muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11729, Karar No: 2024/3388, Tarih: 28.03.2024

Davalı Kurum vekili savunmasında, hak düşürücü sürenin geçtiğini, çalışıldığı iddia edilen hizmete ilişkin belgelerin işveren tarafından davalı Kuruma verilip verilmediğinin araştırılması gerektiğini, ayrıca hizmet tespiti isteyen davacının söz konusu tarihlerde vergi mükellefi veya Bağ-Kur'a kayıtlı olup olmadığı hususunun da araştırılması gerektiğini, davacının çalışmalarına ilişkin belgelerin kuruma verilip verilmediği işyerinin kanun kapsamında bulunup bulunmadığı veya kapsama alınacak nitelikte olup olmadığını, çalışmanın konusu devamlı, kesintili ve mevsimlik mi olduğu alınan ücret konularının eksiksiz olarak incelenmesi gerektiğini, ayrıca sigortalının dava ettiği tarihlerde herhangi bir Sosyal Güvenlik Kuruluşuna tabi hizmetini bulunup bulunmadığının eksiksiz olarak incelenmesi gerektiğini, davacının sigortalı sicil numarasını ve tam künyesini bildirmemiş olduğunu, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.06.1999 tarih, 1999/21-508 E. 1999/525 K sayılı kararında, bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için işe giriş bildirgesinin yeterli olmadığını, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 2 ve 6 ncı maddelerinde belirlendiği üzere sigortalılığın oluşumu yönünde çalışma olgusunun varlığının zorunlu olduğunu, bu nedenle eylemi veya gerçek biçimde çalışmanın varlığı saptanamadıkça hizmet akdine dayanılarak dahi sigortalılıktan söz edilemeyeceğini karara bağlamış olduğunu, yine bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için çalışma ilişkisinin hizmet akdine dayanması gerektiğini, çalışana yükletilen iş görme ediminde işverene ait işyerinde onun denetimi ve gözetimi altında fiilen yerine getirilmesinin zorunlu bulunduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... Davacı, 01.04.2001 tarihinden itibaren 08.09.2002 tarihine kadar çalıştığını, en son bu tarihte kaza geçirmeden önce işe girişinin bildirildiğini, bu tarihten sonra da 13.11.2003 tarihine kadar raporlu olarak hizmetinin kuruma bildirilmesini talep ederek davasını açmıştır. Davalı ise davacının 01.07.2001 tarihinde kendi isteği ile işten ayrıldığını iddia etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... Davacı, 01.04.2001 tarihinden itibaren 08.09.2002 tarihine kadar çalıştığını, en son bu tarihte kaza geçirmeden önce işe girişinin bildirildiğini, bu tarihten sonra da 13.11.2003 tarihine kadar raporlu olarak hizmetinin kuruma bildirilmesini talep ederek davasını açmıştır. Davalı ise davacının 01.07.2001 tarihinde kendi isteği ile işten ayrıldığını iddia etmiştir.

... kayıtlarına göre davacının davalı iş yerinde 10.07.2002 - 07.09.2002 ve 08.09.2002 - 13.11.2003 tarihleri arasında hizmeti görünmektedir. 10.07.2002 tarihli işe giriş bildirgesinde davacının imzasının bulunduğu tespit edilmiştir. ... kayıtlarına göre davalı şirketin Türkiye Elektrik Dağıtım AŞ den aldığı ihalenin süresi 02.07.2002 - 13.11.2003 tarihleri arasıdır. Davalı şirketin yüklenici firma olduğu işe başlama tarihi ise 27.06.2002 olup bitiş tarihi 10.12.2002 dir. Yine davalı şirketin iş yeri bildirgesi vererek tescil ettirilme tarihi 02.07.2002 tarihidir. Uşak ... il müdürlüğünce davacının geçirdiği kaza nedeniyle davacının işe giriş bildirgesinin işe başlamadan bir gün önce verilmesi gerekmesine rağmen kaza günü verilmiş olması nedeniyle teftiş kurulu raporunun bulunduğu, bu rapora istinaden davalı hakkında idari para cezası düzenlendiği dosyadaki evraklardan anlaşılmıştır. Teftiş kurulu raporunda davacının kaza tarihinden önce çalışmasına ilişkin herhangi bir tespit yapılmamıştır.

Davalı iş yerince davacının 10.07.2002 - 13.11.2003 tarihleri arası çalışmaları kuruma bildirilmiş olduğundan davacının bu döneme ilişkin hizmetini dava etmekte menfaati bulunmadığından bu tarihler arasındaki talebin hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmiştir. Davacının 01.04.2001 - 09.07.2002 tarihleri arasındaki talebi açısından ise; davalı şirketin Uşak ilinde 02.07.2002 tarihinde ihale aldığı, bu ihale nedeniyle iş yerini ve çalışmaya başladığını bu tarihte yaptırdığı, bu tarihten önce şirketin Balıkesir ilinde faaliyette bulunduğu hususları ve dinlenen bordro tanıklarının davacının talep ettiği döneme ilişkin davacının iddialarını doğrulamamaları nedeniyle davacının 01.04.2001 - 10.07.2002 tarihleri arasındaki talebinin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ispatlanamadığından" davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, tanık beyanlarına itibar edilmeksizin karar verilmesinin hatalı olduğunu, yetersiz bilirkişi raporuna itirazlarının değerlendirilmediğini beyanla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... Dosya kapsamındaki kayıtlardan; 01.04.1966 doğumlu davacının, davalı şirket adına kayıtlı 11058178,10 sicil sayılı işyerinden 2002/3. döneminde 7 gün bildirimi olup, 07.09.2002 tarihinde işten ayrılışının olduğu, davalı şirket adına kayıtlı .... sicil sayılı işyerinden 08.09.2002 - 13.11.2003 tarihleri arasında 2002/3. Döneminde 1 gün bildirimi bulunduğu, 2003/2 döneminde 2 gün bildiriminin bulunduğu,2003/1 ve 2003/3 dönemlerinde bildirim yapılmadığı, davalı şirket adına kayıtlı 11058178,10 sicil sayılı işyerinden davacı adına düzenlenen 10.07.2002 işe giriş tarihli işe giriş bildirgesinde sigortalının imzasının bulunduğu, davalı şirket adına kayıtlı ... sicil sayılı işyerinin 02.07.2002 tarihinde Kanun kapsamına alındığı, Tedaş .... Elektrik Dağıtım Müessesi'nin 22.01.2004 tarihli Uşak SSK Müdürlüğü'ne yazısında, AG+OG elektrik tesis ve tevsii işine ilişkin ihalenin 28.05.2002 tarihinde olduğu, davalı şirket ile sözleşmenin 21.06.2002 tarihinde olduğunun, yer tesliminin 27.06.2002 tarihinde yapıldığının, fiili işe başlama tarihinin 02.07.2002 tarihi olduğunun, fiili işin bitim tarihinin 13.11.2003 tarihi olarak belirtildiği, davalı şirkete tahakkuk ettirilen eksik işçilik tutarı yatırılarak ilişiksizlik belgesi talep edildiği, davacının, 08.09.2002 tarihinde saat 14.15 sıralarında Ulubey ilçesinde elektrik tarfo kabini yanındaki elektrik direği dikme çalışması sırasında elektriğe kapılarak direkten düşmesi sonucunda %17 oranında meslekte kazanma gücü kaybı oluşacak şekilde yaralandığı, davalı şirket adına kayıtlı ... sicil sayılı işyerine ilişkin Sigorta Teftiş Kurulu Başkanlığı'nın 18.03.2004 -21 sor:03 sayılı soruşturma raporunda, davacının, 2001 yılı nisan ayında davalı şirketin değişik yerlerde aldığı hat değiştirme işlerinde aşçı olarak çalıştığına, 2002 yılı Haziran ayında Uşak ili Ulubey ilçesinde alçak ve orta gerilim tesis ve tevzi işinde elektirikçi ve aşçı olarak çalıştırıldığına, 08.09.2002 tarihinde iş kazası geçirdiğine ilişkin beyan verdiği, soruşturma raporu sonucunda, davacının 08.09.2002 tarihinde geçirdiği kazanının iş kazası olduğuna, davacının 08.09.2002 tarihinde çalışmaya başladığının belirtilmesi ve aksi yönde bir tespit yapılmaması nedenleri ile 08.09.2002 tarihinde çalışmaya başlayan ve aynı gün iş kazası geçiren davacının işe giriş bildirgesinin yasal süresinde verilip verilmediğinin araştırılıp sonucuna göre idari para cezası ve 506 sayılı Kanun'un 10. Maddesi hükümlerinin tatbik edilmesi gerektiğine yönelik kanaat bildirdiği, davacı tarafından, davalı şirket ve dava dışı Mete Teke ile Tedaş şirketi aleyhine Ulubeş (Uşak) (Kapatılan) Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2003/91 Esas sayılı dosyası üzerinden açılan iş kazası sonucu maluliyetten doğan tazminat davasında kısmen kabul hükmünün Yargıtay 21. Hukuk Dairesi tarafından 11.12.2012 tarihinde onanarak kesinleştiği görülmektedir.

Sonuç itibarıyla, 6100 sayılı Kanun'un 355 inci maddesinde yer alan, incelemenin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı, ancak, kamu düzenine aykırılık görüldüğü takdirde bunun kendiliğinden gözetileceği yönündeki düzenleme çerçevesinde yapılan incelemede, istinaf kanun yoluna başvuranların dilekçelerinde yer verdikleri itirazların, sıralanan gerekçeler ışığında yerinde olmadığı, özellikle, ihale evrakları, işyerinin teslimi ve işyerinde fiilen çalışmanın başladığı tarihler ile bordro tanık beyanları dikkate alındığında, davacının 01.04.2001 - 08.09.2002 tarihleri arasındaki çalışma iddiasının ispatlanamadığı, davacının, 09.09.2002 - 13.11.2003 tarihleri arasında istirahatli olunan dönemdeki çalışmalarının tespiti ise hizmet tespitine esas çalışmanın fiili ve gerçek olması gerektiğinden, istirahatli dönemlerde fiili çalışmadan söz edilemeyeceği dikkate alındığında, ayrıca, kamu düzenine ilişkin konularda da kararın esasına etkili bir aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, başvuruların esastan reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesinde öne sürdüğü gerekçelerle davanın kabulü ile kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.Hizmet tespitine ilişkin talebin yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun geçiş hükümlerini içeren Geçici 7 nci maddesi gereğince 506 sayılı Kanun'un 79/10. ve 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddeleri olup Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

2. Bu tür davalarda mahkemece yapılacak iş, davacıyla ilgili varsa tüm belge ve kayıtlar işverenden istenilmeli, çalışmanın gerçekleştiği ileri sürülen işyerinin Kurum nezdinde bulunan dosyası, işverence hazırlanması gerekli ücret ödeme bordroları, puantaj kayıtları ve diğer kayıtlar getirtilmeli, dönemsel sigorta primleri bordrosuyla veya aylık prim ve hizmet belgesiyle bildirimleri yapılan sigortalılar tanık sıfatıyla dinlenilmeli, Kurum müfettişlerince inceleme yapılıp yapılmadığı sorulmalı, inceleme yapılmışsa belgeler getirtilmeli, aynı çevrede faaliyet yürüten ve davacının çalışmasını bilebilecek durumda olan tarafsız nitelikte başka işverenler ve bordrolu çalışanlar yöntemince saptanarak tanık sıfatıyla dinlenilmeli, işçilik alacaklarına ilişkin dava dosyasının varlığı araştırılarak celbedilmeli ve işçilik hakları davasında dinlenen tanıkların anlatımları ile bu dosyada bilgi ve görgüsüne başvurulan tanıkların anlatımları karşılaştırılmalı, varsa çelişki giderilmeli, yargılama sürecinde dinlenen tanık anlatımlarının değerlendirilmesinde, iş yerinin kapsamı, kapasitesi ve niteliği nazara alınmalı, işin mevsimlik olduğu anlaşılırsa dönemleri belirlenmeli, bu dönemde davacı ile işveren arasındaki sözleşmenin askıda olduğu ve mevsimlik dönemlerde hak düşürücü sürenin işlemeyeceği gözönünde bulundurulmalı; böylelikle; çalışmanın varlığı, başlangıç ve bitiş tarihleri, mevsimlik mi, sürekli mi olduğu, yapılan işin kapsam ve niteliği de nazara alındığında kısmi çalışma mümkün olduğundan kısmi ve kesintili olup olmadığı yöntemince araştırılmalıdır.

3. Değerlendirme

Eldeki dava, davacının, davalı işyeri nezdinde 01.04.2001 - 08.09.2002 tarihleri arası çalıştığının ve bu tarihten sonra da 13.11.2003 tarihine kadar raporlu olarak geçen hizmet süresinin tespiti istemine ilişkin olup davanın reddine karar verilmiş ise de verilen hükmün eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

Tüm dosya kapsamı incelendiğinde, 17.04.2001 tarihinde kesinleşen Mahkeme kararı ile isim tashihi yapılarak davacının ... olan adını ... olarak değiştirdiği, yine davalıya ait 1072050 sicil numaralı işyeri bordrolarında 19.06.2001 - 01.07.2001 tarihleri arasında ... olarak sigorta bildirimlerinin bulunduğu anlaşılmakla; Mahkemece ... ...'ın davacı ... olup olmadığı araştırılmalı ve 19.06.2001 - 01.07.2001 tarihleri arasında geçen çalışmaların davacıya ait olup olmadığı belirlenmeli ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve kanuna aykırı olup, bozma nedenidir.

VI. KARAR

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve kanuna aykırı olup, bozma nedenidir.

VI. KARAR

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9587, Karar No: 2018/15447, Tarih: 21.06.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/9587 E.  ,  2018/15447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Muhtıranın usulüne uygun olması için aşağıdaki hususlara dikkat edilmelidir:

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 esas- 2010/330 karar sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre;

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432’nci maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanı’nın sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtay’ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Alacak davalarında adi ortaklığı oluşturan şirketler maddi ya da şekli anlamda zorunlu dava arkadaşı olmadığından, kararı temyiz eden her bir şirketin ayrı temyiz harcı yatırması gerekir.

Temyiz harçları (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı Harçlar Kanunu'nda düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Alacak davalarında adi ortaklığı oluşturan şirketler maddi ya da şekli anlamda zorunlu dava arkadaşı olmadığından, kararı temyiz eden her bir şirketin ayrı temyiz harcı yatırması gerekir.

Temyiz harçları (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı Harçlar Kanunu'nda düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde, mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan nispi karar ve ilam harcının dörtte biri nispi temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır. Dava nispi harca tabi değil ise, maktu temyiz karar harcı yatırılması gerekir.

Somut olayda, Dairemizce kararı temyiz eden davalılar adına tek temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz karar harcı yatırıldığı, diğer davalının temyiz yoluna başvurma harcı ile nispi temyiz karar harcını, harç yatıran davalının ise bakiye nispi temyiz karar harcını yatırmadığı gerekçesiyle yapılan geri çevirme üzerine Mahkemece davalılar vekiline gönderilen muhtırada harcın nereye yatırılacağının belirtilmediği gibi her bir davalı yönünden yatırılması gereken harç tutarının da ayrı ayrı gösterilmediği ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; davalılar vekiline yukarıda açıklanan şekilde temyiz harcı ve gerekiyor ise temyiz masraflarının yatırılması için geçerli muhtıra ( harç yatıran şirket yönünden bakiye nispi temyiz karar harcının, diğer şirket yönünden temyiz yoluna başvurma harcı ile nispi temyiz karar harcının- Şirket adları ve yatırılması gereken tutarlar ayrı ayrı yazılarak) tebliğ edilerek tebellüğe dair belgenin gönderilmesi, temyiz eden davalılar tarafından yatırılması halinde temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırıldığına dair belgenin gönderilmesi, yukarıda açıklandığı şekilde geçerli muhtıra tebliğ edilmesine rağmen temyiz eden davalılar tarafından temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırılmaması halinde buna ilişkin mahkeme tarafından tutanak tutularak bu tutanağın gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/06/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1291, Karar No: 2018/6141, Tarih: 19.12.2018

**20. Ceza Dairesi         2018/1291 E.  ,  2018/6141 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : DENİZLİ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Duruşmalı temyiz inceleme talebinde bulunan sanık ... müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle sanıklar hakkında inceleme duruşmasız olarak yapılmıştır.

Oluşa ve tüm dosya kapsamına, ele geçen esrar maddesi miktarı, suça konu maddelerin ele geçiriliş biçimi ve tüm dosya kapsamı nazara alınarak, mahkemenin kabul ve uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamenin sanık ... hakkındaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların, aşağıda belirtilenler ve eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararına yanlış anlam verilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/b maddesinin uygulanmaması;

2- Adli emanetin 2016/1764 sırasına kayıtlı suça konu uyuşturucu maddelerin müsaderesine karar verilirken TCK’nın 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmeden ilgili yasa maddesinin fıkrasının gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve sanıklar müdafileri ile Cumhuriyet savcsının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1- TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine "sanık hakkında, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan duruma göre, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına" ibaresinin yazılması,

2- Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin bölümünde yer alan “TCK’nın 54. maddesi” ibaresinin çıkartılarak “TCK’nin 54/4. maddesi” ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9276, Karar No: 2012/14139, Tarih: 03.12.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/9276 E.  ,  2012/14139 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62, 52, 51/1-3-7. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Muhafaza görevini kötüye kullanma suçunda failin muhafaza edilmek üzere kendisine resmen teslim olunan rehinli veya hacizli veya herhangi bir nedenle elkonulmuş malı teslim amacına uygun olarak muhafaza ve istenildiğinde iade yükümlülüğünün bulunduğu, cezalandırılabilecek eylemin tipe uygun hukuka aykırı bir eylem olması gerektiği;

Somut olayda, hacizli et dolabını satış mahalline getirmeyen sanığın, dolap üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, taksirle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı araştırılıp belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Yediemin olan sanığın kendisine muhafazası için bırakılan dolabın sahibi olduğunu beyan etmesi karşısında, bu husus araştırılıp savunma doğrulandığı takdirde TCK'nın 289/1. maddesinin son cümlesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 03.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.