muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4690, Karar No: 2011/4276, Tarih: 18.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/4690 E.  ,  2011/4276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Maliye Bakanlığı vekili Avukat ... tarafından, davalı ...Beton İnşaat Mad. San. Tic. Ltd. Şti aleyhine 24/09/2004 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 03/11/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddolunmalıdır.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, mülkiyeti Hazine'ye ait araziden izinsiz malzeme alınması nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, malzeme alınan taşınmazın dava dışı ... Mad. San. ve Tic. Ltd Şti'ne kiralandığı, davacı idare tarafından tutulan tespit tutanağı ile ölçüm haritasının bağlantısı kurulamadığından alınan malzeme miktarının belirlenemediği gerekçesi ile istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Dosyadaki bilgi ve belgeler ile olay yerinde yapılan keşifler, sunulan bilirkişi raporları ve tespit tutanağına göre, malzeme alınan yerin ruhsat sahibi olarak kullanıldığını ya da ruhsat sahibi olan dava dışı şirketten kiralandığını iddia edip kanıtlayamadığı anlaşılan davalının, davacıya ait yerden izinsiz malzeme aldığı sonucuna varılmaktadır. Kaldı ki, incelenen tespit tutanağının şirket sahibi olarak Hızır Kaptan tarafından imzalanıp şirket damgası ile damgalandığı gözetildiğinde de davalının ocaktan malzeme aldığı sonucuna varılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 42. maddesi gereğince, zararın varlığını ve tutarını kanıtlamak zorunda olan davacının, zararın gerçek tutarını kanıtlamakta zorlandığı veya kanıtlanmasının davacıdan beklenemeyeceği durumlarda yargıç, işlerin olağan gidişi ve zarar görenin aldığı önlemleri gözeterek zarar tutarını kendiliğinden belirler.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, malzeme alındığı belirtilen yerde keşif yapılıp arazinin topografik yapısı incelenerek, dosyadaki bilgi ve belgelerle birlikte değerlendirdikten sonra davalı tarafından ne kadar malzeme alındığı belirlenmeli; eğer tüm araştırmalara rağmen alınan malzemenin tutarı belirlenemez ise Borçlar Yasası'nın 42. maddesi gereğince takdir edilecek uygun bir tutarın kabulüne karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine 18/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18204, Karar No: 2012/16339, Tarih: 10.07.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/18204 E.  ,  2012/16339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/06/2010

Davacı vekili; davacının davalı ... Belediyesinde 19.11.1992 - 23.07.2007   tarihleri arasında çalıştığını, kesinleşen işe iade kararı üzerine yapılan başvuruya rağmen işveren tarafından işe başlatılmayarak yapılan feshin 13.05.2008 tarihi itibari ile  kesinleştiğini,  davalı tarafından düşük ücretten hatalı  hesaplanarak eksik ödeme yapıldığını iddia ederek fark ücretlerinin tahsilini talep etmiştir.

Davalı belediye vekili; dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, yıllık izinlerinin tam olarak kullandırıldığını, tüm haklarının da  eksiksiz ödenmiş olduğunu beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece mütalaasına başvurulan bilirkişi raporunda yapılan hesaplamaya itibarla davanın kısmen  kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı vekili  ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2- Davacı işçinin yıllık izin ücretine hak kazanıp kazanmadığı  ve davalı işyeri kayıtlarının dava konusu ücretlerin hesaplanmasında dikkate alınıp alınmadığı noktasında toplanmaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Karara esas alınan bilirkişi raporunda davacının  yıllık izin isteğine ilişkin yıllık izin  istek formlarının  işyeri yetkilisi tarafından  onaylanan ancak ücret bordrosunda   yıllık izin  formunda belirtilen sürede yıllık izin olarak gösterilen sürelere ilişkin davacının  yıllık izinlerini kullandığı kabul edilerek hesaplama yapılmış  ancak   ücret bordrosunda   ilgili ayın  ücret bordrosunda yıllık izinde gösterilmeyen sürelere ilişkin yıllık izin kullandırıldığı ispatlanmadığı gerekçesi ile yıllık izin ücreti hesaplamasından mahsup yapılmamıştır.

Mahkemece alınan 03.02.2010 tarihli bilirkişi raporuna tarafların itirazı üzerine  aynı bilirkişiden itirazları karşılamak üzere 11.06.2010 tarihli ek rapor alınmıştır. Alınan bilirkişi raporlarına itibar edilerek raporda belirlenen miktarlar hüküm altına alınmıştır. Tarafların itirazlarını karşılamak üzere mahkemece ek rapor alınmış ise de bilirkişi raporunda dava konusu  alacakların hesaplanmasına  yönelik olarak bir kısım  işyeri kayıtların  celbi gerektiği  belirtilmiş davalı tarafından yapılan ödemelere ilişkin işyeri kayıtlarının dosyaya  sunulamadığı, dosyadaki işyeri kayıtlarında yapılan ödemelerin hesaplamada dikkate alınmadığı yönünde itirazda bulunmuştur.

Buna göre davacının tüm çalışma süresine ilişkin ücret bordroları, davacıya yapılan ödemelere ilişkin banka kayıtları getirtilerek davacın ve davalı işyeri yetkilisinin imzasını taşıyan yıllık izin istek formlarında belirtilen sürelerde davacının yıllık izin kullanıp kullanmadığı araştırılmalı, sonucuna göre ispat yükü kendisinde olan davalı tarafın yemin deliline dayanmış olması halinde yemin  delili hatırlatılmalı, mahkemece davacıya bu yönde   re sen yemin teklif edilmeli, davalı vekilinin dava konusu alacaklara ilişkin  davacıya yapılan ödemelere ilişkin  tüm işyeri kayıtları getirtilmeli  mahkemece bu belgelerin değerlendirmeye tabi tutularak, tarafların itirazlarını karşılayacak şekilde  başka bir bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alının temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.07.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4811, Karar No: 2015/16670, Tarih: 17.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/4811 E.  ,  2015/16670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Milas 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2014

NUMARASI : 2014/252-2014/645

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, Muğla İli .... Köyü 179 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın 25.04.2014 olan değerlendirme tarihi itibarıyla 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan portakalın 2014 yılı itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimini, ayrıntılı üretim giderini (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek alınacak cevap yazılarının ve belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8837, Karar No: 2015/16672, Tarih: 17.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/8837 E.  ,  2015/16672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Milas 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2014

NUMARASI : 2014/251-2014/647

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, Muğla İli..... Köyü 615 (ifrazen 1349) parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın 25.04.2014 olan değerlendirme tarihi itibarıyla 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan zeytinin 2014 yılı itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimini, ayrıntılı üretim giderini (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek alınacak cevap yazılarının ve belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/446, Karar No: 2019/4846, Tarih: 08.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/446 E.  ,  2019/4846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : CMK'nun 280/2. maddesi uyarınca yerel mahkeme kararının kaldırılarak yeniden hüküm kurulması

Samsun Bölge Adliye Mahkemesince suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz isteminin hırsızlık suçu yönünden 5237 sayılı yasanın 145. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar veya başka lehe hükümlerin uygulanmadığına ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden ise mağdurun şikayetinden vazgeçmesinin dikkate alınması gerektiğine yönelik olduğu; Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin ise, hırsızlık suçu yönünden 5237 sayılı yasanın 145. maddesi uyarınca indirim yapılmaması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi

mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda; suça sürüklenen çocukların, olay gecesi saat 02:37 sularında, mağdura ait iş yerinin caddeye bakan tamamı sürgülü cam ile kapatılmış olan ön cephesindeki, sürgülü camlardan bir tanesini yerinden çıkarmak suretiyle iş yerine girdikleri, suça sürüklenen çocuklardan birinin iş yerinde bulunan kameralardan birkaçının yününü değiştirdiği, diğerinin ise çelik para kasasını açmaya çalıştığı, akabinde suça sürüklenen çocukların çekmecede bulanan müştekinin beyanına göre 15 TL parayı aldıkları ve suça sürüklenen çocukların iş yeri içerisinde eğilerek hareket ettikleri tespit edilmekle; suça sürüklenen çocuklar hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiği ve yine 5237 sayılı TCK’nun 142/4. maddesininin “Hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla konut dokunulmazlığının ihlali veya mala zarar verme suçunun işlenmesi halinde bu suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılabilmesi için şikayet aranmaz” şeklindeki amir hükmü karşısında; mağdurun şikayetinden vazgeçmesi neticesinde iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan düşme kararı verilemeyeceği, istinaf istemi üzerine Ankara Bölge Adliye mahkemesince, ilk derece mahkemesi tarafından verilen hükümlerin kaldırılarak yeniden kurulan hükümler hukuka uygun bulunduğundan, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafii ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, CMK'nun 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE, 08/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1578, Karar No: 2013/4134, Tarih: 18.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/1578 E.  ,  2013/4134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine esas alınan buğday, saman, şekerpancarı, saman ve ayçiceğinin sulu şartlarda 2011 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verimine, üretim giderlerine (tüm harcama kalemlerini tek tek açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5230, Karar No: 2015/18949, Tarih: 28.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/5230 E.  ,  2015/18949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Patnos 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/11/2014

NUMARASI : 2014/95-2014/124

Taraflar arasındaki Dava ve birleştirilen dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava ve birleştirilen dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın ve birleştirilen davaların kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Çayır niteliğindeki taşınmaza ise ot gelirine göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

1)Dava konusu taşınmazlardan 728 parselin, yüzölçümü ve geometrik durumu dikkate alındığında kamulaştırmadan arta kalan kısmında % 20'den fazla oranda değer azalışı olamayacağı nazara alınmadan daha yüksek oranda değer azalışı olduğunun kabulü ile fazla bedel tespiti,

2) Kamulaştırılan taşınmazın yol olduğu için T.M.K 'nun 999. maddesi gereğince tapudan terkinine karar verilmesi gerektiği düşünülmeden davacı idare adına tescili,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/728, Karar No: 2008/3149, Tarih: 17.03.2008

6. Hukuk Dairesi 2007/728 E., 2008/3149 K.

**6. Hukuk Dairesi 2007/728 E., 2008/3149 K.**

**- KİRALANANIN TAHLİYESİ**- 2863 S. KÜLTÜR VE TABİAT VARLIKLARINI KORUMA KANUNU [ Madde 9 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, akde aykırılık nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkeme, davayı kabul etmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Davacılar vekili, dava dilekçesinde, davalının müvekkillerine ait taşınmazda 1.6.1988 başlangıç tarihli sözleşme ile kiracı olduğunu, dava konusu yerin koruma altında olup tarihi eser niteliğinde olduğunu, davalının Tabiat ve Kültür Varlıklarını Korumu Kurulun'dan izin almadan taşınmazın tarihi nitelikteki kapı ve vitrinini değiştirdiğini, zemin, bodrum ve giriş katın döşeme kaplamasının üzerini fayansla kapladığını ve sıva tamiratı yapmak suretiyle taşınmazın tarihi özelliğini bozduğunu, 29.5.2007 tarihli eski hale getirme ihtarnamesi ile taşınmazın önceki haline getirilmesini istediklerini ancak davalının taşınmazı eski haline getirmediğini, izin alınmadan taşınmazda tadilat yapılması nedeniyle müvekkilleri ile davalı ve davalının eşi hakkında soruşturma yapıldığını ve soruşturma sonunda davalının eşi hakkında 2863 Sayılı Yasaya muhalefetten dolayı ceza davası açıldığını ileri sürerek akde aykırılık nedeniyle kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı vekili, davacıların iddialarının doğru olmadığını, müvekkilinin yirmi yıldır kiracı olduğunu, taşınmazı kiraladığında vitrinin alüminyum olup tarihi nitelikteki kapıyı hiç görmediğini, müvekkilinin taşınmazın tarihi özelliğini değiştirecek nitelikte tadilat yapmadığını, sadece taşınmazın camlarını değiştirip, boya yaptırdığını, müvekkilinin eşi Azime Kurnaz hakkında Bursa 6 Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/537 sayılı dosyası ile ceza davası açıldığını bu davanın sonucunun beklenilmesi gerektiğini ve davanın reddini savunmuştur.

Taraflar arasında yazılı sözleşme bulunmayıp, önceki malikler ile davalı arasında 1.6.1988 başlangıç tarihli sözlü sözleşme bulunmaktadır. Davacılar, 29.5.2007 tanzim tarihli eski hale getirme ihtarnamesi ile, kiralananın vitrin ve kapısının değiştirildiğini, zemin, bodrum ve giriş katların tabanına fayans döşendiğini ve sıva onarımı yapıldığını bildirerek kiralananın eski haline getirilmesini istemiştir. Davacıların, eski hale getirme ihtarına konu ettiği ve davaya dayanak yaptığı kiralananda davalı tarafından gerçekleştirilen eylem kiralanana yönelik esaslı bir tadilat niteliğinde olmayıp, kiralananı güzelleştirmeye yöneliktir. Yapılan değişiklik taşınmazın mimari yapısında da herhangi bir değişiklik meydana getirmemiştir. Bu bakımdan çok basit bir ameliyenin yapılması akde aykırılık olarak kabul edilemez. Bu durumda mahkemece, akde aykırılık olgusu gerçekleşmediğinden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarını kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 17.3.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.