muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3348, Karar No: 2023/3569, Tarih: 29.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/3348 E.  ,  2023/3569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Sanık müdafiine usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen on beş günlük kanunî temyiz süresinden sonra temyiz edildiği, iş bu dilekçede duruşma talebinde bulunulduğu belirlenerek duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminde, sanık hakkında verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 04.04.2022 tarihli ve 2022/12681 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fırkasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Bakırköy 23. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.09.2022 tarihli ve 2022/110 Esas, 2022/274 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılması ile hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Kararın sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından istinafı üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 10.11.2022 tarihli ve 2022/2090 Esas, 2022/2335 Karar sayılı kararı ile katılan Bakanlık lehine vekalet ücretinin hükme eklenmesi suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.03.2023 tarihli Tebliğnamesinde sanık müdafiinin temyiz isteminin süre yönünden "Reddi" ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yönünden hükmün "Onanması" görüşü bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Ceza tayininde ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasında alt sınırdan uzaklaşılması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.03.2023 tarihli Tebliğnamesinde sanık müdafiinin temyiz isteminin süre yönünden "Reddi" ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yönünden hükmün "Onanması" görüşü bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Ceza tayininde ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasında alt sınırdan uzaklaşılması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

Mahkemece, mağdurenin babası olan sanığın 2019 yılı kış aylarında okulların açık olduğu bir zaman diliminde akşam saatlerinde sanığın alkol aldıktan sonra sarhoş olduğu, mağdureyi kolundan tutarak tuvalete götürdüğü, kapıyı kilitlediği, burada mağdureye cinsel organını gösterdiği, bu tarihten 19.03.2022 tarihine kadar olan süre içerisinde sanığın mağdureye beş-altı kez istismarda bulunduğu, sanığın gece geç saatlerde alkol aldıktan sonra mağdurun odasına girdiği, mağdurenin üzerindeki kıyafetleri çıkarttıktan sonra özel bölgelerine, göğüslerine ve bacaklarına dokunduğu, son olarak 19.03.2022 günü akşam saatlerinde sanığın mağdurenin odasına girdiği, mağdurenin üzerinde bulunan tişörtü ve sütyenini çıkarttıktan sonra göğüslerini okşayarak istismarda bulunduğu iddia edilen olayda,

Sanığın kızı olan mağdureye karşı farklı tarihlerde birden fazla kez sarkıntılığı aşan boyutta cinsel istismarda bulunduğu, mağdurenin hazırlık aşamasında çocuk izlem merkezinde alınan ifadesinde detaylı şekilde anlatımda bulunması, mağdurun kovuşturma beyanında hazırlık aşamasında vermiş olduğu ifadesinden dönerek annesinin babasından boşanması için iftira attığını beyan etmesi karşısında; mağdurun annesi olan müştekinin birinci celse alınan beyanında da belirttiği üzere mağdurun daha önceden annesi ile babasından boşanması konusunu konuşmadığı, yine mağdurun annesinin boşanması amacıyla böyle bir iddiada bulunduğunu beyan etmesi karşısında olayı öncelikle annesine anlatması beklenirken mağdurun istismar olayını önce arkadaşlarına ve rehber öğretmenine anlatması, ilk olay tarihinde on iki yaşından küçük olan mağdurenin sanığa suç isnadında bulunmasını gerektirecek derecede bir durumun olmadığı, mağdur annesi ile babasının sürekli kavga edeceklerine boşanmalarını istediği için bu olayı uydurduğunu beyan etse de sanık ve mağdure ile birlikte aynı evde yaşayan sanığın annesinin birinci celsede oğlu ile gelini arasında büyük kavgaların yaşandığını görmediğine ilişkin beyanı, yine mağdure, babasının boşanmak istediğini ancak annesinin kabul etmediğini beyan etmiş ise de sanığın annesinin birinci celsede iki-üç sene önce boşanma konusunda konuştuklarını ancak daha sonrasında boşanma konusunu duymadığına ilişkin beyanı, olayın ortaya çıkış şekli, mağdurenin kovuşturma beyanında çelişkilerin bulunması, müştekinin birinci celse alınan beyanında mağdurenin iddiasını okuldan öğrendikten sonra mağdure ile konuştuğunda mağdurenin kendisiyle ağlayarak konuştuğunu ve kendisine neden inanmadığını sorduğunu beyan etmesi, yine müştekinin beyanında sosyal hizmetlerde kızıyla konuşurken oradaki kişilerin de kendisine siz neden kızınıza inanmıyorsunuz şeklinde konuştuklarını beyan etmesi, mağdurenin arkadaşları olan tanık ....'nin ifadesinde mağdurenin kendisine babasının istismarda bulunduğunu anlattığını, mağdurenin aile ile ilgili konu açıldığında gözlerinin dolduğunu beyan etmesi, Bakırköy 3. Aile Mahkemesinin 2022/234 esas sayılı dosya içeriği, özellikle boşanma protokolünde mağdurenin sanıkla şahsi ilişki kurmamasının yer alması, dosya içerisinde yer alan ve mağdure ile arkadaşı tanık ....'nin ve mağdur ile babası arasında yapılan mesaj içerikleri, mağdurun okuduğu lisede rehber öğretmeni olarak görev yapan tanık .... tarafından tanzim edilen tutanak içeriği, tanık ...

. Aile Mahkemesinin 2022/234 esas sayılı dosya içeriği, özellikle boşanma protokolünde mağdurenin sanıkla şahsi ilişki kurmamasının yer alması, dosya içerisinde yer alan ve mağdure ile arkadaşı tanık ....'nin ve mağdur ile babası arasında yapılan mesaj içerikleri, mağdurun okuduğu lisede rehber öğretmeni olarak görev yapan tanık .... tarafından tanzim edilen tutanak içeriği, tanık ....'nın duruşmada tanık olarak alınan ifadesinde özetle, mağdurenin arkadaşları tarafından mağdurenin attığı istismara dair mesajların kendisine gösterildiğini, bunun üzerine mağdureyi çağırdığını ve görüşme sağladığını, mağdurenin kendisine babasının alkollü olduğu dönemlerde kendisine istismarda bulunduğunu, hatta son zamanlarda odasının kapısını kilitleyerek yattığını anlattığını, mağdurenin çok ağladığını ve çaresiz gözüktüğünü beyan etmesi, ilk adli görüşme ve değerlendirme raporuna göre; mağdurenin ön görüşme ve adli görüşme esnasında ifadesinin tutarlı olduğu, yapılandırılmamış ürün olduğu, yeterli miktarda detaya yer verdiği, anlama, kavrama ve ifade etme yeteneklerinin yaşı ve gelişim düzeyinin normal sınırlarda olduğu, mağdurenin anlattıklarına itibar edilebileceği kanaatinin oluştuğunun belirtilmesi karşısında mağdurenin sonraki ifadeleri ile sanığın suçtan ve cezadan kurtulmak amaçlı savunmalarının hükme esas alınmadığı, mağdurenin sanığa iftira attığına dair beyanının yukarıda yapılan açıklamalar ışığında aile içinde gerçekleşen olay olması nedeni ile yönlendirilmiş beyan olduğunun değerlendirildiği, mağdurenin Mahkemedeki "...Ailemizin nasıl dağıldığını gördüm. Bu yüzden ifademden vazgeçtim. Eve geldiğimde herkes yıkılmış durumdaydı..." şeklindeki beyanının da bu durumu güçlendirdiği, tanık beyanları, olayın ortaya çıkış şekli, mağdure ve müşteki beyanları ve tüm dosya kapsamı hep birlikte değerlendirildiğinde;

Sanığın tam tarihi tespit edilememekle birlikte ilk olarak 2019 yılı içerisinde kış aylarında alkollü olarak eve geldiği, o dönem on iki yaşından küçük olan öz kızı olan mağdureyi tuvalete götürerek cinsel organını mağdureye gösterdiği, devamında farklı tarihlerde mağdurenin odasına girerek gerek kıyafetlerinin üzerinden gerekse kıyafetlerini çıkararak göğüslerine ve bacaklarına dokunduğu, son olarak 19.03.2022 tarihinde mağdurenin odasına gelerek tişörtünü ve sütyenini çıkardıktan sonra mağdurenin göğüslerine dokunduğu, bu suretle sanığın üzerine atılı zincirleme şekilde cinsel istismar suçunu işlediğinin kabul edildiği görülmüştür.

Sanığın olay tarihinde on iki yaşından küçük olan mağdureyi sarkıntılığı aşan boyutta cinsel istismar suçunu işlediği sabit olduğundan, suçun işleniş biçimi, küçük çocuğun uğradığı mağduriyet ve dosya kapsamına göre takdiren temel cezanın on yıl olarak belirlendiği, sanığın aynı suçu işlemek kararı icrasının kapsamında eylemini mağdureye farklı tarihlerde birden fazla kez gerçekleştirdiği anlaşılmakla zincirleme suç hükümleri uygulanarak cezasında takdiren 1/4 oranında arttırım yapıldığı anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden yalnızca katılan Bakanlık vekili lehine vekalet ücretine ilişkin hüküm eklenmek suretiyle istinaf taleplerinin düzeltilerek esastan reddedine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Temyiz istemine konu kararın, sanık müdafiinin elektronik posta adresine 17.11.2022 tarihinde ulaşmakla, 7201 sayılı Kanun’un 7/a maddesinin dördüncü fıkrası gereği 22.11.2020 tarihinde tebliğ edilmiş sayıldığı, 5271 sayılı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen 15 günlük kanunî temyiz süresinin son gününün, tatil gününe rastlamayan 06.12.2022 tarihi olduğu, ancak sanık müdafiinin bu süre geçtikten sonra 08.12.2022 tarihinde sunduğu temyiz dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin son eylemin gerçekleşeme tarihi kabul edilen 19.03.2022 günü yerine 23.03.2019 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin son eylemin gerçekleşeme tarihi kabul edilen 19.03.2022 günü yerine 23.03.2019 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

2. Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 10.11.2022 tarihli ve 2022/2090 Esas, 2022/2335 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, Üye ... ile Üye ...'ın karşı oyları ve oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 23. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.05.2023 tarihinde karar verildi.

Karşı Oy

Sanığın temyize konu gerekçeli kararın tebliğ edildiği tarihte hükümözlü olarak Bakırköy/Metris 2 nolu T tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda olduğu, bu itibarla 5271 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca tebliğ işleminin yapılması gerekirken usulüne uygun olmayan şekilde 20.01.2023 tarihinde tebligatın yapıldığı ve bu haliyle yapılan tebligatın usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında, sanığa cezaevinde bulunması halinde 5271 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre, "kararın bizzat sanığa görevlice okunarak anlatılması" suretiyle yapılması, gerekçeli kararın mahkemesince sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi gerektiği düşüncesinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2016/1555, Karar No: 2016/5754, Tarih: 27.09.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/1555 E.  ,  2016/5754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1-)Sanıkların 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediğinin iddia olunması, vergi tekniği raporunda, mükellefe işyerinde ve diğer adreslerinde ulaşılamadığı,... Müzik Prodük. Rekl. ve Tur. Hizm. San. ve Tic. Ltd. Şti'ne 2005 takvim yılında 15 adet ve 2006 takvim yılında 10 adet belge karşılığı toplam 1.987.179,00-TL tutarında fatura tanzim edildiği, anılan şirket tarafından faturaların ilgili dönem beyannamelerine dahil edildiği, 2005 yılı Temmuz ve Ağustos aylarındaki KDV beyannamelerinin matrahsız verildiği, başka beyanname verilmediğinin tespit edilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, adına fatura düzenlendiği iddia edilen şirket hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı araştırılıp, yapılmış ise düzenlenen vergi inceleme ve sair raporların onaylı suretleri getirtilerek incelenmesi, kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde dava dosyalarının intikalinin sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden satıcı ile alıcı arasında mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan şirket banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler olup olmadığı karşılaştırmalı inceleme yaptırılarak saptanıp bu kapsamda faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler dinlenerek sözü edilen faturaları kimden ve hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve bunlarla ilgili belgeler olup olmadığı sorulduktan sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre hukuki durumun değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2-)Sahte olduğu iddia edilen faturaların en son 26.12.2005 ve 23.05.2006 düzenleme tarihli olmasına rağmen, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 2005 olarak yanlış yazılması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Yasa ile değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27.09.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8596, Karar No: 2024/4316, Tarih: 17.09.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/8596 E.  ,  2024/4316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/463 E. 2019/515 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 95.500 TL maddi ve 500.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin davanın kısmen kabulü ile maddi tazminat talebinin reddine , manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 18.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmedilen manevi tazminat miktarının düşük olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının mahrum kaldığı maaş faiiznin ve döner sermaye ücretinin, cezaevi harcamalarının, avukata ödediği vekalet ücretinin maddi tazminat olarak ödenmesi gerektiğine, hükmedilen manevi tazminat miktarının eksik olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Konya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/386 Esas - 2018/52 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 17/02/2017 - 22/09/2017 tarihleri arasında 217 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 26/02/2018 tarihinde kesinleştiği, gözaltı/ tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda çok eksik manevi tazminata hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1677, Karar No: 2013/20826, Tarih: 24.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/1677 E.  ,  2013/20826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek ... gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.