muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1026, Karar No: 2022/363, Tarih: 13.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/1026 E.  ,  2022/363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Sanık ... müdafisinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 318. maddesi uyarınca reddine oy birliğiyle karar verildikten sonra gereği görüşüldü;

1) Sanıklar hakkında 2010, 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... ve sanık ... müdafilerinin temyizinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmalarda ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanıklar tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık ... ve sanık ... müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

2) Sanıklar hakkında 2008, 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... ve sanık ... müdafilerinin temyizinin incelenmesinde;

Suç tarihlerinin, düzenlenen son fatura tarihlerine göre sırasıyla "26.11.2008" ve "29.12.2009" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen “2008, 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, "26.11.2008" ve "29.12.2009" olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık ... ile sanık ... müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 13.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4217, Karar No: 2011/10253, Tarih: 07.07.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/4217 E.  ,  2011/10253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp Düşünüldü;

Sanığın ev inşaatında sarf edilen emval üzerinde yapılan keşif sonucu tanzim edilen bilirkişi raporunda; kabuk ile diri odun tabakası arasındaki kambiyum tabakasında kabuk böceği izi ve toprakla temas eden yanal yüzeylerinde renklenmeye yol açan mavi küf mantarı bulunmayan, doğal parlaklığını muhafaza eden, kesit yüzeylerinde reçine sızıntısı bulunan bu emvallerin Şubat 2007 de dikiliden motorlu testere ile kesilen ve biçilen yapacak vasfındaki 8 adede denk 6.607 m3 dikili gövde hacmindeki kızılçam ağaçlarından elde edilen emvaller olduğu belirtmesine göre bu nitelikteki emvalin devrikten ve düşükten temininin mümkün olamıyacağından sanığın müsnet suçu işlediği sübut bulduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1098, Karar No: 2023/1892, Tarih: 12.06.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/1098 E.  ,  2023/1892 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/502 E., 2021/724 K.

DAVA TARİHİ : 22.07.2015

KARAR : Davanın kısmen kabulü

KARAR DÜZELTME İSTEYEN :Davalı vekili

Taraflar arasındaki istirdat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi duruşmalı istenilmiş olmakla; karar düzeltme incelemesi duruşmalı yapılamayacağından talebin reddi ile; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; dava dışı Talip Çetin isimli şahıstan vinç hizmeti satın aldığını, malzeme taşıdığı esnada forklift ve vinç arasına sıkışarak ağır derecede yaralandığını ve en yakın olarak davalı hastaneye götürüldüğünü, 28.04.2015 tarihinde iç kanama- kemik kırıkları tespit edilerek, aynı gün acil olarak bir çok ameliyata alındığını, 06.07.2015 tarihine kadar yoğun bakım tedavisi gördükten sonra yaralar doku nakli gerektirdiği için Ege Üniversitesine sevk edildiğini, tedavi için masrafları üstlendiğini bildirdiğini ve davalı hastaneye bu kapsamda toplam 194.000 TL ödeme yaptığını, son olarak 100.000 TL daha istenildiğini, tek seferde ödeyemeyeceği için iki adet 50.000 TL'lik çek verdiğini, yaptığı araştırmada acil haller nedeniyle tedavi bedellerinin Sosyal Güvenlik Kurumundan talep edileceğini ek ücret alınmayacağını öğrendiğini, kabul anlamına gelmemek kaydıyla tahsil edilen bedelin fahiş olduğunu, ileri sürerek; 50.000 TL bedelli iki adet çek bakımından borçlu olmadığının tespitine, davalı hastane tarafından hukuka aykırı şekilde tahsil edilen 194.000 TL'nin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000 TL'lik kısmının ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte iadesine karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında dava konusu çeklerin ödenmiş olması nedeniyle çek bedellerinin istirdadına karar verilmesi talep etmiş; 05.06.2018 tarihli dilekçesi ile dava değerini 294.000 TL'ye çıkarmıştır.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı; açılan davanın yerinde olmadığını, Talip Çetin isimli hastanın tıbbi durumu, stabil hale gelene kadar 28.04.2015-08.05.2015 tarihleri arasında acil servis ve yoğun bakımda yapılan tüm tetkik/tedavi işlemlerinin Sosyal Güvenlik Kurumuna fatura edildiğini ve söz konusu faturaların Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından mevzuata uygun görülerek ödendiğini, acil hali sona erdikten sonra çeşitli bölümlerde yapılan tedaviler için ise hasta yakınlarına Sosyal Güvenlik Kurumu ile anlaşmaları olmadığının bildirildiğini ve hasta yakınlarının talebi üzerine tedaviye hastanelerinde devam edildiğini, ücretlendirmenin usulüne uygun olduğunu ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 08.09.2015 tarihli ve 2015/420 E., 2015/417 K. sayılı kararıyla; davanın ticari dava niteliğinde olmadığı, davacı tarafından dava dışı Talip Çetin isimli kişinin yaralanması ile ilgili tedavi masraflarının SGK tarafından ödenmesi gerektiği ileri sürülerek geri istendiği, bu nedenle davaya bakma görevinin genel mahkeme olan Asliye Hukuk Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle davanın görev yönünden reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay Kapatılan 13. Hukuk Dairesince 29.05.2013 tarihli ve 2016/3428 E., 2017/8233 K. sayılı ilam ile "... dosya içerisindeki belgelerden, her iki tarafın da tacir olduğu ve somut olayda, her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili olarak açılan iş bu davada uyuşmazlığın ticari mahiyette olup, uyuşmazlığın çözümünün Asliye Ticaret Mahkemesinin görevi içerisinde olduğu açıktır..." gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

2. Yargıtay Kapatılan 13. Hukuk Dairesince 29.05.2013 tarihli ve 2016/3428 E., 2017/8233 K. sayılı ilam ile "... dosya içerisindeki belgelerden, her iki tarafın da tacir olduğu ve somut olayda, her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili olarak açılan iş bu davada uyuşmazlığın ticari mahiyette olup, uyuşmazlığın çözümünün Asliye Ticaret Mahkemesinin görevi içerisinde olduğu açıktır..." gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, bozma ilamı doğrultusunda davalı hastanenin davacıdan tahsil ettiği tüm ortopediye ve kemik kırığına ilişkin hizmet bedellerinin ortopedik aciliyet kapsamı dışında olduğu, ancak cerrahi değerlendirme açısından hastanın acile ilk başvurusunda fark edilememekle birlikte hastada ilk travmaya bağlı rektum perforasyonun da olması ve hastanın durumunun ortopedik aciliyet dışında ayrıca cerrahi yönden de aciliyet taşıdığının anlaşılması nedeniyle, hastanın ortopedik aciliyeti bitmesine rağmen ilk geldiği anki cerrahi aciliyetinin devam ettiği, sonraki cerrahi müdahalelerin bu rektum yaralanmasını düzeltmek amacıyla yapılması nedeniyle bu müdahalelerin de acil kapsamında değerlendirilmesi gerektiği buna göre 28.04.2015 - 08.05.2015 tarihleri arasının acil durum sayıldığı, 08.05.2015 - 15.05.2015 arasında ortopedi servisinde yapılan işlemlerin acil durumdan sayılmadığı, 15.05.2015 - 20.05.2015 tarihi arasında genel cerrahi servisinde yattığı sürenin acil durum sayıldığı, sonrasında ortopedi servisinde yapılan işlemlerin acil durum sayılmadığı, davalı ... kuruluşunun 28.04.2015 - 08.05.2015 tarihleri arasındaki hizmet için ücret talep edemeyeceği, 16.05.2015 - 20.05.2015 tarihleri arasındaki genel cerrahi servisi hizmetleri için ücret talep edemeyeceği, 08.05.2015 - 15.05.2015 arasında ortopedi servisinde yapılan işlemler ve 21.05.2015 tarihi sonrasında ortopedi servisinde yapılan hizmetler için ücret talep edebileceği, 08.05.2015-15.05.2015 arasında ortopedi servisinde yapılan işlemlerin toplamı 35.919,07 TL, 21.05.2015 tarihinden sonraki ortopedi servisi hizmet bedelinin 74.618,38 TL olduğu, davalı ... kuruluşunun bu iki hizmet bedelinin toplamı olan 110.537,45 TL'yi talep edebileceği, diğer dönemlere ait tutarı talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüyle, 183.462,55 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Dairenin 15.11.2022 tarihli ve 2022/2144 E., 2022/8753 K. sayılı ilamıyla, usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Dairenin 15.11.2022 tarihli ve 2022/2144 E., 2022/8753 K. sayılı ilamıyla, usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davalı vekili; Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunun hatalı ve eksik incelemeye dayalı olup, hüküm kurmaya elverişli olmadığını, bir yandan dava dışı hastanın sadece 15.05.2015 - 20.05.2015 tarihleri arasında genel cerrahi servisinde yattığı süre acil durum sayılırken, hiçbir gerekçe gösterilmeksizin 20.05.2015 - 06.07.2015 tarihleri arasında sadece ortopedi branşındaki işlemler yönünden hesaplama yapmasının ve 20.05.2015 - 06.07.2015 arası genel cerrahi işlemleri için hesaplama yapmamasının doğru olmadığını, bilirkişi heyeti raporunda ortopedi branşında yapılan işlemler toplamı 110.537,45 TL olarak belirtilmesine rağmen, 20.05.2015 tarihinden sonra dava dışı hastaya genel cerrahi branşı kapsamında yapılan işlemler ile ilgili hiçbir değerlendirme yapılmadığını, bu dönem ortopedi branşı işlemleri için ücret alınabileceğinin bilirkişi raporunda açıkça belirtilmesine rağmen, genel cerrahi işlemleri yönünden hiçbir hesaplama yapılmamasının kendi içinde çelişkili ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazası sonucu yaralanan işçi için davalı ... hastaneye ödenen tedavi giderlerinin acil sağlık hizmetleri kapsamında Sosyal Güvenlik Kurumundan alınması gerektiği belirtilerek davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 266 ncı maddesi "Mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir."

2. Aynı Kanun'un 281/1 inci maddesi "Taraflar, bilirkişi raporunun, kendilerine tebliği tarihinden itibaren iki hafta içinde, raporda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilirler."

3. Aynı Kanun'un 281/2 nci maddesi "Mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden, yeni sorular düzenlemek suretiyle ek rapor alabileceği gibi, tayin edeceği duruşmada, sözlü olarak açıklamalarda bulunmasını da kendiliğinden isteyebilir.

" hükümlerini içermektedir.

3. Değerlendirme

3. Aynı Kanun'un 281/2 nci maddesi "Mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden, yeni sorular düzenlemek suretiyle ek rapor alabileceği gibi, tayin edeceği duruşmada, sözlü olarak açıklamalarda bulunmasını da kendiliğinden isteyebilir.

" hükümlerini içermektedir.

3. Değerlendirme

1. Dava dışı hastanın davalı hastanedeki yatış süreci içerisinde hastanenin ücret talep edebileceği dönemler ve ne kadar ücret talep edebileceği hususunda, uyuşmazlık konusu teknik bilgiyi gerektirdiğinden, Mahkemece bilirkişilerden raporlar alınmıştır. Hükme esas alınan 25.10.2021 havale tarihli raporda; 28.04.2015 - 08.05.2015 tarihleri arasının acil durum sayıldığı, 08.05.2015 - 15.05.2015 arasında ortopedi servisinde yapılan işlemlerin acil durumdan sayılmadığı, 15.05.2015 - 20.05.2015 tarihi arasında genel cerrahi servisinde yatılan sürenin acil durum sayıldığı, sonrasında ortopedi servisinde yapılan işlemlerin acil durum sayılmadığı kabul edildiği takdirde; davalı ... kuruluşunun 28.04.2015 - 08.05.2015 tarihleri arasındaki hizmet için ücret talep edemeyeceği, 16.05.2015 - 20.05.2015 tarihleri arasındaki genel cerrahi servisi hizmetleri için ücret talep edemeyeceği, 08.05.2015 - 15.05.2015 arasında ortopedi servisinde yapılan işlemler ve 21.05.2015 tarihi sonrasında ortopedi servisinde yapılan hizmetler için ücret talep edebileceği sonucuna varıldığı bildirilmiştir. Ancak davalı tarafça 20.05.2015-06.07.2015 tarihleri arasında sadece ortopedi branşındaki işlemler yönünden hesaplama yapılmasının; 20.05.2015 - 06.07.2015 arası genel cerrahi işlemleri için hesaplama yapılmamasının doğru olmadığına dair itiraz dilekçesi sunulduğu halde Mahkemece bu itirazların yerinde olup olmadığına dair ek rapor alınmayarak, eksik inceleme ile hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

2. Mahkemece, 04.06.2021 tarihli celsede kurulan ara kararda belirtildiği şekilde hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişiler Cezmi Yavuz ve Kadim Tekin'den, heyete bilirkişi Adem Yılmaz da dahil edilmek suretiyle, davalı tarafın itirazları karşılanmak ve talep edilebilecek ücretin belirlenmesine yönelik tereddüde yer vermeyecek şekilde, ayrıntılı, açıklayıcı, Yargıtay denetimine uygun ve hüküm kurmaya elverişli ek rapor alınarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenlerle bozulması gerekirken, zuhulen onandığı bu kez yapılan incelemeden anlaşılmakla davalının karar düzeltme talebinin kabulüne ve kararın bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Karar düzeltme talebinin KABULÜNE,

Dairemizin 05.11.2022 tarihli ve 2022/2144 E., 2022/8753 K. sayılı onama kararının kaldırılarak Mahkeme kararının gösterilen nedenlerle BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Karar düzeltme talebinin KABULÜNE,

Dairemizin 05.11.2022 tarihli ve 2022/2144 E., 2022/8753 K. sayılı onama kararının kaldırılarak Mahkeme kararının gösterilen nedenlerle BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

12.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5905, Karar No: 2022/7899, Tarih: 21.12.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/5905 E.  ,  2022/7899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran merciye geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; taraflardan ..., ..., ... (TC no: ...), ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nın 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, yasal şartları oluşmadan ilk seferde doğrudan doğruya TK'nın 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulüne uygun olmadığı anlaşıldığından adı geçen şahısların adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde ilamın tebliği sağlanıp yasal temyiz süresinin beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 21.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2215, Karar No: 2023/2990, Tarih: 27.09.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/2215 E.  ,  2023/2990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1331 E., 2022/230 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/956 E., 2021/352 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılara vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu 4 ada 9 parsel 89.800 m2 büyüklüğündeki taşınmazın tapuda davacıların murisi adına kayıtlı iken sonradan yapılan imar çalışmaları ile 16185 ada 4 parsel, 16630 ada 1 parsel, 16631 ada 1 parsel, 16794 ada 19 parsel ve 16794 ada, 20 parsel olmak üzere beş parçaya dönüştürüldüğünü, davacıların murisi ile davalı yüklenici kooperatif arasında 08/05/1992 tarihinde arsa payı karşılığı inşat sözleşmesi akdedildiğini ancak sözleşmeye göre bina yapılması gereken 19 ve 20 parsel sırasında kayıtlı taşınmazlar üzerinde hiçbir inşai faaliyette bulunulmadığını ileri sürerek, 16794 ada 19 parsel ile 16794 ada 20 parsel sayılı taşınmazlar yönünden sözleşmenin kısmi olarak feshini ve taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ve bu parsellerin hisseleri oranında davacılar adına tapuya tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; taraflar arasındaki sözleşmede mevcut imar durumuna göre arsa üzerine yapılacak olan dairelerin % 26 sının arsa sahiplerine, kalan %74 ünün ise davalı kooperatife ait olacağını, sözleşme gereğince imar durumuna göre parsel düzenlemesi yapıldığını ve taşınmazın beş farklı parsele dönüştürüldüğünü, bu taşınmazlara yapılacak dairelerin sözleşme gereği % 26 oranına göre 91,52 adet olarak belirlendiğini, arsa sahibine verilmesi gereken bağımsız bölümlerden 48 adedinin bitirilerek teslim edildiğini, 43,52 adet dairenin ise yapım ve imalatına devam edilerek teslime hazır hale getirildiğini,arsa sahiplerinin almaları gereken toplam 91.52 adet dairenin tamamının yeni 6 sayılı parseller üzerine inşaa edildiğini, arsa sahiplerine her parselden daire verileceği şeklinde veya tüm arsalara mutlaka daire yapılacağı şeklinde sözleşmede bir düzenleme bulunmadığını, davacıların kısmı fesih taleplerinin haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI