muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18804, Karar No: 2017/9335, Tarih: 19.10.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/18804 E.  ,  2017/9335 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asıl ve birleşen davada davacı ... Ltd. Şti. ile asıl dosyada davalı ... A.Ş, birleşen dosyada davalı ...Ş arasındaki dava hakkında ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 21/03/2013 gün ve 2009/141-2013/114 sayılı hükmün Dairemizin 28/04/2015 gün ve 2013/14548-2015/6142 sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiş, süresi içinde asıl dosyada davalı vekili ile birleşen dosyada davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

- K A R A R -

1-)Dava, işyerinde yangın nedeniyle meydana gelen hasarın hasara neden olan kiracıdan ve sigortacısından tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen hüküm, davacı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmekle, Dairemizce, “818 sayılı BK.'nun 41. maddesine (6098 sayılı TBK. madde 49) göre; kusurlu ve hukuka aykırı bir fiille başkasına zarar veren, bu zararı gidermekle yükümlüdür. 256. maddesine (6098 sayılı TBK. madde 316) göre; kiracı, kiralananı, sözleşmeye uygun olarak özenle kullanmakla, 279. maddesine (6098 sayılı TBK. madde 365) göre de, kiracı, kiralananın bakımını gereği gibi sağlamakla yükümlüdür.

Yargılama sırasında yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun Yapı Malikinin Sorumluluğu başlıklı 69. maddesinin 2. fıkrasında da “İntifa ve oturma hakkı sahipleri de binanın bakımındaki eksikliklerden doğan zararlardan malikle birlikte müteselsilen sorumludur” hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda; yangının, dava dışı ...'nun mirasçılarının maliki, davalı ... AŞ.'nin kiracısı olduğu 13 numaralı iş yerinde çıktığı ve olayda hiç bir kusuru bulunmayan davacının iş yerinin zarar görmesine sebebiyet verdiği sabittir.

Bu durumda; yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı kiracı ... AŞ.'nin, kiralananın bakımını gereği gibi sağlamadığı, bu suretle kullanımda özen yükümlülüğüne aykırı hareket ettiğinden yangın olayının meydana gelmesinde kusurlu olduğunun, davalı ... şirketinin de ... ettirenin kusurundan doğan hasarı tazmine zorunlu olduğunun kabulü ile, yangın nedeniyle meydana gelen zarardan, hem davalı kiracının hem de sigortacısı olan diğer davalı ....'nin birlikte sorumlu olduğu gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru olmadığı” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiş, asıl dosyada davalı vekili ile birleşen dosyada davalı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Her ne kadar, bozma ilamımızda; yangının, dava dışı ...’nun mirasçılarının maliki, davalı ... AŞ.’nin kiracısı olduğu 13 numaralı iş yerinde çıktığı ve olayda hiçbir kusuru bulunmayan davacının iş yerinin zarar görmesine sebebiyet verdiği sabit olduğunu, davalı kiracı ... AŞ.'nin, kiralananın bakımını gereği gibi sağlamadığı, bu suretle kullanımda özen yükümlülüğüne aykırı hareket ettiğinden yangın olayının meydana gelmesinde kusurlu olduğunun, davalı ... şirketinin de ... ettirenin kusurundan doğan hasarı tazmine zorunlu olduğunun kabulü ile, yangın nedeniyle meydana gelen zarardan, hem davalı kiracının hem de sigortacısı olan diğer davalı ....'nin birlikte sorumlu olduğundan söz edilmiş ise de, dosyada mevcut bilirkişi raporlarından, yangın raporundan ve mahkeme kanalıyla yapılan tespit davalarından anlaşılacağı üzere zararın doğmasına sebebiyet veren yangın asıl dosyada davalı şirketin işyerinden başlayarak diğer iş yerlerine sirayet etmiş, yangının çıkmasında asıl dosyada davalı kiracı şirketin bir kusuru bulunduğuna dair bir tespit yapılamamıştır. O halde, mahkemece, davalı ...'ya BK. 41 ve devamı maddeleri ile 256. madde kapsamında kusur izafe edilemeyeceği, sigortacının ancak sigortalının kusuru ve sorumluluğu halinde hasardan sorumlu tutulabileceği, olayda sigortalının kusuru olmadığından ... şirketinin de sorumluluğunun gerçekleşmediği gerekçesiyle, asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır. Tüm bu nedenlerle, asıl dosyada davalı vekili ile birleşen dosyada davalı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 28/04/2015 gün ve 2013/14548-2015/6142 sayılı bozma ilamının ortadan kaldırılması gerekmiştir.

2-) İşin esasına girilerek yapılan inceleme sonucunda ise, dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl dosyada davalı vekili ile birleşen dosyada davalı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 28/04/2015 gün ve 2013/14548-2015/6142 sayılı bozma ilamının ortadan kaldırılmasına, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 7,10 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, tashihi karar peşin harçlarının istek halinde davalılara geri verilmesine, 19/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/705, Karar No: 2013/974, Tarih: 03.07.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2013/13-705 E.  ,  2013/974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzincan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki “alacak” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Erzincan 2.Asliye (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 30.01.2012 gün ve 2011/42 E., 2012/57 K. sayılı kararın incelenmesinin davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 11.09.2012 gün ve 2012/8312-19569 E., K. sayılı ilamı ile;

(…Davacı, davalı Toki ile Erzincan-Üzümlü Alt Gelir Gurubu konut projesi kapsamında Gayrimenkul satış sözleşmesi imzalandığını, teslimin sözleşmenin düzenlendiği tarihten itibaren 16 ay olduğunu, ancak taşınmazın süresinde teslim edilmediğini ileri sürerek geç teslim nedeniyle kira kaybı bedeli olarak fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 3.000.00 TL tazminatın yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiş,  ıslah ile talebini 5.810.54 TL ye çıkarmıştır.

Davalı, satımın dar gelirlileri daire sahibi yapmaya yönelik olduğunu, bu nedenle taksitlerinde daire tesliminden sonra başladığını, geç teslimin ve davacının hak kaybının söz konusu olmadığını savunmuş ve davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; Hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıdan satın aldığı dairenin sözleşmede kararlaştırılan süre içerisinde teslim edilmemesi nedeniyle kira tazminatı isteğinde bulunmuş, davalı; geç teslim olmadığını, satımın dar gelirli aileleri konut sahibi yapmaya yönelik olup taksit ödemelerinin dairenin tesliminden itibaren başlandığını, bu nedenle davacının bir hak kaybının olmadığını beyanla davanın reddini savunmuş ve mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Taraflar arasında düzenlenen 12.7.2006 tarihli sözleşmede dairenin 16 ay içerisinde teslim edileceği kararlaştırılmıştır. Öyle ise mahkemece anılan sözleşmeye göre dairenin tesliminde gecikme olup olmadığı ve gecikmenin sabit olması durumunda ise gecikme süresi belirlenerek bu süreye ilişkin kira kaybına hükmedilmesi gerekirken aksine düşüncelerle ve yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir…)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ  EDEN  : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, satış sözleşmesi gereğince satın alınan bağımsız bölümün süresinde teslim edilmemesi nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ  EDEN  : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, satış sözleşmesi gereğince satın alınan bağımsız bölümün süresinde teslim edilmemesi nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Davacı, davalı TOKİ ile ‘Erzincan-Üzümlü Alt Gelir Gurubu Konut Projesi’ kapsamında ‘Gayrimenkul Satış Sözleşmesi’ imzalandığını, sözleşmenin düzenlendiği tarihten itibaren 16 ay içerisinde konutun teslim edilmesinin kararlaştırıldığını, konutun süresinde teslim edilmediğini ileri sürerek, geç teslim nedeniyle kira kaybı bedeli olan 5.810.54 TL tazminatın yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, satımın dar gelirlileri daire sahibi yapmaya yönelik olduğunu, davalı idarenin konut alıcılarının taksit ödemelerini teslim tarihine kadar durdurduğu gibi, dönemsel artışları da yapmadığını bu nedenle geç teslimden kaynaklanan, davacının hak kaybının söz konusu olmadığını savunmuş ve davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, sözleşmede kararlaştırılan 16 aylık teslim süresinin sözleşmenin düzenlendiği tarihte başlayacağı, sözleşmenin 5.maddesinin 3.fıkrası gereğince, taşınmazın taksit ödemeleri bitene kadar kiraya verilemeyeceğinin kararlaştırıldığını, taşınmazın borçlarının da henüz bitmediği anlaşıldığından, davacının oluşmuş bir kira kaybı zararının bulunmayacağından açılan davanın reddine karar verilmiştir. Mahkeme kararı, Özel Daire’ce, metni aynen yukarıda başlık bölümünde alınan ilam ile bozulmuş; mahkeme, önceki gerekçeler tekrarlanmak suretiyle direnme kararı vermiştir.

Direnme kararını davacı vekili, temyize getirmektedir.

Bozma ve direnme kararlarının kapsamına göre uyuşmazlık; taraflar arasında düzenlenen 12.07.2006 tarihli satış sözleşmesi gereğince, davacı tarafından satın alınan bağımsız bölümün süresinde teslim edilip edilmediği, buradan varılacak sonuca göre davacının bu sözleşmeye dayanarak teslimdeki gecikmeden kaynaklanan tazminat isteyip isteyemeyeceği noktalarında toplanmaktadır.

Taraflar arasında düzenlenen sözleşme ile taşınmazın, davalı tarafından davacıya satıldığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin 3.maddesinde taşınmazın 16 ayda teslim edileceği kararlaştırılmıştır. Sözleşmenin bu maddesi geçerli olup sözleşmeye sadakat ilkesi gereğince tarafları bağlar.

Davacı, konutun sözleşmede kararlaştırılan sürede teslim edilmediğini ileri sürerek, geç teslimden kaynaklanan tazminat isteminde bulunmuştur.

818 sayılı Borçlar Kanunu (BK)’nun 106.maddesinde, karşılıklı yükümlülükleri içeren sözleşmelerde borcun yerine getirilmemesi (ifade gecikme) halinde, alacaklının hakkını, nasıl kullanacağı düzenlenmiştir.

Davacı, konutun sözleşmede kararlaştırılan sürede teslim edilmediğini ileri sürerek, geç teslimden kaynaklanan tazminat isteminde bulunmuştur.

818 sayılı Borçlar Kanunu (BK)’nun 106.maddesinde, karşılıklı yükümlülükleri içeren sözleşmelerde borcun yerine getirilmemesi (ifade gecikme) halinde, alacaklının hakkını, nasıl kullanacağı düzenlenmiştir.

Alacaklı, 106/2’de öngörülen seçimlik haklardan birisini kullanabilmesi için borcu yerine getirmekte direnen borçluya mehil vermek zorundadır (BK.m.106/1). Ancak aynı Kanun’un 107.maddesinde yazılı hallerden birinin bulunması halinde (1-Borçlunun hal ve vaziyetinden bu tedbirin tesirsiz olacağı anlaşılırsa; 2-Borçlunun temerrüdü neticesi borcun ifası alacaklı için faidesiz kalmış ise; 3- Akdin hükümlerine göre borç tayin ve tesbit edilen muayyen bir mehil içinde ifa edilmek lazım geliyorsa) mehil tayinine gerek yoktur. Davalı satıcının, borcunu 16 ay içinde yerine getireceği sözleşmede kabul edildiğine göre, BK.nun 106/1.maddesi gereğince bir önel (mehil) belirlenmesine gerek yoktur.

BK.nun 106/2 maddesinde, borcun yerine getirilmemesi halinde alacaklıya üç seçimlik hak verilmiştir. Bunlar, 1-Her zaman gecikmiş işi yerine getirme (ifayı) ve gecikme tazminatı isteme; 2-Sözleşmenin ifasından vazgeçilerek olumlu zararı isteme; 3-Sözleşmeyi feshederek olumsuz zararı isteme şeklide açıklanmaktadır. Davacı görülmekte olan davada, bu seçimlik haklardan aynen ifa ve gecikme tazminatını istemiştir. (Aynı ilkeler, Hukuk Genel Kurulu’nun 09.10.1991 gün ve 1991/15-340-467 sayılı kararında da vurgulanmıştır.)

Hukuk Genel Kurulu’nda ki görüşmeler sırasında bazı üyeler, taşınmazın teslimindeki gecikme nedeniyle davalı idarenin taksit ödemelerini ve dönemsel artışları durdurduğu, bu durum gözetilerek BK.nun 44.maddesi gereğince davacı lehine verilecek tazminat miktarından bir miktar hakkaniyet indirimi yapılması gerektiğini savunmuş iseler de, davalı idarenin kendi kusuru nedeniyle taşınmazın geç tesliminden dolayı, tazminat miktarında indirim isteyemeyeceğini, bir kısım üyelerce de mahkeme kararının onanması gerektiğini ileri sürmüş iseler de, bu görüşler  Kurul çoğunluğu tarafından kabul edilmemiştir.

Taraflar arasındaki sözleşmede, taşınmazın 16 ay içerisinde teslim edileceği belirtildiğinden, bu sürenin dolmasıyla, davalı borcunu yerine getirmekte direndiği ve bu olgunun hukuksal sonuçlar doğurduğu (BK m.101/1) gözetildiğinde, davacı BK.nun 106/1 maddesi uyarınca, davalıya mehil vermeden dava açabilir. Sözleşmede taksitler bitmeden taşınmazın kiraya verilemeyeceği şartının yazılması, davacının BK.nun 106.maddesinde belirtilen “teahhur nedeniyle zarar (gecikme nedeniyle tazminat)” hakkını ortadan kaldırmaz.

Bu durumda mahkemece, taşınmazın geç teslim edilip edilmediği, geç teslim edilmiş ise, geciken teslim süresine ilişkin tazminat belirlenerek, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, hatalı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu durumda mahkemece, taşınmazın geç teslim edilip edilmediği, geç teslim edilmiş ise, geciken teslim süresine ilişkin tazminat belirlenerek, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, hatalı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Aynı yöne işaret eden ve Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire Bozma kararına uyulmak gerekirken, yanılgılı gerekçe ile önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırı olup; kararın bozulması gerekir.

S O N U Ç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı  Hukuk Muhakemeleri Kanununa eklenen “ Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı kanunun 440.maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 03.07.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12032, Karar No: 2017/347, Tarih: 18.01.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/12032 E.  ,  2017/347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış,savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

a)Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, 2007 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan faturaların dosya içine konulmadığının anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yetinilerek mahkumiyet kararı verilmesi,

b) 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.01.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4193, Karar No: 2014/15022, Tarih: 08.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/4193 E.  ,  2014/15022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 28. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/11/2013

NUMARASI : 2013/734-2013/137

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davacının davalı işyerinde ikram işçisi olarak 01/06/2006-24/07/2013 tarihleri arasında çalıştığını, davacının iş gücüne ihtiyaç kalmadığı ve önerilecek başka bir kadroda bulunmadığından bahisle hizmet akdine son verildiğini, feshin geçersizliğine ve 8 brüt maaş tutarı tazminat ve 4 aylık giydirilmiş ücretin işe başlatılamaması durumunda davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davacının iş sözleşmesinin piyasadaki daralma ve buna bağlı iş kaybı neticesinde davacının iş gücüne ihtiyaç kalmaması ve kendisine önerilecek olan başka bir kadronun da mevcut olmaması nedeniyle davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18.maddesi uyarınca işletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden ötürü 24.07.2013 tarihi itibariyle feshedildiğini, davacının istifasının istendiği ve kabul edilmemesi üzerine iş sözleşmesinin feshedildiği iddiasının yerinde olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir .

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece davanın kabulüne ilişkin karar gerekçesinde davalının cevap dilekçesi vermediği belirtilmişse de, davalı vekilince cevap dilekçesinin elektronik imzalı şekilde UYAP sistemi üzerinden gönderildiği görülmektedir. Buna göre mahkemece davalının cevap dilekçesinin irdelenmeden karar verildiği anlaşılmaktadır. Bu husus usul ve yasaya aykırıdır.

Davacının iş sözleşmesi piyasadaki daralma ve iş kaybı sonucuna çalışmakta olduğu pozisyonda ihtiyaç kalmadığı önerilecek pozisyon bulunmadığı gerekçesiyle feshedilmiştir. Mahkemece bu tür fesih için koşul olduğu belirtilen işletmesel kararın sunulmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmişse de işletmesel kararın mutlaka yazılı olması gerekmez. Bu nedenle mahkemenin davanın kabulüne ilişkin gerekçesi de hatalıdır.

Davacının iş sözleşmesi piyasadaki daralma ve iş kaybı sonucuna çalışmakta olduğu pozisyonda ihtiyaç kalmadığı önerilecek pozisyon bulunmadığı gerekçesiyle feshedilmiştir. Mahkemece bu tür fesih için koşul olduğu belirtilen işletmesel kararın sunulmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmişse de işletmesel kararın mutlaka yazılı olması gerekmez. Bu nedenle mahkemenin davanın kabulüne ilişkin gerekçesi de hatalıdır.

Fesih bildiriminde feshin ekonomik nedenlerle yapıldığı açıklanmaktadır. Davalı delillerinde işyerinin mali kayıtlarına, SGK kayıtlarına ve bilirkişi raporuna dayanmıştır. Buna göre davalının mali kayıtları, bilançoları ve fesih öncesi ve sonrası altışar aylık SGK bildirgeleri getirtilerek, mali müşavir, insan kaynakları uzmanı ve hukukçu bilirkişilerden piyasada daralma olup olmadığı, davalının iş kaybı yaşayıp yaşamadığı bunun istihdam fazlalığına neden olup olmadığı, feshin tutarlı uygulanıp uygulanmadığı, fesih öncesi ve sonrası işe alınan bulunup bulunmadığı, varsa hangi pozisyona alındığı, davacıya önerilecek pozisyon olup olmadığı, feshin son çare olması ilkesine uyulup uyulmadığı konusunda gerekirse yerinde yapılacak inceleme sonucunda alınacak rapor değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.