muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2602, Karar No: 2014/7803, Tarih: 11.06.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/2602 E.  ,  2014/7803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/09/2013

NUMARASI : 2012/38-2013/382

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 20.01.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 10.09.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, A..K..Mahallesi ..ada ..parsel .. nolu bağımsız bölümü murisleri İ.. Ç..ın Antalya 2 noterliğinin .. tarih.. yevmiye numaralı satış vaadi sözleşmesi ile davalı T.. K..'den aldığını, satış bedelinin tamamının peşin ve nakten ödendiğini, taşınmazı önce kendisinin kullandığını, daha sonra Almanyada kalp krizi geçirince taşınmazla ilgilenemediğini, bu sebeple taşınmazın uzun süre boş kaldığını, daha sonra İ.. B.. isimli kişiye kiraya verdiğini ileri sürerek taşınmazın tapu kaydının iptali ile adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalı, zilyetliğin hiçbir zaman teslim edilmediğini, satış vaadi sözleşmesindeki bedelin tamamının ödenmediğini, zamanaşımı süresi yönünden davanın reddedilmesi gerektiğini, taşınmazın tüm emlak vergilerinin kendisi tarafından ödendiğini, taşınmazda kendiliğinden tadilat yapan bir kişiyi görünce ona izin vermediğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, sözleşmenin 1983 yılında yapıldığı davalı tarafın taşınmazı davacı tarafa teslim etmediği zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı satış vaadi sözleşmesi ile dava konusu taşınmazın satışının vaat edildiğini, bedelinin ödendiğini ve taşınmazı teslim aldığını belirterek tapu iptali ve tescil istemiştir.

Davalı ise satış bedelinin ödenmediğini ve taşınmazın karşı tarafa teslim edilmediğini, zamanaşımı süresinin dolduğunu savunmuştur.

Davacı noterde usulüne uygun düzenlenmiş geçerli bir sözleşmeye dayanmıştır. Bu sözleşmede bedelin nakten ve peşinen alındığı belirtilmiştir. Ayrıca satış vaadi borçlusu tarafından “mezkur satış konusu bağımsız bölüm ve payı ile hiçbir ilişiğim kalmamıştır” şeklinde beyanda bulunulmuştur. Taşınmazın resmi senette davacıların murisi İ.. Ç..'a teslim edildiği belirtildiğinden teslim ile ilgili davalıya yemin teklif edilmesi doğru görülmemiştir. Ayrıca tanık İ.. B.. 'da dava konusu yeri İ.. Ç..'tan Kenan isimli şahıs aracılığı ile kiraladığını beyan ederek teslim hususunu doğrulamıştır.

Taşınmaz mal satış vaadi sözleşmesinden doğan davalar için özel bir zamanaşımı süresi öngörülmediğinden Borçlar Kanununun 125. maddesi hükmü gereğince on yıllık zamanaşımı süresi uygulanır ve bu süre sözleşmenin ifa olanağının doğması ile işlemeye başlar. Ancak satışı vaat edilen taşınmaz sözleşme ile veya fiilen satış vaadini kabul eden kişiye yani vaat alacaklısına teslim edilmiş ise on yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra açılan davalarda zamanaşımı savunması Türk Medeni Kanununun 2. maddesinde yer alan “dürüst davranma kuralı” ile bağdaşmayacağından dinlenmez.

Bu itibarla mahkemece tarafların işin esasına yönelik tüm delilleri toplanıp değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ. Yukarıda yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, 11.6.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1336, Karar No: 2011/8418, Tarih: 16.06.2011

**6. Ceza Dairesi         2011/1336 E.  ,  2011/8418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Yakınanlar ... ve ...'ye yönelik “hırsızlık”; yakınan ...'ye yönelik “mala zarar verme” suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ...'un temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

II-Yakınan ...'a yönelik “hırsızlık” ve ...'ye yönelik “işyeri dokunulmazlığını bozma” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, hırsızlık kastını, daha çoğunu alma olanağı varken, yakınan ...'a ait marketin önündeki kafes içindeki değer olarak da gerçekten az miktardaki iki adet cipsi alma konusunda özgülediğinin anlaşılması karşısında; hakkında TCK.nun 145. maddesinin uygulanması gerekirken, yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-Sanığın yüklenen işyeri dokunulmazlığını bozma suçunu işlemediğini savunduğu, yakınanın suçu sabah işyerine geldiğinde anladığını bildirdiğinin anlaşılması karşısında; hükmün gerekçesinde suçun gece sayılan zaman diliminde işlenmediği belirtildiği halde, söz konusu suçtan kurulan hükümde temel cezanın TCK.nun 116. maddesinin 2. fırkası yerine 4. fıkrası ile belirlenmesi suretiyle çelişki yaratılması ve fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 16/06/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/399, Karar No: 2017/1406, Tarih: 14.02.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/399 E.  ,  2017/1406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Çocukla Kişisel İlişki Kurulması - Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Ortak çocuk ... 2006 doğumlu olup idrak çağındadır. Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. ve Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3. ve 6. maddeleri, iç hukuk tarafından çocuğun idrak gücüne sahip olduğunun kabul edildiği durumlarda, çocuğa adli merci önündeki kendilerini ilgilendiren davalarda kendi görüşünü ifade etmesine müsaade edilmesini ve yüksek çıkarına açıkça ters düşmediği takdirde ifade ettiği görüşe gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir. Velayetin düzenlenmesinde asıl olan çocukların üstün yararı ve menfaatidir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 5. maddesi gereğince Aile Mahkemesi bünyesinde bulunan pskiolog, pedegog ve sosyal çalışmacıdan oluşan uzmanlardan, her iki ebeveyn ve çocuklarla görüşmek suretiyle inceleme ve rapor istenip, tarafların barınma, gelir, sosyal ve psikolojik durumlarına göre çocukların sağlıklı gelişimi için velayeti üstlenmeye engel bir durumun bulunup bulunmadığı araştırıldıktan sonra, velayet hakkında bir karar verilmesi gerekir. Mahkemece çocuğa görüşünü ifade etmesi olanağı tanınmadığı gibi uzman raporu da alınmamıştır.

Mahkemece yapılacak iş; ortak çocuk ...'ın olası sonuçları hakkında bilgilendirilerek velayeti ile ilgili tercihinin sorulması, uzman raporu alınması, tüm deliller birlikte değerlendirilerek, çocuğun üstün yararının velayetinin ebeveynlerden hangisine bırakılmasında olduğunun saptanması, hasıl olacak sonucuna göre karar vermekten ibarettir. Açıklanan hususların üzerinde durulmaksızın eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.02.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/21122, Karar No: 2012/20414, Tarih: 02.10.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/21122 E.  ,  2012/20414 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Reşit olmayanla cinsel ilişki, özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 104/1,53/1; 134/(1),2-1. cümle, 53/1 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Reşit olmayanla cinsel ilişki ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Özel hayat kavramının, herkesin bilmediği veya bilmemesi gereken, istenildiğinde başka kişilere açıklanabilen, tamamen kişiye özel hayat olayları ve bilgilerin tamamını içerdiği, bir özel hayat görüntüsü ya da sesinin, ilgilisinin bilgisi ve rızası dışında, resim çekme veya kaydetme özelliğine sahip aletle belli bir elektronik, dijital, manyetik yere sabitlenmesi 5237 sayılı TCK'nın 134/1. maddesinin 2. cümlesinde; bu kayıtların, taksirle ya da tamamen hukuka uygun elde edilmiş olsa dahi, bilerek, isteyerek ve ilgilisinin bilgisi ve rızası dışında ifşa edilmesi, yani; yayılması, açığa vurulması, afişe edilmesi, ilan edilmesi, kamuoyuna duyurulması, aleniyet kazandırılması, özetle; içeriğini öğrenme yetkisi bulunmayan kişi veya kişilerin bilgisine sunulması 5237 sayılı TCK'nın 134/2. maddesinde, birbirinden bağımsız iki ayrı suç olarak düzenlendiği, ilk fıkradaki suçun oluşması için, görüntüdeki kişinin tanınabilir ya da sesin anlaşılabilir olmasının gerekmediği, özel hayat kapsamına giren seslerin, anlaşılmaz olsa dahi, gizlice kaydedilmesinin ilk fıkradaki suçun oluşumu için yeterli olduğu, görüntü veya sesin kaydedilmesiyle suçun tamamlandığı ikinci fıkradaki, ifşanın kabulü için ise ses veya görüntüyle özel hayatı ihlale uğrayan kişinin anlaşılması, en azından anlaşılabilir olması ya da açıklanması gerektiği; ayrıca, özel hayat görüntüsü veya sesinin, yetkisi bulunmayan kişi veya kişiler tarafından içeriğinin öğrenilmesiyle suçun tamamlanacağı, ilk fıkra açısından, görüntü veya sesin kaydedilmesi; ikinci fıkra açısından, bu kayıtların ifşa edilmesi yeterli olup, başkaca bir neticenin doğması ve mağdurun zarara uğramış olması gerekmediği gibi, sanığın kaydedilen

görüntüleri izlememiş ya da sesleri dinlememiş olmasının suçun oluşumuna etkisinin bulunmadığı, her iki fıkradaki suçun, genel kast ile işlenebilen suçlardan olduğu sanığın, “kişilerin özel hayatının gizliliğini ihlal etme” neticesini bilmesi ve istemesiyle anılan maddenin ilk fıkrasındaki; bir özel hayat görüntüsü ya da sesini ifşa etmesi halinde anılan maddenin ikinci fıkrasındaki suçun manevi unsurunun oluşacağı; ancak her iki halde de kastın varlığından söz edebilmek için sanığın hukuka aykırı hareket ettiğini bilmesi ve bu biçimde hareket etmeye devam etmesi gerekmektedir.

Sanığın, cinsel yakınlık boyutuna varan arkadaşlık ilişkisi içerisine girdiği 16 yaşındaki mağdureyle, onun rızasıyla, anal yoldan ilişkiye girdiği sırada, mağdurenin bilgisi dahilinde, kamera sistemi çalışır taşınabilir telefonuyla çekim yaptığı, bir süre sonra, sadece sanıkta mevcut olan mağdurenin fiziksel mahremiyetini içerir görüntülerinin, mağdureden habersiz ve onun rızası olmaksızın, her iki tarafı tanımakta olan kişiler tarafından, bluetooth sistemi aracılığıyla telefondan telefona aktarılarak seyredildiği olayda; reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsel ilişkiye giren ve mağdurenin özel hayatına ilişkin görüntüleri yayan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinde bir isabetsizlik bulunmadığından, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sübuta, hükmolunan hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesi ya da ertelenmesi gerektiğine ilişkin tüm temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 02.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9774, Karar No: 2012/29592, Tarih: 25.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/9774 E.  ,  2012/29592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı, genel tatil, fazla mesai, asgari geçim indirimi alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 17.02.2011 tarihinde Sosyal Güvenlik Kurumu primlerinin ödenmemesi ve fazla çalışma alacaklarının istenmesi nedeni ile işveren tarafından işten çıkarıldığını, ... sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek ihbar tazminatı, genel tatil, fazla mesai ücreti ve asgari geçim indirimi alacağı istemiştir.

Davalı vekili, davacı ile davalının ortağı olduğu şirket müdürünün yakını olduğunu, kendisinden ... istediğini, ancak temizlik hizmetlerinde ... verilmediğini, ... bölge müdürlüğünden kiralanan hamamda çalıştırılmak üzere söz verildiğini, hamamda çalıştırılmak üzere çağrıldıklarında "biz temizlik işlerinde çalışırız, hamamda çalışmayı kabul etmeyiz " diyerek işe gelmediklerini, şirketin başka işyerlerindeki çalıştırdığı işçilerin izinli veya raporlu olmaları halinde oralarda görevlendirildiğini, hiçbir zaman otelde garson veya temizlik işçisi olarak çalışmadıklarını, hiçbir alacağının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı tanık beyanlarının inandırıcı olmadığı, davacı iddialarının çoğunluk tanık anlatımları ile kanıtlandığı gerekçesiyle bilirkişi raporundaki hesaplamalar doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından ayrıca husumet itirazında da bulunulmak suretiyle temyiz edilmiştir.

1- Taraflar arasındaki uyuşmazlık davalının taraf sıfatı bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Bir davanın esas yönden başarı ile sonuçlanabilmesi için davanın doğru hasım tarafından doğru hasım aleyhine açılması, başka bir ifade ile o davada taraf durumunu alanların gerçekten davacı ve davalı sıfatını taşımaları gerekir. Bir kimsenin muayyen bir davada kendisine izafe edilen davacı ve davalı sıfatını haiz bulunup bulunmadığı hususu bir ./..

usul hukuku meselesi olmayıp maddi hukuka göre tayin edilen ve dava konusu hakkın özüne taalluk eden bir meseledir. Sıfatın bulunmaması halinde verilen karar davanın mesmu olmadığına dair olmayıp davanın esasına dair bir karardır (Prof. Dr. Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü 2. baskı 1968 sh.233). Uygulamada taraf sıfatı yokluğu "husumet" kavramı ile ifade edilmektedir.

Taraf sıfatı yokluğu savunması bir def'i değil itirazdır. Bu nedenle taraflarca ileri sürülmese bile mahkemece res'en gözetilmesi gereken hususlardandır.

Taraf sıfatı yokluğu savunması bir def'i değil itirazdır. Bu nedenle taraflarca ileri sürülmese bile mahkemece res'en gözetilmesi gereken hususlardandır.

Somut olayda, dava ... ...- ...'e açılmış olup, davalı vekili, ... ...'ın “... Temizlik Komisyonculuk Tic. San. Ltd. Şti”nin müdürlüğünü yaptığını ve ortağı olduğunu, müvekkilinin işveren sıfatı bulunmadığını belirterek, taraf sıfatının yokluğunu savunmuştur. Davalının bu itirazı karşısında davanın doğru tarafa yöneltilip yöneltilmediği hususunun açıklığa kavuşturulması gerekmektedir. Bu nedenle, davacının çalıştığını iddia ettiği otelin kime ait olduğu araştırılarak, davalının taraf sıfatının bulunup bulunmadığı belirlendikten sonra bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.12.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6058, Karar No: 2018/7271, Tarih: 26.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/6058 E.  ,  2018/7271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : VUK'a aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık hakkında 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasında,sanığın şirketi 2004 yılında Osman Yalçın'a devrettiğini,bu tarihten sonra şirketle ilgisinin kalmadığını savunarak,Sincan 3. Noterliği'nin 09.03.2004 tarih, 02520 yevmiye nolu şirket hisse devri sözleşmesinin fotokopisini ibraz etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; 2007, 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarına ait suça konu fatura asıl ya da onaylı suretlerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadıklarının ve faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığının bilirkişi raporu ile tespit edilmesi,sanığın fotokopisini ibraz ettiği hisse devir sözleşmesinin aslının celbedilerek savunmada adı geçen Osman Yalçın'ın tanık sıfatıyla beyanının tespit edilmesi,suça konu faturaları kullandığı belirtilen şirket yetkilileri haklarında bu faturalardan dolayı kamu davaları açılıp açılmadığı sorulup varsa getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin bu dosyaya aktarılması; gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler tanık olarak dinlenerek, sözü edilen faturaları kimden ve hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıklarının ve bunlarla ilgili belgeleri olup olmadığının sorulmasından sonra toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a)Dosya kapsamına göre,2008 takvim yılında 08.02.2008 tarihinden sonra fatura düzenlendiğine dair kesin delil bulunmaması karşısında; 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesiyle değişik 213 sayılı VUK'nın 359/b. maddesi uyarınca temel cezanın 3 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

b)TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.09.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4513, Karar No: 2024/7995, Tarih: 18.11.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/4513 E.  ,  2024/7995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1070 Esas, 2023/669 Karar

HÜKÜM : Davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/674 E., 2020/208 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 05.11.2024 günü hazır bulunan davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ...'den alacaklı olması sebebiyle ortağı olduğu ... Yazma Tekstil San ve Tic A.Ş.'deki %49 oranındaki hisselerine haciz konulduğunu ve şirketin pay defterine işlendiğini, ancak davalı şirketin zarar vermek amacı ile 13.06.2018 tarih ve 2018/8 karar sayılı yönetim kurulunun şirketin esas sözleşmesinin 6 nolu maddesini değiştirerek 500.000,00 TL olan şirket sermayesini 11 kat arttırarak 5.500.000,00 TL'ye çıkarılmasına ilişkin olağanüstü genel kurul kararı yapılmasına ilişkin yönetim kurulu kararı aldığını, yönetim kurulunun hacizli hisse ile ilgili icra dairesinin muvafakatını almadan hacizli hisseyi de etkileyecek şekilde karar almasının mümkün olmadığını, Bursa 14. İcra Müdürlüğünün 2018/906 E. sayılı dosyası ile yönetim kurulunun sermaye arttırılması kararının uygulanmamasına ilişkin kararın davalı şirkete tebliğ edilmesine rağmen davalı şirketin genel kurulda sermaye arttırımı kararı aldığını, alınan bu kararla müvekilinin alacak haklarının zarara uğradığını ileri sürerek sermaye artırımına ilişkin olağanüstü genel kurul kararının 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 447 nci maddesine göre butlan ile batıl olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirketin söz konusu sermaye arttırımına ihtiyacı olduğunu, sermaye artırımının olağan bir işlem olduğunu, davacının iddia ettiği gibi sermaye artırımının davacıyı zarara uğratma amacı ile yapılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirketin söz konusu sermaye arttırımına ihtiyacı olduğunu, sermaye artırımının olağan bir işlem olduğunu, davacının iddia ettiği gibi sermaye artırımının davacıyı zarara uğratma amacı ile yapılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, şirketin sermayesinin artırılması sonucu haczedilen hisselerin sermayeye olan oranının azaldığını, davacının bu davayı açmakta hukuki menfaati olduğu, davalı şirketin 2.344.116,46 TL zarar ettiği ve bu zarar ile öz varlığının büyük bir bölümünü kaybettiği, kaybedilen sermayenin yerine gelmesi için sermaye artırımına gidilmesinin mümkün olduğu ancak yapılan sermaye artırımının hacizli hissenin oranını %49'dan %4,4'e düşürdüğü, dava dışı pay sahibi ...'nin sermaye içindeki paylarının itibari değeri aynı kalmakla birlikte payların sermaye içindeki oranı önemli ölçüde düştüğü, davalı şirket ortağının 245.000,00 TL karşılığı olan 245.000 adet hissesinin aynen korunmakta olduğu, ortaklık sermayesinin artırılmasının ortaklık çıkarına olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, şirketin 2017 yılından itibaren zarar ettiği, özvarlığın büyük kısmının kaybedildiği ve varlıkların %85'inin yabancı kaynaklardan borç ile finanse edildiği, şirketin varlığını sürdürmesi için sermaye artırımı yapılması gerektiği tespit edilmiş ise de mali inceleme sırasında şirketin ilişkili olduğu yabancı kaynakların ve şirket stoklarının da ayrıntılı olarak incelendiği ve yapılan tespitlerde davalı şirketin 2017 yılından itibaren şirket stoklarını arttırmaya başladığı, %29 seviyesinden %66 seviyesine çıkarıldığı, satışlar artmadığı halde stokların arttırıldığı, bunun da ek finansman ihtiyacı oluşturduğu, stoktaki tüm malzemelerin ... dışında davalı şirket ortakları tarafından Mısır'da kurulan Globe Spinning Oyeing şirketinden temin edildiği tespit edilmiş olup netice itibari ile şirketin finansman arayışına sokularak sermaye artışına gidilmek zorunda bırakıldığı, sermaye artırım kararının sermayenin korunması ilkesine ve davacı alacaklının haklarını ihlal edici nitelik taşıdığı gerekçesiyle kararın kaldırılmasına, davanın kabulüne, davalı şirketin 16.07.2018 tarihli sermaye arttırımına ilişkin olağanüstü genel kurul kararının batıl olduğunun tespitine karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, genel kurul kararının butlanı ile yok hükmünde olduğunun tespiti istemine ilişkin olup, uyuşmazlık, davalı şirketin yaptığı sermaye artırımının zorunlu olup olmadığı, şirket menfaatine yapılıp yapılmadığı ve şirket ortağının dolayısıyla davacı alacaklının haklarını sınırlandırıp zarar verip vermediğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk