muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/19592, Karar No: 2016/1238, Tarih: 08.02.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/19592 E.  ,  2016/1238 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine;

2- Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesidir.

Kurumun, sigortalı veya hak sahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmamaktadır. Bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda, Kurumun ödemediği veya ödeyemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır. İş kazasına uğrayan sigortalı Mehmet İlhan'a 17.07.2000 başlangıç, 10.02.2005 onay tarihli gelir bağlandığı, bağlanan gelirin sigortalının 01.03.2010 tarihinde yaşlılık aylığına hak kazanması nedeniyle, 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca yarıya indirildiği anlaşılmıştır.

506 sayılı Yasanın 92. maddesi ise, “malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir.” düzenlemesini içermektedir.

Mahkemece uyulan Dairemiz bozma ilamında, “Sürekli işgöremezlik gelirinin yarıya indirildiği durumlarda, peşin sermaye değerli gelirin, gelir başlangıç tarihi itibariyle, %50 üzerinden belirlenmesi; bu oran üzerinden belirlenmiş olan peşin sermaye değerli gelire, gelir başlangıç tarihinden, gelirin yarıya düştüğü tarihe kadar ödenen gelirin %50 fark oranına karşılık miktarının ilavesi gerekeceği ve ayrıca, başlangıçtaki gelir onay tarihinin esas alınması gereği de bulunduğu” belirtilmiştir.

10.2.2005 onay tarihli ilk peşin sermaye değerli gelirin sosyal yardım zammı dahil 21.196,83TL olduğu ve yaşlılık aylığı bağlandığı 1.3.2010 tarihine kadar fiili ödemenin 54.125,07 TL olduğu şeklinde kurum cevabı dikkate alındığında, bozma ilamı gereği yapılan hesaplamada ilk peşin sermaye değerli gelirin %50'sinin 10.598,42TL, fiili ödemenin %50'sinin 27.062,03TL olacağı bu durumda davalının %80 kusur karşılığı 30.383,78TL kurum zararının oluşacağı, gelirin yarıya indirilmediği ilk halinde kusur karşılığı 16957,46TL kurum zararının oluşacağı anlaşılmaktadır.

506 sayılı yasanın 92 madde uygulamasında, gelir başlangıç tarihi itibariyle %50 gelir ile yarıya indirme tarihine kadarki %50 fiili ödeme miktarının toplanması ile bulunacak miktara kusur uygulanması ile rucü edilecek miktar bulunmalı, ne var ki bu miktarın ilk peşin değerli gelirin kusur karşılığını geçemeyeceği gözetilmelidir.

Kabule göre ise; davacının 26.4.2011 havale tarihli ıslah talebi ile 16.957,46TL peşin sermaye değerli gelir, 255,02TL geçici işgörmezlik ödeneği talebi karşısında, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 26. (mülga HUMK 74.) maddesindeki taleple bağlılık ilkesi ihlal edilerek, davacının talebinde bulunmamasına rağmen, Mahkemece, peşin sermaye değerli gelir yönünden 30128,76TL miktar üzerinden kabule karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece, ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı olan 16957,46TL peşin sermaye değerli gelir ve 255,02 TL geçici iş görmezlik ödeneğine hükmedilmesi gerekirken talebin aşılması suretiyle fazla Kurum alacağına hükmedilmesi hatalıdır.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalıya iadesine, 08.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/37309, Karar No: 2018/21877, Tarih: 11.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/37309 E.  ,  2018/21877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (...) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalıların oluşturduğu adi ortaklık bünyesinde çalıştığını, haklı sebep olmadan sözleşmesinin feshedildiğini belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliler ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı ... İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı ... Kanunu'nun 46'ncı maddesinde, işçinin tatil gününden önce aynı Yasanın 63'üncü maddesine göre belirlenmiş olan ... günlerinde çalışmış olması koşuluyla, yedi günlük zaman dilimi içinde yirmidört saat dinlenme hakkının bulunduğu belirtilmiş, işçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46'ncı maddenin ikinci fıkrasında hüküm altına alınmıştır.

Hafta tatili izni kesintisiz en az yirmidört saattir. Bunun altında bir süre haftalık izin verilmesi durumunda, usulüne uygun şekilde hafta tatili izni kullandığından söz edilemez. Hafta tatili bölünerek kullandırılamaz. Buna göre hafta tatilinin yirmidört saatten az olarak kullandırılması halinde hafta tatili hiç kullandırılmamış sayılır.

Somut olayda, dosya içerisinde bulunan davacı imzasını taşıyan bazı izin formlarına göre davacının hafta tatili adı altında birer gün izin aldığı anlaşılmakta olup, hafta tatili hesabında kullanılan bu izinlerin mazeret izni niteliğinde olduğu gerekçesiyle değerlendirme dışı bırakılması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililerine iadesine, 11.10.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6307, Karar No: 2019/2664, Tarih: 21.03.2019

**10. Hukuk Dairesi         2018/6307 E.  ,  2019/2664 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Başkanlığı adına Av. ... ile 1-... 2-... 3-... 4-... İçi Servis Ür. San. Tic. Ltd. Şti. aralarındaki dava hakkında ... 2. İş Mahkemesinden verilen 24.03.2015 günlü ve 2013/75-2015/79 sayılı hükmün, temyizen incelenmesi davacı Kurum avukatı ve davalı ... tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

**"İçtihat Metni"**

... Başkanlığı adına Av. ... ile 1-... 2-... 3-... 4-... İçi Servis Ür. San. Tic. Ltd. Şti. aralarındaki dava hakkında ... 2. İş Mahkemesinden verilen 24.03.2015 günlü ve 2013/75-2015/79 sayılı hükmün, temyizen incelenmesi davacı Kurum avukatı ve davalı ... tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine eklenen ikinci fıkrasında gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir. Muhatabın adresi davacı tarafından bildirilecek ve normal tebligat çıkarılacaktır. Bildirilen adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi veya başka bir adresi olması arasında fark bulunmamaktadır. Bildirilen adrese çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, tebligat, muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre çıkarılacaktır. Tebligat Kanunu'nun 10/2 ve 21/2. maddelerini farklı şekilde yorumlayarak başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddeye göre tebligat çıkartılması doğru olmaz. Bu davranış Anayasa'nın 36. maddesine aykırı olur ve muhatabın savunma hakkının kısıtlanması anlamına gelir. Hem yasa metninde, hem yasanın uygulanmasını gösteren yönetmelikte ve hem de madde gerekçesinde muhatabın sadece adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin bilinen adres olarak bildirilmesi halinde doğrudan doğruya Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebligat yapılacağı açıklamasına yer verilmemiş, bilakis bildirilen adrese tebligat yapılamaması halinde 21/2. maddeye göre tebligat yapılacağı önemle vurgulanmıştır. Adres kayıt sistemindeki adres, tebligat yapılamayacağı açıkça anlaşılan bir adres olmadığı için öncelikle normal bir tebligat çıkartılarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesinde ve Tebligat Yönetmeliği'nin 30. maddesinde muhatap lehine olan araştırmaların yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işleminin yerine getirilmesi gerekir. Somut davada; davalılardan ...tasfiye memuru adına gerekçeli karar tebligatının yukarıda belirtilen usüllere aykırı olarak öncesinde normal tebligat çıkartılmadan, doğrudan mernis adresi yazılmak suretiyle Tebligat Kanunu'nun 21/2 maddesi çerçevesinde mahalle muhtarına tebliğ edilmek suretiyle usulsüz tebliğinin söz konusu olduğu anlaşılmakla; öncelikle; anılan tasfiye memuruna yukarıda belirtilen hususlar çerçevesinde usulüne uygun olarak yeniden gerekçeli karar tebligatı çıkartılması gerekmektedir. Yukarıda anlatılanlar çerçevesinde, tasfiye memuru ...’na gıyabi hükmün anlatılan mevzuat hükümleri uyarınca usule uygun bir şekilde tebliği sağlanıp temyiz süresi geçtikten ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununu Geçici 3. maddesi gereğince, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra, gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19302, Karar No: 2010/872, Tarih: 19.01.2010

**2. Hukuk Dairesi         2008/19302 E.  ,  2010/872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ortaca Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :3.7.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Koca tarafından boşanma davası açılmakla, davalı kadın ayrı yaşama hakkını elde ettiği halde, Türk Medeni Kanununun 169. Maddesi uyarınca herhangi bir işi ve geliri olmayan davalı kadın yararına tedbir nafakasına hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyize konu hükmün 2. bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin 1. bentte açıklanan nedenlerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.01.2010 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2011/24096, Karar No: 2012/14253, Tarih: 11.07.2012

**6. Ceza Dairesi         2011/24096 E.  ,  2012/14253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit, dolandırıcılık

HÜKÜM : Kısman beraat, kısmen mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 15/11/2011 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gerekçeli karar başlığına isimleri yazılmayan mağdurlar ... ve ...'in isimlerinin yerinde eklenmesi olanaklı görülmüş ;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dolandırıcılık ise; hileli davranışlarla bir kimseyi aldatıp onun veya başkasının zararı olarak kişinin kendisine veya başkasına icrai veya imhası davranışlarla yarar sağlamasıdır.

Dolandırıcılık salt mal varlığına karşı işlenen bir suç değildir. Mal varlığı yanı sıra irade ve karar verme özgürlüğünü korumaya yönelik bir suçtur. Dolandırıcılık suçunda mağdur yanıltılmaktadır. Yani dolandırıcılık suçu tipik bir hile suçudur. İrade hile ile fesada uğratılmaktadır. Mağduru hataya düşürecek kurnazca hareketler hiledir. Her hile ahlaka aykırı bir eylem olsa dahi her zaman cezalandırılan dolandırıcılık olması için suç tipinde belirtilen şekilde muhatabı hataya düşürmesi gerekir. Hata kişideki tasavvur ile gerçeği birbirine uymaması olup, hile: mağdurda hata hali oluşturacaktır. Mağdurdaki tereddüdü kuvvetlendirilmesi de onu hataya düşürmektedir.

Hilenin kandıracak nitelikte olması gerekir. Kullanılan hile mağdurun durumu fail ile olan ilişki göz önüne alınıp kandırılmış ise olay bazında eylem dolandırıcılık olacaktır.

Yalan: bilerek gerçek dışı bir hususun beyan edilmesidir, yalan toplumda güvenin kötüye kullanılmasıdır. Yalan söyleyen muhatabın güven ve iyi niyetini istismar eden kişidir. Fail söylediği yalanın kontrolünü engel olacak veya yalanın tespitini zorlayacak bir hareket yapmadıkça mücerret yalan hile olarak kabul edilmemektedir. Şayet beyanda bulunan gerçeği söyleme bakımından hükümlülük altında ise yalan güvenin kötüye kullanılmasında bir araçtır. Yalan kişi üzerinde etki yapması için söylenmiş ise hile olarak ele alınabilir. Yalan mağdurun denetleme imkanını ortadan kaldıran güven ortamı içinde ortaya konmalı fail mağduru istediği yöne çekmiş olmalıdır. Mücerret yalan dolandırıcılığın karakteristik unsuru olan hileyi meydana getirmez. Hilenin kandıracak nitelikte olup olmadığı olaysal değerlendirilmelidir. Olayın özelliği, mağdurun durumu, fail ile olan ilişkisi kullanılan hilenin şekli yalanın denetim olanağı bulunup bulunmadığına da bakılarak belirlenmelidir.

Eğer aldatılan için bu olayın gerçek olup olmadığı önemsiz ise bu durumda onun hatasından bahsedilemez.

Dolandırıcılık suçunda mağdurdan fail hile ile bir şeyi almakta veya bir şeyin teslimini sağlamakta ya da mağdurun yararlandığı bir haktan vazgeçmesini temin etmektedir.

Eğer aldatılan için bu olayın gerçek olup olmadığı önemsiz ise bu durumda onun hatasından bahsedilemez.

Dolandırıcılık suçunda mağdurdan fail hile ile bir şeyi almakta veya bir şeyin teslimini sağlamakta ya da mağdurun yararlandığı bir haktan vazgeçmesini temin etmektedir.

Duygusal veya manevi yönden uğratılan zarar gibi mağdura temin edilecek geleceğe yönelik kazanç tasavvurları bu suçun maddi unsuru olamayacağı gibi irdelemesi ve belirlenmesi objektif olarak mümkün olmayan hallerde bu suçun objektif unsurunu teşkil etmez.

Her dolandırıcılık eylemi failin planladığı aldatıcı nitelikli hareketlere başlar ve bu aldatıcı hareket kişilerin birbiri ile olan ilişkilerinde iyi niyet ve güven kurallarını temelden ihlal eder.

Mağduru hataya düşürecek, aldatıcı hareketlerin yapılması ve düşünen hata ile aldatıcı hareketler arasında nedensellik bağının da bulunması gerekir. Dolandırıcılık suçunun temel şekli 5237 sayılı TCK.nun 157. maddesinde yer almıştır.

Dolandırıcılık suçunun vasıflı hali ise 5230 sayılı TCK.nın 158.maddesinde düzenlenmiş ve suçun temel şekline göre daha ağır müeyyideler içinde barındırmaktadır.

5237 sayılı TCK'nın 158/1-b maddesinde “kişinin içinde bulunduğu tehlikeli durum veya zor şartlardan yararlanmak suretiyle işlenmesine ilişkin düzenlemeye yer verilmiştir. Dolandırıcılık suçunun bu nitelikli haliyle fail mağdur üzerinde ve onun iradesinde doğrudan olmamakla beraber, bir hususu onun korkmasını temin etmek için kullanmakta bu ise mağdura yönelik doğrudan bir tehdit biçiminde olmasa dahi onu hataya sevketmelidir. Bilindiği üzere kişinin içinde bulunduğu tehlikeli durum veya zor şartlar başkasına güven duymaya en fazla ihtiyaç duydukları kandırılmaya en müsait oldukları zamandır. Kişinin içine düştüğü çaresizlikten yararlanılarak aldatılması çok daha kolaydır. Ancak bu bendin uygulanabilmesi için mağdurun gerçekten tehlikeli veya zor şartlarda bulunması ve bundan yararlanılmak suretiyle eylemin gerçekleştirilmesi gerekir. Mağdur böyle bir durumda değil ise bu nitelikle halin uygulanması mümkün olmayacak eylem 5237 sayılı TCK'nın 157. maddesi kapsamında ele alınacaktır.

Bu yasal değerlendirme ışığında; somut olaylarımıza gelince ;

Bu yasal değerlendirme ışığında; somut olaylarımıza gelince ;

1- Olay tarihinde sanık ...'ın mağdur ... ...'in oğlu olan ... ile anlaşıp, bir tavuğu kesip kanını ...'in üzerine sürdükten sonra adı geçen mağdura oğlu ... gidip elinde kestikleri tavuğun kana bulanan bıçak bulunduğu halde önceden husumetinin bulunduğu bir çocuğu kavga esnasında bıçaklayarak yaraladığını bilgisini vermesi üzerine olaya müdahil olan ...'in teyzesi olan ve sanığın yargılandığı diğer eylemin mağduru ... sanık ...'ın kendi oğulları ...'ya benzer bir olayda yardım ettiğini belirtip, sanık ...'ı eve çağırdığı, görüşmeye gelen adı geçen sanığın konuşmaya başlamadan önce yanında taşıdığı tabancayı sehpanın üzerine koyduktan sonra ...'in yerine silahla yaralama eylemini üstlenecek birisini bulabileceğini belirtip cep telefonu ile mağdurun huzurunda biriyle konuşuyor gibi yaptıktan sonra bu işin hallolduğunu ancak suçu üstlenecek kişinin 6.000.TL istediği söylemesi üzerine, adı geçen mağdurun aynı gün akşam üstü parayı Kenan İnalkaç'a verdiği, iki ay sonra da bu sefer ...'in yerine sözde tutuklanan kişinin ceza aldığı ve 12.000.-TL daha istediği iddiası ile mağdur ... Sezerden belirtilen miktarda paranın alındığı , mağdurdan alınan ilk 6.000.-TL parayı sanık ... ve mağdurun oğlu olan ...'in birlikte harcadıkları daha sonra bütün bu olanların gerçek olmadığını öğrenen mağdur ...'in eyleme oğlununda katılması nedeniyle şikayetçi olmadığının anlaşılması karşısında; yukarıda belirtilen açıklamaların ışığında sanığın eylemi 5237 sayılı TCK.nun 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu düşünülmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanık ...'ın yaşı küçük katılan ... 'yı tehdit edip, adı geçen katılanın üzerine kestiği tavuğun kanını sürüp eline verdiği bıçak ile bir kişiyi öldürdüğünü ailesine söyletmesi üzerine, katılan ...'dan oğlunun hapse girmesinin engellenmesi için oğlu yerine başka bir kişiyi kolluk kuvvetlerine teslim ettiğini bu nedenle bu kişiye ceza evinde bakılması gerektiğini belirtip 300.-TL istediği katılan ...'da oğlunun başının beladan kurtulması için bu teklifi sanığa güvenerek kabul ettiği ancak 3-4 ay sonra 500-600.-TL'nin sanık tarafından istendiği iddiası ile bu miktardaki parayı 3-4 ay aldığı, katılanın bu durumunu kullanarak bu sefer sanığın araba ihtiyacı olduğunu belirtip 7.000.-TL talep ettiği parayı alamadığı takdirde kendilerine “polise” ihbar edeceği tehdidinde bulunduğu , katılan ... istenilen miktardaki parayı da sanığa verdiği ancak sanığın isteklerinin ardı ve arkasının gelmediği ihbar tehdidi ile katılanlardan 5.000.-TL daha istediği bu sefer borçlusu katılan ... olan senedin düzenlenerek sanığa teslim edildiği, bu senedi sanığın araç alımında kullandığı, vade gününde de katılanlar tarafından ödendiğinin iddia olunduğu, suç konusu senedin dosya'ya ibrazı sonucu 05.11.2008 günlü bilirkişi raporunda inceleme konusu senedin yazıyla meblağını gösteren bölümdeki “Beşbin yetele” ve “...” yazılarının sanık ... eli ürünü olduğunun tespit edildiği, sanığın Ceza evinden havale ettirdiği 15.09.2008 günlü dilekçede senet üzerindeki yazıların kendi eli ürünü olmadığını iddia ettiği bilirkişi raporu üzerine de 05.12.2008 günlü duruşma da bu defa senedin yırtılmış olduğunu düşündüğü için yazının kendine ait olmadığını savunup bu koşullarda kabul ettiği ancak senedin kız kardeşinden borç olarak katılanların almış olduğu bilezikler karşılığında düzenlendiğini savunması şeklinde gelişen olayların bir bütün halinde 5237 sayılı TCK.nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu düşünülmeden , aynı yasanın 158/1-b maddesi ile uygulama yapılması,

3- Olay tarihinde sanık ... ile katılan ...'nın yeğeni olan ve adı geçen katılan ile birlikte ikamet eden ... ile arkadaş oldukları, mağdur ...'nın evine yeğeninin arkadaşı olması nedeniyle gelip giden yaşı küçük adı geçen mağdurun oğlu ... ile de tanışıp arkadaşlık yapmaya başladığı 2006 yılı Şubat ayı içerisinde bir gün sanık, ... ve mağdur ... ile birlikte sanığın kullandığı araç ile gezerken şehrin dışına çıkıp aracı park ettikten sonra, sanığın ...' ya bir tavuğu kesip elbiselerine akan kanı sürdükten sonra kanlı bıçak ile birlikte ailesinin yanına gidip kavga ettiği bir kişiyi bıçaklayıp öldürdüğünü ancak suçu başka bir şahsın üstlendiğini, suç üstlenen kişininde hizmetinin gereği para istediğini söyleyip ailesinde para istemeyi teklif ettiğini, mağdur ...'nın kabul etmemesi üzerine, sanığın bağırarak “ne dediysek o olacak” diyerek koltuğunun altından çıkardığı siyah- kahverengi renkli tabancayı çıkarıp mağdura doğru doğrultup “yapacaksın diyorsan yapacaksın” diyerek bağırdığı , tanık ...'ın araya girerek silahı tuttuğu ve sanığın tekrar beline koymasını sağladığının mağdur ...'nın 19.06.2007 günlü ifadesinde belirtildiği ayrıca sanığın üzerinde silah taşıdığına ilişkin Kayseri 6. Asliye Ceza mahkemesinin 05.12.2007 günlü oturumunda ...'in beyanlarının da bulunduğunun anlaşılmasına rağmen tanık ...'ın aşamalarda yukarıda belirtilen olay ile ilgili ifadesi alınırken sadece “tehdit” etti şeklinde beyanla yetinip tehdit eyleminin ne şekilde ve nasıl gerçekleştirildiği duraksamaya yer vermeyecek şekilde sorulmadan eksik ve yetersiz araştırma ile yetinilip sanık hakkında beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile katılanlar ..., ... ve ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 11.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6553, Karar No: 2011/6861, Tarih: 08.06.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/6553 E.  ,  2011/6861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ-YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kalan devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yere davalının iskele, bahçe, teras, bar, beton dolgu vs. yapmak suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkıma karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, müdahale olgusunun keşfen saptandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, davalının devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yere haksız olarak elattığı belirlenmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olduğuna göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1.25.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 08.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.