muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3421, Karar No: 2010/5113, Tarih: 26.10.2010

Taraflar 1.9.1989 tarihinde evlenmiş, 5.8.2004 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün kesinleşmesi sonucunda 29.3.2007 tarihinde boşanmışlardır. Başka mal rejimi seçilmediğinden; taraflar arasında 1.1.2002 tarihine kadar mal ayrılığı, (743 sayılı TKM.m.170) bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açılma tarihine kadar yasal edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir. (TMK.nun m. 202, 225).

Dosya arasında bulunan kayıt ve belgelere göre; dava konusu 9078 ada 6 parselde bulunan 38 nolu bağımsız bölüm imar uygulaması sonucunda 22.7.2007 tarihinde Burhan adına kayıtlanmış ise de, bu taşınmazın öncesi 1850 ada 541 parsel olup 9.4.2001 tarihinde Burhan tarafından satın alınarak adına kayıtlanmış bir yerdir. Bu durumda dava konusu bu taşınmazın 9.4.2001 tarihinde edinildiğinin kabulü gerekir. Taşınmaz 743 sayılı TKM.nin 170. maddesine göre eşler arasında mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu dönemde edinildiği için; taraflar arasındaki bu taşınmaza ilişkin uyuşmazlığın Borçlar Kanununun genel hükümleri uyarınca çözüme kavuşturulması gerekir. 743 sayılı TKM.nin yürürlükte olduğu 1.1.2002 tarihinden önce eşler arasında yasal mal ayrılığının geçerli olduğu dönemde, karı ve kocanın diğerinden katkı payı karşılığında bir tazminat isteyebilmesi için mutlaka parasal veya para ile ölçülebilen maddi bir değer koymak suretiyle katkısının bulunması gerekir. Bundan ayrı, aynı kanunun 153. maddesi gereğince eve kadın bakar. Başka bir anlatımla kadının eve ve çocuklarına bakması, ev işleri yapması onun yasal ödevidir. Eşlerden birinin edindiği mala diğer eşin doğrudan maddi bir katkısı yoksa, bu talep kabul edilemez.

Somut olayda, davacı-karşı davalı ... ev hanımı olup gelir getiren bir işte çalıştığı ileri sürülüp kanıtlanamamıştır. Dolayısı ile bu taşınmaza yönelik katkı payı alacağı bulunmadığı açıktır. Dava konusu 7085 ada 6 parselde bulunan 5 nolu bağımsız bölüm 19.8.2003 tarihinde edinilerek davalı ... adına kayıtlandığına göre; taraflar arasında edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu dönemde edinildiği ve bu yöne ilişkin uyuşmazlığın edinilmiş mallara katılma rejimi kuralları gereğince çözüme kavuşturulması gerektiği açıktır. TMK.nun 222/son maddesi uyarınca bir eşin bütün malları aksi kanıtlanıncaya kadar edinilmiş mal kabul edilir ise de; aynı kanunun 220. maddesi hükümleri uyarınca kişisel mallar yerine geçen değerler kişisel mal sayılır ve davalı ... bu taşınmazın kendisine ait kişisel malı olan iki farklı taşınmazın satılması karşılığında elde edilen gelirle alındığını ileri sürmektedir. Burhan’ın kişisel malı olduğunu ileri sürdüğü 930 ada 100 parsel 24.10.1991 tarihinde Burhan tarafından edinilmiş ve 9.5.2003 tarihinde yapılan protokol doğrultusunda 24000 TL peşinle kalanı 19.8.2003 tarihine kadar ödenmek koşulu ile 31000 TL'ye satılmış ve ödemelerin bitmesinden sonra da tapu kaydı uyarınca 4.11.2003 tarihinde alıcıya devredilmiştir. 273 ada 1 parsel ise 29.9.1998 tarihinde gene Burhan tarafından satın alınıp, 29.4.2003 tarihinde satılmıştır. Davalı ...’a ait 1.1.2002 tarihinden önce edinilen ve dolayısı ile Burhan’ın kişisel malı olan bu iki taşınmazın satıldığı tarihlerden çok kısa bir süre sonra, dava konusu 7085 ada 6 parselde bulunan 5 nolu bağımsız bölüm satın alınmıştır. Satılan ve yerlerine alınan taşınmazların tapu kayıtlarında belirtilen satış bedelleri dikkate alındığında davalıya ait kişisel mal niteliğindeki mal varlığı bedelinin dava konusu taşınmazın bedelini tam olarak karşılayacak durumda olduğu anlaşılmaktadır. Davalı ... tanıkları da savunmayı doğrulamaktadır. Bu durumda davacı ...’nin davalı ...’ın kişisel malları yerine geçen ve dolayısı ile kişisel malı olan dava konusu 7085 ada 6 parseldeki 5 nolu bağımsız bölüm üzerinde edinilmiş mallara katılma rejimi gereğince bir hakkı bulunmadığı açıktır.

Davacı-karşı davalı ... vekilinin ziynet eşyalarına ilişkin temyizine gelince; davacı ...'ye düğünde takılan bir takım ziynet eşyasının bulunduğu düğün fotoğraflarının incelenmesi sonucu anlaşılmış ise de; kural olarak kadının yanında olması gereken ziynet eşyasının evliliğin sonuçlanması ile davalı koca yanında kaldığını ileri süren ...’nin bu iddiasını kanıtlaması gerekmektedir. Davacı ... iddiasını kanıtlamak için tanık deliline dayanmış ise de, tanıklarını bildirmesi için 6.3.2008 tarihli ara kararı uyarınca verilen kesin mehil gereği yerine getirilmemiş ve dolayısı ile tanık dinletememiş ve iddiası usulüne uygun şekilde kanıtlanamamıştır. Ziynet eşyalarının davalıda olduğuna dair başka bir somut kanıtta bulunmamaktadır. Bu durumda davacı ...’nın ziynet eşyalarına ilişkin isteğinin reddine karar verilmesi de doğrudur.

Davacı-karşı davalı ... vekilinin tüm bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları yerinde bulunmadığından reddi ile ... tarafından açılan davanın reddine ilişkin bulunan hüküm bölümlerinin ONANMASINA,

Davalı- karşı davacı ... tarafından açılan dava nedeniyle verilen hüküm bölümüne yönelik olan karşılıklı temyize gelince; davalı- karşı davacı ..., davacı-karşı davalı ... adına kayıtlı bulunan 1848 ada 6 nolu bağımsız bölümün 6.10.1998 tarihinde Ziya Şentürk isimli kişiden satın alınması sırasında satış bedelinin tamamının kendisi tarafından ödenmesine rağmen eşi adına tapuya tescil edildiğini ileri sürerek bedel isteğinde bulunmaktadır. İleri sürülen bu nitelikteki bir işlemin Borçlar Kanununun 234 ve devamı maddeleri gereğince gizli bağış niteliğinde bulunduğu açıktır. Borçlar Kanununun 244 ve devamı maddeleri gereğince bağıştan rücu'yu öngören usulüne uygun olarak açılmış bir dava ve istek de bulunmadığına göre, davalı – karşı davacı ... tarafından davacı ... adına kayıtlı 1848 ada 6 nolu bağımsız bölüme yönelik olarak açılan davanın tamamının reddine karar verilmesi gerekirken; taraflar arasındaki hukuki ilişkiye yanlış anlam verilmesi sonucunda davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmesi isabetsiz olup; davalı- karşı davacı ... vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde bulunmamakta ise de; davacı –karşı davalı ... vekilinin temyiz istekleri yerindedir.

Davalı- karşı davacı ... vekilinin hükmün avukatlık ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; davacı- karşı davalı ... tarafından 40000 TL değerle açılan dava

tamamen red edildiğine göre; davalı- karşı davacı ... yararına hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca; vekalet ücreti takdir ve tayini gerekirken hesaplama hatası yapılarak daha az bir vekalet ücreti belirlenmiş olmasıda doğru olmamıştır.

Davalı- karşı davacı ... vekilinin hükmün avukatlık ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; davacı- karşı davalı ... tarafından 40000 TL değerle açılan dava

tamamen red edildiğine göre; davalı- karşı davacı ... yararına hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca; vekalet ücreti takdir ve tayini gerekirken hesaplama hatası yapılarak daha az bir vekalet ücreti belirlenmiş olmasıda doğru olmamıştır.

. Davacı- karşı davalı ... vekilinin davalı-karşı davacı ... tarafından açılan davanın kısmen kabulüne ilişkin temyiz itirazları ile davalı- karşı davacı ... vekilinin hükmün avukatlık ücretine ilişkin bölümüne yönelik temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile davalı- karşı davacı ... tarafından açılan alacak davasının kısmen kabulüne ilişkin bulunan bölümü ile hüküm fıkrasında 8. bentte yazılı avukatlık ücretine ilişkin bölümün HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 17,15 TL onama harcının peşin harçtan mahsubu ile artan 387,85 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacı-karşı davalı ... Yanık'a iadesine ve 17,15 TL peşin harcın da istek halinde davalı-karşı davacı ...'a iadesine 26.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6908, Karar No: 2010/2899, Tarih: 16.03.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/6908 E.  ,  2010/2899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı Maliye Hazinesine izafeten Mal Müdürlüğü aleyhine 01/01/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, tapu sicilinin tutulmasından dolayı uğranılan zararın, Medeni Yasa'nın 1007. maddesi gereğince kusursuz sorumlu olan Devletten alınması istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, adlarına tapulu olan 419 ada 8 parsel sayılı taşınmazın, davalı Hazine tarafından açılan tapu iptali ve tescil davasında kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı saptanarak tespit dışı bırakılmasına karar verildiğini, kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiğini belirterek, tapulu taşınmazının elinden çıkması nedeniyle uğradığı zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı ise, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Dosya içeriğinden, 1984 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında denize bitişik olan taşınmazın çapa bağlanarak bir kısım davacıların mirasbırakanı ile davacılardan ... adına tespit ve tescil edildiği, davacıların tapusu iptal edilen taşınmazı yasal yoldan elde ettikleri anlaşılmaktadır.

Taşınmaz ile ilgili sicilin tutulması ve taşınmaz ile ilgili sınırlama var ise bunları tapu siciline yazdırılması gereken davalı Hazine, tapu kaydında böyle bir sınırlama ve açıklama (şerh) bulunmadığı halde davacı adına tapu düzenleyip bir süre sonra aynı yerin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürerek, düzenlediği tapuyu iptal ettirmiştir. Hiçbir kusuru olmadığı halde tapusu iptal edilen davacı, taşınmazın değeri kadar zarara uğramıştır. Medeni Yasa'nın 1007. maddesi gereğince, tapu kaydının tutulmasından doğan tüm zararlardan, tapu kaydını yöntemine uygun tutmayan, özel mülkiyete konu olamayacak yere tapu düzenleyen Hazine verdiği zarardan sorumlu olduğundan, yerel mahkemece Hazine'nin sorumlu tutulmuş olması doğrudur.

Ancak, indirim oranı, somut olayın özelliklerine, zararın haksız eylemden değil karşılıklı hak ve adaletin korunması ilkesinden kaynaklanmasına, taşınmazın gerçek değerinin karşılanmasının gerekmemesine göre takdir edilmelidir. Açıklanan olgular gözetildiğinde, zarar kapsamı belirlenirken taşınmazın gerçek değeri olan 50.381,23 TL üzerinden yapılan % 10 oranındaki indirim azdır. Daha üst düzeyde indirim yapılmak üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davalı Hazine'nin 35.000,00 TL tazminat ile sorumlu tutulması suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının ilk paragrafında yer alan "…50.381,23…" biçimindeki sayıların silinerek yerine "…35.000,00…" sayılarının yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA 16/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14151, Karar No: 2023/5703, Tarih: 23.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/14151 E.  ,  2023/5703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/4940 E., 2021/853 K.

KARAR : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 7. İş Mahkemesi

SAYISI : 2014/758 E., 2019/462 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklı maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar ve davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalıların istinaf başvurusunun esastan reddine, davacıların istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi ve de davalı ... vekili tarafından duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 04.10.2022 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davalı ... adına Av. ... ...... geldi. Davacılar adına ve diğer davalı adına gelen olmadı. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün öğleden sonra yapılan incelemede dosyada tespit edilen noksanların ikmali için dosya mahalline geri çevrildikten, dosyadaki noksanların ikmal edilerek dosya dairemize gönderilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

I. DAVA

1.Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle;müvekkillerinin müteveffa ...'in mirasçıları olduğunu, müteveffanın feci şekilde yaşamını yitirdiğini, davalılardan Birleşim Gıda ve İth. Mad. San. Tic. Ltd. Şti.'ye ait... plakalı araç ve diğer davalı ...'ın yönetimindeki araçta şoför yanındaki yolcu kısmında oturan müteveffa ... olduğu halde mesai saatlerinde malzeme götürdükleri sırada ... Görükle İrfaniye mevkii otoban üzerinde meydana gelen tek taraflı trafik kazasında feci şekilde hayatını kaybettiğini, müteveffanın meydana gelen kazada herhangi bir kusurunun olmadığını, kazanın arabadan kaynaklanan arızadan veya sürücü hatasından meydana geldiğini, müteveffanın ailesi olan davacıların meydana gelen iş kazası neticesinde davalı taraf çalışanı ve diğer davalı kusuru nedeniyle aile büyüklerini kaybetmiş olmalarından ötürü fazlasıyla etkilendiklerini ve hatta ruhi bütünlüklerinin zarar gördüğünü beyanla eş... lehine 1.000,00 TL maddi, 3.000,00 TL destekten yoksunluk tazminatı ve 60.000,00 TL manevi tazminat ile çocuklar ... ve ... lehlerine 3.000,00 TL'şer destekten yoksunluk tazminatı ve 30.000,00 TL'şer manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek faiziyle davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

2. Davacılar vekili maddi tazminat istemini Eş... için 191.797,20 TL'ye, Çocuk ...'in 4.092,75 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

1.Davalı B.Birleşim Gıda ve İhtiyaç Maddeleri San. Tic. A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; davalı şirketin gerek kaza yapan araç ile gerekse de aracın sürücüsü şirket çalışanı ... ile ilgili yasal olarak tüm yükümlülüklerini yerine getirdiğini, şoförün gerekli ehliyete sahip olduğunu, kazalı aracı kullanmaya ehil olduğunu, alkol kullanan biri olmadığını, kazalı aracın periyodik ve arızi bakımlarının yaptırıldığını, davalı şirketin iş güvenliği konusunda üzerine düşen özeni yerine getirdiğini, davalı şirketin meydana gelen kazada kusurunun olmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

2.Davalı ...'ın süresi içerisinde cevap dilekçesi sunmadığı anlaşılmıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Davalı ...'ın süresi içerisinde cevap dilekçesi sunmadığı anlaşılmıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "Davacı tarafından Mahkememiz dosyası ile davalı aleyhine açılan maddi ve manevi tazminat davasının Türk Borçlar Kanunu’nun 49 uncu vd, 56, 61 inci maddeleri gereğince kısmen kabulüne, kısmen reddine, ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2016/688 E 2018/1162 K sayılı ilamı ve bu ilama istinaden ... 15. İcra Müdürlüğünün 2018/13379 E sayılı dosyasında davalı şirketin kazaya karışan aracının zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olan Başak Groupama A.Ş. yönünden hükmolunan miktardaki tazminatlarda tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla; Davacı eş ... yönünden 174.607,23 TL maddi tazminat, davacı ... yönünden taleple bağlı kalınarak 4.092,75 TL maddi tazminat, davacı ... yönünden taleple bağlı kalınarak 3.000,00 TL maddi tazminat olmak üzere toplam 181.699.98 TL'nin haksız fiil tarihi olan 28.06.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara ödenmesine, Davacı eş ... yönünden 40.000,00 TL manevi tazminat, davacı ... yönünden 20.000,00 TL manevi tazminat, davacı ... yönünden 20.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 80.000,00 TL'nin haksız fiil tarihi olan 28.06.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara ödenmesine," şeklinde karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar ve davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; Davacı vekili dava dilekçesinde yerel mahkemenin manevi tazminat taleplerini kısmen kabul ettiklerini, bu durumun kabul edilemeyeceğini, davacının davacı eş...'in eşini kaybetmesi, çocukları ... ve ...'in babalarını kaybetmesi nedeniyle büyük elem ve ızdırap yaşadıklarını, taktir olunan manevi tazminat miktarının az olduğunu beyanla beyanla yerel mahkeme kararının kaldırılarak davanın kabulünü talep etmişlerdir.

2.Davalı B.Birleşim Gıda istinaf dilekçesinde özetle; Davalı vekili dava dilekçesinde dava konusu olayla ilgili olarak ... 2.Asliye Ticaret Mahkemesinde 2016/888 Esas sayılı dosyada davanın görüldüğünü, bu nedenlerle davanın öncelikle reddi gerektiğini, müvekkiline yüklenen kusurun kabul edilemeyeceğini, davacının evlenme ihtimali varken evlenme ihtimali yok kabul edilerek hesap yaptırıldığını, alınan hesap raporunun hatalı olduğunu, hesaba esas alınan ücretin hatalı olduğunu, davacılar lehine hükmedilen manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu beyanla yerel mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddini talep etmiştir.

3.Davalı ... istinaf dilekçesinde özetle; davalı vekili dava dilekçesinde meydana gelen iş kazasında müvekkilline yüklenen kusuru kabul edilemeyeceğini, ticaret mahkemesinde verilen kararın mahsup edilmediğini, bu yönüyle kararın hatalı olduğunu, davacılara taktir olunan manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu beyanla yerel mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut olayda dosya içerisinde bulunan SGK Baş Müfettişi Eyüp Orhan tarafınca düzenlenen 24.04.2015 tarihli raporda iş yeri çalışanı ...'ın meydana gelen kazada %100 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği, 13.03.2017 tarihli heyet raporunda meydana gelen kazada ...'ın %70, Birleşim Gıda Ltd. Şti'nin %30 kusurlu olduğu, müteveffa ...'in kazanın meydana gelmesinde kusurunun bulunmadığının bildirildiği, 10.07.2017 tarihli alınan heyet raporunda meydana gelen kazada ...'ın %80 oranında kusurlu olduğu, B.Birleşim Gıda Ltd. Şti'nin %20 kusurlu olduğu, müteveffa ...'in kazanın meydana gelmesinde kusurunun bulunmadığının bildirildiği, 02.10.2018 tarihli alınan heyet raporunda meydana gelen kazada ...'ın %80 oranında kusurlu olduğu, B.Birleşim Gıda Ltd. Şti'nin %20 kusurlu olduğu, müteveffa ...'in kazanın meydana gelmesinde kusurunun bulunmadığının bildirildiği görülmüştür. Alınan kusura ilişkin 10.07.2017 ve 02.10.2018 tarihli raporlar ve SGK Baş Müfettişince düzenlenen 24.04.2015 tarihli denetim raporunda belirlenen kusur oranları dikkate alındığında davalıların olayda toplam %100 oranında kusurlu olduğunun kabulü oluşa, dosya kapsamına, usul ve yasaya uygun bulunmuştur. Davalıların kusura ilişen istinaf talebi yerinde görülmemiştir. Müteveffa hak sahiplerinin gerçek zararlarının hesabında dosyada bulunan SGK'da ki evraklarda yazılı ücretin esas alındığı, hesap raporunda PMF yaşam tablosuna göre müteveffanın bakiye ömrünün ve davacılara destek süresinin tespit edildiği, aktif devre ve pasif devre zarar hesaplarının yapıldığı, gerekli arttırım ve iskontoların uygulandığı anlaşılmakla 17.06.2019 tarihli ek aktüerya bilirkişi raporu usul ve yasaya uygundur. Manevi tazminatın miktarına gelince; meydana gelen iş kazasında sigortalı ...'in vefat ettiği ve kazada müteveffanın kusurunun bulunmadığı alınan kusur raporlarıyla da sabit olmuştur. Müteveffa eşi ...'in eşini kaybetmesi, çocukları ... ve ...'in babalarını kaybetmeleri ile derin üzüntü ve elem içerisinde olacakları da muhakkaktır. Yukarıda belirtilen ilkeler göz önüne alındığında yerel mahkemenin eşe 40.000,00 TL, çocuklar ... ve ...'e ayrı ayrı 20.000,00 TL manevi tazminata hükmetmesi hakkaniyete uygun bulunmamıştır. Zira davacı ... (44 yaşında) eşini kaybetmesi, çocukların küçük yaşta babalarını kaybetmeleri büyük bir ızdırap ve elem içerisine düşmeleri demektir. Hal böyle olunca davacı eşe ve çocuklara takdir olunan manevi tazminat miktarı kazanın oluş şekli, kaza tarihindeki rayiçler, tarafların mali ve içtimai durumları, manevi tazminatın niteliği itibariyle az bulunmuştur. Bu kapsamda davacı eş... için taktiren 60.000 TL, çocukların her biri için taktiren 25.000 er TL manevi tazminata hükmedilmesi gerektiğinden davacılar vekilinin buna ilişkin istinaf talebinin kabulü gerekmiştir. Davalılar vekilleri dava konusu olayla ilgili olarak ... 2

. Hal böyle olunca davacı eşe ve çocuklara takdir olunan manevi tazminat miktarı kazanın oluş şekli, kaza tarihindeki rayiçler, tarafların mali ve içtimai durumları, manevi tazminatın niteliği itibariyle az bulunmuştur. Bu kapsamda davacı eş... için taktiren 60.000 TL, çocukların her biri için taktiren 25.000 er TL manevi tazminata hükmedilmesi gerektiğinden davacılar vekilinin buna ilişkin istinaf talebinin kabulü gerekmiştir. Davalılar vekilleri dava konusu olayla ilgili olarak ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesine ait 2016/888 Esas sayılı dosyada mevcut davanın görüldüğünü, bu nedenle bu dosyada ki taleplerin somut dosyadan mahsubu gerektiğini istinaf etmişlerse de yerel mahkemesince kurulan hükümde "... 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2016/888 Esas 2018/1162 Karar sayılı ilamı ve bu ilama istinaden ... 15. İcra Müdürlüğünün 2018/13379 Esas sayılı dosyasında davalı şirketin kazaya karışan aracının Z.M.M. Sigortacısı olan Başak Grupama A.Ş. yönünden hükmolunan tazminatlarda tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla" hükmünü kurduğundan infazda dikkate alınacak bu durumun ayrıca mahsubuna dair hüküm kurulması gerekmemektedir. Yerel mahkeme kararı bu yönüyle usul ve yasaya uygun bulunmuştur. Açıklanan nedenlerle, HMK 355 inci maddesi uyarınca istinaf sebepleri ile sınırlı ayrıca kamu düzenine aykırılık yönünden yapılan inceleme sonucu davavalıların istinaf başvurularının esastan reddine, davacıların manevi tazminata dair istinaf başvurusunun kabulü 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-2 maddesi gereğince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması ile davanın kısmen kabulü kısmen reddine dair karar verildiği anlaşılmaktadır.