muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/24660, Karar No: 2013/24144, Tarih: 12.12.2013

Eğer tüm mirasçılar, mirası reddetmiş olsalardı bu takdirde TMK m.612 uyarınca, iflas hükümlerine göre tereke tasfiye olunacağından, tasfiye memuruna karşı husumetin yöneltilip davanın görülmesi sağlanmalıydı (B.Kuru H.U.M.K.2001, 1. cilt syf. 916-926).

Dairenin çoğunluk görüşündeki gibi; mirası reddeden mirasçının, prim borcundan sorumlu olmamak üzere davada yasal hasım olarak bulunması ve terekeyi temsil etmesi görüşü kabul edilirse, bunun bazı sakıncalı sonuçları da olacaktır.

Önce mirası reddeden mirasçı davada hasım olarak yer alacak, kendisini davalı olarak savunmak zorunda kalacak, vekil tutacak ve yargılama giderlerinden sorumlu olacaktır ki tüm bu sonuçlar mirası reddeden kişiye yasaya aykırı olarak mali yükümlülük getirecek ve mirasın reddi hükümlerine aykırılık teşkil edecektir. Davada hasım olarak gösterilen birisinin ise yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaması usul hükümlerine aykırılık teşkil edecektir.

İkinci olarak hizmet tespiti kararı sonucunda, işverenin prim borcu doğacaktır. İşverenin vefatı halinde, tüm mirasçılar tarafından miras reddedilmişse, SGK prim borcunu varsa terekeden tahsil edecektir. Oysa ki reddeden mirasçılara karşı dava yürütülmüşse bu davada tereke tasfiye memuruna husumet yöneltilmediğinden tereke temsil edilmiş olmayacaktır. Çünkü usulen terekeye, hasım gösterilmemiş olacaktır. Mirası reddeden mirasçının ise terekeyi temsil görevi olmadığından, davada hasım gösterilmesi tereke aleyhine sonuç doğurmayacaktır. Bu nedenle verilecek kararda tereke taraf olmadığından karar terekeyi bağlamayacaktır.

Sonuç olarak, Mahkemenin kararı usule ve yasaya uygun olduğundan onanması gerektiği düşüncesindeyim. Yüksek Daire'nin kararın bozulması yönündeki çoğunluk görüşlerine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/4865, Karar No: 2018/2906, Tarih: 12.03.2018

**17. Ceza Dairesi         2017/4865 E.  ,  2018/2906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

14/01/2015 tarih ve CE017482 sayılı kaçak elektrik tespit tutanağına istinaden açılan kamu davasında mahkeme tarafından usulüne uygun olarak yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporu sonucunda, bilirkişi raporunda sanığın karşılıksız yararlanma kastı ile hareket ettiğinin tespit edilmesi ve normal tarifeye göre vergili cezasız kurum zararının hesaplanmasına, sanığa bilirkişi raporunun tebliğ edilmesine rağmen usulüne uygun ihtarın yapılmaması karşısında;

Kurum zararının soruşturma aşamasında ödenmesi halinde TCK'nın 168/5. fıkrası gereğince kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi gerekli olduğu, bu konuda soruşturma aşamasında yapılması gerekip yapılmayan usulü işlemlerin kovuşturma aşamasında tamamlanması sebebiyle bilirkişi tarafından normal tarifeye göre hesaplanan vergili ve cezasız kurum zararının, varsa daha önce yapılan ödemeler kurumdan sorulup mahsup edildikten sonra kalan miktar belirlenip, verilecek makul sürede ödenmesi halinde etkin pişmanlıktan faydalanabileceği, TCK’nın 168/5. ve CMK 223/8. fıkraları uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediği için suç tarihine göre düşme kararı verileceği, ödenmediği takdirde yargılamaya devamla dosyadaki delillere göre hüküm kurulacağı tebliğ ve ihtar edilip, yüze karşı ise talep etmesi halinde, tebliğ yapılıyor ise makul bir süre verilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği halde, eksik kovuşturma ile mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 12/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1330, Karar No: 2012/6860, Tarih: 04.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/1330 E.  ,  2012/6860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan buğday, karnıbahar, domates ve taze fasulyenin dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2011 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4759, Karar No: 2011/43972, Tarih: 13.10.2011

**6. Ceza Dairesi         2011/4759 E.  ,  2011/43972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluş ve dosya içeriğine göre, olay gecesi saat 02.30 sıralarında sanıkların katılan ...'a ait kilit altına alınarak park edilmiş tırın akü muhafaza demirini alet yardımıyla sökerek 2 adet aküyü çaldıkları, suça konu malı katılan ...'in evinin yakınında sokak üzerine taşıyıp bıraktıkları ve motorsikletle geldikleri sırada, katılan ...'in evinden sokağa baktığında gördüğü akülerin kendi kamyonundan çalınmış olabileceğini düşünerek sokağa çıktığı, bu sırada karşılaştığı sanıklara aküleri nereden bulduklarını sorduğunda sanıkların hurdacıdan aldıklarını söyledikleri, katılan ...'in bunun doğru olmadığını anladığı sırada sanıklardan ... ve ...'nın koşarak kaçtıkları, sanık ...'in ise katılan ... tarafından yakalandığı aralarında kısa bir boğuşma olduğu, sanık ...'in katılan ...'e bıçak çektiği, katılanın sanığı bıraktığı ve bu fırsat bilen zanlının da koşarak kaçtığının dosya kapsamından anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’da dolaylı yağma suçuna yer verilmediği, yağma suçunun oluşabilmesi için cebir ve tehditin malın alınması sırasında veya hırsızlık suçu tamamlanmadan malın götürülmesi sırasında malın geri alınmasını önlemek amacıyla kullanılması gerektiği, hırsızlık eyleminin tamamlan- masından sonra gelişen olaylar zinciri dikkate alındığında sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b, 143. maddelerine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 106/2-c maddesindeki silahlı tehdit suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... ile sanıklar savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20169, Karar No: 2012/2743, Tarih: 08.02.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/20169 E.  ,  2012/2743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 3.283,30 TL maddi tazminat bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Dava, hatalı ve yersiz ödenen döner sermaye payı toplamı 3.283.30TL nın ödeme tarihinden yasal faizi ile davalıdan istirdatı talebine ilişkindir. Mahkemece; davalıya davacı tarafından yapılan yanlış hesaplama üzerine fazla ödeme yapıldığı,davacının davalıdan bedelin iadesini istediği ancak davalının geri ödeme yapmadığı,eldeki kayıtlara göre davacının kendi uhdesindeki kayıtlar üzerinde yanlış inceleme yaparak fazla ödemeye neden olduğu, davalının herhangi bir yanıltıcı müdahalesinin olmadığı,buna rağmen davacı idarenin bu hata yapıldıktan sonra altmış günlük idari dava süresi içinde ödenen her bir bedeli geri almayı isteyebileceği halde bu süre içinde bir işlem yapmadığı,ödemenin üzerinden belirtilen süreden daha fazla süre geçtikten sonra bu kez iade edilmesinin istendiği,böyle bir geri ödeme isteminin devletin devamlılığı ve hukuksallığı içinde değerlendirildiğinde önüne geçilmez uygulamalara neden olabileceği ve bu durumun kötüye kullanılmasına neden olabileceği,her ne kadar davacı tarafça bu bedelin sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre geri istenebileceği gibi bir iddiada bulunulmakta ise de yasal sürelerin her kişi ve kurum için bağlayıcı olması gerektiği idarenin elinde bulunan yasal süre geçtikten sonra böyle bir istemde bulunmasını hukukun korumayacağı, ayrıca idare tarafından yasal süresi içinde yapılan fazla ödemeye dayanak işlemin iptal edilmediği,bu hali ile ödemenin sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre geri ödenmesinin mümkün olmadığı zira ortada iptal edilmiş bir işlem bulunmadığı gerekçesi ile dava reddedilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.Borçlar Kanununun 62.maddesi gereğince, borç olmayanı rızası ile ödeyen kimse yanlışlığa düştüğünü ispatladığı takdirde ödediğini geri isteyebilir. Bu madde de belirtilen yanlışlık eda ile ilgili olup, edada bulunanda bağışlama irade ve arzusunun bulunmadığını gösteren bir yanılmadır. Başka bir deyişle davacı idarenin hataya düşmeseydi, davalıya edada bulunmayacağı anlamına gelmektedir.H.G.K. nun 05.12.1984 tarih, 1982/ 13- 387 E- 1984/ 997 K. sayılı kararı ile idarenin herhangi bir şart tasarrufuna dayanmayan, salt hatalı ödemelerin idare tarafından Borçlar Kanununun sebepsiz zenginleşme kurallarına göre geri istenebileceği açıklanmıştır.Buna göre, herhangi bir şart tasarrufa dayanmayan salt hatalı ödemenin Borçlar Kanununun haksız iktisap kuralları çerçevesinde istenip istenemeyeceği tartışılmadan, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün H.U.M.K nun 428. Maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17736, Karar No: 2013/3209, Tarih: 26.02.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/17736 E.  ,  2013/3209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davalı vekili Av. ... geldi. Hazır bulunanın sözlü beyanı dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı vekili, dava dilekçesinde 2007 yılında evlendiklerini, davalının müvekkiline seni sevmiyorum, seninle ailemin zoru ile evlendim, bir de sevmediğim kişiden çocuk mu yapayım dediğini, müvekkilinin bunun üzerine ailesinin yanına gittiğini, niyetinin evi terk etmek olmadığını, davalının müvekkilini arayıp sormadığını, 6 ay sonra da davalının müvekkili aleyhine boşanma davası açtığını, müvekkilin takılarının fazlaca olduğunu, bunlar sadece bayram ve düğünlerde taktığını, diğer günler davalının müvekkilin elinden alarak sakladığını ve ziynetlerin davalıda kaldığını belirterek ziynetlerin mevcutsa aynen, değil ise bedelinin yasal faiziyle birlikte tahsilini istemiştir. Davalı ise iddia edilen bu miktarda ziynet takılmadığını ve ziynetlerin davacı giderken üzerinde götürdüğünü belirterek davanın reddini savunmuştur.

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir. Davacı kadın dava konusu edilen ziynet eşyasının davalıda kaldığını ileri sürmüş, davalı koca ise onun tarafından götürüldüğünü savunmuştur. Hayat deneylerine göre olağan olanın bu çeşit eşyanın kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir. Başka bir anlatımla bunların davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz. Diğer taraftan ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalardandır. Bu nedenle evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden götürmesi, gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkündür. Bunun sonucu olarak normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir.

Davacı, dava konusu ziynet eşyasının varlığını, evi terk ederken bunların zorla elinden alındığını, ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını, ispat yükü altındadır. Olayda, davacı kadın ziynet eşyalarının elinden alındığını, götürülmesine engel olunduğunu ve davalıda kaldığını dinlettiği tanıkların beyanı ile ispat edememiştir. Bununla birlikte davacı, delil listesinde açıkça yemin deliline de dayanmış olduğundan davacıya, ziynetlerin elinden alındığı, götürülmesine engel olunduğu ve davalı tarafta kaldığı konusunda davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 26.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/28192, Karar No: 2022/11473, Tarih: 27.06.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/28192 E.  ,  2022/11473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Resmi Belgede Sahtecilik, kaçakçılık

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan Gümrük İdaresi’nin sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında, kaçakçılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nun 286/2-g maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen on yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlarla ilgili beraat kararlarına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

Katılan Gümrük İdaresi’nin sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nun 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Yasanın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak sanığın müsnet suçtan beraatine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nun 302/1. madde ve fıkrası gereğince ESASTAN REDDİNE,

Katılan Gümrük İdaresi’nin sanık ... hakkında 5607 sayılı Yasaya muhalefetten verilen beraat kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise;

06.08.2012 tarihli, TR41900 sayılı transit rejim beyannamesine konu, sanık ...’un yetkilisi olduğu ... Tic. Ltd. Şti Firmasınca, Çin’den havayolu kullanılarak getirilerek transit rejim hükümleri kapsamında gemi yoluyla Ukrayna’ya götürülecek 14 kap 884 kg ve 4.200 adet kulaklık cinsi eşyanın, ... Gümrük Müdürlüğü’nce eşyaya sarı hat kriterleri uygulandıktan sonra şoför ... tarafından kullanılan araçla, gemi yoluyla yurtdışı edilmek üzere ... Gümrük Müdürlüğü’nün geçici depolama alanına sevk edildikten sonra

yapılan sayım ve tartımında 14 kap 60 kg ve 2.080 adet çıktığı; yine 27.07.2012 tarihli, TR00400233 sayılı transit rejim beyannamesine konu, sanık ...’un yetkilisi olduğu ... Tic. Ltd. Şti Firmasınca, Çin’den havayolu kullanılarak getirilerek rejim hükümleri kapsamında gemi yoluyla Ukrayna’ya götürülecek 19 kap 849 kg ve 3.349 adet kulaklık cinsi eşyanın, ... Gümrük Müdürlüğü’nce eşyaya kırmızı hat kriterleri uygulandıktan sonra şoför ... tarafından kullanılan araçla, gemi yoluyla yurtdışı edilmek üzere ... Gümrük Müdürlüğü’nün geçici depolama alanına sevk edildikten sonra yapılan sayım ve tartımında 19 kap 80 kg ve 2.310 adet çıktığı anlaşılan olayda; eşyaların ilk varış gümrüğü olan ... Gümrük Müdürlüğü’nden çıkışı sırasında sarı ve kırmızı hat kriterleri kapsamında sevkinin sağlandığının, Gümrüğün soruşturmaya konu ihbarında eşyaların THY kargo ambarından çıkışından sonra kamyona yüklenme sırasında mevcut evrakı ile ... Gümrük Müdürlüğü’ndeki eşyalara ilişkin ölçü ve sayısının tutmadığının belirtilmesi karşısında, eşyayı öngörülen süre içerisinde ve gümrük idareleri tarafından eşyanın ayniyetinin tespiti amacıyla alınan önlemlere uymak suretiyle , varış gümrük idaresine sağlam ve noksansız olarak sunmak ve transit rejimine ilişkin hükümlere uymakla yükümlü sanık için, Çin Halk Cumhuriyetinden gelen transit rejimi çerçevesinde taşınan ve serbest dolaşımda bulunmayan eşyanın ... Gümrüğü’nden ... Gümrüğü geçici depolama alanına nakli sırasında ya da varıştan sonra gümrük sahasında bırakmak suretiyle atılı suçu işlediği anlaşılmakla mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK'nun 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28/02/2019 tarihinde yürürlüğe giren 20/02/2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nun 304. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/823, Karar No: 2018/3882, Tarih: 17.10.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/823 E.  ,  2018/3882 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalılar ..., ..., ..., ..., ... (...) ..., ..., ... (...), ..., ... ve ... vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı ... vekili Avukat ... ve diğer davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekili Avukat ... geldi. Diğer davalılar vekilleri ve asiller gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca, mümkün olmaz ise TMK'nın 724. maddesi gereğince tapu iptâli ve tescil, bunun da mümkün olmaması halinde davacının yaptığı imalât bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece tapu iptâli ve tescil isteminin kabulüne dair verilen karar davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davacı ile davalı yüklenici ... arasında imzalanan 17.07.2006 tarihli anlaşma, düzenlendiği tarihte yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 162. ve

devamı maddelerinde düzenlenen alacağın temliki sözleşmesi niteliğinde olup, yükleniciden yaptığı imalâtlar karşılığı bağımsız bölümleri temlik alan konumundaki davacı kooperatifin temliken tescil davası açmasının mümkün bulunmasına göre temyiz eden davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmelerinde yüklenicinin ya da yükleniciden bağımsız bölüm satın alanların arsa payı karşı inşaat yapım sözleşmesi ya da temlik sözleşmesinde verilmesi kararlaştırılan bağımsız bölümler veya tapu payına hak kazanabilmeleri için inşaatın yüklenici veya yüklenici namına temlik alan tarafından sözleşme ve ekleri tasdikli yapı rusatı ve projeleri ile imar mevzuatına uygun olarak tamamlanıp arsa sahiplerine ait bağımsız bölümleri kendilerine teslim edilmesi zorunludur.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu ve mahkemenin kabulüne göre inşaatın tümünün fiziki gerçekleşme oranı %90, arsa sahiplerine verilecek dairelerin fiziki gerçekleşme oranı %93,70'dir. Yüklenici ... ile arsa sahiplerinin murisinin vasisi arasında ... 3. Noterliği'nde imzalanan 13.08.1997 gün 35313 yevmiye nolu düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin 21. maddesinde inşaatın kabul edilebilir bir aşamaya gelmiş olması için %90'ının yapılmış olması gerektiği kararlaştırıldığından ve inşaat %90'ı aşan seviyede tamamlanmış olduğundan kabul edilebilir aşamaya gelmiştir.