muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6176, Karar No: 2023/1315, Tarih: 06.03.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/6176 E.  ,  2023/1315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

2019/357 E., 2021/60 K. Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili tarafından davalı şirket aracılığıyla 01.12.2014 tarihinde dava dışı şirkete üzerlerinde sevk irsaliyeleriyle gönderilen 8 adet koliden içinde 507 adet saat bulunan kolinin diğer kolilerden ayrı olarak ve ayrı zamanda teslim edildiğini, alıcı firmanın kargo içindeki saatlerden 177 adedinin eksik olduğunu bildirmesi üzerine bu saatlerin marka stok kodları ve adedinin davalı şirketin Sinop şubesine ve şirket merkezine bildirildiğini, davalının inceleme yapacağını söylediğini ancak herhangi bir cevap verilmediğini ileri sürerek kayıp saatlerden dolayı 83.127,00 TL'nin 01.12.2015 tarihinden başlayacak faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 8 adet kargonun alıcısına imza ve kaşe karşılığı teslim edildiğini, teslim anında herhangi bir itirazın bulunmadığını, alıcının gerek daha önce gelen kargoları teslim almış olması gerekse kargonun üzerinden irsaliye bulunmaması sebebi ile kargo içeriğinin, eksiklik olup olmadığının bilinmesinin mümkün olmadığını eksik olduğu iddia edilen diğer kargoların içinde dahi olabileceğini, aktarma merkezinde yapılan tartıma göre kargo ağılığında bir eksilme olmadığını, maddi değeri yüksek olan eşyayı davacının dayanıksız ve kolay yırtılabilir paketlemesinden dolayı kusurlu olduğunu, taşıyıcının tam kusuru için 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 886 ncı maddesi uyarınca taşıyıcını kast ve pervasız davranışı kusurunun ispatı gerektiğini, davacının talep ettiği maddi tazminatın fahiş olduğunu, davalının sorumluluğuna gidilecek olsa dahi 6102 sayılı Kanun'un 882 nci maddesi uyarınca davacının ancak özel çekme hakkını isteyebileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile uluslararası taşımacılık bilirkişileri tarafından sunulan raporda, davalı taşıyıcının üzerinde yer alan bilgi ve belgeler kapsamında taşıma sürecinde kusuru bulunduğu, davalının sınırlı sorumluluktan yararlanamayacağı, talep edilen maddi tazminat olarak kayıp saatlerin değeri konusunda dosyada mevcut bilirkişi görüşlerinin esas alınması yönünde kanaat bildirdikleri, kolideki saatlerden 177 adedinin eksik olduğunun davacı tarafça iddia edilmesi karşısında saatlerin bulunduğu kolinin ambalajının kargo şirketi tarafından açılıp açılmadığı, kolinin teslim edilirken alındığı şekli ile teslim edilip edilmediği, kolideki saatlerin ne şekilde eksik teslim edildiğinin belgelendirilmesi için davacı vekiline süre verildiği, davacı tarafça tek taraflı tutulan tutanaklar dışında dosyaya belge sunulamadığı, hasar ihbarının da davalı şirkete usulüne uygun ve süresinde yapılmadığı gerekçesiyle davanın ispatlanamadığından reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dosyada alınan bilirkişi raporu lehlerine olduğu halde mahkemece davanın reddine karar verildiğini, mahkemenin ret gerekçesindeki hususların bilirkişi raporunda detaylı bir şekilde değerlendirildiğini, hasarın bildirimine ilişkin davalı şirket çalışanının imzasını taşıyan evrak dikkate alındığında davalının taşımada hasar oluştuğu hususunda bilgi sahibi olduğu ve ihbarın yapıldığının açık olmasına rağmen gerekçede davacı tarafça tek taraflı tutulan tutanaklar dışında dosyaya belge sunulamadığı hususunun anlaşılamadığını, zira tutanaktaki imzaların davalı çalışanına ait olduğunu, belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkeme kararı ve gerekçelerinin usul ve yasaya uygun olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki hususları tekrarla Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taşıma sözleşmesine aykırılık nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6102 sayılı Kanun'un 886 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki hususları tekrarla Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taşıma sözleşmesine aykırılık nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6102 sayılı Kanun'un 886 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyiz sebebi yapılan hususlar daha önce istinaf sebebi yapılmış, istinaf mahkemesince usul ve yasaya uygun olarak değerlendirilmiştir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/841, Karar No: 2018/11632, Tarih: 06.06.2018

**5. Hukuk Dairesi         2018/841 E.  ,  2018/11632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan ... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.Mahkemece asıl davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalılardan ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Çayır niteliğindeki ... Mahallesi 177 ada 55 parsel sayılı taşınmaza ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu 122 ada 71 ve 73 parsel sayılı taşınmazlar yönünden olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmaması,

2-Davalılar dava konusu taşınmazda 5/8 pay sahibi olduğu halde nedeni açıklanmadan tam paya göre hüküm kurulması,

3-Davalılar ..., ... ve ... ile davacı idare uzlaştığından bu davalılar hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4-Faiz bitim tarihinin gerekçeli kararda açıkça yazılmaması,

Doğru görülmemiştir.davacı idare ile davalılardan ... vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10659, Karar No: 2017/418, Tarih: 08.02.2017

**5. Ceza Dairesi         2016/10659 E.  ,  2017/418 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevi kötüye kullanma suçundan şüpheli Avukat ... hakkında son soruşturmanın açılması talebini kapsayan Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10/11/2015 tarihli ve 2015/105457 soruşturma, 2015/35100 esas, 2015/3787 sayılı iddianame üzerine, son soruşturmanın açılmamasına dair Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/12/2015 tarihli ve 2015/496 esas, 2015/241 sayılı kararının;

Dosya kapsamına göre, suç tarihinde İstanbul Barosunda kayıtlı Avukat ...'ın, mala zarar verme, nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından İstanbul 1. Çocuk Mahkemesinin 2012/188 esas sayısına kayden görülen kamu davasında yargılanan suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'e 15/06/2012 tarihinde İstanbul Barosu Başkanlığınca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 150/1. maddesi uyarınca müdafi tayin edildiği, aynı Kanun'un 188/1. maddesi gereğince de zorunlu müdafiliğin kabul edildiği durumlarda müdafiîn tüm oturumlara katılma zorunluluğu olduğu ve duruşma gününden haberdar olduğu hâlde, bahse konu davanın 13/03/2013, 20/03/2013, 02/07/2013, 14/11/2013, 09/04/2014, 30/09/2014 ve 02/10/2014 tarihli oturumlarına kabul edilebilir bir mazereti olmaksızın katılmayarak yargılamanın uzamasına sebebiyet verdiği iddiasına ilişkin olarak son soruşturmanın açılmasını gerektirir suç şüphesi bulunduğu, suçun manevi unsuru olan kastın ve delillerin takdir ve değerlendirilmesinin son soruşturma aşamasında davayı görecek olan mahkemesine ait bulunduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 15/11/2016 gün ve 94660652-105-34-4109-2016-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 24/12/2015 tarihli ve 2015/496 esas, 2015/241 sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 08/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/8682, Karar No: 2024/2460, Tarih: 29.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/8682 E.  ,  2024/2460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/109 Esas, 2023/973 Karar

KARAR : Esastan ret

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu Adana ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 1109 parsel sayılı taşınmazın davalı idare tarafından kamulaştırma yapılmadığı halde fiilen yol olarak kullanıldığını, bu nedenle taşınmazın bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; yasal süresi içinde açılmayan davanın zamanaşımı nedeniyle reddi gerektiğini, idari yargının görevli olduğunu, dava konusu uyuşmazlıkta uzlaşma usulünün dava şartı olduğunu, müvekkili belediye tarafından davacıların taşınmazına herhangi bir el atma mevcut olmadığından davanın husumet yokluğu nedeniyle reddi gerektiğini, davacı tarafın ecrimisil bedeli taleplerinin ise usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tazminat istemine ilişkin talebin kabulüne, ecrimisil istemine ilişkin talebin reddi ile taşınmaz bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bedeline hükmedilen el atılan alanın tapusunun iptali ile davalı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde; dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede İmar Planlarına uygun imar düzenlemesinin yapılmadığını, mülkiyet sorunlarının çözüme kavuşması için yetkili ilçe belediyesi tarafından imar düzenlemesi yapılması gerektiği belirtilmiş olduğu hâlde, Mahkemece dikkate alınmadığını, sokakta kalan kısımların sorumluluğunun İlçe Belediyelerine ait olduğunu, davanın bu yönüyle Büyükşehir Belediyesi yönünden husumetten reddine karar verilmesi gerektiğini, emsalin uygun olmadığını, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan 10 kat daha değerli olduğunun kabulü ile değer biçildiğinden raporun hükme esas alınamayacağını ve tespit edilen arsa m² birim fiyatının yüksek olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin davalı idareden tahsiline karar verilmesi doğru olduğu gibi el atılan taşınmaz yol durumuna dönüştürüldüğünden tapudan yol olarak terkinine karar verilmesinde de bir isabetsizlik görülmediği, mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tapu maliki ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesi ve bedelinin sorumlu idareden tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “... usulü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa hakkı olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı ile “... usulü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, gayrimenkulünün bedelinin tahsiline ilişkin olarak, gayrimenkulünü yola kalbeden hükmü şahsiyeti aleyhine açacağı bedel davasında müruruzamanın mevzuubahis olamayacağına ve bu itibarla da, hadisede Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinin tatbik kabiliyeti bulunmadığına ...” karar verilmiştir.

4. 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 11 inci maddesi ve 12 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı idare vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem itibarıyla bir isabetsizlik görülmemiş ise de dava konusu taşınmaz yüzölçümü itibarıyla hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal alınan ... Mahallesi 1919 parsel sayılı taşınmaza göre küçük olmakla birlikte, emsal alınan taşınmazın satışına ilişkin akit tablosu Tapu Müdürlüğünden istenilip, emsal taşınmazın 2014 yılında Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Müdürlüğünden getirtilip ve emsal kabul edilen taşınmazın bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibarıyla fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğu ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmadığı gibi dava konusu taşınmazla 10 kat değer farkı bulunduğu belirtilen taşınmaz uygun emsal olarak kabul edilemeyeceğinden rapor inandırıcı görülmemiştir.

3. Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi; dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması; ayrıca dava konusu taşınmazın, imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle değerinin belirlenmesi için, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak, alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması yerinde değildir.

4. Dava konusu taşınmazdan geçen 46. Sokağın ana arter olup olmadığı ile bu sokaktan sorumlu idarenin tespitine yarar belgeler getirtilerek taşınmazın ne kadarlık kısmının 46. sokakta kaldığına ilişkin fen bilirkişinden ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirir.

5. Eldeki davada taşınmaza 04.11.1983 tarihinden sonra el atılmıştır. 7421 sayılı Kanun ile 2942 sayılı Kanun’a eklenen Ek Madde 4'ün üçüncü fıkrası; "Bu Kanun kapsamında açılan davalarda verilen bedel ve tazminat kararlarına ilişkin mahkeme ve icra harçları, davalı idare tarafından ödenmek üzere maktu olarak belirlenir." şeklinde düzenlenmiştir. 2942 sayılı Kanun'un 6487 sayılı Kanun'la değiştirilen Geçici 6 ncı maddesinin onikinci ve onüçüncü fıkraları; "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği" gerekçesiyle ve Anayasanın 2 nci ve 35 inci maddelerine aykırı bulunarak 13.03.2015 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 tarihli ve 2013/95 Esas, 2014/176 Karar sayılı kararıyla iptal edilmiştir. 2942 sayılı Kanun'da 04.11.1983 tarihinden sonraki fiili el atmalara ilişkin başkaca bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu nedenle kaynağını Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar ile 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararlarından alan 04.11.1983 tarihinden sonra fiilen el atılan taşınmazlar yönünden, kamulaştırmasız el atma nedeniyle açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekâlet ücretinin nispi olarak uygulanması gerektiğinden 2942 sayılı Kanun'un Ek Madde 4'ün üçüncü fıkrasının uygulanma imkanı bulunmamaktadır.

Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının nispi harca ilişkin bölümüne dokunulmaksızın istinaf isteminin şeklî olarak esastan reddine karar verildikten sonra istinaf harcının maktuya çevrilerek nispi harcın bakiyesinin iadesine karar verilmesi suretiyle 1983 sonrası fiili el atma nedeniyle açılan tazminat davalarında Ek Madde 4 gereğince maktu harç alınacağı yönünde irade ortaya konulduğu halde kamu düzenine ilişkin ve yargılamanın her aşamasında gözetilmesi gereken ve İlk Derece Mahkemesinde nispi alınan harcın 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin 2 numaralı alt bendi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulması suretiyle düzeltilmesi yoluna gidilmemesi doğru değildir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı idare vekilinin temyiz isteminin kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesinin kararının BOZULMASINA,

Davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.