muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/32744, Karar No: 2020/16367, Tarih: 23.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/32744 E.  ,  2020/16367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 04.04.2002 ile 15.06.2008 tarihleri arasında davalı işyerinde tavan vinç operatörü olarak başarılı şekilde 6 yılı aşkın çalıştığını, müvekkilinin son ücretinin aylık net 1.200,00 TL olduğunu, davalı şirketin davacının iş akdini haklı bir sebep olmaksızın feshedip kıdem ve ihbar tazminatı ödemediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iş akdinin, istifa ile sona erdirildiği için kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin haksız ve hukuka aykırı olduğunu, dava dilekçesinde davacının iş akdinin işveren tarafından feshedildiği iddia edilmişse de davacı tarafından 15.06.2008 tarihli istifa dilekçesi ile işyerinden ayrıldığını, davacının istifa ederek iş akdinin sona erdirilmesinden yaklaşık 7 yıl sonra bu davayı açmasının kötü niyetli olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı işçi iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı bir neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinde bulunmuş olup, davalı işveren ise 15.06.2008 tarihli istifa dilekçesine dayanmıştır.

Mahkemece davacının iddiaları ve davacı tanığı ...’ın beyanı doğrultusunda istifa dilekçesinin baskı ile imzalatıldığı ve sözleşmenin haklı neden bulunmaksızın işveren tarafından feshedildiği kabul edilerek kıdem ve ihbar tazminatı alacakları hüküm altına alınmıştır.

Davacı işçi iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı bir neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinde bulunmuş olup, davalı işveren ise 15.06.2008 tarihli istifa dilekçesine dayanmıştır.

Mahkemece davacının iddiaları ve davacı tanığı ...’ın beyanı doğrultusunda istifa dilekçesinin baskı ile imzalatıldığı ve sözleşmenin haklı neden bulunmaksızın işveren tarafından feshedildiği kabul edilerek kıdem ve ihbar tazminatı alacakları hüküm altına alınmıştır.

Davacı vekili dava dilekçesinde “müvekkilimiz işçilik alacaklarını talep ettiğinde ise ödeneceği söylenerek işveren tarafından kendisine bir belge imzalattırılmıştır” şeklinde, davacı tanığı ... ise “geciktiğinde davacıyı sabah işe almıyorlardı, yevmiyesini kesiyorlardı, bu tür baskılar uygulanıyordu daha sonra davacıdan duyduğu kadarıyla davacıya bütün haklarını aldığına ilişkin kağıt imzalatmışlar ancak hiç bir ödeme yapmamışlar, bu şekilde kendisine zorla kağıt imzalatmışlar bildiğim kadarıyla tazminatlarını alamamış, davacıya sürekli baskı yapıldığı için yevmiyesi kesildiği için maddi sıkıntılarıda vardı iş yerinde işverene benim tazminatlarımı verin ayrılayım diye söylüyormuş onlar da kabul etmiyormuş sonrasında da böyle bir kağıt imzalatmışlar” şeklinde beyanda bulunmuştur. Davacı tanığı duyuma dayalı bilgisini aktarmış, dava dilekçesinde de istifa beyanıyla ilgili açıklamada bulunulmamıştır.

İstifa dilekçesinin haklı nedene dayanmadığı, irade fesadı iddiasının yöntemince iddia edilmediği ve ispatlanamadığı, davanın fesih tarihinden yaklaşık 7 yıl sonra açıldığı hususları ile dosyadaki diğer bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde, haklı neden içermeyen istifaya değer vererek davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.11.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8756, Karar No: 2018/3812, Tarih: 15.05.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/8756 E.  ,  2018/3812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... köyü 128 ada 7 nolu parsel 1.200,00 m2 yüzölçümü ile davalı ... adına arsa vasfı ile tapuda kayıtlıdır.

Davacı Orman Yönetimi vekilinin 15.09.2014 tarihli dava dilekçesinde dava konusu taşınmazın kesinleşmiş orman sınırları içinde kalması nedeniyle tapu kaydının iptali ile orman olarak Hazine adına tapuya tesciline ve müdahalesinin men'ine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulü ile dava konusu 128 ada 7 nolu parselde harita mühendisi bilirkişisinin 27/04/2015 tarihli krokili raporunda (A) harfiyle gösterilen 502,57 m2'lik kısım orman sayılan yerlerden ve kesinleşmiş orman sınırı içerisinde kaldığından tapu kaydının iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, meni müdahale isteğinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen tahdit sınırları içinde kalan taşınmazın tapusunun iptali ve tescil ile müdahalenin menni istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde dava tarihinden önce 2000 yılında ilan edilen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi ise 1954 yılında kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, hükümde ve müdahalenin men'ni talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak karar tarihinden sonra 28.04.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanunun 33. maddesi ile Orman Genel Müdürlüğü, 2/7/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan, bu kanunda belirtilen görevleri kapsamında düzenlenen kâğıtlar sebebiyle damga vergisinden ve tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan döner sermaye hizmet bedellerinden muaftır, hükmü gereğince Orman Yönetiminin açtığı dava nedeniyle aleyhine harçlara hükmedilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Bu sebeple, hüküm kısmının ''4'' nolu paragrafında ''Kabul edilen değer üzerinden hesaplanan 3.776,36 TL harçtan peşin alınan 85,40 TL harç ile 858,70 TL tamamlama harcının mahsubu ile bakiye 2.832,26 TL harcın davanın niteliği gereği davacıdan alınarak Hazineye irat kaydına ilişkin bendinin hükümden çıkarılarak yerine ''Davacı Orman Yönetimi harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına'' cümlesinin eklenmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 15/05/2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11084, Karar No: 2024/12460, Tarih: 25.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/11084 E.  ,  2024/12460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/363 E., 2020/293 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirkete ait işyerinde değişik alt işverenlerde arıza, bakım ve onarım işçisi olarak görev yaptığını, davacının fazla çalışma yaptığını, ulusal ... genel tatillerde çalıştığını, yol ve yemek ücretinin ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal ... ve genel tatil ücreti, yol ve yemek ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, husumet bakımından davanın reddi gerektiğini, davanın belirsiz alacak davası olarak açılmayacağını, davacının alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 15.02.2016 tarihli kararıyla; davalının asıl işveren olarak davaya konu alacaklardan sorumlu olduğu, emsal niteliğindeki seri dosyalarda davalı Şirketin arıza bakım ve onarım işlerinde çalışan işçilerine aylık 300,00 TL yemek ücreti ve aylık 200,00 TL yol ücreti verileceğine dair kararların Yargıtay tarafından onanarak kesinleştiği gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin15.10.2019 tarihli kararıyla; davalının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davacının fiilen çalıştığı günlere göre talep edebileceği günlük yemek ücretini ve çalıştığı yıllara göre bir günlük toplu taşıma gidiş - dönüş ücreti belirlemek amacıyla ilgili kurumlardan bu hususların sorularak sonuca gidilmesi gerektiği ve davacının kış döneminde haftanın 6 günü çalıştığı kabul edilerek yapılan hesaplamaya göre hüküm kurulması gerektiği gerekçeleriyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının yol ve yemek ücretlerine ilişkin yapılan araştırma sonucunda hazırlanan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının yol ve yemek ücretlerine ilişkin yapılan araştırma sonucunda hazırlanan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; dosyada davalı işyerinde çalışan işçilere aylık 200,00 TL yol, 300.00 TL yemek ücreti verildiğine ilişkin belgelerin bulunduğunu, buna rağmen bu rakamlardan daha az olacak şekilde hüküm kurulmasının hakkaniyete aykırı olduğunu, davacının yaptığı iş ve tanık beyanları dikkate alındığında hafta tatili alacağının reddedilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek Mahkeme kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; davanın belirsiz alacak davası şeklinde açılmasında hukuki yararın bulunmadığını, yol yemek alacağı talebinin hukuki dayanağının bulunmadığını, davacının talep ettiği alacakların zamanaşımına uğradığını, kesintisiz çalışmış gibi yapılan hesaplama doğrultusunda hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğunu, eksik inceleme ile karar verildiğini, bordroların davacı tarafından imzalandığını ve alacağının bulunmadığını, işverene karşı davası bulunan tanık beyanlarına göre karar verilmesinin hatalı olduğunu belirterek Mahkeme kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının yol ve yemek ücreti ile fazla çalışma ve hafta tatili alacaklarının ispat ve hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32 nci maddesi ile 41, 46 ve 63 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı tarafa yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8079, Karar No: 2021/9591, Tarih: 28.09.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/8079 E.  ,  2021/9591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : 3402 Sayılı Kanunun 22/A maddesi Uygulamasına İtiraz

Taraflar arasında Kemalpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi' nde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun süre yönünden reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Ülkemizde Covid-19 salgın hastalığının görülmüş olması sebebiyle yargı alanındaki hak kayıplarının önlenmesi amacıyla hazırlanan ve 26.03.2020 tarihli ve Resmi Gazete’de yayımlanan 7226 Sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’ un Geçici 1. maddesi ve salgının devam etmesi üzerine 30.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 29.04.2020 tarihli ve 2480 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı uyarınca; tüm adli süreler, 13.03.2020 tarihinden itibaren 15.06.2020 tarihine kadar durdurulmuştur.

Yine anılan Kanun' un Geçici 1. madde uyarınca; bu süreler, durma süresinin sona erdiği günü takip eden günden itibaren işlemeye başlamış; durma süresinin başladığı tarih itibarıyla, bitimine on beş gün ve daha az kalmış olan süreler, durma süresinin sona erdiği günü takip eden günden başlamak üzere on beş gün uzamış sayılmıştır.

Somut olayda, gerekçeli kararının davacı vekiline 15.03.2020 tarihinde durma süreleri içerisinde tebliğ edildiği ve gerekçeli istinaf sebeplerini içerir dilekçenin 22.06.2020 tarihinde yasal süre içerisinde verildiği açıktır.

Hal böyle olunca; Bölge Adliye Mahkemesi’nce, gerekçeli istinaf dilekçesinin süresinde verildiği gözetilerek, istinaf isteminin incelenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istinaf talebinin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesinin 04.02.2021 tarihli ve 2020/598 Esas, 2021/129 Karar sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 6100 sayılı HMK'nin 371/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin esasa ilişkin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, dosyanın kararı veren İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesine gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 28.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10818, Karar No: 2014/1208, Tarih: 04.02.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/10818 E.  ,  2014/1208 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2008/247828

MAHKEMESİ : Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2008

NUMARASI : 2007/32 (E) ve 2008/313 (K)

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Olay tarinden önce sanık tarafından kiralanmış ve olay öncesi ile sonrasında kullanımı için bir başkasına verilmemiş olan araçla, müştekilere yönelik hırsızlık eyleminin gerçekleştirildiği, bu hususun olay yerlerinden elde edilen bulgular ile araçtan alınan numunelerin birbiriyle uyuştuğu yönündeki ekspertiz raporları, katılan anlatımı ile sabit olduğu, sanığın inkara yönelik savunmasına dosya kapsamındaki bilgiler karşısında itibar edilemeyeceği aşikar olup;

Sanığın araç kiralarken 2 yıl önce taşındığı ikamet adresini sözleşmede belirtip savunmasında bu hususu yeni adresini bilmediği için eski adresini bildirdiğini ileri sürerek açıklaması,

29.07.2006 günü 04.00-04.30 sıralarında gerçekleşen eylemler sonrası aynı gün sanığın evinin bulunduğu sokaktan farklı bir sokağa park edildiği anlaşılan aracın, saat 14.00 sularında kolluk birimlerince görülüp failin tespiti bakımından beklemeye geçildiği sırada sanığın farklı bir sokaktan çıkarak gelip eliyle koyduğu gibi araca ulaşıp, kilitli olduğu anlaşılan aracı açarak binmek üzere iken yakalanması,

Kolluk birimlerince ev araması yapılırken, kolluk tutanağına yansıdığı şekilde, sanığın annesinin kiralanan aracın evlerinin önüne 23.00 sıralarında park edildiğini ve sanığın evden hiç çıkmadığını söyleyip, sanığın ise; aracı evinin önüne sıralarında park ettiğini belirterek çelişki oluşturması, aynı zamanda bu yöndeki çelişkinin, evlerinin önünde bulunmayan aracın saat 14.00 kadar sanık yada annesi tarafından fark edilmemesi gibi hayatın olağan akışa aykırı bir biçimde devam etmesi gibi hususlarla bir arada tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle sanık hakkında yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 04.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7519, Karar No: 2008/8519, Tarih: 26.06.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/7519 E.  ,  2008/8519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 06.12.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil veya alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; alacak isteminin kabulüne dair verilen 06.02.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, davacı vekilinin duruşma isteminin yargılama gideri verilmediğinden reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali tescil, ıslah yoluyla öne sürülen istek ise 40.000.00 YTL olan çekişme konusu bağımsız bölüm bedelinin davalı yükleniciden tahsili istemlerine ilişkindir.

Davalı arsa sahipleri, yüklenici ile olan 12.12.2003 günlü arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin 13.09.2005 tarihinde fesh edildiğini, açılan davanın reddini savunmuştur.

Davalı yüklenici, cevap vermemiştir.

Mahkemece, davacının dayanağı sözleşme adi yazılı olup geçersiz bulunduğundan, mülkiyet aktarımı istemine ilişkin davanın reddine, bilirkişinin güncelleme yaparak bulduğu 27.193.00 YTL satış bedelinin davalı yükleniciden tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ile davalı arsa sahipleri temyiz etmiştir.

1-Davalılar arasında var olan 12.12.2003 günlü arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi yükleniciye kişisel hak sağlar. Koşulları yerinde ise, yüklenici kazandığı şahsi hakka dayanarak arsa sahibini bir şey vermeye veya yapmaya zorlayabilir. Kişisel hak kazanan yüklenici, bu hakkını doğrudan arsa sahibine karşı ileri sürebileceği gibi, şahsi hakkını arsa sahibinin rızası gerekmeden yazılı olmak koşuluyla (BK m.163) üçüncü bir kişiye de temlik edebilir. Davacı ile davalı yüklenici arasındaki “gayrimenkul satış protokolüdür” başlıklı adi yazılı sözleşme bir temlik sözleşmesi olduğundan, mahkemenin kabulünün aksine, yeterli ve geçerlidir. Bundan ötürü, yüklenicinin kişisel hakkını temellük eden üçüncü kişi de alacağın temliki hükümlerinden yararlanarak bu hakkını arsa sahibine karşı ileri sürebilir. Zira, alacağı devralan kişi evvelki alacaklının yerine geçer, borçludan ifayı istemek gerektiğinde de borçluyu ifaya zorlamak artık onun ... olur. Kuşkusuz, yüklenicinin yaptığı temlik işleminin hüküm ve sonuç doğurması arsa payı devri kaşlığı inşaat yapım sözleşmesinin ifa ile sonuçlanmasına bağlıdır. Çünkü, temlik işleminin dayanağını arsa sahibi ile yüklenici arasındaki inşaat yapım sözleşmesi oluşturur.