muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/11091, Karar No: 2010/6198, Tarih: 25.05.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/11091 E.  ,  2010/6198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 07/12/2006 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/07/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazına gelince; dava, internet yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş, karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, davalının sahibi ve yazarı bulunduğu derinses.com adlı internet sitesinin 17.07.2006 günlü sayfasında yayınlanan “TEVECİLERE TAZE HİCVİYE” başlıklı yayının kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu belirterek, davalının her bir yayın için ayrı ayrı 30.000,00'er TL manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemişlerdir.

Davalı ise, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, internet yayınlarının basın araçlarından biri olduğu ve dava konusu olan “TEVECİLERE TAZE HİCVİYE” başlıklı, şiir yöntemiyle yayınlanan yazıda davacılara ağır küfür ve hakaretlerde bulunulduğu gerekçesi ile davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmasına karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayda; dosyaya yansıyan bilgi ve belgelerden davalının sahibi olduğu internet sitelerinden davacılara yönelik belirli aralıklarla hakaret içeren yayınlar yapıldığı, önceki yayınları nedeni ile manevi tazminat ödemekle sorumlu tutulan davalı hakkında verilen kararların dairemizce onandığı, basın yoluyla hakaret suçlarından dolayı hakkında soruşturmalar yürütülen davalının, buna karşın davacılar hakkındaki hakaret ve küfür içeren yayınlar yapmaya devam ettiği, olayın gelişim biçimi, kusurun ağırlığı ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacılar yararına takdir edilen 3.000,00'er TL manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, her bir davacı yararına 6.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle, hüküm fıkrasının birleştirilen 2006/316 Esas sayılı dava dosyası nedeniyle manevi tazminat takdirine ilişkin B-1 nolu bendinde yer alan “…3.000,00…” ve “...15.000,00…” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…6.000,00…” ve “…30.000,00…” sayı dizilerinin yazılmasına, harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinin tümden silinerek yerine 2 nolu bent olarak “2-Davanın kabul edilen bölümü üzerinden hesaplanan 1.620,00 TL karar harcının davalıdan alınarak Hazine'ye gelir yazılmasına, peşin alınan 2.025,00 TL harcın karar kesinleştiğinde ve isteği durumunda yatırana geri verilmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; yargılama giderlerinin paylaştırılmasına ilişkin 3 nolu bendinin tümden silinerek yerine 3 nolu bent olarak “3-Davacı tarafından yapılan 13,50 TL tebligat, 4,00 TL posta gideri ile peşin harç düşüldükten sonra kalan 26,50 TL toplamı 44,00 TL nin davanın ret ve kabul oranına göre 8,80 TL'nin davalıdan alınarak davacılara ödenmesine, kalanın kendi üzerlerinde bırakılmasına,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; taraflar yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin 5 ve 6 nolu bentlerinde yer alan “…575,00…” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…720,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; davacıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14534, Karar No: 2013/2350, Tarih: 07.03.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/14534 E.  ,  2013/2350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için,

1) Çekişmeli taşınmazlara ait kadastro tesbit tutanağı ile bu tutanağın kesinleşmesi sonucunda oluşan tapu kayıtlarının,

2) Bu parselleri çevresi ile birlikte gösterir pafta örneğinin dosya arasına getirtilmesi,

3) Daha sonra dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen bilirkişisine verilerek; değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmazlar ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp,

5) Bilirkişiye taşınmazların sarı alanda mı (tahdit dışında tarım alanı), yoksa kırmızı alanda mı ( 2/B alanı ) kaldığının açıklattırılarak,

bu dosya arasına içine konulması, ayrıca, dava dosyasının hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 07/03/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4101, Karar No: 2018/6786, Tarih: 12.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4101 E.  ,  2018/6786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Aykırılık

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; beraat

Sanık ... hakkında; mahkumiyet

Katılan kurum vekilinin temyiz talebinin, sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık ...'ın 2007 takvim yılı içinde farklı tarihlerde birden fazla sahte fatura kullandığı kabul edilmesine karşın, hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması isabetsizliği aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık ... hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen "defter belge ibraz etmeme ve 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçlarının sübutu kabul, oluş, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, dosya içeriğine göre mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmemiş, sanık ... hakkında ise elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 12.09.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2498, Karar No: 2024/125, Tarih: 10.01.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/2498 E.  ,  2024/125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/648 E., 2022/2604 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/1248 E., 2020/1353 K.

Taraflar arasındaki kira sözleşmesinin uyarlanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı ... ile davacı şirket arasında 23.09.2016 olan imza tarihinden 16.06.2021 tarihine kadar geçerli kira sözleşmesi imzalandığını, kiralananın ............,olarak işletildiğini ilk yıl kira bedelinin KDV hariç 191.000,00 TL olarak belirlendiğini, kira sözleşmesinin 4. maddesinde takip eden yıllarda kira bedellerinin TÜİK yayınlanan Yİ-ÜFE (bir önceki yılın aynı ayına göre yüzde değişim) oranında artırılacağının düzenlendiğini ancak ülkenin ekonomik koşullarında meydana gelen olumsuzluklar neticesinde döviz kuru değişikliklerinin etkisiyle alım gücünün düştüğünü, tüm piyasaların olumsuz etkilendiğini, bahsi geçen artış oranının fahiş düzeye geldiğini, kira bedelinin ödenmesinde güçlükler doğurduğunu, rekabet kabiliyetinin de artan kira bedeli ile olumsuz etkilendiğini, aşırı ifa güçlüğü koşullarının oluştuğunu ve edim dengesinin bozulduğunu iddia ederek; kira bedeli artışının gerçekleştirilmemesini veya yeni bir artış oranı belirlenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; sözleşme hukukunda temel ilkenin ahde vefa olduğunu, davacı tacirin basiretli davranma yükümlülüğü bulunduğunu, ihale şartlarını kabul ederek sözleşmeyi özgür iradesi ile imzaladığını, aşırı ifa güçlüğü koşullarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili; sözleşme hukukunda temel ilkenin ahde vefa olduğunu, davacı tacirin basiretli davranma yükümlülüğü bulunduğunu, ihale şartlarını kabul ederek sözleşmeyi özgür iradesi ile imzaladığını, aşırı ifa güçlüğü koşullarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 138 nci maddesine göre; borçlunun, sözleşmenin yeni koşullara uyarlanmasını isteme, bu mümkün olmadığı takdirde sözleşmeden dönme hakkına sahip olduğu, uyarlama isteminin temelinin 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 2 nci maddesinde öngörülen dürüstlük kuralı oldığunu, ancak sözleşmenin değişen koşullara uyarlanması ya da dönme hakkının kullanılmasının; sözleşmenin yapıldığı sırada taraflarca öngörülmeyen ve öngörülmesi de beklenmeyen ve aynı zamanda borçludan kaynaklanmayan olağanüstü bir durumun ortaya çıkmış olması, bu durumun sözleşmenin yapıldığı sırada mevcut olguları, kendisinden ifanın istenmesini dürüstlük kurallarına aykırı düşecek derecede borçlu aleyhine değiştirmiş olması ve borçlunun borcunu henüz ifa etmemiş veya ifanın aşırı ölçüde güçleşmesinden doğan haklarını saklı tutarak ifa etmiş olması koşullarının bir arada bulunmasına bağlı olduğu, sözleşmeye bağlılık ilkesi (ahde vefa) gereğince tarafların sözleşmeye bağlı olarak edimlerini yerine getirmekle yükümlü olduğu, bu ilkenin dürüstlük kuralı dikkate alınarak uygulnacağı, sözleşme yapılırken öngörülemeyen değişikliklerin borcun ifasını güçleştirmesi halinde “işlem temelinin çökmesi” durumunun gündeme geleceği, her tacirin ticaretine ait bütün faaliyetlerinde basiretli bir iş adamı gibi hareket etmesi gerektiği, somut olayda; basireti davranmakla yükümlü tacir olan davacının Türk Lirasının yabancı para karşısında değer kaybetmesi, ekonomik kriz, rekabetin artması vs. gibi durumları öngörebileceği, sözleşmenin yapıldığı sırada mevcut olguları, kendisinden ifanın istenmesini dürüstlük kurallarına