muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2103, Karar No: 2015/1987, Tarih: 30.09.2015

Bakım ve onarım işiyle üretim işinin farklı işler olduğu

Yapılan işlerin, üretimin eşit parçası şeklinde değerlendirilmesi her iki işin aynı veya benzer işler olduğu anlamına gelmez. Aksi halde çoğunluk görüşünde de hatalı şekilde belirtildiği gibi bir makinenin bakım ve onarımıyla uğraşan bir teknisyenin o makineyi çalıştıran işçi ile aynı işi yaptığına hükmetmek gerekir. Oysa bir makinenin bakım ve onarım işiyle o makinede çalışmanın tamamen farklı işler olduğu izahtan varestedir. Alt işverenlik sözleşmesine konu olan jeneratör, kömür değirmeni, kömür kırıcısı, buhar kazanı, türbin, konveyör ve motor ile elektrik ve su tesisatının bakım ve onarımı asıl işin bir parçası olsa da elektrik üretim işi olarak değerlendirilemez. Anılan makinelerin bakım ve onarımı olmadan elektrik enerjisi üretilemeyeceğini söylemek ve bu işi üretim işi gibi değerlendirmek hatalıdır. Bir makinenin veya aracın imal, bakım, tamir ve onarımı ile bunun üretim amacıyla kullanımı birbirinden tamamen farklı konulardır. Örneğin, işyerinde bulunan buhar kazanını imal eden usta ile kazanın tamir ve onarımını yapan usta, bu kazana sürekli kömür atarak belli basınçta buhar elde eden ve bunu türbine gönderen işçinin görevi birbirinden ayrıdır.

İşyeri veya iş sözleşmesi devrinin muvazaa olarak değerlendirilemeyeceği

Doktrinde farklı görüşler bulunmakla birlikte ihaleyi kazanamayan bir alt işverenin kendi işçilerini ihaleyi kazanan işverene devretmesi işyeri veya iş sözleşmesi devri olarak değerlendirilmelidir. Doğal gibi görünen husus ihaleyi kaybeden alt işverenin tüm işçilerini alarak asıl işverene ait işyerinden ayrılması ve işçilerini kendi işyerine götürmesidir. Alt işverenin kendi işyerinin asıl işverenin işyerine yakın olması durumunda alt işveren bünyesinde çalışan işçiler açısından önemli bir sorun yoktur. Ne var ki alt işverenin kendi işyeri bir başka ilde veya uzak yerde ise çalışanlar için iş koşullarının ağırlaması açısından ciddi bir sorun bulunmaktadır. Uygulamada bir işyerinde çalışan işçilerin önemli nedenler olmadığı sürece çalışma yerini değiştirmek istemedikleri görülmektedir. İşte çalışma ve sosyal hayatın gerçeklerine uygun olan durum da budur. Alt işverenin işyerinin başka il veya uzak yerlerde olması durumunda işçiler evlerini ve çocuklarının okullarını işyerine yakın yere taşımak zorunda kalacaktır. Bu açıdan bakıldığında iş sözleşmesinin veya işyeri devrinin işçiler lehine olduğu görülecektir. İşyeri veya iş sözleşmesinin birden fazla devri halinin muvazaa oluşturacağına dair herhangi bir hukuksal ve yasal bir düzenleme bulunmamaktadır.

Her karar değişikliğinin sürpriz karar olmayacağı

Her karar değişikliğinin sürpriz karar olmayacağı

Yerel mahkeme kararında, aynı konu hakkında verilen kararların 22. Hukuk Dairesi tarafından onandığı, somut olaya ilişkin verilen aynı tür kararın bozulması halinde hukuki güvenilirliğin zedeleneceği, bu durumun Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin "sürpriz karar verme" yasağı çerçevesinde kalacağı ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. Maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkına aykırılık teşkil edeceği ileri sürülmüş ise de; zaman zaman Yargıtay kararlarında maddi hatalara rastlanmakta, yine aynı kararlarda maddi hatanın taraflardan birisi lehine usuli kazanımlaş hak bahşetmeyeceği vurgulanmaktadır. Mahkeme kararlarında eksik, şeklî ve görünüşte gerekçe yazılması, adil yargılanma hakkının ihlâli sonucunu doğurur. Yargı organları, her iki tarafın iddia ve savunmaları ile delillerini değerlendirip, hangi maddî ve hukukî sebeplerle karar verdiklerini gerekçelerine yansıtmalıdırlar. Ortaya çıkacak karar, hukukun genel ilkelerine, mevzuata ve yerleşik içtihatlara tamamen aykırı ve sürpriz sayılacak nitelikte olmamalıdır. Bu durum yerel mahkeme kararında de değinildiği üzere "sürpriz karar yasağı" olarak da ifade edilmektedir. Ne var ki mevzuata aykırı olan veya bir kanun normunun unutularak hatalı şekilde verilen karardan dönülmesi sürpriz karar olarak değerlendirilemez. Kısaca, sürpriz bir karardan dönülmesi sürpriz olarak kabul edilemez. Aksi takdirde her içtihat değişikliğinin salt bu nedenle sürpriz karar olarak değerlendirilmesi gerekir. Sürpriz olan husus, kararın sonuç değil, gerekçe kısmıyla ilgilidir. Hukuka ve kanuna aykırılık teşkil eden veya hakkaniyete uygun olmayan kararlar emsal gösterilemez. Elektrik Piyasası Kanununun 15. maddesinin söz konusu olmaması halinde 22. Hukuk Dairesinin önceki kararlarında hukuka aykırılıktan bahsedilemez. Asıl işin bölünerek alt işverenlere verilemeyeceği, ancak özel bir yasal düzenleme durumunda verilebileceği Yargıtay ilgili daireleri tarafından kabul edilmektedir. Örneğin, karayollarına ilişkin işler, posta hizmetleri, sağlık hizmetleri ve belediye hizmetleri yasalarındaki özel düzenlemeler nedeniyle bölünerek alt işverenlere verilebilmektedir.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 15. Maddesinin (g) bendi 14.03.2013 tarihli 6446 sayılı Kanunla yürürlükten kaldırılmış ve bu yeni yasal düzenlemenin 22. Maddesi gereğince hangi faaliyetlerin hizmet alımı yoluyla yaptırılabileceğinin enerji piyasası kurulu tarafından belirleneceği düzenlenmiştir. Yeni düzenlemeye göre asıl işlerin bölünerek alt işverene verilmesi önünde yasal bir engel yoktur.

Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2008/13136, Karar No: 2011/12406, Tarih: 07.07.2011

**6. Ceza Dairesi         2008/13136 E.  ,  2011/12406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yakınan ...'dan yağmalanan cep telefonunun sanığın annesi ... tarafından soruşturmada getirilerek kolluğa teslim edildiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 168/1-3. fıkralarının uygulanması gerektiği gözetilmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 5237 Sayılı TCY’nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki "hafif" ve "pek hafif" ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı,“değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasakoyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut koşulları oluşmadığı halde yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılarak eksik cezaya hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca hükmolunan cezanın süresi, tür ve miktarı bakımından kazanılmış hakkın korunmasına, 07/07/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10001, Karar No: 2017/2166, Tarih: 19.04.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/10001 E.  ,  2017/2166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında müsnet suçlardan açılan kamu davasına bakan mahkemece gerçekleştirilen yargılama neticesinde kurulan beraat hükümlerinin katılan mağdur vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 24.10.2014 günlü, 2013/79313 sayılı tebliğnamede beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle ilgili görüş bildirilmesine karşılık kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükmünün onanması veya bozulması yönünde herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşıldığından, anılan hususta ek tebliğname tanzim edilmek suretiyle söz konusu eksikliğin giderilmesinden sonra Dairemize iade edilmesi için esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18656, Karar No: 2010/5515, Tarih: 01.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18656 E.  ,  2010/5515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.Kapama fındık bahçesi niteliğindeki taşınmaza net fındık geliri esas alınarak değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Kapama fındık bahçesi niteliğindeki taşınmazın bedelinin net fındık gelirine göre belirlenmesi gerektiği halde, kuru ot, odun ve fasulye çubuğu gelirlerinin fındık gelirine ilave edilmesi suretiyle irtifak hakkı karşılığının fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 01.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/14987, Karar No: 2017/1781, Tarih: 07.03.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/14987 E.  ,  2017/1781 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Mirascısı ... vs. Vek.Av. ... ile Davalılar 1- ... Vek.Av.... 2-... 3- ... Şti. Vek.Av. ... 4-... A.ş. Vek.Av. ... aralarındaki tespit davası hakkında ... 1. İŞ Mahkemsince verilen 26/12/2014 gün ve 391/1129 sayılı Kararın Bozulmasına ilişkin Dairemizin 22/02/2016 gün ve 10277/4857 Sayılı ilamına karşı davacılar vekili tarafından süresi içinde maddi hatanın düzeltilmesi yoluna başvurulmuş olmakla dosya inecelendi. Gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

İstek, nitelikçe maddi hatanın düzeltilmesi istemine ilişkindir.

İş mahkemelerinden verilen kararlar ve buna bağlı Yargıtay ilamına karşı karar düzeltme yolu bulunmamaktadır. Ne var ki, Yargıtay onama ve bozma kararlarında maddi yanılgı bulunması halinde usuli kazanılmış haktan söz edilemeyeceği, giderek maddi yanılgının düzeltilmesi gerektiği Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş içtihatlarındandır.

