muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/507, Karar No: 2021/572, Tarih: 18.05.2021

Anılan bu yasal düzenleme ve mevcut olgular karşısında; ihbar olunan hâkimin, kayırma veya taraf tutma yahut taraflardan birine olan kin veya düşmanlık sebebiyle hukuka aykırı, sağlanan veya vaat edilen bir menfaat sebebiyle kanuna aykırı, farklı bir anlam yüklenemeyecek kadar açık ve kesin bir kanun hükmüne aykırı karar veya hüküm vermiş olduğunu, duruşma tutanağında mevcut olmayan bir sebebe dayanılarak, duruşma tutanakları ile hüküm veya kararları değiştirmiş yahut tahrif edilmiş veya söylenmeyen bir sözü hüküm ya da karara etkili olacak şekilde söylenmiş gibi göstermiş ve buna dayanılarak hüküm vermiş olduğunu, hakkın yerine getirilmesinden kaçınmış olduğunu, kasıtlı hareketle veya ağır ihmal sonucu, yasaya ve adalete aykırı karar verdiğini veya memuriyet görevini savsadığını kabule yeterli delil bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Hâkimin bağımsızlığı ve tarafsızlığı ile bunların gerçekleştirilmesine yönelik teminatlar hâkimlerin keyfî davranabilecekleri, istedikleri şekilde karar verebilecekleri ve bu kararlardan da sorumlu olmayacakları anlamına gelmemekle birlikte, somut olayda, yukarıda detaylıca açıklandığı üzere HMK’nun 46. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisinin mevcut olmadığı sonuç ve vicdani kanaatına varıldığından, işbu davanın esastan reddine ve ...nun 49. maddesi hükmü uyarınca, davacının takdiren 700,00 TL disiplin para cezası ile mahkumiyetine karar vermek gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan nedenlere, kararın dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, dosyadaki kanıtlara ve heyetin takdirine göre;

1-HMK'nun 46.maddesi uyarınca açılan davanın REDDİNE,

2-HMK’nun 49. maddesi uyarınca davacının takdiren 700,00 TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına,

3-492 Sayılı Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 65,40 TL maktu karar ve ilam harcı yerine 42,60 TL alındığından eksik kalan 22,80 TL harç ile alınması gereken 48,30 TL başvurma harcı olmak üzere toplam 65,10 TL harcın, peşin alınan 341,55 TL harçtan düşülerek, arta kalan 276,45 TL harcın karar kesinleştiğinde ve istek halinde davacıya iadesine,

4-Davacı tarafından yapılan yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5-HMK’nun 333. maddesi gereği, hükmün kesinleşmesinden sonra, davacı tarafından yatırılan gider avansından kullanılmayan kısım kalması halinde davacıya iadesine,

6-Davalı kendisini vekille temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre davalı yararına hesaplanan 3.300,00 TL maktu vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,…” karar verilmiştir.

Kararın Temyizi:

7. Özel Daire kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. GEREKÇE

8. Dava, HMK’nın 46. maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

9. HMK’nın 46. maddesinde sorumluluk nedenleri sınırlı olarak sayılmıştır. HMK’nın 46. maddesinde “(1) Hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı aşağıdaki sebeplere dayanılarak Devlet aleyhine tazminat davası açılabilir:

Kararın Temyizi:

7. Özel Daire kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. GEREKÇE

8. Dava, HMK’nın 46. maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

9. HMK’nın 46. maddesinde sorumluluk nedenleri sınırlı olarak sayılmıştır. HMK’nın 46. maddesinde “(1) Hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı aşağıdaki sebeplere dayanılarak Devlet aleyhine tazminat davası açılabilir:

a) Kayırma veya taraf tutma yahut taraflardan birine olan kin veya düşmanlık sebebiyle hukuka aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

b) Sağlanan veya vaat edilen bir menfaat sebebiyle kanuna aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

c) Farklı bir anlam yüklenemeyecek kadar açık ve kesin bir kanun hükmüne aykırı karar veya hüküm verilmiş olması.

ç) Duruşma tutanağında mevcut olmayan bir sebebe dayanılarak hüküm verilmiş olması.

d) Duruşma tutanakları ile hüküm veya kararların değiştirilmiş yahut tahrif edilmiş veya söylenmeyen bir sözün hüküm ya da karara etkili olacak şekilde söylenmiş gibi gösterilmiş ve buna dayanılarak hüküm verilmiş olması.

e) Hakkın yerine getirilmesinden kaçınılmış olması.” düzenlemesi bulunmaktadır.

10. Somut olayda HMK'nın 46. maddesinde sınırlı sayıda belirtilen sorumluluk sebeplerinden hiçbiri bulunmadığından ve hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı tazminat davası açma şartları oluşmadığından Özel Dairece davanın reddine karar verilmesi yerindedir.

11. Hâl böyle olunca, yapılan açıklamalara, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın onanması gerekir.

III. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın ONANMASINA,

Harç peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına; 18.05.2021 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12355, Karar No: 2015/11435, Tarih: 07.10.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/12355 E.  ,  2015/11435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BUCAK SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/01/2014

NUMARASI : 2013/412-2014/50

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .............'ün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava,tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Davacı, .......... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/473 Esas sayılı dosyası üzerinden görülmekte olan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın idare adına tescili davasında verilen yetkiye dayanarak dava konusu 120 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında " ....... oğlu ............" olarak yazılı ismin nüfus kaydına uygun ".........oğlu ..........." olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, açılan davayı kabul etmediğini bildirmiştir.

Mahkemece,tapu kayıt malikinin soyadının Nayır olarak değiştirilmesini gerektirir herhangibir bilgi veya belgeye rastlanmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu davalar, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan 6100 sayılı HMK’nin 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak dava açan kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Müdürlüğü yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olaya gelince; dava konusu 120 parsel sayılı taşınmazın tapulama tesbit tutanağı 1956 yılında düzenlenmiş ve "..........................." adına tespit ve 1957 yılında ise tescil edilmiştir. Taşınmazın dayanak tapu kayıtlarının "26.9.1944 tarih 22-23" ve "07.09.1944 tarih ve 72-73" sıra no'lu tapu kayıtları olduğu tapulama tutanağından anlaşılmaktadır. Dayanak tapu kayıtlarına göre "30 sene evvel haricen alım sebebine" dayalı olarak kayıtlandığı görülmektedir. Eldeki dava Bucak 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/473 Esas sayılı dosyasındaki kolluk araştırması sırasında kayıt maliki olduğu iddia edilen "..............."'ın torunu Kemal'in "kayıt maliki dedem olur" şeklindeki beyanı doğrultusunda açılmıştır.".............................."'ın Antalya ili Muratpaşa ilçesi Barbaros mahallesi Cilt:4 Hane:40 nüfusuna kayıtlı olduğu ve 1969 yılında öldüğü nüfus kayıtlarından anlaşılmaktadır. Nüfus Müdürlüğü yazı cevabından tapu kayıt maliki "......................" ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir kayda rastlanmadığı saptanmıştır.Kolluk marifetiyle yapılan araştırma yazı cevabından tapu kayıt maliki isminde kimsenin tanınmadığı bildirilmiştir.

Bu durumda yukarıda açıklanan ilkeler ışığında mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme elverişli ve yeterli olduğu söylenemez.

Bu durumda yukarıda açıklanan ilkeler ışığında mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme elverişli ve yeterli olduğu söylenemez.

Hâl böyle olunca;çekişme konusu taşınmazın evveliyatını bilen, tarafsız yaşlı mahalli bilirkişilerin ve komşu parsel maliklerinin isimlerinin tespit edilerek ve varsa taraf tanıklarının mahallinde keşif yapılmak suretiyle taşınmaz başında dinlenmesi, yukarıdaki ilkeler uyarınca dava konusu taşınmazın kayıt malikinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanması, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacı vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazı yerindedir.Kabulü ile yerel mahkeme kararının(6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 07.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7221, Karar No: 2010/4084, Tarih: 08.04.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/7221 E.  ,  2010/4084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 19/04/2005 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasından kaynaklanan desteğin ölümü nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/02/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalılardan ... vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar ile davalılardan ... tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; ölenin davacılara yakınlığı, olay günü ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacılardan anne ve baba yararına takdir edilen 625,00’er TL ile kardeşler yararına takdir edilen 250,00’şer TL manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacılardan anne ve baba yararına 1.500,00'er TL, kardeşler yararına 500,00'er TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasın manevi tazminat tutarlarına ilişkin c bendinde yer alan “…625,00…”, “…250,00…” ve “…3000,00…” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…1.500,00…”, “…500,00…” ve “…6.500,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin üçüncü paragrafının tümden silinerek yerine üçüncü paragraf olarak “Alınması gereken 414,207 TL karar harcından peşin alınan 179,70 TL indirilerek artık 234,50 TL harcın, 17,77 TL’sinin davalı ... şirketinden, 216,73 TL’sinin diğer davalı ...’den alınarak Hazine'ye gelir yazılmasına,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; taraflar yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin beşinci ve altıncı paragraflarının tümden silinerek yerlerine ayrı bir paragraf olarak “Davacı yan kendisini vekil ile temsil ettiğinden kabul edilen maddi tazminat nedeniyle hesap ve takdir edilen 575,00 TL, kabul edilen manevi tazminat nedeniyle hesap ve takdir edilen 780,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak (sigorta şirketi sadece 575,00 TL’den sorumlu olmak üzere) davacılara verilmesine, davalılar kendilerini vekil ile temsil ettiğinden reddedilen maddi tazminat nedeniyle hesap ve takdir edilen 575,00 TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalılara verilmesine, reddedilen manevi tazminat nedeniyle hesap ve takdir edilen 575,00 TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalılardan ...'e verilmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; davalı ...'in tüm, davacıların öteki itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddi ile kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalı ...'e yükletilmesine ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8502, Karar No: 2023/206, Tarih: 22.02.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/8502 E.  ,  2023/206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/181 E., 2022/31 K.

HÜKÜM : Davanın Kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen itirazın iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, davalının dava dışı bankadan kullandığı tüketici kredisi borcuna kefil olduğunu, bankanın alacağı kendisinden tahsil ettiğini, asıl borçlunun borçtan sorumlu olduğunu, alacağın tahsili için başlattığı icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptaline, %20 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı borcu kısmen elden kısmen havale yoluyla ödediğini, ayrıca eşi tarafından havale yoluyla para gönderildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 14.11.2019 tarihli ve 2019/176 Esas, 2019/320 Karar sayılı kararıyla; kabulüne karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1-İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2-Dairemizin 09.06.2021 tarihli 2021/1725 Esas, 2021/4853 Karar sayılı ilamı ile "Kefalet Sözleşmesi olduğu, Asliye Hukuk Mahkemeleri görevli bulunduğu işin esasının incelenerek sonuca uygun karar verilmesi" gerektiğini belirterek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkeme bozmaya uyularak davanın kabulüne karar vermiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkeme kararına karşı süresi içerisinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı borcu elden ve PTT havalesi ile ödediğini, eşi tarafından PTT'den havale yapıldığını, davacının haksız kazanç peşinde olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kredi borcu kefilinin ödediği paranın rücuen tahsili için yapılan takibe itirazın iptaline ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile TBK 581 inci maddesi ve İİK 67 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Uyuşmazlık, kredi borcu kefilinin ödediği paranın rücuen tahsili için yapılan takibe itirazın iptaline ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile TBK 581 inci maddesi ve İİK 67 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen ilk derece mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkan bulunmadığı anlaşılmakla temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

22.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3427, Karar No: 2017/9224, Tarih: 17.10.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/3427 E.  ,  2017/9224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki yargılamanın yenilenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı talebin reddine dair verilen hükmün süresi içinde yargılamanın yenilenmesini talep eden (davalılar-... mirasçıları) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Yargılamanın yenilenmesini talep eden davalılar vekili; mahkemeye ait 2012/35 E. sayılı dosyası üzerinden verilen 30.05.2013 tarih ve 2013/291 K. sayılı dosyasında; 12.09.2010 tarihinde ... ili, ... ilçesi, ... Mah. ...Lambaları mevkiinde meydana gelen trafik kazasında dava dışı ...,... plakalı aracı ile ... adına trafikte kayıtlı olan ve olay günü ...'in sevk ve idaresinde bulunan ve ...'in yolcu olarak bulunduğu ... plakalı motorsiklete çarptığı ve dava dışı ...ve dahili davalılar murisi ...'in hayatını kaybettikleri, ...'in motorsiklette yolcu olarak bulunduğu ve bu sebeple ...'in kazanın meydana gelmesinde hiçbir kusurunun olmadığını, kaza ile ilgili olarak ... 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2010/430 E. sayılı ceza dosyasında verilen kararın temyiz incelemesi sonucunda; ... 12. Ceza Dairesi'nce verilen 17.09.2013 tarih ve 2012/33245 - 20429 E.K. sayılı kararının içeriğinde; kaza sırasında motorsikletin ...'in sevk ve idaresinde bulunduğu, müvekkillerinin murisi olan ...'in ise motorsiklette yolcu olarak bulunduğunun kabul edildiğini, buna göre ...'in kazanın meydana gelmesinde kusursuz olduğunu belirterek yargılamanın yenilenmesi taleplerinin kabulü ile açılan davanın husumetten reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Karşı taraf davacı vekili, yargılamanın iadesi taleplerinin reddini savunmuştur.

Mahkemece, dahili davalılar vekili tarafından ileri sürülen yargılamanın yenilenmesi talebinin 6100 sayılı HMK'nın 379/2. maddesi uyarınca yerinde görülmediğinden esasa girmeden talebin reddine, karar verilmiş; hüküm, yargılamanın yenilenmesini talep eden (davalılar) vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, kaza esnasında motosikletin müteveffa ... tarafından kullanıldığının ... 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2010/430 esas sayılı kararı ile tespit edilerek kesinleşmiş olmasına göre, yargılamanın yenilenmesini talep eden davalılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 21,50 TL fazla alınan temyiz peşin harcın yargılamanın yenilenmesini talep eden davalılara geri verilmesine, 17/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.