muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11215, Karar No: 2011/20187, Tarih: 22.12.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/11215 E.  ,  2011/20187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbit ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, ... 4. Noterliğinin 14.04.2004 tarihli satış sözleşmesi ile davalıya ait ’...’ plaka sayılı aracı bedelini ödeyerek satın aldığını, ancak davalının arabanın satış bedelinin ödenmediği gerekçesi ile polise başvurduğunu ve aracın elinden alınarak davalıya teslim edildiğini, aracın bedelinin tamamını vekil Durmuş Karakoç'a ödediğini, bu durumdan mağdur olduğunu belirterek aracın trafikte davalı adına bulunan kaydının iptali ile adına tescilin yapılması ve aracın tarafına teslimini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiş, birleşen davası ile de; ... 4. Noterliğinin 14.04.2004 tarih ve 14830 yevmiye numaralı satış sözleşmesinin iptalini istemiştir.

Mahkemece, asıl davanın reddine, birleşen davanın ‘daha önce takip edilmeyerek atiye bırakıldığından süresi dolduğunda işlemden kaldırılmasına’ şeklinde karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı-birleşen davacı vekili, 28.9.2010 tarihli celseye ... Barosu antetli ve baro sıra numarasını taşıyan faks ile mazeret beyanında bulunmuş, bu talep Mahkemece kabul edilerek, duruşma 2.12.2010 gününe talik edilmiştir. 2.12.2010 tarihli celseye davalı-birleşen davacının mazeretsiz olarak gelmemesi üzerine birleşen davanın ‘atiye bırakılmasına’ karar verilmiş, akabinde 16.12.2010 tarihli karar celsesinde, birleşen davanın süresi dolduğunda işlemden kaldırılmasına dair karar verilmiştir. 1086 sayılı HUMK’nun 409/1 maddesi, “Oturuma çağrılmış olan tarafların hiçbiri gelmediği veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dava yenileninceye kada

dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir.” hükmünü içermektedir. Mahkemece, 2.12.2010 tarihli celsede birleşen davanın atiye bırakılmasına karar verilmiş ise de, davalı-birleşen davacı tarafa, masrafı baroca karşılanmasına rağmen yeni duruşma günü tebliğ edilip bildirilmemiştir. Öyle olunca, Mahkemece yeni duruşma günü davalı tarafa tebliğ edilmeden birleşen dava dosyasının -yasada geçtiği şekilde- ‘işlemden kaldırılması’ doğru görülmemiştir. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davalı-birleşen davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 22.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22384, Karar No: 2018/9446, Tarih: 03.10.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/22384 E.  ,  2018/9446 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Taraflar arasındaki ziynet alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, düğünde takılan 22 ayar hasır set, 12 adet 22 ayar bilezik, 1 adet 18 ayar bilezik, 1 adet 14 ayar yüzük, 15 çeyrek altınların davalı koca tarafından alındığını belirterek aynen iadesini bunun mümkün olmaması halinde ziynet bedeli olarak 10.767,00 TL tutarındaki bedele hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı, hiçbir zaman ziynetlerini istemediğini, davacının beyanlarının çelişkili olduğunu, davacının eşyalarını yanında götürdüğünü ileri sürerek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, çeyiz eşyalarına ilişkin talebin feragat nedeni ile reddine, ziynet eşyalarına ilişkin talebin kabulü ile aynen iadesi mümkün olmadığından ziynet eşyası bedeli olan 15.680,00 TL'nin 10.767,00 TL'sinin dava tarihinden, 4.913,00 TL'sinin ise ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

Uyuşmazlık, ziynet eşyalarının aynen iadesine mümkün olmaması halinde bedelinin tahsiline ilişkindir.

1- Bir hükmün neleri içermesi gerektiği HMK’nın 297. maddesinde tek tek sayılarak ayrıntılı biçimde gösterilmiştir. Buna göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Diğer taraftan, İİK'nın 24/4.maddesi gereğince; aynen iadeye karar verilmesi halinde iade edilecek eşyaların cinsi, niteliği, özellikleri, gram ağırlığı gibi özelliklerinin ayrıntılı belirtilmesi gerekir. Biçim koşullarının getiriliş amacı, hükmün açıklığı ve anlaşılırlığı kadar infaz kabiliyetini de sağlamaktır. Aksi hâl, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır ve dava içinden yeni davaların doğmasına neden olur.

./..

-2-

Mahkeme hükmünde, "ziynet eşyası bedeli olan 15.680,00 TL'nin 10.767,00 TL'sinin dava tarihinden, 4.913,00 TL'sinin ise ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine" ifadesi ile yetinilmiş, bedeli hakkında hüküm kurulan ziynetlerin cinsi, niteliği, özellikleri, gramı ayrı ayrı yazılmamış, infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm tesis edildiği anlaşılmıştır.

Bedeli hüküm altına alınan ziynet eşyalarının cins, nitelik, miktar ve değerlerinin hükümde ayrı ayrı gösterilmesi ve taraflara yüklenen borç ile tanınan hakkın infazda güçlük çıkarmayacak biçimde belirtilmesi gerekirken, infazda tereddüt yaratacak şekilde HMK'nın 297. maddesine aykırı hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Bedeli hüküm altına alınan ziynet eşyalarının cins, nitelik, miktar ve değerlerinin hükümde ayrı ayrı gösterilmesi ve taraflara yüklenen borç ile tanınan hakkın infazda güçlük çıkarmayacak biçimde belirtilmesi gerekirken, infazda tereddüt yaratacak şekilde HMK'nın 297. maddesine aykırı hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

2- HMK 26.maddesi hükmüne göre, mahkeme tarafların iddia, savunma ve talepleri ile bağlıdır. Kural olarak mahkemenin talepten fazlasına veya başka bir şeye hükmetmesi olanak dışıdır.

Dava konusunu, davacı belirler. Mahkeme de ancak davacı tarafından belirlenen konuda karar verebilir. Mahkemece, davacının talebinden fazlasına da karar verilemez. Öğreti ve uygulamada taleple bağlılık olarak adlandırılan bu kural sadece sonuç istem yönünden değil, sonuç istemi oluşturulan her bir alacak kalemi yönünden de uygulanır.

Somut olaya gelince; davacı tarafından 22 ayar hasır set, 12 adet 22 ayar bilezik, 1 adet 18 ayar bilezik, 1 adet 14 ayar yüzük, 15 çeyrek altınların talep edilmiş olmasına rağmen bilirkişi raporunda 22 ayar set, 22 ayar 10 adet çeyrek, 22 ayar 5 adet bilezik ve 14 ayar 1 adet kolyenin tespit edilerek değerlerinin 15.680,00 TL olarak belirlendiği, mahkemece rapor esas alınarak karar verildiği anlaşılmıştır. Davacının 14 ayar 1 adet kolye talebi olmamasına rağmen taleple bağlılık ilkesine aykırı şekilde hesaplamaya bu altın bedeli de dahil edilerek hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş; davacının ziynet eşyası talebi yönünden taleple bağlılık ilkesi gözetilmek suretiyle infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde hüküm kurulması gerektiği dikkate alınarak yeniden inceleme ve değerlendirme yapıp karar vermek olmalıdır.

3- Bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci ve ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, üçüncü bentte açıklanan nedenle davacının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'un 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 03.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

........
Yargıtay — Esas No: 2021/3908, Karar No: 2022/14558, Tarih: 12.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/3908 E.  ,  2022/14558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 12.09.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2313, Karar No: 2025/3491, Tarih: 23.06.2025

**3. Hukuk Dairesi         2025/2313 E.  ,  2025/3491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1327 E., 2022/2570 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 28. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/410 E., 2021/67 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; Dairemizin 05.12.2023 tarihli ve 2022/8545 E., 2023/3539 K. sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiş; Dairemizin 05.12.2023 tarihli ve 2022/8545 E., 2023/3539 K. sayılı kararında maddi hata olduğu gerekçesiyle davacı vekili tarafından ikinci kez maddi hatanın düzeltilmesi talep edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, maddi hata düzeltim dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Maddi hata kavramından amaç; hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta hata olduğu açık ve belirgin olup, her nasılsa inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık hatalardır (Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 14.06.2023 tarihli ve 2023/3473 E., 2021/1915 K. sayılı ilamı).

Davacı vekilinin maddi hata dilekçesi yönünden yapılan incelemede; Dairenin yukarıda belirtilen 19.02.2024 tarihli ve 2022/8545 E., 2023/3539 K. sayılı onama ilâmında herhangi bir maddi hatanın bulunmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin maddi hatanın düzeltilmesi talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin maddi hatanın düzeltilmesi talebinin REDDİNE,

23.06.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2006, Karar No: 2020/2921, Tarih: 05.11.2020

**15. Hukuk Dairesi         2020/2006 E.  ,  2020/2921 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : ... Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi’nce verilen kararın temyizen tetkiki davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptâl tescil olmazsa bedelin tahsili talebine ilişkin olup ilk derece mahkemesince tapu iptâl ve tescil talebinin reddine, satış bedelinin tahsiline dair verilen karara karşı davacı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş, görevli ve yetkili ... Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun kabulüne dair verilen karar, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı davasında davalı arsa sahibi ... ile aralarında düzenlenen 20.11.2012 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre yapımını üstlendiği inşaatı bitirdiğini, sözleşme uyarınca yapılan 21 daire ve 2 adet iş yerinden davalı arsa sahibine 6 adet daire ve iş yerinin 1/2'si verilmesinin kararlaştırıldığını, diğer bağımsız bölümlerin kendisine ait olacağını, bunlardan 20 numaralı bağımsız bölümün de kendisine devredilmesi gereken daire olduğunu, ancak davalı arsa sahibinin 20 numaralı bağımsız bölümü davalı ...'e devrettiğini, bu devirin muvazaalı olduğunu belirterek 20 nolu bağımsız bölümün tapu kaydının iptâli ile adına tapuya kayıt ve tesciline, aynen tescilinin mümkün olmaması halinde dava konusu bağımsız bölümün bedelinin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... savunmasında 20 nolu bağımsız bölümü davalı arsa sahibinden satın aldığını, bedelini 27.06.2016 tarihinde Ziraat Bankası ve Halk Bankasından çekerek davalı arsa sahibi ...'e ödediğini, ... ile herhangi bir geriye dönük tanışıklığının ve alış verişinin olmadığını, üçüncü şahıslar aracılığıyla istediği miktarı ödeyerek evini satın aldığını ve parayı teslim ettiğini, satıştan sonra dairenin sorunlu olduğunu davacı ...'ın daire üzerinde hak iddia ettiğini öğrendiğini, kendisiyle görüştüğünde bir sözleşmeden bahsettiğini, fakat güvenlik sebebiyle evde olduğunu söyleyip göstermediğini, bunun üzerine kendisinin ... ile görüştüğünü, bir sorun olmadığını dairenin

kendisinin olduğunu, dükkan karşılığında takas ettiklerini, bununla ilgili belgelerin kendisinde mevcut olduğunu söylediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiş, davalı ... savunmasında dava konusu taşınmazı davalı ...'e sattığını, bu dairenin kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre davacı ...'a ait olduğunu, ancak davacının kendisine vermesi gereken dükkanı küçük verdiğini, yarı yarıya ortak oldukları dükkandaki hissesini davacıya satmak istediğini, davacının kabul etmesine rağmen hisse bedelini vermeyip daire vermeyi teklif ettiğini buna rağmen daireyi de vermediğini bunun üzerine davacıya ait daireyi davalı ...’e sattığını, davacı ile olan ihtilâfını davalı ...’in arkadaşına anlattığını, o kişinin durumu büyük ihtimalle ...'e anlattığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece dava konusu bağımsız bölümün arsa payı kat karşılığı inşaat sözleşmesi kapsamında davacıya ait olan taşınmazlardan olduğu, davalı ...'in davacı ile aralarındaki anlaşmazlıktan ötürü dava konusu bağımsız bölümü diğer davalı ...'e sattığı, bu bağımsız bölümün satış tarihindeki değerinin 131.920,00 TL olduğu, davacı tarafından davalı ...’in muvazaalı olarak 20 nolu bağımsız bölümü satın aldığı iddiasının ispatlanamadığı, davalı ...'in dava konusu bağımsız bölüme ilişkin mülkiyet hakkını kazanımının Türk Medeni Kanunu'nun 1023. maddesi kapsamında korunması gerektiği gerekçesiyle davacının tapu iptâli tescili talebi yönünden davanın reddine, dava konusu bağımsız bölümün bedeli olan 131.920,00 TL’nin davalı arsa sahibi ...'den tahsiline karar verilmiş, bu karara karşı davacı ... tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi tarafından dava konusu bağımsız bölüm tapusunun davalı arsa sahibi tarafından davalı ...’e 23.09.2016 tarihinde devredildiği, ödemenin ise 27.06.2016 tarihinde, yani tapu devrinden yaklaşık üç ay önce yapıldığı, davalı ...’in cevap dilekçesinde arsa sahibini tanımadığını beyan ettiği, davalı arsa sahibinin ise duruşmada İsmet'in dava konusu bağımsız bölümün yükleniciye düşen daire olduğunu bildiğini düşündüğünü beyan ettiği, taşınmaz satışında tanımadığı kayıt malikine üç ay önceden ödeme yapıp tapu devrini üç ay sonra almanın hayatın olağan akışına uymadığı gerekçesiyle ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak 20 numaralı bağımsız bölümün davalı ... adına olan tapu kaydının iptâli ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Davacı ile davalı arsa sahibi arasında düzenlenen 20.11.2012 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre 20 nolu bağımsız bölümün davacı yükleniciye ait olduğu ve inşaatın bitirilerek davacı yüklenicinin tapu devrini talep hakkını kazandığı ihtilâfsızdır. Kat karşılığı inşaat sözleşmelerinde, yükleniciye düşen dairelerin arsa sahibi tarafından satılması ve arsa sahibinin söz konusu taşınmazları yüklenicinin talimatı ile sattığını iddia etmesi halinde ispat külfeti arsa sahibine düşmektedir. Arsa sahibinin, bu iddiasını ispat etmesi hususunda Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre, adi de olsa yüklenicinin yazılı bir talimatı veya yüklenici ile alıcılar arasında yapılmış yazılı bir sözleşmenin varlığı aranmaktadır. Somut olayda davacı yüklenicinin, davalı arsa sahibine 20 nolu bağımsız bölümün satışı için talimat verdiği iddia edilmemiş, arsa sahibi savunmasında yüklenici ile aralarındaki ihtilâf nedeniyle bilinçli olarak sözleşme gereği davacıya ait olan bağımsız bölümü davalı ...’e sattığını açıklamış, İsmet’in yüklenici ile aralarında olan ihtilâfı bildiğini tahmin ettiğini belirtmiştir. Bu durumda üçüncü kişi konumundaki tapu maliki davalı ... davalı arsa malikinden tapuyu devralan iyiniyetli malik durumunda olup mülkiyet hakkını kazanımının Türk Medeni Kanunu'nun 1023.

maddesi kapsamında korunması gerekeceğinden ve buna göre de davalı arsa sahibinden satış bedelinin tahsiline karar verilmesi gerekirken satış bedelinin önceden ödenmesinin tapuyu davacıyı zarara uğratmak amacıyla muvazaalı olarak devraldığını kanıtladığı ve arsa sahibinin, davalı ...’in 20 nolu bağımsız bölümün mülkiyetinin ihtilâflı olduğunu bildiğine ilişkin varsayıma dayalı beyanının dikkate alınarak yanılgılı hukuki yorumla tapunun iptâline karar verilmesi doğru olmamış, bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyize konu Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK 371. maddesi gereğince BOZULMASINA, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 267,80 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davalı ...'e iadesine, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi’ne, karardan bir örneğin ise ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 05.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25629, Karar No: 2013/16277, Tarih: 07.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/25629 E.  ,  2013/16277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

Antalya Ticaret Sicil Memurluğunun 05.08.2011 tarih ve 19834 sayılı yazısına göre, borçlu şirketin 30.06.2010 tarihi itibariyle tasfiyeye girdiği ve ticareti usulüne aykırı terk suçunun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı cihetle, şikayetçi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan hükmün istem gibi ONANMASINA, 07.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/25967, Karar No: 2020/16624, Tarih: 24.11.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/25967 E.  ,  2020/16624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık ...'ın eşi ... isimli şahsın ikametinde gümrük kaçağı sigara bulundurduğu bilgisi üzerine sanığın ikametinde yapılan aramada kapalı koliler içinde kaçak sigara ele geçirilmesi ve sanığın tüm aşamalarda suçlamayı reddetmesi karşısında, ... tanık sıfatıyla dinlenilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

1-Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklinde düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla 5237 sayılı TCK'nin 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası mucibince ilgili hükümlerin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25145, Karar No: 2017/1002, Tarih: 01.02.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/25145 E.  ,  2017/1002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Anal ya da oral yoldan yapılan, eşcinsel veya grup halinde bulunulan cinsel birleşmelere ait görüntülerin veya cisimle yapılan mastürbasyon görüntülerinin tek başına “doğal olmayan” kavramı içerisinde değerlendirilemeyeceği, bu kavramın cinsel yaşamın içerisinde yeri olmayan, aşağılayıcı veya bütün toplum tarafından da doğal olarak kabul edilmeyen ilişkileri tanımladığı, bilirkişi raporunun içeriğine göre sanığın eyleminin TCK'nın 226/1. maddesinin ihlali niteliğinde olduğu ve bu maddeye göre cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, aynı Kanunun 226/4. maddesinden hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01.02.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.