Dava, davacıların murisi sigortalı ...'nın geçirmiş olduğu iş kazası sonucunun meslekte kazanma gücü kayıp oranının tespitine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin kabulü ile “davacılar murisi ... nın 26/04/1991 tarihindeki iş kazası sonucunda %100 oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiş olduğunun tespitine” karar verilmiştir.

Ne var ki, tetkik hakiminin raporları da getirtilerek yapılan incelemede, kararın yazımı sırasında maddi hata sonucu Dairemizin ilamı yerine başka bir dosyanın kararının sehven eklendiği anlaşılmış ve ... 1.İş Mahkemesi'nin 26.12.2014 gün ve 2013/391 Esas, 2014/1129 Karar sayılı kararı, maddi hata sonucu Dairemizin 22.02.2016 gün ve 2015/10277 Esas, 2016/4857 Karar sayılı kararı ile bozulmuştur.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan maddi hata istemi kabul edilmeli, Dairemizin 22.02.2016 gün ve 2015/10277 Esas, 2016/4857 Karar sayılı bozma ilamı kaldırılarak, mahkemenin usul ve yasaya uygun bulunan 26.12.2014 gün ve 2013/391 Esas, 2014/1129 Karar sayılı kararı Onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının maddi hata isteminin kabulüyle, Dairemizin 22.02.2016 gün ve 2015/10277 Esas, 2016/4857 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına, ... 1.İş Mahkemesi'nin 26.12.2014 gün ve 2013/391 Esas, 2014/1129 sayılı kararının ONANMASINA, 07.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12469, Karar No: 2012/19076, Tarih: 26.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/12469 E.  ,  2012/19076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/03/2011 tarih ve 2010/456-2011/107 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi birleşen dosya davacılar vekili ile davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin mucidi ve üreticisi olduğu “RAINBOW” markası ile üretilen elektrik süpürgelerinin benzerinin davalı tarafından “İhlas Temizlik Robotu” adı altında üretilip pazarlandığını, davalının, müvekkilinin markası ile iltibas yaratan “Royimıbu” adı ile marka tescil başvurusu ile “Endüstriyel Tasarım” tescil başvurularının sonuçsuz bırakıldığını, davalının ürün tanıtma ve kullanma kitapçığını da aynen kullandığını, bu hususun haksız rekabet olduğunu ileri sürerek, haksız rekabetin tespit ve men’ine, davalı ürünlerinin imhasına, 2 milyar lira maddi ve 48 milyar lira manevi tazminatın tahsiline ve keyfiyetin ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen dosyada davacılar vekili, Rainbow marka elektrik süpürgesinin Türkiye'deki tek satıcısı olduklarını ve asıl davadaki iddialara dayalı olarak haksız rekabetin tespiti ile önlenmesini ve hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, teknik zorunluluklar dışında ürünlerde iltibasa meydan verecek bir benzerlik bulunmadığını, müvekkili ürünlerinin “İhlas” markası ile pazarlanmakta olup, tüketicinin yanılmasının söz konusu olmayacağını, kullanma kitapçığının da farklı olduğunu, maddi ve manevi tazminat taleplerinin haksız ve fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, teknik zorunluluklar dışında ürünlerde iltibasa meydan verecek bir benzerlik bulunmadığını, müvekkili ürünlerinin “İhlas” markası ile pazarlanmakta olup, tüketicinin yanılmasının söz konusu olmayacağını, kullanma kitapçığının da farklı olduğunu, maddi ve manevi tazminat taleplerinin haksız ve fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, asıl dava bakımından, davacının ürettiği Rainbow marka elektrik süpürgesinin bir benzerinin davalı tarafından üretilip pazarlanmasının ve bu temizlik robotuna ait kullanıcı el kitabının davalı tarafından benzerinin kullanılmasının haksız rekabet teşkil ettiği gerekçesiyle haksız rekabetin tespitine, dava konusu temizlik robotunun üretiminin ve dağıtımının durdurulmasına ve imhasına, 1.000 TL maddi ile 20.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine ve hükmün ilanına, birleşen dava yönünden, davacı .... Şti.'nin davasının kabulü ile, davacının tek satıcısı olduğu Rainbow marka elektrik süpürgesinin bir benzerinin davalı tarafından üretilip pazarlanmasının ve bu temizlik robotuna ait kullanıcı el kitabının davalı tarafından benzerinin kullanılmasının haksız rekabet teşkil ettiği gerekçesiyle haksız rekabetin tespitine, dava konusu temizlik robotunun üretiminin ve dağıtımının durdurulmasına ve imhasına ve hükmün ilanına, davacı ...'ın aktif husumet ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle bu davacı yönünden davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

Kararı birleşen dosya davacılar vekili ile davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl dava yönünden davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Birleşen davaya yönelik temyiz itirazlarına gelince, dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, birleşen dosya davacılar vekilinin tüm, davalılar vekilinin aşağıdaki bent dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3- Ancak, birleşen dosya davacısı ... yönünden davanın husumetten reddine rağmen birleşen dosya davalı vekili yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru görülmemiş hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3- Ancak, birleşen dosya davacısı ... yönünden davanın husumetten reddine rağmen birleşen dosya davalı vekili yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru görülmemiş hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, asıl dava yönünden davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle birleşen dosya davacılar vekilinin tüm, davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (3) nolu bentte açıklanan nedenle birleşen dosya davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün yukarıda yazılı nedenle davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden asıl ve birleşen davada davalıya iadesine, 26/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10986, Karar No: 2016/15449, Tarih: 26.12.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/10986 E.  ,  2016/15449 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Dava, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı gerekçesiyle davalı ...’a yersiz ödenen aylıkların tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı ... Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar Tetkik Hakimi ... tarafından okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 23.10.2003 tarihinde kesinleşen davalıya, hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla 506 sayılı Kanun kapsamında bağlanan ölüm aylığı davalının eski eşiyle 19.01.2010 tarihinde yeniden evlenmesi üzerine yapılan soruşturma neticesinde düzenlenen 13.07.2010 tarihli,754 sayılı sosyal güvenlik raporunda davalı ve eşinin boşanmış oldukları dönemde fiilen birlikte yaşadığının tespit edilmesi nedeniyle 26.10.2008 tarihi itibariyle kesilmiş olup, davalıya 26.10.2008-25.02.2010 tarihleri arasında yersiz ödenen 5.234.95TL aylıklar nedeniyle borç tahakkuk ettirildiği, davacı kurum tarafından iş bu dava ile davalıya yersiz ödenen aylıkların tahsilinin talep edildiği mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

İnceleme konusu davada; davalının boşandıktan sonra bir oğlunun olması ve yeniden evlenmeleri davalı ve eşinin birlikte yaşadıkları olgusunu güçlendirmekte ise de yapılan araştırma yeterli değildir. Sosyal güvenlik denetmenleri tarafından tanzim edilen tutanakta Adem Alan ve eşi ... ile ismini vermeyen bayan bakkalın

./..

davalı ve eski eşinin beraber yaşadıkları yönünde beyanda bulundukları ancak imzadan imtina ettikleri görülmekle tutanakta yer alan bayan bakkalın kimliği tespit edilerek mahkeme de tanık olarak dinlenilmeli, medula kayıtları getirtilerek davalı ve eski eşinin boşandıkları dönemde hangi tarihlerde hangi hastanelere gittikleri ve hastane kayıtlarında yer alan adres bilgileri tespit edilmeli,adres bilgileri raporunda davalının eşi ...’ın 22.11.2007 tarihinde beyan ettiği adresinden yöntemince zabıta araştırması yapılmalı, “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.12.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/6699, Karar No: 2013/10702, Tarih: 23.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/6699 E.  ,  2013/10702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Dikili Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01.03.2012 tarih ve 2011/45-2012/79 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davacılar arasında "İzmir Bölge Ortaklığı Sözleşmesi" ve bu sözleşmeye binaen "Bölge Ofisi Sözleşmesi"nin imzalandığını, davalı yanın 03/11/2004-08/10/2007 tarihleri arasında "Dikili Eskidji Bölge Ofisi" olarak faaliyet gösterdiğini, 08/10/2007 tarihinde sözleşmenin " Sözleşme Fesih Belgesi ve İbraname " ile karşılıklı olarak feshedildiğini, buna rağmen sözleşmeye aykırı olarak davalının " ESKİDJİ " kurumsal logosunu taşıyan yol tabelalarını sökmediğini ve iade etmediğini, bu tabelaları kullanmaya devam ettiğini, davalının "Altınsoy Emlak" adı altında faaliyet gösterdiğin faaliyetini “ESKİDJİ” markası altında sürdürdüğünü ve sözleşmesi devam ederken kullandığı telefon numaralarını, Altınsoy Emlak afişlerinde ve yol tabelalarında kullanıldığını ve bu suretle kendisine haksız menfaat sağladığını ileri sürerek 10.000 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafın iddiasını yazılı bir delille ispat edemediği gibi davalının iş yerinin kapatılmış ve kullanılır durumda olmadığının da tespit edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.

1) Davacı, aralarındaki sözleşme uyarınca davalıya kullanma hakkı verilen “Eskidji” markasının, sözleşmenin feshine rağmen kullanılmaya devam edilmesi nedeniyle haksız rekabet oluşturduğundan bahisle tazminat talebinde bulunmuş olup, dava dilekçesinin deliller bölümünde de marka tescil belgesine dayanmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın 556 sayılı KHK hükümleri dikkate alınarak çözümlenmesi gerekip, anılan KHK'nın 71. maddesi uyarınca uyuşmazlığın Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nde görülmesi gerekmektedir.