muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/22373, Karar No: 2013/9406, Tarih: 09.05.2013

Sosyal güvenlik hukukunun ilgi alanı kamusal olup, otoritesi kamu düzenini ilgilendirmektedir. Bu nedenle sosyal güvenlik hukuku ile ilgili yasalar yürürlüğe girdiği tarihten itibaren derhal hukuksal sonuçlarının doğurur.

Öte yandan, 5510 sayılı Kanun öncesi mevzuata bakıldığında, 506 sayılı Kanunun 121. maddesinde yersiz ödemelerin kayıtsız şartsız iadesinin öngörüldüğü, yersiz ödeme halinde iade yükümünün kapsamının farklı hukuki durumlara özgü olarak değişiklik göstermediği görülmektedir.

5510 sayılı Kanun ise 96. maddesiyle 506 sayılı Kanunda yer almayan ... bir düzenleme getirmiş; sebepsiz zenginleşmenin sigortalı veya hak sahibinin kasıtlı veya kusurlu davranışı ile Kurumun hatalı işleminden kaynaklanması hallerine bağlı olarak istirdadı mümkün ödeme miktarlarının belirlenmesini ayrı ayrı esaslara bağlamıştır.

Dolayısıyla, 5510 sayılı Kanun ile ödeme yükümünün kapsamı, sigortalının kasıt veya kusuruna veya Kurumun hatalı işlemine göre farklılaştırılarak kayıtsız şartsız iade öngören 121. madde hükmüne göre lehe bir düzenleme getirilmiştir.

Hal böyle olunca, sosyal güvenlik hukukunun yukarıda açıklanan niteliği karşısında sigortalı lehine düzenleme getiren 5510 sayılı Kanunun anılan hükmünün devam etmekte olan uyuşmazlıklarda uygulanması gerekmektedir.

Ayrıca, 5510 sayılı Kanunun geçici maddelerinde yersiz ödemelerin tahsili konusunda önceki hükümlerin uygulanması gereğini öngören herhangi bir kuralda yer almamaktadır.

5510 sayılı Kanunun geçici maddelerinde önceki hükümlerden hangilerinin uygulanamayacağı belirtilmek suretiyle uygulama düzenlenmiş olup, yersiz ödemelerin tahsili konusunda önceki hükümlerin uygulanması gereğine işaret eden herhangi bir kuralda bulunmadığından, Kanunun 96. maddesinin sigortalı yararına getirdiği bu ... düzenlemenin Kurumun yersiz ödemeden kaynaklanan alacaklarına ilişkin süregelen uyuşmazlıklara uygulanması gerektiğinde duraksama bulunmamaktadır.

Yapılan açıklamalar ışığında sonuç itibariyle; kamusal niteliği gereği sosyal güvenlik hukuku ile ilgili yasaların yürürlüğe girdiği andan itibaren derhal hukuksal sonuçlarını doğurması; 5510 sayılı Kanun ile ödeme yükümünün kapsamının sigortalının kasıt veya kusuruna veya Kurumun hatalı işlemine göre farklılaştırılarak, kayıtsız şartsız iade öngören 121.madde hükmüne göre daha lehe bir düzenleme getirilmesi ve 5510 sayılı Kanunun geçici maddelerinde yersiz ödemelerin tahsili konusunda önceki hükümlerin uygulanması gereğini öngören herhangi bir kuralında yer almaması karşısında yersiz ödemelerin iadesi talebine ilişkin devam etmekte olan uyuşmazlıkların çözümünde, 5510 sayılı Kanunun 96.maddesinin değerlendirilmesi ve uygulanması gerekmektedir.

Diğer taraftan uyuşmazlığın çözümünde 818 sayılı Borçlar Kanununun 63.madde hükmünün uygulama yeri olup olmadığı hususunun da açıklığa kavuşturulması gerekmektedir.

Diğer taraftan uyuşmazlığın çözümünde 818 sayılı Borçlar Kanununun 63.madde hükmünün uygulama yeri olup olmadığı hususunun da açıklığa kavuşturulması gerekmektedir.

818 sayılı Borçlar Kanunun, geri verilmesi gereken tutarın belirlenmesinde genel hüküm niteliğinde bulunan 63.madde uyarınca; iyiniyetli zenginleşen, sebepsiz zenginleşme konusunun kendisinden istendiği tarihten önce elinden çıktığını iddia ve ispat ettiği miktar oranında ret ve geri vermekle yükümlü olmayacaktır. Buna karşın; zenginleşenin zenginleşme anında veya sonrasında mal varlığındaki artışın geçerli bir hukuki sebebe dayanmadığını biliyor veya bilmesi gerekiyor olması halinde kötü niyetli sayılacağında da kuşku bulunmamaktadır.

5510 sayılı Kanunun 96.maddesiyle, sebepsiz zenginleşmede geri verme konusunda genel hüküm niteliğindeki Borçlar Kanununun 63.maddesine nazaran özel bir düzenleme getirilmiştir. Şu duruma göre, aynı konu hakkında bir tarafta genel kanunda kabul edilen yasa kuralı, bir tarafta da özel bir yasal düzenleme ortaya çıkmaktadır.

Bu nedenle sorunun normlar hiyerarşisi kurallarına göre çözümlenmesi gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.

“Yasaların çatışması” olarak da adlandırılan bu gibi durumlarda; sonraki norm, öncekinin yerini alır (Lex Pesterior deraget priori); özel kanun, genel kanundan önce gelir, (Le Specialis Per generalem non deregatur); açık anlamlı norm, kapalı anlamlı normdan önce gelir, biçiminde kabul edilen ... ilkelerden yararlanılarak sonuca ulaşılmaktadır.

Belirtilen ilkeler doğrultusunda yapılan değerlendirmede ise; 5510 sayılı Kanunun 818 sayılı Borçlar Kanununa göre özel nitelikte olduğu; bu kapsamda 5510 sayılı Kanunun 96.maddesi hükmünün sebepsiz zenginleşme nedeniyle yersiz ödemelerin Kuruma iadesi konusunda özel nitelikte düzenleme içerdiği açıktır.

Bu durumda özel kanun niteliğindeki 5510 sayılı Kanunun, yine özel düzenleme içeren 96.maddesi hükmü, genel nitelikteki 818 sayılı Borçlar Kanunun 63.maddesi hükmüne nazaran uygulama önceliğine sahiptir.

Somut olayda, davacı Uşak 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.07.1992 tarih 1992/389 E, 1992/424 K. sayılı ilamıyla boşanmış; boşanma kararı 21.07.1992 tarihinde kesinleşmiştir.

Davacıya babası nedeniyle yetim aylığı bağlanmıştır. 02.04.2011 tarihli kontrol memuru raporunda yer alan, "boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı " yönündeki tespit üzerine yetim aylığının 20.01.2009 tarihi itibari ile kesildiği ve 20.01.2009- 19.06.2011 arası ödenen aylıklar toplamı olan 16.842,61. TL ‘nin borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

Davacıya babası nedeniyle yetim aylığı bağlanmıştır. 02.04.2011 tarihli kontrol memuru raporunda yer alan, "boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı " yönündeki tespit üzerine yetim aylığının 20.01.2009 tarihi itibari ile kesildiği ve 20.01.2009- 19.06.2011 arası ödenen aylıklar toplamı olan 16.842,61. TL ‘nin borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

Sonradan çıkan yasa, kural olarak yürürlüğünden önceki olaylara ve ilişkilere uygulanmaz ise de, yukarıda yapılan tüm açıklamaların ışığı altında, yasanın yürürlüğünden sonra da devam eden fiili durumlarda ve uyuşmazlıklarda da ... yasanın uygulanması gerektiği açıktır. Kişi yasadan önce boşanmış olup, birlikteliği yasadan önce de var olup, bu birliktelik yasadan sonra da devam ediyorsa, bu durumda ... yasanın ugulanamayacağından bahsetmek mümkün değildir. O halde, yerel mahkemenin yukarıda yapılan açıklamaların ışığında, özel kanun niteliğindeki 5510 sayılı Kanunun 96.maddesinin değerlendirilmesi suretiyle karar vermesi gerekmektedir. Ayrıca, 5510 sayılı Kanunun 96/1-b bendinin son cümlesi uyarınca ilgililerin Kurumdan alacakları yoksa yersiz ödemelerin genel hükümlere göre geri alınması gerektiğine ilişkin yasal düzenlemede göz ardı edilmemelidir. (Yargıtay HGK. 2011/10-476 E., 2011/584 K)

Somut olayda, dosya kapsamına göre, Sosyal Güvenlik Kurumu Kontrol Memurluğu Raporu ekinde bulunan davacı ile boşandığı eşi ...’in ve tanık ...’un huzurunda düzenlendiği anlaşılan tutanak içeriğine göre, davacının boşandığı eşi ... ile 2009 yılı Ocak ayından itibaren birlikte yaşamaya devam ettikleri belirtilmiştir. Her ne kadar davacı imza bilmediğini beyan etmiş ise de, tutanak içeriğindeki davacı beyanları tanık ... tarafından doğrulandığı dikkate alındığında davacının boşandıktan sonra da eski eşi ile birlikte yaşamaya devam ettikleri sonucuna ulaşılmaktadır.

Bu durumda 5510 sayılı Yasanın 56/son maddesi uyarınca davacının boşandığı halde boşandığı eşi ile fiilen birlikte yaşaması nedeni ile yukarıda belirtilen açıklamalar doğrultusunda davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5789, Karar No: 2016/6707, Tarih: 23.06.2016

**5. Ceza Dairesi         2014/5789 E.  ,  2016/6707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Battalgazi Sulama Birliği başkanı olan sanığın, katılana ait bahçeden geçen sulama kanalındaki kırık ve çatlakları mahkeme kararına rağmen gidermeyerek mağduriyetine neden olup görevini kötüye kullandığının iddia edildiği olayda, sanığın savunmasında; söz konusu kanalın kendilerinin değil DSİ'nin sorumluluk alanında bulunduğunu beyan etmesi, Malatya İdare Mahkemesince yapılan yargılamada alınan 23/05/2007 tarihli bilirkişi raporunda sulama kanalının idaresinin Battalgazi Sulama Birliğinde olduğunun belirtilmesi ve dosya arasında bulunan Danıştay 8. Dairesinin 11/03/2005 tarih, 2004/2571 Esas, 2005/1107 Karar sayılı ilamındaki bilgilerden ise, sulama kanalının işletme, bakım ve onarımının 26/05/1998 tarihli sözleşme ile DSİ Bölge Müdürlüğü tarafından Battalgazi Sulama Birliğine devredildiğinin anlaşılması karşısında, katılanın bahçesine zarar veren sulama kanalını onarma görevinin kime ait olduğu kesin olarak saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/11882, Karar No: 2006/7429, Tarih: 07.07.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2005/11882 E.  ,  2006/7429 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleştirilen menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas davanın kabulüne birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı şirket temsilcisi ... ile vek.Av. ...gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan şirket temsilcisi ile avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, davacının keşidecisi olduğu...Gıda Pazarlama San ve Tic. Ltd.Şti. emrine düzenlenen ve ondan da...’e ciro edilen 5.2.2003, 5.3.2003 ve 5.4.2003 tarihli çeklerden borçlu olunmadığının tesbiti istemine ilişkindir.

Davacı vekili 4.2.2003 tarihinde açtığı asıl davada müvekkili ile davalı şirket arasında ürün bağlantı sözleşmesi imzalandığını ve çeklerin verildiğini, ancak davalı şirketin mal teslim etmediğini sözleşmenin fesh edilerek çeklerin iadesinin istendiğini, ancak çeklerin iade edilmediğini belirterek, çeklerle davalı şirkete borçlu olmadıklarının tesbitini ve çeklerin iadesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

Davacı keşideci, birleşen davada hamil ...hakkında açtığı davada, çeklerin Güray Gür’e ciro edildiğini ve 5.2.2003 tarihinde tüm çeklerin bankaya ibraz edilerek arkasının yazdırıldığını, davalı ...’ün muhatap şirket ile eskiden beri işbirliği yaptığı, muhatap şirketin davalı ...’a çekleri ciro ederek tahsil yolunu seçtiğini, bu davalının kötüniyetli olduğunu ve çeklerin karşılıksız olduğunu bildiğini belirterek, borçlu olmadığının tesbitini ve çeklerin iptalini talep etmiştir.

Her iki dosya birleştirilmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin davacı ile Aypa Ltd. arasındaki ilişkiyi bilmesinin mümkün olmadığın ve iyiniyetli hamil olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, davalı ... Ltd.Ştinin çekler karşılığı mal teslim etmediğini ve dava konusu çeklerden dolayı davacıdan alacaklı olmadığını, birleşen dosya yönünden ise, davalı hamil ...’ün bile bile davacının zararına hareket ettiğine dair hiçbir delil bulunmadığından birleşen davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, davalı ... Ltd.Ştinin çekler karşılığı mal teslim etmediğini ve dava konusu çeklerden dolayı davacıdan alacaklı olmadığını, birleşen dosya yönünden ise, davalı hamil ...’ün bile bile davacının zararına hareket ettiğine dair hiçbir delil bulunmadığından birleşen davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekilinin temyizi davalı hamil ...’ün kötüniyetli olduğu ve bu yöndeki delillerin toplanmadan karar verilmesine yöneliktir. Yerleşik Yargıtay İçtihatlarına göre hamile karşı açılan davalarda öncelikle lehtar açısından kambiyo senedinin bedelsiz olduğunun kanıtlanması gerekir. Somut olayda lehtar açısından çeklerin bedelsizliğine karar verilmiş, ve bu yön temyiz edilmemiştir. Bu nedenle davacının bu kez davalı hamilin bu bedelsizliği bildiği halde, sırf borçlunun zararına hareketle çekleri devir aldığının kanıtlanması gerekir. TTK.’nun 730 maddesi yollaması ile çekler hakkında da uygulanan TTK.’nun 599 maddesi uyarınca davacının bu iddası yönünden tanık dinletme olanağı vardır.

Davacı, davalı hamilin kötüniyetli olduğunu iddia etmiş, 9.3.2004 tarihli delil listesini vermiş ayrıca tanık deliline de dayanmıştır.

Mahkemece, davacının bu yöne ilişkin delilleri toplanmadan ve tanıkları dinlenmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 450.00-YTL. duruşma vekalet ücretinin davalı ...’den alınarak davacıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine,7.7.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/336, Karar No: 2021/3837, Tarih: 30.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2021/336 E.  ,  2021/3837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5846 sayılı Kanun’un 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki "71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir” şeklindeki düzenlemeye göre, şikayetçi vekilinin dava konusu materyaller ile ilgili olarak 6 aylık kanuni şikayet süresi içerisinde hak sahipliğine ilişkin hukuken geçerli ve yeterli belgeleri belgeleri ibraz etmediği anlaşılmakla, davaya katılma ve temyiz hakkı bulunmayan şikayetçi vekilinin temyiz inceleme isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 30/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2463, Karar No: 2014/5077, Tarih: 15.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/2463 E.  ,  2014/5077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (2 kez) ve özel hayatın gizliliğini ihlal (2 kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;

Sanığın, oluşa uygun sabit kabul edilen TCK.nın 134/2. maddesindeki özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun, aynı Kanunun 139/1. maddesi uyarınca soruşturulması ve kovuşturulmasının şikâyete tâbi olduğu, mağdurların şikâyetçi olmadıkları, bu nedenlerle sanık hakkındaki açılan kamu davalarının TCK.nın 134/2, 139/1, 73/1 ve CMK.nın 223/8. maddeleri gereğince düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyet hükümleri kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13942, Karar No: 2016/4318, Tarih: 07.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/13942 E.  ,  2016/4318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından davanın reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın tarafından açılan boşanma davası, hem Türk Medeni Kanununun 161. maddesinde yer alan "zina sebebine", hem de aynı Yasanın 166/1. maddesinde düzenlenen "evlilik birliğinin sarsılması" sebebine dayanmaktadır. Davalı erkeğin başka bir kadınla birlikte yaşadığı ve bu kadından bir çocuğunun olduğu ve davanın açıldığı tarihte de birlikte yaşamın devam ettiği tanıklarca ifade edildiğine göre, şartları oluştuğu halde, her iki sebebe dayanan boşanma talebinin kabulüyle boşanmaya karar verilecek yerde yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.03.2016 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2023/10339, Karar No: 2024/3076, Tarih: 13.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/10339 E.  ,  2024/3076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3809 Esas, 2023/1243 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/143 Esas, 2022/204 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davalı ... hakkında açılan davanın pasif husumet nedeniyle reddine, diğer davalılar hakkında açılan davanın bedel depo edilmediğinden usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile ilk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davalı ... hakkında açılan davanın pasif husumet nedeniyle reddine, diğer davalılar hakkında açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; Kocaeli ili, İzmit ilçesi, ... Mahallesi 2574 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan yol olarak terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; kamulaştırma bedelinin düşük belirlendiğini belirterek gerçek bedelinin tespitini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile tapudan yol olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

II. CEVAP

Bir kısım davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; kamulaştırma bedelinin düşük belirlendiğini belirterek gerçek bedelinin tespitini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile tapudan yol olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın tarla vasfında olduğunu, değerinin emsal satışlar yoluyla değil gelir metodu yöntemiyle hesaplanması gerektiğini, emsal olarak alınan taşınmazın Yargıtay içtihatlarında belirlenen kriterlere göre uygun emsal olmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Bir kısım davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; emsal olarak alınan taşınmazın uygun olmadığını, kamulaştırma bedelinin düşük belirlendiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bilirkişi heyetince taşınmazın arsa vasfında olduğunun kabulü ile emsal incelemesi yapılmak suretiyle değerini belirlemeleri ve buna göre dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın konum, nitelik ve vergi beyanları itibarıyla karşılaştırma yaparak benzer özellikleriyle üstün ve eksik yanlarını da belirtmek suretiyle kıyaslayarak dava konusu taşınmazların değerini belirlemelerinde ve usulî kazanılmış hak gözetilerek bedele hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri.

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde istinaf isteminde ileri sürdüğü hususları tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.