muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1924, Karar No: 2015/1808, Tarih: 30.09.2015

Bakım ve onarım işiyle üretim işinin farklı işler olduğu

Yapılan işlerin, üretimin eşit parçası şeklinde değerlendirilmesi her iki işin aynı veya benzer işler olduğu anlamına gelmez. Aksi halde çoğunluk görüşünde de hatalı şekilde belirtildiği gibi bir makinenin bakım ve onarımıyla uğraşan bir teknisyenin o makineyi çalıştıran işçi ile aynı işi yaptığına hükmetmek gerekir. Oysa bir makinenin bakım ve onarım işiyle o makinede çalışmanın tamamen farklı işler olduğu izahtan varestedir. Alt işverenlik sözleşmesine konu olan jeneratör, kömür değirmeni, kömür kırıcısı, buhar kazanı, türbin, konveyör ve motor ile elektrik ve su tesisatının bakım ve onarımı asıl işin bir parçası olsa da elektrik üretim işi olarak değerlendirilemez. Anılan makinelerin bakım ve onarımı olmadan elektrik enerjisi üretilemeyeceğini söylemek ve bu işi üretim işi gibi değerlendirmek hatalıdır. Bir makinenin veya aracın imal, bakım, tamir ve onarımı ile bunun üretim amacıyla kullanımı birbirinden tamamen farklı konulardır. Örneğin, işyerinde bulunan buhar kazanını imal eden usta ile kazanın tamir ve onarımını yapan usta, bu kazana sürekli kömür atarak belli basınçta buhar elde eden ve bunu türbine gönderen işçinin görevi birbirinden ayrıdır.

İşyeri veya iş sözleşmesi devrinin muvazaa olarak değerlendirilemeyeceği

Doktrinde farklı görüşler bulunmakla birlikte ihaleyi kazanamayan bir alt işverenin kendi işçilerini ihaleyi kazanan işverene devretmesi işyeri veya iş sözleşmesi devri olarak değerlendirilmelidir. Doğal gibi görünen husus ihaleyi kaybeden alt işverenin tüm işçilerini alarak asıl işverene ait işyerinden ayrılması ve işçilerini kendi işyerine götürmesidir. Alt işverenin kendi işyerinin asıl işverenin işyerine yakın olması durumunda alt işveren bünyesinde çalışan işçiler açısından önemli bir sorun yoktur. Ne var ki alt işverenin kendi işyeri bir başka ilde veya uzak yerde ise çalışanlar için iş koşullarının ağırlaması açısından ciddi bir sorun bulunmaktadır. Uygulamada bir işyerinde çalışan işçilerin önemli nedenler olmadığı sürece çalışma yerini değiştirmek istemedikleri görülmektedir. İşte çalışma ve sosyal hayatın gerçeklerine uygun olan durum da budur. Alt işverenin işyerinin başka il veya uzak yerlerde olması durumunda işçiler evlerini ve çocuklarının okullarını işyerine yakın yere taşımak zorunda kalacaktır. Bu açıdan bakıldığında iş sözleşmesinin veya işyeri devrinin işçiler lehine olduğu görülecektir. İşyeri veya iş sözleşmesinin birden fazla devri halinin muvazaa oluşturacağına dair herhangi bir hukuksal ve yasal bir düzenleme bulunmamaktadır.

Her karar değişikliğinin sürpriz karar olmayacağı

Her karar değişikliğinin sürpriz karar olmayacağı

Yerel mahkeme kararında, aynı konu hakkında verilen kararların 22. Hukuk Dairesi tarafından onandığı, somut olaya ilişkin verilen aynı tür kararın bozulması halinde hukuki güvenilirliğin zedeleneceği, bu durumun Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin "sürpriz karar verme" yasağı çerçevesinde kalacağı ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. Maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkına aykırılık teşkil edeceği ileri sürülmüş ise de; zaman zaman Yargıtay kararlarında maddi hatalara rastlanmakta, yine aynı kararlarda maddi hatanın taraflardan birisi lehine usuli kazanımlaş hak bahşetmeyeceği vurgulanmaktadır. Mahkeme kararlarında eksik, şeklî ve görünüşte gerekçe yazılması, adil yargılanma hakkının ihlâli sonucunu doğurur. Yargı organları, her iki tarafın iddia ve savunmaları ile delillerini değerlendirip, hangi maddî ve hukukî sebeplerle karar verdiklerini gerekçelerine yansıtmalıdırlar. Ortaya çıkacak karar, hukukun genel ilkelerine, mevzuata ve yerleşik içtihatlara tamamen aykırı ve sürpriz sayılacak nitelikte olmamalıdır. Bu durum yerel mahkeme kararında de değinildiği üzere "sürpriz karar yasağı" olarak da ifade edilmektedir. Ne var ki mevzuata aykırı olan veya bir kanun normunun unutularak hatalı şekilde verilen karardan dönülmesi sürpriz karar olarak değerlendirilemez. Kısaca, sürpriz bir karardan dönülmesi sürpriz olarak kabul edilemez. Aksi takdirde her içtihat değişikliğinin salt bu nedenle sürpriz karar olarak değerlendirilmesi gerekir. Sürpriz olan husus, kararın sonuç değil, gerekçe kısmıyla ilgilidir. Hukuka ve kanuna aykırılık teşkil eden veya hakkaniyete uygun olmayan kararlar emsal gösterilemez. Elektrik Piyasası Kanununun 15. maddesinin söz konusu olmaması halinde 22. Hukuk Dairesinin önceki kararlarında hukuka aykırılıktan bahsedilemez. Asıl işin bölünerek alt işverenlere verilemeyeceği, ancak özel bir yasal düzenleme durumunda verilebileceği Yargıtay ilgili daireleri tarafından kabul edilmektedir. Örneğin, karayollarına ilişkin işler, posta hizmetleri, sağlık hizmetleri ve belediye hizmetleri yasalarındaki özel düzenlemeler nedeniyle bölünerek alt işverenlere verilebilmektedir.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 15. Maddesinin (g) bendi 14.03.2013 tarihli 6446 sayılı Kanunla yürürlükten kaldırılmış ve bu yeni yasal düzenlemenin 22. Maddesi gereğince hangi faaliyetlerin hizmet alımı yoluyla yaptırılabileceğinin enerji piyasası kurulu tarafından belirleneceği düzenlenmiştir. Yeni düzenlemeye göre asıl işlerin bölünerek alt işverene verilmesi önünde yasal bir engel yoktur.

Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2023/8056, Karar No: 2023/13987, Tarih: 25.12.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/8056 E.  ,  2023/13987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR: 1) ... 2) ... 3) ...

4) ... 5) ... 6) ...

7) ... 8) ...

vekili Avukat ...

DAVALILAR : 1) ... vekili Avukat ...

2) Petrol Ürünleri Pazarlama Ltd. Şti.

vekili Avukat

3) ...

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

Petrol Ürünleri Pazarlama Ltd. Şti. vekili

Taraflar arasındaki trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacılar vekili, davalı ... vekili, davalı Petrol Ürünleri Pazarlama Ltd. Şti vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; 15.08.2009 tarihinde davalılardan ...’ın sevk ve idaresinde bulunan aracın, Haymana istikametinden Ankara istikametine doğru seyir halinde iken davalılardan ... tarafından yönlendirilen araç ile çarpıştığını, çarpışmanın etkisiyle davalılardan ...’ın kullandığı aracın orta refüjü aşarak karşı şeride geçtiğini ve karşı şeritte seyir halinde olan dava dışı ’nin kullandığı araca çarptığını, çarpma sonucu dava dışı ’nin kullandığı aracın takla attığını ve araçta bulunan ... ile kızı ’nin vefat ettiklerini, müteveffa ...’nin davacılardan ...’ın kızı, diğer davacıların kardeşi olduğunu, müteveffa ’nin ise davacılardan ...’in torunu, diğer davacıların ise yeğeni olduğunu, ceza dosyasında yapılan yargılama sonunda davalılardan ... ve ...’ın kusurlu bulunarak mahkum edildiklerini belirterek davacılardan ... için 30.000,00 TL, davacılardan ... için 25.000,00 TL, diğer davacılar için ayrı ayrı 15.000,00’er TL manevi tazminatın olay tarihi olan 15.08.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Petrol Ürünleri Pazarlama Ltd. Şti vekili cevap dilekçesinde; davacılar tarafından aynı olaya ilişkin Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/261 Esas sayılı dosyasında da dava açıldığından davanın derdestlik nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini, olay tarihinden itibaren 2 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu, ceza dosyasında alınan kusur raporunun olayın oluşuna uygun olmadığını, ceza mahkemesince takdir edilen kusur ile hukuk hâkiminin bağlı olmadığını, davacıların talep ettiği manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin meydana gelen olayda kusuru olmadığını, ceza dosyasının temyiz edilmeden kesinleşmesi nedeniyle hukuk hâkimini bağlamadığını, asıl kusurlu tarafından diğer davalı ... olduğunu, davacıların talep ettiği manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalılardan ... davaya cevap vermemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 12.02.2015 tarihli, 2014/263 Esas ve 2015/43 Karar sayılı kararıyla; aynı kazaya ilişkin Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/261 esas sayılı dosyasında alınan kusur raporunda davalılardan ...’ın %65, davalılardan ’ın %35 kusurlu olduğunun tespit edildiği, davalıların cezalandırılmalarına ilişkin ceza dosyasının Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği, meydana gelen kazada yakınlarını kaybeden davacıların 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (6098 sayılı Kanun) 56 ncı maddesi gereğince manevi tazminat isteme hakları olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacılardan ... yönünden 20.000,00 TL, diğer davacılar için ayrı ayrı 5.000,00’er TL manevi tazminatın 15.08.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ..., Petrol Ürünleri Pazarlama Ltd. Şirketi ile ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacılar vekili, davalı ... vekili, davalı

Petrol Ürünleri Pazarlama Ltd. Şti vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacılar vekili, davalı ... vekili, davalı

Petrol Ürünleri Pazarlama Ltd. Şti vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Dairenin 05.07.2021 tarihli, 2020/1061 Esas ve 2021/4171 Karar sayılı ilamıyla; davacılardan ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in tüm, diğer davacı ... ve davalılar n Petrol Ltd. Şti. ve ...'ın diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek "...Davaya konu olayda; davacılardan ...’in aynı kazada hem kızını hem de küçük yaştaki torununu kaybetmesi, olayda davalıların kusurlu olup müteveffaların ve müteveffaların yolcu olduğu aracın sürücüsünün hiç kusurunun bulunmaması, olay tarihi ve yukarıdaki ilkeler göz önüne alındığında davacılardan ... lehine hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Anılan davacı yararına daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir. Davalılar Petrol Ürün. Paz. San. ve Tic. Ltd. Şti ve ...’ın temyiz itirazlarına gelince; Olay tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı Mülga Borçlar Kanunu'nun 47. maddesinde manevi tazminat istemi düzenlenmiştir. Anılan maddede sadece maddi sağlık bütünlüğünün değil, ruhsal ve sinirsel bütünlüğün de korunduğu doktrinde ve Yargıtay kararlarında kabul edilmektedir. Bir kimsenin cismani zarara maruz kalması durumunda onun (ana, baba, eşler, kardeş, nişanlı gibi) yakınlarından birinin aynı eylem nedeniyle hukuken korunan ruhi ve asabi sağlık bütünlüğü ağır bir şekilde haleldar olmuşsa, onlar da manevi tazminat talep edebilirler. Çünkü bu durumda onların zararları ile haksız eylem arasında illiyet bağı vardır ve zararlarının niteliği itibariyle onların da ihlal edilen normun koruma alanı içinde bulunduklarının ve hukuka aykırılık bağının gerçekleştiğinin ve manevi tazminat talep edebileceklerinin kabulü gerekir. Somut olaya gelince; müteveffa ’nin, davacılardan ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’in yeğeni olduğu anlaşılmaktadır. Anılan davacılar ile arasındaki yakınlık ilişkisi dikkate alındığında mahkemece davacılardan ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... için müteveffa ’nin ölümü nedeniyle manevi tazminata hükmedilmemesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş; kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir; gerekçesiyle mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiş; davacılar vekilinin karar düzeltme isteği Dairenin 03.03.2022 tarihli ve 2021/27343 Esas, 2022/3996 Karar sayılı ilamıyla reddedilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davacılardan ...'in hem kızını hem torununu aynı kazada kaybetmesi dikkate alındığında davacı ... yönünden davanın kabulüne karar verildiği, müteveffa 'nin, davacılardan ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’in yeğeni olduğu, söz konusu davacıların nin vefatı sebebi ile yakınlık durumları göz önüne alındığında manevi tazminat taleplerinin reddinin gerektiği, diğer müteveffa ...'nin anılan davacıların kardeşleri olduğu ve ...'nin vefatı sebebi ile manevi zarara uğradıkları gerekçesiyle davacılardan ... yönünden davanın kabulü ile 30.000,00 TL manevi tazminatın 15.08.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ..., Petrol Ürünleri Pazarlama Ltd. Şirketi ile ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline, diğer davacıların müteveffa ...'nin vefatı nedeniyle açtıkları manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile her bir davacı için ayrı ayrı 5.000,00’er TL manevi tazminatın 15.08.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... Petrol Ürünleri Pazarlama Ltd. Şirketi ile ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline, bu davacılar yönünden fazlaya ilişkin istemlerin ve müteveffa

'nin vefatı sebebiyle talep edilen manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili, davalı ... vekili, davalı Petrol Ürünleri Pazarlama Ltd. Şti vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; meydana gelen olayda vefat eden ... ve 'nin kusuru olmadığını, kaza tarihi üzerinden uzunca bir yıl geçmesine rağmen müvekkillerine ödeme yapılmadığını, mahkemenin ... dışındaki davacılar yararına takdir ettiği manevi tazminatın hakkaniyete aykırı olduğunu, kardeşleri ve yeğenleri vefat eden davacılar yönünden de davanın tam kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirtmiştir.

Davalı Petrol Ürünleri Pazarlama Ltd. Şti vekili temyiz dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığını, hükmedilen manevi tazminatın davacıların zenginleşmesine sebebiyet vereceğini, olayda müvekkilinin kusuru olmadığını belirtmiştir.

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini, ceza dosyasında alınan kusur raporu ile yetinilmesinin hatalı olduğunu, yeniden kusur raporu alınması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalıların sürücüsü ve işleteni oldukları araçlar ile ... ve

nin yolcu olduğu aracın karıştığı 15.08.2009 tarihli trafik kazası sonucunda ... ve 'nin vefat etmesi nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalıların sürücüsü ve işleteni oldukları araçlar ile ... ve

nin yolcu olduğu aracın karıştığı 15.08.2009 tarihli trafik kazası sonucunda ... ve 'nin vefat etmesi nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, olay tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı mülga Borçlar Kanunu'nun 41 ve 47 nci maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85 ve 88 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Gerekçeli karar başlığında davalı şirketin adının yanlış yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiş bu nedenle bozma nedeni yapılmamıştır.

Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacılar vekili, davalı ... vekili ve davalı Petrol Ürünleri Pazarlama Ltd. Şti vekili tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekili, davalı ... vekili ve davalı Petrol Ürünleri Pazarlama Ltd. Şti vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacılar ve davalılar ... ve Petrol Ürünleri Pazarlama Ltd. Şti'ne yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

25.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Davacılar

269,85 TL 0.H.

179 ,90 TL P.H.

89,95 TL Kalan

Davalılar: ... vekili ve

davalı Petrol Ürünleri Pazarlama Ltd. Şti.

4.781,70 TL 0.H.

2,226,00 TL P.H.

2.555,70 TL Kalan
Yargıtay — Esas No: 2021/8051, Karar No: 2023/2134, Tarih: 06.04.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/8051 E.  ,  2023/2134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/288 Esas, 2021/286 Karar

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 04.04.2023 günü hazır bulunan davacı vekili Av...... ile davalı vekili Av. ...... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkillerinin davalı şirkette ayrı ayrı %16,67 oranında payları bulunduğunu, 29.08.2012 tarihinde genel kurulun toplanması için karar alındığını, genel kurul çağrısının posta yoluyla yapılmadığını, toplantıdan sonra rüçhan haklarını kullanıp kullanmayacaklarına dair gönderilen ihtarname ile haberdar olduklarını, genel kurulda sermayenin 17.500.000 TL'den 58.500.000 TL'ye çıkartılmasına karar verildiğini, yönetim kurulu üyelerinin kendi ibralarında oy kullandıklarını, sermayenin artırılmasının objektif iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu, şirketin sermaye artırımına ihtiyacı bulunmadığını ileri sürerek genel kurulda alınan tüm kararların iptalini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, toplantıya çağrının usulüne uygun olarak yapıldığını, sicil ve yerel gazetede ilanla beraber davacılara iadeli taahütlü mektup gönderildiğini, çağrının usulsüz olmasının tek başına iptal sebebi sayılamayacağını, şirketin ihtiyaçları doğrultusunda sermayenin artırıldığını, davacıların sermaye artırımına katılacaklarını bildirdiklerini, ibranın usulüne uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen İlk Karar

Mahkemece 09.12.2014 tarih, 2014/353 E. ve 2014/401 K. sayılı kararı ile davacılara genel kurul çağrısına ilişkin iadeli taahütlü bildirimlerin toplantıdan sonra tebliğ edildiği, şirketin sermaye artırımına gerekçe gösterdiği inşaat projesinin büyük kısmının bittiği, inşaatın tamamlanmasına yönelik giderin çok üzerinde sermaye artırıldığı, alınan kararın dürüstlük kurallarına aykırı olduğu, diğer taleplerin yerinde bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, genel kurulun sermaye artırımına ilişkin hükmünün iptaline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Birinci Bozma Kararı

B. Birinci Bozma Kararı

Dairenin 09.02.2016 tarih, 2015/3161 E. ve 2016/1198 K. sayılı ilamıyla,mahkemece içinde vergi ve finans konularında uzman kişinin de bulunduğu bilirkişi heyetinden rapor alınarak, Kurumlar Vergisi Kanunu uyarınca sermeye artırımı gerekip gerekmediği üzerinde durularak, inşaat projesi kalan maliyeti ile birlikte sermaye artırım gereksiniminin ne kadar olduğu incelenerek, alınan kararın yasaya, anasözleşmeye, objektif iyiniyet kurallarına aykırı olup olmadığının değerlendirilmesi gerektiği işaret edilerek bozulmasına karar verilmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 21.02.2019 tarih, 2017/1037 E. ve 2019/143 K. sayılı kararı ile; sermaye artışının şirket özkaynak yapısının güçlendirilmesi açısından gerekli olduğu ancak, davalı şirketin 29.08.2012 tarihli genel kurulunda yapılan sermaye artış oranının yüksek olduğu, hissedarların şirketten alacaklı olduğu tutarın, sermaye artışı ile taahhüt edilen tutarı karşılamadığı, hissedarların şirketten alacaklı oldukları bedel üzeri sermaye artışı sebebiyle nakden ödeme zorunluluğunda kaldıkları, oysa ki hissedarların nakden ödeme zorunda bırakılmadan ve mevcut katılım oranlarını koruyarak yapılacak sermaye artışının şirket özkaynak yapısını güçlendireceği, diğer yandan %234 oranındaki sermaye arttırımının rapordaki tablolara göre davacıların şirketteki paylarında önemli oranda düşmeye neden olacağı ve davacıları azlık haklarından mahrum kılacağı, mevcut verilere göre %115 oranında yapılacak bir sermaye arttırımının gerekli ve yeterli olacağı, bu nedenle gereğinden fazla yapılan sermaye artışına yönelik alınan kararının dürüstlük kurallarına aykırı olduğu gerekçesiyle davalı şirketin 29.08.2012 tarihli Genel Kurul Toplantısında sermaye arttırımına ilişkin alınan kararın iptaline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

D. İkinci Bozma Kararı

Dairenin 13.02.2020 tarih, 2019/2509 E. ve 2020/1384 K. sayılı ilamıyla, bozma ilamına uyulmasına rağmen bozma ilamının gerekleri tam olarak yerine getirilmediği yeniden bilirkişi incelemesi yapılması gereğine işaret edilerek bozulmasına karar verilmiştir.

E. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 15.04.2021 tarih 2020/288 esas 2020/286 karar sayılı kararı ile; davalı şirketin yürüttüğü inşaat projesinin tamamlanması için kalan maliyetin 15.000.000 TL olarak hesaplandığı, sermaye artışı sonrası şirket kasasına girecek nakit tutarın ise 11.276.028,15 TL olduğu, bu halde inşaat projesinin tamamlanması için sermaye artışının gerekli ve yerinde olduğu, dolayısıyla davalı şirket 29.08.2012 tarihli genel kurul toplantısında sermaye artışına ilişkin alınan kararın yasaya, anasözleşmeye, objektif iyiniyet kurallarına aykırılığından bahsedilemeyeceği; genel kurulda alınan ve dava konusu yapılan diğer kararların ise, mahkememizce verilen 09.12.2014 tarihli kararda tartışılıp değerlendirildiği üzere iptal koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