muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/32060, Karar No: 2014/13224, Tarih: 24.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/32060 E.  ,  2014/13224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pülümür Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 10/07/2013

NUMARASI : 2012/32-2013/22

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan tarım aleti olan tamburlu biçer satın aldığını yedek parça olarak vermesi gereken bıçakların verilmediğini, otları biçemediğini, zarar ettiğini ileri sürerek malın iadesi ile bedeli karşılığı verdiği senedin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkeme ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1- 4077 sayılı tüketicinin korunması hakkında kanunun 3/e maddesinde tüketici bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek Ya da tüzel kişiyi ifade eder demiştir. Davacı satım konusu aleti tarımsal faaliyet için almıştır. Mesleki amaçla aldığının kabulü gerekir. Davada genel mahkemeler görevlidir. Görev kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Mahkemece, davaya genel mahkeme sıfatıyla bakılması gerekirken yazılı şekilde tüketici mahkemesi sıfatıyla hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2- Bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle hükmün bozulmasına, ikinci bent uyarınca diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan 24.30 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 24.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/283, Karar No: 2008/1718, Tarih: 07.04.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/283 E.  ,  2008/1718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 13.12.1994 tarihli kredi kartı sözleşmesinin borçlusu, 19.09.2002, 10.03.2003 ve 28.03.2003 tarihli kredi sözleşmelerinin müşterek borçlu müteselsil kefili olan davalı ...'in 2004/22353 Esas sayılı takip dosyasından 20.09.2004 takip tarihi itibarıyla 21.323.08 YTL 2004/1544 Esas sayılı takip dosyasından 19.10.2004 takip tarihi itibarıyla 11.090.73 YTL, 2004/22432 Esas sayılı takip dosyasında 20.09.2004 takip tarihi itibarıyla 27.798.20 YTL olmak üzere taplam 60.212.02 YTL borcu olduğunu, davalı borçlunun Sakarya Sapanca ... Mahallelsi 139 ada 101 parsel 46/1632 arsa paylı 19 nolu meskenin 20.05.2004 tarihinde 35.000.00 YTL bedelle alacaklılardan mal kaçırma amacıyla davalı ...'a sattığını belirterek davalılar arasında gerçekleştirilen muvazaalı satış işleminin BK'nun 18. maddesi gereğince butlanına, İİK 277 ve devamı maddelerinin kıyasen uygulanarak taşınmaz üzerine haciz koyma ve satış isteme yetkisi tanınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin iyiniyetli 3. kişi olarak dava konusu taşınmazı üzerindeki ipotek ve hacizle birlikte 35.000.00 YTL'ye aldığını, tasarrufun borçtan önce yapıldığını aciz belgesi sunulmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...'e dava dilekçesi Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliği edilmiş, davalı savunma yapmamıştır.

Mahkemece idda, savunma taplanan delillere göre davacı tarafından Borçlar Kanununun 18. maddesi kapsamında muvazaa iddiası kanıtlanamadığından davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın muvazaa hukuki nedenine dayalı olarak açıldığının ve muvazaanın kanıtlanamadığının kabulü ile davanın reddine karar verilmiştir. Mahkemenin bu kabulü talep şekline ve dosyadaki bilgi ve belgelere uygun düşmemektedir.

Dava İİK'nun 277. ve müteakip maddelerindeki hukuki nedene dayalı olarak açılmıştır. Bu durumda davanın yasa hükümleri kapsamında incelenip sonuçlanması gerekirdi. Taşınmaz borçlu ... tarafından 3. kişi ...'a üzerindeki hacizlerle birlikte satılmıştır.

Bu durumda satış bedeli satış tarihindeki gerçek değerin karşılaştırılması ve İİK'nun 278/2 maddesi gözönünde bulundurularak davanın subuta erip ermediği değerlendirilmeliydi. Açıklanan nedenlerle mahkemenin gerekçesine katılmak mümkün değildir.

Bu durumda satış bedeli satış tarihindeki gerçek değerin karşılaştırılması ve İİK'nun 278/2 maddesi gözönünde bulundurularak davanın subuta erip ermediği değerlendirilmeliydi. Açıklanan nedenlerle mahkemenin gerekçesine katılmak mümkün değildir.

