muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1084, Karar No: 2019/5993, Tarih: 03.04.2019

Yargılama sırasında mağdur Zeynep Olcay'ın şikayetçinden vazgeçtiği, sanığın kendisini tehdit etmediğini, sanıkla anlaşamadığını, sanığın kendisine silah çekmediğini, hazırlık aşamasındaki ifadesini sinirle verdiğini ve mahkeme ifadesinin doğru olduğunu beyan ettiği, tanık ...'ın aşamalarda sanığın görev silahının ağzına mermiyi verip bulundukları odadaki masanın üzerine koyarak "konuşun bakayım" dediğini beyan ettiği, sanığın atılı suçlamayı kabul etmediği, silahı emniyete almak için ağzında olan mermiyi çıkarmak amacıyla koridorda doldur boşalt yaptığını, ağzından mermiyi çıkarıp silahını emniyetli bir hale getirdiğini, eşiyle sorunlarının kaynağının kayınvalidesi olduğunu beyan ettiği, sanığın kayınvalidesi olan tanık ...'ın 04/03/2009 tarihinde talimat yoluyla ifadesi alınırken tanıklığa engel halinin bulunmadığının belirtildiği, adı geçen tanığın beyanının hükme esas alındığı, yine kararda sanığın olay sırasında görev silahını kullandığının ve taraflar arasında tartışma olduğunun kabul edildiği, gümrük muhafaza memuru olan sanığın hazırlık beyanında silahın kendisine çalıştığı kurum tarafından verildiğini beyan ettiği görülmüştür.

Dosya kapsamı, kanun yararına bozma istemi ve tüm bu açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde;

Sanık ...'ın, 19/05/2008 tarihinde işlediği kabul edilen tehdit suçu nedeniyle dosyaya yansıyan ve talep edilen somut maddi bir zarar bulunmamakta, manevi zarar ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel oluşturmamaktadır. Sanığın işlediği kabul edilen suç, niteliği ve hükmolunan ceza süresi itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kapsamında bulunmaktadır. Sanık sabıkasızdır. Mahkeme tarafından sanığın duruşmadaki tutum ve davranışları nazara alınarak takdiri indirim uygulanmış, yine sanığın sabıkasız oluşu ve kişiliği dikkate alınarak bir daha suç işlemeyeceğine dair olumlu kanaate varılıp hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir. Buna karşın, mahkemece "...zarar tazmininden bahsedilemeyeceğinden yasal şartlar oluşmaması sebebiyle..." biçimindeki gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar kurulmuştur. Sanığın tehdit suçu nedeniyle dosyaya yansıyan ve talep edilen somut maddi bir zarar bulunmaması, manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel oluşturmaması, sanığın duruşmadaki tutum ve davranışları nazara alınarak takdiri indirim uygulanması, yine sanığın sabıkasız oluşu ve kişiliği dikkate alınarak bir daha suç işlemeyeceğine dair olumlu kanaate varılıp hükmolunan hapis cezasının ertelenmesi karşısında, CMK'nın 231/6. maddesi uyarınca, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, sanığın yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapıldıktan sonra, hükmün açıklanmasının

geri bırakılmasıyla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden,"...zarar tazmininden bahsedilemeyeceğinden yasal şartlar oluşmaması sebebiyle..." şeklindeki kanuni olmayan gerekçeyle, CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi yasaya aykırıdır.

Ayrıca, beyanı hükme esas alınan ve sanığın kayınvalidesi olan tanık ...'ın, 04/03/2009 tarihinde talimat yoluyla ifadesi alınırken, tanıklıktan ve yeminden çekinme hakkının hatırlatılmadığı, tanıklığa engel halinin bulunmadığının belirtildiği ve bu suretle de yasaya aykırı davranıldığı anlaşılmıştır.

Yine, gümrük muhafaza memuru olan ve hazırlık beyanında silahın kendisine çalıştığı kurum tarafından verildiğini beyan eden sanığın, söz konusu silahı tehdit suçunda kullandığının kabul edilmesine karşın, TCK'nın 266. maddesi uyarınca cezada artırıma gidilmeyerek eksik ceza tayin edildiği belirlenmiştir.

Son olarak da, kanun koyucu, olayın mahiyetine göre değerlendirme yaparak haksız tahrik altında suç işleyen sanık hakkında cezasında belirli oranlar arasında indirim yapmak üzere hakime takdir hakkı tanımıştır. Yerel Mahkemenin bu uygulamasına ilişkin kullandığı gerekçenin yerinde veya yeterli olup olmadığı, yine yasal sınırlar içinde yaptığı indirim oranı temyiz incelemesinde değerlendirilebilecekken, takdire müteallik konuların inceleme dışı bırakıldığı olağanüstü kanun yolu olan, kanun yararına bozma yoluyla bu hususlar denetlenemeyecektir. Ancak savunmada dile getirilmesine ve bir kısım kanıtlarla da bu iddiaların doğrulanmasına karşın haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi ve tartışılmaması takdire ilişkin bir husus olmadığından, olağanüstü kanun yolu ile denetlenebilecektir. Somut olayda; sanığın aşamalarda olay sırasında mağdurla tartıştıklarını savunması ve mahkeme tarafından da bu hususun kabul edilmesi karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre, sanık lehine haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması hukuka aykırıdır.

Açıklanan nedenlerle; silahla tehdit suçundan sanık ...'ın, TCK'nın 106/2-a, 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51. maddesi gereğince cezasının ertelenmesine ve sanığın 1 yıl 8 ay süre ile denetime tâbi tutulmasına, sanık hakkında CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine takdiren yer olmadığına dair Keşan Asliye Ceza Mahkemesinin 12/05/2009 tarihli ve 2008/428 esas, 2009/228 sayılı kararında isabet bulunmamaktadır.

IV-Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle,

1)Kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, Keşan Asliye Ceza Mahkemesinin 12/05/2009 tarihli ve 2008/428 esas, 2009/228 sayılı kesinleşen kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2)Bozma nedenine göre sonraki işlemlerin, CMK'nın 309/4-b maddesi gereğince mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine,

IV-Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle,

1)Kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, Keşan Asliye Ceza Mahkemesinin 12/05/2009 tarihli ve 2008/428 esas, 2009/228 sayılı kesinleşen kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2)Bozma nedenine göre sonraki işlemlerin, CMK'nın 309/4-b maddesi gereğince mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine,

3)Bozulan hükmün, sanık aleyhine kanun yoluna konu edilmeksizin kesinleşmesi nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 309/4-b maddesi uyarınca, yeniden hüküm kurulurken, Keşan Asliye Ceza Mahkemesinin 12/05/2009 tarihli ve 2008/428 esas, 2009/228 sayılı kesinleşen kararındaki cezanın gözetilmesine,

03/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13345, Karar No: 2012/1267, Tarih: 13.02.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/13345 E.  ,  2012/1267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: AKÇAABAT 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/07/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalılara ait .. ada .. parsel sayılı taşınmazın kıyıda kalan kısmının tapusunun iptalini istemiştir.

Davalılar, çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalmadığını, 1971 yılından beri tapulu taşınmazları olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen mahkeme kararı Dairece, uygulama eksikliğinden ötürü bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, Hazine tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 sayılı Kanundan kaynaklanan tapu iptali ve taşınmazın sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; hükmüne uyulan bozma kararı gereğince yapılan araştırma ve uygulama neticesinde elde edilen bilirkişi raporuna ekli krokiye göre, C harfi ile gösterilen ve kırmızı ile boyalı bölümün Kıyı Kanununun 4.maddesinde ve Anayasanın 43.maddesinde tanımı yapılan kıyıda kaldığı ve ayrıca bu bölümün A.. Gezici Arazi Kadastro Hakimliğinin 15.09.1956 tarih 28 esas ve 184 karar sayılı ilamının eki krokide  A harfi ile gösterildiği ve kayıt miktar fazlası kumluk olarak bırakıldığı, bir başka ifade ile  bu bölüm üzerinde  verilen karar ile özel mülkiyet ihdas edilmediği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar, bozma kararında  5841 sayılı Yasa gereğince davanın reddine değinilmiş ve mahkemece dava reddedilmiş ise de, anılan Yasa 12.05.2011 tarih, 31/77 sayılı Anayasa Mahkemesi Kararıyla iptal edilmiş ve 23.07.2011 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanarak iptal hükmü yürürlüğe girmiş olduğundan, kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında kesin hüküm halini almayan davaların iptal kapsamında bulunacağı açıktır.

O halde, Anayasanın 141.maddesi hükmü uyarınca A.. Gezici Arazi Kadastro Hakimliğinin 15.09.1956 tarih 28 esas ve 184 sayılı kararına değer verilmek suretiyle eldeki davada bilirkişilerce düzenlenen rapora ekli krokide C harfi ile gösterilen bölüm yönünden sicil kaydının kütükten terkini ile 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddesi hükmü uyarınca kadastro tespit harici bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, davanın tümden reddedilmiş olması isabetsizdir.

O halde, Anayasanın 141.maddesi hükmü uyarınca A.. Gezici Arazi Kadastro Hakimliğinin 15.09.1956 tarih 28 esas ve 184 sayılı kararına değer verilmek suretiyle eldeki davada bilirkişilerce düzenlenen rapora ekli krokide C harfi ile gösterilen bölüm yönünden sicil kaydının kütükten terkini ile 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddesi hükmü uyarınca kadastro tespit harici bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, davanın tümden reddedilmiş olması isabetsizdir.

Öte yandan, yargılama masraflarıyla ilgili olarak, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 Sayılı Yasa'nın 16. ve 17. maddeleriyle 3402 Sayılı Yasa'ya eklenen 36/A ve geçici 11. maddelerinde, “Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından açılan ve henüz infaz edilmemiş bulunan dava ve kararlarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dâhil yargılama gideri yükletilemeyeceği...” yönündeki düzenlemelerin  uygulanması gerekeceği de gözden uzak tutulmamalıdır.

Hazinenin temyiz itirazı açıklanan nedenlerden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.02.2012  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6687, Karar No: 2014/13866, Tarih: 03.07.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/6687 E.  ,  2014/13866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Hırsızlık suçundan TCK'nın 145.maddesi uyarınca cezalandırılmalarından vazgeçilmesine, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlardan mahkumiyetlerine

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Tehdit suçunda uygulama yasa maddesinin TCK 106/1 yerine, 106/2-a olarak gösterilmesi; yerinde giderilmesi olanaklı görülmüş,

Konut dokunulmazlığını bozma suçu birden fazla kimse tarafından birlikte işlenmesine karşın, sanıklar hakkında TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması; 5237 sayılı TCK.nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek değer az kabul edilip ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmesi; karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 03/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8031, Karar No: 2012/11596, Tarih: 18.10.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/8031 E.  ,  2012/11596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ    : ÇUMRA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ    : 06/12/2011

Yanlar arasında görülen asıl tapu iptali ve tescil; birleşen elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davaları sonunda, yerel mahkemece asıl davanın zamanaşımı nedeniyle reddine, birleşen davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacılardan (birleşen dosyanın davalıları) H.ve M. B.tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, Tetkik Hakimi . raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Asıl dava, taraf muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil; birleşen dava ise, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, tapu iptal ve tescil davasının bağıştan rücu hukuksal nedeni bakımından 1 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği, muvazaa iddiasının yazılı delille ispatlanamadığı gerekçesiyle reddine, birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacı S.’nin kayden maliki olduğu 239 ada 25 parsel sayılı taşınmazını 09.08.2000 tarihinde ve satış suretiyle davalı N.’ye temlik ettiği, N.’nin de 21.09.2004 tarihinde diğer davalı (birleşen davanın davacısı D.G.’e aynı şekilde devrettiği anlaşılmaktadır.

Asıl davanın davacısı, anılan taşınmazını davalı gelini N.’ye evlilik hediyesi mehir olarak ancak satış suretiyle temlik ettiğini, N.’nin de taşınmazı annesi olan diğer davalıya aynı şekilde bedel almaksızın devrettiğini; fakat gelininin oğluna ihaneti üzerine açılan dava sonucu oğlu ile N.’nin boşandıklarını, böylece bağıştan rücu koşullarının oluştuğunu ve temliklerin de muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmış; yargılama sırasında davacının ölümü nedeniyle mirasçıları tarafından dava takip edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, iddianın içeriği ve ileri sürülüş biçimi itibarıyla  asıl davada taraf muvazaasına dayanıldığı açıktır. Bilindiği üzere, böylesi bir iddianın 05.02.1947 tarih 20/6 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince yazılı delille ispatı zorunludur.

Somut olayda; asıl davada davacı taraf yazılı delil sunamamış ise de, yemin deliline dayanmıştır. N.’ye yapılan temlikin muvazaalı olduğunun kanıtlanması halinde; N.’nin annesi olan D.’nun, bu durumu bilen ya da bilmesi gereken kişi konumunda bulunduğu gözetildiğinde, iyiniyetli olmayacağı ve iktisabının korunamayacağı kuşkusuzdur.

O halde, davacı tarafa yemin delili hatırlatılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

O halde, davacı tarafa yemin delili hatırlatılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Öte yandan; birleşen dava, çekişmeli taşınmaza davalılar H.ve M.’ın 20 gün önce buğday ektikleri ileri sürülerek, elatmanın önlenmesi ve 1 yıllık ecrimisilin yasal faiziyle tahsili isteğiyle 05.11.2010 tarihinde açılmış, bilahare ecrimisil istemi ıslah suretiyle arttırılmış olup; mahkemece dava dilekçesinin içeriği ve dava tarihi gözetilmeksizin, yapılan uygulama sonucu ziraat mühendisi bilirkişinin dava tarihinden sonraki 2011 yılı itibariyle belirlediği ecrimisilin hüküm altına alınmış olması da isabetsizdir.

Davacılardan (birleşen dosya davalıları) H.ve M. B.’nın temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü  (6100 Sayılı HMK.nun geçici 3. maddesi yollamasıyla) 1086 Sayılı HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,alınan  peşin  harcın  temyiz  edene  geri  verilmesine, 18.10.2012  tarihinde  oybirliğiyle  karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4904, Karar No: 2016/4533, Tarih: 03.05.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/4904 E.  ,  2016/4533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun ntielikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi.

Mağdure ...'e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan beraat hükmünün mağdure vekilin tefhim edilmesine rağmen temyiz edilmemesi karşısında, incelemenin mağdur ... vekilinin suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suçtan kurulan beraat hükmüne ilişkin temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yargılama sırasında onbeş yaşından küçük olan mağdurun babası ...'nın 02.10.2012 tarihli duruşmada suça sürüklenen çocuktan şikayetçi olmadığını beyan edip kamu davasına katılmaması karşısında, mağdura yaşı nedeniyle tayin edilen vekilin kamu davasına katılma ve kurulan hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 03.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20686, Karar No: 2013/37982, Tarih: 04.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/20686 E.  ,  2013/37982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Geceleyin bina dahilinde hırsızlık, birden çok kişiyle birlikte geceleyin iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuklar ... ve..... haklarındaki verilen beraat kararlarının temyizinde hukuki menfaat bulunmaması sebebiyle, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz taleblerinin CMUK'un 317. maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 04.12.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/731, Karar No: 2013/1000, Tarih: 03.07.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2013/13-731 E.  ,  2013/1000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzincan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki “alacak” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Erzincan 2.Asliye (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 30.01.2012 gün ve 2011/49 E., 2012/64 K. sayılı kararın incelenmesinin davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 11.09.2012 gün ve 2012/8299-19556 E., K. sayılı ilamı ile;

“…Davacı, davalı Toki ile Erzincan-Üzümlü Alt Gelir Gurubu konut projesi kapsamında Gayrimenkul satış sözleşmesi imzalandığını, teslimin sözleşmenin düzenlendiği tarihten itibaren 16 ay olduğunu, ancak taşınmazın süresinde teslim edilmediğini ileri sürerek geç teslim nedeniyle kira kaybı bedeli olarak fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 3.000.00 TL tazminatın yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiş,  ıslah ile talebini 5.757.63 TL ye çıkarmıştır.

Davalı, satımın dar gelirlileri daire sahibi yapmaya yönelik olduğunu, bu nedenle taksitlerinde daire tesliminden sonra başladığını, geç teslimin ve davacının hak kaybının söz konusu olmadığını savunmuş ve davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; Hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıdan satın aldığı dairenin sözleşmede kararlaştırılan süre içerisinde teslim edilmemesi nedeniyle kira tazminatı isteğinde bulunmuş, davalı; geç teslim olmadığını, satımın dar gelirli aileleri konut sahibi yapmaya yönelik olup taksit ödemelerinin dairenin tesliminden itibaren başlandığını, bu nedenle davacının bir hak kaybının olmadığını beyanla davanın reddini savunmuş ve mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Taraflar arasında düzenlenen 18.07.2006 tarihli sözleşmede dairenin 16 ay içerisinde teslim edileceği kararlaştırılmıştır. Öyle ise mahkemece anılan sözleşmeye göre dairenin tesliminde gecikme olup olmadığı ve gecikmenin sabit olması durumunda ise gecikme süresi belirlenerek bu süreye ilişkin kira kaybına hükmedilmesi gerekirken aksine düşüncelerle ve yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir…”

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ  EDEN  : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, satış sözleşmesi gereğince satın alınan bağımsız bölümün süresinde teslim edilmemesi nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.