muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3286, Karar No: 2024/265, Tarih: 18.01.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararı asıl ve birleşen davada davalı olan ... Tekstil San.Tic. A.Ş, ..., ... San. ve Tic. A.Ş vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı ... Tekstil San. Tic. A.Ş. vekili temyiz dilekçesinde, alınan bilirkişi kurulu raporunda eser sözleşmesi yönüyle kusur incelemesi yapılmadığını, bu durumun uyulmasına karar verilen bozma ilamına açıkça aykırı olduğunu, illiyet bağı kapsamında müvekkili şirket ... Tekstil San. ve Tic. A.Ş.'ye kusur izafe edilmesinin hukuken mümkün olmadığı halde kusur yüklenmesi ve tazminata mahkum edilmesinin doğru olmadığını, eser sözleşmelerinde yüklenicinin yaptığı işin uzmanı olup eser denilen sonucun gerçekleşmesini taahhüt ettiğini, ... sahibinden talimat almadığını, ona karşı bağımsız olup,yanında işçi çalıştırıyorsa işçisine karşı da işveren durumunda bulunduğunu, dolayısıyla eser sözleşmesinde yüklenicinin işçi sağlığı ve ... güvenliği mevzuatına göre işyerinde tüm tedbirleri almak ve bu konuda denetimi sağlamak yükümlülüğü altında olduğunu, ... sahibinin böyle bir yükümlülüğü bulunmayıp, yüklenicinin, ... Sağlığı ve ... Güvenliği Mevzuatına göre işyerinde tüm tedbirleri almak zorunda olduğunu, ... sahibinin ise böyle bir yükümlülüğü bulunmadığını, ... sahibinin, ancak ... Güvenliği Mevzuatı dışında kusurlu ise sorumlu olacağını, müvekkil davalı şirkete kusur izafesi mümkün olmadığını, mahkemece tarafların kusur durumlarının tespitine yönelik aldırılan ve hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda bu hususların da nazara alınması gerekirken eksik değerlendirme yapıldığını, bozma ilamına aykırı olan bilirkişi raporuna göre karar verilmesinin, bilirkişi kurulu raporlarına yaptıkları itirazların reddolunmasının usul ve yasaya ve uyulmasına karar verilen Yargıtay bozma ilamına aykırı olduğunu, Yargıtay bozma ilamına uyulmasına rağmen eser sözleşmesi çerçevesinde kusur raporu aldırılmamasının usul hukukuna aykırı olup mahkemenin eylemli direnmede bulunduğunu belirterek eylemli direnme niteliğindeki mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı ... San. ve Tic. A.Ş. vekili temyiz dilekçesinde, müvekkiline davaya konu olayla ilgili yüklenebilecek hiçbir kusur bulunmamasına rağmen eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile verilen kusur raporunun karara esas alınmasının kabulünün mümkün olmadığını, davaya konu atermit numunelerinin... tarafından alınmadığını,numuneyi alan kişinin ... kurumu ile hiçbir ilgisi olmayan bir bilirkişi olduğunun 2002/297 D.... sayılı dosya kapsamı ile sabit olduğunu, kusura ilişkin bilirkişi raporundaki üretimin ayıplı olduğu yönündeki kabule itiraz ettiklerini, ayrıca davalı aleyhine belirlenen kusur oranına itiraz ettikleri halde bu itirazlarının nazara alınmadan karar verildiğini, yine mahkemece karara esas alınan aktüerya hesap raporuna vaki itirazlarının da nazara alınmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

3.Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde, İlk Derece Mahkemesinin, hüküm kurarken 12.11.2018 tarihli kusura ilişkin bilirkişi heyeti raporunu esas aldığını, sözkonusu raporun üstünkörü bir şekilde hazırlanmış olduğunu, yeterli inceleme ve değerlendirme yapılmadan genel ve yuvarlak tabirlerle tek cümlelik gerekçelendirmeler yapılarak taraflara kusur atfedildiğini, kusura ilişkin 12.11.2018 tarihli bilirkişi heyet raporunda kusur oranları belirlenirken gelişigüzel ifadeler kullanıldığını kimisinde tek cümlelik nedeni belirsiz gerekçe yazılmakla yetinildiğini, kimisinde ise hiçbir gerekçeye yer verilmediğini, söz konusu raporda "Müteahhit sıfatıyla... Ticaret-...'in ...'e kişisel koruyucu güvenlik malzemelerinini ( emniyet kemeri baret vb.) kullanması zorunlu olduğu konusunda bilgilendirdiğine dair bir bilgiye dava dosyasından ulaşılmadığından %10 oranında kusurlu olduğu" ibaresi ile emniyet kemeri, baret vb. malzemeleri kullanmasının zorunlu olduğu konusunda müvekkilin müteveffayı uyarmadığı için %10 kusurlu olduğunun tespit edildiğini, müvekkilinin kusurlu olmasına ilişkin gerekçenin son derece yetersiz olduğunu, müvekkilinin bu konuda müteveffayı neden uyarmak zorunda olduğu, kusurun oranının neden %10 belirlendiğinin herhangi bir şekilde açıklanmadığını, müvekkilinin müteveffanın işvereni olmadığını, dolayısıyla müteveffayı bu hususta uyarmak gibi bir zorunluluğu bulunmadığını, kaldı ki çalışma sahasında ... güvenliğiyle ilgili tüm tedbirler alındığını, gerekli uyarı levhalarının asıldığını, ... güvenliği için gerekli malzemelerin hazır bulundurulduğunu, ayrıca müteveffanın sözlü olarak da müvekkili ve çevredekiler tarafından defalarca uyarıldığını, müteveffanın bu işi yıllardır yapıyor olması sebebiyle tecrübe sahibi olmasına rağmen böyle bir çalışma sahasına küçük çocuğunu getirmesi ve yetmezmiş gibi hiçbir tedbir almadan ve uyarılara aldırış etmeden çocuğuyla beraber çatıya çıkması nazara alındığında söz konusu olayda kusurunun oldukça fazla olduğunu, keza olayın hemen sonrasındaki raporda müteveffaya %75 kusur atfedilmişken, olay üzerinden 16 yıl geçtikten sonra özensiz ve dikkatsizce düzenlenen bilirkişi raporunda müteveffaya %5 kusur atfedilmiş olmasının kabul edilebilir olmadığını, hatalı bilirkişi raporunun hükme esas alınmasının tüm hesaplamaların ve alacak kalemlerinin hatalı belirlenmesine dolayısıyla hükmün tümden hatalı olmasına yolaçtığını belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, muris ...'in ölümü nedeniyle mirasçıları tarafından talep edilen maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, muris ...'in ölümü nedeniyle mirasçıları tarafından talep edilen maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 470 ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

1.Usuli kazanılmış hak, 1086 sayılı HUMK'un yürürlükte olduğu dönemde çıkarılan 09.05.1960 tarih, 1960/21 Esas, 1960/9 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında tanımlanmış olup, içtihadı birleştirme kararında; Yargıtay bozma kararına uyulmakla orada belirtilen biçimde işlem yapılması yolunda lehine bozma yapılan taraf yararına usulî kazanılmış hak, aynı doğrultuda işlem yapılması yolunda yerel mahkeme için de zorunluluk doğacağı, usulî kazanılmış hakka ilişkin açık kanun hükmü olmasa da temyiz sonucu verilecek bozma kararının hukuka ve usule uygun karar verilmesini sağlamaktan ibaret olan amacı ve muhakeme usulünün hakka varma ve hakkı bulma maksadıyla kabul edilmiş olması yanında hukuki alanda istikrar amacıyla kabul edilmiş bulunması bakımından usulî kazanılmış hak müessesesi usul hukukunun dayandığı ana esaslardan olup, kamu düzeniyle de ilgili olduğu belirtilmiştir. 6100 sayılı HMK'nın yürürlüğe giren ilk halinde usuli kazanılmış hakka yer verilmemişse de bu ilkenin uygulanması, Yargıtayın içtihatları ile HMK’nın 177/2. maddesine 22.07.2020 tarih ve 7251 sayılı Kanun'un 18. maddesi ile yapılan ek düzenlemeye kadar devam etmiştir. Bu ek düzenleme ile “Yargıtayın bozma kararından veya bölge adliye mahkemesinin kaldırma kararından sonra dosya ilk derece mahkemesine gönderildiğinde, ilk derece mahkemesinin tahkikata ilişkin bir işlem yapması hâlinde tahkikat sona erinceye kadar da ıslah yapılabilir. Ancak bozma kararına uymakla ortaya çıkan hukuki durum ortadan kaldırılamaz” maddesi ile HMK’da hüküm altına alınmış olup usuli kazanılmış hakların korunacağı bu şekilde hükme bağlanmıştır.

2.Usuli kazanılmış hak kamu düzeni ile ilgili olması nedeniyle Yargıtayca da re'sen dikkate alınır. Yargıtayın bozma kararı nedeniyle doğan hak iki çeşit olup, (1) mahkemenin Yargıtayın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına kazanılmış hak, (2) bazı konuların bozma kararının kapsamı dışında kalması ile doğan usuli kazanılmış haklardır. Mahkemenin Yargıtay bozma kararına uymuş olması halinde bu uyma kararı ile bağlı olup, usuli kazanılmış hak ilkesi uyarınca lehine bozulan taraf yararına araştırma ve inceleme yapması zorunludur. Yargıtayın ve Dairemizin istikrarlı uygulamaları da bu yöndedir.

3-Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay incelendiğinde, mahkemece hükmüne uyulan Yargıtay (kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin 02.12.2015 tarih ve 2015/4169 E., 2015/ 6136 K.sayılı ilamında, meydana gelen ölüm olayında davalıların kusur oranlarının belirlenmesinde ... Yasası, İşçi Sağlığı ve ... Güvenliği Tüzük Hükümlerinin değil, eser sözleşmesi hükümlerinin esas alınmasının zorunlu olduğu belirtildikten sonra, mahkemece eser sözleşmesi hükümleri esas alınarak ve olayda ... San. ve Tic. A.Ş.'nin de kusurlu olduğu kabul edilerek tarafların kusur oranlarının yeniden tayin olunacak bilirkişi kurulu aracılığıyla belirlenmesi ve buna göre maddi tazminat hesabı yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir.

4-Mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde, bozma ilamından sonra düzenlenen ve hükme esas alınan 12.11.2018 tarihli bilirkişi raporunda, "davalı ... Tekstil San. ve Tic. A.Ş.'nin asıl işveren sıfatıyla sorumlu olduğu şantiye mahallinde vefat eden ...'e gerekli güvenlik eğitimlerini verdiğine dair herhangi bir belge bulunmadığı, yüklenici sıfatıyla davalı ...' in ...'i kişisel koruyucu güvenlik malzemelerini kullanmasının zorunlu olduğu konusunda bilgilendirdiğine dair bir bilgiye ulaşılamadığı, işin uygulayıcısı olan ...'in %5 oranında kusurlu olduğu, ...'in kişisel koruyucu güvenlik malzemelerini takmadan çatıya çıktığından %5 kusurlu olduğu" belirlenmiş, bu suretle tarafların kusur oranları tespit edilirken ... Yasası, İşçi Sağlığı ve ... Güvenliği Tüzük Hükümlerinin dikkate alındığı, eser sözleşmesi hükümlerinin esas alınarak bir değerlendirme yapılmadığı anlaşılmakta olup, bu haliyle bilirkişi raporunun bozma ilamına uygun olarak düzenlendiğinin kabulü mümkün değildir. Öte yandan bilirkişi raporu gerekçeli ve denetime elverişli de değildir.

5-Mahkemece, bozma ilamında davalıların kusur oranının belirlenmesinde eser sözleşmesi hükümlerinin esas alınması gerektiği belirtildiği halde, buna uygun olarak düzenlenmeyen, gerekçeli ve denetime elverişli de olmayan bilirkişi raporunun hükme esas alınması "usulü kazanılmış hakkın korunması gerektiği" ilkesine aykırı olmuştur.

6-Bu durumda mahkemece yapılacak ..., 6100 Sayılı HMK'nın 281/3 maddesi uyarınca maddi gerçeğin ortaya çıkması için yeniden oluşturulacak konusunda uzman bilirkişi kurulundan tüm dosya kaspsamı incelenip değerlendirilerek, Yargıtay (kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin bozma ilamında belirtildiği gibi, eser sözleşmesi hükümleri esas alınarak ve olayda davalı ... San. Tic. A.Ş.'nin de kusurlu olduğu kabul edilerek tarafların kusur oranının gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınarak belirlenmesi, buna göre maddi tazminat hesabı yapılarak sonucuna göre karar verilmesinden ibarettir.

7-Mahkemece Yargıtay bozma ilamına uyulmasına rağmen bozmada belirtilen şekilde inceleme ve değerlendirme yapmayan bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

7-Mahkemece Yargıtay bozma ilamına uyulmasına rağmen bozmada belirtilen şekilde inceleme ve değerlendirme yapmayan bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

8.400,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalılar ... San. Tic. A.Ş. ve ... Tekstil San. ve Tic. A.Ş.' ye verilmesine,

Peşin alınan harcın istek halinde iadesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

18.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4373, Karar No: 2018/7727, Tarih: 30.11.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/4373 E.  ,  2018/7727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Ahmetyeri köyü 58 parsel sayılı 1.480,00 m² yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliğiyle kişiler adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi vekilinin 21.06.2012 tarihli dava dilekçesi ile 11.02.2007 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu çalışmaları sonucunda dava konusu yerin orman alanı içinde kaldığını, Sinop Asliye Hukuk Mahkemesinde açmış oldukları 2007/520 Esaslı davalarında taşınmazın tamamının orman olduğunun tespit edildiği, ancak mahkemece husumetten ret edilip Yargıtay 20. Hukuk Dairesi tarafından da onandığını, 58 parsel sayılı taşınmazın tamamının orman tahdit sınırları içinde kaldığından tapusunun iptali ile Hazine adına tapuya kayıt ve tescili istemi ile dava açmıştır.

Mahkemece, davacı ... İdaresinin davasının kabulü ile çekişmeli 58 sayılı parselin davalı adına olan tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından, aleyhlerine yükletilen harcın iadesi yönünde temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden sonra 11/08/2006 - 11/02/2007 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Çekişmeli taşınmaz 1969 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı kişiler adına tarla niteliğiyle tespit edilmiş ve itirazsız kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın tamamının orman tahdidi içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik yoktur. Ancak, karar tarihinden sonra 28.04.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanunun 33. maddesi ile Orman Genel Müdürlüğü, 02/07/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan, bu Kanunda belirtilen görevleri kapsamında düzenlenen kâğıtlar sebebiyle damga vergisinden ve tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan döner sermaye hizmet bedellerinden muaftır, hükmü gereğince Orman Yönetiminin açtığı dava nedeniyle aleyhine harçlara hükmedilmesi doğru değildir.

Bu sebeple; hüküm kısmının ''4'' nolu bendinin hükümden çıkarılarak yerine ''Davacı ... Yönetimi harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadına" cümlesinin eklenerek düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 30/11/2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3621, Karar No: 2010/5841, Tarih: 30.06.2010

**5. Ceza Dairesi         2009/3621 E.  ,  2010/5841 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyle rızaen cinsi münasebette bulunmak, bu suça iştirak ve alıkoymak suçlarından sanıklar ... ve ...'un yapılan yargılanmaları sonunda; sanık ...'nun alıkoyma suçundan beraetine, sanıkların reşit olmayanla cinsel ilişkide bulunmak ve bu suça iştirakten mahkümiyetlerine dair, Gönen (Balıkesir) Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 17.01.2008 gün ve 2004/259 Esas, 2008/5 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan sanık ... vekili ve sanık ... tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklara isnat edilen 765 sayılı TCK.nun 416/3. maddesinde tanımlanan suçun karşılığının 5237 sayılı TCK.nun 104/1. maddesinde düzenlendiği, takibinin şikayete bağlı bulunduğu, mağdurenin de 05.10.2006 günlü oturumda, sanık ... hakkında şikayetçi olmadığını beyan ettiği, TCK.nun 73/5. maddesi uyarınca iştirak halinde suç işlemiş sanıklardan biri hakkındaki şikayetten vazgeçmenin diğerini de kapsayacağından keza sanık ...'na isnat edilen alıkoymak suçunun ise yasada öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli zamanaşımı süresine tabi olduğu, sanığın sorgusunun yapıldığı 06.12.2004 tarihinden inceleme gününe kadar bu sürenin dolduğu, bu arada zamanaşımını kesen veya durduran bir sebep bulunmadığı anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2 maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1, 5271 sayılı CMK.nun 223/8 ve 5237 sayılı TCK.nun 73. maddeleri uyarınca açılan kamu davalarının DÜŞMESİNE, 30.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4730, Karar No: 2018/5773, Tarih: 25.04.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/4730 E.  ,  2018/5773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suç tarihinde Ankara’da güneşin 18.29’da battığı, 19.29’dan sonrasının gece sayılan zaman dilimi olduğu, eylemin gece sayılan zaman dilimi olan 19.30-20.00 sıralarında işlendiği bu nedenle sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçundan tayin olunan cezalardan TCK’nın 143 ve TCK’nın 116/4. maddeleri uygulanmayarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından, "Velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihlerine kadar süreceği, altsoyu dışındakiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yanılgılı hüküm kurulmuş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak infaz evresinde resen ve doğru olarak TCK'nın 53. maddesinin 1 ila 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde uygulanması mümkün görüldüğünden ve Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...’ün temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA, 25.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2435, Karar No: 2020/1170, Tarih: 04.03.2020

**20. Hukuk Dairesi         2018/2435 E.  ,  2020/1170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; ... ili, ... ilçesi, ... mevkiindeki 1143 parsel sayılı taşınmazda yapılan özel parselasyonla oluşan 68 ve 69 sayılı parsellerin ikiyüzer m²'den toplamda dört yüz m² olup, bu iki taşınmazın 04/04/1991 tarihinde müvekkilince ... haricen satın alındığını, daha sonra yapılan 2/B kadastrosunda yan yana olan iki parselden 68 sayılı parselin, 137 ada 28 parsel olarak; 69 sayılı özel parselin ise 137 ada 24 parsel olarak numaralandırıldığını, neticede müvekkiline ait 28 sayılı parsele tekabül eden 200 m²'lik yerin 170,48 m² olarak müvekkili adına, 24 sayılı parsele tekabül eden yerin ise davalı adına tespit edildiğini, halbuki 24 sayılı parsel üzerinde su basman (temel) seviyesinde müvekkilinin yaptığı inşaatın mevcut olduğunu, müvekkilince İstanbul Anadolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/385 E. sayılı dosyası üzerinden Hazine ve tapu müdürlüğü aleyhine tapu iptali ve tescil davası açıldığını, o davada yapılan keşifte 137 ada 24 sayılı parselin kullanıcısı olarak davalı ...'nin yazıldığını, oysa ki davalı ...'nin kullanımında olan parselin bitişikteki 137 ada 23 parsel sayılı taşınmaz olup, parselin fiili kullanıcısının ise Kerime Talay olarak belirlendiğini, alınan bilirkişi raporunda açıkça kadastro tespitinde kaydırma yapıldığının tespit edildiğini beyan ederek; ... İlçesi, ... mahallesi, 137 ada 24 sayılı parselin "..." adına olan tapu kaydının iptaliyle, müvekkili adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 137 ada, 24 sayılı parselin 6292 sayılı yasaya göre davalı ... tarafından davadan önceki 26/11/2013 tarihinde satın alındığı, idarenin satış işlemi iptal edilmeden, bu davanın görülmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle; davanın ön şart yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.