muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7389, Karar No: 2016/243, Tarih: 14.01.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/7389 E.  ,  2016/243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

KATILAN SANIKLAR : ..., ..., ..., ...

SUÇ : Tehdit, hakaret, kasten yaralama (katılan sanık ...), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (katılan sanıklar ..., ..., ...), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğini ihlal (sanık ...)

HÜKÜM : Katılan sanık ...'nin tehdit, hakaret suçlarından beraati ile kasten yaralama suçundan ceza verilmesine yer olmadığına, katılan sanıklar ..., ... ve ...'nin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetlerine, sanık ...'nin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyeti ile özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

TEBLİĞNAMEDEKİ

DÜŞÜNCE : Onama, incelenmeksizin iade

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesine göre itirazı kabil nitelikte olduğu gözetilip, aynı Kanunun 264. maddesi uyarınca ... müdafiin temyiz istemi itiraz kabul edilerek merciince bu hususta karar verilmesi mümkün görüldüğünden, ... hakkındaki temyiz incelemesinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Katılan sanık ... hakkında tehdit ve hakaret suçlarından kurulan beraat, kasten yaralama suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlere yönelik katılan sanıklar ..., ... ve ... müdafiin temyiz isteminin incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri ile ceza verilmesine yer olmadığına dair hüküm usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan sanıklar ..., ... ve ... müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Katılan sanıklar ..., ... ve ... ile sanık ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik sanık ... müdafii ile katılan sanıklar ..., ... ve ... müdafiin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümlerden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Ancak;

Hükümlerden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile katılan sanıklar ..., ... ve ... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerde yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümlerin çıkartılarak yerlerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararı da nazara alınmak kaydıyla sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarının uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18122, Karar No: 2012/16121, Tarih: 26.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/18122 E.  ,  2012/16121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1) 2004 takvim yılına ilişkin olarak : Sanıkların 213 sayılı Yasanın 359/b-1-son, TCK.nun 80, 59/1-2. maddeleri gereğince 17 ay 15'er gün hapis cezası TCK'nun 51. maddeleri gereğince hapis cezasının ertelenmesine...

2 ) 1 ) 2005 takvim yılına ilişkin olarak : Sanıkların 213 sayılı Yasanın 359/b-1-son, TCK 43, 62. maddeleri gereğince 18 ay 22'şer gün hapis cezası, TCK'nun 51. maddeleri gereğince hapis cezasının ertelenmesine...

1) Sanık ... .. ve Sanık ... müdafiinin "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 31.12.2004 suç tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık ... .. ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2. ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2) Sanık ... ... ve Sanık ... müdafiinin "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Sanıkların ortağı olduğu şirketi 10 yıl süreyle sanık ...'ın münferiden temsil ve ilzama yetkili olduğu, şirket hisselerinin 11.10.2005 itibarıyla noter

2) Sanık ... ... ve Sanık ... müdafiinin "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Sanıkların ortağı olduğu şirketi 10 yıl süreyle sanık ...'ın münferiden temsil ve ilzama yetkili olduğu, şirket hisselerinin 11.10.2005 itibarıyla noter

hisse devir sözleşmesiyle ... ve ... isimli şahıslara devredildiği, anılan şirketin ve ortaklarının bilinen adreslerinde bulunamadıklarına dair tespitlerin 2008 yılında yapıldığı, VEDOP sorgulamaları ve Bs analizi sonucunda 2005 yılında şirketin 9 adet faturayı adına düzenlediği anlaşılan "Gurme Dış Ticaret Gıda San.Ltd. Şti." hakkındaki karşıt incelemenin sanıklar hakkındaki dava devam ettiği sırada halen sürdüğüne ilişkin tespit, sanık ... müdafiinin dosyayaya sunduğu savunma ve soruşturmanın genişletilmesi taleplerini içeren 08.11.2010 havale tarihli dilekçe ve ekinde suretini ibraz ettiği şirketin 2004-2005 yıllarına ait Fortisbank Antalya Şubesindeki hesabına ait ekstre ile sanıkların aşamalardaki savunmaları ve tüm dosya kapsamı dikkate alınarak, mükellef şirketin 2004 ve 2005 takvim yıllarında faaliyette bulunup bulunmadığına dair var ise vergi dairesi nezdindeki yoklama fişleri ile şirketin 2005 yılında adına fatura düzenlediği belirlenen "Gurme Dış Ticaret Gıda San.Ltd. Şti" hakkındaki vergi inceleme raporu ve ekleri dosyaya getirtilip, gerektiğinde faturaları kullanan şirkete ait hesaplarının bulunduğu Fortisbank ve İşbankası hesapları da incelenip bilirkişi incelemesi yaptırılarak, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının araştırılıp, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri incelenip ve alıcı firmanın sözkonusu malları gerçekte fatura karşılığı mükellef şirketten alıp almadığının belirlenip, ilgili şirket yetkililerine faturaları kimden aldıklarının sorularak, gerek "Gurme Dış Ticaret Gıda San.Ltd. Şti" adına düzenlenen faturalarda gerekse mükellef şirket adına vergi dairesine verilen beyannamelerde sanık ... ...'ün imzasının bulunup bulunmadığı , sanıkların savunmalarında ismi geçen ... isimli şahsa şirketin mali işlerini yürütmesi için verilmiş bir vekaletname olup olmadığı ve kapsamı ve sanık ...'ın bu şahıs hakkında suç duyurusu yaptığı iddia olunan Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2009/45156 soruşturma numaralı evrakının akıbeti de araştırılarak, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ... ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/27980, Karar No: 2010/9422, Tarih: 19.04.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/27980 E.  ,  2010/9422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/09/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki her iki taraf vekilleri tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlu vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE,2-Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Borçlu vekili, usulsüz tebligat şikayetinde bulunarak sahte adrese ödeme emrinin tebliğ edildiğini, müvekkilinin Yozgat ilinde ikamet ettiğini, tebliğ tarihinin 12.7.2009 olarak düzeltilmesini istemiş, ayrıca senet aslının kasada olmadığını, faizin fahiş olduğunu,alacaklıya borcunun olmadığını ileri sürmüştür. Mahkemece şikayetin kabulü ile ödeme emri tebliğ tarihinin 12.7.2009 olarak düzeltilmesine, sair itirazların reddine karar verilmiştir.

Borçlu vekili, müvekkilinin 1.1.2007 ve 1.3.2008 tarihleri arasında, ...mah. ...sk. No. YOZGAT adresinde oturduğunu ileri sürmekte ise de, borçlunun, dosyada bulunan B.Çekmece polis amirliğine ait 17.05.2007 tarihli “Mağdur ifade tutanağı” nda ödeme emrinin tebliğ edildiği .. mahallesi ....Sk. Efendi Konakları No:.B.ÇEKMECE –İSTANBUL adresini ikametgah adresi olarak verdiği, Efendi Konakları yöneticiliğinin 2.9.2009 tarihli yazısında da, borçlunun bu adreste 3.9.2008 tarihine kadar oturduğunun belirtildiği görülmektedir.

Mahkemece her ne kadar, borçlunun muhtarlık kaydının bulunmadığına ilişkin 3.9.2009 tarihli “muhtarlık yazısı” hükme esas alınmışsa da, cevaba esas mahkeme müzekkeresinde "ödeme emri tebliğ tarihi itibariyle borçlunun ikamet kaydı" sorulmadığından muhtarlığın bu cevabı hükme esas alınamaz.

Takip konusu senette borçlu, ad ve soyadının altında adres olarak, yine tebligat yapılan adresi vermiş olup, senetteki imzaya ve buradaki adresin eli ürünü olmadığına yönelik herhangi bir itirazda bulunmamıştır. T.T.K.689/2. maddesi gereğince aksi belirtilmediği sürece senet altındaki adresin, borçlunun ikametgahı sayılacağı kuralı ve tebligatın bu adrese usulüne uygun yapıldığı dikkate alındığında, borçlunun yerinde olmayan usulsüz tebligat şikayetinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı nedenlerle bu yöndeki istemin kabulü isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7227, Karar No: 2015/8486, Tarih: 18.03.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/7227 E.  ,  2015/8486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihlerinde .... Hastanesinde başhekim olarak görev yapan sanık ... ile değişik zamanlarda hastane müdürü olarak görev yapan sanıklar ... ve ... haklarında görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda beraat kararı verilmiş ise de; 23/06/2010 tarihli bilirkişi raporunda belirtildiği üzere hastanenin elektrik enerjisi ana besleme hattı değişim işinin 4734 sayılı Kanunun 21/b maddesi gereğince yaptırılması gerekirken mevzuata aykırı şekilde işin ikiye bölünerek doğrudan temin yöntemiyle yaptırıldığı, işin bedelinin doğrudan temin sınırları içinde kalan miktarının yüklenici ... Ltd. Şirketine ödendiği ancak geriye kalan miktarın ödenmeyerek mağduriyete neden olunduğu anlaşılmakla, görevi kötüye kullanma suçunun yasal unsurları itibariyle oluştuğu gözetilmeden oluşa uygun düşmeyen yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde beraat kararları verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan Hazine vekili ve katılan...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6956, Karar No: 2025/4303, Tarih: 27.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/6956 E.  ,  2025/4303 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1159 Esas, 2024/1343 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/244 Esas, 2023/1100 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir.

Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kabulüne dair karara karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulmuştur. Davalı vekilinin istinaf başvurusu da esastan reddedilmiştir. Hâl böyle iken İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan davacı idare vekilinin, istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Bu nedenle, davacı idare vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu Samsun ili, Canik ilçesi, Yeni Mahallesi 1177 ada 30 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davaya konu taşınmazın gerçek değerinin tespit edilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu Samsun ili, Canik ilçesi, Yeni Mahallesi 1177 ada 30 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davaya konu taşınmazın gerçek değerinin tespit edilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kamulaştırma bedelinin ve yapı değerinin düşük belirlendiğini, emsal taşınmazın uygun olmadığını, Anayasa Mahkemesinin 01.08.2023 tarihli kararına göre karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Aynı kamulaştırma kapsamında kalan ve Dairemizin 2024/6778 Esas, 2025/4287 Karar sayılı ilâmı ile aynı gün denetimden geçen Samsun 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2023/744 Esas, 2023/1092 Karar sayılı dosyasında davalı vekilince verilen 17.12.2024 havale tarihli dilekçe ile davacı idare tarafından kamulaştırmadan vazgeçildiği iddia edilmektedir.

3.2942 sayılı Kanun'un 21 inci maddesine göre idare, kamulaştırmanın her safhasında kamulaştırma kararı veren ve onaylayan yetkili merciin kararı ile kamulaştırmadan tek taraflı olarak kısmen veya tamamen vazgeçebilir.

4. Bu durumda usulüne uygun olarak yetkili mercii tarafından verilmiş kamulaştırmadan vazgeçme kararı olup olmadığı araştırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir.

5. Bozma sebep ve gerekçesine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

A. Davacı İdare Vekilinin Temyizi Yönünden;

Davacı idare vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

B. Davalı Vekilinin Temyizi Yönünden;

1.Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

5. Bozma sebep ve gerekçesine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

A. Davacı İdare Vekilinin Temyizi Yönünden;

Davacı idare vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

B. Davalı Vekilinin Temyizi Yönünden;

1.Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

3. Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13620, Karar No: 2023/15571, Tarih: 23.10.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/13620 E.  ,  2023/15571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2090 E., 2023/1746 K.

KARAR : İstinaf başvurularının esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 24. ... Mahkemesi

SAYISI : 2020/493 E., 2022/91 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Kararın davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı Şirketin Kuveyt Havalimanı Projesinde kalıpçı ustası olarak çalıştığını, aylık net 3.000,00 USD karşılığı KWD ücret ile anlaşarak çalışmaya gittiğini, fiilî olarak davacıya her ay ücreti karşılığı Kuveyt dinarı cinsinden ödeme yapıldığını, aylık ücret üzerinden anlaşma yapılmasına rağmen çalışılmayan günlerin ücretlerinin kesildiğini, 3 öğün yemek ve barınma, elektrik, temizlik hizmetlerinin işverence sağlandığını, genellikle 07.00-18.00, 07.00-21.00 ve 07.00-00.00 saatleri arasında çalışması bulunduğunu, iklimin sıcak olması nedeniyle 15 Mayıs-15 Ekim tarihleri arasında uygulanan gece vardiyası çalışma saatlerinin gündüz vardiyasına benzer ise de davacının 07.00’de başlayan mesaisi için saat ....00’da servise bindiğini, 1 saatinin yolda ve sabah yoklamasında geçtiğini, ayrıca servis ile kaldığı kampa dönmesinin 1 saat sürdüğünü, ayda 3 cuma günü olan hafta tatili gününde çalıştığını, Kurban ve Ramazan bayramlarında ilk gün hariç diğer günler ve ... bayram ve genel tatillerinde çalışmasına devam ettiğini, davalı Şirket tarafından düzenlenen sözleşme uyarınca işçiye yıllık 30 günlük izin verileceğini, bu izinlerini kullanılmadığını ve karşılığının da ödenmediğini, şantiyenin 28 Ağustos 2016 tarihinde açıldığını ve projenin bitme aşamasına geldiğini, bu nedenle davalı Şirketin şantiyede işçi sayısını azaltmaya başladığını, sonrasında Covid-19 salgınıyla beraber şantiyede işçilerin yemek, temizlik ve barınma gibi temel ihtiyaçlarının Şirket tarafından yeterli seviyede karşılanmadığını ve gerekli tedbirlerin alınmadığını, işçilerin toplu şekilde işten çıkartıldığını, gruplar hâlinde işçilik alacaklarının bir kısmı ödenmeden ...’ye gönderildiğini, resmî tatil sayılan günlerin bir kısmında çalıştırılmadığını ve çalıştırılmayan günlerin ücretlerinin ödenmediğini belirterek kısmi alacak davası olarak kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, eksik ödenen ücret, belirsiz alacak davası olarak fazla çalışma, hafta tatili ile ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının KWD cinsinden faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP