muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3681, Karar No: 2017/2274, Tarih: 19.04.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/3681 E.  ,  2017/2274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 13/10/2015 tarih ve 2015/510-2015/600 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 18.04.2017 günü hazır bulunan davacılar vekili Av.... ile davalı vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili şirketlerin hakim ortağı...’nin "..." projesinin yüklenicisi olduğunu, yapımı üstlenilen proje için taraflar arasında bağıtlanan sözleşmenin 30/a bendi uyarınca "tesis ve işlerin sigortası, ... Adi Ortaklığı tarafından yaptırılacak sigorta poliçesinde ... sigortalı olacak, 30-c maddesi uyarınca hasardan kaynaklanan ve sigorta tarafından karşılanmayan tüm zararlar yükleniciye ait olacaktır" hükmü bulunduğunu, müvekkilinin sözleşmedeki hükümler uyarınca davalı ... şirketi ile 30315449 numaralı "inşaat all risk sigorta poliçesi" düzenlediğini, 27.07.2009 tarihinde yaşanan sel felaketi nedeni ile müvekkilinin yüklenicisi olduğu inşaat alanında hasar meydana geldiğini, bu nedenle davalı ... şirketine ihbarda bulunulup ödeme yapılmasının istenildiğini, davalı ... şirketi tarafından verilen 02.12.2009 tarihli cevapta, hasarın poliçede yer alan sel muafiyet bedelinin altında kaldığı gerekçesi ile ödeme yapılmayacağının belirtildiğini, ancak muafiyet uygulaması hatalı yapıldığı gibi müvekkillerinin yeterince bilgilendirilmediğini ileri sürerek, şimdilik 10.000,00 TL hasar bedelinin ihbar tarihinden itibaren yürütülecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında verdiği ıslah dilekçesi ile toplam talebini 755.744,53 TL'ye yükselmiştir.

Davalı vekili, davacılar tarafından üstlenilen inşaat ve şantiye tesislerinde meydana gelen hasarın poliçe gereğince muafiyet tenzilinin altında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davacılar tarafından üstlenilen inşaat ve şantiye tesislerinde meydana gelen hasarın poliçe gereğince muafiyet tenzilinin altında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak, dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki sigorta poliçesi uyarınca davacının inşaat işlerinden doğan zararının davalı ... şirketi tarafından teminat kapsamına alındığı, inşaat işleri toplam sigorta bedeli 44.057.064,99 USD karşılığı TL, şantiye tesisleri toplam sigorta bedelinin 288.050,31 USD karşılığı TL olarak kararlaştırıldığı, poliçede sigorta bedelinin %80'i üzerinden %10 tenzili muafiyet uygulanacağının belirlendiği, 27.07.2009 tarihinde meydana gelen sel sonucu davacının inşaat ve şantiye tesislerinde meydana gelen zararın düzenlenen eksper raporu ile inşaat sahası için 690.001,16 USD ve şantiye tesisleri için 19.746,08 USD olarak belirlendiği, sigorta konusu inşaat için poliçede kararlaştırılan tenzil muafiyeti, inşaat sahası için 3.524.565,19 USD karşılığı TL, şantiye tesisleri için 23.044.02 USD karşılığı TL olarak kararlaştırıldığından davacının her iki zarar miktarının da tenzil muafiyeti miktarı altında kaldığı, bu nedenle davalı ... şirketinin dava konusu zarar için tazminat ödemekle yükümlü olmadığı, somut olayda mevcut muafiyet yükünün geçerliliğini engelleyecek bir durumun da bulunmadığı gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, takdir olunan 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine,19.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10827, Karar No: 2014/13732, Tarih: 04.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/10827 E.  ,  2014/13732 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Taksirle öldürme suçundan, suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine dair Bakırköy 1. Çocuk Mahkemesinin 27/09/2010 gün ve 2007/109 Esas, 2010/414 Karar sayılı kararını müteakip, Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 21/02/2013 gün ve 2010/648 Esas, 2013/138 Karar sayılı karşı görevsizlik kararı ile çıkan görev uyuşmazlığı üzerine, Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin görevli olduğuna ilişkin mercii Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/07/2013 tarih ve 2013/257 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre;

Suça sürüklenen çocuğun, suç tarihinde 18 yaşından büyük olduğu gerekçesiyle Bakırköy 1. Çocuk Mahkemesince görevsizlik kararı verilmesini müteakip, Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sırasında aldırılan Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu'nun 17/08/2012 tarihli raporunda sanığın suç tarihinde 18 yaşından küçük olduğunun tespit edilmesi nedeniyle, yargılama yapma görevinin çocuk mahkemesine ait olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde,

İsabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 25.03.2014 gün ve 94660652-105-34-1689-2014/6047/21517 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.04.2014 gün ve 2014/121035 sayılı tebliğnamesi ile Daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İsabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 25.03.2014 gün ve 94660652-105-34-1689-2014/6047/21517 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.04.2014 gün ve 2014/121035 sayılı tebliğnamesi ile Daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; kayden 24.02.1990 doğumlu olan ve 11.02.2007 tarihinde gündüz saat 13:10 sıralarında babasının cebinden gizlice aldığı anahtar ile ikametin önünde bulunan kamyoneti çalıştırıp sevk ve idaresindeki araçla 5 metre genişliğindeki sokak yolunda seyrederken sağ kaldırıma 2,1 metre mesafede yol içerisinde, 6 yaşındaki yayaya çarparak ölümüne sebebiyet veren suça sürüklenen çocuk hakkında, Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu'nca düzenlenen 17.08.2012 tarihli raporda; suça sürüklenen çocuğun, 24.02.1990 alarak belgelenen doğum kaydına uygun gelişim gösterdiğinin, film çekilme tarihi olan 26.05.2009'da 19 yaşını bitirmiş olup, 20 yaşı içerisinde olduğunun ve 20 yaşını bitirmediğinin, suç tarihi olan 11.02.2007'de 16 yaşını bitirmiş olup, 17 yaşı içerisinde olduğu ve 17 yaşını bitirmediğinin belirtilmesi, “Çocuk” kavramının, 15.07.2005 tarih ve 25876 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5395 Sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 3/1-a maddesinde, “Daha erken yaşta ergin olsa bile, onsekiz yaşını doldurmamış kişi” olarak tanımlanması ve aynı Kanunun 26. maddesinde, çocuklar hakkında açılan kamu davalarının, büyüklerle birlikte iştirak halinde işlenen suçlarla ilgili düzenlemeyi içeren Kanunun 17. maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla Çocuk Koruma Kanunuyla kurulan mahkemelerde görüleceğinin hüküm altına alınması karşısında;

Suça sürüklenen çocuk hakkında taksirle öldürme suçundan açılan davaya bakma görevi, Bakırköy 1. Çocuk Mahkemesi'ne ait olduğu halde, bu mahkeme tarafından verilen görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/02/2013 gün ve 2010/648 Esas, 2013/138 Karar sayılı karşı görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden,

Kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, görev uyuşmazlığını çözen Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/07/2013 tarih ve 2013/257 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/27930, Karar No: 2020/3974, Tarih: 02.03.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/27930 E.  ,  2020/3974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İTİRAZIN İPTALİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalılardan Bengi Temizlik Servis Eğitim Hizmetleri Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, 21.01.2008-12.03.2010 tarihleri arasında temizlik görevlisi olarak çalışan müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini, Karşıyaka 3. İş Mahkemesi’nin 2010/445 esas -2011/559 karar sayılı ilamı ile davacının işe iadesine karar verildiğini, Dairemiz 2011/13093 esas -2012/12591 karar sayılı ve 27.07.2011 tarihli kararı ile onandığını, süresi içinde 14.09.2012 tarihli ihtarname ile işe iade edilmesinin davalılardan talep edildiğini, davalı Bengi Temizlik Servis ve Eğitim Hizmetleri Ltd. Şti.'nin kabul etmediğini kıdem, ihbar tazminatı ile avukatlık ücreti ve yargılama giderlerini ödeyeceğini belirttiğini, diğer davalının cevap vermediğini, icra takibi yapıldığını, kesinleşen karara rağmen icra dosyasına kötüniyetli olarak itiraz ettiklerini, itirazın iptali ile %20 den az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bengi Temizlik Servis ve Eğitim Hizmetleri Ltd. Şti. vekili, davacının 03.08.2010 ve işe iade davasının sonuçlanması üzerine 03.08.2011 tarihli ihtarname ile işe davet edildiğini, davacının icabet etmediğini, ihtarnamesinin haklı olarak ve 21.08.2012 tarihli ihtarname ile kabul edilmediğini, davacının samimi olmayan işe iade talebine dayalı alacakların reddine davacının % 20'den az olmayan tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

Temyiz:

Karar davacı vekili ile davalılardan Bengi Temizlik Servis Eğitim Hizmetleri Ltd. Şti. vekili temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nda 32. maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nda 32. maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Ücret kural olarak dönemsel (periyodik) bir ödemedir. Kanunun kabul ettiği sınırlar içinde tarafların sözleşme ile tespit ettiği belirli ve sabit aralıklı zaman dilimlerine, dönemlere uyularak ödenmelidir. Yukarıda değinilen Yasa maddesinde bu süre en çok bir ay olarak belirtilmiştir.

