muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11858, Karar No: 2011/13206, Tarih: 29.11.2011

aslında satış olduğunu iddia ederek muvazaa iddiasında bulunmuştur. Tapudaki işlemin tarafı olmayan davacının bu iddiasını tanık dahil her türlü delille kanıtlaması mümkündür. Bu konuda tanık deliline de dayanmış ise de, dinlettiği tanıkları tapuda trampa olarak gösterilen temlikin gerçekte satış olduğuna dair beyanda bulunamamışlardır. Trampaya konu edilen taşınmazlar arasındaki değer farkı tapuda trampa olarak yapılan temlikin aslında satış olduğunu göstermeye yeterli değildir. Bu husus tanık beyanları ve toplanan diğer delillerle kesin olarak kanıtlanamamıştır. Bu şekilde taşınmazda paydaş haline gelen davalı ...’ın taşınmazda başka paylar alması paydaşa yapılan pay satışı niteliğindedir. Söz konusu paylara yönelik olarak önalım hakkı kullanılamaz. Bu durumda mahkemece davalı ... hakkındaki davanın da reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davalı ... yararına takdir olunan 825.-TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalı ...'a verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 29.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16872, Karar No: 2012/18221, Tarih: 11.09.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/16872 E.  ,  2012/18221 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kişisel verilerin kaydedilmesi

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 135/1, 50/1-a, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

Kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 135. maddesinde düzenlenen “Kişisel verilerin kaydedilmesi” suçunun oluşabilmesi için, belirli veya belirlenebilir bir kişiye ait her türlü bilginin, hukuka aykırı olarak kaydedilmesi gerekmekte olup, suçun maddi konusunu oluşturan “kişisel veri” kavramından, kişinin, yetkisiz üçüncü kişilerin bilgisine sunmadığı, istediğinde başka kişilere açıklayarak ancak sınırlı bir çevre ile paylaştığı, herkes tarafından bilinmeyen ve/veya kolaylıkla ulaşılması ve bilinmesi mümkün olmayan, kişinin kimliğini belirleyen veya belirlenebilir kılan, kişiyi toplumda yer alan diğer bireylerden ayıran ve onun niteliklerini ortaya koymaya elverişli, gerçek kişiye ait her türlü bilginin anlaşılması gerektiği; bir özel hayat görüntüsü ya da sesinin, “kişisel veri” olduğunda kuşku bulunmamakta ise de, kişinin özel hayatına ilişkin görüntüsü ya da sesinin, bilgisi dışında, resim çekme veya kaydetme özelliğine sahip aletle belli bir elektronik, dijital, manyetik yere sabitlenmesi 5237 sayılı TCK'nın 134/1. maddesinin 2. cümlesinde; rızası dışında ifşa edilmesi, yani; yayılması, açığa vurulması, afişe edilmesi, ilan edilmesi, kamuoyuna duyurulması, aleniyet kazandırılması, özetle; içeriğini öğrenme yetkisi bulunmayan kişi veya kişilerin bilgisine sunulması 5237 sayılı TCK'nın 134/2. maddesinde özel hayatın gizliliğini ihlal suçu kapsamında düzenlendiğinden, kişinin özel hayatına ilişkin görüntüsü, fotoğrafı ya da sesinin, yasal anlamda, 5237 sayılı TCK'nın 135. maddesi kapsamında kişisel veri olarak değerlendirilemeyeceği,

Bu açıklamalar ışığında somut olay ele alındığında, oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın, resim çekme sistemi çalışır vaziyetteki taşınabilir telefonunu, kimlikleri tespit edilemeyen mağdurelerin, etek altına ve bacak, göğüs gibi erojen bölgelerine odaklayarak, onların bilgi ve rızaları dışında, fotoğraflarını çekmesi şeklinde gelişen eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 134/1. maddesinin 2. cümlesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturacağı, anılan suçun aynı Kanunun 139/1. maddesi uyarınca soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olup, mağdurelerin tespit edilememiş ve sanık hakkında usulüne uygun şikayette bulunulmamış olması karşısında, sanık hakkında açılan kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 139/1, 73/1 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek, sanığın yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK’nın 139/1, 73/1 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle DÜŞMESİNE, adli emanetin 2006/1849 sırasında kayıtlı bir adet NOKİA 3230 marka cep telefonunun sanığa İADESİNE, 11.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5270, Karar No: 2010/9521, Tarih: 31.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/5270 E.  ,  2010/9521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: İstanbul ... hakkındaki davanın husumetten reddine, ... ve ... aleyhine açılan davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar ... ve ... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, İstanbul ... hakkındaki davanın husumetten reddine, Bağcılar ve Bahçelievler Belediye Başkanlıkları aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... ve Bahçelievler Belediye Başkanlıkları vekillerince temyiz edilmiştir.

İstanbul ... UKOME Daire Başkanlığının ana arter listesi ve hükme esas alınan fen bilirkişi raporuna göre, dava konusu taşınmazın ana arter niteliğindeki caddede kaldığı, 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun 7. maddesi gereğince, Büyükşehir Belediyesi dahilinde kalan ana arter niteliığindeki yolların yapımı, bakımı ve onarımının Büyükşehir Belediyesinin sorumluluğunda olduğu gözetilerek, taşınmaz bedelinin davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığından tahsili yerine, davalı İlçe Belediye Başkanlıklarından alınmasına karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... ve ... vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz eden davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 31.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14082, Karar No: 2014/23374, Tarih: 11.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/14082 E.  ,  2014/23374 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Gaziantep 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 18.04.2014

No : 2012/339-2014/249

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi .. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Yasa’nın 86/9 maddesidir. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Davacı, 01.10.2011-02.01.2012 tarihleri arasında davalı işveren nezdinde geçen çalışmalarının tespitini istemiştir. Dinlenen davacı tanıkları, davacının talep konusu dönemde çalıştığını doğrulamaktadır. Mahkemece, davanın ispatlanamadığından reddine dair hüküm tesis edilmiştir.

Mahkemece, öncelikle davacının SSK şahsi sicil dosyasının celbi ile davalı işverenin tespiti istenilen süre içinde ihaleli işler veya sözleşme karşılığı yapmış olduğu işlerin belirlenmesi yönünde davacıdan hangi tarihler arasında nerelerde çalıştığının sorulması ve dayanak belgelerin ilgili yerlerden celbi gerekir. Bu dönemlerdeki dönem bordrolarının, puantaj cetvellerinin, ücret bordrolarının vs. celbi ile, bu belgelerde sigortalının imzasını içerenler yönünden imzanın kendisine aidiyeti sigortalı tarafından kabul edilenler ile, inkar edilip de aidiyeti ehil bilirkişi incelemesiyle saptananlardan yine, sigortalıca hata-hile-ikrah durumu iddia ve ispat edilemeyenler bakımından, işbu yazılı belgelerin aksi eşdeğerde delillerle kanıtlanmalı, çalışmalarının hangi nedenle bildirim dışı kaldığı hususu gereğince ve yeterince araştırılmalı, yukarda öngörülen nitelikte yazılı belge ibraz olunmayan

çalışma süreleri yönünden ise, o dönemde sigortalı ile birlikte çalışan ve işverenin bordrolarında kayıtlı kişilerin resen tespiti ile somut bilgi ve görgülerine başvurulmalı, bu konuda, yeterli ve gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/476, Karar No: 2017/169, Tarih: 11.01.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/476 E.  ,  2017/169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya içerisine rastlanmadığından;

1-2013,2014 ve 250 parsel sayılı taşınmazların güncel tapu kayıtlarının,

2-Dava konusu 87 parsel sayılı taşınmazın tedavüllü tapu kayıtlarının (gitti kayıtlarının denetlenebilir şekilde kütük kayıtlarının) getirtilerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 11.01.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13707, Karar No: 2013/14917, Tarih: 05.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13707 E.  ,  2013/14917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle imar planı içinde kalıp kalmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmaz ile emsal alınan Alanya Mahmutlar 1559 parsel numaralı taşınmazın bulunduğu cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin her bir parselin vergi kaydı ayrı ayrı belirtilmek suretiyle belediye başkanlığından,

3-Dava konusu taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavülleriyle birlikte tüm tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

Getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12269, Karar No: 2025/2990, Tarih: 10.03.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/12269 E.  ,  2025/2990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/3980 E., 2018/4743 K.

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

İstanbul 37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2018 tarihli ve 2017/162 Esas, 2018/309 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2014 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359/b, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstinaf

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 09.10.2018 tarihli ve 2018/3980 Esas, 2018/4743 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olması nedeniyle beraat kararının hukuk aykırı olduğu ve cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olması nedeniyle beraat kararının hukuk aykırı olduğu ve cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Sanık hakkında düzenlenen vergi suçu raporu ve mütalaanın 2014 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçuna ilişkin olmasına rağmen, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 14.03.2017 tarihli ve 2017/7628 Esas sayılı iddianamesi ile mütalaa bulunmayan 2014 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kamu davası açıldığı, İlk Derece Mahkemesi tarafından ise iddianame dışına çıkılarak sahte fatura düzenleme suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu, bununla birlikte; Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinde, sanığın şirket hisselerini 23.10.2014 tarihinde devraldığı ve bu tarihten sonra fatura bulunmadığı belirtilmiş ise de, dosya içerisinde 05.11.2014 tarihli fatura aslının bulunduğunun anlaşılması karşısında; İlk Derece Mahkemesi tarafından sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile ilgili istinaf incelemesi yapan Bölge adliye Mahkemesince duruşma açılmadan dosya üzerinden yapılan incelemede, İlk Derece Mahkemesinin olaya ilişkin kabulünde delillerin yeniden takdiri suretiyle yeni bir hüküm kurularak beraat kararı verilmesinin, 5271 sayılı Kanun'un 303/1-a maddesi kapsamına girmediği, bu hususlarla ilgili değerlendirmenin aynı Kanun'un 280/1-g maddesine göre duruşma açılmak suretiyle yapılması ve 2014 takvim yılında sahte fatura kullanma suçuna ilişkin ise 213 sayılı Kanun'un 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin ilgili vergi dairesi başkanlığından sorulduktan sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerektiği gözetilmeden, dosya üzerinden yapılan inceleme ile sanık hakkında beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, başkaca yönleri incelenmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13073, Karar No: 2021/18539, Tarih: 04.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/13073 E.  ,  2021/18539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun kamu malına zarar verme suçundan eylemine uyan TCK'nın 152/1-a, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık asli dava zamanaşımının, 27/04/2016 tarihli mahkûmiyet hükmünden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının DÜŞÜRÜLMESİNE, 04/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6066, Karar No: 2006/9468, Tarih: 27.06.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/6066 E.  ,  2006/9468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi ve davalı ... ve arkadaşları tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 14.12.2004 tarih 7043-13122 sayılı bozma kararında özetle: "Çekişmeli taşınmaz hakkında eski tarihli resmi belgelere dayalı orman araştırması yapılması konusunda verilen önceki bozma ilamına uyularak davacılar ... ve ...'ün davalarının açılmamış sayılmasına, Orman Yönetiminin davasının reddine karar verilmişse de, orman sayılmayan yer oldukları belirlenen 26.05.2003 tarihli raporda 1, 2, 3, 4, 5, A, B ve C ile gösterilen taşınmazlarda bugüne kadar ... yapılmadığı, ... tarafından ot biçmek suretiyle kullanıldığı, davacıların dayandıkları tapu kayıtlarının içerdikleri sınırlar itibarıyla her yere uyabilecek nitelikte olduğu, eğimi % 30 civarında, ..., ahlat cinsi ağaçlarla kaplı yer olduğu, dosyadaki fotoğraflardan da özel mülkiyete konu olabilecek yerlerden olmadığının anlaşıldığı; bu nedenle, Orman Yönetiminin davasının reddinin isabetsiz olduğu" açıklanmış, mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra Orman Yönetiminin davanın kabulüne ve dava konusu 1, 2, 3, 4, 5, A, B, C bölümlerine el atmanın önlenmesine karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi ve davalı ... ve arkadaşları tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, el atmanın önlenmesi niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 27.06.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16665, Karar No: 2014/4425, Tarih: 27.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/16665 E.  ,  2014/4425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kütahya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2013

NUMARASI : 2012/634-2013/231

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın yetki yönünden reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların murisi İ. G.'un işleteni olduğu ve kaza tarihi itibariyle zorunlu mali sorumluluk sigortası bulunmayan aracın, 10.12.2004 tarihinde neden olduğu trafik kazası sonucunda yaşamını yitiren kişilerin hak sahiplerine tazminat ödendiğini, ödenen tazminatın rucuan tahsili amacıyla davalılar aleyhine başlatılan icra takibinin, itiraz edilmesi üzerine durduğunu belirterek, icra takibine itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili ise, süresinde yetki itirazında bulunmuş ve davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalıların İcra Müdürlüğü ve mahkememiz dosyasına yapmış oldukları yetki itirazlarının kabulüne, dava dilekçesinin yetki yönünden reddine, yetkili mahkemenin Tavşanlı Asliye Hukuk Mahkemesi bulunduğuna, harç ve yargılama giderlerinin dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesi halinde yetkili mahkemece dikkate alınmasına karar verilmiştir. Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacı G.. H.. tarafından, davalıların murisinin işleteni olduğu ve kaza tarihi itibariyle trafik sigortası bulunmayan aracın neden olduğu trafik kazası sonucu ölen kişinin hak sahiplerine ödenen tazminatın rucuan tahsili için başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalılar vekili mahkemenin yetkisiz olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, HMK'nın 6. ve 7.maddelerine göre davalıların bir kısmının ikametgah yeri mahkemesi olan Tavşanlı Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.