muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/17281, Karar No: 2021/963, Tarih: 25.01.2021

2- Kabul ve uygulamaya göre de; hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla başkasına ait kimlik bilgilerini kullanmak suretiyle işlenen iftira suçuna ilişkin eylemde aynı soruşturma ve kovuşturmada mağdurun kimlik bilgilerini kullanmaya devam etmesinin ancak devam eden tek bir suçu (mütemadi suçu) oluşturacağı, somut olayda; sanığın 03/02/2013 tarihinde yakalanması ile birlikte, birden fazla hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali suçlarına ilişkin mağdurun kimlik bilgilerini kullandığı, atılı tüm suçlara ilişkin 2013/310 iddianame nosu ile kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında; sanığın, mağdurun kimlik bilgilerini kullandığı atılı her bir suç için ayrı ayrı soruşturma ve kovuşturma yürütülüp yürütülmediği, yürütülen soruşturmada her bir suçtan ayrı ayrı ifadesinin alınıp alınmadığı, ne zaman alındığı tespit edilerek sonucuna göre TCK.nın 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılıp değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, " sanığın eylemini birden fazla kez soruşturma ve kovuşturma aşamasında işlediğinden " bahisle hakkında TCK.nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4604, Karar No: 2020/6905, Tarih: 11.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/4604 E.  ,  2020/6905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

...

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan istinaf incelemesi sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı istinaf başvurusunun kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 01/10/2013 tarihinde sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki davalı ... şirketine Zorunlu Mali Sorumluluk Poliçesi ile sigortalı olan ... plakalı minibüsün yolun virajlı ve ıslak olması sebebiyle sürücünün direksiyon hakimiyetini kaybetmesi ve yoldan çıkarak takla atması sonucu meydana gelen trafik kazasında araçta yolcu konumunda bulunan davacının yaralandığını, kazaya karışan ... plaka sayılı aracın davalı ...Ş. tarafından ZMSS ile sigortalı olduğunu, 1.000,00 TL maluliyet tazminatının (fazlaya ilişkin hak ve talepleri saklı kalmak kaydı ile) davalı ... şirketinden işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin dava dosyasında davacı vekili; 01/10/2013 tarihinde sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki davalı ... şirketine Zorunlu Taşımacılık Sigorta Poliçesi ile sigortalı olan ... plakalı minibüsün yolun virajlı ve ıslak

olması sebebiyle sürücünün direksiyon hakimiyetini kaybetmesi ve yoldan çıkarak takla atması sonucu meydana gelen trafik kazasında araçta yolcu konumunda bulunan davacının yaralandığını, 1.000,00 TL maluliyet tazminatının (fazlaya ilişkin hak ve talepleri saklı kalmak kaydı ile) davalı ... şirketinden işleyecek yasal faizi tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Talebini 05.06.2018 tarihli ıslah dilekçesi ile 148.913,23 TL'ye arttırmıştır.

Davalı vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; asıl dava yönünden davacı tarafından davalı ...Ş. hakkında açılan davanın reddine, birleşen dava yönünden; davacı tarafından davalı ... Anonim Türk Sigorta A.Ş karşı açılan davanın kabulü ile 148.913,23 TL maddi tazminatın dava tarihi olan 11/05/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı ... Anonim Türk Sigorta A.Ş'den tahsili ile davacıya ödenmesine, karar verilmiş; Adana Bölge Adliye Mahkemesi’nce, tüm dosya kapsamına göre, davalı ... Anonim Türk Sigorta A.Ş. vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak birleşen davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir.

Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigortası, 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu’nun “Sorumluluk ve Sigorta” başlıklı bölümünde düzenlenmiş olup; Kanunun 17.maddesinde: “Şehirlerarası ve Uluslararası yolcu taşımacıları, duraklamalar dahil olmak üzere kalkış noktasından, varış noktasına kadar geçecek süre içinde meydana gelecek bir kaza nedeniyle yolcunun ölümü, yaralanması ya da eşyanın zarara uğramasından dolayı sorumludurlar” açıklaması yapıldıktan sonra, 18.maddesinde: “Taşımacılar, yolcuya gelebilecek bedeni zararlar için bu Kanunun 17 nci maddesinden doğan sorumluluklarını sigorta ettirmek zorundadırlar” denilmiştir.

Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları'nın "Tazminat Ödemesinde Öncelikli Sigorta" başılığını taşıyan B.8. maddesinde ise; "Meydana gelen zarar öncelikle bu sigortadan karşılanır. Sigorta sözleşmesinin hiç yapılmamış olması, yapılmış fakat geçersiz hale gelmiş olması, süresinin bitmiş olması veya meydana gelen zararın bu

sigorta teminatlarının üzerinde bulunması halinde teminatların üzerinde kalan kısım için; sırasıyla 13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununa göre yapılması zorunlu olan mali sorumluluk sigortasına ve varsa ihtiyari mali sorumluluk sigortasına başvurulur" denilmektedir. Buna göre taşıma ilişkisinde, taşımacılık mali sorumluluk sigortası, mali sorumluluk sigortası ve ihtiyari mali sorumluluk sigortası arasında sıralı sorumluluk ilişkisi kabul edilmiştir.

Somut olayda, dosyadaki mevcut ceza dosyası tutanaklarına göre aracın kaza günü Osmaniye Burhaniye/Balıkesir'e gidilirken meydana gelen kazada iki kişinin vefat ettiği ve birden fazla kişinin yaralandığı, kaza tarihini kapsayan taşımacılık mali sorumluluk sigortasının birleşen davada davalı ... nezdinde 04.07.2013/2014 dönemli, ölüm ve sakatlanma halinde kişi başına 250.000,00 TL ve tedavi gideri kişi başına 250.000,00 TL teminat limitli poliçeyle yapıldığı anlaşılmaktadır. Eldeki davada davacı ... tarafından, asıl davada ...ye ve birleşen davada ... plaka sayılı minibüsün kaza tarihini de kapsayacak şekilde Zorunlu Karayolu Yolcu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesini temin eden Anadolu Sigorta A.Ş. aleyhine maddi tazminat talepli olarak dava açılmış, yargılama neticesinde İlk Derece Mahkemesince davalı ...Ş. Açısından davanın reddine, birleşen dava davalısı Anadolu Anonim Türk Sigorta A.Ş. Açısından davanın kabulüne karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince ise davalı ... Anonim Türk Sigorta A.Ş. vekiinin istinaf isteminin kabulü ile birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki mevcut ceza dosyasındaki araç sürücüsü Muhammet Şahan'ın ifadesinde bir kısım akraba ve tanıdıkları ile birlikte üç araç olarak Osmaniye'den Burhaniye'deki kaplıcalara gitmek için yola çıktıklarını belirtmiş, dosya kapsamında bulunan Burhaniye 2. Ağır Ceza Dosyasının 31/12/2013 tarihli duruşma tutanağının 3. nolu sayfasında da sanık ...,... gezmeye gidenleri bu şekilde taşıyordu, ben o tarihte boş kalmıştım, ben de ücret karşılığı taşıma işi yapıyordum" şeklinde ifadesi geçmiş olup, davacı vekili de istinaf başvuru dilekçesinde yol ücretini bu kaplıcaların tanıtımı amacıyla karşılaması üzerine gidildiğini iddia ettiği görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesince; taşımanın nasıl yapıldığı, yapılan taşımanın ücretinin kim tarafından karşılandığı, taşıyan ile kaplıca

işletenler arasındaki hukuki ilişki araştırılmak ve araştırma sonucu taşımanın ticari taşıma olup olmadığı hususu değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmayıp hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekili ve davalı ...vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, dosyanın karar veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalı ...ye geri verilmesine 11/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2667, Karar No: 2010/3405, Tarih: 29.03.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/2667 E.  ,  2010/3405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.07.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, tescile karar verilmezse alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın davalı ... yönünden ayrılmasına diğer davalılar yönünden reddine dair verilen 09.10.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademedeki istek yükleniciye temlik nedeniyle ödenen 67.000 Amerikan Dolarının davalılardan tahsili veya inşaatın devamına izin verilmesi istemlerine ilişkindir.

Davalı arsa sahipleri, işin ancak %40 seviyelerine getirildiği aşamada sözleşmenin feshedildiğini, açılan davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı yüklenici, savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, yüklenici aleyhine açılan davanın tefrikine, davacının tapu iptali ve tescil isteminin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Yukarıda vurgulandığı üzere, davadaki istemin dayanağı yüklenicinin adi yazılı ve tarihsiz sözleşmeyle yaptığı temlik işlemidir. Bir tanımlama yapmak gerekirse, alacağın temliki; alacaklı (yüklenici) ile onu devralan üçüncü kişi (davacı) arasında borçlunun (arsa sahiplerinin) rızasını gerektirmeden yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliği taşıyan şekle bağlı bir akittir. Kuşkusuz, yüklenicinin yaptığı temlik işleminin hüküm ve sonuç doğurması temlik işleminin konusu olan alacağın gerçek bir alacak olmasına

bağlıdır. Alacağın temlik edildiği üçüncü kişi ancak bu gibi durumlarda temlik işleminden yararlanarak bu hakkını arsa sahibine karşı da ileri sürebilir hale gelir. Zira, alacağı devralan kişi, evvelki alacaklının yerine geçer ve borçludan ifayı istemek gerektiğinde de borçluyu ifaya zorlamak artık onun hakkı olur. Ne var ki, üçüncü kişinin borçluyu (arsa sahibini) hasım göstererek açacağı davada borçlu temlik yapmamış olsaydı eski alacaklısına (yükleniciye) ne gibi def’ilerde bulunmak imkanına haiz idi ise bu def’ileri yeni alacaklıya (hakkı temellük eden üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir (BK m.167). Kısaca bu gibi davalarda, üçüncü kişi temlik işleminin varlığını yükleniciye, alacağa hak kazanıldığını ise arsa sahiplerine karşı ispat etmek zorundadır. Denilebilir ki, temlik işlemine dayalı davalarda, arsa sahipleri ile yüklenici arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Zorunlu dava arkadaşlığının varlığı durumunda, hem yüklenicinin hem de arsa sahiplerinin aynı davada taraf olmaları gerekir. O yüzden, mahkemenin yüklenici aleyhindeki davanın tefrikine karar vermesi HUMK'nun 47.maddesine uygun düşmemiştir.

Davacının çekişmenin esasına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacının çekişmenin esasına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

1-Kural olarak eserin sözleşmede belirlenen amaca ve fenne uygun imali gerekir. Ancak bazen yüklenici, eserde bulunması gerektiği halde bazı bölümleri kısmen veya tamamen yapmamış, teslim süresi dolmuş, yüklenici temerrüde düşmüş ve özellikle eseri mevcut hali ile terk etmiş ise arsa sahibinin hakları çiğnenmiş olur. İşte bu gibi durumlara ilişkin düzenlemeye Borçlar Kanununun 97.maddesinde yer verilmiş ve anılan maddenin 1.fıkrasında; “Bir şeyin yapılması ile ilgili borç borçlu tarafından yerine getirilmemişse alacaklının, masrafı borçluya ait olmak üzere borcun kendisi tarafından ifasına izin verilmesini isteyebileceği” hükmü getirilmiştir. Görülüyor ki, bu hükümden sözleşmenin tarafı olan arsa sahipleri yararlanabilir. Yükleniciden temlik alan üçüncü kişiler Borçlar Kanununun 97.maddesinden yararlanarak nama ifaya izin isteminde bulunamayacaklarından, davacının buna yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Arsa sahipleri ile yüklenici arasında biçimine uygun düzenlenen 20.11.1995 günlü sözleşmede, 4766 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerine 48 adet villa yapımının kararlaştırıldığı, bunun 12 adedinin arsa sahiplerine kalanının yükleniciye bırakılmasının hüküm altına alındığı, 16.02.1999 günlü ek sözleşmede ise 20.11.1995 günlü sözleşmeyle yapımı kararlaştırılan 48 villa işinden vazgeçilerek taşınmaz üzerine 6 adet villa ile 6 adet bloktan ibaret inşaat yapımının kararlaştırıldığı, bunlardan (A) ve (B) blokların arsa sahibine bırakıldığı, sosyal tesisler ile diğer blokların ise yükleniciye verilmesinin

öngörüldüğü anlaşılmaktadır. Ne var ki yüklenici, işi eylemli olarak terk etmiş, taraflar 21.05.2004 tarihinde bir araya gelerek tasfiye protokolü yapmıştır. “Avukatlık Kanunu 35.A madde hükmü, ilam niteliğindeki uzlaşma tutanağıdır” başlıklı protokole göre; inşaatın %25 oranında yüklenici tarafından tamamlandığı kabul edilmiş, bu orana karşılık inşaattaki (F) Bloğun yükleniciye, diğer blokların arsa sahiplerine verilmesi kararlaştırılmıştır. Görüldüğü gibi, yüklenicinin işi eylemli feshetmesinden dolayı, feshin tasfiyesinin her ne kadar sözleşmede geriye etkili olduğu yazılmış ise de gerçekte ileriye etkili olarak yapılmıştır.

Feshin ileriye veya geriye etkili olması ayırımı, yüklenicinin yapımını üstlendiği inşaatı kısmen tamamlaması, fakat temerrüdü yüzünden teslim edememesi halinde tasfiyenin nasıl yapılacağı sorunu ile ilgilidir. Eğer feshin sonuçları geriye etkili olacaksa, sözleşme yokmuşçasına tafsiye edileceğinden yüklenici inşaatın yaptığı kısmına orantılı arsa payı değil, sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre imal ettiği inşaat bedelini alır. Fesih ileriye etkili kabul edilirse, yükleniciye imalat oranına paralel arsa payı bırakılır. Nitekim somut uyuşmazlıkta, feshin ileriye etkili sonuç doğurması için yükleniciye işi getirdiği %25 fiziki seviyeye uygun olarak inşaattaki (F) Blok bırakılmıştır. Davacıya yüklenici tarafından bu bloktaki hak temlik edildiğinden, davacı yükleniciye karşı şahsi hakkını ileri sürerek mülkiyet talebinde bulunabilir. Ancak;

21.05.2004 tarihli tasfiye sözleşmesinde, yükleniciye bırakılan (F) Bloğun gerçekte ve zeminde neresi olduğu belli değildir. Diğer taraftan, 4766 ada 1 sayılı parselin 19.09.2005 tarihinde 2 parçaya ifraz edildiği, bunlardan 4766 ada 2 sayılı parselin yüklenici adına, 3 sayılı parselin ise arsa sahipleri adına tapuya tescil edildiği, 3 sayılı parsel üzerinde muhtelif bloklar olduğu ve bunlara ilişkin kat irtifakının kurulduğu anlaşılmaktadır. Kısaca, davacının temlik işlemiyle kazandığı şahsi hakkın konusu olan taşınmazın kat irtifakı kurulan bloklarda yer alıp almadığı veya temlik alınan şahsi hakkın 4766 ada 2 sayılı parsel kapsamında kalıp kalmadığı incelenip araştırılmamıştır. Öncelikle bu husus araştırılmalı, hakkın konusu olan yerin gerçekte ve fiilen nerede olduğu açıklığı kavuşturulmalıdır. Davacıya temlik edilen hakkın yüklenici adına tapuda kayıtlı 2 sayılı parselde kaldığı ve burada inşaat bulunmadığı saptanırsa hiç kuşkusuz Borçlar Kanununun 117.maddesi uyarınca bu sözleşmenin ifa olanağı bulunmadığından davacının ikinci kademedeki bedel isteminin incelenmesi gerekecektir.

Mahkemece bütün bu yönler üzerinde durulmadan eksik inceleme ve araştırmayla hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; davalı arsa maliklerinden ... 08.03.2005 tarihinde yargılama sırasında ölmüş, mirasçıları Naile Korkmaz, ... , ..., ... , ..., ..., 16.05.2009 tarihli dilekçe ile davaya dahil edilmiş olmalarına rağmen karar başlığında bu mirasçılar yerine muris ...’ın gösterilmesi ile, davalı arsa maliki ...’ın karar başlığında ... olarak iki kere yazılması yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün 2.bentte yazılı nedenlerle BOZULMASINA, 29.03.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5031, Karar No: 2015/5615, Tarih: 25.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/5031 E.  ,  2015/5615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen yetkisizliğe dair hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava 05.09.2014 tarihinde ...'da ikame edilmiş, davalı, süresi içinde yetkisizlik itirazında bulunmuş, yetkili mahkeme olarak 'yı göstermiştir.

Dava tarihi itibariyle ...'ın eşlerden birinin yerleşim yeri olmadığı, buranın eşlerin davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer de olmadığı toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Bu bakımdan mahkemece yer itibariyle yetkisizliğine karar vermesi doğrudur. Ne var ki, davalı yetki itirazında ...'yı yetkili olarak göstermiştir. Mahkeme, yetkili olarak gösterilen mahkeme dışında bir başka yer mahkemesi'nin yetkili olduğuna karar veremez. Davacı kanunda (TMK. m. 168) gösterilen yerlerden birinde değil de, kanunen yetkili olmayan mahkemede dava ikame ettiğine göre, kanundaki gösterilen yerlerden birini tercih hakkı artık davalıya geçmiştir. Bu itibarla dosyanın yetkili ... Aile Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken Ankara'nın yetkili olduğunun tespiti ile bu yer mahkemesine gönderilmesi yönünde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. Ne var ki kanuna uymayan bu husus hakkında yeniden yargılama yapılmasına da ihtiyaç bulunmamaktadır. Bu sebeple bozma yapılmamış, hükmün yetkili mahkemeye ilişkin bölümünün düzelterek onanması uygun bulunmuştur (HUMK m. 438/7).

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple, hüküm sonucunun 2. maddesinin son cümlesindeki "Ankara Aile Mahkemesine" ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine "... Aile Mahkemesine" cümlesinin yazılmasına hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 25.03.2015 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2022/6633, Karar No: 2024/2952, Tarih: 17.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/6633 E.  ,  2024/2952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/252 Esas, 2022/908 Karar

HÜKÜM : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/333 E., 2020/335 K.

Taraflar arasındaki yargılamanın iadesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 30.11.2017 tarih ve 20105/194 E. ve 2017/546 K. sayılı kararı ile müvekkilinin 2012/83688 sayılı markasının kısmen hükümsüzlüğüne karar verildiğini, bu karara karşı dosyanın davalıları tarafından istinaf kanun yoluna başvurulduğunu, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesinin 14.12.2018 tarihli 2018/487 E., 2018/1219 K. sayılı kararı ile istinaf başvurusunun reddine karar verildiğini, bu kez temyiz kanun yoluna başvurularak Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi kararının bozulmasının talep edildiğini, Dairemizin 20.11.2019 tarih ve 2019/608 E., 2019/7351 K. sayılı kararı ile temyiz taleplerinin reddiyle kararın onanmasına karar verildiğini, kararın kesinleştiğini, oysa müvekkilinin markasının hükümsüzlüğüne karar verilen sınıflarda öncelik hakkının bulunduğuna dair aksi yönde kararlar da bulunduğunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 375 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendine göre yargılamanın iadesi koşullarının bulunduğunu ileri sürerek yargılamanın iadesi talebinin kabulü ile yeniden yargılama yapılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili aşamalarda özetle; koşulları oluşmadığından yargılamanın iadesi talebinin reddini istemiştir.

2. Davalı Şirket vekili aşamalarda özetle; koşulları oluşmadığından yargılamanın iadesi talebinin reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili aşamalarda özetle; koşulları oluşmadığından yargılamanın iadesi talebinin reddini istemiştir.

2. Davalı Şirket vekili aşamalarda özetle; koşulları oluşmadığından yargılamanın iadesi talebinin reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamına göre tüm dosya kapsamına göre, yargılamanın iadesi talebinde bulunan tarafın davasını 6100 sayılı Kanun'un 375 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendine dayandırdığı, hangi hallerde yargılamanın iadesine gidilebileceğinin 6100 sayılı Kanun'da sınırlı olarak sayıldığı, ancak yargılamanın iadesi talebinde bulunan taraf isteminin 6100 sayılı Kanun'un 375 ve devamı maddesinde sınırlı olarak belirtilen yargılamanın iadesi nedenlerinden hiçbirine uymadığı, yargılamanın iadesi isteminde bulunan tarafın iade sebebi olarak dayanmış olduğu yargı kararlarının bu kapsamda değerlendirilebilecek bir delil olamayacağı gibi sunulan kararlardan Dairemizin 21.01.2020 tarih 2019/2681 E., 2020/611 K. sayılı olanı dışındaki tüm yargı kararlarının da eldeki uyuşmazlıkta nihai kararı veren Dairemizin 20.11.2019 tarihli kararından önce olduğu, bu kararların yargılama aşamasında da gerek ilgilisince, gerekse yargı mercileri tarafından temin edilmesi mümkün bulunan kararlar olduğu, 6100 sayılı Kanun'un 374 üncü ve devamı maddelerinde düzenlenmiş bulunan yargılamanın iadesi koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle, yargılamanın iadesine yönelik talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hem Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin hem de Dairemizin, müvekkili şirketin 9 uncu sınıfta öncelik hakkının olduğunu kanıtlar kesinleşmiş kararları olduğunu, İlk Derece Mahkemesi dosyasından verilen kararın tam aksi yönünde verilmiş ve kesinleşmiş Yargıtay kararları olduğundan huzurdaki dava dosyasından yargılamanın iadesi talep etme zorunluluğu bulunduğunu, İlk Derece Mahkemesi dosyasından verilen ve kesinleşen 30.11.2017 tarih ve 2015/194 E. numaralı karar ile müvekkili şirket markaları hakkında verilen ve kesinleşen diğer kararların çelişmekte olup hukuki yeknesaklık, hukuki belirlilik, hukuki güven ve hukuki istikrar ilkelerine aykırılık oluşturduğunu, yeknesaklık bulunmayan kararlar sebebiyle, müvekkilinin Anayasa tarafından korunan adil yargılanma hakkının zedelendiğini ileri sürerek yargılamanın iadesi talebinin reddine ilişkin verilen kararın kaldırılmasına ve yargılamanın iadesine karar verilmesi talebinin kabulü ile yeniden yargılama yapılarak usul ve yasaya aykırı şekilde ikame edilen haksız asıl davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç