muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2077, Karar No: 2020/1966, Tarih: 22.09.2020

Sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz istemleriyle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında; maktul ...’ı kasten öldürme suçundan TCK’nin 81, 29 ve 62. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, sanık ... hakkında ise maktul ...’ı kasten öldürme suçundan TCK’nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine dair Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından kurulan hükümlere karşı, sanıklar müdafileri, katılanlar vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından süresinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine; sanık ... yönünden istinaf başvurularının esastan reddine ve sanık ... yönünden ise katılanlar vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne ve yeniden kurulan hükümle sanık ...’un maktul ...’ı kasten öldürme suçundan TCK’nin 81, 29 ve 62. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesince verilen 15.09.2017 gün ve 2017/1084 esas, 2017/1625 sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, anılan karara karşı süresi içerisinde temyiz talebinde bulunan sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, haksız tahrikin derecesine, sanık ... müdafinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede sübuta,suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz başvurularının tebliğnamedeki düşünce gibi 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, sanık ... hakkında tayin olunan ceza miktarı ile tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak müdafiinin tahliye talebinin reddine, CMK’nin 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22/09/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.

KARŞI OY:

Katılanlar vekili tarafından yasal süresi içerisinde verilen temyiz iradesini gösterir süre tutum dilekçesinin geçerli ve yeterli olduğunu düşündüğümüzden dosyanın katılanlar vekilinin temyiz talepleri doğrultusunda da incelenmesi gerektiği gerekçesi ile katılanlar yönünden temyiz talebinin reddine dair Dairemizin çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.

Şöyle ki;

KARŞI OY:

Katılanlar vekili tarafından yasal süresi içerisinde verilen temyiz iradesini gösterir süre tutum dilekçesinin geçerli ve yeterli olduğunu düşündüğümüzden dosyanın katılanlar vekilinin temyiz talepleri doğrultusunda da incelenmesi gerektiği gerekçesi ile katılanlar yönünden temyiz talebinin reddine dair Dairemizin çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.

Şöyle ki;

5271 sayılı CMK'de olağan kanun yolları başlığı altında yer alan 294/1.md: Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır, 295.md: Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir, 298. md: Yargıtay...... ya da temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa temyiz istemini reddeder, 301 md: Yargıtay yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında inceleme yapar şeklinde düzenlemeler yapılmakla Bölge Adliye Mahkemelerinden geçerek Yargıtay incelemesine tabi olan dosyalarda temyizin ancak temyiz dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılabileceğini düzenlemiştir.

Yine 5271 sayılı CMK'de olağanüstü kanun yolları başlığı altında 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itiraz yetkisini düzenlemiştir.

CMK'nin 308. md: Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kuruluna itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir.

5271 sayılı CMK'nin 232. maddesinin başlığında Hükmün gerekçesi ve hüküm fıkrasının içereceği hususlar düzenlenmiş olup CMK'nin 232/6. fıkrasında; Hüküm fıkrasında, 223'üncü maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir. şeklinde düzenlenmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulumuzun kendisine itirazen gelen bir dosyada sadece itiraz sebepleriyle sınırlı kalmayıp dosyada bulunan Yasaya aykırılıkların tamamını re'sen inceleyip bu hususlarda kararlar verdiği bilinmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulumuzun kendisine itirazen gelen bir dosyada sadece itiraz sebepleriyle sınırlı kalmayıp dosyada bulunan Yasaya aykırılıkların tamamını re'sen inceleyip bu hususlarda kararlar verdiği bilinmektedir.

Görüldüğü üzere aynı yasada olağan kanun yollarından temyiz yolunda temyiz davasını açan sanık veya katılan tarafın veya müdafilerinin dilekçesinde sebep bildirme zorunluluğu getirilmiş (CMK'nin 294/1) sebepten yoksun sadece kendi aleyhine verilen karara karşı temyiz hakkının kullandığını yasal süreleri içerisinde yargı merciine bildiren ve kararı davaya temyiz ediyorum diyen tarafın talebinin ise temyiz sebebi içermemesi nedeniyle reddolunacağını yasa koyucu hüküm altına almıştır. (CMK 298. md.)

Yasa koyucu CMK'nin 232/6. maddesinde kararı veren mahkemenin hükmünde bu karara karşı yasa yollarının neler olduğunu süresini ve merciini tereddüte mahal vermeyecek şekilde kararında belirtmesi gerektiğini belirtmiş ancak bu düzenlemeden daha sonra yürürlüğe giren mevzuatla mahkeme kararlarının temyizinin sebep içermesi gerektiği sebepsiz temyizin geçerli olmayacağı öngörülemediğinden olacak ki mahkemenin kararında temyiz sebebinin de dilekçede bulunması gerektiğini mahkemenin kararında bildirilmesi yasada düzenlenmemiştir. Uygulamada da böyle bir bildirim yapılmamaktadır.

CMK'deki temyiz sebebi ile bağlılık ilkesi uygulanacak ise temyiz sebebi bildirilmeden yapılan temyizlerin geçersiz sayılacağını ve hak kayıplarının yaşanabileceğini açıkça gören yargı mercilerinin bunun CMK'nin 232/6. md gereği davanın taraflarına kısa kararın son kısmında açıkça bildirilmesinin yasanın zorunlu bir sonucu olduğunu düşünmekle beraber yürürlükte olan mevzuat gözönüne alındığında herhangi bir hukuk eğitimi almayan ve ceza davasına taraf olan kişinin veya ilgili tarafın avukatının istinaf mahkemelerinden aleyhine çıktığını düşündüğü kararı sebep bildirmeksizin süresinde temyiz etse dahi bu temyizin yargıtay dairesince reddolunacağı ancak Yargıtay Cumhuriyet Savcısının ilgili Yargıtay Dairesinin kararına karşı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna itiraz etme hakkını kullanırken hiçbir sebep bildirmek zorunda olmadığı bununda vatandaşın aleyhine olarak 1982 Anayasasının 10, 11, 36, 90 md. ile Avrupa insan hakları sözleşmesinin 6 ve 10.maddelerinde karşılıklarını bulan kanun önünde eşitlik ve silahların eşitliği ilkelerine aykırılık teşkil ettiğini, yasal düzenlemelerin millet adna TBMM tarafından yapıldığını ancak bunların ilahi metinler olmayıp uygulayıcılar tarafından eksik, yanlış veya hakkaniyete aykırı olanlar var ise bunların belirlenip düzeltilmesinin de yasalarda düzenlendiği, usuli bir düzenlemeyi bilemediği için yasal süresi içerisinde temyiz dilekçesini sebep bildirmeden veren davanın tarafı veya taraf avukatının temyiz talebinin usul hükmü gereği sebep bildirilmediği düşüncesi ile reddolunmasının hukuki ve vicdani olmadığını sadece kanuni olduğunu ancak hakimin görevinin kanunu değil hukuku uygulamak olduğunu düşündüğümüzden Ceza Muhakemesinin odak noktası sayılan maddi gerçeğin ortaya çıkmasını engelleyecek mahiyetteki bu usul hükümlerinin davaya konu olaya uygulanması yerine öncelikle bu hükümlerin 1982 Anayasasına aykırılığı düşüncesi ile Anayasa mahkemesine iptal talebi ile gidilmesi bu kabul edilmeyecek ise Yargıtay dairemiz tarafından CMK'de sanık lehine kıyasın yasak olmadığı dikkate alınarak CMK'nin 294/1. madde hükmündeki sebeple bağlılık kuralının CMK'nin 308. maddesindeki sebep bildirmenin zorunlu olmadığı şeklinde yorumlanması gerektiği ve sebep bildirilmese ve hatta taraf müdafii tarafından verilse dahi temyizen incelenme iradesinin belirlenebildiği dosyaların usule aykırılık nedeniyle reddedilip toplumun adalete,devlete,hukuka olan inancının sarsılmasını önlemek ve ihkakı hak yolunun açılmasının önüne de geçmek gerektiği düşüncesi ve gerekçesi ile çoğunluğun kanaatine usul yönünden muhalifiz. Saygılarımızla.

22/09/2020 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ... 'nın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'un yokluğunda 01/10/2020 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2010/8412, Karar No: 2011/3559, Tarih: 09.03.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/8412 E.  ,  2011/3559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı davalı avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... Şimşek Kurnaz ile davalı vekili avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... ile bekar ve çocuksuz olarak ölen kardeşi ...'nun mirasçısı olması nedeniyle intikalen gelecek ... Avcılar 26 pafta ... ve ... parsellerdeki hissesinin satışı hususunda anlaştıklarını ve bu yönde davalının ... Bankasındaki hesabına 08.09.2005 tarihinde "..., ... hisse bedeli (... - ...) açıklamasını taşıyan banka havalesi ile 35.000.00.TL yatırmasına rağmen davalının, ... hisselerinin satışını yapmaması üzerine 25.03.2008 tarihinde yatırdığı 35.000.00.TL' nın faizi ile birlikte tahsili için icra takibi başlattığını, davalının takibe itiraz ettiğini bu nedenle vaki itirazın iptali ile takibin devamına, davalının %40' dan aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı ile aralarında ölü kardeşi ...' dan intikal edecek hissenin satışı hususunda herhangi bir anlaşmalarının bulunmadığını, davacı ile kendisine ait ... parselde kurulu binada 15/300 arsa paylı bodrum kattaki 2010/8412-2011/3559

1 nolu dükkan nitelikli bağımsız bölüm ile ... parselde kurulu binada 15/300 arsa paylı 1. kat 9 nolu dairenin kaba inşaat olarak her biri 40.000.00.TL bedelli olmak üzere toplam 80.000.00.TL karşılığında satımı hususunda anlaştıklarını ve bu yönde davacının 08.09.2005 tarihinde 35.000.00.TL ve 09.09.2005 tarihinde 40.000.00.TL banka havalesi ile hesabına para yatırması üzerine 09.09.2005 tarihinde her iki taşınmazı tapudan resmi olarak devrettiğini bu nedenlerle davanın reddine kara verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, " ... davacı tarafından davalının hesabına gönderilen 08.09.2005 tarihinde "..., ... hisse bedeli (...-...) açıklamasını taşıyan 35.000.00.TL bedelli ve 09.09.2005 tarihinde "... parseldeki dükkan satış bedeli" açıklamasım taşıyan 40.000.00.TL bedelli banka havaleleri karşılığında davalı tarafından 09.09.2005 tarihinde davalının kendisine ait iki adet taşınmazını sattığı, davacının iddiasını ispatlaması için yemin teklifinde bulunabileceğinin hatırlatılmasına rağmen kullanmaması.. " gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davalının hesabına davacı tarafından 08.09.2005 tarihinde "..., ... hisse bedeli (... - ...) açıklamasını taşıyan banka havalesi ile 35.000.00.TL yatırılmasına rağmen davalının, ... hisselerinin satışını gerçekleştirmediği iddiasıyla satım bedelinin iadesi için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Davalı tarafından davacıdan 08.09.2005 tarihinde "... hisse bedeli (... - ...) açıklamasını taşıyan banka havalesi ile 35.000.00.TL tahsil etmesine rağmen karşılığında mirasçısı olduğu ...' dan intikal en gelecek ... ve ... parseldeki hisselerin satışının gerçekleştirilmediği dosya kapsamı ile sabittir. Davalı bu bedelin, kendisine ait olan ve 09.09.2005 tarihinde davacıya devri yapılan ... parseldeki 1. kat 9. nolu bağımsız bölümdeki daire karşılığı gönderildiği iddiası ile davacının bu taşınmazın satım bedelini 09.09.2005 tarihinde tapuda davalıya elden ödediği savunması ile ilgili olarak davalı tarafından davacı aleyhine ... parseldeki 1. kat 9 nolu taşınmazın satım bedelinin tahsili hususu ayrı bir dava konusu yapılabili) ancak, bu davanın konusu itibariyle bu davada davacıyı bağlamaz. Buna göre, davacı, ...' nun ... ve ... parseldeki hisselerinden intikalen 2010/8412-2011/3559

gelecek hisselerin satışının yapılamaması nedeniyle davalı hesabına 08.09.2005 tarihinde yatırdığı 35.000.00.TL' nın iadesini talep edebilir. Mahkemece, az yukarıda belirtilen hususlar yönünden inceleme yapılarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

3-Bozma şekil ve sebebine göre davalının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazların reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle hükınün davacı yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 825,00 TL duruşma avukatlık parasının karşılıklı alınarak birbirlerine ödenmesine, peşin alınan 17,15 TL. temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 09.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10278, Karar No: 2012/15417, Tarih: 18.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/10278 E.  ,  2012/15417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; Beraat.

Sanık ... hakkında;

2002 takvim yılı için, zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma.

I. Sanık ... hakkında 2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen ortadan kaldırılması kararına karşı sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince,

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suçun işlendiği 31.12.2002 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II. Katılan vekilinin temyizinin sanık Muhammed Sami Öztoklu hakkında 2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat kararına ilişkin olduğu anlaşılmakla yapılan incelemeye gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle suçun işlendiği 31.12.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 18.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12242, Karar No: 2015/5660, Tarih: 15.04.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/12242 E.  ,  2015/5660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma, nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüs

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı ve nitelikli yağma suçlarından mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiiliin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya içeriğine göre, sanığın olay gecesi mağdurenin evine açık olan pencereden girmesinin ardından yatmakta olan mağdurenin yanına giderek elindeki bıçağı koluna sürtüp uyanan mağdurenin ağzını eliyle kapatarak cinsel ilişkiye girmek istediğini söylediği ve hem kendisinin hem de mağdurenin alt tarafını soyduktan sonra mağdurenin başını cinsel organına doğru çektiği sırada elinden kurtulup mutfağa kaçan mağdureyi yakalayıp mağdureye "Seni sinkaf edeceğim" demesi üzerine mağdurenin etkin şekilde direnerek bağırması nedeniyle sanığın eylemini tamamlayamadan kaçmak zorunda kaldığı ve mevcut haliyle sübut bulan eyleminin nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüs olduğu gözetilmeden suç niteliğinde yanılgıya düşülerek basit cinsel saldırı suçundan hüküm kurulması,

Adli Tıp Kurumunun istikrar kazanmış uygulamasına göre TCK.nın 102/5. maddesi kapsamında reşit mağdurenin beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin kesin rapor verilebilmesi için olay tarihinden itibaren en az bir yıllık sürenin geçmesi koşulunun arandığı halde olaydan itibaren bir yıllık süre geçmeden Üniversitesi Tıp Fakültesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalından alınan 17.02.2014 tarihli sağlık kurulu raporuna dayanılarak sanık hakkında TCK.nın 102/5. maddesinin uygulanması,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yeralan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 15.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19962, Karar No: 2025/6280, Tarih: 16.06.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/19962 E.  ,  2025/6280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/626 E., 2023/470 K.

SUÇ : Birden fazla kişi tarafından gece vakti birlikte yağma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümlerin yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.12.2021 tarihli ve 2021/179 Esas, 2021/449 Karar sayılı hakkında sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-c, 168/1, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında mükerrilere özgü infaz rejimine göre çektirilesine karar verilmiştir.

B. İstinaf

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 10.04.2023 tarihli ve 2022/626 Esas, 2023/470 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanıklar Müdafilerinin Temyiz İstemleri

Yağma suçunun unsurlarının oluşmadığına, suç vasıflarının yanlış değerlendirildiğine, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmadığına, mahkûmiyet için yeterli delilin bulunmadığına, eksik araştırma ile karar verildiğine, cezanın yüksek tayin edildiğine, sanıkların birlikte suç işleme iradesinin bulunmadığına, anılan suçtan beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1.Kullanılan cebir veya tehditle malın alınmaması arasında amaçsal (gai) bir ilişki bulunmalıdır. Kullanılan zor ile malın alınması arasında nedensellik ilişkisi yoksa (sebep- sonuç) fail yağma suçundan cezalandırılmaz.

Cebir veya tehdidin doğrudan malın alınmasına yönelik olması gerekir. Yani amaç malın alınması araç ise cebir veya tehdit kullanılmasıdır. Doğrudan malı almaya yönelik olmayan zor eylemi yağmaya dönüştürmez. Mesela başka nedenle kavga ettikten sonra giderken mağdurun mallarının alınması halinde yağma değil gerçek içtima kuralları uygulanmalıdır. Cebir veya tehdidin cezasına ilave olarak hırsızlıktan ceza verilmelidir. Ancak burda dikkat edilmesi gereken husus mağdurun malın alındığını görmemesi gerekir. Eğer mağdur malın alındığını gördü ama az önce uğradığı saldırının etkisi ve korkusu ile kendisini savunamayacak durumda, direnci kırılmış olduğu için müdahale edemeyecek durumda ise artık yağma oluşacaktır. (Teorik ve Pratik Tüm Yönleriyle Yağma ... Sayfa 248.249)