muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8654, Karar No: 2013/17056, Tarih: 08.10.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/8654 E.  ,  2013/17056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi, davalı idare vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 08.10.2013 günü temyiz eden davalı idare vekili ile aleyhine temyiz olunan davacı vekilinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kâğıtlar okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

1-Dava konusu taşınmazların 1/1000 ölçekli imar planında Yüksek Öğretim Tesis Alanı olarak ayrılmasına ilişkin planın hangi tarihte kesinleştiğinin ilgili Belediye İmar Müdürlüğünden sorulmasından,

2-Davalı idare tarafından, dava konusu taşınmazların 1/1000 ölçekli imar planında Yüksek Öğretim Tesis Alanından çıkartılmasına ilişkin olarak ... Belediye Başkanlığına yapılan başvurular sonrasında, plan tadilatı yapılıp yapılmadığı, yapıldı ise taşınmazların hangi kullanım amacına tahsis edildiğinin ilgili Belediye Başkanlığından sorularak, varsa buna ilişkin tüm belgelerin getirtilmesinden,

3-Dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda emsal olarak incelenen taşınmazların değerlendirme tarihi olan 22.08.2011 tarihinde fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğünden sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13015, Karar No: 2022/15220, Tarih: 30.11.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/13015 E.  ,  2022/15220 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

No :

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı ... vekili dava dilekçesinde özetle; Kurum nezdinde sigortalı ... ...'ün 02/12/2006 tarihinde davalı işyerinde geçirdiği iş kazası sonucu yaralandığını, kazanın meydana gelmesinde işverenin %100 oranında kusurlu olduğunu, müvekkili Kurum tarafından sigortalıya toplam 97.213,87 TL peşin sermaye değerli gelir bağlandığını, tedavi gideri ve geçici iş göremezlik ödeneği ödendiğini ileri sürerek 506 sayılı Kanun'un 26. maddesi kapsamında Kurum zararının yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı işveren vekili cevap dilekçesinde özetle; davaya konu kazanın meydana gelmesinde müvekkilinin kusuru bulunmadığını, tazminat dosyasında kusur belirlemesinin yapıldığını ve bu dosyanın kesinleşmesinin beklenilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesince Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen 2019/162 esas sayılı dosyada, Yargıtay ilamında atfı geçen raporda iş kazası nedeni ile sigortalının %66 oranında sürekli iş göremez olduğu, kazanın %100 kaçınılmazlıktan kaynaklandığının belirtildiği ve Yargıtay tarafından atfı yapılan bilirkişi raporuna itibar edildiği, bu dava dosyasında davalı işverene kusur izafe edilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar Dairemizce 30/09/2021 tarihli ve 2021/1057 E., 2021/1539 K. sayılı ilamı ile eksik araştırma nedeniyle kaldırılmıştır.

Dairemizin kaldırma kararından sonra mahkemece dosya kapsamı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek dava konusu iş kazasının meydana gelmesinden işverenin kusuru bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi, Davacı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar vermiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; mahkemece rücuan tazminat dosyasında alınan ve %100 kaçınılmazlık olduğunu belirten rapora atıf yapılarak hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi, Davacı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar vermiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; mahkemece rücuan tazminat dosyasında alınan ve %100 kaçınılmazlık olduğunu belirten rapora atıf yapılarak hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davacı Kurumun 1/12/2006 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağladığı gelirler ve yapılan ödemeler nedeniyle oluşan Kurum zararının tazmini amaçlı açtığı eldeki davada davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesidir.

Bazı hallerde dava devam ederken, dava açılmasından sonra meydana gelen bir nedenle dava konusu ortadan kalkabilir.

Davanın konusuz kalması halinde, artık dava hakkında yargılama yapılmasına ve hüküm verilmesine gerek kalmaz. Başka bir deyişle, her iki tarafın da davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararı kalmamış demektir. Bu halde, mahkemece, davanın konusunun kalmaması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilir.

Dosya kapsamı incelendiğinde, dava konusu borcu da içerecek şekilde davalı tarafından yapılandırma yapılıp yapılmadığı araştırılmalı, borcun ödenmesi karşısında davanın konusuz kalıp kalmadığı araştırılıp irdelenerek elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 30.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2822, Karar No: 2018/4553, Tarih: 15.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/2822 E.  ,  2018/4553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ...hakkında; Beraat

Sanık ..., ... hakkında; Mahkumiyet

Sanıklardan ... ve ...'in 2010 takvim yılında; sanıklar ... ve ...'in ise 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında sanıklar ... ve ...'in şirketi birlikte kurduklarını ancak herhangi bir ticari faaliyette bulunmadan şirketi devrettiklerini, fatura düzenlemediklerini savunmaları; sanıklar ...ve ...'in ise işe girme vaadiyle bir takım belgeleri imzaladıklarını, ... isimli kişiye verdikleri vekalet sonucu bu kişinin adlarına pek çok şirket kurduğunu sonradan öğrendiklerini, adı geçen şirketi ve diğer sanıkları tanımadıklarını, fatura düzenlemediklerini savunarak suçlamayı kabul etmemeleri karşısında; suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 2010 ve 2011 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Sanıkların yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

b) Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

ba) Şirket hisse devir sözleşmesindeki imzaların sanıklar ...ve ...'e ait olup olmadığının tespit edilmesi,

bb) Anlaşmalı matbaadan fatura ve sevk irsaliyelerinin kim tarafından alındığının araştırılması,

bc) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bd) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

bc) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bd) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

be) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Kabule göre de; hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile sanıklar ... ve ...'in temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 15/05/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6072, Karar No: 2021/9689, Tarih: 18.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/6072 E.  ,  2021/9689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk müdafiinin “işyeri dokunulmazlığını ihlal , mala zarar verme” suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk müdafiinin “hırsızlık” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a-Suça sürüklenen çocuğun müştekinin iş yerinden 50,00 TL bozuk para çaldığının anlaşılması karşısında, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

b- Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde, TCK’nın 142/2-h, 143. maddeleri gereğince tayin olunan 7 yıl 6 ay hapis cezasından , aynı Kanun’un 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılırken 5 yıl hapis cezası yerine 4 yıl 12 ay hapis cezasına, bu cezadan da aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 4 yıl 2 ay hapis cezası yerine, 3 yıl 14 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 18/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/4592, Karar No: 2014/5521, Tarih: 11.03.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/4592 E.  ,  2014/5521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan, davadışı ... Özel Güvenlik Koruma ve Eğitim Ltd. Şti. ile davalılar ... Özel Güvenlik Koruma ve Eğitim Ltd. Şti. ve ... Özel Güvenlik Ltd. Şti.'nin ortakları, kurucuları, şirketleri temsile yetkili kişiler ve şirketlerin adreslerini gösterir ilgili belgeler ve kayıtların ticaret sicil müdürlüğünden temini ile eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1350, Karar No: 2011/39758, Tarih: 14.09.2011

**6. Ceza Dairesi         2009/1350 E.  ,  2011/39758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mağdur ...’ın soruşturma aşamasında, yaşı büyük sanıklar yönünden ... 2.Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2002/468 esas, 2003/432 karar sayılı dosyada, ifadesinde sanıkların eşgalini verdiği, sanığın arkadaşları ile birlikte 20.03.2002 tarihinde başka bir taksiciyi yağmaya çalıştıkları esnada yakalandıkları, vermiş olduğu eşgal üzerine, sanığın ve arkadaşlarının mağdura çoklu ortamda teşhis yaptırıldığı ve mağdurun sanığı tereddütsüz olarak teşhis ettiği, yargılama esnasında da mahkeme heyetine de sanığı kendisini yağmalayan kişiye benzettiğini söylemesi karşısında; eylemi sübut bulan sanığın yüklenen suçtan mahkumiyeti yerine, yazılı gerekçe ile beraatına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 14.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/8659, Karar No: 2013/17062, Tarih: 08.10.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/8659 E.  ,  2013/17062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi, davalı idare vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 08.10.2013 günü temyiz eden davalı idare vekili ile aleyhine temyiz olunan davacılar vekilinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kâğıtlar okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

1-Dava konusu taşınmazların 1/1000 ölçekli imar planında Yüksek Öğretim Tesis Alanı olarak ayrılmasına ilişkin planın hangi tarihte kesinleştiğinin ilgili Belediye İmar Müdürlüğünden sorulmasından,

2-Davalı idare tarafından, dava konusu taşınmazların 1/1000 ölçekli imar planında Yüksek Öğretim Tesis Alanından çıkartılmasına ilişkin olarak ... Belediye Başkanlığına yapılan başvurular sonrasında, plan tadilatı yapılıp yapılmadığı, yapıldı ise taşınmazların hangi kullanım amacına tahsis edildiğinin ilgili Belediye Başkanlığından sorularak, varsa buna ilişkin tüm belgelerin getirtilmesinden,

3-Dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda emsal olarak incelenen taşınmazların değerlendirme tarihi olan 22.08.2011 tarihinde fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğünden sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20466, Karar No: 2017/28602, Tarih: 14.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/20466 E.  ,  2017/28602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkiline mobbing uygulanmaya başlandığını, müvekkilinin hasta kayıt personeli olarak işe girdiğini ve çalışmaya devam ederken işyerini ve işin niteliğini değiştirerek poliklinik sekreteri yaptıklarını, müvekkilinin İş Kanununda gösterilen sürelerin üzerinde çalıştırılmasına rağmen fazla mesaisinin ödenmediğini, milli bayramların hepsinde çalışan müvekkilinin dini bayramlarda da çoğu zaman çalıştığını, bunların da karşılığının ödenmediğini, yıllık izinlerinin çoğunu kullanmadığını, bu nedenlerle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddialarının soyut, gerçeklerden uzak olduğunun görüldüğünü, somut olarak kimler tarafından, ne zaman ve nasıl psikolojik baskı uygulandığının delilleri ile belgelendirilmediğini, işyeri şahsi dosyası incelendiğinde davacının uzun süre rapor alarak işe gelmediğinin görüleceğini, davacının tıbbi sekreter olarak görev yaptığını, hasta kabul biriminde görev yapmakta iken bu bölümdeki çalışma arkadaşları ile uyuşamadığından bahisle görev değişikliğini kendisinin talep ettiğini, bu talep doğrultusunda polikliniklerde görev verildiğini, farklı doktorlar ile çalıştığını, bu çalışmanın davacının işi gereği olduğunu, davacının görev tanımına uygun bir çalışma olduğunu, fazla çalışma iddiasının da yerinde olmadığını, davacının hak ettiği mesai tutarlarının ödendiğini, milli ve dini bayram çalışmalarının ödendiğini, yıllık izin alacağının da bulunmadığını, davacının iş sözleşmesini feshinin haklı nedene dayanmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda tespit edilen yıllık izin ücreti alacağının kabulüne, diğer istemlerinin ise reddine karar verilmiştir.

Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai alacağı bulunup bulunmadığı noktasındadır.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda tespit edilen yıllık izin ücreti alacağının kabulüne, diğer istemlerinin ise reddine karar verilmiştir.

Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai alacağı bulunup bulunmadığı noktasındadır.

Mahkemece tanık beyanlarına göre fazla mesainin ispatlanamadığı gerekçesi ile reddine karar verilmiştir.Davacı tanıklarından birtanesi davacının haftanın altı günü 08.00-17.00 saatleri arasında çalıştığını beyan ederken diğer davacı tanığı haftanın altı günü 08.00-18.00 saatleri arasında çalıştığını belirtmiştir. Tüm dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler ile davacı tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde davacının haftanın altı günü 08.00-17.00 saatleri arasında çalıştığı, bir saat ara dinlenmesi ile haftalık üç saat fazla mesai yaptığının kabulü gereklidir. Ayrıca beyanı esas alınan tanıkların, hesaplamaya konu tüm dönem içerisinde, davacı ile birlikte çalışmadıkları anlaşılmaktadır. Bu sebeple anılan tanıkların davalı işyerindeki çalışmalarını gösteren ... kayıtları temin edilmeli ve davacı ile birlikte çalıştıkları süre ile sınırlı olarak fazla mesai ücretinin hesaplanması gereklidir. Hal böyle olunca mahkemece davacı tanıklarının davacı ile birlikte çalıştıkları süre içinde davacının haftalık üç saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek fazla mesai alacağının hesaplanması gerekirken yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi hatalıdır.

3-Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshi neticesinde davacının kıdem tazminatı almayı hak edip etmediği uyuşmazlık konusudur.

İşçinin emeğinin karşılığı olan ücret işçi için en önemli hak, işveren için en temel borçtur. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32/4. maddesinde ücretin en geç ayda bir ödeneceği kurala bağlanmıştır.

Ücreti ödenmeyen işçinin alacağı konusunda takibe geçmesi ya da ücreti ödeninceye kadar iş görme edimini yerine getirmekten kaçınması, iş ilişkisinin devamında bazı sorunlara yol açabilir. Bu bakımdan, işverenle bir çekişme içine girmek istemeyen işçinin, haklı nedene dayanarak iş sözleşmesini feshetme hakkı da tanınmıştır.

4857 sayılı Kanun'un 24/II-e bendinde sözü edilen ücret, geniş anlamda ücret olarak değerlendirilmelidir. İkramiye, prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil gibi alacakların da ödenmemesi işçiye haklı fesih imkanı verir.

4857 sayılı Kanun'un 24/II-e bendinde sözü edilen ücret, geniş anlamda ücret olarak değerlendirilmelidir. İkramiye, prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil gibi alacakların da ödenmemesi işçiye haklı fesih imkanı verir.

Somut olayda;davacı, kendisine işverence mobbing uygulandığı, sürekli görev yerinin değiştirildiği, fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücretlerinin ödenmemesi nedenleri ile iş sözleşmesini feshettiğini belirtmiştir. Yukarıda belirtilen bozma gerekçesine göre davacının fazla mesai alacağı bulunduğu tespit edilmiştir. Davacının ödenmeyen fazla mesai alacağının bulunmasına göre iş sözleşmesi davacı işçi tarafından haklı nedenle feshedilmekle kıdem tazminatı isteminin hüküm altına alınması gerekirken reddi hatalı olup bozmayı sebebi yapılmıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.