muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7935, Karar No: 2017/5051, Tarih: 20.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/7935 E.  ,  2017/5051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

I- 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin, 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanun'un 61. maddesine aykırı davranılması,

II- 5237 sayılı TCK'nun 51. maddesinde iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkum edilenlerin cezasının ertelenebileceği, fiili işlediği sırada 18 yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş olanlar bakımından bu sürenin üst sınırı üç yıl olduğu belirtilmiş ancak erteleme kararı verilebilmesi,

a) Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olmak,

b) Suç işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaat oluşması,

Koşullarına bağlanmıştır.

Birinci koşul gerçekleştiği halde ise cezanın ertelenmesine karar verilebilmesi için kişinin suç işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması gerekmektedir. Cezanın ertelenmesi cezanın doğrudan sanığın kişiliğine uydurulmasını öngören yargısal bir kişiselleştirme kurumudur. Cezanın ertelenmesi veya ertelenmesine yer olmadığına karar verilirken gerekçe gösterilmeli ve bu gerekçe sanığın kişiliği ile ilgili bilgi ve belgelerin isabetle değerlendirildiğini gösterir biçimde yasal ve yeterli olmalıdır. Gerekçenin bu niteliği keyfiliği önlemek ve tarafları tatmin etme özellikleri de taşır. Zira yasal, yeterli ve geçerli bulunmayan bir gerekçeye dayanılarak erteleme isteminin reddine karar verilmesi yasa koyucunun amacına uygun düşmeyeceği gibi cezanın kişiselleştirilmesi ilkesine de aykırı olup, uygulamada keyfiliğe yol açabilir. Cezanın ertelenip ertelenmeyeceğine ilişkin takdir mutlaka olayla uyumlu olmalı yargıcın soyut kanıtlara değil, sanığın kişiliğinde var olan somut nedenlere dayanmalıdır. Sanığın olay öncesi ve sonrası davranışları gözönünde bulundurularak gelecekteki yaşamının sezilmesi, suç işleme hususundaki eğilimi buna göre belirlenmelidir.

Hal böyle olunca;

Suç tarihinde 18 yaşını doldurmayan sanık hakkında TCK'nın 51. maddesi değerlendirilirken "verilen hapis cezasının süresi gözününe alınarak" şeklindeki yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile atılı maddenin uygulanmaması,

Hal böyle olunca;

Suç tarihinde 18 yaşını doldurmayan sanık hakkında TCK'nın 51. maddesi değerlendirilirken "verilen hapis cezasının süresi gözününe alınarak" şeklindeki yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile atılı maddenin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24592, Karar No: 2014/9766, Tarih: 20.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/24592 E.  ,  2014/9766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge kullanmak

HÜKÜM : 1- ... hakkında

a- 01/05/2005 tarihli sahte belge kullanmak suçu için, 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 765 sayılı TCK.nun 80. maddesi gereğince 21 ay hapis cezası

b- 01/05/2006 tarihli sahte belge kullanmak suçu için, 213 sayılı Yasanın 359/b-1, TCK.nun 43. maddeleri gereğince 22 ay 15 gün hapis cezası

c- 01/05/2007 tarihli sahte belge kullanmak suçu için, 213 sayılı Yasanın 359/b-1, TCK.nun 43. maddeleri gereğince 22 ay 15 gün hapis cezası

d- 01/05/2008 tarihli sahte belge kullanmak suçu için, 213 sayılı Yasanın 359/b-1, TCK.nun 43. maddeleri gereğince 3 yıl 9 ay hapis cezası

2- ... hakkında, a- 01/05/2005 tarihli sahte belge kullanmak suçu için, 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 765 sayılı TCK.nun 80. maddeleri gereğince 21 ay hapis cezası

b- 01/05/2006 tarihli sahte belge kullanmak suçu için, 213 sayılı Yasanın 359/b-1, TCK.nun 43. maddeleri gereğince 22 ay 15 gün hapis cezası

c- 01/05/2007 tarihli sahte belge kullanmak suçu için, 213 sayılı Yasanın 359/b-1, TCK.nun 43. maddeleri gereğince 22 ay 15 gün hapis cezası

d- 01/05/2008 tarihli sahte belge kullanmak suçu için, 213 sayılı Yasanın 359/b-1, TCK.nun 43. maddesi gereğince 3 yıl 9 ay hapis cezası

Gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin, suça konu faturaların KDV indirimine konu edilmesi nedeniyle, 21.02.2004- 21.01.2005, 21.09.2005- 21.12.2005, 21.02.2006- 21.01.2007, 21.02.2007- 25.05.2007 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2

I- Sanık ... hakkında "2005 ve 2006 takvim yılında sahte belge kullanmak" sanık ... hakkında "2005 takvim yılında sahte belge kullanmak" suçundan kurulan hükümlere yönelik sanıkların temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas geçmiş hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması isabetsizliği aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, hükmün açıklanmasının geri bırakılmama nedenleri gösterilmiş, incelenen dosyaya göre sanık ... hakkında verilen hükümde eleştiri dışında, sanık ... hakkında verilen hükümde ise herhangi bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıkların yüklenen suçu işlemediklerine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında “ 2006 takvim yılında sahte belge kullanmak” suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

II- Sanık ... hakkında “ 2006 takvim yılında sahte belge kullanmak” suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5237 sayılı TCK'nun 58/1. maddesinin; “Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez" hükmünü içerdiği, sanığın adli sicil kaydında yer alan İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/188 esas ve 2007/39 karar sayılı ilamıyla verilmiş 21 ay hapis cezasının 16.04.2007 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle, suç tarihi 21.02.2006- 21.01.2007 olan eylemde anılan ilamın TCK'nun 58/1. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasında yer alan “İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/188 Esas, 2007/39 karar-itibarı” ibarelerinin çıkartılıp yerine “Erzincan Asliye Ceza Mahkemesinin 18.03.1998 tarih ve 1997/770 esas, 123 karar sayılı ilamı ile 765 sayılı TCK’nun 493/1-son, 522/1, 523/1, 59, 40 maddesi gereğince verilen ve 29.06.2000 tarihinde kesinleşen 2 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine dair ilam” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, sanık aleyhine temyiz bulunmadığından, infaz aşamasında koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin hesabı bakımından, İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/188-2007/39 sayılı kararındaki ceza miktarının dikkate alınmasına,

III- Sanıklar hakkında "2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan hükme yönelik sanıkların temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği en son 21.01.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği

3

3

anlaşılmış ve sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

IV- Sanıklar hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan kurulan hükme yönelik sanıkların temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

2007 takvim yılında sanıklara yüklenen sahte fatura kullanmak eyleminin suç tarihinin 21.02.2007-25.05.2007 olup, bu tarihte yürürlükte bulunan 213 sayılı Yasanın 359/b-l. maddesine göre öngörülen hapis cezasının asgari haddinin 18 ay olduğu gözetilmeden ve alt sınırdan uzaklaşıldığı da belirtilmeden yazılı şekilde uygulama yapılarak sanıklar hakkında fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2544, Karar No: 2021/10312, Tarih: 25.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/2544 E.  ,  2021/10312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında İzmir 4. Çocuk Mahkemesinin 2013/1170 Esas, 2014/1153 Karar sayılı ve 17/12/2014 tarihli kararı ile hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın kesinleştiği 23.02.2015 tarihinden itibaren 3 yıllık denetim süresi içerisinde 05.06.2015 tarihinde kasten yaralama suçunu işlemesi nedeniyle bildirim yapılan İzmir 2. Çocuk Mahkemesinin 2015/763 Esas, 2015/973 Karar ve 31.12.2015 tarihli mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK’nın 86/2, 86/3-a maddelerinde yazılı kasten yaralama suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası suça sürüklenen çocuklar hakkında üst sınırı 3 yılı geçmeyen hapis ve adli para cezasını gerektiren suçların uzlaşma kapsamına alındığı, ancak suça sürüklenen çocuğun UYAP'tan alınan adli sicil kaydına göre, 3 yıllık denetim süresi içinde İzmir 1. Çocuk Mahkemesinin 2016/262 E., 2018/56 K. sayılı ilamına göre 29.11.2015 tarihinde işlediği ve hükmün açıklanmasını gerektiren 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçundan kesinleşen mahkumiyetinin bulunduğu ve açıklanması geri bırakılan kararın açıklanma koşullarının oluştuğu; ayrıca suça sürüklenen çocuğun, mağdurun ikametinin eklentisi niteliğindeki otoparkından suça konu bisikleti, gece vakti çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143 maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, zamanaşımının dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun, mağdurun ikametinin bulunduğu apartmanın eklentisi niteliğinde olan otoparkına park ettiği bisikletini çalması şeklindeki eyleminin, suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında kabul edilmesi gerekirken, suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 141/1. maddesi gereğince uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25.05.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10150, Karar No: 2015/9365, Tarih: 16.02.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/10150 E.  ,  2015/9365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Doğrudan verilen ve hasipten çevrili adli para cezalalarının, günlüğü 20 TL üzerinden hesaplanması sırasında tatbik maddesi olan TCK.nun 52/2. maddesi yerine fıkrası belirtilmeksizin TCK.nun 52.maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2- Sanık hakkında hükmolunan hapisten çevrili adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken 5237 sayılı TCK.nun 52/4, 5275 sayılı yasanın 109 ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 51.maddelerine aykırı olarak sanığın aleyhine ve infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının hükmün kesinleşme tarihinden itibaren taksitlendirilmesine karar verilmesi.

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, doğrudan verilen ve hapiste çevrili adli para cezalarının paraya çevrilmesine ilişkin hükmün 4. ve 6 fıkralarında yer alan "52. madde" ibarelerinin çıkartılarak yerine "TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca" ibarelerinin eklenmesi ve hükmün taksitlendirmeye ilişkin kısmından "kararın kesinleşmesinden itibaren" ifadesinin çıkarılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/02/2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9040, Karar No: 2016/3201, Tarih: 17.03.2016

**1. Hukuk Dairesi         2015/9040 E.  ,  2016/3201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA YANLIŞ YAZILAN BİLGİLERİN DÜZELTİLMESİ

Taraflar arasında görülen tapu kaydında yanlış yazılan bilgilerin düzeltilmesi

davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tespit isteğine ilişkindir.

Davacı, davaya konu 26 parça taşınmazda kayden paydaş olan "... kızı ..." ile mirasbırakanı "... T.C.kimlik numaralı ... kızı ..."'nin aynı kişi olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispatlandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu davalar, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan 6100 sayılı HMK’nin 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak dava açan kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Müdürlüğü yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme elverişli ve yeterli olduğu söylenemez.

Şöyle ki; ; çekişme konusu taşınmazların tapu kaydına dayalı olarak "... kızı ... " adına tescil edildiği halde tesciline ilişkin dayanak tapu kayıtları getirtilmemiş, kayıt maliki ile davacının mirasbırakanının aynı kişi olup olmadığı hususunda yeterli araştırma yapılmamıştır.

O hâlde; çekişme konusu taşınmazların tesciline esas tüm belgelerin getirtilmesi, tapu kayıtları ile nüfus kayıtları arasında bağlantı bulunup bulunmadığının tespit edilmesi yukarıdaki ilkeler doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2270, Karar No: 2011/181, Tarih: 24.01.2011

**9. Hukuk Dairesi         2009/2270 E.  ,  2011/181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı , izin, fazla mesai ile hafta ve genel

tatil alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde ödavacının 2000 yılından iş akdinin feshedildiği 03/03/2007 tarihine kadar temizlik işleri müdürlüğünde çalıştığını, davacının davalı belediyenin taşeronu ve alt işvereni olan şirketler nezdinde çalıştığını, davalı belediyenin de 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesi gereği tazminatlar açısından asıl sorumlu olduğunu, davacının iş akdinin kötü niyetli olarak feshedildiğini, davacının işe başladığı tarihten itibaren sürekli her gün fazla çalıştırıldığını, hafta tatili, genel tatil ve bayram tatillerinde çalıştırıldığını ancak ücretinin ödenmediğini, yıllık izin kullanmadığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, yıllık izin ve hafta tatili ile genel tati ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde davacının çalıştığını iddia ettiği döneme ilişkin olarak Belediyenin temizlik işlerini 2000-2001-2002 tarihleri arasında ihale ile çeşitli şirketlere verdiğini, ilgili dönemlere ilişkin tüm hakların müteahhitlere ödendiğini, davacının ihaleyi alan firmaların işçisi olduğunu, belediye husumet yöneltilemeyeceğini, davacının bu kadar uzun süre izin kullanmadığı yönündeki iddiasının doğru olmadığını, fazla mesai yapmadığını, davacının 28.02.2007-01.03.2007-02.03.2007-03.03.2007 tarihlerinde izinsiz ve özürsüz işe gelmediğini, bu durumun tutanaklarla kayıt altına alındığını, davacının iş akdinin devamsızlık nedeni ile feshedildiğini, davacının alacaklarının zaman aşımına uğradığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.