muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4432, Karar No: 2012/6749, Tarih: 17.09.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/4432 E.  ,  2012/6749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 304 ada 123, 128, 130, 131 ve 281 parsel sayılı sırasıyla 4940,13, 6182,51, 773,74, 252,42 ve 7773,12 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, tapu kayıtları nedeniyle ...Vakfı adına tespit edilmiştir. Davacı asıl, husumeti Hazineye yönelttiği 24.07.2007 tarihli dilekçesinde; 304 ada 130 ve 131 parsel sayılı taşınmazların yüzölçümünün eksik hesaplanarak bir bölümünün tespit dışı bırakıldığını, yine iki parsel arasında fiilen olmayan yolun krokide gösterildiğinden kazandırıcı zamanaşımına dayanarak tespitin iptali ve adına tescilini talep etmiş, davacı vekili ise; 03.08.2007 tarihli dilekçeyle, davalı ...Vakfı adına tespit edilen 304 ada 123, 128, 130 ve 281 parsel sayılı taşınmazların tespitlerinin iptal edilerek kazandırıcı zamanaşımı nedeniyle müvekkili adına tespit ve tescilini talep etmiş, dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda mahkemece yol ve tespit dışı bırakılan kısımlar yönünden mahkemenin görevsizliğine, 304 ada 123, 128, 130, 131 ve 281 parsel sayılı taşınmazlara yönelik davanın reddiyle tespit gibi davalı ...Vakfı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere göre; Hazineye husumet yöneltilerek açılan ve mahkemece tespit dışı bırakılan kısım ile yol olarak tespiti yapılan bölümlere ilişkin verilen görevsizlik kararında isabetsizlik bulunmamasına göre, bu yöne ilişen yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile görevsizlik kararına ilişkin hükmün ONANMASINA,

2) Mahkemece, çekişmeli taşınmazların davalı ...Vakfı’na ait vakfiye ve kroki kapsamında kaldığı ve taşınmazların davalı vakfa ait olduğu kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmak için yeterli bulunmamaktadır. Davacı, taşınmazların 50 yılı aşkın zamandır malik sıfatıyla zilyetliğinde olduğunu belirterek dava açmış, davalı ise taşınmazların vakfiye ve tapu kayıtları kapsamında kaldığı savunmasında bulunmuştur. Mahkemece; çekişmeli taşınmazların tespitine esas 11.05.1931 tarih 16,17,18,19 ile 22.04.1931 tarih 11 sıra numaralı tapu kayıtları yöntemince uygulanmamış, tapu kayıtlarının uygulanmasında komşu parsel tutanakları ve dayanağı belgelerden yararlanılmamış, teknik bilirkişiden tapu kaydının kapsamını gösteren denetime açık ve ayrıntılı rapor alınmamıştır. Sağlıklı sonuca varılabilmesi için, tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile haritaları, çekişmeli taşınmazlara komşu taşınmazların onaylı tutanak suretleri ve dayanağı olan belgeler, tapu kayıtlarının kadastro sırasında revizyon görüp görmediği mercilerinden sorularak, varsa revizyon gördüğü parsellere ait onaylı tutanak örnekleri, tutanakları kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtları getirtilip, dosya ikmal edildikten sonra mahallinde, yerel bilirkişi, taraf tanıkları ve uzman bilirkişiler huzuruyla yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında tespite esas ve davalı tarafın dayandığı tapu kayıtları okunup, varsa revizyon gördükleri parseller de dikkate alınarak hudutları mahalli bilirkişilere zeminde tek tek göstertilmeli, bilirkişilerin gösteremediği hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, yerel bilirkişi ve tanıkların gösterdiği hudutlar teknik bilirkişiye haritasında işaret ettirilmeli, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmeli, kayıtların başka yere revizyon görmüş olmasının, mutlaka o yere ait oldukları anlamına gelmeyeceği göz önünde bulundurularak kapsamı 3402 sayılı Yasa'nın 20

. maddesine göre belirlenmeli, teknik bilirkişiye uygulanan tapu kayıtlarının kapsadığı alanı gösterir, denetime açık ve keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli, çekişmeli taşınmazların tapu kayıtlarının kapsamında kalması halinde tapu kayıtlarının davalı taraf yönünden hukuki kıymetini kaybedip kaybetmediği hususu tartışılmalı, tapu kayıtlarının hukuki kıymetini kaybetmediğinin ve çekişmeli taşınmazların tapu kayıtları kapsamında kaldığının saptanması halinde tapulu taşınmazlarda sürdürülen zilyetliğin değer taşımayacağı düşünülmeli, çekişmeli taşınmazların tapu kayıtları kapsamında kalmadığının anlaşılması halinde yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazların öncesinin kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, gerektiğinde komşu parsel tutanak ve dayanaklarından yararlanılmalı, tespite aykırı sonuca ulaşılması halinde tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenilerek aykırılığın giderilmesine çalışılmalı, bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz, davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA 17.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18794, Karar No: 2017/2237, Tarih: 16.03.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/18794 E.  ,  2017/2237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalılar avukatları tarafından temyizi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 1.10.1989 ile 7.3.2008 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde, asgari ücretin 1,86 katı ücretle sürekli ve kesintisiz çalıştığının tespiti istemine ilişkin olup, mahkemece, davacının asgari ücretin 1,86 katı ücretle çalıştığı kabul edilmiş ise de, bu kararın eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesi olup, bu tür sigortalı hizmetlerin saptanmasına ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır.

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 Esas, 2005/413 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür. Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için, yine, HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait

yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa, ücretin, yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Eldeki davada; mahkemece alacak dosyasında dava dilekçesinde 3 numaralı delil olarak eklenen ve yazılı delil başlangıç mahiyetinde olduğu belirtilen belgenin içeriğinden kim tarafından, ne zaman ve ne amaçlı oluşturulduğunun belli olmaması ve tespiti istenen sürelerin tümünü kapsamadığı görüldüğünden hükme esas alınacak nitelikleri taşımadığı ve sigortalı tarafından işveren aleyhine açılan kıdem tazminatının tahsili istemine ilişkin davada, 2005 yılında işten ayrılan tek tanığın beyanına göre son ücretin ve kıdem tazminatının belirlendiği anlaşılmakta olup, Mahkemece buna dayalı olarak sonuca gidilmesi isabetsizdir. Bu sebeple Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 Esas, 2005/413 Karar sayılı kararı gözetilerek, yeterli ve gerekli bir araştırmayla (özellikle gönderilmeyen dönemlere ücret bordroları araştırılmalı, gönderilen dönemlere ait imzalı ücret bordrolarının asgari ücret üzerinden düzenlendiği üzerinde durularak, ücret ödemeye dair banka dekontları, diğer ödeme belgeleri v.s celbedilerek) ulaşılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu, davacının prime esas kazanç tutarının alt sınırından yüksek bir ücret ile çalıştığının tespitine yönelik hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Büro Basımevi Yayın Dağıtım San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine, 16.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2023/6655, Karar No: 2023/7188, Tarih: 21.06.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/6655 E.  ,  2023/7188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/47 E., 2023/139 K.

HÜKÜM/KARAR : Karar verilmesine yer olmadığına

Taraflar arasında görülen Kurum işleminin iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; yurt dışında Türk Vatandaşlığı döneminde geçen borçlanmaya esas süreleri 3201 sayılı Kanun uyarınca borçlanma hakkı olduğunun ve borçlanma bedelinin borçlanma talep tarihindeki prime esas asgari günlük kazanç üzerinden belirlenmesi gerektiğinin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, Kurum işleminde hata bulunmadığını, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.09.2015 tarihli ve 2014/1635-2015/1034 sayılı kararıyla; davanın kabulüne, davacının Türk vatandaşı iken yurtdışında geçen borçlanmaya esas sürelerini 3201 SY göre Türkiyede borçlanma hakkı olduğunun tespitine, borçlanma talebini talep tarihindeki prim ödeme tutarı üzerinden geçerli olduğunun tespitine

karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 27.10.2016 tarihli, 2016/2282 Esas 2016/13025 Karar sayılı kararı ile; Mahkemece, davalı Kurum red yazısının davacı veya vekiline usulünce tebliğ edilip edilmediği, tebliğ edilmiş ise hangi tarihte tebliğ edildiği araştırılarak infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde karar verilmesi gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 22.05.2018 tarihli 2016/633-2018/203 sayılı kararı ile bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne, davacının izinle Türk Vatandaşlığından çıkmadan önceki ve 18 yaşını ikmal ettiği tarihten itibaren Türk Vatandaşı olarak yurtdışında geçen ve belgelendirilen sigortalılık sürelerinin ve bu sürelerin arasında veya sonunda her birinde 1 yıla kadar olan işsizlik süreleriyle yurtdışında ev kadını olarak geçen sürelerini 5510 sayılı Kanun'un 4/1-b maddesi kapsamında borçlanabileceğinin tespitine, davacının borçlanmasının dava tarihindeki günlük asgari prim miktarı üzerinden hesaplanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

C. Bozma Kararı

C. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Daire kararında, geri çevirme kararından sonra Kurumdan gelen cevabı yazıdan, davacının 01.12.1987-14.11.2001 tarihleri arası yurtdışı hizmetlerinin 4/1-a kapsamında borçlandırılarak, davacıya 01.12.2019 tarihinden itibaren 4/1-a kapsamında yaşlılık aylığı bağlandığının anlaşıldığı, yapılan borçlanmanın davacının talebi ile örtüşüp örtüşmediği araştırılarak davanın konusuz kalıp-kalmadığı hususu gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü tarafından gönderilen 15.03.2022 tarihli yazı cevabında davacının 01.12.1987 - 14.11.2001 tarihleri arasında yurt dışında geçen hizmetleri 4/1-a kapsamında borçlandırılarak davacıya 01.12.2019 tarihinden itibaren 4/1-a kapsamında yaşlılık aylığı bağlandığı, davacı vekilinin 13.04.2023 tarihli duruşmada müvekkilinin yurt dışında Türk Vatandaşı olarak çalıştığı ve ev hanımı olarak geçirdiği sürelerin 5510 sayılı Kanun'un 4a maddesi kapsamında borçlanma yapılarak aylık bağlandığını, davanın konusu kalmadığını beyan ettiği gerekçesi ile davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer oImadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili , davacının borçlanma talep tarihinde türk vatandaşı olmadığından borçlanma hakkı bulunmadığını, Kurumca yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu,kurum aleyhine yargıla gideri ve vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini belirterek temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yurt dışında Türk Vatandaşlığı döneminde geçen borçlanmaya esas sürelerin 3201 sayılı Kanun uyarınca borçlanma hakkının ve borçlanma bedelinin borçlanma talep tarihindeki prime esas asgari günlük kazanç üzerinden belirlenmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkin davanın, konusuz kalıp kalmadığı, yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesinin yerinde olup olmadığı hususundadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile HMK 331 inci madde hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile HMK 331 inci madde hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,21.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/10856, Karar No: 2006/471, Tarih: 30.01.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2005/10856 E.  ,  2006/471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.2.2003 gününde verilen dilekçe ile mer'a iddiasına dayalı tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 9.6.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 5636 mera parseli üzerinde muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı Belediye Tüzel Kişiliği ile Hazine temyiz etmiştir.

1- 4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesindeki tanıma göre mera, hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerleri ifade eder. Mera kullanım hakkı bir veya birden çok, köy veya Belediyeye aittir. Bu yerlerin devletin hüküm ve tasarrufu altında bulundukları kuşkusuzdur.

Somut olayda, uyuşmazlık mer’a kullanım hakkının hangi köy veya Belediyede bulunduğu noktasında toplanmaktadır. Mahkemece dava konusu taşınmazın kullanım hakkının davacı ve müdahil köylere ait bulunduğu, yerinde yapılan keşif ve bu keşif sırasında dinlenilen farklı köyden tanık ile bilirkişi beyanları ile ayrıca yine taraflar arasındaki aynı yere ilişkin olduğu saptanan yargı kararı ile belirlendiğinden davanın kabulünde yasaya aykırılık yoktur. Bu nedenle davalı Belediye Tüzel Kişiliğinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2- Az yukarıda sözü edildiği üzere davada meradan yararlanma hakkı konusunda dava açılmış, hüküm de bu yolda tesis olunmuştur. Uyuşmazlık yararlanma hakkında kaynaklandığı için davada Hazineye husumet düşmez. Bu nedenle Hazine hakkındaki davanın husumet noktasından reddi gerekirken, bu yönün gözardı edilmesi doğru olmamış kararın davalı Hazine yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle Belediye Tüzel Kişiliğinin tüm temyiz itirazlarının reddine, hükmün 2.bent uyarınca davalı Hazine yararına BOZULMASINA, 30.1.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6658, Karar No: 2015/6596, Tarih: 14.10.2015

**9. Ceza Dairesi         2015/6658 E.  ,  2015/6596 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma, esrar elde etmek amacıyla kenevir ekimi yapma

Hüküm : 1-TCK'nın 188/3, 62/1, 52/2, 53. maddeleri uyarınca mahkûmiyet

2- 2313 sayılı Kanun'un 23/son, TCK'nın 62/1, 53, 63, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet ve müsadere, CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Esrar elde etmek amacıyla kenevir ekimi yapma suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olup, temyizi mümkün bulunmadığından, temyiz incelemesine yer olmadığına, gereğinin merciince yerine getirilmesine, oybirliğiyle,

2- Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Tüm aşamalarda yüklenen suçu inkar eden sanığın, ikametinde ele geçen kişisel kullanım miktarında olan suça konu net 8 gr. kubar esrarı, esrar elde etmek maksadıyla ektiği kenevirlerden elde ederek satma veya başkalarına verme gibi kullanma dışında bir amaç için bulundurduğuna dair kuşku sınırlarını aşan, somut, yeterli ve kesin delil bulunmadığı, sabit olan fiilinin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu, gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, üyeler... ve ...'nun karşı oyları ve oyçokluğuyla 14.10.2015 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY:

Sanığın izinsiz kenevir ekimi yapıp yaş ve kuru olarak sattığı yönünde edinilen istihbari bilgi üzerine, mahkemeden alınan arama kararı gereğince yapılan aramada, ikamet ettiği evinde net 8 gr. kubar esrar maddesi ile evinin avlusunda dikili vaziyette 300 kök, ayrıca kiraladığını beyan ettiği 200 m. mesafedeki tarlada 4.100 kök olmak üzere toplam 4.400 kök dikili hint keneviri bitkisi ele geçirilmiştir.

Sanık aşamalarda uyuşturucu madde (esrar) kullanmadığını beyan etmiştir.

TCK'nın 191. maddesi, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu düzenlemiş, kullanma dışındaki diğer amaçlar için ruhsatsız veya ruhsata aykırı olarak bulundurma eylemi ise 188/3. maddesi kapsamında kabul edilmiştir.

Bu oluş ve kabule, dosyadaki tüm delillere göre, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun sabit olduğu ve hakkındaki mahkumiyet hükmünün onanması gerektiği düşüncesiyle, sayın çoğunluğun bozmaya yönelik görüşüne katılmıyoruz. 14.10.2015
Yargıtay — Esas No: 2009/794, Karar No: 2009/1601, Tarih: 20.03.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/794 E.  ,  2009/1601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bismil Tereke Mahkemesi

MÜTEVEFFA : ...

Tereke hukukuna ilişkin olarak açılan davada Karadeniz Ereğli 2. Tereke ile Bismil Tereke Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tereke hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hakimi, istem üzerine veya resen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.", aynı Yasanın 19. maddesinde de "Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyeti ile oturduğu yerdir" hükümlerine yer verilmiştir..

Bismil Tereke Hakimliğince, müteveffanın ölmeden önce, Karadeniz Ereğli İlçesinde tuvalet temizliği yaptığı, ve tuvalete ait odada kaldığı gerekçesiyle, Karadeniz Ereğli Tereke Hakimliğine yetkisizlik kararı verilmiştir. Müteveffanın temizliğini yaptığı ve bir odasında kaldığı belirtilen yer, yerleşim yeri olarak sayılamayacağından ve müteveffanın ikametgahı belli olmadığından uyuşmazlığın Bismil Tereke Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Bismil Tereke Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 20.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.