muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13956, Karar No: 2016/12399, Tarih: 02.11.2016

Su ve kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin emlak vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir” düzenlemesini içermektedir.

Yine 3194 sayılı İmar Kanununun “Yapı Kullanma İzni” başlıklı 30.maddesinin 3.fıkrasında “Bu maddeye göre verilen izin yapı sahibini kanuna, ruhsat ve eklerine riayetsizlikten doğacak mesuliyetten kurtarmayacağı gibi her türlü vergi, resim ve harç ödeme mükellefiyetinden de kurtarmaz.” hükmü yer almaktadır.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı idarece yasanın yürürlük tarihinden sonra yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış olması veya mevcutların iyileştirilmesinin yapılması halinde, tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Ayrıca İmar Kanununun 30/3. maddesi uyarınca iskân ruhsatının alınmış olması davalı idarenin kanal katılım payı istemesine engel teşkil etmez.

Yargıtay’ın yerleşik uygulamasına göre davalı tarafça hizmet götürüldüğü kanıtlanmış ise; iskan öncesi ve sonrası ayrımı yapılmaksızın hizmetten yararlanan davacı kanal katılım bedelinden sorumlu olur; aboneliğin iskan tarihinden sonra olmasının; iskan tarihinden sonra yeni hizmet sunulmasının bir önemi bulunmamaktadır. Bunun yanında; İmar Kanunu'nun 30/3. maddesi uyarınca iskân ruhsatının alınmış olması davalı idarenin kanal katılım payı istemesine engel teşkil etmez.

Yargıtay’ın yerleşik uygulamasına göre davalı tarafça hizmet götürüldüğü kanıtlanmış ise; iskan öncesi ve sonrası ayrımı yapılmaksızın hizmetten yararlanan davacı kanal katılım bedelinden sorumlu olur; aboneliğin iskan tarihinden sonra olmasının; iskan tarihinden sonra yeni hizmet sunulmasının bir önemi bulunmamaktadır. Bunun yanında; İmar Kanunu'nun 30/3. maddesi uyarınca iskân ruhsatının alınmış olması davalı idarenin kanal katılım payı istemesine engel teşkil etmez.

Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; ... Genel Müdürlüğü'nün bölgede içme suyu inşaatını 1998 yılında yaptığı, kanalizasyon şebekesini de 1999 yılında ıslah ettiği, davaya konu parselin bulunduğu yerde daha önce .... Müstahsilleri Birliği'nin binalarının bulunduğu ve 1976 yılında inşaatların yapılarak 1978 yılında yapı kullanma izin belgesinin alındığı, bu tarih itibariyle kanal katılım payının ödenmiş olduğu, davacı tarafından işletilen binaların inşaat ruhsatının 22.08.2008 tarihinde alındığını, dolayısı ile bu tarih itibariyle kanalizasyon ve içme suyu şebeke hattının mevcut olduğu, 1998-1999 yıllarında yapılan şebeke hattı ve kanalizasyon hattına ait bedellerin önceden var olan ve parselde binaları bulunan Çimento Müstahsilleri Birliği'nden tahsil edilmesi gerektiğinin anlaşıldığını, parselin yeni imara açılmadığını, ilk imar planına göre yapılaşma esnasında kanal ve içme suyu şebeke hattı bedellerinin de tahsil edilmiş olması gerektiğini, kanal katılım payının da tahsil edildiğini, katılım bedellerinin dava dışı birlikten alınması gerektiğini, imar planı değişikliğinden sonra yeni yapılan inşaatın sahibinden ya da işletmecisinden talep edilmesinin mümkün görülmediğini, katılım payının Tarifeler Yönetmeliğinde ve Belediye Gelirleri Kanunu'nda belirtildiği üzere imar planı olmayan yerlerde yeni imar planı yapılması ile ilk malikten alınan bedel olduğunu, yeniden katılım bedeli tahsilinin bu bedelin mükerrer olarak tahsili demek olduğunu görüşünün belirtildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece; yukarıdaki bilirkişi raporu hükme esas alınarak ilk malik tarafından kanal katılım ve şebeke hissesinin ödendiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de; dosya kapsamı ve bilirkişi raporu ile davacı Tepe Prime Yönetiminin inşaa ettiği davaya konu binadan daha evvel aynı yerde daha önce dava dışı .... Müstahsilleri Birliği'nin binalarının bulunduğu ve 1976 yılında inşaatların yapılarak 1978 yılında yapı kullanma izin belgesinin alındığı, davaya konu binaların ise 01.07.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılım Payı başlığı altında 87. ve 88. maddelerinin yürürlüğünden sonra yıkılarak, yeniden inşaat ruhsatının 22.08.2008 tarihinde alındığı, dolayısıyla davacı yönetimin bu binaların ilk su aboneliğini yaptıran olması nedeniyle, kanal katılım ve şebeke hisse bedelinin ödenmesinden sorumlu olması gerektiği anlaşılmakta ise de; davacı yönetim tarafından, su abonelik işlemi sırasında ... tarifeler yönetmeliğinin, 39.maddesinde belirlenen tarife esas alınarak ödemek durumunda kaldıkları kanalizasyon ve su tesisleri harcamalarına katılım paylarının düzeltilerek iadesi talebi ile ilgili davalı idareye yaptıkları başvurunun reddi yolundaki işlemin iptali amacıyla ... 6. Vergi Mahkemesi’nde açılan davada mahkemece, davanın kabulü ile işlemin iptaline karar verilmiş, iş bu karar Danıştay 9. Daire tarafından onanmış, davacı vekili tarafından da 23.10.2014 tarihli duruşmada; ... 6. Vergi Mahkemesinin belirtilen bu kararı üzerine, ödemiş oldukları bedelin davalı idare tarafından taraflarına iade edildiğini, bu yönüyle istirdat taleplerinin konusuz kaldığı belirtilmiştir.

Mahkemece; davacı tarafın, menfi tespit talebinin konusuz kaldığı iddiası değerlendirilip, tartışılmadan yazılı şekilde hüküm verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: (1) nolu bentte belirtilen nedenle kararı temyiz eden davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2). ve (3). bentte açıklanan nedenlerle, temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11397, Karar No: 2014/6693, Tarih: 14.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/11397 E.  ,  2014/6693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler sanık müdafii tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 07.05.2014 Çarşamba saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği, ayrıca bir talepte de bulunmadığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştır.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde,

Delillerle iddia ve savunma, duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince,

Mağdurenin zorunlu vekil huzurunda verdiği 15.03.2010 tarihli ifadesinde sanıkla birlikte geldiği otelde odaya birlikte geçtiklerini ve burada sanığın kendisini yatağa iterek zorla vajinal yoldan cinsel ilişkiye girdiğini bildirmesine karşılık, mahkemede verdiği 12.11.2010 tarihli beyanında otel görevlisi ile sanığın kendisini kolundan tutarak zorla odaya soktuğunu ve sanığın kendisini dövüp başını duvara vurmak suretiyle cinsel ilişkiye girdiğini söylediği, aşamalarda tanık sıfatıyla dinlenen ...'in, akrabası olan mağdure ile sohbet ettikleri sırada mağdurenin sanıkla birlikte olduğunu söylemesi üzerine bir hafta sonra sıkıştırdığında mağdurenin otel odasında iken sanığın kolasına ilaç atmak suretiyle kendisiyle cinsel ilişkiye girdiğini ve sanığın cebir kullandığına dair anlatımda bulunmadığını ifade etmesi, olayın ...'in durumu annesine söylemesinin ardından amcası kanalıyla mağdurenin babası müşteki...'e iletilmesi üzerine bu müştekinin olay tarihinden bir ay sonra yaptığı başvuru üzerine başlatılan adli soruşturmada dinlenen mağdurenin durumu ailesine mazur göstermek için aşamalarda eylemin zorla gerçekleştirildiğini iddia etmek suretiyle çelişkili beyanlarda bulunduğu tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, sanığın eylemine uyan TCK.nın 103/2. maddesi ile belirlenen temel cezanın koşulları oluşmadığı halde aynı Kanunun 103/4. maddesi uyarınca arttırılması,

Mahkemece yapılan yargılama sırasında mağdurenin sevk edildiği ...Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 21.09.2011 günlü, 3971 sayılı raporda, mağduru bulunduğu olayda sanığın eylemi nedeniyle ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede travma sonrası stres bozukluğu gelişmesi nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun bildirilmesi üzerine, anılan rapor esas alınarak adıgeçen sanığın cezası TCK.nın 103/6. maddesi uyarınca artırılmış ise de, mağdurenin aşamalardaki çelişkili anlatımları ile tanık ...'in beyanları nazara alındığında mağdureye karşı olay günü sanık tarafından cebir tehdit olmaksızın gerçekleştirilen eylem nedeniyle sanığın kastettiğinden daha farklı ve ağır bir neticenin meydana geldiği, TCK.nın 23. maddesi uyarınca gerçekleşen fakat kastetmediği bu neticeden sanığın sorumlu tutulabilmesi için en azından taksirle hareket etmiş olması gerektiği, somut olayda sanığın dosyaya yansıyan sosyal ve kültürel durumu, eğitim düzeyi, kişisel özellikleri ve olayın gerçekleşme biçimi nazara alındığında ağır netice olarak ortaya çıkan mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın sanık tarafından öngörülemeyeceği ve taksirle dahi hareket etmesinden bahsedilemeyeceği, meydana gelen bu zararın ancak TCK.nın 61. maddesi kapsamında cezanın bireyselleştirilmesinde alt sınırdan uzaklaşmada dikkate alınabileceği gözetilerek sanık hakkında hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6425, Karar No: 2013/3973, Tarih: 19.06.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/6425 E.  ,  2013/3973 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ....... geldi. Davalı vekili gelmedi. Davalı vekili Avukat ...’ın göndermiş olduğu 11.06.2013 tarihli telgrafı okundu, kabul edilmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemi ile girişilen icra takibine vâki itirazın iptâline ilişkindir. Davalı reddini savunmuş, mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 03.12.2005, 26.04.2006 ve 13.12.2006 tarihli sözleşmelerden kaynaklanmıştır. Davalı sözleşmelerin varlığını inkâr etmiş, sunulan yazılı sözleşmelerde imzaları bulunanların yetkili temsilcileri olmadığından kendilerini bağlamayacağını savunmuştur. Davacı delil olarak sözleşmelerle birlikte taraf defterlerine ve her türlü delile de dayanmıştır. Mahkemece, defter ibrazı için taraflara süre verilmiş, bilirkişi ücreti yatırmadığından defter incelemesinden vazgeçilmiş, davacıya yemin teklif hakkı hatırlatılarak ve sözleşme altında imzası bulunanların davalı şirket yetkilileri olmadığı gerekçesiyle kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Sözleşme tarihinde yürürlükte bulunan 818 Sayılı Borçlar Yasası’nın 32 ve devamı maddelerinde yetkili mümessil tarafından diğer kimse namına yapılan akdin alacak ve borçları o kimseye ait ise de, 39. madde hükmünce, bir kimse yetkisi olmadığı halde diğer şahıs namına akit yaptığı takdirde, namına akit yapılan kimse tarafından icazet verilmesi halinde icazet veren akitle sorumlu tutulur. Mahkemece yukarıda sözü edilen sözleşmelerde imzası bulunanların yetkili şirket temsilcisi olup olmadığı üzerinde durulmamıştır. Oysa BK’nın 39. maddesi hükmünce sözleşmelerin davalı şirket adına ifa olunup benimsenmesi ve böylece icazet verilmesi durumunda davalıyı bağlayacağı kabul edilmelidir. Öte yandan

davacı vekili yargılamanın 10.04.2012 tarihli celsesinde, davalı defterlerinin incelenmesini talep etmiştir. 29.07.2011 tarihli celsede verile süre “kesin süre” niteliğinde olmadığı gibi 6100 Sayılı HMK’nın 222/1. maddesi uyarınca davalı defterlerine dayanabileceğinden ve davalı defterlerinde yer alan aleyhindeki kayıtlarda davacı açısından ispat kolaylığı sağlayacağından davalı defterleri de incelenmelidir. Bu incelemeler yapılmadan ve henüz kanıtlar toplanmadan yemin teklif hakkının hatırlatılması da usul ve yasaya aykırı olmuştur.

O halde mahkemece yapılması gereken iş; davalı defterleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmak üzere yeniden HMK’nın 324. maddesi hükmünce ücret yatırması konusunda davacıya kesin süre vermek, defterler üzerinde BK’nın 39. maddesi uyarınca sözleşmede imzası bulunanların yaptığı işlemlere onay verilip, benimsenmesi ve sözleşme konusu işlemlerin kabul edilip edilmediği, ayrıca davalı aleyhine delil niteliği olup olmadığı inceletilerek sonucuna göre gerektiğinde, yemin teklif hakkı bu incelemeler sonucunda yeterli kanıt bulunamadığında hatırlatılmak suretiyle hükme varmaktan ibarettir. Bu hususlar üzerinde durulmadan, eksik inceleme ile verilen karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, 990,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacıya verilmesine, 19.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14757, Karar No: 2015/18871, Tarih: 22.10.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/14757 E.  ,  2015/18871 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/65853

MAHKEMESİ : Ceyhan 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2013

NUMARASI : 2011/441 (E) ve 2013/52 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDEN : Sanık

TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCE : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre; mağdurun olay gecesi saat 23.00 sıralarında ikametinin damından sesler geldiğini duyması üzerine merdivenden dama çıktığı esnada kimliği tespit edilemeyen şahsın kaçtığını sanığın ise güvercinlerin bulunduğu dolap kilidini kırmaya çalıştığını gördüğünü kimliği tespit edilemeyen şahsın arkasından dur diye bağırdığı esnada demir levye ile boynuna vurulduğunu ve yaralandığını beyan etmesi karşısında, sanığa yüklenen eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 148 ve devamı maddelerinde düzenlenen yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin kanıtları, değerlendirme görevinin ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22.10.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10557, Karar No: 2016/9344, Tarih: 08.12.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/10557 E.  ,  2016/9344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarını işleme kastının bulunmadığı, kişilere gözlüklerin verildiği, ayrı ayrı gözlük çerçevesi veya gözlük camı verilmiş olsa bile herhangi bir zararının oluşmadığı, suçun unsurlarının bulunmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç yönünden gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin hükümlerin kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 08.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5103, Karar No: 2022/11365, Tarih: 27.04.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/5103 E.  ,  2022/11365 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sesli, yazılı veya görüntülü bir ileti ile alenen hakaret suçundan şüpheli ... isimli facebook kullanıcısı hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 02/09/2020 tarihli ve 2020/59946 soruşturma, 2020/65376 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Ankara 7. Sulh Ceza Hâkimliğinin 24/02/2021 tarihli ve 2021/1116 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında; "5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda; müşteki vekili tarafından sunulan 21/02/2020 tarihli dilekçe ile, müvekkili olduğu müştekinin 2001 yılında ekonomik gidişatı protesto etmek maksadıyla, dönemin Başbakanı Sayın Bülent Ecevit'e yazar kasa atmak suretiyle eylem gerçekleştiren kişi olduğunu, adı geçen şüphelinin ise facebook hesabından “ECEVİT DÖNEMİNDE YÜZDE 15 ZAM'A YAZAR KASA FIRLATAN PEZEVENK NERDESİN??" şeklindeki paylaşımda bulunmak suretiyle müvekkiline karşı hakaret suçunun işlendiği iddiasıyla şüpheli hakkında şikayette bulunulması üzerine yapılan soruşturma sonunda, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca facebook isimli sosyal paylaşım sitesi ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerinin, sitenin faaliyet merkezinin bulunduğu Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevaplanmadığı, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheli hakkında kovuşturma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde şüpheli hakkında, "Şüphelinin facebook hesabında; yaşadığı yerin Manisa olduğu, memleketinin Manisa olduğu, Yalçın Korkmaz isimli bir amca oğlunun olduğu..." şeklinde kimliğini tespite yarayabilecek bilgilerin verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, bahse konu şikayet üzerine başlatılan soruşturma kapsamında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının Ankara İl Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğüne hitaben yazmış olduğu 23/03/2020 tarihli yazıda, çok yönlü araştırma yapılarak ve gerektiğinde resmi veya özel kurum ve şirketlerle de temasa geçilerek; paylaşımın yapıldığı IP, paylaşımı yapan şüphelinin kimlik, adres ve diğer irtibat bilgilerinin tespit edilmesinin istenmesini takiben, ilgili kurumlarla (Manisa Emniyet Müdürlüğü, Nüfus Müdürlüğü vs.) yazışma yapılarak araştırma yapılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hangi birimde çalıştığı belirtilmeyen iki polis memuru tarafından tanzim edilen ve matbu olduğu değerlendirilen 28/07/2020 tarihli tutanakta atılı suça ilişkin Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevap verilmediğinden bahisle başkaca herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme: