muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/23589, Karar No: 2013/17828, Tarih: 01.07.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/23589 E.  ,  2013/17828 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/2, 31/3, 62, 50, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde, suça sürüklenen çocuğun çalıştığı iş yerine tamir için bırakılan aracı tornavida kullanarak çalıştırıp götürürken şehir trafiğinde normalin üzerinde bir hızla kullandığı sırada, seyir halindeki araçlara çarpıp dükkana girmesi ile sonuçlanan olayda, suça sürüklenen çocuğun savunmasında belirttiği ve yanında olduğunu iddia ettiği Velat Aslan ile ... malikinin dinlenilerek sanığın kastı da saptanarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/740, Karar No: 2020/2536, Tarih: 26.10.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/740 E.  ,  2020/2536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğu kasten öldürme, kasten yaralama

HÜKÜM : Gaziantep 11. Ağır Ceza Mahkemesi, 28/09/2018 gün ve 2018/219 E. - 2018/153 K.

1-Sanık ... hakkında;

Çocuğu kasten öldürme suçundan; TCK'nin 82/1-e, 62, 53. maddeleri uyarınca; müebbet hapis cezası,

2-Sanık ... hakkında;

Kasten yaralama suçundan; beraatine ilişkin;

İlk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasına;

1-Sanık ... hakkında;

Kasten yaralama sonucu ölüme neden olmak suçundan; TCK'nin 87/4-2.c, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca; 10 yıl hapis cezası,

2-Sanık ... hakkında;

Kasten yaralama suçundan; kamu davasının TCK'nin 73/4 ve CMK'nin 223/8. maddeleri gereğince düşürülmesine ilişkin.

TÜRK MİLLETİ ADINA

5271 sayılı Kanunun 299. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan ''sanığın veya katılanın temyiz başvurusundaki istemi üzerine veya re'sen duruşma yoluyla yapar'' ibaresi 20.11.2017 tarih 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile ''uygun görmesi halinde duruşma yoluyla yapabilir'' şeklinde değiştirildiğinden, katılan vekilinin, duruşmalı inceleme talebinin takdiren REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ... müdafiinin yasal süre içindeki temyiz talebinin 5217 sayılı CMK’nın 294/1 ve 295/1 maddeleri uyarınca temyiz sebebi içermediği anlaşıldığından; sanık müdafiinin temyiz talebinin, 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE, Üyeler ... ve ...’in kararın incelenmesi gerektiği yönündeki karşı oyu ve oy çokluğu ile karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılması suretiyle kasten yaralama suçundan verilen kamu davasının düşürülmesi kararının niteliği itibarıyla 5271 sayılı CMK’nin 286/2. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmadığından, katılanlar vekilinin, bu hükme yönelik temyiz talebinin 5271 sayılı CMK’nin 298. maddesi gereğince REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında maktul ...’e yönelik kasten öldürme suçundan TCK’nin 82/1-e ve 62. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Gaziantep 11. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olarak sanık müdafii, katılan ..., Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili ile Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, istinaf başvurularının kabulüne ve yeniden kurulan hükümle, sanığın maktule yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan TCK’nin 87/4, 29 ve 62. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 01.03.2019 gün ve 2018/2275 esas, 2019/519 sayılı kararında bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan; katılanlar vekili ile katılan Bakanlık vekilinin, haksız tahrik indiriminin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay günü sanık ve arkadaşları parka doğru gittikleri sırada, motosikletini tamir etmekte olan tanık Yetkin ile karşılaştıkları, sohbet ettikten sonra sanık ve arkadaşlarının parka giderek oturmaya başladıkları, bir süre sonra tanık Yetkin’in telefonunu bulamaması üzerine sanık ve arkadaşlarının aldığını düşünerek sanığın dayısının oğlu olan tanık ...’ı yanına alarak sanık ve arkadaşlarının yanına gittiği, sanık ve arkadaşlarının telefonu almadıklarını söylemeleri üzerine tanık Yetkin’in sanığın amcasının oğlu olan maktulü de yanına alarak olay yerine geldiği, maktulün sanık ve arkadaşlarından ısrarla telefonu istemesi üzerine aralarında tartışmanın başladığı ve sanığın kazağının kol kısmından çıkardığı bıçak ile maktulü sağ ve sol femur bölgelerinden, her ikisi de müstakilen ve müştereken öldürücü olacak şekilde yaralayarak öldürdüğü olayda;

Kullanılan bıçağın elverişliliği, darbe sayısı, hedef alınan bölgelerde meydana gelen yaraların niteliği, olayı gerçekleştirme biçimi nazara alındığında, sanığın açığa çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve bu nedenle TCK’nin 82/1-e. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ve yanılgılı değerlendirme sonucu TCK’nin 87/4. maddesi uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup; katılanlar vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün, tebliğnamedeki düşünce gibi, 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozmaya konu kararın niteliği de gözetilerek aynı Kanunun 304/2. maddesi uyarınca dosyanın takdiren Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/10/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.

KARŞI OY:

Sanık ... müdafiinin yasal süresi içerisinde Gaziantep Bölge Adliye 1. Ceza Dairesinin kararını temyiz ettiğine dair dilekçe verdiği bu dilekçesi ile kararı temyiz iradesini gösterdiği, yeniden temyiz dilekçesi vermesine gerek olmadığı düşüncesinde olduğumuzdan temyiz sebebi bildirilmediğinden sanık ... müdafiinin temyiz talebinin reddine dair Dairemizin çoğunluk görüşüne usul yönünden katılmıyoruz.

KARŞI OY:

Sanık ... müdafiinin yasal süresi içerisinde Gaziantep Bölge Adliye 1. Ceza Dairesinin kararını temyiz ettiğine dair dilekçe verdiği bu dilekçesi ile kararı temyiz iradesini gösterdiği, yeniden temyiz dilekçesi vermesine gerek olmadığı düşüncesinde olduğumuzdan temyiz sebebi bildirilmediğinden sanık ... müdafiinin temyiz talebinin reddine dair Dairemizin çoğunluk görüşüne usul yönünden katılmıyoruz.

5271 sayılı CMK'de olağan kanun yolları başlığı altında yer alan 294/1.md: Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır, 295.md: Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir, 298. md: Yargıtay...... ya da temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa temyiz istemini reddeder, 301 md: Yargıtay yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında inceleme yapar şeklinde düzenlemeler yapılmakla Bölge Adliye Mahkemelerinden geçerek Yargıtay incelemesine tabi olan dosyalarda temyizin ancak temyiz dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılabileceğini düzenlemiştir.

Yine 5271 sayılı CMK'de olağanüstü kanun yolları başlığı altında 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itiraz yetkisini düzenlemiştir.

CMK'nin 308. md: Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kuruluna itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir.

5271 sayılı CMK'nin 232. maddesinin başlığında hükmün gerekçesi ve hüküm fıkrasının içereceği hususlar düzenlenmiş olup CMK'nin 232/6. fıkrasında; Hüküm fıkrasında, 223'üncü maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir. şeklinde düzenlenmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulumuzun kendisine itirazen gelen bir dosyada sadece itiraz sebepleriyle sınırlı kalmayıp dosyada bulunan Yasaya aykırılıkların tamamını re'sen inceleyip bu hususlarda kararlar verdiği bilinmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulumuzun kendisine itirazen gelen bir dosyada sadece itiraz sebepleriyle sınırlı kalmayıp dosyada bulunan Yasaya aykırılıkların tamamını re'sen inceleyip bu hususlarda kararlar verdiği bilinmektedir.

Görüldüğü üzere aynı yasada olağan kanun yollarından temyiz yolunda temyiz davasını açan sanık veya katılan tarafın veya müdafilerinin dilekçesinde sebep bildirme zorunluluğu getirilmiş (CMK'nin 294/1) sebepten yoksun sadece kendi aleyhine verilen karara karşı temyiz hakkının kullandığını yasal süreleri içerisinde yargı merciine bildiren ve kararı davaya temyiz ediyorum diyen tarafın talebinin ise temyiz sebebi içermemesi nedeniyle reddolunacağını yasa koyucu hüküm altına almıştır. (CMK 298. md.)

Yasa koyucu CMK'nin 232/6. maddesinde kararı veren mahkemenin hükmünde bu karara karşı yasa yollarının neler olduğunu süresini ve merciini tereddüte mahal vermeyecek şekilde kararında belirtmesi gerektiğini belirtmiş ancak bu düzenlemeden daha sonra yürürlüğe giren mevzuatla mahkeme kararlarının temyizinin sebep içermesi gerektiği sebepsiz temyizin geçerli olmayacağı öngörülemediğinden olacak ki mahkemenin kararında temyiz sebebinin de dilekçede bulunması gerektiğini mahkemenin kararında bildirilmesi yasada düzenlenmemiştir. Uygulamada da böyle bir bildirim yapılmamaktadır.

CMK'deki temyiz sebebi ile bağlılık ilkesi uygulanacak ise temyiz sebebi bildirilmeden yapılan temyizlerin geçersiz sayılacağını ve hak kayıplarının

CMK'deki temyiz sebebi ile bağlılık ilkesi uygulanacak ise temyiz sebebi bildirilmeden yapılan temyizlerin geçersiz sayılacağını ve hak kayıplarının

yaşanabileceğini açıkça gören yargı mercilerinin bunun CMK'nin 232/6. md gereği davanın taraflarına kısa kararın son kısmında açıkça bildirilmesinin yasanın zorunlu bir sonucu olduğunu düşünmekle beraber yürürlükte olan mevzuat gözönüne alındığında herhangi bir hukuk eğitimi almayan ve ceza davasına taraf olan kişinin veya ilgili tarafın avukatının istinaf mahkemelerinden aleyhine çıktığını düşündüğü kararı sebep bildirmeksizin süresinde temyiz etse dahi bu temyizin yargıtay dairesince reddolunacağı ancak Yargıtay Cumhuriyet Savcısının ilgili Yargıtay Dairesinin kararına karşı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna itiraz etme hakkını kullanırken hiçbir sebep bildirmek zorunda olmadığı bununda vatandaşın aleyhine olarak 1982 Anayasasının 10, 11, 36, 90 md. ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ve 10. maddelerinde karşılıklarını bulan kanun önünde eşitlik ve silahların eşitliği ilkelerine aykırılık teşkil ettiğini, yasal düzenlemelerin millet adna TBMM tarafından yapıldığını ancak bunların ilahi metinler olmayıp uygulayıcılar tarafından eksik, yanlış veya hakkaniyete aykırı olanlar var ise bunların belirlenip düzeltilmesinin de yasalarda düzenlendiği, usuli bir düzenlemeyi bilemediği için yasal süresi içerisinde temyiz dilekçesini sebep bildirmeden veren davanın tarafı veya taraf avukatının temyiz talebinin usul hükmü gereği sebep bildirilmediği düşüncesi ile reddolunmasının hukuki ve vicdani olmadığını sadece kanuni olduğunu ancak hakimin görevinin kanunu değil hukuku uygulamak olduğunu düşündüğümden Ceza Muhakemesinin odak noktası sayılan maddi gerçeğin ortaya çıkmasını engelleyecek mahiyetteki bu usul hükümlerinin davaya konu olaya uygulanması yerine öncelikle bu hükümlerin 1982 Anayasasına aykırılığı düşüncesi ile Anayasa mahkemesine iptal talebi ile gidilmesi bu kabul edilmeyecek ise Yargıtay Dairemiz tarafından CMK'de sanık lehine kıyasın yasak olmadığı dikkate alınarak CMK'nin 294/1. madde hükmündeki sebeple bağlılık kuralının CMK'nin 308. maddesindeki sebep bildirmenin zorunlu olmadığı şeklinde yorumlanması gerektiği ve sebep bildirilmese ve hatta taraf müdafii tarafından verilse dahi temyizen incelenme iradesinin belirlenebildiği dosyaların usule aykırılık nedeniyle reddedilip toplumun adalete, devlete, hukuka olan inancının sarsılmasını önlemek ve ihkakı hak yolunun açılmasının önüne de geçmek gerektiği düşüncesi ve gerekçesi ile çoğunluğun kanaatine usul yönünden muhalifiz. Saygılarımızla.
Yargıtay — Esas No: 2013/8211, Karar No: 2013/13805, Tarih: 05.11.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/8211 E.  ,  2013/13805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26.09.2012 gününde verilen dilekçe ile önalım nedeniyle tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 27.02.2013 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 05.11.2013 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden ve karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, paydaşı olduğu 20 parsel sayılı taşınmazın dava dışı paydaşından davalının 13.03.2012 tarihinde satış yoluyla pay edindiğini, satışa ilişkin tarafına bildirim yapılmadığını, önalım hakkını kullanmak istediğini ileri sürerek, davalı adına kayıtlı payın adına tescilini istemiştir.

