muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3223, Karar No: 2023/7100, Tarih: 06.12.2023

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; sermaye artırımının zorunluluğunun ve gerekçelerinin somut delillerle ispatlandığını, şöyle ki, 2009-2010 yıllarına ait Mali Tablolarda Sermaye Yedekleri Hesabındaki 50.000.000 TL’nin müvekkili şirketin dava dışı T Medya Yatırım San. ve Tic. A.Ş.’ne (T Medya) olan borcundan kaynaklanmakta olduğunu, dava dışı T Medya’nın %93,9 pay ile ortak olduğu müvekkilinin davalı şirketten 50.000.000 TL alacağı bulunmakta olduğunu ve bu borcun davalı tarafından nakden veya başka bir şekilde ödenmesinin mümkün olamadığını, T Medya’nın alacağını nakden tahsil etmekten vazgeçerek bu tutarı borçlu davalı şirketin sermayesine ilave edilmesine ... gösterdiğini, böylelikle 50.000.000 TL tutarındaki borç davalının bilançosunda borçlardan çıkarılarak Sermaye Yedekleri hesabına alındığını, eğer sermaye artışı gerçekleştirilmez ise bu tutarın (50.000.000 TL) sermaye yedekleri hesabından çıkarılarak Borçlar hesabına alınması gerekeceğini, ki bu durumda davalı şirketin 2009 ve 2010 yılları ... Sermayesinin negatif olacağını, yani borca batık hale geleceğini, 50.000.000 TL tutarındaki alacağın sadece bir kısmının sermayeye ilave edilmesinin de çözüm olmayacağını, çünkü müvekkilinin sermaye artışında kullanılmayan geri kalan borcu ödeme imkanının da bulunmadığını, söz konusu borcun gittikçe daha da büyüyeceğini ve davalı şirket tarafından ödenmesi mümkün olamayacak boyutlara ulaşacağını, yapılan bu sermaye artışı ile hem davalı şirket hem de aralarında davacı şirketin de bulunduğu bütün şirket ortaklarının menfaatine olduğunu, bilirkişi raporundaki T Medya’nın şirket ortağı olduğu ve karara esas borçlanma ile ilgili kayıtların sunulmadığına dair değerlendirmenin hatalı olduğunu, mahkemeye sunulan 17.04.2014 tarihli dilekçe ekinde bilirkişi tarafından eksik olduğu belirtilen tüm belgelerin dosyaya ibraz edildiğini, ayrıca bilirkişiler tarafından Yevmiye Defterlerine yapılan kayıtlar incelenmediğinden, avans mahiyetinde sermaye yedekleri hesabında bulunan tutarın nakit bir tutar olmadığı ve T Medya’nın hesabına borç kaydının, buna karşılık da 539 nolu Sermaye Yedekleri Hesabına alacak kaydının yapılmış olduğunun tespit edilmediğini, bilirkişi raporunda, 2009-2010 yılı bilançolarının kesinleşen mahkeme kararlarına konu kayıtlar sebebiyle, devamlılık ilkesi uyarınca şirketin ... durumunu yansıtmadığı sonucuna varıldığını, oysa bilirkişiler sözkonusu mahkeme dosyalarını detaylı bir şekilde incelemiş olmakla, ... durumu yansıtır kayıtlardan sonra ortaya çıkacak durumu tayin ve tespit edebilecek iken, ihtiyacın varlığına göre sermaye artışı yapılması gerekeceği şeklindeki değerlendirmelerine katılmanın mümkün olmadığını, ek bilirkişi raporunda belirtildiği üzere; İstanbul 20. Asliye Ticaret Mahkemesinin dosyasının 02.10.2012 tarihinde karar çıktığını ve 02.12.2013 tarihinde Yargıtay tarafından onandığını, İstanbul 44. Asliye Ticaret Mahkemesinin dosyasının ise 24.02.2012 tarihinde karara çıktığını ve 07.02

. Asliye Ticaret Mahkemesinin dosyasının 02.10.2012 tarihinde karar çıktığını ve 02.12.2013 tarihinde Yargıtay tarafından onandığını, İstanbul 44. Asliye Ticaret Mahkemesinin dosyasının ise 24.02.2012 tarihinde karara çıktığını ve 07.02.2014 tarihinde Yargıtay tarafından onandığını, iptali istenen sermaye artışına ilişkin genel kurulun ise 14.03.2011 tarihinde yapıldığını, bu dosyaların incelenmesi ile sermaye artışına ihtiyaç olup olmadığının tespit edilebilir durumda olduğunu, ancak bilirkişiler tarafından bu yapılmaksızın, ilgili mahkeme kararlarına atıf yapılarak “şirketin finansal bilgi sisteminin ... durumunun ortaya konması sağlanmamıştır” denilerek sermaye artış kararının yerinde olmadığının ifade edildiğini belirterek hükmün sadece davalı şirketin 14.03.2011 tarihli genel kurulda alınan 9 nolu kararın iptaline yönelik kısmının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile uyuşmazlık konusu 4 ve 5 nolu gündem maddeleri bakımından, davaya konu 2009 ve 2010 yılları bilanço ve gelir/gider tablolarının tasdikine ilişkin karar yönünden kesin delil mahiyetinde sayılabilecek yukarıda açıklanan mahkeme kararı ile iş bu dava dosyasına sunulan 09.02.2016 tarihli ek rapor dikkate alınarak, davalı şirketin maddi olmayan ... varlıklarında gösterilen 41.520.000,00 TL’lik tutarın, geçmiş yıl zararlarına alınması neticesinde ... ... yapısının genel kurula sunulan 2009-2010 yılı mali tablolarda ... durumu yansıtmadığının anlaşılacağı sonucuna varılarak 4 nolu gündem maddesi ile alınan kararın iptali gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmediği, bilanço ve gelir/gider tablolarının gerçeği yansıtmadığı tespit edildiğine göre, bu kararla bağlantılı olan ibra kararının da iptali gerektiği, bir kısım üyelerin ibralarında olumlu oy kullanmış ise de, söz konusu üyelerin el koyma nedeniyle TMSF tarafından atanan üyeler olduğu anlaşılmakla, bu ayrımın haklı sebebinin bulunduğu gerekçesiyle iptaline, uyuşmazlık konusu 9 nolu gündem maddesi bakımından, davalı tarafın sermaye artırımı kararına dayanak yaptığı 50.000.000,00 TL borcun varlığını ispatlayamadığı, şirketin finansal bilgi sisteminin ... durumunun ortaya konması sağlanmadan gelinen aşama itibariyle doğru gerekçeler ile sermaye artışı kararı alındığının söylenmesinin mümkün görülmediği, şirket bilançolarının ... durumu yansıtmadığı, dolayısıyla şirketin sermaye artışına ihtiyacı olsa dahi ne tutarda ihtiyacı olduğunun anlaşılamadığı bir aşamada sermaye artışı kararı alınması yasaya ve dürüstlük kuralına uygun görülmediği gerekçesiyle mahkemenin bu kararın iptali yönünde ... olduğu kararında isabetsizlik bulunmadığı, 7 nolu gündem maddesi ile alınan karara yönelik davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine, 4, 5 (davacının belirttiği kişiler dışındaki) ve 9 nolu gündem maddeleri ile alınan kararların iptaline karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmediğinden davalı vekilinin istinaf başvurunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; uyuşmazlık konusu 4 ve 5 nolu gündem maddeleri bakımından istinaf mahkemesince bilirkişi raporu alınmadan İstanbul 44. Asliye Ticaret Mahkemesi kapsamında karar verilmesinin hatalı olduğunu, davacının 1999 yılında yapılan hisse satış sözleşmesinde devir bilançoların gerçekliğini garanti ettikleri ve kendi döneminde doğmuş ilgili dönem bilançolarını onayladığı hesaplara dayandığından bu hususun dürüstlük kuralına aykırı olduğunu, bir kısım yönetim kurulu üyelerinin ibra edilip bir kısmının edilmemesinin iyi niyet kurallarıyla bağdaşmadığın, uyuşmazlık konusu 9 nolu gündem maddesi bakımından ise istinaf dilekçesinde belirtilen nedenlerle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı şirketin 14.03.2011 tarihinde yapılan 2009 ve 2010 yıllarına ait olağan genel kurul toplantısında alınan bir kısım kararların iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2.6102 sayı Türk Ticaret Kanunu'nun 445 ... maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10048, Karar No: 2021/1119, Tarih: 15.02.2021

**16. Ceza Dairesi         2019/10048 E.  ,  2021/1119 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk derece : Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.11.2017 tarih ve 2017/248 - 2017/435 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 5/1, 5237 sayılı TCK nın 314/2, 53, 58/9, 62/1, 63. maddeleri uyarınca hükmedilen hapis cezasına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği, ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Silahlı terör örgütü üyeliği suçundan tutuklu olarak yargılanan sanık müdafiinin; 01.11.2017 tarihli hüküm celsesine katılmayacağına ilişkin vermiş olduğu mazeret dilekçesi hakkında olumlu ya da olumsuz karar verilmeden yargılamaya devamla esas hakkındaki mütalaya karşı görüşü de alınmamak suretiyle savunma hakkının kısıtlanmasına yol açacak şekilde CMK’nın 188/1 ve 216. maddelerine aykırı davranılması,

2- Sanık hakkında belirlenen temel cezanın, suçun niteliği gereği artırılırken artırım oranı doğru yapıldığı halde uygulama maddesinin 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddesi yerine 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, sanığın tutuklulukta geçirdiği süre, atılı suç için kanun maddelerinde öngörülen ceza miktarı, mevcut delil durumu ve bozma nedeni gözetilerek tutukluluk halinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/702, Karar No: 2013/971, Tarih: 03.07.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2013/13-702 E.  ,  2013/971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzincan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 29/01/2013

Taraflar arasındaki “alacak” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Erzincan 2.Asliye (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 30.01.2012 gün ve 2011/35 E., 2012/50 K. sayılı kararın incelenmesinin davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 11.09.2012 gün ve 2012/8212 E., 2012/19539  K. sayılı ilamı ile;

“…Davacı, davalı Toki ile Erzincan-Üzümlü Alt Gelir Gurubu konut projesi kapsamında Gayrimenkul satış sözleşmesi imzalandığını, teslimin sözleşmenin düzenlendiği tarihten itibaren 16 ay olduğunu, ancak taşınmazın süresinde teslim edilmediğini ileri sürerek geç teslim nedeniyle kira kaybı bedeli olarak fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 3.000.00 TL tazminatın yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiş,  ıslah ile talebini 5.836.91 TL ye çıkarmıştır.

Davalı, satımın dar gelirlileri daire sahibi yapmaya yönelik olduğunu, bu nedenle taksitlerinde daire tesliminden sonra başladığını, geç teslimin ve davacının hak kaybının söz konusu olmadığını savunmuş ve davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; Hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıdan satın aldığı dairenin sözleşmede kararlaştırılan süre içerisinde teslim edilmemesi nedeniyle kira tazminatı isteğinde bulunmuş, davalı; geç teslim olmadığını, satımın dar gelirli aileleri konut sahibi yapmaya yönelik olup taksit ödemelerinin dairenin tesliminden itibaren başlandığını, bu nedenle davacının bir hak kaybının olmadığını beyanla davanın reddini savunmuş ve mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Taraflar arasında düzenlenen 13.7.2006 tarihli sözleşmede dairenin 16 ay içerisinde teslim edileceği kararlaştırılmıştır. Öyle ise mahkemece anılan sözleşmeye göre dairenin tesliminde gecikme olup olmadığı ve gecikmenin sabit olması durumunda ise gecikme süresi belirlenerek bu süreye ilişkin kira kaybına hükmedilmesi gerekirken aksine düşüncelerle ve yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir…”

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ  EDEN  : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, satış sözleşmesi gereğince satın alınan bağımsız bölümün süresinde teslim edilmemesi nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ  EDEN  : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, satış sözleşmesi gereğince satın alınan bağımsız bölümün süresinde teslim edilmemesi nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Davacı, davalı TOKİ ile ‘Erzincan-Üzümlü Alt Gelir Gurubu Konut Projesi’ kapsamında ‘Gayrimenkul Satış Sözleşmesi’ imzalandığını, sözleşmenin düzenlendiği tarihten itibaren 16 ay içerisinde konutun teslim edilmesinin kararlaştırıldığını, konutun süresinde teslim edilmediğini ileri sürerek, geç teslim nedeniyle kira kaybı bedeli olan 5.836.91 TL tazminatın yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, satımın dar gelirlileri daire sahibi yapmaya yönelik olduğunu, davalı idarenin konut alıcılarının taksit ödemelerini teslim tarihine kadar durdurduğu gibi, dönemsel artışları da yapmadığını bu nedenle geç teslimden kaynaklanan, davacının hak kaybının söz konusu olmadığını savunmuş ve davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, sözleşmede kararlaştırılan 16 aylık teslim süresinin sözleşmenin düzenlendiği tarihte başlayacağı, sözleşmenin 5.maddesinin 3.fıkrası gereğince, taşınmazın taksit ödemeleri bitene kadar kiraya verilemeyeceğinin kararlaştırıldığını, taşınmazın borçlarının da henüz bitmediği anlaşıldığından, davacının oluşmuş bir kira kaybı zararının bulunmayacağından açılan davanın reddine karar verilmiştir. Mahkeme kararı, Özel Daire’ce, metni aynen yukarıda başlık bölümünde alınan ilam ile bozulmuş; mahkeme, önceki gerekçeler tekrarlanmak suretiyle direnme kararı vermiştir.

Direnme kararını davacı vekili, temyize getirmektedir.

Bozma ve direnme kararlarının kapsamına göre uyuşmazlık; taraflar arasında düzenlenen 13.07.2006 tarihli satış sözleşmesi gereğince, davacı tarafından satın alınan bağımsız bölümün süresinde teslim edilip edilmediği, buradan varılacak sonuca göre davacının bu sözleşmeye dayanarak teslimdeki gecikmeden kaynaklanan tazminat isteyip isteyemeyeceği noktalarında toplanmaktadır.

Taraflar arasında düzenlenen sözleşme ile taşınmazın, davalı tarafından davacıya satıldığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin 3.maddesinde taşınmazın 16 ayda teslim edileceği kararlaştırılmıştır. Sözleşmenin bu maddesi geçerli olup sözleşmeye sadakat ilkesi gereğince tarafları bağlar.

Davacı, konutun sözleşmede kararlaştırılan sürede teslim edilmediğini ileri sürerek, geç teslimden kaynaklanan tazminat isteminde bulunmuştur.

818 sayılı Borçlar Kanunu (BK)’nun 106.maddesinde, karşılıklı yükümlülükleri içeren sözleşmelerde borcun yerine getirilmemesi (ifade gecikme) halinde, alacaklının hakkını, nasıl kullanacağı düzenlenmiştir.

Davacı, konutun sözleşmede kararlaştırılan sürede teslim edilmediğini ileri sürerek, geç teslimden kaynaklanan tazminat isteminde bulunmuştur.

818 sayılı Borçlar Kanunu (BK)’nun 106.maddesinde, karşılıklı yükümlülükleri içeren sözleşmelerde borcun yerine getirilmemesi (ifade gecikme) halinde, alacaklının hakkını, nasıl kullanacağı düzenlenmiştir.

Alacaklı, 106/2’de öngörülen seçimlik haklardan birisini kullanabilmesi için borcu yerine getirmekte direnen borçluya mehil vermek zorundadır (BK.m.106/1). Ancak aynı Kanun’un 107.maddesinde yazılı hallerden birinin bulunması halinde (1-Borçlunun hal ve vaziyetinden bu tedbirin tesirsiz olacağı anlaşılırsa; 2-Borçlunun temerrüdü neticesi borcun ifası alacaklı için faidesiz kalmış ise; 3- Akdin hükümlerine göre borç tayin ve tesbit edilen muayyen bir mehil içinde ifa edilmek lazım geliyorsa) mehil tayinine gerek yoktur. Davalı satıcının, borcunu 16 ay içinde yerine getireceği sözleşmede kabul edildiğine göre, BK.nun 106/1.maddesi gereğince bir önel (mehil) belirlenmesine gerek yoktur.

BK.nun 106/2 maddesinde, borcun yerine getirilmemesi halinde alacaklıya üç seçimlik hak verilmiştir. Bunlar, 1-Her zaman gecikmiş işi yerine getirme (ifayı) ve gecikme tazminatı isteme; 2-Sözleşmenin ifasından vazgeçilerek olumlu zararı isteme; 3-Sözleşmeyi feshederek olumsuz zararı isteme şeklide açıklanmaktadır. Davacı görülmekte olan davada, bu seçimlik haklardan aynen ifa ve gecikme tazminatını istemiştir. (Aynı ilkeler, Hukuk Genel Kurulu’nun 09.10.1991 gün ve 1991/15-340-467 sayılı kararında da vurgulanmıştır.)

Hukuk Genel Kurulu’nda ki görüşmeler sırasında bazı üyeler, taşınmazın teslimindeki gecikme nedeniyle davalı idarenin taksit ödemelerini ve dönemsel artışları durdurduğu, bu durum gözetilerek BK.nun 44.maddesi gereğince davacı lehine verilecek tazminat miktarından bir miktar hakkaniyet indirimi yapılması gerektiğini savunmuş iseler de, davalı idarenin kendi kusuru nedeniyle taşınmazın geç tesliminden dolayı, tazminat miktarında indirim isteyemeyeceğini, bir kısım üyelerce de mahkeme kararının onanması gerektiğini ileri sürmüş iseler de, bu görüşler  Kurul çoğunluğu tarafından kabul edilmemiştir.

Taraflar arasındaki sözleşmede, taşınmazın 16 ay içerisinde teslim edileceği belirtildiğinden, bu sürenin dolmasıyla, davalı borcunu yerine getirmekte direndiği ve bu olgunun hukuksal sonuçlar doğurduğu (BK m.101/1) gözetildiğinde, davacı BK.nun 106/1 maddesi uyarınca, davalıya mehil vermeden dava açabilir. Sözleşmede taksitler bitmeden taşınmazın kiraya verilemeyeceği şartının yazılması, davacının BK.nun 106.maddesinde belirtilen “teahhur nedeniyle zarar (gecikme nedeniyle tazminat)” hakkını ortadan kaldırmaz.

Bu durumda mahkemece, taşınmazın geç teslim edilip edilmediği, geç teslim edilmiş ise, geciken teslim süresine ilişkin tazminat belirlenerek, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, hatalı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu durumda mahkemece, taşınmazın geç teslim edilip edilmediği, geç teslim edilmiş ise, geciken teslim süresine ilişkin tazminat belirlenerek, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, hatalı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Aynı yöne işaret eden ve Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire Bozma kararına uyulmak gerekirken, yanılgılı gerekçe ile önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırı olup; kararın bozulması gerekir.

S O N U Ç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı  Hukuk Muhakemeleri Kanununa eklenen “ Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı kanunun 440.maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 03.07.2013 gününde, oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5936, Karar No: 2010/9544, Tarih: 24.06.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/5936 E.  ,  2010/9544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- ... Belediye Başkanlığının 06.08.2008 tarihli yazısında dava konusu 223 ada 25 parsel sayılı taşınmazın uygulama imar planı ve mücevir alan sınırları içinde kaldığı; geri çevirme sonrası dosyaya gelen 02.04.2010 tarihli yazısında ise taşınmazın bir kısmının uygulama imar planı içinde yol ve yeşil alanda kaldığı, bir kısmının ise uygulama imar planı dışında kaldığı belirtilmiştir.

Bu itibarla Belediye Başkanlığı yazıları arasındaki bu çelişkinin de giderilerek dava konusu taşınmazın kamulaştırılan 9528 m²'lik kısmının kaç m²'sinin uygulama imar planı içinde olduğu, hangi tarihte uygulama imar planı içine alındığı, uygulama imar planına alınmasından önceki durumu; kamulaştırılan alanın kaç m²'sinin uygulama imar planı dışında kaldığı, bu kısmın içinde bulunduğu planının türü, ölçeği ve tarihinin açıkça belirlenmesi, fiilen meskun alanda kalıp kalmadığının, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığının, meskun yerler arasında yer alıp almadığının ve dava konusu taşınmazın imar uygulamasına tabi tutulması halinde uğrayacağı düzenleme ortaklık payı oranının Belediye Başkanlığından,

2- Dava konusu 223 ada 25 parsel sayılı taşınmazın ifraz sonucu meydana geldiği bildirildiğinden ifrazdan önceki tüm tapu kayıtlarının tedavülleri ile birlikte Tapu Sicil Müdürlüğünden,

3- Dava konusu 223 ada 25 parsel sayılı taşınmazın bağlı bulunduğu cadde veya sokak için belediyece emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen 2008 yılı asgari m² fiyatlarının ilgili Belediye Başkanlığından, getirtilerek dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.