aykırı düşecek derecede borçlu aleyhine değiştiren ve sözleşmenin yapıldığı sırada öngörülmeyen ve öngörülmesi de beklenmeyen olağanüstü bir durumun bulunmadığı, sözleşmeyle bağlılık ilkesinin esas olduğu ve sözleşmenin uyarlanması için yasal şartların mevcut olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; ülkenin ekonomik koşulları nedeniyle sözleşme tarihinden sonra alım gücünün düştüğünü, 2018 yılı Ağustos ayı için % 32,13 olan Yİ-ÜFE orana göre yapılacak kira artışının yıllık yaklaşık olarak 293.604,00 TL olacağını, bu artışın iş koşulları ve oluşan rekabet ortamı göz önünde bulundurulduğunda kaldırabilmesinin mümkün olmayacağı, tüm piyasa koşullarının zorlu şartlar altında devam ettiğini, benzer işletmelerin sayısının her geçen gün hızla artması ve rekabetin yayılması, ekonomik koşulların ağırlaşması nedeniyle bu tarz tüketimin azalması veya maliyetlerin karşılanamaması hususları birlikte değerlendirildiğinde ağırlaşan bu şartlar itibariyle borcunu ifa etmesinin olanaksız hale geldiğini, 2018 yılında başlayan kur baskısının ekonomi üzerindeki olumsuz etkileri devam etmekte iken ortaya çıkan Covid 19 salgını süreci içerisinde tamamen kapanma noktasına gelen ve ticari faaliyeti devam etmeyen şirketi bir de yüksek kira artışı baskısı altında tutmanın ve tacir olduğu beyan edilerek karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek; kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taşınmazın 2886 sayılı Kanun'un 45 inci maddesi gereği açık artırma usulü ile yapılan ihale sonrasında 23.09.2016 tarihli kira sözleşmesi ile 16.06.2021 tarihine kadar davacıya kiraya verildiği, sözleşmenin 8. maddesinde, "Tabii afetler(yangın,deprem,su baskını vs.) ülkede genel veya tesisin bulunduğu yerde kısmi seferberlik ilanı, genel veya kısmi grev, lokavt gibi kısmi hak kullanımından doğan imkansızlıkların meydana gelmesi, bulaşıcı hastalık, salgın, gibi olayların çıkması ve benzeri haller gibi mücbir sebepler ile sözleşmenin düzenlenmesinden sonra ortaya çıkan ve kamudan kaynaklanan hakkın kullanımını engelleyen sebepler hariç olmak üzere kiracı sözleşmenin devamı süresince, kira süresinin uzatımı, kira bedelinin indirilmesi, ödeme tarihi ve miktarının, kiralanan alanının yüz ölçümünün değiştirilmesi vb. talebinde bulunamaz." düzenlemesine de yer verildiği, sözleşmeye bağlılığın esas olduğu, işlem temelinin çökmesi ile ilgili bir delil sunulmadığı, kiralananın bulunduğu semte özgü ekonomik koşullarda olağandışı bir değişiklik yaşanmadığı ve uyarlama şartlarının oluştuğunun ispat edilemediği, kira borcunun TL cinsinden belirlendiği ve maliyetlerini de TL olduğu, TÜİK tarafından açıklanan Yİ-ÜFE'nin ülkedeki enflasyonun göstergesi olmakla ürün ve hizmetlerdeki fiyat artışlarını yansıttığı, bu bağlamda davacı kiracının sunduğu hizmet ve ürünlerin de fiyatlarının artmasının bekleneceği, müşteri kaybının uyarlamayı gerektirecek oranda aşırı ifa güçlüğüne sebebiyet vermeyeceği, her davanın açıldığı tarih itibariyle değerlendirileceği gözetildiğinde davanın açıldığı 2018 yılında Covid-19 pandemisi söz konusu olmadığından istinaf nedenlerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kira sözleşmesinin uyarlanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 138 inci maddesi

