muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/13, Karar No: 2019/618, Tarih: 22.10.2019

Gelinen aşamada zilyetlik kavramının değerlendirilmesinde de fayda bulunmaktadır.

Zilyetlik tanımına Türk Ceza Kanunu'nda yer verilmemiştir. Türk Medeni Kanunu'nda da zilyetlik doğrudan doğruya tarif edilmemiş, TMK'nın 973. maddesinde, “Bir eşya üzerinde fiilî hâkimiyeti bulunan kimse onun zilyedidir.” denilmek suretiyle zilyetliğin, bir şey üzerinde fiilen tasarruf edebilme durumu olduğu dolaylı şekilde açıklanmıştır. Doktrinde de zilyetliğin eşya üzerinde iradi şekilde hâkimiyetin ele geçirilmesi ile doğan ve bu hâkimiyetin iradi olarak terkine veya başkası tarafından ele geçirilmesine ya da başka sebeplerle sona ermesine kadar devam eden hukuki bir durum olduğu belirtilmiştir. Buna göre zilyetlik, bir şeyde fiilî iktidarı ele geçirmiş ve onu kaybetmemiş olmak şeklinde tanımlanabilir (M. Kemal Oğuzman, Özer Seliçi, Eşya Hukuku, Filiz Kitabevi, 7. Bası, İstanbul, s.50.).

Medeni Kanun'un 974. maddesinde de zilyedin, bir sınırlı aynî hak veya kişisel bir hakkın kurulmasını ya da kullanılmasını sağlamak için şeyi başkasına teslim etmesi hâlinde bunların ikisinin de zilyet olacağı, bu şeyde malik sıfatıyla zilyet olanın aslî zilyet; diğerinin ise fer'î zilyet olarak kabul edileceği hükme bağlanmak suretiyle "fiilen tasarruf edebilme" hâlinin fiilen el altında bulundurma anlamına gelmediği vurgulanmıştır. Anılan madde uyarınca bir malın zilyedinin, fiilî hâkimiyetinden vazgeçmeksizin bu malı bir hak tesis etmek veya sadece kendi lehine bu hâkimiyeti kullanabilmesi için başkasının iktidarına bıraktığı hâllerde, fiilen malı ele geçiren, bu malı kendisinin iktidarına bırakan şahsın hâkimiyetini inkâr etmediği sürece malı elinden çıkaranın zilyetliği sona ermez, bilakis devam eder. Malın kendisine bırakıldığı kişi ise fer'î zilyet sıfatını kazanır. Fer'î zilyetlik, başkası adına olabileceği gibi kendisi için de olabilir. Örneğin, kiracı, aslî zilyedin hâkimiyetini tanımakla birlikte malı kendisi için de elinde bulundurduğundan hem fer'î hem de kendisi için zilyet; malı kendi adına değil de ona veren aslî zilyet için elde tutan ve bu iradeyle fiilî tasarrufta bulunan emanet alan, iş yeri sorumlusu ya da temsilcisi ise hem fer'î hem de başkası için zilyettir. Her iki durumda da aslî zilyedin zilyetliği vasıtalıdır. Bununla birlikte aslî zilyet malı başkalarının iktidarına bırakmadan sadece malın kendisi için kullanılmasına imkan tanımışsa, başka bir ifadeyle vasıtasız şekilde zilyetliği devam etmekte ise bu şahısların durumu zilyet yardımcılığı olarak adlandırılır. Örneğin, evi temizleyen hizmetçi, evde bulunan eşyayı sadece kullanma hakkına sahip olduğu için zilyet yardımcısıdır. Keza, bir manifatura iş yerinde iş yeri sahibinin yanında çalışan tezgahtar da iş yerinde bulunan eşya üzerinde hâkimiyet iradesi taşımadığından ve iş yeri sahibinin denetim ve gözetimi altında malı elinde bulundurduğundan başkası için fer'î zilyet olmayıp sadece zilyet yardımcısıdır. Zilyetliğe bağlı hak ve yetkilerin kullanılmasında fer'î zilyetliğin kendisi adına veya başkası adına zilyetlik olup olmamasının bir önemi bulunmamakta ise de mala tecavüz hâlinde meşru müdafaa hükümleri hariç olmak üzere zilyet yardımcıları, zilyetliğe bağlanan hükümlerden istifade edemezler.

Diğer taraftan, tüzel kişilerin zilyetliği ise vasıtalı bir zilyetliktir. Tüzel kişiler zilyetliğe organları vasıtasıyla sahip olabildikleri için tüzel kişi adına o mal üzerinde fiili egemenliği kullanan yasal temsilciler veya görevliler malın zilyedi kabul edilirler.

Diğer taraftan, tüzel kişilerin zilyetliği ise vasıtalı bir zilyetliktir. Tüzel kişiler zilyetliğe organları vasıtasıyla sahip olabildikleri için tüzel kişi adına o mal üzerinde fiili egemenliği kullanan yasal temsilciler veya görevliler malın zilyedi kabul edilirler.

Görüldüğü gibi, Medeni Kanun hükümleri uyarınca, bir eşyanın zilyedi olabilmek için iki unsurun gerçekleşmiş olması gerekmektedir. Bu unsurlardan birincisi, fiilî hâkimiyet, ikincisi de zilyetlik iradesidir. Ceza hukuku anlamında zilyetlik ise, mal üzerindeki fiilî egemenliğin daha üstün hâkimiyete sahip olan kimsenin gözetimi olmaksızın, bağımsız bir şekilde kullanılması anlamına gelmekte olup özel hukuk hükümlerine göre daha geniş bir kapsama sahiptir. Ceza hukukunda zilyetlik, biri objektif diğeri sübjektif olmak üzere iki koşul içerir. Objektif açıdan zilyetlik, eşya üzerinde doğrudan etki edebilme yönündeki iradenin gerçekleştirilmesinde herhangi bir engelin ortaya çıkmaması anlamına gelir. Sübjektif açıdan zilyetlik ise, eşya üzerindeki egemenlik iradesine sahip olmak şeklinde tanımlanabilir. Bunun için, mülkiyet iradesine sahip olmak gerekmediği gibi, hukuki açıdan iradeyi açıklama yetkisine sahip olmak da gerekmez. Bu nedenle, akıl hastaları veya küçükler de zilyetliğe sahip olabilirler (Durmuş Tezcan-M. Ruhan Erdem-R. Murat Önok, Teorik ve Pratik Ceza Özel Hukuku, Seçkin Yayınevi, 14. Bası, İstanbul-İzmir, 2017, s. 659.).

Açıklamalar çerçevesinde, eşya üzerinde, kimseye bağlı olmadan, fiilî hâkimiyet kullanan kimseler, yani, eşya üzerinde bağımsız tasarrufta bulunabilecek herkes, ceza hukukunda zilyettir. Kısaca ifade etmek gerekirse, ceza hukukunda zilyetlik, kişiye eşya üzerinde bağımsız tasarruf etme imkânı veren bir ilişkidir. Mağdurun zilyetliğinin, hukuka uygun biçimde kazanılmış olup olmaması önemli değildir. Ahlâka, kanuna aykırı veya cezalandırılabilir bir eylemle elde edilen mallar üzerindeki zilyetlik de hırsızlık suçuna karşı koruma altına alınmıştır. Bu nedenle, zilyedin malı nasıl elde ettiğine bakılmaksızın, her zilyet hırsızlık suçunun mağduru olabilecektir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanığın 04.12.2014 tarihinde saat 08.20 sıralarında Doktor Sadık Ahmet Bulvarı Basın Anıtı Caddesi üzerinde bulunan ve katılanın sorumlusu olduğu ... Market isimli iş yerine hırsızlık amacıyla gelerek bebek mamalarının olduğu reyona doğru yöneldiği, üç adet mama alarak herhangi bir mama ürününü kasaya koymadan saat 08.24’te elinde bulunan küçük bir ürünün parasını vererek marketten ayrıldığı, sanığın aynı gün saat 11.13’de aynı markete geldiği, bu kez elinde alışveriş sepetinin bulunduğu, saat 11.13’te mama reyonundan üç adet daha mama aldığı, saat 11.15’te kasaya yöneldiği, mamaları kasaya koymadan kasiyere küçük bir ürün uzatarak iş yerinden ayrıldığı, sanığın, aynı gün saat 12.08’de aynı markete yeniden geldiği, bu kez üzerinde uzun ve siyah renkli bir kabanın bulunduğu, saat 12.08’de üç adet mama alarak kasaya hiç uğramadan marketin dışına çıktığı, sanığın, aynı gün yine iş yerine gelerek saat 12.16’da üç adet mama alıp kamera görüntüsünden çıktığı, bir süre iş yeri içinde gezindiği, saat 12.21’de kasiyere bir paket bisküvi uzatarak yine mamaları kasadan geçirmeksizin marketten uzaklaştığı,

Görüntülerde kaydı bulunan sanığın başka marketlerden de benzer şekilde hırsızlık yapmış olabileceği değerlendirildiğinden Sulu Kavşakta bulunan ... Market Şubesine gidilerek olayla ilgili bilgi verildiği, bu iş yeri çalışanlarının da eşkale benzer bir şahsın aynı gün sabah saatlerinde markete geldiğini ve mama reyonunda gezindiğini, ancak şahsın herhangi bir ürün almadan marketten ayrıldığını beyan etmeleri üzerine bu iş yerine ait kamera görüntülerinin de incelendiği, Basın Anıtı ... Market Şubesindeki kamera görüntülerinde kaydı bulunan sanığın aynı gün saat 08.39’da bu kez Sulu Kavşak ... Market Şubesine geldiği, saat 08.40’da mama reyonuna yöneldiği, bir süre market içinde dolaştığı ancak herhangi bir ürün almadan iş yerinden ayrıldığı, bu şubeden gerçekleştirilen herhangi bir hırsızlık eylemi olmaması nedeniyle sanık hakkında kamu davası açılmadığı,

Aynı şüpheli şahsın Buğday Pazarı ... Market Şubesine de geldiğinin bildirilmesi üzerine bu şubeye ait kamera görüntülerinin incelenmesinde; sanığın aynı tarihte saat 09.41’de bu iş yerine de geldiği, saat 09.42'de mama reyonuna yöneldiği, iki adet mama alarak elindeki sepete koyduğu, bir süre bu reyonda gezindiği, saat 09.49'da sırtında bulunan çantayı açarak sepetteki ve yere bıraktığı toplam beş adet mamayı çantaya koyduğu, saat 09.51’de ödeme yapmadan marketten ayrıldığı, sanığın aynı gün saat 09.57’de markete geri geldiği, bu kez dört adet mamayı sırt çantasına koyarak yine ödeme yapmaksızın iş yerinden uzaklaştığı olayda;

Türk Medeni Kanunu'nun 974. maddesinde belirtildiği üzere iş yeri sahibinin bir sınırlı aynî hak veya kişisel bir hakkın kurulmasını ya da kullanılmasını sağlamak için fiili hâkimiyetinden vazgeçmeksizin iş yerinde bulunan eşya üzerindeki zilyetliğini iş yeri sorumlusuna teslim etmesi hâlinde iş yeri sahibinin malik sıfatıyla aslî zilyet olacağı, eşyanın hâkimiyetinin kendisine bırakıldığı iş yeri sorumlusunun ise fer'î zilyet sıfatını kazanacağı, fer'î zilyetlerin de aslî zilyet yanında zilyetliğe bağlı hak ve yetkileri kullanılabilecekleri dikkate alınarak,

Birden fazla şubesi bulunan ... Marketin aynı isme sahip olmakla birlikte farklı yerlerde faaliyet gösteren ayrı ayrı iş yerleri olması, iş yeri sahiplerinin marketlerde bulunan eşya üzerindeki fiili tasarruf yetkilerini iş yeri sorumlularına teslim etmesi, her bir şubenin yetkilisinin ve çalışanlarının da farklı kişiler olup kendilerine teslim edilen eşyayı iş yeri sahibi adına elde tutan ve bu iradeyle fiili tasarrufta bulunan fer'î zilyet sıfatına sahip iş yeri sorumlularının, malların iş yerine kabul edilmesi, reyonlara yerleştirilmesi, müşterilere satış işlemlerinin yapılması, kasanın açık verdiği durumlarda zarara kendilerinin katlanmaları, müşteri tarafından satın alınan ürünün fatura karşılığında değişiminin sağlanması, ürünün ayıplı çıkması hâlinde iadesinin gerçekleştirilmesi gibi markette satılan mallar üzerinde iş yeri sahibinin doğrudan bir gözetimi olmaksızın bağımsız bir şekilde fiili hâkimiyetlerinin bulunması, iş yeri sorumlularının mülkiyet hakkına sahip olmalarının gerekmemesi, bu kapsamda, mağdurun ancak gerçek bir kişi olabileceği, tüzel kişilerin suçtan zarar görmeleri mümkün ise de mağdur olamayacakları cihetle, TCK’nın 141/1. maddesinin gerekçesine göre, hırsızlık suçunda korunan hukuki yararın zilyetlik olduğu hususu da dikkate alınarak, suçun mağdurunun iş yeri sahibi yanında zilyetliği ihlâl edilen iş yeri sorumlularının olması, nitekim, katılan ...'un da hırsızlık eyleminin gerçekleştirildiği diğer şubeye yönelik bir beyanda bulunmayıp sadece Basın Anıtı ... Market'in müdürü olduğunu, eylem nedeniyle iş yerinde 450 TL'lik bir zararlarının bulunduğunu beyan etmesi; ... Market isimli iş yerinin gerçekte tek bir şahsa ait olup sanık tarafından özellikle bu şahsın farklı yerlerde bulunan marketlerine yönelik hırsızlık suçu işleme yönünde bir karar alarak bu kasıt ile farklı şubelere girdiğinin de ileri sürülmemiş olması karşısında, aynı isme sahip olmakla birlikte farklı yerlerde faaliyet gösteren ve farklı işletmeler şeklinde çalışıp kendi bünyesinde yetkilileri bulunan Basın Anıtı ... Market ve Buğday Pazarı ... Market şubelerinden gerçekleştirdiği hırsızlık eylemleri nedeniyle sanığın, zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle tek bir hırsızlık suçundan cezalandırılmasının isabetli olmadığı, her iki şubeye de birden fazla kez girilmiş olması nedeniyle her biri kendi içerisinde zincirleme suç barındıran iki ayrı hırsızlık suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması gerektiği kabul edilmelidir.

Öte yandan, sanığın bir an için ... Market isimli iş yerinin aynı kişiye ait olduğunu sandığı yönünde beyanda bulunduğunun kabulü hâlinde, suça konu marketlerin aynı isme sahip olmakla birlikte farklı yerlerde faaliyet gösteren ayrı ayrı iş yerleri olması, her bir marketin yetkilisinin ve çalışanlarının da farklı kişiler olup market yetkililerinin iş yerinde bulunan eşya üzerinde fiili hâkimiyetlerinin bulunması karşısında, eylemlerinin ayrı ayrı suçları oluşturacağını bilebilecek durumda olan sanık hakkında TCK'nın 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanmayacağı hususunda herhangi bir tereddüt bulunmamaktadır.

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçe ile kabulüne; itirazın, sanığa iki ayrı ceza verilemeyeceği, eylemlerin zincirleme suç hükümlerine tabi olduğu gerekçesiyle sanığın lehine; zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle tek bir hırsızlık suçundan mahkûmiyet kararı verilmesinin isabetli olmadığı, her iki şubeye de birden fazla kez girilmiş olması nedeniyle her biri kendi içerisinde zincirleme suç barındıran iki ayrı hırsızlık suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması gerektiği yönünde ulaşılan sonucun ise sanığın aleyhine olduğunun anlaşılması karşısında, aleyhe yönelen temyiz ve itiraz bulunmaması nedenleriyle Özel Dairenin bozma kararının son bölümünde işaret edildiği üzere 1412 sayılı CMUK'un 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulması kaydıyla, Özel Dairenin bozma kararının (1) numaralı bendinde yer alan "sanığın ayrı ayrı ikişer kez hırsızlık suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği" ibaresinin çıkarılarak yerine, "sanığın, her iki şubede de birden fazla kez mal çalmış olması nedeniyle her biri kendi içerisinde zincirleme suç barındıran iki ayrı hırsızlık suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği" ibaresinin yazılmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; "TCK'nın 43. maddesinin gerekçesinde açıklandığı üzere zincirleme suç hükmünün gerçekleşmesinde, aynı suçun birden fazla değişik zamanlarda aynı kişiye karşı işlenmiş olması gereklidir. Ancak, bu suçlar bir suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmekte ve suçlar arasında subjektif bir bağ bulunmaktadır.

Bu itibarla, zincirleme suçta birden fazla suçun 'bir suç işleme kararının icrası kapsamında' işlenmesi aranmakta; bu subjektif unsur nedeniyle ortada birden fazla fiil ve birden fazla suç bulunmasına rağmen gerçek içtima kuralının uygulamasından vazgeçilerek fail tek bir suçtan sorumlu tutulmakta, ancak cezasının belirli bir oranda artırımı yoluna gidilmektedir. Zincirleme suçta, gerçek içtima kuralının uygulanmamasının asıl sebebi, suçlar arasındaki subjektif bağdır; bu unsurun bulunmaması zincirleme suça ilişkin hükmün uygulanmasına engeldir. ( Neslihan Göktürk, Fikri İçtima, Adalet Yayınevi)

Hırsızlık suçu malvarlığına karşı işlenen suçlardandır. Bu suçta korunan yarar, mülkiyetle birlikte zilyetliktir. Başka bir anlatımla, suçla, mülkiyet ve zilyetliğe karşı saldırılar korunmaktadır. Ceza hukukunda, daha üstün hâkimiyete sahip olan kimsenin gözetimi olmaksızın, şey üzerinde fiili hâkimiyetin kullanıldığı tüm haller, zilyetlik olarak değerlendirilmektedir. Kimseye bağlı olmadan, fiili hâkimiyet kullanan kimseler, yani şey üzerinde özerk olarak bir tasarrufta bulunabilecek herkes, ceza hukukunda zilyettir.

Ancak, hırsızlık suçunun mağduru klasik olarak suçun konusu oluşturan eşyanın zilyedi olarak belirtilmekte ise de; bu eşyanın malikinin mağdur olduğu gerçeğini değiştirmemektedir. Malik kimi durumda zilyetten önce gelmekte ve zilyet ikinci planda kalmaktadır. Kaldı ki, TCK'nın 43. maddesinde 'bir kişiye karşı' hükmünden ne zilyet, ne de malik anlaşılmaktadır.

Somut olayda; Kırşehir ilinde birbirlerine yakın ancak farklı yerlerde bulunan ... isimli iki ayrı markete sanığın, aynı gün içinde değişik zamanlarda müşteri olarak gidip suç konusu bebek mamalarını sırt çantasına doldurup ücretini ödemeden çıkmak suretiyle hırsızlık suçlarını işlediği konusunda bir tartışma bulunmamaktadır. Sanık, ... isimli iki ayrı marketin sahibinin aynı kişi olduğunu bilmektedir. Bir suç işleme kararının icrası kapsamında aynı marketin iki ayrı şubesinden hırsızlık suçunu işleyen sanığın toplamda çaldığı 19 adet mamayı tek seferde çalamıyacağını bildiği için suçu işlemeden önce suçu bir defada gerçekleştirmek yerine, kısımlara bölmüş ve bu surette gerçekleştirmeyi daha uygun görmüştür. Sanığın eylemleri arasında subjektif bir bağ bulunduğu gibi çıkan bir fırsattan yararlanma da sözkonusu değildir. Bu nedenle eylemlerin zincirleme şeklinde işlenen hırzılık suçunu oluşturduğu yönündeki Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabul edilmesi gerekirken itirazın değişik gerekçe ile kabulüne ilişkin sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum." açıklamasıyla,

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi de; benzer nedenlerle itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle KABULÜNE,

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi de; benzer nedenlerle itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle KABULÜNE,

2- Aleyhe yönelen temyiz ve itiraz bulunmaması nedenleriyle Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 20.11.2018 tarihli ve 3355-16317 sayılı bozma kararının son bölümünde işaret edildiği üzere 1412 sayılı CMUK'un 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulması kaydıyla, Özel Dairenin bozma ilamının (1) numaralı bendinde yer alan "sanığın ayrı ayrı ikişer kez hırsızlık suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği" ibaresinin çıkarılarak yerine, "sanığın, her iki şubede de birden fazla kez mal çalmış olması nedeniyle her biri kendi içerisinde zincirleme suç barındıran iki ayrı hırsızlık suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği" ibaresinin YAZILMASINA,

3- Dosyanın, bozma nedeni doğrultusunda işlem yapılmak üzere mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 22.10.2019 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5996, Karar No: 2012/28787, Tarih: 27.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/5996 E.  ,  2012/28787 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 2, 62, 52/4. maddeleri gereğince

mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 10.10.2007 yerine 24.10.2007 olarak yanlış gösterilmesi,

2- 28.04.2008 günlü duruşma tutanağının katip tarafından imzalanmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 219/1 maddesine muhalefet edilmesi,

3- Kaza sonucunda mağdurun adli muayene raporunda belirtildiği üzere hayati tehlike geçirmeksizin basit bir tıbbi müdahale ile düzelmeyecek ve kişide saptanan üst sağ ve sol diş kırığının hayati fonksiyonlarını hafif etkileyecek şekilde yaralandığı, , Adli Tıp Kurumu'nca diş kayıplarının adli yönden değerlendirilmesinine ilişkin "Yeni TCK'da Tanımlanan yaralama suçlarının Adli Tıp Açısından Değerlendirilmesine ve Adli Rapor Tanzimi İçin Rehber'de belirtildiği" üzere mağdurda meydana gelen yaralanmaların TCK'nın 89/1. maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeksizin temel cezada TCK'nın 89/2. maddesi gereğince arttırım yapılması,

4- 5237 sayılı TCK' nın 52. maddesi gereğince sanığa verilecek sonuç adli para cezasının, belirlenen tam gün sayısı üzerinde arttırım ve indirim yapıldıktan sonra sonuç tam gün sayısının bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle tespit edileceği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

5- Sabıkasız olup, olay sonrası mağduru hastaneye götüren, mağdur, müşteki, tanıklar ve kendi beyanına göre tedavi masraflarını karşılayan, mağdur ve müşteki tarafından hakkında başkaca zarar talebinde bulunulmayan, dosya içeriğine yansımış olumsuz bir davranışı da tespit edilmeyen sanık hakkında “ Sanığa atılı suçun vasıf ve mahiyeti meydana gelen zarar göz önüne alınarak CMK'nın 231 maddesi gereğince hükmün açıklanmasının ertelenmesine takdiren yer olmadığına” şeklindeki yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile sanık hakkında 5271 sayılı CMK' nın 231. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8774, Karar No: 2015/10264, Tarih: 15.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/8774 E.  ,  2015/10264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi ... ada ...-... ve ... parsel sayılı taşınmazların kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin 15.12.2014 tarihli geri çevirme kararı tam olarak yerine getirilmemiştir.

1-Dava konusu taşınmazlara, hangi kurum tarafından hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra, el atma tarihinin 09.10.1956-04.11.1983 tarihleri arasında olduğunun belirlenmesi halinde o tarih itibariyle, 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığının anlaşılması halinde ise, dava tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadıklarının, imar planı içinde iseler ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadıkları, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmazlar belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklıkları, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazların altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazların nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

3-Bilirkişi kurulunca somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan (10.07.2003) satış tarihi, dava konusu taşınmazların ise 22.11.2012 olan değerlendirme tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parselleri olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşülmüş ise oranının belediye başkanlığı imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Bilirkişi kurulunca somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,