muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3030, Karar No: 2015/15866, Tarih: 01.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/3030 E.  ,  2015/15866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gümüşhane Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2014

NUMARASI : 2014/240-2014/427

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmaz üzerinde bulunan yapılara bedel belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için, değerlendirme tarihinde belediye imar planı içinde olması, değilse, belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunması ve ayrıca belediye hizmetlerinden yararlanması, etrafının da meskun olması gerekir. ....... Belediye Başkanlığının 29.05.2014 ve 18.06.2014 tarihli yazılarında, taşınmazın belediye ve mücavir alan sınırları dışında olduğu belirtilmiştir.

Taşınmazların mevcut durumu itibariyle arsa vasfını kazanmadığı anlaşıldığından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak, taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirine göre değer biçildikten sonra bulunan bedele taşınmazların bilirkişi raporunda belirtilen özelliklerine göre Kamulaştırma Kanununun 11/1-i maddesi gereğince % 150 oranında objektif değer arttırıcı unsur ilavesi suretiyle değer tespiti gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2)Faizin başlangıç tarihinin 22.08.2014 olması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1660, Karar No: 2015/430, Tarih: 07.04.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/1660 E.  ,  2015/430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar görmüş bulunan şikayetçi kurum vekilinin, 20/02/2013 tarihli dilekçesinde, açıkça şikayetlerinin devam ettiğini ve mazereti nedeniyle duruşmaya katılamayacağını belirterek, kararın yokluğunda verilmesi halinde kendisine tebliğini talep etmesi karşısında; CMK.nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu anlaşılmakla, usul ve yasaya aykırı bulunan 29/03/2013 tarih ve 2012/172 esas, 2013/33 karar sayılı temyizin reddine dair ek kararın kaldırılarak yapılan temyiz incelemesinde;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde;

Sanık ...'nin, fiili bir çalışması olmadığı halde, diğer sanık ...'a ait olan iş yerinde 168 gün süreyle sigortalı olarak çalışıyor gösterildiği ve bu şekilde şikayetçi kurumu zarara uğrattıkları iddia edilen olayda; sanıkların suç işleme kasıt ve niyetiyle hareket ettiklerine dair mahkumiyetlerine yeterli kesin, inandırıcı ve her türlü şüpheden uzak delil elde edilemediği, sanıkların şikayetçi kurumu zarara uğratmak amacıyla hareket etmedikleri anlaşıldığından nitelikli dolandırıcılık suçunun unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, şikayetçi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 07/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2437, Karar No: 2019/7652, Tarih: 09.09.2019

**5. Ceza Dairesi         2016/2437 E.  ,  2019/7652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Zimmet suçundan zarar gören Hazinenin, vekili aracılığıyla vermiş olduğu 29/01/2016 tarihli dilekçeyle davaya katılma isteminde bulunup hükmü temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, 3628 sayılı Kanunun 17 ve 18 ile CMK'nın 237/2. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak davaya katılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Olay tarihinde ... köyü muhtarı olan sanığın, 2007, 2008 ve 2009 yıllarında köylülerden salma adı altında toplanan paralardan babası ...'i muaf tuttuğu yönündeki iddiaya yönelik olarak, babasının traktörünün köy işlerinde kullanılması nedeniyle babasından salma parası almadığını savunması karşısında; aşamalarda dinlenen köy ihtiyar heyeti üyeleri ..., ..., ... ve ... ile babası ...'in, diğer taraftan 26/06/2013 tarihli bilirkişi raporunda 2007 yılı mera ve çayır otları ihalesi bedeline ilişkin olarak ...'tan ''döküm ve çayır'' adı altında 250 TL, yine 2009 yılı ihale bedeli olarak ...'dan ''mera çayırı'' adı altında 230 TL tahsilat yapıldığı tespitine yönelik olarak da ... ve ...'ın tanık sıfatıyla dinlenilmeleri ve mevcut bilirkişi raporları arasındaki çelişkileri giderecek şekilde dosyanın öncekilerden farklı yeni bir bilirkişi heyetine tevdi edilerek rapor alınması sonrasında hasıl olacak sonuca göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 09/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1139, Karar No: 2018/7900, Tarih: 13.12.2018

**6. Ceza Dairesi         2016/1139 E.  ,  2018/7900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-''11.04.2013'' olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında ''12/04/2013'' olarak gösterilmesi,

2-Suçun işlenmesindeki özellikler ise; sanığı suç işlemeye iten sebep ve sair, kast ve yoğunluk suç işlemesinden sonraki davranışlar gözetilip, cezanın ertelenmesinde suçlunun yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlığı gözetilir. Maddede pişmanlık şartını getirmiş, gerekçede pişmanlıktan söz edilmemiştir. Bu koşul suçu kabul etme ve işlendiğinden dolayı pişman olduğunu belirtme şeklinde ele alınmamalıdır. Sanığın duruşmadaki davranışları, mağdura yönelik hareketleri, zararı karşılaması, yardım etmesi gibi olay sonrası ve yargılama sürecindeki tutumu gözetilerek pişmanlık duyup duymadığı saptanmalıdır. TCK'nin 51. maddesinde cezanın ertelenmesi için suçtan duyulan pişmanlığın yanı sıra bir daha suç işlemeyeceği yönünde yargıç üzerinde olumlu etki halinde cezanın ertelenmesi, olumsuz etki halinde de bunun gerekçesinin gösterilmesi gerektiği, cezanın şahsilendirilmesi, 5237 sayılı TCK.nun 51.maddesinde öngörülen normlar olup,

Somut dosyamıza gelince, 05/09/1995 doğumlu olup, suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan ve adli sicil kaydına göre, daha önce kasıtlı bir suçtan 3 aydan fazla hürriyeti bağlayıcı cezaya mahkum edilmediği gibi dosyaya yansıyan olumsuz bir durumu açıklanmayan, mağdurun zararını da gideren sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 51/1 maddesinde öngörülen kıstaslar dairesinde değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeden "Tayin olunan cezanın süresine göre TCK'nin 51/1. maddesi ile uygulama yapılmasına yasal olanak bulunmadığı" şeklindeki kanunla örtüşmeyen gerekçe ile tayin edilen cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

3-Kabule göre de;

TCK'nin 61. maddesine aykırı olarak, aynı Kanunun 31/3. maddesinin 168. maddesinden sonra uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13323, Karar No: 2013/17939, Tarih: 13.11.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/13323 E.  ,  2013/17939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan 10.05.2010 tarihinde satın aldığı aracın 20.06.2010 tarihinde araçta elektronik sistemin tamamen devre dışı kalması sonucunda çalışamaz hale geldiğini, davalının ...'daki yetkili servisine 21.06.2010 tarihinde götürülen araç için iş emri açılmak suretiyle müvekkili tarafından davalıya ihbar yükümlüğünün de yerine getirildiğini, aracın tamir edilememesi üzerine davalının ...'daki yetkili servisine getirilen araç üzerinde düzenlenen teknik raporda araçta meydana gelen hasarın yıldırım düşmesi sonucunda meydana geldiğinin belirtildiğini, aracın dava tarihine kadar tamir edilemediğini, araçtaki hasarın garanti süresi kapsamında meydana geldiğini ve ayıbın üretim hatasından kaynaklandığını, seçimlik hakların kullanılması için davalıya keşide edilen 10.08.2010 tarihli ihtarname ile aracın aynı nitelikteki yenisiyle değiştirilmesinin bildirildiği halde davalının ihtarnameye yanıt vermediğini ileri sürerek söz konusu aracın faturada belirtilen özelliklerdeki yeni bir araç ile değiştirilmesine, bu talebin kabul edilmemesi halinde satım bedeli 74.193,18 TL'nin fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak dava tarihinden itibaren işleyecek olan reeskont avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, olay anına göre dava konusu aracın yıldırım etkisine ve olağanüstü elektrik akımına maruz kaldığını, araçta üretim hatasının söz konusu olmadığını, müvekkilinin olayda kusurunun bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda toplanan delillere ve benimsenen kök ve ek raporlara göre; HMK.'nın 194. maddesine göre değerlendirildiğinde, davacı talebinin garanti kapsamındaki taşıtın iade süresinin aşımından kaynaklanan değişim hakkı ile ilgili olduğu, aracın ilk servis sürecinde tamir edilememesi bunun üzerine ikinci yetkili servise gönderilmesinde davacıya yüklenecek bir kusurun bulunmadığı, garanti süresi içerisindeki her türlü arızanın garantör tarafından yüklenileceği yönetmelik hükmü gereği olduğu, belirtilen sürede arızanın giderilememesi neticesinde davacıya teslim edilen araç ile ilgili ihtirazı kayıt ileri sürülerek teslimin de yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 2010 model transporter caravella comfortline aracın faturasındaki özellikleri ile yeni bir araçla değiştirilmesi, bu mümkün olmadığı takdirde ise 15.5.2010 tarihindeki satım bedeli olan 74.193,18 TL'sına dava tarihinden işleyecek avans faizi ile birlikte davalı şirketten alınarak davacı tarafa ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı taraf, gerek aracın ayıplı olması, gerekse garanti kapsamında kalmasına rağmen yasal tamir süresi içerisinde tamir edilmemesi, servis hizmetleri yükümlülüklerine aykırı hareket edilmesi nedeniyle aracın aynı marka ve model ve dava dilekçesine ekli faturada belirtilen özeliklerde yeni bir araç ile değiştirilmesini talep ve dava etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen 01.11.2012 tarihli raporda özetle; dava konusu aracın özellikle elektrik ve elektronik üniteleri ve devrelerinde hasıl olan hasarların taşıtın yakınına düşen bir yıldırım sebebi ile ünite ve devrelerin aşırı akım ile yüklenmeleri sonucu olduklarını, taşıtlarda yıldırım tesiri ile hasarlanmalarına karşı alınmış ilave bir tedbirin bulunmadığı kanaatine varıldığı, taşıtta meydana gelen hasarın yıldırım çarpması sonucu meydana geldiği, garanti kapsamında olan aracın 84 günde tamir edilerek teslim edildiği, garanti belgesi kapsamındaki 30 günlük tamir süresinin aşıldığı, taşıtlarda elektronik ve elektrik sistemlerin ve motorun yıldırım tesiri ile hasarlanmalarına karşı alınmış ilave bir tedbir bulunmadığı, belirtilmiştir. Dava konusu arca ait “Garanti Şartları” başlıklı belgenin 3. maddesinde bahsi geçen “malın tamir süresi en fazla 30 iş günüdür” ifadesi araçta doğan her türlü arızanın garanti kapsamına alındığı anlamına gelmemekte, sadece üretimden kaynaklanan arızaların giderilmesine dair azami tamir süresini göstermektedir. Somut olayda araç alınan bilirkişi raporuna göre yıldırım düşmesi sonucu arızalanmış olup bu durum davalı-satıcının eylemiyle ayıp arasındaki illiyet bağını ortadan kaldırmaktadır. O halde Mahkemece garanti belgesi dosya içeriğine uygun olmayan şekilde yorumlanarak davanın kabulü yoluna gidilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir. Kaldı ki taraflar tacir olup somut olayın ayıba karşı tekeffülle ilgili ticari satımlarda TTK'nın 25. ve BK'nın 198. maddesi vd. Maddeleri hükümleri çerçevesinde değerlendirilmesi gerekirken, uyuşmazlığın niteliğine aykırı düşecek şekilde gerekçede 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 13. maddesi gereği çıkarılan Garanti Belgesi Uygulama Esaslarına Dair Yönetmelik Hükümlerine atıfta bulunularak davanın kabulü de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 13.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25240, Karar No: 2023/3351, Tarih: 13.03.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/25240 E.  ,  2023/3351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/776 Değişik İş, 2021/780 Karar

SAYISI : 2021/İHK-22118

HÜKÜM/KARAR : Kabul/İtirazın Reddi

SAYISI : K-2021/85489

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

... kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı tarafından zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı olan aracın 12.12.2019 tarihinde karıştığı tek taraflı trafik kazası sonucunda araçta yolcu olan müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını, davalı tarafından yapılan ödemenin zararı karşılamadığını belirterek fazlaya ilişkin talep hakkı saklı kalmak üzere 5.000,00 TL bakiye sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili ıslah dilekçesi ile dava değerini 79.725,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili tarafından yapılan incelemeler neticesinde davacının maluliyetinde artış olmadığının anlaşıldığını ve talebinin haklı olarak karşılanmadığını, davacıya ödeme yapılarak poliçeden kaynaklanan sorumluluğun yerine getirildiğini, ibranamenin iptali şartlarının gerçekleşip gerçeklemediğinin araştırılması gerektiğini, hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz esas alınarak yapılması gerektiğini, müvekkilinin faizden sorumluluğu olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. ... KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafından sunulan maluliyet raporunda davacının %28 oranında sürekli maluliyeti olduğunun tespit edildiği, meydana gelen kazanın tek taraflı olması ve yolcu olan davacının kazanın oluşumuna etki eden davranışı tespit edilememesi nedeniyle sigortalı araç sürücünün %100 oranında kusurlu olduğu, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant formülü esas alınarak davacının zararını belirleyen bilirkişi raporuna itibar edilmesi gerektiği gerekçesiyle başvurunun kabulüne, 79.725,00 TL bakiye sürekli iş göremezlik tazminatının 06.01.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili, müvekkili tarafından 06.01.2021 tarihinde davacıya ödemenin yapıldığını, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant formülü esas alınarak yapılan hesaplamanın hatalı olduğunu, %1,8 teknik faizin esas alınması gerektiğini, bu durumda ödemenin zararı karşılayacağını, davacı lehine hükmedilen vekalet ücretinin fazla olduğunu ileri sürerek usul ve yasaya aykırı olan ... kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Yargıtay uygulamalarına göre davacının zararını belirleyen bilirkişi raporunun hükme esas alınmasının yerinde olduğu, davacı yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nde belirlenen vekalet ücretine hükmedilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, progresif rant yöntemine göre alınan bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, hesaplamanın %1,8 teknik faiz esas alınarak yapılması gerektiğini, Anayasa Mahkemesince verilen iptal kararının eldeki uyuşmazlığa uygulanmasının mümkün olmadığını, davacı yararına fazla vekalet ücretine hükmedildiğini ileri sürerek usul ve yasaya aykırı olan ... kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı tarafından zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı olan aracın karıştığı trafik kazası sonucunda araçta yolcu olan davacının yaralamasından kaynaklanan bakiye sürekli iş göremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 51 ve 54 üncü maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 17 nci maddesi, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16 ncı maddesinin (13) numaralı fıkrası, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları,

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına, Anayasa Mahkemesinin 17.07.2020 tarihli iptal kararı sonrasında zararın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre belirlenmesinde isabetsizlik olmamasına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesinin (17) numaralı fıkrası, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16 ncı maddesinin (13) numaralı fıkrası ve Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesi (AAÜT)’nin 17 nci maddesinin (2) numaralı fıkrası uyarınca, tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir. Yine AAÜT’nin anılan fıkrası uyarınca, konusu para ile ölçülemeyen işlerde, asliye mahkemeleri için öngörülen maktu vekâlet ücretine, ancak talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine öngörülen maktu ücretin ise beşte birine hükmedileceği, Sigorta Tahkim Komisyonlarınca hükmedilen vekâlet ücretinin, kabul veya reddedilen miktarı geçemeyeceği öngörülmüştür.

Açıklanan nedenlerle; İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak yukarıda yer verilen mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Ancak belirlenen bu hatanın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 nci maddesinin (2) numaralı fıkrası uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile ... kararının hüküm fıkrasının (4) numaralı bendinde yer alan "11.164,00 TL” ibaresinin çıkartılarak yerine “4.080,00 TL” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

13.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.