muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2373, Karar No: 2019/4460, Tarih: 25.06.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/2373 E.  ,  2019/4460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davacılardan ...'ın .... 332 ada 11 sayılı parseldeki apartmanın 2, 4, 6 ve 8 nolu bağımsız bölümlerin, ...n ise 10 nolu bağımsız bölümün maliki olduklarını, davalının ise aynı yerdeki 1, 3, 5, 7 ve 9 nolu bağımsız bölümlerin maliki olduğunu, yapıda kat mülkiyetinin kurulmuş olduğunu, tapu kayıtlarında davacılara ait dairelerin arsa paylarının 4/224 iken davalının arsa payının 38/224, davacıya ait dükkanın arsa payının 12/224 iken davalının arsa payının ise 44/24 olduğunu, davacılara ait bağımsız bölümler ile davalıya ait bağımsız bölümler arasında fark olmamasına rağmen, kat mülkiyeti tesisi sırasında payların yanlış olarak hesaplanıp tapuya tescil edildiğini, arsa paylarında açık bir yanlışlık ve orantısızlık bulunduğundan davacıların arsa paylarının düzeltilmesine karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Hükmün davacılar vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 02/07/2018 gün ve 2017/4484 E- 2018/5147 K. sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesi gereğince bozma ilamına uygun yapılan araştırma ve inceleme sonucu özellikle hükme esas alınan bilirkişi raporunda, doğrudan kurulan kat mülkiyeti tarihindeki aynı ve benzer niteliklere sahip bağımsız bölümlerin arsa paylarındaki fahiş orantısızlığın belirlenerek yeniden arsa paylarının düzenlenmesi suretiyle davanın kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına

25/06/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1607, Karar No: 2009/3917, Tarih: 04.06.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/1607 E.  ,  2009/3917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalıya ait olup, müvekkili şirkete trafik sigortalı aracın, alkollü sürücü ... idaresinde iken, karıştığı trafik kazası sonucu araçta yolcu bulunan ...’nin öldüğünü, poliçe gereği ölenin mirasçılarına tazminat ödediklerini ve davalıya rücu hakları bulunduğunu açıklayarak, 57.500,00.TL'nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan rücuen tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile 57.500,00.TL.nın 02.03.2007 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle sigortaca müteveffanın hak sahiplerine ödenen destekten yoksun kalma tazminatının rücuen tazmini istemine ilişkindir.

1-2918 sayılı KTK'nun 48. maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliğinin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97. Maddesinde alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra konu ile ilgili olan "b-2" bendinde "alkollü içki almış olarak kandaki alkol miktarına göre araç sürme yasağı kenar başlığı altında; alkollü içki almış olarak araç kullandığı tesbit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları açıklanmıştır.

Ayrıca Zorunlu Mali Mesuliyet Sorumluluk Genel Şartlarının B.4.d maddesinde; tazminatı gerektirin olay işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa sigortacının sigorta ettirene rücu hakkı olduğu açıklanmıştır.

Bununla birlikte Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4.d maddesinin dayanağını teşkil eden KTK'nun 48. Maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 97. maddesinde,yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve müteakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabulü de mümkün değildir.

O halde, zararın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla sürücünün alkollü olması tek başına zararın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda zararın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281. Maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağı ilkesi benimsenmektedir. (YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları)

Somut olayda; yargılama sırasında içlerinde nöroloji uzmanının da bulunduğu bilirkişi kurulundan alınan 28.07.2008 tarihli raporda kaza anında sürücünün 156 promil alkollü olduğu belirtilmiş ise de, olayın münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelip gelmediği, olaya alkol dışında başka etkenlerin de neden olup olmadığı açıkça belirtilmemiştir. Bu durumda, söz konusu bilirkişi raporu yukarıda açıklanan ilkeler karşısında hüküm kurmaya elverişli değildir.

Somut olayda; yargılama sırasında içlerinde nöroloji uzmanının da bulunduğu bilirkişi kurulundan alınan 28.07.2008 tarihli raporda kaza anında sürücünün 156 promil alkollü olduğu belirtilmiş ise de, olayın münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelip gelmediği, olaya alkol dışında başka etkenlerin de neden olup olmadığı açıkça belirtilmemiştir. Bu durumda, söz konusu bilirkişi raporu yukarıda açıklanan ilkeler karşısında hüküm kurmaya elverişli değildir.

Hal böyle olunca mahkemece yapılacak iş; ikisi nöroloji uzmanı diğeri de Karayolları Fen Heyeti veya İstanbul Teknik Üniversitesi gibi kuruluşlardan oluşturulacak bilirkişi kurulundan yukarıda söz konusu edilen ilkeler ışığında, kazanın münhasıran alkolün etkisi altında gerçekleşip gerçekleşmediğinin, kazanın meydana gelmesinde, alkol dışındaki başka etkenlerin de rol oynayıp oynamadığının saptanması yönünden yeniden rapor alınarak varılacak sonuca göre, bir karar vermek gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Kabule göre; Destekten yoksun kalma tazminatı yönünden oluşan gerçek zararın tespiti için aktüerya uzmanı bilirkişiden rapor alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi de isabetli değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı taraf yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 04.06.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1558, Karar No: 2022/4575, Tarih: 07.06.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/1558 E.  ,  2022/4575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ile tescil istekli davanın yapılan yargılaması sonunda, önceki tarihli bozma kararına uyulmak suretiyle verilen davanın kabulüne ilişkin karar, süresi içinde davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Kadastro sonucunda, ... ilçesi, Bakış-Güneşli Mahallesi çalışma alanında bulunan 106 ada 2 ve 17 parsel sayılı taşınmazlar ham toprak ve taşlık vasfıyla, 173 ada 130 parsel sayılı taşınmaz ise ham toprak vasfıyla Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden oldukları gerekçesiyle Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı...çekişmeli taşınmazların bazı bölümleri hakkında tapu kaydı ve irsen intikal eden zilyetlik iddiasıyla tapu iptali ve tescil isteğiyle dava açmış, yargılama sırasında davacının ölümüyle taraf teşkili sağlanmıştır.

II. CEVAP

Davalı Hazine, davacı tarafça iddiaya dayanak delil sunulmadığı, bu haliyle iddianın ispata muhtaç olduğu, taşınmazların Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu, davacı yararına iktisap koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 18.01.2008 tarihli, 2006/26 Esas, 2008/9 Karar sayılı kararıyla, davacının tutunduğu tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazları kapsadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile,

106 ada 2 parsel sayılı taşınmazın teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile işaretli bulunan 30.070 metrekarelik kısmının,

106 ada 2 parsel sayılı taşınmazın aynı rapor ve krokide (C1) harfiyle işaretli bulunan 14.682,18 metrekarelik kısmının,

106 ada 17 parsel sayılı taşınmazın aynı rapor ve krokide (B) harfi ile işaretli bulunan 4.959,50 metrekarelik kısmının,

173 ada 130 parsel sayılı taşınmazın aynı rapor ve krokide (C) harfiyle işaretli bulunan 7.604,02 metrekarelik kısmı, (D) harfiyle işaretli bulunan 2.799,30 metrekarelik kısmı, (E) harfiyle işaretli bulunan 2.948,52 metrekarelik kısmı ve (F) harfiyle işaretli bulunan 7.838,45 metrekarelik kısmının, tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Bozma Kararı

IV. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Bozma Kararı

Yargıtay 7. Hukuk Dairesince “Mahkemece yapılan araştırma, soruşturma hüküm vermeye yeterli değildir. Davacı tarafın dayandığı tapu kayıtlarının uygulamasına ilişkin yerel bilirkişi sözleri, dıştan komşu taşınmazların tespit tutanağı içeriği ve varsa dayanakları kayıtlarla denetlenmediğinden soyut nitelikte gerekçesiz sözlerden ibaret olduğu gibi uzman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve eki haritada, keşfi izlemeye, yerel bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan vermediği bu nedenle yargı denetimine açık olmadığından yetersizdir.

O halde saptanan dava niteliği dikkate alındığında sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle davacı tarafın tutunduğu tapu kayıtları ilk oluştuğu günden itibaren tüm tedavülleri ile tüm maliklerini oluşma nedenlerini gösterecek biçimde haritalarıyla birlikte Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü ve Tapu Sicili Müdürlüğünden ayrı ayrı getirtilmeli, bundan sonra tapu kaydına dayanan davacı tarafın tutunduğu tapu kayıtlarının maliki ya da malikleri ile akdi, irsi ilişkisi sorulup saptanmalı, bu nedenle kayıt maliki ya da maliklerinin tüm mirasçılarını gösterecek şekilde onaylı nüfus aile kayıt örnekleri, ilgili Nüfus Müdürlüğünden getirtilmeli, ya da bu konuda istihsal edilmiş veraset belgesi varsa ibraz ettirilmeli, bu yolla irsi ilişki sağlıklı biçimde duraksamasız belirlenmeli, akdi ilişkiye dayanıldığı takdirde ilgiliden bu konudaki delilleri sorulup saptanmalı, göstereceği deliller toplanmalı ya da bu konuya ilişkin yazılı kayıt ve belgeleri ibraz ettirilmeli, kayda dayanan tarafın tapu kayıt maliki ya da malikleri ile akdi ya da irsi ilişkisi saptandığı takdirde dayanılan tapu kayıtlarının dava dışı başka taşınmaz ya da taşınmazlara revizyon görüp görmediği, Tapu Sicili Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup saptanmalı, revizyon görmüş ise dava konusu 106 ada 2, 17 ve 173 ada 130 parsel sayılı taşınmazlarla birlikte revizyon gördüğü dava dışı taşınmazları ve bu taşınmazlara dıştan komşu taşınmazları da bir arada gösterecek şekilde geniş kapsamlı birleşik harita Kadastro Müdürlüğünden getirtilmeli, bundan sonra dıştan komşu taşınmazların tespit tutanakları ve varsa dayanakları kayıtlar davalı iseler dava dosyaları da getirtilmeli, dayanılan tapu kayıtlarının dava dışı başka taşınmazlara revizyon gördüğü ve davalı oldukları saptandığı takdirde usulün 43 ve onu izleyen maddeleri hükmü uyarınca dava dosyalarının birleştirilip birleştirilmeyeceği yönü üzerinde durulmalı, vurgulanan bu olgunun dava ekonomisi ve tapu kayıtlarının kapsamının sağlıklı biçimde belirlenebilmesi için zorunlu olduğu özellikle dikkate alınmalı, daha sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi, fen elemanı, tutanak bilirkişilerinin tümü, tarafların aynı yöntemle göstereceği tanıklar hazır olduğu halde çekişmeli taşınmazlar başında yeniden keşif yapılmalı, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20

.maddesi hükmü uyarınca dayanılan tapu kayıtları yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi eliyle ayrı ayrı yerine uygulanmalı, uygulamada tapu kayıtlarının revizyon gördüğü dava dışı taşınmazlar varsa özellikle gözönünde tutulmalı, tapu kayıtlarında tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınır yerleri bulunduğu takdirde bu konuda taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, uzman bilirkişiye kayıtlarda tarif edilen sınır yerleri düzenleyeceği haritada ayrı ayrı işaret ettirilmeli, davacı tarafın tutunduğu tapu kayıtlarından bir bölümünün tescil yoluyla oluştuğu dikkate alınarak dava dosyasına getirtilen tescil ilamının dayanağı haritalar yerine uygulanmalı, uygulamada geniş kapsamlı kadastro paftasının ölçeği ile sözü edilen tapu kayıtlarının dayanağı haritaların ölçekleri eşitlendikten sonra haritalar çakıştırılarak ayrı ayrı yerlerine uygulanmalı, uygulamada haritalarda tarif edilen belli poligon ve röper noktalar ile arz üzerindeki doğal ya da yapay sınır yerlerinden varsa değişmez nitelikte sınır yeri sayılabilecek kişi taşınmazlarından da yararlanılmalı, tapu kaydının dayanağı ilamda Hazine taraf ise usulün 237. maddesi hükmü gereğince Hazineyi bağlayacağı aksi halde anılan ilamın güçlü delil niteliğinde olduğu güçlü delilin aksinin daha güçlü delillerle kanıtlanabileceği düşünülmeli, tapu kayıtlarının ifraz görmesi halinde ifraz yoluyla oluşan müfrez tapu kayıtlarının kapsamının kök tapu kaydı içerisinde aranmasının zorunlu olduğu düşünülmeli, uygulamaya ilişkin yerel bilirkişi ve tanık sözleri, dıştan komşu taşınmazların tespit tutanağı içeriği ve varsa dayanakları kayıtlarla denetlenmeli, bu yolla dava konusu taşınmazların temyize konu kesimlerinin dayanılan tapu kayıtlarının kapsamında kalıp kalmadığı duraksamasız saptanmalı, dava konusu taşınmazların temyize konu bölümlerinin tümü ya da bir bölümünün dayanılan tapu kayıtlarının kapsamı dışında kaldığı saptandığı takdirde kayıt kapsamı dışında kalan taşınmaz ya da taşınmaz bölümleri yönünden yeterli biçimde zilyetlik araştırması yapılmalı, bu konuda anılan taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıç günü, süresi ve sürdürülüş biçimi hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan ayrı ayrı olaylara dayalı bilgiler alınmalı, tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları ile yerel bilirkişi ve tanık beyanları arasında aykırılık bulunduğu takdirde tespit tutanağı bilirkişileri de taşınmazlar başında ayrı ayrı dinlenerek, çelişki giderilmeli, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde bu yolla yargı denetimine açık ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 13, 20, 14, 14/son ve 18. maddeleri hükmü eşliğinde ve kesinleşen yönler de göz önüne alınarak sonucuna uygun bir karar verilmelidir.” gerekçesiyle Mahkeme kararı bozulmuştur.

3. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 12.10.2021 tarihli, 2008/627 Esas 2021/287 Karar sayılı kararıyla, davacı yararına zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile,

106 ada 2 parsel sayılı taşınmazın teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile işaretli bulunan 30.070 metrekarelik kısmının,

106 ada 17 parsel sayılı taşınmazın aynı rapor ve krokide (C1) harfiyle işaretli bulunan 14.682,18 metrekarelik kısmının,

106 ada 17 parsel sayılı taşınmazın aynı rapor ve krokide (B) harfi ile işaretli bulunan 4.959,50 metrekarelik kısmının,

106 ada 17 parsel sayılı taşınmazın aynı rapor ve krokide (C) harfiyle işaretli bulunan 7.604,02 metrekarelik kısmı, (D) harfiyle işaretli bulunan 2.799,30 metrekarelik kısmı, (E) harfiyle işaretli bulunan 2.948,52 metrekarelik kısmı ve (F) harfiyle işaretli bulunan 7.838,45 metrekarelik kısmının, tapu kaydının iptali ile ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/834 Esas-2009/844 Karar sayılı ilamındaki hisseleri nispetinde davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Verilen Karara Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde, Mahkemece eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verildiğini, çekişmeli taşınmazların Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu ve zilyetlikle iktisap koşullarının davacı yararına gerçekleşmediği gerekçesiyle kararın bozulmasını talep etmiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Eldeki dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve davacı adına tescili isteğine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

6.2.1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi, "Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir. "

6.2.2. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesi, "Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir."

6.2.3. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20/A. maddesi, "Kayıt ve belgeler, harita, plan ve krokiye dayanmakta ve bunların yerlerine uygulanması mümkün bulunmakta ise, harita, plan ve krokideki sınırlara itibar olunur" hükmünü içermektedir.

6.3. Değerlendirme

6.2.3. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20/A. maddesi, "Kayıt ve belgeler, harita, plan ve krokiye dayanmakta ve bunların yerlerine uygulanması mümkün bulunmakta ise, harita, plan ve krokideki sınırlara itibar olunur" hükmünü içermektedir.

6.3. Değerlendirme

6.3.1. Mahkemece bozma kararına uyulduğu halde, bozma kararının gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Bozma kararına uyulmakla taraflar lehine usuli müktesep hak oluşacağından, bu hakkın zedelenmemesi için bozma gereklerinin tam ve eksiksiz olarak yerine getirilmesi gerekir. Hükmüne uyulan bozma kararında açıkça davacının tutunduğu tapu kayıtlarının yöntemince zemine uygulanması, tapu kaydının kapsamı dışında kalan taşınmaz bölümleri yönünden ise zilyetlik araştırması yapılması gereğine değinilmiştir. Ne var ki davacının tutunduğu tapu kayıtları tescil ilamıyla oluşmakla dayanakları tescil ilamı ve haritası getirtilip 3402 sayılı Yasa'nın 20/A maddesi uyarınca mahallinde uygulanmamış, dayanak tescil ilamlarında Hazinenin taraf olup-olmadığı, bu anlamda ilamların Hazine açısından bağlayıcı olup-olmadığı tartışılmamış, komşu parsellere ait kayıtlardan istifade edilmek suretiyle kayıt uygulaması denetlenmemiş, öte yandan davacının tutunduğu Ekim 1964 tarih,11 sıra, Ekim 1964 tarih, 10 sıra, Aralık 1970 tarih, 36 sıra numaralı tapu kayıtlarında kayıt maliki olmadığı, Haziran 1970 tarih, 55 sıra ve Haziran 1970 tarih, 56 sıra numaralı tapu kayıtlarında ise tek başına malik olmadığı hususları göz önüne alınarak bu kayıtlar bakımından davacıdan izahat alınıp sonucuna göre kayıtların akıbeti belirlenmemiş, tüm bunlardan vareste olmak üzere kapsam dışında kalan taşınmaz bölümleri hakkında yöntemince zilyetlik araştırması yapılmamıştır. Bu şekilde eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak sonuca gidilemez.