muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1851, Karar No: 2022/19559, Tarih: 22.12.2022

Bu açıklamalardan sonra suça konu olay kısaca değerlendirildiğinde;

Her ne kadar Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas - 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas, 2015/8 sayılı kararlarında on beş yaşını bitirmemiş çocuğun rızasının hukuka uygunluk nedeni olarak kabul edilemeyeceği belirtilmekte ise de;

Suça konu olayda mağdurenin kayden 15 yaşından küçük ancak 12 yaşından büyük olduğunun anlaşıldığı, kendi rızası ile evden ayrılarak sanıkla birlikte giden mağdureye yönelik olarak sanığın herhangi bir zor yada hilesinin bulunmadığının tespit edildiği bu hali ile kişinin fiziki hürriyetinin zor yada hile kullanarak kısıtlanması eyleminin gerçekleşmediği, mağdurenin rızasının kabul edilmemesi halinde dahi sanığın yanında rızaen kalması nedeniyle hürriyeti tahdit suçunun unsurlarının oluşmayacağı, çünkü; kişi özgürlüğünün kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hak olduğu bu hakkın kullanılması halinde de hürriyeti tahdit suçunun unsurlarının oluşmayacağı öte yandan yukarıda da açıklandığı üzere TCK.nın 234/2. fıkrasında 12 yaşını bitirmiş çocukların rızalarının geçerliliğinin kabul edildiği, aynı maddenin 3 fıkrasında da 15 yaşını bitirmeyen küçüklerin rızalarına itibar edilmeyeceğine dair aksi bir düzenlemenin bulunmadığı

nazara alındığında TCK.nın 234/2. fıkrasındaki oniki yaşını bitirmiş çocukların rızalarının geçerli olduğuna yönelik düzenlemenin aynı madde kapsamında düzenlenen 3. fıkra içinde geçerli olduğunun kabul edilmesi gerektiği aksine düşüncenin suçta ve cezada kanunilik ilkesine dolayısı ile hukuk güvenliğine ve hukuka aykırılık oluşturacağı, bu durumda mağdur anne-babanında sanıktan şikayetçi olmadıkları nazara alındığında davanın şikayet yokluğu nedeniyle düşürülmesi gerektiği ve mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu düşüncesi ile sayın çoğunluğun bozma düşüncesine katılmadığımı saygı ile arz ederim. 22.12.2022
Yargıtay — Esas No: 2012/21859, Karar No: 2013/21077, Tarih: 17.09.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/21859 E.  ,  2013/21077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 11. Aile Mahkemesi

TARİHİ :03.04.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı koca tarafından, kadının karşı davası, kusur belirlemesi, velayet, kişisel ilişki, tedbir ve yoksulluk nafakası yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise, kusur belirlemesi, tazminatlar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 17.09.2013 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı G. H.ile vekili Av. A. E.ve karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı Ö. Ç.H. geldiler. Davalı-karşı davacı vekili Av. Y.Ç.gelmedi. Davalı-karşı davacı vekili Av. Y. Ç.'nın duruşmaya gelemeyeceğini bildiren mazeret dilekçesi gönderdiği anlaşıldı. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının tüm, davacı-karşı davalı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 990 TL. vekalet ücretinin Ö.'den alınıp G.a verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran G.a geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.17.09.2013 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/1165, Karar No: 2013/19556, Tarih: 19.12.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/1165 E.  ,  2013/19556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 24.06.2009 gün ve 2008/52 Esas, 2009/240 Karar sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili, mülkiyeti davalıların murisine ait olan 1931 parsel sayılı taşınmazın 2680 m2 kısmının 3621 sayılı Kıyı Kanunu'na göre, kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan yerlerden olduğunu, tapu kaydının iptalini ve tescil dışı bırakılmasına karar verilmesini istemiştir

Davalılar yargılama oturumlarına katılmamış ve davaya bir cevap da vermemişlerdir.

Mahkemece, hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı ... temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, mahkemenin kararı 5841 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanun'un 2. ve 3.maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 2.maddesi ile 3402 sayılı Kanun'un 12.maddesinin 3.fıkrasına eklenen cümlede: "Bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın" ve 3.maddesi ile aynı Kanuna eklenen Geçici 10.maddesinde ise; “Bu Kanunun 12.maddesinin 3. fıkrası hükmü Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu yasanın yürürlük tarihinden sonra ...'nin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

Ne var ki, yerel mahkeme kararının temyizi aşamasında Anayasa Mahkemesi'nin 12.05.2011 gün ve 2009/31 E. 2011/77 .... sayılı kararıyla; “25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 2.maddesiyle 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12 maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3.maddesiyle 3402 sayılı Yasa'ya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline” karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanmıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 33.maddesinde yer alan “Hakim, Türk hukukunu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 33.maddesinde yer alan “Hakim, Türk hukukunu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibariyle doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasa'nın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümez ise de 10.03.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi’nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararı sonucu oluşan durumun eldeki maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan davaya da uygulanması zorunlu olup, kamu malları ile ilgili davalar aynı zamanda kamu düzeni ilkesini de içermektedirler. Bu nedenle mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararından sonra oluşan yeni yasal durum dikkate alınarak, inceleme yapılıp sonuca ulaşılması gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.

Somut olayda; davalı Barış Doğru hüküm tarihinde 18 yaşında değil ise de, temyiz inceleme tarihi itibari ile 18 yaşını doldurmuş olduğundan bozma ilamının kendisine tebliği olunması, işin esasının ve dava konusu taşınmaz bölümünün, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'yla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi ve ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasanın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, mahkemece bu konudaki görüşünün ortaya konulması ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... temsilcisinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 19.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4744, Karar No: 2012/5656, Tarih: 18.04.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/4744 E.  ,  2012/5656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05.05.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen 27.12.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Davalı idare vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabul, kısmen feragat nedeniyle reddine karar verilmiş olup, hükmü davalı idare vekili temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı idare vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tapu Sicil Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı,kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Dava konusu edilen 386, 410, 686, 753, 762 ve 920 parsel sayılı taşınmazlara ait tapu kayıtlarında "..." şeklinde yer alan kaydın nüfus kayıtlarına uygun şekilde "... oğlu ..." olarak düzeltilmesi talep edilmiş mahkemece de talebe uygun şekilde hüküm kurulmuş ise de; bu parseller yönünden yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki:

Dosya arasındaki nüfus müdürlüğüne ait 03.06.2011 gün ve 4270 sayılı yazı ile ekindeki nüfus kayıtlarına göre, tapu kaydında düzeltme istenen "..." adında üç ayrı şahsa rastlandığı, bunlardan birinin de ... oğlu, 1938 doğumlu, 02.01.2010 tarihinde vefat eden ... olduğu saptanmıştır. Bu şahsın davacı ve davacının murisi ile bir ilgisinin olmadığı tüm dosya içeriğine göre sabittir. Zira, davacının murisi olduğunu ve tapu kayıtlarında düzeltme yapılmasını istediği kişi, 1906 doğumlu, 10.12.1995 tarihinde vefat eden ... oğlu ...'dır.

Tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesine ilişkin davalarda esas olan mülkiyet aktarımına neden olunmamasıdır. Bu nedenle mahkemece yapılması gereken iş; Dairemizin yukarıda belirtilen ilkeleri doğrultusunda davacının kayıt maliki olduğunu söylediği "... ve ... oğlu 1906 doğumlu 10.12.1995 tarihinde vefat eden ..."ın tapu kayıtlarında ismi geçen "... oğlu ..." ile aynı kişi olup

olmadığı hususundaki tereddütleri gidermek olmalıdır. Dosya arasında nüfus kaydına rastlanan "... ve ...'den olma 13.07.1938 doğumlu, 02.01.2010 tarihinde vefat eden ..."ın mirasçıları duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet iddiaları olup olmadığı sorulmalı, gerekirse taşınmazlar başında refakate tespit bilirkişileri ve tanıklar alınarak keşif yapılmalı, oluşacak sonuca göre karar verilmelidir. Mahkemece eksik araştırma ve inceleme sonucu verilen karar bu parseller yönünden bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine 2 numaralı bent uyarınca hükmün BOZULMASINA, 18.04.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/665, Karar No: 2019/1690, Tarih: 12.03.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/665 E.  ,  2019/1690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile... Tapu Müdürlüğünün 26 pafta, 406 ada 4 parselde kayıtlı gayrimenkulde 3 numaralı bağımsız bölümün maliki olduğunu, davaya konu ve kat mülkiyetine tabi anataşınmazda arsa paylarının hatalı tespit edildiğini belirterek yeniden düzenlenmesini ve tapuya tescilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalılar ... vd. vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 06/06/2016 tarih ve 2016/5303 Esas 2016/9069 Karar sayılı ilamı ile "Dava, bağımsız bölümlere özgülenen arsa paylarının yeniden düzenlenmesi istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 5711 sayılı Kanunla değişik 3. maddesi hükmüne göre; "Kat mülkiyeti ve kat irtifakı bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise, bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulur. Arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibi arsa payının yeniden düzenlenmesi için mahkemeye başvurabilir." öte yandan, kat irtifakı veya kat mülkiyetinin kurulması sırasında arsa payları bizzat kendileri tarafından düzenlenmiş olan kat maliki veya maliklerinin sonradan arsa paylarının düzeltilmesini istemekte iyiniyetli olup olmadıklarının ve ayrıca arsa paylarının düzeltilmesini isteyen kat malikinin bu isteminde korunmaya değer bir hukuki yararının bulunup bulunmadığının mahkemece dikkatle değerlendirilmesi gerekir.

Açıklanan bu yasal durum çerçevesinde somut olayda; davacının dava konusu anataşınmazda ilk olarak 28.04.1959 tarihinde 1/6 hisse satın aldığı ve “3. kat ve dairesi üzerine” lehine irtifak hakkı tescil ettirdiği, davacının 03.10.1967 tarihli dilekçesi ile anataşınmazda diğer daireler üzerinde kat irtifakının kurulmadığını beyanla anataşınmazda kat mülkiyetinin kurulması için tapu müdürlüğüne müracaat ettiği, bunun üzerine her katta bir bağımsız bölüm bulunan zemin ve iki kattan müteşekkil binada her bağımsız bölüm için 2/6 arsa paylı kat mülkiyetinin kurulduğu, davacının üç nolu dairedeki diğer ½ hisseyi 23.06.2010 tarihinde satın alarak bağımsız bölümün tam maliki olduğu anlaşılmakla, davacının taşınmazdaki arsa paylarının mevcut haliyle kat mülkiyetine çevrilmesine rızası mevcut olup, kendisi tarafından kurulmuş olan kat mülkiyetindeki arsa paylarının düzeltilmesini istemekte iyiniyetli sayılmayacağı ve bu davayı açmakta korunmaya değer hukuki yararlarının

bulunmadığı dikkate alınarak davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir." denilmek suretiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucu, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 12/03/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10556, Karar No: 2017/6470, Tarih: 28.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/10556 E.  ,  2017/6470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ....nin ... projesinde özel güvenlik görevlisi olarak çalışırken, asgari ücret zamları ile ilgili yeniden fiyat değerlendirilmesi yapılmak üzere ihalenin feshedilmesi sonrasında, iş sözleşmesinin yazılı fesih bildirimi olmaksızın, hiçbir sebep ve gerekçe de bildirilmeksizin "bir daha gelmeyin" denilmek suretiyle toplu çıkış yaptırılarak feshedildiğini, davacıya fesih nedeni açık ve kesin olarak bildirilmediği gibi savunmasının da alınmadığını, çalıştığı süre içerisinde iş sözleşmesinin haklı ve geçerli sebeple feshine neden olabilecek herhangi bir davranışı olmadığını, işveren usulüne uygun olmayan fesih bildirimi ile "feshin son çare olması" ilkesini ihlal ettiğini, iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, boşta geçen süre ücreti ve diğer haklar ile işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminatın yasanın öngördüğü en yüksek hadden belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili; davacının davalı idarenin çalışanı olmadığını, ....nin personeli olduğunu, idarenin davada hasım gösterilmesinin doğru olmadığını, davanın husumetten reddi gerektiğini, davacının iş sözleşmesinin sona ermesinde idarenin hiçbir rolü bulunmadığını, idare ile hizmeti alımına ait sözleşmenin imzalandığını, hizmet alım sözleşmesi yönünden işletmesel bir karar alınarak ihale konusu işin idare personeli eli ile yürütülmesi yoluna gidildiğini,31.....2015 tarih ve 29579 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan karar ile, 01.01.2016 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere asgari ücrette artış yapıldığını, bu artış sonucu 31.08.2013 tarih ve 28751 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 4734 sayılı Kamu İhale Kanununa göre, bu tür hizmet alımı ihalelerinde ödenecek fiyatların yeniden belirlenmesi zorunluluğu ortaya çıktığını, idarenin mevcut güvenlik personeli ile güvenlik işinin devam etmesi hususunda işletmesel bir karar alınmasına yol açtığını, 4857 sayılı İş Kanununun .... maddesinin sonuna eklenen ....07.2007 tarih ve 26226 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Kanunun .... maddesine göre, davacının idareden işe iadesini talep edemeyeceğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.