muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/578, Karar No: 2023/1321, Tarih: 08.03.2023

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin 27.11.2015 tarih ve 2014/565 Esas, 2015/474 Karar sayılı önceki kararı, davalı Hazine vekili ve davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2. Temyiz incelemesi neticesinde, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 07.05.2019 tarih ve 2016/13233 Esas, 2019/3224 Karar sayılı ilamıyla; "çekişmeli taşınmazların orman kadastrosu sırasında orman sayılan yerlerden olduğunun belirlendiği ve yörede yapılan 2/B çalışmalarına konu edilmediği, taşınmazların orman niteliğini yitirmesi nedeni ile orman sınırları dışına çıkarma yetkisinin Orman Kadastro Komisyonunda olduğu, gerçek kişilerin bu yolda idareyi zorlayıcı şekilde dava açmakta aktif dava ehliyetinin bulunmadığı açıklanarak, davanın reddine karar verilmesi" gereğine işaret edilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesinin 31.03.2020 tarih ve 2020/53 Esas, 2020/211 Karar sayılı kararı ile, bozma kararındaki gerekçelerle davacının davasının aktif husumet ehliyeti yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu taşınmazın fındık bahçesi niteliğinde olduğunu, 2/B kapsamında yer alması gerektiğini, Hukuk Devleti ilkesine göre İdarenin usul ve yasa ile bağdaşmayan her türlü eylemine karşı dava açılabileceğini, İlk Derece Mahkemesince İdareyi zorlayıcı dava açılamaz denmesinin Hukuk Devleti ilkesi ile bağdaşmadığını, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu açıklayarak, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, taşınmazın orman sınırları dışına çıkarılması ve beyanlar hanesine kullanıcı şerhi verilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 3402 sayılı Kadastro Kanunu (3402 sayılı Kanun), 6831 sayılı Kanun,

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 3402 sayılı Kadastro Kanunu (3402 sayılı Kanun), 6831 sayılı Kanun,

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirmesine, uyulan bozma ilamı doğrultusunda hüküm verildiğine ve 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, uyulan bozma ilamında ve İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 99,20 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,08.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27214, Karar No: 2014/23346, Tarih: 20.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/27214 E.  ,  2014/23346 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Her iki sanık hakkında; 2863 sayılı Kanunun 74/1, 74/1-2. cümle, 5237 sayılı TCK'nın 62, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların, haklarında aynı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen diğer sanıklar ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, kültür varlıkları bulmak amacıyla, ... köyü, ... mevkinde yer alan sanık ...'a ait tarlada, yaklaşık 80 cm. derinliğinde çukur açmak suretiyle izinsiz kazı yaptıkları, Bandırma Müzesi Müdürlüğü uzmanlarınca düzenlenen 12/06/2012 tarihli raporda, kazı çukuru çevresinde ve kesitinde yer yer pişmiş toprak seramik parçalarına ve alan üzerinde olasılıkla Cumhuriyet dönemine tarihlenebilecek bir duvar kalıntısına rastlanıldığının, ot ve çalılarla kaplı taşınmazda ayrıntılı bir inceleme gerçekleştirilemediğinin, yapılacak yüzey araştırması sonucunda taşınmazın sit potansiyelinin bulunduğu kanaatine varılması halinde tespit işlemleri yürütüleceğinin belirtildiği anlaşılmakla; olay yerinde keşif yapılarak, kazı çukurunu kapsayan alanın 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi uyarınca korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı niteliğini haiz olup olmadığı kesin biçimde belirlenmek suretiyle sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile karar verilmesi; aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların, olayda kabahatlerinin ve kötü niyetlerinin olmadığına, indirim maddelerinin tam olarak uygulanmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 20/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13300, Karar No: 2017/15185, Tarih: 22.11.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/13300 E.  ,  2017/15185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, sanıkların gece saat 24:00 sıralarında mahallede yol kenarında birlikte alkol aldıkları, sanık ...'i önceden tanıyan katılanın da yanlarına gelerek eşlik ettiği sırada tartışma çıkıp kavgaya dönüştüğü, sanıklardan Güven'in katılana viski şişesi ile vurduğu, sanık ...'in ise katılana kafa atıp yere düşürdüğü, diğer sanıklar ... ve ...'ın da kavga olayına karıştığı, olayı balkondan gören katılanın eşi Güller'in de aşamalarda alınan istikrarlı beyanlarında, dört kişinin bir kişiyi dövdüklerini gördüm, birinin elinde şişe vardı demek suretiyle olayı doğruladığı, sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde katılanı darp ettikten sonra sanık ...'in katılanın elindeki cep telefonunu alarak birlikte kaçtıkları, olaydan kısa süre sonra katılana ait cep telefonunun sanıklardan Güven'in eşi adına kayıtlı hat ile kullanıldığı ve daha sonra aynı gün tanık Ferat'a katılandan gasp edilen Nokia marka cep telefonunun sanık ... tarafından 25 TL karşılığında tanığa satıldığı, tanığın yargılama aşamasında değişen beyanlarının sanığı suçtan kurtarmaya yönelik olduğunun anlaşılması karşısında; katılanın, darp edildikten sonra Nokia marka cep telefonununun sanıklar tarafından alındığına dair aşamalarda değişmeyen birbiriyle tutarlı anlatımları, katılanın beyanlarını doğrulayan tanık Ferat ile katılanın eşinin beyanları dikkate alındığında, sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde birden fazla kişi ile birlikte, geceleyin, şişe ile vurmak suretiyle katılanı darp ederek cep telefonunu aldıklarının sabit olduğu gözetilmeden, sanıkların suçtan kurtulmaya yönelik, kendi içlerinde de çelişkili savunmalarına itibar edilerek, oluş ve dosya kapsamına uygun düşmeyen yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması;

2) Dosyada mevcut Kadıköy Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 17.04.2012 tarihli hükme esas alınan rapora göre, katılanda meydana

2) Dosyada mevcut Kadıköy Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 17.04.2012 tarihli hükme esas alınan rapora göre, katılanda meydana

gelen kırığın, katılanın taburcu olduktan sonra düşmesi sebebiyle meydana geldiğinin belirtildiği, katılanın da 25.04.2012 tarihli kolluk aşamasında alınan beyanında, olaydan sonra hastaneye kaldırıldığını, başına dikiş atılıp müşahade altında tutulurken, tuvalet ihtiyacı olduğunu hissedip tuvalete gittiği sırada tansiyonunun düşmesi nedeniyle yere düştüğünü belirttiği, incelenen tedavi evraklarında da, katılanın olaydan sonra hastaneye müracaat ettiği sırada çekilen BBT'sinde acil girişim gerektirecek patoloji saptanmadığı ancak düştükten sonra tekrar çekilen BBT'sinde düşme sonrası meydana gelen "sol temporal lineer, tabulayı geçmeyen kırık" tespit edildiğinin anlaşılması karşısında, TCK'nin 87/3. maddesinde düzenlenen neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralanmanın, sanıkların eylemi sonucu meydana geldiğine dair kanıtların neler olduğu, illiyet bağının ne şekilde kurulduğu açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile sanıklar hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan ayrıca mahkumiyet hükmü kurulması,

3) Sanıklar ... ve ...'in dosyada mevcut adli sicil kayıtlarına göre, tekerrüre esas sabıkaları bulunduğu halde, mükerrir olan sanıklar hakkında TCK'nin 58. maddesinin uygulanmaması,

4) Tekerrüre esas sabıkası olan sanık ... hakkında TCK'nin 58/6. maddesi gereğince cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi ile birlikte TCK'nin 58/6-7. maddesi uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin de uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

6) Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken, katılanda meydana gelen kemik kırığı nedeniyle artırım yapıldığı sırada, TCK'nin 87/3. maddesinin uygulama maddesi olarak gösterilmemesi,

7) Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken, sanığın suça konu cep telefonunu bizzat pişmanlık göstererek katılana teslim etmediği, olaydan sonra sattığı kişi tarafından durumun öğrenilmesi üzerine Savcılığa iade edilerek katılana tesliminin sağlandığı gözetilmeden, sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde TCK'nin 168/1. maddesi gereğince etkin pişmanlık nedeniyle indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu

nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 22.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9314, Karar No: 2016/12689, Tarih: 28.09.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/9314 E.  ,  2016/12689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Terkin

... ile ... ve ... aralarındaki tapu iptali ve terkin davasının kabulüne dair Urla Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen ... sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili ile davalı ... tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul, Kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 3402 sayılı Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına 28.09.2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

Davacı ... vekili, davalı adına tapuda kayıtlı ... parsel sayılı taşınmazın, 170 m2'lik kısmının 3621 sayılı Kıyı Kanunu’na göre, kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmın tapu kaydının iptalini talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmesi üzerine, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay 1. Hukuk Dairesi’nin ... sayılı ilamı ile davanın hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiş, karar düzeltme talebi üzerine Daire'ce davalının tüm yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden sorumlu tutulması gerektiği gerekçesi eklenmek suretiyle sair karar düzeltme talebi reddedilmiştir.

-//-

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı ... vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Hukuk Dairesi ... sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiş, karar düzeltme talebi üzerine, Dairece 6099 sayılı Yasa ile getirilen düzenleme gözetilerek yargılama giderlerinden sayılan avukatlık ücretinden davacının sorumlu tutulup tutulmayacağı, ayrıca davalı lehine avukatlık ücreti verilip verilmeyeceği yönünden değerlendirme yapılması gerektiği belirtilerek onama kararının bu yöne hasren ortadan kaldırılmasına karar verilmiş, Mahkemece 15/03/2012 tarihinde verilen kararda esas yönünden kesinleşmesi nedeniyle hüküm kurulmayarak, davacı yararına yargılama gideri ve vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmün davacı ... vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 8. Hukuk Dairesi'nce ... sayılı ilam ile Anayasa Mahkemesi’nin 12.05.2011 tarih, 2009/31-77 sayılı kararı ile hak düşürücü süreye ilişkin hükmün iptal edildiği, iptal hükmünün yürürlüğe girdiği, 10.03.1969 gün, 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği üzere iptalin kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemeyeceği, henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına gireceği, Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararı sonucu oluşan durumun, eldeki maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan davaya da uygulanmasının zorunlu olduğu, kamu malları ile ilgili malların aynı zamanda kamu düzeni ilkesini de içerdiği, işin esası hakkında 28.11.1997 tarih, 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı doğrultusunda değerlendirme yapılmak suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması gerektiği belirtilerek hüküm bozulmuş, Dairece karar düzeltme talebi reddedilmiş, Mahkemece bozma ilamına uyularak, davanın kabulüne, bilirkişi raporunda A harfiyle gösterilen kısmın tapu kaydının iptali ile kıyı kenar şeridi olarak tescil harici bırakılmasına, 3402 sayılı Kanun'un 36/A maddesi gereğince yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece verilen ilk kararın Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nce davanın hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulması üzerine Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmiş, Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nce hüküm onanmış, karar düzeltme talebi üzerine ise onama kararı sadece avukatlık ücreti ve yargılama giderine hasren ortadan kaldırılmış, buna göre hükmün esasına ilişkin onama kararı bu yöne ilişkin karar düzeltme talebi reddedilerek kesinleşmiştir. Mahkemece, bu yön gözetilerek 15/03/2012 tarihinde verilen kararda esasa ilişkin herhangi bir hüküm kurulmayarak, sadece yargılama gideri ve vekalet ücretine ilişkin hüküm kurulmuştur. Hükmün onanan kısmı kesinleşmiş artık kesin hüküm haline gelmiştir. Kesin hüküm, hükmü veren mahkeme de dahil olmak üzere bütün mahkemeleri bağlar. Kesin hüküm kamu düzenine ilişkin olduğundan, tarafların iradesine tabi değildir.

Hukuki güvenlik ve yargıya güven kesin hüküm ilkesi ile sağlanır. Hukuki güvenlik ilkesi; hukuk devleti ilkesinin olmazsa olmaz koşulu olup, mevcut emredici hukuk kurallarının herkese eşit şekilde ve düzgün bir şekilde uygulanmasını da içeren bir ilkedir. T.C. Anayasa’sının 2. maddesi’nde Cumhuriyetin nitelikleri sayılırken, Türkiye Cumhuriyeti’nin bir hukuk devleti olduğu vurgulanmıştır. Hukuk devleti kişilerin hukuki güvenliğini sağlayan bir devlettir.

Hukuki güvenlik ve yargıya güven kesin hüküm ilkesi ile sağlanır. Hukuki güvenlik ilkesi; hukuk devleti ilkesinin olmazsa olmaz koşulu olup, mevcut emredici hukuk kurallarının herkese eşit şekilde ve düzgün bir şekilde uygulanmasını da içeren bir ilkedir. T.C. Anayasa’sının 2. maddesi’nde Cumhuriyetin nitelikleri sayılırken, Türkiye Cumhuriyeti’nin bir hukuk devleti olduğu vurgulanmıştır. Hukuk devleti kişilerin hukuki güvenliğini sağlayan bir devlettir.

Hukuki güvenlik ilkesi, herkesin bağlı olacağı hukuk kurallarını önceden bilmesi, tutum ve davranışlarını buna göre güvenle düzene sokabilmesi anlamına gelir. Hukuk devleti hukuk kurallarının onu koyanlar da dahil olmak üzere, her kişi ve kuruluşu bağlamasını ifade eder. Hukuk devleti kavramının özünü devlet organlarının hukuka bağlılığı yani, yönetimin eylem ve işlemlerini hukukun içinde kalarak yerine getirmesi oluşturmaktadır.

-//-

T.C. Anayasası 36. maddesi; “Herkes ….. adil yargılanma hakkına sahiptir.”hükmünü içerir. Türkiye’nin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin adil yargılanma başlığı taşıyan 6. maddesinde; “Herkes …. davasının ….. hakkaniyete uygun …… olarak görülmesini istemek hakkına sahiptir.” denilmektedir.

Adil yargılanma hakkının en önemli alt kavramlarından birisi, silahların eşitliği ilkesidir. Yargılamada taraflar arasında adil, hakkaniyete uygun bir denge kurulması gerekir.

Anayasa’nın 2. maddesiyle benimsenen hukuk devletinde, hukuki güvenliği sağlayan bir düzen kurulması asıldır. Böyle bir düzende devlete güven ilkesi vazgeçilmez temel unsurlardandır. Hukuk devletinde yasama, yürütme ve yargının hukuka bağlı olması gerekir. Yargısı hukuka bağlı olmayan bir devlette vatandaşların kendilerini güvencede hissedebileceklerini söylemek mümkün değildir.

Hukuk devletinde bireyler devlete güven duyabilmeli aynı şekilde devlet de bu güveni vatandaşa verebilmelidir.

Kesin hükme saygı uluslar arası hukuk düzenine özgü hukukun genel ilkelerinden biri olarak da kabul görmektedir. Eğer bir hukuk sistemi içerisinde yargının verdiği ve bağlayıcı olan bir kesin hüküm işlevsiz bir duruma getirilmiş ise adil yargılanma hakkının sağladığı güvencelerden söz edemeyiz.

Hukuk devletinde bireyler devlete güven duyabilmeli aynı şekilde devlet de bu güveni vatandaşa verebilmelidir.

Kesin hükme saygı uluslar arası hukuk düzenine özgü hukukun genel ilkelerinden biri olarak da kabul görmektedir. Eğer bir hukuk sistemi içerisinde yargının verdiği ve bağlayıcı olan bir kesin hüküm işlevsiz bir duruma getirilmiş ise adil yargılanma hakkının sağladığı güvencelerden söz edemeyiz.

Somut olayda, Mahkemece davanın hak düşürücü süre yönünden reddine yönelik verilen karar, Yargıtay 1.Hukuk Dairesi’nce onanarak kesinleşmiştir. Kesin hüküm gücü kazanan bir kararın, bozmaya konu edilmesi, kamu düzenini bozacak bir sonuç yaratır. Mahkemece verilen ret kararı esas yönünden onanıp kesinleştiğine göre, bozma ilamına konu edilip, Mahkemece de esas yönünden hüküm kurulup davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Bu durum, uluslararası hukuk düzeninde kabul görmüş ilkelere, T.C Anayasası’nın 2. maddesinde belirtilen hukuk devleti ilkesine, hukuki güvenlik ilkesine, adil yargılanma hakkına aykırılık teşkil eder. Devlete ve yargıya güveni ciddi bir şekilde sarsar. Açıkladığım nedenlerden dolayı Mahkemece verilen hükmün esası ile ilgili davanın kabulüne ilişkin kararın bozulması gerektiği kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluğun, onamaya yönelik görüşlerine katılmıyorum. 28.09.2016
Yargıtay — Esas No: 2016/6749, Karar No: 2019/558, Tarih: 04.02.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/6749 E.  ,  2019/558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında, .... Köyü çalışma alanında bulunan 102 ada 22 ve 120 ada 59 parsel sayılı 1.645.69 ve 2.207,02 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına, 102 ada 171 parsel sayılı 3.696.68 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve miras yoluyla gelen hakka dayanılarak .... mirasçıları adına, 102 ada 221 parsel sayılı 6.973.78 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve hibeye dayanılarak davalı ... adına, 111 ada 323 parsel sayılı 3.269.13 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve hibeye dayanılarak davalı ... adına; 111 ada 327 parsel sayılı 6.500,94 metrekare yüzöçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve hibeye dayanılarak davalılar ... ve ... adına; 111 ada 362, 120 ada 65 ve 66 parsel sayılı 3.060.91, 8.030.78 ve 1.668.03 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar ise kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., miras yoluyla gelen hakka dayanarak çekişmeli taşınmazlardaki miras payının adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın reddine ve dava konusu taşınmazların tespit gibi tapuya tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.