muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2050, Karar No: 2019/4528, Tarih: 01.07.2019

Dikkate alınarak tebliğnamedeki bu hususa ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2-Kabule göre, TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; sanığa gönderilen duruşma gününü bildirir davetiyenin "tedavinin ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı” uyarısı ile birlikte tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden ya da sanık dinlenmeden belirtilen nitelikte uyarıyı içermeyen tebligatla yetinilerek mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 01/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18549, Karar No: 2013/8932, Tarih: 19.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/18549 E.  ,  2013/8932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Öreyler Belediye sınırlarında kalan meraya vaki tecavüzden dolayı, suçtan zarar görme ihtimali bulunan ve duruşmadan da haberdar edilmeyen Öreyler Belediye Başkanlığının yokluğunda verilen hükmün tebliğ edildiğine yönelik herhangi bir belgeye rastlanmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde gıyabi hükmün CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak Öreyler Belediye Başkanlığına tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçeleri de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz edilmemesi halinde ise katılan vekilinin temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilimesin için Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 19.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2324, Karar No: 2023/5967, Tarih: 05.10.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/2324 E.  ,  2023/5967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2237 E., 2022/2807 K

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Müdahale talep eden ... Barosu Başkanlığının katılma talebine ilişkin Yargıtay 1.Ceza Dairesinin 27.10.2022 tarihli ve 2021/13267 Esas, 2022/8342 Karar sayılı kararı ile temyiz talebi reddedildiğinden tekrardan incelemeye alınmamıştır.

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.07.2020 tarihli ve 2020/36 Esas, 2020/245 Karar sayılı kararı ile ; sanık ... hakkında maktul ...'ya karşı nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b) bendi, 53 üncü maddesi uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile mahkumiyetine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 25.06.2021 tarihli ve 2021/441 Esas, 2021/1976 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 24 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 25.06.2021 tarihli ve 2021/441 Esas, 2021/1976 Karar sayılı kararının katılanlar vekili, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 27.10.2022 tarihli ve 2021/13267 Esas, 2022/8342 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiği nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 2.Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 23.12.2022 tarihli ve 2022/2237 Esas, 2022/2807 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık vekilinin ve katılanlar Meral ve ... vekilinin temyiz istemi; sanığın 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca cezalandırılması gerektiği nedeni ile suç vasfına, ilişkindir.

Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye, haksız tahrikin varlığına, tasarlama koşullarının olmadığı gerekçesi ile suç vasfına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü;

Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye, haksız tahrikin varlığına, tasarlama koşullarının olmadığı gerekçesi ile suç vasfına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü;

1.Maktul ... sanığın 1995 yılında evlendikleri, 1995 ve 2002 doğumlu iki oğullarının olduğu, maktul ile sanık arasında Ağustos 2018 tarihinden itibaren şiddetli geçimsizlik yaşandığı ve fiilen ayrı yaşamaya başladıkları; maktul tarafından ... 2. Aile Mahkemesine 18.09.2018 tarihinde boşanma davası açıldığı; sanığın gerek boşanma davasından önce gerekse boşanma davasından sonra maktulün şikayet beyanları ile de anlaşılacağı üzere maktule karşı birtakım eylemlerde bulunduğu; maktulün, sanığın birtakım tehditlerine maruz kaldığının anlaşıldığı, alınan bir kısım tanıklar ve bir kısım katılan beyanlarından da anlaşılacağı üzere maktul ... sanığın fiilen ayrı yaşadıkları dönem içerisinde sanığın, maktulü dönem dönem takip ettiği ve maktule tehdit içerikli birtakım sözler söylediği ve onu rahatsız edici birtakım eylemlerde bulunduğu; boşanma davasının devam ettiği dönemde sanığın maktulü öldürmeye karar verdiği, bu durumun tanık ...'ın beyanları ve tanık ...'in 2019 yılı Haziran ayında karşılaştıklarında sanığın maktule yönelik parmağını sallayarak "sen bittin, az kaldı" dediğine yönelik ifadesi ile doğrulandığı; bu süreçte ... 2. Aile Mahkemesinin 02.05.2019 tarih ve 2018/795 Esas 2019/316 Karar sayılı kararı ile şiddetli geçimsizliğe dayalı olarak evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle sanık ... maktulün boşanmalarına karar verildiği, bu kararın 10.09.2019 tarihinde kesinleştiği, sanığın maktulü öldürme kararından dönmeyerek sebat gösterdiği, bu kararı yerine getirmek için de sanığın 11.10.2019 tarihinde yanına almış olduğu satır ve bıçakla eve dönüş saatini bildiğinden maktulün geçebileceği güzergahlarda dolaşmaya başladığı, maktulü görünce sanığın elindeki satırla maktule doğru yöneldiği, maktulün de sanığı görüp kaçmaya başladığı, sanığın bir süre maktulü kovaladığı, kısa süren kovalamacadan sonra sanığın maktulü yakaladığı ve özellikle maktulün kafa ve boyun bölgesini hedef alarak vücudunun farklı bölgelerine satırla defalarca vurduğu, sanığın eylemini gerçekleştirdikten sonra kaçmak istemesi üzerine vatandaşlar tarafından darp edilerek yakalanıp polise teslim edildiği, maktulün olaydan sonra ... Osmangazi Tıp Fakültesi Hastanesine kaldırıldığı ve tedavi altına alındığı, hastanede tedavisi devam ederken 24.11.2019 tarihinde öldüğü, dosya arasında bulunan ölü muayene ve otopsi tutanağına göre maktulün almış olduğu darbeler neticesinde kesici, ezici alet yaralanmasına bağlı kafatası kırıkları ile birlikte beyin kanaması, beyin doku harabiyeti ve sonrasında gelişen komplikasyonlar sonucu öldüğü, anlaşılmıştır.

Sanığın eyleminin hukukî değerlendirilmesi yönünden; kasten öldürme suçunda tasarlamadan söz edebilmek için öldürme kararının sebatla ve koşulsuz olarak verilmesi, kararın verilmesinden sonra ruhi sükunete ulaşılması, bu sükunete rağmen öldürme kararından vazgeçilmeyerek ısrarla icra edilmesi gereklidir. Somut olayda sanığın, boşanma davasının devam ettiği süreçte maktulü öldürme kararı aldığı, bu kararında sebat gösterdiği, boşanma davasının sona ermesinden kısa bir süre sonra bu kararı yerine getirmek için olay günü beraberine aldığı satırla yukarıda izah edildiği şekilde maktulü öldürdüğü saptanmakla tasarlamanın sübuta erdiği kanaatine varılmıştır.

Yerleşik Yargıtay içtihatlarına göre öldürme neticesini almaya yönelik maktulde pek çok sayıda öldürücü nitelikte kesici yara oluşturulmasının tek başına suçun canavarca hisle ya da eziyet çektirerek işlendiğini kabule yeterli bulunmadığı, canavarca hisle öldürme, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme olup, eziyet çektirerek öldürme ise ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olup sanığın öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastının da bulunması gerektiği, somut olayda sanığın canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini, sırf öldürmek için eylemi

gerçekleştirdiğini kabule yeterli kesin kanıt bulunmaması dikkate alındığında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uygulanmadığı anlaşılmıştır.

Haksız tahrik yönünden;sanık her ne kadar savunmasında, maktulün kendisine karşı sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiğine dair birtakım anlatımlarda bulunmuş ve maktulün kendisinden habersiz ev alması sebebiyle birtakım tartışmalarının bulunduğunu, maktulün fiilen ayrı yaşamaya başladıktan sonra da sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiğine ilişkin birtakım eylemlerinin bulunduğunu belirtmiş ise de, sadakat yükümlülüğüne ilişkin ihlal niteliğindeki eylemlerin veya maktulün habersiz bir şekilde ev alması şeklindeki eylemlerin taraflar arasında açılan boşanma davasına konu edilebilecek nitelikte iddialar olduğu, sanık ... maktul arasında 18.09.2018 tarihinde boşanma davasının açıldığı, boşanma kararının 10.09.2019 tarihinde kesinleştiği, sanığın nitelikli kasten öldürme suçunu 11.10.2019 tarihinde yani boşanma kararının kesinleşmesinden bir ay sonra işlendiği, dolayısıyla boşanma kararı kesinleştikten sonra önceye dayalı sadakat yükümlülüğünün ihlal edilmesine ilişkin iddiaların haksız tahrik olarak değerlendirilemeyeceğinden sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

2. Sanık savunmaları, tanık beyanları, uzmanlık raporları, adli tıp raporları, tutanaklar, adli sicil kayıtları ve nüfus kayıtları dava dosyasında mevcuttur.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiştir.

2. Sanık savunmaları, tanık beyanları, uzmanlık raporları, adli tıp raporları, tutanaklar, adli sicil kayıtları ve nüfus kayıtları dava dosyasında mevcuttur.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, olaylar olgular başlığı altında ayrıntılı şekilde açıklandığı üzere somut olayda sanığın canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini, sırf öldürmek için eylemi gerçekleştirdiğini kabule yeterli kesin kanıt bulunmaması dikkate alındığında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi koşullarının oluşmadığı, sanığın, boşanma davasının devam ettiği süreçte maktulü öldürme kararı aldığı, bu kararında sebat gösterdiği, boşanma davasının sona ermesinden kısa bir süre sonra bu kararı yerine getirmek için olay günü beraberine aldığı satırla maktulü öldürdüğü saptanmakla tasarlamanın sübuta erdiği, boşanma kararı kesinleştikten sonra önceye dayalı sadakat yükümlülüğünün ihlal edilmesine ilişkin iddiaların haksız tahrik olarak değerlendirilemeyeceğinden sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin uygulanmasına yer olmadığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 23.12.2022 tarihli ve 2022/2237 Esas, 2022/2807 Karar sayılı kararında katılanlar Meral ve ... vekili, katılan Bakanlık vekili, sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka

aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ... 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine, gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7257, Karar No: 2023/7365, Tarih: 03.07.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/7257 E.  ,  2023/7365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/79 E., 2023/35 K.

KARAR : Kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın, davacı vekili tarafından temyizi neticesinde ilk kararın bozulması üzerine bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; davanın kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 21. Hukuk Dairesince (kapatılan) İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı işveren vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ...'a ait işyerinde 04.04.1995-01.12.1998 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığını, işveren tarafından davalı Kuruma giriş ve çıkışlar yaparak 04.04.1995– 31.01.1996, 01.10.1996 – 31.05.1997 ve 01.10.1998 – 01.12.1998 tarihileri arasında eksik bildirilmiş olduğunu beyanla, müvekkilinin davalı ...'a ait işyerinde 04.04.1995-01.12.1998 tarihleri arasında kesintisiz olarak gerçekleşen çalışma süresine ilişkin eksik bildirilen günlerin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı işveren vekili cevap dilekçesinde; davanın hakdüşürücü süre yönünden reddi gerektiğini, davacının iddia edilen tarihler arasında müvekkiline ait işyerinde kesintisiz bir şekilde çalışmadığını, müvekkilinin ayakkabı imalathanesinde aldığı dönemsel siparişlere göre parça başına çalıştığını, davacının emeklilik için eksik kalan süreyi tamamlamaya çalıştığını, davacının müvekkiline ait işyerindeki çalışmasının tam olarak bildirildiğini ve siparişler tamamlandıktan sonra ise sigorta çıkışının yapıldığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kayıtlarının incelenmesinden, davacının 3501021654233 sigorta sicil numarasıyla 02.01.1992 tarihli ilk işe giriş bildirgesine istinaden sigortalılık tescilinin yapıldığı; diğer davalıya ait ... sicil sayılı dosyada işlem gören işyerinin ise 16.01.1986 tarihinde 506 sayılı Kanun kapsamına alındığı ve 31.07.2003 tarihinde kanun kapsamından çıktığını; davacının tespitini istediği döneme ilişkin çalışma kayıtlarından, davacı adına diğer davalıya ait işyerinden 04.04.1995 tarihinden itibaren 1995/1. dönem 26 gün. 2. ve 3. dönemler 120'şer gün, 1996/1. dönem 120 gün, 2. dönem 30 gün çalışma bildiriminde bulunulduğu ve 31.05.1997 tarihinde çıkışının verildiğini, ayrıca 01.10.1998 tarihinden itibaren 1998/3. dönem 61 günlük çalışma bildirimi yapılarak tekrar 01.12.1998 tarihinde çıkışının verildiğinin anlaşıldığını, her ne kadar davacı tarafça anılan işyerinde 04.04.1995 – 01.12.1998 tarihleri arasında kesintisiz ve aralıksız çalışma durumu iddia edilmekte ise de, davacının Kurum kayıtlarında yer almayan çalışma iddiasının somut delillerle kanıtlanması gerektiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 19.11.2015 tarihli ve 2015/6 Esas, 2015/520 Karar sayılı kararı ile davacı hakkında bildirilen süre dışında çelişkiden uzak bir ek çalışma süresi bilgisine ulaşılamadığı dikkate alınarak davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin (kapatılan) 12.06.2017 tarih ve 2016/3215 Esas 2017/5222 Karar sayılı kararında; Somut olayda; davacının davalı işyerinden bildirilen çalışmaları arasında yaklaşık on ay boşluk olduğu, hem hayatın olağan akışı içerisinde işyerindeki çalışmalara bu kadar süre ara verilmesinin mümkün bulunmadığı, hem de tanık beyanlarında kesat dönemin bu kadar uzun sürdüğüne dair beyanlar bulunmadığı dikkate alınmadan, davacının çalışmalarının sürekli olmadığının ve bildirilen süre kadar olduğunun kabulü ile sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; ayakkabı sektöründeki kesat dönemler hususunda bilgisi olan uzman bir bilirkişi marifeti ile kesat dönemleri belirlemek, yine kesat dönemlerin belirlenmesi için ilgili odalar ve sendikalardan bilgi almak ve böylece toplanan deliller değerlendirilmek sureti ile varılacak sonuca göre hüküm kurulması gerektiği belirtilerek söz konusu karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar