muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2061, Karar No: 2024/8692, Tarih: 18.11.2024

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare istinaf dilekçesinde özetle; kararın hukuka ve kanuna aykırı olduğunu, münavebe sisteminin yanlış belirlendiğini, kapitalizasyon faizi düşük belirlenmek sureti ile fazla bedele hükmedildiğini, fark bedel için uygulanan yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olarak belirlenmesinin ve lehlerine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazın sulu tarım arazisi vasfında olduğunu, Dicle Nehrinin yaz kış kurumadığını, dolayısıyla taşınmazın kurumayan bir su kaynağına sahip olduğunu, Dicle Nehri ile taşınmaz arasındaki mesafe dikkate alındığında her türlü motopomp veya dinamo gibi araçlarla sulanma imkanına sahip sulanabilir arazi vasfında olduğunu, keşif yapıldığı 31.10.2019 tarihinde arazinin sulanmaya ihtiyaç duymadığı ve sulama ekipmanlarının toplandığı bir zaman olması nedeniyle sulamaya ilişkin gözlem yapılamadığını, münavebeye esas alınan ürünlerin üretim masraflarının brüt gelirin en fazla 1/3’ü oranında olması gerekirken üretim masraflarının hemen hemen ½ oranında hesaplanmak suretiyle düşük bedel tespit edildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kuru tarım arazisi niteliğindeki taşınmaza net gelir metoduna göre değer biçilmesinin ve belirlenen bedelin bloke ettirilerek davalıya ödenmesine karar verilmesinin doğru olduğunu, bu hususta tarafların istinaf sebebi olarak ileri sürdüğü hususların yerinde görülmediğini, böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu; ancak kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi ve faiz bitiş tarihi yönünden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin iki numaralı alt bendi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ve 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ve 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11387, Karar No: 2013/23398, Tarih: 05.06.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/11387 E.  ,  2013/23398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın cezasının 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f maddesi gereğince kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımına çevrilmesi gerekirken infazı sınırlar şekilde "kamuda temizlik işlerinde çalıştırılmasına" ibaresinin hükme yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince hüküm fıkrasında TCK'nin 50/1-f maddesi ile ilgili bendinde yer alan "kamuda temizlik işlerinde çalıştırılmasına" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “kamuya yararlı bir işte çalıştırma yaptırımına çevrilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 05.06.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3032, Karar No: 2020/1378, Tarih: 13.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/3032 E.  ,  2020/1378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 08/02/2018 tarih ve 2016/471 E. - 2018/37 K. sayılı kararın davacı vekili ile davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 10/05/2019 tarih ve 2018/1075 E. - 2019/557 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 29, 30 ve 31. sınıf ürünleri içeren 148354, 2002/30574, 2007/38426, 1998/204274, 2010/27106, 2015/62356, 2015/62366 sayılı ERİŞ ibareli markaların sahibi olduğunu, davalının müvekkili markaları ile iltibas yaratacak şekilde 16.09.2015 tarihinde ERİŞTO ibareli 29, 30 ve 31. sınıf ürünleri içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, başvurunun reddi istemiyle itirazda bulunduklarını, itirazlarının önce Markalar Dairesi ve nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, başvurunun tescilinin müvekkilinin markalarıyla iltibasa sebebiyet vereceğini ileri sürerek, hukuka aykırı YİDK kararının iptaline ve davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ve Marka Kurumu vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı şirket vekili, müvekkilinin 1976 yılından beri ERİŞ tanıtım işaretiyle ticari faaliyette bulunduğunu, ERİŞ ibareli birçok markasının olduğunu, aralıksız kullanılmak suretiyle markaların tanınmış hale geldiğini, davacı firmanın ortakları ile müvekkili şirketin ortaklarının akraba olduğunu, davacı firma kurucusu ...'in müvekkili şirketin ortakları ile yaptığı sözlü mutabakat gereği ERİŞ markasını "canlı hayvan, tavuk, piliç, yemve yumurta" ürünleri üzerinde kullanımına izin verildiğini, bu nedenle davacının yaptığı marka tescillerine müvekkilinin herhangi bir itirazda bulunmadığını, müvekkilinin ERİŞTO ibareli başvurusu arasında görsel, sescil ve anlamsal bir benzerlik bulunmadığını, ürünlerin davacı markasının kapsamındaki ürünlerden farklı olduğunu, kaldı ki müvekkilinin önceki tescillerden kaynaklı kazanılmış hakkının bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre;davacı şirketin kurucusu ...'in davalı şirketteki hisselerini devrederek ayrıldığı ve davacı şirketi kurarak ERİŞ ibareli ve ondan türetilen marka tescil başvuruları gerçekleştirdiği, davalı şirketin anılan başvurulara itiraz edip reddedilen itirazlar ile ilgili de iptal ve hükümsüzlük davaları açtığı, davacının markalarının ihtilafsız olarak sadece "yumurtalar ve yumurta tozları, canlı hayvanlar (kuluçkalık yumurtalar ve döllenmiş yumurtalar dahil), canlı ve kurutulmuş bitkiler ve otlar, hayvan yemleri" bakımından varlığını sürdürdüğü, esasen gerçek ve öncelikli hak sahibi konumunda bulunan davalının da davacının anılan ürünler için tesciline sözlü olarak izin verildiğini savunduğu, her iki tarafın öteden beri var olan fiili ve tescilli kullanım biçimine riayet etmelerinin gerektiği, buna karşın davalının 2015/75963 sayılı davacının ERİŞ ibareli markaları ile görsel, sescil ve anlamsal olarak bıraktığı umumi intibaı itibariyle bağlantı kurulabilecek nitelikteki ERİŞTO ibareli marka tescil başvurusunun kapsamında -davacı tarafın ERİŞ markası ile kullanımına izin verilen ve öteden beri de tescilli olarak kullandığı- "yumurtalar ve yumurta tozları, canlı hayvanlar (kuluçkalık yumurtalar ve döllenmiş yumurtalar dahil) canlı ve kurutulmuş bitkiler ve otlar, hayvan yemleri" ürünlerinin de bulunduğu, şu hale göre davacının itirazının anılan mallar bakımından kabul edilmesinin gerektiği, davalının önceki markalarının belirtilen ürünler bakımından kendisine kazanılmış hak sağlamasının mümkün olmadığı, anılan ürünler yönünden ERİŞ ve anılan kelimeden türetilen markaları kullanım önceliğinin davacıya ait bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, YİDK'nın 2016/10259 sayılı kararının, “29. Sınıftaki yumurtalar ve yumurta tozları, 31. Sınıftaki canlı hayvanlar (kuluçkalık yumurtalar ve döllenmiş yumurtalar dahil), canlı ve kurutulmuş bitkiler ve otlar, hayvan yemleri ürünleri,” bakımından davacı itirazının reddi bakımından iptaline ve hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili ve davalı kurum vekili tarafından ayrı ayrı istinaf yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davacı ve davalı kurum vekillerinin istinaf başvurularının esas yönünden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili ve davalı kurum vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Karara karşı davacı vekili ve davalı kurum vekili tarafından ayrı ayrı istinaf yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davacı ve davalı kurum vekillerinin istinaf başvurularının esas yönünden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili ve davalı kurum vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekili ile davalı TPMK vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ile davalı TPMK'dan ayrı ayrı alınmasına, 13/02/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11923, Karar No: 2015/9562, Tarih: 29.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/11923 E.  ,  2015/9562 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/28673

MAHKEMESİ : Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2012

NUMARASI : 2012/520 (E) ve 2012/476 (K)

SUÇ : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece usule aykırı şekilde kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. Maddeleri uyarınca tebliğnameye aykırı olarak, şikayetçi vekilinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 29.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9381, Karar No: 2018/5532, Tarih: 11.09.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/9381 E.  ,  2018/5532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... vekili, davalılar ...... Sipahi ve ... vekili ile davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

...... ili, ...... ilçesi, ...... köyü 146 ada 1 nolu parsel 13.537,00 m2 yüzölçümü ile davalılar adına arsa vasfı ile tapuda kayıtlıdır.

Davacı Orman Yönetimi vekilinin 28.01.2014 tarihli dava dilekçesinde dava konusu taşınmazın kesinleşmiş orman sınırları içinde kalan kısmının tapu kaydının iptali ile orman olarak ...... adına tapuya tesciline ve müdahalenin men'ine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddine, dava konusu ...... ili, ...... ilçesi, ...... köyü 146 ada 1 parsel de dosya arasında mevcut 31/05/2015 tarihli krokili raporda (A) harfi ile gösterilen 1.656,00 m²'lik kısmın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile orman vasfı ile ...... adına tapuya kayıt ve tesciline, müdahalenin men'i talebinin reddine, karar verilmiş hüküm davalılardan ... vekili, davalılar ...... Sipahi ve ... vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde dava tarihinden önce 2000 yılında ilan edilen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi ise 1954 yılında kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın (A) kısmının orman tahdidi içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik yoktur. Ancak karar tarihinden sonra, 28.04.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanunun 33. maddesi ile Orman Genel Müdürlüğü, 2/7/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan, bu Kanunda belirtilen görevleri kapsamında düzenlenen kâğıtlar sebebiyle damga vergisinden ve tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan döner sermaye hizmet bedellerinden muaftır, hükmü gereğince Orman Yönetiminin açtığı dava nedeniyle aleyhine harçlara hükmedilmesi doğru olmamıştır. Ayrıca davacı Orman Yönetiminin davasının müdahalenin men'i talebi yönünden reddedilmesine rağmen kendisini vekille temsil ettiren davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi de doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna aykırı hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 11/09/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9937, Karar No: 2024/1627, Tarih: 03.04.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/9937 E.  ,  2024/1627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/400 E., 2016/23 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; katılanlar tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c. maddesi uyarınca beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanların temyiz sebepleri; kararın hukuka aykırı olduğuna, eksik inceleme yapıldığına, adli tıp raporundaki tespitin hatalı olduğuna, kaza tespit tutanağında, bilirkişiden alınan ek raporda sanığın asli kusurlu olduğunun belirtildiğine; adli tıp raporunun kendilerine tebliğ edilmediğine, bu raporu kabul etmediklerine, sanığın kusurlu olduğuna, tanık beyanlarının gerçeği yansıtmadığına, beraat kararının bozulması gerektiğine ve re'sen gözetilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın sevk ve idaresindeki araç ile meskun mahalde, gündüz vakti, bölünmüş karayolunda seyir halinde olduğu, Alabanda kavşağına geldiği esnada araçlara yeşil ışığın yandığı, sanığın aracının sol tarafından bir minibüsünde seyir halinde olduğu ve sanığın aracını sollamakta olduğu, bu sırada karşı kaldırımdaki iş yerinden kireç alan mağdurun iş yeri çalışanı ... ile yoldan karşıdan karşıya geçmek için harekete geçtiği, Aykut'un arkadan elinde kireç çuvalı ile mağduru takip ettiği, mağdurun ara refüjdeki çiçeklik üzerinden koşarak karşıdan karşıya geçmeye çalıştığı ve sanığı sollamaya çalışan minibüsün önünden geçip sanığın kullandığı aracın önüne aniden çıktığı, mağduru son anda fark eden sanığın frene basmaya fırsat bulamadan mağdura çarptığı, mağdurun kaldırıldığı hastanede beyin kanaması neticesi hayatını kaybettiği, meydana gelen olayda Adli Tıp raporuna göre sanığa atfı kabul bir kusur izafe edilemeyeceği, mağdurun araçlara yeşil ışık yandığı esnada yoldan geçmekte olan aracın önünden aniden yola çıkmak suretiyle sanığın kullandığı aracın önüne atılması neticesinde kazanın meydana gelmesinde tam ve asli kusurlu olduğu anlaşılmış, sanığın meydana gelen olayda herhangi bir taksir ve kusuru bulunmadığından beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Dosya içeriğine göre, gündüz vakti, saat 12.00 sıralarında, açık havada, meskun mahalde, bölünmüş , tek yönlü, yüzeyi kuru, asfalt kaplama, görüşe engel cismin bulunmadığı, eğimsiz düz yolda sevk ve idaresindeki otomobil ile seyir halinde olan sanığın, ışık kontrollü kavşağa geldiğinde seyir istikametine göre sol taraftan yaya geçidi üzerinden yolun sağına geçiş yapmakta olan 57 yaşındaki mağdur yayaya yol ortasına yakın bir noktada aracının ön kısımları ile fren izi bırakmaksızın çarpması neticesinde mağdurun trafik kazasına bağlı künt kafa travması ve kafa tası boşluğu içine kanamaya bağlı beyin fonksiyon kaybı neticesinde öldüğü, sanığın ve olay esnasında aracında yolcu olan tanık Hasan'ın kovuşturma sırasında alınan beyanlarından farklı olarak olay günü alınan kolluk ifadelerinde kendilerini sollamakta olan bir araçtan bahsetmedikleri, mağdurun yolun solundan yaya geçidinden karşıya geçmek istediğini belirttikleri görülmüş olup, sanığın görüşün açık olduğu meskun mahalde araç hızını kavşaklara ve yaya geçitlerine yaklaşırken azaltmaması, mağdur yayaya ikazda bulunup zamanında etkin fren ve direksiyon tedbirine başvurmaması nedeniyle kusurlu olduğu anlaşıldığından mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Çine Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılanların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1146, Karar No: 2025/2255, Tarih: 28.05.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/1146 E.  ,  2025/2255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/683 E., 2023/523 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/379 E., 2022/68 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava konusu Eskişehir ili, ... ilçesi, ... Mh. ... ada, ... parsel sayılı arsa üzerinde 21.11.2016 tarihli Arsa Payı Kat Karşlığı İnşaat Sözleşmesi imzalandığını, 2018 yılında da ek sözleşmeler imzalandığını, Arsa Payı Kat Karşlığı İnşaat Sözleşmesi gereği neticeten arsa sahibi ...'a 1. kat 3 no'lu BB, arsa sahibi ...'a zemin kat 1 no'lu BB'ün isabet edeceğinin kararlaştırıldığını, ...'ın kendisine ait olacak taşınmazı müvekkili ... devrettiğini, ruhsattan itibaren 18 ay içerisinde inşaatın tamamlanacağının kararlaştırılmasına rağmen yüklenici davalı ...'ın inşaatı yarım bıraktığını, bu nedenle yaptırılan tespit neticesinde inşaatın % 33.25 seviyede olduğununu tespit edildiğini, müvekkillerinin ilk sözleşme uyarınca yükleniciye 26.000,00 TL de fark ödemesi yaptıklarını,

Yüklenicinin kendisine ait olacak taşınmazları davalılara sattığını, inşaatın sözleşmede kararlaştırılan sürede tamamlanamamış olması nedeniyle; sözleşmenin geriye etkili feshine, davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali her türlü takyidattan ari olarak müvekkilleri adına tesciline, ödenen 26.000,00 TL'nin şimdilik 1.000 TL'sinin yükleniciye ödenen 12.12.2016 tarihinden itibaren yükleniciden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... cevap dilekçesinde; Dava konusu bağımsız bölümlerin bedelini elden vererek satın aldığını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.