muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/412, Karar No: 2023/271, Tarih: 29.03.2023

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Direnme kararına karşı süresi içinde borçlu vekilince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Borçlu vekili; müvekkili ile alacaklının hiçbir hukuki ve ticari ilişkisinin bulunmadığını, müvekkilinin hakkında başlatılan icra takibinden 19.11.2019 tarihinde e-Devlet sisteminde dosyalarına bakarken tesadüfen haberdar olduğunu, Adana’daki avukatının dosyaya vekalet sunarak müvekkilini bilgilendirdiğini, bunun üzerine müvekkilinin yurt dışından döndüğünü, olmayan borcu nedeniyle taşınır ve taşınmaz tüm mallarına haciz konulması nedeniyle mağdur olduğunu, ödeme emrine ilişkin tebligatın usul ve yasaya uygun olmadığını, yurt dışındayken yapılan tebligatın geçerli olmadığını, 18.09.2019 ve 10.10.2019 tarihinde yapılan tebligatlarda komşu olarak gösterilen kişilerin imzalarının alınmadığını, 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına aykırı hareket edildiğini, adresten ayrılmanın geçici mi sürekli mi olduğunun belirtilmediğini, mavi renkli zarf kullanılmadığını ileri sürerek ve resen gözetilecek nedenlerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Uyuşmazlık

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; ödeme emrinin borçluya usulüne uygun olarak tebliğ edildiği hususunda Özel Daire ile Bölge Adliye Mahkemesi arasında ihtilafın bulunmadığı somut olayda, 2004 sayılı Kanun'un 65 inci maddesinde düzenlenen gecikmiş itirazın süresinde yapılıp yapılmadığı, buradan varılacak sonuca göre gecikmiş itirazın esasının incelenmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

D. Gerekçe

1. İlgili Hukuk

1.7201 sayılı Kanun'un "Tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina" kenar başlıklı 21 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları şöyledir:

"Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.

(Ek fıkra: 11/1/2011-6099/5 md.) Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır."

2. 2004 sayılı Kanun'un "Gecikmiş itiraz" kenar başlıklı 65 inci maddesi şöyledir:

"Borçlu kusuru olmaksızın bir mani sebebiyle müddeti içinde itiraz edememiş ise paraya çevirme muamelesi bitinceye kadar itiraz edebilir.

Ancak borçlu, maniin kalktığı günden itibaren üç gün içinde,mazeretini gösterir delillerle birlikte itiraz ve sebeplerini ve müstenidatını bildirmeye ve mütaakıp fıkra için yapılacak duruşmaya taallük eden harç ve masrafları ödemeye mecburdur.

İtiraz üzerine icra mahkemesi ancak gecikme sebebinin mahiyetine ve hadisenin özelliklerine göre takibin tatilini tensip edebilir. İcra mahkemesi, tetkikatını evrak üzerinde yapar. Lüzumu halinde iki tarafı hemen davetle mazeretin kabule şayan olup olmadığına karar verir. Duruşmaya karar verilmemesi halinde borçludan alınan masraflar kendisine iade olunur.

Mazeretin kabulü halinde icra takibi durur. Aynı celsede alacaklı itirazın kaldırılmasını sözlü olarak da istiyebilir.Bu takdirde tahkikata devam olunarak gerekli karar verilir.

Daha önce borçlunun mallarına haciz konulmuşsa mazeretin kabulü kararının tefhim veya tebliği tarihinden itibaren alacaklı yedi gün içinde, icra mahkemesinden itirazın kaldırılmasını istemez veya aynı süre içinde 67 nci maddeye göre mahkemeye başvurmazsa haciz kalkar."

3. Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin (Yönetmelik) "Tebliğ imkânsızlığı ve tebellüğden kaçınma ile adres kayıt sistemindeki adreste bulunamama halinde yapılacak işlem" kenar başlıklı 31 inci maddesi şöyledir:

"(1) Tebliğ memuru;

a) Muhatap veya muhatap adına tebligat yapılabilecek kişiler, o adreste bulundukları halde hiçbirinin tebliğ anında gösterilen adreste mevcut

olmamaları,

b) Muhatap ya da kendilerine tebligat yapılabilecek kişilerin tebellüğden kaçınması,

c) Muhatap, gösterilen adreste hiç oturmamış veya bu adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi tebligatın, muhatabın adres kayıt sistemindeki

yerleşim yeriadresine bu husus meşruhat verilerek çıkarılması,

hallerinden biri gerçekleştiği takdirde tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti veya meclisi üyesinden birine ya da kolluk amir

veya memuruna imza karşılığında teslim eder. Tebliğ memuru, ek-1’de yer alan (2) numaralı örneğe uygun olarak düzenlenen ihbarnameyi gösterilen

adresteki kapıya yapıştırır. (a) bendinde belirtilen halin gerçekleşmesi durumunda tebliğ memuru, tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de

mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirir.

(2) Birinci fıkranın (c) bendi gereğince yapılacak tebligatlarda tebliğ memurunca 30 uncu maddeye göre araştırma yapılmaz".

3. Değerlendirme

adresteki kapıya yapıştırır. (a) bendinde belirtilen halin gerçekleşmesi durumunda tebliğ memuru, tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de

mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirir.

(2) Birinci fıkranın (c) bendi gereğince yapılacak tebligatlarda tebliğ memurunca 30 uncu maddeye göre araştırma yapılmaz".

3. Değerlendirme

1. Genel haciz yolu ile ilâmsız takipte 2004 sayılı Kanun'un 60 ıncı maddesi uyarınca kendisine ödeme emri gönderilen borçlu, borca ve imzaya itirazlarını 2004 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince ödeme emrinin tebliği tarihinden itibaren yedi gün içinde icra dairesine, şikâyetlerini ise 2004 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesi kapsamında icra mahkemesine bildirebilir.

2. Şikâyet icra ve iflas hukukunda düzenlenmiş, kendisine özgü hukuki bir çaredir. Şikâyet icra hukukuna özgü bir yol olup bir dava ve gerçek anlamda bir kanun yolu değildir. Şikâyet, icra takibinin taraflarına veya hukuki yararı bulunan diğer kişilere tanınmış ve bu yolla icra ve iflas dairelerinin (veya diğer icra organlarının) kanuna veya olaya uygun olmayan işlemlerinin iptalini veya düzeltilmesini ya da yapmadıkları veya geciktirdikleri işlemlerin yapılmasını sağlayan hukuki bir çaredir (Hakan Pekcanıtez vd., İcra ve İflâs Hukuku, ..., Dokuzuncu Baskı, 2022, s.62).

3. Gecikmiş itiraz ise ödeme emrinin tebliğinden itibaren yasal süresi içinde ödeme emrine itirazlarını, kusura dayanmaksızın iradesi dışında bir engel sebebiyle sunamayan borçluya icra takiplerinde paraya çevirme işlemi bitinceye kadar, iflas takiplerinde iflasa karar verilinceye kadar engelin ortadan kalktığı tarihten itibaren üç gün içinde ilgili mahkemeye başvurup itirazda bulunma imkanı veren, 2004 sayılı Kanun'da hükme bağlanan bir takip hukuku kurumudur (L. Şanal Görgün, Levent Börü, ... Kodakoğlu, İcra ve İflâs Hukuku, Ankara, Üçüncü Bası, 2022, s.85).

4. Medeni usul hukukunda daha genel ve kapsamlı bir düzenleme olan ve yargısal sürelerin elde olmayan sebeplerle kaçırılması durumunda tanınan "eski hâle getirme"nin icra hukukundaki karşılığı olan gecikmiş itiraz, 2004 sayılı Kanun'da yalnızca ödeme emrine itiraz süresinin kaçırılması hâline özgü olarak borçluya tanınmış bir hukuki çaredir (Ramazan Arslan vd., İcra ve İflâs Hukuku, Sekizinci Baskı, Ankara, 2022, s.206).

5. İtiraz süresini kaçırmış olan borçluya gecikmiş itirazda bulunmak yetkisinin tanınabilmesi için borçlunun kusuru olmaksızın bir engel nedeniyle yedi gün içinde ödeme emrine itiraz edememiş olması gerekir. Yani borçlunun süresinde itiraz etmesine engel olan husus, borçlunun kusuruna dayanmamalı, onun iradesi dışında bir sebep olmalıdır. Borçlunun ağır hastalığı veya yangın, deprem gibi bir doğal afet borçlunun iradesi dışında gelişen itiraza engel sebeplere örnek verilebilir.

5. İtiraz süresini kaçırmış olan borçluya gecikmiş itirazda bulunmak yetkisinin tanınabilmesi için borçlunun kusuru olmaksızın bir engel nedeniyle yedi gün içinde ödeme emrine itiraz edememiş olması gerekir. Yani borçlunun süresinde itiraz etmesine engel olan husus, borçlunun kusuruna dayanmamalı, onun iradesi dışında bir sebep olmalıdır. Borçlunun ağır hastalığı veya yangın, deprem gibi bir doğal afet borçlunun iradesi dışında gelişen itiraza engel sebeplere örnek verilebilir.

6. Bunlardan başka gecikmiş itirazın söz konusu olabileceği bir başka durum ise usulüne uygun yapılmış tebligata rağmen, borçlunun bir engel nedeniyle süresinde ödeme emrine itiraz edememesinde ortaya çıkar. Borçlu adresinde bulunamadığı için ödeme emri onun adına tebligatı kabule yetkili bir kimseye (örneğin, borçlunun eşine) tebliğ edilmiş ve borçlu bir seyahatte olduğu için eşi yedi gün içinde ödeme emrini borçluya verememişse borçlu, seyahatten döndükten sonra ödeme emrini öğrenince (üç gün içinde) gecikmiş itirazda bulunabilir. Buna karşılık, ödeme emri tebliği usulsüz ise örneğin ödeme emri borçlunun komşusuna tebliğ edilmiş ise, bu hâlde borçlunun gecikmiş itiraz yoluna gitmesine gerek yoktur. Borçlunun gideceği yol normal itiraz yoludur. Çünkü usulsüz tebliğde ödeme emrinin tebliğ edildiği tarih, borçlunun usulsüz tebliği öğrendiğini bildirdiği tarihtir ve borçlu için yedi günlük normal itiraz süresi bu tarihten itibaren başlar (Baki Kuru, İcra ve İflâs Hukuku El Kitabı, Ankara, İkinci Baskı, 2013, s.241-242, Arslan vd., s.206-207).

7. Gecikmiş itiraz yazılı veya sözlü olarak icra mahkemesine yapılır. Borçlu süresi içinde itiraz etmesine engel olan mazeretini ve buna dair delillerini itiraz sebepleri ile birlikte engelin ortadan kalkmasından itibaren üç gün içinde bildirmelidir.

8. Somut uyuşmazlıkta alacaklı tarafından 27.08.2019 tarihinde borçlu aleyhine genel haciz yoluyla ilâmsız icra takibi başlatıldığı, borçlunun “... Mah. ... Sokak No:32/1 42850 .../...” adresine çıkarılan ödeme emrine ilişkin tebligatın 19.09.2019 tarihinde bila tebliğ iade edildiği, alacaklı vekilinin 25.09.2019 havale tarihli dilekçesi ile borçlunun mernis adresine tebligat yapılmasını talep etmesi üzerine adres kayıt sistemindeki “... Mah. ... Sokak No:32/1 .../...” adresine çıkarılan ödeme emrine ilişkin tebligatın “Muhatabın gösterilen adresten ayrıldığı, yurtdışında olduğu komşusu ...’nin beyanından öğrenilmiş olup mahalle muhtarının tasdikli beyanı ile çıkış merciine iade” şerhi ile 10.10.2019 tarihinde bila tebliğ iade edildiği anlaşılmıştır.

9. Alacaklı vekilinin 10.10.2019 tarihli dilekçesi ile borçlunun mernis adresine 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre tebligatın yapılmasını talep etmesi üzerine anılan hükme ve Yönetmeliğin 31 inci maddesinde belirtilen usule göre mahalle muhtarına bırakılmak ve (2) numaralı ihbarname kapıya yapıştırılmak suretiyle 11.10.2019 tarihinde ödeme emri borçluya tebliğ edilmiştir.

9. Alacaklı vekilinin 10.10.2019 tarihli dilekçesi ile borçlunun mernis adresine 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre tebligatın yapılmasını talep etmesi üzerine anılan hükme ve Yönetmeliğin 31 inci maddesinde belirtilen usule göre mahalle muhtarına bırakılmak ve (2) numaralı ihbarname kapıya yapıştırılmak suretiyle 11.10.2019 tarihinde ödeme emri borçluya tebliğ edilmiştir.

10. Borçlu vekili tarafından İcra Müdürlüğüne verilen 25.11.2019 tarihli dilekçede müvekkilinin alacaklı ile ticari ilişkisinin bulunmadığı, alacaklıya herhangi bir borcu olmadığı belirtilerek borca itiraz edilmiş, aynı tarihte ... İcra (Hukuk) Mahkemesine sunulan dilekçede ise müvekkilinin hakkında başlatılan icra takibini 19.11.2019 tarihinde e-Devlet üzerinden dosyalarına baktığı sırada tesadüfen öğrendiği, tebligatın 11.10.2019 tarihinde yapılmış göründüğü, müvekkilinin 14.08.2019 tarihinde Türkiye’den çıktığı ve 21.11.2019 tarihinde Türkiye’ye giriş yaptığı, ödeme emrinin tebliğ tarihinde müvekkilinin yurt dışında bulunduğu, alacaklı ile hiçbir hukuki ve ticari ilişkisinin bulunmadığı, olmayan borçtan dolayı taşınır ve taşınmaz mallarına haciz konularak mağdur edildiği ileri sürülerek ödeme emri tebliğ işleminin iptali ile öğrenme tarihinin 19.11.2019 olarak düzeltilmesi talep edilmiş ve dilekçe ekinde borçluya ait yurda giriş-çıkış kayıtları sunulmuştur.

11. Öncelikle belirtmek gerekir ki, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 33 üncü maddesi gereğince hukuki tavsif (niteleme) ve uygulanacak kanun maddesinin tespiti hâkime aittir. Ayrıca 6100 sayılı Kanun'un 119 uncu maddesinde dava sebebi olarak hukuki sebepler değil maddi vakıalar esas alınmıştır. İcra mahkemesi tarafların dilekçelerinde ileri sürdükleri maddi vakıalarla bağlıdır; ancak başvuranın bu bağlamda yapmış olduğu hukuksal nitelendirmelerle bağlı değildir.

12. Tarafların ileri sürmüş olduğu maddi vakıaların hukuki nitelendirmesini yapmak yani somut olay ya da ilişki bağlamında işlerlik kazanacak hukuk kurallarını araştırıp bulup uygulamasını gerçekleştirmek, hâkim tarafından kendiliğinden yerine getirilmesi gereken bir görevdir (6100 sayılı Kanun md. 33). Somut olaya uygulanacak olan hukuk kuralları, dava sebebinden tümüyle farklı bir kavram olan hukuki sebebi oluşturur (Süha Tanrıver, Medeni Usul Hukuku, C. 1. Ankara, 2016, s.480-483).

12. Tarafların ileri sürmüş olduğu maddi vakıaların hukuki nitelendirmesini yapmak yani somut olay ya da ilişki bağlamında işlerlik kazanacak hukuk kurallarını araştırıp bulup uygulamasını gerçekleştirmek, hâkim tarafından kendiliğinden yerine getirilmesi gereken bir görevdir (6100 sayılı Kanun md. 33). Somut olaya uygulanacak olan hukuk kuralları, dava sebebinden tümüyle farklı bir kavram olan hukuki sebebi oluşturur (Süha Tanrıver, Medeni Usul Hukuku, C. 1. Ankara, 2016, s.480-483).

13. Bu itibarla her ne kadar borçlu vekilince İcra Mahkemesine yapılan başvuruda usulsüz tebliğ şikâyetinde bulunularak ödeme emrinin tebliği işleminin iptali ile öğrenme tarihinin düzeltilmesi talep edilmiş ise de hukuki niteleme hâkime ait olduğundan borçlu vekilinin yurda giriş-çıkış kayıtlarını da ibraz ederek ödeme emrinin tebliğ edildiği tarihte müvekkilinin yurt dışında bulunması sebebiyle tebliğ işleminin geçerli olmadığını ileri sürdüğü ve yukarıda ayrıntılı olarak açıklanan ödeme emrinin tebliği işleminin 7201 sayılı Kanun ile Yönetmelikte öngörülen usule uygun olarak yapıldığı dikkate alındığında, somut uyuşmazlıkta borçlunun 2004 sayılı Kanun'un 65 inci maddesi anlamında gecikmiş itiraz başvurusunda bulunduğu kabul edilmiştir.

14. Gelinen noktada değerlendirilmesi gereken husus borçlunun süresi içinde gecikmiş itirazda bulunup bulunmadığıdır.

15. Yukarıda açıklandığı üzere borçlu engelin ortadan kalktığı günden itibaren üç gün içinde gecikmiş itiraz başvurusunda bulunmalıdır. Aksi hâlde gecikmiş itiraz geçerli değildir ve icra mahkemesince süre aşımından reddedilir. Dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler ile yurda giriş çıkış kayıtlarından ödeme emrinin 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre tebliğ edildiği 11.10.2019 tarihinde borçlunun yurt dışında olduğu, 21.11.2019 tarihinde (Perşembe günü) yurda giriş yaptığı ve 25.11.2019 tarihinde de (Pazartesi günü) İcra Mahkemesinde itirazını ileri sürdüğü anlaşılmaktadır.

16. Açıklanan bu maddi ve hukuki olgulara göre ödeme emrinin tebliği tarihinde yurt dışında bulunduğu anlaşılan borçlunun kusuru olmaksızın yedi günlük hak düşürücü süre içinde ödeme emrine itiraz edemediği açıktır. Borçlu yurda giriş yaptığı ve engelin ortadan kalktığı tarihten itibaren üç günlük süre içinde gecikmiş itirazını İcra Mahkemesine bildirdiğinden, itirazın esasının incelenmesi gerektiğine ilişkin Özel Daire bozma kararında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

16. Açıklanan bu maddi ve hukuki olgulara göre ödeme emrinin tebliği tarihinde yurt dışında bulunduğu anlaşılan borçlunun kusuru olmaksızın yedi günlük hak düşürücü süre içinde ödeme emrine itiraz edemediği açıktır. Borçlu yurda giriş yaptığı ve engelin ortadan kalktığı tarihten itibaren üç günlük süre içinde gecikmiş itirazını İcra Mahkemesine bildirdiğinden, itirazın esasının incelenmesi gerektiğine ilişkin Özel Daire bozma kararında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

17. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, borçlu vekilince İcra Mahkemesine sunulan dilekçedeki talebin usulsüz tebliğ nedeniyle tebligatın iptali ve öğrenme tarihinin düzeltilmesine ilişkin olup gecikmiş itiraza ilişkin bir başvurunun bulunmadığı, talep doğrultusunda değerlendirme yapılması gerektiği hâlde gecikmiş itirazın esasının incelenmesi gerektiğine dair Özel Daire bozma kararının uyuşmazlığı çözmeye yönelik olmadığı, direnme kararının bu değişik gerekçe ile bozulması gerektiği ileri sürülmüş ise de bu görüş yukarıda açıklanan nedenlerle Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

18. Hâl böyle olunca önceki kararda direnilmesi doğru olmadığından, hükmün Özel Daire bozma kararında belirtilen nedenlerle bozulması gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 5311 sayılı Kanun ile değişik 2004 sayılı Kanun'un 364 üncü maddesinin ikinci fıkrasının göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Dosyanın 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

29.03.2023 tarihinde oy çokluğuyla kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19556, Karar No: 2010/3964, Tarih: 15.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19556 E.  ,  2010/3964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Fındıklık niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur.

Bu nedenle taraf vekillerinin aşağıdaki hususlar dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

1-Kapama fındık bahçesi niteliğindeki taşınmazın bedelinin net fındık gelirine göre belirlenmesi gerektiği halde, kuru ot ve odun gelirlerinin fındık gelirine ilave edilmesi suretiyle, taşınmazın değerinin fazla tesbiti,

2-Dava konusu taşınmazın tapu kaydındaki yüzölçümü ile mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen fen bilirkişi raporunda hesaplanan yüzölçümleri farklı olduğu halde, taraf vekillerine yüzölçümünün düzeltilmesi için dava açmak üzere yetki ve süre verilmeden infazda tereddüt yaratacak şekilde hesaplanan yüzölçümü üzerinden hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 15.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20, Karar No: 2013/13258, Tarih: 25.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/20 E.  ,  2013/13258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 42. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/06/2012 tarih ve 2011/318-2012/151 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri ve Fer'i Müdahil vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 25/06/2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. Mustafa Çınar vekili dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın mudisi olduğunu, 21.12.1999 tarihinde davalı bankaya TMSF tarafından el konulduğunu, parasının dava dışı off-shore bankası hesabına gönderildiğini, bu şekilde paravan kullanılarak para toplandığını, davalı banka yöneticilerinin yargılandıkları ceza dosyasında durumu ikrar ettiklerini, müvekkilinin parasının ödenmediğini ileri sürerek, toplam 37.729 USD alacağın bankaya yatırıldığı tarihten %19, bu kabul edilmediği halde 3095/2 maddesi uyarınca temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile Efektif Off Shore Bank Ltd’nin ayrı tüzel kişilikleri olduğunu, husumet düşmeyeceğini, müvekkili bankanın davacının talebi doğrultusunda sadece havale talimatını gerçekleştirdiğini, istemin zamanaşımına uğradığını, diğer iddiaların da yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı banka işleminin havale görünümlü mevduat toplama olduğu, dava dışı off-shore bankasının paravan olduğunun davalı tarafça bilindiği, bankaların güven kurumu oldukları, havale talimatının aksine alınan paraların banka nezdinde kaldığı, kıyı bankasına gönderildiğine dair kayıt sunulmadığı, bu işlemleri dolayısıyla yöneticilerinin yargılandıkları, başka dosyalardan dava dışı kıyı bankasının aciz içinde olduğunun bilindiği, davacının tahsil imkanının olmadığı, ceza zamanaşımı süresi dikkate alındığında zamanaşımı def’inin yerinde bulunmadığı gerekçesiyle 37.729.00 USD’nin 10.12.1999 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanunun 4/a maddesi uyarınca temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri ile fer’i müdahil vekili temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri ile fer’i müdahil vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalının sorumluluğunun BK'nun 41, 55 ve TTK'nun 336'ncı maddelerinden kaynaklanmasına, davacı zararının off shore bankasından tahsil etme olanağınIn kalmadığının anlaşıldığı andan itibaren zamanaşımı süresinin başlamasının gerekmesine göre, davacı vekili, davalı ... borcu üstlenen vekili ile fer'i müdahil vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekili, davalı ile borcu üstlenen vekili ve fer'i müdahil vekilinin temyiz itirazlarınını reddiyle hükmün ONANMASINA, borcu üstlenen TMSF harçtan muaf olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 3,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ... davalı ... San ve Tic. A.Ş'den ayrı ayrı alınmasına, 25/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.