muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2119, Karar No: 2013/2310, Tarih: 12.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/2119 E.  ,  2013/2310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 31/01/2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/10/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına haksız saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının olay günü alacağa konu senet bedellerini ödeyeceğinden bahisle buluşma teklif ettiğini ancak aralarındaki konuşma sırasında davacıdan aldığı senetleri yırtarak ödeme yapmadığını beyanla, karşılaştığı olumsuz muamele nedeniyle uğradığı manevi zararın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının kişilik haklarına herhangi bir saldırı olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının davacıya karşı ağır suç teşkil eden bir eylemde bulunmak sureti ile manevi üzüntüye uğramasına neden olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Manevi zarar, kişilik değerlerinde oluşan objektif eksilmedir. Duyulan acı, çekilen ızdırap manevi zarar değil onun görüntüsü olarak ortaya çıkabilir. Acı ve elemin manevi zarar olarak nitelendirilmesi sonucu tüzel kişileri ve bilinçsizleri; öte yandan acılarını içlerinde gizleyenleri tazminat isteme haklarından yoksun bırakmamak için yasalar, manevi tazminat verilebilecek olguları sınırlamıştır. Bunlar, kişilik değerlerinin zedelenmesi (TMK 24), isme saldırı (TMK 26), nişan bozulması (TMK 121), evlenmenin feshi (TMK158), bedensel zarar ve ölüme neden olma (BK 47) durumlarından biri ile kişilik haklarının zedelenmesidir (BK 49). Bunlardan TMK’nın 24. maddesi ile BK’nın 49. maddesi daha kapsamlıdır. TMK’nun 24. maddesinin belli yerlere yollaması nedeniyle böyle bir durumun bulunduğu yerde, onu düzenleyen kurallar (örneğin; TMK 26, 174, 287); bunların dışında BK’nun 49. maddesi uygulanır.

TMK’nın 24. ve BK’nın 49. maddesinde belirlenen kişisel çıkarlar, kişilik haklarıdır. Kişilik hakları ise, kişisel varlıkların korunmasıyla ilgilidir. Kişisel varlıklar, bedensel ve ruhsal tamlık ve yaşam ile nesep gibi insanın, insan olmasından güç alan varlıklar ya da kişinin adı, onuru ve sır alanı gibi dolaylı varlıklar olarak iki kesimlidir. Tekniğin gelişimi ve yaşam koşullarına göre belirlenmiş varlıklar, açıklanan olgularla çevrelendirildiğinde, davaya konu olayın bu çerçeve dışında kalması durumunda manevi tazminat isteği reddedilmelidir.

Yerel mahkemece, açıklanan yönler gözetilerek manevi tazminat isteminin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7110, Karar No: 2023/4594, Tarih: 21.09.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/7110 E.  ,  2023/4594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/332 E., 2019/513 K.

KARAR : İstinaf isteminin esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/376 E.,2019/87 K.

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacı ... ve asli müdahil ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı ... ve asli müdahil ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dosya içerisinde ve UYAP ortamında bulunmadığı anlaşılan, 1989 yılında yapılan orman kadastrosuna ilişkin evrakların ve özellikle askı ilan tutanağının ilgili orman işletme müdürlüğünden istenilerek bu dosya arasına konulması; ayrıca, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin imar planı kapsamında olup olmadığı ve imar planı kapsamında ise ilk olarak hangi tarihte imar planı kapsamına alındığının ve imar planının onay tarihinin ilgili birimden sorularak buna dair evrakların dosya içine alınması ve çekişmeli taşınmazın tesis kadastrosu sırasında hangi nedenle tescil harici bırakıldığının kadastro müdürlüğünden sorulup belirlenerek buna ilişkin evrakların ve taşınmazın bulunduğu yeri gösteririr tesis kadastro pafta örneğinin getirtilip dosya içerisine konulması ve bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

21.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3909, Karar No: 2016/2853, Tarih: 24.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/3909 E.  ,  2016/2853 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 5 - 2011/135466

Mahkemesi : Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 02/12/2010

Numarası : 2010/544-2010/900

Suç : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme, müstehcenlik

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme ve müstehcenlik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Müstehcenlik suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Sanık hakkında müstehcenlik suçundan açılan kamu davasında, katılanın bu suç yönünden mağdur olmadığı ve doğrudan zarar görmediği dikkate alındığında, suçtan doğrudan zarar görmeyen müştekinin, hükmü temyize hak vermeyeceğinden, müşteki vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

2-Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince:

Sanığın, porno içerikli resimlerin yayınlandığı www.d....net isimli internet sitesinin sorumlusu olduğu, bu sitede katılanın isim ve soyisminin katılanın rızası dışında yayınladığı iddiasına konu olayda,

Mağdurun tüm aşamalarda kendisini vekil ile temsil ettirdiği, kovuşturma aşamasında, mağdurun beyanının tespiti için İstanbul Asliye Ceza Mahkemesine yazılan talimat cevabında, mağdurun adresi itibariyle yetkili mahkemenin Fatih Asliye Ceza Mahkemesi olduğundan bahisle, talimat evrakının bila ikmal iade edilmesine rağmen, mağdurun şikayet ve delillerinin sorulması için yetkili mahkemeye talimat yazılıp, mağdur vekiline tebligat yapılarak, mağdurun şikayet ve delilleri sorulduktan sonra katılma hususunda beyanları da tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, CMK’nın 233 ve 234.maddesine aykırı hüküm kurulması

Kanuna aykırı olup, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, sair yönleri incelenmeksizin isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8341, Karar No: 2011/1256, Tarih: 07.02.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/8341 E.  ,  2011/1256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.07.2008 tarih ve 2005/495-2008/409 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının borcu karşılığında müvekkiline verdiği 15/05/2002 tarihli 12.000.000.000 TL bedelli çekin karşılıksız çıkması üzerine takip başlatıldığını ancak takibin işlemsiz bırakılmasıyla icranın geri bırakıldığını, müvekkili hakkında dava konusu çekle ilgili şikayet üzerin evrakta sahtecilik suçundan yargılanarak beraat ettiğini, TTK’nun 644. maddesi gereğince davalının sebepsiz zenginleştiğinin ileri sürerek, çek bedelinin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin çek üzerine 2 rakamı yazıp imzalayarak davacıya verdiğini ve davacının çeki 12.000.000.000 TL olarak doldurduğunu, çek bedelinin 2 TL olduğunu, kalan kısmını kabul etmediklerini, çekin zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, davanın icra takibi sırasında zamanaşımına uğrayan çek sebebiyle sebepsiz zenginleşme davası olduğu, davacı TTK’nun 644. maddesine dayansa da çeki keşideciden alan davacının temel ilişkiye dayanarak hak iddia edebileceği, ispat yükünün davacıda olduğu, Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinde yapılan yargılamada çekin tüm unsurları doldurulmadan üzerine 2 rakamı yazılıp imza atılmak suretiyle verildiğinin tespit edildiği, çekin diğer kısımlarının anlaşmaya aykırı bir biçimde doldurulduğunun kanıtlanması gerektiğinden bahisle davacı sanığın beraat ettiği, yazılı delil başlangıcı niteliğindeki çekin ödünç para ilişkisiyle ilgili olup bedelinin ödenmediğinin tanık beyanından anlaşıldığı, çekin anlaşmaya aykırı şekilde doldurulduğuna dair de delil sunulmadığı gerekçesiyle, 12.000.000.000 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, karşılıksız çek bedelinin temel ilişkiye dayanarak tahsiline ilişkindir. Her ne kadar çeklerde de uygulanması gereken TTK’nun 592. maddesi uyarınca açık çek verilmesi mümkün ve bu halde çekin lehdarı da çeki anlaşmaya uygun olarak tamamlayabilir ise de, bu husus doldurulmayan çekin boş kısmıyla ilgili olup, somut olayda olduğu gibi bedel hanesi doldurulmuş olarak verilmiş çeklerde lehdarın bedeli tek taraflı olarak düzeltebileceği veya değiştirebileceği sonucunu doğurmaz. Keşideci çekin bedel hanesini bizzat yazmak suretiyle lehdara verdiğine göre, lehdar ancak onun muvafakatiyle bu bölümde değişiklik yapabilir. Davada, davacı bunu ispat edemediğinden, aksine ceza mahkemesinde davacının “2” rakamı dışındaki bedel hanesindeki rakamları sonradan yazdığı sabit olduğundan artık açığa imzalı bir çekten değil, sahte bir çekten bahsetmek gerekir. Mahkemece, bu husus nazara alınmadan 12.000.000.000 TL’nin tahsiline karar verilmesi doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1360, Karar No: 2020/7344, Tarih: 19.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/1360 E.  ,  2020/7344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı İETT Genel Müdürlüğü vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 07.10.2009 günü davalı sürücünün diğer davalıların işleten ve trafik sigortacısı olduğu otobüs ile davacıların kızı yayaya çarparak ölümüne sebebiyet verdiğini, davacıların kızlarının desteğinden yoksun kaldıklarını, maddi ve manevi kayıp yaşadıklarını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla her bir müvekkili için 15.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 30.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve İETT Genel Müdürlüğünden müştereken ve müteselsilen tahsilini, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla her bir müvekkili için 1.000,00 TL olmak üzere toplam 2.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının da tüm davalılardan (sigorta şirketinin sigorta poliçesi sınırında sorumlu olmak üzere) müştereken ve müteselsilen kaza tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsilini istemiş, ıslah dilekçesi ile maddi taleplerini artırmıştır.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Yapılan yargılama sonucu davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm, davacılar vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 24/05/2018 gün ve 2015/10719 E. 2018/5452 K. sayılı ilamı ile bozulmuştur. Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı, toplanan delillere göre; davanın kısmen

kabulü ile her bir davacı için 10.000,00 TL olmak üzere toplam 20.000,00 TL manevi tazminatın davalı sürücü ve İETT Genel Müdürlüğünden olay tarihi 07/10/2009 tarihinden itibarin işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline, ilk kararın maddi tazminat yönünden kesinleştiğinin tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı İETT Genel Müdürlüğü vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, manevi tazminatın takdirinde TBK'nun 56 (eski BK 47) maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı İETT Genel Müdürlüğü vekili ile davalı ... vekilinin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 682,65 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar İETT Genel Müdürlüğü ile ...'dan alınmasına 19/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4314, Karar No: 2015/4146, Tarih: 06.07.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/4314 E.  ,  2015/4146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nisbi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşa yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir. Yargılamaya konu somut olayda; sanığın ikametine haciz işlemi için gelen avukat olan mağdura "böyle eline kalem alıp geziyorsun, sen avukatmısın, böyle avukatlık mı olur" şeklindeki sözlerin mağdurun onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, ağır eleştiri niteliğinde olduğu ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden kanuni olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06.07.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3699, Karar No: 2007/4416, Tarih: 13.11.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/3699 E.  ,  2007/4416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İcra Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda asıl alacak miktarının suç tarihi itibarıyla asgari ücretin altında kaldığının tesbit edildiği ve günün ekonomik koşulları, paranın satın alma gücü karşısında bu alacağı karşılayacak mal ve gelirin herkeste bulunmasının doğal olduğundan bahisle sanık hakkında ceza tertibine yer olmadığına dair, Ankara 1.İcra Mahkemesinin 27.04.2006 tarihli ve 2006/577-171 sayılı kararını kapsayan dosya aleyhine Adalet Bakanlığından verilen 03.07.2007 ... ve 35112 sayılı kanun yararına bozma talebini içeren Yargıtay C.Başsavcılığının 09.08.2007 ... ve K.Y.B.2007/151905 sayılı tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi,

Sanık hakkında Ankara 20.İcra Müdürlüğünün 2006/125 sayılı dosyası üzerinden icra takibinde bulunduğu, ödeme emrinin borçluya tebliğ edilip, takibin kesinleştiği, ancak borçlunun borcunu ödemediği ve İcra ve İflas Kanunu’nun 74.maddesine göre mal beyanında bulunmadığı ve alacağı karşılayacak miktarda malın da haczedilmediğinin anlaşılması karşısında, kanuni sürede mal beyanında bulunmayan borçlunun eyleminin, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun ile değişik İcra ve İflas Kanunu’nun 337.maddesine göre suç teşkil edip anılan maddede öngörülen 10 ... disiplin hapsi ile cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine ceza tertibine yer olmadığına karar verilmesinde isabet görülmediğinden kararın bozulması gereğine işaret edilmiştir.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre, mal beyanında bulunmamak eylemi 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 337.maddesinin 1.fıkrasında, "müddeti içinde beyanda bulunmak üzere mazereti olmaksızın icra dairesine gelmeyen veya yazılı beyanda bulunmayan borçlular, alacaklının şikayeti üzerine, icra mahkemesi tarafından on günden bir aya kadar hafif hapis cezasıyla cezalandırılırlar. Borçlunun haczi kabil mallarını alacaklının bildiği veya bilmesi lazım geldiği takdirde yahut borcu karşılayacak miktarda malın haczedilmesi halinde borçluya ceza verilmez." şeklindeki düzenleme ile yaptırım altına alınmış iken, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun'un 7.maddesiyle değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 337.maddesinin 1.fıkrası, "müddeti içinde beyanda bulunmak üzere mazereti olmaksızın icra dairesine gelmeyen veya yazılı beyanda bulunmayan borçlu, alacaklının şikayeti üzerine, on ... disiplin hapsi cezası ile cezalandırılır. Alacaklının alacağını karşılayacak miktarda malın haczedilmesi veya borcun ödenmesi halinde, bu ceza düşer. "ifadesi ile müeyyide altına alınmak suretiyle değiştirilmiştir. Görüleceği üzere önceki düzenlemede bulunan "Borçlunun haczi kabil mallarını alacaklının bildiği veya bilmesi lazım geldiği takdirde" ifadesine, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Yasa ile değişik İcra ve İflas Kanunu'nun 337.maddesinde yer verilmemiştir.

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun "Tanımlar" başlıklı 2.maddesinin 1.fıkrasının (L) bendinde disiplin hapsinin tanımı; "Kısmi bir düzeni korumak amacıyla yaptırım altına alınmış olan fiil dolayısıyla verilen, seçenek yaptırımlara çevrilemeyen, ön ödeme uygulanamayan, tekerrüre esas olmayan, şartlı salıverilme hükümleri uygulanamayan, ertelenemeyen ve adli sicil kayıtlarına geçirilmeyen hapsi ifade eder." şeklinde yapılmıştır.

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun "Tanımlar" başlıklı 2.maddesinin 1.fıkrasının (L) bendinde disiplin hapsinin tanımı; "Kısmi bir düzeni korumak amacıyla yaptırım altına alınmış olan fiil dolayısıyla verilen, seçenek yaptırımlara çevrilemeyen, ön ödeme uygulanamayan, tekerrüre esas olmayan, şartlı salıverilme hükümleri uygulanamayan, ertelenemeyen ve adli sicil kayıtlarına geçirilmeyen hapsi ifade eder." şeklinde yapılmıştır.

Disiplin hapsi için yapılan bu tanım, hapsen tazyik yaptırımını da kapsar niteliktedir. Konu öğretide ele alınmış ve disiplin hapsinin niteliği şu şekilde açıklanmıştır. "Kişinin yükümlülüğe aykırı davranmamak konusunda mecburiyeti bulunmamaktadır. Ancak, kişi bazı durumlarda bir yükümlülüğe uygun davranmaya belli ölçüde icbar edilebilmektedir. Başka bir deyişle kişi, bazı durumlarda yükümlülüklerinin gereğini yerine getirmesini sağlamak için belli ölçüde icbar edilebilmekte ve bu amaçla bir süreye kadar hürriyetinden yoksun bırakılabilmektedir. Bu hürriyetten yoksun bırakma olgusu, bir disiplin hapsi niteliği taşımaktadır. Ancak, yükümlülüğün yerine getirilmesi halinde, bu yaptırımın uygulanmasına derhal son verilmektedir. Bu bakımdan söz konusu disiplin hapsine ilişkin olarak kanunda sadece azami bir süre belirlenmektedir. Kişi kendisine terettüp eden yükümlülüğün gereğini yerine getirmeye zorlamak amacıyla ancak belli bir süreye kadar hürriyetinden yoksun bırakılabilecektir. Bu sürenin dolması halinde; kişi, yükümlülüğünün gereğini yerine getirmemiş olsa bile hürriyetinden yoksun bırakılmasına ilişkin yaptırım uygulanmasına son verilerek serbest bırakılacaktır. Bu nedenle söz konusu disiplin hapsine, kanunda tazyik hapsi denilmiştir. (Doç.Dr.... Özgenç, Ceza Hukuku Genel Hükümler, 3.Bası, Sh.623)

Bu çerçevede, 1.6.2005 tarihinden sonra mal beyanında bulunmamak fiilini işleyen borçlu sanık hakkında; önceki düzenlemede bulunan "borçlunun haczi kabil mallarını alacaklının bildiği veya bilmesi lazım geldiği takdirde" ifadesine 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı yasa ile değişik İİK.nun 337.maddesinde yer verilmediği gözetildiğinde, kişinin yükümlülüğünü yerine getirmesini sağlamak için belli ölçüde icbar edilebileceğinin, bu amaçla bir süreye kadar hürriyetinden yoksun bırakılabileceğinin kabulü gerekir.

Somut olayımızda, Ankara 1.İcra Mahkemesinin 27.04.2006 tarih ve 2006/577-171 sayılı kararıyla sanığın cezalandırılması yerine hakkında ceza tertibine yer olmadığına karar verilmesi isabetsizdir.

Somut olayımızda, Ankara 1.İcra Mahkemesinin 27.04.2006 tarih ve 2006/577-171 sayılı kararıyla sanığın cezalandırılması yerine hakkında ceza tertibine yer olmadığına karar verilmesi isabetsizdir.

Bu nedenle Yargıtay C.Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine atfen düzenlediği tebliğname yerinde görülmekle Ankara 1.İcra Mahkemesinin 2006/577-171 sayılı kararı sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/4-c maddesi uyarınca BOZULMASINA, "tekriri muhakeme" yasağı nedeniyle kanun yararına bozma kapsamında yargılama yapılmasının gerekmediğine, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.