muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4131, Karar No: 2024/7461, Tarih: 11.12.2024

**12. Ceza Dairesi         2024/4131 E.  ,  2024/7461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/1361 D. İş

SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

KARAR : İtirazın kabulü

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/3. maddesi delaletiyle 179/2. maddesi gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Gülşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 16/05/2019 tarihli ve 2019/5 esas, 2019/156 sayılı kararının Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 29/12/2020 tarihli ve 2019/4379 esas, 2020/2891 sayılı kararı ile bozulmasını müteakip, yeniden yapılan yargılama sonucunda, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/3. maddesi delaletiyle 179/2. maddesi gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Gülşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2021 tarihli ve 2021/39 esas, 2021/113 sayılı kararının Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 13/04/2022 tarihli ve 2021/664 esas, 2022/1139 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleşmesini takiben, anılan Mahkeme tarafından 5271 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin d bendinde yer alan "kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış" ibaresinin aynı bentte yer alan seri mûhakeme usulü yönünden Anayasa'ya aykırı olduğundan bahisle iptaline dair Anayasa Mahkemesinin 21/04/2022 tarihli ve 2020/87 esas, 2022/44 sayılı kararı üzerine oluşan yeni duruma göre lehe olan hükümlerin uygulanması ve infazın durdurulmasına yönelik resen yapılan inceleme sonunda, infazın durdurulmasına ve hükümlü hakkında seri muhakeme usulünün uygulanması için dosyanın Gülşehir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin aynı Mahkemenin 15/08/2022 tarihli ve 2021/39 esas, 2021/113 sayılı ek kararını takiben, şüphelinin seri muhakeme uygulamasını kabul etmemesinden bahisle Gülşehir Cumhuriyet Başsavcılığınca 17/07/2023 tarihli ve 2023/94 soruşturma, 2023/357 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verilmesini müteakip, verilen cezanın aynen infazına yönelik Gülşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 16/10/2023 tarihli ve 2021/39 esas, 2021/113 sayılı ek kararına karşı sanık tarafından yapılan itirazın kabulü ile anılan ek karar ile verilen infazın kaldığı yerden devamına ilişkin kararın kaldırılmasına dair mercii Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/12/2023 tarihli ve 2023/1361 değişik iş sayılı kararının kesin olmak üzere verildiği anlaşılmakla;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 01/11/2024 tarihli ve 94660652-105-50-1966-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22/11/2024 tarihli ve 2024/113019 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 01/11/2024 tarihli ve 94660652-105-50-1966-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22/11/2024 tarihli ve 2024/113019 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22/11/2024 tarihli ve 2024/113019 sayılı kanun yararına bozma isteminin:

"1-Gülşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 15/08/2022 tarihli ve 2021/39 esas, 2021/113 sayılı ek kararı yönünden yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun'un 250. maddesinde yer alan, "(1) Soruşturma evresi sonunda aşağıdaki suçlarla ilgili olarak kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmediği takdirde seri muhakeme usulü uygulanır" şeklindeki,

Anılan Kanun'un geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan, " 1/1/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" şeklindeki düzenlemeler ile,

Anayasa Mahkemesinin 21/04/2022 tarihli ve 2020/87 esas, 2022/44 sayılı kararı ile geçici 5. maddenin d bendinde yer alan “…kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış…” ibaresinin aynı bentte yer alan “…seri muhakeme usulü…” yönünden Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği hususları birlikte değerlendirildiğinde,

Sanığın mahkûmiyetine konu suçun 5271 sayılı Kanun'un 250. maddesi gereğince seri yargılama usulüne tabi olduğu, kararın 02/03/2021 tarihinde verildiği ve 13/04/2022 tarihinde kesinleştiği, Anayasa Mahkemesi'nin 21/04/2022 tarihli ve 2020/87 esas, 2022/44 sayılı kararının 02/08/2022 tarihli ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 153/5. maddesine göre, Anayasa Mahkemesi iptal kararlarının geriye yürümeyeceği, anılan kararın kovuşturma evresinin ise iptal kararı yürürlüğe girmeden sona erdiği ve mahkemesince karar verildiği anlaşılmakla, yürürlük tarihinden önce hükme bağlanmış veya kesinleşmiş kararlar hakkında yeniden uyarlama yargılaması yapılamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

2-Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/12/2023 tarihli ve 2023/1361 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede,

2-Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/12/2023 tarihli ve 2023/1361 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede,

A-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250/2. maddesindeki "Cumhuriyet savcısı veya kolluk görevlileri, şüpheliyi, seri muhakeme usulü hakkında bilgilendirir.”, aynı Kanun’un 250/3. maddesindeki “Cumhuriyet savcısı tarafından seri muhakeme usulünün uygulanması şüpheliye teklif edilir ve şüphelinin müdafii huzurunda teklifi kabul etmesi hâlinde bu usul uygulanır.” Ve anılan Kanun’un 250/10. maddesindeki “Seri muhakeme usulünün herhangi bir sebeple tamamlanamaması veya soruşturmanın genel hükümlere göre sonuçlandırılması amacıyla Cumhuriyet başsavcılığına gönderilmesi hâllerinde, şüphelinin seri muhakeme usulünü kabul ettiğine ilişkin beyanları ile bu usulün uygulanmasına dair diğer belgeler, takip eden soruşturma ve kovuşturma işlemlerinde delil olarak kullanılamaz.” şeklindeki,

Ceza Muhakemesinde Seri Muhakeme Yönetmeliği'nin 5/3, 10/1-c, 10/1-d, 10/3 ve 11. maddelerinde yer alan,

"(5/3) Seri muhakeme usulü, şüphelinin müdafi huzurunda özgür iradesi ile bu usulün uygulanmasını kabul etmesi hâlinde gerçekleştirilir."

"(10/1) Cumhuriyet savcısı seri muhakeme usulünün uygulanmasını teklif etmeden önce şüpheliyi bu usul hakkında bilgilendirir. Bilgilendirme;

(c) Özgür iradesiyle ve müdafi huzurunda kabul ettiği takdirde bu usulün uygulanacağı ve belirlenecek temel cezanın yarı oranında indirileceği,

(d) Teklifin kabulünün ancak müdafi huzurunda gerçekleştirilebileceği, seçtiği bir müdafi yoksa istemi aranmaksızın kendisine bir müdafi görevlendirileceği,"

"(11) (1) Seri muhakeme usulünün uygulanmasına ilişkin teklifin kabulü esnasında şüphelinin müdafii de hazır bulunur.

(2) Şüpheliden kendisine bir müdafi seçmesi istenir. Müdafii bulunmayan şüpheli için istemi aranmaksızın müdafi görevlendirilir.

(3) Seri muhakeme usulünün uygulanmasına ilişkin teklifin SEGBİS veya istinabe yoluyla yapıldığı hâllerde, şüphelinin seçtiği bir müdafii yoksa teklifin kabulünde hazır bulunması için müdafi görevlendirilmesi, istinabe evrakı gönderilen ya da SEGBİS ile dinleme talep edilen yer Cumhuriyet başsavcılığı tarafından yapılır. Bu durumda soruşturmayı yürüten Cumhuriyet başsavcılığı tarafından ayrıca bir müdafi görevlendirmesi yapılmaz." şeklindeki düzenlemeler karşısında,

Her ne kadar Gülşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 15/08/2022 tarihli ek kararını müteakip, şüphelinin seri muhakeme uygulamasını kabul etmemesi nedeniyle Gülşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 17/07/2023 tarihli kararı ile kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verilmesi üzerine, verilen cezanın aynen infazına yönelik Gülşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 16/10/2023 tarihli ek kararına karşı sanık tarafından yapılan itirazın Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/12/2023 tarihli ve 2023/1361 değişik iş sayılı kararı ile sanığa seri muhakeme usulü teklifi esnasında bir müdafi bulunmadığından bahisle kabulüne karar verilmiş ise de;

Somut olayda, Cumhuriyet başsavcılığı tarafından şüpheliye hakkındaki isnat, seri muhakeme usulüne ilişkin açıklama ve bu usule ilişkin haklarını içerecek şekilde tekliften önce Ceza Muhakemesinde Seri Muhakeme Yönetmeliğinin 10/1. maddesi gereğince bilgilendirmenin yapıldığı, 21/06/2023 tarihinde müdafii hazır bulunmaksızın Cumhuriyet savcısı tarafından şüpheliye yapılan teklifin reddedildiği, seri muhakeme usulünün teklif aşamasında, şüphelinin usulün uygulanmasını kabulünün geçerli olması için teklifin kabulünün ancak müdafi huzurunda gerçekleştirilmesi gerektiği, ancak bilgilendirme ve teklif aşaması için müdafi şartının aranmadığı gibi şüphelinin teklifi reddetmesi halinde ret tutanağının müdafii görevlendirilmeksizin tanzim edilip sadece şüpheli tarafından imzalanmasının yukarıda belirtilen mevzuat hükümleri kapsamında hukuka uygun olduğu gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

B- Kabule göre;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2. maddesinde yer alan "(2) İtiraz yerinde görülürse merci, aynı zamanda itiraz konusu hakkında da karar verir." şeklindeki düzenleme uyarınca, mercii mahkemesince, hakimlik kararının kaldırılması ile itiraz konusu hakkında bir karar verilmesi gerekirken, itirazın kabulü ile yetinilmesinde,

İsabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

B- Kabule göre;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2. maddesinde yer alan "(2) İtiraz yerinde görülürse merci, aynı zamanda itiraz konusu hakkında da karar verir." şeklindeki düzenleme uyarınca, mercii mahkemesince, hakimlik kararının kaldırılması ile itiraz konusu hakkında bir karar verilmesi gerekirken, itirazın kabulü ile yetinilmesinde,

İsabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A.Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/3. maddesi delaletiyle 179/2. maddesi gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Gülşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 16/05/2019 tarihli ve 2019/5 esas, 2019/156 sayılı kararının Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 29/12/2020 tarihli ve 2019/4379 esas, 2020/2891 sayılı kararı ile bozulmasını müteakip, yeniden yapılan yargılama sonucunda, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/3. maddesi delaletiyle 179/2. maddesi gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Gülşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2021 tarihli ve 2021/39 esas, 2021/113 sayılı kararının Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 13/04/2022 tarihli ve 2021/664 esas, 2022/1139 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleşmesini takiben, anılan Mahkeme tarafından 5271 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin d bendinde yer alan "kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış" ibaresinin aynı bentte yer alan seri mûhakeme usulü yönünden Anayasa'ya aykırı olduğundan bahisle iptaline dair Anayasa Mahkemesinin 21/04/2022 tarihli ve 2020/87 esas, 2022/44 sayılı kararı üzerine oluşan yeni duruma göre lehe olan hükümlerin uygulanması ve infazın durdurulmasına yönelik resen yapılan inceleme sonunda, infazın durdurulmasına ve hükümlü hakkında seri muhakeme usulünün uygulanması için dosyanın Gülşehir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin aynı Mahkemenin 15/08/2022 tarihli ve 2021/39 esas, 2021/113 sayılı ek kararını takiben, şüphelinin seri muhakeme uygulamasını kabul etmemesinden bahisle Gülşehir Cumhuriyet Başsavcılığınca 17/07/2023 tarihli ve 2023/94 soruşturma, 2023/357 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verilmesini müteakip, verilen cezanın aynen infazına yönelik Gülşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 16/10/2023 tarihli ve 2021/39 esas, 2021/113 sayılı ek kararına karşı sanık tarafından yapılan itirazın kabulü ile anılan ek karar ile verilen infazın kaldığı yerden devamına ilişkin kararın kaldırılmasına dair mercii Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/12/2023 tarihli ve 2023/1361 değişik iş sayılı kararı kesin olmak üzere verilmiştir.

B.İncelenen dosya kapsamına göre;

B.İncelenen dosya kapsamına göre;

1-Gülşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 15/08/2022 tarihli ve 2021/39 esas, 2021/113 sayılı ek kararı yönünden yapılan incelemede; Sanığın mahkûmiyetine konu suçun 5271 sayılı Kanun'un 250. maddesi gereğince seri yargılama usulüne tabi olduğu, kararın 02/03/2021 tarihinde verildiği ve 13/04/2022 tarihinde kesinleştiği, Anayasa Mahkemesi'nin 21/04/2022 tarihli ve 2020/87 esas, 2022/44 sayılı kararının 02/08/2022 tarihli ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 153/5. maddesine göre, Anayasa Mahkemesi iptal kararlarının geriye yürümeyeceği, anılan kararın kovuşturma evresinin ise iptal kararı yürürlüğe girmeden sona erdiği ve mahkemesince karar verildiği anlaşılmakla, yürürlük tarihinden önce hükme bağlanmış veya kesinleşmiş kararlar hakkında yeniden uyarlama yargılaması yapılamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/12/2023 tarihli ve 2023/1361 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede; A)Her ne kadar Gülşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 15/08/2022 tarihli ek kararını müteakip, şüphelinin seri muhakeme uygulamasını kabul etmemesi nedeniyle Gülşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 17/07/2023 tarihli kararı ile kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verilmesi üzerine, verilen cezanın aynen infazına yönelik Gülşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 16/10/2023 tarihli ek kararına karşı sanık tarafından yapılan itirazın Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/12/2023 tarihli ve 2023/1361 değişik iş sayılı kararı ile sanığa seri muhakeme usulü teklifi esnasında bir müdafi bulunmadığından bahisle kabulüne karar verilmiş ise de;

Somut olayda, Cumhuriyet başsavcılığı tarafından şüpheliye hakkındaki isnat, seri muhakeme usulüne ilişkin açıklama ve bu usule ilişkin haklarını içerecek şekilde tekliften önce Ceza Muhakemesinde Seri Muhakeme Yönetmeliğinin 10/1. maddesi gereğince bilgilendirmenin yapıldığı, 21/06/2023 tarihinde müdafii hazır bulunmaksızın Cumhuriyet savcısı tarafından şüpheliye yapılan teklifin reddedildiği, seri muhakeme usulünün teklif aşamasında, şüphelinin usulün uygulanmasını kabulünün geçerli olması için teklifin kabulünün ancak müdafi huzurunda gerçekleştirilmesi gerektiği, ancak bilgilendirme ve teklif aşaması için müdafi şartının aranmadığı gibi şüphelinin teklifi reddetmesi halinde ret tutanağının müdafii görevlendirilmeksizin tanzim edilip sadece şüpheli tarafından imzalanmasının yukarıda belirtilen mevzuat hükümleri kapsamında hukuka uygun olduğu gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesi,

B) Kabule göre; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2. maddesinde yer alan "(2) İtiraz yerinde görülürse merci, aynı zamanda itiraz konusu hakkında da karar verir." şeklindeki düzenleme uyarınca, mercii mahkemesince, hakimlik kararının kaldırılması ile itiraz konusu hakkında bir karar verilmesi gerekirken, itirazın kabulü ile yetinilmesi,

B) Kabule göre; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2. maddesinde yer alan "(2) İtiraz yerinde görülürse merci, aynı zamanda itiraz konusu hakkında da karar verir." şeklindeki düzenleme uyarınca, mercii mahkemesince, hakimlik kararının kaldırılması ile itiraz konusu hakkında bir karar verilmesi gerekirken, itirazın kabulü ile yetinilmesi,

Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/12/2023 tarihli ve 2023/1361 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3 maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.5271 sayılı Kanun’un 309/4 maddesinin (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,11.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1995, Karar No: 2015/1879, Tarih: 30.09.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/1995 E.  ,  2015/1879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kütahya İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 28.02.2014 gün ve 2013/574 E. 2014/154 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 23.06.2014 gün ve 2014/14793 E. 2014/18320 K. sayılı ilamı ile;

"...Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı EÜAŞ’ın Seyitömer Termik Santrali İşletme Müdürlüğü bünyesinde işçi olarak çalıştığını, Türkiye Enerji Su ve Gaz İşçileri Sendikasına (TES-İŞ) üye olduğunu, üyeliğin davalı işverene bildirildiğini, ancak davalı tarafın davacı işçinin kendi personeli olmadığı için üyelik formunu iade ettiğini, davacıyı İşletme toplu iş sözleşmesinden yararlandırmadığını; oysa davacının muvazaalı olarak alt işveren işçisi olarak gösterildiğini, aslında davalının asıl işçisi olduğunu, davalının daha az maliyetle kadro açığını kapatmak için alt işveren işçisi istihdam ettiğini; alt işverenlik sözleşmelerinin Alt İşverenlik Yönetmeliğinde belirtilen unsurları taşımadığını, alt işveren işçisi olarak gösterilen işçilerin asıl işverenle birlikte termik santralın, elektrik bakım, kazan bakım, değirmen bakım gibi elektrik üretiminin asıl işlerinde çalıştıklarını; davalının asıl işini bölerek alt işverenlere verdiğini; davacı işçilerin uzun yıllardır aynı işlerde çalıştıklarını; alt işverenler değişse de işçilerin değişmediğini; zaten bu şirketlerin de elektrik üretim işinde bir uzmanlıklarının bulunmadığını; alt işverenlerin kendi işçi kadrolarının bulunmadığını, çalıştırılacak işçilerin EÜAŞ tarafından belirlendiğini; alt işverenlerin asıl işverenden bağımsız bir organizasyonlarının bulunmadığını; çalışma şartlarının EÜAŞ tarafından belirlendiğini, emir ve talimatın EÜAŞ çalışanları tarafından verildiğini; bu sebeplerle alt işverenlik ilişkilerinin muvazaalı olduğunu; davacı işçinin sendika üyesi ve asıl işverenin işçisi olarak işletme toplu iş sözleşmesinden yararlandırılması gerekirken yararlandırılmadığını, davacının 13. ve 14. dönem toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan taban ücret, yevmiye, ikramiye, iş güçlüğü tazminatı, bakım tazminatı, yemek yardımı, sosyal yardım ve vardiya tazminatından oluşan işçilik alacaklarının ödenmediğini bildirerek, bu alacakların işletme kredilerine uygulanan en yüksek faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davalı teşekkülün ikamet adresi sebebiyle Ankara Mahkemelerinin yetkili olduğunu, davanın husumet yönünden reddedilmesi gerektiğini, çünkü davacının kendi işçileri olmadığını, davacının ihaleyi alan firmaların işçisi olduğunu, işçilerin işe alınıp çıkartılmasından firmaların sorumlu olduğunu; işyerinde uygulanmakta olan toplu iş sözleşmesinden işverene bir iş sözleşmesi ile bağlı olan işçilerin yararlanabileceğini, davacının alt işveren işçisi olarak toplu iş sözleşmesinden yararlanamayacağını; bu sebeple davacı işçilerin danışma aidatı ödeyerek veya sendika üyeliği yoluyla toplu iş sözleşmesinden yararlanma taleplerinin kabulünün mümkün olmadığını; 5538 sayılı Kanunun 18. maddesi ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesine eklenen fıkralar sebebiyle davacının taleplerinin yersiz olduğunu; çünkü davalı işverenin sözkonusu eklenen fıkralardaki kamu kurumlarından olduğunu, hizmet alımı yoluyla ihale edilen işlerde muvazaa nedeniyle toplu iş sözleşmesinden yararlanma talebinde bulunulamayacağını; muvazaa iddialarının yersiz olduğunu, zira davalı kurumun yaptığı ihalelerin Kamu İhale Kanununa tabi olduğunu ve idari yargı denetimine tabi bulunduğunu; şirket ana sözleşmesinin hizmet alım ihalelerine imkan tanıdığını; davalı işverenin bir kamu kurumu olup, muvazaa yapmasının mümkün olmayacağını; davacının yaptığı işin de asıl işlerden olmadığını; davacının kamu ihale mevzuatına uygun olarak yapılan ihalelerle iş verilen firmaların işçisi olup, davalının asıl işçileri ile aynı işleri yapmadığını; kurum personelinin sadece kontrolör olarak bulunduğunu; muvazaalı olduğu iddia edilen ihalelerin iptali için açılan idare mahkemesindeki davanın reddedildiğini; bu sebeplerle davacının kendi işçisi değil alt işverenlerin işçisi olduğunu ve bu sebeple de toplu iş sözleşmesinden yararlandırılmasının mümkün olmadığını ve davanın reddedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının muvazaalı alt işverenlik ilişkisi sebebiyle asıl işveren davalının işçisi olduğu, bu nedenle de asıl işveren ile sendika arasındaki toplu iş sözleşmesinden yararlanması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı ile dava dışı alt işverenler arasında geçerli ya da muvazaalı bir alt işverenlik ilişkisi olup olmadığı ve buna bağlı olarak davacının başından itibaren davalı işçisi sayılması gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı ile dava dışı alt işverenler arasında geçerli ya da muvazaalı bir alt işverenlik ilişkisi olup olmadığı ve buna bağlı olarak davacının başından itibaren davalı işçisi sayılması gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı Kanun’un 2. maddesinde, “…Asıl işverenin işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi suretiyle hakları kısıtlanamaz veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisi kurulamaz. Aksi halde ve genel olarak asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı işleme dayandığı kabul edilerek alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi sayılarak işlem görürler. İşletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler dışında asıl iş bölünerek alt işverenlere verilemez…” denilerek alt işverenlik ilişkisinde muvazaaya bağlanan hukuki sonuç açıklanmıştır.

Alt işveren; bir iş yerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren - alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.

Diğer taraftan 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 15. maddesinde “Elektrik enerjisi üretim, iletim ve dağıtım faaliyeti gösteren kamu tüzel kişileri, gerekli hallerde üretim, iletim ve dağıtım tesislerinin işletilmesi ve bakım onarım işlerini tabi oldukları ihale mevzuatı çerçevesinde hizmet alınması yoluyla yaptırabilirler” denilmiştir.