muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6497, Karar No: 2013/11470, Tarih: 13.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/6497 E.  ,  2013/11470 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Gaziantep l. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31.01.2013 gün ve 2011/473 Esas, 2013/72 Karar sayılı cinsel istismar suçu yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içerisinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık müdafiin süresinden sonra yapılan duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;

Mağdure hakkında Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana bilimdalından alınan 08.10.2012 tarihli rapor usul ve kanuna uygun olduğundan tebliğnamedeki bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Sanığın, mağdurenin konutunun ekmeklik tabir edilen eklentisine girerek cinsel istismarda bulunması eylemini, mağdurenin karşı koyması nedeniyle tamamlayamadığı ve kaçıp gittiği gözetildiğinde, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının bulunmadığı düşünülmeden mahkûmiyetine hükmolunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16253, Karar No: 2021/7379, Tarih: 25.10.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/16253 E.  ,  2021/7379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi istenilmekle 6763 sayılı Kanunun 45. Maddesi ile 6100 sayılı HMK'na eklenen geçici 4/1. Maddesi gereği temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra hazırlanan rapor ile dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalı ve davacının eşinin gayriresmi birliktelik yaşadığını, bu durumu öğrenen davacının psikolojik olarak zor bir süreç yaşadığını ve ikinci çocuğunu kaybettiğini, davacının yaşadığı bu süreç nedeniyle eşini terk ettiğini ve eşinin kendisini aldattığı kadının tacizlerine maruz kaldığını, kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu, davacının davalı tarafından kasıtlı olarak manevi zarara uğratıldığını belirterek, oluşan manevi zararın davalıdan tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili; davalı ile davacının eşinin arkadaş ortamında tanıştıklarını, şahsın tanıştıklarında davalıya evli olduğunu söylemediğini ve bir süre gizlediğini, davalının yaklaşık 6-7 ay sonra dava dışı eşin evli olduğunu öğrendiğini, bu durumu öğrenir öğrenmez kendisinden ayrıldığını belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen ilk kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine Dairemizce evlilik birliği devam ederken eşlerden biri ile evli olduğunu bilerek birlikte olan davalıya karşı açılan davanın tümden reddi gerektiği belirtilerek, hükmün bozulmasına karar verilmiş; mahkemece Dairemiz bozma ilamına karşı direnilmesine ve davanın kısmen kabulüne dair hüküm kurulmuş; karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Direnme kararının varlığından söz edilebilmesi için mahkeme bozmadan esinlenerek yeni herhangi bir delil toplamadan önceki deliller çerçevesinde karar vermeli, gerekçesini önceki kararına göre genişletebilirse de değiştirmemelidir. Somut davada mahkemece, tamamen yeni bir gerekçe ile hüküm kurulmuştur. Bu şekilde verilen hüküm esasen direnme niteliğinde olmayıp yeni hüküm olarak kabul edilmiş ve hükmün esasının incelenmesine karar verilmiştir.

Davacı vekili; dava dilekçesinde, davalının dava dışı eş ile birliktelik yaşayarak müvekkilinin evliliğinin sarsılmasına yönelik eylemi yanında, davacıya hakeret ve tehdit içerikli telefon mesajları yollayarak kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu iddiasına da dayanmıştır. Mahkemece, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda, davalının hem davacının eşi ile evlilik dışı birliktelik yaşaması nedeniyle vermiş olduğu zarar, hem de tehdit ve hakaret içerikli mesajları vasıtasıyla kişilik haklarına saldırıda bulunması nedeniyle vermiş olduğu zarar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar gerekçelendirilirken de davalının her iki eylemine dair olay ve olgulara dayanılmıştır.

Şu halde mahkemece, Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı gereği davalının evlilik dışı birliktelik yaşaması nedeniyle tazminat verilemeyeceği de gözetilip, her iki eylem ayrılarak, sadece kişilik haklarına saldırı oluşturan eylemleri nedeniyle davacı lehine tazminat verilebileceği de gözetilerek hüküm kurulması gerekirken her iki eylem yönünden yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmemiş, bu durum kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 25/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/555, Karar No: 2015/774, Tarih: 22.01.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/555 E.  ,  2015/774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2010

NUMARASI : 2008/233-2010/926

Davacı A.Y.E.D.A.Ş. vekili Avukat Nükhet tarafından, davalı İ.S.K.İ. Genel Müdürlüğü aleyhine 17/03/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30/11/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı İ.S.K.İ. Genel Müdürlüğü vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem sonucu uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem kabul edilmiş kararı davalı temyiz etmiştir.

Davacı, davalı tarafından yapılan atık su kanal kazı çalışmaları sırasında 2003-2007 yılları arasında 31 adet hasar tespit tutanağı ile belirlenen noktalarda kendisine ait kablolara hasar verildiğini iddia ederek uğradığı zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı süresi içinde zamanaşımı def'inde bulunmuştur.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Davacı olay tarihinde yürürlükte bulunan T.T.K'nun 18.maddesi uyarınca tacirdir. Dava konusu haksız eylemlerin 31/07/2003-27/05/2007 tarihleri arasında meydana geldiği iddia edilmiş ve her bir olay için davacı çalışanları tarafından ayrı ayrı hasar tespit tutanağı düzenlendiği ve hasarın ayrıntısıyla belirlendiği görülmüştür. Davacı bu haliyle olayı hasar tespit tutanağının düzenlendiği tarihte öğrenmiş bulunmaktadır.

Uyuşmazlık haksız eylemden kaynaklanmakta olup olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 60. maddesi uyarınca haksız eylemden doğan zararın tazminine ilişkin davalar, zarar görenin zararı ve zarar vereni öğrendiği tarihten itibaren bir sene ve her halde haksız fiil tarihinden itibaren on senede zamanaşımına uğrar. Dava konusu haksız eylemler birbirinden bağımsız nitelikte ayrı ayrı dava ve icra takiplerine konu olabilir zararlardır. En sonuncusu 27/05/2007 tarihinde meydana gelmiş olup bu tarih ile 17/03/2008 dava tarihi arasında bir yıllık süre dolmamış ise de 27/05/2007 tarihinden bir önceki hasarın 29/09/2006 tarihinde meydana geldiği, bu ve öncesindeki tüm hasar tespit tutanağı tarihleri itibari ile davanın açıldığı 17/03/2008 tarihi arasında 1 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu görülmüştür.

Davacı tüzel kişi tacirdir. Olay tarihinde yürürlükte bulunan T.T.K.'nun 18.maddesi anlamında tacir sayılan davacının basiretli davranarak hasar tespit tutanağı ile haberdar olduğu zararı nedeniyle zarar veren hakkında 818 sayılı B.K.'nun 60. maddesinde belirtilen bir yıllık zamanaşımı süresi içinde icra takibine girişmesi veya dava açması gerekir. Tacir olanlar için dava açma konusunda emir vermeye yetkili makamın olur tarihinin zamanaşımı süresinin başlangıcı için esas alınması doğru değildir. Zira, tacirler basiretli davranmak, işletmeleri ile ilgili zararların takibinde gerekli özeni göstermek durumundadırlar. Şu durumda davacının 31 ayrı hasar tespit tutanağına dayalı olarak açtığı eldeki davada 27/05/2007 tarihinde meydana geldiği iddia olunan hasar dışında kalan tüm hasarlar yönünden davanın zamanaşımından reddi gerekir.

Mahkemece bu yön gözetilmeden istemin tümden kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/235, Karar No: 2012/2003, Tarih: 27.02.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/235 E.  ,  2012/2003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın üzerinde irtifak hakkı tesisi ile pilon yerinin idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu raporunda değerlendirmeye alınan buğday-saman ve arpa-saman ürünlerinin kuru tarlada 2010 yılına ilişkin dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarının gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden istenilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/48, Karar No: 2023/1360, Tarih: 25.01.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/48 E.  ,  2023/1360 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1578 E., 2022/4172 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 42. ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/1056 E., 2022/39 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre dava konusu fazla çalışma ve kısa çalışma primi alacaklarının 31.03.2011-29.12.2015 tarihleri arasındaki dönem için talep edildiği, 29.12.2015 tarihinden sonraki dönem yönünden uyuşmazlık bulunmadığı ve bu suretle hükmün ileriye yönelik etkisinin olmadığı anlaşılmakla; reddedilen ve temyize konu edilen miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine

25.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10916, Karar No: 2011/11551, Tarih: 28.09.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/10916 E.  ,  2011/11551 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl alacak yönünden konusu kalmayan dava hakkında karar ittihazına yer olmadığına, davacı yanın işlemiş faiz ve icra inkar tazminatı talebinin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı yan satılan akaryakıt bedellerinden oluşan alacağın ödenmemesi üzerine takip yapıldığını, davalının itiraz ettiğini bildirerek itirazın iptalini istemiştir.

Davanın açılıp görülmesi sırasında davalı tarafça dosya alacağına mahsuben 11.000,00 TL. ödenmiş, mahkemece ise asıl alacak yönünden konusu kalmayan dava hakkında karar ittihazına yer olmadığına, davacı yanın işlemiş faiz ve icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince yararlarına icra inkar tazminatına hükmedilmemesinin doğru olmadığına yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Davalı-borçlu ödemeleri itirazın iptali davası açılıp, yargılama devam ederken yapmıştır. Hal böyle olunca, Mahkemece alacağın akaryakıt satışından kaynaklandığı, bir başka deyişle (likit-bölünebilir) olduğu gözetilerek davacı yararına %40 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle bu kalem isteminin reddinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine 28.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14025, Karar No: 2016/4025, Tarih: 02.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/14025 E.  ,  2016/4025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz üzerindeki yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi ve üzerindeki ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre karşılık saptanmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi de yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Dosya arasında bulunan 09.09.2014 havale tarihli hükme esas alınan bilirkişi raporunda;kıyas emsal olarak alınan 61 ada 7 parsel sayılı taşınmazın üzerinde bulunan yapının bedelinin hesaplanmasına ilişkin bölümde ,yapının satış tarihindeki birim maliyet fiyatları alınmak suretiyle hesaplama yapılması gerekirken, dava tarihindeki yapı birim fiyatları esas alınmak suretiyle, dava konusu taşınmazın m2 birim bedelinin belirlenmesi,

2-Değerlendirme tarihi olan 2014 yılında dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulunca emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili

Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, resen belirlenen vergi değerlerine ait sokak ve cadde isimleri dosyada bulunan krokilerden işaretlettirilerek, gerektiğinde fotoğrafları da çekilerek dava konusu taşınmazın, emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3-Somut emsal alınan taşınmazların satış tarihi itibariyle, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibari ile fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğu Belediye İmar Müdürlüğünden sorularak, sonucuna göre dava konusu taşınmazın m² birim bedelinden Düzenleme Ortaklık Payı düşülüp düşülmeyeceği hususu araştırılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi,

4-Tespit edilen kamulaştırma bedelinden acele el koyma kararı ile tespit edilen bedelin mahsubu sonucu oluşan fark bedele,08/09/2014 tarihinden karar tarihine kadar faiz işletilmesi gerektiği düşünülmeden infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

4-Tespit edilen kamulaştırma bedelinden acele el koyma kararı ile tespit edilen bedelin mahsubu sonucu oluşan fark bedele,08/09/2014 tarihinden karar tarihine kadar faiz işletilmesi gerektiği düşünülmeden infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5862, Karar No: 2013/4326, Tarih: 07.03.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/5862 E.  ,  2013/4326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.04.2011 ve 08.01.2012 tarihli tebliğnameleri ile Dairemize gönderilerek,

Sanık ve savunmanı duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

1-Oluşa ve dosya içeriğine göre;

Olay tarihinde yakınan ile sanığın buluşarak sanığın kullandığı araçla Doğukent tarafına gidip ıssız bir yerde aracın bozulması nedeniyle durdukları, araçtan indiklerinde sanığın üzerinde bulunan silahı çıkartarak yakınandan bileziklerini istediği, yakınanın karşı çıkması üzerine, yakınanı ölümle tehdit edip korkutmak için yakınanın uzağına bir kez ateş ettiği ve yakınandan 5 adet bileziği aldığı, ardından yakınanın altınları geri almak amacıyla bankada dövizi olduğunu söyleyerek altınların yerine döviz vermeyi teklif ettiği ve birlikte önce yoldan geçen kamyona, sonrasında dolmuşa binerek merkezde bulunan Ziraat Bankası Şubesine geldikleri, sanık yanında olduğu halde yakınanın gişeden 300 Euro çekip sanığa verdiği, sonrasında sanığın yakınanın yanından altınları geri vermeden ayrıldığı olayda, yakınanın sanığın kendisini tehdit etmesi nedeniyle korktuğu için kamyonda, dolmuşta ve bankada sesini çıkaramadığını söylemesine rağmen; çarşı merkezinin kalabalık olması ve bankada da güvenlik görevlisi bulunması karşısında, yakınanın anlatımının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, yakınanın hazırlık ve yargılama sırasındaki beyanları

arasında esasa etkili olabilecek çelişkiler bulunmasına karşın bu çelişkilerin giderilmediği, keza sanığın suçu kabul etmemesine rağmen, mağdurun beyanının hangi nedenlerle savunmaya karşı üstün kılındığı karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde sanığın hükümlülüğüne karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

TCK’nın 53.maddesinin 3. fıkrası gözetilmeden, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık savunmanının ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6985, Karar No: 2021/10178, Tarih: 24.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/6985 E.  ,  2021/10178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ..., 17.03.2016 tarihli savunmasında avukat talebinin olmadığını beyan ettiği, buna rağmen yaş küçüklüğü sebebiyle yargılama sırasında atanan zorunlu müdafiinin duruşmalara katıldığı ve suça sürüklenen çocuğun yokluğunda müdafiinin yüzüne karşı verilen kararın da müdafii tarafından temyiz edildiği, gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuğa tebliğ edildiğine dair dosyada bir belgeye rastlanmadığı anlaşılmakla; 18 yaşını ikmal eden ve avukat istemediğini beyan eden suça sürüklenen çocuk ...'in atanan müdafiden haberdar olmaması, zorunlu müdafiinin, müdafiilik görevinin sona ermiş olması karşısında, gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuğa usulüne uygun olarak tebliği ile, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminde bulunması durumunda bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 24.05.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.