muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/222, Karar No: 2011/7, Tarih: 25.01.2011

Sanık ... kollukta; “... ile 2005 senesi Temmuz ayı içerisinde, Maltepe'de köprünün yanında bulunan parkta tanıştım. Parkta, sonradan ismini ... olarak öğrendiğim şahıs ile samimi olduk. Kendisinin Maltepe’de bir sürücü kursunda hocalık yaparak çalıştığını, ayrıca Makine Kimya Kurumundan emekli olduğunu söyledi. Ben maddi sıkıntı içerisindeydim, bana işimi sorduğunda Genelkurmay Başkanlığında sivil memur olduğumu ve bankalara borcumun olduğunu da söylemiştim. İlk görüşmemizde kendisi bana tarihi eser işleri ile uğraştığını, bunları tanıdığı çevresine satarak para kazandığını söylemişti. Ben de bu tarihi eser muhabbeti geçtiğinde kendisine çalıştığım iş yerimde eski değerli silah, kılıç, madalya, tüfek, balta olduğunu, bunların savaştan kalma olduğunu söyledim. İş yerime daha dikkatli bakmamı, daha değerli şeylerin olacağını söyledi, ertesi gün buluşmak için sözleştik ve ayrıldık. Ertesi gün aynı yerde buluştuk, kendisine iş yerimde eski tabanca, kılıç, miğfer, madalya ve iki tane de kırmızı ve yeşil renkte Osmanlı Sancağının olduğunu söyledim. Bana Osmanlı Sancağının çok para yapacağını, değerlerinin yüksek olacağını, nadide, kıymetli olduklarını söyledi. Ayrıca bana ‘sen bunları alırsan, benim tanıdıklarım var, ben bunları kolay bir şekilde satarım’ dedi. ‘Sen yeter ki onları al’ dedi. Ben bu görüşmememizden 2-3 hafta kadar sonra bu iki Osmanlı Sancaklarından kırmızı olanını çaldım, evimizin yakınında açık araziye sakladım. Sancağı çalana kadar ... ile görüşmeye devam ettim. Bana kendisi iş yeri sürücü kursunun… numaralı telefonunu vermişti, cep telefonunun olup olmadığını bilmiyorum. Bana ‘bu mevzuları telefonda görüşmeyelim’ diyordu. Sancağı çaldıktan sonra ...'nu telefon ile arayarak, ‘abi senle bir görüşelim’ dedim, 'tamam' dedi. Aynı yerde buluştuğumuzda sancağı aldığımı söyledim, bana 'başka bir şey aldın mı' diye sordu, ben de başka bir şey almadığımı, kırmızı Osmanlı Sancağının daha pahalı olduğunu söylediğini kendisine hatırlatarak kırmızı olanını aldığımı söyledim. Sancağı sakladığım yere ...'nu götürdüm, sancağı çıkartarak kendisine gösterdim, eline alarak sancağı inceledi. Bana 'ertesi gün görüşelim, ben arkadaşlarım ile irtibata geçeyim, onlardan kaç para edeceğini öğreneyim' diyerek ayrıldık. Ertesi gün parka gelmedi, ben de iş yeri telefonunu arayarak, parka çağırdım, akşam parka geldi, kendisine 'abi bu işi yaptırdın, elimizde malzeme var' dedim, bana 'ver bana, sıkıntıya düşme' dedi, ben kendisine veremeyeceğimi söyleyerek kızdım. 'Bana bu işi yaptırarak ümit veriyorsun, sonra aramıyorsun' dedim. Ayrıca kendisine 'satacak yer bulamadın mı' diye sordum, bana alıcının çok olduğunu, ama sağlam alıcının olmadığını söyleyerek, 'biraz daha bekle' dedi. Ben de 'ne olacaksa olsun' dedim. Bana bir kere 50 YTL. para vermişti. Bu görüşmemizde ben ve Atilla tartışarak ayrıldık, kendisine 'bana bu işi yaptırdın, bunu kimseye söyleme, beni de yakarsın kendini de yakarsın' dedim. O da bana 's… lan' dedi, itekleşerek ayrıldık

. 'Bana bu işi yaptırarak ümit veriyorsun, sonra aramıyorsun' dedim. Ayrıca kendisine 'satacak yer bulamadın mı' diye sordum, bana alıcının çok olduğunu, ama sağlam alıcının olmadığını söyleyerek, 'biraz daha bekle' dedi. Ben de 'ne olacaksa olsun' dedim. Bana bir kere 50 YTL. para vermişti. Bu görüşmemizde ben ve Atilla tartışarak ayrıldık, kendisine 'bana bu işi yaptırdın, bunu kimseye söyleme, beni de yakarsın kendini de yakarsın' dedim. O da bana 's… lan' dedi, itekleşerek ayrıldık. Bir daha ben kendisini aramadım, sancağı başka birine satmak isterken 26.08.2006 tarihinde Sherton Otelinde yakalandım. Hakkımda Genelkurmay Askeri Mahkemesinde dava açıldı, tutuklandım, Mamak Cezaevinde 63 gün yattım, daha sonra serbest bırakıldım. Genekurmay'daki ifademde ... isimli şahıstan bahsetmedim, ismini vermedim. Cezaevinden Ramazan Bayramından önce çıktım, davam devam etti, en son 01.03.2006 tarihine dava sonuçlandı. Beni memurluktan men ettiler ve işsiz kaldım. Bu tarihten sonra bunalıma girdim. Bana bu işi yaptıran daha sonra ortada bırakan, hayatımı söndüren ... isimli şahsı düşünüyordum. Ben 1 Mart 2006 tarihinde tamamen Genelkurmay’dan atıldıktan sonra girdiğim bunalımın içerisinden çıkamadım, maddi ve ruhsal bunalım içerisindeydim. Atilla isimli şahsın bana kötülük yaptığını düşünerek, ona zarar vermek için, çalıştığını bildiğim Tandoğan Sürücü kursunun önüne 07.03.2006 günü de gittim, kendisini bekledim, çıktıktan sonra takip ettim ancak kaybettim. Dün yani 08.03.2006 günü de gittim, akşama doğru sürücü kursundan çıktı, kendisini takip ettim, bir kırtasiyeye uğradı, sonra elindeki poşetlerle yürüyerek gitmeye başladı, ben de kendisini takip ettim, arkasından vurmayı düşündüm, ancak kendisi ile konuşmayı düşündüm. Bir ara sokağa girdi, yürüyordu, bir bahçe kapısını açarak bina bahçesine girdi, ben kendisini takip ederek, bina girişinde kendisine 'Atilla beni tanıdın mı ?’ diye seslendim, o da bana dönerek 'yok tanıyamadım’ dedi. Ben de kafamdaki siyah şapkayı çıkartarak ışığın altına yaklaştım. 'Beni nasıl tanıyamadın, şimdi de tanımamazlıktan mı geliyorsun, .... ....' dedim, 'daha tanıyamadın mı ?’ dedim, o da bana 's… git lan, benim seninle, senin gibi o… çocukları ile işim olmaz, defol' dedi. Ben de 'demek öyle' dedim. Belimden çıkartmış olduğum tabancayı sürgüsünü çekip bırakarak doldurdum, şahsa doğru doğrulttum. Bir el karın bölgesine doğru, gelişi güzel ateş ettim, şahıs yere yıkıldı, bir kere daha ateş etmek istedim ancak tabanca ateş almadı. Ben de tabancanın sürgüsünü çekerek içerideki mermiyi atmasını, tekrar mermi almasını sağladım, bu sırada ... ayağa kalktı, arkadan boğazıma sarıldı, bu sırada yüzünü göremediğim beyaz kazaklı bir şahıs geldi, benim üzerime atladı, kolumdan tutarak silahı almaya çalıştı, daha sonra birkaç kişi daha geldi. Benim kafama vurdular, sendeledim hep beraber yere düştük, bana ‘silahı ver’ dediler, ben de kendilerine ‘silahı polise veririm, kaçmıyorum’ dedim

. Ben de tabancanın sürgüsünü çekerek içerideki mermiyi atmasını, tekrar mermi almasını sağladım, bu sırada ... ayağa kalktı, arkadan boğazıma sarıldı, bu sırada yüzünü göremediğim beyaz kazaklı bir şahıs geldi, benim üzerime atladı, kolumdan tutarak silahı almaya çalıştı, daha sonra birkaç kişi daha geldi. Benim kafama vurdular, sendeledim hep beraber yere düştük, bana ‘silahı ver’ dediler, ben de kendilerine ‘silahı polise veririm, kaçmıyorum’ dedim. Olayda kullandığım tabancayı verirsem öldüreceklerini düşünerek, tabancayı vermedim, şahıslardan biri tabancanın şarjörünü aldı. Daha sonra polisler geldi ve beni teslim aldılar. Pişmanım, böyle olmasını istemezdim, eğer benimle konuşsaydı olay bu boyuta gelmezdi, benimle konuşmadı, bana sürekli ağır küfürler etti, olayda bir anda oldu ve bitti. Benim öldürmek gibi bir kastım yoktu, amacım korkutmaktı, ama bana dolaylı olarak çok zarar verdiği için bu olay buraya kadar geldi. Dediğim gibi ben olayda kullandığım tetiği, gezi, emniyeti sarı diğer tarafları siyah olan tabancayı 2003 senesi Kasım veya Aralık ayı içerisinde Ulus İsmetpaşa'da, yerini ve telefonunu bilmediğim Mükerrem isimli şahıstan para ile satın aldım”, C.savcılığında farklı olarak; “Atilla'nın yönlendirmesi ile cezaevine girdim işimden atıldım, kendisini korudum, ismini mahkemede hiç bildirmedim buna rağmen Atilla beni hiç arayıp sormadı. Kendisi ile görüşmek istiyordum. Cezaevinden çıktıktan sonra bir süre bunalıma düştüm. 07.03.2006 günü Atilla’nın çalıştığı Maltepe'de bulunan sürücü kursuna gittim. Çıkışta kendisi bir motosiklete binip gittiği için konuşamadım… Üzerimde taşıdığım tabancayı çıkarttım, namlusuna mermi verdim, bunun üzerine Atilla 2-3 adım geri gitti ve küfür etmeye devam ediyordu. İyice sinirlendim, elim ayağım titredi tabancayı doğrultarak ateş ettim. Aramızda 2-3 m. mesafe vardı bir kez ateş ettim Atilla yere düştü. Aynı mesafeden tabancanın tetiğine bir kez daha bastım ancak tabanca tutukluk yaptı. Mekanizmayı ileri geri oynatarak mermiyi dışarı atmak istedim... Öldürmek amacım yoktu ama ağır küfürler edince tahrik altında kaldım ve cezaevinde iken benimle hiç ilgilenmemesi beni çok kızdırmıştı”, sorguda; “…yüz yüze konuşmak, Atilla’ya ulaşmak için çalışmakta olduğu sürücü kursu civarında gezinmeye başladım. Akşam üzeri hava kararmıştı. Atilla’yı yolda yürürken gördüm peşinden gittim. Maktûl bir kırtasiyeye girdi. İyice emin olmak için ve beni hatırlaması için kırtasiyenin önünde bekledim. Kırtasiyeden çıkınca, yukarıya doğru yürüdü çıkarken yüzüme baktı ancak görmezlikten geldi ben de bu sırada selam verir gibi elimdeki kasketimle reverans yaptım. Hızlı adımlarla yürümeye başladı. Ben de peşinden gidip beni tanımamazlıktan geldiği için sinirlenip bir arada aklımdan şunun arkasından yumruk atayım diyerek aklımdan da geçirerek peşinden gitmeye devam ettim… Rastgele salladım. Bir el ateş ettim, daha sonra panikledim. Bu arada birileri geldi

. Kırtasiyeden çıkınca, yukarıya doğru yürüdü çıkarken yüzüme baktı ancak görmezlikten geldi ben de bu sırada selam verir gibi elimdeki kasketimle reverans yaptım. Hızlı adımlarla yürümeye başladı. Ben de peşinden gidip beni tanımamazlıktan geldiği için sinirlenip bir arada aklımdan şunun arkasından yumruk atayım diyerek aklımdan da geçirerek peşinden gitmeye devam ettim… Rastgele salladım. Bir el ateş ettim, daha sonra panikledim. Bu arada birileri geldi. İyice korktum, tabanca ile havaya ateş etmek istedim ancak ateş almadı”, duruşmada; “… Kendisinin teşviki ile yaptım, beni kurtaracağını ve çevresi olduğunu söyledi, araziye gömdüm ondan sonra da maktûlün vasıtası ile sattık daha sonra yakalandım, kendisinin ismini vermedim cezaevine düştüm… Bana yardımcı olmadığı için kendisi ile buluşmak istiyordum, gelebileceği yerlere gittim parkta beklerken kendisini gördüm… Korkutmak için ateş ettim, öldürmek kastım yoktu, üzerime doğru gelince bacaklarına doğru ateş edecektim, bir el ateşten sonra direk üzerine geldiği için boynuma sarıldı, ondan sonra boynuma sarılıp vurmaya başlayınca ateş etmek istedim silah ateş almadı…şimdiki ifadem doğrudur” biçiminde savunma yapmıştır.

Bazı suçlarda ağırlaştırıcı bir neden olarak düzenlenen “tasarlama (taammüd)” Türk Ceza Yasasında açıkça tarif edilmemiş, tanımının ortaya konulması uygulamaya bırakılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 28.04.1998 gün ve 117-155, 13.11.2001 gün ve 239-247, 03.10.2006 gün ve 30-210, 15.12.2009 gün ve 200-290, 02.02.2010 gün ve 239-14 ile 16.02.2010 gün ve 251-25 sayılı kararları ile Özel Dairelerin yerleşik kararlarında kabul edildiği üzere, tasarlama; ani kast türünün dışında kalmakta, düşünce kastına girmektedir. Hukuki niteliği öğretide tartışmalı ise de, Yargıtay’ın duraksamasız uygulamalarına göre, tasarlamadan bahsedilebilmesi için:

1-Failin bir kimsenin yaşam hakkı veya vücut bütünlüğüne karşı eylemde bulunmaya sebatla ve koşulsuz olarak karar vermesi,

2- Failin düşünüp planladığı suçu işlemeden önce makul bir süre geçmesine ve ulaştığı ruhi sükûnete rağmen bu kararından vazgeçmeyip sebat ve ısrarla fiilini icraya başlaması,

3- Failin gerçekleştirmeyi planladığı fiili, belirlenmiş kurgu dâhilinde icra etmesi gerekmektedir.

Tasarlama halinde fail, anında karar verip fiili işlememekte, suç işleme kararı ile fiilin icrası arasında sükûnetle düşünebilmeye yetecek kadar bir süre geçmektedir. Fail, bu süre içerisinde suçu işleyip işlememe konusunda düşünmekte ve suçu işlemekten vazgeçme¬mektedir. Failin suçu işlemekten vazgeçmesi ve fakat bir başka nedenle ve bir başka ani kararla fiili işlemesinde tasarlamadan söz edilemez. Suç işleme kararının hangi düzeydeki eylem için ve ne zaman alındığı ile eylemin şarta bağlı olmayan bu kararlılıktan ne kadar zaman geçtikten sonra işlendiği mevcut kanıtlarla saptanmalı, suç kararıyla eylem arasında geçen zaman dilimi içerisinde ruhi sükûnete ulaşılıp ulaşılamayacağı değerlendirme konusu yapılmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay ele alındığında;

Genelkurmay Başkanlığı Destek Kıtalarında sıhhi tesisatçı sivil memur olarak çalışmakta olan sanık ..., çaldığı bir Osmanlı Sancağını 17.08.2005 tarihinde satmaya çalışırken yakalanması üzerine Genelkurmay Askeri Mahkemesince yargılanmış ve 01.03.2006 gün ve 65-47 sayılı kararla 5 ay hapis cezasına mahkûm edilmiş, ayrıca bu eylemi nedeniyle Devlet memurluğundan çıkartılmıştır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay ele alındığında;

Genelkurmay Başkanlığı Destek Kıtalarında sıhhi tesisatçı sivil memur olarak çalışmakta olan sanık ..., çaldığı bir Osmanlı Sancağını 17.08.2005 tarihinde satmaya çalışırken yakalanması üzerine Genelkurmay Askeri Mahkemesince yargılanmış ve 01.03.2006 gün ve 65-47 sayılı kararla 5 ay hapis cezasına mahkûm edilmiş, ayrıca bu eylemi nedeniyle Devlet memurluğundan çıkartılmıştır.

Sanık, Genelkurmay Askeri Mahkemesince hapis cezasına mahkûm edilmesi ve Devlet memurluğundan atılması nedeniyle, kendisini sancak çalma suçuna azmettirdiğini, buna karşın suçun işlenmesinden sonra yardım etmediğini düşündüğü maktûlü öldürmeye karar vermiş, bunu gerçekleştirmek için bir plan yapmış ve bu amaçla daha önceden satın aldığını söylediği ruhsatsız tabancasını yanına alarak suç tarihinden bir gün önce yani 07.03.2006 tarihinde maktûlün çalıştığı sürücü kursunun önüne giderek beklemeye başlamıştır. Maktûlün sürücü kursundan çıkması üzerine kendisini bir süre takip etmişse de daha sonra kaybetmesi nedeniyle eylemini gerçekleştirememiştir. Buna rağmen planını gerçekleştirmekten vazgeçmeyen sanık bir gün sonra yani 08.03.2006 tarihinde tekrar maktûlün çalıştığı sürücü kursunun önüne giderek maktûlün çıkışını beklemeye başlamıştır. Tanınmamak için bir şapka takan sanık, maktûlü uzun süre takip etmiş, oturduğu apartmanın önüne gelip evinin ziline bastığında ise kendisine arkadan seslenmiştir. Maktûlün kendisini tanımaması üzerine başındaki şapkayı çıkararak ismini söylemiş, maktûlün kendisini terslemesinden sonra da yanında taşıdığı ruhsatsız tabancayı çıkarıp ağzına mermi vererek yakın mesafeden maktûlün batın bölgesine bir el ateş etmiştir. Sanık tekrar ateş etmek istediyse de bu kez tabanca tutukluk yapmış, doldur boşalt yaparak sıkışan mermiyi çıkartmış, tekrar namluya mermi verdiği sırada maktûlün kendisine müdahale etmesi nedeniyle ateş edememiş ve aralarında boğuşma başlamıştır. Silah sesini duyan maktûlün oğlu Emre ve tanıklar Emrah, Eklil ve Lütfü’nün müdahale etmesiyle sanık yüzüstü yere yatırılarak ateş edemeyecek şekilde etkisiz hale getirilmiş ise de elindeki silah ancak olay yerine gelen polis ekibince alınabilmiştir.

Dosyadaki kanıtlara göre bu şekilde gerçekleşen ve bu gerçekleşme konusunda herhangi bir uyuşmazlık da bulunmayan olayda, sanığın sancak çalma eyleminde kendisini azmettirdiğini ileri sürdüğü ve bu nedenle Genelkurmay Askeri Mahkemesince hapis cezasına mahkûm edilmesinden ve memuriyetten atılmasından sorumlu olduğunu düşündüğü maktûl Atilla’yı öldürmeye karar verdiği, bu amaçla aralarında telefon irtibatı olmasına karşın bu yolu kullanmadan yanına ruhsatsız tabancasını da alarak olaydan bir gün önce maktûlün iş yerinin önüne gidip çıkmasını beklediği, sürücü kursundan çıkan maktûlü kaybetmesi nedeniyle planladığı eylemi gerçekleştiremediği, buna rağmen vazgeçmeyerek bir gün sonra yine ruhsatsız tabancasını alarak, başına taktığı bir şapka ile sürücü kursunun önünde maktûlün çıkışını beklediği, işyerinden çıkan maktûlü oturduğu apartmanın önüne gelinceye kadar ısrarla takip ettiği, evine girmek üzere zile basan maktûle seslenip yanına yaklaştığı, taşıdığı ruhsatsız silahı çıkarıp yakın mesafeden yaşamsal batın bölgesine doğru ateşlediği, tekrar ateş etmek istediyse de tabancanın tutukluk yaptığı, vazgeçmeyip ısrarla tekrar ateş etme isteğini gerçekleştirmek için sıkışan mermiyi namludan çıkartarak namluya tekrar mermi verdiği, ancak bu sırada kendisine müdahale eden maktûl, maktûlün oğlu ve tanıkların engel olması nedeniyle ikinci kez ateş edemediği sabit olduğuna göre, sanığın kasten öldürme eylemini tasarlayarak gerçekleştirdiğinin kabulü zorunludur.

Bu itibarla, olayda tasarlamanın bulunmadığını kabul eden yerel mahkeme direnme hükmünde isabet bulunmadığından bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir kısım Genel Kurul Üyesi; “Olayda tasarlamanın koşullarının gerçekleşmediği, sanığın eyleminin haksız tahrik altında kasten öldürme olarak kabul edilmesi gerektiği ve bu nedenle yerel mahkeme direnme hükmünün onanması gerektiği” görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.06.2010 gün ve 204-216 sayılı direnme hükmünün BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere, Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.12.2010 günü yapılan birinci müzakerede yasal çoğunluk sağlanamadığından, 25.01.2011 günü yapılan ikinci müzakerede tebliğnamedeki isteme aykırı olarak oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7268, Karar No: 2017/5819, Tarih: 11.12.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/7268 E.  ,  2017/5819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/05/2011, 27/03/2014 tarihli tebliğnameleri ve 21/3/2014 günlü kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-) Sanıklar ... ve ... hakkında yakınan ...'a yönelik yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde, nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 150.maddesinin 2.fıkrasındaki "malın değerinin azlığı" kavramında yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanıkların özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği; somut olayda sanıkların yakınan ...'ın ceplerini arayarak parası, cüzdanı ve kimliğini aldıklarının anlaşılması karşısında, koşulları oluşmadığı halde aynı Yasanın 150/2.maddesiyle cezadan indirim yapılması,

II-) Sanıklar ... ve ... hakkında yakınan ...'a yönelik yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Yakınan ...'un sanıklar ... ve ...'ü aşamalarda teşhis edemediği ve yakalanan sanıkların üzerinden yakınan ...'a ait bir şeyin çıkmadığının anlaşılması karşısında, sanıkların mahkumiyetini gerektirir delillerin neler olduğu karar yerinde gösterilip tartışılmadan yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ile sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 11.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26240, Karar No: 2015/27835, Tarih: 07.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/26240 E.  ,  2015/27835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş akdinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğini beyan ederek, müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın haksız ve yersiz olduğunu, müvekkili şirkette çalışanların sağlık sorunlarında ilk müdahale amacıyla 24 saat esasına göre işyeri hekimi, sağlık memuru ve hemşire bulunduğunu, prosedüre göre hastalanan personelin öncelikle işyeri hekimine muayene olması ve hekim tarafından gerekli görülmesi halinde hastaneye sevk edilmek suretiyle hastalığının tedavisine başlanması gerektiğini, davacının çoğu kez işyeri hekimine muayene olmadan değişik sağlık kuruluşlarına başvurmak suretiyle müteaddit defalar rapor aldığını, davacı ile birlikte sık sık rapor alan diğer personelin de iş sözleşmelerinin aynı gerekçe ile feshedildiğini, feshin geçerli nedene dayandığını beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; davalının fesih bildiriminde fesih nedeni olarak davacının hasta olmadığı halde raporlar aldığını iddia ettiğini, davalının davacının hasta olmadığı halde rapor aldığını ispat etmek edemediğini bu nedenle feshin haklı ve geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacının iş sözleşmesi muhtelif sağlık birimlerinden hasta olmadığı halde raporlar getirip devamsızlık yaptığı gerekçesiyle 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II maddesi uyarınca feshedilmiştir. Davacının sahte rapor aldığı kanıtlanmamaktaysa da, davalı fesih bildiriminde davacının raporlar getirdiğini ve bu nedenle devamsızlık yaptığını belirtmiştir. Nitekim dosya içeriğine göre davacı bir çok defa rahatsızlandığı için rapor kullanmıştır. Davalı maddi vakıa olarak buna dayanmıştır. Hakim ortaya konulan vakıalara uygulanacak hükmün kapsamını ve hukuki nitelendirmeyi resen araştırmakla yükümlüdür. Davacının haklı neden niteliğinde olmayan ve işverence maddi vakıa olarak belirtilen davranışının iş akışını bozacağı açık olup, işverenin buna katlanması beklenemez. Davacının iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayanmadığı ancak sık sık rahatsızlanarak raporlar alan davacının davranışının fesih için geçerli sebep oluşturduğunun kabulü gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi hatalıdır.4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 921.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 07/10/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.