muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/6064, Karar No: 2009/2423, Tarih: 16.04.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/6064 E.  ,  2009/2423 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

Y A R G I T A Y

17.HUKUK DAİRESİ

ESAS KARAR

2008/6064 2009/2423

-Y A R G I T A Y İ L A M I –

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı şirket nezdinde kasko sigortası bulunan müvekkiline ait aracın karıştığı trafik kazası sonucunda ağır şekilde hasarlandığını, davalı şirkete olayın ihbarına rağmen araç bedelinin ödenmediğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 31.000.-YTL araç bedelinin olay tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketçe görevlendirilen eksper raporuna göre sigortalı araçtaki hasarın sigortalının iddia ettiği yerde ve şekilde meydana gelemiyeceğini, davacı aracı ile dava dışı araçtaki hasarların birbiri ile uyuşmadığını, hasar miktarının fahiş olduğunu, dava tarihinden yasal faiz istenebileceğini, hasarın teminat dışı olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı aracındaki hasarın, davacının ihbar ettiği ve dava dilekçesinde iddia edildiği şekilde meydana gelen kaza sonucu oluşmadığı, davacının TTK'nun 1292/3 maddesine göre, sigorta poliçesinden kaynaklanan haklarını kaybettiği anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacı sigortalı tarafından kendi aracının kasko sigortası şirketi aleyhine açtığı maddi tazminat istemine ilişkindir.

Dosyada mevcut 26.9.2007 tarihli bilirkişi raporunda, pek çok husus irdelendikten sonra raporun sonuç kısmında, "27.10.2006 günü saat 21.00 sularında davalı şirkete kasko sigortalı otomobil ile park halinde bulunan dava dışı aracın

çarpışmaları şeklindeki kazanın trafik gereği meydana gelmesinin ancak tesadüf ve acemiliklerin bir araya gelmesi sonrasında oluşacak küçük olasılıklı bir kaza olduğu" belirtilmiştir. Raporda, küçük bir olasılık olsa dahi kazanın bu şekilde meydana gelebileceği ihtimalinin bulunduğu ifade edilmiştir. Bu rapora karşı, davacı vekili itirazlarını, açıklamalarını, bilirkişi raporunun neden hatalı ve yanlış değerlendirmeler içerdiğini 11.10.2007 havale tarihli dilekçesi ile itirazda bulunmuş; davacı vekilinin itirazlarının değerlendirilmesi yönünden alınan 27.3.2008 tarihli Adli Tıp Kurumu raporunda, bu itirazlar irdelenip, değerlendirilmeden soyut yetersiz ve yüzeysel şekilde olayın kaza tesbit tutanağında belirtildiği şekilde gerçekleşmeyeceği kanaati bildirilmiştir. Halbuki, duruşmada dinlenen davacı tanıkları olayın oluş şekli yönünden kaza tesbit tutanağını doğrulamışlardır.

Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. O halde, mahkemece yapılacak iş; tutanak tanıkları dinlenerek olay hakkındaki bilgi ve görgülerinin tesbit edilmesi, daha sonra İTÜ veya Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyeti gibi kurum yada kuruluşlardan seçilecek uzman bilirkişi kurulundan, tanık beyanları, eksper raporları, bilirkişi raporları, davacı vekilinin itirazları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilip, açıklayıcı, gerekçeli, denetime elverişli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu biçimde eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi doğru değil, bozma sebebidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 16.4.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8742, Karar No: 2024/4689, Tarih: 24.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/8742 E.  ,  2024/4689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1216 E., 2023/1199 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bartın Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/532 E., 2022/155 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ile müvekkilinin 28.08.2005 tarihinde evlendiklerini, ortak bir çocukları bulunduğunu, müvekkiliyle davalı arasında fikri ve ruhi anlaşmazlıkların büyüdüğünü, evlilik birliğinin sürmesine olanak kalmadığını, davalı ile müvekkilin arasındaki duygusal bağın koptuğu gibi aileyi bir arada tutan nedenlerin de ortadan kalktığını, tarafların bir çok defa problem yaşadıkları evliliklerinde son olarak pandemi döneminde aynı evin içinde hiç iletişim kurmadan geçen günlerin ardından müvekkilinin ayrılmak istediğini ve Haziran 2020 tarihinde müşterek çocukla annesinin yanına taşındığını, çok uzun zamandır ayrı yaşayan tarafların Haziran 2020 tarihinden bu yana da farklı evlerde yaşadıklarını, ortak çocuğun tüm bakım ve iaşesinin müvekkili tarafından karşılandığını, tüm bu nedenlerle tarafların boşanmalarına, müvekkili lehine 20.000,00 TL maddî, 20.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine, ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesine, ortak çocuk için aylık 500,00 TL tedbir nafakası takdirine, karar ile iştirak nafakası olarak devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; dava dilekçesindeki anlatımların aile birliğinin devamının katlanılmaz ve beklenilmez kılacak hiç bir maddî vakıa içermediğini, iddiaların gerçek dışı iddialar olduğunu, davacı eşiyle evlilik birliğini sürdürememelerinde kendisinden kaynaklanan hiç bir sebep bulunmadığını, davacının ortak haneyi haksız ve sebepsiz terk ettiğini, ayrılıkta tam kusurlu olduğunu, davacı ve çocuğu için elindeki tüm imkanları kullanarak onları mutlu etme gayesiyle çalıştığını, koca ve baba olmanın tüm sorumluluklarını layıkıyla yerine getirdiğini, 15 yıllık evlilikleri süresince eşiyle bir kez olsun anlaşmazlık yaşamadıklarını, davacıya karşı hiç bir kötü muamelesi olmadığını, evliliğin üzerine yüklediği tüm sorumlulukları yerine getirdiğini, fiili ayrılığın tek başına boşanma sebebi olmadığını, bu nedenlerle tarafına atfı kabil bir kusur olmadığından davanın reddine, yargılama giderlerinin davacıya yükletilmesine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ; tarafların 28.08.2005 tarihinde tarafların 2020 Haziran ayından bu yana ayrı yaşadıkları, davacı kadın tarafından ileri sürülen vakalardan alkol kullanımı vakasının güncel nitelikte ve aşırı kullanım şeklinde sübuta ermediği, yine eve gereksiz eşyalar aldığına dair vakanın salt evde üç televizyon bulunması nedeniyle sabit kabul edilemeyeceğinden kusur olarak yüklenemeyeceği, öte yandan davacı kadın tarafından davalının sinirli ve agresif davranışlarının süreklilik arz ettiği ileri sürülmüş olup, buna göre tanık ... tarafların evlerine giderken korka korka gittiğini ifade ediş şeklinin samimi ve muteber bulunması, yine tanığın erkeğin davranışlarına dair mahkememizce samimi olduğu gözlemlenen ifadeleri itibariyle, davalı erkeğin öfke, agresif davranışlar ve kadına bağırması şeklinde tezahür eden duygusal şiddet nevinden eyleminin sabit olduğu, bu durumunun tanık ... ifadesine göre davalının kendi ailesi tarafından da bilinmekte olduğu, tanık ... ifadesinin de benzer mahiyette olduğu, davalı tanığı ... ifadelerinin aksini kabule elverişli olmadığı anlaşılmış, yine eşlerin ortak çocukla birlikte sosyal alanda birlikte vakit geçirmeli yer yer iyi günlerinin olması da, az önce açıklanan erkeğin kusurlu davranışına dair kabulü değiştirmediği, öyle ki erkeğin devamlılık arz eden tavrının kadının sürekli bir sorun, kavga, tartışma yaşanacağına dair tedirginlik yaşamasına sebebiyet verdiği, devam eden bu duruma davacı eşin katlanmak zorunda olduğunun söylenemeyeceği, devam ettiği sürece boşanma nedeni olarak sürülebileceği, bu nedenle kadının ortak konutu terk etmesinin kendisine kusur olarak yüklenemeyeeği buna göre davacı erkeğin duygusal şiddet nevinden kusurunun bulunduğu, kadın bakımından kabul edilen kusurlu eylem bulunmadığı, boşanmaya neden olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu, evlilik birliğinin eşlerin ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenmeyecek derecede temelinden sarsılmış olduğu vicdani kanaatiyle davanın kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'unun 166/1 nci maddesi uyarınca boşanmalarına, davacının maddî ve manevî tazminat talebinin kısmen kabulü ile, 16.000,00 TL maddî, 8.000,00 TL manevî tazminatın davalıdan alınarak, davacıya verilmesine, tarafların ortak çocuğunun velâyetinin davacı anneye verilmesine, baba ile ortak çocuk arasında kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk için ara karar ile takdir edilen aylık 500,00 TL tedbir nafakasının kararın kesinleşmesine kadar devamı ile ortak çocuk için kesinleşmeden itibaren aylık 500,00 TL iştirak nafakasının davalıdan alınarak velâyeten davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın kendi içerisinde çelişkiler olduğu, boşanma davasının reddi gerektiği, kusur belirlemesi ve tazminatlar yönlerinden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; davanın kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar ve miktarları yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadın tarafından açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, davanın kabulü ile kadın yararına tazminat şartlarının oluşup oluşmadığı, oluşmuş ise miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesi, 174 üncü maddesi. 6100 sayılı Kanun’un 190 ıncı, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,24.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21532, Karar No: 2012/42054, Tarih: 06.12.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/21532 E.  ,  2012/42054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen fen bilirkişi raporunda dava konusu yerin 783 ada 296 nolu parsel kapsamında kaldığının, orman mühendisi bilirkişinin raporunda da arazi kadastrosu sonucu Hazine adına tescil edilen 296 nolu parselin 31/5/2005 tarihli olurla Orman Genel Müdürlüğüne tahsis edildiğinin, tahsisten sonra yerin orman niteliğiyle tapu kayıtlarına tescil edildiğinin, yerin amenejman haritasında da z-ot rumuzlu alanda kaldığının eğiminin % 25-30 arasında olup toprak muhafaza karakteri taşıdığının belirtilmesine göre mahallinde konusunda uzman bilirkişi heyeti vasıtasıyla yeniden keşif yapılarak yerin memleket ve amenejman haritaları ile hava fotoğrafları da tatbik edilmek suretiyle orman sayılan yerlerden olup olmadığının şüpheye yer vermeyecek şekilde tesbitinden sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık ve katılan idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321.maddesi uyarınca talebe aykırı olarak BOZULMASINA, 06.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4144, Karar No: 2017/15420, Tarih: 06.12.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/4144 E.  ,  2017/15420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

15/08/2013 tarihli kaçak su tespit tutanağına istinaden açılan kamu davasında mahkeme tarafından usulüne uygun olarak yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporu sonucunda, sanığın karşılıksız yararlanma kastı ile hareket ettiğinin tespit edilmesine rağmen kaçak tüketim miktarı konusunda bilirkişi raporunda bir tespite yer verilmemesi karşısında; normal tarifeye göre vergili, cezasız kurum zararının tespiti konusunda bilirkişiden ek rapor alınarak;

Kurum zararının soruşturma aşamasında ödenmesi halinde TCK'nın 168/5. fıkrası gereğince kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi gerekli olduğu, bu konuda soruşturma aşamasında yapılması gerekip yapılmayan usulü işlemlerin kovuşturma aşamasında tamamlanması sebebiyle bilirkişi tarafından normal tarifeye göre hesaplanacak vergili ve cezasız kurum zararının, varsa daha önce yapılan ödemeler kurumdan sorulup mahsup edildikten sonra kalan miktar belirlenip, verilecek makul sürede ödenmesi halinde etkin pişmanlıktan faydalanabileceği ve TCK'nın 168/5. fıkrası ve CMK'nın 223/8. fıkrası uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediği için suç tarihine göre düşme kararı verileceği ödenmediği takdirde yargılamaya devamla dosyadaki delillere göre hüküm kurulacağı tebliğ ve ihtar edilip yüze karşı ise talep etmesi halinde, tebligat yapılıyor ise her halde makul bir süre verilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği halde eksik kovuşturma ile mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 06/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/698, Karar No: 2013/4758, Tarih: 01.04.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/698 E.  ,  2013/4758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının onanmasına dair 09.11.2012 tarih, 2012/9484 Esas, 2012/10118 Karar sayılı Daire ilâmının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

TMSF'ce borçlu aleyhine gayrimenkul ipoteğinin paraya çevrilmesi yolu ile başlatılan takipte gayrimenkuller 2004 yılında yapılan satışta alacağa mahsuben alacaklıya ihale edilmiştir. Alacaklı vekilince, 23.01.2012 tarihinde taşınmazların İcra Dairesi'nce tellaliye... vs harcın alınmadan adlarına tescil işleminin yaptırılması talebinde bulunulması üzerine de, İcra Dairesi'nce talep reddedilerek, tellaliye ücretinin yatırılması için alacaklıya muhtıra tebliğ edilmiştir. Alacaklı tarafından verilen sürede tellaliye ücretinin yatırılmaması üzerine, 17.04.2012 tarihli karar ile ihale kararının kaldırılmasına karar verilmiştir. Bu kararın iptali şikayeti üzerine Mahkemece; 2464 sayılı Yasanın 68. maddesi gereğince tellaliye harcının Belediye'ye ait bir gelir olduğu ve FON'a tanınan istisnanın tellaliyeyi kapsamayacağı, bu harcı yatırdıktan sonra borçludan isteyebileceğinden talebin reddine karar verilmiştir.

26 Aralık 2003 tarihinde yürürlüğe giren 5020 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile 4389 sayılı Kanun'un 14. maddesinin (5) numaralı fıkrasının (c) bendinin birinci cümlesinden sonra gelmek üzere eklenen cümlesinde, "Borçlu tarafından ödenmesi gereken tahsil harcı dahil her türlü vergi, resim, harç ve masrafların Fon alacağından mahsup edilemeyeceği, yine 01.11.2005 tarihinde yürürlüğü giren 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 140/1. maddesinde, Fon'un her türlü vergi, resim ve harçtan muaf olduğu, aynı maddenin 3. bendinde ise, Borçlu tarafından ödenmesi gereken tahsil harcı dahil her türlü vergi, resim, harç ve masrafların bu alacaktan mahsup edilemeyeceği, bu işlemlerden kaynaklanan döner sermaye ücretinin ödenemeyeceği ve diğer kesintilerin yapılamayacağı, düzenlemeleri getirilmiştir.

Bu durumda Mahkeme'nin tellallık harcının sorumlusunun 2464 sayılı Yasa'nın 68. maddesi hükmüne göre borçlu olduğu yönündeki kabulü yerinde ise de, Bankacılık Kanunu'nun yazılı maddeleri gereğince borçludan tahsil edilmesi gereken tellaliye harcının, alacaktan mahsubunun mümkün olmadığı, gayrimenkulü ihalede alacağa mahsuben satın alan TMSF alacağından tellaliye harcının ödenmesinin de istenemeyeceği ve bu nedenle ihale kararının kaldırılmasının yasaya aykırı olduğu nazara alınarak şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken reddi yönünde hüküm tesisi isabetsidir. Dairemizce kararın bu nedenle bozulması gerekirken onandığı anlaşılmakla, alacaklı TMSF vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

.//..

- 2 -

2013/698 - 2013/4758

.//..

- 2 -

2013/698 - 2013/4758

SONUÇ: Alacaklı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemiz'in 09.11.2012 tarih ve 2012/9484 Esas, 2012/10118 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenle, 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8495, Karar No: 2013/9623, Tarih: 09.10.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/8495 E.  ,  2013/9623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1-) Gerekçeli kararın; davacılardan ..., ..., ..., ..., ..., ...'ye, nüfus kayıtlarındaki yerleşim yeri adreslerinden farklı adreslerde Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre usulsüz olarak tebliğlerin yapıldığı; davacılar ..., ... ve ...'e nüfus kayıtlarındaki adreslerinde belirtilen mahalle, sokak ve numaraları yazılmaksızın Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre yapılan tebliğlerin usulüne uygun olmadığı; davacı ... adresinde caddenin, davacı ...'ün adresinde sokağın yanlış yazıldığı, yine davacı ...'ün mernis adresinden farklı sokak ve numaraya tebligat çıkartıldığı; ... mirasçılarından reşit hale gelen ...'e kararın tebliğ edilmediği; ...'in yasları küçük çocukları ...'e velayeten anneleri ...'e bu sıfatla gerekçeli karar tebliğinin yapılmadığı, müdahil davacı ... mirasçısı ...'e kararın tebliğ edilip edilmediğine dair tebligat parçasının dosyada bulunmadığı; davalı Köyün beldeye dönüştüğü gözetilerek, gerekçeli kararın ve temyiz edenlerin temyiz dilekçelerinin ... Belediyesine tebliğ edilmediği anlaşılmakla;

a) Davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ..., ..., ..., ...'e ve ...'e velayeten anneleri ...'e bu sıfatla gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi ve temyiz süresinin beklenilmesi;

b) Müdahil davacı ...'e gerekçeli karann tebliğine ilişkin tebligat parçasının dosyaya konulması, usulüne uygun bir tebliğ söz konusu değilse, adı geçene gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi;

c) Davalı ... Belediyesine gerekçeli kararın ve temyiz edenlerin temyiz dilekçelerinin tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi;

2) Müdahil davacı ...'ın yerleşim yerini gösterir nüfus kaydının temini,

3) Davacı ..., Müdahil davacılar ..., ... ve ...'ın yerleşim adreslerini gösterir nüfûs kayıtlarının getirtilerek karar tebliğ adresleri ile karşılaştırılması ve usulsüz tebliğ halinde gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi;

4) ... Köyünün ne zaman belediye olduğunun tespitiyle ilgili belgelerin temin edilmesi; bu noksanlıklar tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.