muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5123, Karar No: 2021/20959, Tarih: 16.11.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/5123 E.  ,  2021/20959 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2020/65043

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit ve hakaret suçlarından şüpheliler ... ve diğerleri haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Çerkezköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 26/08/2019 tarihli ve 2018/11013 soruşturma, 2019/6859 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın süre yönünden reddine ilişkin mercii Çorlu 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 22/10/2019 tarihli ve 2019/3435 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Çorlu 2. Sulh Ceza Hâkimliğince, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın müştekiye 24/12/2018 tarihinde tebliğ edildiği, karara karşı yasal itiraz süresinin 15 gün olduğu, itiraz edenin ise yasal süre dolduktan sonra itiraz ettiği gerekçesi ile itirazın süreden reddine karar verilmiş ise de, itiraza konu kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın 26/08/2019 tarihinde verildiği gibi, müştekiye 17/09/2019 tarihinde tebliğ edildiği, 15 günlük itiraz süresinin son gününün 02/10/2019 tarihi olduğu, itirazın da 30/09/2019 tarihli dilekçe ile yapıldığı, bu durumda yasal 15 günlük itiraz süresinin dolmadığı anlaşılmakla, süresinde yapılan itirazla ilgili olarak esastan inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 06.07.2020 gün ve 2020-3722 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.07.2020 gün ve KYB - 2020/65043 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 173/1. maddesinde yer alan "Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren on beş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet Savcısının yargi çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hakimliğine itiraz edebilir." şeklindeki düzenleme uyarınca anılan karara karşı müştekinin 15 günlük itiraz süresi bulunduğu,

İnceleme konusu dosyada Çorlu 2.Sulh Ceza Hakimliğince kararın müştekiye 24.12.2018 tarihinde tebliğ edildiği ve müştekinin yasal süresinden sonra itiraz dilekçesi sunduğundan bahisle dosya içeriği ile örtüşmeyen gerekçe ile itirazın süre içerisinde yönünden reddine karar verilmiş ise de; kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın müşteki ...'e 17.09.2019 tarihinde tebliğ edildiği, müştekinin söz konusu karara 15 günlük yasal itiraz süresi içerisinde 30.09.2019 tarihli dilekçesi ile itiraz ettiği bu nedenle süresinde yapılan itirazla ilgili olarak esastan inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kovuşturmaya yer olmadığı kararına yapılan itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden, Çorlu 2. Sulh Ceza Hakimliği'nin 22.10.2019 gün, 2019/3435 değişik iş sayılı itirazın reddine ilişkin kararının CMK.nın 309/4-a maddesi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 16.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6513, Karar No: 2016/4115, Tarih: 22.06.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/6513 E.  ,  2016/4115 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1-TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; sanığa gönderilen duruşma gününü bildirir davetiyenin sanığa tebliğ edilmediği anlaşılmakla bir mazereti varsa gelip bildirmesi ve savunma hakkını kullanmasının sağlanması için duruşma gününü bildiren davetiyenin usulüne uygun tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-Kabule göre de;

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 22.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12100, Karar No: 2015/9521, Tarih: 08.09.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/12100 E.  ,  2015/9521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Marmara Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2014

NUMARASI : 2012/44-2014/41

Davacı Orman Genel Müdürlüğü vekili Avukat Nurgül tarafından, davalı F.. A.. aleyhine 31/07/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyizleri yönünden;

Dava, orman yangını nedeniyle uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı idare, davalıya ait tarlada yapılan temizlik sonucu yakılan otlardan başlayan yangının ormana sıçraması nedeniyle çıkan orman yangını sonucu meydana gelen maddi zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, talebin ve helikopter giderinin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki belgelerden, davacı idarenin 16 Haziran-30 Eylül 2011 tarihleri arasında P.Havacılık A.Ş.'den helikopter kiraladığı anlaşılmaktadır. Orman yangınına müdahale eden ve kiralık olduğu anlaşılan helikopterlere ilişkin davacı idare ile helikopter sahipleri arasında kira sözleşmesi tanzim edilip edilmediği, böyle bir sözleşme varsa helikopter kullanım ücretinin ne şekilde belirlendiği, hiç kullanılmasa bile kira ücretinin ödenmesinin gerekip gerekmediği, fiilen kullanımın kira ücretine etkisi araştırılmamış, helikopter kullanımından kaynaklanan yangın söndürme masrafının tamamından davalı sorumlu tutulmuştur. Anılan hususlarda araştırma yapılıp ek bilirkişi raporu alındıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı bilirkişi raporuna göre davalının sorumlu tutulması nedeniyle karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA; diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8630, Karar No: 2011/411, Tarih: 24.01.2011

**6. Ceza Dairesi         2010/8630 E.  ,  2011/411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, Özel işaret ve kıyafetleri usulsüz kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : O Yer Cumhuriyet Savcısı, sanıklar ..., ... ile savunmanları ve sanık ... savunmanı

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Cumhuriyet Savcısının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve özel işaret ve kıyafetleri usulsüz kullanma suçlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Mahkemenin bozmadan önceki 31.10.2006 gün ve 2006/125 esas, 2006/364 sayılı kararında, “kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve özel işaret ve kıyafetleri usulsüz kullanma eylemlerinin yağma suçlarının yasal ögeleri olarak kabul edilip bu suçlardan ayrıca ceza tertibine yer olmadığına” karar verildiği ve bu hükmün temyiz edilmeden kesinleştiği; mahkemenin temyiz incelemesine konu olan 26.11.2008 gün ve 2008/286 esas, 2008/325 sayılı kararının gerekçesinde de “anılan suçlar yönünden daha önce verilen kararın temyiz edilmeden kesinleştiği ve bu nedenle sadece yağma suçları için yargılama yapıldığının” belirtilmiş olması ve bu suçlar için verilmiş bir karar da bulunmaması nedeniyle, Cumhuriyet Savcısının konusu bulunmayan temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanıklar ... ve ... ile savunmanlarının ve sanık ... savunmanının yağma suçları için kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Hükmedilen cezaların sürelerine göre, sanık ... savunmanının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 318 ve 421.maddeleri gereğince REDDİNE,

Tekerrüre esas hükümlülükleri bulunan sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nun 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz sisteminin ve denetimli serbeslik tedbirinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından ve kazanılmış hak ilkesi gereğince de sonuç cezalara etkisi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ve ... ile savunmanlarının ve sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 24.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14911, Karar No: 2014/4093, Tarih: 04.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2012/14911 E.  ,  2014/4093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 4. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/03/2012

NUMARASI : 2008/577-2012/66

Taraflar arasında görülen davada İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06/03/2012 tarih ve 2008/577-2012/66 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 25.02.2014 günü hazır bulunan davacılar vekili Av. S.. A.. ile davalılar vekili Av. Y.. Ç.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı şirketin kurucu ortağı ve ilk yönetim kurulu üyelerinden olan davacıların, dava dışı kardeşleri N. Y. ile birlikte, davalı şirketin 1994- 1995- 1996- 1997- 1998- 1999- 2000 ve 2001 yıllarına ilişkin tüm Olağan Genel Kurullarına katılıp hazirun cetvellerinde yer aldıklarını, 24/9/2003 tarihinde gerçekleştirilen 2002 yılı şirketin olağan genel kuruluna davet edilmemeleri üzerine Ticaret Sicil Memurluğunda yaptıkları araştırmalarında davacıların dava dışı kardeşleri N.Y. ile birlikte ortaklıktan çıkarıldıklarını ve hisselerinin diğer ortaklar arasında eşit olarak paylaştırıldığını öğrendiklerini ileri sürerek, istek ve iradeleri dışında ortaklıktan çıkarılmalarının hukuka aykırı olduğundan davacıların halen şirket ortağı olduklarının tespitine, her bir davacı için 760 adet ve 38.000 TL nominal değerli ortaklık paylarının pay defterine işlenmesine ve ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacıların ödeme yapmamaları üzerine ortaklıktan çıkarıldıklarını, sonradan bu davayı açmış olmalarının iyi niyetle bağdaşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davacıların kuruluşta taahhüt ettikleri sermaye borçlarını ödememek, sermaye artırımına katılmamak, doğru adres bilgilerini ve değişikliklerini bildirmemekle kusurlu oldukları, kimsenin kendi kusurundan yararlanarak hak elde edemeyeceği, davacıların ortaklıktan çıkarılmalarından yıllar sonra açtıkları bu davanın yerinde görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davacıların kuruluşta taahhüt ettikleri sermaye borçlarını ödememek, sermaye artırımına katılmamak, doğru adres bilgilerini ve değişikliklerini bildirmemekle kusurlu oldukları, kimsenin kendi kusurundan yararlanarak hak elde edemeyeceği, davacıların ortaklıktan çıkarılmalarından yıllar sonra açtıkları bu davanın yerinde görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, istek ve iradeleri dışında ortaklıktan çıkarılmalarının hukuka aykırı olduğundan davacıların halen şirket ortağı olduklarının tespiti, her bir davacı için nominal değerli ortaklık paylarının pay defterine işlenilmesi istemine ilişkin olup, davacıların payı hakkında davalı şirket yönetim kurulu tarafından uygulanan işlem TTK'nın 406 - 408 nci maddelerinde düzenlenmiş olan ıskat işlemidir. Uyuşmazlık, ıskat işleminin geçerli olup olmadığı noktasında toplanmakta olup, mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Anonim ortaklıklarda, pay sahibinin borcu, taahhüt ettiği payların karşılıklarını ifa’ya yöneliktir. Bu ilke, hem nakdi, hem de ayni sermaye taahhüdü için geçerlidir. Bu ortaklıklarda paydaşlardan ödenmemiş bakiye sermaye taahhütlerinin istenmesi ve buna bağlı olarak gündeme gelen pay sahiplerinin ıskatı usul ve şartları, 6762 sayılı TTK'nın 406-408 nci maddelerinde emredici kurallarla düzenlenmiştir. Buna göre, sermaye borcunu ödemeyen bir pay sahibinin ıskat edebilmesi için öncelikle temerrüde düşürülmesi gerekir. Temerrüdün sözkonusu olabilmesi için de bakiye sermaye borcunun ödenmesi konusunda yetkili organın bir karar alması ve bunu sözleşmede öngörülen usul ve şekilde talep etmesi, uygulamadaki ifade ile apel işlemini yapması gerekir.

Apel çağrısının yapılması sırasında öncelikle bu ayrımın gözönünde bulundurulması gerekir. Esas sözleşme ile ifa için pay sahiplerine ihbar yapılması şart koşulmuşsa borç, ihbar ile muaccel olur (BK.128). Esas sözleşmede özel bir düzenleme yoksa, TTK'nın 406 ncı maddesi uygulanır. Anılan hüküm, ifa tarihinin esas sözleşme veya genel kurul kararı ile belirlenmediği durumlarda yapılacak çağrıya ilişkin bir yedek hukuk kuralıdır (Bkz.Poroy/Tekinalp/Çamoğlu-Ortaklıklar ve Kooperatifler Hukuku 8.Bası Sh.559 vd.).

Somut olayın incelenmesine gelince; şirket esas sözleşmesinde bakiye sermaye borcunun ödenmesi için özel bir düzenleme yapılmamış, sermaye konusunu düzenleyen 6 ncı maddede, sadece bakiye sermaye borçlarının yönetim kurulu tarafından isteneceği belirtilmiş ancak bunun usul ve yöntemleri düzenlenmemiştir. Esas sözleşmenin 13 ncü maddesinde ise ilanların, TTK'nın 37 nci maddesinin 4 ncü fıkrası hükmü saklı kalmak kaydıyla, şirket merkezinin bulunduğu yerde çıkan bir gazete ile en az 15 gün evvel yapılacağı belirtilmiştir. Görüldüğü gibi, bakiye sermaye borçlarının taahhütlü mektupla isteneceğine dair bir hüküm olmadığı gibi, aksine esas sözleşmenin anılan maddelerinde ilandan söz edildiğine göre, şirket sözleşmesindeki bu düzenleme, TTK'nın 406 ncı maddesine paralel bir düzenleme olarak yorumlanmalıdır.Bu düzenlemede de apel çağrısının ilanla yapılacağı benimsenmiştir.

Bu durumda, mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda, şirket esas sözleşmesinde apelin nasıl isteneceğine dair bir hüküm bulunmadığı, bu bağlamda apel çağrısının TTK'nın 406 ncı maddesi uyarınca ortaklardan ilan suretiyle istenmesinin gerekeceği, ancak aynı ilanla hem apel için süre verilmesi, hem de bu sürenin TTK'nın 408 nci maddesindeki ihtar yerine geçmesi mümkün olmadığı,başka bir deyişle, ortak usulüne uygun temerrüde düşürülmeden TTK'nın 408 nci maddesinde öngörülen ıskat ihtarının çekilemeyeceği, bu nedenlerle davacılara gönderilip tebliğ edilemeyen çağrı ile yapılan ilanların yukarıda yazılı yasal kurallara uygunluk arzetmediğinden hukuki sonuç doğurmayacağı kabul edilip, davanın da hak düşürücü süre içerisinde açıldığı gözetilip sonucuna göre bir karar verilmek gerekirken yanılgılı değerlendirmeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle davacılar yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacılara verilmesine, 04.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5470, Karar No: 2016/4629, Tarih: 09.11.2016

**15. Hukuk Dairesi         2016/5470 E.  ,  2016/4629 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ..ince verilen .. ve .. hükmün .. incelenmesi davalı tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptâli talebine ilişkin olup mahkemece yapılan yargılama sırasında; davalının yetki itirazının şartları oluşmadığından reddine dair verilen 12.01.2016 günlü arar karar davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK'nın 427/1. maddesi uyarınca, kural olarak mahkemelerin tüm nihai kararları temyiz edilebilir. Ancak, ara kararlar tek başına temyiz edilemezlar. Nihai kararla birlikte temyiz edilebilir. Bu durumda mahkemece ara karar niteliğinde verilen yetki itirazının reddine dair karar tek başına temyiz edilemez. Açıklanan nedenden dolayı temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Ara kararın temyizi kabil olmadığından temyiz dilekçesinin REDDİNE, 09.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15198, Karar No: 2011/91, Tarih: 17.01.2011

**3. Ceza Dairesi         2008/15198 E.  ,  2011/91 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Gerekçeli Karar başlığında suçun işlendiği yer ve zaman dilimi yazılmayarak CMK'nun 232/2-c. maddesine aykırı davranılması,mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilerek bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık savunmanı ve O Yer C. Savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,17.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/905, Karar No: 2013/12904, Tarih: 09.12.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/905 E.  ,  2013/12904 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.03.2010 gün ve 2008/133 Esas, 2010/44 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olay nedeni ile mağdurun ruh sağlığında bozulma olup olmadığının Adli Tıp Kurumu Kanununun 7 ve 23. maddelerine uygun teşekkül eden ihtisas kurulu veya üniversite hastanelerince oluşturan heyetten rapor alınarak belirlenmesi yerine, yazılı şekilde tek psikiyatri uzmanı tarafından verilen rapora dayanılarak hüküm kurulması,

Mağdura ait onaylı nüfus kayıt örneğinin getirtilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.