İş sözleşmesinin tarafları, asgarî ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler. İş sözleşmesinde ücretin miktarının açıkça belirtilmemiş olması, taraflar arasında iş sözleşmesinin bulunmadığı anlamına gelmez.

Çalışma hayatında daha az vergi ya da sigorta primi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek, ilgili işçi ve işveren kuruluşları ile Türkiye İstatistik Kurumu Başkanlığı internet sitesinde bulunan “Kazanç bilgisi sorgulama” ekranından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut olayda; davacı temizlik görevlisi olarak 750,00 TL net ücret aldığını iddia etmektedir. Geçersiz fesih tarihindeki ücret bordrosu asgari ücret üzerinden düzenlenmiştir. Yargılama aşamasında davacı tanığı olarak dinlenen ...'ın insan kaynakları ve muhasebe personeli olarak çalıştığı, davacının asgari ücretin üzerinde maaş aldığını asgari ücret kısmının banka ile kalan kısmın elden ödendiğine ilişkin beyanda bulunduğu ancak miktarı belirtmediği, diğer davacı tanığı ve davalı tanığın ücrete ilişkin beyanda bulunmadığı anlaşılmıştır. Bilirkişi raporunda davacının asgari ücret ile çalıştığı kabul edilerek yapılan hesaplama üzerine davacı itirazı doğrultusunda ek rapor alınarak bilirkişi tarafından asgari ücret ve davacı iddiası gibi 750,00 TL ücret üzerinden iki seçenekli hesaplama yapılmış olup mahkemece asgari ücret üzerinden yapılan hesaplama hüküm altına alınmıştır. Taraflar arasındaki, aylık ücret miktarına yönelik uyuşmazlığın çözümünde, davacının meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek ilgili meslek odalarından ve diğer kuruluşlardan yapılacak emsal ücret araştırması ile Türkiye İstatistik Kurumu'nun resmi internet sitesindeki “kazanç bilgisi sorgulama” kısmındaki bilgiler dikkate alınarak araştırma yapılmalı ve dosya kapsamındaki tüm deliller bir arada değerlendirilerek, aylık ücret miktarı noktasındaki uyuşmazlık çözümlenerek sözkonusu alacaklar değerlendirilmelidir. Kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 02.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4882, Karar No: 2012/9316, Tarih: 13.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/4882 E.  ,  2012/9316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davacı tarafça genel kadastro ile oluşan tapu kaydının iptali ve tescil istemi ile tapu kaydına dayanılarak açılan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Kadastro sonucu Büyükyoncalı Köyü çalışma alanında bulunan 2768 ve 2775 parsel sayılı 5.125,00 ve 20.750,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalıların murisi ... adına tescil edilmiştir. Davacı Hazine, tapu kaydına dayanarak tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, tarafların dayandığı tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazları kapsadığı, ancak davalı yanın tapu kaydının Hazinenin temlikiyle oluştuğu kabul edilerek yazılı olduğu şekilde karar verilmiş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece, dava konusu 2768 ve 2775 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtları, çekişmeli taşınmazlara komşu parsel tutanaklarının kesinleşme durumlarını belirtir onaylı örnekleri ile tarafların tutunduğu tapu kayıtlarının edinmelerini gösterir şekilde tesislerine ilişkin kayıt ve belgeleriyle varsa haritaları getirilmediği gibi, tutunulan tapu kayıtlarının revizyon görüp görmediği sorulmamış ve uygulama sırasında bu kayıt ve belgelerden yararlanılması gereği düşünülmemiştir. O halde, doğru sonuca ulaşabilmek için öncelikle, çekişmeli taşınmazların kadastro sonrası oluşmuş tapu kayıtları, komşu parsel tutanakları, tarafların tutunduğu tapu kayıtları ile ilk tesislerine ilişkin kayıt ve belgeleri, varsa haritaları getirtilmeli, tarafların tutunduğu tapu kayıtlarının kadastro sırasında revizyon görüp görmedikleri sorulmalı, bu şekilde dosya ikmal edildikten sonra mahallinde üç kişilik yerel bilirkişi kurulu, taraf tanıkları ve fen bilirkişisinin katılımı ile yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında yerel bilirkişiler ile taraf tanıklarından tarafların tutunduğu tapu kaydı ile komşu parsellerin sınırları hakkında tek tek bilgi alınmalı, gösterilen sınırların fen bilirkişisi tarafından haritasında işaretlenmesi istenmeli, bilinemeyen sınırlar yönünden taraflara tanıkla kanıtlama olanağı sağlanmalı, yerel bilirkişi ve tanıklardan çekişmeli taşınmazlar üzerinde davalı tarafın zilyetliğinin bulunup bulunmadığı, varsa ilk olarak hangi tarihte başladığı, öncesinin ne olduğu, zilyetliğin kimden kime ve ne surette geçtiği, taşınmazların ne kadar süredir ve ne şekilde kullanıldığı gibi hususlarda olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, varsa tapu kayıtlarının haritaları uygulanmalı ve tarafların tutunduğu tapu kaydının çekişmeli taşınmazları kapsayıp kapsamadığı kesin olarak saptanmalı, davalı tarafın tutunduğu tapu kaydının Hazinenin temlikiyle oluştuğu ve taşınmazları kapsadığı anlaşılması halinde ise bu tapuya itibar edilmeli, fen bilirkişisine keşfi izlemeye olanak sağlar nitelikte rapor ve harita düzenlettirilmelidir. Bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, açıklanan şekilde inceleme, araştırma ve uygulama yapılmaksızın yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 13.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/266, Karar No: 2008/2881, Tarih: 29.04.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/266 E.  ,  2008/2881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... İcra Mahkemesi

Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan sanık ...’ın İİK’nun 338.maddesi gereğince 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle, dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için öncelikle borçlunun İİK’nun 74.maddesinde belirtilen unusurları taşır, geçerli bir mal beyanında bulunmuş olması gerekmektedir. İcra Müdürlüğüne sunulan 20.11.2006 havale tarihli mal beyanı dilekçesinde, yaşam tarzına göre geçim kaynaklarının ne olduğunun bildirilmemesi karşısında geçerli bir mal bildiriminden sözedilmesi mümkün değildir. Hal böyle olunca, sanığa isnat edilen suçun oluşmadığı gözetilmeksizin beraati yerine cezalandırılmasına karar verilmesi yasaya aykırıdır.

Açıklanan nedenlerle sanığın temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 29.4.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1156, Karar No: 2024/8859, Tarih: 10.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/1156 E.  ,  2024/8859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2002 Esas,2023/1885 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/1005 E.,2020/276 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin dava dışı ... ve ... ile birlikte davalı şirketin hissedarı olduklarını, müvekkillerinin azınlık pay sahibi, dava dışı ortakların ise çoğunluk pay sahibi olduğunu, dava dışı ... ve ...'ün münferit imza ile şirketi aynı zamanda temsil yetkilerinin bulunduğunu, uzun yıllardan beri de bu yetkiyi ellerinde tuttuklarını, davacı olan azınlık pay sahiplerinin ortaklıktan doğan haklarının şirket yöneticileri tarafından engellendiğini, çoğunlukla haklarının suiistimal edildiğini, davalı şirketin 19.06.2017 tarihinde olağan üstü genel kurul toplantısı yapıldığını, bu hissedarların toplantıda sermaye artırımı kararı aldırdıklarını, söz konusu bu toplantının 3. maddesinde yer alan sermaye artırım kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, iptali gerektiğini, zira davacıların sermaye artırımı ile ilgili bilgi edinme haklarının sürekli olarak engellendiğini ve sermaye artırım kararı ile ilgili olarak hiç bir suretle tutarlı ve yeterli bilgi verilmediğini, bu hususun eşitlik ilkesine aykırı olduğunu, müvekkillerinin sürekli olarak şirketin işleyişi ile ilgili bilgileri talep ettiklerini, fakat şirket müdürleri olan ... ve ...'ün bu talepleri yanıtsız bıraktığını, şirketin Ticaret Sicil Gazetesine bakmalarının yeterli olacağını söyleyerek geçiştirdiklerini, söz konusu sermaye artırım kararının gerekçesinin de açıkça ortaya konmadığını, genel kurulda sermaye artırımının gerekçesi olarak sarf edilen sözlerin ise, hiç bir hukuki dayanak ve hiç bir mali veri gibi somut ve doyurucu bilgiye dayanmadığını, sadece genel tabirler ile ülkemizin içinde bulunduğu hal ve sektörün içinde bulunduğu koşullardan bahisle yeni yatırımlara yönelebilmek ve şirketin rekabet gücünün mevcudun üzerine çıkarabilmek için sermayenin 8.240.300,00 TL'den 18.793.850,00 TL'ye çıkarılmasına karar verildiğini, söz konusu kararın 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 445.maddesinde yer alan dürüstlük kuralına aykırı biçimde alındığını, objektif iyi niyet kurallarına aykırı olduğunu, yalnızca müvekkillerinin şirketteki pay oranlarını düşürmek amacıyla gerçekleştirildiğini ileri sürerek 19.06.2017 tarihili olağan üstü genel kurul kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP