muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/5396, Karar No: 2009/8292, Tarih: 15.05.2009

b) 24 nolu parselin (B) işaretli 2001 m2 ve 28 numaralı parselin (B) işaretli 666 m2 ve 90 numaralı parselin (B2) işaretli 4007 m2’lik bölümlerinin 1942 yılında yapılıp kesinleşen ve daha sonra 4785 Sayılı Yasa hükümleri de gözetilerek 1975 yılında 1744 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan ve kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması sonucu orman niteliğini kaybetmesi nedeniyle orman rejimi dışına çıkarıldığı ve çekişmeli taşınmazların Kemer Belediyesi sınırları içinde imar işlemleri tamamlanan bölgede kaldığının anlaşıldığı, mahkemece bu bölümler hakkında kurulan hükümde 2924 Sayılı Yasanın 4127 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesi uyarınca zilyet şirket yararına şerh verildiği,sözü edilen

yasa hükmünün belediye sınırları içinde kalan taşınmazlarda ve tüzel kişiler yönünden uygulanma olanağı bulunmadığı gözönünde bulundurulmadan bu parsellerin zilyedleri yararına beyanlar hanesine şerh verilmesi isabetsiz olduğundan, Hazinenin bu konuya ilişkin temyiz itirazlarının kabulüne,

-9-

2008/5396-2009/8292

c) Hükmüne uyulan 16. Hukuk Dairesinin 1989/3801-1990/2044 sayılı bozma kararının 2. bendinde “... kayıtların çakışıp çakışmadığı belirlenmemiş, çakışıyor ise önceki tarihi taşıyan doğru temele dayanan kayda değer verilmesi gerektiği düşünülmemiştir.” görüşüne yer verildiği,

Mahkemece Haziran 1308 tarih 150 dönüm yüzölçümlü tapu kaydının öncesi bütün olduğu kabul edilen 34 ila 38 ve 31, 86, 87, 89, 90, 91 numaralı parsellere T. Evvel 1322 tarih 282 nolu tapunun 28, 29 numaralı parsellere aynı tarih 285 nolu tapunun 30 numaralı parsel aynı tarih 287 nolu tapunun, 88 numaralı parsele, aynı tarih 288 nolu tapunun 32, 33 numaralı parsellere uyduğunun kabul edildiği,paftasında görüldüğü gibi 34 ila 38 numaralı parseller batı yönde, 31, 86 ve 87 numaralı parseller doğu yönde, 89, 31 ve 91 nolu parseller de güneydoğu yönde bulunmakta, bu üç parsel gurubunun ortasında güneyden kuzeye ve doğudan batıya doğru T. Evvel 1322 tarihli tapuların uygulandığı 28, 29, 30, 31, 32, 33, 88 parseller yer almakta böylece öncesi bütün olduğu yerel bilirkişi ve tanıklarca ifade edilen ve fen bilirkişi ile mahkemece de kabul edilen tarlayı üç parçaya böldüğü, Haziran 1308 tarih 339 ila 342 numaralı tapunun sınırında yazılı Mercimeklik’in 50 numaralı parsel, ... tarlasının 20-21 numaralı parseller olduğu belirtildiğine ve bu parsellerin 34 ila 38 numaralı parsellerin kuzey, batı ve kısmen güney sınırını çevirdiğine, o ve diğer parsellere uygulanan tapu kayıtlarının ve yine 26, 27 parsellere uygulanan Haziran 1308 tarih 344 numaralı tapu kaydının doğu sınırının Haziran 1308 tarih 339 ila 342 numaralı tapu maliklerini sınır okumasına göre, 28, 29, 30, 88 numaralı parsellere revizyon gören T. Evvel 1322 tarihli 282, 285, 287 numaralı tapu kayıtlarının daha önce 1308 tarihinde tapuya bağlanan yer için Haziran 1302 tarih 342 numaralı tapuda 1/7 pay maliklerinden ... ... mirasçıları ..., ... ve ... tarafından mükerrir olarak oluşturulduğunun kabulü gerektiği,

Haziran 1308 tarih 342 numaralı 150 dönüm yüzölçümlü tapu malikleri ... ... evlatları ..., ..., ... ve ...’dir. Sonradan oluşturulan T. Evvel 1322 tarih 282 nolu tapunun maliki ... ... oğlu ..., aynı tarih 285 nolu tapunun maliki ... ... torunu ... (... 1318 yılında ölen ... ... oğlu ...’in oğludur), aynı tarih 287 nolu tapunun malikinin ise, ... ... kızı ... olduğu, Haziran 1308 tarih 342 numarada pay sahibi olan ... ... kızı ... adına dava dosyası içinde T. Evvel 1322 tarihli müstakil bir tapu kaydı yoksa da kayıtların biri birini sıra numarası ile takip etmesinden ...’nin adına da T.Evvel 1322 tarih 280 ila 290 numaralarla ya da bu numaralar civarında müstakil bir tapu kaydının olması gerektiği,böylece 28, 29, 30, 88 numaralı parsellere uyduğu kabul edilen sonraki tarihli ve mükerrir olan T.Evvel 1322 tarih 282, 285, 287 numaralı tapu kayıtları ile bunların tedavüllerine Haziran 1308 tarihli tapu kaydı karşısında yukarıda 6 numaralı bentte yazılı Hukuk Genel Kurulu Kararları gereğince değer verilemeyeceği,esasen T.Evvel 1322 tarihli tapu kayıtlarının mükerrir olduğu kayıt maliki ...’nin oğlu davacı ve davalı ... mirasçıları ve ... ... torunu müdahil davacı ... mirasçıları (aleyhlerine olduğu halde sırf adalete yardımcı olunması bakımından) vekili tarafından kabul edildiği, ( Bak. Av. ...’un, 01.07.1998 günlü 11 sayfalık dilekçesi ve 02.06.2000 günlü temyiz layihası).

Öyle ise, yukarıda 6 numaralı bentte yazılı olduğu gibi T. Evvel 1322 tarih 282, 285, 287 numaralı mükerrir tapu kayıtlarının Şubat 1282 tarihli 60 ve 80 dönümlük iki ayrı tapunun uygulanması ve Hukuk Genel Kurulunun 10.03.1973 gün 1/1606-575 sayılı kararında açıklanan “... ikinci kayıt mükerrir ve geçersiz olur. Ancak ikinci kayıt aynı kişilere ait olupta (Somut olayda olduğu gibi) ikinci kaydı başkalarına satarsa artık eski kayda dayanamazlar” ilkesinden hareketle Haziran 1308 tarih 339 ila 342 ve maliki dosya kapsamında belli olmayan ancak araştırma sonucu belli olacak Temmuz 1312 tarih 15 numaralı pay tapu kayıtlarına göre mükerrer olduğunun kabulü ile payların buna göre hesaplanması gerektiği,

d) Yine hükmüne uyulan 20.02.1990 tarihli bozma kararının 7 numaralı bendinde “dava konusu taşınmazların kayıt malikleri ve mirasçıları arasında taksim edilip edilmediği dosya kapsamından kesinlikle anlaşılmadığı,paylaşıma dayanan taraf Medeni Yasanın 6. maddesi gereğince paylaşımın varlığını, paylaşımın tarihini, paylaşıma bütün paydaşların veya

-10-

2008/5396-2009/8292

d) Yine hükmüne uyulan 20.02.1990 tarihli bozma kararının 7 numaralı bendinde “dava konusu taşınmazların kayıt malikleri ve mirasçıları arasında taksim edilip edilmediği dosya kapsamından kesinlikle anlaşılmadığı,paylaşıma dayanan taraf Medeni Yasanın 6. maddesi gereğince paylaşımın varlığını, paylaşımın tarihini, paylaşıma bütün paydaşların veya

-10-

2008/5396-2009/8292

yetkili temsilcilerinin katıldıklarını, paylaşımda paydaşlara verilen paylar ile bunların akıbetlerini, kadastro yasasının bölgede uygulandığı tarihe kadar paylaşımın bozulmadığını kanıtlamakla yükümlü olduğu,bilirkişi ve tanıkların dayanaktan yoksun ve soyut sözleri paylaşımın varlığı için yeterli olmadığı,paylaşıma dayanan taraftan bu hususa ilişkin delilleri sorulması, paylaşımın varlığı sabit olduğu sonucuna varıldığı takdirde, kadastro tesbit tarihine kadar harici paylaşımın, bozulup bozulmadığı, pay satışlarının harici taksimi bozup bozmadığı irdelenmesi, Hukuk Genel Kurulunun 18.04.1980 gün 1978/14-183-1526 sayılı kararı da gözönünde tutularak, harici paylaşımın geçerliliğini koruyup korumadığı tartışılarak bir sonuca varılmalıdır” gereğine işaret edildiği,

Bozma kararından sonra da toplanan deliller Haziran 1308 tarih 339 ile 342 ve Temmuz 1312 tarih 15 sıra numaralı 5/7 pay malikleri ya da bunların mirasçıları arasında yasanın öngördüğü biçimde paylaşım yapıldığı kanıtlanamadığı, Temmuz 1312 tarih 15 numaralı tapu malikleri ... evlatları ..., ..., ..., ... ve ...’nin kim olduğu nerede ve ne zaman öldükleri, mirasçılarının kimler olduğu, yerel bilirkişi ve tanıklarca bilinmediği gibi, taraflarca dahi bilinmediği,bu kişilerin mirasçısız ölümleri halinde Medeni Yasanın 448. maddesi uyarınca payları Hazineye intikal etmesi gerektiği,diğer 3/7 pay sahibi olan davacı ve davalıların tümünün ya da mirasçılarının paylaşıma katıldığının kanıtlanamadığı bir yana, kendileri ve mirasçıları tanınıp bilinmeyen Temmuz 1312 tarih 15 numaralı tapu maliklerinin, ya da bunların payının Hazineye intikal etmesi halinde Hazinenin, paylaşıma katılmadığı da kesin olduğu,paydaşlardan birinin dahi paylaşıma katılmamış olması o paylaşımı geçersiz hale getireceği,esasen bozma kararında işaret edildiği gibi kadastro yasasının bölgede uygulandığı tarihten önce yapılan pay satışları, paydaşlar ile onlardan haricen ya da noter senediyle yapılan satışlar ve açılan davalar nedeniyle 3/7 pay malikleri arasında bir paylaşım yapılmış olsa bile bozulduğu kabul edilmesi gerektiği,mahkemece de sadece Haziran 1308 tarih 339, 340, 341 numaralı tapularda 3/7 payı oluşturan malikleri ya da mirasçıları arasında tarihi ve paylaşıma katılanlar dahi belli olmayan bir paylaşım varsayılarak ve tapuda küçük pay sahiplerinin paylaşıma katılmadığı kabul edilerek bazı parsellerde Haziran 1308 tarih 339, bazılarında 340, bazılarında ise 341 numaralı tapuların gittisinde malik olanlara ya da mirasçılarına daha fazla pay verilerek, paydaşıma katılmayan küçük pay sahiplerine ise, davaya konu tüm parsellerde daha küçük pay verilerek hüküm kurulduğu, böylece sonuç olarak geçerli bir paylaşımın yapılmadığı mahkemece de kabul edildiği,

Öyle ise; Haziran 1308 tarih 339 ila 342 ve Temmuz 1312 tarih 15 numaralı 5/7 pay malikleri ya da bunların mirasçıları arasında geçerli paylaşım yapılmadığı kabul edilmesi, bu tapuların gittilerinde halen kimlerin hangi pay oranında malik olduğu belirlenerek, bu paydaşlardan payını trampa, paylaşım, noter satış vadi, ya da başka türlü geçerli bir işlemle diğer paydaşa veya üçüncü kişiye yaptığı devirler, bu konularda daha evvel verilen ve kesinleşen mahkeme kararları ile usuli kazanılmış haklar gözönünde bulundurulup yoklama kaydında kalıp tapusuz olduğu kabul edilen 2/7 pay yönünden tapu malikleri ya da mirasçıları veya onlardan herhangi bir geçerli işlemle devir olanlar yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği koşulları oluştuğu araştırılıp tartışılarak, onların payına eklenmek suretiyle pay hesabı konusunda uzman olan bilirkişilerden rapor alınarak, Haziran 1308 tarih 339 ila 342 ve Temmuz 1312 tarih 15 numaralı tapunun uyduğu belirlenen parsel ve parsel bölümlerinin öncesinin bir bütün olduğu kabul edilerek saptanacak duruma göre onlar adına aynı parsel numarası ile, ya da ifraz durumu olursa son parsel numarasıyla tescil edilmesi gerektiği,

e) Diğer taraftan 1/7 pay Temmuz 1312 tarih 15 numaralı tapuda ... evlatları ..., ..., ..., ... ve ... adına kayıtlı olduğu,sözü edilen payın intikal görmemiş, davacı ve davalılar da tapu kayıt maliklerinin mirasçısı olduklarını kanıtlayamadıkları,dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar da bu kişileri tanımadıklarını, mirasçılarını da bilmediklerini söyledikleri, tapu maliklerinin başka mirasçısı olup olmadığı, mirasçı bırakmadan ölüp ölmedikleri mahkemece araştırılıp değerlendirilmeden, Temmuz 1312 tarih 15 numarada kayıtlı 1/7 pay, taşınmazlarda zilyed olan ve aynı zamanda tapuda pay sahibi bulunan davacı ve davalılar payına eklenerek üzerlerine tescil edildiği, tapu maliklerinin mirasçı bırakmadan

-11-

2008/5396-2009/8292

ölmeleri halinde, bu payın son mirasçı olarak Medeni Yasanın 448. maddesi hükmü uyarınca Hazineye intikal etmesi gerektiği,tapu malikleri mirasçı bırakarak ölmüşler ve ayrıca taşınmaza zilyed olanlar yönünden 3402 Sayılı Yasanın 13/B-c maddesinde yazılı diğer koşullar da oluşmuşsa, ancak bu takdirde zilyedleri adına tescil kararı verilebileceği,

O halde, çekişmeli parsellerin malik hanelerinin açık olduğu ve 3402 Sayılı Yasanın 30/2 maddesi gereğince, kadastro hakiminin resen lüzum göreceği diğer delilleri de toplayarak

O halde, çekişmeli parsellerin malik hanelerinin açık olduğu ve 3402 Sayılı Yasanın 30/2 maddesi gereğince, kadastro hakiminin resen lüzum göreceği diğer delilleri de toplayarak

sözü edilen 1/7 payı gerçek hak sahipleri adına tescile karar vermesi gerekeceğinden Temmuz 1312 tarih 15 numaralı tapu malikleri ... evlatları ..., ..., ..., ..., ...’nin nerede nüfusa kayıtlı oldukları, ne zaman öldükleri, mirasçılarının kimler olduğu, etraflıca araştırılması, tapu kaydının müsbite evrakı içinde adı geçenlerin nüfusa kayıtlı olduğu yer hakkında bilgi varsa getirtilerek, nüfus aile kayıt tabloları bulunduğu yerden istenmesi, bu konuda bilirkişi ve tanıkların beyanına başvurulması, mirasçı bırakarak ölmüş olmaları halinde, ölüm tarihlerine göre paylarının 3402 Sayılı Yasanın 13/B-c maddesi hükmünce yasal değerini koruyup korumadığı saptanmalı, yasal değerini yitirmişse zilyetlik koşulları oluşanlar adına mirasçı bırakmadan ölmeleri ya da gaip olmaları halinde sözü edilen 1/7 payın Hazineye intikal edeceği ve Hazineye bu yolla intikal eden taşınmazların da 3402 Sayılı Yasanın 18. maddesi gereğince zilyedlik yoluyla kazanılamayacağı gözönünde bulundurularak yukarıda (c) bendinde yazılı olduğu gibi Haziran 1308 tarih 339 ila 342 ve Temmuz 1312 tarih 15 numaralı tapunun uyduğu parsel ve parsel bölümlerinden 1/7 pay Hazine adına tescil edilmesinin gerektiği,

f) Diğer taraftan, arkeolog bilirkişi ... tarafından düzenlenen 20.12.1999 tarihli raporda çekişmeli diğer parsellerin sit alanı ile ilgisinin bulunmadığı, ancak 87, 88, 89, 90 numaralı parsellerin sit alanı içinde kaldığı, 87 numaralı parsel sınırları içerisinde M.S.4.-7 yüzyıllar arasında tarihlenebilecek Bizans Dönemi Kilisesi ve kiliseye bağlantılı yapı kompleksi bulunduğu açıkladığı, aynı arkeolog bilirkişinin harita mühendisi ... ve fen memuru ... tarafından 23.11.1999 günlü keşiften sonra müşterek imzalı olarak düzenledikleri 10 sayfalık raporun 8. sayfasında 5 numaralı bentte, sit alanı yönünde taşınmazların durumunun incelendiği ve Antalya İdare Mahkemesinin 23.05.1991 gün ve 1999/375-562 sayılı ve yine 30.03.1995 gün 1993/852-218 sayılı kararları bulunduğu koruma kurulunun 29.07.1996 gün ve 3021 sayılı kararı ile yeniden 3. derece sit alanı olarak belirlendiği, bu karara karşı Antalya 2 Nolu İdare Mahkemesinin 1999/373 Esas sayılı dosyasında dava açıldığı ve mahkemece yürütmenin durdurulmasına karar verildiği, bu kararın örneğinin ekte sunulduğunun bildirildiği ve yine dosya içinde 87, 88, 89, 91 numaralı parseller hakkında Danıştay 6. Dairesi tarafından verilen 13.08.1996 gün 1995/4985-1247 sayılı kararı bulunduğu, kararın Kemer İlçesi İdyros Antik Kenti sit alanında bulunan dava konusu parsellerden söz edildiği halde, bu davalara konu olan kültür ve tabiat varlıklarının tespiti ve bu varlıkların koruma alanları ile ilgili kararlar ve eki haritalar getirtilip yerine uygulanmadığı, halen devam ettiği bildirilen Antalya 2 Nolu İdare Mahkemesinin 1999/373 sayılı dava dosyasının sonucunun beklenmediği,tapu kayıt miktar fazlası olan bölümün sit alanı olması halinde zilyedlikle kazanılması mümkün ise de, sit alanının bizzatihi (kendisinin) Kültür Ve Tabiat Varlığı ya da bunların Koruma Alanı olması halinde bu tür yerlerin zilyedlikle kazanılma olanağı bulunmadığı,

21.07.1983 tarihinde yürürlüğe giren 2363 Sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yasası ile daha önce bu konuda çıkartılan tüm yasalaınr yürürlükten kaldırıldığı, sözü edilen yasanın 3. maddesinde sit alanları ile kültür ve tabiat varlıkları ve bunların koruma alanları tarif edildiği, 5. maddesinde taşınır ve taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları devletin malı sayıldığı, 11. maddesinde bu varlıklar ile koruma alanlarının zilyetlikle iktisap edilemeyeceği hükümlerine yer verildiği,yine aynı yasada Kültür ve Tabiat Varlıklarının tespitinin Kültür Bakanlığına, koruma alanları belirlenerek tescil işlemlerinin ise Koruma Kurullarınca yapılacağı, sit alanlarının tescili, niteliklerinin belirlenerek derecelendirilmesi ve gruplandırılması, sit alanları üzerinde veya altında Kültür ve Tabiat Varlıklarının bulunup bulunmadığının saptanması işinin de Koruma Kurullarınca yapılacağı belirtildiği, koruma

-12-

2008/5396-2009/8292

-12-

2008/5396-2009/8292

Kurullarınca sit alanlarının nitelikleri ile altında veya üstünde Kültür ve Tabiat Varlığı olup olmadığının belirlenmesi, zilyetlikle kazanma yönünden doğrudan etkili ise de, sit alanlarının derecelendirilmesi ve gruplandırılması tarım, bayındırlık ve imar uygulaması ile ilgili olup, zilyetlikle kazanmaya etkili olmadığı, “Sit alanları” geniş sahaları kapsamakta Kültür ve Tabiat Varlıkları ve bunların Koruma Alanları ise, genellikle daha küçük alanlarda kaldığı,yasa koyucu sit alanlarının zilyetlikle mülk edinilmesini yasaklamamış olduğundan, sit alanının aynı zamanda kendisinin, Kültür ve Tabiat Varlığı ve Koruma Alanı olup olmadığının açıklığa kavuşturulması, Kültür ve Tabiat Varlığı ya da bunların Koruma Alanı ise, zilyedliğe değer verilmemesi, çekişmeli taşınmaz sit alanı içerisinde kalması halinde sitin niteliği üzerinde durulması, sit çeşidine ve dava konusu taşınmazın konumuna göre, kişinin zilyedliğinin ve çekişmeli yerin özel mülkiyete geçmesinin sit açısından bir sakınca yaratıp yaratmadığının saptanması gerektiği,

Mahkemece, yukarıda açıklanan ilkelere uygun ve yeterli bir araştırma ve inceleme yapılmadan yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulduğundan, çekişmeli taşınmazlarla ilgili olarak gerek 2863 Sayılı Yasa ve gerekse daha önceki yasalar döneminde düzenlenen Kültür ve Tabiat Varlığı kararları ile bu varlıkların korunması ile ilgili Koruma Kurulu Kararları, haritaları ile birlikte getirtilip dosyaya konması, yine aynı konu hakkında verilen kararların kesinleşip kesinleşmediği, kesinleşmiş ise, hangi biçimde kesinleştiği, ilgili mercilerden sorulması, yukarıda sözü edilen Antalya 2 numaralı İdare Mahkemesinde devam ettiği anlaşılan 1999/373 sayılı dava dosyasının sonucu da beklenmesi ve bu dosyanın kesinleşen kararı ve eki harita getirtilmesi, Koruma Kurulunun taşınmazın bulunduğu bölgenin sit alanı olarak belirlenmesine ilişkin kararının tescil edilip edilmediği, taşınmazın altında veya üstünde korumayı gerektirir Kültür ve Tabiat Varlığının bulunup bulunmadığı veya taşınmazın bizzat kendisinin, korumayı gerektirir durumda olup olmadığı merciinden sorularak, Kültür ve Tabiat Varlığı Koruma Kurullarının verdiği ve kesinleşen kararlar ile aynı konularda verilen mahkeme kararlarının 2863 Sayılı Yasanın 7, 8 ve 57/2 maddesi uyarınca kamu ... ve kuruluşları ile gerçek ve tüzel kişileri ve bu arada mahkemeyi bağlayacağından sözü edilen kararlar ve dayanağı haritalar ve idare mahkemesi kararları, arkeolog bilirkişi ve harita mühendisi tarafından yapılacak keşif sırasında yerine uygulanması ve bilirkişilerden açıklayıcı ilmi verilere dayalı haritalı rapor alınarak çekişmeli 86, 87,88, 89, 90, 91 numaralı parsellerin yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda durumu kesin biçimde belirlenmesi, 2863 Sayılı Yasa kapsamında kalan parsel bölümleri varsa o bölümler ifraz edilerek kütüğün beyanlar hanesine “Kültür ya da Tabiat Varlığı” ya da bunların “koruma alanı olduğu” konusunda şerh verilerek Hazine adına tescil edilmesi gerektiği,

g) Ayrıca, çekişmeli 34 ila 38, 86, 87, 89 ila 91 numaralı parsellerin tesbit tutanaklarına da, bu parsellere birde 91.900 m2 yüzölçümlü Doğusu;Lebiderya, Batısı; hissedarlara ait sahibi senet, Kuzeyi; Kumsal, Güneyi; Cebel sınırlı Temmuz 1940 tarih 6 numaralı tapuda intikal eden tapu kaydı revizyon gösterildiği,sözü edilen Temmuz 1940 tarih 6 numaralı tapuya Ağustos 1312 tarih 39 numaralı tapu kaydı geldi gösterilmiş ise de, bu iki kaydın yüzölçümü ve sınırları farklı olduğu, Ağustos 1312 tarih 339 numaralı tapu kaydı 150 dönüm yüzölçümlü 1/7 paylıdır. Haziran 1308 tarih 340 numaralı tapu maliki Kara ...’in satışı ile ... ... adına tescil edilmiş ve ...’ın mübadil olması nedeniyle payı Hazineye kalmış ve Hazine tarafından ihale yoluyla ... ... ile A.. G..’e satılması üzerine, bu kişiler adına 150 dönümlük tapunun 1/7 payı Temmuz 1940 tarih 5 numarada adlarına tescil edildiği,yine 91.900 m2 yüzölçümlü Temmuz 1940 tarih 6 numaralı tapu kaydı da, ...’a ait yerin Hazine tarafından satışı nedeniyle ... ... ve A.. G.. adına tescil edildiği,sınırları ve yüzölçümü farklı olan Temmuz 1940 tarih 5 ve 6 numaralı tapuların iktisap sütunları aynı olduğu,her iki tapu ya da Ağustos 1312 tarih 39 nolu tapu geldi gösterilmişse de, iki kaydın aynı tapudan gelmesi mümkün olmadığı,bu olgular gözönünde bulundurularak Temmuz 1940 tarih 5 ve 6 numaralı tapu kaydının dayanağı evraklar bulunduğu yerden getirtilerek, Temmuz 1940 tarih 6 numaralı 91.900 m2 yüzölçümlü tapu kaydının geldisi -13- 2008/5396-2009/8292

saptandıktan sonra, o tapu kaydı ilk oluşturulduğu günden itibaren tüm gittileri ile birlikte Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü ile yerel tapu idaresinden ayrı ayrı getirtilip bundan sonra yerine uygulanarak kapsamının belirlenmemiş olmasının ve bu tapuya değer verilip verilmeyeceğinin düşünülmemiş olmasının da isabetsiz olduğu nedenleriyle, BOZULMASINA karar verilmiştir.

saptandıktan sonra, o tapu kaydı ilk oluşturulduğu günden itibaren tüm gittileri ile birlikte Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü ile yerel tapu idaresinden ayrı ayrı getirtilip bundan sonra yerine uygulanarak kapsamının belirlenmemiş olmasının ve bu tapuya değer verilip verilmeyeceğinin düşünülmemiş olmasının da isabetsiz olduğu nedenleriyle, BOZULMASINA karar verilmiştir.

Bozma kararına karşı,... Turizm A.Ş. vekili, Hazine vekili, ... Mirasçıları ve Arkadaşları vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, Yargıtay 20. hukuk dairesinin 29/04/2002 gün ve 2001/10459 – 2002/3942 sayılı kararıyla, dairenin 26.01.2001 günlü kararına yönelik davacı-davalı ... Turistik Tesisleri A.Ş. ile kişilerin tüm karar düzeltme istemlerinin, Hazinenin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair karar düzeltme istemlerinin reddine,kararın 1 nolu bendine yönelik Hazinenin karar düzeltme isteminin kısmen kabulüne, yerel mahkeme yaptığı araştırma sonucu taşınmazların orman olan kesimlerini belirlemiş ve bu bölümlerin orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar vermiştir. Bu yönü ile kurulan hükmün esası usul ve yasaya uygun olup, Daire kararının 1 nolu bendine yönelik sair karar düzeltme istemleri de yerinde olmadığı, ancak; Danıştay kararı ile denize kadar olan tüm kesimlerin orman olduğu saptanıp tahdit içine alındığına ve bu olgu yasal bir sonuç sağladığına göre, bu davada da tahdit ve tesbite itiraz söz konusu olup, taşınmazların tamamı ile ilgili olarak hüküm kurulması gerekirken, sadece bazı bölümlerle ilgili eksik hüküm kurulması doğru görülmemiş ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyip, karar düzeltme isteği kısmen yerinde görülüp hükmün düzeltilerek onanması uygun görülerek, Daire kararının 1. maddesinin son kelimesi olan ONANMASINA kelimesinden sonra “açıklanan bu duruma göre, uzman bilirkişi ... imzalı rapor ve haritada genel kadastroya göre belirlenen orman olarak tesciline karar verilen (2033, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 12) orman tahdit sınır noktalarını birleştiren hattın doğusunda kalan (2032, 2033, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 12, (18), 19, 21, 22, 21, 20, 1046, 1045, 2033) orman tahdit sınır noktaları ile çevrili ve denize kadar uzanan bölümlerinde 6831 Sayılı Yasanın 11. maddesi uyarınca Devlet Ormanı olarak Hazine adına tesciline cümlesi yazılarak hükmün düzeltilmesine” ve yerel mahkeme kararının H.U.M.Y.nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek ONANMASINA karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra, 15/12/2004 tarih, 2002/19 E- 2004/8 karar ile Davacılardan .... A.. A.., müdahil davacılar M.. H.., ... Turistik Tesisleri A.Ş.'nin davalarının kısmen kabulüne,