muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4801, Karar No: 2019/7585, Tarih: 17.10.2019

Somut davada bir önceki geri çevirme kararında açıklanan ve vizite kağıdında işveren olduğu belirtilen ...’a (...) adına çıkan gerekçeli karar tebligatının yukarıda belirtilen usullere aykırı olarak öncesinde normal tebligat çıkartılmadan doğrudan mernis adresi yazılmak suretiyle Tebligat Kanunu'nun 21/2 maddesi çerçevesinde ve ilgiliye neden davalıya ulaşılamadığına dair herhangi bir kayıtta eklenmeden mahalle muhtarına tebliğ edilmek suretiyle usulsüz tebliğinin söz konusu olduğu anlaşılmaktadır. Yukarıda anlatılanlar çerçevesinde, gıyabi hükmün ilgilinin mernis sisteminde kayıtlı görünen adresine ilgili mevzuat hükümleri uyarınca usule uygun bir şekilde tebliği sağlanıp temyiz süresi geçtikten ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununu Geçici 3. maddesi gereğince, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra, gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8156, Karar No: 2015/23078, Tarih: 02.12.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/8156 E.  ,  2015/23078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Gerekçeli karar davacıya doğrudan mernis adresinde Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmiştir. Adres kayıt sisteminde bulunan adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi; bilinen en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması halinde mümkündür. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan mernis adresinde tebligatın yapılması, yapılan tebligatı usulsüz kılar. Bu bakımdan gerekçeli kararın, tebligat zarfında mernis adresi olduğu belirtilmeksizin davacının adresine tebliğ için gönderilmesi, şayet tebligatın yapılamaması halinde Tabligat Kanununun 10/2. maddesi uyarınca sistemdeki adresin bilinen son adres olduğu kabul edilerek buna göre (Tebligat Kanunu md.21/2) tebligat çıkarılması, bu şekilde karar tebliği sağlandıktan ve onun yönünden de temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.02.12.2015(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2020/779, Karar No: 2020/2014, Tarih: 17.06.2020

**6. Ceza Dairesi         2020/779 E.  ,  2020/2014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Sanıklar ..., ... savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildiği halde geçerli mazereti bulunmadan duruşmaya gelmediği anlaşılmakla, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/232 Esas ve 2019/229 Karar sayılı ilamı ile yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçlarından verilen mahkumiyet hükmüne karşı, sanık ... ve savunmanı ile sanık ... savunmanının CMK 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurmaları üzerine; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 04.07.2019 gün, 2019/2372 Esas ve 2019/1455 Karar sayılı "Düzeltilerek esastan red" kararına karşı, sanıklar ..., ... savunmanlarınca usulüne uygun olarak açılan temyiz davası üzerine, temyiz dilekçelerinde hukuka aykırı olduğu ileri sürülen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular CMK'nin 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü;

I- Sanıklar ..., ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Hükmedilen hapis cezalarının miktarı itibariyle, istinaf başvurusu esastan reddedilmekle hükmün, CMK’nin 286/2. maddesi uyarınca kesinleştiği, bu haliyle de temyizi olanaklı olmadığından adı geçen sanıklar savunmanlarının temyiz isteminin CMK’nin 298. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanıklar ..., ... hakkında yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanıklar ..., ... hakkında kurulan hükmün usul ve mevzuata uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf isteminin "Düzeltilerek esastan reddine" dair verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığından, sanıklar savunmanlarının temyiz itirazlarının CMK'nin 302/1. maddesi gereğince reddiyle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 2019/2372 Esas ve 2019/1455 Karar sayılı "Düzeltilerek esastan red" hükmünün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, CMK'nin 7165 Sayılı Kanun ile değişik 304. maddesi gereğince, dosyanın İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmesine, 17.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1408, Karar No: 2019/8203, Tarih: 16.12.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/1408 E.  ,  2019/8203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 12. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 29/03/2018 tarih ve 2017/1009 E- 2018/282 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine , istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nce verilen 07/02/2019 tarih ve 2018/1623 E- 2019/138 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı ...’nın müvekkiline olan borcuna karşılık 2 adet her biri 40.000.- TL olan bonoları tanzim ederek teslim ettiğini, tahsil için banka şubesine teslim edilen bonoların davalı banka nezdindeyken kaybedildiğini, davalı banka tarafından zayi nedeniyle iptal kararı alındığını, yine de müvekkilinin bu bonolar kapsamındaki alacağını tahsil edemediğini, borçlunun yeni senetler de vermediğini ve ödeme yapmadığını, borçlu hakkında başlattıkları takibin semeresiz kaldığını, davalı bankanın hatalı işlemi nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek bono miktarları toplamı 80.000.- TL’nin avans faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, senetlerin zayi olması üzerine mahkemeden iptal kararı aldıklarını, iptal kararının senet yerine geçtiğini, uygulama ve pratik açıdan senet ve karar arasında fark olmadığını, borçlunun mal varlığının bulunmaması nedeniyle tahsilat yapılamadığını, zayi nedeniyle bir zararın doğmadığını, davacının geçici aciz belgesi aldığını, kaldı ki kambiyo senetlerine mahsuh haciz yolu takibi ile yapmış olması halinde dahi sonucun değişmeyeceğini, malvarlığı sorgulamasının her halükarda yapılabileceğini, dava dışı borçlu ...'dan alacağın tahsili için tüm hukuki yolların denendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından, Bakırköy 12. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2013/186 E. sayılı dosyasından verilen iptal kararı ile başlatılan ilamsız takibin itiraz edilmeden kesinleştiği, haciz işlemlerinde dava dışı borçlunun malvarlığı tespit edilemediği için tahsilatın yapılamadığı, alacağın tahsil edilememe nedeninin bononun zayi olması değil, borçlunun malvarlığının bulunmaması olduğu, borçlunun senedin zayi olduğu tarih ile tahsil edilememe tarihi arasındaki süreçte malvarlığını borcunu ödemekten imtina etmek maksadıyla 3. kişilere devrettiğine veya başkaca yollar vasıtasıyla mallarını kaçırdığına yönelik delil de olmadığı, bu nedenle bankanın bonoları kaybetmesi ile borcun tahsil edilememesi arasında illiyet bağı bulunmadığı, eş anlatımla bono kaybedilmeseydi dahi borcun tahsil edilemeyeceğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebeplerine göre ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 16/12/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12047, Karar No: 2013/16414, Tarih: 22.10.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/12047 E.  ,  2013/16414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkilinden satın aldığı epoksi reçine, thinner ve benzeri nitelikteki malzemeler uyarınca fatura ve sevk irsaliyeleri düzenlendiğini, davalı şirketin bu alışverişten cari hesaba dayalı faturalar uyarınca müvekkili şirkete ....895-Euro borcu bulunduğunu, borç ödenmediğinden alacağın tahsili için davalı aleyhine ... .... İcra Müdürlüğü' nün 2009/5888 sayılı dosyasından takibe geçildiğini, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu beyanla, haksız itirazın iptaline, takibin devamına ve davalı aleyhine %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacı tarafa herhangi bir borcunun bulunmadığını, takip dayanağı faturalara konu malların müvekkili firmaya teslim edilmediğini, davacı tarafın öncelikle teslimi kanıtlaması gerektiğini, davacı ile üzerinde uzlaşılan veya kabul edilmiş herhangi bir borcun bulunmadığını, ayrıca borcu kabul anlamına gelmemek kaydıyla müvekkilinin temerrüde düşürülmediğinden işlemiş faiz talep edilemeyeceğini beyanla, haksız davanın reddine ve davacı aleyhine %40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davacının lehine delil niteliği taşıyan ticari defter ve kayıtlarına göre davalıdan ....895-Euro alacaklı olduğunu ticari defterleriyle ispatlamış sayılacağı belirtilerek, davanın kabulü ile ... .... İcra Müdürlüğü’ nün 2009/5888 sayılı dosyasına davalı tarafından yapılan itirazın iptaline, davacı tarafın icra takibindeki ....895-Euro alacağına takip tarihinden itibaren döviz bazında faiz yürütülmesi talebi doğrultusunda, takibin ....895-Euro üzerinden devamına, takipten itibaren 3095 sayılı yasanın .../a maddesine göre faiz yürütülmesine, alacağın likit olması nedeniyle %40'ı oranında icra inkar tazminatının davalı tarafça davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya doğrudan mal tesliminde bulunmadığını, .../... vasıtasıyla mal gönderdiğini iddia etmiş, davalı ise, davacıdan mal talebinde bulunmadığı gibi kendisine herhangi bir mal da teslim edilmediğini, ... isimli şahsa da iddiada belirtildiği üzere böyle bir yetki verilmediğini savunmuştur. Bu durumda mahkemece, davacı davalıya mal teslim ettiğini yazılı delille kanıtlaması gerektiğinden bu yöndeki tüm delilleri eksiksiz olarak toplanıp hepbirlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, ........2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23205, Karar No: 2021/8793, Tarih: 02.11.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/23205 E.  ,  2021/8793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanıklar ile suça sürüklenen çocuklar), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (suça sürüklenen çocuk ... hariç diğer suça sürüklenen çocuklar ile sanıklar)

HÜKÜM : Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ile suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ..., ...'nin müsnet suçlardan ve suça sürüklenen çocuklardan ...'ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, ...'nin ise çocuğun cinsel istismarı suçlarından mahkumiyetlerine; suça sürüklenen çocuk ... hakkında müsnet suçlardan ceza verilmesine yer olmadığına; suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

İlk derece mahkemesince verilen hükümlerin O Yer Cumhuriyet Savcısı, sanıklar ile suça sürüklenen çocuklar müdafilerince temyiz edilmesi ve sanıklar ..., ... ve ... müdafilerince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, belirlenen tarihte sanıklar müdafilerinin yerinde görülen talebine istinaden ... müdafisinin katılımıyla duruşmalı yapılan değerlendirmede başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Katılan ... hakkında suça sürüklenen çocuk ...’ye yönelik nitelikli cinsel saldırı suçundan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilip esasen bu konuda açılmış dava olmadığı halde gerekçeli karar başlığında katılan mağdurun sıfatının katılan mağdur suça sürüklenen çocuk olarak gösterilmesi ve katılan ...’in adının gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası ve eksiklik kabul edilmiş ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında 11.04.2013 tarihinde işlediği iddia olunan beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde

çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından açılan kamu davasıyla ilgili mahkemesince zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve aynı Kanunun 264. maddesine göre bu karara yönelik temyiz istemi itiraz kabul edilip, esasen bu hususta mahallinde merciince karar verildiği anlaşıldığından, söz konusu karara yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca Reddiyle, incelemenin diğer hükümlerle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... ile sanık ... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 10.01.2014 günlü, 60 sayılı raporda suç tarihleri, eylemlerin vasıfları ve her bir sanık ile suça sürüklenen çocuğun eylemleri yönünden ayrı ayrı değerlendirme yapılmayıp, mağdurun ruh sağlığının bozulmasına neden olan kişinin kesin olarak belirlenememesi karşısında, sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ... haklarında 5237 sayılı TCK’nın 103/6. maddesinin tatbik edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Cinsel istismar eyleminin işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süreyle mağdurun iradesiyle hareket edebilme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı, kişinin vücudunun suçun konusu olması nedeniyle mağdurun hareket edebilme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği nazara alındığında, suça sürüklenen çocuk ...'in, babasına ait dükkanda çalışan mağdura yönelik gerçekleştirdiği istismar eylemi öncesi veya sonrası onun hürriyetini kısıtlayan başkaca bir hareketin bulunmaması ve suça sürüklenen çocuğun evinde geçen eylemlerde mağdurun oraya suça sürüklenen çocuk ya da sanık ... tarafından çağrıldığının sabit olmayıp yine hürriyetini kısıtlayan başkaca bir hareketin bulunmaması karşısında, suça sürüklenen çocuk ... yönünden tüm eylemlerde, sanık ... açısından ise mağduru aracıyla alıp ormanlık alana götürdüğü olay dışındaki eylemde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu kanuni unsurları itibarıyla oluşmadığından, ...’in bu suçtan beraatine karar verilmesi ve sanık ... hakkında kurulan hükümde ise zincirleme suça ilişkin 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesinin uygulanmaması gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi,

Uygulamaya göre de;

5237 sayılı TCK'nın 51/1. maddesine göre fiili işlediği sırada on sekiz yaşını doldurmamış suça sürüklenen çocukla ilgili üç yıla kadar (üç yıl dahil) hapis cezalarının ertelenmesinin mümkün olduğu ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı hakkında bir yıl on üç ay hapis cezası verilen suça sürüklenen çocukla ilgili anılan maddedeki koşullar değerlendirilerek bu hususta karar verilmesi gerekirken herhangi bir gerekçe gösterilmeden söz konusu maddenin uygulama dışı bırakılması,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesine göre suça sürüklenen çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesine göre suça sürüklenen çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme

yeteneğinin bulunup bulunmadığını takdir yetkisinin mahkemeye ait olduğu, bu kapsamda anılan Kanunun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 20/2. maddesine göre olay tarihinde on iki-on beş yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında Kanunun 35. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmasının zorunlu olduğu ve hakimin bu konuda tam kanaat sahibi olabilmesi için sosyal inceleme raporuyla birlikte ayrıca psikiyatrist, adli tıp uzmanı ya da gerekirse uzman hekimden görüş de alabileceği hususları nazara alındığında, mahkemece olay tarihinde on iki-on beş yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesi gereğince sosyal inceleme raporu aldırılmasının zorunlu olduğu gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Uygulamaya göre de;

Mağdurun ruh sağlığına ilişkin düzenlenen adli tıp raporunda 2011 yılında nitelikli cinsel istismarda bulunan sanıkların eylemleri nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunun belirtilmesi ve suça sürüklenen çocuk ...’nin sübuta eren eyleminin çocuğun cinsel istismarı kabul edilmesi karşısında, hakkında 5237 sayılı TCK’nın 103/6. maddesinin tatbik edilemeyeceği dikkate alınıp, buna göre lehe kanun karşılaştırması yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Mağdurun aşamalardaki beyanları, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, suça sürüklenen çocuk ...'ın, olay günü on beş yaşından küçük mağdur ve diğer suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve tanık Selçuk'la birlikte erik toplamaya gittikleri esnada cinsel ilişkiye girmek için mağdurun pantolonu ile iç çamaşırını indirerek başladığı icrai hareketlerini sonuna kadar götürebilme imkanı bulunduğu halde mağdurun bağırması üzerine onun aşılabilir mukavemeti dışında ciddi bir engel neden olmaksızın kendiliğinden bıraktığı ve mevcut haliyle sübuta eren eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 103/1. maddesinde düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturup, mağdur hakkında düzenlenen adli rapor içeriğine göre hakkında 5237 sayılı TCK’nın 103/6. maddesinin de uygulanamayacağı gözetilerek lehe Kanun hükümlerine göre mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan hüküm kurulması,