muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2464, Karar No: 2012/4301, Tarih: 24.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/2464 E.  ,  2012/4301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın üzerinde irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu raporunda değerlendirmeye alınan buğday-saman ve kavun ürünlerinin kuru tarlada 2011 yılına ilişkin dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri (tüm kalemler ayrı ayrı gösterilerek) ile kg. başına toptan satış fiyatlarının Torbalı Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden istenilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11373, Karar No: 2010/15372, Tarih: 30.11.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/11373 E.  ,  2010/15372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dava konusu taşınmazlar arsa kabul edilerek bu niteliklerine göre kamulaştırma bedeli tespit edilmiştir.

Korkuteli Belediye Başkanlığı 07.04.2008 günlü yazısında dava konusu 1527 parsel nolu taşınmazın ilçe imar planı içerisinde, tarımsal niteliği korunacak alan olduğunu ve hiçbir belediye hizmetinden yararlanmadığını bildirmiş ise de geri çevirme kararı üzerine aynı Belediye Başkanlığınca dosyaya gönderilen 30.04.2010 gün 1705 sayılı ve 23.07.2010 gün M.07.6.KOR.0.13.00/3352 sayılı yazıda İmrahor köyü 1527 ve 1529 parsel sayılı taşınmazların belediye mücavir alan sınırları içinde olduğu, imar planına göre tarımsal niteliği korunacak alan niteliğinde bulunduğu belirtilmiştir. Mahkemece, yerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarında etrafında iki katlı binaların bulunduğu, köy yerleşim alanına yakın olduğu bildirilmişse de mahkemece bu konuda yapılmış bir gözlem bulunmamaktadır.

28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı Bakanlar Kurulu Kararnamesinin 1. maddesinin (b) bendine göre, belediye ve mücavir alan sınırları içinde bulunup da imar planı ile iskan sahası olarak ayrılmamış olmakla birlikte fiilen meskun halde bulunan ve belediye hizmetlerinden yararlanmakta olan yerler arasında kalan parsellenmemiş arazi ve arazi parçaları arsa sayılır. Buna göre; belediye sınırları içerisinde olup da imar planında yer almayan bir arazi parçasının arsa sayılabilmesi için belediyenin tüm hizmetlerinden yararlanır durumda olması ve çevresinin meskun bulunması gerekir. Bu iki koşul bir arada gerçekleşmiş olmadıkça o yer arsa sayılamaz. Somut olayda dava konusu 1527 ve 1529 parsel sayılı taşınmazların hangi tarihte imar planı içine alındığı, planın türü (nazım-imar) çevresi meskun olup olmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadıkları ve tüm bu unsurlara ilişkin bilgiler toplanıp belgelendirilip, tartışılmadan taşınmazları arsa olarak değerlendiren raporlara göre hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;Bilirkişi kurullarınca Kargılık köyü 194 ada 7 parsel sayılı taşınmazın 28.04.2005 günlü satışı somut emsal kabul edilerek dava konusu taşınmazın değeri bulunmuş olup geri çevirme kararı üzerine Tapu Sicil Müdürlüğü yazısı ve ekindeki Korkuteli Belediyesi Encümen Kararından anılan taşınmazın İmar Yasasının 18.maddesi gereğince oluştuğu ve 05.09.2001 tarihinde Maliye Hazinesi adına tescil edildiği, daha sonradan herhangi bir satışa konu edilmediği bildirildiği halde bu hususlar dikkate alınmadan düzenlenen bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verilmesi,

3-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, kamulaştırılan taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların yaş ve cinsleri belirtilmiştir. Bunların her birinin maktu değerine esas olacak veri listesinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip gerekli denetim yapılmadan bu rapora itibar edilerek karar verilmesi,

4-Yargılama sırasında vekille temsil edilen davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece taraflardan emsalleri sorulup kayıtları getirtilmeli, gerekirse resen emsal araştırması yapılmalı ve İlçe Tarım Müdürlüğünden 3 nolu bozma nedeni konusunda bilgi alınıp bilirkişi raporları denetlenmeli, gerekirse bilirkişi kurullarından ek raporlar alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1230, Karar No: 2011/1907, Tarih: 21.02.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/1230 E.  ,  2011/1907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ-YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, dava konusu 636 ada, 25 parsel sayılı taşınmazın denize bakan sınırından kıyı kenar çizgisi içinde kalan 165,17 m2’lik bölümün, davalı tarafından doldurularak düğün salonu ve iskele yapmak suretiyle işgal edildiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve muhdesatın yıkımı isteğinde bulunmuştur.

Davalı, açılan davayı kabul ettiğini ancak çekişmeli yer için yıllardır davacı hazine tarafından ecrimisil tahsil edilerek kullanımına muvafakat edildiğini, dava açılmadan önce kendisine bildirimde bulunulmadığını bu nedenle dava açılmasına sebebiyet vermediğini, yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaması gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; kabul beyanı gözetilerek HUMK’nun 94. maddesi uyarınca davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1.113.75.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 21.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1431, Karar No: 2023/4384, Tarih: 18.09.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/1431 E.  ,  2023/4384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/944 E., 2016/325 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasında görülen derneğin kendiliğinden sona erdiğinin tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, Ege Bölgesi Dalgıçları Destekleme ve Dayanışma Derneğine 29.02.2012 tarihinde 4721 ... Türk Medeni Kanunu'nun (4721 ... Kanun) 62 nci maddesine göre tebligat yapılmasına rağmen bugüne kadar ilk genel kurul toplantısının hala yapılmadığını ileri sürerek davalı derneğin 4721 ... Kanun'un 87/2 nci maddesine göre kendiliğinden sona erdiğinin tespitine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı üzerine bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı dernek temsilcisi davayı kabul etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, Ege Bölgesi Dalgıçları Destekeleme ve Dayanışma Derneği'nin kendiliğinden sona erdiğinin tespitine, talebin mahiyeti gereği harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin, talebin mahiyeti gereği kendi üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verildiği halde yargılama giderinin davacı üzerine bırakılmasının usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek kararın düzeltilerek onanmasını, bunun mümkün olmaması halinde bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, derneğin kendiliğinden sona erdiğinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 ... Kanun) 323 üncü, 326 ncı, 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 4721 ... Kanun'un 62 nci ve 87 nci maddeleri

3. Değerlendirme

Uyuşmazlık, derneğin kendiliğinden sona erdiğinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 ... Kanun) 323 üncü, 326 ncı, 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 4721 ... Kanun'un 62 nci ve 87 nci maddeleri

3. Değerlendirme

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verildiğine göre, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması ve kendisini vekille temsil ettiren davacı lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince maktu vekalet ücreti takdiri gerekirken vekalet ücreti verilmemiş olması doğru olmamıştır. Davacı vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerindedir. Ne var ki, bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden bozma nedeni yapılmamış, hükmün 1086 ... Kanun'un 438/7 nci maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple

Davacı vekilinin İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (3.) numaralı bendinde yer alan "Davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin, talebin mahiyeti gereği kendi üzerinde bırakılmasına,” ibaresinin çıkartılarak yerine “Davacı tarafça yapılan toplam 132,00 TL masraf yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" ibaresinin yazılması ve (3.) numaralı hüküm fıkrasından sonra gelmek üzere "4-Davacı kendini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihi itibari ile yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereği 900,00 TL maktu vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" ibaresinin yeni (4.) bent olarak yazılması ve madde numaralarının teselsül ettirilmesi suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

1086 ... Kanun'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

18.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/45789, Karar No: 2019/4390, Tarih: 18.03.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/45789 E.  ,  2019/4390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık müdafiinin 13/12/2012 tarihli oturum için bildirdiği mazeretine yönelik bir karar verilmeden ve yeni duruşma tarihi de bildirilmeden yokluğunda yargılamaya devam edilip hüküm kurulması suretiyle, sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2-Sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamının, kesin nitelikte adli para cezasına ilişkin olması nedeniyle, 1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesi uyarınca tekerrüre esas teşkil etmeyeceğinin gözetilmemesi,

3-Sanığın, 3 aydan fazla hapis cezasına ilişkin geçmiş hükümlülüğünün bulunmaması ve sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde lehe Kanun hükümlerinin uygulanmasını talep etmesi karşısında, sanık hakkında verilen hapis cezasının, TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenip ertelenmeyeceğinin tartışılması zorunluluğu,

4-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınması karşısında, Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilip, sanığa isnat edilen 03.01.2009 tarihli tehdit suçu açısından uzlaştırma işlemi uygulanarak, sonucuna göre, TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanması hususunda sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

5-TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca temel cezadan artırım yapılırken, artış oranında hataya düşülerek sonuç olarak eksik ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3859, Karar No: 2015/6040, Tarih: 20.10.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/3859 E.  ,  2015/6040 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/305309

MAHKEMESİ : Körfez 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2006

NUMARASI : 2005/521 (E) ve 2006/169 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Olay gecesi oturma odası penceresinin sert bir cisimle zorlanarak açılması suretiyle müştekinin ikametine girildikten sonra, yatak odasında bulunan çeyiz sandığı kapağının kırılarak açılması ve ikametten hırsızlık yapılması şeklinde gelişen olayda; kolluk görevlileri tarafından düzenlenen görgü ve tespit tutanağına göre, oturma odası penceresinde sert cisim izleri olduğu, çeyiz sandığı kapağının da kırık halde olduğunun tespit edildiği anlaşıldığından; oturma odasının pimapen penceresinin niteliği itibariyle sağlam ve muhkem olduğu, bu nedenle sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesi kapsamında olduğu değerlendirildiğinden, bu hususta araştırma yapılmasına dair tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı, 5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile, 765 sayılı TCY’nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, eylemin 5237 sayılı Yasa'nın 142/1-b, 143. maddesinde belirtilen hırsızlık suçunun yanı sıra, anılan Yasa'nın 151/1 ve 116/1-4. maddelerindeki mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarını da oluşturduğu, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçları açısından TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereği zaman aşımı sürelerinin dolduğu da gözetilerek sonucuna göre lehe yasanın tespiti gerekirken bu konuda yeterli değerlendirme ve uygulama yapılmaması, sonuç cezanın açıkça sanık lehine olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesine uyduğu gözetilmeden, 492/1. maddesi uygulanarak eksik ceza tayini, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık B.. Ç.. ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 20/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9605, Karar No: 2016/9099, Tarih: 18.10.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/9605 E.  ,  2016/9099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili motorsiklette yolcu iken,davalının sürücüsü olduğu aracın tam kusurlu olarak çarpması sonucu müvekkilinin ağır şekilde yaralandığını, davalı hakkında ceza davasının devam ettiğini beyanla 15.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, kaza sırasında davacının yolcusu olduğu motorsiklet sürücüsünün alkollü olduğunu, ehliyeti olmadığını, kazanın da alkollü ve tedbirsiz davranarak kendi yol şeridine girmesinden kaynaklandığını, kendisinin kural ihlali olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, yaralamaya neden olma fiilinin toplanan delillere göre davalı tarafından meydana getirilmediği ve davalının kusuruyla meydana gelip gelmediği konusunda ispata yarar delil sunulmadığı, mevcut deliller illiyet bağını ve kusur durumunu ispatlayacak derecede güçlü olmadığından bahisle davanın esastan reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 4,00 TL kalan onama

...

harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 18.10.2016 gününde üye ... ve üye ...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

...

Sayın çoğunluk mahkemenin "yaralamaya neden olan fiilin toplanan delillere göre davalı tarafından meydana getirilmediği ve davalının kusuruyla meydana gelip gelmediği konusunda ispata yarar delil sunulmadığı, mevcut deliller illiyet bağını ve kusur durumunu ispatlayacak derecede güçlü olmadığından davanın esastan reddi.." yönünde verilen kararın onanması düşüncesindedir.

...

Sayın çoğunluk mahkemenin "yaralamaya neden olan fiilin toplanan delillere göre davalı tarafından meydana getirilmediği ve davalının kusuruyla meydana gelip gelmediği konusunda ispata yarar delil sunulmadığı, mevcut deliller illiyet bağını ve kusur durumunu ispatlayacak derecede güçlü olmadığından davanın esastan reddi.." yönünde verilen kararın onanması düşüncesindedir.

Davanın konusu cismani zarar nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.Davacının yolcu olarak bulunduğu dava dışı ... sevk ve idaresindeki ....plakalı motosikletle davalı ...'in sevk ve idaresinde ki ...plakalı aracın çarpışması neticesi.... Başkanlığı tarafından düzenlenen rapora göre davacı %4.1 oranında sürekli iş göremez ve 9 ayda iyileşecek derecede yaralandığı, davacının olaydan hemen sonra hastaneye kaldırıldığı ve kazaya karışan sürücülerin olay yerini terk etmesi nedeniyle 07.08.2010 tarihli kaza yeri terk bildirim tutanağında kazaya karışan her iki sürücünün olay yerini terk etmesi nedeniyle bir kanaate varılmadığı belirtilmiştir. Mahkemece alına... raporunda ise davacının beyanlarına göre davalının asli ve tam kusurlu olduğu dava dışı sürücünün kusursuz olduğu, davalının beyanlarına göre davalının kusursuz davacının asli ve tam kusurlu bulunduğu belirtilmiştir.

...

Her ne kadar mahkeme kararında yaralamaya neden olan fiilin toplanan delillere göre davalı tarafından meydana getirilmediği ve davalının kusuruyla meydana gelip gelmediği konusunda ispata yarar delil sunulmadığı, mevcut deliller illiyet bağını ve kusur durumunu ispatlayacak derecede güçlü olmadığı gerekçesi ile dava reddedilmiş ise de kazanın olduğu 07.08.2010 tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 42. Maddesine göre "Zararı ispat etmek müddeiye düşer, zararın hakiki miktarını ispat etmek mümkün olmadığı takdirde hakim, halin mutat cereyanını ve mutazarrır olan tarafın yaptığı tedbirleri nazara alarak onu adalete tevfikan tayin eder." İfadesi ile zararın ispatı bunu iddia eden kişiye düşmektedir. Aynı kanunun 47. Maddesinde ise "Hakim, hususi halleri nazara alarak cismani zarara düçar olan kimseye yahut adam öldüğü takdirde ölünün ailesine manevi zarar namiyle adalete muvafık tazminat verilmesine karar verebilir." İfadesi ile hakimin cismani zarara uğrayan lehine manevi tazminat verebileceği açıkça belirtilmiştir.

Bu kapsamda zararının varlığını ve bu zarar ile davalının fiili arasında ki illiyet bağının ispatı davacı taraftadır. Dosya içinde ki....Kurumu tarafından düzenlenen davacının %4.1 oranında sürekli iş göremez yönündeki maluliyet raporu ile davacı cismani zararının bulunduğunu ispat etmiş durumdadır. Ayrıca dosya içinde ki kaza yeri terk bildirim tutanağı ile de zararının davalı ile yolcu olarak bulunduğu motosikletin çarpışması sonucu zararın ortaya çıktığı hususu da ispatlanmıştır. Kaldı ki her iki tarafta iki aracın çarpışması neticesi davacının yaralandığı konusunda bir anlaşmazlık bulunmamaktadır. O zaman davacının yolcu ve kusursuz olduğu, dava dışı kişinin sevk ve idaresindeki motosikletle davalının aracının çarpışması sonucu yaralandığını ve malul kaldığını ispat ettiğine göre davacı kendi üzerine düşen ispat külfetini yerine getirmiş durumdadır. Bu durumda davalı aracının karıştığı kaza neticesi davacı cismani zarara uğramış ise de bu çarpışma da kendi kusurunun bulunmadığını ispat külfeti altındadır. Bir başka anlatımla davalının aracının karıştığı kaza neticesi zarar gören davalının manevi zararını davalıdan talep edememesi için davalının aynı zamanda cevap dilekçesinde aracın kendi aracı olduğu yönündeki beyanı karşısında davalının bir işleten olarak olayda kusursuz sorumluluğunun bulunması nedeniyle ... 86. Maddesine göre araçtaki bir bozukluk kazayı etkilemiş

...

olmaksızın, kazanın bir mücbir sebepten veya zarar görenin veya bir üçüncü kişinin ağır kusurundan ileri geldiğini ispat etmedikçe doğan zarardan sorumludur. Davacının yaralanmasına neden olan fiil davalının aracının dava dışı kişiye ait araçla çarpışması neticesi ortaya çıktığına göre davalı kusurunun bulunmadığını ispat külfeti altındadır. Alınan ...raporunda her iki aracın olay yerini terk etmesi nedeniyle iki tarafın beyanına göre iki seçenekli bir rapor düzenlenmiş olup davalının net bir şekilde olayda kusursuz olduğu dosya kapsamına göre ispatlanamadığına göre, davacının zararının tamamını davalıdan talep ettiği göz önüne alndığında 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 50. Maddesine göre davalı borcun tamamından müteselsil sorumlu olması nedeniyle mahkemenin davacının manevi tazminat talebi konusunda bir karar vermesi gerekir iken davanın reddi şeklinde ki kararı doğru olmadığından bu kararın onanması yönündeki çoğunluğun düşüncesine katılmamaktayız.

...