muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1409, Karar No: 2013/37, Tarih: 05.02.2013

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Daire bozma kararının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün bu suç yönünden onanmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Genel Kurul Üyeleri ise; itirazın reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay C. Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 03.04.2012 gün ve 2197-3885 sayılı bozma kararının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden KALDIRILMASINA, itiraza konu edilmeyen cinsel saldırı suçuna yönelik diğer bozma nedeninin aynen bırakılmasına,

3- Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.10.2011 gün ve 512-289 sayılı hükmünün kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden ONANMASINA,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.02.2013 günü yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/17623, Karar No: 2023/147, Tarih: 10.01.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/17623 E.  ,  2023/147 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (...) Mahkemesi

SAYISI : 2021/54 E., 2022/200 K.

DAVA TARİHİ : ....08.2015

KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya ait işyerinde 01.11.2011-30.03.2014 tarihleri arasında çalışan davacının hafta içi 07.00-19.00, cumartesi günleri sabah 07.00-13.00 ve ayda iki pazar günü de 10.00-13.00 saatleri arasında çalışarak fazla çalışma yapmasına rağmen davalı işverence karşılıklarının ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın yasal süresi içinde açılmadığını ve talep konusu alacağın zamanaşımına uğradığını, 01.11.2011 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başlayan davacının fasılalı çalışarak 30.03.2014 tarihinde işten ayrıldığını, müvekkili İdare nezdinde doğmuş fazla çalışma alacağının bulunmadığını, düzenlenen ücret bordrolarına bu hususta herhangi bir çekince koymadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 24.10.2017 tarihli ve 2015/200 Esas, 2017/1306 Karar sayılı kararıyla; Yargıtayın konuya ilişkin içtihatları gereğince, hafta tatili çalışmalarına ilişkin ücretlerin talep hâlinde fazla çalışma ücretinden ayrı olarak hesaplanıp hüküm altına alınması gerektiği, aksi hâlde hafta tatili çalışmalarının günlük yasal çalışma sınırına kadar olan kısmının fazla çalışma ücreti talebi içinde değerlendirilemeyeceğinin kabul edildiği, dosya kapsamında dinlenilen tanığın beyanından davacının hafta tatilinde günlük 7,5 saati aşan bir çalışması bulunmadığı davacının ayda 2 hafta tatilinde yarım gün çalışmasının fazla çalışma ücreti hesaplanmasında dikkate alınamayacağı, davacının sabah 10.00'da işe başladığı sabit olduğundan ara dinlenme süresinin düşümünden sonra haftalık yasal çalışma süresini aşan fazla çalışmasının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 21.12.2017 tarihli ve 2017/166 Esas, 2017/153 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 21.12.2020 tarihli ve 2018/2679 Esas, 2020/19307 Karar sayılı ilâmı ile; dava dilekçesindeki iddia, taleple bağlılık ve tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde talep edilen fazla çalışma ücreti alacağı sübut bulmadığından davacının diğer temyiz sebeplerinin reddine karar verilerek ücret bordrolarındaki fazla çalışma saatlerine göre saat ücretinin %50 zamlı ücretten tahakuk ettirilip ettirilmediğinin, bu şekilde usulüne uygun fazla çalışma tahakkuklarının davacının normal ücretine ilaveten imzası karşılığı ya da banka kanalı ile ödenip ödenmediğinin araştırılması gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma öncesi gerekçe tekrar edilerek davacının imzası bulunmayan ücret bordrolarında tahakkuk ettirilen alacakların banka kanalıyla ödendiğinin bozma sonrası aldırılan bilirkişi ek raporunda tespit edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; hükme esas alınan bilirkişi raporundaki tespitlerin hatalı ve hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, ek raporun bozma öncesi raporu düzenleyen aynı bilirkişiden alınmasının hukuksuz olduğunu, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; ücret bordrolarında belirtilen fazla çalışma saatinin, davalı tarafça zamlı şekilde ödenip ödenmediğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 41, 63 ve 68 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 41, 63 ve 68 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

10.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12849, Karar No: 2009/15730, Tarih: 26.10.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/12849 E.  ,  2009/15730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve ark. tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... İli, ... İlçesi, ... Köyü 124 ada 15, 16, 18, 21, 25 ve 26, 130 ada 1, 135 ada 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11 ve 13, 136 ada 1, 4, 5, 6, 7 ve 8, 125 ada 1, 2, 3, 5, 6 ve 7 parsel sayılı sırası ile 3453 m2, 10899 m2, 10669 m2, 6803 m2, 6304 m2, 7133 m2, 3271 m2, 5298 m2, 3751 m2, 5746 m2, 11582 m2, 5614 m2, 15688 m2, 1585 m2, 4372 m2, 167 m2, 1851 m2, 2854 m2, 3351 m2, 8537 m2, 8121 m2, 4088 m2, 11943 m2, 2304 m2, 1987 m2, 918 m2, 34690 m2, 2719 m2, 1897 m2 ve 7250 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar belgesizden orman niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacılar ..., ... ve ... ile ..., ... ve ... zilyetlik iddiası ile dava açmışlardır. Mahkemece çekişmeli taşınmazların çevresinin orman olarak kesinleştiği, taşınmazların yazın yayla olarak kullanılan ve hayvan otlatılan yer olduğu, tarım arazisi niteliğinde olmadığı gerekçesiyle gerçek kişilerin davasının reddine, taşınmazların tespit gibi orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacılar ... ve arkadaşları tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazların yazın hayvan otlatma suretiyle kullanılan yayla yeri olduğu, keven ve yabani otlarla kaplı yüksek eğimli ve çevre parsellerin kadastro tespitlerinin orman olarak kesinleştiği, tarım arazisi niteliğinde ve zilyetlikle kazanılmasının mümkün olmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 26/10/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18788, Karar No: 2016/7421, Tarih: 20.06.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/18788 E.  ,  2016/7421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, hile hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde bedel isteğine ilişkindir.

Davacı, müteahhit olduğunu, davalı ... ile inşaat malzemesi verilmesi karşılığı, kayıt maliki olduğu dava konusu 236 parsel sayılı taşınmazda bulunan 1 nolu bağımsız bölümün verilmesi konusunda sözleşme yapıldığını, ayrıca davalı ...' dan senet alındığını, davalı ...' ın isteği üzerine dava konusu bağımsız bölümün diğer davalı ...' a temlik edildiğini, ancak bağımsız bölüm karşılığı verilmesi gerekli olan inşaat malzemelerinin davalı ... tarafından teslim edilmediğini, davalıların işbirliği içinde olduklarını, iyiniyetli olmadıklarını, hile ile taşınmazın bedelsiz olarak elinden alındığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini olmadığı takdirde taşınmazın bedelinin tahsilini istemiştir.

Davalı ..., bağımsız bölümün iyiniyetli olarak bedeli karşılığı satın alındığını, davacı ile diğer davalı arasındaki hukuki ihtilafın tarafı olmadığını, davacının suç duyurusunda bulunmadığını, olayda hile olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., savunma getirmemiştir.

Mahkemece, sözleşme yapılırken davacının hileye maruz kaldığının ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davacının 236 parselde bulunan 1 nolu bağımsız bölümü 21.06.2011 tarihinde satış suretiyle davalı ...' a temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; hile (aldatma), genel olarak bir kimseyi irade beyanında bulunmaya, özellikle sözleşme yapmaya sevk etmek için onda kasten hatalı bir kanı uyandırmak veya esasen var olan hatalı bir kanıyı koruma yahut devamını sağlamak şeklinde tanımlanır. Hata da yanılma, hilede ise yanıltma söz konusudur. 6098 s. Türk Borçlar Kanununun (TBK) 36/1. (818 s. Borçlar Kanununun (BK) 28/1.) maddesinde açıklandığı üzere taraflardan biri diğer tarafın kasıtlı aldatmasıyla sözleşme yapmaya yöneltilmişse yanılma (hata) esaslı olmasa bile aldatılan taraf için sözleşme bağlayıcı sayılamaz. Değinilen koşulların varlığı halinde aldatılan taraf hakkını kullanmak suretiyle hukuki ilişkiyi geçmişe etkili (makable şamil) olarak ortadan kaldırabilir ve verdiği şeyi geri isteyebilir.

Öte yandan, hile her türlü delille ispat edilebileceği gibi iptal hakkının kullanılması hiç bir şekle bağlı değildir. Aldatmanın öğrenildiği tarihten itibaren bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde karşı tarafa yöneltilecek bir irade açıklaması, defi yahut dava yoluyla da kullanılabilir.

Öte yandan, hile her türlü delille ispat edilebileceği gibi iptal hakkının kullanılması hiç bir şekle bağlı değildir. Aldatmanın öğrenildiği tarihten itibaren bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde karşı tarafa yöneltilecek bir irade açıklaması, defi yahut dava yoluyla da kullanılabilir.

Hak düşürücü süre kamu düzeni ile ilgili bulunduğundan mahkemece, davanın her aşamasında tarafların ileri sürmesine gerek kalmadan resen gözetilmesi gerektiği kuşkusuzdur.

Somut olaya gelince; davacının dava dilekçesinde açıkça yemin deliline dayandığı, ancak mahkemece, kendisine yemin delilinin hatırlatılmadığı görülmektedir.

Hâl böyle olunca, ispat külfeti kendisinde olan davacının, dava dilekçesinin deliller bölümünde açıkça yemin deliline dayanmış olduğu gözetilerek, yemin delili hatırlatılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün belirtilen nedenle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 20.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7933, Karar No: 2013/11983, Tarih: 21.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/7933 E.  ,  2013/11983 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.12.2012 gün ve 2012/145 Esas, 2012/230 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre, mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin suç tarihinden itibaren en az 6 ay geçtikten sonra yapılması yerine, suç tarihinden 2 ay sonra Samsun Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezinden alınan 24.04.2012 tarihli rapora dayanılarak verilen cezanın TCK.nın 103/6. maddesiyle artırıma tâbi tutulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/539, Karar No: 2007/16529, Tarih: 27.11.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/539 E.  ,  2007/16529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Afyonkarahisar Aile Mahkemesi

TARİHİ :20.05.2005

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* temyiz eden G... H... U... vekili Av. D... E... ve karşı taraf E... U... geldi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kadının karşılık dava ile taşınmaza aile konutu şerhi konulması talebi konusunda olumlu olumsuz karar verilmemesi doğru görülmemiştir.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü, kusur dereceleri ve özellikle kişilik haklarına saldırı niteliğindeki olaylar dikkate alınarak \*davacı-davalı koca yararına hükmolunan manevi tazminat çoktur.

\* Türk Medeni Kanununun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Borçlar Kanununun 44. ve 49. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK.174/2) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün 2. ve 3. bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyize konu diğer hususların l. bentte gösterilen nedenle ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 500.00 YTL. vekalet ücretinin E..’dan alınıp G... H...’a verilmesine, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.27.11.2007 sa.
Yargıtay — Esas No: 2014/7258, Karar No: 2014/8879, Tarih: 17.04.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/7258 E.  ,  2014/8879 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile adına Av. ... arasındaki dava hakkında Mahkemesiden verilen 09.10.2012 günlü ve sayılı hükmün, davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Gelir bağlandığı tarihi itibariyle okunaklı ilk peşin sermaye değeri tablosu ile gelir bağlama kararı Kurumdan istenerek ve . Sayılı dosyasının aslı veya onaylı bir süreti de celb edilerek eklendikten sonra gönderilmek üzere geri çevirilmesine karar verilmesine rağmen, Mahkemece, gelir bağlandığı tarihi itibariyle okunaklı ilk peşin sermaye değeri tablosu ile gelir bağlama kararının kurumdan istenmediği bu nedenle geri çevirme kararımızın gereginin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmakla; gecikmeye ve yeni bir geri çevirmeye mahal verilmeksizin, gelir bağlandığı tarihi itibariyle okunaklı ilk peşin sermaye değeri tablosu ile gelir bağlama kararı Kurumdan istenerek şayet gelir bağlama kararında kontrol muayene kaydı gözüküyor ise, Kurumdan kesinleşmiş sürekli iş göremezlik belgesi getirtilerek, eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 17.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25307, Karar No: 2015/10211, Tarih: 03.06.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/25307 E.  ,  2015/10211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hırsızlık eyleminin gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiği anlaşıldığı halde sanık hakkında TCK’nın 143. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...’in temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 03.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7036, Karar No: 2024/3042, Tarih: 18.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/7036 E.  ,  2024/3042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1163 Esas, 2022/1296 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/472 E., 2022/444 K.

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ile müvekkili şirket arasında işyerinin devri konusunda sözleşme yapıldığını, sözleşme gereği işyerinin müvekkiline devredileceğini, davalının mülkiyetinde olan ancak işyerinin müşterilerinin zilyetliğinde bulunan 100 adet dolap, çeklerin teslimi ile müvekkiline teslim edileceğinin kararlaştırıldığını, davacının davalıya 165.000,00 TL ödeme yaptığını ve her biri 50.000,00 TL bedeli 4 adet çekin davalıya teslim edildiğini, müvekkili yapılan ödeme ve çeklerin teslimi sonrası işyerinin devri ve dolapların tesliminin davalı tarafından yerine getirilmediğini, davalı hakkında suç duyurusunda bulunulduğunu, davalının kocası ... ile yapılan görüşmelere ilişkin mesaj içeriklerinden anlaşıldığı üzere buz dolaplarının davacıya devri gerektiğini, toplam tutarı 200.000,00 TL olan çeklerin dolaplar için verildiğini ve teslimden imtina edilmiş olması karşısında çeklerin bedelsiz kaldığını, çeklerin bir tanesinin davadan önce ibraz edildiğini ve ödendiğini, bu davanın üç adet çek için açıldığını ileri sürerek davacının 3 adet çek sebebiyle davalıya borçlu olmadığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili ile davacı işletme devri konusunda anlaştığını, devre istinaden işletmenin tüm malvarlığı ile davacıya verildiğini, davacının ticari faaliyetini gereği gibi yerine getiremediğini ve bu nedenle işyerini kapatma kararı aldığını, müvekkiline vermiş olduğu çekleri ödemek istemeyen davacı dava konusu çekler bakımından 3 üncü kişiler üzerinden çek zayi davası açtığını, davaların reddine karar verildiğini, davacı ile davalının kocası ... arasında olduğu ileri sürülen mesajların davanın taraflarıyla ilgili olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI