muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6502, Karar No: 2011/893, Tarih: 22.02.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/6502 E.  ,  2011/893 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/231302

Adam öldürmek ve yağma suçlarından ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 82/1-h, 62, 53/1-2, 149/1-a,d,6 maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (BAKIRKÖY) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.02.2010 gün ve 336/189 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK.nun 450/7, 59; 497/1, 59, 31, 33, 73 maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, hükümlü müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

1- Nitelikli adam öldürme suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2- Nitelikli yağma suçundan kurulan hüküm yönünden; yağma eyleminin konutta ve silahla işlenmesi suretiyle 5237 sayılı TCK.nun 149 maddenin 1. fıkrasının değişik bentlerinin birden çoğunun ihlal edilmesi karşısında, 10 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 149/1 maddenin uygulanması sırasında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi.

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 22.02.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

Karara Uygundur,

Yazı İşleri Müdürü

...
Yargıtay — Esas No: 2015/16348, Karar No: 2015/16031, Tarih: 18.05.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/16348 E.  ,  2015/16031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı Belediye, açılan ihaleler sonucunda, davalı işverenlerle hizmet sözleşmeleri yapıldığını, davalı şirketlerin çalıştırmış oldukları işçilerden ...minatı ve benzeri işçilik alacakları nedeniyle, iş mahkemesinde açmış olduğu davanın Belediye aleyhine sonuçlandığını, başlatılan icra takibi üzerine ödeme yapmak zorunda kaldıklarını ileri sürerek, dava dışı işçiye yapılan 12.948,00 TL miktarındaki ödemenin, ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan sorumlulukları oranında rücuen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, dava konusu işçilik alacakları nedeniyle, kendi dönmeleriyle sınırlı olmak üzere davalılardan Limited Şirketlerinin tam, diğer davalıların ise yarı oranda sorumlu oldukları benimsenerek, davanın kısmen kabulüne, ilamda her bir davalı yönünden ayrı ayrı belirtilen miktarların, ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, asıl işveren davacı Belediyenin, davalı şirketler tarafından çalıştırılan işçinin açmış olduğu dava sonrasında ödemek zorunda kaldığı miktarın rücuen tahsili istemine ilişkindir. Her ne kadar mahkemece, Belediye tarafından ödenen işçilik alacaklarından, davalılardan...….Şirketlerinin de, asıl işveren davacı Belediye ile birlikte yarı yarıya sorumlu olduklarının kabulü ile hüküm kurulmuş ise de, Dairemizce temyiz incelemesi yapılan, davacı Belediye ile adı geçen davalılar arasındaki aynı sözleşmelerden kaynaklanan uyuşmazlıklara ilişkin emsal davalarda; …Limited Şirketleri ile Belediye arasında imzalanan hizmet sözleşmeleri ve eki olan şartnamelerde, “yüklenicinin sözleşme ile ilgili kıdem tazminatı gibi işçilik haklarından ve işçi ile arasındaki ihtilaflardan kendisinin sorumlu olacağı” şeklinde hükümlerin mevcut olduğu anlaşılmıştır. Buna göre, sözleşme ve eki olan şartnamelerde bu şekilde açık hüküm bulunan davalılar Andaç, Altay ve Yıldırım …Limited Şirketleri yönünden de kendi dönemlerine isabet eden tazminat miktarlarının tamamı üzerinden sorumlu olduklarının kabulü gerekirken, mahkemece adı geçen davalılarla Belediyenin yarı yarıya sorumlu olduklarının kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ :1. bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 28.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/469, Karar No: 2020/13660, Tarih: 17.06.2020

**8. Ceza Dairesi         2020/469 E.  ,  2020/13660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nın 268/1. maddesinde düzenlenen başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçunun oluşabilmesi için işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılarak soruşturma ve kovuşturma işlemlerinin kimlik bilgileri verilen mağdur hakkında yapılmasına neden olunması gerekir. Bir adli soruşturma ya da kovuşturma işlemi olmaksızın kimlik bilgilerinin gizlenmesi amacıyla başkalarına ait kimlik bilgilerinin kullanılması ve verilen kimlik bilgilerine göre resmi belge düzenlenmesi halinde TCK.nın 206. maddesinde düzenlenen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma suçu, bir resmi belge düzenlenmemiş olması halinde 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 40/1. maddesinde düzenlenen kimliği bildirmeme kabahati oluşur.

Somut olayda, sanığa isnat olunan, trafik uygulaması sırasında mağdura ait kimlik bilgilerini kullanılmasından ibaret eyleminde mağdur adına hiç bir belge düzenlenmediği gibi, herhangi bir suç soruşturması veya kovuşturmasından bahsedilemeyeceğinin anlaşılması karşısında, eylemin 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 40. maddesine uyduğu ve idari yaptırımı gerektirdiği, ancak anılan Yasanın 20/2-c maddesi uyarınca soruşturma zamanaşımı süresinin 3 yıl olduğu, kabahat tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşılmakla sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK.nın 322. ve Kabahatler Kanunu'nun 24. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan Kabahatler Kanunu'nun 20/1. maddesi uyarınca sanık hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 17.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3968, Karar No: 2019/5568, Tarih: 07.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/3968 E.  ,  2019/5568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ..... Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 16/04/2019 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden ve duruşma talebinde bulunan davacılardan ..., davacılar ... vekili Av. ... ile karşı taraftan davalılar ... ve Ark. vekili Av. ... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde; .... ilçesi, 5 pafta 8009 parselde kayıtlı taşınmazda zemin kat + 5 normal kattan oluşan toplam 12 bağımsız bölümün ve bu bağımsız bölümler arasında bulunan 11 ve 12 nolu bağımsız bölümlerin arsa paylarının yeniden belirlenmesi istenilmiştir.

K A R A R

Dava dilekçesinde; .... ilçesi, 5 pafta 8009 parselde kayıtlı taşınmazda zemin kat + 5 normal kattan oluşan toplam 12 bağımsız bölümün ve bu bağımsız bölümler arasında bulunan 11 ve 12 nolu bağımsız bölümlerin arsa paylarının yeniden belirlenmesi istenilmiştir.

Mahkemece; .... ilçesi ... mahallesi .... sokak 5 pafta 8009 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan yapıda kat irtifakının 10/07/1973 yılında kurulduğu, ilave olarak yapılan dava konusu iki dairenin ise kat irtifakı kurulmasından sonraki bir tarihte 1977-1978 yıllarında inşa edilerek 08/12/1978 tarihinde yapı kullanım belgesi alındığı, bu iki ilave dairenin yapılabilmesi için Kat Mülkiyeti Kanununun 44. maddesi uyarınca tüm kat maliklerinin oy birliği ile karar alması gerekirken inşaat tarihinde malik olan davalı ...'in muvafakatinin alınmadığı, dolayısıyla arsa payı verilmesi talep edilen iki dairenin usulsüz inşa edilmesi nedeniyle davacılara ait olduğunun ve arsa payı verilmesi talebinin kabulünün mümkün olmayacağı, ayrıca dava konusu taşınmazların 2981 sayılı Kanun kapsamında kaldığı kabul edilse bile 2981 sayılı Kanunun 16. maddesinde düzenlenen arsa payına karşılık hesap edilen değerin hak sahibi kat malikleri adına bir milli bankaya bloke ettikten sonra dava açılması ön şartının gerçekleşmediği anlaşılmakla gerek Kat Mülkiyeti Kanununun 3 ve 44. maddeleri gerekse 2981 sayılı Kanunun 16. maddesi uyarınca davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacılar vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine ..... Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi 06/12/2018 tarihli 2018/1680 E. - 2018/1724 K. sayılı ilamıyla “İlk derece mahkemesince yapılan yargılama, toplanan deliller, kök ve ek bilirkişi raporları, Dairece ...... Belediye Başkanlığına yazılan müzekkerenin cevabı, 3290 sayı ile değişik 2981 sayılı Kanunun 16. maddesi, Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 2014/5551 - 11141 E.K.sayılı 23/06/2014 tarihli içtihadı, aynı Dairenin 2008/8230 - 9966 E.K. sayılı 07/10/2008 tarihli içtihadı ile 2013/18445 - 2014/668 E.K. sayılı 20/01/2014 tarihli içtihadı dikkate alındığında; davacıların ya da murisinin, davaya konu edilen ve tapuda kayıtlı olmadığından arsa payı bulunmayan, anagayrimenkule sonradan eklenen 2 adet bağımsız bölümle ilgili olarak 2981 sayılı İmar Affı Kanunundan yararlanmak için süresinde yapılmış bir başvurusunun bulunmaması nedeniyle ilk derece mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf talepleri yerinde değildir.

İlk derece mahkemesinin kararında esası etkileyen bir usul hatası bulunmadığı, vakıa tespitlerinin tam ve doğru olarak yapıldığı, maddi hukuk normlarının doğru olarak uygulandığı, delillerin değerlendirilmesinde de hatalı bir sonuca varılmadığı gerekçesiyle ilk derece mahkemesinin kararı usul ve kanuna uygun bulunduğundan, HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, arsa paylarının yeniden belirlenmesi istemine ilişkindir.

Dava, arsa paylarının yeniden belirlenmesi istemine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz isteminin duruşmalı yapılması nedeniyle Yargıtaydaki duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre taktir edilen 2.037,00.-TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak kendisini vekille temsil ettiren davalılara verilmesine, dava dosyasının yerel mahkemeye, kararın bir örneğinin bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 07/10/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6777, Karar No: 2021/4389, Tarih: 26.05.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/6777 E.  ,  2021/4389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu ile ilgili olarak; sanık tarafından en son Şubat ayında matrahlı beyanname verildiği, bu tarihten sonra fatura düzenlendiğine dair bir bilgi bulunmadığından 2009 yılı için suç tarihinin en aleyhe kabulle 28.02.2009 olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2007-2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ve müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 26.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3065, Karar No: 2014/6836, Tarih: 26.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/3065 E.  ,  2014/6836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (3 kez)

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (2 kez) ve çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın öz torunu olan mağdure ...'a yönelik gerçekleştirdiği eylemler nedeniyle hakkında TCK.nın 103/3. maddesinin ve mağdure ...'e yönelik eylemlerini zincirleme olarak gerçekleştirdiği halde, hakkında TCK.nın 43. maddesinin uygulanmaması suretiyle noksan ceza tayinleri aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11283, Karar No: 2020/3836, Tarih: 23.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/11283 E.  ,  2020/3836 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereği mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken; olay günü sanığın aracı ile seyir halinde iken yoldan çıkarak aracının sağ ön kısmı ile önce su kanalına çarpıp savrularak devrilerek durması şeklinde meydana gelen trafik kazasına sebebiyet veren ve yapılan ölçümde güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak derecede 1,64 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanık hakkında, tespit edilen alkol promil miktarı ve trafik kazasına sebebiyet vererek yarattığı tehlike itibariyle kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza tayini yerine, sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması; aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak;

5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106'ncı maddesinde öngörülen terkin edilmesi gereken miktardan az olan yargılama giderlerinin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken 2 TL'den ibaret giderin sanıktan alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapmayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının yargılama giderinin tahsiline ilişkin 6. bendindeki "Sanıktan tahsiline" ibaresinin çıkarılarak yerine " Devlet Hazinesine yüklenmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2990, Karar No: 2010/2657, Tarih: 03.05.2010

7. Hukuk Dairesi 2009/2990 E., 2010/2657 K.

**7. Hukuk Dairesi 2009/2990 E., 2010/2657 K.**

**- ASKI İLANI

- ELATMANIN ÖNLENMESİ

- GÖREV

- KAZANDIRICI ZAMANAŞIMI**- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 5 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 25 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 26 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 27 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 28 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 30 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı hazine tarafından istenilmiş olup, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmakla; dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu, tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 135 ada 2 parsel sayılı taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle dava dışı Naciye ve paydaşları adına tespit edilmiş, tutanağın beyanlar hanesinde taşınmaz üzerinde bulunan 3 katlı binanın davalı M... inşaat şirketine ait olduğu belirtilmiştir. Davacı Recai tarafından 14.08.2006 tarihinde ve askı ilanından önce davalı M... inşaat şirketi, hazine ve köy tüzel kişiliği hasım gösterilerek açılan tescil, elatmanın önlenmesi ve kal davası Asliye Hukuk Mahkemesince görevsizlik kararı verilerek Kadastro Mahkemesine aktarılmış, görevsizlik kararı temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir. Dosyanın gönderildiği kadastro mahkemesi ise mukabil görevsizlik kararı vermiş, verilen hüküm hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Aktarılan dava bağış ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak açılmış tescil, elatmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.

Kadastro mahkemesince davadaki tüm istemler yönünden mukabil görev-sizlik kararı verilmiş ise de, tescil ve elatmanın önlenmesi davası yönünden varılan sonuç dosya içeriğine ve yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 25. maddesi hükmünde kadastro mah-kemelerinin görevleri genel olarak sayılmış, kadastro mahkemelerinin taşınmaz mal mülkiyetine ve sınırlı ayni haklara, tapuya tescil veya şerh edilecek veyahut beyanlar hanesinde gösterilecek sair haklara, sınır ve ölçü uyuşmazlıklarına, kadastroya ve tapu sicilini ilgilendiren benzeri davalara ve özel kanunlarca kendisine verilen işlere bakacağı, zaman bakımından görev ve yetkileri belirleyen 26. maddesi hükmünde de kadastro mahkemelerinin 10. maddeye göre kadastro komisyonu tarafından gönderilen tutanaklara ait davaları, 11.maddede belirtilen askı ilanı içinde açılan davaları, mahalli hukuk mahkemelerinden 27. madde uyarınca kadastro mahkemesine devredilen dava ve dosyaları, kadastro mahkemelerine dava açıldıktan sonra, tespitten önceki haklara dayanarak asli müdahil olarak katılanların iddialarına dair uyuşmazlıkları inceleyip karara bağlayacağı açıklanmıştır. Aynı kanunun 5. maddesi hükmünde ise kadastro müdürünün çalışma alanında işe başlamadan önce mahalli hukuk mahkemesinde bu alandaki taşınmaz mallar hakkında görülmekte olan kadastro ile ilgili davalarla, hükme bağlanmış olup da henüz kesinleşmeyen davaların listesini alacağı ve bunları çalışma alanı ile ilgili tüm tapu, yergi, harita ve diğer belge örnekleri ile birlikte kadastro teknisyenliğine vereceği, listenin müdür tarafından alınmasından sonra o çalışma alanında bulunan taşınmaz mallar hakkında mahalli hukuk mahkemelerine açılan davaların da derhal kadastro müdürüne bildirileceği, bu halde de kadastro müdürünün yukarıdaki fıkra hükmü uyarınca işlem yapacağı, kadastro müdürünün bu listedeki davalı taşınmaz malların tespiti yapıldıktan sonra bunlarla ilgili tutanakları bir hafta içinde kadastro mahkemesine göndereceği ve durumdan listenin alındığı mahalli mahkemeyi haberdar edeceği, 27. maddesi hükmünde mahalli hukuk mahkemelerinde görülmekte olan kadastro ile ilgili ve henüz kesinleşmemiş bulunan taşınmaz mala ilişkin davalar hakkında o taşınmaz mal için kadastro tutanağı düzenlendiği tarihte bu mahkemelerin görevinin sona ereceği ve davalara ait dosyaların mahkemesine resen devrolu-nacağı, müracaata kalmış davaların yenilenmesi halinde de yukarıdaki hükmün uygulanacağı, kadastro hakiminin, devredilen bu dava dosyaları ile beşinci madde gereğince müdür tarafından gönderilen kadastro tutanaklarını birleştirerek 11. maddede yazılı şekle uygun olarak askı ilanını yaptıracağı, ilan süresi bitmeden duruşmaya başlanamayacağı, henüz kesinleşmemiş olan davalara, kaldıkları noktadan bu kanunda öngörülen esas ve usul dairesinde devam olunacağı, 28. maddesi hükmünde kadastro hakiminin askı süresi içinde açılacak davalar ve kadastro müdürü tarafından mahkemeye tevdi olunacak taşınmaz mallara ait kadastro tutanakları ve mahalli hukuk mahkemelerinden devredilen işler hakkında dava dosyası açacağı, 30

. maddede yazılı şekle uygun olarak askı ilanını yaptıracağı, ilan süresi bitmeden duruşmaya başlanamayacağı, henüz kesinleşmemiş olan davalara, kaldıkları noktadan bu kanunda öngörülen esas ve usul dairesinde devam olunacağı, 28. maddesi hükmünde kadastro hakiminin askı süresi içinde açılacak davalar ve kadastro müdürü tarafından mahkemeye tevdi olunacak taşınmaz mallara ait kadastro tutanakları ve mahalli hukuk mahkemelerinden devredilen işler hakkında dava dosyası açacağı, 30. maddesi hükmünde de kadastro komisyonlarından gönderilen tutanaklar ile mahalli mahkemelerden devredilen dosyaların muhtevasından malik tespiti yapılamadığı veya dava açan mirasçının dışında başka mirasçıların da bulunduğu anlaşıldığı takdirde hakimin resen lüzum gördüğü diğer delilleri toplayarak taşınmaz malın kimin adına tescil edileceğine karar vermekle yükümlü olduğu açıklanmıştır. Açıklanan bu hükümler birlikte değerlendirildiğinde genel mahkemelerde askı ilan süresinden önce açılan ve kadastro mahkemesine aktarılması gereken davaların da kadastro mahkemelerinde görülmesi zorunludur. Kadastro tutanağının düzenlenmesi ile birlikte genel mahkemelerin bu taşınmazlara ilişkin olarak açılmış aktarılması gereken davalara bakma görevi sona erer. Hal böyle olunca kadastro mahkemesine aktarılması gereken bir dava mevcut iken kadastro müdürlüğünce taşınmazın askı ilanının yaptırılarak tespitinin kesinleştirilmesinin hukuksal bir sonuç doğurmayacağı kuşkusuzdur.