3. Değerlendirme

Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçeye ve özellikle ahde vefa ilkesi uyarınca tacir olan davacının sözleşmede öngörülen kira bedelinin enflasyon oranında artırılacağına dair hükümle bağlı olduğunun, kiracının faaliyet gösterdiği hizmet sektöründeki rekabet artışı ve tüketici davranışlarının kira sözleşmesinde kiraya veren tarafından üstlenilmemesi nedeniyle tacir kiracının faaliyet riski kapsamında olduğunun, yargılama sırasında ortaya çıkan salgının ileri sürülemeyeceğinin anlaşılmasına göre, davacının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.01.2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/99, Karar No: 2016/3173, Tarih: 31.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/99 E.  ,  2016/3173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

DÜŞÜNCE : Onama

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ile O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 31.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2113, Karar No: 2015/1997, Tarih: 30.09.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/2113 E.  ,  2015/1997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kütahya İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 10.03.2014 gün ve 2013/226 E. 2014/252 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 23.06.2014 gün ve 2014/14907 E. 2014/18434 K. sayılı ilamı ile;

"...Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı EÜAŞ’ın ... Termik Santrali İşletme Müdürlüğü bünyesinde işçi olarak çalıştığını, Türkiye Enerji Su ve Gaz İşçileri Sendikasına (TES-İŞ) üye olduğunu, üyeliğin davalı işverene bildirildiğini, ancak davalı tarafın davacı işçinin kendi personeli olmadığı için üyelik formunu iade ettiğini, davacıyı İşletme toplu iş sözleşmesinden yararlandırmadığını; oysa davacının muvazaalı olarak alt işveren işçisi olarak gösterildiğini, aslında davalının asıl işçisi olduğunu, davalının daha az maliyetle kadro açığını kapatmak için alt işveren işçisi istihdam ettiğini; alt işverenlik sözleşmelerinin Alt İşverenlik Yönetmeliğinde belirtilen unsurları taşımadığını, alt işveren işçisi olarak gösterilen işçilerin asıl işverenle birlikte termik santralın, elektrik bakım, kazan bakım, değirmen bakım gibi elektrik üretiminin asıl işlerinde çalıştıklarını; davalının asıl işini bölerek alt işverenlere verdiğini; davacı işçilerin uzun yıllardır aynı işlerde çalıştıklarını; alt işverenler değişse de işçilerin değişmediğini; zaten bu şirketlerin de elektrik üretim işinde bir uzmanlıklarının bulunmadığını; alt işverenlerin kendi işçi kadrolarının bulunmadığını, çalıştırılacak işçilerin EÜAŞ tarafından belirlendiğini; alt işverenlerin asıl işverenden bağımsız bir organizasyonlarının bulunmadığını; çalışma şartlarının EÜAŞ tarafından belirlendiğini, emir ve talimatın EÜAŞ çalışanları tarafından verildiğini; bu sebeplerle alt işverenlik ilişkilerinin muvazaalı olduğunu; davacı işçinin sendika üyesi ve asıl işverenin işçisi olarak işletme toplu iş sözleşmesinden yararlandırılması gerekirken yararlandırılmadığını, davacının 13. ve 14. dönem toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan taban ücret, yevmiye, ikramiye, iş güçlüğü tazminatı, bakım tazminatı, yemek yardımı, sosyal yardım ve vardiya tazminatından oluşan işçilik alacaklarının ödenmediğini bildirerek, bu alacakların işletme kredilerine uygulanan en yüksek faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti: