muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/13683, Karar No: 2025/6630, Tarih: 30.04.2025

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemenin eksik araştırma ile kararı verdiğini, keşif ve bilirkişi raporunun yetersiz kaldığını, bilirkişi kök raporuna ve 1. ek rapora karşı itiraz edildiğini, itirazlar doğrultusunda yeniden keşif kararı verilmesi talep edildiğini, 1990 yılında inşa edilen ve kat irtifakı kurulan dönemdeki yapının özelliklerine göre oranlı bir şekilde paylaşıldığını, aradan uzunca bir zaman geçmesine rağmen mevcut arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığını, anataşınmazdan kaynaklanan yükümlülükler, yıllarca bu oran üzerinden ifa edildiğini son yıllarda gündeme gelen kentsel dönüşüm uygulamaları ve imar barışı çerçevesinde davanın açılmasının iyiniyet kuralları ile bağdaşmayacağı hususu, hem bölge adliye mahkemesi kararlarında hem de yargıtay içtihatlarında genel kabul gördüğünü, bu nedenle, söz konusu davanın reddi gerekirken, kabulüne karar verilmesinin hukuka ve hakkaniyete aykırılık teşkil ettiğini kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmaz üzerinde 7 bağımsız bölümün bulunduğu, yönetim planının 24.10.1990'da onaylanmış olduğu ve kat irtifakı kurularak arsa paylarının belirlenmiş olduğu, mahkemece tarafların sunduğu deliller ile resen toplanan delillerin, ana taşınmaza ilişkin kayıt ve belgelerin değerlendirildiği, mahallinde uzman bilirkişilerden oluşan heyetle keşif yapıldığı, dosyada kök ve ek rapor alındığı, rapora göre arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleri ile oransız olarak belirlenmiş olduğunun anlaşıldığı, mahkemece bilirkişi heyetinin raporlarına itibar edilerek bağımsız bölümlerin arsa paylarının yeniden düzenlendiği ve hükme esas alınan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya yeterli ve elverişli olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın eksik inceleme neticesinde verildiğini, raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığını, istinaf taleplerinin incelenmediğini bu nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları ana gayrimenkulde bağımsız bölümlerin arsa paylarının değerleriyle orantılı olup olmadığının tespiti ile yeni arsa paylarının tapu siciline tescili istemine ilişkindir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları ana gayrimenkulde bağımsız bölümlerin arsa paylarının değerleriyle orantılı olup olmadığının tespiti ile yeni arsa paylarının tapu siciline tescili istemine ilişkindir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Dava konusu ana gayrimenkulde 1990 tarihinde kat irtifakının tesis edildiği anlaşılmaktadır.

3.Dosyada mevcut bilirkişi raporunda; bağımsız bölümlerin kat irtifakının kurulduğu tarihteki değerlerinin açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu açıkca saptanmamış, ayrıca bağımsız bölümlerin binada bulundukları yerleri ve yüzölçümleri açıkça belirtilmesine karşın her bir bağımsız bölümün kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulduğu tarihteki değerlerine etkili olabilecek diğer unsurlar tek tek yazılıp açıklanmamış ve bu bağımsız bölümlerin değerleri ayrı ayrı hesaplanmamış olup soyut bir biçimde değerlendirmenin yapılarak arsa payları yeniden belirlenmesi isabetli değildir.

4.Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda arsa paylarının belirlenmesinde esas alınacak olan bağımsız bölümlerin kat irtifakı kurulduğu tarih itibari ile değerlerini olumlu veya olumsuz etkileyen tüm unsurların incelenip irdelenmesi, bağımsız bölümlerin kat mülkiyeti kurulduğu tarihteki, cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısıtma ve aydınlatma süreleri, mimari kullanımı ve konumu, cephesi, manzarası gibi hususların yeniden değerlendirilmesi için bilirkişi kurulundan yeniden ek rapor alınması, arsa paylarının düzenlenmesini gerektirecek bir hususun olup olmadığının araştırılması davacıların kat irtifakı tesis edilirken yahut kat mülkiyetine geçiş işlemleri sırasında arsa paylarını belirleyip belirlemediklerinin tespiti ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu işin esası hakkında davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,30.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20890, Karar No: 2015/33862, Tarih: 30.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/20890 E.  ,  2015/33862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (...) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücret alacağı, fazla mesai ücreti, resmi tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı Serbest Muhasebeci Mali Müşavir ...'ın muhasebe bürosunda 1980 yılında işe başladığını, 1999 tarihinde emekliliğe hak kazandığını, ancak 14/02/2013 tarihine kadar çalışmaya devam ettiğini, felç geçirip rahatsızlandığını, akıl rahatsızlığı nedeniyle de vasi tayini yapılıp eşi ... Ünal'ın kendisine vasi olarak atandığını,vasi tayin edilecek bir rahatsızlığının olması nedeniyle kıdem tazminatına hak kazandığını ileri sürerek kıdem tazminatı, ücret alacağı, yıllık izin, fazla çalışma, resti tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının, davalı yanında işçi olarak çalışmadığını, yaptığı muhasebecilik işinin ortağı olduğunu, aralarında herhangi bir hizmet sözleşmesinin bulunmadığını, işyerinin müvekkili üzerinde görüldüğünü, bu yüzden de davacının sigorta primlerinin iyi bir emekli aylığı alabilmesi için en üst düzeyden ödendiğini, davacının müvekkili ile ortak muhasebe işi yaptığını tüm müşterilerin bildiğini, davacının kendini bir işçi olarak değil de serbest muhasebeci olarak kendi adına kartvizit bile bastırdığını, kendisini muhasebeci olarak gösterdiğini, davacının bu işyerinde sürekli durmadığını, 2006 yılından itibaren hayvancılık işi ile uğraşmaya başladığını ve bu ... nedeniyle Ziraat Bankasından kredi çektiğini, ancak bu hayvancılık işinden zarar ettiğini, 31/05/1999 tarihinde emekliliğe hak kazandığını beyan etmiş ise de bu tarihten sonra müvekkili ile ... ilişkisinin devam ettiğine dair hiçbir delilinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacı ile davalı arasındaki ilişkinin işçi-işveren ilişkisi olarak nitelendirilemiyeceği, dava dilekçesinde bildirilen alacaklarının bulunduğuna ilişkin iddiaların da ispatlayamadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacı ile davalı arasındaki ilişkinin işçi-işveren ilişkisi olarak nitelendirilemiyeceği, dava dilekçesinde bildirilen alacaklarının bulunduğuna ilişkin iddiaların da ispatlayamadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Öncelikle belirtmek gerekir ki, 5521 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu’nun 1. Maddesine göre; ... Kanununa göre işçi sayılan kimselerle (o kanunun değiştirilen ikinci maddesinin Ç, D ve E fıkralarında istisna edilen işlerde çalışanlar hariç) işveren veya işveren vekilleri arasında ... akdinden veya ... Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından ... hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi ile görevli olarak lüzum görülen yerlerde ... mahkemeleri kurulur. 5521 sayılı kanunun 1. Maddesinin 1. Fıkrasında belirtilen ... Kanunu, şu an yürürlükte olan 4857 sayılı ... Kanunu’dur. Keza 4857 sayılı ... Kanununun 1 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4 üncü maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu Kanunun uygulanacağı belirtilmiştir. Bu nedenle 4857 sayılı ... Kanunu kapsamında işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında ... akdinden veya ... Kanunu’na dayanan her türlü hak iddialarından ... hukuk uyuşmazlıkları, ... mahkemelerinde çözülecektir. ... mahkemesinin diğer kanunlardaki ayrık düzenlemeler hariç görevli olması için taraflar arasında ... ilişkisi bulunması gerekir. Taraflar arasındaki ilişkinin ... ilişkisi dışında diğer ... görme edimi içeren özel sözleşmeler (vekalet, eser, ortaklık gibi) olması halinde genel hukuk mahkemelerinin(görev uyuşmazlığı), statü hukuku kapsamında olması halinde ise idari yargının görevli olması (yargı yolu uyuşmazlığı) sözkonusu olacaktır. Mahkemece taraflar arasında ... ilişkisi bulunmadığı gerekçesine göre ... mahkemesi görevli olmayacaktır. O nedenle kabule göre genel mahkemeler görevli olacağından görev yönünden davanın dava şartı yokluğu nedeni ile usulden reddi yerine esastan reddine karar verilmesi hatalıdır.

Uyuşmazlığın esasına gelince;

4857 sayılı Kanun’un 8. maddesinin 1. fıkrasına göre, ... sözleşmesi, bir tarafın (işçi) bağımlı olarak ... görmeyi diğer tarafın (işveren) da ücret ödemeyi üstlenmesinden oluşan sözleşmedir. Ücret, ... görme ve bağımlılık ... sözleşmesinin belirleyici öğeleridir.

Uyuşmazlığın esasına gelince;

4857 sayılı Kanun’un 8. maddesinin 1. fıkrasına göre, ... sözleşmesi, bir tarafın (işçi) bağımlı olarak ... görmeyi diğer tarafın (işveren) da ücret ödemeyi üstlenmesinden oluşan sözleşmedir. Ücret, ... görme ve bağımlılık ... sözleşmesinin belirleyici öğeleridir.

... sözleşmesini belirleyen ölçüt hukuki-kişisel bağımlılıktır. Gerçek anlamda hukuki bağımlılık işçinin işin yürütümüne ve işyerindeki talimatlara uyma yükümlülüğünü içerir. ... sözleşmesinde bağımlılık unsurunun içeriğini işverenin talimatlarına göre hareket etmek ve ... sürecinin ve sonuçlarının işveren tarafından denetlenmesi oluşturmaktadır. Bağımlılık ... sözleşmesini karakterize eden unsur olup, genel anlamıyla bağımlılık, hukuki bağımlılık olarak anlaşılmakta olup, işçinin belirli veya belirsiz bir süre için işverenin talimatına göre ve onun denetimine bağlı olarak çalışmasını ifade eder.

... sözleşmesinde bağımlılık unsurunun içeriğini; işverenin talimatlarına göre hareket etmek ve ... sürecinin ve sonuçlarının işveren tarafından denetlenmesi oluşturmaktadır.

\* İşin işverene ait işyerinde görülmesi,

\* Malzemenin işveren tarafından sağlanması,

\* ... görenin işin görülme tarzı bakımından ... sahibinden talimat alması,

\* İşin ... sahibi veya bir yardımcısı tarafından kontrol edilmesi,

\* Bir sermaye koymadan ve kendine ait bir organizasyonu olmadan faaliyet göstermesi,

\*Ücretin ödenme şekli, kişisel bağımlılığın tespitinde dikkate alınacak yardımcı olgulardır.

Sayılan bu belirtilerin hiçbiri ... başına kesin bir ölçü teşkil etmez. İşçinin, işverenin belirlediği koşullarda çalışırken, kendi yaratıcı gücünü kullanması, işverenin isteği doğrultusunda işin yapılması için serbest hareket etmesi bu bağımlılık ilişkisini ortadan kaldırmaz.

Yukarda sayılan ölçütler yanında, özellikle bağımsız çalışanı, işçiden ayıran ilk kriter, çalışan kişinin yaptığı işin yönetimi ve gerçek denetiminin kime ait olduğudur. Çalışan kişi işin yürütümünü kendi organize etse de, üzerinde ... sahibinin belirli ölçüde kontrol ve denetimi söz konusuysa, ... sahibine bilgi ve hesap verme yükümlülüğü varsa, doğrudan ... sahibinin otoritesi altında olmasa da bağımlı çalışan olduğu kabul edilebilir. Bu bağlamda çalışanın işini kaybetme riski olmaksızın verilen görevi reddetme hakkına sahip olması (ki bu ... görme borcunun bir ifadesidir) önemli bir olgudur. Böyle bir durumda çalışan kişinin bağımsız çalışan olduğu kabul edilmelidir.

Çalışanın münhasıran aynı ... sahibi için çalışması da, yeterli olmasa da aralarında bağımlılık ilişkisi bulunduğuna kanıt oluşturabilir.

Dikkate alınabilecek diğer bir ölçütte münhasıran bir ... sahibi için çalışan kişinin, ücreti kendisi tarafından ödenen yardımcı eleman çalıştırıp çalıştırmadığı, işin görülmesinde ondan yaralanıp yararlanmadığıdır. Bu durumun varlığı çalışma ilişkisinin bağımsız olduğunu gösterir.

Çalışanın münhasıran aynı ... sahibi için çalışması da, yeterli olmasa da aralarında bağımlılık ilişkisi bulunduğuna kanıt oluşturabilir.

Dikkate alınabilecek diğer bir ölçütte münhasıran bir ... sahibi için çalışan kişinin, ücreti kendisi tarafından ödenen yardımcı eleman çalıştırıp çalıştırmadığı, işin görülmesinde ondan yaralanıp yararlanmadığıdır. Bu durumun varlığı çalışma ilişkisinin bağımsız olduğunu gösterir.

6098 sayılı TBK.’nun 502. Maddesi vekâlet sözleşmesini, “Vekalet sözleşmesi, vekilin vekalet verenin bir isini görmeyi veya işlemini yapmayı üstlendiği sözleşmedir” seklinde tanımlamaktadır. Vekalet sözleşmesi, vekilin sözleşme ile vekalet verenin menfaatine ve iradesine uygun olarak isin idaresini ya da hizmetin ifasını, sonucun elde edilmemesi rizikosu kendisine ait olmamak üzere yükümlendiği ve bu ... görmenin kanunun diğer hükümleriyle düzenlenen sözleşmelerden herhangi birinin kapsamına girmediği, buna karşılık teamül gereği veya sözleşmede kararlaştırılmış olması şartıyla ücrete hak kazandığı bir sözleşmedir

Adi ortaklık sözleşmesi ise iki ya da daha fazla kişinin emeklerini ve mallarını ortak bir amaca erişmek üzere birleştirmeyi üstlendikleri sözleşmedir. Bu sözleşmenin unsurlarını sözleşme, kişilerin bir araya gelmesi, katılım payı olarak emek yahut mal konulabilme ve ortak amaç oluşturur. Kişinin mal veya emek koyarak ortak olması, aynı yerde ... ilişkisi kapsamında çalışmasına da engel değildir. Özellikle emeğini ortaklığa koyan kişi, ortaklık adına işlem yapmadan hukuki ve kişisel olarak ortaklığa bağlı çalışıyor ise arada ... ilişkisi olduğu kabul edilmelidir.

Diğer taraftan kişinin bir işyerinde fiilen çalışırken, diğer bir kişi üzerinde sigortalı görülmesi sonuca etkili değildir.

Serbest Muhasebeci Mali Müşavirlerin bağlı olduğu Odalar Birliği’nin mevzuatı olan 1996/2 genelgesinin 25. Maddesine göre “Meslek mensubu olarak ruhsat sahibi olamayanlar, ortaklık bürosu veya şirketlere ortak olamazlar”. Kısaca ancak ruhsat sahipleri ortaklık bürosu veya şirketleşebilirler.

Diğer taraftan 6098 sayılı ... Borçlar Kanununun 19 ve 6100 sayılı HMK.’un 33. maddeleri uyarınca yargıç tarafların hukuki nitelendirmesi ile bağlı değildir. Yargıç aradaki sözleşmesel ilişkiyi yorumlar, sözleşme türünü ve içeriğini kendisi belirler. Tarafların gerçek ve ortak iradelerini esas alır. Bu nedenle taraflar arasındaki sözleşmenin ..., vekalet, eser veya ortaklık sözleşmesi olduğunu nitelendirilmesi yargıca aittir.

Dosya içeriğine göre davacının 1980 yılından beri davalı adına kayıtlı işyerinde çalıştığı ve 1999 yılında emekli olduğu, ancak çalışmasına devam ettiği sabittir. Mahkemece taraflar arasında ... ilişkisi olmadığı kabul edilmişe ise de bu ilişkinin ortaklık veya vekalet ilişkisi olduğu yukarda belirtilen mevzuat hükümlerine göre araştırılmamış, taraflar arasındaki hukuki ilişki tam olarak aydınlanmamıştır. Eksik inceleme ile ve hatalı olarak karar verilmesi isabetsizdir.

F) Sonuç:

Dosya içeriğine göre davacının 1980 yılından beri davalı adına kayıtlı işyerinde çalıştığı ve 1999 yılında emekli olduğu, ancak çalışmasına devam ettiği sabittir. Mahkemece taraflar arasında ... ilişkisi olmadığı kabul edilmişe ise de bu ilişkinin ortaklık veya vekalet ilişkisi olduğu yukarda belirtilen mevzuat hükümlerine göre araştırılmamış, taraflar arasındaki hukuki ilişki tam olarak aydınlanmamıştır. Eksik inceleme ile ve hatalı olarak karar verilmesi isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2272, Karar No: 2025/1039, Tarih: 13.03.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/2272 E.  ,  2025/1039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1163 E., 2024/1401 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çorum 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/271 E., 2024/10 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşmasız ve davalılar vekilleri tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, duruşma isteminin miktar itibariyle reddine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Müvekkili idarenin yurt binası yapım işi için davalılardan oluşan adi ortaklık ile 08.06.2016 tarihinde anahtar teslim, götürü bedel sözleşme imzaladığını, süre uzatımı verilerek işin bitim tarihinin 06.03.2018 olarak belirlendiğini, 05.03.2018 tarihinde 18. hakediş ödemesinin yapıldığını, ancak 03.08.2018 tarihinde müvekkili tarafından inşaat mahallinde yapılan tespitte ekli tutanakta belirtilen ve 18 no'lu hakediş ile ödemesi yapılan malzemelerin çalındığının tespit edildiğini, Çorum Cumhuriyet Başsavcılığı'na şikayette bulunulduğunu ancak faillere ulaşılamadığını, taraflar arasındaki sözleşmenin 17.1 maddesi gereği davalıların yüklenici olarak işe başlama tarihinden geçici kabul tarihine kadar geçen süre içinde all risk sigorta yaptırmak zorunda olduklarını, ancak davalılar tarafından yaptırılan sigorta poliçesinde hırsızlık ve hırsızlığa teşebbüsün teminat dışı bırakıldığını, davalılar tarafından sözleşme hükümlerine aykırı davranıldığını, hakedişle davalıya ödenen malzemeler çalındığından maddi zararın oluştuğunu ve davalıların sorumlu olduklarını, halen sözleşme konusu işin davalı tarafından tamamlanmadığını, belirtilen nedenlerle ekli listede sayılan ve 18 no'lu hakediş ile bedeli ödenen malzemelerin çalınmasından dolayı uğranan zararın fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL sinin 05.03.2018 hakediş tarihinden itibaren bankalarca uygulanan en yüksek faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı Anayol Yapı İnşaat Ticaret A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; davacı idarenin onayına sunulan All Risk Sigorta Poliçesini idarenin kabul etmeme, yeni sigorta poliçesi yaptırılmasını isteme ve poliçeye ek klozlar koyulmasını isteme hakkı olduğunu ancak herhangi bir değişiklik talep edilmediğini, poliçedeki eksiklik nedeniyle bir zarar meydana geldiğinde buna ilişkin iş ortaklığından talepte bulunulmasının iyi niyetli olmadığını, taraflar arasındaki sözleşmenin idare tarafından haksız olarak feshedildiğini, fesih sonrası iş ortaklığının işi tamamlamasının beklenemeyeceğini, feshin 13.08.2019 tarihli yazı ile sabit olduğunu, inşaat sahasından çalınan malzemelerle ilgili olarak yaptırılmış olan all risk poliçesi ile bu durumun kapsam dışı bırakılmış olmasının tek başına müvekkiline atfedilecek bir kusur olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Dörtel İnşaat Taahhüt Nakliye Ticaret Ltd. Şti. cevap dilekçesinde; hırsızlığın teminat dışı bırakıldığı belirtilen poliçenin 5. sayfasının bakım devresi klozuna ilişkin olduğunu ve taraflar arasındaki sözleşmede öngörülmediğini, söz konusu sigorta poliçesinin 11. sayfasında hırsızlık ve hırsızlığa teşebbüsün teminat kapsamına alındığını, inşaat alanındaki muhteviyatı korumak için gerekli tüm önlemlerin alındığını, poliçenin hırsızlık sigortasını kapsamadığı düşünülse dahi, poliçeyi incelemeyen ve eksiklikleri bildirmeyen davacının bunun sonuçlarını üstlenmesi gerektiğini, diğer davalı Anayol Yapı İnş. A.Ş.'nin adi ortaklığın pilot ortağı olduğunu ve davacı idare ile koordinasyon sağlama yükümlülüğünü yerine getirmediğini, bu durumun 22.03.2018 tarihli ihtarname ile davacıya bildirildiğini ancak davacının yükümlü olduğu denetimi yapmadığını, ihtarnamenin gönderildiği tarihten sonra gerçekleşen olaylarda pilot ortağı denetlemeyen davacının kusurlu olduğunu, adi ortaklığa iş artışı sonrasında verilen 90 günlük ek süre neticesinde yeni iş bitim tarihinin 06.03.2018 olduğunu ve davaya konu hırsızlığın tutanak ile tespit edildiği 03.08.2018 tarihinin bu tarihten yaklaşık beş ay sonra olduğunu, bu süreçte işin süresinin uzatılmadığını, işin örtülü kabul ile devam ettiğini ve zeyilname olmadan sigorta poliçesinin tarihinin uzatılmasının mümkün olmadığını, neticede sözleşme süresi bitmesine rağmen süre uzatım, fesih, ihtar vs. gibi sözleşmeden doğan hiçbir hakkını kullanmayan davacının inşaatın bu yolla devamını kabul ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI