muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/46197, Karar No: 2018/3470, Tarih: 15.02.2018

Diğer taraftan Mahkemece gerekçeli kararda '' alt işveren şirket tarafından dosyaya sunulan 01.01.2012 tarihli iş sözleşmesinde işçiye ödenecek aylık ücret miktarına yönelik düzenleme olduğu görülmüştür. Bu kapsamda, davacının 01.01.2012 tarihli sözleşmeye karşı diyecekleri sorulmuş ve söz konusu sözleşme davacı tarafından kabul görmüştür. Gerek bu sözleşme gerekse davacı işçinin ücreti düşürülmeden önceki son ücreti esas alınarak, bu ücret ile ödemeler arasında tespit edilen fark tutarlar hesaplanmış ve hüküm altına alınmıştır'' denilmiş ise de hükme esas alınan bilirkişi raporunda '' Davacı açık bir biçimde sözleşmenin özgür iradeye dayanmadığını, sözleşmenin devamını sağlamak amacıyla imzaladıklarını beyan etmiştir. Bu halde 2012 sözleşmesiyle düşürülen ücret değil, 2010 ücretinin 4857 sayılı yasa md. 62'ye uygunluğu çerçevesinde aradaki fark kapanıncaya kadar hesabı yapılmıştır. '' denilmiş ve 01.01.2012 sonrası fark alacağın hesaplandığı görülmektedir. Gerekçe ile hükme esas alınan bilirkişi raporu arasında çelişki oluştur. Öte yandan, 01.01.2012 tarihli sözleşme üzerindeki imza davacı tarafça kabul edilmiş , irade fesadı hali ispat olunmamıştır. O halde sözleşmeye değer verilerek hüküm tesisi gerekirken hükme esas alınan bilirkişi raporunda dikkate alınmaması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı tarafa iadesine, 15/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10970, Karar No: 2011/12424, Tarih: 05.12.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/10970 E.  ,  2011/12424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Gönen Belediye Başkanlığı'nın 13.12.2010 tarih 1282 sayılı yazısına göre davaya konu taşınmaz imar planı ve mücavir alan sınırları içinde arsa vasfında olup belediye hizmetlerinden yararlanmaktadır. Anılan yazı ekindeki uygulama imar planı örneğine göre taşınmaz sanayi alanı niteliğinde olup, tapu kayıt örneğinden yol terki sonucu cinsinin arsa olarak değiştirildiği anlaşılmaktadır.

Açıklanan bu durumu nedeniyle arsa niteliğinde olduğu kabul edilerek bu niteliğe göre değerlendirilmesi gerekirken taşınmazın tarım arazisi olarak değerlendirilmiş olması,

Kabule göre de;

2-Kamulaştırılan taşınmazın tapu kaydında mevcut olan ipotek ve haciz şerhlerinin tespit edilen kamulaştırma bedeline yansıtılmasına karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, infazda duraksama yaratacak şekilde bankaya bloke edilen kamulaştırma bedelinin taşınmaz üzerindeki hacizler kaldırılıncaya veya alacaklının muvafakatı verilinceye kadar belirtilen hesapta muhafazasına karar verilmesi,

3-Kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin dikkate alınmaması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2865, Karar No: 2018/8846, Tarih: 09.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2018/2865 E.  ,  2018/8846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı, davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, müvekkili ...'nın 11/11/2011 tarihinde vatani görevini yapmak üzere ... Asker Toplama Merkezinden Van Asker Toplama Merkezine sevki sırasında ... Karayolunda, içinde bulunduğu aracın kaza yapması sonucu sağ kolunu kaybettiğini ve sol kolunun işlevini görememekte olduğunu, ayrıca vücudunun çeşitli yerlerinden yaralandığını belirterek ... için 200.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi, anne ve babası olan Zahide ve ... için 60.000,00'er TL maddi ve 40.000,00'er TL manevi olmak üzere toplam 450.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında maddi tazminat talebini davacı ... yönünden 475.179,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,davanın kısmen kabulü ile,davacılar ... ve ... yönünden maddi tazminat talebinin reddine, davacı ... yönünden 50.000,00 TL manevi tazminatın, davacı ... ve ... yönünden 15.000,00'er TL manevi tazminatın haksız fiilin meydana geldiği tarih olan 11.11.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacılara ödenmesine, davacı ... için 475.179,00 TL maddi tazminatın dava tarihi olan 05/03/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsili ile davacıya

ödenmesine,

ödenmesine,

karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiş, Yargıtay 4.HD'nin 09.11.2016 tarih 2016/8861 E 2016/10954 K sayılı ilamı ile,kararın bozulmasına karar verilmiş, yerel mahkemece bozmaya uygun yapılan yargılama sonucunda;davanın kısmen kabulü ile, davacılar ... ve ... yönünden maddi tazminat talebinin reddine,davacı ... yönünden 50.000,00 TL manevi tazminatın, davacılar Zahide ve ... yönünden 15.000,00'er TL manevi tazminatın haksız fiilin meydana geldiği tarih olan 11.11.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacılara ödenmesine, davacı ... için 236.689,20 TL maddi tazminatın dava tarihi olan 05/03/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince yeniden temyiz edilmiş, Yargıtay 4.HD'nin 18.10.2017 tarih ... E 2017/6013 K sayılı ilamı ile, kararın bozulmasına karar verilmiş, yerel mahkemece bozmaya uygun yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulü ile, davacılar ... ve ... yönünden maddi tazminat talebinin reddine,davacı ... yönünden 50.000,00 TL manevi tazminatın, davacılar Zahide ve ... yönünden 15.000,00'er TL manevi tazminatın haksız fiilin meydana geldiği tarih olan 11.11.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacılara ödenmesine, davacı ... için 236.689,20 TL maddi tazminatın haksız fiilin meydana geldiği tarih olan 11.11.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin inceleme yapılmasının mümkün olmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına 09/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6582, Karar No: 2012/5803, Tarih: 23.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/6582 E.  ,  2012/5803 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kasten yaralama suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan beraatine ve kasten yaralama suçundan açılan davanın şikâyetten vazgeçme nedeniyle düşmesine dair Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.01.2011 gün ve 2010/532 Esas, 2011/29 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi sanık, müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece sanık müdafiin yüzüne karşı verilen 28.01.2011 tarihli hükmün CMUK.nın 310/1. maddesinde öngörülen kanuni bir haftalık süre geçtikten sonra 09.02.2011 tarihinde sanık müdafii tarafından temyiz edildiği anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 23.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5229, Karar No: 2008/5125, Tarih: 10.04.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/5229 E.  ,  2008/5125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadıköy 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :7.12.2006
Yargıtay — Esas No: 2014/5373, Karar No: 2014/8641, Tarih: 26.06.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/5373 E.  ,  2014/8641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şenkaya Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/10/2013

NUMARASI : 2013/21-2013/115

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 27.11.2012 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın usulden reddine dair verilen 21.10.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, borçlu ortağın alacaklısı tarafından yetki belgesine dayalı olarak açılmış ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, verilen kesin süre içinde gider avansı tamamlanmadığından davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK.nun 114/g maddesi gereğince; gider avansının yatırılmış olmasının dava şartı olduğu, 115/2. maddesi gereğince; mahkemenin, dava şartı noksanlığını tespit etmesi halinde davanın usulden reddine karar vereceği, ancak, dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre vereceği, bu süre içinde dava şartı noksanlığı giderilmemişse davayı dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddedeceği hükme bağlanmıştır.

Somut olayda, mahkemece, dava konusu edilen .. ada .. parsel sayılı taşınmazın krokisinin getirtilmesi için yazılan yazıya Oltu Kadastro Müdürlüğü'nün 26.04.2013 tarihli cevap yazısı ile krokiler için 15 adet mat kopya nedeniyle 435.00 TL döner sermaye ücretinin yatırılması gerektiği şeklinde yanıt verilmiştir. Mahkemece, dosyada bulunan gider avansı eksik olduğundan tamamlatılması için "Kadastro müdürlüğünden, dava konusu olan ada ve parsellerin kadastro birleşik krokilerinin istenildiği ancak dosyada gider avansı yeterli olmadığından ara kararın yerine getirilemediği, 300 TL olan gider avansının tutanağın tebliğinden itibaren 6100 sayılı HMK.nın 115/2. maddesi gereğince 2 haftalık kesin süre içinde yatırılması aksi takdirde aynı madde gereğince açılmış davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddedileceğinin ihtarına" şeklinde ihtaratlı davetiye gönderilmiş, gider avansının yatırılmaması üzerine davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Davacı, yetki belgesine dayalı olarak borçlunun iştirak halinde malik olduğu .. ada.. parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesini istemiş olup, ortaklığın ne şekilde giderileceğinin tespiti için kadastro fen memurunun çaplı taşınmaza ilişkin olarak tapu kaydının paftasına uygulanması ile kroki düzenlemesi gerekmekte olup Kadastro Müdürlüğü yazısında belirtildiği üzere çok sayıda özellikli krokiye ihtiyaç bulunmamaktadır.

Davacı, yetki belgesine dayalı olarak borçlunun iştirak halinde malik olduğu .. ada.. parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesini istemiş olup, ortaklığın ne şekilde giderileceğinin tespiti için kadastro fen memurunun çaplı taşınmaza ilişkin olarak tapu kaydının paftasına uygulanması ile kroki düzenlemesi gerekmekte olup Kadastro Müdürlüğü yazısında belirtildiği üzere çok sayıda özellikli krokiye ihtiyaç bulunmamaktadır.

Öte yandan gider avansının yatırılması için davacı vekiline gönderilen ihtar tebliği de Tebligat Kanununun 21. maddesi gereğince yapılmış ise de muhatabın nerede olduğunu bilmesi muhtemel komşu imzası bulunmadığından ya da imzadan imtina edip etmediği belirlenmediğinden usulüne uygun değildir.

Bu nedenle mahkemece, krokilerin örneği için istenen 435,00 TL'nin yatırılması için eksik olan gider avansının tamamlanmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 26.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4176, Karar No: 2021/19982, Tarih: 21.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/4176 E.  ,  2021/19982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen kararın, son savunmasında belirttiği adresinde, aynı konutta ikamet eden gelinine 19.04.2016 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın bir haftalık temyiz süresini geçirdikten sonra 27.04.2016 tarihinde hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla; yasal süre içinde temyiz başvurusunda bulunmayan sanığın temyiz itirazlarının, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 21.12.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11468, Karar No: 2021/10505, Tarih: 23.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/11468 E.  ,  2021/10505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

Sanığın yetkilisi olduğu ... Medikal ... Ltd. Şti.nin en son Ağustos/2009 tarihinde KDV beyannamesi vermesi, bu tarihten sonra fatura düzenlendiğine dair dosya içeriğinde bir bilgi ve belge olmaması karşısında, 2009 takvim yılı için suç tarihinin en aleyhe kabulle 31.08.2009 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2008, 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 23.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6428, Karar No: 2023/2276, Tarih: 21.06.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/6428 E.  ,  2023/2276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle yaralama

HÜKÜM : Düşme

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Anadolu 46.Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli ve 2014/7 Esas, 2015/612 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 12.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.İstanbul Anadolu 46.Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli ve 2014/7 Esas, 2015/612 Karar sayılı kararının, sanık müdafii ile katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12.Ceza Dairesinin, 27.10.2021 tarihli ve 2019/9134 Esas, 2021/7377 Karar sayılı ilamıyla;

''Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 esas 2018/20 karar sayılı ve 23/01/2018 tarih 2015/962 esas 2018/16 karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin kusur durumuna ve bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık müdafinin ise kusur durumuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin kusur durumuna ve bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık müdafinin ise kusur durumuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içeriğine göre; 15/04/2008 günü saat 16.05 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahal içi, 50 km/h hız sınırının bulunduğu, bölünmüş, tek yönlü, dokuz metre genişliğinde, eğimsiz, düz ve iki şeritli yolun sol şeridinde seyir halindeyken, yolun sağından kaplamaya giren yaya ...'na karşı hız azaltan halk otobüsün önünden şeridine giren yaya ...'a aracının sağ ön yan çamurluk ile sağ dikiz ayna kısmı ile çarpması şeklinde meydana gelen ve yaya ...'ın kazadan yaklaşık iki yıl sonra (05/04/2010'da) ölmesi üzerine kaza ile ölüm arasında illiyet bulunup bulunmadığı yönünden Adli Tıp Kurumu 1. Adli Tıp İhtisas Kurulundan alınan 01/09/2010 tarihli ve 3043 karar sayılı raporunda; ölen ...'ın hayati tehlike geçirecek ve basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek şekilde yaralandığı, ölüm sebebinin mevcut beyin-damar hastalığına bağlı gelişen komplikasyonlar sonucu meydana geldi ve ölüm ile kaza arasında illiyet bağının bağının bulunmadığının bildirilmesi üzerine sanık hakkında Sultanbeyli Cumhuriyet Başsavcılığının 26/01/2011 tarihli ve 2011/230 sayılı iddianamesi ile TCK'nın 89/1-2.e, 53/6. maddeleri gereğince cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasından sonra alınan Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunun 05/02/2015 tarihli ve 183 karar sayılı raporunda; kişinin ölümünün genel beden travmasına bağlı falaks kırığı ile birlikte beyin kanaması ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana gelmiş olduğu, kişinin ölümü ile 15/04/2008 tarihinde maruz kaldığı trafik kazası arasında illiyet bağının olduğu bildirildiği anlaşılmakla, sanığın tali kusurlu olarak bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda,

Sanık hakkında taksirle öldürme suçundan suç duyurusunda bulunularak, atılı suçtan dava açılması halinde dosyaların birleştirilerek sanığın, hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, sanık hakkında taksirle öldürme suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden, sanığın TCK'nın 85/1. maddesi uyarınca ek savunması alınarak taksirle öldürme suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2.Sanık hakkında uzun süreli hapis cezasının TCK’nın 50/4. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi gerektiği gözetilmeden TCK’nın 50/3. maddesinin dayanak gösterilmesi,

Kabule göre de;

1.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2.Sanık hakkında uzun süreli hapis cezasının TCK’nın 50/4. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi gerektiği gözetilmeden TCK’nın 50/3. maddesinin dayanak gösterilmesi,

3.Hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısı ile uygulama maddesi olan TCK'nın 52/3. maddesi ile sonuç ceza olan adli para cezasının günlük miktarının takdir edilmesinin dayanak maddesi olan 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

4.5237 sayılı TCK'nın 85/1. ve 62/1. maddeleri uyarınca hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevrilmesi sırasında sonuç cezanın 12.100 TL yerine hesap hatası yapılarak 12.000 TL olarak belirmesi,''

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.İstanbul Anadolu 46.Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2022 tarihli ve 2021/786 Esas, 2022/259 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına uyulmasına karar verildiği ancak bozma ilamının gereklerini yerine getirmeden sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı Kanunun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası ile 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince düşme kararı verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 2022/112996 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz nedenleri;

1.Ek iddianame ile eksikliğin giderilmesi gerekirken, düşme kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2.Sanık asli ve tam kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiğine,

3.Olayda bilinçli taksir koşullarının oluştuğuna,

İlişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü