muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11220, Karar No: 2022/11682, Tarih: 08.11.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/11220 E.  ,  2022/11682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Davacı alacaklıların icra mahkemesine başvurusunda; takip borçlusunun, davalı 3. kişiden alacaklı olduğunu, haciz ihbarnamesine haksız ve yersiz bir şekilde itiraz ettiğini belirterek İİK'nun 89/4. maddesi gereğince davalı 3. kişinin tazminata mahkum edilmesini talep ettiği, mahkemece; müştekinin duruşmaya saatinde gelmediği ve herhangi bir mazeret de bildirmediğinden bahisle, İİK’nun 349/6. maddesi uyarınca şikayetçinin şikayet hakkının düşürülmesine hükmolunduğu, hükmün davacılar tarafından temyiz edildiği görülmektedir.

6100 sayılı HMK'nun 150/1. maddesinde; "Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir", aynı Kanunun 320/4. maddesinde ise; "Basit yargılama usulüne tâbi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır" hükümleri yer almaktadır. Yasanın anılan hükümleri emredici nitelikte olup, kamu düzenine ilişkin bulunduğundan mahkemece re’sen uygulanmalıdır.

Somut olayda, alacaklının İİK'nun 89/4. madde hükmü gereği yapmış olduğu tazminat istemi yönünden yapılacak inceleme genel hükümler gereği basit yargılama usulüne tabi olup, mahkemece HMK'nun 150. madde hükümlerinin re'sen dikkate alınması gerekeceği açıktır.Davacının belirlenen duruşma günü olan 27/04/2022 tarihli celsede belirlenen saatte duruşmaya mazeretsiz olarak katılmadığı görülmekle, HMK'nun 150. maddesine istinaden dosyanın öncelikle işlemden kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde İİK'nun 349/6. maddesi gereğince şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Davacıların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/11/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13918, Karar No: 2011/4168, Tarih: 21.03.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/13918 E.  ,  2011/4168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı; Davalının kiracısı olduğunu, davalının daireyi ileride satabileceğini söylediğini, evi beğendiği için ileride alabilirim düşüncesi ile içerisine onarım ve ilaveler yaptırdığını, daireye taşındıktan 6 ay sonra evi bir çok kez su bastığını, durumu apartman görevlisine bildirdiğini, davalının gönderdiği ustanın ise zemine zarar verdiğini, diğer kısımları kendisinin tamir ettirdiğini, evin üst katında oturan davalının su tesisatındaki kaçak nedeni ile banyo dolaplarının hasara uğradığını, bu hususları 03.03.2008 tarihli ihtarname ile davalıya ihtar etiğini ancak sonuç alınamadığını, mahkeme kanalı ile tespit yaptırdığını belirterek, boya, badana ile diğer çeşitli onarım ve zararlar ile banyo dolapları için ıslahen 7.700 TL nin yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı; Davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 500,00 TL. nin dava tarihinden 6.700 TL.nin 03.07.2009 tarihinden yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2010/13918-2011/4168

2-Davacı eldeki dava ile mecuru ileride satın alabileceğini düşünerek Banyo dolabı yaptırdığını ancak dolapların hasar gördüğünü belirterek tazminat talebinde bulunmuş ise de, yargılama esnasında sözleşmeyi fesih ile taşınmazı tahliye etmiş, davaya konu banyo dolaplarını da sökerek beraberinde götürdüğü anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca Mahkemece, davacının bu alacakla ilgili isteminin reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte belirtilen nedenler ile davalının temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte belirtilen nedenler ile davalının temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 85.00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 21.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1125, Karar No: 2019/5640, Tarih: 23.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1125 E.  ,  2019/5640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 13/10/2015 gün ve 2014/442-2015/581 sayılı kararı onayan Daire'nin 22/11/2017 gün ve 2016/7289-2017/6449 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 25.07.2006- 25.07.2007 ve 27.09.2007- 27.12.2007 dönemlerini kapsayan işveren sorumluluk sigorta poliçesi düzenlediğini, poliçeler ile sigortalının Baştaş Başkent Çimento Fabrikasında döner fırın montajı işi ile ilgili faaliyetleri esnasında meydana gelebilecek iş kazalarının teminat altına alındığını, taşeronlardan Turhal Ltd. Şti.'nin 06.04.2007- 01.02.2008 döneminde çalıştırdığı işçilerden...'nun iş kazası geçirmesiyle Ankara 1. İş Mahkemesinin 2008/2011 sayılı dosyasında görülen davanın karara bağlanıp kesinleştiğini, karar gereğince işçiye 202.308 TL ödendiğini, poliçe kapsamında meydana gelen iş kazası sonucunda ödenen meblağdan poliçedeki limit olan 100.000 TL'nin ödenmesinin davalıdan istendiğini, sigortacı tarafından bir miktar ödenebileceği bildirildiğini, bilahare istemin işçinin poliçede yazılı Çimtek A.Ş. ve Niğbaş A.Ş. ile Kocatepe Ltd. Şti.'nin personeli olmaması nedeniyle teminat dahilinde değerlendirilmeyeceği ifade edilep hiç ödeme yapılmadığını, davalı işleminin hukuka, yasaya ve hakkaniyete aykırı olduğunu ileri sürerek şimdilik 10.000 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... şirketi, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalı ... şirketi, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, İşveren Sorumluluk Sigorta Poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir. Davacı, kaza geçiren taşeron işçisinin de teminat kapsamında yer aldığını iddia etmiş, davalı ise sadece poliçede ismi geçen şirket işçilerinin teminat altına alındığını savunmuştur. Taraflar arasında düzenlenen İşveren Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesinin Faaliyet Konusu başlıklı bölümünde "İşbu poliçe ile sigortalının Bastaş Başkent Çimento Fabrikasında döner fırın montajı işi ile ilgili faaliyetleri esnasında meydana gelebilecek iş kazaları teminat altına alınmıştır" hükmü bulunmakta olup personel sayısı 300 kişi olarak gösterilmiştir. Davalı, kazazede işçinin poliçede tarif edilen iş kapsamında yaralanmadığı yönünde bir savunma ileri sürmemiştir. Her ne kadar poliçede kaza geçiren işçinin alt işvereni Turhal Makine Ltd. Şti.'nin unvanı yer almamakta ise de sigorta şirketinin sorumluluğunun genel şartlarda var olan ve işverene mutlaka bir hizmet sözleşmesiyle bağlı olma şartının, "Bastaş Başkent Çimento Fabrikasında döner fırın montajı işi ile ilgili mutat faaliyetleri esnasında meydana gelebilecek iş kazaları ve poliçe süresi içerisinde SGK'ya tabi olarak çalışan personelin poliçede belirtilen faaliyet konusunda yapacakları işin ifası" şeklinde poliçedeki özel hükümle genişletildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, asıl işveren-alt işveren ilişkisi içinde yer alan da dahil olmak üzere faaliyet alanı içinde iş yapan herkesin bu sigorta poliçesinin teminatı kapsamı içinde olduğunun kabulü gerekirken mahkemece yanılgılı değerlendirmeye dayalı yazılı şekilde davanın reddi doğru olmamış, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 22.11.2017 tarihli 2016/7289 Esas-2017/6449 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına ve hükmün davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 22.11.2017 tarihli, 2016/7289 Esas- 2017/6449 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına ve hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harcının karar düzeltme isteyene iadesine, 23/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8065, Karar No: 2015/1001, Tarih: 12.02.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/8065 E.  ,  2015/1001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (2 kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (2 kez) (sanıklar ..., ...); çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (2 kez), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık ... ...); çocuğun basit cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (2 kez) (sanık ...); beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ...)

HÜKÜM : Sanıklar ..., ..., ... ...'ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (2 kez) ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (2 kez) suçlarından mahkûmiyetlerine; sanık ...'in müsnet suçlardan mahkûmiyetine; sanık ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (2 kez) ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (2 kez) suçlarından mahkûmiyetine

Mahalli mahkemece verilip kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin sanıklar ..., ... ve ... müdafileri tarafından duruşmalı temyiz edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 14.01.2015 Çarşamba saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanıklar müdafilerine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekâletnamelere dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... ve sanık ... adına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanıklar ... ve ... haklarında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanıklar müdafileri temyiz layihalarını açıklayarak savunmalarda bulunup müvekkilleri haklarındaki hükümlerin BOZULMASINI istediler.

Sanık ... müdafii 2 sayfalık yazılı savunma dilekçesi sundu. Alındı, okundu, dosyasına konuldu.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Sanık ... müdafiine çağrı kâğıdının gönderildiği, parçasının döndüğü, ancak sanık müdafiin duruşmaya katılmadığı anlaşılmakla,

Suç vasfı ve ceza miktarı nazara alındığında 5271 sayılı CMK.nın 150/3. maddesi gereği kendisine müdafii tayini zorunlu olduğundan, Yargıtay Cumhuriyet Savcısının istemine uygun olarak CMK.nın 156. maddesi uyarınca sanık ... için ... Barosundan zorunlu müdafii görevlendirilmesi için ... Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına, duruşmanın 28.01.2015 saat 13.30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Suç vasfı ve ceza miktarı nazara alındığında 5271 sayılı CMK.nın 150/3. maddesi gereği kendisine müdafii tayini zorunlu olduğundan, Yargıtay Cumhuriyet Savcısının istemine uygun olarak CMK.nın 156. maddesi uyarınca sanık ... için ... Barosundan zorunlu müdafii görevlendirilmesi için ... Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına, duruşmanın 28.01.2015 saat 13.30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık ... adına ... Barosundan görevlendirilerek gelen Av. ... Kılavuz huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 18.02.2015 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenerek gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanıklar ..., ... ve ... ... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve tüm sanıklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

5271 sayılı CMK.nın yargılama giderleri başlıklı 324/1 maddesinde yer alan “Harçlar ve tarifesine göre ödenmesi gereken avukatlık ücretleri ile soruşturma ve kovuşturma evrelerinde yargılamanın yürütülmesi amacıyla devlet hazinesinden yapılan her türlü harcamalar ve taraflarca yapılan ödemeler yargılama giderleridir” hükmü ve aynı Kanunun 325/1. maddesinde yer alan “Cezaya veya güvenlik tedbirine mahkum edilmesi halinde, bütün yargılama giderleri sanığa yüklenir” hükmü dikkate alındığında, davaya konu olayda katılan mağdurlara baro tarafından tayin edilen vekile ödenen vekâlet ücretinin yargılamanın yürütülmesi amacı ile yapılan bir harcama ve ödeme olması nedeniyle tebliğnamedeki bu husustaki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanıkların dosya kapsamına yansıyan ekonomik ve sosyal durumları da nazara alındığında 5271 sayılı CMK.nın 150/2-3. maddesi uyarınca atanan zorunlu müdafii ücretlerinin sanıklara yargılama gideri olarak yüklenemeyeceği hususunun gözetilmemesi.

Kanuna aykırı, sanıklar ve müdafilerinin temyiz itirazları ile müdafilerin duruşmalı inceleme sırasındaki savunmaları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca hüküm fıkrasındaki yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden ''Avukatlık gideri 7 adet 2.612.20 TL'' ilişkin kısmın çıkartılıp, Ağır Ceza Mahkemeleri 2012 yılı için öngörülen zorunlu müdafii ücretinin 533 TL olduğu gözetilerek iki adet yaşı küçük mağdurlara atanan müdafii ücreti düşülerek “ Avukatlık gideri 5 adet 1.546.20 TL” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanıklar ... ve ... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümlerden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yeralan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazları ile duruşmalı inceleme sırasındaki savunmaları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

12.02.2015 tarihinde verilen işbu karar 18.02.2015 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından Hayri Buyruk hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2023/9645, Karar No: 2023/6782, Tarih: 25.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/9645 E.  ,  2023/6782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/3642 E., 2019/79 K.

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 14.06.2017 tarihli ve 2017/15194 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan açılan kamu davasında, Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2017 tarihli ve 2017/603 Esas, 2017/686 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin sabit olması halinde nitelikli cinsel saldırı suçundan cezalandırılması için dosyanın yetkili ve görevli Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi şekinde görevsizlik kararı verilmiştir.

2. Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.10.2018 tarihli ve 2018/91 Esas, 2018/478 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası ve aynı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 08.03.2019 tarihli ve 2018/3642 Esas, 2019/79 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 08.03.2019 tarihli ve 2018/3642 Esas, 2019/79 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

4. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 08.03.2019 tarihli ve 2018/3642 Esas, 2019/79 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 10.03.2020 tarihli ve 2019/7287 Esas, 2020/1885 Karar sayılı kararı ile "Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Sanığın olay günü mağdureye yönelik tişörtüyle sütyenini çıkardıktan sonra zorla dudakları ile göğsünü ve vücudunun diğer yerlerini öpmesi şeklinde gerçekleşip, mağdurenin aşamalarda değişen ağza cinsel organ sokma iddiasının sübut bulmadığı tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, ilk derece mahkemesince sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 102/1. maddesinde düzenlenen takibi şikayete bağlı cinsel saldırı suçunu oluşturduğu ve mağdurenin duruşmada sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiği gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde uygulama yapılması karşısında, anılan karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.05.2020 tarihli ve 14-2019/51002 sayılı itirazı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin, 17.11.2020 tarihli ve 2020/4429 Esas, 2020/5034 Karar sayılı kararı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle dava dosyası, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmiştir.

6. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.02.2023 tarihli ve 2020/(Kapatılan)14-447 Esas, 2023/89 Karar sayılı ilamıyla "Mağdurenin Kolukta; sanığın pantolonunu indirerek kendisini tatmin etmesini isteyip zorla cinsel organını ağzına soktuğunu, kendisi almayınca onu tatmin ettikten sonra kendisini bırakabileceğini, onun dışında dokunmayacağını söylediğini ancak istememesi nedeniyle sanığın cinsel organını ağzına almamaya çalıştığını, zorla dudağından öpen, cinsel organını zorla ağzına sokup oral