muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/585, Karar No: 2007/16536, Tarih: 27.11.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/585 E.  ,  2007/16536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Elazığ 2.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :21.2.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* duruşmalı temyiz eden davalılar vekili Av. M.S.T. ve temyiz eden davacılardan B.A geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Bozmaya uyulmuş ise de gerekleri yerine getirilmemiştir.

Mirasçılık ve mirasın geçişi, miras bırakanın ölümü tarihinde yürürlükte olan hükümlere göre belirlenir. (4722 S.K. md.17)

Toplanan delillerden 34 nolu parselin bedelsiz olarak davalı Handan'a temlik edildiği, 156 ada, 12 nolu perseldeki evin 1/2 hissesi ile 06 U 6743 plakalı aracın bedelinin mirasbırakan tarafından ödenmesine rağmen tescilin lehine kazandırma yapılmak istenen davalılar adına oluşturulduğu anlaşılmıştır.

21.06.2004 tarihli bozma ilamında da belirtildiği üzere, araç alımı ve davalı Rabia'ya alınan 1/2 ev hissesi yönünden yapılan temlik alınan araç ve ev değil, ödenen bedeldir. O halde mirasbırakanın, bu taşınmaz ve aracı alırken ödediği paranın, mirasın açıldığı tarihte ulaştığı değerin, paranın satın alma gücündeki değişimlerin usulünce belirli kriterler dikkate alınmak suretiyle hesaplanması, gerektiğinde bu konuda uzman bilirkişi veya bilirkişiler kurulundan yanlar, yargıç ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınması (HGK. 30.11.2005 tarihli 2005/2-581 esas, 2005/672 karar sayılı ilamı) ve 21.6.2004 tarihli bozma ilamı doğrultusunda işlem yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.SONUÇ:Hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.11.2007 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2023/3288, Karar No: 2023/8128, Tarih: 27.09.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/3288 E.  ,  2023/8128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/561 E., 2017/673 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMler : 1. İstinaf başvurusunun esastan reddi

2. Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın yerinde olmadığı kabul edilerek, temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 15.11.2022 tarihli ve 2017/561 Esas, 2017/673 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin

süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.11.2016 tarihli ve 2016/73 Esas, 2016/183 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 24.04.2017 tarihli ve 2017/561 Esas, 2017/673 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 15.11.2022 tarihli ve 2017/561 Esas, 2017/673 Karar sayılı ek kararı ile, sanığın süresinde temyiz isteğinde bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanığın temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın olay günü birlikte yaşadığı hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraat hükmü verilen temyiz dışı sanık ...'in sevk ve idaresindeki araçla seyir halinde iken kolluk görevlilerinin olağan kontrol için aracı durdurmak istediklerinde kontrol noktasından kaçtıkları ve

Sanığın temyiz sebepleri özetle; Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın olay günü birlikte yaşadığı hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraat hükmü verilen temyiz dışı sanık ...'in sevk ve idaresindeki araçla seyir halinde iken kolluk görevlilerinin olağan kontrol için aracı durdurmak istediklerinde kontrol noktasından kaçtıkları ve

sanığın aracı takip eden kolluk görevlilerinin kendilerini göremediği bir yerde araçtan inip bagajda bulunan suça konu uyuşturucuyu alarak ara sokaklara kaçmaya çalıştığını gören vatandaşların durumu bildirmesi üzerine, kolluk görevlilerinin sanığı sokak içerisinde görüp yakalamak için müdahale ettiklerinde sanığın suça konu uyuşturucuyu atıp kaçmaya başladığı ve takip sonucu sanığın saklandığı kamyonun altında yakalandığı, attığı maddenin net 948 gram esrar olduğunun tespit edildiği olayda, içici olan bir şahsın bir kaç gün içerisinde tüketmesi mümkün olmayan net 948 gram esrarı içmek amacıyla yanına almış olmasının hayatın olağan akışına aykırı olması, polis kontrol noktasında durmayarak kaçmış olmaları, kendilerini takip eden güvenlik güçlerini takibinden kurtulduktan sonra sanığın aracın bagajındaki uyuşturucuyu alıp ara sokaklara kaçması ve bu olayı gören vatandaşların ihbarıyla araç altında saklanırken yakalanmış olması dikkate alındığında, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesiyle, sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık ve müdafisinin yokluğunda İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesince verilen ayrıca sanığa tebliğ edilmeyen 24.04.2017 tarihli ve 2017/561 Esas, 2017/673 Karar sayılı kararın, 5271 sayılı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen on beş günlük yasal süresinden sonra 07.11.2022 tarihli dilekçesi ile sanık tarafından temyiz edildiği ve İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 15.11.2022 tarihli ve 2017/561 Esas, 2017/673 Karar sayılı ek kararı ile temyiz isteminin reddine karar verildiği anlaşılmakla, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11 inci maddesinin son cümlesi ve 5271 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanığa da tebliğ edilmesi gerektiğinden sanığın temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabulüyle, temyiz isteminin reddine ilişkin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 15.11.2022 tarihli ve 2017/561 Esas, 2017/673 Karar sayılı ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede:

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş,

hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 24.04.2017 tarihli ve 2017/561 Esas, 2017/673 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki infazın durdurulması talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8737, Karar No: 2019/10797, Tarih: 18.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/8737 E.  ,  2019/10797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur mağdur ...’e karşı iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdurlar ..., ... ve şikayetçi ...’e karşı hırsızlık suçundan ve ... ve şikayetçi ...’e karşı iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Suça sürüklenen çocuğun mağdur ...’e ait iş yerinden bir suç işleme kararının icrası kapsamında 10/12/2009 ve 24/12/2009 tarihlerinde zincirleme olarak gerçekleştirdiği hırsızlık suçu nedeni ile hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinde tanımlanan zincirleme suç hükmünün uygulanması gerektiği gözetilmeden 24/12/2009 tarihli eylem nedeniyle koşulları oluşmadığı halde, ceza verilmesine yer olmadığına, 10/12/2009 tarihli eylem nedeniyle de mahkumiyetine karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve tebliğnamenin bu hususu içeren bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde "çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır" şeklinde düzenleme yapılmıştır. Her ne kadar 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesinde seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde tedbire çevrilen kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği belirtilmiş ise de, yukarıda açıklanan düzenlemeler karşısında 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesinin çocuklar yönünden uygulanamayacağı, hükmolunan seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde diğer seçenek tedbirlerden birine veya adli para cezasına karar verilebileceği sonucuna varılmaktadır. Bu itibarla suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan tayin olunan kısa süreli hapis cezalarından çevrilen seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceği ihtarı yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

b-Dairemizin 19/09/2018 günlü ve 2018/4804 E., 2018/9829 K. sayılı bozma ilamından önceki hüküm suça sürüklenen çocuk ve müdafii tarafından temyiz edildiğinden, suça sürüklenen çocuk hakkında bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan cezanın 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince 13 ay 10 gün adli para cezası olarak infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sonuç olarak 13 ay 10 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

b-Dairemizin 19/09/2018 günlü ve 2018/4804 E., 2018/9829 K. sayılı bozma ilamından önceki hüküm suça sürüklenen çocuk ve müdafii tarafından temyiz edildiğinden, suça sürüklenen çocuk hakkında bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan cezanın 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince 13 ay 10 gün adli para cezası olarak infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sonuç olarak 13 ay 10 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıklar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiyle, suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerde seçenek tedbirin gereklerini yerine getirmemesi halinde kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceğinin ihtarına ilişkin kısımların hüküm fıkralarından çıkartılmasına ve 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin uygulandığı bölümden '' 13 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına '' ibaresinin çıkarılıp yerine '' 13 ay 10 gün hapis cezası olarak infazına karar verilmesi '' ibaresinin eklenmesine karar verilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3748, Karar No: 2017/6692, Tarih: 22.11.2017

**1. Hukuk Dairesi         2016/3748 E.  ,  2017/6692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 4.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 08.09.2015 gün ve 2015/257 Esas 2015/314 Karar sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

1)Dava dilekçesinde parsel numaraları bildirilen taşınmazların imar düzenlemesi işlemiyle yeni parsel numaraları oluşturduğu anlaşılmakla, imar uygulamasına ilişkin tüm bilgi ve belgelerin ve en son mülkiyet durumunu gösteren tapu (çap) kayıtlarının merciinden getirtilmesi,

2)Davacının dava dilekçesinde belirttiği ... Belediyesi'nin 30.06.1959 gün 959/287 sayılı meclis kararı ile Bakanlıkça onanan 06.10.1959 gün 133 sayılı ile kararının merciinden temini ile evrakına eklenmesi, istenen kayıt ve belgelerin eksiksiz gelip gelmediğinin mahkeme hakimi tarafından denetlenmesi ve ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7417, Karar No: 2023/1276, Tarih: 23.03.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/7417 E.  ,  2023/1276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun'un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.06.2021 tarihli ve 2018/466 Esas, 2021/329 Karar sayılı kararı ile;

A. Sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 25 yıl hapis cezasına karar verilmiştir.

B. Sanık ... hakkında kasten yaralamadan 5237 sayılı Kanun'un 86 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 inci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1500 TL adli para cezasına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.03.2022 tarihli ve 2022/596 Esas, 2022/690 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tarihinde tanzim olunan ve kasten yaralamadan temyizin reddi, kasten öldürme suçu bakımından onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanıklar ... ve ...müdafiinin temyiz sebepleri

1. Meşru müdafaa ve meşru müdafada sınırın aşılması hükümleri uygulanması gerektiğine,

2. Sanık hakkında olası kast ve bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğinden bahisle vasfa,

3. Sanık hakkında haksız tahrik hükümleri uygulanması gerektiğine,

4. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan eylemi gerçekleştirmediğini ve beraat kararı verilmesi gerektiğini belirterek sübuta,

B.Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri

1. Sanıklar ...ve ... hakkında kasten öldürme suçundan beraat kararı verilmemesi gerektiğine,

2. Sanık ... hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

3. Sanık hakkında haksız tahrik hükümleri uygulanması gerektiğine,

4. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan eylemi gerçekleştirmediğini ve beraat kararı verilmesi gerektiğini belirterek sübuta,

B.Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri

1. Sanıklar ...ve ... hakkında kasten öldürme suçundan beraat kararı verilmemesi gerektiğine,

2. Sanık ... hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanıklar ve maktul ile katılan ...'ın eğlence mekanında eğlendikleri sırada çıkan tartışmada sanık ...'ın maktulü tabanca ile ateş ederek kasten öldürdüğü, diğer sanıklar ..., ...ve Temel'in eyleme iştirak etmedikleri, ayrıca sanık ...'in de katılan ...'ı kasten yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Tanık beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesinin 02.03.2018 tarihli Otopsi Raporu dosyada mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sübut yönünden

Her ne kadar sanıklar ...ve ...'in de eyleme iştirak ettikleri iddia edilmiş ise de otopsi raporu, taraf beyanları, oluş ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkları ...ve ... hakkında beraat hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Meşru müdafaa ve meşru müdafada sınırın aşılması yönünden

1. Sanık müdafiinin meşru savunmaya yönelen temyiz sebepleri yönünden öncelikle, 5237 sayılı Kanun’un 25 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamında yer verilen meşru savunma müessesesinin sınırlarının belirlenmesi gerekmektedir.

2. Meşru savunma, 5237 sayılı Kanun’un 25 inci maddesinin birinci fıkrasında;

“Gerek kendisine ve gerek başkasına ait bir hakka yönelmiş, gerçekleşen, gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı o anda hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetmek zorunluluğu ile işlenen fiillerden dolayı faile ceza verilmez.”

Şeklinde bir hukuka uygunluk nedeni olarak düzenlenmiştir.

3. Bahse konu hüküm gereği meşru savunma kurumunun uygulanabilirliği için saldırının, korunmaya değer nitelikteki herhangi bir hakka yönelmiş olması yeterlidir.

4. Olayın meşru savunma içerisinde gerçekleşip gerçekleşmediğini anlamak için saldırıya ilişkin şartların yanında savunmaya ilişkin de şartların oluşması gerekmektedir. Savunmada zorunluluk bulunsa da savunmanın saldın ile orantılı olması gerekir. Bu orantılılık belirlenirken saldınnın yer ve zamanı, saldıran kişinin o anki durumu savunmada bulunan buna uygun bir tepki verip vermediği değerlendirilmelidir.

5. Bu açıklamalar kapsamında somut olay irdelendiğinde; meşru savunma koşullarının mevcut olmadığı gibi meşru müdafada sınırın aşılması şartlarının da oluşmadığı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Tasarlama yönünden

5. Bu açıklamalar kapsamında somut olay irdelendiğinde; meşru savunma koşullarının mevcut olmadığı gibi meşru müdafada sınırın aşılması şartlarının da oluşmadığı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Tasarlama yönünden

1. Kasten öldürme suçu 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrasında; “Bir insanı kasten öldüren kişi, müebbet hapis cezası ile cezalandırılır." şeklinde düzenlenmiş,

"Nitelikli hâller" başlıklı 82 nci maddesinde;

"(1) Kasten öldürme suçunun;

a) Tasarlayarak,

...

İşlenmesi hâlinde, kişi ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılır."

Şeklindeki düzenleme ile tasarlayarak öldürme, kasten öldürme suçunun nitelikli hâlleri arasında sayılmıştır.

2. Gerek madde metninde, gerekse gerekçesinde tasarlama kavramının tanımına yer verilmemiş, bu konunun açıklığa kavuşturulması, öğreti ve yargısal kararlara bırakılmıştır. Öğretide tasarlamayı açıklama bakımından "soğukkanlılık" ve "planlama teorisi" olarak iki görüş ileri sürülmüştür. Soğukkanlılık teorisine göre, tasarlayarak öldüren şahısta bir soğukkanlılık gözlenmektedir. Bu kişinin başkasını öldürürken hiç heyecan duymamış olması, ondaki ruhsal kötülüğü göstermektedir. Ayrıca fail, öldürme kararını önceden almış olmasına, araya zaman girmiş olmasına karşın, soğukkanlılığını korumuş ve bu karardan vazgeçmemiştir. Planlama teorisine göre ise tasarlama ile işlenen öldürme suçlarında, suç, önceden kararlaştırılmış, hazırlanmış ve planlanmıştır. Bu hazırlık, pusu kurmak, mağduru ya da maktulü bulmak, hile ile öldüreceği yere getirmek şeklinde olabilecektir. Burada fail, önceden aldığı suç işleme kararını gerçekleştirmek için suçta kullanacağı araçları seçip, temin etmekte ve bu suçu nasıl işleyeceği konusunda plan yapmaktadır.

3. Tasarlama hâlinde fail, anında karar verip fiili işlememekte, suç işleme kararı ile fiilin icrası arasında sükûnetle düşünebilmeye yetecek kadar bir süre geçmektedir. Fail bu süre içinde suçu işleyip işlememe konusunda düşünmekte ve suçu işlemekten vazgeçmemektedir. Failin suçu işlemekten vazgeçmesi ve fakat bir başka nedenle ve bir başka ani kararla fiili işlemesinde tasarlamadan söz edilemez. Suç işleme kararının hangi düzeydeki eylem için ve ne zaman alındığı ile eylemin şarta bağlı olmayan bu kararlılıktan ne kadar zaman geçtikten sonra işlendiği mevcut delillerle belirlenmeli, suç kararıyla eylem arasında geçen zaman dilimi içerisinde ruhi sükûnete ulaşılıp ulaşılamayacağı değerlendirme konusu yapılmalıdır.