bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 09/09/2011 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyetlere konu suçların işlendiği suça sürüklenen çocuk ... yönünden 27/12/2012 günü, suça sürüklenen çocuk ... yönünden 15/10/2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların hırsızlık suçundan eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre hesaplanan 6 yıllık dava zamanaşımının 28/03/2011 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 02.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5059, Karar No: 2012/25314, Tarih: 13.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/5059 E.  ,  2012/25314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi davalı işletmeden iş alan değişik firmalarda temizlik görevlisi olarak çalıştığını, ihale alan firmaların değişmesine rağmen çalışmalarının kesintiye uğramadan asıl işverene bağlı olarak devam ettiğini, 2007 yılı ocak ayında emeklilik nedeni ile işten ayrıldığını belirterek kıdem tazminatı ve çalıştığı tüm yıllara ilişkin yıllık izin ücreti talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunmuş, davacının ... Temizlik Firmasının işçisi olduğunu, dava konusu alacaklardan ihale makamının sorumlu tutulamayacağını belirterek davanın ... Temizlik Firmasına ihbarını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının emeklilik nedeni ile işten ayrıldığı ve kıdem tazminatı talebinin yerinde olduğu kanaati ile bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Somut olayda; davalı asıl işveren davanın alt işverene ihbarını istemiştir. Mahkemece davalı tarafından belirtilen alt işverene, dava usulüne uygun şekilde ihbar edilmeden karar verilmesi hatalıdır. Ayrıca davacının hangi alt işverenlere bağlı olarak ne kadar süre ile çalıştığı açıklığa kavuşturulmadan hüküm kurulması da doğru olmamıştır. Davanın alt işverenlere ihbar edilmesi, davaya müdahil olarak katıldıkları takdirde gösterecekleri delillerin toplanması, ihbar olunan alt işverenlerden davacı hakkındaki işyeri kayıtları ve yıllık ücretli izin defterinin getirtilmesi, bundan sonra tüm delillerin birlikte değerlendirmeye tabi tutulmak suretiyle karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13291, Karar No: 2022/4707, Tarih: 31.03.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/13291 E.  ,  2022/4707 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :... 41. İş Mahkemesi

Dava, Kurum işleminin iptali tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, Üye ...'ın muhalefetine karşı, Başkan V. ..., Üyeler ..., ... ve ...'ün oyları ve oyçokluğuyla 31/03/2022 gününde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Somut uyuşmazlıkta, davacı kadın Haziran 2008 tarihinde eşinden boşanmıştır. Davalı kadına boşandıktan sonra 1998 yılında ölen babasından yetim aylığı bağlanmış ve kurum denetim raporu ile 2008 - 2012 yılları ödenen aylıklar için fiili birliktelik nedeni ile 5510 sayılı Kanunun 56. maddesi uyarınca borç çıkarılmıştır.

Dairemizin 07.10.2021 tarih ve 2021/7072 Esas, 2021/11762 Karar sayılı ilamında yazılan karşı oy gerekçelerimde belirttiğim gibi davacı boşandığında 506 sayılı kanun yürürlüktedir. 5510 sayılı kanunun 5754 sayılı kanunun 68. maddesi ile değişik geçici 1. maddesi uyarınca kesilmede 506 sayılı kanun uygulanmalıdır. Anılan kanunda ise boşanılan eş ile birlikte yaşama olgusu bir kesilme nedeni olarak düzenlenmemiştir. 5510 sayılı kanunun 01.10.2008 tarihinden önce gerçekleşen boşanma olgusuna uygulanması olanağı, önceye etki yasağı nedeni ile olanaklı değildir.

Çoğunluğun önceye etki yasağı ilkesine aykırı olarak, lafzi yorum ve sigortalı aleyhine yorumu benimseyerek, sonradan gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak salt birlikte yaşama ve boşanan eşin desteğini alma koşulunu yeterli kabul etmesi, Kanunun ve Anayasa Mahkemesinin iptal kararının gerekçelerine aykırıdır. Davacının burada boşanma hakkını kötüye kullandığından söz edilemez.

Açıklanan bu gerekçelerle mahkeme kararının bu gerekçelerle bozulması gerekirken, onanması görüşüne katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2012/7479, Karar No: 2014/7088, Tarih: 04.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/7479 E.  ,  2014/7088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MANAVGAT İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/11/2011

NUMARASI : 2010/245-2011/530

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ücret alacağı, ulusal bayram ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Y.Özcan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının iş aktinin bildirimsiz ve tazminatsız olarak davalıca feshedildiğini, davacının davalı nezdinde kesintisiz çalıştığını, ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, taleplerin zamanaşımına uğradığını, davacının işe mazeret bildirmeksizin devamsızlık ettiğini, davalıca işe gelmemesinin nedeninin iadeli taahhütlü yazı ile sorulduğunu, devamsızlığının sürmesi halinde iş aktinin feshedileceğinin davacıya bildirildiğini, devamsızlığın sürmesi üzerine be defa noter ihtarı ile devamsızlığının gerekçesini belgelendirmezse iş aktinin feshedileceğinin davacıya bildirildiğini, davacının bir cevap vermemesi üzerine iş aktinin noter ihtarı ile feshedildiğini, tüm taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının işe devamsızlık yaptığını iddia eden işverenin, iş akdinin devamsızlık sebebiyle feshedilebilmesi için gerekli şekil şartlarını yerine getirdiği, bu anlamda davalının davacının işe gelmediği günler için ayrı ayrı devamsızlık tutanakları düzenlendiği, hem iadeli taahhütlü mektupla hem de noterden keşide ettiği ihtarnameler ile davacıya süre vererek devamsızlık gerekçesini açıklamasını ve mazeretini belgelendirmesini istediği, buna karşın davacının, davalı işveren tarafından gönderilen mektuba da ihtarnameye de cevap vermediği, aksine iş akdinin feshedildiğini belirttiği günün ertesi gününde iş bu davayı ikame ettiği, ayrıca davacı tanıklarının, davalı işverenin kendilerine zorla bir belge imzalatmak istediğini, bu belgeyi imzalamazlar ise iş akitlerine son verileceğinin söylendiğini ve aynı olayın davacının da başına geldiğini beyan etmiş olmalarına karşın davacının hiçbir dilekçesinde böylesi bir olaydan bahsetmemiş olmasının da davacının bu uygulama ile karşılaşmadığını gösterdiği, davacının iş akdinin 4857 Sayılı Yasanın 25/II(g) maddesinde belirtilen işe devamsızlık sebebiyle davalı işveren tarafından feshedildiği, zamanaşımı savunmasının gözetildiği gerekçesi ile kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine, ücret alacağı talebi konusunda karar vermeye yer olmadığına, diğer taleplerin ise kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, devamsızlık tutanaklarından ilkinin davacının fesih tarihi olarak ileri sürdüğü 20/5/2010 tarihinden 1 gün sonra davanın açıldığı 21/5/2010 tarihinde tutulduğu ve yine aynı tarihte davacının, iş aktinin feshedildiğinden bahisle bir kısım işçilik alacaklarının ödenmesi talebi ile davalıya noterden ihtarnamesi çektiği, diğer devamsızlık tutanaklarının ise takip edilen günlerde tutulduğu, davacının ileri sürdüğü fesih tarihinden sonra tutulan devamsızlık tutanaklarına itibar edilemeyeceği, davacının, işten çıkarılmış olsa hemen ertesi gün dava açamayacağı gibi soyut gerekçelerin ve davalının ihtarına cevap vermek zorunda olmayan davacının cevap vermeme tutumunun, özellikle davanın 21/5/2010 tarihinde açıldığı göz önüne alındığında kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine esas alınamayacağı gözetilmeksizin kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulü yerine yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi hatalıdır.

3- Somut olayda, davacı şahitlerinin beyanlarından davalı işverenliğin çeşitli nedenlerle bazı dönemlerde daha yoğun çalışıldığı anlaşılmaktadır. Davacı şahitlerinden birinin "inşaat yokken normal açılış döneminde servise binip 08:00'da iş başı yapıp mart, nisan ve mayıs aylarında servisin kalkış saati olan 18:30'a kadar çalışıyorduk, sonraki aylarda 17:30'da servis kalkardı" şeklindeki beyanı da gözetilerek, otel inşaatı veya açılış dönemlerinde daha yoğun çalışıldığı için bu tip çalışmaların yapıldığı dönemler hariç olmak üzere otelin yoğunluğunun az olduğu diğer dönemlerin gerekirse şahitler yeniden dinlenerek belirlenip, yoğunluğu az olan dönemler açısından fazla mesai ücreti alacağının yeniden hesaplanması gerekmektedir.

4- Dosyada mevcut bordrolar taraflardan sorularak ve gerekirse yeniden araştırma yapılarak, bordrolardaki "EK K." ve "FAZLA MESAİ" başlıkları ile yapılan tahakkukların, hafta tatili çalışması için mi, genel tatil çalışması için mi yoksa fazla mesai çalışması için mi yapıldığı ve hüküm altına alınan miktarlar açısından gözetilip gözetilmeyeceği irdelenmeksizin hüküm kurulması hatalıdır.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2168, Karar No: 2020/4627, Tarih: 09.07.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/2168 E.  ,  2020/4627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin motosikleti ile seyir halinde iken, tali yoldan aniden ana caddeye çıkan plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen aracın davacının motosikletine çarparak yaralanmasına sebep olduğunu, kazanın meydana gelmesinde plakası belirlenemeyen araç sürücüsünün asli kusurlu olduğunu, bu nedenle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan alınmasını talep etmiş, ılsah dilekçesi ile talebini yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin ilamında, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davanın kısmen kabulü ile 110.432,25 TL'nin (geçici iş görmezlik tazminatı 12.636,54 TL + maluliyete ilişkin tazminat 97.795,71 TL olmak üzere) dava tarihinden yasal faiziyle davalıdan tahsili ile davacıya verilmesini, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş;

karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi’nce istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Zararın meydana gelmesinde veya artmasında zarar görenin de kusurunun bulunması halinde söz konusu olan müterafik kusur Borçlar Kanunu'nun 44. maddesinde (6098 sayılı TBK md. 52) düzenlenmiştir. Buna göre zarara uğrayan, zarar doğuran eyleme razı olmuş veya kendisinin sebep olduğu hal ve şartlar zararın meydana gelmesine etki yapmış veya tazminat ödevlisinin durumunu diğer bir surette ağırlaştırmış ise, hakim tazminat miktarını hafifletebilir.

Müterafik kusur indiriminde her somut olayın özelliğine göre olayın meydana geliş tarzı ve zararın artmasında zarar görenin kusurlu davranışının sonuca etkisi değerlendirilerek uygun oranda bir indirim yapılmasını gerektirir ve zarar görenin müterafik kusurunun tespiti halinde BK.nun 44.maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır.

Müterafik kusur indiriminde her somut olayın özelliğine göre olayın meydana geliş tarzı ve zararın artmasında zarar görenin kusurlu davranışının sonuca etkisi değerlendirilerek uygun oranda bir indirim yapılmasını gerektirir ve zarar görenin müterafik kusurunun tespiti halinde BK.nun 44.maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır.

Somut olayda; davacının motosiklet sürücüsü olup davaya konu kaza neticesinde beyin kanaması geçirmiş olduğu K.T.K. ve yönetmelik gereği kask takmadığı anlaşılmaktadır. Olayda davacının da müterafik kusuru söz konusudur. Mahkemece tazminat miktarı belirlenirken, Dairemiz uygulamalarına göre; davacının müterafik kusuru olması durumunda %20 oranında indirim yapılması gerektiği kabul edilmektedir. Bu husus resen tazminat belirlenirken irdelenmelidir.

Buna göre; mahkemece, bilirkişi tarafından davacı için belirlenen zarar miktarı üzerinden %20 oranında müterafik kusur indirimi yaparak tazminatın belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; HMK'nın 373/1. maddesi gereğince istinaf mahkemesinin esastan red kararının

kaldırılarak dosyanın İlk Derece Mahkemesine, ilam örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 09.07.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.