muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2020, Karar No: 2020/555, Tarih: 16.01.2020

Jean Jaques Rousseau'nun ''Toplumsal Mukavele'' adlı eseri, ''insan özgür doğar ama her yerde zincire vurulmuştur'' cümlesiyle başlar.

Tüm yasalar da aslında kamu oyu iradesi ve isteği sayesinde ayakta durur.

Açıkladığım tüm bu nedenlerle sonuç olarak;

1- Başvurulacak temyiz kanun yolu başvurusundaki ŞEKLE ilişkin İstinaf Mahkemesi'nin hükmünün son kısmında temyiz yasa yoluna ve şekline (temyiz nedenlerinin gösterilmesi gerektiğine) dair sanığa bildirimde bulunulmadığından, sanık ...'ın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi, ANYASANIN 40. maddesi, CMK'nın 34/2. ve 231/2. maddelerine aykırı olduğundan,

2- Öncelikle, Dairemizce, sanık tarafından verilen dilekçe de temyiz iradesi beyan edilmiş olduğundan, dilekçede temyize ilişkin bir sebep gösterilmemiş olsa bile CMK'nın 289. maddesinde belirtilen Hukuka Kesin Aykırılık yönünden hükmün temyiz incelemesi yapılarak denetlenmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle, bu yönden bir inceleme yapılmadığından,

3- Temyiz iradesinin varlığı halinde, ''Hükmü temyiz ediyorum'', ''Karar hukuka aykırıdır'' veya ''Kanuna aykırıdır'' şeklindeki beyanların CMK'nın 288. maddesine uygun hukuki nedene dayalı temyiz sebebi olduğu, bunun detaylarının açıklanmasının gerekmediği,

hükme ilişkin olarak CMK'nın 289. maddesinde yer alan Hukuka Kesin Aykırılık nedenleri ile birlikte CMK'nın 288. maddesi kapsamında temyiz incelemesi yapılarak denetlenmesi görüşünde olduğumdan, sayın çoğunluğun sanık ...'ın temyiz isteğinin reddine ilişkin görüşüne katılmıyorum. 16.01.2020
Yargıtay — Esas No: 2017/3069, Karar No: 2018/604, Tarih: 23.01.2018

**14. Hukuk Dairesi         2017/3069 E.  ,  2018/604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05.09.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil ikinci kademede tazminat talebi üzerine yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29.12.2016 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili ve ihbar olunan ... Konut Yapı Koop. vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 23.01.2018 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı vekili Av. ..., ihbar olunan ... Konut Yapı Koop. Temsilcisi... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Dava, yüklenicinin temlikine dayalı tapu iptali ve tescil davasıdır.

Davacı vekili, davalı arsa sahibi ile dava dışı yüklenici arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, sözleşmenin dava dışı ... Konut Yapı Kooperatifine temlik edildiğini, kooperatifin inşaatı tamamladığını, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde yüklenici olan ...'a arsa sahibi ...'ün vekaletname verdiğini, bu vekaletnamedeki tevkil yetkisine dayanarak ...'ın da ...'ya vekaletname verdiğini, davacı ile ... arasında bu vekaletnameye dayanılarak 4 no'lu ve 25 no'lu yükleniciye düşen daireler hakkında satış vaadi sözleşmesi yapıldığını, satış bedelinin ödendiğini belirterek tapu iptali ve tescil ikinci kademede tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı ... vekili, davalının satış vaadi sözleşmesinin tarafı olmadığı gibi ... ile de hiçbir vekalet ilişkisinin bulunmadığını, ...'ı vekillikten azlettiğini, azletmiş olmakla birlikte azilnamenin aziller siciline kaydedildiğini, ...'nın bu azilden haberdar olduğunu, davacının kötüniyetli olduğunu ve yüklenicinin inşaatı tamamlamadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili ve ihbar olunan ... Konut Yapı Kooperatifi vekili temyiz etmiştir.

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yükleniciden, sözleşmede ona bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü temlik alan üçüncü kişinin (davacının) arsa sahibini (borçluyu) ifaya zorlayabilmesi için bazı koşulların varlığı gerekir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili ve ihbar olunan ... Konut Yapı Kooperatifi vekili temyiz etmiştir.

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yükleniciden, sözleşmede ona bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü temlik alan üçüncü kişinin (davacının) arsa sahibini (borçluyu) ifaya zorlayabilmesi için bazı koşulların varlığı gerekir.

Türk Borçlar Kanununun 188. maddesi gereğince; “Borçlu, devri öğrendiği sırada devredene karşı sahip olduğu savunmaları, devralana karşı da ileri sürebilir. Buna göre temliki öğrenen arsa sahibi, temlik olmasaydı önceki alacaklıya (yükleniciye) karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan davacıya) karşı da ileri sürebilir. Temlikin konusu, yüklenicinin arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden kazanmadığı hakkı üçüncü kişiye temlik etmesinin arsa sahibi bakımından bir önemi bulunmamaktadır. Diğer taraftan, yüklenici arsa sahibine karşı edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye (davacıya) temlik etmişse, üçüncü kişi (davacı) Türk Borçlar Kanununun 97. maddesi hükmünden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Yukarıdaki açıklamalardan anlaşılacağı üzere bu gibi davalarda arsa sahipleri ile yüklenici arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğunun kabulü gerekir. Dolayısıyla, inceleme ve araştırmanın 11.09.1995 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesinde yüklenici olarak yer alan ...'ın, 13.09.1995 tarihli temlikname ile bu sözleşmedeki inşaat yapım borcunu temlik alan ... Konut Yapı Kooperatifinin ve davacı ile satış vaadi sözleşmesini vekaleten imzalayan ...'nın da taraf olduğu bir davada yapılması gerektiğinden mahkemece, yukarıda adı geçen kişiler hakkında dava açmak üzere mehil vermeli, açılırsa o dava eldeki dava dosyası ile birleştirilmeli, arsa sahiplerinin savunma ve delillerini toplanmalı, özellikle yüklenicinin inşaat sözleşmesi gereğince edimlerini yerine getirip getirmediği belirlenerek davacının talepleri hakkında bundan sonra bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 1630 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4272, Karar No: 2022/268, Tarih: 17.01.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/4272 E.  ,  2022/268 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davacının davasının kısmen kabulüyle; 221.003,99 TL maddi, 2.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece bozmaya uyma kararı verilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması, yasaya aykırı olmakla birlikte ilamda gösterilen esaslara uygun karar verildiği anlaşılmakla, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Gerekçeli karar başlığında dava tarihinin “21.02.2012” yerine “24.09.2012”; dava konusunu ise ‘’Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat’’ yerine "Yakalama ve tutuklama sonrası KYO veya Beraat kararı verilmesi halinde tazminat" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışı kabul edilmiştir.

Tazminat davasının dayanağı olan Edirne 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2011 tarih, 2011/173 Esas – 2011/229 Karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde; davacının finansal kiralama yolu ile elinde bulundurduğu otobüsü Öz Ortadoğu Turizm Ltd. Şti.'ne yolcu taşımacılığında kullanılmak üzere kiraladığı, bahse konu otobüste Kapıkule Gümrük Kapısında yapılan aramada, araçta özel düzenek ve tertibat yapılmak suretiyle aracın orjinalinde bulunmayan zula niteliğinde gizli bölme oluşturularak 507.350 Euro, 80.000 ABD Doları ve 2277 kg hurda altın ele geçirildiği, 29.04.2009 tarihinde otobüse el konulduğu, davanın el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu,

Davacının 405.000 TL’si kazanç kaybı olmak üzere; 10.000 TL’si yıpranma bedeli olmak üzere toplamda 415.000 TL maddi; 425.000 TL manevi tazminatın teslim alma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece, 29.04.2009 tarihinde otobüse el konulduğu, otobüs şoförleri olan iki kişinin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa Muhalefet suçundan mahkumiyetine, otobüsün müsaderesine yer olmadığına ve karar kesinleştiğinde iyiniyetli üçüncü kişi konumunda bulunan davacıya teslimine karar verildiği, davacının otobüsün karar kesinleşmeden kendisine teslimini talep etmesi üzerine mahkemece 31/12/2009 tarihinde bu talebi kısmen kabul edildiği ve otobüsün kasko değeri olan 364.131 TL teminat karşılığında ve trafik siciline -aracın devredilemeyeceğine dair şerh konulmak kaydıyla teslimine karar verilmesi üzerine 19/01/2010 tarihinde itirazı, Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin aynı tarihli kararıyla reddedildiği,

Malen sorumlu sıfatıyla M.B. Finansal Kiralama T.A.Ş. adına vekili 26/4/2011 tarihinde aracın yargılama sonuçlanıncaya kadar olmak üzere teminatsız iade edilmesini talep ettiği, mahkeme ise 27/4/2011 tarihinde, kasko değeri olan 364.131 TL teminat karşılığında ve trafik siciline devredilemeyeceğine dair şerh konulmak kaydıyla sahibine otobüsün teslimine karar verdiği,

Mahkemeye göre malik şirket ve finansal kiracı olan davacı iyi niyetli üçüncü kişi konumundadır. Bu sebeple anılan kanun maddeleri gereğince otobüsün müsadere edilmesi mümkün bulunmamakla, otobüsün karar kesinleştiğinde iade edileceğinin belirtildiği,

Aracın kasko değeri kadar teminat karşılığında ve trafik kaydına şerh konularak davacıya teslimine karar verildiği ancak davacı tarafından teminatın yatırılmadığı, 16.06.2011 tarihli kararın 30.06.2011 tarihinde kesinleşmesi üzerine ise otobüsün 2011 yılı Temmuz ayında davacıya teslim edildiği, bu itibarla dava konusu el koymanın haksız bir el koyma olarak değerlendirilemeyeceği, davacının el koyma işlemi nedeniyle uğradığını iddia ettiği maddi ve manevi kaybını davalıdan talep edemeyeceği, bunun yerine davacının aracını kendisinden habersiz şekilde suçta kullanan kişilerden talep edebileceği anlaşıldığından, dava konusu el koyma işlemine karşı tazminat talebinin CMK’nın 141. maddesindeki şartların oluşmaması gerekçesiyle reddine karar verildiği, Dairemizce 16.05.2014 tarih 2014/1644 esas, 2014/11999 karar sayılı ilamı ile onandığı, bunun üzerine davacı vekili tarafından Anayasa Mahkemesine başvurulması üzerine Anayasa Mahkemesinin 20.09.2017 tarih, 2014/14195 başvuru numaralı kararı ile mülkiyet hakkının ihlal edildiğine ilişkin iddianın kabul edilebilir olduğuna karar verilerek yeniden yargılama yapılmak üzere kararın yerel mahkemeye gönderildiği, yerel mahkemece duruşma açılıp 221.003,99 TL maddi, 2.000 TL manevi tazminatın el koyma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedildiği anlaşılmakla;

Bozmaya eylemli uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin ve davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Bozmaya eylemli uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin ve davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Manevi tazminat davaları kişilik hakkını koruyan, haksız tecavüzün doğurmuş olduğu olumsuz sonuçları, yani zararın giderilmesini, telafi edilmesini amaçlamaktadır. Manevi tazminat davası için, kişilik haklarının ihlal edilmesi özellikle sosyal ve duygusal kişilik değerlerinin ihlali ve hukuka aykırı bir fiilin bulunması gerekir. Yakalanan veya tutuklanan kimsenin gerek aile, gerekse iş çevresinde itibarının sarsılması, aile, çocuk ve yakınları için tutukevinde hasret çekilmesi, kişinin tutuklanması nedeniyle ruhi sıkıntılar çekmesi, cezaevi şartları, buralarda duyduğu acı ve ızdıraplar kişinin manevi zararının giderilmesini gerekli kılmaktadır. Tutuklanan kimseye verilecek manevi tazminatın tespitinde; tutukluluk süresi, kişinin sosyal ve ekonomik yeri, üzerine yüklenen ve ceza kovuşturmasına konu olan suçun nitelik ve kapsamı göz önünde bulundurulmalıdır. Bu açıklamalar ışığında, yalnızca haksız yere yakalanan ya da tutuklanan kişinin çektiği acının karşılığı olarak manevi zarar ödenmesi gerektiği, haksız el koyma nedeniyle manevi tazminat şartlarının oluşmayacağı gözetilerek, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, davacı lehine el koyma nedeniyle 2.000 TL manevi tazminata hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının davacı lehine manevi tazminat takdir edilen (2) numaralı paragrafın çıkartılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19536, Karar No: 2009/550, Tarih: 15.01.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/19536 E.  ,  2009/550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Devlet hastaneleri devlet mallarının hizmet malları ayırımında kamu hizmeti ile yakın ilişkisi bulunan kurumlar kapsamında sayılmaktadır. Devlet mallarının neler olduğu yasada açıkça belirtilmiştir.

Devlet malları gerek kamu hizmetlerine doğrudan tahsis edilmiş bulunan gerek temin ettiği ekonomik ve sosyal menfaatler dolayısıyla yararlanılan bütün mallardır. Maliye Bakanlığı ve Sayıştay'ın denetiminde olan sarfiyat için işlem kolaylığı sağlamaya matuf ayrıcalık onun devlet malı olmaktan çıkarıldığı anlamına gelmez.

209 sayılı Kanun hükmünce kurulan öz sermayesi tümüyle devlet tarafından karşılanmış döner sermeyeler ve bunlardan üretilmiş olan taşınır ve taşınmaz mal ve haklar aynı Kanun'un 3.maddesi uyarınca belirli bir kamu hizmetinin devamlılığına tahsis edilmiştir. Aynı Kanun'un 12.maddesinde bu Kanun hükmünce kurulmuş döner sermeyelerin bütün mallarının devlet malı hükmünde oludğu belirtilmiştir. Mahkemece haczedilmezlik şikayeti ile ilgili olarak haczedilen paranın yukarıda belirtilen Kanun kapsamında kurulmuş bulunan döner sermayeye ait olup olmadığı araştırılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 15.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6888, Karar No: 2011/7856, Tarih: 05.07.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/6888 E.  ,  2011/7856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 24/01/2007 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesinin istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/04/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacılar, duruşmasız olarak da davalılardan ... ile ... vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 05/07/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Avukat ... ile karşı taraf davalılardan ... vekili Avukat.... ve .... vekili Avukat ... Yazı geldiler, diğer davalı adına kimse gelmedi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların tüm, davacıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince; a)Dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan destekten yoksun kalma zararı ile manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, destekten yoksun kalma tazminatı istemi tümden reddedilmiş; manevi tazminat isteminin ise bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar ile davalılardan ... ve ... tarafından temyiz olunmuştur.

Dosya içeriğinden; sosyal güvenlik kurumuna bağlı olan desteğin ölümü nedeniyle davacılara ölüm sigortası kolundan aylık bağlandığı; bağlanan bu aylıklar, rücu edilebilir nitelikte olmadığından peşin sermaye değerleri bulunmadığının bildirildiği; yerel mahkemece yeniden istenmesi üzerine peşin sermaye değerlerinin hesaplandığı; yerel mahkemece de bağlanan aylıkların peşin sermaye değerleri ile destekten yoksun kalma zararlarının karşılandığı gerekçesiyle, davacıların destekten yoksun kalma tazminatı istemlerinin reddedildiği anlaşılmaktadır.

Sigortalı işçi olduğu anlaşılan davacıların desteğinin ölümünün ... kazası sonucu olmadığı ve Sosyal Güvenlik Kurumunca davacılara ölüm sigortası kolundan aylık bağlandığı dosyadaki belgelerden anlaşıldığına göre Dairemizin yerleşik uygulamaları ile Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 28.11.1979 gün ve 1977/4-1110 Esas, 1979/1395 Karar sayılı kararında benimsendiği gibi, ... kazasına bağlı olmayan haksız eylem nedeniyle ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan aylıkların peşin sermaye değeri, destekten yoksun kalma zararlarından indirilemez.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davacıların destekten yoksun kalma tazminatı isteklerinin reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

b)Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın gelişim biçimi, olay günü, ölenin davacılara olan yakınlığı ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat tutarları azdır.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davacılar yararına daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmemiş olması doğru olmadığından karar bu nedenle de bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a ve b) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA; davalıların tüm, davacıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılar yararına takdir olunan 825,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalılara yükletilmesine , davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/07/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/231, Karar No: 2007/227, Tarih: 06.11.2007

Ceza Genel Kurulu 2007/4-231 E., 2007/227 K.

**Ceza Genel Kurulu 2007/4-231 E., 2007/227 K.**

**- SUÇTA TEKERRÜR VE ÖZEL TEHLİKELİ SUÇLULAR**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 58 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 299 ]

**"İçtihat Metni"**

Hükümlü hakkında, Foça Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 02.06.2003 gün ve 444-114 sayılı iddianame ile firar suçundan açılan kamu davası sonunda, Foça Asliye Ceza Mahkemesi'nce 12.05.2004 gün ve 155-87 sayı ile; "…

…sanığın firar tarihi itibariyle bakiye infaz etmesi gereken 1 yıl 10 ay 10 gün hapis cezasının bulunduğu, bu oluş ve kabule göre;

765 sayılı Yasanın 299/2. maddesi uyarınca firar tarihinde çekmekte olduğu bakiye 1 yıl 10 ay 10 gün hapis cezasının takdiren 1/6'sı oranında cezalandırılmasına, bu süre 4 aydan az olamayacağından 4 ay hapis, aynı Yasanın 59. maddesi gereğince indirim yapılarak 3 ay 10 gün, 81/1-3. maddesi uyarınca artırılmak suretiyle de neticeten 3 ay 11 gün hapis cezası ile tecziyesine, 647 sayılı Yasanın 4. ve 6. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına ve yargılama giderine" karar verilmiş olup, hükümlü tarafından temyiz edilen bu hüküm Yargıtay 4. Ceza Dairesince 23.02.2005 gün ve 14975-1352 sayı ile "...Firar suçu nedeniyle hükmedilecek cezanın geri kalan cezasına ilave edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, yasaya aykırı, sanık M.... H....'nın temyiz itirazları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, hükmün sonuç kısmının "3 ay 11 gün hapis cezasının infazı edilmekte olan cezasına ilave edilmek suretiyle çektirilmesine" biçiminde düzeltilmek suretiyle onanarak kesinleşmiştir.

5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi üzerine hükümlünün başvurması nedeniyle yeniden yapılan incelemede; Foça Asliye Ceza Mahkemesince 20.06.2005 gün ve 155-87 sayılı ek karar ile "1- Sanık M.... H.... hakkında 5237 sayılı TCK'nun 292/1. maddesi lehe hüküm getirmediği anlaşılmakla sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun uygulanmasına yer olmadığına, hükümlü M...... B......A.....'ün mahkememizin 12.05.2004 tarih ve 2003/155 esas 2004/87 karar sayılı ilamından dolayı önceki karar gibi 3 ay 11 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 2- 765 sayılı Yasanın 81. maddesindeki artırımın 5237 sayılı Yasada bulunmaması nedeniyle sanığın cezasının artırılmasına yer olmadığına, sanığın sabıkalı kişiliği olmakla 5237 sayılı TCK'nun 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre yukarıdaki cezanın çektirilmesine, ayrıca sanık hakkında cezanın infazından sonra 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, 3-Sanık M.... H.... hakkında mahkememizin 12.05.2004 tarih ve 2003/155 esas 2004/87 karar sayılı ve 23.02.2005 tarihinde kesinleşen ilamın bu şekilde infazına,