muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3274, Karar No: 2024/3567, Tarih: 01.04.2024

01.02.2009-30.02.2009 arası 15 gün,

olmak üzere toplam 135 günde davacının davalılar nezdinde 1110 TL ücret ile çalıştığının tespitine,

Davacının sigortalı olarak çalıştığı,

07.10.2008-31.10.2008 arası 15gün,

01.11.2008-30.11.2008 arası 15 gün,

01.12.2008-31.12.2008 arası 15 gün,

01.01.2009-30.01.2009 arası 15 gün,

01.02.2009-30.02.2009 arası 15 gün,

01.03.2009-31.03.2009 arası 30 gün,

01.04.2009-31.04.2009 arası 30 gün,

01.05.2009-31.05.2009 arası 30 gün,

01.06.2009-31.06.2009 arası 30 gün,

01.07.2009-31.07.2009 arası 30 gün,

17.09.2009-30.09.2009 arası 14 gün,

01.10.2009-31.10.2009 arası 30 gün,

01.11.2009-30.11.2009 arası 30 gün,

01.12.2009-31.12.2009 arası 30 gün,

01.01.2010-30.01.2010 arası 30 gün,

01.02.2010-19.02.2010 arası 19 gün süre ile (işyerinin kapsamda olmadığı 01.08.2009-16.09.2009 tarihleri arası hariç) olan ücretinin 1.110 TL olduğunun tespitine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı, davalı Kurum ile davalı ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı ... vekili davanın reddinin gerektiğini belirterek temyiz etmiştir.

2.Davalı Kurum vekili davanın reddinin gerektiğini belirterek temyiz etmiştir.

3.Davacı vekili, kurulan hükmün açık olmadığını, infazda tereddüde neden olacağını ve tespit edilen ücret miktarının düşük olduğunu, reddedilen dönemde çalışmalarının bulunduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet ve prime esas kazançların tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddesi 5510 sayılı Kanun'un 80 inci madde hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, göre davalıların tüm, davacı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Eldeki davada, davacı vekili davacının 01.08.2008-19.02.2010 tarihleri arasında net 1.300-TL ücretle davalılara ait işyerlerinde kesintisiz çalıştığının tespitini istemiş olup Mahkemece davacının davalı iş yerlerinin kapsamda olmadığı 01.08.2009- 16.09.2009 tarihleri hariç çalışmasına yönelik verilen hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2.Eldeki davada, davacı vekili davacının 01.08.2008-19.02.2010 tarihleri arasında net 1.300-TL ücretle davalılara ait işyerlerinde kesintisiz çalıştığının tespitini istemiş olup Mahkemece davacının davalı iş yerlerinin kapsamda olmadığı 01.08.2009- 16.09.2009 tarihleri hariç çalışmasına yönelik verilen hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3.Davacının 07.10.2008 - 31.07.2009 tarihleri arasında davalılardan ... Demirkol'a ait 1150913 sicil numaralı iş yerinden kısmi, 17.09.2009 - 19.02.2010 tarihleri arasında da diğer davalı ...'a ait iş yerinden tam bildirimleri olduğu, davanın kısmen kabulüne karar verildiği, iş yerinin kapsamda olmadığı gerekçesiyle tespitine karar verilmeyen 01.08.2009 -16.09.2009 dönemleri açısından davalılardan ...'un vergi kaydı olduğu hususunun dikkate alınmadığı anlaşılmakla söz konusu dönem açısından bu davalının vergi kaydı olduğu gözetilerek Mahkemece dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle bir karar verilmelidir.

4.Ayrıca Mahkemece kısmen kabul yönünden hüküm kurulmasına rağmen davanın kabulüne denilmesi de usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgililere iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

01.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/489, Karar No: 2009/438, Tarih: 21.10.2009

**Hukuk Genel Kurulu         2009/7-489 E.  ,  2009/438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yomra Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2008

Taraflar arasındaki muhdesat tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Yomra Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne  dair verilen 29.11.2007 gün ve 2007/17-225 sayılı kararın incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 16.05.2008 gün ve 2008/1942-2188 sayılı ilamı ile bozulmuş; mahkemenin önceki kararında direnmeye ilişkin 28.11.2008 gün ve 2008/198-209 sayılı kararının davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine Hukuk Genel Kurulunun 03.06.2009 gün ve 2009/7-164-239 sayılı kararıyla onanmakla davalı Mustafa Yıldırım 27.07.2009 tarihli dilekçesi ile karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Hukuk Genel Kurulu kararının davalılar vekiline ilişkin tebligat kalemde elden tebliğ edilmiş; tebliğ tarihi önce 08.07.2009 olarak yazılmışsa da üstü çizilerek 13 rakamı eklenmiştir. Ancak bu düzeltme tasdik  taşımamakta; tereddüde neden olmaktadır.

Açıklanan tereddüdün giderilmesi için davalılar vekiline Hukuk Genel Kurulu kararının tebliğ tarihinin hangi tarih olduğunun açıkça bildirilmesi ve anılan  eksiğin giderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere yeniden gönderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE 21.10.2009  gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2907, Karar No: 2014/4279, Tarih: 10.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/2907 E.  ,  2014/4279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece ikinci defa yapılan geri çevirme kararı tam olarak yerine getirilmemiştir.

Bu nedenle;

Kahramanmaraş Belediye Başkanlığı'nca dosyaya gönderilen 28.01.2014 ve 451 sayılı yazıda dava konusu taşınmazın bir kısmının 17.12.2009 tarihinden önce 23.03.1981 tarihinde 1/1000 ölçekli imar planı içerisine alındığını ve 07.12.2006 tarihinde onanan 1/5000 ölçekli nazım imar planı içerisinde küçük sanayi işyerleri alanı, belediye hizmet alanı ve yol olarak imar planı içerisine alınmış olup, çoğunluk kısım her iki imar planının dışında kaldığı ve etrafının meskûn olmadığı, yerleşim yeri içerisinde bulunmadığı belirtilmiştir.

Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) dava konusu taşınmazın 1981 tarihli 1/1000 ölçekli imar planı içerisine alınış amacı, aynı tarihli 1/1000 ölçekli imar planının yapılış amacı, şehir imar planı olup olmadığı, bu planın daha sonra iptal edilip edilmediği ve dava konusu taşınmazın 1/1000 ölçekli imar planında olup olmadığı ve kısmen 1/1000 ölçekli imar planında ise ne kadarlık kısmının 1/1000 ölçekli imar planında kaldığı, bu plan içine alındığı tarih, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, plandaki konumu, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının ve yukarıda açıklanan 28.01.2014 tarihli belediye

başkanlığının dava konusu taşınmazın 1/1000 ve 1/5000 imar planında olduğuna ve çoğunluk kısmın her iki imar planının dışında kaldığına dair belediye başkanlığının yazı cevabındaki çelişkinin belediye başkanlığından sorularak giderilmesinden, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından ve tekrar yazışma yapılmasına ve zaman kaybına mahal bırakmayacak şekilde istenilen hususların gereği gibi yerine getirildiğinin ve yeterliliğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6968, Karar No: 2021/15208, Tarih: 01.06.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/6968 E.  ,  2021/15208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın suça konu silahı 3 yıl önce tanımadığı bir şahıstan satın aldıktan sonra ikametinde bulundurduğunu ikrarı karşısında eyleminin 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326. maddeleri gereğince BOZULMASINA, 01.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1926, Karar No: 2017/525, Tarih: 22.03.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2014/1926 E.  ,  2017/525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “maddi ve manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Gebze 3. İş Mahkemesince kısmen kabulüne dair verilen 24.05.2013 gün ve 2011/1190 E.-2013/201 K. sayılı kararın temyizen incelenmesi davalı şirket vekilince istenilmesi üzerine, Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 10.12.2013 gün ve 2013/16423 E., 2013/23531 K. sayılı kararı ile;

"..1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı şirketin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazasına uğrayan davacının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 41.839,70 TL maddi tazminatın, 20.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Davacının iş kazası sonucu % 20 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı olayda, davalı işveren şirketin % 70 oranında, davacının % 30 oranında kusurlu oldukları dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin işçi sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince almamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23/06/2004, 13/291-370 )

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hükmedilen 20.000,00 TL manevi tazminat biraz fazladır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı şirketin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır…"

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hükmedilen 20.000,00 TL manevi tazminat biraz fazladır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı şirketin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır…"

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, iş kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili müvekkilinin davalı Sistem Çatı Çatı Kaplama ve İzolasyon Mal. T. San. Tic. Ltd. Şti’ne ait işyerinde sac şekillendirme ve kanca kaplamacısı olarak çalışmakta iken 07.05.2003 tarihinde alüminyum sacın kenarlarının taşıp hurdaya çıkmaması için iki elini sacın yan taraflarına bastırdığı sırada sağ elini makinenin merdanesine kaptırması sonucu üç parmağını kaybettiğini ileri sürerek fazlaya dair talep ve manevi tazminata ilişkin dava hakkı saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davacı vekili birleşen Gebze 2. İş Mahkemesinin 2012/552 E.,2012/597 K. sayılı dosyasında ise müvekkilinin 07.05.2003 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle 35.000,00 TL manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davacı vekili maddi tazminat talebini 30.04.2013 tarihinde 41.839.70 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı şirket vekili olayın 07.05.2003 tarihinde davacının kusur ve ihmali sonucu meydana geldiğini, kazanın meydana gelmesinde işverenin alabileceği herhangi bir önlemin bulunmadığı gibi kazanın davacı işçinin dalgınlığı nedeniyle gerçekleştiğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacının 07.05.2003 tarihinde saat 17.45 sıralarında davalı işverene ait işyerinde çalışırken sac makinesini şekillendiren alüminyum sac malzemesinin yukarı kalkmasını engellemek için eli ile malzemeye bastırdığı sırada malzemenin esneme hareketi yapması ile sağ elinin makine merdanesinin arasına girmesi sonucu yaralandığı ve bu yaralanmadan dolayı davacının % 20 oranında malul kaldığı, bu olayın oluşumunda davalı işverenin % 70, davacının ise % 30 kusurunun bulunduğu, 41.839,70 TL maddi tazminatın kabulüne ve manevi tazminata ilişkin talebinin ise kısmen kabulü ile 20.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı şirketten alınarak davacıya verilmesine, fazla istemin ise reddine karar verilmiştir.

Davalı şirket vekilinin temyizi üzerine hüküm Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Yerel mahkemece önceki karardaki gerekçeler tekrar edilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme hükmünü, davalı şirket vekili temyize getirmiştir.

Davalı şirket vekilinin temyizi üzerine hüküm Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Yerel mahkemece önceki karardaki gerekçeler tekrar edilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme hükmünü, davalı şirket vekili temyize getirmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; somut olay bakımından iş kazası nedeniyle yaralanan davacı yararına takdir edilen manevi tazminat miktarının biraz fazla olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Manevi tazminat isteminin temelinde, davalıların haksız eylemi yatmaktadır. Bilindiği üzere, haksız eylemin unsurları; zarar, fiil ile zarar arasında illiyet bağı, fiilin hukuka aykırı olmasından ibarettir.

Öte yandan, Mülga 818 sayılı Borçlar Kanununun 47. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 56.) maddesinde düzenlenen manevi tazminatta kusurun gerekmediği, ancak takdirde etkili olabileceği, 22.6.1966 tarih ve 1966/7 Esas 1966/7 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıkça vurgulanmıştır. Bu kararın gerekçesinde, taktir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar, her olaya göre değişebileceğinden, hâkim bu konuda taktir hakkını kullanırken, ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Yine BK 47 (TBK 56). maddesi hükmüne göre; hâkimin özel halleri gözönünde tutarak, manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği tutar adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı, aslında ne tazminat ne de cezadır. Çünkü mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını amaç edinmediği gibi, kusurlu olana yalnız hukukun ihlalinden dolayı yapılan bir kötülük de değildir. Aksine, zarara uğrayanda bir huzur duygusu uyandırmayı, aynı zamanda ruhi ızdırabın dindirilmesini amaç edindiğinden, tazminata benzer bir fonksiyonu da vardır. O halde bu tazminatın sınırı, onun amacına göre belirlenmelidir. Taktir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Manevi tazminat, beden gücü kaybı nedeniyle bozulan ruh huzurunun, duyulan ve ileride duyulacak elem ve ızdırabın kısmen ve imkan nisbetinde iadesini amaçladığından hâkim, MK’nun 4. maddesi gereğince hak ve nesafete göre takdir hakkını kullanarak, manevi tazminat miktarını tespit etmelidir.

Hâkim belirlemeyi yaparken somut olayın özelliğini, zarar görenin ekonomik ve sosyal durumunu, paranın alım gücünü, maluliyet oranını, beden gücü kaybı nedeniyle duyulan ve ileride duyulacak elem ve ızdırabı gözetmelidir (Hukuk Genel Kurulunun 28.05.2003 gün 2033/21-368-355 ve 23.06.2004 gün 2004/13-291-370 sayılı kararları).

Hâkim belirlemeyi yaparken somut olayın özelliğini, zarar görenin ekonomik ve sosyal durumunu, paranın alım gücünü, maluliyet oranını, beden gücü kaybı nedeniyle duyulan ve ileride duyulacak elem ve ızdırabı gözetmelidir (Hukuk Genel Kurulunun 28.05.2003 gün 2033/21-368-355 ve 23.06.2004 gün 2004/13-291-370 sayılı kararları).

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde 07.05.2003 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle, davacının iş göremezlik derecesinin % 20 olarak belirlendiği, olayın meydana gelmesinde davacının % 30, davalı işverenin ise % 70 kusurlu olduğu hususlarında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında, somut olay itibariyle mahkemece hükmedilen manevi tazminat miktarının isabetli olduğu bu nedenle yerel mahkemenin direnme kararının onanması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de, bu görüş kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

Buna göre tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle iş kazası sonucunda davacıda iş göremezlik derecesi, olayın meydana geldiği tarihteki paranın alım gücü dikkate alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarının fazla olduğunun anlaşılmasına göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı şirket vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22.03.2017 gününde oyçokluğu ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2009/8034, Karar No: 2009/8389, Tarih: 07.12.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/8034 E.  ,  2009/8389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişme konusu 126 ada 9 sayılı parsele komşu bulunan 126 ada 7, 8, 10 ve 11 sayılı parsellerin kadastro tespit tutanağı suretleri ve varsa dayanağı olan kayıtlar ile, kadastro tespitleri kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının,

2- Çekişme konusu 112 ada 12 sayılı parsele komşu bulunan 112 ada 10, 13, 14, 15, 58, 78, 80 ve 75 sayılı parsellerin kadastro tespit tutanakları ve dayanaklarını oluşturan kayıtların, kadastro tespitleri kesinleşmiş ise kadastroca oluşan tapu kayıtlarının, davalı iseler bu hususta düzenlenecek dosya inceleme tutanaklarının,

3- Belirtmelik tutanağında sözü edilen 1936 tarih 45 ve 172 tahrir numaralı Hazine adına kayıtlı vergi kayıtlarının,

4- Toprak Tevzi Komisyonunca yapılan çalışma sonunda oluşan 26.11.1965 tarih ve 266, 26.11.1965 tarih ve 140 sıra numaralı tapu kayıtlarının kişilere temlik edilip edilmediği, edilmiş ise tapu kaydı oluşup oluşmadığı araştırılarak Toprak Tevzi Komisyonunca dağıtıma ilişkin tüm belge, cetvel ve kayıtlar ile, varsa yukarıda söz edilen tapu kayıtlarının gittilerinin,

5- Davacılar tarafından Hazineye ecrimisil ödenip ödenmediği Mal Müdürlüğünden sorularak varsa ödemeye ilişkin makbuz örneklerinin,

6- Davacı ... ile dava dışı ... ... ve ...'e Hazine tarafından taşınmaz verilip verilmediği dairesinden sorularak, varsa bu şekilde verilmiş taşınmazlarla ilgili tüm belgelerin getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.