muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13007, Karar No: 2016/409, Tarih: 14.01.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/13007 E.  ,  2016/409 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2015/304671

Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçundan sanık K.. T..'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 174/1, 62/2 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkında verilen 80,00 Türk lirası adlî para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıl denetim süresine tâbi tutulmasına dair (DİVRİĞİ) Asliye Ceza Mahkemesinin 13.06.2012 tarihli ve 2012/29 esas, 2012/84 sayılı kararını kapsayan evrakı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 174/3. maddesinde yer alan "önemsiz tür ve miktarda patlayıcı maddeyi satın alan, kabul eden veya bulunduran kişi hakkında, kullanılış amacı gözetilerek, bir yıla kadar hapis cezasına hükmolunur." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, ele geçirilen tehlikeli maddelerin önemsiz tür ve miktarda olup olmadığı hususunun karar yerinde tartışılmadığı gibi belirtilen konuda bilirkişi raporuda alınmaksızın karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 18.08.2015 gün ve 53922 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.09.2015 gün ve KYB/2015-304671 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2010/29 esas, 2010/56 karar nolu 23.03.2010 tarihli kararında belirtildiği üzere, kanun yararına bozma kurumu ülke sathında uygulama birliğini sağlamak ve farklı uygulamalar nedeniyle oluşabilecek hak kayıplarının önlenmesi açısından kabul edilen olağanüstü bir kanun yolu olarak öngörülmüş olup, eksik araştırma yapılarak karar verildiğine ilişkin talepler kanun yararına bozma konusu yapılamayacağı gözetilerek yapılan incelemede; sanığın çalıştığı maden ocağında yapılan aramalarda patlayıcı yapımında kullanılmaya elverişli malzemeler ile birlikte ele geçen 8 adet patlayıcı düzeneğinin önemsiz tür ve miktarda sayılamayacağı göz önüne alındığında, mahkemenin uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca düzenlenen kanun yararına bozma isteminin (REDDİNE), dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdiine, 14.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4816, Karar No: 2024/2015, Tarih: 04.03.2024

**8. Ceza Dairesi         2022/4816 E.  ,  2024/2015 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1303 E., 2021/2048 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.09.2019 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Küçükçekmece 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.09.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararı verilmiştir.

3. İlgili kararın, o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 18.10.2021 tarihli ve 2020/1303 Esas, 2021/2048 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında verilen hüküm kaldırılmış ve sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, İstanbul Havalimanında sorgu memuru olarak çalışan katılanın çalıştığı firmanın sağlamış olduğu ve sanığın kullandığı araç ile ikametine gittiği sırada sanığın katılanın ikamet adresini tarif etmesine rağmen başka sokaklara girerek ikaza rağmen, aracı hızlı bir şekilde ara sokaklara doğru sürdüğü ve bu şekilde 15 dakika kadar katılanın araç içerisinde rızası dışında alıkoyduğu, çığlık atması üzerine sanığın aracı durdurarak katılanın araçtan indiği, bu suretle sanığın katılana karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2.Kolluk görevlilerince hazırlanan tutanak dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

2.Kolluk görevlilerince hazırlanan tutanak dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1.Tüm dava dosyası içeriği, olayın intikal şekli ve zamanı, sanığın tevil yollu ikrar içeren savunmaları, katılanın istikrarlı anlatımı birlikte değerlendirildiğinde, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluştuğuna dair mahkeme kabulünde isabetsizlik bulunmadığından, Tebliğname'de yer alan "...eylemin sanık tarafından suç kastıyla gerçekleştirildiğine dair müştekinin soyut şikayeti dışında başkaca bir bulgu ve emarenin bulunmaması.." şeklindeki görüşe iştirak edilmemiş ve hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yapılan yargılamaya, dava dosyası içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın, beraat etmesi gerektiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 18.10.2021 tarihli ve 2020/1303 Esas, 2021/2048 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Küçükçekmece 15. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2024 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2022/4015, Karar No: 2022/5541, Tarih: 06.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/4015 E.  ,  2022/5541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.10.2014 tarih ve 2013/94 E. - 2014/228 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline geri çevrilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra iade edildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili firmaların uluslararası geçerliliği olan kodlama sisteminin sahipleri olduğunu, bu sistemin tekstil ürünlerindeki kumaş, malzeme ve işleme maddelerinin çeşitliliği, temizlik ve bakım süreçlerindeki gelişmeler sebebiyle bir ürünün tek bir incelemeyle nasıl temizlenip bakımının yapılacağına karar vermeyi zorlaştıran koşullar karşısında seçim yapmak durumunda olan kişilere yardımcı olmayı hedeflediğini ve dünya çapında markalaşarak bir garanti sembolü haline geldiğini, müvekkilleriyle özdeşleşmiş olan grafik sembollerinin kullanıldığı kod sistemi için uluslararası standart olarak ISO 3758 kabul edildiğini, sözü edilen standardın ANNEX B-B.2 kısmında GINETEX sistemine üye ülkelerde bu sembollerin WIPO kanalıyla 211247, 461470, 492423, 849319 ve 849320 numaralarla tescil edilerek, dünya çapında markalaşmış olduğunu, sistemin sembolü olan markaların görüldüğü anda müvekkillerinin akla geldiğini, müvekkillerinin uluslararası sistemin 37 / 40 / 41 / 42 nci sınıfında yer alan emtialarda kullanılmak üzere yapmış olduğu 2011/117343 sayılı marka başvurusunun Markalar Dairesi Başkanlığınca 556 sayılı KHK'nın 7. maddesinin l/a, d bentleri uyarınca reddedildiğini, itirazın reddi kararına karşı davacı vekili tarafından yeniden itiraz edildiğini, itirazın YİDK tarafından incelendiği ve kurulun 2013-M-811 sayılı kararı ile reddedildiğini, farklı bir tasarım ve görselliğe sahip olan müvekkilleri markasının, bir bütün olarak özgün ve ayırt edici olduğunu, bu görsellerin temel tüketicilere yönelik pratik bilgiler veya tekstil bakım talimatlarından tamamen bağımsız olduğunu, müvekkillerinin markasının ürün değil hizmet markası olduğunu, giysilerle ya da herhangi bir tekstil eşyasıyla karışmasının olası olmadığını, amacı veya fonksiyonunun bir üreticinin veya tüccarın tekstil eşyasını diğerlerinden ayırt etmek olmayıp, her üretici veya tüccarın markasında kullanabileceği bir standardın temelini işaret ettiğini, anılan standart sistemin müvekkilleri tarafından yaratıldığını, dava konusu şekil görüldüğü anda müvekkilleri ve müvekkillerinin taahhüt ettiği garanti unsurunun akla geldiğini ileri sürerek, YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının tescilini talep ettiği şeklin 556 sayılı KHK’nın 7/1 a maddesinde belirtilen tüm fonksiyonlara sahip olduğu, soyut dünyadan yani fikir dünyasından çıkıp, görüntülenebilir, duyularımızla algılanabilir bir hal aldığı konusunda şüphe olmadığı, bu yönüyle dava konusu şeklin 556 sayılı KHK’nın 5. ve 7/1-a maddesi anlamında marka olabilme vasfına sahip olduğu ancak dava konusu şekillerin başvurunun yapıldığı hizmet sınıflarında giyim ve tekstil ürünleri açısından yaygın olarak kullanılan, yıkama, ağartma, kurutma, ütüleme, kuru temizleme anlamlarına gelen temizleme ve ütüleme standartlarını belirtir sembolleri içerdiğinden, ortalama bir tüketicinin, karşı karşıya kaldığı bu şekli bir marka olarak algılamayacağı, tekstil ürünlerini etiketleme ve/veya bakımı ile ilgili hizmetlerin verildiğini düşünecekleri, bu algılamanın, davacı başvurusunun emtia listesinde yer alan hizmetler bakımından somut ayırt ediciliği ortadan kaldıran bir durum arz ettiği, 556 sayılı KHK’nın 7/1-d maddesi yönünden yapılan değerlendirmelerde anılan işaretin kimsenin inhisarına bırakılamayacak mahiyette olduğu kanaatine varıldığı, dava konusu markanın başvuru tarihi ve YİDK kararının alındığı tarih itibariyle, dava konusu hizmetler açısından KHK’nın 7/son maddesi anlamında kullanımla ayırt edici nitelik kazanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 06/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9395, Karar No: 2023/11136, Tarih: 06.07.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/9395 E.  ,  2023/11136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/426 E., 2023/154 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı İdare bünyesinde alt işveren Şirketlerin işçisi olarak çalışmakta iken 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini ve ücretinin asgari ücretin % fazlası olarak belirlendiğini, ... sözleşmesi hükmüne göre belirlenecek ücrete her altı aylık dönemde %4 ücret zammı yapılması gerektiğini, ancak davacının ücretine 01.01.2019 tarihinden itibaren sadece %4 ücret zammı yapıldığını ve bu şekilde ücretlerinin eksik ödendiğini ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ücretinde herhangi bir azalma olmadığını ayrıca toplu ... sözleşmesi uyarınca belirlenen %4 zam artışının da yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 27.10.2021 tarihli kararıyla; bilirkişi tarafından yapılan hesaplamalara itibar edilerek davacının fark ücret alacağı, ikramiye alacağı ve ilave tediye alacağının hüküm altına alınması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 31.12.2021 tarihli kararı ile; davacının kadroya geçtiği tarihten sonraki ücretinin taraflar arasında düzenlenen ... sözleşmesine uygun olarak ödenmediği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 12.05.2022 tarihli ilamı ile; davacının ikramiye farkı alacağı talebine en yüksek işletme kredisi faizi uygulanmasının yerinde olmadığı ve arabuluculuk son tutanak tarihi ile bilirkişi raporunda hesaplamaya esas alınan son tarih arasında kalan talep dönemi için arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediği dikkate alındığında; bu dönem yönünden davanın, dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile karar bozularak dosya kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uygun şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacının sürekli işçi kadrosunda istihdam edildiğini, davacı gibi sürekli işçi kadrosuna geçen işçilerin ücret ve diğer mali sosyal haklarının Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu ... sözleşmesinin uygulanması ile oluşan ücret ve diğer mali ve sosyal haklardan fazla olamayacağını, davacının ücretinin korunarak üzerine %4'lük zam yapıldığını, herhangi bir ücret indirimine gidilmediğini ve temyiz dilekçesinde belirttiği diğer hususları ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, arabuluculuk dava şartının hesaplama dönemi bakımından yerine getirilip getirilmediği ve fark ikramiye alacağına uygulanması gereken faize ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 53 üncü maddesi, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 34 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

