muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/20530, Karar No: 2019/4918, Tarih: 04.03.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/20530 E.  ,  2019/4918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde 15.11.1999 yılından itibaren kapıcı olarak çalıştığını, sabah güne 06.00 da ekmek, gazete ve diğer ihtiyaçları dağıtması ile başlayan davacının günde 3 defa bu şekilde servis yaptığını, haftalık ve günlük olarak apartman çevre temizliğinin davacı tarafından yapıldığını, mesai bitiş saati olarak 17.30 dan sonra apartman ve sakinlerinin market ve benzeri ihtiyaçları için işyerinden ayrılmadığını, saat 21.30-22.00'ye kadar ihtiyaçları temin ettiğini, haftanın 6 günü bu şekilde çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan işverence feshedildiğini, hak kazandığı işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile eksik ücret alacağı ve bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının hiçbir zaman kapıcı olarak çalışmadığını, kiracı ...'ın eşi olduğunu, apartmanın 2000 yılında aldığı karar ile kapıcı dairesini kiralamaya karar verdiklerini, davacının eşi ile 2000 yılında kira sözleşmesi yapıldığını, bu kira sözleşmesine karşılık tüm kira bedellerinin talep edileceğini, davacının eşinin bahçe temizliği ve temizlik işi yaptığını, davacının kesinlikli hiçbir iş yapmadığını, yaptığı iş varsa da eşe yardım niteliğinde olduğunu, davacının eşine yaptığı iş karşılığı apartman kapıcı kabul etmemesine karşın ticari olarak ödeme yaptıklarını, ödeme belgelerini çoğu zaman davacının aldığını, davacının eşi olan...'ın belediyede çalıştığını, dava konusu alacak taleplerinde haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında hizmet akdinin varlığı hususunda uyuşmazlık mevcuttur.

Kapıcılık hizmetleri diğer işlere göre bir farklılık gösterir. Bu nedenle 1475 sayılı İş Kanunu'nda olduğu gibi, 4857 sayılı İş Kanunu'nda da konut kapıcıları hakkında ayrı düzenlemeler getirilmiş, 110. maddede “Konut kapıcılarının hizmetlerinin kapsam ve niteliği ile çalışma süreleri, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil günleri, yıllık ücretli izin hakları ve kapıcı konutları ile ilgili hususların düzenlenmesinde uygulanacak değişik şekil ve esaslar Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca hazırlanacak bir yönetmelikle düzenlenir.” hükmüne yer verilmiştir.

Konut Kapıcıları Yönetmeliğinin 3. maddesinde kapıcı, anataşınmazın bakımı, korunması, küçük çaptaki onarımı, ortak yerlerin ve döşemelerin bakımı, temizliği, bağımsız bölümlerde oturanların çarşı işlerinin görülmesi, güvenliklerinin sağlanması, kaloriferin yakılması ve bahçenin düzenlenmesi, bakımı ve benzeri hizmetleri gören kişi olarak tanımlanmıştır. Aynı maddede, işveren ise konutun maliki ve ortakları olarak açıklanmıştır. Yönetmelikte işyeri, kapıcının çalıştığı konut ile bağımsız bölüm, ortak yerler, eklenti ve tesislerin tümü olarak ifade edilmiştir.

Yönetmeliğin 4/a maddesine göre, yöneticinin iş ya da toplu iş sözleşmesi yapması için işverenin yazılı olarak yetki vermesi gerekir. Buna rağmen, yazılı yetki olmadığı durumlarda kapıcı ile yönetici arasındaki sözleşmenin geçersiz olduğu söylenemez. Konutun maliki ya da ortaklarının yazılı yetki vermedikleri halde kapıcılık hizmetlerinden yararlanmaları kapıcılık sözleşmesine onay verildiği anlamındadır.

Kapıcı ile binanın sahibi ya da kat malikleri kurulu arasında yapılmış olan iş sözleşmesinin tam süreli ya da kısmi süreli olarak yürürlüğe konulması mümkündür. Özellikle bağımsız bölüm sayısının az ve eklentiler ile ortak alanların da yoğun bir iş hacmini gerektirmeyecek durumda olduğu hallerde, kapıcının günlük yedibuçuk saat ve haftalık kırkbeş saat olağan mesaiye göre daha az sürelerle çalıştırılması imkan dahilindedir. Kısmi süreli iş sözleşmesi yazılı olarak yapılmamış ise, işyerinin özelliği ve işin niteliğine göre çalışma olgusunun kanıtlanması mümkündür

1475 sayılı Kanun'un Ek 1. maddesinde kapıcı konutları için kira istenemeyeceği kuralı bulunmaktaydı. 4857 sayılı Kanunda bu hükme yer verilmemiş, bu hususun düzenlenmesi yönetmeliğe bırakılmıştır. Anılan yönetmeliğin 13. maddesine göre kapıcıya görevi sebebiyle konut verilmesi zorunlu değildir. Bununla birlikte, konut verilmişse, verilmiş olan konut için iş sözleşmesinin devamı süresince kira istenemeyeceği, yine yönetmelikte düzenlenmiştir. O halde kira bedelinin ücrete sayılması doğru değildir. Bu anlamda kapıcının kira ödemeksizin oturması ve karşılığında kapıcılık hizmetlerini görmesi şeklinde bir iş sözleşmesi yapıldığında, işverenin ücret ödeme yükümlülüğü ortadan kalkmış sayılamaz. Kapıcı ile kira kontratı yapılmış olması da bu sonucu değiştirmez.

Kapıcının su, elektrik, ısınma ve sıcak su giderlerine kısmen ya da tamamen katılıp katılmayacağının sözleşme ile belirleneceği hususu da değinilen yönetmelikte ifadesini bulmuştur. Buna göre taraflar, kapıcının anılan giderlere katılması ya da katılmaması konusunu serbestçe kararlaştırabilirler.

Kapıcının su, elektrik, ısınma ve sıcak su giderlerine kısmen ya da tamamen katılıp katılmayacağının sözleşme ile belirleneceği hususu da değinilen yönetmelikte ifadesini bulmuştur. Buna göre taraflar, kapıcının anılan giderlere katılması ya da katılmaması konusunu serbestçe kararlaştırabilirler.

Somut olayda; davacı vekili, müvekkilinin davalı apartmanda kapıcı olarak çalıştığını iddia etmiştir. Davalı taraf ise, davacının kapıcı konutunda oturduğunu, apartmanda kapıcı olmadığını savunmuştur. Davacı tanıkları; davacının apartman görevlisi olarak çalıştığını beyan ederken davalı tanıklarından ikisi, sadece ekmek ve gazete dağıttığını, kapıcı dairesinde kira ödemeden oturduğunu, haftasonu eşi ile birlikte genel temizlik yaptığını, kendisinin kalp ve ciğerlerinden ağır rahatsızlık geçirmesi sebebi ile eşinin ağır işleri yaptığını beyan etmiştir. Mahkemece davacının eyleminin eşine yardım mahiyetinde kaldığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmesi isabetli olmamıştır. Zira dosyaya davalı tarafından sunulan 22.01.2014- 04.02.2014 tarihleri arasında kamera görüntülerinin çözümlenmesine ilişkin bilirkişi raporunda; davacının asansör ve kapı önü temizliği yaptığı, ekmek poşetleri ile apartmana girdiği 14 günlük görüntülere istinaden apartmanı temizleyen ekmek ve gazete dağıtan kişinin davacı, saat 17.30 dan sonra çöp döken kişinin ise davacının eşi olduğu belirtilmiştir. Davacının eşinin başka bir işyerinde çalıştığı sabittir. Davacının bina yetkilisi olarak imza attıığı iki adet asansör bakım formu mevcuttur. Dosya kapsamına göre, 8 katlı 16 dairelik apartmanda; davacının kat maliklerinin ortak mülkiyetinde bulunan kapıcı konutunda oturmaya başladığı, kira ödemeksizin kapıcı konutunda oturulması karşılığında apartmanın ekmek dağıtma ve temizlik işlerini yaparak kapıcılık hizmetlerini yerine getirmeye başladığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca yukarıdaki paragraflarda ayrıntılarıyla açıklandığı üzere, taraflar arasındaki ilişkinin kapıcılık hizmetlerine dair iş sözleşmesine dayandığı kabul edilmeli, davacının alacaklarına yönelik talepleri değerlendirilmelidir. Belirtilen sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, bozma sebebine göre sair yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 04.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3828, Karar No: 2024/6947, Tarih: 03.07.2024

**4. Hukuk Dairesi         2023/3828 E.  ,  2024/6947 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEME: Ereğli(Konya) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI :2022/354 E., 2023/20 K.

DAHİLİ DAVALI: Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı

DAVA TARİHİ: 21.04.2005 (asıl)

HÜKÜM/KARAR: Asıl ve birleşen davaların kısmen kabulü

Taraflar arasında görülen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan )17. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı asıl ve birleşen 2005/186 E. sayılı dosyada davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl dosyada davacı vekili dava dilekçesinde; 12.05.2003 tarihinde zorunlu trafik sigortası bulunmayan aracın asli kusurlu olarak yaya müvekkiline çarpması sonucu davacının yaralandığını belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla yaptığı hastane, ilaç, tedavi, özel ekipmanlar ve ömrü boyunca devam edeceği tedavi için gerekli araç ve masraflar ve yaşamını sürdürmek için kullanacağı özel cihazlar, kazanç kaybı, bakıcı giderleri nedeniyle 10.000,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek en yüksek faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş, mahkemece verilen sürede tedavi giderleri nedeniyle SGK’nın davaya dahil edilmesini talep etmiş, 24.01.2012 tarihli açıklama dilekçesiyle asıl ve birleşen davalarda 30.000,00 TL işgöremezlik, 30.000,00 TL tedavi giderinin kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalı sürücü, malik ve ...’ndan müştereken ve müteselsilen tahsilini istediklerini açıklamış, davacının yargılama sırasında vefatıyla yasal mirasçıları davayı takip etmiştir.

Birleşen 2002/733 Esas sayılı davada davacı vekili dava dilekçesinde; 12.05.2003 tarihinde zorunlu trafik sigortası bulunmayan aracın asli kusurlu olarak yaya müvekkiline çarpması sonucu müvekkilinin boyundan aşağısının felç kaldığını, hala özel hastanede ücretli olarak tedavi gördüğünü, hastane masrafı, ilaç, tedavi gideri olduğunu, Avon satış temsilciliği yaptığını, aylık kazancının 1.000,00 TL civarında olduğunu, yeterli solunum yapamadığından buhar cihazı alındığını, fizik tedavi sonrası tekerlekli sandalye ve tedavisi için öngörülen özel ekipmanları kullanarak ömrünü geçireceğini, ömür boyu bakıcıya ihtiyaç duyacağını belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla yaptığı hastane, ilaç, tedavi, özel ekipmanlar ve ömrü boyunca devam edeceği tedavi için gerekli araç ve masraflar, yaşamını sürdürmek için kullanacağı özel cihazlar, bakıcı giderleri nedeniyle 5.000,00 TL maddi, kazanç kaybı nedeniyle 5.000,00 TL maddi tazminatın (poliçe limitiyle sorumlu) kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Birleşen 2005/186 Esas sayılı davada davacı vekili dava dilekçesinde; 12.05.2003 tarihinde davalıların sürücüsü ve maliki olduğu, zorunlu trafik sigortası bulunmayan aracın asli kusurlu olarak yaya müvekkiline çarpması sonucu müvekkilinin boyundan aşağısının felç kaldığını, daha önce açılan davalarda zararlarının taleplerinin üzerinde kaldığını, işbu davanın birleştirilmesi gerektiğini belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla yaptığı tedavi giderleri, ambulans, özel nakil araçları, solunum cihazı, tekerlekli sandalye, bakıcı giderleri nedeniyle 25.000,00 TL maddi, kazanç kaybı nedeniyle 25.000,00 TL maddi tazminatın (davalı ... poliçe limitiyle sorumlu) kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekilleri cevap dilekçelerinde; asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 15.01.2015 tarihli ve 2003/408 Esas, 2015/14 Karar sayılı kararı ile; asıl ve ve birleşen davalarda davaların kısmen kabulü ile 21.564,25 TL maddi tazminatın (meslekte kazanma gücü kaybından doğan) davalılar ..., ... ve ...'ndan müştereken ve müteselsilen tahsili ile dahili davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, 15.442,78 TL tedavi giderinin davalılar ..., ... ve ...'ndan müştereken ve müteselsilen tahsili ile dahili davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, 30.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'den müştereken ve müteselsilen tahsili ile dahili davacılara verilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl-birleşen davada davacılar vekili, asıl-birleşen davada davalılar ... ve ... vekilleri, birleşen davada davalı ... vekili ve dahili davalı SGK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl-birleşen davada davacılar vekili, asıl-birleşen davada davalılar ... ve ... vekilleri, birleşen davada davalı ... vekili ve dahili davalı SGK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 19.06.2018 tarihli ve 2015/10293 Esas, 2018/6140 Karar sayılı kararı ile; "... hükmedilen manevi tazminatın miktarı fazla olup hakkaniyet ve adalete uygun düşmediği; bilirkişi raporunda belirlenen 28.885,56 TL bakıcı gideri zararı zaten davalının %50 kusur oranına karşılık geldiği halde, mahkemece 28.885,56 TL bakıcı giderinden %50 oranında mükerrer kusur indirimi yapılarak 14.442,78 TL bakıcı giderine hükmedilmesinin doğru olmadığı; mahkemece hükmün gerekçesinde 16.05.2014 tarihli rapora göre davacının 32.571,58 TL tedavi giderlerine ilişkin zararı (bakıcı gideri dahil) olduğu, bu miktardan SGK'nın sorumluluğuna esas olanların miktarının 3.686,02 TL olduğu, mahkemece oluşa uygun, teknik verilere göre hazırlanan rapora itibar edildiği, tedavi giderleri konusunda hazırlanan raporda SGK tarafından karşılanan kısmın düşülmesinden davacının kusuru oranında indirim yapılmasından sonra çıkan miktara, takdiren yol masrafı olarak 1.000,00 TL eklenmesi suretiyle 15.442,78 TL yönünden talebin kabulüne karar verildiği belirtilerek, 15.442,78 TL tedavi gideri adı altında 14.442,78 TL bakıcı gideri ile 1.000,00 TL ulaşım giderine hükmedilmiş ise de, mahkemece yukarıdaki açıklamalar ışığında tedavi giderleri yönünden 6111 Sayılı Yasa gereği davalıların ve dahili davalı SGK’nın sorumluluğu tespit edilmeden tedavi giderleri konusunda olumlu olumsuz hüküm kurulmamasının doğru olmadığı" gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 17.06.2021 tarihli ve 2021/84 Esas, 2021/358 Karar sayılı kararı ile; asıl ve birleşen davaların kısmen kabul kısmen reddi ile davacı vekili tarafından davacı için talep edilen meslekte kazanma gücü kaybından kaynaklanan maddi tazminat talebinin Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 2015/10293 Esas, 2018/6140 Karar sayılı ilamı ile kesinleşmiş olduğu anlaşıldığından bu talep yönünden karar verilmesine yer olmadığına, 29.885,56 TL tedavi giderinin davalılar ..., ... ve ...'ndan müştereken ve müteselsilen tahsili ile dahili davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, 20.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'den müştereken ve müteselsilen tahsili ile dahili davacılara verilmesine, davacı vekilinin SGK'ya yönelik talebinin olmadığı anlaşılmış olmakla SGK tarafından karşılanan tedavi gideri yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen (ilk bozma üzerine verilen) kararına karşı süresi içinde dahili davalı SGK vekili, davalılar ... ve ... vekili ile davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen (ilk bozma üzerine verilen) kararına karşı süresi içinde dahili davalı SGK vekili, davalılar ... ve ... vekili ile davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Dairenin 29.06.2022 tarihli ve 2021/23302 Esas, 2022/9696 Karar sayılı kararı ile; "Mahkemece; Yargıtay 17. HD'nin 19/06/2018 tarih ve 2015/10293 Esas 2018/6140 Karar sayılı ilamının 4 numaralı bendinde davalıların ve dahili davalı SGK'nın sorumluluğu tespit edilmeden tedavi giderleri konusunda olumlu olumsuz hüküm kurulmamasının doğru olmadığı belirtilmiş ise de davacı vekilinin 29/04/2021 tarihli beyan dilekçesinin 3. Maddesinde SGK'ya yönelik tedavi gideri taleplerinin olmadığını belirttiğinden ve bilirkişi raporunda da SGK tarafından karşılanan tedavi giderinin mahsup edilmiş olduğu anlaşıldığından yeniden sorumlu olunan miktar yönünden değerlendirme yapılmadığı gerekçesiyle dahili davalı SGK yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de varılan sonucun dosya kapsamına uygun düşmediği; mahkemece öncelikle davacı vekilinin dahili davalı SGK ya yönelik tedavi gideri talebi olmadığı beyanının açıklattırılarak feragat niteliğinde olup olmadığı tesbit edilip sonucuna göre karar verilmesi, aksi taktirde bozma ilamında belirtildiği üzere tedavi giderleri yönünden 6111 Sayılı Yasa gereği davalıların ve dahili davalı SGK’nın sorumluluğu tespit edilerek tedavi giderleri konusunda dahili davalı SGK yönünden olumlu olumsuz bir hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisinin doğru görülmediği" gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 12.01.2023 tarihli ve 2022/354 Esas, 2023/20 Karar sayılı kararı ile; asıl ve birleşen davanın kısmen kabulü ile davacı vekili tarafından davacı için talep edilen Meslekte Kazanma Gücü Kaybından kaynaklanan maddi tazminat talebinin Yargıtay 17. Hukuk Dairesi'nin 2015/10293 Esas, 2018/6140 Karar sayılı ilamı ile kesinleşmiş olduğu anlaşıldığından bu talep yönünden karar verilmesine yer olmadığına, 29.885,56 TL tedavi giderinin davalılar ..., ... ve ...'ndan müştereken ve müteselsilen tahsili ile dahili davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, 20.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'den müştereken ve müteselsilen tahsili ile dahili davacılara verilmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen (ikinci bozma üzerine verilen) kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davada davalılar ... ve ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen (ikinci bozma üzerine verilen) kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davada davalılar ... ve ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Asıl/birleşen davada davalılar ... ve ... vekili temyiz dilekçesinde; davacının kazanın oluşunda ağır ve tam kusurlu olduğunu, davacı ... Suçu'ya yaşadığı süre içinde bakım ve gözetim görevini dahili davacı olan eşi ...'nun yerine getirdiğini, bakıcı gideri ödenmediğini, davacı tarafın bakıcı gideri ödediğine dair dava dosyasına herhangi bir delil sunamadığını, bakıcı gideri konusunda talebin reddine karar verilmesi gerektiğini, bakıcı giderlerinden doğan maddi zararı hesaplarken brüt asgari ücret üzerinden değil net asgari ücret üzerinden hesap yapılması gerektiğini, manevi tazminat talebinin reddine veya hakkaniyete uygun miktarda karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalıların sürücü ve işleten olduğu trafik sigortasız aracın, davacı yayaya çarpıp davacının yaralanması sonucu uğradığı zarar nedeniyle sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı, bakıcı gideri, tedavi gideri ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası,Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 ve 92 nci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 ve 56 ncı maddeleri, ... Yönetmeliği.

3. Değerlendirme

Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Bozma sonrası mahkemece verilen kararın bozmaya uygun olmasına, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmamasına göre; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Asıl/birleşen davada davalılar ... ve ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılar ... ve ... yükletilmesine,Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,03.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.