muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3296, Karar No: 2015/17471, Tarih: 30.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/3296 E.  ,  2015/17471 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Manisa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/10/2014

NUMARASI : 2013/443-2014/729

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma hususlarının belediye başkanlığından

2-Dava konusu Kayapınar Mahallesi 509 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen Küçük Sanayi Mahallesi 1234 ada 49 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2013 yılı emlak vergisine esas m² değerlerinin belediye başkanlığından,

3-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2013, somut emsal alınarak incelenen Küçük Sanayi Mahallesi 1234 ada 49 parsel sayılı taşınmazın satış tarihi olan 05.01.2004 tarihi itibarıyla imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadığı, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşülmüş ise oranının ilgili belediye başkanlığı imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Somut emsal alınan Küçük Sanayi Mahallesi 1234 ada 49 parsel sayılı taşınmazın 05.01.2004 tarihli satışına ilişkin alıcısını, satıcısını, satış bedelini ve satılan pay miktarını gösteren tapu kaydı ile resmi satış akit tablosunun onaylı bir örneğinin tapu müdürlüğünden,

5-Somut emsal alınan Küçük Sanayi Mahallesi 1234 ada 49 ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden,

Temini ile dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı NE.
Yargıtay — Esas No: 2012/15703, Karar No: 2013/22085, Tarih: 12.09.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/15703 E.  ,  2013/22085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, Sincan 1. Ağır Ceza Mahkemesi Başkanı olan katılan tarafından alınan kararla, Cumhurbaşkanı hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılması nedeniyle, katılana gönderdiği elektronik postada yer alan “Kararını şiddetle ve nefretle protesto ediyorum, yok sayıyorum, alınan bu kararın daha önce yüksek mahkemelerin almış olduğu bazı siyasi kararlardan bir farkı yoktur. Ne mahkemenizin ne de diğer bir kuruluşun halkın Cumhurbaşkanını yargılama hakkı ve yetkisi olamaz. Herkes haddini ve hesabını bilmeli...yaptığınız bu hareketle yargıya en büyük zararı siz ve sizin gibilerin verdiğini bilmenizi isterim...” şeklindeki sözlerle hakaret ettiği mahkemece kabul edilmiş ise de, sanığın bu sözlerle katılan tarafından verilen kararı eleştirdiği, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide etme kastıyla hareket etmediği ve bu nedenle suçun kanuni unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'nun temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine 12/09/2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(K)

KARŞI OY:

Sanığın, katılanın yargıç sıfatıyla verdiği karara karşı ilgililerce yasa yollarına başvurularak hak aranması mümkün olduğu halde, tarafı olmadığı bir dava konusunu ilgi tutarak,"Anayasayı okuyan cahil insanın bile..." şeklindeki ve diğer sözlerle katılana gönderdiği mail ile hakaret ettiği sabit olduğundan, yüksek çoğunluğun bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2013/33668, Karar No: 2015/8470, Tarih: 02.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/33668 E.  ,  2015/8470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğihi belirterek kıdem, ihbar tazminatı ile birkısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece bilirkişi hesaplaması doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında şahit anlatımlarına davayanılarak hesaplanan fazla mesai ve hafta tatili ücreti alacağından takdiri indirim yapılıp yapılmayacağı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacının fazla mesai ve hafta tatili ücret alacağı şahit beyanlarına göre saptanmıştır. Mahkemece, bilirkişi tarafından tespit edilen fazla mesai ve hafta tatili ücreti alacağına hükmolunmuş ise de işçinin hastalık, izin veya mazeret izni gibi sebeplerle çalışamadığı günler olabileceği dikkate alınarak Yargıtay'ın yerleşik içtihatları uyarınca, davacının çalışma süresi de gözetilmek suretiyle uygun oranda takdiri indirim yapılması gerekirken, indirim yapılmaksızın sonuca gidilmesi isabetsizdir.

Kabule görede, dava Köylere Hizmet Götürme Birliğine yöneltilmiş olup gerekçeli kararda ...'nın davalı olarak yazılmış olması hatalı ise de maddi hataya dayandığı anlaşıldığından bu husus ayrıca bozma sebebi yapılmamıştır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.03.2015 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4096, Karar No: 2013/4793, Tarih: 28.03.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/4096 E.  ,  2013/4793 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle davacının davalı şirketin yurtdışı işyerine çalıştırılmak üzere gönderildiğinin, yurtdışı işyerinde de davalının organik bağ içinde olduğu ve o yer mevzuatına göre kurulmuş şirket tarafından çalıştırıldığının anlaşılmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalının yurt dışı şantiyelerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedilerek Türkiye’ye gönderildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, dava dilekçesine cevap vermemiş, daha sonra dosyaya sunduğu dilekçesi ile davacıya kıdem ve ihbar tazminatının dava dışı şirket tarafından ödenerek çalışma döneminin tasfiye edildiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava dışı Gama Al Moushegah Arabia Ltd. Şirketinin, davalı şirketin Suudi Arabistan’da iş yapabilmesi için Suudi Arabistan yasalarına göre kurulmuş bir şirket olduğu, aralarında işveren-işveren vekili ilişkisi bulunmadığı, ancak dosya içerisindeki sözleşmesine göre iş ilişkisinden kaynaklanan ihtilaflarda işveren ve işveren vekilinin birlikte sorumlu olduğu, davalının husumet ve yetki itirazının yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. ./...

2013/4096-4793 S.2

Taraflar arasında düzenlenen ibranamenin geçerliliği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçi ve işveren arasında işverenin borçlarının sona erdirilmesine yönelik olarak 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihi öncesinde yapılan ibra sözleşmeleri yönünden geçersizlik sorunu aşağıdaki ilkeler dahilinde değerlendirilmelidir:

Dairemizin yerleşmiş içtihatları çerçevesinde, iş ilişkisi devam ederken düzenlenen ibra sözleşmeleri geçersizdir. İşçi bu dönemde tamamen işverene bağımlı durumdadır ve iş güvencesi hükümlerine rağmen iş ilişkisinin devamını sağlamak veya bir kısım işçilik alacaklarına bir an önce kavuşabilmek için iradesi dışında ibra sözleşmesi imzalamaya yönelmesi mümkün olup, Dairemizin kararlılık kazanmış uygulaması bu yöndedir.

İbranamenin tarih içermemesi ve içeriğinden de fesih tarihinden sonra düzenlendiğinin açıkça anlaşılamaması durumunda ibranameye değer verilemez.

İbranamenin geçerli olup olmadığı 01.07.2012 tarihine kadar yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun irade fesadını düzenleyen 23-31. maddeleri yönünden de değerlendirilmelidir. İbra sözleşmesi yapılırken taraflardan birinin esaslı hataya düşmesi, diğer tarafın veya üçüncü şahsın hile ya da korkutmasıyla karşılaşması halinde, ibra iradesinden söz edilemez.

İbranamenin geçerli olup olmadığı 01.07.2012 tarihine kadar yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun irade fesadını düzenleyen 23-31. maddeleri yönünden de değerlendirilmelidir. İbra sözleşmesi yapılırken taraflardan birinin esaslı hataya düşmesi, diğer tarafın veya üçüncü şahsın hile ya da korkutmasıyla karşılaşması halinde, ibra iradesinden söz edilemez.

Öte yandan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 21 nci maddesinde sözü edilen aşırı yararlanma (gabin) ölçütünün de ibra sözleşmelerinin geçerliliği noktasında değerlendirilmesi gerekir.

İbranamedeki irade fesadı hallerinin, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 31 nci maddesinde öngörülen bir yıllık hak düşürücü süre içinde ileri sürülmesi gerekir. Ancak, işe girerken alınan matbu nitelikteki ibranameler bakımından iş ilişkisinin devam ettiği süre içinde bir yıllık süre işlemez.

İbra sözleşmesi, varlığı tartışmasız olan bir borcun sona erdirilmesine dair bir yol olmakla, varlığı şüpheli ya da tartışmalı olan borçların ibra yoluyla sona ermesi mümkün değildir. Bu nedenle, işçinin hak kazanmadığı ileri sürülen bir borcun ibraya konu olması düşünülemez. Savunma ve işverenin diğer kayıtları ile çelişen ibra sözleşmelerinin geçersiz olduğu kabul edilmelidir.

Miktar içeren ibra sözleşmelerinde ise, alacağın tamamen ödenmiş olması durumunda borç ifa yoluyla sona ermiş

./...

2013/4096-4793 S.3

olur. Buna karşın kısmi ödeme hallerinde, ibraya değer verilmemekte ve yapılan ödemenin makbuz hükmünde olduğu kabul edilmektedir. Miktar içeren ibranamenin çalışırken alınmış olması makbuz etkisini ortadan kaldırmaz.

Miktar içermeyen ibra sözleşmelerinde ise, geçerlilik sorunu titizlikle ele alınmalıdır. İrade fesadı denetimi yapılmalı ve somut olayın özelliklerine göre ibranamenin geçerliliği konusunda çözümler aranmalıdır.

Yine, işçinin ibranamede yasal haklarını saklı tuttuğuna dair ihtirazi kayda yer vermesi ibra iradesinin bulunmadığını gösterir.

İbranamede yer almayan işçilik alacakları bakımından, borcun sona erdiği söylenemez. İbranamede yer alan işçilik alacaklarının bir kısmı yönünden savunma ile çelişkinin varlığı ibranameyi bütünüyle geçersiz kılmaz. Savunma ile çelişmeyen kısımlar yönünden ibra iradesine değer verilmelidir. Başka bir anlatımla, bu gibi durumlarda ibranamenin bölünebilir etkisinden söz edilebilir. Bir ibraname bazı alacaklar bakımından makbuz hükmünde sayılırken, bazı işçilik hak ve alacakları bakımından ise çelişki sebebiyle geçersizlikten söz edilebilir.

İbraname savunması, hakkı ortadan kaldırabilecek itiraz niteliğinde olmakla yargılamanın her aşamasında ileri sürülebilir.

Somut olayda; davacı iş sözleşmesinin işveren tarafından Türkiye’ye gönderilerek feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

İbraname savunması, hakkı ortadan kaldırabilecek itiraz niteliğinde olmakla yargılamanın her aşamasında ileri sürülebilir.

Somut olayda; davacı iş sözleşmesinin işveren tarafından Türkiye’ye gönderilerek feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili 12.07.2012 havale tarihli dilekçesi ile dava dışı Gama Industry Arabıa Ltd. şirketi tarafından davacıya ödeme yapıldığını ve ibraname alındığını beyanla dosyaya yabancı dilde düzenlenen ve miktar içeren bir kısım belgelerle birlikte miktar içermeyen, iş bitimi nedeniyle hazırlandığı belirtilen ve Türkçe olarak düzenlenmiş ibranameleri sunmuştur.

Davacı vekili 13.08.2012 havale tarihli dilekçesi ile yabancı dilde düzenlenen belgelerin işçiler için bağlayıcı olmadığını, belgelerden davacıya kıdem ve ihbar tazminatı ödendiğinin açık ve kesin olarak anlaşılamaması nedeniyle geçerli kabul edilemeyeceğini, davacı işçinin yabancı dilde düzenlenen bir belgeyi anlayamayacağını, kayıtların Türkçe tutulması gerektiğini, Türkçe olarak düzenlenen ve miktar içermeyen ibranamelerin ise matbu olarak düzenlendiğini ve geçerli olmadığını beyan etmiştir.

./...

2013/4096-4793 S.4

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; ibraname olduğu beyan edilen bir kısım yabancı dilde düzenlenen belgelerin tercümeleri bulunmadığından dikkate alınamadığı, diğer ibranamelerin ise dava dışı şirket tarafından verildiği, davalının ödemeyi usulüne uygun olarak ödeme belgeleri ile ispat edemediği gerekçesiyle ibranamelerin dikkate alınmadığı belirtilmiştir.

Davalı vekili tarafından daha sonra ödeme belgelerinin tercümelerinin dosyaya sunulduğu anlaşılmaktadır.

Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davalı tarafından, dava dışı şirket tarafından ödeme yapıldığı belirtilerek yabancı dilde düzenlenen bir kısım belgelerle, miktar içermeyen ve kıdem ve ihbar tazminatı ödendiği belirtilen Türkçe düzenlenmiş ibranameler dosyaya sunulmuş ise de düzenlenme anında yabancı dilde hazırlandığı anlaşılan ve davacı vekilinin işçinin içeriğini anlayamayacağı belgenin işçi açısından bağlayıcı olamayacağı savunması ile miktar içermeyen ve Türkçe olarak düzenlenen belgelerin ise matbu olarak ve tarih doldurularak düzenlendiği, tespiti karşısında davacıya ödeme yapılıp yapılmadığının varsa davacının banka kayıtları üzerinde inceleme yaptırılarak belirlendikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olmuştur.

3-Davacı, davalı şirkete ait yurt içi ve yurt dışı şantiyelerinde 2005-2009 yıllarında çalıştığını ileri sürmüştür. Davacı ve davalı tanıkları davacının çalışma süresine ilişkin beyanda bulunmamışlardır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının davalı işyerinde iki dönem halinde 01.05.2005-19.01.2006 ve 14.11.2006-23.08.2009 tarihleri arasında toplam 3 yıl 6 ay 18 gün çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Hizmet süresi ispat yükü davacı taraftadır.

3-Davacı, davalı şirkete ait yurt içi ve yurt dışı şantiyelerinde 2005-2009 yıllarında çalıştığını ileri sürmüştür. Davacı ve davalı tanıkları davacının çalışma süresine ilişkin beyanda bulunmamışlardır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının davalı işyerinde iki dönem halinde 01.05.2005-19.01.2006 ve 14.11.2006-23.08.2009 tarihleri arasında toplam 3 yıl 6 ay 18 gün çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Hizmet süresi ispat yükü davacı taraftadır.

Davacıya ait hizmet cetvelinde davacının çalıştığını iddia ettiği döneme ilişkin hizmet bildirimlerini yapan işverenlerin kimler olduğu anlaşılamamaktadır.

Dosyaya sunulan 14/12/2006 tarihli ve 1 yıl süreli olarak Türkiye İş Kurumunda düzenlenmiş yurt dışında çalışacak işçilere ilişkin sözleşme bulunduğu, sözleşmenin taraflarının davacı ile davalının işveren vekili olarak imzalarının bulunduğu görülmektedir.

./...

2013/4096-4793 S.5

Davalı temyiz dilekçesinde davacının davalı işyerinde 08.01.2007-26.02.2008 ve 05.06.2008-22.08.2009 tarihleri arasında kesintili çalışmasına rağmen mahkemece davacının 14.11.2006-23.08.2009 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının kabul edilmesinin hatalı olduğunu beyanla kararı temyiz etmiştir.

Dosyaya davalı tarafça sunulan yabancı dilde düzenlenen ödeme belgelerinde davacının 08.01.2007-26.02.2008 ve 05.06.2008-22.08.2009 tarihleri arasında çalıştığı gösterilmiştir. Davalı tarafından mahkemenin 2010/957 Esas sayılı dosyasına sunulan belgelerde ise davacının davalı işyerinde 01.05.2005-19.01.2006 tarihleri arasında çalıştığı gösterilmiştir. Davacının yurda giriş çıkış kayıtları dosyada bulunmamaktadır.

Mahkemece davacının çalışma döneminin belirlenmesi için davacının yurda giriş çıkış kayıtlarının getirtilmesi, uyuşmazlık konusu olan dönemde davacının hizmet cetvelinde görülen 1076017-48/01, 226223-06/01 işyeri sicil numaralı işverenlerin kimler olduğu SGK'dan sorularak tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle hizmet süresi belirlenerek çıkacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 28.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19699, Karar No: 2018/5859, Tarih: 28.05.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/19699 E.  ,  2018/5859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki adi ortaklığın fesih ve tasfiyesi ile alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; müteveffa abisi ile birlikte bir butik işlettiklerini, abisinin 2010 yılında vefatı üzerine, ... 1. Noterliği'nde düzenlenen 23/07/2010 tarih 4963 yevmiye nolu adi ortaklık sözleşmesini ile davalıyı (yengesini) herhangi bir sermaye payı koymaksızın, bedelsiz ve karşılıksız olarak işletmeye ortak ettiğini, ortaklığın resmi kaydının ve kira sözleşmesinin kendi adına olduğunu, ortaklığın tüm işleri ile kendisinin ilgilendiğini, sadece kardan pay aldığını, hiçir zaman işletmenin zararına katılmak istemediğini, davalının işletme ile ilgilenmediğini, sadece para almak almak için dükkana uğradığını, aralarında bu nedenle tartışmalar yaşandığını, bu olayların aradaki güven ilişkisini sarstığını ve artık ortaklığın devamının imkansız hale geldiğini, bu nedenle davalıya fesih billdiriminde bulunulduğunu belirterek, adi ortaklığın feshinde tasfiyesi ile işletmeye ait kiracılık hakkı ve işletmenin isim hakkının kendisine bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.Davalı; eşinin vefatı üzerine davacı ile adi ortaklık kurduklarını, ortaklık sözleşmesinin süresinin 20 yıl olduğunu, sözleşmenin 11. Maddesi uyarınca ayrılmak isteyen ortağın bir ay önceden ihbarda bulunması gerektiğini, davacının ortaklık süresince kendisine hesap vermediğini, tüm idarenin davacıda olduğunu, yapılan satışlardan elde edilen paraların muntazam olarak banka hesabına yatırılmadığını, çok az kısmının ortak hesaba yatırılmakta olup, büyük kısmının davacı tarafından kullanıldığını, davacının kendisine aylık 800,00 TL ödeme yaptığını oysa dükkandan gelen kazancın bundan çok daha fazla olduğunu ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.Mahkemece, "davacının, davalının yükümlülüklerini yerine getirmediğini iddia ettiği, ancak buna rağmen taraflar arasındaki adi ortaklık ilişkisinin işbu davanın açılmasından bir süre öncesine kadar devam ettiği, her ne kadar davacı davalının zarara katılmadığını sadece kar payını istediğini beyan etmişse de davalının ortaklığa alınmadığı hususunun tanık beyanları ile sabit olduğu, bu hali ile zarara katılmasının mümkün olmadığı, davacının kendi kusuruna dayanarak haklı sebeple fesih talep edemeyeceği, davacının adi ortaklığın fesih ve tasfiyesini isteyebilmesi için haklı nedenlerin bulunmadığı, bir başka deyimle adi ortaklığın fesih ve tasfiyesi için gerekli olan haklı nedenlerin varlığının davacı tarafından ispatlanamadığı" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.Dava, taraflar arasındaki adi ortaklığın fesih ve tasfiyesi ile adi ortaklıktan kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.Dosya kapsamından; davacı ile davalının, ..." unvanlı iş yerinin işletilmesi ve bunun sonucunda elde edilecek kar ve zararın %50 hisse ile paylaşılması konusunda, 23/07/2010 tarihli ortaklık sözleşmesi yapıldığı, buna göre taraflar arasında 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 620 ve devamı maddelerinde (818 sayılı BK

.Dava, taraflar arasındaki adi ortaklığın fesih ve tasfiyesi ile adi ortaklıktan kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.Dosya kapsamından; davacı ile davalının, ..." unvanlı iş yerinin işletilmesi ve bunun sonucunda elde edilecek kar ve zararın %50 hisse ile paylaşılması konusunda, 23/07/2010 tarihli ortaklık sözleşmesi yapıldığı, buna göre taraflar arasında 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 620 ve devamı maddelerinde (818 sayılı BK.nun 520 ve devamı maddelerinde) düzenlenen adi ortaklık ilişkisinin bulunduğu açıkça anlaşılmaktadır ki, bu husus mahkemenin de takdirindedir.