muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1157, Karar No: 2014/7960, Tarih: 14.04.2014

Davacıya ait hizmet döküm cetveli incelendiğinde 08.02.2011 tarihinde davalı işyerinden çıkışı yapılmış olup yaklaşık 1 ay sonra 03.03.2011 tarihinde bir başka işyerinde işe giriş kaydı olduğu görülmüştür.

Dinlenen davacı tanıkları, fesih tarihinde davalı işyerinde çalışmadıkları, beyanlarının davacının anlatımlarına dayandığı anlaşılmış ve davacı iddiası doğrultusunda beyanda bulundukları görülmüştür.

Davalı tanıkları ise davacının kendisine yapılan işi bir teklif nedeniyle işi kendisinin bıraktığını ve dava dışı şirkette çalışmaya başladığını beyan etmişlerdir. Özellikle davalı tanıkları F.. D.. ve Ü.. B.., fesihten hemen önce davacı ile işveren arasında bir tartışma yaşandığını ve davacının bu tartışmadan sonra işe gelmediğini beyan etmişlerdir.

Dosyaya 3 -4 ve 7 Şubat 2011 tarihlerinde davacının mazeretsiz olarak işe gelmediğine dair tutanaklar sunulmuştur.

Davalının keşide ettiği 08.02.2011 tarihli mazeret bildirimine dair ihtarnamesi davacıya 12.02.2011 tarihinde, 18.02.2011 tarihli fesih bildirimi ise 24.02.2011 tarihinde tebliğ edilmiştir.

Görüldüğü üzere iş sözleşmesinin kim tarafıdan feshedildiği dosya kapsamından ihtilaflı olup dinlenen davacı tanıkları davacı iddiası yönünde, davalı tanıkları ise davalı savunması yönünde beyanda bulunmuşlardır. Bununla birlikte davacının iddia ettiği, fesihten hemen önce davalı işveren ile yaşadığı tartışma, bir kısım davalı tanıklarınca da doğrulanmış ve davacının bu tartışma sonrası işe gelmediği sabit hale gelmiştir.

Yine devamsızlık tutanaklarının 3-4 ve 7 Şubat 2011 tarihleri olarak düzenlenmiş iken bu davanın 4 Şubat 2011 tarihinde açıldığı anlaşılmıştır.

Tüm bu delil durumu karşısında devamsızlık tutanaklarının fiili fesih tarihinden sonra tanzim edildiği sonucuna varılmıştır.

Dolayısıyla davalı işverenin, iş sözleşmesinin tazminatsız feshedildiğini ispatlayamadığı, yargılama aşamasında taraflar açısından çekişme konusu olmayan ve hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre de davacının, fazla çalışma, genel tatil ile hafta tatili alacaklarının bulunduğu ve bu rapora dayanılarak da davanın kısmen kabulüne karar verildiği, bu şekilde davanın doğrulandığı anlaşıldığına göre, sadece soyut nitelikte bulunan davacının daha iyi olanaklara sahip başka bir işyerinde çalışmaya başladığının ve davalı tarafından iş akdinin devamsızlık gerekçesiyle feshedildiğinden bahisle kıdem ve ihbar tazminatının reddine karar verilmesi hatalıdır.

O halde, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı nedenle feshedildiği ispatlanamadığına göre kıdem ve ihbar tazminatı talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile reddine karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 14.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14940, Karar No: 2011/40462, Tarih: 05.10.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/14940 E.  ,  2011/40462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık ve yakalanamayan arkadaşlarının yakınan’a ait konutun sağlam muhkem kapı kilidini zorla açtıklarının ve yakınanın şikayetçi olmadığının anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesinde belirtilen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı biçimde uygulama yapılması,

2- 09.09.2003 günlü keşif tutanağında, bilirkişinin kimliğinin saptanıp, andının yaptırıldığı kısmın, önceden düzenlenmesi suretiyle 1412 sayılı CMUK.nun 72 ve 264. (5271 sayılı CMK.nun 56/1, 62, 219/1) maddelerine aykırı davranılması,

3- 5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleri, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlamak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek yazılı biçimde uygulama yapılması,

4- 5237 sayılı TCY’nın erteli para cezalarının çektirilmesine ilişkin bir düzenleme içermediği gözetilmeden, aynı Yasanın 51/7. maddesi uyarınca sanık hakkındaki, erteli para cezasının aynen çektirilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğname gibi BOZULMASINA, sanığın ceza süresi bakımından kazanılmış hakkının korunmasına 05.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/3697, Karar No: 2012/23839, Tarih: 31.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/3697 E.  ,  2012/23839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ücret alacaklarının ödenmemesi ayrıca fazla mesai, yıllık izin, hafta tatili, bayram-genel tatil alacaklarının da ödenmemesi sebebiyle iş sözleşmesini fesh ettiğini belirterek kıdem tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, hafta tatili, bayram-genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının 2.800,00 TL ücret aldığı iddiasını kabul etmediklerini, geç ücret ödenmesinin sözkonusu olmadığın, davacının herhangi bir alacağının bulunmadığını, davacının işten ayrıldıktan sonra şirket ile aynı iş kolunda bir şirkette çalışmaya başladığını, şirkette fazla mesai yapılmadığını, hafta sonu mesaisininde yapılmadığını, yıllık izin ücreti alacağının olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı sebeple fesh edildiği belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı ve davalı vekillerince temyiz edilmiştir

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıda belirtilen bendin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddine

2-Taraflar arasında uyuşmazlık davacının aylık ücretinin ne kadar olduğu noktasında toplanmaktadır.

3-Somut olayda davacı aylık 2.800,00 TL ücret aldığını iddia etmiş, davalı açık bir beyanda bulunmaksızın 882,00 TL üzerinden düzenlenmiş bordrolara dayanmış, mahkemece iddiaya itibar edilerek davacının aylık 2.800,00 TL ücret aldığı kabul edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nda 32. maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, iş sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçiler o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler göz önünde tutularak belirlenir.

İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, iş sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçiler o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler göz önünde tutularak belirlenir.

İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut olayda davacının ücretinin tespiti emsal ücret araştırması yapılarak belirlendikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 31.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3664, Karar No: 2023/3296, Tarih: 15.06.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/3664 E.  ,  2023/3296 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2494 E., 2022/1837 K.

KARAR : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/1257 E., 2021/557 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve ferîlerine ve kadının bir kısım ziynet alacağının iadesine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun ( 6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin dokuz aydır müşterek haneye hiç gelmediğini, eşini ve çocuklarını ihmal ettiğini, ihtiyaçlarını karşılamadığını, kadın ve çocukların erkek ve ailesi tarafından hor görüldüğünü, hakarete uğradığını istenmediğini, evliliğin başından beri cinsel yönden de sorunlar olduğunu, davalının evliliğinde ilk ayından itibaren yatakları ayırarak ayrı odalarda yatmaya başladığını, 2015 yılı ortak çocuk Bedir Doğan'ın doğumundan sonra hiç cinsel birliktelik sağlanmadığını, erkeğin cep telefonunda porno içerikli sitelere girdiğini gördüğünü, 2015 yılına kadar erkeğin çalışmadığını, evde gün boyu uyuyarak vakit geçirdiğini, gece boyunca arkadaşları ile dışarda-kahvehanelerde vakit geçirdiğini, kadına karşı salak, geri zekalı, çocukların bakıcısı şeklinde cümleler kullandığını ileri sürerek davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun ( 4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye bırakılmasına, ortak çocuklar için ayrı ayrı aylık 750,00 TL tedbir ve iştirak nafakası, kadın için aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası, 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata ve ziynet alacağına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; kadının eşine karşı saygısız ve küfürlü davranışları nedeniyle taraflar arasındaki evlilik birliğinin çekilmez hale geldiğini, hakaretleri ve erkeklik gururunu incitici söylemleri olduğunu, evden kovduğunu, belirterek, davanın reddi ile tarafların 4721 sayılı Kanunun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babaya bırakılmasına, 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin akşamları ve hafta sonları sürekli olarak arkadaşları ile vakit geçirdiği, eş ve müşterek çocuklar ile gereği gibi ilgilenmediği, eşine karşı hakaretlerinin bulunduğu, kadının ise, eşe karşı lağım faresi beni boşa, doğurganlığım bitmeden ben evleneceğim şeklinde hakaretleri olduğu yine dosyaya sunulan mesajlaşma kayıtlarında eşine karşı hakaret içeren mesajların yer aldığı ve son olayda eşini evden kovduğu belirterek boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu,çocukların yaşı, ihtiyaçları ve sosyal inceleme raporu dikkate alınarak tarafların ortak çocuklarının velâyetinin belirlendiği, çocukların ihtiyaçları, tarafların ekonomik durumu, velâyet kendisine verilmeyen tarafın ödeme gücü ile hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak iştirak nafakasının belirlendiği, tarafların ekonomik sosyal durumu, kusur durumu ve kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği değerlendirilerek nafaka ve maddî ve manevî tazminat ödenmesine hükmedildiği gerekçesi ile tarafların 4721 sayılı Kanunun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuklar yararına aylık 300,00 TL tedbir ve 400,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 400,00 TL tedbir ve 550,00 TL yoksulluk nafakasına, tarafların maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine, kadının ziynet alacağı davasının kısmen kabulü ile, ziynet eşyalarının bedeli olan toplam 129.146,50 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı kadın vekili, hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, kusur durumu, taleplerinin reddedilen kısımları yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı erkek vekili, hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, kabul edilen asıl dava, kusur durumu, reddedilen tazminat talepleri, ziynet alacağı ve nafaka yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı kadın vekili, hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, kusur durumu, taleplerinin reddedilen kısımları yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı erkek vekili, hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, kabul edilen asıl dava, kusur durumu, reddedilen tazminat talepleri, ziynet alacağı ve nafaka yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre usul ve kanuna uygun olması gerekçesi ile 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince tarafların istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı kadın vekili kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek özetle, ortak çocukların üçünün de okula gittiğini, eğitim ve servis ihtiyaçları olduğunu, erkeğin ... Belediyesi Ar-Ge bölümünde çalıştığını ve arkadaşları ile ortak Cafe işlettiğini, dede ve babasından kalan çok sayıda mal varlığından geliri bulunduğunu,nafaka miktarının en temel insani ihtiyaçlarını bile karşılamaktan çok uzak olduğunu, erkeğin ağır kusuru bulunduğunu, yaklaşık 4 yıldır cinsel anlamda bir ilişki yaşamadığını, özellikle de 3 çocuktan sonra beğenmediğini çeşitli şekillerde ifade ettiğini, atfedilen mesajların gerçekte kadına ait olmadığını, erkeğin sadakat yükümlüğünü ihlal ettiğini, en azından bir koçaya düşün vazife ve sorumlukları yerine getirmediğini, belirterek, kusur belirlemesi, tazminatların reddi ve nafakaların miktarı yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı erkek vekili katılma yolu ile temyiz dilekçesinde kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek özetle, erkek hakkında ortaya atılan iddiaların asılsız olduğunu sunulan WhatsApp kayıtlarında kadının sürekli hakaret ettiğini, tehditte bulunduğunu ve ağzı alınmayacak küfürler savurduğunun görüldüğünü, evlilik birliğinin sona ermesine sebep olan olaylarda asıl ve tam kusurlu olanın kadın olduğunu, tanık beyanları ve diğer delillerle ispatlanan nafaka miktarının yüksek olduğunu, erkeğin nafaka miktarlarını ödemekte güçlük çekeceğini, kadının teksif ilkesi gereği yargılama aşamasında ileri sürmediği iddiaları ileri sürmesinin mümkün olmadığını, muafiyetinin bulunmadığını belirterek kadının davasının kabulü ve fer'îleri yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadın tarafından açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadının davasının kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, taraflar yararına tazminat verilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, nafakalara hükmedilmesinin ve miktarının yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci, 176 ncı, 182 nci, 327 nci, 328 inci, 330 uncu ve 336 ncı maddeleri. 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrası, 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davacıya yükletilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16306, Karar No: 2013/19915, Tarih: 12.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/16306 E.  ,  2013/19915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Taraflar arasında taşınmaz sahipliği hususunda varolduğu bildirilen ihtilâf nedeniyle birlikte hareket eden sanıkların katılana ait olduğu ileri sürülen ve biçilmeye hazır yarı kuru ot bulunan 20x8 m ebadındaki alanı ateşe verip yakma eylemlerinin "nitelikli mala zarar verme" suçunu oluşturduğu iddia edilen somut olayda;

Atılı suçu sanıkların işlediklerine dair savunmalarının aksini gösterir mahkûmiyetlerine yeterli delil olmadığından "beraatlerine" karar verilmesi gerektiğini takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin suçun oluştuğuna ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraat hükümlerinin ONANMASINA, 12.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14179, Karar No: 2019/3923, Tarih: 12.06.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/14179 E.  ,  2019/3923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm tüm taraflarca temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

...) Mahkemece, ... ilçesi, ... köyünde yapılan bütün ... tahdit, aplikasyon ve 2/B madde çalışmalarına ilişkin, işe başlama, işi bitirme, çalışma tutanakları ile askı ilân tutanaklarının ve ... tahdit haritaları ile aplikasyon ve 2/B madde haritalarının orjinalinden çekilmiş renkli fotokopi örneğinin (ilan edilmeyen çalışma var ise bu durumun da ayrıca belirtilmek suretiyle) yerel ... İşletme Müdürlüğünden temin edilerek dosya arasına konulduktan sonra, dava dosyası raporları hükme dayanak yapılan fen ve ... bilirkişilerine verilerek; değişik açı ve uzaklıklardaki en az 6-7 adet ... sınır noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazların ve komşu taşınmazların ... kadastrosu, aplikasyon ve 2/B hattına göre konumu, ... kadastro haritasındaki sınır noktaları ile aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/.... maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 12/06/2019 günü oy birliği ile karar verildi.