muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/843, Karar No: 2018/3780, Tarih: 19.04.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/843 E.  ,  2018/3780 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 17.06.2000 tarihli iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerden oluşan Kurum zararının rücuan tahsili istemine ilişkin olup davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesidir. Söz konusu maddede öngörülen sorumluluk, kusur sorumluluğu ilkesine dayanmaktadır. 506 sayılı Kanunun 26/1 maddesinde, kastı, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi ya da suç sayılabilir bir eyleminin varlığı halinde işverenin rücu alacağından sorumluluğu olacağı, 26/2 maddesinde ise 3. kişinin sorumluluk hali düzenlenerek iş kazası veya meslek hastalığının, 3. bir kişinin kasıt veya kusuru yüzünden meydana gelmesi halinde Kurumca yapılan sigorta yardımları için zarara sebep olan 3. kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara Borçlar Kanunu hükümlerine göre rücu edileceği hususu düzenlenmiştir.

506 sayılı Kanunun 4. maddesinde ise işveren, bu Kanunun uygulanmasında 2. maddede belirtilen sigortalıları çalıştıran gerçek veya tüzel kişiler olarak tanımlanmış, 87. maddesinde de, bir işte veya bir işin bölüm veya eklentilerinde işverenden iş alan ve kendi adına sigortalı çalıştıran üçüncü kişiye aracı deneceği belirtilerek, sigortalıların üçüncü kişinin aracılığı ile işe girmiş ve bununla sözleşme yapmış olsalar bile, bu Kanunun işverene yüklediği ödevlerden dolayı, aracı olan üçüncü kişi ile birlikte asıl işverenin de sorumlu olduğu açıklanmıştır.

Eldeki davada, sigortalının vefatına neden olan iş kazası özel bina inşaatı işyerinde meydana gelmiştir. Olay nedeni ile düzenlenen 01.06.2010 tarihli.....urulu Başkanlığı İnceleme Raporunda, özel bina inşaatı işyeri işvereni ... olarak tespit ile tescilsiz işyerinin ... adına tescil edilmesi gerektiği belirtilerek rapor hazırlandığı, ancak karara esas kusur bilirkişi raporunda Kurum müfettiş raporundaki bu tespite yer verildiği halde, işverenlerin ... ve ... olduğu belirtildiğinden, bu tespit doğrultusunda hüküm tesis edildiği anlaşılmıştır. Dosyada mevcut belgelerden özel bina inşaatı işyeri sahibinin tespiti mümkün olmamakla, Kurum Müfettişi İnceleme Raporundaki tespitler gözetilerek iş kazasının meydan geldiği özel binaya ait tapu kaydı, işyeri tescil belgesi vs. celbedilerek ...’ in işverenlik sıfatının araştırılması ve varılacak sonuca göre davalıların kusurları belirlenerek karar verilmesi gerekmektedir.

Bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.04.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2020/10636, Karar No: 2022/5439, Tarih: 24.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2020/10636 E.  ,  2022/5439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davalı Hazine vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, çekişmeli taşınmazın tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın  kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurularının İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi'nce kısmen kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca hükmün harca ve faize yönelik bentleri düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-a maddesi uyarınca, miktar veya her paydaş için değeri 41.530,00-TL’den az olan hükümler kesindir. Bu nedenle davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinin Fahrettin Kurt dışındaki davacılar payı yönünden reddine karar verildikten sonra, Davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinin adı geçen davacı payı yönünden incelenmesinde;

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; dava konusu Kocaeli İli, Başiskele İlçesi, Yeniköy  Mahallesi, 2147 ve 2149 parsel sayılı, arpalık vasıflı, 4404,42 metrekare ve 14.082,73 metrekare yözölçümlü taşınmazların 1981 yılında yapılan arazi kadastrosu sebebiyle   dava dışı şahıslar adına tespit ve tescil edildiği, 2147 parsel sayılı taşınmazın 7/10 payının 10.07.1987 tarihinde, 2/10 payının 22.10.1987 tarihinde; 2149 parsel sayılı taşınmazın ise 06.10.1987 tarihinde satış yoluyla davacıların murisine devredildiği, Hazine tarafından açılan dava sonucunda Kocaeli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006-61 Esas ve 2007-146 karar sayılı ilamı ile 2147 parsel sayılı taşınmazın 1650,58 metrekaresinin kıyı kenar çizgisinde kaldığından tapusunun iptal edildiği, kararın temyiz incelemesinden geçerek 20.10.2008 tarihinde kesinleştiği, yine Kocaeli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006-29 Esas ve 2007-145 karar sayılı ilamı ile 2149 parsel sayılı taşınmazın 947,27 metrekaresinin kıyı kenar çizgisinde kaldığından tapusunun iptal edildiği, kararın temyiz incelemesinden geçerek 26.12.2008 tarihinde kesinleştiği,eldeki davanın 26.10.2015 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı anlaşılmıştır.

Dava konusu taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve taşınmazın  gerçek  bedelinin TMK'nın 1007. maddesi gereğince davalı Hazine'den tahsiline karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurularının kısmen kabul edilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca hükmün harca ve faize yönelik bentlerinin düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 24/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12871, Karar No: 2015/803, Tarih: 20.01.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/12871 E.  ,  2015/803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ...Köyü 384 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içerisinde bulunan belediye yazıları ve alınan bilirkişi raporlarında dava konusu taşınmazın arsa niteliğinin tespiti açısından çelişkiler bulunduğu görülmüştür.

... Belediye Başkanlığı'nın acele el koyma dosyasındaki 02.07.2012 tarihli yazısında, 1/1000 ölçekli imar planı dışında mücavir alan içinde kalan dava konusu 384 numaralı parselin etrafı meskûn olup, yol, su, çöp, elektrik ve telefon gibi hizmetlerden yararlandığı; aynı belediyenin eldeki dosyada yer alan 21.06.2013 tarihli yazısında ise, sadece 1/1000 plan dışında ve mücavir alan içerisinde olduğunun, 26.06.2013 tarihli yazısında da yol, su gibi hizmetlerden yararlandığının belirtildiği ancak etrafının meskûn olduğuna ilişkin bir ibarenin bulunmadığı; acele el koyma dosyasındaki bilirkişi raporu ile eldeki dosyada hükme esas alınmayan 1.bilirkişi raporunda taşınmazın etrafının meskûn olduğu belirtilip arsa niteliğine göre bedel tespit edildiği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise taşınmazın arazi olarak kabul edildiği anlaşılmaktadır.

Dava konusu 384 parsel sayılı taşınmazın arsa niteliğinde olup olmadığının kesin olarak belirlenebilmesi için 16.11.2012 olan değerlendirme tarihi itibariyle; imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, özellikle etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, yerleşim merkezine uzaklığı, en yakın konutlara mesafesi, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, belediye sınırları içinde kalıp kalmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı ilgili belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazısı ve belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2008/7412, Karar No: 2009/5027, Tarih: 02.10.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/7412 E.  ,  2009/5027 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava arsa payı karşılığı inşat yapım sözleşmesi uyarınca gecikme tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece ıslahla arttırılan miktar da dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dava dilekçesinde talep edilen alacak için oran ve cinsi belirtilmeksizin faiz isteminde bulunulmuş, ıslah dilekçesinde de tüm alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile ödetilmesi talep edilmiş olduğundan taleple bağlı kalınarak asıl alacak için dava tarihinden itibaren yasal, ıslah ile artırılan kısım için de ıslah tarihinden itibaren reeskont faizi uygulanmasına karar verilmesi gerekirken, talep aşılarak kararda belirtilen faize hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Kararın bu sebeple bozulması gerekmekte ise de; yapılan bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK’nın 438/VII. maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda (1.) bendde yazılı nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2.) bent uyarınca kabulü ile mahkeme kararının hüküm kısmı 1. bent 2. satırında yasal kelimesinden sonra gelen “reeskont” sözcüğünün karardan çıkartılmasına, 3. satırında da işleyecek kelimesinden sonra gelen “avans” sözcüğünün karardan çıkartılarak yerine “ticari reeskont” sözcüklerinin yazılmasına, kararın bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 364,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 02.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1683, Karar No: 2008/3898, Tarih: 01.04.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/1683 E.  ,  2008/3898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Daireye daha önce intikal eden aynı mahkemenin 2004/212 ve 213 Esas sayılı dava dosyalarında (Dairenin 2006/1656 Esas ve 2006/1658 Esas) İlçe Tarım Müdürlüğünün bildirmiş olduğu resmi verilere uygun olarak değerlendirme yapılmış; bu bağlamda, bodur elma ürününün dekar başına ortalama verimi 2.000 kg. alınmak suretiyle sözü edilen davaya konu taşınmazlar için 11.766.666 TL/m2 fiyat belirlenmiş iken eldeki davada İlçe Tarım Müdürlüğünden dosya içerisine getirtilen ve bodur elma ürününün dekar başına ortalama verimini 6.000 kg olarak belirten ve gerçekle ilgisi bulunmayan verim üzerinden değerlendirme yapan bilirkişi kurulu ek raporuna göre hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş; bilirkişi kurulundan dekar başına 2000 kg. verime göre hesaplama yapılmak üzere ek rapor alınıp buna göre hüküm kurmak olmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 01.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2490, Karar No: 2022/2993, Tarih: 09.03.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/2490 E.  ,  2022/2993 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 8. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 11. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 2004 yılında işe girdiğini, ... Sendikası’na üye olan davacının meslek lisesi mezunu olup 2009 yılında sanatkâr işçi statüsüne geçtiğini ancak sanatkâr işçi statüsüne geçirildiğinde toplu iş sözleşmesi 25/d maddesi uyarınca meslek lisesi mezunu olarak 6. dereceden işe başlatılması gerekirken ve işe başlatıldıktan sonra da 2009 öncesi çalışma süresi dikkate alınarak derece ve kademe ilerlemesi yapılması lazımken, davalı tarafça bunlara riayet edilmediğini, davacının sanatkâr işçi olduğunda 9. dereceden işe başlatıldığını ve hak kaybına uğradığını, sonraki dönem toplu iş sözleşmelerinde de aynı hükümler olmasına rağmen davalı kurumun toplu iş sözleşmelerine aykırı hareket ettiğini ileri sürerek davacının 2009 yılında sanatkâr işçi statüsüne geçirildiği tarihten itibaren toplu iş sözleşmesi 25/d maddesi gereğince 6. ücret derecesine intibakının yapılmasının ve sanatkâr işçi statüsüne geçirildiği tarih öncesi çalışmalarının da derece ilerlemesinde dikkate alınmasının tespiti ile ücret farkı, ilave tediye farkı, ikramiye farkı, fazla çalışma ücreti farkı alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı taleplerinin zamanaşımına uğradığını, toplu iş sözleşmesinin 25. maddesinin işverende ilk defa işe alınacaklarda verilecek derecenin tespitine ilişkin olduğunu ve davacıya uygulanma alanının olmadığını, işe girdikten sonraki mezuniyetlerin intibakta öneminin olmadığını, beyanla davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, taraflar arasındaki sözleşmeye, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre; davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Temyiz başvurusu :

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, taraflar arasındaki sözleşmeye, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre; davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının sanatkar işçi statüsüne geçirildikten sonra derece ve kademesinin doğru belirlenip belirlenmediği ve buna bağlı olarak fark işçilik alacaklarının doğup doğmadığı noktasındadır.

Davacı, 2004 yılında işe başladığını, meslek lisesinden mezun olarak 2009 yılında sanatkar işçi statüsüne geçirildiğini, toplu iş sözleşmesinin 25/d maddesi uyarınca 6. dereceden işe başlatılması gerekirken toplu iş sözleşmesine aykırı davranıldığını ve fark alacaklarının doğduğunu ileri sürmüştür. Mahkemece, toplu iş sözleşmesinin 25/d maddesi uyarınca davacının sanatkar kadroya geçiş tarihi olan 15.10.2009 tarihi itibariyle 6. dereceden işe başlatılması gerektiği gerekçesiyle fark alacakları hüküm altına alınmıştır.

Dosya kapsamında bulunan 01.03.2009-28.02.2011 yürürlük süreli 23. dönem Toplu İş Sözleşmesinin “işe alınacaklara verilecek derece” başlıklı 25. maddesi “I-İşverende işe alınacak olanlara verilecek derece; 1- Sanatkar işçilik işlerine alınacaklardan; d) Sanat Enstitüsü, Endüstri Meslek Lisesi, Teknik Liseyi bitirenler ile TCDD Pratik Sanat Okulu mezunları 6. dereceden işe alınırlar. Şu kadar ki, Teknik Lise Mezunları 6. derecede bir yıl kıdemli sayılarak 1/3 oranında ücret artırımı verilir.” şeklinde düzenlenmiştir. Madde başlığı ve kapsamına bakıldığında maddenin ilk kez sanatkar işçilik işlerine alınacaklar bakımından düzenlendiği anlaşılmaktadır. Davacı ilk kez 2004 yılında işe girdiğinde henüz meslek lisesi mezunu değildir, 25.10.2007 tarihinde meslek lisesinden mezun olarak 15.10.2009 tarihinde de sanatkar kadroya geçirilmiştir. Bu nedenle işe girdikten sonra sanatkar işçi kadrosuna geçen davacının toplu iş sözleşmesinin 25/d maddesi kapsamında değerlendirilmesi hatalıdır.

Davacının sanatçı kadrosuna geçiş tarihinde yürürlükte bulunan 23. dönem toplu iş sözleşmesinin 60. maddesi sanatsız işçilerin terfii ve terfihini düzenlemiş olup bu maddedeki geçiş düzenlemesine göre davacının derece ve kademesinin yeniden değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu maddenin dikkate alınmadan hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Davacının sanatçı kadrosuna geçiş tarihinde yürürlükte bulunan 23. dönem toplu iş sözleşmesinin 60. maddesi sanatsız işçilerin terfii ve terfihini düzenlemiş olup bu maddedeki geçiş düzenlemesine göre davacının derece ve kademesinin yeniden değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu maddenin dikkate alınmadan hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.03.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/238, Karar No: 2019/9203, Tarih: 30.04.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/238 E.  ,  2019/9203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Kamuya yararlı işte çalışma seçenek yaptırımı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f. maddesine istinaden seçenek yaptırıma çevrilmesi suretiyle TCK'nin 58/1. maddesinde belirtilen tekerrür hükümlerinin uygulanma imkanının ortadan kaldırılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanığa tayin edilen hapis cezasının TCK’nin 50/1-f maddesi gereğince kamuya yararlı işte çalıştırılma seçenek tedbirine çevrilirken “temizlik hizmetlerinde çalıştırılması” denilmek suretiyle infazı kısıtlayacak şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmından “temizlik hizmetlerinde” ibaresinin karar metninden çıkarılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15649, Karar No: 2014/2332, Tarih: 04.03.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/15649 E.  ,  2014/2332 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma

Hüküm : 6352 sayılı Kanunun geçici 1-b maddesi uyarınca kovuşturmanın ertelenmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin b bendi gereğince verilen kovuşturmanın ertelenmesine dair kararlar itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, temyiz incelemesine yer olmadığına, gereği merciince yerine getirilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2020/3364, Karar No: 2021/2381, Tarih: 31.05.2021

**15. Hukuk Dairesi         2020/3364 E.  ,  2021/2381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

Dahili davalı ...’in yurt dışında olduğu belirlenip Dışişleri Bakanlığı kanalıyla çıkarılan Yargıtay ilamına ilişkin tebligat akıbeti araştırılmadan dosyanın Dairemizce gönderilmesi hatalı olup mahkemece Dışişleri Bakanlığı kanalıyla yapılan tebligat akibetinin tekit edilmek suretiyle sonucunun beklenip alınacak cevabi yazının dosyaya konulması ve usulüne uygun şekilde tebliği yapılması sağlanarak, ayrıca davacının karar düzeltme dilekçesinin de belirtilen yöntemle tebliği sağlanarak dosyanın Dairemize gönderilmesi için mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.