muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/635, Karar No: 2016/9345, Tarih: 02.05.2016

Hukuksal Değerlendirme:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinde düzenlenen “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” müessesesinin uygulanabilmesi için öncelikle,

- Sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünde, hükmolunan cezanın iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasından ibaret olması,

- Suçun CMK’nın 231. maddesinin 14. fıkrasında yazılı suçlardan olmaması,

- Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması,

- Sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına itirazının olmaması,

- Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesine ilişkin koşulların birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir.

Anılan bu objektif koşulların gerçekleşmesi ile birlikte ayrıca “Mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılmasına” ilişkin takdire dayalı subjektif koşulun da gerçekleşmesi halinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” müessesesinin uygulanması olanağı bulunmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu 22/01/2013 tarih ve ... esas, 2013/15 sayılı kararında; “İtiraz mercii, o yer Cumhuriyet savcısının suç vasfına yönelik aleyhe başvurusu üzerine incelemesini sadece şekli olarak değil, hem maddi olay hem de hukuki yönden yapmalı, gerekli gördüğünde cevap vermesi için itirazı sanık müdafiine tebliğ etmeli ve Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafiini dinlemeli, yine ihtiyaç duyduğu konular varsa gerekli araştırma ve incelemeyi yapmalı ya da bunların yapılmasını sağlamalı ve bunun sonucunda da TCK'nun 191/2. maddesi gereğince verilen tedavi ve denetimli serbestlik kararının isabetli olup olmadığına karar vermelidir.” şeklindeki gerekçesiyle itirazın hem maddi hem hukuki yönden ele alınması ve her yönden hukuka uygunluğunun denetlenmesi gerektiğine karar vermiştir.

İtiraz üzerine kararı usul ve esas yönünden denetleyen mercinin, kararın hukuka uygun olması durumunda itirazın reddine, aksi durumda ise eksikliği tespit edip itirazın kabulüne karar vererek gereği için dosyayı mahkemesine iade etmesi gerekmektedir.

Kanun yolu incelemesini yapan merciin ayrıca, inceleme konusu kararın, hükmü temyize yetkisi olan tüm taraflarına tebliğ edilip edilmediğini araştırması, varsa bu konudaki eksikliğin tamamlanması için dosyayı incelenmeksizin iade etmesi, bu hususta bir eksiklik bulunmaması halinde kanun yolu başvurusunda bulunan tüm tarafların ileri sürdüğü hususları değerlendirerek bir karar vermesi gerekir.

Kanun yolu incelemesini yapan merciin ayrıca, inceleme konusu kararın, hükmü temyize yetkisi olan tüm taraflarına tebliğ edilip edilmediğini araştırması, varsa bu konudaki eksikliğin tamamlanması için dosyayı incelenmeksizin iade etmesi, bu hususta bir eksiklik bulunmaması halinde kanun yolu başvurusunda bulunan tüm tarafların ileri sürdüğü hususları değerlendirerek bir karar vermesi gerekir.

İnceleme konusu somut olayda; suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında, katılan Orhan Kemal Akşit'e yönelik hakaret suçundan TCK’nın 125/1 maddesi uyarınca kamu davası açıldığı, suça sürüklenen çocuklardan ...'ya müdafii atandığı, yapılan yargılama sonucunda suça sürüklenen çocukların eylemleri sabit görülerek, Mahkemece 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve suç tarihi itibariyle sabıkasız oluşları, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul etmeleri ve kişilik özellikleri olumlu görülerek, bir daha suç işlemeyecekleri kanaatiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

Bu karara karşı suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin 05.07.2013 tarihinde itirazda bulunduğu, katılan vekilinin de, kararın adil olmadığı ve lehlerine vekalet ücreti verilmemesi nedeniyle 02.07.2013 tarihinde temyiz dilekçesi verdiği, suça sürüklenen çocuk ...'in ise usulüne uygun karar tebliğine rağmen hükmü temyiz etmediği anlaşılmıştır.