Ne var ki, üzerindeki hacizle beraber satılan taşınmaz aynı haciz nedeniyle takip alacaklılsı tarafından sattırılmış ve davalı 3. şahıs ...'ın taşınmaz malikliği sıfatı sona ermiştir. Bu durumda borçlu Adnan'la 3. şahıs ... arasındaki tasarrufun iptal edilmesinin davacı yönünden pratik bir yararı kalmamıştır. Davanın bu gerekçeyle hükme bağlanması gerekirdi. Ancak sonucu itibarıyla doğru olan hükmün onanması düşünülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle sonucu itibarıyla doğru olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 0.90 YTL kalan onama harcın temyiz eden davacı'dan alınmasına 7.4.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29149, Karar No: 2014/15791, Tarih: 25.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/29149 E.  ,  2014/15791 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/210569

MAHKEMESİ : Kocaeli 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2010

NUMARASI : 2009/418 (E) ve 2010/20 (K)

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

1- Vergi denetmenince düzenlenen vergi tekniği raporlarında sanığın kullandığı faturaların sahte olduğunun tespit edilmiş olması karşısında; sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen şirketler hakkında düzenlendiği belirtilen vergi inceleme raporları ve eklerinin aslı veya onaylı örnekleri getirtilerek, anılan raporlarla ilgili olarak faturaları düzenleyen şirket yetkilileri hakkında dava açılmış olup olmadığının ilgili vergi dairesinden araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları düzenleyenin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak gerektiğinde faturaları düzenleyen şirket ile sanığa ait ticari defter ve belgeler üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra toplanan deliller bütün halinde değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

2- Sanığın 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında belgesiz mal alışlarını belgelendirmek amacıyla sahte fatura ticareti yapan kişilerden faturalar temin edip bu faturaları yasal defterlerine kaydederek kullandığının kabul edilmesi karşısında, her takvim yılında kendi içerisinde teselsül eden sahte fatura kullanmak fiillerinin birbirlerinden bağımsız ve ayrı suçları teşkil edeceği de gözetilerek; sanık hakkında sahte fatura kullanmak suçundan her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm tesisi yerine, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak uygulama yeri olmayan aynı Yasanın 359/a-2. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmek suretiyle eksik ceza tayini,

3- Emanetin 2009/1440 sırasında kayıtlı suça konu faturaların delil olarak dosyada saklanması yerine sanığa iadesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına 25.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10319, Karar No: 2013/10755, Tarih: 24.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/10319 E.  ,  2013/10755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/04/2012 tarih ve 2009/409-2012/224 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili; müvekkillerinin davalı şirkette hisse sahibi olduğunu, şirketin 24/06/2009 tarihinde yapılan genel kurul toplantısı gündeminin 3,4,5,6 ve 7. maddeleri ile 28/04/2010 tarihli olağan genel kurul toplantısı gündeminin 3,4,5,6,7 ve 8. maddeleri ile alınan kararların yasaya ve ana sözleşmeye aykırı olduğunu ileri sürerek anılan kararların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı dikkate alınarak genel kurul kararının iptali istemli davada ilk kez 08/06/2011 tarihli oturumda davanın takipsiz bırakılması nedeni ile dosyanın işlemden kaldırıldığı, yenilemeden sonraki 16/04/2012 tarihli oturumda da davacı vekilinin belgeye dayalı bulunmayan ve üst üste verilen mazeret talebinin reddedilmesi suretiyle davanın bir kez daha takipsiz bırakıldığı, eldeki uyuşmazlık bakımından basit yargılama usullerinin uygulanacağı, HMK’nın 320/4 maddesi uyarınca basit usule tabi davalarda işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa davanın açılmamış sayılmasına karar verileceği gerekçesi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Davacılar vekili, kararı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 27,45 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/532, Karar No: 2022/6146, Tarih: 30.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/532 E.  ,  2022/6146 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından suça sürüklenen çocuk ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 116/1 ve 31/3. maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay hapis ve 4 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, cezalarının aynı Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine ve 2 yıl denetime tabi tutulmasına dair İstanbul Anadolu 5. Çocuk Mahkemesinin 08/12/2015 tarihli ve 2015/334 esas, 2015/928 sayılı kararı ile, anılan kararın istinaf edilmeksizin 07/01/2016 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde 20/10/2017 tarihinde kasıtlı suç işlediğinden bahisle erteli hırsızlık suçundan verilen 2 yıl hapis cezası ile konut dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen 4 ay hapis cezasının aynen infazına İstanbul 5. Çocuk Mahkemesinin 04/01/2019 tarihli ve 2015/334 esas, 2015/928 sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 16/04/2020 tarihli ve 2019/465 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 13/01/2021 gün ve 18673-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/02/2021 gün ve 2021/11187 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Suça sürüklenen çocuğun erteleme süresinde işlemiş olduğu bir başka suç sebebiyle cezasının aynen infazına dair İstanbul 5. Çocuk Mahkemesinin 04/01/2019 tarihli ve 2015/334 esas, 2015/928 sayılı ek kararı ile anılan karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 16/04/2020 tarihli ve 2019/465 değişik iş sayılı kararının, konut dokunulmazlığının ihlali suçu bakımından İstanbul Anadolu 5. Çocuk Mahkemesinin 08/12/2015 tarihli kararının bozulması hâlinde, infaz kabiliyeti olmayacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;

1- Nitelikli hırsızlık suçu yönünden İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 16/04/2020 tarihli ve 2019/465 değişik iş sayılı kararı hakkında yapılan incelemede;

İstanbul Anadolu 5. Çocuk Mahkemesinin 08/12/2015 tarihli kararında, nitelikli hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuğunun 1 yıl 4 ay hapis cezasına mahkum edildiğinin anlaşılması karşısında, denetim süresi içinde suç işleyen suça sürüklenen çocuk hakkında, en fazla 1 yıl 4 ay hapis cezasının aynen infazına karar verilmesi gerektiği halde, adı geçen suçtan 2 yıl hapis cezasının aynen infazına karar verilerek fazla ceza tayin edildiği cihetle, hırsızlık suçu yönünden itirazın belirtilen nedenlerle kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

2- Konut Dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden İstanbul Anadolu 5. Çocuk Mahkemesinin 08/12/2015 tarihli ve 2015/334 esas, 2015/928 sayılı kararı hakkında yapılan incelemede;

2- Konut Dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden İstanbul Anadolu 5. Çocuk Mahkemesinin 08/12/2015 tarihli ve 2015/334 esas, 2015/928 sayılı kararı hakkında yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, kayden 06/06/1994 doğumlu olan ve suçun işlendiği 25/02/2012 tarihi itibariyle 18 yaşını tamamlamamış bulunan, dosyada mevcut adli sicil kaydına göre de suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin mahkumiyeti bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan belirlenen 4 ay hapis cezasının kısa süreli olması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesindeki “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” hükmü uyarınca anılan maddenin 1. fıkrası bentlerindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, müşteki ...’in yokluğunda verilen 08/12/2015 tarihli kararın doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi gereğince “MERNİS adresi” ibaresi ile çıkarılan tebligatın usule aykırı olmasından dolayı kararın kesinleşmediği, denetim süresinin de işlemeye başlamadığı, denetim süresinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle sonradan verilen erteli cezanın aynen infazına ilişkin 04/01/2019 tarihli kararın ve bu karara karşı yapılan itiraz sonucu itirazın reddine ilişkin İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 16/04/2019 tarihli ve 2019/465 değişik iş sayılı kararının da yok hükmünde olduğu anlaşıldığından, kanun yararına bozmaya konu yapılamayacak olması nedeniyle (İSTANBUL ANADOLU) 5. Çocuk Mahkemesinin 08/12/2015 tarihli ve 2015/334 E., 2015/928 K. sayılı ve (İSTANBUL ANADOLU) Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 16/04/2019 tarihli ve 2019/465 Değişik İş sayılı kararlarına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 30/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2055, Karar No: 2015/1939, Tarih: 30.09.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/2055 E.  ,  2015/1939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kütahya İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 28.02.2014 gün ve 2013/486 E. 2014/124 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 23.06.2014 gün ve 2014/14811 E. 2014/18338 K. sayılı ilamı ile;

“...Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı EÜAŞ’ın Seyitömer Termik Santrali İşletme Müdürlüğü bünyesinde işçi olarak çalıştığını, Türkiye Enerji Su ve Gaz İşçileri Sendikasına (TES-İŞ) üye olduğunu, üyeliğin davalı işverene bildirildiğini, ancak davalı tarafın davacı işçinin kendi personeli olmadığı için üyelik formunu iade ettiğini, davacıyı İşletme toplu iş sözleşmesinden yararlandırmadığını; oysa davacının muvazaalı olarak alt işveren işçisi olarak gösterildiğini, aslında davalının asıl işçisi olduğunu, davalının daha az maliyetle kadro açığını kapatmak için alt işveren işçisi istihdam ettiğini; alt işverenlik sözleşmelerinin Alt İşverenlik Yönetmeliğinde belirtilen unsurları taşımadığını, alt işveren işçisi olarak gösterilen işçilerin asıl işverenle birlikte termik santralın, elektrik bakım, kazan bakım, değirmen bakım gibi elektrik üretiminin asıl işlerinde çalıştıklarını; davalının asıl işini bölerek alt işverenlere verdiğini; davacı işçilerin uzun yıllardır aynı işlerde çalıştıklarını; alt işverenler değişse de işçilerin değişmediğini; zaten bu şirketlerin de elektrik üretim işinde bir uzmanlıklarının bulunmadığını; alt işverenlerin kendi işçi kadrolarının bulunmadığını, çalıştırılacak işçilerin EÜAŞ tarafından belirlendiğini; alt işverenlerin asıl işverenden bağımsız bir organizasyonlarının bulunmadığını; çalışma şartlarının EÜAŞ tarafından belirlendiğini, emir ve talimatın EÜAŞ çalışanları tarafından verildiğini; bu sebeplerle alt işverenlik ilişkilerinin muvazaalı olduğunu; davacı işçinin sendika üyesi ve asıl işverenin işçisi olarak işletme toplu iş sözleşmesinden yararlandırılması gerekirken yararlandırılmadığını, davacının 13. ve 14. dönem toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan taban ücret, yevmiye, ikramiye, iş güçlüğü tazminatı, bakım tazminatı, yemek yardımı, sosyal yardım ve vardiya tazminatından oluşan işçilik alacaklarının ödenmediğini bildirerek, bu alacakların işletme kredilerine uygulanan en yüksek faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davalı teşekkülün ikamet adresi sebebiyle Ankara Mahkemelerinin yetkili olduğunu, davanın husumet yönünden reddedilmesi gerektiğini, çünkü davacının kendi işçileri olmadığını, davacının ihaleyi alan firmaların işçisi olduğunu, işçilerin işe alınıp çıkartılmasından firmaların sorumlu olduğunu; işyerinde uygulanmakta olan toplu iş sözleşmesinden işverene bir iş sözleşmesi ile bağlı olan işçilerin yararlanabileceğini, davacının alt işveren işçisi olarak toplu iş sözleşmesinden yararlanamayacağını; bu sebeple davacı işçilerin danışma aidatı ödeyerek veya sendika üyeliği yoluyla toplu iş sözleşmesinden yararlanma taleplerinin kabulünün mümkün olmadığını; 5538 sayılı Kanunun 18. maddesi ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesine eklenen fıkralar sebebiyle davacının taleplerinin yersiz olduğunu; çünkü davalı işverenin sözkonusu eklenen fıkralardaki kamu kurumlarından olduğunu, hizmet alımı yoluyla ihale edilen işlerde muvazaa nedeniyle toplu iş sözleşmesinden yararlanma talebinde bulunulamayacağını; muvazaa iddialarının yersiz olduğunu, zira davalı kurumun yaptığı ihalelerin Kamu İhale Kanununa tabi olduğunu ve idari yargı denetimine tabi bulunduğunu; şirket ana sözleşmesinin hizmet alım ihalelerine imkan tanıdığını; davalı işverenin bir kamu kurumu olup, muvazaa yapmasının mümkün olmayacağını; davacının yaptığı işin de asıl işlerden olmadığını; davacının kamu ihale mevzuatına uygun olarak yapılan ihalelerle iş verilen firmaların işçisi olup, davalının asıl işçileri ile aynı işleri yapmadığını; kurum personelinin sadece kontrolör olarak bulunduğunu; muvazaalı olduğu iddia edilen ihalelerin iptali için açılan idare mahkemesindeki davanın reddedildiğini; bu sebeplerle davacının kendi işçisi değil alt işverenlerin işçisi olduğunu ve bu sebeple de toplu iş sözleşmesinden yararlandırılmasının mümkün olmadığını ve davanın reddedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının muvazaalı alt işverenlik ilişkisi sebebiyle asıl işveren davalının işçisi olduğu, bu nedenle de asıl işveren ile sendika arasındaki toplu iş sözleşmesinden yararlanması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı ile dava dışı alt işverenler arasında geçerli ya da muvazaalı bir alt işverenlik ilişkisi olup olmadığı ve buna bağlı olarak davacının başından itibaren davalı işçisi sayılması gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.