muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8632, Karar No: 2014/11529, Tarih: 20.05.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/8632 E.  ,  2014/11529 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 19. İş Mahkemesi

Tarihi : 23.12.2013

No : 2012/611-2013/1195

Dava, hak sahibi konumundaki davalıya yersiz ödendiği ileri sürülen ölüm aylıklarının yasal faizi ile birlikte tahsili amacıyla Kurum tarafından başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali, takibin devamı ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 30.10.2007 tarihinde kesinleşen ve eski eşiyle 21.10.2010 tarihinde yeniden evlenen davalıya, 17.01.2006 tarihinde yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla 24-10.2008- 23.12.2010 tarihleri arasında yararlandığı 14.472,33 TL asıl 2.753,00 TL faiz toplam 17.225,33 TL ölüm aylıklarının tahsili amacı ile, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle, davacı Kurumca İcra takibine girişildiği, davalının itirazı üzerine takibin durduğu, bunun üzerine Kurum vekilinin iş bu itirazın iptali ve icra inkar tazminatı talebiyle dava açtığı anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiş olup, hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davalı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden boşanan eşlerin adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, uyuşmazlık konusu dönemde boşanan eşlerin kayıtlı oldukları yerde görev yapmış/yapmakta olan, mahalle/köy muhtar ve azalarından kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

İnceleme konusu dava yönünden; davalı ve eşinin dava konusu dönem olan 30.10.2007 – 21.10.2010 tarihleri arasında fiilen birlikte yaşayıp yaşamadıkları zabıta marifeti ile araştırılırken yeniden evdendikleri 2010-2011 yılları için istendiği, imzasız tutanak tanıkları D. A..ve A. Ö..'in duruşmada dinlenmediği anlaşımaktadır. Bu yüzden zabıataya dava konusu dönemler bakımından yeniden araştırma yaptırılmalı, tutanak tanıkları duruşmada dinlenmeli, Nüfus Müdürlüklerinden eşlerin adres belgeleri ve hareketleri istenmeli, uyuşmazlık konusu dönemde boşanan eşlerin kayıtlı oldukları yerde görev yapmış olan, mahalle muhtar ve azalarından kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı,medula sistemi ile GSM kayıtlarında yer alan adres bilgileri tarihleri ile birlikte istenilmeli bu suretle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3182, Karar No: 2018/962, Tarih: 30.01.2018

**10. Ceza Dairesi         2015/3182 E.  ,  2018/962 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Üzerinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilmeyen, diğer sanık ...'ın suçuna iştirak ettiğine ilişkin şüpheyi aşan kesin ve yeterli delil bulunmayan, sanığın savunması da gözetilerek uyuşturucu maddeyi temin etmek isteyen şahıs ile buluşmaya çalışmasının hazırlık hareketi niteliğinde olduğu, yakalandığı sırada doğrudan doğruya icrai bir harekete başlamadığı gözetilmeden, atılı suçtan beraati yerine, mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 30/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16878, Karar No: 2020/1762, Tarih: 25.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/16878 E.  ,  2020/1762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında "2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan açılan kamu davasında, suça konu edilen faturaları aldığı ... İnşaat Ltd. Şti yetkilileri olan ... ve ... hakkında İstanbul 25. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/1433 Esas - 2014/200 Karar sayılı dosyası ile mahkumiyet hükmü verildiği, anılan dosyanın Dairemizin 2017/10449 Esas numarasına kaydediliği görülerek her iki dosyanın birlikte incelenmesi sonucunda; suça konu faturaları düzenleyen firmanın 2008 takvim yılında düzenlediği faturaların sahte olduğuna dair gerekli tespitlerin yapılmış olması ve mahkemece hükmün gerekçesinde bu hususun değerlendirilerek CMUK'nin 217. maddesi kapsamında kanaatini bildirmiş olması karşısında, tebliğnamede bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak; sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ile derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış ve sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA, 25.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7142, Karar No: 2023/7972, Tarih: 06.11.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/7142 E.  ,  2023/7972 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2020/3860 Değişik iş

