muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12278, Karar No: 2015/569, Tarih: 19.01.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/12278 E.  ,  2015/569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada.... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/02/2014 tarih ve 2011/418-2014/25 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin .......'yi 2006 yılında eşi ile birlikte kurduğunu, mermerlerin her renkte boyanabilmesi adlı buluşunun patentini 23.10.2001 tarih 2001/022550 noda adına tescil ettirdiğini, müvekkilinin kendi imkanları ölçüsünde... Bölgesi'nde faaliyet gösterdiği sırada davalılardan .... ile tanıştığını, onun aracılığıyla da diğer davalıları tanıdığını, davalıların müvekkilinin buluşunun önemini kavrayarak ortak olup işleri büyütmek istediklerini, bu nedenle aralarında hisse devrine ve yeni ortaklık şekline dair analaşmalar yapılarak müvekkiline ait hisselerin bir kısmının diğer davalılara devredildiğini, aynı zamanda müvekkiline ait patent hakkının da bu anlaşmalar uyarınca davalı şirkete devredildiğini, ...'de yeni bir fabrika kurulup fuar organizasyonlarına katılındığını, müvekkilinin patentinin büyük talep görmesi üzerine davalıların müvekkilini ortaklıktan çıkarıp patentten yararlanmak istediklerini, bu amaçla müvekkili ve eşine sermaye koyma borcunu ödemesi yönünde ihtarlarda bulunarak 30.09.2011 tarih 2011/1 sayılı ortaklar kurulu kararıyla sermaye taahüdünü yerine getirmediği gerekçesiyle müvekkilinin ortaklıktan çıkarıldığını, yapılan işlemlerin taraflar arasındaki özel anlaşmalara ve iyi niyet kurallarına aykırı olduğunu, davalıların kendi sermaye borçlarını da yerine getirmediğini ileri sürerek 30.09.2011 tarih 2011/1 sayılı ortaklıktan çıkarmaya dair kararın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, sermaye koyma borcunun kanunla düzenlenildiğini, bu kanun hükmünün sözleşme ile ortadan kaldırılamayacağını, müvekkillerinin kendilerine düşen sermaye koyma borçlarını ödediklerini, davalıya usulünce ihtarların yapıldığını, taraflar arasında sermaye koyma borcunu ortadan kaldıran bir anlaşmanın da bulunmadığını, davacının tüm yatırım ve masraflara rağmen işi terk edip gittiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili, sermaye koyma borcunun kanunla düzenlenildiğini, bu kanun hükmünün sözleşme ile ortadan kaldırılamayacağını, müvekkillerinin kendilerine düşen sermaye koyma borçlarını ödediklerini, davalıya usulünce ihtarların yapıldığını, taraflar arasında sermaye koyma borcunu ortadan kaldıran bir anlaşmanın da bulunmadığını, davacının tüm yatırım ve masraflara rağmen işi terk edip gittiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; genel kurul kararını iptalinin kararın alındığı toplantıya iştirak edip muhalefet şerhi koymak suretiyle istenebileceği, davacının dava konusu kararın alındığı toplantıya katılıp muhalefet şerhi koymadığı, toplantıya katılmasının ve oyunu kullanmasının engellendiğine veya gündemin usulünce ilan edilmediğine ilişkin bir iddiada da bulunmadığı, bu nedenle iptal davası açmak için şekli koşulların yerine getirilmediği, toplantı çağrısına ve sermaye borcunun ödenmesine ilişkin ihtarların usulüne uygun olduğu, taraflar arasında sermaye borcuna ilişkin yapılan özel anlaşmaların ortaklığa karşı ileri sürülemeyeceği, davacının ana sözleşme uyarınca sermaye borcunu yerine getirmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5396, Karar No: 2013/5765, Tarih: 16.04.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/5396 E.  ,  2013/5765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Hazine ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 29.12.2011 gün ve 837/1071 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili, davalılar adına tapuda kayıtlı 551 parsel sayılı taşınmazın ... Gölü kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile kıyı olarak kamuya terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davacı Hazine vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay Yüksek 1. Hukuk Dairesi'nin 04.07.2007 gün ve 2007/6718 – 7632 sayılı ve 08.11.2010 tarih ve 2010/10658 – 11683 sayılı içtihatları ile hüküm yargılama giderleri konusunda bozulmuş; ikinci bozma ilamına karşı davacı Hazine vekilinin karar düzeltme talebi 14.04.2011 gün ve 2011/3484 – 4459 sayılı karar ile kabul edilerek, 6099 sayılı Yasa'nın getirdiği düzenlemenin Mahkemece gözetilmesi gereğine işaret edilerek hüküm bozulmuş; Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı Hazine vekilince süresinde temyiz edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, Mahkemenin kararı 5841 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanunun 2. ve 3. maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 2. maddesi ile 3402 sayılı Kanunun 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen cümlede: "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dâhil tarafların sıfatına bakılmaksızın" ve 3. maddesi ile aynı Kanuna eklenen Geçici 10. maddesinde ise; “Bu Kanunun 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu yasanın yürürlük tarihinden sonra Hazine'nin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

Ne Var ki, Yerel Mahkeme kararının temyizi aşamasında Anayasa Mahkemesi’nin 12.05.2011 gün ve 2009/31 Esas, 2011/77 Karar sayılı kararıyla; “25.02.2009 gün ve 5841 .//..

sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 2. maddesiyle 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3. maddesiyle 3402 sayılı Yasa’ya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline” karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanmıştır.

sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 2. maddesiyle 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3. maddesiyle 3402 sayılı Yasa’ya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline” karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanmıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 33. maddesinde yer alan “Hâkim, Türk Hukukunu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasa'nın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de 10.03.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi’nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararı sonucu oluşan durumun eldeki maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan davaya da uygulanması zorunlu olup, kamu malları ile ilgili davalar aynı zamanda kamu düzeni ilkesini de içermektedirler. Bu nedenle Mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararından sonra oluşan yeni yasal durum dikkate alınarak, inceleme yapılıp sonuca ulaşılması gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.

Somut olayda; işin esasının ve dava konusu taşınmazın, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi ve ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre, kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, Mahkemece bu konudaki görüşünün ortaya konulması ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Açıklanan nedenle davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 388/4. (HMK. m.297/ç) ve HUMK'nun 440/1. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine 16.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15968, Karar No: 2016/13993, Tarih: 13.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/15968 E.  ,  2016/13993 K.**

**"İçtihat Metni"**

.

MAHKEMESİ : .... İŞ MAHKEMESİ

.

DAVA : Davacı, fark ücret, fark ikramiye, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, bayram yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı ile davalılardan A.. B..'nın avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, fark ücret, fark ikramiye, ulusal bayram genel tatil, bayram yardımı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılar özetle; davanın reddini talep etmişlerdir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda kötüniyet tazminatı ve hafta tatili alacak taleplerinin reddine, diğer alacak taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içerisinde davacı avukatı ve davalılardan A.. B..'nın avukatı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında işçilik alacaklarının brüt mü yoksa net mi olarak hüküm altına alınması gerektiği noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Açıkça net talep edilmediği takdirde işçilik alacaklarının kesintiler infazda dikkate alınacağından brüt miktarlar üzerinden hüküm altına alınması gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı bilirkişi raporu ile belirlenen alacakları ıslah dilekçesinde brüt miktarlar üzerinden talepte bulunulduğu anlaşılmıştır.

İş yargılamasında kural olarak brüt üzerinden (aksine talep yoksa) hüküm kurulması gerekir. 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 94, 61, 103 ve 104. maddeleri gereğince, ücretten kesilmesi gereken vergiler ve sigorta primlerinin, ilgili kamu idaresine ödenmesi zorunluluğu davalı işverenlere aittir. Bunun temel mantık ve amacı, devletin vergi ve SSK primi gibi kayıplara yol açmamaktır. Ayrıca mahkeme taleple bağlı olup, davacının dava ve ıslah dilekçesinde de alacaklarını brüt olarak talep etmesi karşısında brüt miktarlara hükmedilmesi gerekirken net miktarlar üzerinden hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2015/3304, Karar No: 2015/15165, Tarih: 06.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/3304 E.  ,  2015/15165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİYARBAKIR 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/10/2014

NUMARASI : 2014/736-2014/1868

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalılardan ..........Tıp Merkezi AŞ. vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen 06.10.2015 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili gelmedi. Karşı taraf adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve taraflardan kimsenin gelmediği anlaşılmakla, işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y İ L A M I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin ağrıları nedeni ile davalı hastanenin acil servisine gittiğini, burada müvekkilini muayene eden davalı doktor D.. S..'in, diğer davalı hemşire N. A. 'e iğne yapması talimatını verdiğini, ancak iğnenin yapılmasından sonra müvekkilinin bacağının titremeye ve ağrımaya başladığını, sonrasında ise bacağının dizden aşağısını hissetmeyen müvekkilinin tedavisinin halen devam ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı olmak üzere, 8.000 TL maddi ve 50.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalı ........ Tıp Merkezi A.Ş yönünden davanın kısmen kabulüne, 25.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden yasal faizi ile davalıdan tahsiline, diğer davalılara karşı açılan davanın ise reddine dair verilen hükmün davalı ........ Tıp Merkezi A.Ş tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 27.01.2014 günlü ve 2013/19977 E. 2014/926 K. sayılı ilamı ile;

(...Somut olayda; davacının talebi haksız eylemden doğan ve kusursuz sorumluluğa dayanan maddi ve manevi tazminat olduğundan davanın ticari niteliği bulunmamaktadır. Dosya incelendiğinde, davanın, 6335 sayılı Yasa ile değişik 6102 sayılı TTK'nun 5. maddesi hükmünün yürürlüğe girdiği 01/07/2012 tarihinden önce Asliye Hukuk Mahkemesinde

(Ticaret Mahkemesi sıfatı ile) açıldığı anlaşılmaktadır. 6102 sayılı TTK'nun 4. maddesine göre, bir davanın ticari dava olabilmesi için uyuşmazlığın her iki tarafının da tacir olması ve ticari işletmeleriyle ilgili hususlardan doğmuş bulunması veya anılan yasa maddesinde sayılan mutlak ticari davalardan olması gerekli ve yeterlidir. Anılan ilkelere göre ticari bir niteliği bulunmayan davada davalının işbölümü itirazına rağmen Ticaret Mahkemesi sıfatı ile yargılama yapılması isabetli bulunmamıştır.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak, saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek, takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu bedel, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut olayda; mahkemece, davacının ekonomik sosyal durumu hakkında bir araştırma yapılmaksızın manevi tazminat miktarının belirlenmiş olması da doğru bulunmamıştır...) gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma ilamına uyan mahkemece; enjeksiyonu uygulayan davalı hemşire ve enjeksiyon yapılma talimatı veren davalı doktorunun kusurlarının bulunmadığı, ancak işleten ve adam çalıştıran sıfatı ile davalı hastanenin sorumlu olduğu gerekçesiyle davalı ..........Tıp Merkezi A.Ş yönünden davanın kısmen kabulü ile 25.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, diğer davalılara karşı açılan davanın ise reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ............Tıp Merkezi A.Ş vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı tarafın sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret tarifesinin 3/2 maddesi; "Müteselsil sorumluluk da dahil olmak üzere, birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek, ret sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine ise her ret sebebi için ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmolunur." hükmünü içermektedir.

Bu nedenle, davalılar haklarındaki ret sebeplerinin ayrı olduğu gözetilerek, davalı hastane lehine ayrı vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, tüm davalılar için tek vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Bu nedenle, davalılar haklarındaki ret sebeplerinin ayrı olduğu gözetilerek, davalı hastane lehine ayrı vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, tüm davalılar için tek vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Ne var ki; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, davalı tarafın bu yöne ilişen temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 5. bendi çıkarılarak yerine "5- AAÜT. nin 3/2 maddesi uyarınca, davalılar D.. S.. ve N. A. için 3.880 TL, davalı şirket için ise 3.000 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine," ifadesinin yazılması suretiyle hükmün HUMK.nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4935, Karar No: 2018/771, Tarih: 22.02.2018

**15. Hukuk Dairesi         2016/4935 E.  ,  2018/771 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinin devri nedeniyle, alacağının belirlenip davalılardan tahsiline ilişkin olup, mahkemece davanın reddine dair verilen hüküm, davacı vekili tarafından temyiz olunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin davalı ... .ye yönelik diğer temyiz itirazlarına gelince; davacı vekili, dava dışı...... ile davalılardan ... arasında Şangarius .... yap-işlet-devret modeliyle üstlenilmesine karşın, işi tamamlayamadığından sözleşmeyi encümen kararı ile davacı müvekkilinin devraldığını, .....in imzasının bulunduğu 20.07.2009 tarihli protokoldeki yükümlülüklerini yerine getirmediğini, bu şirketin cevabi ihtarname ile hissedarların sözleşmenin hükümsüz hale geldiğini, sözleşmenin dava dışı ..... isimli şirkete devredilmekle birlikte, bu şirketin de yükümlülüklerini yerine getirmediğinden sözleşmenin feshedilerek 12.10.2009 tarihli Devir Sözleşmesi ile dava dışı ..... İnşaata devrine karşın edimini yerine getirmemesi nedeniyle 18.01.2010 tarihinde davalı ... devredildiğini, müvekkil şirketin yaptığı itirazların dikkate alınmadığını, müvekkili şirketin davalı ... şirketine yönelik kestiği faturalar karşılığı protokol ile 7.026.800,00 TL çek verilmesinin kararlaştırıldığını, ancak çeklerin de karşılıksız çıktığını, çeklerin bir kısmının ise hiç verilmediğini, bir kısmının iade edildiğini, yapılan harcamaların davalılar tarafından karşılanmadığını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı ...vekili cevap dilekçesinde, davanın kesin hüküm, zamanaşımı ve husumet yönünden reddi gerektiğini, şirketler arasındaki tüm devirlerin tüm hak ve borçları ile yapıldığını ve davacı şirketin müvekkili şirketten bir alacağı olmadığını, davacı şirketin muhatabının ..... İnşaat isimli firma olduğunu, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

./.....

./.....

Mahkemece, dava tümden reddedilmiş ise de, davacı vekili dava dilekçesinde ve delil listesinde 18.01.2010 tarihli protokole de dayanmış ve bu protokol uyarınca 1 ve 2 nolu faturaların düzenlendiğini, bu faturaların karşılığı olarak da çeklerin düzenlendiğini bildirmiştir. Mahkemece bu protokol hükümleri değerlendirilmemiş ve bu kapsamda verilen çeklerin tahsil edilip edilmediği araştırılmamış ve bu çeklerin bir kısmının iade edildiği iddia edildiği halde bu iddia üzerinde durulmamış ve gerekçede de bu hususa değinilmemiştir. Protokolün hükümsüz kaldığına dair bir savunma da bulunmamaktadır.

O halde mahkemece yapılacak iş, 18.01.2010 tarihli protokol kapsamı değerlendirilerek, bu protokol uyarınca davacıya verilmesi kararlaştırılan çeklerle ilgili taraf delillerinin toplanması, çeklerin karşılığının ödenip ödenmediği üzerinde durulması ve faturaların da davalı şirketin kayıtlarında olup olmadığı hususu açıklığa kavuşturulduktan sonra taleple bağlı kalınarak davanın sonuçlandırılmasından ibarettir.

Eksik inceleme ile anılan protokol gözardı edilerek karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 22.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....