muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2453, Karar No: 2021/1764, Tarih: 23.02.2021

D) Sanıklar hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... ve katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu‘nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK‘nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığı anlaşılmakla bu hususta bozma isteyen tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

Sanıklar hakkında 2009 yılında sahte fatura düzenledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sanık ...’un, “ihracat işi yaptıklarını, gümrük kayıtlarının olduğunu, sahte fatura düzenlemediğini”, sanık ...’in, “sadece ofise gittiğini, işlerle diğer sanığın ilgilendiğini” savunmaları karşısında, suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından;

1- Özcan Mobilya Dekorasyon.... Ltd. Şti. adına düzenlenen 03/03/2009 tarihli suça konu fatura aslının temin edilerek sanıklara gösterilip kendileri tarafından düzenlenip düzenlenmediğinin sorulması, kendileri tarafından düzenlenmediğini söylemeleri halinde faturadaki yazı ve imzaların sanıkların eli ürünü olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

2- Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise; faturayı kullandığı belirlenen Özcan Mobilya Dekorasyon.... Ltd. Şti. yetkililerinin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması,

3- Kabule göre de;

a) 5237 sayılı TCK'nin 43. maddesi uyarınca, "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi" durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının mümkün olduğu, 2009 takvim yılında sanıkların tek fatura düzenlemesi nedeniyle TCK’nin 43. maddesinin uygulanmasının mümkün olmadığının gözetilmemesi,

b) Düzenlenen son fatura tarihine göre, 03/03/2009 olması gereken suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 2009 olarak eksik yazılması yasaya aykırı,

c) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 23/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21454, Karar No: 2022/20887, Tarih: 26.10.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/21454 E.  ,  2022/20887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Taksici olan sanıkların atılı suçlamayı reddederek müşterileri ücreti karşılığında taşıdıklarını söylemeleri, kaçak göçmenlerin, “...’dan otobüsle gelip indikleri ...’da sanıkların araçlarına tesadüfen bindikleri, ülkeden kaçak yolla çıkmak için kimseyle anlaşmadıkları ve sanıkların ülkeden çıkmak istediklerinden haberdar olmadıkları...” biçimindeki ifadeleri ile sanıkların normal taşıma ücreti dışında başkaca bir gelir elde ettikleri ya da edeceklerine dair dosyada bir bilgiye ulaşılamaması karşısında, göçmen kaçakçılığı suçunun unsuru olan “fiilin doğrudan doğruya veya dolaylı olarak maddî bir yarar elde etme” maksadının somut olayda ne şekilde gerçekleştiği kararda tartışılmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararları verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ..., sanıklar ..., ... ile ... müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4304, Karar No: 2009/3114, Tarih: 14.05.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/4304 E.  ,  2009/3114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çerkezköy Asliye 1.Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde,müvekkili şirkete trafik sigortalı ... plakalı aracın ... davalı ... idaresinde iken ... plakalı araçtan inmekte olan ... ... isimli kişiye çarparak ölümüne neden olduğunu,davalı sürücünün kaza sonrası olay yerinden kaçtığını ve davalı sürücünün alkollü olduğunu açıklayarak,müvekkilince kazada ölenin mirasçılarına ödenen 5.675,74.TL.destekten yoksun kalma tazminatının ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... ve bilahare vekili,davanın reddini istemişler,diğer davalı ise cevap vermemiştir.

Mahkemece,toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile 5.675,74.TL.nın 28.03.2002 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş,hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle sigortaca müteveffanın hak sahiplerine ödenen destekten yoksun kalma tazminatının rücuen tazmini istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK.nun 48. maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliğinin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97. Maddesinde alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra konu ile ilgili olan "b-2" bendinde "alkollü içki almış olarak kandaki alkol miktarına göre araç sürme yasağı kenar başlığı altında; alkollü içki almış olarak araç kullandığı tesbit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları açıklanmıştır.

Ayrıca Zorunlu Mali Mesuliyet Sorumluluk Genel Şartlarının B.4.d maddesinde; tazminatı gerektirin olay işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa sigortacının sigorta ettirene rücu ... olduğu açıklanmıştır.

Bununla birlikte Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4.d maddesinin dayanağını teşkil eden KTK'nun 48. Maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 97. maddesinde,yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve müteakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabulü de mümkün değildir.

O halde, zararın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla sürücünün alkollü olması tek başına zararın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda zararın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281. Maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağı ilkesi benimsenmektedir. (YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları)

Somut olayda; yargılama sırasında alınan 28.11.2006 tarihli bilirkişi raporunda olayın münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelmediği belirtilmiş ise de bu bilirkişi uzman olmadığı gibi,nöroloji uzmanı bilirkişiden alınan 05.06.2007 tarihli rapor ise açıklanan ilkeler karşısında hüküm kurmaya elverişli değildir.

Somut olayda; yargılama sırasında alınan 28.11.2006 tarihli bilirkişi raporunda olayın münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelmediği belirtilmiş ise de bu bilirkişi uzman olmadığı gibi,nöroloji uzmanı bilirkişiden alınan 05.06.2007 tarihli rapor ise açıklanan ilkeler karşısında hüküm kurmaya elverişli değildir.

O halde,mahkemece dosyanın HUMK.nun 275.maddesi uyarınca seçilecek ve içlerinde nöroloji uzmanının da bulunduğu,diğerleri Karayolları Fen Heyeti veya İstanbul Teknik Üniversitesi gibi kuruluşlardan oluşturulacak bilirkişi kuruluna tevdii ile yukarıda söz konusu edilen ilkeler ışığında kazanın münhasıran alkolün etkisi altında gerçekleşip gerçekleşmediğinin,kazanın meydana gelmesinde alkol dışındaki başka etkenlerin de rol oynayıp oynamadığının,sürücülerin kusur oranlarının saptanması yönünden yeniden rapor alınarak varılacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2-Kabule göre de;

a- Bilirkişi ücretinin TTK.nun 1281.maddesi uyarınca ispat yükü kendisinde olan davacı sigortacı tarafından karşılanması gerekirken, davalı tarafa yükletilmesi,

b- Destekten yoksun kalma tazminatı yönünden oluşan zararın tespiti için aktüerya uzmanı bilirkişiden rapor alınmadan, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

c- Kusur oranları dikkate alınarak tazminatta indirim yapılmaması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle,davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün temyiz eden davalı ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...’e geri verilmesine 14.05.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2695, Karar No: 2023/4107, Tarih: 13.06.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/2695 E.  ,  2023/4107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafiilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... 31.Ağır Ceza Mahkemesinin 26.05.2022 tarihli ve 2021/75 Esas, 2022/200 Karar Sayılı kararı ile;

1. Sanık ... hakkında; maktul ...'i tasarlayarak kasten öldürme suçuna azmettirmekten 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,

2. Sanık ... hakkında; maktul ...'i tasarlayarak kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

3. Suça Sürüklenen Çocuk ... hakkında; maktul ...'i tasarlayarak kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 ... maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına

Karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 02.12.2022 tarihli, 2022/1792 Esas- 2022/2670 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ... hakkında; maktul ...'i tasarlayarak kasten öldürme suçuna azmettirmekten, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine,

Karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 02.12.2022 tarihli, 2022/1792 Esas- 2022/2670 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ... hakkında; maktul ...'i tasarlayarak kasten öldürme suçuna azmettirmekten, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine,

2. Sanık ... hakkında; maktul ...'i tasarlayarak kasten öldürme suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında maktul ...'i tasarlayarak kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a ve e) bentleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 24 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

3. Suça Sürüklenen Çocuk ... hakkında; maktul ...'i tasarlayarak kasten öldürme suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile suça sürüklenen çocuk hakkında maktul ...'i tasarlayarak kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 19 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan ... vekilinin temyiz istemi, sanık ...'ın cezalandırılması gerektiğine, sanık ... hakkında haksız tahrik indirimi uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

B. Katılanlar ..., ..., ... vekilinin temyiz istemi temyiz etme iradesini bildirmekten ibarettir.

C, Sanık ... müdafiinin temyiz istemi mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, haksız tahrik derecesine, suç vasfına ilişkindir.

D. Suça Sürüklenen Çocuk ... müdafiinin temyiz istemi mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, suç vasfına, yaş küçüklüğü sebebiyle cezalandırılmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

B. Katılanlar ..., ..., ... vekilinin temyiz istemi temyiz etme iradesini bildirmekten ibarettir.

C, Sanık ... müdafiinin temyiz istemi mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, haksız tahrik derecesine, suç vasfına ilişkindir.

D. Suça Sürüklenen Çocuk ... müdafiinin temyiz istemi mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, suç vasfına, yaş küçüklüğü sebebiyle cezalandırılmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ...'ın gayri resmi eşi ...'ın ailevi nedenlerle babasının evine gittiği, 30.08.2020 tarihinde suça sürüklenen çocuk ... ile sanık ...'ın ...'ın abisi ...'ı darp ettikleri, aynı gün sanık ...'ın abisi sanık ... ile birlikte gayri resmi eşi ...'yi eve getirmek için ...'nin babası olan ...'ın evinin önüne araçla gittikleri ve burada ...'yi eve götürme konusunda ... ile aralarında tartışma yaşandığı, olay yerinde ...'ın abisi ..., maktul ... ve tanık ...'ın da bulunduğu, tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine ...'ın av tüfeği ile ateş ederek sanık ...'ı yaraladığı, bu olayda maktul ...'ın da ... ailesi yanında yer alması nedeniyle sanıklar ve suça sürüklenen çocuk ile maktul arasında husumet başladığı, sanık ... ve suça sürüklenen çocuğun sosyal medya üzerinden ve ortak arkadaşları aracılığıyla maktule tehdit amaçlı haber gönderdikleri, ayrıca maktulün evinin adresini araştırdıkları anlaşılmıştır. Olay günü saat 13:34 sıralarında sanık ...'ın yanında kimliği tespit edilemeyen bir şahıs ile birlikte olayda kullanılan Ford Transit aracı İvedik Organize Sanayi Bölgesi 2278. Sokak ile 2283. Sokağın kesişiminde park ettiği, daha sonra sanık ...'ın ticari taksi ile Onkoloji Hastanesinde yatmakta olan babasının yanına gittiği, saat 21:25'de sanık ...'ın ablası ve aynı zamanda suça sürüklenen çocuk ...'ın annesi olan ... adına kayıtlı araçla olayda

kullanılan ve park halinde bırakılan aracın yanına gelip aracı park edip ve olayda kullanılan araca binerek Demircan Mahallesi 1960. Sokağa geldiği bu sırada sanık ...'ın evinde bulunan suça sürüklenen çocuk ...'i de yanına çağırdığı, suça sürüklenen çocuk ...'in de gelerek araca bindiği, daha sonra suça sürüklenen çocuk ...'in sevk ve idaresindeki araçla maktul ...'ın ikametgahı olan gecekonduya yakın yere geldikleri, suça sürüklenen çocuk ...'in araçta beklediği, sanık ...'ın araçta bulunan ve suçta kullanılan av tüfeğini alarak orada bulunan el arabasının içine koyarak maktul ...'ın ikametgahının bahçesine gittiği, bu sırada evde uyumakta olan maktule doğru pencere camından ateş etmek suretiyle maktulü öldürdüğü, olayı gerçekleştirdikten sonra tekrar gelip suça sürüklenen çocuk ...'in sevk ve idaresindeki araca bindiği, olay yerinden ayrıldıkları, daha sonra sanık ...'ın yolda araçtan indiği ve ticari taksi ile sanık ...'ın evine gittiği, suça sürüklenen çocuk ...'in ise aracı ikametgahının yakınındaki sokağa park ettikten sonra suçta kullanılan tüfeği ikametgahının bodrumunda sakladığı ve daha sonra sanık ...'ın evine gittiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık ... hakkında koşulları oluştuğu halde 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinin uygulanmaması, suça sürüklenen çocuk hakkında maktulden kaynaklanan haksız tahrik oluşturan söz ve davranış bulunmadığı halde 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi gereğince haksız tahrik nedeniyle cezasından indirim uygulanması nedenleriyle ilk derece mahkemesi kararı isabetsiz olduğundan duruşma açmak suretiyle hükümlerin kaldırılmasına karar verilerek sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında yeniden hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Katılanlar ..., ..., ... vekili tarafından verilen 06.12.2022 havale tarihli temyiz dilekçesinde 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesi uyarınca bir temyiz sebebi gösterilmediği, aynı Kanun'un 295 ... maddesi uyarınca da temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden itibaren ve gerekçeli kararın 14.01.2023 tarihinde tebliğinden itibaren süresi içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenleri içeren bir dilekçe verilmediği anlaşılmakla, katılanlar ..., ..., ... vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 298 ... maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

B. Katılan ... vekilinin sanık ...'ın cezalandırılması gerektiğine, sanık ... hakkında haksız tahrik indirimi uygulanmasının hatalı olduğuna; Sanık ... müdafiinin mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, haksız tahrik derecesine, suç vasfına; Suça Sürüklenen Çocuk ... müdafiinin mahkumiyete yeter delil bulunmadığına yaş küçüklüğü sebebiyle cezalandırılmaması gerektiğine yönelen temyiz itirazları yönünden;

B. Katılan ... vekilinin sanık ...'ın cezalandırılması gerektiğine, sanık ... hakkında haksız tahrik indirimi uygulanmasının hatalı olduğuna; Sanık ... müdafiinin mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, haksız tahrik derecesine, suç vasfına; Suça Sürüklenen Çocuk ... müdafiinin mahkumiyete yeter delil bulunmadığına yaş küçüklüğü sebebiyle cezalandırılmaması gerektiğine yönelen temyiz itirazları yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanık ...'ın mahkumiyetine yeter nitelikte kesin bir delil bulunamadığı, dosya kapsamındaki delillerden sanık ve suça sürüklenen çocuğun eylemlerini bir hazırlık

dahilinde tasarlayarak gerçekleştirdikleri, sanık ...'ın uyumakta olan maktulü vurması eyleminde suç vasfı tespitinin isabetli olduğu, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktulden sanık ...'a yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi yönünden;

1. Sanık ...'ın, husumet beslediği maktul ...'ı öldürmek için suça sürüklenen çocuk ...'in kullandığı araç ile gece vakti maktulün evinin yakınına gittiklerinde, sanık ...'ın pompalı tüfekle araçtan indikten sonra maktulün oturduğu gecekondu tarzındaki evine yaklaşıp evin zemin katında bulunan penceresinden içeriye doğru ateş ederek uyumakta olan maktulü öldürdüğü, suça sürüklenen çocuk ...'in o sırada olay yerinin biraz uzağında araç içinde beklediği, sanık ...'ın maktulü pompalı tüfekle vurmasında sonra suça sürüklenen çocuk ...'in birlikte araçla olay yerinden uzaklaştıkları olayda, suça sürüklenen çocuk ...'in 5237 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi uyarınca yardım eden olarak mahkumiyeti yerine, eylem üzerinde ne şekilde hakimiyet kurduğu açıklanmadan yazılı şekilde aynı Kanun'un 37 nci maddesi uyarınca hüküm kurulması,