muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6537, Karar No: 2015/30818, Tarih: 04.11.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/6537 E.  ,  2015/30818 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/41409

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Alanya 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2012

NUMARASI : 2012/585 (E) ve 2012/699 (K)

SANIK : Z.. K..

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme, hırsızlığa teşebbüs

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hırsızlık suçunda ise, menkul bir malın sahibinin rızası dışında alınması, mal üzerinde sahibinin zilyetliğine son verilmesi, mağdurun suç konusu eşya üzerindeki zilyetlikten doğan tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hale gelmesi söz konusudur.

Sanığın, olay tarihinde İlçe Tarım Müdürlüğü, Sivil Savunma Müdürlüğü ve Hazine Avukatlığı birimlerinin bulunduğu binaya açık olan pencereden hırsızlık amacıyla girdiği, ilk iki katta bulunan İlçe Tarım Müdürlüğüne ait odaların kapılarını sert bir cisimle zorlayıp içeriye girerek çekmece ve dolapları karıştırdığı, dördüncü katta bulunan Hazine Avukatlığına ait odanın kapısını zorlamak suretiyle içeriye girerek odadaki dolapları ve masa çekmecelerini karıştırdığı, aynı katta bulunan Sivil Savunma Müdürlüğüne ait odanın kapı camını kırarak içeriye girdiği ve içeride bulunan dolapları karıştırdığı, sanığın herhangi bir eşya almadan olay yerinden ayrıldığı, bu suretle sanığın kamu malına zarar verme ile üç ayrı hırsızlığa teşebbüs suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık ifadesi, şikayetçi beyanı, tutanaklar, kırılan cam üzerinde ve avukat odasında sanığın parmak izinin tespit edildiğine dair bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre sanığın mahkumiyetine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 04/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23644, Karar No: 2013/26548, Tarih: 06.11.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/23644 E.  ,  2013/26548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve mala zarar verme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçinin köpeğinin veteriner raporunda ateşli silah yaralanması sonucu öldüğünün tespit edilmesi ve tanık ...' nın sanığın olduğu yerden bir tabanca sesi duyup, sanığın beline bir şey koyduğunu gördüğünü ifade etmesi karşısında sanığın mahkumiyetine karar veren mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki kısmen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

Sanık hakkındaki hükmolunan hapis cezaları TCK.nun 50/1-f maddesi uyarınca seçenek yaptırıma çevrilirken infazı sınırlar biçimde "temizlik hizmetinde'' çalıştırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerin hapis cezalarının seçenek yaptırıma çevrildiği bölümden "temizlik hizmetinde'' ibaresinin çıkarılması ve yerine "kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına" ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 06.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14852, Karar No: 2023/8639, Tarih: 05.06.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/14852 E.  ,  2023/8639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalının yurt dışı projelerinde 2000-2013 yılları arasında altyapı formeni olarak en son net 1.650,00 Euro ... ücret ile çalıştığını, ayrıca 140,00 Euro prim ödemesi yapıldığını, ... sözleşmesinin haksız olarak feshedilmesine rağmen yasal haklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili, ... ... ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı ile proje bazlı olarak belirli süreli ... ilişkisi kurulduğunu ve işin bitirilerek tesliminden sonra ... ilişkisinin sona erdiğini, bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatı talep edemeyeceğini, 30.10.2013 tarihinde fesih tebliği yapıldığını, davacının son olarak 1.600,00 Euro ücret ile çalıştığını, davalıdan herhangi bir alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.....2017 tarihli ve 2015/323 Esas, 2017/234 Karar sayılı kararı ile; kıdem ve ihbar tazminatları ile ... ... ve genel tatil, hafta tatili ve fazla çalışma alacaklarının davalıdan tahsili yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

İlk Derece Mahkemesinin 15.....2017 tarihli ve 2015/323 Esas, 2017/234 Karar sayılı kararı ile; kıdem ve ihbar tazminatları ile ... ... ve genel tatil, hafta tatili ve fazla çalışma alacaklarının davalıdan tahsili yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesinin 24.05.2018 tarihli ve 2017/3394 Esas, 2018/607 Karar sayılı kararı ile; davacı ... vatandaşı olup davalı Şirketin de ...’de faaliyette bulunan ve ... Ticaret Siciline kayıtlı Şirket olması karşısında; taraflar açısından sıkı ilişki içinde bulundukları hukukun ... hukuku olduğu, yabancı ülke hukukunun olayda uygulanmasının mümkün olmadığı, davacının görevi ve işin niteliği gereği belirli süreli ... sözleşmesi yapılmasını gerektirir objektif unsur bulunmadığından taraflar arasındaki ... sözleşmesinin belirsiz süreli ... sözleşmesi olduğu, karara esas bilirkişi raporundaki net ve brüt ücret değerlendirmelerinde ve hesaplamalarında bir isabetsizlik bulunmadığı, dava belirsiz alacak davası olarak açıldığından ıslah zamanaşımı def'inin dikkate alınmayacağı, fazla çalışma, hafta tatili, ... ... ve genel tatil ücretlerinin kabulünün yerinde olduğu, davacının aylık priminin 100,00 Euro tutardan fazla olduğuna dair dosyada herhangi bir sözleşme hükmü bulunmadığı gibi bu iddiayı destekleyen tanık beyanı veya başkaca delil de bulunmadığı, bu nedenle İlk Derece Mahkemesinin bu yöndeki değerlendirmesinin yerinde olduğu gerekçeleriyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 25.01.2021 tarihli ve 2018/7134 Esas, 2021/2095 Karar sayılı ilâmı ile; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, Dairemizin kararlılık kazanmış olan uygulamasına göre fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması hâlinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerektiği gözetilerek yıllık 270, haftalık 5,2 saati aşan fazla çalışma ücret alacaklarının hüküm altına alınması gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmı doğrultusunda yapılan yargılamada tespit edilen 18 saatlik fazla çalışmadan 5,2 saat düşülerek 12,8 saat fazla çalışma tespit edilmiş, bu durumda davacının 13 saat fazla çalışma yaptığı kabulüyle sonuca gidilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmı doğrultusunda yapılan yargılamada tespit edilen 18 saatlik fazla çalışmadan 5,2 saat düşülerek 12,8 saat fazla çalışma tespit edilmiş, bu durumda davacının 13 saat fazla çalışma yaptığı kabulüyle sonuca gidilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; uyuşmazlığın çözümünde yabancı ülke hukukunun uygulanması gerektiğini, fazla çalışma ücretinin hatalı hesaplandığını, fazla çalışma ücreti hesabında da mutad işyeri hukuku olan Kosova ... Kanunu'nun uygulanması gerektiğini, ... ... ve genel tatil ücreti yönünden ülkemizdeki ... ve genel tatil günleri yerine çalışılan ülkedeki genel tatil günlerinin nazara alınması gerektiğini, işverene karşı davaları olan tanık beyanlarının esas alınamayacağını, bilirkişi raporunda brüt ücret hesaplaması yapılırken işçinin yurt dışında çalıştığı hususunun gözardı edildiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, fazla çalışma ücretinin hesap yöntemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 41 ve 63 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

05.....2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4071, Karar No: 2012/9603, Tarih: 20.12.2012

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2012/4071 E.  ,  2012/9603 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, konutunun su aboneliği için davalıya müracaatta bulunduğunda, davalının abonelik için kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli ödenmesini istediğini, bu talebin yasal dayanağının olmadığı belirtilerek, davalı tarafça abonelik tesisinin kanal katılım ve şebeke hisse bedeli ödemesi koşuluna bağlanarak çıkarılan muarazanın men'i ile söz konusu bedellerden dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı yan cevabında, davacının meskeninin olduğu yere kanalizasyon hizmeti ve içme suyu şebekesi getirildiğini, Belediye Gelirleri Kanununun 87. ve 88. maddeleri ile ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ve şebeke hisse bedelini ödemesi gerektiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının ilk defa söz konusu konutun su aboneliği için başvuruda bulunduğundan katılım bedellerinden sorumlu olduğu gerekçesiyle bilirkişi tarafından hesaplanan miktar esas alınarak istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun 87. ve 88. maddeleri ile bunlara paralel olan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesi hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalının yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı takdirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayri menkul sahiplerinden yönetmelikte belirtilen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesislerine katılım payı isteme hakkı vardır. Ancak, bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak ../.

alınır. Bunun miktarının nasıl belirleneceği eldeki davada uyuşmazlık konusudur.

Katılım paylarının hesabına ilişkin ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39/2. maddesinde formül bulunmakta olup formülde -T- olarak simgeleştirilen “gayrimenkulün yararlanacağı su ve kanal hattına metre/tül maliyeti”nin, yine aynı maddenin 5. fıkrasındaki uygulanacağı yılın ve Belediye Gelirleri Kanununun 89. madde/a-son cümlesindeki “Bayındırlık birim fiyatlarını geçemez” ifadeleri birlikte değerlendirilerek abonelik başvurusunda bulunulan tarihteki Bayındırlık birim fiyatları üzerinden alınması ve hesabın ona göre yapılması gerekir. Hesaplanan miktarın abonelik başvurusunun yapıldığı tarihteki binanın emlak vergi beyanındaki değerinin %2'sini aşmamak kaydıyla hüküm altına alınması gerekir.

Hükme dayanak yapılan bilirkişi raporundan abonelik başvurusundan önceki yıllarda inşaat aşamasındaki dava dışı kişi tarafından avans olarak yapılan ödeme sırasındaki resmi veriler ve birim fiyatlar esas alınmak suretiyle hesaplama yapılmıştır. Şu haliyle, abonelik başvurusunun yapıldığı tarihteki Bayındırlık birim fiyatları esas alınarak hesaplama yapılması gerekirken inşaat ruhsatı aşamasındaki ödeme tarihindeki birim fiyatların esas alınarak hesaplama yapılmış olması yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, 20.12.2012 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI ONAMA GEREKÇESİ

Dava, davalı yanca istenen kanal katılım ve şebeke payı bedeli açısından borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece istem biçimine uygun olarak davacının borcunun 676,78 TL olduğu fazla tahakkuk açısından borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, kararı davalı temyiz etmiştir.

Dava konusu alacağın yasal dayanağının 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun 87. ve 88.maddeleri .../..

oluşturmaktadır. Sözü edilen Kanunun 87. maddesindeki kanalizasyon harcamalarına katılma payı ile 88. maddesindeki su tesisleri harcamalarına katılma payından bunlardan faydalanan gayrimenkul sahiplerinin sorumlu olduğu belirtilmiştir. Devam eden maddelerde ise hesaplama, tahakkuk, payların ilanı ile tahsil şekli düzenlenmiştir. 90.maddede katılma paylarının gayrimenkul sahipleri arasında nasıl tahakkuk ettirileceği açıklanmış, 91.maddede ise harcamalara katılma paylarının, hizmetin tamamlanarak halkın yararlanmasına sunulmasından sonra tahakkuk ettirileceği, tahakkukun ayrıca ilan edilip tutarlarınında mükelleflere ayrıca tebliğ edileceğine işaret edilmiştir.

Yasanın harcamalara katılma paylarının tahsil şeklini düzenleyen 93.maddesinin 2.fıkrasında satış, trampa gibi devir hallerinde ferağ sırasında o tarihe kadar ödenmemiş, taksit ve borç varsa peşin olarak tahsil edileceği belirtilmiş, tahsili kolaylaştırmak amacıyla da 3.fıkrada harcamalara katılma payına tabi gayrimenkullerin listesinin belediyelerce tapu dairelerine bildirileceği, bu gayrimenkullerin satış, hibe ve trampaları halinde tapu dairelerinin belediyeleri haberdar edeceği ve pay ödenmedikçe intikal işlemlerinin yapılamayacağı belirtilmiştir.

Sözü edilen Yasanın 94.maddesine dayanılarak çıkarılan yönetmeliğin 39. maddesinde katılım paylarından taşınmaz sahiplerinin sorumlu olduğu belirtilmiştir.

Gerek yönetmelikte gerekse yönetmeliğin dayanağını oluşturan 2464 Sayılı Yasa'da kanal katkı payı ve şebeke payından ilk tesis ve yenileme sırasında taşınmazın maliki olan kişilerin sorumluluğu benimsenmiş, sonraki maliklerin veya ilk abonelik başvurusu yapan ancak malik olmayan kişilerinde sorumlu olacağı konusunda herhangi bir düzenleme yapılmamıştır.

Gerek yönetmelikte gerekse yönetmeliğin dayanağını oluşturan 2464 Sayılı Yasa'da kanal katkı payı ve şebeke payından ilk tesis ve yenileme sırasında taşınmazın maliki olan kişilerin sorumluluğu benimsenmiş, sonraki maliklerin veya ilk abonelik başvurusu yapan ancak malik olmayan kişilerinde sorumlu olacağı konusunda herhangi bir düzenleme yapılmamıştır.

Somut olaya gelince; kanal katkı ve şebeke bedeli istenen taşınmaz için yapı kullanma izni 16.6.2010 tarihinde verilmiş ve davacı anılan taşınmazı 20.9.2010 tarihinde ilk malik olan Aşır Hamdemir'den satın almıştır.

O halde dava konusu edilen kanal katılım bedeli ve şebeke hissesinden ilk malik olan Aşır Hamdemir'in sorumlu olduğu, davacının sorumluluğunun bulunmadığı açık olmasına göre, temyiz edenin sıfatı dikkate alınarak kararın onanması gerekirken aksi düşünce ile bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/7486, Karar No: 2013/10217, Tarih: 11.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/7486 E.  ,  2013/10217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza, hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu taşınmazın bu tarih itibariyle imar planı içinde kalıp kalmadığı, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususlarının ilgili belediye başkanlığından,

3-Davacının dava açılmadan önce 11.06.2013 tarihinde yürürlüğü giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa eklenen Geçici 6. madde ve 25.02.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6111 sayılı Kanun ile Kamulaştırma Kanununa eklenen Geçici 2. madde de öngörülen uzlaşma yoluna gitmek üzere ilgili idareye başvuruda bulunup bulunmadığının ve başvurmuşsa ne gibi bir işlem yapıldığının belgeleriyle birlikte idareden,

4-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen Hüdavendigar Mahallesi 4701 ada 1 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 19.02.2008 satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadığı, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

5-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen Hüdavendigar Mahallesi 4701 ada 1 parsel sayılı taşınmaz ve dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas m² değerlerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23101, Karar No: 2018/20068, Tarih: 08.11.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/23101 E.  ,  2018/20068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalıya ait işyerinde Mayıs 2011 tarihinden itibaren 01/06/2013 tarihine kadar makinacı olarak kesintisiz bir şekilde çalıştığını, en son ücretinin net 1.460,00 TL olduğunu, müvekkilinin iş akdini hak ve alacaklarının ödenmemesi nedeniyle 01/06/2013 tarihi itibariyle haklı olarak feshettiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, ücret, fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının iş akdinin devamsızlık nedeniyle işverence haklı nedenle feshedildiğini, son ücretinin 1.160,00 TL olduğunu, işyerinde fazla mesai yapılmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, niteliği itibariyle belirsiz alacak davasının bir türü olan külli tespit kısmi eda davası olarak açılmış olup bu dava türünde faiz başlangıcı yönünden Dairemiz uygulaması, kısmi dava esaslarıyla aynıdır. Açıklanan nedenle kıdem tazminatı dışındaki alacakların tamamına dava ve ıslah (talep artırım) ayrımı yapılmaksızın dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, ücret alacağı, fazla mesai ve hafta tatili ile ilgili paragrafların çıkartılarak yerlerine;

"- Net 1.883,07 TL ücret alacağından 100,00 TL’sinin dava tarihi olan 09/12/2013’ten itibaren, kalan 1.783,07 TL’sinin ıslah tarihi olan 08/09/2014’ten itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile,

-Net 1.005,28 TL fazla mesai ücretinden 50,00 TL’sinin dava tarihi olan 09/12/2013’ten itibaren, kalan 955,28 TL’sinin ıslah tarihi olan 08/09/2014’ten itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile,