muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7920, Karar No: 2014/659, Tarih: 15.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/7920 E.  ,  2014/659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK’nin 50/1-f maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocuğun kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde temizlik hizmetinde çalıştırılmasına karar verilmek suretiyle, infazı kısıtlayacak şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi uyarınca hükümde TCK’nin 50/1-f maddesine ilişkin paragrafta “…6 ay süreyle temizlik hizmetinde çalışması seçenek yaptırımına çevrilmesine” ibaresinin hükümden çıkartılarak, yerine “…6 ay süreyle kamuya yararlı bir işte çalıştırılma tedbirine çevrilmesine” ibaresinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10104, Karar No: 2018/9175, Tarih: 18.12.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/10104 E.  ,  2018/9175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 12.02.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil veya tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen 31.01.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 18.07.2011 tarihli satış sözleşmesi düzenlendiğini ve bu sözleşmeyle 96 ada 189 parsel sayılı taşınmazda yapılacak olan binanın ön cephesindeki dükkan üstü son kat 1+1 dairenin müvekkiline satışının kararlaştırıldığını, satış bedelinin 52.000,00TL olarak belirlendiğini ve müvekkilinin davalıya 21.07.2011 tarihinde 20.000,00TL kaparo verdiğini, taşınmazın teslim tarihinin 2012 yılı Şubat ayı olarak belirlendiğini, davalının taşınmazın zamanında teslim edilmemesi halinde 2012 yılı Mart ayından itibaren aylık 300,00TL kira bedeli ödeneceği taahhüdünde bulunulduğunu, davalının 30.05.2012 tarihinde neden göstermeden müvekkilinin vermiş olduğu kaporayı 21.000,00TL olarak iade ettiğini belirterek dava konusu taşınmazın müvekkiline teslimine mümkün olmaması halinde taşınmazın rayiç bedelinin ve 2012 yılı Mart ayından itibaren aylık 300,00TL kira bedelinin müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, dava konusu sözleşmenin geçersiz olduğunu ve davacının sözleşmeden dönmek istediğini bildirmesi üzerine ödediği kaporayı kendisine iade ettiğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, taraflar arasındaki geçersiz sözleşme nedeniyle davalı lehine sebepsiz zenginleşme oluştuğu, geçersiz sözleşmelerde herkesin aldığını geri vermekle yükümlü olduğu, davalının davacı tarafından ödenen 20.000,00TL’yi 21.000,00TL olarak davacıya geri verdiği, 20.000,00TL’nin geri verme tarihindeki değerinin denkleştirici adalet prensibi uyarınca 21.516,00TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne ve 516,00TL’nin davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Eser sözleşmelerinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, taraflara karşılıklı hak ve borçlar yüklemektedir. Yüklenici, finansman sağlayarak arsa malikinin taşınmazı üzerine bina yapma işini üstlenmekte, arsa maliki ise inşa edilecek binaya karşılık, bu binadaki bir kısım bağımsız bölümlerin mülkiyetini yükleniciye devretmeyi vaat etmektedir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Eser sözleşmelerinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, taraflara karşılıklı hak ve borçlar yüklemektedir. Yüklenici, finansman sağlayarak arsa malikinin taşınmazı üzerine bina yapma işini üstlenmekte, arsa maliki ise inşa edilecek binaya karşılık, bu binadaki bir kısım bağımsız bölümlerin mülkiyetini yükleniciye devretmeyi vaat etmektedir.

Arsa maliki ile yüklenici arasında düzenlenen inşat sözleşmesi gereğince yükleniciden bağımsız bölüm temlik alınmasına dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil davaları ile ilgili olarak kanunlarımızda bir düzenleme mevcut olmadığından bu konulardaki uyuşmazlıkların çözümünde uygulanan 30.09.1988 tarihli ve 1987/2 1988/2 sayılı Yargıtay İBBGK Kararı ile “tapuda kayıtlı bir taşınmazın mülkiyetini devir borcu doğuran ve ancak yasanın öngördüğü biçim koşullarına uygun olarak yapılmadığından geçersiz bulunan sözleşmeye dayanılarak açılan bir cebri tescil davasının kural olarak kabul edilemeyeceği, bununla beraber Kat Mülkiyeti Kanununa tabi olmak üzere yapımına başlanılan taşınmazdan bağımsız bölüm satımına ilişkin geçerli bir sözleşme olmadan tarafların bağımsız bölüm satımında anlaşarak alıcının tüm borçlarını eda etmesi ve satıcının da bağımsız bölümü teslim ederek alıcının onu malik gibi kullanmasına rağmen satıcının tapuda mülkiyetin devrine yanaşmaması hallerinde; olayın özelliğine göre Medeni Kanunun 2. maddesi gözetilerek açılan tescil davasını kabul edilebileceği” benimsenmiştir.

Yüklenicinin arsa payı karşılığı inşaat yapmakta olduğu veya arsa sahibinin aynı zamanda yüklenici sıfatıyla hareket ederek (yapsatçı konumunda) inşa etmekte olduğu binalardandan bağımsız bölüm satın alınması halinde Türk Borçlar Kanununun 184. maddesi gereğince üçüncü kişiye yapılacak temlikin yazılı olması yeterlidir.

Bu tür davalarda mahkemece öncelikle yüklenicinin edimini (eseri meydana getirme ve teslim borcunu) yerine getirip getirmediğinin, ardından sözleşme hükümlerindeki iskan koşulu (oturma izni) v.s. diğer borçlarını ifa edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması zorunludur. Bunun için de davaya konu temlik işleminin geçerli olup olmadığı, arsa maliki ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yüklenicinin borçlarının neler olduğunun sözleşme hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesi gerekmektedir.

Davacının arsa sahibi ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü yükleniciden temlik alması halinde arsa sahibini ifaya zorlayabilmesi için bazı koşulların varlığı gerekir. Türk Borçlar Kanununun 188. maddesi gereğince; “Borçlu, devri öğrendiği sırada devredene karşı sahip olduğu savunmaları, devralana karşı da ileri sürebilir.” Buna göre temliki öğrenen arsa sahibi, temlik olmasaydı önceki alacaklıya (yükleniciye) karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan davacıya) karşı da ileri sürebilir. Temlikin konusu, yüklenicinin arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden kazanmadığı hakkı üçüncü kişiye temlik etmesinin arsa sahibi bakımından bir önemi bulunmamaktadır. Diğer taraftan, yüklenici arsa sahibine karşı edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye (davacıya) temlik etmişse, üçüncü kişi (davacı) Türk Borçlar Kanununun 97. maddesi hükmünden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Yukarıdaki açıklamalardan anlaşılacağı üzere bu gibi davalarda arsa sahipleri ile yüklenici arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğunun kabulü gerekir. Dolayısıyla, inceleme ve araştırmanın arsa sahiplerinin de taraf olduğu bir davada yapılması gerektiğinden mahkemece, davacı tarafa arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin arsa sahibi olan tarafları hakkında dava açmak üzere mehil vermeli, açılırsa o dava eldeki dava dosyası ile birleştirilmeli, arsa sahiplerinin savunma ve delillerini toplanmalı, özellikle yüklenicinin inşaat sözleşmesi gereğince edimlerini yerine getirip getirmediği belirlenerek davacıların talepleri hakkında bundan sonra bir karar verilmelidir.

Öte yandan, 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun her türlü tüketici işlemi ile tüketiciye yönelik uygulamaları kapsamaktadır.

Konut satış sözleşmeleriyle devre tatil ve uzun süreli tatil hizmeti sözleşmeleri de kanun kapsamına alınmıştır. Söz konusu taşınmazın da bir konut satış sözleşmesiyle satın alındığı belirtilerek bu dava açılmıştır.

Anılan kanunun 3. maddesinin (k) bendindeki tanıma göre tüketici; ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi,

(l) bendindeki tanıma göre de tüketici işlemi; mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi ifade eder.

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun 73. maddesinin (1) bendi gereğince de bu kanun uygulaması ile ilgili çıkacak her türlü ihtilaflara tüketici mahkemelerinde bakılması gerekir.

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun 73. maddesinin (1) bendi gereğince de bu kanun uygulaması ile ilgili çıkacak her türlü ihtilaflara tüketici mahkemelerinde bakılması gerekir.

Yapılan bu genel açıklamalardan sonra, somut olaya gelince;

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde, davalının davacıya yüklenici sıfatıyla mı yoksa yap-satçı sıfatıyla mı konut satmış olduğu anlaşılamadığı gibi dava konusu bağımsız bölüme dair bilgiye de rastlanamamıştır. Mahkemece, dava konusu bağımsız bölüme ait bilgiler (bağımsız bölüm numarası, bulunduğu kat, blok vs) belirlenip, taşınmazın tedavüllü tapu kayıtları getirtilerek, taşınmazın inşaattan önceki maliki tespit edilmeli, davalı dışında 3. bir kişinin malik olduğunun anlaşılması halinde arsa maliki ile yüklenici arasında yapılmış olan kat karşılığı inşaat sözleşmesi getirtilmeli, arsa sahibi ve yüklenici arasında mecburi dava arkadaşlığı bulunduğundan arsa sahibi davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlanmalı, kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince davalının edimini yerine getirip getirmediği araştırılarak sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Bunlarla birlikte, davalının yapılmakta olan inşaattan bağımsız bölüm satıp satmadığının da tespit edilmeli, yapılmakta olan inşaattan bağımsız bölüm satılmadığının anlaşılması halinde görevli mahkeme asliye hukuk mahkemesi olacağından, görevsizlik kararı verilmelidir.

Mahkemece, değinilen hususlar gözardı edilerek eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenlerle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.12.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17434, Karar No: 2013/11044, Tarih: 12.06.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/17434 E.  ,  2013/11044 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçerli neden olmaksızın feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğinin tespitine, işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücretine ve diğer haklara karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının işten çıkarılmasının hukuka ve yasalara uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, gerekçe gösterilmeksizin davanın reddine karar verilmiştir.

Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Somut olayda mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de gerekçeli karar incelendiğinde taraf iddia ve savunmaları ile dosyada yer alan deliller belirtildikten sonra delillerin değerlendirilmesi neticesinde bölümünde delillerin değerlendirilmekte iken ".... ceza mahkemesinden verilen hükmün infazı için hapis halinde bulunduğu, davayı ise" şeklindeki cümlenin tamamlanmadığı ve bu hali ile hükmün hem eksik hem de davanın reddine ilişkin gerekçe belirtilmeksizin karar verildiği görülmüştür. Bu şekli ile mahkeme kararının gerekçesiz olduğu sonucuna varılmıştır.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin öteki itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının davacıya iadesine, 12.06.2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10474, Karar No: 2013/5815, Tarih: 15.04.2013

**9. Ceza Dairesi         2012/10474 E.  ,  2013/5815 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Göçmen kaçakçılığı

Hüküm : TCK'nın 79/1-b, 62/1, 52/2, 53/1, 16. maddeleri uyarınca mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İvrindi Askerlik şubesi Başkanlığının 10.10.2011 havale tarihli yazısına göre gerekçeli karar ve temyiz isteminin reddine dair kararın tebliği sırasında askerde bulunan sanığa yapılan tebligatların Tebligat Kanununun 14. maddesi uyarınca, askerlik yaptığı yerin kıta kumandanına ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılması gerekirken, söz konusu kararların ikamet adresinde tebliğ edilmesi hukuken geçersiz olduğu nazara alınarak, sanığın öğrenme üzerine 22.03.2012 ve 30.05.2012 tarihli temyizlerinin süresinde olduğu kabul edilip temyizin reddine ilişkin 02.05.2012 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2179, Karar No: 2023/3573, Tarih: 31.10.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/2179 E.  ,  2023/3573 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/57 E., 2022/120 K.

DAVA TARİHİ : 23.12.2014

HÜKÜM/KARAR : Asıl Davada Kâr Mahrumiyeti Yönünden Kısmen Kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen asıl davada alacak ve tazminat, karşı davada ise tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı asıl davada davalı karşı davada davacı vekilince tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. ASIL DAVA

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı asıl davada davalı karşı davada davacı vekilince tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. ASIL DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; taraflar arasında 12/08/2014 tarihli Ankara Yenimahalle de yapılacak inşaat ile ilgili sözleşmenin imzalandığını, projenin revize edilmesinden sonra davalı firma tarafından davacı müvekkiline alt kotunun aşağıya alındığı bilgisi verildiğini, buna bağlı olarak da kazının derinleştirildiğini, işin metrajında da artış olduğunu, bu artıştan dolayı da yeni ve farklı imalat kalemlerinin oluştuğu, müvekkilinin davalının talimatı doğrultusunda hazırladığı projeye uygun olarak imalat yaptığını, işlerin bir kısmının iş kabul tutanakları ile davalı tarafından kabul olunduğunu, bir kısım imalatların ise haksız ve kötü niyetli olarak kabul edilmediğini, bundan dolayı İnşaat Mühendisleri Odasına başvuru yapılarak konunun araştırılmasının istenildiğini, imalat artış bedelinin teknik raporda belirlenmesine rağmen artış bedelinin ödenmediğini, avans ödemesinin eksik yapıldığını, iş artışı karşılığında ilave süre verileceğinin sözlü olarak belirtilmesine rağmen, teminat mektuplarının verilmesinden sonra ek süre verilmeyeceğinin belirtildiğini, belirlenen 110 günlük iş bitim tarihinin 02/01/2015 iş artışı nedeni ile 81 gün daha ilave edilmesi gerektiğinden işin bitim tarihinin 14/03/2015 tarihi olduğunu, davalının işte kullanılacak betonu süresinde temin etmediğini inşaat mahallindeki kazıyı gecikmeli yaptığını, sahanın kepçe ile iyileştirilmesi, koşuluna uymadığını, aydınlatma yükümlülüğünü yerine getirmemesi nedeni ile gece çalışmaları yapamadağını, taahhüt edilen makinenin şantiyede bulundurulmadığından müvekkili tarafından sözleşmeyi feshetmesine sebebiyet verdiğini, müvekkilinin yapmış olduğu, işlelrin tespiti bakımından Ankara 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/187 D.iş sayılı dosyasında tespit yaptırıldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile iş bedelinin temerrüt tarihi olan 17/11/2014 tarihinden itibaren işleyecek, 677.500,00 TL nakte çevrilen teminat mektubunun nakte çevirme tarihi olan 27.11.2014 tarihinden itibaren, kâr mahrumiyetinden dolayı 30.000,00 TL'nin temürrüt tarihi olan 28.11.2014 tarihinden itibaren, uğradığı manevi zarara karşılık olarak da 500.000,00 TL'nin teminat mektubunun nakte çevrildiği tarihten itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. ASIL DAVA CEVAP

II. ASIL DAVA CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; taraflar arasında imzalanan sözleşmeye göre müvekkili tarafından 406.500,00 TL avans ödendiğini, işin süresinin 110 takvim günü olmasına rağmen süresinde işin tamamlanmadığını, 27.11.2014 tarihinde sözleşmeyi feshederek şantiyeyi terk ettiğini, Ankara 6. Sulh Hukuk hakimliğinin 2014/189 D.iş sayılı dosyasında yapılan işler ile ilgili tespitin yapıldığını, davalı karşı davacının projeleri yanlış hazırladığını ve imalatta da hatalar yaptığını, yeni bir firma ile sözleşme imzalanarak işin 90 günde tamamlanmasının kararlaştırıldığını, davacının teklif vermeden önce yeri gezdiğini bu nedenle fiyat artışı talep edemeyeceğini, gece çalışma şartlarının sağlandığını belirterek haksız davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.KARŞI DAVA

Asıl dava davalısı-karşı dava davacısı karşı dava dilekçesinde özetle, işin geç bitmesinden dolayı zarara uğradığından 550.000,00 TL maddi zarar ile uğranılan manevi zarara karşılık da 400.000,00 TL'nin karşı taraftan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 14/02/2018 tarihli ve 2014/1276 Esas, 2018/115 Karar sayılı kararıyla; asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 25/12/2020 tarih 2020/1158 Esas ve 2020/1332 Karar sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

VI. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar vekilince temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemiz 09.12.2021 tarih 2021/1387 Esas ve 2021/2140 karar sayılı ilamında " ilk derece ve bölge adliye mahkemesince davacı – karşı davalı yüklenicinin sözleşmeyi haklı olarak feshettiği kabul edilmesine rağmen, kâr kaybı isteyemeyeceği yönündeki tespitleri az yukarıda bahsedilen yerleşik içtihatlara uygun değildir. Yargılama aşamasında alınan 15.11.2017 tarihli üçüncü ve hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu incelendiğinde, davacı-karşı davalı yüklenicinin kâr kaybı talebinin az yukarıda açıklanan kesinti yöntemine uygun olarak yapıldığı, bilirkişi kurulu tarafından davacı yüklenicinin 100.850,15 TL kâr kaybı alacağı olduğu hesap edilmiş olup, mahkemece kâr kaybı yönünden ıslah da dikkate alınarak bu miktar üzerinden talebin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanlış hukuki değerlendirme ile reddine karar verilmesi doğru olmamış," gerekçesi ile davalı-karşı davacının tüm, davacı-karşı davalının sair temyiz itirazlarının reddi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar