muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13383, Karar No: 2016/8853, Tarih: 14.06.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/13383 E.  ,  2016/8853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ve temyiz dışı ...'ın, müştekiye ait kamyonun kilitli yakıt depo kapağını açarak, 320 litrelik mazotu bidonlara doldurup, yolun karşı tarafında bulunan zeytin tarlasının 300 metre kadar ilerisine götürdükleri, mazot dolu bidonları, sonradan gelip almak üzere otların arasına sakladıkları, olay günü gece saat 03.00 sıralarında devriye gezen ekiplerin, tesadüfen, müştekiye ait kamyonun depo kapağını açık görmeleri üzerine çevrede yaptıkları araştırma sonucu otların arasına gizlenmiş bidonları görmeleri üzerine, olayı gerçekleştiren şahısların geri dönmeleri ihtimaline binaen, olay yerinde tertibat aldıkları, 15 dakika kadar sonra bidonları almak üzere gelen sanık ve yanındakinin yakalanması şeklinde gerçekleşen temyize konu olayda, suça konu mazotu çalarak, fiili hakimiyet alanına geçiren sanığın eyleminin tamamlanmış olduğu gözetilmeden, sanık hakkında atılı suçtan kurulan hükümde TCK'nın 35. maddesinin tatbik edilerek eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kasten işlemiş olduğu suç nedeniyle hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan, aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması ile ayrıca T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Bu dava sebebiyle yapılan toplamda 32,75 TL davetiye giderinden sanığın sarfına neden olduğu 16,37 TL nin 6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,

2-Bu dava sebebiyle yapılan toplamda 32,75 TL davetiye giderinden sanığın sarfına neden olduğu 16,37 TL nin 6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; "TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" hüküm fıkrasından çıkartılması ile yerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" ibarelerinin eklenmesi ile hüküm fıkrasından yargılama giderleri ile ilgili bölüm çıkarılarak yerine “bu dava sebebiyle yapılan toplamda 32,75 TL davetiye giderinden sanığın sarfına neden olduğu 16,37 TL nin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yüklenmesine” ibaresi eklenmek suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8957, Karar No: 2018/4836, Tarih: 28.06.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/8957 E.  ,  2018/4836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından, sanık hakkında verilen beraat hükümleri katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanığın olay tarihinde ... Devlet Hastanesi'nden almış olduğu sevkle ... Hastanesi'ne gittiği, sanığın yol ve zaruri masrafların ödemesini almak için ... İl Müdürlüğü'ne gönderilen hasta sevk raporunda farklı yazı ve kalemlerin olduğunun görülmesi üzerine ilgili hastaneler ile yazışma yapıldığı, cevabi yazılarda suça konu hasta sevk formu üzerindeki "hususi oto ile" ve "refakatinde" yazılarının hastayı sevkeden doktora ait olmadığının anlaşıldığı, sanığın Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan daha fazla ödeme alabilmek için form üzerinde sahtecilik yaptığının tespit edildiği, bu surette sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda,

Suça konu hasta sevk formundaki sahteliğin SGK görevlilerince ve mahkeme gözleminde hemen fark edildiği, bunun üzerine sanığa fazladan bir ödeme yapılmadığı, bu açıdan sanığın olayda hileli davranışın aldatacak nitelikte olmadığı gibi herhangi bir kurum zararının da bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen beraat hükmünde her hangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin suçun sübut bulduğuna yönelik temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8416, Karar No: 2021/15566, Tarih: 08.06.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/8416 E.  ,  2021/15566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

6360 sayılı Yasa uyarınca büyükşehir belediyesi sınırları içinde kalan taşınmazla ilgili olarak verilen kararın, köy tüzel kişiliğinin kaldırılması nedeniyle suçtan zarar görme olasılığı bulunan Suruç Belediye Başkanlığı'na tebliğ edildiğine ilişkin bir belgeye rastlanılmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde gıyabi hükmün CMK.nın 34/2. maddesinde belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak Suruç Belediye Başkanlığı'na tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemesi halinde ise Şanlıurfa Belediye vekilinin temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3513, Karar No: 2008/8757, Tarih: 12.06.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/3513 E.  ,  2008/8757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü ... mevki Ada 273 ada 31 Parsel sayılı 6875.66 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği vergi/Tapu kaydı ve kazandırıcı zaman aşımı zilyetliği nedeniyle ... adlarına tesbit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu, Hazine taşınmazın kesinleşen orman sınırları dışında olmakla birlikte dört yönden devlet ormanı olarak sınırlandırılan alanlara sınır orman içi açıklığı olduğundan tesbitinin iptali ve Hazine adına tescili iddiasıyla dava açmışlar davalar birleştirilmiştir. Mahkemece davaların KISMEN KABULÜNE, çekişmeli parselin .tesbitinin iptaline ve 18.04.2005 tarihli ... bilirkişi krokisinde (A) ile gösterilen 2535.21 m2 ve (B) ile gösterilen 2583.21 m2 bölümün kadastro tesbitinin iptaline ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, aynı bilirkişi krokisinde (31) ile kırmızıya taranarak gösterilen 1757.24 m2 yüzölçümündeki bölümün tesbit gibi davalı adına tapuya kayıt ve tesciline, Hazine ve Orman Yönetiminin fazlaya ilişkin isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiş, Dairenin 27.12.2007 gün ve 2007/6693- 17779 sayılı kararıyla onanmış, 28/01/2008 tarihinde mahkemesine gönderilmiştir. Bu kez dava dosyasının eksik ikmali için düzenlenen form ile yine Dairemize gönderildiği, dosya içinde daire kararı ve bu kararın tebliğine ilişkin belgeler yada karar düzeltme dilekçesi gibi belgelerin bulunmadığı görülmüştür.

... Köyü ... mevkii 273 ada 31 sayılı parsele ilişkin ... Kadastro Mahkemesinin 03.05.2005 gün ve 2004/22 E,2005/ 109 K. sayılı kararı, Orman Yönetimi ve Hazinenin temyizi üzerine Dairenin 27.12.2007 gün ve 2007/6693- 17779 sayılı kararı ile onanarak 28/01/2008 tarihinde posta zimmet defterine RR01201209308 barkot numarasıyla kayıt edilerek Mahkemesine gönderilmiş, mahkemece dosya üzerinde hiçbir işlem yapılmadan bu kez noksan ikmali nedeni işaretlenerek dosya gönderme formuna ek olarak Dairemize gönderilmiş, dava dosyası sehven Dairemizin 2008/3513 Esasına kayıt edilmiştir. Bu aşamada Dairemizden her hangi bir istemde bulunulmadığı gibi, dosyanın yanlışlıkla Dairemize gönderildiği anlaşılmaktadır. Bu nedenlerle; dava dosyasının, Dairemizin onama kararının taraflarına tebliğ edilmesi ve müteakip işlemlerin yapılması için mahkemesine gönderilmesine, Dairemizin onama kararının kayıp olma ihtimaline göre onama kararından bir suretin dava dosyasına eklenmesine, dosyanın hata ile esasa kayıt edildiği anlaşıldığından esasın bu şekilde kapatılmasına 12/06/2008 günü oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2009/4981, Karar No: 2010/11670, Tarih: 20.09.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/4981 E.  ,  2010/11670 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, trafik kazası sonucu ölen sigortalının haksahiplerine yapılan yardımların 1479 sayılı Yasanın 63.maddesi uyarınca tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve.......tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu ölen Bağ-Kur sigortalısının hak sahiplerine davacı Kurum tarafından yapılan yardımların 1479 sayılı Yasanın 63. maddesi uyarınca rücuan tahsili istemine ilişkindir.

1479 sayılı Yasanın 70/2 maddesi içeriğinde, bu kanuna dayanılarak Kurumca açılacak rücu davalarının 10 yıllık zamanaşımına tabi olduğu öngörülmüş olup; 10 yıllık zamanaşımının hangi tarihten itibaren işlemeye başlayacağı konusunda özel kanun olan 1479 sayılı Yasanın anılan maddesi hükmünde açıklık bulunmaması karşısında; başlangıç tarihinin belirlenmesinde “zamanaşımının alacağın muaccel olduğu zamandan başlayacağı”na ilişkin Borçlar Kanunu’nun 128. maddesi hükmü esas alınmalıdır.

Bu durumda ise, Kurum’un 63. maddeye dayalı rücu alacağının, aylık bağlama işleminin yetkili makamca onay ve masrafların yapıldığı tarihte mi, yoksa zararlandırıcı sigorta olayının meydana geldiği tarihte mi muaccel olacağı konusunun çözümlenmesi gereği vardır. Anılan konuda sonuca ulaşılabilmesi için ise, öncelikle davacı....3. maddeye göre tanınan rücu hakkının hukuksal temelinin ne olduğu üzerinde durulmalıdır. Dairemizin son yıllardaki yerleşmiş içtihatlarıyla, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 29.6.2005 tarih, 2005/10-390 E., 2005/431 K. Sayılı ilamında da dile getirildiği üzere; Bağ-Kur’un sözü edilen rücu hakkının, hukuki nitelikçe, halefiyet ilkesine dayandığına ilişkin olarak yasada açık bir hüküm bulunmadığından, kanundan doğan, sigortalı ya da hak sahiplerine tanınan

haktan bağımsız olarak Kurum tarafından kullanılabilen basit rücu hakkı niteliğinde kabulü zorunluluğu vardır. Açıklanan nitelikteki bağımsız rücu hakkının, başkasına ait bir borcu ödeyen kişinin mal varlığında meydana gelen eksilmeyi gidermeye yönelik tazminat niteliğinde yeni bir talep hakkı olması itibariyle bu hak, rücu hakkı sahibinin şahsında doğduğu anda, alacak muaccel hale gelecek ve yeni bir zamanaşımı süresi de bu tarihten işlemeye başlayacaktır.

Hal böyle olunca; Bağ-Kur’un rücu alacağı, sigorta olayının meydana gelmesiyle değil, aylık bağlama kararının onaylandığı, masrafın ise yapıldığı tarihte muaccel olacak ve yasada öngörülen 10 yıllık zamanaşımı süresi de bu tarihten işlemeye başlayacaktır.

Hal böyle olunca; Bağ-Kur’un rücu alacağı, sigorta olayının meydana gelmesiyle değil, aylık bağlama kararının onaylandığı, masrafın ise yapıldığı tarihte muaccel olacak ve yasada öngörülen 10 yıllık zamanaşımı süresi de bu tarihten işlemeye başlayacaktır.

Somut olayda; zararlandırıcı sigorta olayı 05.08.1997 tarihinde meydana gelmişse de;.......sigortalısının hak sahiplerinin başvurusu üzerine ölüm aylığı bağlayıp, Kurum yetkili organınca 07.05.1998 tarihinde onaylandığın anlaşılmasına göre; yukarıda açıklanan hukuki esaslar çevresinde zamanaşımı süresi, Kurum alacağının muaccel hale geldiği iş bu onay tarihinden işlemeye başlayacaktır ki, nitekim rücu davası da 10 yıllık zaman aşımı süresi geçmeden, 06.08.2007 tarihinde açılmıştır.

Sıralanan maddi ve hukuki gerekçeler ışığında, mahkemece işin esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, zaman aşımı süresinin geçtiğinden bahisle davanın reddine hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20465, Karar No: 2013/6390, Tarih: 11.03.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/20465 E.  ,  2013/6390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :17.4.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusur bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin yukarıda 1.bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.03.2013 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2022/15490, Karar No: 2023/2708, Tarih: 03.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/15490 E.  ,  2023/2708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/327 E., 2022/984 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

KARAR : Direnme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Tevdi

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 17.06.2022 tarihli ve 2022/327 Esas, 2022/984 Karar sayılı kararı ile Dairemizin, 08.02.2022 tarihli ve 2021/10603 Esas, 2022/955 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Dairemize gönderildiği belirlenmekle;

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.10.2016 tarihli ve 2016/392 Esas, 2016/445 Karar sayılı kararı

ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 28.12.2016 tarihli ve 2016/55 Esas, 2016/218 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin 2 nci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci ve üçüncü (c) fıkraları ve aynı Kanunun'un 43 üncü, 62 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliyesi Mahkemesi 17. Ceza Dairesi kararının sanık müdafiileri ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 06.02.2018 tarihli ve 2017/7868 Esas, 2018/711 Karar sayılı kararı ile Bölge Adliye Mahkemesinde sanığın segbis sistemiyle savunmasının alınacağı duruşmada, vekaletnameli müdafiin mazeret dilekçesi vererek duruşmanın başka bir tarihe bırakılmasını talep etmesi karşısında mazereti hakkında herhangi bir karar verilmeden, barodan tayin edilen yeni müdafiin huzurunda sanık savunmasının alınarak hükmün kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 23.01.2019 tarihli ve 2018/780 Esas, 2019/83 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik mağdure vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 279 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca reddine, beraat hükmüne ilişkin katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun ise 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

5. Ankara Bölge Adliyesi Mahkemesi 17. Ceza Dairesi kararının mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin, 08.02.2022 tarihli ve 2021/10603 Esas, 2022/955 Karar sayılı kararı ile mağdure vekilinin temyiz isteminin reddi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yönünden, İlk derece mahkemesince verilen karara yönelik istinaf incelemesini gerçekleştiren Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 28.12.2016 gün ve 2016/55 Esas, 2016/218 sayılı vaki istinaf başvurusunun kabulüyle 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.10.2016 tarihli kararının kaldırılarak sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair kurulan hükmün temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 06.02.2018 gün ve 2017/7868 Esas, 2018/711 sayılı ilamıyla hükmün bozulması karşısında, istinaf incelemesini yapan 17. Ceza Dairesinin kararıyla ilk derece mahkemesi ilamının ortadan kalktığı gözetilerek dava konusu uyuşmazlık hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yeni hüküm kurulması gerekirken kaldırılmasına karar verilen ilk derece mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddedilmesi, nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

6. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 17.06.2022 tarihli ve 2022/327 Esas, 2022/984 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile beraat hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

7. Dava dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 9-2022/117358 sayılı ve 07.11.2022 tarihli tevdii görüşlü Tebliğname ile Daireye gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan red kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, mağdure beyanlarına üstünlük tanınarak sanık hakkında mahkumiyet kükmü kurulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR