muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2799, Karar No: 2020/6457, Tarih: 11.06.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/2799 E.  ,  2020/6457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret, cinsel taciz

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında müşteki ...’a karşı “Cinsel Taciz” ve müşteki ...’a karşı “Hakaret” suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarı itibariyle, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanık hakkında “Kasten Yaralama” suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

a) Sanığın eylemi neticesinde, müşteki ...’de meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Adli Tıp Kurumu İstanbul Şube Müdürlüğünce, evrak üzerinde yapılan inceleme neticesinde tanzim olunan 25/12/2014 tarihli rapora göre, mağdurda “Zygomatik kemik kırığı” bulunduğunun ifade edildiği, ancak mevcut kemik kırığının yüz bölgesi dahilinde olduğu dikkate alınarak, yüzde sabit iz niteliğinde olup olmadığına ilişkin herhangi bir görüş belirtilmediği anlaşılmakla, müştekinin, tüm tedavi evrakları, film ve grafileri ile geçici ve kesin raporları ile birlikte, en yakın Adli Tıp Kurumu ilgili Şube Müdürlüğüne sevki sağlanarak, 5237 sayılı TCK'nin 86 ve 87. maddelerinde belirtilen ölçütlere uygun şekilde rapor temini ile sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, yetersiz rapora istinaden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Sanığın eylemleri neticesinde mağdur ...’de ve müşteki ...’de meydana gelen yaralanmalara ilişkin olarak Adli Tıp Kurumu İstanbul Şube Müdürlüğünce tanzim olunan 25/12/2014 tarihli raporlara göre, mağdur ile müştekide meydana gelen kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkilerinin orta (2) derece olduklarının belirtilmesi, adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) ila ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2) oranında artırılmasının öngörülmüş olması karşısında, mağdur ile müştekinin vücutlarında meydana gelen kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkilerinin hatalı şekilde hafif (1) derecede olduklarının da kabulü ile, sanık hakkında kurulan hükümlerde, TCK'nin 3. maddesinde yer alan “orantılılık ilkesi”ne aykırı olarak, (1/3) oranlarında artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayinleri,

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkın dikkate alınmasına, 11.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13829, Karar No: 2007/9456, Tarih: 05.06.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/13829 E.  ,  2007/9456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Kars 2. A.H. (Aile)  Mahkemesi

TARİHİ        :19.07.2005

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* temyiz eden Yargıç Harmankaya tebligata rağmen gelmedi.Karşı taraf vekili Avukat .. geldi.Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

4722 sayılı kanunun 1.maddesi hükmü de dikkate alındığında olaya 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi hükümlerinin uygulanması gerekir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayet yönünden kısa kararla, gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulmuştur.

# Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlışta olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli karardaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş,  l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.

3-Yıpranma payı düşülmeden dava konusu eşyalar hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Hükmün yukarıda (2.) ve (3.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bu iki bentte gösterilen bozma sebebine göre davalının bu yönlere ilişkin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, hükmün bozma kapsamı dışında kalan ve incelenmeyen yönler dışındaki bölümlerinin yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere  oybirliğiyle karar verildi. 05.06.2007 Salı
Yargıtay — Esas No: 2020/255, Karar No: 2022/365, Tarih: 22.06.2022

**Ceza Genel Kurulu         2020/255 E.  ,  2022/365 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : (Kapatılan) 15. Ceza Dairesi

Sanık ...'nun nitelikli dolandırıcılık suçundan TCK'nın 158/1-f ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 4 yıl hapis ve 28.000 TL adli para cezası, resmî belgede sahtecilik suçundan TCK'nın 204/1. maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına; adli para cezasının taksitlendirilmesine ve her iki suç yönünden aynı Kanun'un 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesince verilen 09.06.2015 tarihli ve 20-135 sayılı hükümlerin sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesince 06.02.2020 tarih ve 12539-1577 sayı ile temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 10.05.2020 tarih ve 42068 sayı ile;

"Sanık, 09.07.2015 tarihinde kendisine usulüne uygun tebliğ edilen kararı 20.07.2015 tarihinde temyiz etmiştir. 5230 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310/1. maddesinde 'Temyiz talebi, hükmün tefhiminden bir hafta içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe verilmesi veya zabıt katibine yapılacak beyanla olur. Hükmün tefhimi sanığın yokluğunda olmuşsa bu süre tebliğ tarihinden başlar...' şeklinde düzenleme yer almakta ise de, temyiz başvuru süresinin son günü olan 16.07.2015 tarihinin ... Bayramı'nın Arefesi olması nedeniyle idari tatil olduğu ve dolayısıyla sanığın temyiz isteminin yasal bir haftalık süresinin ... tatili nedeniyle dolmadığı ve tatil bitiminde yaptığı başvurunun yasal süresinde olduğu," görüşüyle, itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesince 08.06.2020 tarih ve 1666-5008 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın, nitelikli dolandırıcılık ve resmî belgede sahtecilik suçlarından mahkûmiyetine dair yokluğunda verilen 09.06.2015 tarihli kararın 09.07.2015 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine 20.07.2015 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu anlaşılan dosyada; son günü ... Bayramı'nın Arefe gününe denk gelen temyiz süresinin resmî tatilin bitimine kadar uzayıp uzamayacağının, bu bağlamda sanığın temyiz isteminin süresinde olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

İncelenen dosya kapsamından;

... Ağır Ceza Mahkemesince 09.06.2015 tarih ve 20-135 sayı ile; sanık ...'nun nitelikli dolandırıcılık ve resmî belgede sahtecilik suçlarından mahkûmiyetine ilişkin verilen gerekçeli kararın sanığın 09.02.2015 tarihli celsede beyan ettiği "... Mezrası, No: 112 Yurtbaşı Merkez ..." adresine aynı zamanda Mernis adresi olduğu da belirtilerek tebliğe çıkarıldığı, tebligat parçasına "Gösterilen ardese gidildi, muhatap geçici olarak adresten ayrılmış olup Köy Muhtarı Nazif bırakıldı. 2 Nolu haber kağıdı kapısına yapıştırılıp en yakın komşusu olan Dündar haber verildi." şerhi ile 09.07.2018 tarihinde tebliğ edildiği, muhtar ...'nin imzasının da alındığı,

Sanığın 20.07.2015 tarihli dilekçesi ile hakkındaki mahkûmiyet hükümlerini temyiz ettiği,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 04.11.2019 tarihli ve 301619 sayılı tebliğnamede sanığın temyiz isteminin reddine karar verilmesinin istenildiği,

Özel Dairece 06.02.2020 tarih ve 12539-1577 sayı ile; sanığa 09.07.2015 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik, yasal süresi geçtikten sonra sanığın yaptığı 20.07.2015 tarihli temyiz başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca reddine karar verildiği,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 10.05.2020 tarihli ve 42068 sayılı itirazname ile; "Sanık, 09.07.2015 tarihinde kendisine usulüne uygun tebliğ edilen kararı 20.07.2015 tarihinde temyiz etmiştir. 5230 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310/1. maddesinde 'Temyiz talebi, hükmün tefhiminden bir hafta içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe verilmesi veya zabıt katibine yapılacak beyanla olur. Hükmün tefhimi sanığın yokluğunda olmuşsa bu süre tebliğ tarihinden başlar...' şeklinde düzenleme yer almakta ise de, temyiz başvuru süresinin son günü olan 16.07.2015 tarihinin ... Bayramı'nın Arefesi olması nedeniyle idari tatil olduğu ve dolayısıyla sanığın temyiz isteminin yasal bir haftalık süresinin ... tatili nedeniyle dolmadığı ve tatil bitiminde yaptığı başvurunun yasal süresinde olduğu anlaşılmıştır." şeklindeki gerekçe ile itiraz kanun yoluna başvurulduğu,

Gerekçeli kararın sanığa tebliğ edildiği 09.07.2015 tarihinin Perşembe gününe denk geldiği, tebliğden itibaren bir hafta olan 16.07.2015 tarihinin de Perşembe gününe tekabül edip bu tarihin ... Bayramı'nın Arefe günü olduğu,

Başbakanlık Personel ve Prensipler Genel Müdürlüğünün 09.07.2015 tarihli ve 69471265-010-06/7620 sayılı yazısı uyarınca; "Kurum yöneticilerince gerekli tedbirlerin alınarak hizmetlerin aksatılmaması, zorunlu hizmetlerin yürütülmesi için asgari seviyede eleman bulundurulması kaydıyla" kamu kurum ve kuruluşlarındaki bütün çalışanların 16 Temmuz 2015 Perşembe yarım gün idari izinli sayılmalarına karar verildiği,

Başbakanlık Personel ve Prensipler Genel Müdürlüğünün 09.07.2015 tarihli ve 69471265-010-06/7620 sayılı yazısı uyarınca; "Kurum yöneticilerince gerekli tedbirlerin alınarak hizmetlerin aksatılmaması, zorunlu hizmetlerin yürütülmesi için asgari seviyede eleman bulundurulması kaydıyla" kamu kurum ve kuruluşlarındaki bütün çalışanların 16 Temmuz 2015 Perşembe yarım gün idari izinli sayılmalarına karar verildiği,

UYAP Bilişim Sistemi kayıtlarının incelenmesinde; sanığın 09.06.2015 ila 09.07.2015 tarihleri arasında cezaevinde olmadığı,

Anlaşılmaktadır.

Kanun yolları, yargılama makamları tarafından verilen ve hukuka aykırı veya yanlış olduğu ileri sürülen kararların, kural olarak, başka bir makam tarafından tekrar incelenmesini sağlayan yasal yollar olup böylelikle, varsa hukuka aykırılık veya yanlışlıkların giderilmesi, doğru ve adalete uygun kararlarla, taraflarda ve toplumda güven duygusunun güçlendirilmesi amaçlanmaktadır.

Kanun yoluna başvuru hakkı, adil yargılanma hakkının kapsamı içerisinde kabul edilmekte olup bu hakla ilgili gerek uluslararası mevzuatta, gerekse iç hukukumuzda birçok hüküm bulunmaktadır. Bu kapsamda örneğin; Anayasa'nın "Hak Arama Hürriyeti" başlığını taşıyan 36. maddesinin birinci fıkrasında, "Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir.", "Temel Hak ve Hürriyetlerin Korunması" başlığını taşıyan 40. maddesinde ise; "(1) Anayasa ile tanınmış hak ve hürriyetleri ihlâl edilen herkes, yetkili makama geciktirilmeden başvurma imkanının sağlanmasını isteme hakkına sahiptir. (2) Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır." hükümlerine yer verilmiştir.

Bir hüküm veya karara karşı kanun yollarının açık olması kural, kapalı olması ise istisnadır. Bu istisna da hukuk devletinde kabulü mümkün meşru bir amaçla, Anayasa'nın 36. maddesinde düzenlenen "hak arama hürriyeti" ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde düzenlenen "mahkemeye erişim hakkı"nın özüne halel getirmeyecek biçimde orantılı olmalı ve kanunda açıkça düzenlenmiş bulunmalıdır.

Temyiz hakkının kullanımına ilişkin bu genel açıklamalardan sonra temyizde süre ve resmî tatil kavramları üzerinde de durulmalıdır.

1412 sayılı CMUK'nın temyizin süresini düzenleyen 310. maddesinde, yüze karşı açıklanan hükmün bu tarihten itibaren bir hafta içinde temyiz edileceği belirtilmiş, 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesi uyarınca da temyiz davası açılması için yedi günlük bir süre öngörülmüş iken, 05.08.2017 tarihli ve 30145 mükerrer sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7035 sayılı Kanun'un 21. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesinin birinci fıkrasında yer alan "yedi" ibaresi "on beş" şeklinde değiştirilerek temyiz süresi on beş güne çıkarılmıştır.

1412 sayılı CMUK'nın "Günle tayin edilen mehiller" başlığını taşıyan 39. maddesinde; "Gün ile tayin edilen mehillerde mehlin cereyanını istilzam eden tebliğ veya vakıa günleri hesaba katılmaz.", "Hafta veya ayla tayin edilen mehiller" başlığını taşıyan 40. maddesinde ise "Mehil, hafta veya ay olarak tayin edilmişse cereyana başladığı gün, son haftada isim ve son ayda sayı itibarile tekabül eden günün tatil saatinde ve şayet ay sonunda başlayıp da nihayet bulduğu ayda sayı itibarile mukabil gün yoksa ayın son gününde biter.

Son gün pazara veya her hangi bir tatile tesadüf ederse mehil; tatilin ertesi günü biter." şeklinde düzenlemelere yer verilmiş olup benzer yönde düzenleme içeren 5271 sayılı CMK'nın 39. maddesinde ise;

"1) Gün ile belirlenen süreler, tebligatın yapıldığının ertesi günü işlemeye başlar.

2) Süre, hafta olarak belirlenmiş ise, tebligatın yapıldığı günün, son haftada isim itibarıyla karşılığı olan günün mesai saati bitiminde sona erer.

3) Süre, ay olarak belirlenmiş ise tebligatın yapıldığı günün, son ayda sayı itibarıyla karşılığı olan günün mesai saati bitiminde sona erer. Son bulduğu ayda sayı itibarıyla karşılığı olan gün yoksa süre, ayın son günü mesai saati bitiminde sona erer.

4) Son gün bir tatile rastlarsa süre, tatilin ertesi günü biter." hükümlerine yer verilmiştir.

Diğer taraftan, 2429 sayılı Ulusal ... ve Genel Tatiller Hakkında Kanun'un 1. maddesinde 29 Ekim gününün Ulusal ... olduğu, Bayramın, 28 Ekim günü saat 13.00'ten itibaren başlayıp 29 Ekim günü devam edeceği belirtilmiş, 2. maddesinde resmî ve dini ... günleri ile yılbaşı günü, 1 Mayıs ve 15 Temmuz günlerinin genel tatil günleri olacağı açıklanarak, maddenin A fıkrasında 23 Nisan gününün, Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı; 19 Mayıs gününün, Atatürk'ü Anma ve Gençlik ve Spor Bayramı; 30 Ağustos gününün Zafer Bayramı günleri olduğu, aynı maddenin B fıkrasında ise dini bayramlardan olan ... Bayramının Arefe günü saat 13.00'ten itibaren üç buçuk gün; Kurban Bayramının Arefe günü saat 13.00'ten itibaren dört buçuk gün olduğu hükme bağlanmıştır.

Uyuşmazlık konusunda isabetli bir çözüme ulaşılabilmesi bakımından idarî izin kavramı üzerinde durulmasında da fayda bulunmaktadır.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın "Çalışma şartları ve dinlenme hakkı" başlıklı 50. maddesinde;

"Kimse yaşına, cinsiyetine ve gücüne uymayan işlerde çalıştırılamaz.

Küçükler ve kadınlar ile bedeni ve ruhi yetersizliği olanlar çalışma şartları bakımından özel olarak korunurlar.

Dinlenmek çalışanların hakkıdır.

Ücretli hafta ve ... tatili ile ücretli yıllık izin hakları ve şartları kanunla düzenlenir." hükmü yer almaktadır.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın "Çalışma şartları ve dinlenme hakkı" başlıklı 50. maddesinde;

"Kimse yaşına, cinsiyetine ve gücüne uymayan işlerde çalıştırılamaz.

Küçükler ve kadınlar ile bedeni ve ruhi yetersizliği olanlar çalışma şartları bakımından özel olarak korunurlar.

Dinlenmek çalışanların hakkıdır.

Ücretli hafta ve ... tatili ile ücretli yıllık izin hakları ve şartları kanunla düzenlenir." hükmü yer almaktadır.

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun "İzin" başlıklı 23. maddesinde devlet memurlarının bu Kanun'da gösterilen süre ve şartlarla izin hakkına sahip olduğu belirtilerek, aynı Kanun'un 102 ve devamı maddelerinde kamu çalışanlarının yıllık izin, mazeret izni ve aylıksız izin hakları yasal güvenceye bağlanmıştır. Bununla birlikte devlet memurlarına idari izin verilmesi konusunda 657 sayılı Kanun'da herhangi bir düzenlemeye yer verilmemiş olup idari iznin verilmesi 657 sayılı Kanun'un 100. maddesi hükümlerine dayandırılmaktadır.

"Günlük çalışma saatlerinin tespiti" başlıklı söz konusu maddede, günlük çalışmanın başlama ve bitme saatleri ile öğle dinlenme süresinin, bölgelerin ve hizmetin özelliklerine göre merkezde Cumhurbaşkanınca, illerde valiler tarafından tespit olunacağı, ancak engelliler için engel durumu, hizmet gerekleri, iklim ve ulaşım şartları göz önünde bulundurulmak suretiyle günlük çalışmanın başlama ve bitiş saatleri ile öğle dinlenme sürelerinin merkezde üst yönetici, taşrada mülki amirlerce farklı belirlenebileceği, memurların yürüttükleri hizmetin özelliğine göre bu madde uyarınca tespit edilen çalışma saat ve süreleri ile görev yerlerine bağlı olmaksızın çalışabilmelerinin mümkün olduğu, bu hususa ilişkin usul ve esasların Cumhurbaşkanınca belirleneceği düzenlenmiştir.

Görüldüğü gibi idarî izin verilmesi hususunda açık bir yasal düzenleme bulunmamakla birlikte 657 sayılı Kanun'un 100. maddesi hükümlerine dayanılarak merkezde Cumhurbaşkanınca, illerde ise valiler tarafından devlet memurlarına idarî izin kullandırılmaktadır. Yetkili üst amirin kararıyla çalışma gününün tatil edilmesi olarak tanımlanabilecek olan idarî izin kavramı, resmî ve herkes için geçerli bir tatil anlamına gelmeyip, ilgili kamu kurum ve kuruluşları bünyesinde çalışan devlet memurlarını kapsayan idarî bir tatil niteliğindedir.

Kurum yöneticileri tarafından gerekli tedbirlerin alınarak hizmetlerin aksatılmaması, zorunlu hizmetlerin yürütülmesi için asgari sayıda personel bulundurulması kaydıyla kamu kurum ve kuruluşlarındaki çalışanlara idarî izin kullandırıldığından, resmî tatilin aksine idarî izin süresinde yasal sürelerin işlemeye devam edeceğinde herhangi bir tereddüt bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Kurum yöneticileri tarafından gerekli tedbirlerin alınarak hizmetlerin aksatılmaması, zorunlu hizmetlerin yürütülmesi için asgari sayıda personel bulundurulması kaydıyla kamu kurum ve kuruluşlarındaki çalışanlara idarî izin kullandırıldığından, resmî tatilin aksine idarî izin süresinde yasal sürelerin işlemeye devam edeceğinde herhangi bir tereddüt bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Nitelikli dolandırıcılık ve resmî belgede sahtecilik suçlarından sanık ...'nun mahkûmiyetine ilişkin Yerel Mahkemece verilen 09.06.2015 tarihli ve 20-135 sayılı hükme yönelik sanığın temyiz isteminin Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesince 06.02.2020 tarih ve 12539-1577 sayı ile reddine karar verildiği, Yerel Mahkemece, kanun yolu bildiriminde “...Sanığın ve katılanın yokluğunda, ... mütalaaya uygun, hükmün tefhim ve tebliğinden itibaren (7) gün içinde Mahkememize verilecek bir dilekçe ile veya zabıt katibine beyanda bulunulup tutanağa geçirilmek kaydıyla Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere oybirliği ile verilen karar açıkça okunup usulen anlatıldı..." şeklinde açıklamalara yer verildiği, gerekçeli kararın sanığa 09.07.2015 tarihinde tebliğ edildiği, temyiz süresinin son gününün saat 13.00'e kadar idarî izin, saat 13.00'ten itibaren ise resmî tatil olup ... Bayramı'nın Arefe gününe denk gelen 16.07.2015 tarihi olduğu ve sanığın ... Bayramı sonrası ilk mesai günü olan 20.07.2015 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu olayda;