....07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12451, Karar No: 2017/5693, Tarih: 03.05.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/12451 E.  ,  2017/5693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...’in cezaevinden dosyaya sunduğu 03.07.2014 havale tarihli dilekçesi ile pişmanlığını yargılama safhasında dile getirmiş bulunduğunu ve hükmün onanmasını talep ettiğini belirtmek suretiyle, 19.06.2014 tarihli karar ile hakkında verilen mahkumiyet hükmünün onanmasını talep ettiğinin, herhangi bir temyiz itirazında bulunmadığının anlaşılması nedeniyle, re’sen temyiz incelemesine tabi olmayan dosyanın mahal mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 03/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5965, Karar No: 2016/8951, Tarih: 13.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/5965 E.  ,  2016/8951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk ve ... Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı şirket 17.11.2014 tarihli dilekçe ile; ... ile yaptıkları sağlık hizmetleri alım satım sözleşmesi uyarınca kurum mensuplarına sağlık hizmeti verdiklerini, kurumun şirketlerine ait hakedişlerden usulsüz kesinti yaptığını ileri sürerek anılan kesinti işleminin iptali ve muarazanın giderilmesi istemiyle dava açmıştır.

... Asliye Hukuk Mahkemesi; "...davaya konu hizmetin ... ilçesinde verildiği, hizmetin verildiği ... Mahkemelerinin yetkili olduğu..." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi ise "...davanın sözleşme ilişkisinden kaynaklandığı, 6100 HMK'nın 6 ve 10. maddesi uyarınca davalının yerleşim yeri adresinin veya sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemelerinin yetkili bulunduğu, kesin yetkinin sözkonusu olmadığı,yetki itirazının süresinde yapılması, yetkili mahkemenin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerektiği, davalının süresinde yetki itirazında bulunduğu ancak yetkili mahkemenin ... veya ... olduğunu belirttiği, yetki itirazının usulüne uygun yapılmadığı, bu durumda davanın ilk açıldığı mahkemenin yetkili hale geleceğinden ... Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili bulunduğu..." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiş, temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 6/1. maddesinde; "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir”

- 10/1. maddesinde "Sözleşmeden doğan davalar, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabilir."

- 19. maddesinde ise "1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir.

2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

3) Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

4) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.” hükümlerine yer verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 6 ve 10. maddelerindeki hükümler karşısında sözleşmeden kaynaklı uyuşmazlıklarda seçimlik yetki sözkonusudur. Kesin yetkinin sözkonusu olmadığı hallerde davacının seçim hakkını kullanmayarak yetkisiz mahkemede dava açması halinde