muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6488, Karar No: 2022/1606, Tarih: 30.03.2022

Temyiz istemlerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

a)Sanık ... hakkında Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs suçu yönünden;

Örgütsel bağı kesin olarak ortaya konamayan sanığın, icra hareketlerinden önce örgütsel organizasyon içinde yer alarak darbe girişiminden haberdar olduğu, suç işleme karar ve iradesine katıldığı da kanıtlanamamış olmasına, elverişli nitelikteki icra hareketlerine katkı sunmakla birlikte, sunduğu katkının tek başına vahamet arz etmediği gibi fiilin işlenişi üzerinde müşterek hakimiyet kurduğundan da bahsedilemeyeceğinin anlaşılmasına, zarar tehlikesi bakımından illi bir değer taşıdığında kuşku bulunmayan eylemlerinin, işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak (TCK madde 39/2-c) suretiyle Anayasayı ihlal suçuna yardım etmek kapsamında kaldığının kabulü gerektiği gözetilmeden delillerin hatalı değerlendirilmesi suretiyle TCK’nın 37. maddesi kapsamında doğrudan fail olarak mahkumiyet hükmü kurulması,

b)Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden;

Sanık savunması, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın katılan Alay Komutanı ...’a karşı diğer bir kısım sanıklarla birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eyleminde bulunduğuna dair mahkumiyetini gerektirecek her türlü kuşkudan uzak delil bulunmadığı gözetilmeden atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ve Anayasayı ihlal suçu yönünden T.C. Cumhurbaşkanlığı ve Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, suç vasfı, ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre göz önüne alınarak tutukluluk halinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Ankara 13. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2012/3015, Karar No: 2012/9382, Tarih: 09.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/3015 E.  ,  2012/9382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporunda değerlendirmede esas alınan böğürtlenin dekar başına verim miktarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2011 yılı dekar başına üretim masrafı ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatının ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8526, Karar No: 2013/10575, Tarih: 17.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/8526 E.  ,  2013/10575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı tarafın temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt tarihinin mahkeme kayıtlarından araştırılarak buna ilişkin düzenlenecek tutanağın dosyaya konulmasından,

2-Dava konusu ... Mahallesi 252 ada 45 parsel ve emsal alınan aynı mahalle 1835 ada 14 ve 256 ada 20 parsel sayılı taşınmazların bağlı bulundukları cadde veya sokak için 2012 yılı itibariyle belediyelerce emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen asgari m² fiyatlarının ve emlak bildirimlerinin belediye başkanlıklarından,

3-Dava konusu taşınmazın 24.01.2012 tarih ve emsal alınan 1835 ada 14 parsel sayılı taşınmazın 27.04.2010 ve 256 ada 20 parsel sayılı taşınmazın 19.04.2010 tarihi itibariyle imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri olup olmadıklarının, imar uygulaması görmüşlerse düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin ilgili belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen 1835 ada 14 parsel sayılı taşınmazın 27.04.2010 ve 256 ada 20 parsel sayılı taşınmazın 19.04.2010 tarihli satışlara ilişkin alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösteren tapu kaydı ile resmi satış akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu taşınmazın kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 24.01.2012 gününden önce kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1618, Karar No: 2014/135, Tarih: 14.01.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/1618 E.  ,  2014/135 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2010/215010

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından sanıklar Y.. E.. ve N.. A..'ın yapılan yargılamaları sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine, tehdit suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair Çankırı Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.03.2010 gün ve 2007/36 Esas, 2010/22 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri ve katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların aşamalardaki inkara yönelik tutarlı savunmaları, mağdure hakkında düzenlenen adli tıp kurumu 6. İhtisas Kurulunun 31.12.2007 ve 29.05.2009 tarihli raporları, olayın ortaya çıkış biçimi ve tüm dosya içeriğinden sanıkların olay tarihinde mağdureyi rızası dışında arabaya bindirerek nitelikli cinsel saldırı da bulunduklarına dair mağdurenin soyut beyanları dışında cezalandırılmaya yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek sanıkların atılı suçlardan beraatlerine karar verilmesi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre ise;

Mağdurenin beden ve ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 24.10.2008 tarihli raporun düzenlenmesi sırasında, inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatrisi uzmanı bulundurulmaması nedeniyle, Adli Tıp Kanununun 7 ve 23. maddelerine uygun teşekkül etmeyen ihtisas kurulunun düzenlediği rapora dayanılarak sanık hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17847, Karar No: 2014/779, Tarih: 21.01.2014

**18. Hukuk Dairesi         2013/17847 E.  ,  2014/779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili dava dilekçesinde, kardeşi olarak gösterilen ...'in ve ...'in nüfus kayıtlarının ...'in nüfus kaydından çıkarılarak babası olan ...'in oğlu olarak kayıtlara işlenmesine nüfus kayıtlarının bu şekilde düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde; nüfus kayıtlarında davacı ...'in kardeşi olarak gösterildiği halde aslında davacının kardeşi ...'in çocukları olan ...'in ve ...'in nüfüs kayıtlarının davacının babası ...ve ...'in dedeleri) ...'in nüfus kaydından çıkarılarak babaları olan ...'in çocukları oIarak kayıtlara işlenmesine nüfus kayıtlarının bu şekilde düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiş, mahkemece davanın babalık davası olduğu, davacının davada taraf ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Dava dilekçesinin içeriğine göre dava, nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkindir. Nüfus kayıtlarındaki düzeltme davaları kamu düzeni ile yakından ilgili olduğundan mahkemeler hiçbir kuşku ve duraksamaya neden olmaksızın doğru sicil oluşturmak zorunda olup somut olayda gerçekte davacının kardeşinin çocukları olduğu halde nüfusta davacının kardeşleri olarak kayıtlı bulunan... ve ...'in nüfus kayıtlarının düzeltilmesi durumunda, mevcut mirasçıların hukuku etkileneceğinden, bu mirasçıların yöntemince davaya katılımları sağlandıktan, tarafların gösterecekleri deliller toplandıktan sonra iddia ile ilgili olarak DNA testi yaptırılıp alınacak rapor da gözetilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece davanın nitelendirilmesinde hataya düşülerek babalık davası olarak kabul edilip yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4659, Karar No: 2010/1649, Tarih: 18.02.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/4659 E.  ,  2010/1649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 03/10/2008 gününde verilen dilekçe ile yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/02/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince: dava, yayın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılardan ... tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, ... ... İl Başkanı olup davalılardan ... tarafından 22/09/2008 günlü ...’nun Sesi gazetesinde yayımlanan “...’ün Kepek Sorunu” başlıklı yazının kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu belirterek, davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmalarını istemiştir.

Davalı yan ise, yayının hukuka uygun olduğunu, bir partinin üst düzey yöneticisi olan davacının siyasi eleştirilere açık olması gerektiğini, davacının saç ektirmesi gibi doğal bir olayı kamuoyundan gizlemesinin gülmece niteliğindeki yazı ile işlendiğini ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, yayında eleştiri sınırı dışına çıkıldığı, yersiz olarak onur kırıcı sözlere yer verildiği ve haber verme sınırı aşıldığı gerekçesiyle, davalı ... yönünden istemin bir bölümü kabul edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın

209/4659-2010/1649

209/4659-2010/1649

takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayda; politikacı olan davacının konumu gereğince eleştiri hakkının sınırlarının geniş olması, yazıda yer alan sözlerin niteliği ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 7.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 2.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda 2 sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat tutarına ilişkin 2 nolu bendinin ilk paragrafında yer alan “…7.000,00…” biçimindeki sayıların silinerek yerine “…2.000,00…” sayılarının yazılmasına; harç alınmasına ilişkin üçüncü paragrafında yer alan “…378,00…” ve “...243,00 TL nispi ilam harcının davalı ...’dan alınmasına,” biçimindeki sayı ve sözcük dizisinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…108,00…” ve “…27,00 YTL artık harcının karar kesinleştiğinde ve isteği durumunda davacıya geri verilmesine,” biçimindeki sayı ve sözcüklerin yazılmasına; davacı yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin beşinci paragrafında yer alan “…840,00…” biçimindeki sayıların silinerek yerine “…575,00…” sayılarının yazılmasına; yargılama giderlerine ilişkin dokuzuncu paragrafında yer alan “…17,71…” biçimindeki sayıların silinerek yerine “…5,60…” sayılarının yazılmasına; davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın davalı ... yararına düzeltilen bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13685, Karar No: 2014/3313, Tarih: 24.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/13685 E.  ,  2014/3313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HATAY 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/06/2013

NUMARASI : 2012/700-2013/295

Taraflar arasında görülen davada Hatay 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/06/2013 tarih ve 2012/700-2013/295 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ile davalılardan M.. Y..'nun davalı A. Ltd. Şti.'nin ortakları olduğunu, taraflar arasında ihtilaflar yaşandığını, davalı şirketin çalışamaz durumda olduğu gibi, ticari defterlerinin de kayıp olduğunu ileri sürerek davalı şirketin yönetim kurulunun görevden alınarak davalı şirketi temsil etmek üzere kayyım atanmasını dava ve talep etmiştir.

Davalı M.. Y.. davanın reddini istemiş, davalı şirket cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından dosyaya sunulan delillerin davacıyla birlikte şirketi münferiden temsil etmek üzere şirket müdürü seçilen M.. Y..'nun temsil yetkisinin kaldırılması için yeterli görülmediği, davalı şirketin vergi kaydının terk durumunda olduğu, şirketin fiilen faal olmadığı, davalının temsil yetkisinin kaldırılmasını gerektiren herhangi bir davranışının ispat edilmediği, davacının da davalı M.. Y.. gibi münferiden şirketi temsil yetkisinin bulunduğu, Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinde davalı M.. Y.. hakkında açılan davanın da şirket idaresi ile doğrudan ilgili olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, davacının da davalı gibi şirketi münferiden temsil yetkisinin bulunduğu kabul edilerek davanın reddi yönünde hüküm kurulmuştur. Oysa dosyada bulunan belgelerden 22/06/2007 tarihli karar ile davacı ve davalının müşterek imzalarıyla şirketi temsil etmelerinin kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, mahkemece davacı ve davalının şirketi müştereken temsil etmeleri gerektiği davacı ve şirketin diğer müdürünün ortak hareket edemediğinin anlaşılması halinde şirketin çalışamaz hali geleceği dikkate alınarak bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile hüküm kurulması doğru görülmemiş hükmün bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4079, Karar No: 2017/15873, Tarih: 13.12.2017

**17. Ceza Dairesi         2017/4079 E.  ,  2017/15873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

24/10/2014 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağına istinaden açılan kamu davasında mahkeme tarafından usulüne uygun olarak yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporu sonucunda, bilirkişi raporunda sanığın karşılıksız yararlanma kastı ile hareket ettiğinin tespit edildiği ve normal tarifeye göre vergili cezasız kurum zararının hesaplandığı; sanığa bilirkişi raporunun tebliğ edildiği ancak usulüne uygun ihtarın yapılmadığı anlaşılmakla;

Kurum zararının soruşturma aşamasında ödenmesi halinde TCK'nın 168/5. fıkrası. gereğince kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi gerekli olduğu, bu konuda soruşturma aşamasında yapılması gerekip yapılmayan usuli işlemlerin kovuşturma aşamasında tamamlanması sebebiyle bilirkişi tarafından normal tarifeye göre hesaplanan vergili ve cezasız kurum zararının, varsa daha önce yapılan ödemeler kurumdan sorulup mahsup edildikten sonra kalan miktar belirlenip, verilecek makul sürede ödenmesi halinde etkin pişmanlıktan faydalanabileceği, TCK'nın 168/5. ve CMK'nın 223/8. fıkraları uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediği için suç tarihine göre düşme kararı verileceği, ödenmediği takdirde yargılamaya devamla dosyadaki delillere göre hüküm kurulacağı ihtar edilip, yüze karşı ise talep etmesi halinde, tebliğ yapılıyor ise mutlaka makul bir süre verilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği halde eksik kovuşturma ile mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 13/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17087, Karar No: 2013/15699, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/17087 E.  ,  2013/15699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararının tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

1-Kahramanmaraş 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/31 esas sayılı dosyasının mahkemesinden temini ile dosyaya konulmasından,

2-Dairenin geri çevirme kararından sonra dosyaya getirtilen Kahramanmaraş Belediye Başkanlığı yazılarında, dava konusu taşınmazların dava tarihinde etrafında meskûn alan olmadığı, 1/5000 ölçekli nazım imar planında olup, küçük sanayi, işyeri ve yol içinde kaldığından belediye hizmetlerinden yararlanmadığı belirtildiği halde, çevre parsellerle ilgili Dairemizce incelenen Kahramanmaraş 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/124 Esas-2010/297 Karar sayılı dosyasında geri çevirme sonrası dosyaya getirtilen aynı belediyenin imar ve şehircilik müdürlüğüne ait yazılarında, dava konusu taşınmazın 1/5000'lik imar planı içinde olduğu, imar kapsamına 13.02.1985 yılında alındığı, belediye ve alt yapı hizmetlerinden faydalandığı, kuzey kısmının meskûn mahal olduğu, yerleşim yeri yanında ve her türlü yol ve ulaşım hizmetinin bulunduğu belirtilmiştir.

Bu durumda mahkemece dava konusu taşınmazın niteliği ile ilgili olarak yeniden belediye başkanlığına yazı yazılarak dava konusu taşınmazın 17.02.2009 olan dava tarihinden önce imar planı içerisinde kalıp kalmadığı, imar planı içinde ise içinde bulunduğu imar planının tarihi, ölçeği, türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve

plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskân amacına yönelik yapılaşma olasılıkları, beldenin gelişme yönünde bulunup bulunmadığı vd. hususlarının belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından,

Sonra istenilen hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesi ile birlikte temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.