Dosyanın suça sürüklenen çocuk müdafiinin itirazı üzerine mercii ... Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği, merciin de yalnızca suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin itirazını değerlendirerek “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükmün usul ve yasaya uygun olduğu” gerekçesiyle 18.09.2013 tarihinde itirazın reddine kesin olarak karar verdiği görülmüştür.

Hükmün itiraz yasa yoluna tabi olmasına rağmen katılan vekilinin temyiz dilekçesi, itiraz merciine değil Yargıtay'a gönderilmiş, Yargıtay 4. Ceza Dairesi de hükmün temyize değil itiraz yoluna tabi olduğu gerekçesiyle dosyayı incelemeksizin iade etmiş, bunun üzerine mahkemece katılan vekilinin kanun yolu başvurusu nedeniyle dosyayı yeniden merciie göndermiş, mercii Akhisar Ağır Ceza Mahkemesi de bu sefer 31.03.2015 tarihinde katılan vekilinin itirazı üzerine inceleme yaparak “adli sicil kayıtlarında mahkumiyetleri bulunan suça sürüklenen çocukların ne şekilde bir daha suç işlemeyecekleri kanaatinin oluştuğunun açıklanmaması karşısında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının usul ve yasaya aykırı olduğu, ayrıca katılana vekalet ücreti verilmemesi nedeniyle de hükmün hukuka aykırı olduğu” gerekçesiyle itirazın kabulüne karar vererek her iki suça sürüklenen çocuk hakkında hükmüm açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına yine kesin olarak hükmettiği anlaşılmıştır.

Yukarıda yer verilen Kanun hükümleri ve Yargıtay kararları doğrultusunda itirazı inceleyen merciin kararı hem usul hem de esas yönünden denetleyebileceği konusunda tereddüt bulunmamakla mercii kararlarının değerlendirilmesinde:

Yukarıda yer verilen Kanun hükümleri ve Yargıtay kararları doğrultusunda itirazı inceleyen merciin kararı hem usul hem de esas yönünden denetleyebileceği konusunda tereddüt bulunmamakla mercii kararlarının değerlendirilmesinde:

1- Mercii ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 18.09.2013 tarihli 2013/1003 Değişik İş sayılı kararının incelenmesinde;

Merciin, itiraz incelemesi yapmadan önce katılan vekilinin verdiği temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle katılan vekilinin de itirazları hususunda değerlendirme yapması, bu cihetle katılan vekilinin itirazının değerlendirilmesi için gerekli usul işlemlerinin tamamlanmasını beklemesi gerektiği halde, yalnızca suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin itirazı hususunda inceleme yaparak karar vermişse de, bu eksik inceleme nedenine dayalı hukuka aykırılık, merciin 31.03.2015 tarihli kararıyla katılan vekilinin itirazlarının değerlendirilmesi suretiyle giderildiğinden, 18.09.2013 tarihli kararda başkaca bir hukuka aykırılık bulunmadığından ve usul ekonomisi gereğince bu karara ilişkin kanun yararına bozma talebi yerinde görülmemiştir.

2- Mercii ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 31.03.2015 tarihli 2015/625 Değişik İş sayılı kararının incelenmesinde;

... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 18.09.2013 tarihli 2013/1003 Değişik İş sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının esası hakkında inceleme yapılıp karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan itirazın reddine kesin olarak karar verilmiş olmakla bu hususta mercii tarafından tekrar inceleme yapılması hukuka uygun bulunmamıştır. Yine suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı “adli sicil kayıtlarında mahkumiyetleri bulunan suça sürüklenen çocukların ne şekilde bir daha suç işlemeyecekleri kanaatinin oluştuğunun açıklanmaması karşısında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının usul ve yasaya aykırı olduğu” gerekçesiyle kaldırılmışsa da hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun subjektif koşulunu değerlendirme yetkisinin, yargılamayı yapan mahkemenin takdirine ilişkin bir konu olup, itiraz merciince denetlenemeyeceği anlaşıldığından, yasal olmayan gerekçe ile itirazın kabulü ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

Yukarıda yazılı gerekçelerle ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 31.03.2015 tarihli 2015/625 Değişik İş sayılı kararının kanun yararına bozulması gerekmiştir.

Yukarıda yazılı gerekçelerle ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 31.03.2015 tarihli 2015/625 Değişik İş sayılı kararının kanun yararına bozulması gerekmiştir.

Ancak ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 31.03.2015 tarihli 2015/625 Değişik İş sayılı itirazın kabulüne dair kararı, katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi nedeniyle hukuka uygundur. Zira, vekalet ücretinin kişisel hakka ilişkin olması nedeniyle daha önceki itirazın reddine dair mercii kararı bu hususta karar vermeye engel teşkil etmemektedir. Ayrıca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların incelenmesinde mercii tarafından her türlü hukuka aykırılık denetlenebileceğinden ve suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi nedeniyle katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden merciin vekalet ücretine yönelik gerekçeyle verdiği itirazın kabulüne dair karar usul ve yasaya uygundur. Ancak yukarıda açıklanan gerekçelerle son mercii kararı usul ve yasaya aykırı bulunduğundan, yeniden bir değerlendirme yapılarak karar verilmek üzere Akhisar Ağır Ceza Mahkemesi'nin 31.03.2015 tarihli 2015/625 Değişik İş sayılı kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç ve Karar:Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünceler kısmen yerinde görüldüğünden,

1- ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 18.09.2013 tarihli 2013/1003 Değişik İş sayılı kararında bir isabetsizlik görülmediğinden kanun yararına bozma talebinin REDDİNE,

2- ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 31.03.2015 tarihli 2015/625 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

3- Aynı Kanun maddesinin 4-b fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, 02/05/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5462, Karar No: 2018/7348, Tarih: 10.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/5462 E.  ,  2018/7348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar), tehdit, özel hayatın gizliliğini ihlal (sanık ...)

HÜKÜM : Sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetleri ile sanık ...'nin diğer atılı suçlardan beraatine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan beraat hükmünün süresi içinde katılan mağdur vekili tarafından temyiz edilmesine rağmen 26.05.2015 günlü tebliğnamede bu hususta herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşıldığından, ek tebliğname düzenlenmek suretiyle söz konusu eksiklik tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmesi için esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1120, Karar No: 2011/20136, Tarih: 21.09.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/1120 E.  ,  2011/20136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanığın, 213 S.Y.nın 359/b-1, 765 S.Y.nın 80. maddelerine göre 3 kez 21 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve verilen cezalar, 765 S.Y.nın 71. maddesine göre toplanarak 63 ay hapis ce. ile cezalandırılmasına.

213 S.Y.nın 359/b-1, 5237 S.Y.nın 43 ve 53. maddelerine göre 2 kez 22 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına.

1-Sanık hakkında 2002 ve 2003 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan hükümlerin temyizinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa Yüklenen 2002 ve 2003 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nın 102/4. ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçların işlendiği 31.12.2002 ve 31.12.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nın 321 maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Sanık hakkında 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan hükümlerin temyizine gelince; Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK. nun 231.maddesi gereğince “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na karar verilip verilmeyeceğinin kararda tartışılmaması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.09.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5765, Karar No: 2019/3731, Tarih: 29.04.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/5765 E.  ,  2019/3731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

Gerekçeli kararın davalılardan ...'a doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu, yukarıdaki açıklamalar ışığında, gerekçeli karar usulsüz olarak tebliğ edilen davalıya gerekçeli kararın 7201 Sayılı Tebligat Kanununu ve Tebligat Kanunun Uygulanmasına Dair Yönetmelik Hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,

Belirtilen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 29.04.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13523, Karar No: 2011/14649, Tarih: 03.10.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/13523 E.  ,  2011/14649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kayseri 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :29.4.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusur bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde kadın lehine hükmedilen manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu sair hususuların ise 1. bentte açıklanan nedenlerle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.03.10.2011 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/10993, Karar No: 2012/14313, Tarih: 04.10.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/10993 E.  ,  2012/14313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... mirasçıları aleyhine 21/01/2003 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 17/03/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, hakaret nedeni ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı tarafından gönderilen e-mail içeriklerinin kişilik haklarına saldırı içerdiği iddiası ile uğradığı manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, e-mailleri gönderenin kendisi olmadığını, internetin eczanesinde kurulu olduğunu, ceza mahkemesinde yargılanıp beraat ettiğini beyanında, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, BK 53. maddesine göre hukuk hakimi ceza hakiminin tespit ettiği olaylarla özellikle fiilin hukuka aykırılığı veya davalı tarafından işlenmiş olup olmadığı konusuyla tamamen bağlıdır. Hukuk hakimi bunların aksini kabul edemez gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden davalı hakkında Sarıyer 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2003/238-2003/277 Esas Karar sayılı ilamı ile internet yoluyla hakaret suçundan kamu davası açıldığı, yargılama sonunda eylemin davalı sanık tarafından işlendiği sübuta ermediğinden beraatine karar verildiği, kararın kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemenin gerekçesinde belirlendiği gibi hukuk yargıcı ceza mahkemesinin beraat kararı ile bağlı olmayıp yalnız ceza mahkemesinde belirlenen maddi olgular ile bağlıdır. Ceza mahkemesinin belirlediği maddi olgular eylemin hukuka aykırılığı, davalı tarafından işlendiği biçiminde olabilir. Ne var ki davalının yargılandığı ceza mahkemesince atılı eylemin davalı tarafından işlendiği sübut bulmadığından beraat kararı verilmiş olup, hukuk mahkemesini bağlayıcı bir maddi olgu tespiti yapılmamıştır.

Şu durumda mahkemece tarafların göstermiş olduğu deliller toplanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken; davalının ceza mahkemesince beraat ettiği gerekçesi ile istemin reddine karar verilmiş bulunması doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA 04/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26666, Karar No: 2016/10353, Tarih: 13.06.2016

**8. Hukuk Dairesi         2014/26666 E.  ,  2016/10353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İcra Hukuk) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu vekili, müvekkili idareye ait haczi caiz olmayan mal ve haklar üzerine haciz konulduğunu, hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 04.07.2014 günlü oturumda, takipsizlik nedeni ile dava dosyasının HMK'nun 150/1 maddesi uyarınca yasal süresi içinde yenileninceye kadar işlemden kaldırıldığı, 3 aylık yasal süresi içinde de yenilenmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm borçlu vekilince temyiz edilmiştir.

İİK'nun 18/3. maddesi gereğince şikayet üzerine İcra Mahkemesi kanunda aksine bir düzenleme yok ise duruşma açılmasına gerek olup olmadığına karar verir. Duruşma açılmasına karar verir ise ilgilileri duruşmaya çağırır, gelmeseler bile yargılamaya devam ederek gereken kararı verir. Duruşma yapılmasına karar verilmişse artık taraflara usulüne uygun olarak tebligat yapılmalıdır. Usulüne uygun tebligata rağmen taraflar gelmezlerse o zaman yokluklarında yargılamaya devam edilir. HMK'nun 150. maddesi uygulanmaz.

Somut olayda borçlunun İcra Mahkemesi'ne başvuru dilekçesindeki iddiaları şikayet niteliğindedir. Borçlunun geçerli bir mazeret bildirmemiş ve duruşmaya gelmemiş olması halinde, işin esası hakkında gereken kararın verilmesi yerine, yukarıda açıklanan yasal düzenlemeye rağmen HMK'nun 150/1. maddesine göre dosyanın işlemden kaldırılması ve sonuçta aynı Yasa'nın 150/4 maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 13.06.2016 tarihinde karar verildi.