muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2091, Karar No: 2011/7669, Tarih: 19.09.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/2091 E.  ,  2011/7669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

İncelenmesine gerek görüldüğünden;

1-)Takip borçlusu “... Temizlik Otomotiv Tekstil İnş.Gıda San.Tic.Ltd.Şti.” nin ilk kuruluşundan günümüze kadar, kurucularını, tüm ortaklarını, ortak değişikliklerini, yetkililerini, hisse durumlarını, ortakların nüfus kayıtlarını, merkez ve şube adreslerini, adres değişikliklerini gösterir ticaret sicil kayıt örneklerinin,

2-)22.10.2009 tarihinde uygulanan haciz işlemi sırasında hazır bulunan ... oğlu, 1972 ..., .. D.lu) ve borçlu şirket ortağı ...'ın eşlerini de gösterir vukuatlı aile nüfus kayıt örneklerinin,

3-) Zabıta marifetiyle yaptırılacak araştırmaya ve Vergi Dairesi kayıtlarına göre, davacı 3.kişi ...'un daha önceden başka yer ve adreste ticari faaliyette bulunup bulunmadığının, sorulup araştırılması, varsa; iştigal konusu, adresi, işe başlama ve terk tarihlerini gösterir resmi kayıtların getirtilerek evraka eklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.9.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9397, Karar No: 2021/9078, Tarih: 25.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9397 E.  ,  2021/9078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2009 takvim yılına ait defter ve belgelerin ibraz edilmemesi nedeniyle “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçundan açılan kamu davasında; aynı takvim yılına ait defter ve belgelerin daha önce sanıktan 2012 tarihinde tebligatla istendiği, ibraz edilmemesi nedeniyle sanık hakkında Küçükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2015 tarihli, 2012/1933 Esas ve 2015/219 Karar sayılı kararıyla mahkûmiyet hükmü verildiği anlaşılmakla; aynı yıla ait defter ve belgelerin bir kez istenebileceği, tekrar istenmesi üzerine ibraz edilmemesinin yeni bir suç oluşturmayacağı anlaşılmakla; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa, davanın reddine karar verilir.” hükmü gereğince mükerrer dava niteliği taşıyan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, mahkûmiyete hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafisi ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün sair nedenleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 25.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8634, Karar No: 2022/20716, Tarih: 25.10.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/8634 E.  ,  2022/20716 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sesli yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 02/09/2020 tarihli ve 2020/59573 soruşturma, 2020/65596 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 03/03/2021 tarihli ve 2021/1094 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28/04/2022 gün ve 2022/41626 sayılı istem yazısıyla dava dosyasının kanun yararına bozulması talebiyle Dairemize gönderilmesi üzerine,

İstem yazısında; "5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin, "..." isimli ... hesabından yapılan “... DÖNEMİNDE YÜZDE 15 ZAM'A YAZAR KASA FIRLATAN PEZEVENK NERDESİN??" şeklindeki paylaşımın şüpheli tarafından ... hesabından paylaşılarak müvekkiline karşı hakaret suçunun işlendiğinden bahisle yaptığı şikâyet üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca ... isimli sosyal paylaşım sitesi ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerinin, sitenin faaliyet merkezinin bulunduğu Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevaplanmadığı, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheli hakkında atılı suçu işlediği konusunda dava açmaya yeter şüphe oluşturacak delile ulaşılamadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde şüpheli hakkında, "Şüphelinin ... hesabında; serbest çalışan olduğu, ... Lisesinde okuduğu, memleketinin .../... olduğu, ...'da yaşadığı, güvenlik görevlisi olduğu, 12/10/1996 tarihinde evlendiği, ... isminde çocuğunun olduğu..." şeklinde kimliğini tespite yarayabilecek bilgilerin verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, bahse konu şikayet üzerine başlatılan soruşturma kapsamında ... Cumhuriyet Başsavcılığının ... İl Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğüne hitaben yazmış olduğu 24/03/2020 tarihli yazıda, çok yönlü araştırma yapılarak ve gerektiğinde resmi veya özel kurum ve şirketlerle de temasa geçilerek; paylaşımın yapıldığı IP, paylaşımı yapan şüphelinin kimlik, adres ve diğer irtibat bilgilerinin tespit edilmesinin istenmesini takiben, ilgili kurumlarla (... Nüfus Müdürlüğü, ... Emniyet Müdürlüğü, vs.) yazışma yapılarak araştırma yapılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hangi birimde çalıştığı belirtilmeyen iki polis memuru tarafından tanzim edilen ve matbu olduğu değerlendirilen 18/08/2020 tarihli tutanakta atılı suça ilişkin Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevap verilmediğinden bahisle başkaca herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. " denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için. emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

Her ne kadar şüpheliye ait sosyal medya hesabına erişim sağlayan kullanıcıların IP numaralarının tespiti için Amerika Birleşik Devletleri adli makamlarından yardım talebinde bulunulması gerektiği, Amerika Birleşik Devletleri adli makamlarının ise sadece "intihara teşvik, çocuk pornosu ve terör" suçlarından dolayı uluslararası istinabeye cevap verdikleri, hakaret ve tehdit suçlarının ise Amerika Birleşik Devletleri yasalarına göre suç teşkil etmemesi, tazminata konu eylem olarak değerledirilmesi nedenleriyle adli yardımlaşmada bulunulamadığı, ayrıca somut olayda adı geçen sosyal paylaşım siteleri bilişim sistemi niteliğinde olmadığından adli yardım talebinde bulunulmasının da mümkün olmadığı, dosyanın daimi aramaya alınmasında da fayda olmayacağı, gerekçeleriyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmişse de, soruşturma dosyası kapsamında yeterli ve etkili soruşturma işlemi yapılmadan bu karar verilmiştir. CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddedilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 03/03/2021 tarihli ve 2021/1094 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 25/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1002, Karar No: 2014/4927, Tarih: 26.06.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1002 E.  ,  2014/4927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2013

NUMARASI : 2012/131-2013/245

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın davacılar N.. S.. ve M.. K..'ın aktif husumet ehliyeti bulunmadığından reddine, diğer davacının davasının kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilleri arsa sahipleri ile davalı yüklenici arasında 16.11.2007 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi imzalandığını, yüklenicinin toplam 15 daireli bir bina yapmayı taahhüt ettiğini, fakat sözleşmeye aykırı olarak 2. bodrumda 2 adet daire olmak üzere toplam 17 daire inşaa ettiğini, fazladan yapılan iki dairenin yüklenici tarafından üçüncü kişilere satıldığını, sözleşmede paylaşım oranının %65 yüklenici, %35 arsa sahipleri olarak belirlendiğini, 2. bodrum katta fazladan yapılan iki dairenin %35'lik kısmının değerinin arsa sahibi müvekkillerine ödenmesi gerektiğini, mahkeme aracılığıyla yaptırılan tespitte müvekkillerine düşen payın 42.000,00 TL olarak belirlendiğini, aynı tespit raporunda ikinci bodrum kattaki sığınağın projesine uygun tamamlanmadığını, gerekli imalatların yapılabilmesi için 5.000,00 TL harcanması gerektiğini, delil tespiti için toplam 968,55 TL yargılama gideri yapıldığını, belediyeden iş bitimi belgesi alınmadığı için yapı kullanma izin belgesinin de alınamadığını ileri sürerek, toplam 47.968,55 TL alacağın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; yüklenicinin, taraflar arasındaki sözleşme gereği kişisel hak elde edebilmesi için sözleşmedeki edimlerini yerine getirmesi gerektiği, inşaatın seviyesinin % 96 civarında olduğu, fazladan yapılıp satıldığı ileri sürülen dairelerin, 1 ve 2 nolu bağımsız bölümler olduğu, 1 nolu dairenin 19.08.2010 tarihinde dava dışı M.Y..'a satıldığı, 2 nolu dairenin 18.08.2010 tarihinde A. C..'a, A. C..tarafından da 27.12.2011 tarihinde N. A..'e satıldığı, bu satışlar sırasında kısıtlama getirmeyen N.. S.. ve M.. K..'ın aktif husumet ehliyetinin kalmadığı, sözleşmeden doğan hakların dava dışı maliklere satış ile birlikte devir ve intikal ettiği, satış sırasında bu arsa sahiplerinin haklarını saklı tutmadıkları, eksik işler bedelinin 4.950,00 TL olduğu, davacının talep edeceği miktarın 1.650,00 TL olduğu, ikinci bodrum kat 1 nolu dairenin değerinin 50.000,00 TL, ikinci bodrum kat 2 nolu dairenin değerinin ise 48.000,00 TL olduğu, iki dairenin bedelinin 98.000,00 TL olduğu ve %35'inin 34.300,00 TL ettiği, bu bedelden davacı

R.. Ç..'ın payına 11.433,00 TL isabet ettiği, delil tespit gideri talep edilmişse de bu hususun yargılama giderleri arasında değerlendirileceği gerekçesiyle, davacılar N.. S.. ve M.. K..'ın aktif husumet ehliyetleri bulunmadığından davanın reddine, davacı R.. Ç.. yönünden davanın kısmen kabulü ile 13.083,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Davacı R.. Ç.. vekilinin temyiz itirazları yönünden,

a) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı R.. Ç.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

b)Mahkemece, davacı R.. Ç.. yönünden davanın kısmen kabulüne karar verildiği halde, kabul edilen miktar üzerinden davacı lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereği nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, bu yönde hüküm kurulmaması doğru olmamıştır.

2-Davacılar M.. K.. ve N.. S.. vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Dava, davacı arsa maliklerinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereği yapılan inşaatta fazladan yapılan daire ve eksik imalat nedeniyle doğan alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Alacağın temliki ve borcun nakli TBK'nın 183 ila 195. maddelerinde düzenlenmiştir. Temlik, alacağın ona bağlı bütün (yan ve öncelik) hakları ile birlikte devralana geçmesini sağlar ve bu işlem yapılırken borçlunun rızasının alınması gerekmez. Temlik, hatta borçlunun muhalefetine rağmen geçerli olarak doğar ve hükümlerini hasıl eder. Borçlunun temlikten sonraki asıl muhatabı artık alacağı temellük eden (devralan) kişidir. Bu itibarla borçlunun borçtan kurtulabilmesi için temlik işleminden sonra borcunu devralan kimseye ifa etmesi gerekir. Kural budur. Şu hale göre temlik anına kadar borçlu temlikin dışında iken, temlik anından itibaren evvelki alacaklı temlik işleminin dışına çıkmaktadır. Temlikin, temlik alanla borçlu (yüklenici) arasında bazı ilişkilerin doğmasına neden olduğu çok açıktır. Zira, temlik alan evvelki alacaklının yerine geçmiş, borçludan (yükleniciden) ifayı istemek, gerektiğinde de borçluyu ifaya zorlamak onun hakkı olmuştur.

Yüklenici ile arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi bulunan önceki arsa sahibinden, sözleşmede arsa sahibine bırakılan bağımsız bölümü satın alan alan üçüncü kişilerin, yükleniciyi (borçluyu) ifaya zorlayabilmesi için öncelikle temlik işlemini ve işlemin sıhhatini kanıtlaması gerekir. Fakat temlik işlemi kanıtlanmış olunsa da yukarıda açıklandığı üzere ifa talebinin muhatabı olan yüklenici ifaya derhal uymak zorunda değildir. Gerçekten BK'nın 188. maddesine göre "borçlu devri öğrendiği sırada devredene karşı sahip olduğu savunmaları, devralana karşı da ileri sürülebilir." Buna göre temliki öğrenen borçlu temlik olmasaydı önceki alacaklıya karşı ne tür def'iler ileri sürebilecekse, aynı def'ileri yeni alacaklıya (temlik alan üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir hale gelir. Temlikin konusu önceki arsa sahibinin arsa payı devri karşılığı yüklenici ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden arsa sahibinin yükleniciden hak kazanmadığını üçüncü kişiye temlik etmesi yüklenici bakımından önemsizdir. Diğer taraftan arsa sahibi yükleniciye karşı öncelikli edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye temlik etmişse, üçüncü kişi TBK'nın 97. maddesinden yararlanma hakkı bulunan yükleniciyi ifaya zorlayamaz.

Öte yandan arsa sahibi, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca kendisine isabet eden bağımsız bölümleri yükleniciden teslim alıp kabul ettikten sonra üçüncü kişilere satmış ise; yeni mâlik üçüncü kişi, yükleniciye karşı hiçbir talepte bulunamaz. Çünkü, yüklenici edimini arsa sahibine karşı yerine getirip inşaatı teslim etmekle borcundan kurtulur. Üçüncü kişi ancak, satıcısı olan eski mâlik arsa sahibinden, satış sözleşmesi nedeniyle istemde bulunabilir. TBK'nın 184/1. maddesi uyarınca, alacağın temliki kapsamında sözleşmeden doğan hakkın hiçbir temliki, yazılı biçimde yapılmış olmadıkça geçerli olmaz. Arsa sahibinin arsadaki paylarını ya da bağımsız bölümleri başkalarına devretmiş olması, sözleşmeden kaynaklanan haklarını ayrıca yazılı olarak temlik etmiş olmadıkça, bu hakların devri anlamına gelmez. (YHGK'nın 26.03.2008 tarih 15-279 E., 2008/277 K. sayılı ilamı ile Dairemizin 21.03.2013 tarih ve 327 E., 1732 K., 06.03.2014 tarih ve 2013/7946 E. , 2014/1660 K. sayılı ilamları bu yöndedir.)

Somut olayda, davacı arsa malikleri M.. K.. ve N.. S.. tarafından kendilerine isabet eden dairelerin dava dışı kişilere tapuda satış yoluyla devredildiği hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında, adı geçen davacılar tarafından tapuda yapılan devir dışında, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan hakların da devredildiğine dair bir yazılı temlik sözleşmesi bulunması gerektiği gözetilmeden, yanılgılı gerekçe ile anılan davacıların aktif husumet ehliyetlerinin bulunmadığı sonucuna varılarak, davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır. Bu durumda mahkemece, adı geçen davacı arsa malikleri yönünden de işin esasına girilerek, fazladan yapılan dairelerden paylarına düşen tazminat ile sığınağın projeye uygun olarak yapılmamasından kaynaklanan alacak istemleri değerlendirilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yanılgılı gerekçeye dayalı olarak karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1-a) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı R.. Ç.. vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (1-b) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı R.. Ç.. vekilinin; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar M.. K.. ve N.. S.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11602, Karar No: 2013/1188, Tarih: 07.02.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/11602 E.  ,  2013/1188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişiler vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3. kişiler vekili, .... İcra Müdürlüğünün 2010/1281 sayılı takip dosyasından 14.04.2010 tarihinde müvekkili şirkete ait evde haczedilen piyanonun müvekkillerinden ... haczedilen diğer menkullerin diğer müvekkili şirkete ait olduğunu ileri sürerek haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, haczin borçlu ve ailesinin ikamet ettiği adreste yapıldığını, mülkiyet karinesinin alacaklı yararına olduğunu, davacının dayandığı kira sözleşmesi ve faturaların karine aksini ispata yeterli olmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece takip borçlusu ... ’ın davacının dayandığı kira sözleşmesinde müteselsil kefil olduğu, dava konusu malların sözleşmede demirbaş listesinde belirtilen mallardan olmadığı, borçlunun davacı 3. kişi şirket adına vergi dairesinde ve ticaret sicilinde yetkili kişi olarak işlemler yaptığı, istihkak iddiasında bulunan diğer davacı ...’ın borçlu ile birlikte haciz adresinde ikamet ettiği İİK’nun 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesi aksinin davacılar tarafından ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3. kişiler vekilince temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, 3.kişinin İİK’nun 96.vd. maddelerine dayalı istihkak davasına ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de dava konusu takibin ... İcra Hukuk Mahkemesinin 05.05.2011 gün ve 2011/92-417 sayılı kararıyla iptaline karar verildiği kararın Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 24.01.2012 gün ve 2011/15025-2012/1345 sayılı ilamıyla onanarak kesinleştiği anlaşılmıştır. Bu durumda dava konusu takip dolayısıyla haciz ortadan kalkmış ve istihkak davasının konusu kalmamıştır. Bu halde dava konusu kalmadığından “ istihkak davası hakkında bir karar verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi ve dava açılmasına neden olan tarafın yargılama giderleriyle sorumlu tutulması gerekir. Mahkemece bu yönler söz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı 3. kişiler vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı 3.kişilere geri verilmesine 07.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.