Davalı, payını devraldığı dava dışı kooperatif ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunup, pay devrinin bu sözleşmeden kaynaklandığını, davacının iyiniyetli olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın inşaat karşılığı devir amaçlı olup, gerçek amacın satış olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava önalım hakkı nedeniyle tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Önalım hakkı paylı mülkiyet hükümlerine tabi taşınmazlarda bir paydaşın taşınmaz üzerindeki payını kısmen veya tamamen üçüncü bir kişiye satması halinde diğer paydaşlara bu satılan payı öncelikle satın alma yetkisi veren bir haktır. Bu hak paylı mülkiyet ilişkisi kurulduğu anda doğar ve satışın yapılmasıyla kullanılabilir hale gelir. Cebri artırmayla satışlarda ve satış dışında yapılan devirlerde önalım hakkı kullanılamaz.

Yapılan satışın alıcı veya satıcı tarafından diğer paydaşlara noter aracılığıyla bildirilmesi zorunludur (TMK m. 733/3).

Somut olayda da; dava konusu 3244 ada 20 parsel sayılı taşınmazda davacı 04.02.2011 günü satış nedeni ile 27/380 pay sahibi olup; davalı ise, dava dışı paydaş S.S. ... ... Evleri Konut Yapı Kooperatifi’nin payını

Yapılan satışın alıcı veya satıcı tarafından diğer paydaşlara noter aracılığıyla bildirilmesi zorunludur (TMK m. 733/3).

Somut olayda da; dava konusu 3244 ada 20 parsel sayılı taşınmazda davacı 04.02.2011 günü satış nedeni ile 27/380 pay sahibi olup; davalı ise, dava dışı paydaş S.S. ... ... Evleri Konut Yapı Kooperatifi’nin payını

13.03.2012 tarihinde satın alarak taşınmazda paydaş olmuştur. Davalı ile çekişme konusu taşınmazda pay edindiği dava dışı kooperatif ve dava dışı diğer arsa malikleri arasında Kayseri 8. Noterliğinde 06.01.2012 günlü ve 1130 Y. no'lu arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlenmiştir. Bu sözleşmede dava dışı 7208 ada 6 parsel sayılı taşınmazda bina yapılacağı; 7/a maddesinde arsa maliklerine 42 adet daire verileceği, 21. maddesinde ise, arsa maliklerinin malik olduğu sözleşme konusu (7208 ada 6 parsel sayılı) arsaların tamamını ve 3244 adada bulunan arsa tapularının tamamını hak ve borçlarıyla birlikte yükleniciye devredeceği kararlaştırılmıştır. Sözleşme konusunun 7208 ada 6 parsel sayılı olduğu, arsa malikleri ile yükleniciye bırakılacak bağımsız bölümlerin bu taşınmaz üzerinde bulunduğu görülmektedir. Dolayısıyla, 6 sayılı parselde yapılacak binada arsa maliklerine verilecek bağımsız bölümlerin karşılığında dava konusu 20 sayılı parselin devrine ilişkin bir hüküm bulunmamaktadır. Başka bir deyişle, 6 parsel sayılı taşınmazdaki edimler karşılığı 20 sayılı parselin devri kararlaştırılmadığından davalı ile dava dışı paydaş arasındaki satışın gerçek bir satış olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece, önalım koşulları oluştuğundan, davacıya taşınmaz bedeli ile tapu harç ve masrafları toplamını depo etmek üzere süre verilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 05.11.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

Dava, önalım hakkı nedeniyle tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

Dava konusu taşınmaz ... İlçesi, ...Mahallesi 3244 Ada 20 parsel de kayıtlıdır.

Davalı ... Tekstil Gıda İnşaat ve Turizm San. Tic. Ltd. Şti. 20 parsel sayılı taşınmazı 13.03.2012 tarihinde tapuda yapılan satış işlemi ile malik olmuştur. Davalı, gerçekte bir satış olmadığını arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yapılan devir olduğunu savunmuştur.

Dosyada mevcut 06.01.2012 tarihli "Düzenleme şeklinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi" incelendiğinde; davalı Şirket ile dava dışı arsa sahipleri S.S ... ... Evleri Konut Yapı kooperatifi ve... ve ... arasında imzalandığı görülmüştür.

Sözleşme içeriğine göre; yüklenici şirket tarafından 7208 ada 6 numaralı parsel üzerinde projeye uygun yapacağı inşattan arsa sahiplerine 42 adet daire teslimi taahhüt edilmiştir.

Dosyada mevcut 06.01.2012 tarihli "Düzenleme şeklinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi" incelendiğinde; davalı Şirket ile dava dışı arsa sahipleri S.S ... ... Evleri Konut Yapı kooperatifi ve... ve ... arasında imzalandığı görülmüştür.

Sözleşme içeriğine göre; yüklenici şirket tarafından 7208 ada 6 numaralı parsel üzerinde projeye uygun yapacağı inşattan arsa sahiplerine 42 adet daire teslimi taahhüt edilmiştir.

Yüklenicinin bu edimine karşılık arsa sahiplerince tapu devrinin nasıl yapılacağı "Kesin Ferağın Verilmesi başlığını taşıyan" sözleşmenin 21. maddesinde gösterilmiştir. Buna göre, sözleşmenin imzalanmasına müteakip en geç bir ay içersinde arsa sahipleri sahibi bulundukları sözleşme konusu arsaların tamamını tapudan yüklenici üzerine devredecektir. Ayrıca bu arsalar dışında kalan henüz temizlenmemiş sorunlu, ihtiyaç fazlası ve kooperatifce yapılma olanağı kalmamış ... İlçesi,... Mahallesi 3244 adada bulunan sözleşme ile S.S ... ... Konut Yapı Kooperatifi'ne intikal etmiş arsa tapularının tamamı hak, alacak ve borçları ile birlikte yükleniciye devredilecektir.

06.01.2012 günlü sözleşme ve dava konusu 13.03.2013 günlü akit tablosu içeriklerine göre, dava konusu payın dava dışı kooperatif tarafından yüklenici davalı şirkete tapudan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 21. maddesi kapsamında devredildiği sonucuna varılmaktadır. Sözleşmenin başlangıcında inşaat yapılacak arsa 6 parsel olarak gösterilmiştir. 6 parselde yapılacak inşaattan arsa sahiplerine 42 adet bağımsız bölüm teslim edilecek ve buna karşılık da arsa sahipleri sözleşmenin 21. maddesinde öngörülen taşınmazları bedel olarak yükleniciye devredecektir. 21. madde içeriğinde açıkca "... İlçesi,... Mahallesi 3244 adada bulunan..." denilmek suretiyle 3244 ada içerisinde yer alan taşınmazların devri öngörülmüştür. Dava konusu edilen 20 parsel aynı ada içerisinde yer almakta olup yapılan devir satış amaçlı değil inşaat sözleşmesi gereğince yapılan bir devirdir. Bu nedenle önalım davası dinlenemez.

Mahkemece aynı gerekçelerle verilen red kararı yerinde olup temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanması gerekir.

Açıklanan nedenlerle, sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2019/6151, Karar No: 2020/3817, Tarih: 22.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6151 E.  ,  2020/3817 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 50/1-a, 52/2, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı, katılan vekili, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin inşaatta iş güvenliği uzmanının ve şantiye şefinin bulunduğu, bu nedenle sanığın sorumluluğunun olmadığı, olay sonrası sgk tarafından katılana ödenen maaşlar için sanığa rücu edileceği, ayrıca sanığın katılanla olaydan sonra ilgilenerek ihtiyaçlarını karşıladığı, bu nedenle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin ve sair, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

I-Dosya içeriğine göre sanığın müteahhidi olduğu inşaatta kalıp işçisi olarak çalışan katılanın zemin katta bulunan dolgu malzemesini atmak için kullanılan delikten iki kat aşağı zemine düşmesi şeklinde meydana gelen ve katılanın hayati tehlike geçirecek ve vücudunda ağır derecede kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin nitelikli şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması,

II-Katılanın hayati tehlike oluşturacak ve vücudunda kemik kırığına neden olacak nitelikte yaralandığının kabul edildiği anlaşılmakla, uygulama maddesinin TCK’nın 89/2-b-e maddesi yerine TCK’nın 89/2-b maddesi olarak gösterilmesi,

Kabule göre de;

1-5237 sayılı TCK'nın 50/2. maddesinin ''suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hâllerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adlî para cezasına çevrilmez'' şeklindeki hükmüne ve 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilmesine rağmen, sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi,