muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2745, Karar No: 2012/4551, Tarih: 12.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/2745 E.  ,  2012/4551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılarak çayır niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca taşınmazın ve 2007-2008-2009-2010 yıllarına ait ecrimisil bedelinin takdir edilip tahsiline karar verilmesinde . bir isabetsizlik görülmemiştir.

Dava tarihi itibariyle 2011 yılında ot geliri elde edilemeyeceği dikkate alındığında 2011 yılı için ecrimisil bedelinin tespit edilmesi doğru değil ise de, taleple bağlı kalınarak hüküm kurulduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak;

1-Bedeline hükmedilen 191 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescili yerine terkinine karar verilmesi,

2-Davacı tarafça yatırılan 18.40-TL başvuru harcının iade edilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de, bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a-Mahkemenin gerekçeli kararının hüküm fıkrasının 2 nolu bendindeki (TERKİNİNE) kelimesinin çıkartılmasına, yerine (iptali ile Hazine adına tesciline) kelimelerinin yazılmasına,

b- Mahkemenin gerekçeli kararının hüküm fıkrasının 4 nolu bendindeki (18.40-TLbaşvuru ve) kelimelerinin çıkarılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4199, Karar No: 2010/7444, Tarih: 13.05.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/4199 E.  ,  2010/7444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kamulaştırmadan artan kesimin uğradığı değer kaybı Kamulaştırma Yasasının 12.maddesinin birinci fıkrasının son bendi gereğince, 11.maddeye göre tespit edilen değer üzerinden hesaplanır. Diğer bir ifadeyle, önce kamulaştırılan taşınmazın, Yasanın 11.maddesine göre belirlenen m² değeri ile artan kesimin yüzölçümü çarpılarak kamulaştırmadan artan bölümün değeri belirlenir. Sonra kamulaştırmadan artan kesimdeki değer kaybı oranı saptanarak artan kesimin belirlenen değerine bu oran uygulanmak suretiyle değer kaybı miktarı bulunur ve bu miktar kamulaştırılan kısım için bulunan değere eklenir. Mahkemece yerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan raporda yukarıda açıklanan hususlar gözetilmeksizin ve davaya konu taşınmazın tamamının (7400 m²) ve kamulaştırmadan artan kısmının (2916,29 m²) yüzölçümleri, artan kısımın konumu, kullanımı, niteliği ve kullanım şekli ile geometrik yapısı dikkate alındığında değer kaybının % 20'yi geçmemek suretiyle tespiti gerekirken yerinde olmayan gerekçelerle artan kısımda kamulaştırılan alanın değerinin % 35'i oranında değer kaybı oluştuğunun kabulü ile yüksek bedele hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12115, Karar No: 2012/18617, Tarih: 19.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/12115 E.  ,  2012/18617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Gemlik Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.04.2011 tarih ve 2010/222-2011/371 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil şirkete 1600 00813343.0000 nolu poliçe ile sigortalı konutun üst katında bulunan davalının konutunda çıkan yangının söndürülmesi sırasında sıkılan suların akması nedeniyle sigortalısının evinde hasar meydana geldiğini iddia ederek, sigortalısına hasar bedeli olarak ödenen 4.084,00 TL'nın ödeme tarihi olan 18/06/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin taşınmazında hiçbir zaman ve hiç bir şekilde yangın çıkmadığını, davacı tarafın yangının varlığı ortadan kalkınca bu kez davanın konusunu su sızıntısı şekline dönüştürdüğünü, her ne kadar dava konusu taşınmazın olay tarihinde müvekkili adına kayıtlı görünüyor ise de aslında daha önceki bir tarihte haricen bir başkasına satıldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirketin sigortalısı olan dairenin üst katında yeralan ve olay tarihinde davalı ...'e ait olan dairede davacının iddiasına göre küçük çaplı bir yangının meydana geldiği, bu yangının söndürülmesi sırasında sızan sulardan ve kurumlardan davacı tarafça sigorta edilen dairede hasar meydana geldiği, mahkemece yapılan keşif tarihinde hasarlı bir durumun gözükmediği, gerekli iyileştirmelerin yapıldığı ibraz edilen fotoğraflarda meskenin duvarında ve tavan boyalarında hasar olduğu, mutfak tezgahında, salonda, zeminlerde yağlı kurum kirlenmesi olduğu, aynı şekilde halı, yolluk, minder ve yastıklarda da kirlenme olduğu neticede davacı tarafça sigortalı bulunan dairede olay tarihinde davacıya ait olan üst kattan kaynaklanan hasarın toplam bedelinin 1.550,00 TL olduğunun sabit görüldüğü gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 1.550,00 TL alacağın ödeme tarihi olan 20/06/2007 tarihinden itibaren uygulanacak olan yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, konut sigortası nedeniyle rücuen tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece anılan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Ancak rizkonun meydana gelmesinden sonra yaptırılan 14/03/2007 tarihli önekspertiz raporunda toplam hasar tutarı 4.000.00 TL, daha sonra yaptırılan 11/06/2007 tarihli asıl ekspertiz raporunda ise hasar tutarı 2.973.77 TL olarak tespit edilmiş,hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise hasar tutarı 1.550.00 TL olarak tespit edilmiş ve bu rapora davacı tarafından itiraz edilmiştir. Bu durumda hasar gören bağımsız bölüm, ev eşyaları,mobilyalar ve temizlik giderleri bakımından ekspertiz raporlarındaki saptamalarda değerlendirilmek suretiyle, itirazları karşılar ek rapor veya rapor alarak karar vermek gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporuna göre karar verilmesi doğru olmamış, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 19.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9414, Karar No: 2006/11118, Tarih: 26.12.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/9414 E.  ,  2006/11118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazda münavebeye alınan domates ve taze fasulye ürünlerinden herbirinin (kuru ve sulu şartlarda ayrı ayrı ) dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama toptan satış fiatlarını gösterir biçimde veri listesinin İl Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/494, Karar No: 2019/4318, Tarih: 04.11.2019

**15. Hukuk Dairesi         2019/494 E.  ,  2019/4318 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...Ş. ile davalılar 1-... 2-...Ürn. Mad. ve İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı ... Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 21.04.2016 gün ve 2014/1198-2016/394 sayılı hükmü onayan Dairemizin 01.11.2018 gün ve 2017/2194-2018/4230 sayılı ilamı aleyhinde davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında davalı ... Belediye Başkanlığı'nın HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 384,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davalı ... Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine, 04.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4753, Karar No: 2014/7453, Tarih: 12.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/4753 E.  ,  2014/7453 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2011/124871

Mahkeme : KARŞIYAKA 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi - Numarası : 01/12/2010 – 2009/664 esas ve 2010/1235 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 12/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3593, Karar No: 2021/2564, Tarih: 17.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2019/3593 E.  ,  2021/2564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 28.09.2018 tarih ve 2017/619 E. - 2018/1072 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nce verilen 26.06.2019 tarih ve 2018/1900 E. - 2019/919 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 16.03.2021 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin % 33 oranında hissedarı iken 05.05.2017 tarihinde yapılan ortaklar kurulu toplantısında şirket sermayesinin 75 kat artırılıp ana sözleşmesinin sermaye ile ilgili maddesinin değiştirildiğini, 4.420.000.- TL artırılan sermayenin sadece 56.500.- TL'sinin nakten ödenmesine, bakiyesinin ortaklara borçlar hesabından karşılanmasına karar verildiğini, artırıma katılan ortakların hangisinin ne kadar taahhüt ettiğinin açıklanmadığını, artırıma katılan ortakların taahhüt ettikleri sermaye bedelinin 1/4'ünü tescilden önce, kalanını en geç 24 ay ödeyeceklerini taahhüt etmeleri gerekirken bu şartın sağlanmadığını, sermaye artırımı için gerekçe gösterilen hususların dayanağının bulunmadığını, şirketin finansman sıkıntısı çekmediğini, diğer ortakların şirketten alacaklı göründüğünü, ancak bunun gerçeği yansıtmadığını, müvekkilinin rüçhan hakkını kullanabilmesi için gereken 15 günlük sürenin verilmediğini, müvekkilinin payını minimize eden soyut sermaye artırımı kararının kötüniyet taşıdığını, şirket menfaatlerine, ana sözleşmeye, TTK'ya aykırı olduğunu ileri sürerek 05.05.2017 tarihli genel kurulda alınan ve şirket ana sözleşmesinin sermaye başlıklı 6. maddesini tadil eden genel kurul kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 2013 yılında davacının da imzası ile sermaye artırımı kararı alındığını, dava dışı ortakların şirketten alacaklı göründüğüne dair şirket kayıtlarının gerçeği yansıttığını, nakten artırılan tutarın 1/4'ünün tescilden önce yatırılacağının kararda belirtildiğini, 32 çalışanı, 2.000.000.- TL'yi aşkın demirbaşı, 8.000.000.- TL civarı yıllık hasılatı bulunan şirketin sermaye artırımının zorunluluk olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, 2013 yılında davacının da imzası ile sermaye artırımı kararı alındığını, dava dışı ortakların şirketten alacaklı göründüğüne dair şirket kayıtlarının gerçeği yansıttığını, nakten artırılan tutarın 1/4'ünün tescilden önce yatırılacağının kararda belirtildiğini, 32 çalışanı, 2.000.000.- TL'yi aşkın demirbaşı, 8.000.000.- TL civarı yıllık hasılatı bulunan şirketin sermaye artırımının zorunluluk olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, gerek mahkemece alınan iki ayrı raporda, gerekse başka dosya için düzenlenen raporların tamamında şirketin mali yapısı itibariyle sermayesinin artırılmasının zorunluluk arz ettiği hususunun belirlendiği, her ne kadar 11.06.2018 tarihli raporda şirketin ticari defter ve kayıtlarının gerçeği yansıtmadığı, ortakların borçlar hesabının da gerçeği yansıtmadığından bahisle sermaye artırımının bu hesaptan yapılmasının uygun olmadığı belirtilmiş ise de, söz konusu tespitlerin ancak şirket yöneticilerinin sorumluluğu kapsamında dava konusu yapılacağı, şirketin mevcut mali yapısı ve sermayesi dikkate alındığında dava konusu yapılan genel kurulda alınan sermaye artırımına ilişkin kararın şirket yönünden zorunluluk arz ettiği, davacı ortağı zor durumda bırakmak ve kötüniyetli olarak sermaye artırımı kararı alındığı hususunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı limited şirketin 05.05.2017 tarihli genel kurulunda alınan tek karar niteliğindeki sermaye artırımına ilişkin ortaklar kurulu kararının iptali istemine ilişkindir. Mahkemenin 13.09.2017 tarihli celsesinde verilen 1 nolu ara kararla iptali istenen genel kurul kararının yürütmesinin durdurulduğu, kararın tescil ve ilan edilmediği anlaşılmaktadır. Bu sebeple davanın konusuz kaldığından söz edilemeyeceğinden esasın incelenmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak mahkemece alınan bilirkişi raporlarında davalı şirketin sermaye ihtiyacının bulunduğu, bu nedenle de genel kurul kararının kanuna, ana sözleşmeye ve iyiniyet kurallarına aykırılık taşımadığı değerlendirilmişse de 11.06.2018 tarihli bilirkişi raporunda davalı şirketin ticari defter ve kayıtlarının gerçeği yansıtmadığı, davalı şirket sermayesinin ortaklara borçlar hesabı gerçeği yansıtmadığından sermayenin bu hesaptan artırılmasının uygun olmadığı belirtilmiştir. Oysa şirketin ortaklara borçlar hesabından takas suretiyle sermaye artırımı kararı alabilmesi ve artırılan sermayenin ne miktarda ortağa borçlar hesabından karşılanacağının kararlaştırılması ancak gerçeğe uygun tutulan defter ve kayıtlar üzerinden mümkün olabilir. Esasen kararın metni ve sermaye artışının büyük oranda ortaklara borçlar hesabından karşılanıyor olması davacının dolaylı dahi olsa şirketteki % 33 oranındaki payına dayalı rüçhan hakkını kullanmasının önüne geçer niteliktedir. Söz konusu sermaye artırımının genel kurulda geçtiği biçimde karara alınması davacının payını küçültülmesi sonucunu doğuracağından ve eşit işlem ilkesine aykırı nitelik taşıdığından tek başına bu husus dahi genel kurul kararının istem doğrultusunda iptali için gerekli ve yeterlidir. Ayrıca dava konusu edilen 05.05.2017 tarihli sermaye artırımından ve işbu iptal davasının açılmasından sonra 13.07.2017 tarihinde de sermaye artırımı kararı alındığı gözetildiğinde dava konusu 05.05.2017 tarihli genel kurulda alınan sermaye artımı kararının afaki iyiniyet kurallarına aykırı olduğu nazara alınarak davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken ilk derece mahkemesinin mevcut deliller ve bilirkişi raporuna farklı anlam yüklemek suretiyle davanın reddine dair verdiği karara karşı davacının bu yönlere ilişkin istinaf itirazlarının reddi yerinde görülmediğinden Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 17.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3622, Karar No: 2018/5134, Tarih: 05.07.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/3622 E.  ,  2018/5134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/1, 31/3, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Güveni kötüye kullanma suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09/02/2018 Tarih ve (1) sayılı kararının Yargıtay Ceza Daireleri İşbölümünü düzenleyen II no'lu bölümünün, ortak hükümler başlığının 4. bendinde, "Ceza Daireleri, yürürlük tarihinden önce kendisine gelen ve daha önceden gelip de bozma ya da her ne suretle olursa olsun daire dışına gönderilen işleri sonuçlandırır. İşin birden fazla dairece temyiz incelemesinin yapıldığı hallerde ise temyiz incelemesi, işi daire dışına gönderen dairece yapılır" hükmüne yer verilmiştir.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Nazilli 3.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28/05/2012 gün ve 2012/2 Esas, 2012/235 Karar sayılı ilamı ile suça sürüklenen çocuk hakkında verilen karar, Yargıtay 13. Ceza Dairesi'nin 19/06/2014 tarih, 2013/35384 esas, 2014/21983 karar sayılı ilamı ile bozularak mahalline gönderildiği, bu kez bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda verilen kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edildiği ve tebliğname tarihinin de 25/05/2018 olduğu anlaşılmakla;

Açıklanan nedenlerle Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09/02/2018 gün ve 2018/1 sayılı kararı gereğince temyiz incelemesi Yüksek (13.) Ceza Dairesi'nin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daire'ye TEVDİİNE, 05/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7072, Karar No: 2017/824, Tarih: 20.02.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/7072 E.  ,  2017/824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan mahkûmiyetine, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraati ile özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Katılan mağdur vekilinin 24.02.2016 havale tarihli temyiz dilekçesi içeriğinden sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın temyiz edilmediğinin anlaşılması karşısında, incelemenin suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğini ihlal ve sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Katılan mağdur ...'a Dairemizin 15.10.2015 tarihli bozma ilamından sonra olay nedeniyle sanıktan şikâyetçi olup olmadığı ve şikayetçi ise kamu davasına katılmak isteyip istemediği hususlarının açıkça sorulup beyanının alınmasından sonra karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan mağdur vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.