muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1637, Karar No: 2021/2559, Tarih: 17.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/1637 E.  ,  2021/2559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Sinop 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 05.12.2019 tarih ve 2019/267 E- 2019/332 K. sayılı kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nce verilen 17.02.2020 tarih ve 2020/223 E- 2020/384 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle

dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, Sinop 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 09.04.2015 tarihinde kesinleşen 2014/362 E. - 2015/208 K. sayılı kararı ile müvekkillerinin toplamda %11 oranında davalı şirketin hissedarı olduğunun tespit edildiğini, kararın taraflara tebliğ edilerek kesinleştiğini, bilindiği üzere anonim şirketlerde pay sahipliğinin ancak şirket pay defterine işlenmesi ile hüküm ve sonuç doğurduğunu, TTK m.499 uyarınca şirket yönetim kurulunun mahkeme kararını pay defterine işlemekle yükümlü olduğunu ancak davalının kendisine gerek yazılı ve şifai gerekse mahkeme kanalı ile de tebliğ edilen bu kararı uygulamaktan imtina ettiğini, davalılar aleyhine TTK m.553 uyarınca ayrıca dava açma haklarının saklı olduğunu, davalıların bu kusurlu ve kasıtlı hareketleri nedeniyle anılan mahkeme kararının ifası için işbu davanın açılmasının zorunlu olduğunu ileri sürerek, Sinop 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 09.04.2015 tarihinde kesinleşen 2014/362 E.-2015/208 K. sayılı kararı ile müvekkillerine ait olduğu tespit edilen %11 hissenin davalı şirket pay defterine işlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, tüm iddiaların gerçek dışı olduğunu, müvekkil şirkete dava açılış tarihi itibariyle usulüne uygun gönderilen herhangi bir tebligat bulunmadığını, ayrıca müvekkillerin ilgili mahkeme kararını uygulamaktan imtina etmesinin de söz konusu olmadığını, Sinop 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/362 E. 2015/208 K. sayılı ilamı ile tespit edilen hisselerinin davacılar lehine tescil edilebilmesi için, güncellenmesi ve hangi hissedardan ne oranda hisse iptal edilerek davacılar adına tescil edileceğinin ilamda belirtilmesi gerekirken kararda bu yönde herhangi bir tespitte bulunulmadığını, bu yönden Sinop 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/362 E. 2015/208 K. sayılı ilamının fiilen uygulanmasında güçlükler bulunduğunu, mahkeme kararının infazı için konunun uzmanı yeminli müşavir tarafından yapılması gereken çalışmalara ihtiyaç olduğunu, 28.10.2004 tarihindeki genel kurulda davacıların hisselerinin devredilmesinden sonra birçok kez sermaye artışı yapıldığını, ancak davacıların söz konusu sermaye artışlarının hiçbirisine katılmadıklarını, hal böyleyken davacıların bugünkü güncel hisselerinin yerel mahkeme kararında belirtilen oranda olmasının mümkün olmadığını, ortaya çıkan bu sermaye artışı ile ilgili tespit ve hisse değerlemesinin yapılmasında madden ve hukuken zaruret bulunduğunu, bu bağlamda davacı ...,...ve... adına karar verilen 2004 yılına ait %11 payın o günden bu yana gerçekleştirilen sermaye artışları dikkate alınarak güncellenmesinin gerektiğini, açıklanan nedenlerle mahkeme kararının infazında güçlükler olduğu açıkça ortada olup müvekkiller bu güçlükleri aşmak için çalışmalarını samimiyetle sürdürdüğünü, tüm bu nedenlerle davacı tarafın açmış olduğu davanın usule ve yasaya uygun olmadığını bildirerek, reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; anonim şirketlerde pay senedi çıkarılmamış hisselerin devri alacağın temliki hükümlerine tabi olup, pay devirlerinin yazılı olarak yapılması gerektiği, bu hususun sıhhat şartı olduğu, 28.10.2004 tarihli olağan genel kurul toplantısında davacıların hisselerinin genel kurul kararıyla devri anılan sıhhat şartına uygun yapılmadığından pay devirlerinin geçerli olmadığı gibi bundan sonra yine genel kurul kararıyla yapılan hisse devirlerinin de aynı nedenle geçersiz olduğu, bu tarihten sonra yapılan devirler geçersiz olduğu için usulüne uygun genel kurul toplantısından ve sermaye artırımı kararından bahsedilemeyeceği, dolayısıyla mahkemenin 2014/362 E. - 2015/208 K sayılı ilamıyla kesinleşen payların pay defterine işlenmesi gerektiğinden, davanın kabulü ile ... adına %4, ... adına %4, ... adına %3 olmak üzere toplam %11 hissenin davalı şirket tarafından şirket pay defterine işlenmesine, karar kesinleştiğinde bir örneğinin Ticaret Sicil Müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmiştir.

Karara karşı davalılar vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı davalılar vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre yapılan istinaf incelemesi sonucunda; mahkemece verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-İlk Derece Mahkemesi'nce verilen karara yönelik olarak davalılar vekilince yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371 maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerinde bulunmamasına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bentler dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, davalı Anonim Şirketin ortağı oldukları kesinleşen mahkeme kararı ile tespit edilen davacılara ait payların şirket pay defterine tescili istemine ilişkindir.

Sinop Asliye 2. Hukuk Mahkemesi'nin 2014/362 esas, 2015/208 karar sayı ve 09.04.2015 tarihli kesinleşmiş kararı ile davacılardan ...'in %4, ...'nın %4 ve...'nin de %3 oranında davalı A.Ş.'de ortak olduklarının tespitine karar verilmiş eldeki dava ile davacıların paylarının şirket pay defterine işlenmesi talep edilmiştir.

Davalı, şirkette çeşitli tarihlerde sermaye arttırımları yapıldığını, davacıların sermaye arttırımlarına katılmadıklarını, davacıların güncel paylarının hesaplanması gerektiğinden kararın infazının mümkün olmadığını bildirmiş, yargılama sırasında şirketin 01.10.2018 günü ve 2018/1 sayılı kararı ile davacı ...'in 134/10.000.-, davacı ...'nın 134/10.000.- ve davacı ...'nin 100./10.000.- payları şirket pay defterine işlenmiştir.

Yerel mahkemece Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacılar tüm sermaye arttırımlarından yararlandırılmak suretiyle davacı ...'in %4, ...'nın %4 ve...'nin de %3 payının pay defterine işlenmesine karar verilmiştir.

Davalılar vekilinin istinaf kanun yolu başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince red edilmiştir.

Dava, davalı A.Ş. ile ortaklardan ... aleyhine açılmış olup davalı şirkette dava dışı başka ortaklarda bulunmaktadır. Davacıların sermaye arttırımlarından yararlandırılmaları ve paylarının bu şekilde tespit edilerek pay defterine işlenmesi durumunda, sermaye arttırımından yararlanan dava dışı ortakların paylarının iptali gerekeceğinden, payları iptal edilecek ortakların taraf olmadıkları davada hakları muhtel olacak şekilde karar verilmesi mümkün değildir.

Bu durumda, payları iptal edilecek dava dışı ortaklar aleyhinde ek dava açılarak eldeki dava ile birleştirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi için Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

Bu durumda, payları iptal edilecek dava dışı ortaklar aleyhinde ek dava açılarak eldeki dava ile birleştirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi için Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

3-Davalı A.Ş.'de çeşitli tarihlerde sermaye arttırımına gidilmiş olup, davalı A.Ş., davacıları sermaye arttırımlarından kısmen yararlandırmak suretiyle davacıların hesaplanan paylarını pay defterlerine tescil etmiştir.

Yerel mahkeme, bu konuda hiçbir inceleme, araştırma ve hesaplama yapmadan davacıları tüm sermaye arttırımlarından yararlandırmak suretiyle yazılı şekilde hüküm tesis etmiştir.

Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Bu durumda davalı şirketin kuruluşundan itibaren sicil dosyasının Ticaret Sicil Müdürlüğü'nden getirtilmesi, davalı şirkete ait defter ve belgelerin temini suretiyle dosya üzerinde konusunda uzman bilirkişiye inceleme yaptırılarak, TTK 456-472 maddeleri çerçevesinde sermaye arttırımlarının iç ve dış kaynaklardan yapılıp yapılmadığı, dış kaynaklardan yapılmış ise davacıların ödeyeceği miktar ve kime ödeme yapılacağı, sermaye arttırımları sonucu davacılardan herbirinin davalı şirkette sahip olmaları gereken payların hesaplattırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir.

Açıklanan bu hususun eksik bırakılması da kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK 373/1 maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği temyiz peşin harcının isteği halinde davalılara iadesine, 17.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19686, Karar No: 2014/4130, Tarih: 28.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/19686 E.  ,  2014/4130 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 14. İş Mahkemesi

Tarihi : 23.07.2013

No : 2010/737-2013/492

Davacı : N..G.. adına Av. N.. O..

Davalılar : 1-S.. B.. adına Av. S.. Ü..

2-A.. K.. (A..B..) adına Av. A.. K..

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulune karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesidir. Anılan Kanunun 6. maddesinde ifade edildiği üzere, "sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez." Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olay incelendiğinde; Davacı, 22.04.2005-01.02.2009 tarihleri arasında davalı işveren nezdinde çalıştığının tespitini talep etmiş, mahkemece, 22.04.2005-01.01.2009 tarihleri arasında 880 gün süreyle hizmet akdiyle çalıştığının tespitine karar verilmiştir. Davalı işyerinin 10.02.2006 tarihinde faaliyetine başlaması karşısında, mahkemece bu tarihten öncesine de karar verilmesi ile dinlenen tanıkların komşu işyeri tanığı olup olmadığı dosya kapsamından anlaşılamadığından, mahkemece, işyerinin faaliyetine başladığı tarihten öncesine ilişkin olarak varlığı ve faaliyeti hususunda araştırma yapılmalı, detaylı bir araştırma ile komşu veya benzeri işleri yapan başka işverenler ve bu işverenlerin çalıştırdığı bordrolara geçmiş kişiler saptanarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı, sonradan dinlenen tanık beyanları ile daha önce dinlenen tanık beyanları arasında çelişki oluşması halinde, bu çelişki giderilmeye çalışılmalı, böylece bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan A.. K.. (A.. B..)'a iadesine, 28.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6420, Karar No: 2013/1613, Tarih: 21.01.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/6420 E.  ,  2013/1613 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 52, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın saat 18:30 sıralarında kamyoneti ile seyrettiği sokaktan sağındaki sokağa doğru kavşak ortasından aniden, dönüşe geçtiği anda, arkasından gelip aynı yönde seyreden katılanın motosikleti ile aracının sağ yan tarafına çarpıp, mağdurun vücudunda hayat fonksiyonlarını 4. derecede etkileyen kemik kırığı oluşacak derecece yaralanmasına asli derecedeki kusuru ile neden olduğunun anlaşılması karşısında; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken hakkaniyet kurallarına bağlı kalınması, takdirde yanılgıya düşülmemesi, adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, aşağı hadden ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin, sanığın kusurlu olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 21/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5001, Karar No: 2013/1202, Tarih: 21.02.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/5001 E.  ,  2013/1202 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık arsa payı devri karşılığı inşaat sözleşmesi ve temlik sözleşmelerinden kaynaklanmış olup, asıl ve birleşen davada davalı “... Yerinde Islah Konut Yapı Kooperatifi” arsa sahibi, diğer davalı “..... San. Ltd. Şti.” yüklenici, davacı “...” ise davalılar arasında yapılan 01.12.1998 tarihli arsa payı devri karşılığı inşaat sözleşmesindeki yüklenicinin hak ve yükümlülüklerini temlik alan kooperatiftir.

Davalılar arasında noterden düzenleme biçiminde yapılmış 01.12.1998 tarihli “Düzenleme Şeklinde Kat Karşılığı İnşaat ve Satış Vaadi Sözleşmesi” ile bu sözleşmeye ek olarak yapılan 09.04.2001 tarihli “Düzenleme Şeklinde Kat Karşılığı İnşaat ve Satış Vaadi Ek sözleşmesi” uyuşmazlık konusu değildir.

Temlik alan davacı kooperatif tarafından yüklenici şirket ve arsa sahibi kooperatif aleyhine açılan asıl davada; 7716 ada 9,10 ve 12 parsel nolu taşınmazlar ile yine aynı ada 11 parsel nolu taşınmazdaki bloktan 1, 2, 3, 4, 5 ve 7 nolu bağımsız bölümlerin ve 7718 ada 13 parsel üzerine yapılan bloktan 1, 15 parsel üzerine yapılan bloktan 1 ve 3, 16 parsel üzerine yapılan bloktan ise 2 numaralı dairelerin tapu kayıtlarının iptâli ile davacı kooperatif adına tescili istenmiş, birleşen davada ise yüklenici şirketin davacı kooperatife temlik ettiği

11 parseldeki 8 adet bağımsız bölümün yüklenici şirket tarafından tapuda üçüncü kişilere devredilmiş olması nedeniyle devredilen bağımsız bölümlerin bedeline karşılık şimdilik 250.000,00 liranın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi istenmiş, mahkemece arsa sahibi kooperatif ile yüklenici şirket arasındaki 01.12.1998 tarihli Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesinin 2. maddesinin 9. bendinde devir ve temlik yasağı bulunduğu, yüklenici şirketin de edimlerini tam olarak yerine getirmediği gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine dair verilen karar davacı kooperatif tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı, yüklenici şirket ile davalı arsa sahibi kooperatif arasında düzenlenen 01.12.1998 tarihli Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesine konu olan parseller 7718 ada 13, 14, 15, 16 ve 17 nolu parseller ile 7716 ada 9, 10, 11 ve 12 nolu parsellerdir. Davalı yüklenici şirket tarafından 7718 ada, 13, 14, 15, 16 ve 17 nolu parseller üzerinde yapılacak toplam 37 adet daireden 33 adedi arsa sahibi kooperatife ait olacaktır. Bu parseller üzerinde yapılacak olan dairelerden 4 adedi ile arsa sahibi kooperatife ait 7716 ada 9, 10, 11 ve 12 nolu parsellerin tapusu davalı yüklenici şirkete devredilecektir. Davalı yüklenici şirket daha sonra düzenlenen 15.05.1999 ve 20.05.1999 tarihli devir sözleşmeleri ile Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesinden doğan tüm hak ve yükümlülüklerini davacı kooperatife devretmiştir. Yüklenici şirket daha sonra 13.10.2003 tarihinde ... 33. Noterliği’nde 30818 yevmiye numarası ile düzenlenen “Muvafakatname” ile de 7716 ada 9 ve 12 nolu parsellerin davacı kooperatife devrine muvafakat ettiğini bildirmiştir.

Davalılar arasında düzenlenen Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesinin 2. maddesinin 9. bendinde “yüklenici firma sözleşmenin kendisine tahmil ettiği mükellefiyet ve hakları arsa sahibinin onayı olmadan başkalarına kısmen veya tamamen devir ve teslim edemez” hükmüne yer verilerek devir için arsa sahibi kooperatifin onay vermesi gerektiği düzenlenmiştir. Dosya kapsamındaki delillerden davalı arsa sahibi kooperatifin, davacı kooperatife yapılan devre muvafakat ettiği anlaşılmaktadır. Şöyle ki; arsa sahibi davalı kooperatife ait parseller üzerine yapılan inşaatın davacı kooperatif üyelerinden toplanan aidatlarla yapıldığı ve halen davalı arsa sahibine ait 33 adet dairede iskân edildiği mahkemece yapılan keşif ve bilirkişi incelemesiyle belirlenmiştir. Yine davalı arsa sahibi kooperatif tarafından yüklenici şirket aleyhine açılan ve Dairemizin geri çevirme kararı ile istenilip dosyadaki karar düzeltme talebi üzerine mahkemesince Dairemize gönderildiği anlaşılan ve incelenen ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2000/775 Esas sayılı (bozmadan sonra 2009/576 Esas numarasını almış) dosyasına davacı kooperatif müdahale talebinde bulunmuş, 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce 27.10.2006 tarihinde kooperatifin fer’i müdahillik talebinin kabulüne karar verilmiş, davacı kooperatif anılan dosyada fer’i müdahil olarak mahkemenin kararını temyiz etmiştir.

Diğer taraftan, davacı kooperatif tarafından ... 18. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2007/266 esasına kayıtlı olarak yüklenici şirket ve Kazım Parlak aleyhine açılan davada, yüklenici şirketin Kazım Parlak isimli üçüncü kişiye 7718 ada 13 parseldeki 1 nolu bağımsız bölümün satışını vaat etmesi nedeniyle 04.03.2003 tarihli “Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi Sözleşmesinin” iptâline karar verilmesi talep edilmiş, mahkemece yapılan yargılama sonucu, “davacı kooperatifin davalı şirketin 01.12.1998 tarihli sözleşme ile

yüklenici sıfatı ile üstlendiği işi devraldığı ve sözleşmeden doğan tüm hakların davacı kooperatife devredildiği” kabul edilerek satış vaadi sözleşmesinin iptâline karar verilmiş ve bu karar Yargıtay Yüksek 14. Hukuk Dairesi’nce 13.07.2009 tarihinde onanmış, 24.11.2009 tarihinde de karar düzeltme talebi reddedilmiş ve bu suretle kesinleşmiştir. Yine bunun dışında, davalı arsa sahibi kooperatifin davacı kooperatife keşide ettiği ... 17. Noterliği’nin 14.02.2006 tarih ve 6191 yevmiye numaralı ihtarnamesinde de, arsa sahibi kooperatif, yüklenici şirket ile aralarındaki 01.12.1998 tarihli sözleşme uyarınca, 7718 ada 13, 14, 15, 16 ve 17 nolu parseller üzerindeki 37 adet daireden yükleniciye ait olan 4 adet daireyi, yüklenicinin muvafakat etmesi halinde davacı kooperatife devredeceğini bildirmiş olup, bu durum sözleşmedeki hakların devrine arsa sahibi kooperatifin muvafakat verdiği anlamına gelmektedir.

Açıklanan tüm bu hukuki olgular ve nedenler dikkate alındığında, davalı arsa sahibi kooperatifin, yüklenici şirketin Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesinden kaynaklanan hak ve yükümlülüklerini davacı şirkete devretmesine muvafakat verdiği açıkça anlaşılmaktadır. Sözleşmenin “müteahhite verilecek dairelerin şekli” başlıklı 7. maddesinin e bendinde “inşaatın iskân raporu alınıp, kooperatife tesliminden sonra kalan %20 satış yetkisinin müteahhite bir hafta içinde verileceği” kararlaştırılmıştır. Dosya kapsamından davalı arsa sahibi kooperatife teslim edilen 33 adet bağımsız bölüm için iskân ruhsatının alınmadığı anlaşılmaktadır.

O halde tüm bu nedenlerle mahkemece davalı arsa sahibi kooperatifin yüklenici şirket tarafından davacıya yapılan devre onay verdiği kabul edilerek, Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesinin 7. maddesindeki aşamalı tapu devri nazara alınıp %20 oranındaki tapunun yükleniciye devri iskân alımına bağlı kılındığından arsa sahibine ait 33 adet bağımsız bölüm yönünden iskân ruhsatının alınmadığı gözetilip, %20 oranına tekabül eden tapular teminat olarak tutulmak suretiyle arsa sahibi kooperatif üzerindeki kalan tapuların iptâline ve davacı adına tesciline karar verilmesi, birleşen 2006/284 Esas sayılı 8 adet dairenin rayiç bedeline yönelik davanın da yine davalı kooperatifçe devre muvafakat edildiği kabul edilerek esasına girilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiş olması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 21.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.