muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3025, Karar No: 2022/7739, Tarih: 24.05.2022

... ve ... vekilinin, sanık ... hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurmak suçundan düşme kararına yönelik temyiz isteminin, katılanların bu suçtan doğrudan doğruya zarar gören konumunda olmadığı anlaşılmakla, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317.maddesi gereğince katılan vekilinin temyiz isteminin Reddine; Sanık ... hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurmak; katılanlar ... ve ...'na karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve katılanlar ... ve ...'na karşı nitelikli yağmaya eksik kalkışma suçlarından kurulan hükümlerin ise Onanması yönündeki kararlarına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/04/2022 gün ve KD-2022/42892 sayılı yazısı ile özetle; Yüksek Dairenin yerleşik içtihatlarına konu olduğu üzere suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve yönetmek ile suç işlemek amacıyla kurulan silahlı örgüte üye olmak suçundan açılan kamu davasına müştekilerin katılma ve hükmü temyiz hakları bulunmadığı, sanık hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan açılan kamu davasında, bozma sonrası yapılan yargılama sonucu mahkemece zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verildiği, hükme yönelik katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin katılma haklarının bulunmaması nedeniyle Yüksek Dairece Reddine karar verilmesi de bunu gösterdiği, bununla birlikte aynı dosyada verilen bu farklı kararların doğal yargıç ilkesini zedelediği, yerel mahkemenin “örgüt” suçuna ilişkin 16.07.2004 tarihli beraat hükmünün, katılanlar vekilinin atılı suça katılma ve hükmü temyiz hak ve yetkilerinin bulunmaması nedeniyle temyiz istemine konu edilemeyeceğinin kabulü halinde sanık hakkında “örgüt” suçundan verilen beraat kararı kesinleşeceğinden, bozma kararı sonrası yargılamaya devam eden ... 8. Ağır Ceza Mahkemesince aradaki bağlantı nedeniyle CMK m. 250 ile görevli mahkemeye görevsizlik kararı verilebilmesi de hukuken mümkün olamadığı, dolayısıyla, sanık hakkında örgüt suçundan verilmiş bir mahkumiyet hükmü bulunmadığından, yağmaya teşebbüs ve kişiyi hürriyetten yoksun kılma suçları yönünden suçların örgüt faaliyeti çerçevesinde işlendiği sonucuna da ulaşılmayacağı, bu durumda ilk derece mahkumiyet hükümlerinin doğal yargıç ilkesi de nazara alındığında görevsizlik nedenine dayalı olarak bozulması yerine onanmasına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu değerlendirilip Dairemiz kararına karşı sanık lehine itiraz talebinde bulunulması üzerine, dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dairemizin anılan kararında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.04.2022 tarih ve KD-2022/42892 sayılı itiraz istemi yerinde görülmemiş olduğundan itirazın REDDİ ile 5271 sayılı CMK’nın 308/2. fıkrası uyarınca Dairemizin 20/09/2017 tarih ve 2014/14601 Esas, 2017/3213 Karar sayılı onama kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 24.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6465, Karar No: 2014/5235, Tarih: 07.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/6465 E.  ,  2014/5235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2013

NUMARASI : 2013/61-2013/439

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın mahkemenin görevsizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline sağlık sigortası ile sigortalı olan A. E.’nin’in trafik kazası sonucu yaralanması nedeni ile tedavi giderlerini karşıladıklarını belirtip, ödemiş oldukları ameliyat ve tedavi masrafı olan 35.489,93 TL’nin 6111 sayılı Kanunun 59. maddesi ile değişik 2918 sayılı Kanunun 98. maddesi uyarınca davalı kurumdan 17.08.2011 ödeme tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre sigortalının tedavi giderlerinin kendisinin ödemek zorunda kalması halinde yaptığı ödemeyi tahsil için Sosyal Güvenlik Kurumu’na açacağı davayı sosyal güvenlik hukukundan kaynaklanan davalara bakmakla görevli iş mahkemesine açması gerekeceğinden sigortalının halefi olan davacı sigortacının da bu davayı aynı mahkemede açması gerektiğinden mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava sağlık sigorta sözleşmesi nedeniyle trafik kazası sonucu yaralanan sigortalının ödenen tedavi giderlerinin davalı kurumdan rücuen tazminine ilişkindir.

Davacının, davasında, 6111 sayılı yasanın 59. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu 2918 sayılı Trafik Yasasının 98. maddesine dayandığı, söz konusu maddede ise "sağlık hizmet bedellerinin ödenmesi: Trafik kazaları sebebiyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer bütün resmi ve özel sağlık kurum ve kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedelleri, kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanır" şeklinde olduğu anlaşılmıştır. Somut olayda davacı, 6111 sayılı yasanın 59. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu 2918 sayılı Trafik Yasasının 98. maddesine dayanmış olup, dava trafik kazasından kaynaklanan tedavi giderine ilişkindir.

Ayrıca Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nun 22.03.1944 Tarih E. 37, K. 9, RG. 3.7.1944 sayılı kararında "Sigortacının sorumlu kişi aleyhine açacağı dava, sigorta poliçesinden doğan bir dava değildir. Bu nedenle, halefiyet davası bir ticarî dava sayılamaz. Bu dava, aynen sigortalı kimsenin sorumlu kişiye karşı açmış olduğu bir dava gibidir. Sigortalının muhtelif mahkemelerde dava açma hakkı varsa, aynı hak sigortacının halefiyet hakkına dayanan rücu davası için de söz konusudur" şeklinde vurgulanmaktadır.

Davacı sigorta şirketinin sigortalısının halefi olarak açtığı davada, uyuşmazlığın haksız fiilden kaynaklandığı ve yargılama görevinin Asliye Hukuk Mahkemesinin görevine girdiği anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın daha önce görevsizlik kararı veren Asliye Hukuk Mahkemesinin görevine girdiği gözetilerek görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde İş Mahkemesinin görevli olduğundan söz edilerek davanın görevsizlik nedeniyle usulden reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 7.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2338, Karar No: 2021/9049, Tarih: 24.11.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/2338 E.  ,  2021/9049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Mahkemece verilen karar, taraflarca temyiz edilmiştir. Davacı vekili diğer tarafın temyizine cevap verirken hem onun temyiz itirazlarının reddine karar verilmesini istemiş, hem de kendisi yönünden kararın vekalet ücreti yönünden düzeltilerek onanmasını talep etmiştir. Ancak bu dilekçe hakim tarafından kaleme havale edildikten sonra temyiz peşin harcı alınmamıştır.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 344. maddesi hükmüne göre temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Bunların eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren hakim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması aksi halde temyizden vazgeçilmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilir. 25/01/1985 günlü, Esas: 1984/5 ve Karar: 1985/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre, harca tabi olmasına rağmen mahkeme kalemince harç hesap edilip ilgilisinden istenilmeden ve dolayısıyla harç alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da sözü edilen fıkrada öngörülen eksik harç ödenmesi halinde yapılacak işlemle ilgili kuralın kıyasen uygulanması ve bu durumda dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte temyizin yapılmış sayılması gerekir.

SONUÇ: Dosyanın gösterilen nedenle ve yukarıda bildirilen şekilde işlem yapılmak üzere GERİ ÇEVRİLMESİNE ve bu işlem yapıldıktan sonra diğer tarafın temyiz isteğinin incelenmesine, 24/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2378, Karar No: 2013/6248, Tarih: 15.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/2378 E.  ,  2013/6248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, 2. ürün yerfıstığı, biber ve domatesin sulu şartlarda 2009 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim, üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15971, Karar No: 2016/13996, Tarih: 13.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/15971 E.  ,  2016/13996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... İŞ MAHKEMESİ

.

DAVA : Davacı, fark ücret, fark ikramiye, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, bayram yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı ile davalılardan A.. B..'nın avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, fark ücret, fark ikramiye, ulusal bayram genel tatil, bayram yardımı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılar özetle; davanın reddini talep etmişlerdir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda kötüniyet tazminatı ve hafta tatili alacak taleplerinin reddine, diğer alacak taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içerisinde davacı avukatı ve davalılardan A.. B..'nın avukatı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında işçilik alacaklarının brüt mü yoksa net mi olarak hüküm altına alınması gerektiği noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Açıkça net talep edilmediği takdirde işçilik alacaklarının kesintiler infazda dikkate alınacağından brüt miktarlar üzerinden hüküm altına alınması gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı bilirkişi raporu ile belirlenen alacakları ıslah dilekçesinde brüt miktarlar üzerinden talepte bulunulduğu anlaşılmıştır.

İş yargılamasında kural olarak brüt üzerinden (aksine talep yoksa) hüküm kurulması gerekir. 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 94, 61, 103 ve 104. maddeleri gereğince, ücretten kesilmesi gereken vergiler ve sigorta primlerinin, ilgili kamu idaresine ödenmesi zorunluluğu davalı işverenlere aittir. Bunun temel mantık ve amacı, devletin vergi ve SSK primi gibi kayıplara yol açmamaktır. Ayrıca mahkeme taleple bağlı olup, davacının dava ve ıslah dilekçesinde de alacaklarını brüt olarak talep etmesi karşısında brüt miktarlara hükmedilmesi gerekirken net miktarlar üzerinden hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2022/1141, Karar No: 2023/3798, Tarih: 15.06.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1141 E.  ,  2023/3798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/329 Esas, 2021/503 Karar

HÜKÜM : Asıl dava ret- karşı dava kabul

Taraflar arasındaki asıl ve karşı alacak davalarının bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda Mahkemece asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı-karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 13.06.2023 günü hazır bulunan davacı karşı davalı vekili Avukat ... ve davalı karşı davacı vekili Avukat İlknur Güngör dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının 01.01.2006 tarihli ortaklık sözleşmesinin 3 üncü maddesi gereğince %25 hisse ile ortak olduğunu, 21.06.2007 tarihinde davacı şirketin nev'i değişikliğine giderek Kasmet İnşaat Sanayi Ticaret A.Ş. unvanını alarak tescil edildiğini ve faaliyetlerine devam ettiğini, 01.01.2006 tarihli ortaklık sözleşmesinin 10 uncu maddesi gereğince nev'i değişikliğinin kararlaştırıldığını, protokoldeki tüm maddelerin Kasmet İnşaat Sanayi Ticaret A.Ş. içinde geçerli olduğunu, 01.01.2006 tarihli Kasmet İnşaat Sanayi Ticaret Ltd. Şti'nin ilk pay dağılımı hesabında açıkça görüleceği üzere tespit edilen sermayenin her bir ortak yönünden 192.000,00 TL olduğunu, sermayenin arttırılmasıyla 30.06.2011 tarihi itibariyle davalının davacı şirkete sermaye koyma borcunun 555.754,00 TL olduğunu, davalının şirket ortağı olarak koymak zorunda olduğu nakdi sermaye borcu yerine müvekkili şirkete 4 adet taşınmaz devrettiğini, bu taşınmazların davalının sermaye borcu tamamlandığında iade edileceğinin kararlaştırıldığını, davalının sermaye borcunu yerine getirmediğini, taşınmazların davacı şirketin Şekerbank ve İş Bankası'ndan çekilen kredilerin teminatı olarak gösterildiğini, takibe düşmemek için 4 taşınmazın kredilerin kapatılmasında kullanılacağının, satış gelirinin ise davalının sermaye borcundan mahsup edileceğinin bildirildiğini ileri sürerek asıl davada dava konusu taşınmazların davalının ödenmeyen sermaye borcu yerine davacı şirkete verildiğinin tespitine, mümkün olmadığı taktirde fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak şimdilik 20.000,00 TL'nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; şirketin nev'i değiştirerek anonim şirkete dönüşmesinden önce düzenlenmiş bulunan Kasmet İnşaat Sanayi Ticaret Limited Şirketi Ortaklık Protokol'ünün hükmünü yitirdiğini, davalının 300.000,00 TL karşılığı %10 payın sahibi olduğunu, paydaşların ortaklık sermayesinin %25 pay oranları sabit kalmak üzere artırılmış olduğuna ilişkin iddianın şirketin ticaret sicile tescil edilen kayıtlarına aykırı olduğunu, müvekkilinin sermaye borcu bulunmadığını, 4 adet taşınmazın kredi amaçlı olarak şirkete devredildiğini, buna yönelik olarak 08.10.2006 ve 31.07.2006 tarihli protokoller yapıldığını, 16.02.2009 tarihli yazı ile davacı şirketin 4 adet taşınmaz üzerindeki ipoteklerin kaldırılacağının, taşınmazların önceki tutanaklar çerçevesinde bila bedel temiz ve sorunsuz şekilde devredileceğinin taahhüt edildiğini, protokolde taşınmazların iadesi şirkete verilen ödemelerin iadesi, ortaklıktaki payın ödenmesinin şekil ve şartlarının düzenlendiğini, şirkete nakit olarak 669.771,00 TL verildiğinin kabul edildiğini ve bu bedelin ödeneceğinin taahhüt edildiğini, müvekkilinin 300.000,00 TL sermaye taahhüdü bulunduğunu, 31.12.2008 tarihinde şirket hesabına 35.500,00 TL yatırıldığını, bu bedelin Ankara 25. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/34 E. sayılı dosyasında dava konusu edildiğini, sermaye taahhüdü ile 35.500,00 TL'nin şirkete nakit olarak verilen 669.771,00 TL'den çıkarılması sonucu 334.271,00 TL davacı-karşı davalı şirketten alacağının bulunduğunu savunarak, asıl davanın reddini istemiş, karşı davada 334.271,00 TL'nin yasal faizi ile birlikte davacı karşı davalıdan tahsilini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece 30.12.2015 tarih, 2012/98 E. ve 2015/884 K. sayılı kararı ile asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne, 334.271,00 TL'nin davacı karşı davalı şirketten dava tarihinden itibaren yasal faiz ile birlikte tahsili ile davalı karşı davacı ...'a ödenmesine karar verilmiş, davacı- karşı davalı vekili temyiz etmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 15.06.2017 tarih, 2016/3996 E. ve 2017/3794 K. sayılı kararıyla araştırma yapılması gereğine işaret edilerek bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı- karşı davalı şirket müdürü ...’ın Cidde’de bulunmadığı zamanlarda acil ve gerekli işlerin yürütülmesi için kullanılmak üzere davacı- karşı davalı şirkete ait antetli boş kağıtların adı geçen şirket müdürünce imzalanarak davalı- karşı davacıya teslim edildiği, şirket kaşesini ve şirket müdürünün imzasını taşıyan bu boş kağıtların üzerinin davalı-karşı davacı tarafından doldurularak şirketin borçlandırılmaya çalışıldığı iddiasına yönelik alınan raporlarda kaşe izinin mi, yazıların mı önce oluşturulduğu hususunda tespit yapılamadığı,tutanakta yer alan mutabakata göre davaya konu gayrimenkullerin davacı şirkete iade edilmek üzere devredildiği ve davalının davacı şirkete sermaye borcuna karşılık olarak mahsuben devredilmediği kanaatinin oluştuğu, şirkete ayni sermaye taahhüdüne ilişkin usule uygun bir işlem olmadığından ayni sermaye olarak kabul edilemeyeceği, 31.12.2009 tarihi itibariyle ortaklarca ödenmemiş sermaye borcu bulunmadığının görüldüğü, davalının davacı şirketin hissedarı olduğuna ilişkin tescilinin 21.07.2007 tarihinde yapıldığı,davalının 21.06.2006 tarihinde yapılan nev'i değişikliği ile anonim şirketin %10 hisse ile ortağı olduğu, sermaye bilançosunda kayıtlı sermaye miktarı ile ticari defterde kayıtlı ve tescil edilmiş sermaye miktarları arasında herhangi bir uyum bulunmadığı, davalı ...'ın 30.10.2006 tarihi itibariyle 300.000,00 YTL olan kayıtlı sermaye borcunun 350.250,00 YTL olarak fazlası ile ödemiş olduğunun görüldüğü,karşı dava ile ilgili olarak davacı karşı davalı şirketin yönetim kurulu başkanı yardımcısı olan ... tarafından davalı karşı davacı ...'a gönderilen 16.02.2009 tarihli yazıda, 4 adet dükkanın bila bedel temiz sorunsuz şekilde devrinin sağlanacağı, şirket tarafından geri ödenecek nakit ödeme tutarının 669.771,00 TL olarak belirlendiği, davacı şirketin nev'i değişikliği ile Anonim Şirkete dönüştüğünden muavin defter kayıtlarının şirketçe resmi muhasebe kayıtları dışında tutulan gayri resmi muhasebe kayıtları olduğu, bu muhasebe kayıtlarına göre davalı karşı davacının davacı şirketten 319.521,00 TL alacaklı olduğu ve şirket yetkilisinin bu alacak miktarını kabul ettiği, davalı karşı davacının yapmış olduğu toplam ödemenin 669.771,00 TL olup davalı karşı davacının sermaye borcunun 300.000,00 TL olduğu ve Ankara 25.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/34 E. sayılı dosyasında dava konusu edilen 35.500,00 TL ödeme ile mahsup edildiğinde davalı karşı davacı ...'ın davacı karşı davalı şirketten 334.271,00 TL alacaklı olduğu davacı şirketin gayri resmi olarak oluşturulmuş ortaklık ilişkisine dayalı olarak belirlenen %25 sermaye taahhüdünün ödenmeyen kısmı için Türk Ticaret Kanunu'na göre talepte bulunmasının hukuki dayanağının bulunmadığı gerekçesiyle asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne, 334.271,00 TL'nin davacı karşı davalıdan dava tarihinden itibaren yasal faiz ile birlikte tahsili ile davalı karşı davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı- karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-karşı davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; belgeler üzerinde yazı yaşlarına ilişkin inceleme taleplerinin dikkate alınmadığını, mahkemece davalı karşı davacının hissesinin %10 olarak kabulünün hatalı olduğunu, dosya içerisinde bulunan belgelerden davalı karşı davacının %25 hisse sahibi olduğunun açık olduğunu, davalı karşı davacının kendi imzasını taşıyan belgelerde de %25 hisseye sahip olduğunu kabul ettiğini, %25 hisse üzerinden sermaye borcunun belirlenmesi gerektiğini, taraflar arasındaki protokollerin ya tamamen kabulü ya da tamamen reddi gerektiğini, mahkemece protokol içeriklerinin bir kısmının kabul edilmesinin hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu, taşınmazların sermaye borcuna karşılık verildiğinin kabulü gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava, davaya konu 4 adet taşınmazın davalının davacı şirkete sermaye borcu karşılığı verildiğinin tespiti, olmadığı taktirde alacak istemine ilişkin olup, karşı dava ise alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6762 sayılı Kanun) 139 ve 140 ıncı maddeleri.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı-karşı davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı karşı davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Takdir olunan 8.400,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacı-karşı davalıdan alınarak, davalı-karşı davacıya verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, 15.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.