SUÇ : Dolandırıcılık, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

İNCELEME KONUSU KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

... Cumhuriyet Başsavcılığının 11.09.2020 tarihli ve 2020/40217 Soruşturma, 2020/34330 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 24.12.2020 tarihli ve 2020/3860 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 24.12.2020’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 02.07.2022 tarihli ve 2021/17050 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2022 tarihli ve KYB-2022/100219 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2022 tarihli ve KYB-2022/100219 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, müşteki vekilinin şüphelinin 22/06/2017-17/03/2020 tarihleri arasında satış ve pazarlama elemanı olarak müvekkilinin şirketinde çalıştığı, bu dönemde kendisine araç tahsis edildiği, müşteki firmanın promosyon olarak müşterilerine hediye ettiği tatile hak kazanan müşterilerden birinin yerine şüphelinin sevgilisi ve erkek kardeşini dahil ettiği, müşterilerin şüpheliye ödediği paraların müştekiye teslim edilmediği, bazı müşterilerin ticari hesabına fazla bakiye yansıtılarak bu bakiyenin şüphelinin uhdesinde bırakıldığından bahisle şikayetçi olması üzerine başlatılan soruşturma sonunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca iddiaların soyut nitelikte olduğundan bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, iddiaların afaki olmadığı, ancak araştırmaya muhtaç bulunduğu, bu kapsamda müşteki vekilinin gösterdiği tanıkların beyanları alınarak müşteki şirketin defter ve belgeleri ile şüphelinin banka hesap hareketleri usulünce celp edilerek gerekli görüldüğünde bilirkişi incelemesi de yaptırılmak suretiyle, toplanacak deliller ve yapılacak inceleme sonucuna göre şüphelinin hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken, müştekinin şikayet dilekçesinden sonra şüphelinin ifadesiyle yetinilerek kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verildiği gözetilerek, eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.“

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun‘un 160 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlayacağı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlü olduğu belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172 nci maddesinin birinci fıkrası;

“(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

...“

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

...“

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3)(Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.

4. Kanun‘da yer alan düzenlemelerden de görüleceği üzere; Cumhuriyet savcısı, suçun işlenip işlenmediğinin tespiti bakımından hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açmalı, aksi halde 5271 sayılı Kanun’un 172 nci maddesi gereğince kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermelidir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar

verebilecektir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar

verebilecektir.

6. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; şikâyetçinin toptan kozmetik ürünlerin satışını gerçekleştirdiği, şüphelinin de 22.06.2017-17.03.2020 tarihleri arasında şikâyetçinin yanında satış ve pazarlama elemanı olarak çalıştığı, yapılan araştırmada bazı firmalar ile hesap mutabakatlarının tutmadığı, bazı müşterilerin ödemiş olduğu paraların şikâyetçiye teslim edilmediği, bazı firmaların doğrudan şüphelinin banka hesabına ödeme yaptıklarını söyledikleri, şüphelinin bazı müşterilerin cari hesabına fazla bakiye yansıtıp tahsilatları bu yönde yaparak aradaki miktarı mal edindiği, bu şekilde şüphelinin dolandırıcılık ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarını işlediğinin iddia olunması karşısında; satış yapılan müşterilerin beyanlarına başvurularak ödemelerin ne şekilde yapıldığının belirlenmesi, şikâyet dilekçesinde gösterilen tanıkların beyanlarına başvurulması, şüphelinin banka hesap hareketleri ile şikâyetçinin firmasına ait defter, belge ve kayıtların getirtilerek konusunda uzman bilirkişiden rapor alınması, firmanın zarara uğrayıp uğramadığının, uğramış ise miktarının tespit edilmesi, sonucuna göre belirtilen suçların unsurlarının bulunup bulunmadığının tayin ve takdiri gerekirken; "...şikayet dilekçesindeki iddiaların soyut nitelikte olduğu, isnatlara açıklık getirilmediği, bir kısım iddiaların varsayıma dayandığı, şüphelinin isnat edilen suçları işlediğini kanıtlar nitelikte herhangi bir delil bulunmadığı..." şeklindeki hatalı gerekçe ve eksik soruşturma neticesinde verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine itirazın reddine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. ... 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 24.12.2020 tarihli ve 2020/3860 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2873, Karar No: 2014/12743, Tarih: 20.11.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/2873 E.  ,  2014/12743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kemer 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2013

NUMARASI : 2008/551-2013/777

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili tarafından 15/04/2005 başlangıç tarihli 5 yıl süreli aylık 400 TL bedelli kira sözleşmesine dayalı olarak 28/02/2008 tarihinde başlatılan icra takibinde “15/09/2006 tarihli 1800 TL ve 15/01/2007 tarihli 7000 TL kira alacağı” olmak üzere toplam 8800 TL kira alacağı ve 5053,28 TL işlemiş faiz alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Ödeme emrinin tebliği üzerine davalı vekili takibe itiraz ederek taraflar arasında imzalanan 15/04/2005 tarihli kira sözleşmesinin bulunmadığını takibe dayanak yapılan kira sözleşmesini kabul etmediklerini belirtmiştir. Açılan davada davalı tarafından davaya cevap verilmemiş, davalıya isticvap davetiyesi tebliğ edilmesi üzerine duruşmaya katılarak 15/04/2005 tarihinde yapılan bir kira sözleşmesi bulunmadığını, davacıyla kira ilişkisi olduğunu, 2006 yılı Kasım-Aralık ayında taşınmazı boşalttığını beyan etmiş, davalı vekili ise, taraflar arasında 1999 ila 2006 yılları arasında kira ilişkisi bulunduğunu, kira ilişkisinin karşılıklı olarak sona erdirilerek kiralananın 2006 yılı sonunda teslim edildiğini, davacı tarafından gönderilen ihtarnamede 2006 yılı Aralık ayından itibaren kira ödenmediği belirtildiğinden 2006 yılı Aralık ayından önceki borçların tahsil edildiğinin davacı tarafından da kabul edildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sırasında kira sözleşmesindeki imzanın davalıya ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılmış olup Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Belge İnceleme Şubesinin 14/06/2012 tarihli raporunda kira sözleşmesinin fotokopi belge olduğu aslının gönderilmesi halinde gerekli incelemenin yapılabileceği bildirilmiş, davacı vekili, kira sözleşmesinin tek suret hazırlandığını ve müvekkiline fotokopisinin verildiğini beyan etmiştir. Antalya Kriminal Polis Laboratuvarınca yapılan inceleme sonucunda sunulan 14/05/2013 tarihli raporda tetkike konu belgelerin kopya belgeler olduğu imzaların detaylı incelemeye tabi tutulması ve kişisel özelliklerin belirlenmesinin mümkün olmadığı ancak genel şekli itibarıyla karşılaştırma yapılabileceği, tetkike konu belgeler üzerinde davalı adına atılı imzaların genel şekli itibarıyla benzerliklerin görüldüğünü, söz konusu belgeler üzerinde davalı adına atılı imzaların davalının elinden çıktığı, belirtilmiştir.

Mahkemece alacak miktarının hesabı konusunda dosya hesap bilirkişisine verilmiş olup 02/07/2013 tarihli bilirkişi raporunda; Sözleşmedeki aylık kira bedelinin 400 TL olarak kararlaştırıldığı, özel şartlarındaki artış hükmünde yıllık kira artışının enflasyon oranında yapılacağının belirtildiğini, buna göre aylık kira bedelinin 2006 yılı nisan ayında 432,72 TL 2007 yılı nisan ayında ise 470,92 TL olması gerektiğini, Davacının 2006 yılı 9.10.11.12. aylar için 1730,88 TL, 2007 yılı 1. Ay ila takip tarihi olan 28/02/2008 tarihleri arasında ise 6211,42 TL kira alacağı, 332,95 TL işlemiş faiz alacağı bulunduğunu bildirmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davalının itirazının kısmen iptali ile, takibin 6.211,42 TL asıl alacak, 332,95 TL işlemiş faiz üzerinden devamına karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına, iddia ve savunmaya göre taraflar arasında kira ilişkisi bulunduğu anlaşılmakla birlikte taraflar arasındaki uyuşmazlık kiralananın tahliye edilip edilmediği ile yazılı ve imzası ikrar edilen bir kira sözleşmesi bulunmaması nedeni ile kira bedelinin miktarı hususlarında toplanmaktadır.

Davacı tarafça dayanılan yazılı bir kira sözleşmesinin aslı dosyaya sunulmamıştır. Belge aslı sunulmadığından ve sureti üzerinde yapılan imza incelemesi ile sonuca gidilemeyeceğinden davacı tarafından sunulan fotokopi belgede belirtilen aylık kira bedeli ve artış hükmüne göre kira alacağı miktarı belirlenemez. Davalı tarafça bu kira sözleşmesi inkar edildiğine göre, kira bedeli ve artış unsurları davacı kiralayan tarafından kanıtlanmalıdır. 6100 sayılı HMK'nun 200.maddesi gereğince davacı tarafından iddia edilen yıllık kira miktarına göre bu hususlar ancak kesin delillerle kanıtlanabilir. Davacı vekili, davacı ile davalı arasında düzenlenmiş ve imzası ikrar edilen veya aslı mevcut olan yazılı bir kira akdi sunamamış ve kira miktarını kesin delillerle kanıtlayamamıştır. Ne var ki dava dilekçesinde her türlü delile dayanmış olduğundan bunun içerisinde yemin delilinin de bulunduğunun kabulü gerekir. Mahkemece kira bedeli ile ilgili ispat yükü kendisine düşen davacı tarafa kira bedelini ve artış unsurunu kanıtlamak üzere davalıya yemin teklif etme hakkının hatırlatılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.