muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8059, Karar No: 2012/15257, Tarih: 04.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/8059 E.  ,  2012/15257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Nevşehir 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/04/2011 tarih ve 2009/180-2011/80 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından 04/08/2001 tarihinde sermaye artırımı kararı alındığını ve davalının da buna iştirak ettiğini ancak davalının üzerine düşen sermaye borcu yükümlülüğünü yerine getirmeyerek sermaye artışından doğan farkı ödemediğini, bu nedenle hakkında icra takibi başlatıldığını, ancak davalının itirazı üzerine takibin durdurulduğunu, davalının itirazının haksız bulunduğunu ileri sürerek itirazın iptaline ve % 40'tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın hukuki temelinin bulunmadığını, davacı şirketin alacaklı olmadığını bilerek işbu takibi kötü niyetle yaptığını savunarak davanın reddine ve davacının %40 kötüniyet tazminatına mahkum edilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, TTK'nın 406. maddesinin, ifa tarihinin esas sözleşme veya genel kurul kararı ile belirlenmediği durumlarda yapılacak çağrıya ilişkin bir yedek hukuk kuralı niteliğinde bulunduğu, ana sözleşmenin değiştirilen 6. maddesinde artırılan şirket sermayesinin 1/4 ünün tescil tarihinden itibaren en geç üç ay içinde, kalanının ise 12.07.2003 tarihinde ödeneceğinin öngörüldüğü, bu durumda apel çağrısı gerekmeksizin temerrüdün oluşacağı, sermaye artırımı nedeniyle davalının payına düşen 9.000 TL sermaye artırım borcu ve borcun niteliği ile ana sözleşmede öngörülen ödeme tarihlerine göre 22.299,38 TL faiz borcu bulunduğu gerekçesi ile davalı borçlunun Nevşehir 2. İcra Müdürlüğü'nün 2006/2430 esas sayılı dosyası üzerinden yürütülen takibe ilişkin itirazın iptaline ve davalı tarafından faize de itiraz edilmesi, faiz için de harç yatırılarak itirazın iptali davasına konu edilmesi ile davalının ana para ve faize ilişkin borcunu belirleyebilecek durumda olduğu gerekçesi ile toplam alacak miktarının % 40'ı oranında (8.914,75.-TL) inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, arttırılan sermaye bedelinin tahsiline yönelik yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, arttırılan sermaye bedelinin tahsiline yönelik yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davacı şirketin 04.08.2001 tarihli olağan genel kurul toplantısında, şirket sermayesinin arttırımına karar verilmiş, davalı da sermaye arttırımına iştirak etmiştir. Davalının şirket ortağı olduğuna ve sermaye arttırılmasını taahhüt ettiğine dair uyuşmazlık yoktur. Ayrıca, bu genel kurul kararının iptal edildiği hususu da savunulmamıştır. Şirket olağan genel kurulunda, arttırılan şirket sermayesinin 1/4'ünün tescil tarihinden itibaren en geç üç ay içinde, kalanın ise 12.07.2003 tarihinde ödeneceği karara bağlanmış ve ticaret sicil gazetesinde ilan edilmiştir. Mahkemece, arttırılan şirket sermayesinin 1/4'lük kısmı için anasözleşmenin sermaye arttırımına ilişkin bu genel kurul kararının tescil edildiği 10.10.2001'den itibaren 3 ay sonrası 10.01.2002, 3/4'lük kısmına ise 12.07.2003 tarihinden itibaren faiz hesaplanmış, tespit edilen miktar doğrultusunda itirazın iptaline karar verilmiştir. Ancak anılan genel kurul kararında “arttırılan şirket sermayesinin 1/4'lük kısmının tescil tarihinden itibaren en geç üç ay içinde ödeneceği' şeklindeki ibarenin bu miktar yönünden kesin ve belirli bir vade içerdiğinin kabulü doğru değildir. O halde, davalının sorumlu olduğu sermaye artan bedelinin tamamına, son ödeme tarihi olarak kararlaştırılan temerrüt tarihi olan 12.07.2003 tarihinde itibaren faiz hesaplanarak karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 04/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18517, Karar No: 2014/2152, Tarih: 10.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/18517 E.  ,  2014/2152 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 23.05.2013

No : 2011/491-2013/248

Dava, hizmet tespiti ve prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 5510 sayılı Kanun’un geçici 7/1’inci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan, mülga 506 sayılı Kanun’un 79/10 hükmü uyarınca açılmış hizmet tespiti davasıdır. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür.

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için, yine, HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile, varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için, yine, HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile, varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

506 Sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira, 506 Sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Somut olayda; davacı, 14.04.2010- 10.06.2011 tarihleri arasında davalı şirkete ait işyerinde 700 TL. ücretle çalıştığının tespitini istemiştir.Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de; yapılan araştırma hüküm kurmaya elverişli ve yeterli değildir. Mahkemece, re'sen araştırma ilkesi doğrultusunda uyuşmazlığa konu dönemin tamamını kapsar şekilde çalışması bulunan bordro tanıkları re’sen belirlenerek beyanlarına başvurulmalı; talep edilen döneme ilişkin bordro tanıklarına ulaşılamadığı takdirde sigortalı ile birlikte çalışan kişiler ile aynı çevrede işyeri olan işveren, ya da, bu işverenlerin çalıştırdığı kişiler, re’sen saptanarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı, sigortalının kayıtlarda görünmeyen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği, ya da, bildirim dışı kaldığı hususu yeterince araştırılmalı; tam zamanlı olup olmadığı, işin ve işyerinin kapsamı gözetilerek belirlenmeli, toplanan tüm kanıtlar birlikte değerlendirildikten sonra, elde edilecek sonuca göre, bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4167, Karar No: 2020/7949, Tarih: 28.09.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/4167 E.  ,  2020/7949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçunun kasten işlenebilen bir suç olduğu, her iki tarafın birbirini doğrular beyanına göre aralarındaki tartışma esnasında zarar verme eyleminin, aracın park edilmesi esnasında taksirle işlendiği halde yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 28/09/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4266, Karar No: 2019/7027, Tarih: 13.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/4266 E.  ,  2019/7027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle,başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK'nun 34, 230 ve 289 maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi, reddedilen veya kanıtlama yönünden üstün tutulan delillerin neler olduğu ve nedenlerinin gösterilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği, tüm bunların ışığında ulaşılan kanaat, suça sürüklenen çocuğun suç oluşturduğu kabul edilen eylemi, bunun yasal unsurları ve nitelendirmesi, uygulanacak kanun maddesi ve CMK’nun 230 maddesinde belirtilen diğer unsurların bulunması gerektiği gözetilmeden gerekçesiz yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 13.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10896, Karar No: 2010/12144, Tarih: 24.11.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/10896 E.  ,  2010/12144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden davalıya ait 122 ada 44 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, tapu iptal ve yıkım isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davaya bir savunma getirmemiştir.

Davanın reddine ilişkin kararın temyizi üzerine Dairece, davalının tüm yargılama giderleri ve avukatlık ücretinden sorumlu tutulması gereğine değinilerek bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ...’nın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına tarihinde, 24.11.2010 oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20736, Karar No: 2015/12253, Tarih: 07.10.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/20736 E.  ,  2015/12253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ve ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalılar ile çeşitli makinelerin satın alınması hususunda sözleşme yaptığını,kararlaştırılan toplam satış bedelinin 210.000 TL olduğunu, satış bedelinin bir kısmının müvekkili tarafından nakit olarak ödendiğini, kalan kısım için davalı lehine çek keşide edildiğini, davalının sözleşmeye aykırı davranarak 121.000 TL.tutarındaki makineyi teslim etmediğini ve bu makinelerin satış bedeli olarak verilen toplam 108.000 TL. tutarındaki 12 adet çeki iade etmediğini, bedelsiz kalmış olan çekleri 3.kişilere ciro yoluyla devrettiğini iddia ederek, dava konusu çeklerden dolayı müvekkilinin borçlu olmadığının tespiti ile çeklerin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan yargılama ve toplanan deliller doğrultusunda, davacı vekiline,müvekkil şirkete ait ticari defterleri ibraz etmesi ve eksik gider avansını tamamlaması için iki haftalık kesin süre verildiği ve gerekli ihtarın yapıldığı, davacı vekilinin kendisine tanınan iki haftalık kesin sürede geçerli bir mazereti olmaksızın masrafı yatırmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiş, hüküm davalılar ... ve ... vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı aleyhine açtığı menfi tespit davasında 186 TL.gider avansı yatırmıştır. Mahkeme 19.12.2013 tarihli celsede dosyanın bilirkişi incelemesi için bilirkişiye tevdiine, bilirkişiye 35’er TL.masraf takdirine, masrafın davacı tarafından karşılanmasına, eksik 300 TL.gider avansının davacı tarafından 2 haftalık kesin süre içinde yatırılmasına karar verilmiş, bu paranın yatırılmaması üzerine 24.04.2014 tarihli celsede davanın usulden reddine karar verilmiş, bu karar davalı vekilince temyiz edilmiştir. Mahkemenin 19.12.2013 tarihli celsede yatırılmasını istediği avans delil dilekçesinde dayanılan bilirkişi incelemesi için gerekli olan delil avansı mahiyetindedir. Süresi içinde bu avansın yatırılmaması halinde davacı tarafın bilirkişi deliline dayanmaktan vazgeçmiş sayıldığının kabul edilmesi gerekir. Somut olayda dosyada var olan diğer deliller değerlendirilip, işin esasına girilip, esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken davanın usulden reddine karar verilmesi doğru olmamış, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 07.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14433, Karar No: 2010/16021, Tarih: 04.10.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/14433 E.  ,  2010/16021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çankırı 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :25.6.2009
Yargıtay — Esas No: 2008/9280, Karar No: 2008/12619, Tarih: 27.11.2008

18. Hukuk Dairesi 2008/9280 E., 2008/12619 K.

**18. Hukuk Dairesi 2008/9280 E., 2008/12619 K.**

**- ANATAŞINMAZIN KORUNMASI

- ORTAK YERLERE TESİS YAPILMASI**- 634 S. KAT MÜLKİYETİ KANUNU [ Madde 18 ]

- 634 S. KAT MÜLKİYETİ KANUNU [ Madde 19 ]

**"İçtihat Metni"**

Dava dilekçesinde, davalılarca onaylı mimari projeye aykırı olarak yapılan kalorifer kazanı ve bacasının yıkılarak eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan F.Ahmet tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, kat irtifaktı anataşınmazda kat irtifak hakkı sahibi olan davalıların yasaya aykırı olarak onaylı mimari projesinde anataşınmazın sıvı yakıtla ısıtılması öngörüldüğü halde, 12.09.2006 günü biraraya gelerek yakıt kazanını kömür yakıtına uygun kazana dönüştürdüklerini, müvekkilinin duvarının altından dışarıya doğru kazan borusu döşediklerini, bacadan çıkan duman ve kurumun eşyalarına zarar verdiğini, kir ve is içinde bıraktığını ileri sürerek davalıların müdahalelerinin önlenmesini, yasaya ve projeye aykırı yapılan kalorifer kazanının kaldırılmasını, bacanın yıkılmasını, durumun eski hale getirilmesini istemiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne, projeye aykırı olarak sonradan yapılan bacanın ve kalorifer kazanının kaldırılmasına, projeye uygun eski hale getirilmesine karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, kat irtifaklı anataşınmazda davacı da dahil olmak üzere 9 kat irtifak hakkı sahibinin bulunduğu, bunlardan sekizinin 28.08.2006 ve 12.09.2006 günleri toplanarak anataşınmazın ısıtma kazanının değiştirilmesine ve dava konusu edilen tesis ve değişikliklerin yapılmasına, bununla ilgili olarak fiyat konusunda piyasa araştırması yapılmasına, bağımsız bölüm maliklerinden gerekli masrafın tahsiline karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, kat irtifaklı anataşınmazda davacı da dahil olmak üzere 9 kat irtifak hakkı sahibinin bulunduğu, bunlardan sekizinin 28.08.2006 ve 12.09.2006 günleri toplanarak anataşınmazın ısıtma kazanının değiştirilmesine ve dava konusu edilen tesis ve değişikliklerin yapılmasına, bununla ilgili olarak fiyat konusunda piyasa araştırması yapılmasına, bağımsız bölüm maliklerinden gerekli masrafın tahsiline karar verildiği anlaşılmaktadır.

5711 sayılı Yasa'yla değişik 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası'nm 19. maddesinin ikinci fıkrasına göre, kat maliklerinden biri bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım, tesis ve değişiklik yaptıramaz. Yasanın bu hükmünün karşıt yorumundan kat maliklerinin beşte dördünün katılımıyla bu tür tesis ve değişikliklerin yaptırılabileceği açıkça anlaşılmaktadır. Bununla birlikte, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası'nm 18. maddesine göre de; kat malikleri, gerek bağımsız bölümlerin, gerek eklentileri ve ortak yerleri kullanırken doğruluk kurallarına uymak, özellikle birbirini rahatsız etmemek, birbirinin haklarını çiğnememek ve yönetim planı hükümlerine uymakla karşılıklı olarak yükümlüdürler. Mahkemece yasanın sözü edilen hükümleri dikkate alınarak olay yerinde uzman bilirkişi marifetiyle keşif yapılıp, davacının iddia ettiği gibi davalıların yapmış oldukları tesis ve değişiklik sonucu davacıya ait bağımsız bölüme is, kurum ve duman gibi zarar verici maddelerin sızıp sızmadığı araştırılıp, bunların ne şekilde giderilebileceği belirlenerek bu önlemlere hükmedilmesi, alınacak tüm önlemlerle rahatsızlık verici durumun giderilememesi halinde ancak yapılan tesis ve değişikliğin eski hale getirilmesine karar verilmesi gerekirken, davacının dilekçesinde ileri sürdüğü iddialarla ilgili olarak doğrudan doğruya elat-manın önlenmesine, yapılan tesis ve değişikliğin eski hale getirilmesine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla, yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/198, Karar No: 2018/447, Tarih: 18.10.2018

**Ceza Genel Kurulu         2017/198 E.  ,  2018/447 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 3. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 752-945

Kasten yaralama suçundan sanık ...'nun atılı suçu işlediğine ilişkin kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden bahisle CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine ilişkin Ankara 13. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 10.06.2014 tarihli ve 894-644 sayılı hükmün, Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 3. Ceza Dairesince 06.10.2015 tarih ve 11949-27280 sayı ile;

"...Mağdurun aşamalardaki istikrarlı beyanı, bununla uyumlu adli rapor içeriği, sanığın ikrarı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğu gözetilmeden mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

6545 sayılı Kanun'un 84. maddesiyle 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrası uyarınca sulh ceza mahkemelerinin kaldırılması nedeniyle bozmadan sonra yargılama yapan Ankara 38. Asliye Ceza Mahkemesi ise 10.12.2015 tarih ve 752-945 sayı ile;

"...Henüz evliliğinin 23. gününde olan ve önceden aralarında sürekli kavga ettiklerine ilişkin herhangi bir delil bulunmayan bu evlilikle ilgili müştekinin aşamalarda ısrarla söylediği 'Eşim bileklerimi sıktı, beni darbetmedi ve bileklerim hassas olduğu için morardı' ifadesini nakzedecek herhangi bir delil de dosya içerisinde mevcut değildir.

Dosyada sanığın kasten hareket ettiğine yönelik herhangi bir delil bulunmamaktadır.

Bu durumda yargıca düşen müştekide meydana gelen yaralanmanın taksirle meydana geldiği yolunda ortaya konulan savı kabul edip henüz evliliğin başlangıcında bulunan çiftin arasına, yeni problemler doğurabilecek hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile neticelenmiş olsa dahi bir sabıka kaydı veya bir mahkeme ilamı sokmamak olacaktır." şeklindeki gerekçeyle ve yüklenen suç açısından failin kastının bulunmadığı müştekinin de şikâyetçi olmadığından bahisle CMK'nın 223/2-c maddesi gereği sanığın beraatine karar vererek bozma kararına direnmiştir.

Bu hükmün de Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.03.2016 tarihli ve 74663 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca 07.12.2016 tarih ve 388-616 sayı ile; 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 3. Ceza Dairesince 01.03.2017 tarih ve 461-2165 sayı ile, direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI