muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3370, Karar No: 2023/7802, Tarih: 28.12.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı tarafından dosyaya sunulan dava dışı ... Döner Ltd. Şti. ile imzalanan 28.09.2014-28.09.2019 tarihleri arasında geçerli olduğu beyan edilen sözleşmenin, noter tasdikli olmadığı, tescil edilmediğinin anlaşıldığı, ... Döner ile o tarihte markanın sahibi olan ... Çerman ile yapılan 14.11.2013 tarihli marka lisans sözleşmesinin de iki yıl süreli olduğu, münhasır olmayan lisans sözleşmesi olduğu ve lisans alana lisans hakkını üçüncü kişilere devir yetkisi verildiğinin de düzenlenmediği, bu durumda davalı tarafça lisans sözleşmesine dayalı olarak markanın kullanıldığının ve kullanımın hukuka uygun olduğunun davacı tarafa karşı ileri sürülmesi mümkün olmadığı, kaldı ki davalı tarafça, sözleşme kapsamında kullanıldığı ileri sürülen "KATIK" ibareli şekil markasının tescil edildiği şekilde kullanılmadığı, davalının iki ayrı markanın birinin sözcük unsurunu, diğerinin şekil unsurunu alarak ... bir marka gibi kullanması ve kullanımın davacının aynı sınıfta tescilli ve koruma altına olan davacının 2011/118784 sayılı marka ve logosuna benzetilmesi ticari dürüstlük kuralları ile bağdaşmayacağı, markaya tecavüzün tespiti ile önlenmesine karar verilmesi yerinde olduğu, davacı vekili sunulan sözleşmelere göre lisans bedeli hesaplanmasını talep etmişse de davacı tarafça emsal olarak sunulan sözleşmelerin 10 yıllık olduğu ve davacı markasının isim hakkının 10 yıl süreyle kullandırılması karşılığında 50.000,00 TL isim hakkı bedeli ile aylık 2.500,00 TL "royalty" bedeli kararlaştırıldığı, somut olayda ihlal süresinin 1 yıl 1 ay 20 ... olduğu bilirkişi ... ve ek raporunda tespiti yapılan davalı cirosu dikkate alındığında, belirtilen ihlal süresi için hükmedilen 14.062,50 TL lisans bedeline dayalı maddi tazminatın dosya kapsamına uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istenmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hakkına tecavüzünün tespiti, önlenmesi, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 61 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

Dava, marka hakkına tecavüzünün tespiti, önlenmesi, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hakkına tecavüzünün tespiti, önlenmesi, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 61 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

Dava, marka hakkına tecavüzünün tespiti, önlenmesi, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemesince her ne kadar davalı eylemlerinin marka hakkına tecavüz oluşturduğundan bahisle hüküm kurulmuş ise de yargılama aşamasında dava dosyasına yansımış olan, aynı eylemleri konu ..., davalı şirket temsilcisinin yargılandığı ceza dosyasının bekletici mesele yapılmadığı, anılan dosyada ise taraf markaları arasında iltibas oluşmadığından bahisle sanıklar hakkında beraat kararı verildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda ceza mahkemesince belirlenen maddi olgunun hukuk hakimini de bağlayacağı gözetilerek ceza mahkemesi kararının kesinleşmesi beklenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken anılan husus değerlendirilmeden karar verilmesi doğru olmamış kararın re'sen bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/489, Karar No: 2018/1425, Tarih: 26.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/489 E.  ,  2018/1425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Murisin terekesinin teslimi istemine ilişkin olarak açılan davada İstanbul 3. Sulh Hukuk ile Maden Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, murisin terekesinin teslimi istemine ilişkindir.

İstanbul 3. Sulh Hukuk Mahkemesince, müteveffa hakkında yapılan kolluk araştırmasına göre " UYAP sistemi üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğinin yerleşim yeri adresi olan ... Mah. ... Sk. No:...İç Kapı No:.. adresinde ikamet etmediğinin bildirildiği, nüfusa kayıtlı yerin ...olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Maden Sulh Hukuk Mahkemesi ise müteveffanın UYAP sistemi üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğinin incelenmesinde; müteveffanın yerleşim yeri adresinin " ..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır." denilmektedir. TMK'nın 19/1. maddesinde de "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." hükmüne yer verilmiştir.

Müteveffa hakkında yapılan kolluk araştırmasına göre " UYAP sistemi üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğinin yerleşim yeri adresi olan ... adresinde ikamet etmediğinin bildirildiği, nüfusa kayıtlı yerin... olduğu anlaşılmakla, uyuşmazlığın Maden Sulh Hukuk Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Maden Sulh Hukuk Mahkemesinin Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/02/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3749, Karar No: 2019/13696, Tarih: 02.10.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/3749 E.  ,  2019/13696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 02.10.2019 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ:

Sanığın Müdahile oğluna 250 lira borcum var deyip 300 lira gösterdiği, 50 lira vermesini istediği, müdahilin cüzdanı çıkarttığı, sanığın paraları cüzdana koyacağım deyip cüzdanı aldığı, paraları koyar gibi yapıp cüzdandaki 500 lirayı el çabukluğu ile alıp müdahilin cüzdanını geri verdiği Mahkemece ve Diremizce kabul edilmiştir. Bu halde eylemin özel beceri ile işlendiğinin kabulü gerekir. Bu kabulden sonra ise uyuşmazlık, TCK'nun 141. veya 142/2- b. maddelerinden hangisinin uygulanacağı noktasındadır.

Dairemizin çoğunluğu YCGK'nun uygulamasına paralel olarak TCK'nun 141. maddesinin uygulanacağı görüşündedir.

Kanaatimizce dilbilgisi ve gramer kuralları, kanunun gerekçesi, kanunun amacı ve ceza hukuku yorum metodları hep birlikte değerlendirildiğinde TCK'nun 142/2-b.maddesinin uygulanması hakkaniyete ve hukuk adaletine daha uygun olacaktır.

YCGK'muz 2017/497 ve 2019/79 karar sayılı kararlarında özel becerinin ancak kişinin elinden veya üstünden çekip almak suretiyle hırsızlık suçlarında gösterilmesi halinde uygulanacağını kabul etmiştir. Bu kararlarında dilbilgisi kurallarını, gerekçenin bağlayıcı olmaması, metne aykırı gerekçenin maddenin uygulama alanını genişleteceği, öğretide bu yönde görüşler olduğu, özel becerinin yankesiciliğe göre daha kapsayıcı olduğu, TCK'nun 142/2. maddesinin son fıkrasının da bu görüşü desteklediği gerekçelerine yer vermiştir.

Madde metninin "Elde ve üstte taşınan eşyanın; a) Çekip almak suretiyle. b) Özel beceriyle çalınması" şeklinde anlaşılması gerektiğini belirtmiştir.

Madde metninin "Elde ve üstte taşınan eşyanın; a) Çekip almak suretiyle. b) Özel beceriyle çalınması" şeklinde anlaşılması gerektiğini belirtmiştir.

YCGK'umuzun bu görüşünü ileride görüşeceği dosyalarda değiştireceği kanaatini taşımıktayız.

Şöyle ki;

Söz konusu fıkra bendini sadece dilbilgisi ve gramer kurallarını, bu kurallar ışığında maddenin ve Kanunun tümünün metnini dikkate alınarak değerlendirdiğimizde hırsızlık suçunun elde ve üstte taşınan eşyeyı çekip almak suretiyle işlenmesi ya da hırsızlık suçunun özel beceri ile işlenmesi şeklinde yorumlamamız gerekir. Kanun koyucu tüm maddelerde olduğu gibi bu madde de tekrardan kaçınmak için "hırsızlık suçunun;" ve "işlenmesi halinde" tabirlerini tüm bentleri kapsayıcı şekilde bir defa kullanmıştır.

Aksine yorumda metin yazılırken muhakkak surette " Elde ve üstte taşınan eşyayı; çekip almak suretiyle ya da özel beceri ile," şeklinde yazılması ve (;) veya (,) işaretinin kullanılması gerekirdi. Nitekim YCGK'muz gerekçesinde yorum yaparken metni "elde ve üstte taşınan eşyayı;" şeklinde yazarak ve aşyayı kelimesinden sonra (;) kullanmıştır.

Sorun maddeyi metini okuyarak nasıl yorumlayacağımızdır. İlk önce Lafzi Yorum Metoduna göre başlayacağımız ve daha sonra Sistematik, Tarihi ve Amaca Göre Yorum Metodlarını dikkate alarak yapacağımız yorum sonucuna göre metin gerekçe ile örtüşecek veya farklılıklar olacaktır.

Öğretide; yorum metodlarını dikkate almamak objektif olması gereken kararların subjektif olması sonucunu doğuracağı, sadece lafzi yorum metodunda bile normun hukuki açıdan taşıdığı anlamını bulmak ve diğer yorum metodları ile denetleme yapmak gerektiği, kanunun sadece metnine bağlı kalarak değil amacına ve özüne göre (ruhuna göre) yorumlanması gerektiği kabul edilmiştir.

Kanunun gerekçesine ve mülga 765 SK'nun ilgili maddelerini dikkate alarak yorum yaptığımızda, kanun koyucunun şahsi çeviklik ve yankesicilik tabirinden daha kapsayıcı olan özel beceri tabirini kullanarak ve çekip almak tabirini de ekleyerek yankesicilik dışındaki kişinin üzerinde olmayan malını alma özel becerilerini de bu bent kapsamına almayı amaçladığı gerekçede belirtilen şahsi çeviklik ve hayvanları eğiterek hırsızlık yaptırma örneklerinden anlaşılmaktadır. Aksine Genel Kurulumuzun şahsi çeviklik ile veya hayvanları kullanarak hırsızlık yapmak özel becerilerinin kişinin üstünden eşyasını almakta kullanılması gerektiği, kişinin üstünden eşyayı almada yankesicilik dışında daha kapsayıcı özel beceri tabirinin kullanıldığı kanaati gerek lafzi gerekse ruhi yorum metoduna tam uygun değildir kanatindeyiz. Zira yankesicilik zaten kişinin üzerinden özel beceri ile kişiye hissettirmeden malını almaktır.Bunun dışındaki eylemler elden veya üstten çekip alma tabiri ile zaten karşılanmaktadır. Kaldı ki kanunlarda suç sayılan eylemler ayrıntılı belirlenmeyip genel olarak tarif edilecek ve muhakkak surette yorum metodu devreye girecek ve somut eylemin hangi maddeye uyduğu belirlenecektir.

Şüphesiz Ceza Hukuku Genel prensiplerine göre kanunsuz suç olmaz ve aleyhe kıyas yapılamaz. Olayımızda TCK'nun 142/2-b maddesinin uygulanması halinde bu prensipleri aykırı olarak kanunda tarif edilmeyen bir eylemi suç haline getirme ve kıyasen suç ihdas etmiş olunmayacaktır. Hukukun Genel prensiplerine göre tüm hukuk dallarında yoruma tereddüt halinde başvurulabilir. Hatta tüm uygulama yorumun sonucuna göre şekillenmektedir. Tam tersine kanunun gerekçesi, lafzı ve ruhu birlikte dikkate alındığında gerekçe ile metin örtüşmektedir. Bu nedenle bu bente bir kunun değişikliğine de ihtiyaç yoktur.

Özel becerinin şartının sadece kişinin üstünden eşyanın alınmasında aranması, kanun koyucunun amaçladığı madedenin uygulama alanını daraltma sonucunu doğuracak, kişinin elinden veya üstünden olmayan şahsi çeviklikle, hayvanı kullanarak veya başka özel becerilerle hırsızılık eylemlerinde TCK'nun 141. maddesi uygulanmak zorunda kalacaktır.

Anılan nedenler sanık hakkında TCK'nun 142/2-b. maddesinin uygulanması gerektiği kanaati ile Heyetimizin Çoğunluğunun görüşünü katılmıyorum.02.10.2019
Yargıtay — Esas No: 2009/5272, Karar No: 2009/7003, Tarih: 17.06.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/5272 E.  ,  2009/7003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİVRİ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/03/2008

Okundu

6.7.2009 A.R.T.
Yargıtay — Esas No: 2022/274, Karar No: 2022/1395, Tarih: 27.10.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2022/274 E.  ,  2022/1395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 3. Hukuk Dairesi (İlk Derece Mahkemesi Sıfatıyla)

1. Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı Yargıtay 3. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonunda, davanın reddine karar verilmiştir.

2. Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı dava dilekçesinde; ... Asliye Hukuk Mahkemesinde (Eski ... Asliye Hukuk Mahkemesi) açılan davaya bakan hâkimin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 46. maddesine uygun davranmayarak davanın reddine ilişkin kararını temyiz ettiğinde Yargıtay 13. Hukuk Dairesince, yargılama sırasında alınan raporlar arasında değerlendirmeler ve varılan sonuçlar açısından tam bir çelişki bulunmakla, bilirkişi raporları arasındaki çelişkiler giderilmeden bunlardan birine itibar edilerek hüküm kurulamayacağı, ceza yargılamasında başvurulması zorunlu olan Yüksek Sağlık Şurasının hukuk davalarında resmî bilirkişi niteliğinin bulunmadığı, öte yandan Yüksek Sağlık Şurası raporunda davalı doktorların kusursuz sayıldıklarına ilişkin sonucun hangi verilere dayandırıldığının net bir şekilde ortaya konulmadığı, somut ve denetime elverişli bir değerlendirme yapılmadığı için hükme esas alınamayacağı, bu nedenle eksik incelemeye dayalı hüküm kurulmasının yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle mahkeme kararının bozulduğunu, yerel mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra ... Üniversitesi Tıp Fakültesinden oluşturulan bilirkişi kurulundan rapor aldırıldığını, kendisi üzerinde hiçbir inceleme yapılmadan, son durumu gözetilmeden, geçirdiği ameliyatlar ve beyin kanaması sonucunda ne tür ilaçlara bağlı kaldığı araştırılmadan, Adli Tıp Genel Kurulu ve Adli Tıp 3. İhtisas Kurulunun davalılara verdikleri kusur incelenmeden ve Tabipler Odasının yanlış teşhis ve tedavi nedeniyle davalı doktorlara verdiği kınama cezaları görmezden gelinerek baştan savma gerekçesiz bir raporla doktorların kusursuz olduğunun belirtildiğini, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulunca, %69 oranında kalıcı beden ve çalışma gücü kaybının bulunduğu, ileri tetkik istenmeden hipotansif sefalji tanısıyla ... ilacıyla tedavisine başlandığı, bu nedenle ameliyata alındığı, Dr. ...'nün sorumluluğunun muayene ettiği 23.12.1998 tarihinde başladığı ancak hematomu zamanında tespit etmediği, ... tedavisinin kanamayı artırıcı yönde etkisinin bulunduğu hastanın geç dönemde operasyona alınmasına neden olduğu, 23.12.1998 ilâ 31.12.1998 tarihleri arasında gereksiz tedavi uyguladığı, ancak kanamayı ne miktarda artırıcı etkisinin bulunduğunun bilinemeyeceğinden ameliyattan sonraki seyir ile ilgili olarak hekimin eylemine katkısının bilinemeyeceğine karar verildiğini, bilirkişiler, herhangi bir sekel kalıp kalmayacağı, ameliyat sonrası oluşan maluliyet durumunun engellenmesi imkânının olup olmadığı, ayrıca beyin görüntüleme istenmesinin mutlak bir durum olup olmadığı, şayet istenmemiş ise kusur durumuna etkisinin ne olacağı hususunda önceki rapora atfen nörolojik muayenesinde bir patoloji izlenmediğini, bu durumda mutlaka görüntüleme yapılmasının şart olmadığını ve bu yaklaşımından dolayı doktora kusur verilmesinin uygun olmayacağını belirtince mahkemece davanın reddine karar verildiğini, dosyada davalıların kusurlu olduğuna ilişkin Adli Tıp 3. İhtisas Kurulunun 30.01.2012 ve Adli Tıp Genel Kurulunun 24.10

. İhtisas Kurulunun 30.01.2012 ve Adli Tıp Genel Kurulunun 24.10.2012 tarihli adli raporları bulunduğu hâlde Yargıtay bozma ilamına uygun yargılama yapılmadan bilirkişilerle anlaşarak gerçek olmayan raporlar düzenleten hakimin taraflı davrandığını, davalıları kayırdığını ve davalılardan maddi menfaat elde ettiğini, işini kaybettiğini, üç tane büyük beyin ameliyatı geçirdiğini, ailesinden ayrıldığını, %69 çalışma ve iş gücünü kaybettiğini, bu nedenle çalışamaz hâle geldiğini, hâkimin kararının mağduriyetini kalıcı hâle getirdiğini, haksız ve hukuka uygun olmayan gerekçelerle davasının reddedildiğini ileri sürerek 300.000TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davanın Hazine Bakanlığı yerine Maliye Hazinesine açılması gerektiğinden husumetten reddinin gerektiğini, davanın zamanaşımı süresi geçtikten sonra açıldığını, esas bakımından da hâkimin yargılama faaliyetinden dolayı devlet aleyhine tazminat davası açılabilmesi için HMK’nın 46. maddesinde tahdidi olarak yazılan sebeplerin bir veya birkaçının gerçekleşmesi ve hâkimin sayılan sorumluluk nedenlerinin gerçekleşmesi için kasten veya ağır ihmali sonucu kanun hükmüne aykırı davranması gerektiğini, dava dilekçesinde herhangi somut bir iddiaya yer verilmeden soyut taleplerle manevi tazminat istendiğini, yerel mahkeme kararında tazminat sorumluluğunu gerektiren bir husus bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Görevsizlik Kararı:

6. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 17.07.2019 tarihli ve 2019/40 E., 2019/66 K. sayılı kararı ile; dosya üzerinden görevsizlik kararı verilmiş ve talep hâlinde dosyanın Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesine gönderilmesine karar verilmiş; kararın kesinleşmesi üzerine dosya Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesine gönderilmiştir.

Özel Daire Kararı:

7. Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 19.10.2021 tarihli ve 2020/2 E., 2021/4 K. sayılı kararı ile;

“…DAVA: Davanın ilk önce açıldığı Yargıtay 4 Hukuk Dairesi 17 Temmuz 2019 tarih ve 2019/40- 66 sayılı görevsizlik kararı ile dosyayı dairemize göndermiştir.

Dairemizce davacının adli yardım talebi 31 Ekim 2019 tarihinde kabul edilmiştir.

Davacı asil, 16 Temmuz 2019 tarihli dava dilekçesinde; eski ... 1.yeni ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nde açtığı davaya bakan hakimin , HMK 46 maddesine uygun davranmayarak verdiği red kararının hukuka aykırı olması nedeniyle uğradığı manevi zararın tazmini istemiş, bu davaya esas olan Asliye Hukukta açtığı davanın reddine ilişkin kararı temyiz ettiğinde; Yargıtay 13 Hukuk Dairesinin yargılama sırasında alınan raporlar arasında değerlendirmeler ve varılan sonuçlar açısından tam bir çelişki bulunmakla bilirkişi raporları arasındaki çelişkiler giderilmeden bunlardan birine itibar edilerek hüküm kurulamayacağı, Ceza yargılamasında başvurulması zorunlu olan Yüksek Sağlık Şurasının hukuk davalarında resmi bilirkişi niteliğinin bulunmadığını, Öte yandan Yüksek Sağlık Şurası raporunda davalı doktorların kusursuz sayıldıklarına ilişkin sonucun hangi verilere dayandırıldığının net bir şekilde ortaya konulmadığı somut ve denetime elverişli bir değerlendirme yapılmadığı için hükme esas alınamayacağı, Bu nedenle eksik incelemeye dayalı hüküm kurulmasının yasaya aykırı olması nedeniyle mahkeme kararının bozulduğunu belirtmiştir.

Mahalli mahkeme bozma ilamına uyulduktan sonra ... Üniversitesi Tıp Fakültesinden oluşturulan bilirkişi kurulundan rapor aldırıldığını, hasta olan kendisi üzerinde hiçbir inceleme yapılmadan son durumu gözetilmeden geçirdiği ameliyatlar ve beyin kanaması sonucunda ne tür ilaçlara bağlı kaldığı araştırılmadan Adli Tıp Genel kurulu ve Adli Tıp 3 İhtisas Kurulunun davalılara verdikleri kusur incelenmeden ve Tabipler Odası'nın yanlış teşhis ve tedavi nedeniyle davalı doktorlara verdiği kınama cezaları görmezden gelerek baştan savma gerekçesiz bir raporla doktorların kusursuz olduğunun belirtildiği Adli Tıp 3 İhtisas Kurulunun % 69 oranında kalıcı beden ve çalışma gücü kaybının bulunduğu ,Adli Tıp 3 İhtisas Kurulunun 19 Aralık 2004 tarihli raporunda ileri tetkik istenmeden hipotansif sefalji tanısıyla ... ilacıyla tedavisine başlandığı,bu nedenle ameliyata alındığı, Dr ...'nün sorumluluğunun muayene ettiği 23 Aralık 1998 tarihinde başladığı ancak hematomu zamanında tespit etmediği, ... tedavisinin kanamayı artırıcı yönde etkisinin bulunduğu hastanın geç dönemde operasyona alınmasına neden olduğu 23 Aralık ila 31 Aralık 1998 tarihleri arasında gereksiz tedavi uyguladığı ancak kanamayı ne miktarda artırıcı etkisinin bulunduğunun bilinemeyeceğinden ameliyattan sonraki seyir ile ilgili olarak hekimin eylemine katkısının bilinemeyeceğine karar verildiğini,

Bilirkişiler herhangi bir sekel kalıp kalmayacağı ameliyat sonrası oluşan maluliyet durumunun engellenme imkanı olup olmadığı ayrıca beyin görüntüleme istenmesinin mutlak bir durum olup olmadığı şayet istenmemiş ise kusur durumuna etkisinin ne olacağı hususunda önceki rapora atfen nörolojik muayenesinde bir patoloji izlenmediği bu durumda mutlaka görüntüleme yapılmasının şart olmadığı bu yaklaşımından dolayı doktora kusur verilmesinin uygun olmayacağı belirtince mahkemece davanın reddine karar verildiğini,

Dosyada davalıların kusurlu olduğuna ilişkin Adli Tıp 3.İhtisas Kurulunun 30 Ocak 2012 ve Adli Tıp Genel Kurulunun 24 Ekim 2012 adli raporları bulunduğu halde Yargıtay bozma ilamına uygun yargılama yapılmadan bilirkişilerle anlaşarak gerçek olmayan raporlar düzenleten Hakimin taraflı davrandığı, ,davalıları kayırdığı ve davalılardan maddi menfaat elde ettiğini, işini kaybettiği 3 tane büyük beyin ameliyatı geçirdiği,ailesinden ayrıldığını,, %69 çalışma ve iş gücünden kaybettiğini ,bu nedenle çalışamaz hale geldiğini Hakimin kararının mağduriyetini kalıcı hale getirdiğini haksız ve hukuka uygun olmayan gerekçelerle davasının reddedildiğini belirterek davalı Hazine aleyhine 300.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.