muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2895, Karar No: 2014/7254, Tarih: 02.06.2014

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının ve duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmalarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında hakkında 2012 yılı Nisan ayındaki eylemine ilişkin nitelikli cinsel istismar ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın suç tarihinde yolda yürümekte olan mağdurenin yanına yaklaşarak araca binmesini istediği, mağdurenin de bunu kabul edip araca bindiği, birlikte alışveriş merkezinin otoparkının alt katına gittikleri ve burada bir kez vajinal yoldan ilişkiye girdikleri anlaşılan olayda; mağdurenin kendi isteğiyle sanığın aracına binmesi ve sanığın ilişkiye girmeden önce mağdureye "sus konuşma, bir şey olmayacak" şeklindeki sözlerinin cebir veya tehdit boyutunda bulunmadığı nazara alındığında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 103/2 ve 109/1- 3f- 5 maddelerine uyduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurularak fazla ceza tayini,

Sanıklar ... ve .... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Oluşa göre; mağdurenin olay tarihinde evinden kaçarak daha önceden tanıdığı tanık ... çalıştığı işyerine gittiği ve kendisinden kalacak yer bulmasını istediği, ... başka bir işi olduğunu söyleyerek mağdurenin yanından ayrılmasından sonra sanık ...'nin de araçla ... işyerine geldiği ve bu sırada mağdure ile tanıştıkları, mağdurenin kalacak yerinin olmadığını öğrenen ... arkadaşı sanık ...'i arayarak mağdure ile cinsel ilişkiye girebileceklerini ve bağ evininin müsait olup olmadığını sorduğu, ...... olumlu cevap vermesi üzerine birlikte bağ evine gittikleri, evde mağdurenin, sanıkların verdiği içkiden içtiği, bu sırada ... dışarıya çıktığı, mağdure ve ... bir kez vajinal yoldan ilişkiye girdikleri anlaşılan olayda; mağdurenin olaydan daha önce de birkaç kez evden kaçtığı yönündeki tanık beyanları, mağdurenin ifadelerinde kendisine zorla içki içirildiğine dair bir anlatımın bulunmayışı, mağdurede darp cebir izine rastlanmadığına dair raporlar, olayın meydana çıkış biçimi ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkların atılı cinsel istismar ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediklerine dair şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, sanık ...'nin eyleminin savunmaları ile de sübuta eren reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu, sanık ...'in de eyleme yer temini suretiyle yardım eden sıfatıyla iştirak ettiği gözetilmeden, hukuka uygun düşmeyen gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları ve sanık ... müdafiin duruşmalı incelemedeki sözlü savunmaları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine göre tutuklu sanık ...'nun TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesinin mahalline en seri biçimde bildirilmesi için ilgili yerlere müzekkere yazılmasına 02.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

02.06.2014 tarihinde verilen işbu karar 11.06.2014 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde sanık müdafii Av. ...'ın yüzüne karşı tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2014/26605, Karar No: 2015/12940, Tarih: 03.03.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/26605 E.  ,  2015/12940 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

6360 sayılı Yasa uyarınca Büyükşehir Belediye sınırları içinde kalan taşınmazla ilgili olarak verilen kararın, belde belediyelerinin kaldırılması nedeniyle, yokluğunda verilen hükmün, suçtan zarar görme olasılığı bulunan Suruç Belediye Başkanlığına tebliğ edildiğine ilişkin bir belgeye rastlanılmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde gıyabi hükmün CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak Suruç Belediye Başkanlığına tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemesi halinde ise sanığın temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 03.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10073, Karar No: 2014/16000, Tarih: 17.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/10073 E.  ,  2014/16000 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/265951

MAHKEMESİ : Sarız Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2012

NUMARASI : 2011/80 (E) ve 2012/56 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Orman idaresinin sanık yönünden verdiği temyiz dilekçesinin müdahale dilekçesi olarak kabulü ile 5237 sayılı TCK'nin 237/2 ve 260. maddeleri uyarınca suçtan zarar görme ihtimaline binaen müdahale talebinin kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; ancak;

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarından, zabıt mümzii ve tanıkların beyanları ile tüm dosya kapsamından, sanığın orman alanına 300 metre mesafede bulunan tarlasındaki çayır otları ve gevenleri yaktığının, yangının ormana intikal etmeden söndürüldüğünün, yakılan bitki örtüsünün dikili halde olup toplanmak suretiyle yakılmadığının anlaşılmasına; 6831 sayılı Kanunun 110/1-c bendinde, ayni Kanunun 76/d bendinde belirtilen ormanlara 4 km. kadar olan mesafe içinde anız ve benzeri bitki örtüsü yakanların cezalandırılacağının düzenlenmesine ; suça konu sahada anız yakılmamış ise de madde kapsamında yer alan toprakta ekili bulunan bitkilerin oluşturduğu bitki topluluğunun dikili halde iken yakıldığının anlaşılmasına göre sanığın üzerine atılı suçun subut bulduğu gözetilmeden yerinde olmayan gerekçelerle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10698, Karar No: 2021/4969, Tarih: 09.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/10698 E.  ,  2021/4969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

... Cumhuriyet Başsavcılığının 11.08.2010 tarihli, 2010/33138 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanığa yüklenen .... Şirketinin müdürü sıfatıyla 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun, yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar; aynı iddianame ile sanığa yüklenen .... Şirketi kapsamında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarının, yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 13.02.2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar; ... Cumhuriyet Başsavcılığının 25.08.2011 tarihli, 2011/15295 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanığa yüklenen ... Ürünleri ve Yapı Malzemeleri Nakliyat San. ve Tic. Ltd. Şirketi kapsamında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu ile defter ve belgeleri gizleme suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 31.05.2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar; ... Cumhuriyet Başsavcılığının 15.12.2011 tarihli, 2011/47549 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanığa yüklenen defter ve belgeleri gizleme suçunun, yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 26.03.2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 09.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8174, Karar No: 2013/27097, Tarih: 01.07.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/8174 E.  ,  2013/27097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen kararın, sanığa 13.09.2010 tarihinde Tebligat Kanunun 35. maddesi uyarınca tebliğ edildiği, ancak tebliğ tarihinde cezaevinde hükümlü olan sanığın ikamet adresine yapılan tebligat geçersiz olduğundan, sanığın öğrenme ile verdiği 21/09/2010 tarihli temyiz dilekçesi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 01.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21967, Karar No: 2015/1313, Tarih: 20.01.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/21967 E.  ,  2015/1313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

6360 sayılı Yasa uyarınca Büyükşehir Belediye sınırları içinde kalan taşınmazla ilgili olarak verilen kararın, belde belediyelerinin kaldırılması nedeniyle yokluğunda verilen hükmün, suçtan zarar görme olasılığı bulunan... Belediye Başkanlığına tebliğ edildiğine ilişkin bir belgeye rastlanılmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde gıyabi hükmün CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvuru- labilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak ... Belediye Başkanlığına tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemesi halinde ise sanığın temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 20.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23255, Karar No: 2014/6977, Tarih: 08.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2011/23255 E.  ,  2014/6977 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2009/244468

Mahkeme :MERSİN 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası :14/04/2009 gün ve 2008/671 esas ve 2009/300 karar

Suç :Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 08.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1927, Karar No: 2017/29052, Tarih: 25.12.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/1927 E.  ,  2017/29052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık,resmi belgede sahtecilik,görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik ve görevi kötüye kullanma suçlarından sanık ...’ın beraatine ilişkin hükümler ile görevi kötüye kullanma suçundan sanık ...’ın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan ...'ın olay tarihinde Bahçesaray Devlet Hastanesi başhekimi olduğu, diğer sanık ...'in ise aynı hastanede müdür vekili olarak görev yaptığı, Bahçesaray Devlet Hastanesi'nin hemogram kiti ihtiyacı sebebiyle 03.06.2005 tarihinde yapmış olduğu ihalede çeşitli usülsüzlükler yapıldığı, idari şartnameye uyulmadığı, sanık ...'in fiyat araştırması yaparken hastaneler ve ticaret odasından fiyat almadığı, bu şekilde yeterli araştırma yapmadan ihale düzenlemesi sebebiyle malzemeleri yüksek fiyattan alarak devleti zarara uğrattığı, sanık ...'in ise hastanedeki ihale sürecinde gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek ihalenin mevzuata aykırı olarak düzenlenmesine sebep olduğu ayrıca Bahçesaray İlçesinden başka yere atanmış olan Dr. ...'e ait tahakkuk fişlerine imzasını atarak 101 adet fiş de düzeltme yaptığı yine sanık ...'in önceki fişlerde bulunmayan ve hastaların rahatsızlığı ile ilgili olmayan tahlilleri rastgele işlediği, bu şekilde hastane döner sermaye gelirlerini arttırarak kendi lehine devleti zarara uğratmaya çalıştığı bu şekilde sanık ...’in üzerine atılı görevi kötüye kullanma suçunu diğer sanık ...’in üzerine atılı görevi kötüye kullanma, resmi belgede sahtecilik ve kamu kurumu zararına dolandırıcılığa teşebbüs suçlarını işledikleri iddia olunan olayda;

1- Sanık ... hakkında atılı görevi kötüye kullanma suçuna yönelik verilen beraat hükmü ile sanık ... hakkında atılı görevi kötüye kullanma ve resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekili tarafından yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

1- Sanık ... hakkında atılı görevi kötüye kullanma suçuna yönelik verilen beraat hükmü ile sanık ... hakkında atılı görevi kötüye kullanma ve resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekili tarafından yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanıklara atılı resmi belgede sahtecilik ve görevi kötüye kullanma suçlarının 5237 sayılı TCK'nın 7. ve 5252 sayılı TCK'nın Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9.madde hükümleri karşısında; sanıklara yüklenen suçların 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nun 257/1 ve 204/1. maddesinde öngörülen cezasının miktarı ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 03/06/2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükümlerin BOZULMASINA, ancak, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince sanıklar hakkındaki açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Sanık ... hakkında atılı nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekili tarafından yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığın savunmaları, tanıkların beyanları, 24/04/2012 tarihli bilirkişi raporu ile dosya kapsamından mahkemece yüklenen suç açısından sanığın kastının bulunmaması gerekçesiyle vermiş olduğu beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç yönünden sanığın kastının bulunmaması gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanık hakkında verilen beraat hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 25/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/530, Karar No: 2023/959, Tarih: 27.03.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/530 E.  ,  2023/959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Davacı hakkında dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 10.06.2014 tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin kaçakçılık suçundan dolayı 8600 kg çaya ve ... plakalı aracına 01.03.2009 tarihinde el konulduğunu, açılan kamu davasının sonunda beraatine karar verildiğini, müvekkilinin söz konusu çayları zamanında satmadığından dolayı zarara uğradığını, teslim edilmediği için son kullanma tarihini geçtiğini, aracının yaklaşık 4 yıl boyunca müvekkile iadesinin yapılamaması nedeniyle kullanamadığı, ticari olarak zarara uğradığını, henüz kredisi bitmeden aracının yakalandığını, talep edilen tazminatlara ticari faiz uygulanması gerektiğini, haksız el koyma nedeni ile ticari hayatının zedelendiğini, bu nedenle de manevi olarak zarara uğradığını, söz konusu çaylara ve aracına haksız el konulması nedeniyle 1.000.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın el koyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

2.Davalı vekili 25.08.2014 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davacının ikametgahı nedeniyle davanın yetkili mahkemede açılmadığını, davacı vekilinin tazminat davası açabilmesi için özel yetkisinin olması gerektiğinden bu hususun araştırılması gerektiğini, davanın hak düşürücü süresi içinde açılması gerektiğini, derdest dosya araştırması yapılması gerektiğini, yargılamanın hukuka uygun yapıldığından devlete yüklenecek bir kusurun bulunmadığını, davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, aracın otoparkta bekletilme süresi bakımından haftanın her günü aracın kullanılamayacağından bu hususun dikkate alınması gerektiğini, talep edilen faizin dava tarihi olması gerektiğini, öne sürmüştür.

3.... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.06.2015 tarihli ve 2014/341 Esas, 2015/60 Karar sayılı kararı ile; davanın süresinde açılmadığından bahisle reddine karar verilmiştir.

3.... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.06.2015 tarihli ve 2014/341 Esas, 2015/60 Karar sayılı kararı ile; davanın süresinde açılmadığından bahisle reddine karar verilmiştir.

4. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.06.2015 tarihli ve 2014/341 Esas, 2015/60 Karar sayılı kararının davacı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 14.05.2018 tarihli ve 2018/918 Esas, 2018/5448 Karar sayılı kararı ile; tazminat talebinin dayanağını oluşturan dava dosyasının incelenmesinde; kaçakçılık suçundan dolayı açılan davada 27.07.2010 tarihinde davacının beraatine karar verildiği, kararın katılan kurum vekili tarafından temyiz edildiği, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 2013/143 Esas, 2013/2320 Karar sayılı ve 25.01.2013 tarihli kararı ile kararın yasal süresi içerisinde temyiz edilmediğinden temyiz talebinin reddine karar verildiği, bu şekilde beraat kararın 25.01.2013 tarihinde kesinleştiği, davanın ise, 10.06.2013 tarihinde açıldığının anlaşılması karşısında, beraat hükmünün kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde açıldığından bahisle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

5.... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2018/260 Esas, 2021/173 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına uyularak tazminat talebinin kısmen kabulü ile 116.248,80 TL maddi, 1.000,00 TL manevi tazminatın el koyma tarihinden faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

6.... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2018/260 Esas, 2021/173 Karar sayılı kararının davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 30.05.2022 tarihli ve 2021/5153 Esas, 2022/4180 Karar sayılı kararı ile; manevi tazminat davaları kişilik hakkını koruyan, haksız tecavüzün doğurmuş olduğu olumsuz sonuçları, yani zararın giderilmesini, telafi edilmesini amaçlamaktadır. Manevi tazminat davası için, kişilik haklarının ihlal edilmesi özellikle sosyal ve duygusal kişilik değerlerinin ihlali ve hukuka aykırı bir fiilin bulunması gerekir. Yakalanan veya tutuklanan kimsenin gerek aile, gerekse ... çevresinde itibarının sarsılması, aile, çocuk ve yakınları için tutukevinde hasret çekilmesi, kişinin tutuklanması nedeniyle ruhi sıkıntılar çekmesi, cezaevi şartları, buralarda duyduğu acı ve ızdıraplar kişinin manevi zararının giderilmesini gerekli kılmaktadır. Tutuklanan kimseye verilecek manevi tazminatın tespitinde; tutukluluk süresi, kişinin sosyal ve ekonomik yeri, üzerine yüklenen ve ceza kovuşturmasına konu olan suçun nitelik ve kapsamı göz önünde bulundurulmalıdır. Bu açıklamalar ışığında, yalnızca haksız yere yakalanan ya da tutuklanan kişinin çektiği acının karşılığı olarak manevi zarar ödenmesi gerektiği, haksız el koyma nedeniyle manevi tazminat şartlarının oluşmayacağı gözetilerek, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.