muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/545, Karar No: 2024/1602, Tarih: 06.02.2024

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, kısa çalışma primi hesabına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. Yönetmelik'in "Günde ancak 7,5 saat çalışılabilecek işler" başlıklı 4 üncü maddesi ve "Fazla çalışma yasağı" başlıklı 7 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı Millî Savunma Bakanlığı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

....02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12081, Karar No: 2020/6602, Tarih: 09.11.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/12081 E.  ,  2020/6602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

I-Sanık hakkında “2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ ve “defter-belge gizleme“ suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, 2008 yılından bu yana kadın kuaföründe çalıştığını, ... adında bir kişinin fabrikada tekstil işinde yüksek maaşla iş teklif etmesi üzerine kabul ederek bir kısım belgelere imza attığını, kendisi gibi 50 kişinin daha bu şekilde kandırıldığını, işlettiği bir işyerinin bulunmadığını beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi karşısında maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

1-Sanığın savunmasında ismi geçen ... isimli kişinin, sanıktan da sorulmak suretiyle açık kimlik ve adres bilgileri tespit edilerek duruşmaya celp edilmesi, CMK‘nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı da hatırlatılarak tanık sıfatıyla bilgisine başvurulması,

2-Sanık tarafından düzenlendiği iddia olunan kanaat oluşturacak sayıdaki fatura asılları ile mükellefin tarh dosyasında yer alan ve sanık tarafından imzalanmış gibi görünen diğer belgelerin, kullanan kişi ve şirketler ile vergi dairesinden sorulmak suretiyle temin edilerek dosyaya getirtilmesi, faturalar ve belgeler üzerindeki imza-yazıların sanığın veya ...’ın eli ürünü olup olmadığı yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3-Belgeler üzerindeki imza ve yazıların sanığın ya da ...’ın eli ürünü olmadığının belirlenmesi halinde; özellikle faturaları kullanan kişi ya da şirket yetkililerinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespitiyle duruşmaya celp edilmeleri, CMK‘nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak sanığın savunması doğrultusunda tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulması, faturaları kullanan tanıklardan faturaları kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları hususlarının ayrıntılı olarak sorulmasından sonra, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde mahkûmiyet hükümleri kurulması,

II-Kabule göre de;

1-Sahte fatura düzenleme suçu yönünden:

a)Sahte fatura düzenleme suçunda, her takvim yılında işlenen eylemlerin birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda sahte faturalar düzenlenmesi halinde, eylemlerin bir bütün halinde zincirleme şekilde sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı anlaşılmakla; somut olayda, sanığın her takvim yılındaki eylemlerinin ayrı ayrı zincirleme biçimde işlenmiş suçları oluşturacağı gözetilmeden, hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması,

b)08/02/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun’un 276. maddesi ile değişik 213 sayılı VUK’nin 359/b. maddesinde “üç yıldan beş yıla” kadar hapis cezası öngörüldüğü nazara alındığında; dosya kapsamına göre sanığın 08/02/2008 tarihinden sonra gerçekleştirdiği kabul edilen eylemleri yönünden cezanın alt sınırının “18 ay hapis” olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

c)TCK’nin 51/3. maddesi uyarınca erteleme halinde, belirlenecek denetim süresinin alt sınırının mahkûm olunan hapis cezası süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,

d)Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, kasten işlenmiş suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Defter ve belge gizleme suçu yönünden:

a)Defter ve belge gizleme suçunda cezanın alt sınırının, “09/02/2013“ olan suç tarihi itibarıyla 5904 sayılı Kanun‘un 23. maddesi ile değişik 213 sayılı VUK’nin 359/a-2. maddesi uyarınca “18 ay hapis“ olduğu gözetilmeyerek, sanık hakkında temel cezanın “1 yıl hapis“ olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

b)Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03/02/2009 tarihli ve 2008/250-13 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK’nin 231/6-c. madde ve bendinde işaret olunan, zarar kavramının kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenebilir, ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olduğu, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, zarar koşulunun ancak zarar suçlarında dikkate alınması gereken bir unsur olduğu, defter ve belge ibraz etmeme suçunda anılan maddenin aradığı anlamda somut bir zarardan söz edilemeyeceği dikkate alındığında; engel adli sicil kaydı bulunmayan, hükmolunan cezası ertelenen ve CMK‘nin 231. maddesinin uygulanmasını kabul eden sanık hakkında, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9034, Karar No: 2014/13579, Tarih: 29.09.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/9034 E.  ,  2014/13579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan ayvanın 2012 ve 2013 yılları itibariyle ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve dekara ayrıntılı ortalama üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40155, Karar No: 2015/25403, Tarih: 15.12.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/40155 E.  ,  2015/25403 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmekle temyiz isteğinin süresinde olduğu ve Dairemizin 6352 sayılı Kanun'un 40.maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dairemiz ile yerel mahkeme arasındaki uyuşmazlık, davalı Bakanlık ile dava dışı şirketler arasındaki asıl-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olup olmadığı ve buna bağlı olarak davacının ilave tediyeye hak kazanıp kazanmadığı ve istifa dilekçesinin değerlendirilerek fesih durumunun açıklığa kavuşturulmasının gerekip gerekmediği noktalarında toplanmaktadır.

Dairemizin, “...1-...Davacının dosyada mevcut dilekçesi ile ihbar süresini beklemeden işten ayrılma isteğini içeren dilekçesi mevcut olup mahkemece bu dilekçe davacıya gösterilip yazı ve imzanın kendisine ait olup olmadığı hakkında beyanı alınarak fesih olgusunun değerlendirilmesi gerekir. Kaldı ki davacı tanığı Kadriye de davacının bunaldığı ve bel fıtığı rahatsızlığı nedeniyle kendisinin ayrıldığını ifade etmiştir. Mahkemece istifa dilekçesi değerlendirilmeden, eksik inceleme ile kıdem tazminatının kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

2. Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve bunun işçilik haklarına etkileri noktasında toplanmaktadır.

...Somut olayda, davacı alt işveren işçisi olarak çalışmıştır. Alt işveren şirketin 6772 sayılı Yasa kapsamında ilave tediye ödemekle yükümlü olmadığı açıktır. Asıl işverenin sorumluluğu alt işvereni geçemez. Temizlik hizmeti yardımcı iş niteliğindedir. Davacının çalıştırıldığı temizlik hizmeti ihalelerinin muvazaalı olduğu ispatlanamamıştır. Diğer yandan dinlenilen tanıkların beyanları davacının temizlik hizmeti dışında başka işlerde çalıştırıldığını kabule yeterli değildir. Davacının görevi dışında asıl işin bir bölümünde çalıştırıldığı gibi hususlar ispatlanamamıştır. Davacının bu nedenle baştan itibaren asıl işveren işçisi sayılması ve davalının ilave tediye alacağından sorumlu tutulması mümkün değildir. İlave tediye alacağının reddi yerine kabulü hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir.” gerekçesi ile verdiği bozma kararının usul ve yasaya uygun olmasına ve yerleşik uygulamanın da bu yönde bulunmasına göre direnme kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli YARGITAY HUKUK GENEL KURULU'NA GÖNDERİLMESİNE, 15/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7057, Karar No: 2010/5639, Tarih: 03.05.2010

**11. Ceza Dairesi         2007/7057 E.  ,  2010/5639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddine, sanığın CMK.nun 223/2-e md gereği beraatine dair

Sanıkların, şikayetçinin imzasını taklit ederek sahte kira sözleşmesi düzenlemek suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediklerinin iddia olunması karşısında;şikayetçinin yüklenen suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve katılma talebinin reddine ilişkin ara kararına süresinde itiraz edilmediğinden bahisle temyiz isteminin reddine dair 26.04.2007 gün ve 2007/28-114 sayılı ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan doğruya zarar gören ve 13.03.2007 günlü oturumda hazır bulunan vekilince aynı tarihli dilekçeyle ve sözlü olarak katılma talebinde bulunan şikayetçinin müdahilliğine karar verilmesi gerekirken ara kararı ile zarar görmediğinden bahisle katılma talebinin reddedilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 Sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1636, Karar No: 2016/561, Tarih: 10.02.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/1636 E.  ,  2016/561 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2008/218537

Mahkeme : BEYOĞLU 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 29/02/2008– 2007/281 esas ve 2008/70 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1-Kolluk görevlilerinin uyuşturucu madde ticareti yapanlara yönelik yaptıkları çalışmalar sırasında B.T. B. sokak.. numaralı binanın önüne geldikleri sırada, sanığın görevlileri görerek kaçmaya başlaması ve yere siyah bir poşet atması üzerine, sanığın yere attığı poşet içerisinden satışa hazır hale getirilmiş uyuşturucu madde bulunan 19 paket esrar elde edildiği, sanığın yakalandığı 01/08/2007 tarihinde verdiği ifadesinde Büyükkırlangıç sokak 32 numaralı evde kaldığını beyan ettiği, tutanak mümzii tanıkların beyanlarından ve dosya kapsamından ele geçirilen uyuşturucu maddenin satışa hazır paketler olduğu ve sanığın eyleminin satmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,

2-İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarınca alınan tanık numunenin ve adli emanette yer alan uyuşturucu maddenin müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 10/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/647, Karar No: 2020/2892, Tarih: 10.06.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/647 E.  ,  2020/2892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından her iki dava yönünden; davacı-davalı kadın tarafından ise katılma yolu ile nafaka ve tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının tüm, davalı-davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesinin esastan ret kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Serpil'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 218.50 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran Hamdi'ye geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 10.06.2020 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2023/4795, Karar No: 2025/2175, Tarih: 03.03.2025

**12. Ceza Dairesi         2023/4795 E.  ,  2025/2175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/290 E., 2023/370 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 250.000 TL maddi ve 250.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 8.772.28 TL maddi, 72.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının, hüküm fıkrasından maddi tazminata ilişkin kısım çıkarılarak, maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat miktarı ise 15.000 TL'ye indirilip değişen vekalet ücreti yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının tutuklanmadan önce devlet hastanesinde hastane müdürü olarak çalıştığına, tutuklama dolayısıyla görevden uzaklaştırıldığı ve tahliye sonrasında hemen göreve iade edilmediğine, bu süreç zarfında müdürlük makamı dolayısıyla mahrum kaldığı maaş, döner sermaye gibi ödemeleri ile cezaevi harcamaları bakımından maddi tazminata hükmedilmesi gerektiğine, hükmedilen tazminat miktarının eksik olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/209 Esas – 2017/172 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının örgüte bilerek yardım etme ve ihaleye fesat karıştırma suçlarından 05.12.2007 - 28.03.2008 tarihleri arasında 114 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda her iki suç bakımından beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 25.03.2022 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince, hüküm fıkrasından maddi tazminata ilişkin kısım çıkarılarak, maddi tazminatın reddine, manevi tazminat miktarının ise indirilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda çok eksik manevi tazminata hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6167, Karar No: 2008/6721, Tarih: 27.10.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/6167 E.  ,  2008/6721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 1. İCRA MAHKEMESİ

Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan sanık ...’un İİK’nun 338.maddesi gereği 3 ay disiplin hapsi ile cezalandırılmasına karar verilmiş; hüküm, yasal süresi içerisinde sanık vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Borçlu sanığın 03.10.2007 tarihinde vermiş olduğu mal beyanı dilekçesinde, yaşam tarzına göre geçim kaynak ve olanakları ile borcu ne şekilde ödeyeceğinin belirtilmemesi nedeniyle İİK’nun 74.maddesinde düzenlenen şartları taşır nitelikte mal bildirimi olarak kabulü mümkün değildir. Hal böyle olunca isnat edilen suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeksizin, sanığın beraati yerine cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre de; Hükmün esasını oluşturan ve tefhimle geçerlilik kazanan kısa kararda “3 ay disiplin hapsi”, gerekçeli kararda ise “3 ay hapis cezasıyla” cezalandırılma kararı verilerek hükmün karıştırılması,

İsabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 27.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5632, Karar No: 2015/139, Tarih: 21.01.2015

**1. Ceza Dairesi         2013/5632 E.  ,  2015/139 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, .... kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık .... müdafiinin taksirle yaralama suçundan hüküm kurulması gerektiğine vesaireye yönelen, katılan vekilinin suç niteliğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1-) Sanık .... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2-) Sanık .... .... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanıklar ..... .... ve ...... kardeş oldukları, olay günü sanık ... ile mağdur ..... arasında tarladan geçme meselesi yüzünden çıkan tartışma sırasında mağdurun, sanık .... küfür ettiği,bunun üzerine olay yerinden ayrılan sanık ....... bir süre sonra sanık ..... .... ile birlikte tekrar mağdur .... yanına geldiği, sanık .... ot biçme makinesi ile sanık ... .... de sopa ile mağdura vurdukları, mağdurun kaçmaya çalıştığı sırada sanık ... .... elindeki sopayı diğer sanık .... vererek, mağdurun önüne geçip, tabanca ile bacaklarına doğru ateş ettiği, arkadan gelen sanık ....’in de sopa ile mağdura vurduğu, yaralanan mağdurun yere düştüğü, sanıkların ise boş kovanları toplayarak kaçtıkları, olay nedeniyle mağdur ..... yaşamsal tehlike geçirmeksizin, basit tıbbi müdahale ile giderilmeyecek, yüzde sabit iz oluşacak ve ulna kemik kırığının hayat fonksiyonlarını 3. derecede etkileyecek şekilde yaralandığı olayda;

Sanık .... ....’nin diğer sanık ..... ile birlikte fikir ve irade birlikteliği içerisinde ve fiil üzerinde ortak hakimiyet kurarak eylemi gerçekleştirdiği anlaşılmakla, tahrik altında kasten yaralama suçundan "fail" olarak cezalandırılması yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, katılan vekili ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 21/01/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.