muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6618, Karar No: 2023/1576, Tarih: 15.03.2023

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; görevli mahkemenin Fikri Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi olduğunu, müvekkili şirketin yabancı dil eğitiminde toplum nezdinde tanınır hale geldiğini, Avrupa Konseyi tarafından akredite edilen Türkiye'deki ilk ve tek eğitim sistemi olduğunu, 500'e yakın franchise ile yıllardır bu markayı toplumda maruf hale getirip tescilli bir şekilde kullanarak Türkiye'nin en geniş ve büyük bayi ağına sahip olduğunu, taraflar arasındaki sözleşmeye göre olağan fesih yolunda karşı tarafa yöneltilecek tek taraflı irade beyanıyla sözleşmenin ileriye etkili olarak sona erdirildiğini, sözleşmenin 9 uncu bölümünde "...sayılan fesih sebepleri dışında, işbu sözleşme hiçbir sebep ve gerekçe gösterilmeden ve sözleşme süresi bitmeden Marka Sahibi veya Franchıse veren tarafından tek taraflı olarak fesh edilebilir, Fesih iradesi Franchıse alana resmi olarak ihtar edilir " denildiğini ve bu kapsamda temsilcilik ilişkisine zarar verildiğinden bahisle ihtarname gönderildiğini, ancak davacının ihtarnameyi hiç almamış gibi markayı kullanmaya devam ettiğini, davacının haksız kazanç elde etmeye çalıştığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasındaki 03.02.2014 tarihli sözleşmenin 9 uncu bendinin sözleşmenin feshi ve sonuçlarına ilişkin olduğu, 9.3 maddesi kapsamında taraflar arasında akdedilmiş sözleşmenin herhangi bir maddesinin ihlali halinde taraflardan birinin sözleşmenin feshedilebileceğinin düzenlendiği, yargılama aşamasında sözleşmenin tarafı olan ...'un oğlu ... hakkında Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/204 E. sayılı dosyası ile silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kamu davası açılmış olmasının güven ilişkisini zedelediğini feshin haklı olduğunun ileri sürerek savunma olarak sunulduğu, ancak sözleşmenin tarafı olmayan kişi ile ilgili durumların sözleşmenin feshine haklı sebep teşkil etmeyeceği, her ne kadar sözleşmenin 9.9 maddesinde davalı tarafın sebep göstermeksizin tek taraflı fesih hakkı var ise de, sözleşmeyi bu madde kapsamında değil, 9.3 maddesi kapsamında haklı nedene dayanarak feshettiği, söz konusu nedenin fesih gerekçesi olamayacağı başkaca bir fesih gerekçesi de sunulmadığı hususu değerlendirilerek davanın kabulü ile feshin geçersizliğine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın açıkça hukuka aykırı olduğunu, İlk Derece Mahkemesinin sözleşme 9.9 bendi uyarınca değil de sadece 9.3 bendi kapsamında sözleşmenin feshedildiğini değerlendirip haklı fesih nedenini inceleyip feshin haksız olduğuna hükmetmesinin doğru olmadığını, sözleşmenin 9.3 bendi uyarınca davalı müvekkilinin fesih için haklı sebebinin olduğunun kabulü gerektiğini, İlk Derece Mahkemesince davacının oğlunun fetö soruşturması kapsamında yargılanmasının suç ve cezaların şahsilik ilkesinde değerlendirilerek sözleşmenin tarafı olmayan kişi ile ilgili olmayan durumların sözleşmenin haklı nedenle fesih nedeni oluşturmayacağı belirtilmiş olsa da 15 Temmuz olayının ülkemizde ilk kez bu kadar infial yaratan ve şahsilik ilkesinin istisnası niteliğinde kişilerce aileleri ile ilgili önlemler almaya gerektiren bir olay olduğunu, bu nedenle iş sözleşmesinin feshedilmesine dair bölge adliye mahkemeleri ve Yargıtay dairelerinin onama kararlarının bulunduğunu, yani Anayasa tarafından güvence altına alınmış çalışma hürriyeti söz konusu olduğunda bile şüphe feshi kabul edilebiliyorsa olayın hususiyeti uyarınca serbest iradeye dayanan bir ticari ilişkilerin Franchise sözleşmesinin feshedilmesinin haklı sebeple fesih olup hukuka da uygun olduğunu, müvekkilinin temsilcilik verdiği şahısların her ne kadar sözleşmeleri kendi adlarına yapsalar da bu işletmeleri aileleri ile birlikte işlettikleri, davacının da sözleşme kendi adına yapmış olsa dahi yabancı dil kursunun oğlu ... tarafından işletildiğini bildiklerini, davalının sahip olduğu böyle büyük bir markanın itibarının korunmasının üst seviyede olduğu bir sistemde müvekkilinin almak zorunda olduğu önlemle feshin haklılığının kabulü gerektiğini, tüm bunların yanında Franchise sözleşmesinin 9.3 maddesinde; sözleşmenin feshedildiğine ilişkin ihtarın tebliğinden itibaren 20 gün içinde diğer tarafa feshin haksızlığına dair dava açmamış olan tarafın feshin haksızlığını bir daha iddia edemeyeceğinin yazılı olduğunu, davacının ihtarnamenin kendisine tebliğinden itibaren 4 ay geçtikten sonra bu haksız davayı açtığını, bu sebeple sessiz kalma yolu ile de hak kaybı oluştuğunu, istinaf nedenleri olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında 03.02.2014 başlangıç tarihli 5 yıl süreli franchise sözleşmesinin imzalandığı, davalının Antalya 21.Noterliğinin 27.02.2017 tarih 01715 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile davacı tarafa franchise sözleşmesinin tek taraflı olarak feshedildiğinin bildirildiği, davalı Franchise verenin ihtarname ile açık olarak ortaya koyduğu iradesi karşısında davacının, haksız fesih nedeniyle uğranılan zararın tazminine ilişkin bir talepte bulunmaksızın fesih iradesine aykırı olarak sözleşmenin yürürlükte olduğunun tespitini talep edemeyeceği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi yargılamasında müvekkilinin haklılığının ortaya konulduğunu, buna göre davalı şirketin fesih nedenlerini aradaki sözleşmeye dayandırmış olsa da, müvekkilinin sözleşmeye aykırı herhangi bir davranışı bulunmadığını, davalının haksız feshi nedeniyle uğradıkları maddi ve manevi her türlü talep ve dava haklarını saklı tuttuklarını, davalı şirketin haklı ve geçerli bir fesih sebebi ileri süremediği, ileri sürülen fesih sebebinin müvekkili işletmesi ile ilgisi bulunmayan ve sözleşmenin tarafı da olmayan kardeşi ile ilgili devam eden ceza yargılaması olduğunu, halbuki cezaların şahsiliği ilkesi gereği bu durumun ileri sürülemeyeceğini, ayrıca davalının sözleşmenin tarafı olmayan bir kişinin yargılanması nedeniyle sözleşmeyi fesih hakkı bulunmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında imzalanan franchising sözleşmesi nedeniyle taraflar arasındaki muarazanın giderilerek sözleşmenin yürürlüğünün tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Kanun'un 1, 112 ve 126 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemesince, sözleşmenin tek taraflı irade beyanı ile feshinin mümkün olduğu, fesih talebinde bulunan davalının iradesi yerine geçerek, sözleşmenin yürürlükte olduğunun tespitinin mahkemelerin görevi olmadığı yönündeki gerekçesi ve buna ilişkin kararı yerindedir.

2.Ancak davacı dava dilekçesinde; talepleri arasında, taraflar arasında düzenlenen sözleşmeden dolayı oluşan muarazanın giderilmesi talebinin de bulunması nedeniyle mahkemece, taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi, uyuşmazlığın çözümü amacıyla öncelikle yapılması gereken, taraflar arasındaki sözleşmenin feshinin haksız olup olmadığının tespiti ve oluşacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

2.Ancak davacı dava dilekçesinde; talepleri arasında, taraflar arasında düzenlenen sözleşmeden dolayı oluşan muarazanın giderilmesi talebinin de bulunması nedeniyle mahkemece, taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi, uyuşmazlığın çözümü amacıyla öncelikle yapılması gereken, taraflar arasındaki sözleşmenin feshinin haksız olup olmadığının tespiti ve oluşacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 15.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16223, Karar No: 2017/4584, Tarih: 31.05.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/16223 E.  ,  2017/4584 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması

Hüküm : Beraat

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İki veya daha fazla kişinin, başkalarının bilmeyeceği ve sınırlı bir dinleyici çevresi dışına çıkmayacağı yönünde haklı bir inanç ve iradeyle hareket ederek, herhangi bir aracı vasıta olarak kullanmadan, yüz yüze gerçekleştirdikleri, ancak özel bir çaba gösterilerek duyulabilecek, aleni olmayan, söze dayalı, sesli düşünce açıklamalarının, konuşmanın tarafı olmayan kişi veya kişilerce, ilgilisinin rızası olmaksızın, elverişli bir aletle (sesli bir açıklamayı kuvvetlendirerek veya naklederek onu ses alanının dışına çıkartıp doğrudan doğruya algılanabilir hale getirmeye yarayan her türlü düzenekle) dinlenmesi veya akustik olarak tekrar dinlenebilmesi imkanını sağlayan bir aletle kaydedilmesinin TCK'nın 133/1. maddesinde; en az üç veya daha fazla kişinin, yüz yüze gerçekleştirdikleri, aleni olmayan, söze dayalı düşünce aktarımlarının, söyleşinin tarafı olan kişi veya kişilerce, ilgililerinin rızası olmaksızın, bir aletle kaydedilmesinin aynı Kanunun 133/2. maddesinde kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması başlığı altında suç olarak tanımlandığı, söyleşiden farklı olarak, iki kişi arasında da gerçekleşebilecek olan konuşmada, konuşan tarafların, aralarında geçen sözleri kaydetmesi, TCK'nın 133/1. maddesi kapsamında suç olarak tanımlanmamış olup, koşulları bulunduğu takdirde eylemin aynı Kanunun 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturabileceği; elverişli bir aletle dinlenilen veya kaydedilen konuşma veya söyleşiden elde edilen bilgiler sayesinde kendi veya üçüncü kişi lehine, maddi ya da manevi yarar, yani; fayda veya avantaj sağlanması; bu bilgilerin, menfaat karşılığı olsun ya da olmasın, ilgilisi dışındaki kişi veya kişilere verilmesi ya da diğer kişilerin dolaylı olarak bilgi edinmelerinin temin edilmesinin TCK'nın 133/3. maddesinde ayrıca suç olarak tanımlandığı, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 80. maddesi ile TCK'nın 133/3. maddesinde yapılan değişiklikle kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaların kaydedilmesi suretiyle elde edilen verilerin hukuka aykırı olarak ifşa edilmesi eyleminin suç olarak düzenlendiği,

Belirli veya belirlenebilir iki veya daha fazla kişinin, başkalarının bilmemeleri gerektiği yönünde haklı bir inanç ve iradeyle hareket ederek, gizliliği sağlamaya özen gösterip, elverişli araçlar (internet, telefon, telsiz, faks, mektup, telgraf, kağıt vb.) ve ortak semboller (söz, yazı, işaret vb.) aracılığıyla paylaştıkları bilgi, düşünce, duygu ve tutumlarının; özel hayata ilişkin olsun ya da olmasın, başka kişi veya kişiler tarafından, özel bir çaba gösterilerek, doğrudan veya dolaylı şekilde (zarfı açılmadan ışığa tutulan mektupta olduğu gibi), okunmak veya dinlenmek suretiyle öğrenilmesi eyleminin TCK'nın 132/1-1. cümlesinde; anlaşılabilir olsun ya da olmasın, başkalarının haberleşme içeriklerinin kaydı, yani; yazı, ses, görüntü, özel işaretler gibi ortak sembollerin, başka bir nesne üzerine taşınarak (örneğin; ses veya görüntünün, manyetik bant üzerine, yazının başka bir kağıt, defter vb. nesne üzerine geçirilmesi, kopyasının alınması, elektronik iletinin taşınabilir belleğe veya CD'ye aktarılması gibi işlemlerle) sabitlenmesi eyleminin TCK'nın 132/1-2. cümlesinde haberleşmenin gizliliğini ihlal başlığı altında suç olarak tanımlandığı, bu madde kapsamında yer verilmeyen kişinin kendisiyle yapılan haberleşme içeriğini kaydetmesi eyleminin, koşulları bulunduğu takdirde, aynı Kanunun 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturabileceği; haberleşme içeriklerinin, haberleşmenin muhatabı olan diğer kişi tarafından, belirli olmayan ve birden fazla kişi tarafından algılanabilme imkanı bulunan aleni bir ortamda, ilgilisi veya ilgililerinin rızası dışında ifşa edilmesi, yani; yayılması, açığa vurulması, afişe edilmesi, ilan edilmesi, kamuoyuna duyurulması, özetle; içeriğini öğrenme yetkisi bulunmayan kişi veya kişilerin bilgisine sunulması eyleminin TCK'nın 132/3. maddesinde tanımlanan haberleşmenin gizliliğini ihlal suçu kapsamında değerlendirileceği,

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosya kapsamına göre; sanığın katılan ile yapmış olduğu telefon kanuşmasını katılanın rızası dışında kaydetmesi eyleminin, sanığın konuşmanın tarafı olması nedeniyle TCK’nın 132. maddesinde düzenlenen haberleşmenin gizliliğini ihlal suçu kapsamında değerlendirilemeyeceği, konuşma içerikleri itibariyle tarafların özel hayatına ilişkin herhangi bir içeriği de içermediğinden TCK’nın 134. maddeside düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu da oluşturmayacağı anlaşıldığından yerel mahkemece sanık hakkında beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğuna ve sanığın cezalandırılmasına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 31.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8341, Karar No: 2017/13046, Tarih: 01.06.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/8341 E.  ,  2017/13046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... İnş. Malz. Tic. A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, ihbar tazminatları ile fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... İnş. Malz. Tic. A.Ş vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Anayasanın 141. maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Mahkemece, davalılar arasındaki ilişkinin niteliği, dava konusu alacaklardan ne şekilde sorumlu oldukları, davacının çalışmasının kim tarafından ne şekilde sonlandırıldığı, feshin haklı olup olmadığı, davacının ücretinin hangi gerekçe ile hangi tutarda belirlendiği, kabul edilen taleplerin hangi gerekçe ile kabul edildiği, reddedilen taleplerin hangi gerekçe ile reddedildiği tartışılıp açıklanmamış, bilirkişi raporundaki hesaplama doğrultusunda hüküm oluşturulmuştur. Mahkeme hükmünün gerekçesinin açıklanmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, bozma sebebine göre sair temyiz nedenlerinin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 01.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3514, Karar No: 2014/8049, Tarih: 02.05.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/3514 E.  ,  2014/8049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kulu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/10/2013

NUMARASI : 2009/524-2013/474

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Kamulaştırma Yasasının 11. maddesi hükmüne göre, bedel tespit davalarında öncelikle kamulaştırılan taşınmazın değerlendirme tarihindeki vasfının (arsa veya arazi) belirlenmesi, arsa vasfında ise değerlendirme tarihinden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değeri, taşınmaz arazi vasfında ise değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlara göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınmak suretiyle değerinin belirlenmesi gerekir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 05.08.2009 gününde kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığının, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığının, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığının, özellikle etrafının meskûn olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, yerleşim merkezlerine uzaklığının, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanaklarının, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarının belediye başkanlığından araştırılarak, bu konuda taraflara delillerini ibraz etmek üzere süre verildikten sonra, mahallinde yapılacak keşif sonucunda, taşınmaz arsa vasfında ise mahkemece tarafların vereceği ya da re'sen getirtilecek uygun emsallerin 11. maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan raporlar alınarak oluşacak duruma göre, arazi vasfında ise gelir metodu esas alınarak dava tarihindeki değerinin tespiti için alınacak bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması gerekirken taşınmazın niteliği denetlemeye elverişli şekilde belirlenmeden eksik inceleme sonucu karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Dava dilekçesinde Hazine adına tescil talep edilmesine rağmen, Karayolları Genel Müdürlüğü adına tescil kararı verilmesi,

3-Kamulaştırma Yasası'nın 4650 sayılı Yasayla değişik 10. maddesinin onbirinci fıkrasına göre, kamulaştırması yapılan taşınmaz mal tahsis edildiği kamu hizmeti itibariyle sicile kaydı gerekmeyen bir niteliğe dönüşmüş ise, istek halinde mahkemece sicil kaydının terkinine karar verilir. Mahkemece sözü edilen Yasa hükmü dikkate alınmadan, istem gibi kamulaştırılan taşınmazın tapuya tescili ile yetinilmesi gerekirken talebi aşacak şekilde dava konusu taşınmazın yol olarak terkinine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4961, Karar No: 2016/6652, Tarih: 26.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/4961 E.  ,  2016/6652 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar Kurum vekili, ... vekili, ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. ve 5510 sayılı Kanunun 86/9. maddeleri olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

Eldeki dosyada davacı davalı gerçek kişiler tarafından dönem dönem işletilen hamamda 01.05.2005-24.09.2014 tarihleri arasında çalıştığı iddiasıyla hizmetlerinin tespitini istediği davada mahkemece, 01.05.2005-09.09.2009 tarihleri arasında davalı ... ait işyerinde, 02.10.2009-31.12.2010 tarihleri arasında davalı ...'e ait işyerinde, 23.02.2011-08.05.2013 tarihleri arasında davalı ...'e ait işyerinde günün asgari ücreti ile kesintisiz olarak çalıştığının tespitine, davacının fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiştir. Mahkemece verilen kısmen kabul kararı eksik araştırma ve inceleme nedeniyle isabetsizdir. Mahkemece yapılacak iş, somut olayda çalışma ilişkisi olmasına rağmen sürenin belirlenmesi bakımından tadilat dönemlerinde çalışma olup olmadığı araştırılmalı, dosya arasında davacının hizmet döküm cetvelinde talep konusu dönemde 25.04.2008-24.0.2008

tarihleri arasında dava dışı ...işyerinden tam bildirim olduğu görülmekle davacının bu sürede çalışıp çalışmadığı araştırılarak davacının çalışma süresini işverenlik dönemlerini de gözeterek sonucu göre karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılar Kurum vekili, ... vekili ve ...’in bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılar ... ve ...'e iadesine, 26.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.