muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5757, Karar No: 2025/563, Tarih: 21.01.2025

**2. Hukuk Dairesi         2023/5757 E.  ,  2025/563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2619 E., 2023/1007 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 4. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/367 E., 2022/591 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm; davalı- davacı kadın vekili tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat ve yoksulluk nafakası talepleri velâyet düzenlemesi, tedbir nafakasının miktarı yönünden duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 21.01.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde taraflardan kimsenin gelmediği ve mazeret bildirmedikleri anlaşıldıktan sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle davalı davacı kadın tarafından açılan Konya 7. Aile Mahkemesinin 2023/1997 Esas sayılı boşanma davasının iş bu dosya ile birleştirilmesi talep edilmiş ise de; eldeki dosyada kadının davasında verilen boşanma hükmünün istinaf edilmeyerek 09.09.2022 tarihinde kesinleştiği, birleştirilmesi talep edilen boşanma davasının açıldığı tarihte tarafların evli olmadığı nazara alındığında, dosyalarının birleştirilmesinin sonuca etkili olmadığının anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,21.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16062, Karar No: 2016/1806, Tarih: 15.02.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/16062 E.  ,  2016/1806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki önalım nedeniyle tapu iptali ve tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 23.06.2015 gün ve 2015/7231 Esas, 2015/7015 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, paydaşı olduğu 14 sayılı parselin dava dışı önceki paydaşlarının paylarını satış yoluyla davalıya devrettiğini, gerçek satış bedelinin daha düşük olmasına rağmen önalıma engel olmak için 290.000,00 TL gösterildiğini, belirlenecek değer üzerinden önalım hakkını kullanacağını ileri sürerek, önalım nedeniyle payın adına tescilini istemiştir.

Davalı, bedelde muvazaa bulunmadığını, gerçekte de payları da kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca devraldığını, davanın süresinde açılmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, keşif ile tespit edilen değer hükme esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 23.06.2015 tarihli ve 2015/7231-7015 sayılı ilamıyla bedelde muvazaa iddiası kanıtlanamadığından tapu satış bedeli ile giderleri toplamının depo edilmesi için davacıya süre verilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Önalım hakkı paylı mülkiyet hükümlerine tabi taşınmazlarda bir paydaşın taşınmaz üzerindeki payını kısmen veya tamamen üçüncü bir kişiye satması halinde diğer paydaşlara bu satılan payı öncelikle satın alma yetkisi veren bir haktır. Bu hak paylı mülkiyet ilişkisi kurulduğu anda doğar ve satışın yapılmasıyla kullanılabilir hale gelir.

Önalım davasına konu payın ilişkin bulunduğu taşınmaz paydaşlarca özel olarak kendi aralarında taksim edilip her bir paydaş belirli bir kısmı kullanırken bunlardan biri kendisinin kullandığı yeri ve bu yere tekabül eden payı bir üçüncü şahsa satarsa, satıcı zamanında bu yerde hak iddia etmeyen davacının tapuda yapılan satış nedeniyle önalım hakkını kullanması TMK’nın 2. maddesinde yer alan dürüst davranma kuralı ile bağdaşmaz. Kötüniyet iddiası 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca davanın her aşamasında ileri sürülebileceği gibi mahkemece de kendiliğinden nazara alınması gerekir. Bu gibi halde savunmanın genişletilmesi söz konusu değildir. Eylemli paylaşmanın varlığı halinde davanın reddi gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davalı, davacı ve dava dışı üçüncü kişiler dava konusu 14 parsel sayılı taşınmazda paydaştır. Hükme esas alınan 08.05.2014 günlü bilirkişi kurulunun raporunda taşınmaz üzerinde ... kapı numaralı ... Sokak cepheli tek katlı bina ve ... Sokak cepheli yıkılmış bina temel hafriyatının bulunduğu belirtilmiştir. Çekişme konusu taşınmazın paydaşları tarafından davacı ... aleyhine ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2012/1705 esasında açılan ortaklığın giderilmesi davasına ...’in verdiği 16.11.2012 günlü cevap dilekçesinde ... Sokağa cepheli üç katlı yapının tarafına ait olup taşınmazın aynen taksiminin olanaklığı olduğu savunmasını yapmıştır. Bundan ayrı, davalıya pay satan ...’ın ... Sokağa; ... ve ...’un ... Sokağa cepheli binaları olduğu dava konusu taşınmazın bulunduğu mahalle muhtarı tarafından düzenlenen ilmuhaberde belirtilmiştir. Davalı vekili karar düzeltme aşamasında taşınmazda fiili taksimin bulunduğunu ileri sürmüştür. Fiili taksim yargılamanın her aşamasında ileri sürülebileceği gibi mahkemece de kendiliğinden dikkate alınarak araştırma yapılması gerekir. Somut olayda 14 parsel sayılı taşınmazın paydaşlarca özel olarak fiili taksiminin yapıldığı, davalıya pay satanların kullandığı bölüm üzerinde davacının bu kullanıma itiraz etmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle, davalıya pay satanların kullanımına itiraz etmeyen davacının payın satışıyla bu pay nedeniyle önalım hakkını kullanmasının TMK’nın 2. maddesinde yer alan dürüst davranma kuralı ile bağdaşmayacağı açıktır. Dolayısıyla, çekişme konusu taşınmazda eylemli paylaşım bulunduğundan davanın reddi gerekir.

Mahkemece, taşınmazda fiili taksim bulunduğu gerekçesiyle davanın reddi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 23.06.2015 günlü ve 2015/7231-7015 sayılı bozma ilamının KALDIRILMASINA, kararın açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 15.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1827, Karar No: 2020/3687, Tarih: 03.11.2020

**6. Ceza Dairesi         2018/1827 E.  ,  2020/3687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/05/2018 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK’nin 150/2. maddesindeki "malın değerinin azlığı" kavramının, 765 sayılı TCK’nin 522. maddesindeki "Hafif" veya "Pek hafif" ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, "Değerin azlığının" 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ile suçların işleniş biçimleri, olayların özellikleri ve hükümlünün özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, yakınan ...'e yönelik yağma eylemi ile ilgili olayda koşulları bulunmadığı halde, 150/2. maddesine düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması;

2- 5271 sayılı Yasanın 150/3. maddesi uyarınca, sanıkların savunmalarını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle, savunmanlara ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak, sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

3- 15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK.nin 53. maddesinde yapılan değişikliğin, karar yerinde yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanları ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3852, Karar No: 2021/5124, Tarih: 16.06.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/3852 E.  ,  2021/5124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ulukışla Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 29.05.2019 tarih ve 2017/114 E. - 2019/81 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı bankanın davalı hakkında Ulukışla İcra Müdürlüğü’nün 2013/73 esas sayılı dosyası ile kredi kartı borcundan dolayı icra takibi başlattığını, davalının söz konusu takibe itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, kullanmış olduğu kredi kartı limitinin 1.000,00.- TL olduğunu, borcunun 56.953.,00.-TL olmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, limit artırımının kendi isteği dışında olduğunu, buna ilişkin ses ve kayıtların bankaca tutulmasının zorunlu olduğunu, davacının olağanüstü kart hareketlerinden dolayı uyarıcı ikaz edici bir görevi ihmal ettiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, bankanın kredi kartı ile ilgili gerekli güvenlik önlemlerini almakla mükellef olduğu, kart sahibinin ise banka kartlarını ve şifrelerini özenle koruyarak bilgileri saklamak yönünde sorumlulukları olduğu, davacı banka tarafından konu edilen harcamalar için gereken tüm önlemler alınmadığından bankanın kusurlu olduğu, diğer yandan kredi kartına ait güvenlik kodunun davalı tarafından saklanmadığı, ceza dosyasında kart ile birlikte şifresini kaybettiğini ifade ettiği, davalının şifreyi saklama özenini yerine getirmemesi sonucunda bu işlemlerin gerçekleştiği, aynı zamanda bankaya kredi kartını kaybettiğini bilgilendirmediği, bu nedenle tarafların eşit kusurlu oldukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

İşbu karara karşı, taraf vekilleri temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

Dava banka kredi kartı sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir.

İşbu karara karşı, taraf vekilleri temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

Dava banka kredi kartı sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir.

1-Mahkemece bozma ilamına uyulduktan sonra alınan bilirkişi raporunda davacı bankanın tam kusurlu olduğu, alınan ikinci bilirkişi raporunda ise davacı ve davalının zararın meydana gelmesinde %50 eşit kusurlu oldukları belirtilmiştir. Mahkemece son alınan rapor hükme esas alınarak davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir. Bilindiği üzere bankalar, özel yasa ile kurulan ve kendilerine alanlarında çeşitli imtiyazlar tanınan ve sahip oldukları bu vasıfları sebebiyle bankacılık işlemlerinin güvenilen tarafı konumundadırlar. Bu durum bankaların bir güven kurumu olarak kabul edilmesini ve bankanın sorumluluğunun özel güven sebebiyle ağırlaştırılmasını gerektirir. Bankalar ağırlaştırılmış sorumluluğun bir gereği olarak objektif özen yükümlülüğü altında bulunmakta olup, buna karşılık hafif kusurlarından dahi sorumludurlar. Bankanın kusuru az da olsa meydana gelen zarardan sorumludur. Mahkemece, meydana gelen zarardan bankanın sorumlu olduğu miktar değerlendirilerek uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Mahkemece davalının limit dahilindeki 1000,00.- TL yönünden meydana gelen zarardan sorumlu olduğu miktar belirlenerek uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı bankanın tüm itirazlarının ve davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine (2)numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün 1000,00TL yönünden BOZULMASINA, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden taraflara iadesine, 16.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15900, Karar No: 2012/19054, Tarih: 11.12.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/15900 E.  ,  2012/19054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 30/06/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/06/2012 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ile duruşmasız olarak incelenmesi de ... ve ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 11/12/2012 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı asil ... ve vekili Avukat ... geldi, karşı taraftan davalılar adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, Borçlar Kanunu 49. maddesinden doğan kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne, maddi tazminat isteminin şartları oluşmadığından reddine dair verilen karar, davacı ile davalı ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

a)Dosyadaki bilgi ve belgeler ile özellikle davlıların iftira suçundan yargılandığı ceza dosyası içeriğinden; davacının, Türk Hava Kuvvetlerinden Kurmay Albay ve Hava Üssü Harekat komutanı iken pilot olarak emekliye ayrıldığı ve davalı ... ile birlikte ... ... olarak bilinen ... Havacılık Anonim Şirketi'ni kurarak adı geçen şirkette %9,8 hisse sahibi olup şirketin genel müdürü olarak görev yaptığı, davalı ...'nın ise aynı şirketin Yönetim Kurulu Başkanı olarak %40,1 hisse sahibi olduğu anlaşılmaktadır. Davalı ...'nın, davalılar Hostes Yardımcısı ... ve Kabin Hizmetleri Başkanı olan hostes ... ile birlikte hareket ederek davacının şirketteki hissesini devretmesini sağlamak amacıyla iftira kampanyası başlatarak önce davacı hakkında şirket yönetim kuruluna şirket çalışanlarına tacizde bulunduğu ve görevini ihmal ettiği iddiasıyla 14/7/2006 tarihli şikayet dilekçeleri verdikleri, 8/8/2006 tarihinde davacının şirketteki yönetim kurulu üyeliğine son verdikleri ve daha sonra da ülke genelinde yayın yapan ... Gazetesinin 30/8/2006 tarihli sayısında “Kadın Patron Tacizi Affetmedi” başlığı altında haber konusu yaptırdıkları anlaşılmaktadır.

Davacı dava dilekçesinde; davalıların iftira niteliğindeki eylemleri nedeniyle, gerek adı geçen hava yolu şirketinin kuruluş aşamasında tüm işlerini bırakarak özveride bulunduğunu ve bu nedenle ekonomik kayıplarının bulunduğunu, gerekse şirket kurulduktan sonra özveride bulunarak emsallerinden daha az maaşla çalıştığını ve şirketteki işine son verilmesi sonrasında yeniden iş buluncaya kadar ekonomik kaybının bulunduğunu belirterek uğranılan zararın ödetilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece hükme esas alınan 10/10/2011 havale tarihli bilirkişi raporuna göre, davacının maddi zararının olmadığını kabul etmek doğru değildir. Davacı tarafından iş akdinin haksız feshedildiği iddiasıyla iş mahkemesinde dava açılıp açılmadığı belirlenmeli, iş mahkemesinde böyle bir dava açılmış ise dosya getirtilerek dosyamız talepleri ile karşılaştırılmalı ve istekler aynı değilse davacının, bilirkişi raporunda belirlenen 18000 Euro kadar zararının olduğu benimsenerek karar verilmelidir. Yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle karar bozulmalıdır.

b)Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın gelişim biçimi, davacı hakkındaki suçlamanın niteliği ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde; davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı azdır. Davacı yararına daha üst düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a,b) sayılı bentte gösterilen nedenle davacı yararına BOZULMASINA, davalıların tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davacı yararına takdir olunan 900.00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalılara yükletilmesine ve davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7199, Karar No: 2014/7547, Tarih: 03.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/7199 E.  ,  2014/7547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DARGEÇİT ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2013/34-2013/616

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu T.Köyü çalışma alanında bulunan .ada . parsel sayılı sırasıyla 122.645,51 ve 54.965,15 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup kimsenin mülkiyet iddiasında bulunmadığından söz edilerek hali arazi vasfıyla davalı H.. H.. adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı H.. V.., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli . parsel sayılı taşınmazların fen bilirkişi A.A.'nın 10.11.2013 tarihli raporunda (A) harfi ile gösterilen 38.791,83 ve aynı raporda (E) harfi ile gösterilen 8.498,18 m² yüzölçümündeki bölümlerin davacı H.. V.. adına tapuya tesciline, aynı tarihli rapor ve haritada (G) harfi ile gösterilen 4.818,91 m² yüzölçümündeki bölüm hakkındaki talebin ise reddine karar verilmiş; hüküm, davalı H.. H.. tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazların tarım arazisi niteliğinde bulunduğu, adına tescil kararı verilen davacı yönünden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile iktisap şartlarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Mahkemece iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi için yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar taşınmazların davacı tarafa ait olduğunu bildiklerini ancak taşınmazların ekilip biçildiğini görmediklerini bildirmişler, mahkemece yapılan gözlemde davacının gösterdiği dava konusu taşınmazların etrafındaki taşınmazlarda tarımsal faaliyet yapıldığı, ancak dava konusu yerde tarımsal bir faaliyetin yapılmadığı, taşınmazların yer yer taşlık bir yapısının olduğu belirtilmiş, bilgisine başvurulan uzman ziraat bilirkişi ise raporunda taşınmazlar üzerinde tarımsal faaliyet yapılmadığını belirtmiştir. Davacı zilyetliğe dayanmış olup herhangi bir tapu kaydı sunmamıştır. Kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinilebilmesi için zilyetliğin nizasız ve fasılasız malik sıfatıyla olması gerektiği gibi, zilyetliğin ekonomik amaca uygun olarak da sürdürülmesi zorunludur. Somut olayda; dava konusu edilen ve davacı adına tescil kararı verilen taşınmaz bölümlerinin davacı tarafından ekonomik amaca uygun olacak şekilde zirai amaçla kullanılmadığı gibi başka bir amaçla kullanıldığı dahi ispat edilmemiştir. Kaldı ki mahkeme gerekçesinde dahi “...dava konusu kısımlarda davacının herhangi bir fiili kullanımının olmadığını ...” belirtmiştir. Mahkemenin gerekçesinde belirttiği “.. davacı tarafın zilyet olma iradesi taşımış olduğu, malik sıfatıyla zilyet olma iradesinin tapuya kayıtlı olmayan taşınmazı kazanabilme için yeterli olduğu...” şeklindeki gerekçesinin ise yasal bir dayanağı bulunmamaktadır. Nitekim kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinilebilmesi için zilyetliğin malik sıfatıyla olması gerektiği gibi, ayrıca zilyetliğin ekonomik amaca uygun olarak sürdürülmesi ve eylemli olarak da bu hususun gösterilmesi zorunludur. Yoksa sırf bir taşınmaza malik sıfatıyla zilyet olma amacı taşımasının hukuken bir değeri bulunmamaktadır. Hal böyle olunca taşınmazların niteliği de dikkate alınarak davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı gözetilerek davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davalı H.. H..'nin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.