muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9003, Karar No: 2023/239, Tarih: 01.02.2023

B. Sanık müdafiinin Eksik İnceleme ile Hüküm Kurulduğuna İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Sanığın üzerine atılı suçlamayı ikrar ettiği, tanık beyanlarının sanık beyanlarını destekler nitelikte olduğu, maktul hakkında tanzim olunan ölü muayene ve otopsi raporları, Kriminal rapor içerikleri, telefon inceleme tutanağı, maktule ait nüfus kayıt örneği karşısında Mahkemece, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Sanık Müdafiinin Suç Vasfına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Somut olay incelendiğinde; sanık ve eşinin boşanma aşamasında oldukları, bu süreçte sanığın maktul ile eşi arasında gönül ilişkisi olduğunu eşinin telefonuna gelen mesajlardan anladığı, bunun üzerine maktulle iletişime geçerek eşi ile olan boşanma dosyasında velayeti alabilmek için aralarındaki ilişkiyi anlatmasını, tanıklık yapmasını istediği, maktulün de bunu kabul ettiği, olay günü sanığın maktulü aracına aldığı, bir süre yolculuk ettikleri, daha sonra Pazarcık Köyü istikametine saptıkları, bu arada araç içerisinde sanığın eşi hakkında konuştukları, sanığın aksi ispat edilemeyen beyanına göre maktulün araç içerisinde sanığa eşi ile yaşadıkları cinsel ilişkiyi anlatması üzerine sanığın üzerindeki silah ile maktule ateş etmek istediği ancak ilk atışın isabet etmediği, ilk merminin araç camından dışarı isabet ettiği ancak ikinci kez ateş etmesi üzerine maktulün kafa bölgesine isabet eden atış sonucu ateşli silah yaralanmasına bağlı kafatası kubbe ve kaide kemik kırıklarının ve beyin hematomunun eşlik ettiği beyincik ve beyin sapı harabiyeti sonucu öldüğünün anlaşıldığı, olayda sanığın kullandığı silahın niteliği, atış mesafesi ve sayısı, hedef alınan vücut bölgeleri ile meydana gelen sonuca göre, sanığın maktule yönelik eylemleri ile açığa çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve bu nedenle sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan mahkumiyet hükmü kurulmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

D. Sanık Müdafiinin Fazla Ceza Tayini Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği haksız tahrik indirimi ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim nedeninin uygulandığı, sanık hakkında uygulanabilecek başkaca kanunî ya da takdirî indirim sebebinin dava dosyasında bulunmadığı, sanık lehine olan 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin, 51 inci maddesinin ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasının, hükmolunan netice ceza miktarı bakımından uygulanmasına hukukî engel bulunduğu anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

E. Katılan Vekilinin Suç Vasfına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

E. Katılan Vekilinin Suç Vasfına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Yerleşik yargısal kararlarda kabul edildiği ve tereddütsüz bir şekilde uygulandığı üzere, tasarlamadan söz edilebilmesi için failin, bir kimsenin vücut bütünlüğü veya yaşam hakkına karşı eylemde bulunmaya sebatla ve koşulsuz olarak karar vermiş olması, düşünüp planladığı suçu işlemeden önce makul bir süre geçmesine ve ulaştığı ruhi sükûnete rağmen bu kararından vazgeçmeyip sebat ve ısrarla fiilini icraya başlaması ve gerçekleştirmeyi planladığı fiili, belirlenmiş kurgu dâhilinde icra etmesi gerekmektedir. Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 16.04.2013 tarihli ve 2013/3 Esas, 2013/144 Karar sayılı kararı, 26.06.2012 tarihli ve 2012/67 Esas, 2012/258 Karar sayılı kararı, 12.06.2012 tarihli ve 2012/560 Esas, 2012/227 Karar sayılı kararı, 25.01.2011 tarihli ve 2011/122 Esas, 2011/7 Karar sayılı kararı, 16.02.2010 tarihli ve 2010/251 Esas, 2010/25 Karar sayılı kararı, 02.02.2010 tarihli ve 2010/239 Esas, 2010/14 Karar sayılı kararı, 15.12.2009 tarihli ve 2009/200 Esas, 2009/290 Karar sayılı kararı, 03.10.2006 tarihli ve 2006/30 Esas, 2006/210 Karar sayılı kararı, 13.11.2001 tarihli ve 2001/239 Esas, 2001/247 Karar sayılı kararı ile 28.04.1998 tarihli ve 1998/117 Esas, 1998/155 Karar sayılı kararı da bu doğrultudadır.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanığın maktulü öldürme kararını önceden verdiğine, bu kararı verdikten sonra aradan soğukkanlılığa kavuşacak kadar makul bir süre geçmesine rağmen öldürme kararlarında sebat ettiğine ilişkin dava dosyasına yansıyan bir durumun bulunmadığı, sanık savunmalarından olayın ani bir kastla geliştiği sonucuna varılmakla, olay anına kadar olan zamanda yaptıklarının ve içinde bulunduğu ruh hâline dair herhangi bir delilin dava dosyasında bulunmadığı anlaşılmakla, Mahkemece sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi kapsamında kabul edilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

F. Katılan Vekilinin Lehe Hükümlerin Uygulanmasına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

1. Takdiri İndirim Sebebine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

F. Katılan Vekilinin Lehe Hükümlerin Uygulanmasına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

1. Takdiri İndirim Sebebine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebi uygulanmasının Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında olduğu, ancak bu takdirin sınırsız ve denetime kapalı bir yetkiyi barındırmadığı, Yargıtay tarafından yapılacak değerlendirmenin, Mahkemenin takdirinin dava dosyasında mevcut veriler ile uyumlu şekilde şekillenip şekillenmediği ve yerinde ve yeterli gerekçeye dayanıp dayanmadığı ile sınırlı olduğu anlaşılmıştır. Mahkemece; "Sanığın sosyal ilişkileri, yargılama sürecindeki davranışları, cezanın sanığın geleceği üzerindeki muhtemel etkileri, sanığın yargılama boyunca olumsuz bir tutum ve davranışına rastlanılmamış olması nazara alınarak" şeklindeki gerekçeye istinaden sanık lehine takdiri indirim sebebi uygulanmasına karar verilmesi karşısında, Mahkemenin takdirinin dava dosyası kapsamına uygun şekillendiği belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Tahrik Nedeniyle Yapılan İndirim Sebebine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Olay anına ilişkin sanığın aksi ispat edilemeyen savunmaları karşısında maktulden kaynaklanan haksız tahrik teşkil eden sözlerinin ulaştığı boyut dikkate alınarak sanık hakkında, 18 yıl ile 24 yıl arasında indirim öngören 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca asgari oranda haksız tahrik indirimi uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 10.06.2022 tarihli ve 2022/1149 Esas, 2022/1530 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğu ile TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.02.2023 tarihinde karar verildi.

(Karşı OY

K A R Ş I O Y

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.02.2023 tarihinde karar verildi.

(Karşı OY

K A R Ş I O Y

Sanık ... hakkında maktulü kasten öldürme suçundan mahkumiyet kararı verilmiş olup, yerel mahkemece olay sırasında araç içinde oturan tarafların sanığın boşanma aşamasında olduğu eşi ... ile maktulün arkadaş olduklarını bildiği ve bu hususu boşanma aşamasında kendi lehine kullanmak istediği için konuşmaya başladıkları ancak maktul ile ...’nın arkadaşlıklarının boyutunun cinsel aşamaya ulaştığını, o sırada maktulün söylemesi üzerine sanığın öğrendiği ve eşi ile cinsel ilişki yaşadığını öğrendiği maktulü tabanca ile ateş ederek öldürdüğü olayda yerel mahkeme sanığın aksi ıspatlanamayan savunmasına itibar ederek olay anındaki tartışmayı gerekçe gösterip sanık lehine asgari oranda tahrik indirimi yapmıştır.

Halbuki sanık olay anına kadar eşinin kendisi ile resmi evli olduğu halde birden çok kişiyle arkadaşlık yaptığını duyduğu için araştırma yapmış ve tanıklar ... ve ...’nin beyanlarından anlaşılacağı üzere gerçekten yaşanan arkadaşlığı öğrenmiştir. Ancak olay anında bu arkadaşlığın cinsel boyutta gerçekleştiğini maktulün kendisine anlatması üzerine maktulü öldürmüştür. Sanık ilk ifadesinde bu ifadeyi vermiş olup aksine delil bulunmadığından itibar edilmelidir.

Sanığın evli olduğu ve boşanma davaları devam eden iki çocuk annesi eşi ... ile cinsel boyutta ilişki yaşadığını öğrendiği maktulü öldürmesinde sanıkta oluşan hiddet ve şiddetli eylemin boyutu dikkate alındığında cezasından asgari seviyeden indirim yapılması ve fazla ceza tayini doğru değildir. Sanık lehine olarak asgariye yakın seviyeden cezadan indirim yapılması gerektiği kanaatinde olduğumdan Dairemizin çoğunluk görüşüne muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2014/15256, Karar No: 2015/3708, Tarih: 17.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/15256 E.  ,  2015/3708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak ... İli ... İlçesi ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın bedelinin ve ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece idari yargının görevli olması nedeniyle görevsizlik kararı verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, dava konusu taşınmazın 471,66 m² iken 1985 yılında yapılan imar düzenlemesi ile 66,66 m²'sinin DOP'a, 200 m²'sinin 3287 ada 4 parsele, 205 m²'sinin kamulaştırmaya ayrıldığını, kamulaştırmaya ayrılan 205 m² ye davalı ... tarafından fiilen el atıldığını belirterek kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedeli ve ecrimisil bedelinin tahsilini istemiştir. Mahkemece imar uygulamasında kamulaştırmaya ayrıldığı halde kamulaştırma yapılmayarak zarara uğranıldığı iddiası ile dava açıldığından idari yargının görevli olması nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kanıt ve belgelerin incelenmesinde; 13.11.2012 havale tarihli bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın 205 m² lik kısmının ara arter niteliğindeki 82. Sokak içinde kaldığının tespit edildiği, ekindeki resimden ise fiili el atma olgusunun gerçekleştiği anlaşıldığından kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat ve ecrimisil davasında adli yargı görevli olup işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın usulden reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5056, Karar No: 2020/4948, Tarih: 12.11.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/5056 E.  ,  2020/4948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu ile atılı diğer suçtan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanıklar haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezaların nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun işlendiği sırada ve eylemlerle sınırlı süreyle mağdurenin iradesiyle hareket edebilme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı, kişinin vücudunun suçun konusu olması sebebiyle mağdurenin hareket edebilme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği, dosya kapsamına göre de cinsel eylem süresince mağdurenin alıkonulması cinsel istismar suçu kapsamında kalıp ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kanuni unsurları itibarıyla oluşmadığı anlaşıldığından, sanıkların müsnet suçtan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1136, Karar No: 2011/8363, Tarih: 29.09.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/1136 E.  ,  2011/8363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... İnş. San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalılardan Yemek ... Gıda Turz. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.nin müvekkiline olan borcu nedeniyle hakkında yaptıkları icra takibi sırasında borcuna yetecek haczi kabil malının bulunmadığını ancak alacaklılardan mal kaçırmak amacıyla kendisine ait olan taşınmazı davalılardan ...’e sattığını, bir kısım alacaklarını ise davalılardan Küre Mühendislik Harita İmar İnş. San. Tic. Ltd. Şti.ne temlik ettiğini öne sürerek yapılan tasarrufların iptalini talep etmiştir.

Mahkemece HUMK.nun 409. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı ... İnş. San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre diğer temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak hükmü temyiz eden şirketi temsilen avukat ... tarafından dosyaya vekalet ibraz edildiği ve mazeret dilekçesi verildiği ve de HUMK.nun 409. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği halde adı geçen davalı ... İnş. San. Tic. Ltd. Şti. lehine vekalet ücreti

takdir edilmemesi doğru değil bozma nedeni ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün HUMK.nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının üçüncü bendinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “Davalılar Yemek ... Gıda Turz. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile Küre Mühendislik Harita İmar İnş. San. Tic. Ltd. Şti. kendilerini vekil ile temsil ettirdiklerinden takdiren 1.000.00 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile bu davalılara verilmesine” ibaresinin yazılarak hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... İnş. San. Tic. Ltd. Şti'ne geri verilmesine 29.9.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4733, Karar No: 2012/308, Tarih: 18.01.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/4733 E.  ,  2012/308 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 53/6. maddeleri gereğince 6 yıl 9 ay hapis cezası, sürücü belgesinin 2 yıl 6 ay süre ile geri alınması

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İstisnai bir kusurluluk şekli olan taksir, 765 sayılı TCK’da açıkça tanımlanmamış ise de, 5237 sayılı TCK’nın 22/2. maddesinde “dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla, bir davranışın suçun kanuni tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesi” şeklinde tanımlanmıştır. Toplumsal yaşamda belli faaliyetlerde bulunan kimselerin başkalarına zarar vermemek için bir takım önlemler alması ve bazı davranış kurallarına uyma zorunlulukları bulunmaktadır. Bu kurallar toplum olarak yaşama zorunluluğundan doğabileceği gibi, Devletin müdahalesiyle de ortaya çıkabilmektedir. Taksirli suç bu kuralların ihlal edilmesi sonucu belirir, fail tedbirli ve öngörülü davranmamış olduğu için cezalandırılır. Bu bakımdan sorumluluğun nedeni, öngörebilme imkân ve ödevinin varlığına rağmen sonuca iradi bir hareketle neden olmaktan kaynaklanmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.03.2008 gün ve 43-62; 01.02.2005 gün ve 213-3; 23.03.2004 gün ve 12-68; 09.10.2001 gün ve 181-204; 21.10.1997 gün ve 99-202 sayılı kararları başta olmak üzere, birçok kararında da vurgulandığı üzere, öğretide ve uygulamada taksirin unsurları;

1- Fiilin taksirle işlenebilen bir suç olması,

2- Hareketin iradiliği,

3- Neticenin iradi olmaması,

4- Hareketle netice arasında nedensellik bağının bulunması,

5- Neticenin öngörülebilir olmasına rağmen öngörülememiş olması, şeklinde kabul edilmektedir.

Bilinçli taksir ise 5237 sayılı TCK’nın 22/3. maddesinde, “kişinin öngördüğü neticeyi istememesine karşın, neticenin meydana gelmesi” olarak tanımlanmıştır. Taksir ile bilinçli taksir arasındaki ayırıcı ölçüt taksirde failin öngörülebilir nitelikteki neticeyi öngörememesi, bilinçli taksir halinde ise bu neticeyi öngörmüş olmasıdır.

Bilinçli taksirde gerçekleşen sonuç, fail tarafından öngörüldüğü halde istenmemiştir. Gerçekten neticeyi öngördüğü halde, sırf şansına veya başka etkenlere, hatta kendi beceri veya bilgisine güvenerek hareket eden kimsenin tehlike hali, bunu öngörmemiş olan kimsenin tehlike hali ile bir tutulamaz; neticeyi öngören kimse, ne olursa olsun, bu neticeyi meydana getirecek harekette bulunmamakla yükümlüdür.

Bilinçli taksirde gerçekleşen sonuç, fail tarafından öngörüldüğü halde istenmemiştir. Gerçekten neticeyi öngördüğü halde, sırf şansına veya başka etkenlere, hatta kendi beceri veya bilgisine güvenerek hareket eden kimsenin tehlike hali, bunu öngörmemiş olan kimsenin tehlike hali ile bir tutulamaz; neticeyi öngören kimse, ne olursa olsun, bu neticeyi meydana getirecek harekette bulunmamakla yükümlüdür.

Somut olayda, sanığın idaresindeki araçla seyir halinde iken elektrik kesintisi nedeniyle trafik lambalarının yanmadığı kavşağa hızla girerek öncelik hakkına sahip diğer araca çarparak taksirle öldürme suçunu işlemekten ibaret eyleminde, gerçekleşen netice öngörülebilir ise de, fail tarafından öngörülmüş olmasına karşın, failin şansına veya başka etkenlere güvenerek hareketini sürdürdüğüne ilişkin herhangi bir bilgi ve belirleme bulunmadığı nazara alınmaksızın, eylemin bilinçli taksirle işlendiğinin kabulü ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 22/3 maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan isteme uygun olarak hükmün BOZULMASINA, 18.01.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13250, Karar No: 2014/24324, Tarih: 01.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/13250 E.  ,  2014/24324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 6. Aile Mahkemesi

TARİHİ :12.02.2014

NUMARASI :Esas no:2013/519 Karar no:2014/151

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı koca tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışındka kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı (kadın) yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin (1.) benttte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere bozmada oyçokluğuyla diğer yönlerden oybirliğiyle karar verildi.01.12.2014 (Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun maddi tazminatla ilgili bozma kararına katılmıyoruz.