muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9354, Karar No: 2011/10420, Tarih: 21.11.2011

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ilk kesinti tarihini takip eden aybaşı olan 1.6.1995 tarihinden itibaren 14.3.2011 tarihleri arasında Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine ilişkindir.

Mahkemece istem aynen kabul edilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş Tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... Ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının teslim ettiği ürün bedellerinden 30.4.1995 tarihinde ilk pqrim kesintisinin yapıldığı, ilk prim kesintisi tarihinden sonra 30.4.1997, 30.4.1998 tarihlerinde prim kesintisi yapıldığı ... kooperatifi kaydının 27.3.2002 tarihinden itibaren başladığı ziraat odası kaydının 14.3.2011 tarihinden itibaren başlayıp devam ettiği, 2000, 2001, 2003, 2004, 2005 yıllarında ürün teslim ettiği ancak prim kesintisinin bulunmadığı, davacının tapuda 1991'de alınan 6900 m² arazisinin bulunduğu, Tarım ... sigortalısı olarak 14.3.2011 tarihinde kayıt ve tescilinin bulunduğu, başkaca Tarım ...'a herhangi prim kesintisinin bulunmadığı görülmüştür.

Mahkemece, davacının yapılan prim kesintisi nedeniyle 1.6.1995-31.12.1998 tarrihleri arasında Tarım ... sigortalısı olarak tespite karar verilmesi yerinde ise de, kesintinin ya da prim ödemesinin bulunmadığı 1.1.1999-14.3.2011 tarihleri arasındaki dönem yönünden istemin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2740, Karar No: 2015/7877, Tarih: 01.07.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/2740 E.  ,  2015/7877 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2015/79274

MAHKEMESİ : İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11.12.2014

NUMARASI : 2014/77 Esas, 2014/387 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (1 kez), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (2 kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (3 kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümlerin O Yer Cumhuriyet Savcısı, katılan mağdurlar vekili, sanık ile müdafii tarafından temyiz edilmesi ve sanık müdafiince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 24.06.2015 Çarşamba saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından S.. Ç.. hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği, ayrıca bir talepte de bulunmadığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştır.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanık hakkında mağdur Emircan'a yönelik cinsel taciz eylemi nedeniyle verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesine göre itirazı kâbil nitelikte olduğu gözetilip, aynı Kanunun 264. maddesi uyarınca katılan mağdurlar vekili ile sanık ve müdafiin anılan hükme ilişkin temyiz talepleri itiraz kabul edilerek merciince bu hususta karar verilmesi mümkün görüldüğünden, anılan hükme ilişkin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca Reddiyle incelemenin diğer suçlardan kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mağdur Besim'e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, katılan mağdur vekili ile sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdur Umut'a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve her üç mağdura yönelik zincirleme biçimde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Sanık hakkında mağdur Umut'a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve her üç mağdura yönelik zincirleme biçimde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Sanık hakkında mağdur Umut'a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan karar verilirken, hükümden önce 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 5237 sayılı TCK'nın 103. maddesinde yapılan değişikliğin sanık lehine hükümler ihtiva etmesi nedeniyle 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 103/1-4,62/1. maddelerine göre 10 yıl hapis cezası tayin edilmesi gerekirken lehe kanun değerlendirmesi yanlış yapılarak 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki TCK'nın 103/1-4-6,62/1. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmesi sonucunda fazla ceza tayini,

Sanığın mağdurlara "Dışarısı soğuk gelin içerde ısının" diyerek hile kullanmak suretiyle kandırıp sırayla eve girmelerini sağladıktan sonra üzerlerine kapı kilitlemek suretiyle alıkoyması şeklinde gerçekleştiği tüm dosya kapsamından anlaşılan olayda sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemini üç ayrı mağdura karşı işlemesi nedeniyle atılı suçun mağdur sayısınca oluştuğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı, katılan mağdurlar vekili ve sanık ile müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2006, Karar No: 2022/5402, Tarih: 30.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/2006 E.  ,  2022/5402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2008 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla beraat hükmü kurulması yasaya aykırı; sanığa yüklenen “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 21.11.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 30.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/698, Karar No: 2015/5904, Tarih: 23.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/698 E.  ,  2015/5904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin 08/11/2005 tarihinde geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan kurum ve ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı ... ve davalı ... vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

Dava, 08.11.2005 tarihinde vuku bulan ve davacı murisi ...'nun vefatı ile neticelenen zararlandırıcı olayın iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulup davanın kısmen kabulü ile davacı murisi ...'nun ölümü ile sonuçlanan 08/11/2005 tarihinde iş veren davalı ... nezdinde meydana gelen trafik kazasının iş kazası olduğunun tespitine karar verilmişse de varılan sonuç hatalı olmuştur.

Uyuşmazlık, davacı murisi ile davalı ... arasında hizmet akti ilişkisinin bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Kaza tarihinde yürürlükte olan 506 Sayılı Yasanın 2.maddesine hükmüne göre , bir hizmet aktine dayanarak bir veya birkaç işveren tarafından çalıştırılanlar bu kanuna göre sigortalı sayılırlar. Hizmet aktinin unsurları, hizmetin belirli veya belirli olmayan bir zaman içerisinde görülmesi, hizmet aktinin konusu olan edimin işverene ait işyerinde yerine getirilmesi , edimin ifasında işverenin denetimi ve gözetimi altında bulunması, edimin ücret karşılığında yapılması ve ücretin zaman esası üzerinden saptanmasıdır. Yani hizmet akdi, ücret, bağımlılık ve zaman unsurlarını taşımalıdır. Sigortalılığın oluşumu yönünden gerekli olan zaman unsuru, iş görecek kişinin belli bir zaman dilimi içerisinde, hizmetini işverenin emrine hasretmesidir. Bu zaman dilimi günün tüm süresini kapsayabileceği gibi, günün veya haftanın belli saatlerine de hasredilebilir. Haftanın veya ayın belli gün ve saatlerinde dahi çalışma söz konusu olabilir. Sigortalı sayılabilme yönünden gerek ücretin kendisi, gerekse

-ödenme biçim ve yöntemi zorunlu bulunmamaktadır. Son olarak hizmet akdinin bağımlılık unsuru ise çalışanın, hizmetini belli bir zaman dilimi içerisinde, işverenin emrinde ve onun vereceği direktif doğrultusunda gerçekleştirmesidir. İşverence gösterilen işlerin, çalışan tarafından, işveren emir ve direktiflerine uygun olarak görülmesi gerekir. Bağımlılık, her an ve durumda çalışanı denetleme veya buyruğuna göre edimini yaptırma olanağını işverene tanıyan, çalışanın edimi ile ilgili buyruklar dışında, çalışma olanağı bulamayacağı nitelikte bir çalışmadır.

Somut olayda, davalı .... Bakımından davanın reddine karar verilmesi doğru olmakla birlikte diğer davalı ... ile davacı murisi arasında hizmet akti ilişkisinin bulunduğu gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

Şöyle ki; dinlenen tanık beyanları ile tüm dosya kapsamından anlaşıldığı üzere davacı murisi ... günlük işlerde yevmiye usulü çalışan birisidir. Davalı ... ise beton dökme işi ile uğraşan, bir iş çıktığında piyasa denilen ve yevmiyeci olarak çalışmak isteyenlerin beklediği yerden işçileri toplayan, kendisi de topladığı bu işçiler ile birlikte yapılacak işte yevmiye usulü günlük ücretle çalışan birisidir. Bu hali ile davalı ... ile davacı murisi arasında hizmet aktinin ve giderek 506 sayılı yasa kapsamında sigortalılığın varlığı için gerekli olan “bağımlılık” ve “zaman” unsurlarının gerçekleşmediği, 08.11.2005 tarihi zararlandırıcı olayın(haksız fiilin) iş kazası niteliğinde olmadığı, buna göre de davalı ...'in somut olaydaki sıfatının işverenlik değil günlük işlerde çalışacakları bulup bunları çalışma alanına götüren ekip lideri olduğu ortadadır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulduğunda; davanın tamamen reddi gerekirken Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı ... ile davalı ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ...'a iadesine

23.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10159, Karar No: 2024/10883, Tarih: 09.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10159 E.  ,  2024/10883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/403 E., 2024/1603 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/345 E., 2023/991 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 26.10.2021 tarihli kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 05.07.2022 tarihli ve 2022/167 Esas, 2022/2731 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeninden esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ile katılma yolu ile davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre İlk Derece Mahkemesince reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar 3.621,50 USD olup bu miktar (karar tarihindeki Merkez Bankası efektif satış kuruna göre TL'ye çevrilmesi ile hesaplanan 117.022,97 TL), Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kaldığından davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan reddi gerekir.

Davalı vekili ise katılma yolu ile temyiz talebinde bulunmuştur. Ancak katılma yoluyla temyiz ...; asıl temyiz talebine sıkı sıkıya bağlı bir hak olup diğer tarafın asıl temyiz dilekçesinin normal temyiz süresi içerisinde ve kendisi yönünden temyizi kabil bir karara karşı verilmiş olması koşulu ile sınırlandırılmıştır.

Karar davalı vekili tarafından katılma yolu ile temyiz edilmiş olmakla, davacı tarafın temyiz dilekçesi Dairemizce esasa girilmeden reddedildiğinden; 6100 sayılı Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 348 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince davalının temyiz isteminin de reddi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2. Davalı vekilinin katılma yoluyla temyiz dilekçesinin, davacı vekilinin temyiz talebi esasa girilmeden reddedildiğinden REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2. Davalı vekilinin katılma yoluyla temyiz dilekçesinin, davacı vekilinin temyiz talebi esasa girilmeden reddedildiğinden REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, Kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12632, Karar No: 2012/17765, Tarih: 27.09.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/12632 E.  ,  2012/17765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atmanın önlenmesi, ecrimisil davaları ile birleştirilen 2942 sayılı Yasanın 38. maddesine dayanan tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan ... Belediye Başkanlığı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalılardan ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalılardan ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25898, Karar No: 2021/29354, Tarih: 15.12.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/25898 E.  ,  2021/29354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, mahkemece müşteki Arnavutköy Belediye Başkanlığı duruşmalardan haberdar edilip kamu davasına katılma olanağı sağlanmamış ise de, temyiz dilekçesinin içeriği karşısında, CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca  suçtan zarar gören Arnavutköy Belediye Başkanlığı’nın davaya katılan, vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme, yükletilen suça ve verilen düşme kararına yönelik katılan ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnamedeki isteme uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 15/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11158, Karar No: 2018/8376, Tarih: 19.12.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/11158 E.  ,  2018/8376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı ... ile dahili davalı Hazine vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesinin yapılabilmesi için;

1- Dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan 2/B madde uygulamasına ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin getirtilmesi,

2- En eski tarihli stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları bulunduğu yerlerden getirtilip dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişisine verilerek memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçekleri kadastro pafta ölçeğine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra dava konusu taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazların niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü ve üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, sayısı, dağılımı ve kapalılık oranı ile kullanım durumu ve tasarruf sınırlarının bulunup bulunmadığına ve çekişmeli taşınmazın yapılan 2/B madde uygulamasına konu olup olmadığına ilişkin kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınması, bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 19/12/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.