muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/26796, Karar No: 2020/14408, Tarih: 29.06.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/26796 E.  ,  2020/14408 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2019/107572

6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet ve başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 14/11/2018 tarihli ve 2018/117289 esas, 2018/86083 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin İstanbul 12. Sulh Ceza Hâkimliğinin 14/01/2019 tarihli ve 2018/6340 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu,

Somut olayda müştekinin, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlaması ve ruhsatsız silahı bulundurması nedeniyle şüpheliden şikayetçi olmasına rağmen, şüphelinin ifadesi alınmadan ve herhangi bir soruşturma işlemi yapılmaksızın, eksik soruşturma ile verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın bu yönden kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01.11.2019 gün ve 10094 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.11.2019 gün ve KYB/2019/107572 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçinin şüphelinin vefat eden babasının ikinci eşi olduğunu, şüphelinin babası hayattayken ve öldükten sonra babasının rızası dışında babasına ait banka hesabından sürekli para çektiğini ayrıca babasına ait beylik silahına ilişkin işlemlerin yapılmadığını, silahın akıbetinin bilinmediğini, şüphelinin bu şekilde 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunu da işlediği iddiasıyla yaptığı şikayet üzerine başlatılan soruşturma sonucunda; ‘‘TCK 245/1. maddesindeki suçun oluşabilmesi için banka hesap ve kartlarının izinsiz ve kişinin rızası dışında kullanılması gerekmektedir. Yine TCK.nın 245/4-a maddesinde haklarında ayrılık kararı verilmemiş eşlerden birinin diğer eşin hesap ve kartlarını kullanmasının suç olmadığı belirtilmiştir. Dosyamız şüphelisi ile hesap sahibin evli olmaları haklarında verilmiş bir ayrılık kararı da bulunmadığından isnat edilen banka ve kredi kartlarının izinsiz ve rıza dışı kullanıldığına ilişkin bir suçun oluşmadığı,

Yine tarafların ortak murisinden kalan beylik silahı ile ilgili işlemler idari işlem ve terekeye ilişkin işlemler olduğundan Cumhuriyet Savcılığımızca soruşturulması gereken işlemler olmadığından’’ bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ve verilen bu karara karşı yapılan itirazın, mercii tarafından reddedilmesi üzerine kararın kesinleştiği anlaşılmıştır.

Ceza Muhakemesi Kanununun 160. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." 2. fıkrasında, "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler." 172. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet Savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir. Yukarıda yer verilen düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere, Ceza Muhakemesi Kanununun “soruşturma” başlıklı 2. kitabında, Cumhuriyet Savcısının suç soruşturmasına ilişkin süreci nasıl yürüteceği ve kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi durumunda, itirazı incelemekle görevli mahkemenin görevleri açık bir şekilde düzenlenmiş bulunmaktadır.

Bu çerçevede, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK.nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet Savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Diğer bir deyişle Cumhuriyet Savcısı elde edilen delillerin kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturduğu kanaatine varırsa dava açacak, aksi durumda kovuşturmaya yer olmadığına karar verilecektir.

Aksi durumun kabulü her ihbar veya şikayet üzerine Cumhuriyet Savcısının kamu davası açmasını gerektirir ki bu kabul, lekelenmeme hakkıyla bağdaşmayacak ve kanunun ruhuna uygun düşmeyecektir.

Bu açıklamalar ışığında, soruşturmaya konu olayda; şikayetçinin iddialarının terekeye ait olan banka hesabı ve beylik silahına ilişkin olması nedeniyle hukuki ihtilaf kapsamında değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmakla, dosya kapsamına uygun gerekçelerle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar ile bu karara yönelik itirazın reddine dair verilen karar usul ve kanuna uygun bulunduğundan, Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca düzenlenen ihbarname içeriği, açıklanan nedenlerle yerinde görülmediğinden kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdiine, 29.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5577, Karar No: 2016/5645, Tarih: 07.06.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/5577 E.  ,  2016/5645 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan yapılan yargılama sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.04.2012 gün ve 2010/198 Esas, 2012/92 Karar sayılı hükmün O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık müdafiince temyizi üzerine, Dairemizin 14.09.2015 gün ve 2013/10404 Esas, 2015/8318 Karar sayılı ilamı ile onama yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31.03.2016 gün ve 2016/93335 sayılı itiraznamesi ile 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin iki ve üçüncü fıkraları gereğince itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle sınırlı şekilde evrak incelendi:

Dairemizin 14.09.2015 gün ve 2013/10404 Esas, 2015/8318 Karar sayılı onama kararı usul ve kanuna uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından ileri sürülen itiraz nedenleri yerinde görülmediğinden REDDİNE, 5271 sayılı CMK'nın 308/2 ve 3. maddeleri uyarınca dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 07.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5981, Karar No: 2022/2281, Tarih: 23.03.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/5981 E.  ,  2022/2281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 30.12.2020 tarih ve 2020/334 E- 2020/793 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 03.06.2021 tarih ve 2021/615 E- 2021/738 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından asliye hukuk mahkemesinde açtıkları davada davalı Ata Medikal Temizlik Güvenlik İnş. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin ticaret sicilinden terkin edildiğinin anlaşıldığını, yapılan terkinin usulsüz olduğunu ileri sürerek Ata Medikal Temizlik Güvenlik İnş. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin ihyasını talep etmiştir.

Davalı, şirketin terkin işlemlerinin usulüne uygun olarak yapıldığını, davanın zaman aşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, eksik işlemler ile tasfiyenin sonuçlandırılması halinde usulüne uygun yapılmış bir tasfiyeden söz etmenin mümkün olmayacağı, şirket hakkında açılmış dava bulunduğu, TTK'nın 547.maddesi gereğince devam eden davayla sınırlı olmak üzere şirketin ihyasına karar verilmesi gerektiği, yasal hasım olan davalı aleyhine yargılama giderlerine ve vekalet ücretine hükmedilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne, Ata Medikal Temizlik Güvenlik İnşaat Taahhüt Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin Ankara 16. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/577 Esas sayılı dosyasında taraf teşkili sağlanması ile sınırlı olmak üzere ihyasına, tasfiye memuru olarak şirket ortağı Levent Devecioğlu'nun atanmasına, tasfiye memuruna ücret takdirine yer olmadığına, kararın tescil ve ilanı için Ankara Ticaret Sicil Müdürlüğü'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, dava dışı şirketin terkinin yapılırken tebliğ usullerine uyulmadığı, terkin sebebinin geçici madde 7 kapsamında kalmadığı, davacının ihyayı açılan davaya mahsus istemediği, ek tasfiye işlemi yahut memuru gerekmeyeceği, 5 yıllık hak düşürücü sürenin uygulanmayacağı, usulsüz terkin nedeniyle davalının davaya sebebiyet verdiği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf isteminin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne, Ankara Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün 150750 sicil nosunda kayıtlı iken terkin edilen Ata Medikal Temizlik Güvenlik İnş. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin ihyasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı müdürlük temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 23/03/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11061, Karar No: 2024/12521, Tarih: 26.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/11061 E.  ,  2024/12521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/75 E., 2024/292 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Bakanlığına bağlı işyerinde hizmet alım sözleşmesi kapsamında alt işveren Şirketler nezdinde çalışmakta iken 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) hükümlerine göre 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, davalı Bakanlık ile davacı arasında sürekli işçi kadrosuna geçirilirken imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinin 7 nci maddesinde asgari ücretin belirli bir oran fazlasının davacının ücreti olarak öngörüldüğünü, sözleşme hükmüne göre ücretin her yıl asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlenmesi gerekirken 01.01.2019 tarihinden itibaren 22 ay boyunca davalı tarafından sözleşmeye aykırı ücret belirlendiğini ve eksik ödeme yapıldığını iddia ederek fark ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, 696 sayılı KHK kapsamında kadroya geçiş sonrası işçi ücretlerinin Yüksek Hakem Kurulu kararınca düzenlenen toplu iş sözleşmesi dikkate alınarak belirlendiğini, Bakanlığın genel uygulamasının hukuka uygun olduğunu, davacının 31.12.2018 tarihli ücreti korunarak %4 oranında zam yapıldığını, ücretinde herhangi bir indirime gidilmediğini ve hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını, davacı tarafça istenilen faiz türü ile faiz başlangıç tarihlerine de itiraz ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 14.12.2021 tarihli; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca bilirkişi raporunda yapılan hesaplama doğrultusunda ve ıslah dilekçesinde talep edilen miktar üzerinden davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 20.06.2023 tarihli kararıyla; kadroya geçirildiği sırada yapılan bireysel iş sözleşmesinde ücretin, asgari ücretin belli oranda fazlası olacağına dair düzenlemenin mevcut olduğu, davacı işçilerin hem ferdi sözleşmedeki ücret düzenlemesi hem de Yüksek Hakem Kurulu tarafından düzenlenen toplu iş sözleşmesindeki ücret kriterleri dikkate alınarak açmış bulundukları davaların bu yöne ilişkin kabul kararlarının Yargıtay 9. Hukuk Dairesince onandığı, faiz türü ve başlangıç tarihlerinde hata olmadığı, bu hâliyle Mahkemece verilen kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 11.01.2024 tarihli ilâmı ile; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra dava dilekçesinde; ücretin 01.01.2019-01.11.2020 tarihleri arasında toplam 22 aylık dönemde sözleşmenin ihlal edilmesi suretiyle eksik ödendiği belirtilerek ücret farkı alacağının talep edildiği, İlk Derece Mahkemesi tarafından arabuluculuk son tutanak tarihine dek muaccel olan dönem bakımından hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulmuş ise de davacının talebini 01.01.2019-01.11.2020 tarihleri arasındaki 22 aylık dönem ile sınırladığı, taleple bağlılık kuralına aykırı karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda, mevcut bilirkişi raporu üzerinden 01.01.2019-01.11.2020 tarihleri arası 22 aylık dönem bakımından resen hesaplama yapılmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacının ücretinin mevzuata ve hukuka uygun olarak hesaplanıp ödendiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; bozma ilâmına göre 01.01.2019-01.11.2020 tarihleri arasındaki 22 aylık dönemle sınırlı olarak hesaplama yapılıp yapılmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; bozma ilâmına göre 01.01.2019-01.11.2020 tarihleri arasındaki 22 aylık dönemle sınırlı olarak hesaplama yapılıp yapılmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 696 sayılı KHK’nın 127 nci maddesi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’ye eklenen geçici 23 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

26.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29267, Karar No: 2017/2595, Tarih: 27.02.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/29267 E.  ,  2017/2595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... Belediye Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemenin karar gerekçesindeki “… davacının çalıştığı ... Yapı Endüstrisi ve Tem. Hizm. San. Tic. A.Ş. ile davalı ... Belediye Başkanlığı arasındaki ilişkinin asıl işveren alt işveren ilişkisi olduğuna…” ilişkin gerekçe yerinde ise de, karar gerekçesinde davacının Belediye Başkanlığı’ nın işçisi olduğuna ilişkin gerekçesinin yerinde olmayıp, Mahkemenin karar gerekçesinin kendi içerisinde çeliştiği anlaşılmıştır.

Mahkemece feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi yerinde ise de, davalılar arasındaki ilişki asıl işveren alt işveren ilişkisi olup, bu ilişkide bir muvazaa olmadığından Mahkemece bu çelişkili saptamaya rağmen davacının hangi davalı nezdinde işe iade edildiğinin hükümde belirtilmemesi, vekalet ücreti, harç ve yargılama giderinin hangi davalının sorumluluğunda olduğu açıklanmadan “ davalıdan “ şeklinde hüküm kurulması hatalı olup, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç:

a- Hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin çıkartılarak yerine;

“ 1- Davanın kabulü ile, feshin geçersizliğine, davacının alt işveren ... Yapı Endüstrisi ve Tem. Hizm. San. Tic. A.Ş. nezdindeki işine iadesine,

b- Hüküm fıkrasının 6, 7 ve 8 numaralı bentlerindeki “…davalıdan…” sözcüklerinin çıkartılarak, yerlerine ayrı ayrı “…davalılardan müştereken ve müteselsilen…” sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin kararı temyiz eden ... Belediye Başkanlığı’na yükletilmesine, 27.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.