muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/9584, Karar No: 2018/15444, Tarih: 21.06.2018

Alacak davalarında adi ortaklığı oluşturan şirketler maddi ya da şekli anlamda zorunlu dava arkadaşı olmadığından, kararı temyiz eden her bir şirketin ayrı temyiz harcı yatırması gerekir.

Temyiz harçları (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı Harçlar Kanunu'nda düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde, mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan nispi karar ve ilam harcının dörtte biri nispi temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır. Dava nispi harca tabi değil ise, maktu temyiz karar harcı yatırılması gerekir.

Somut olayda, Dairemizce kararı temyiz eden davalılar adına tek temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz karar harcı yatırıldığı, diğer davalının temyiz yoluna başvurma harcı ile nispi temyiz karar harcını, harç yatıran davalının ise bakiye nispi temyiz karar harcını yatırmadığı gerekçesiyle yapılan geri çevirme üzerine Mahkemece davalılar vekiline gönderilen muhtırada harcın nereye yatırılacağının belirtilmediği gibi her bir davalı yönünden yatırılması gereken harç tutarının da ayrı ayrı gösterilmediği ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; davalılar vekiline yukarıda açıklanan şekilde temyiz harcı ve gerekiyor ise temyiz masraflarının yatırılması için geçerli muhtıra ( harç yatıran şirket yönünden bakiye nispi temyiz karar harcının, diğer şirket yönünden temyiz yoluna başvurma harcı ile nispi temyiz karar harcının- Şirket adları ve yatırılması gereken tutarlar ayrı ayrı yazılarak) tebliğ edilerek tebellüğe dair belgenin gönderilmesi, temyiz eden davalılar tarafından yatırılması halinde temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırıldığına dair belgenin gönderilmesi, yukarıda açıklandığı şekilde geçerli muhtıra tebliğ edilmesine rağmen temyiz eden davalılar tarafından temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırılmaması halinde buna ilişkin mahkeme tarafından tutanak tutularak bu tutanağın gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/06/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/731, Karar No: 2022/11284, Tarih: 02.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/731 E.  ,  2022/11284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Birleşen dosya, İstanbul 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/1276 esas sayılı dosyası hakkında mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

A) Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen hüküm yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itiraz yoluna tabi olduğundan; sanık müdafisinin temyiz talebinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile mercisinde incelenmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

B) Sahte fatura düzenleme suçundan verilen hüküm yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.06.2022 tarihinde 2009 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen olağanüstü zaman aşımını süresi nazara alınarak düşmesi gerektiğine dair Başkan vekili ...’ın karşı oyu ile oy çokluğuyla diğer yönlerden ise oy birliğiyle karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Dairemizin yukarıda esas ve karar numaraları belirtilen 02/06/2022 tarihli, ilamındaki hükümlerin tamamının bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebeplerle kısmen katılmıyorum.

Sayın çoğunlukla ortaya çıkan aykırılığın konusu her biri bağımsızlığını koruyan ancak zincirleme şekilde işlenen suçlar yönünden zaman aşımının ayrı ayrı mı yoksa son işlenen suç tarihinden geriye doğru (zincirdeki suçların tamamını kapsayacak şekilde) bir bütün olarak mı hesaplanacağına ilişkindir.

İnceleme konusu yerel mahkeme kararında sahte fatura düzenleme eylemleri ile ilgili olarak sanık hakkında birden fazla takvim yılına (2009, 2010 takvim yılları) ilişkin ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmaktadır.

İnceleme konusu yerel mahkeme kararında sahte fatura düzenleme eylemleri ile ilgili olarak sanık hakkında birden fazla takvim yılına (2009, 2010 takvim yılları) ilişkin ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmaktadır.

Zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK’nin 43/1 maddesine göre; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.”

Zamanaşımının hesaplama yöntemini düzenleyen TCK’nin 66/6 maddesine göre; “... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden... işlemeye başlar.”

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge düzenleme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Sanığa atılı sahte belge düzenleme suçuna öngörülen olağan zamanaşımı süresi TCK’nin 66/1-e maddesine göre 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresi ise TCK’nin 67/4 maddesine göre 12 yıldır.

TCK’nin 43/1 maddesindeki düzenlemeye göre zincirleme suçlar aynı suç işleme kararı ile işlenmiş olmasına rağmen her biri bağımsızlığını korumaktadır. Buna karşılık bağımsızlığı koruyan suçlara tek bir ceza verilmesi, ancak bu cezanın artırılarak uygulanması benimsenmiştir. Dolayısıyla zincirleme suç kurumu sanık lehine bir düzenlemedir. Zincirleme olarak işlenen her bir suç bağımsızlığını koruduğu içinde birbirinden bağımsız olarak zamanaşımına uğraması gerekir. Diğer bir değişle zincirleme olarak işlenen suçlardan bazılarının zamanaşımına uğraması halinde bu suçların zincirden çıkarılması ve yalnızca zamanaşımına uğramayan suçların cezalandırılması gerekir. ( TANER, Fahri Gökçen, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, s.165; KUNTER, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, s.69; ayrıca TAŞDEMİR Kubilay, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, 2. Bası, Ocak 2015, s.134)

TCK’nin 66/6. Maddesindeki düzenleme zaman aşımının başlangıcının tespit açısından mahkemelere ışık tutan bir düzenlemedir. Diğer bir deyişle, yasa koyucu zincirleme şekilde işlenen suçlarda zamanaşımının zincirin hangi halkasından başlatılacağına ilişkin bir belirleme yapmaktadır. Esasen böyle bir düzenleme olmasaydı dahi suç teorisi gereği zamanaşımının zincirin en son halkasından başlatılması gereklidir.

TCK’nin 66/6. Maddesindeki düzenleme zaman aşımının başlangıcının tespit açısından mahkemelere ışık tutan bir düzenlemedir. Diğer bir deyişle, yasa koyucu zincirleme şekilde işlenen suçlarda zamanaşımının zincirin hangi halkasından başlatılacağına ilişkin bir belirleme yapmaktadır. Esasen böyle bir düzenleme olmasaydı dahi suç teorisi gereği zamanaşımının zincirin en son halkasından başlatılması gereklidir.

Dolayısıyla kural olarak dava zamanaşımı süresi zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden itibaren başlarsa da bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda bu suçlar arasındaki zaman aralıkları net ve ayrı ayrı belirlenebilecek durumda ise zincirin halkasını teşkil eden suçlardan bir kısmının diğer suçlardan bağımsız olarak dava zamanaşımına uğraması mümkündür. TCK’nın 43/1. maddesinde fiillerin çokluğu korunurken cezanın birliği ilkesi benimsendiğine göre inceleme tarihi itibariyle zincirleme suçun halkalarına oluşturan suçlardan biri ve birkaçının zamanaşımına uğraması halinde bu suçlar bakımından düşme kararı verilmesi zorunludur. Çünkü TCK’nin 66/6. maddesi fiillerin çokluğunu ortadan kaldıran bir düzenleme değildir.

Bu açıklamalar ışığında inceleme tarihi itibariyle olağanüstü zamanaşımı gerçekleşen (2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan) kamu davasının düşürülmesi gerekir. Bu sebeplerle sayın çoğunluğun hükümlerin tamamının bozulması yönündeki düşüncesine katılmıyorum. 02/06/2022
Yargıtay — Esas No: 2009/23161, Karar No: 2012/9928, Tarih: 29.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/23161 E.  ,  2012/9928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, nüfus cüzdanında sahtecilik

HÜKÜM : 1-Sanık ... için, sahtecilik ve dolandırıcılık suçu sabit görülmediğinden: Beraatine,

2-Sanıklar ... ve ... için, sahtecilik suçundan: Beraatlerine,

CMK 150. maddesi uyarınca sanıklar ... ve ...'a zorunlu müdafii olarak atanan avukat ... ...'in mazereti nedeniyle Adana Barosu Başkanlığının görevlendirme yazısı ile sadece 13.03.2007 tarihli karar duruşması için görevlendirilen ve karar kendisine tefhim edilen avukat ...'ün tefhim tarihinden itibaren süresi içinde kararı temyiz ettiğine dair dosyada bir belgeye rastlanılmamış ise de, zorunlu müdafiilik görevi devam eden avukat ... ...'e gerekçeli kararın tebliğ edilmediği, Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesinin kendisine 25.04.2007 günü tebliği ile karardan haberdar olması üzerine 01.05.2007 havale tarihli dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla; sanıklar müdafiinin öğrenme üzerine 01.05.2007 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan temyiz incelemesinde gereği görüşüldü:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “nitelikli dolandırıcılık” ve “nüfus cüzdanında sahtecilik” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen asli ve olağanüstü dava zamanaşımının, sanıklar ... ve ... yönünden “nitelikli dolandırıcılık” suçunun işlendiği 02.03.2004 tarihinden "nüfus cüzdanında sahtecilik" suçu

yönünden ise son kesici işlem olan sorgularının yapıldığı 05.05.2005 tarihinden, sanık ... yönünden ise yüklenen tüm suçlar bakımından sorgusunun yapıldığı 11.11.2004 tarihinden itibaren temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanıklar ... ve ... müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle kamu davalarının sanıklar ... ve ... yönünden 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2, sanık ... yönünden ise 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 29.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14874, Karar No: 2018/13211, Tarih: 17.10.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/14874 E.  ,  2018/13211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

CMK'nın 79. maddesinde unsurları belirtilmekle beraber bir tanımı yapılmamış olan göçmen kaçakçılığı, Sınıraşan Örgütlü Suçlara Karşı Birleşmiş Milletler Sözleşmesine Ek Kara, Deniz ve Hava Yoluyla Göçmen Kaçakçılığına Karşı Ek Protokolün 3. maddesinde, “Doğrudan doğruya veya dolaylı olarak mali ve diğer bir maddi çıkar elde etmek için, bir kişinin vatandaşlığını taşımadığı veya daimi ikametgah sahibi olmadığı bir taraf devlete yasadışı girişinin temini” şeklinde tanımlanmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek Dört Numaralı Protokolün 3. maddesine göre ise hiç kimse, uyruğunda bulunduğu devletin ülkesine girme hakkından yoksun bırakılamayacaktır.

Bu düzenlemelere aykırı olarak, soruşturma aşamasında beyanlarına başvurulan göçmenin kendi vatandaşlığını taşıdığı ülkeye gidebilmek amacıyla sanık ile anlaştığı görülmekle, söz konusu yabancının TCK'nın 79. maddesindeki suçun konusunu oluşturmadığı ve göçmen kaçakçılığı suçunun yasal unsurlarının somut olayda oluşmadığı anlaşılmakla, CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... İmanov müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15749, Karar No: 2015/824, Tarih: 29.01.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/15749 E.  ,  2015/824 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Osmancık Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 17/09/2013

Numarası : 2010/32-2013/1155

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Belediye ve ... Yapı Malzemeleri Paz. San. Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı tarafça davalı Belediye ve davalı ... Denizcilik Eğ. İnş. Tem. San. Tic.Ltd. Şti.'ne karşı HMK'nun 109. maddesine göre kısmi dava açıldığı, ıslah dilekçesiylede bu iki davalı yönünden davanın ıslah edildiği ancak ıslaha konu edilen tutarlar bakımından faiz talebinde bulunulmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece ıslaha konu edilen tutarlar bakımından faiz talebi bulunmamasına karşın faiz yürütülmesi hatalı olmuştur.

Mahkeme tarafından karar gerekçesinde doğru olarak ihbar tazminatından asıl işveren olan davalı Belediye ve son alt işveren olan davalı ... Yapı Malzemeleri Paz. San. Tic. Ltd. Şti.'nin sorumlu olacağı belirtilmiş iken hüküm fıkrasında ihbar tazminatının sadece davalı ... Yapı Malzemeleri Paz. San. Tic. Ltd. Şti.'den tahsiline karar verilmesi ayrıca davalı Belediye Başkanlığından ıslahla birlikte toplam 851,95 TL ulusal bayram-genel tatil alacağı talep edildiği halde davalı Belediyenin 384,18 TL alacağın yalnızca 100,00 TL'lik kısmından sorumlu tutulmuş olması isabetsizdir.

Ne var ki; bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, kararı diğer davalı ... Ltd. Şirketinin temyiz etmediği de gözetilerek düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1-2-3. bentlerinin çıkartılarak yerine;

”Davanın kısmen kabulü ile;

1-İnfazda mükerrer ödemeye yol açmayacak şekilde; 2.288,51 TL kıdem tazminatının (davalı ... Denizcilik Eğit. İnş.Tem.San.Tic.Ltd.Şti.nin 1.950,00 TL'lik kısmından sorumlu olmak üzere) davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya dair talebin reddine,

Davalı ... Şirketi bakımından 2.288,51 TL'na, davalı Kantekin Şirketi bakımından 1.950,00 TL'na 10/04/2009 fesih tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi, davalı Belediyenin sorumluluğu bakımından; kıdem tazminatının 100,00 TL'lik kısmına 10/04/2009 fesih tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi işletilmesine, bakiye 2.188,51 TL'lik kısmına faiz işletilmesine yer olmadığına,

2-İnfazda mükerrer ödemeye yol açmayacak şekilde; 1.243,20 TL ihbar tazminatının davalılardan Belediye ve ... Yapı Malzemeleri Paz. San. Tic. Ltd. Şti.'den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,

2-İnfazda mükerrer ödemeye yol açmayacak şekilde; 1.243,20 TL ihbar tazminatının davalılardan Belediye ve ... Yapı Malzemeleri Paz. San. Tic. Ltd. Şti.'den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,

Davalı Belediye bakımından; ihbar tazminatının 100,00 TL'lik kısmına 11/01/2010 dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, bakiye 1.143,20 TL'lik kısmına faiz işletilmesine yer olmadığına,

Davalı ... Yapı Malzemeleri Paz. San. Tic. Ltd. Şti. bakımından; 1.243,20 TL ihbar tazminatına birleşen davanın dava tarihi olan 23/02/2012 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine,

3-384,18 TL ulusal bayram genel tatil alacağının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,

Davalı Belediye bakımından; 100,00 TL ulusal bayram genel tatil ücretine dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, bakiye 284,18 TL'lik kısmına faiz işletilmesine yer olmadığına,

Davalı Kantekin Şirketi açısından alacağın 100,00 TL'lik kısmına 11/01/2010, 284,18 TL'lik kısmına 05/04/2013 ıslah tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine,

Davalı ... Yapı Malzemeleri Paz. San. Tic. Ltd. Şti. bakımından 384,18 TL ulusal bayram genel tatil ücretine birleşen davanın dava tarihi olan 23/02/2012 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine,“ bentlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı Belediye ve ... Ltd. Şirketine iadesine, 29/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12173, Karar No: 2017/1413, Tarih: 14.02.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/12173 E.  ,  2017/1413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 17.02.2016 gün ve 24409-2817 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Yargıtay ilamı ile davacının karar düzeltme dilekçesi davalının mernis adresine doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmiştir. Adres kayıt sisteminde bulunan adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi için bilinen en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması halinde mümkündür. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adrese tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan mernis adresinde tebligatın yapılması yapılan tebligatı usulsüz kılar. Bu bakımdan ilamın ve davacının karar düzeltme dilekçesinin tebligat zarfında adresin mernis adresi olduğu belirtilmeksizin davalının adresine tebliği için gönderilmesi, tebligatın yapılamaması halinde Tebligat Kanununun 10/2. maddesi uyarınca sistemdeki adresin bilinen son adres olduğu kabul edilerek buna göre (Tebligat Kanunu m. 21/2) tebligatın çıkarılması, bu şekilde ilamın ve davacının karar düzeltme dilekçesinin tebliğinin sağlanılması ve davalı yönünden de yasal karar düzeltme ve cevap süresi de beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.14.02.2017(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2020/1837, Karar No: 2020/13634, Tarih: 06.10.2020

**7. Ceza Dairesi         2020/1837 E.  ,  2020/13634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay tutanağına göre suça sürüklenen çocuğun kalmakta olduğu ikamette çıkan yangına müdahale etmekte olan itfaiye ekiplerince, yangın olayı nedeniyle olay yerine intikal eden kolluk görevlilerine içeride kimse bulunup bulunmadığının kontrolü sırasında ikamette bandrolsüz olabilecek sigaralar görüldüğü ifade edilmesi üzerine kolluk görevlilerinin 15-18 yaş aralığındaki suça sürüklenen çocuk ile birlikte ikamete girdikleri, girişe göre soldaki odada duvar dibinde dizili vaziyette olan 116 karton kaçak sigaranın ele geçirildiği, bu olay nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçundan incelemeye konu kamu davasının açıldığı, suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki savunmasında; kaçak sigaraları ticari amaçla bulundurduğu iddiasını kabul etmediği cihetle; suça sürüklenen çocuk ... kaçak eşya konusunda mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet Savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet Savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmaması karşısında hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, bu eşyanın kaçak olmasının durumu değiştirmeyeceği, suça sürüklenen çocuğun suça konu sigaraları ticari amaçla aldığına ve bulundurduğuna dair herhangi bir ikrarının da bulunmadığı nazara alındığında ilk derece mahkemesi tarafından sanığın beraatine ilişkin kurulan hükme yönelik Gümrük İdaresi vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden Anayasanın 38/2, 5271 sayılı CMK'nun 206/2-a, 217/2, 230/1. madde ve fıkralarına göre hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK'nun 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Yasanın 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nun 304. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 06.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.