muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5078, Karar No: 2023/5088, Tarih: 10.05.2023

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Fer'i müdahil kurumun yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,10.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/717, Karar No: 2014/6214, Tarih: 02.10.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/717 E.  ,  2014/6214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/11/2013

NUMARASI : 2013/122-2013/619

Taraflar arasındaki karşılıklı alacak davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın reddine, karşı dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl davada davacı vekili, müvekkili ve davalı arsa sahibi arasında arsa payı karşılığı inşaat yapım ve satış vaadi sözleşmesi yapıldığını, sözleşme gereğince inşaatın su basman seviyesine kadar yapıldığını, davalının sebepsiz olarak sözleşmeyi feshettiğini bildirdiğini, sözleşmenin haksız olarak feshedilmesi nedeniyle müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek, müvekkilinin yapmış olduğu işler bedeli ile mahrum kalınan kâr bedeli olmak üzere toplam 20.000,00 TL' nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, davanın reddini istemiş; karşı davada, davalı yüklenicinin inşaat yapmak için müvekkiline ait işyerleri ve evleri yıktığını, inşaatı süresinde bitirememesi nedeniyle 5.000,00 TL zarara uğradığını ileri sürerek, bu miktarın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, davanın reddini istemiş; karşı davada, davalı yüklenicinin inşaat yapmak için müvekkiline ait işyerleri ve evleri yıktığını, inşaatı süresinde bitirememesi nedeniyle 5.000,00 TL zarara uğradığını ileri sürerek, bu miktarın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, asıl ve karşı davanın reddine ilişkin kararın, asıl davada davacı tarafça temyizi üzerine Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 28.01.2005 tarih ve 2004/3-66 Esas 2005/326 K. sayılı ilamıyla, diğer temyiz itirazlarının reddiyle, davacı yükleniciye mehil verilerek ve masrafı kendisinden alınarak beton deneylerinin yaptırılması, ruhsatsız ve projesiz yapılan imalatın yasal hale gelip gelmeyeceği ve davalının işine yarayıp yaramayacağının belirlenmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, akdin feshinde asıl davada davacı yüklenicinin kusurlu olduğu, bu nedenle feshe bağlı kâr kaybını talep edemeyeceği, ancak inşaatın davalının işine yaraması halinde imalat bedelini talep edebileceği, asıl davada davacı tarafından yapılan ruhsatsız ve projesiz imalatın yasal hale gelebileceği, inşaatın bulunduğu seviyedeki değerinin 6.698,73 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 6.698,73 TL iş bedelinin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine dair verilen karar Dairemizin 05.02.2013 tarih 2012/5559 Esas, 2013/539 Karar sayılı ilamıyla, uyulmasına karar verilen bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılmadığı, yüklenici tarafından yapılan imalatın arsa malikinin işine yarayıp yaramayacağı belirlendikten sonra, işine yaramayacaksa veya güçlendirme ve yasal hale getirme masrafları ekonomik olmayacaksa yüklenicinin davasının reddine karar verilmesi gerektiği, aksi takdirde, güçlendirme ve yasal hale getirme masraflarının yapılan işlerin yapıldığı tarihteki serbest piyasa rayiçlerine göre belirlenen değerinden mahsubu ile kalan miktarın hüküm altına alınması gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle, arsada bulunan imalatın bayındırlık birim fiyatlarıyla hesaplanan bedelinin hüküm altına alınmasının doğru olmadığı belirtilerek bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; ruhsatsız olarak yüklenici tarafından imal edilen temel imalatların arsa sahibinin işine yaramayacağı gibi güçlendirme çalışmasının da yeni yapımdan daha pahalı olacağı, sözleşmenin fesh edildiği de dikkate alındığında asıl davada davacının yapmış olduğu işler nedeni ile mahrum kalınan kâr bedeli isteminin hukuka uygun olmadığı gerekçesiyle, asıl davanın reddine; karşı dava yönünden ise davanın reddine ilişkin karar kesinleştiğinden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, asıl davada davacı vekili temyiz etmiştir.

29.01.1999 olan dava tarihinin gerekçeli karar başlığında 04.03.2013 olarak yazılmış olması, HMK'nın 304. maddesi uyarınca tarafların başvurusu üzerine veya re'sen düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, asıl davada davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22712, Karar No: 2013/31920, Tarih: 08.10.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/22712 E.  ,  2013/31920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 16. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takibe karşı borçlu, iflas erteleme davasında verilen tedbir kararı bulunmasına rağmen,  Gebze Ticaret  Sicil Müdürlüğü'ne şirket hisselerinin haczi için müzekkereler yazıldığını, bu hacizlerin fekki için yaptıkları başvurunun icra müdürlüğünce reddedildiğini, icra müdürlüğünün konuya ilişkin 13.04.2012  tarihli işleminin iptaline karar verilmesini ve hacizlerin fekkini talep etmiştir.

Gebze 2. Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesince iflasın ertelenmesi davasında verilen 18.12.2009 tarih ve 2009/896  E. sayılı ihtiyati tedbir kararı ile, borçlu şirket hakkında  yapılmış ve yapılacak (İİK'nun  206.maddesi 1.sırasında yazılı alacaklara ilişkin olanlar hariç   olmak ve  6183 Sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna dayalı  olanlar dahil olmak üzere) hangi sebebi dayanırsa dayansın icra takipleri ile ihtiyati haciz, muhafaza işlemlerinin  ve tedbir uygulamalarının, takas, mahsup ve temlik uygulamalarının ve İİK'nun 89/1. madde ihbarnamelerinin tedbiren durdurulmasına  karar verildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, ihtiyati tedbir kararından sonra alacaklı tarafından borçlu hakkında  03.02.2010  tarihinde kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe başlandığı,    ödeme emrinin tebliği ve takibin kesinleşmesi üzerine, Gebze Ticaret Sicil Müdürlüğü'ne  borçlular hakkında hisse, ortaklık payı ve tüm araçların kaydına haciz konulması için müzekkereler yazıldığı, borçlu tarafın, 15.03.2010 tarihinde Gebze 2.Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesi'ne ait 18.12.2009 tarihli ve 2009/896 E.sayılı tedbir  kararını sonradan icra dosyasına sunarak Gebze Ticaret Sicil Müdürlüğü'ne şirketin hisselerine haciz konulması için yazılan müzekkerelerin ve bu müzekkereler ile  konulan hacizlerin kaldırılmasını istediği, icra müdürlüğünce tedbir ve takibin durması nedeniyle hacizlerin fekki isteminin 13.04.2012 tarihinde  reddedildiği  anlaşılmıştır.

Her ne kadar iflas erteleme davasında verilen ihtiyati tedbir kararı, takip tarihinden ve Gebze Ticaret Sicil  Müdürlüğü'ne  yazılan  haciz müzekkeresinden  sonra icra dosyasına ibraz edilmiş ise de, anılan tedbir kararı takipten  önce alınmış olup, mahkeme kararları verildiği andan itibaren hüküm doğuracağı cihetle geç ibraz edilmeleri sonuca etkili olmaz. Anılan tedbir, yapılmış ve yapılacak olan takiplerin durdurulmasını içerdiğinden  ve dolayısıyla haciz aşamasına geçilemeyeceğinden Gebze Ticaret Sicil Müdürlüğü'ne borçlu şirket ile ilgili haciz müzekkeresi gönderilmesi mümkün değildir.O halde mahkemece, şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  :Borçlunun  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16153, Karar No: 2012/3495, Tarih: 06.03.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/16153 E.  ,  2012/3495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman İş Mahkemesi

TARİHİ : 22/09/2011

Davacı vekili, davacının davalılardan Batman Belediye Başkanlığı’na ait işyerinde işçi olarak çalıştığını  davalı Belediye Başkanlığı' nın her ay düzenli olarak 3417 sayılı yasa kapsamında %5 oranında kesinti yaptığını, ancak işverenin yapılan kesintileri ve ilgili yasa uyarınca ilave edilmesi gereken işveren paylarını aynı yasanın 4. maddesinde belirtilen hesaba yatırmadığını, bu tür alacaklarının 4853 sayılı yasaya 26/12/2006 tarih ve 5568 sayılı yasa ile eklenen ek madde ile 31/12/2007 tarihi itibari ile davalı hazineye devredilmiş olduğunu, bundan dolayı dava konusu nemaların dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar  cevap dilekçesinde davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı belediyece tasarrufu teşvik kesintilerinin davacı adına Ziraat Bankasına hesap açılarak buraya yatırılmadığı, davalı belediye ile SGK arasında 5393 Sayılı Kanunu'nun 5. maddesi kapsamında tasarrufu teşvik ve nema alacaklarının tahsili konusunda bir uzlaşma olmadığı, davalı belediyece tasarrufu teşvik kesintilerine ilişkin SGK'na bir ödeme bulunmadığı gerekçesiyle öncelikle davalı olan Batman Belediye Başkanlığının söz konusu davaya konu alacaktan sorumlu olduğu, davalı belediye ile hazine arasında dava konusu nema alacaklarından doğan borçlar uzlaşma kapsamına alınmadığı, davacı taraf tarafından davalı Batman Belediyesi aleyhine açılan davanın bilirkişi raporu doğrultusunda kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı belediye ve  hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava,  tasarrufu teşvik kesintisi ve katkı paylarının 3417 ve 4853 sayılı Yasalar gereğince ilgili banka hesabına yatırılmaması nedeniyle tasarrufu teşvik ve nema alacağının davalı Hazine Müsteşarlığından  tahsiline karar verilmesi isteğine ilişkindir.

Resmi Gazete' nin 14/10/2011 gün ve 28084 mükerrer sayısında yayımlanan Uyuşmazlık Mahkemesinin 20/12/2010 tarih ve 156–328 sayılı kararında da belirtildiği üzere, tasarrufu teşvik kesintilerinin ilgililerin iradeleri dışında, idarenin kamu gücü kullanılarak yapılması,  konunun kamu hukuku alanına ilişkin olması gözetildiğinde,  tasarruf

kesintisi, kurum katkısı ve nemaların tahsili istemiyle anılan idarelere karşı açılan davaların görüm ve çözümünde idari yargı yeri görevlidir. Görev hususu dava şartlarından olup, yargılamanın her aşamasında mahkemece resen dikkate alınmalıdır. Bu durumda, yargı yolu nedeni ile dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek hüküm kurulmuş olması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.03.2012  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1673, Karar No: 2021/9261, Tarih: 23.11.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/1673 E.  ,  2021/9261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen karar yönünden yapılan değerlendirmede hükmün Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, ulaşılan kanaat, suça sürüklenen çocuğun suç oluşturduğu sabit görülen fiili ile bunun hukuki nitelendirmesinin yapılması suretiyle delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği halde bu ilkelere uyulmaksızın yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması,

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm açısından yapılan değerlendirmede ise, mağdurenin yaşıyla ilgili olarak içinde radyoloji uzmanı bulunmayan Bakırköy Dr. Sadi Konuk Eğitim ve Araştırma Hastanesi sağlık kurulunca düzenlenen 18.10.2012 tarihli raporun içeriği itibarıyla yetersiz olduğu anlaşıldığından, mağdurenin mevcut kemik grafisiyle birlikte içinde radyoloji uzmanı bulunan sağlık kuruluna gönderilerek suç tarihindeki gerçek yaşıyla ilgili rapor aldırılıp, duraksama halinde Adli Tıp Kurumundan da görüş alındıktan sonra suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de ;

Kabule göre de ;

İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 19.02.2014 tarihli raporda, yapılan muayenesinde travma sonrası stres bozukluğu belirtileri ile depresyon denilen psikiyatrik bozukluklar tespit edilen mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu, bu tablonun iddia edildiği şekilde cinsel istismara bağlı ortaya çıkabileceği gibi aralarındaki yaş farkı fazla olmayan mağdur ile suça sürüklenen çocuğun hile, şiddet veya zorlama olmaksızın erken yaşta cinsel deneyim yaşamasına bağlı da olabileceği veya olay sonrası gelişen psikososyal stres ve çatışmalar nedeniyle de ortaya çıkabileceği, dolayısıyla bunlar arasında tıbben ayrım yapılamayacağı yönünde görüş bildirilmesi karşısında, mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın suça sürüklenen çocuğun eyleminden kaynaklanıp kaynaklanmadığının kesin olarak belirlenememesi nedeniyle müsnet suçtan belirlenen temel cezanın 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesi ile artırılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması suretiyle sonuç cezanın fazla tayini, Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisi ile katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/907, Karar No: 2022/5289, Tarih: 11.04.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/907 E.  ,  2022/5289 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

No : 2020/177-2021/1671

İlk Derece

Mahkemesi : Bergama 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen karara karşı feri müdahil Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, feri müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı, davalı işyerinde geçen ancak kuruma bildirilmeyen 01.08.2002 – 12.12.2015 tarihleri arasında kuruma bildirilmeyen hizmetlerinin tespitini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı ve feri müdahil Kurum davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davacının hizmet döküm cetvelinden davalı işyerinden adına 25/08/2005-25/10/2005 ve 08/09/2006-09/09/2006 tarihleri arasında toplam 64 gün hizmet bildirimi yapıldığı, başkaca bir hizmet bildirimi yapılmadığı, davalı işverenin davacının, işyerinde yevmiyeli olarak çalıştığını ileri sürdüğü ancak bu hususu ispata yarar delil ibraz etmediği görülmüştür. Davacı her ne kadar 01/08/2002 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başladığını iddia etmiş ise de dinlenen tanıkların beyanlarının iddiayı destekler nitelikte olmadığı, bu itibarla tanıklardan ...'ın kendisi işe başladığında davacının işyerinde çalışmakta olduğunu beyan ettiği,adı geçen tanığın 2004 yılı Eylül ayında işe başladığı gözetilerek davacının ilk defa 2004 yılı sezon başında çalışmaya başladığı kabul edilmiştir. Davalı işyerinde 15 Haziran-15 Ekim tarihleri arasında salça sezonu olduğu, davacının davalı iş yerinde 15/06/2004 tarihinde çalışmaya başladığı, her yıl 15 Haziran-15 Ekim tarihleri arasında dört ay tam çalıştığı, diğer aylarda ise ayda 20 gün çalıştığı, 2007-2008 yılında kış sezonunda iki ay tam çalıştığı, 2013 yılından sonra ise sadece sezon aylarında çalıştığı tespit edilmiş olmakla davacının davalı ... Salça Konserve Gıda Ürünleri Sanayi ve Tic. A.Ş.'ne ait Ayaskent/Bergama adresinde bulunan iş yerinde 15/06/2004-15/10/2015 tarihleri arasında hizmet akdine istinaden asgari ücretle 2762 gün çalıştığı, 64 günlük çalışmasının kuruma bildirildiği, 2698 günlük çalışmasının ...'na bildirilmediği gerekçesiyle;

“Davanın kısmen kabulü ile; ... T.C. kimlik numaralı davacı ...'un ... sicil numaralı ... Salça Konserve Gıda Ürünleri Sanayi ve Tic. A.Ş.'ne ait Ayaskent/Bergama adresinde bulunan iş yerinde 15/06/2004-15/10/2015 tarihleri arasında hizmet akdine istinaden asgari ücretle 2762 gün çalıştığının, 2698 günlük çalışmasının ...'na bildirilmediğinin ve davacının sigorta başlangıç tarihinin 15/06/2004 tarihi olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine” karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI:

“Bergama 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi'nden verilen 10.10.2019 tarih, 2016/290 Esas ve 2019/463 Karar sayılı kararının kaldırılmasına yönelik fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı yasanın 353/1-b.1 hükmü gereğince esastan reddine” karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Feri müdahil vekili, davayı ispata yeterli delil bulunmadığı, tanık beyanlarının çelişkili olduğu, davalı işyerine ait fabrikanın mevsimlik çalıştığı, çalışma varsa da kesintili olduğu gerekçeleriyle kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Hükmün Kapsamı” başlıklı 297. maddesinin 2. fıkrasında; “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” şeklinde düzenleme getirilmiştir.

İlk derece mahkemesince verilen hükümde, kabule konu 2698 günlük hizmetin hangi dönemlerde geçtiği belirlenmeksizin, infaza elverişsiz şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde, feri müdahil Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilerek, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 11.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11553, Karar No: 2014/12904, Tarih: 11.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/11553 E.  ,  2014/12904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tavşanlı 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :14.03.2014

NUMARASI :Esas no:2014/105 Karar no:2014/176

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; tazminatların miktarı yönünden, davalı tarafından ise; tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre, davalı kadının tüm, davacı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. 2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.11.06.2014(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2017/2428, Karar No: 2022/2339, Tarih: 15.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/2428 E.  ,  2022/2339 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

Sanık hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan verilen beraat hükmü nedeniyle, sanık müdafisinin vekalet ücreti verilmesine; katılan vekilinin hükmün esasına yönelik temyiz isteminde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 02.11.2011 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisi ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 15.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.