muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/38, Karar No: 2020/808, Tarih: 17.02.2020

Dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... köyünde bulunan 173 ada 11 ve 12 parsel nolu taşınmazlar başında mahkememizce yapılan keşifte, taşınmazın üzerinde biçilmek üzere olan çayır niteliğinde otların olduğu, tespit bilirkişilerin dava konusu yerin kime ait olduğunu bilmedikleri yönündeki beyanları, mahalli bilirkişilerin dava konusu taşınmazların zilyetlerine dair beyanlarına rağmen ziraat bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazların dört tarafının 173 ada 1 nolu mera parseli ile çevrili olduğunu, ayrı bir parsel verilmesi durumunda mera bütünlüğünü bozacağının rapor edilmesi, dava konusu taşınmazların dört tarafının mera ile çevrili olduğunun fen bilirkişi raporunda görülmesi dava konusu parsellerin özel mülkiyete konu edilmesi durumunda mera bütünlüğünün bozulacağı gerekçesiyle,

A-) Asıl dava dosyası ile ilgili olarak;

1-Dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... köyünde bulunan 172 ada 40, 43, 44, 64, 65 parsel nolu taşınmazlar için davacı kurum Maliye Hazinesi tarafından açılıp ispatlanamayan davanın reddi ile ait kadastro tutanaklarının tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline,

2-Dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... köyünde bulunan 173 ada 11 ve 12 parsel nolu taşınmazlar için asli müdahil ... tarafından açılan davanın reddi ile, davacı kurum Maliye Hazinesinin davasının kabulü ile taşınmazlara ait kadastro tespitlerinin iptali ile taşınmazların mera vasfı ile sınırlandırılarak özel siciline tesciline,

3- Dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... köyünde bulunan 173 ada 13 parsel nolu taşınmaz için asli müdahil ... ve davacı kurum Maliye Hazinesinin davalarının reddi, asli müdahil ... tarafından açılan davanın kabulü ile taşınmaza ait kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın 352 pay kabul edilerek aşağıdaki kişiler ve aşağıdaki payları nispetinde tapuya kayıt ve tesciline,

88 payın ... ve ... 'den olma 22/03/1941 doğumlu ...

24 payın ... ve ... 'dan olma 10/03/1974 doğumlu ...'e,

24 payın ... ve ... 'dan olma 01/01/1961 doğumlu ...'e,

24 payın ... ve ... 'dan olma 01/01/1965 doğumlu ... ...'e,

24 payın ... ve ... 'dan olma 10/03/1974 doğumlu ...'e,

24 payın ... ve ... 'dan olma 01/11/1978 doğumlu ... ...'e,

24 payın ... ve ... 'dan olma 13/09/1982 doğumlu ...'e,

24 payın ... ve ... 'dan olma 25/10/1965 doğumlu ...'e,

24 payın ... ve ... 'dan olma 10/04/1984 doğumlu ...'a,

24 payın ... ve ... 'dan olma 21/08/1979 doğumlu ...

6 payın ... ve ... 'dan olma 12/06/1962 doğumlu ... ...'e,

3 payın ... ve ... 'den olma 20/12/1981 doğumlu ...

3 payın ... ve ... 'den olma 25/08/1986 doğumlu ... ...'e,

3 payın ... ve ... 'den olma 20/12/1995 doğumlu ...'e,

3 payın ... ve ... 'den olma 20/12/1994 doğumlu ...

3 payın ... ve ... 'den olma 20/12/1984 doğumlu ...'ya,

3 payın ... ve ... 'den olma 11/10/1980 doğumlu ...

24 payın ... ve ... 'den olma 30/10/1993 doğumlu ... ... ...'e

B-) Birleşen 2009/100 Eas sayılı dava ile ilgili olarak;

3 payın ... ve ... 'den olma 20/12/1981 doğumlu ...

3 payın ... ve ... 'den olma 25/08/1986 doğumlu ... ...'e,

3 payın ... ve ... 'den olma 20/12/1995 doğumlu ...'e,

3 payın ... ve ... 'den olma 20/12/1994 doğumlu ...

3 payın ... ve ... 'den olma 20/12/1984 doğumlu ...'ya,

3 payın ... ve ... 'den olma 11/10/1980 doğumlu ...

24 payın ... ve ... 'den olma 30/10/1993 doğumlu ... ... ...'e

B-) Birleşen 2009/100 Eas sayılı dava ile ilgili olarak;

1-Dava konusu ... ili, ... içesi, ... köyünde bulunan 173 ada 13 parsel nolu taşınmaz ile ilgili yukarıda asıl dosyada karar verildiğinden konusuz kaldığından bu dosyada yeniden karar verilmesine yer olmadığına,

2-Kararın kesinleşmesine müteakip dosyanın kül halinde ... Tapu Sicil Müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... ve ... vekili tarafından, asli müdahil Orman Yönetimi tarafından, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, dava konusu 173 ada 11 ve 12 parsellerin mera bütünlüğü içerisinde yer aldığı, dava konusu diğer parsellerde ise zilliyetlikle kazanma koşulları oluştuğu anlaşılmakla, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden, 7139 sayılı Kanunun 33. maddesi uyarınca Orman Yönetiminden

ve 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalılardan onama harcı alınmasına yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine

17/02/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3612, Karar No: 2009/4374, Tarih: 18.06.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/3612 E.  ,  2009/4374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 110 ada 87 ve 88 parsel sayılı 5111.87 ve 6752.86 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar tapu kaydı nedeniyle Hazine adına tespit edilmiş; 110 ada 87 parsel sayılı taşınmaza ait tutanağın beyanlar hanesine “... oğlu ...’in işgalindedir,” 110 ada 88 parsel sayılı taşınmaza ait tutanağın beyanlar hanesine “... oğlu ... mirasçılarının işgalindedir” şeklinde şerh verilmiştir. Davacılar ... ve ..., yasal süresi içinde irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve 110 ada, 87 ve 88 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitinin iptali ile, taşınmazların tarla cinsi ile, 60 payının ... ve ... kızı 1927 doğumlu, ... adına, 180 payının ... ve ... oğlu 1955 doğumlu, ... adına, 45 payının ... ve ... kızı 1949 doğumlu, ... adına, 195 payının ... ve ... oğlu, 1947 doğumlu ... adına, 80 payının ... ve ... kızı 1939 doğumlu, ... adına, 80 payının ... ve ..., 1952 doğumlu, ... adına, 16 payının ... ve ... kızı 1965 doğumlu, ... adına, 16 payının .... ve ... oğlu, 1967 doğumlu, ... adına, 16 payının ... ve ... oğlu, 1969 doğumlu, ... adına, 16 payının ... ve ... oğlu,1972 doğumlu, ... adına, 16 payının ... ve ... oğlu, 1983 doğumlu, ... adına, tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 18.06.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1671, Karar No: 2011/3539, Tarih: 28.04.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/1671 E.  ,  2011/3539 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ruh sağlığını bozacak şekilde belli derecedeki yakını tarafından çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...’in yapılan yargılanması sonunda; mağdurenin düzeltilen yaşına göre eyleminin ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkümiyetine dair, Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.02.2010 gün ve 2008/244 Esas, 2010/28 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, zamanaşımı süresi içinde dava açılması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19731, Karar No: 2015/24537, Tarih: 09.09.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/19731 E.  ,  2015/24537 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın sendikal sebeple feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken sendikal tazminat ile boşta geçen süreye ilişkin ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne ve sendikal tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında feshin geçerli sebeple yapılıp yapılamadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesinde işletmenin, iş yerinin veya işin gerekleri kavramına yer verilmiş, işletmesel karar kavramından söz edilmemiştir. İşveren yönetim hakkı kapsamında amaç ve içeriğini belirlemekte serbest olduğu kararlar alabilir. Geniş anlamda işletmesel karar işçinin iş sözleşmesinin feshi dahil olmak üzere işverenin işletme, iş yeri ile ilgili ve işin düzenlenmesi konusunda bu kapsamda aldığı her türlü karardır.

İşverenin mevcut olan işçi sayısını fiilen mevcut olan iş ihtiyacına uyumlaştırmak için açıkça ifade etmediği kararları, “gizli, örtülü” işletmesel karar olarak nitelendirmektedir. Bu tür durumlarda işletmesel kararın varlığı iş sözleşmesinin feshi için gösterilen sebepten çıkarılır. 4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi uyarınca işletmesel gereklere dayalı feshin söz konusu olabilmesi için varlığı şart olan açıkça işletmesel kararın varlığı yerine bir anlamda işverence fesih bildiriminde açıklanan sebep geçmektedir.

İşletmenin iş yerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan fesihte hukuksal denetim yapılabilmesi için mutlaka bir işletmesel karar gerekir. İş sözleşmesinin iş, iş yeri veya işletme gereklerine dayalı olarak feshi işletmesel kararın sonucu olarak gerçekleşir. İşletmesel karar çerçevesinde fesih işlemi değişen durumlara karşı işverenin tepkisidir. Bu kararlar iş yeri ve işletme içi veya dışından doğabilir. Bu sebepler işçinin iş yerinde çalışmaya devam etmesi gerekliliğini doğrudan veya dolaylı olarak ortadan kaldırıyorsa dikkate alınmalıdır.

İşletmesel karar söz konusu olduğunda kararın yararlı veya amaca uygun olup olmadığı yönünde bir inceleme yapılamaz. Kısaca işletmesel kararlar yerindelik denetimine tabi tutulamaz. İşverenin serbestçe işletmesel karar alabilmesi ve bunun kural olarak yargı denetimi dışında tutulması şüphesiz bu kararların hukuk düzeni tarafından öngörülen sınırlar içinde kalınarak alınmış olmalarına bağlıdır.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 2. fıkrasında feshin geçerli sebeplere dayandığının ispat yükü işverene verilmiştir. İşveren ispat yükünü yerine getirirken feshin biçimsel şartlarına uyduğunu içerik yönünden fesih sebeplerinin geçerli veya haklı sebebe dayandığını ispatlamalıdır. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia etmesi durumunda, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin feshin başka bir sebebe dayandığını iddia etmesi ve bunu ispatlaması, işverenin geçerli fesihle ispat yükünü ortadan kaldırmaz. Bu kapsamda işveren fesihle ilgili karar aldığını, bu kararın istihdam fazlası meydana getirdiğini, tutarlı şekilde uyguladığını ve feshin kaçınılmaz olduğunu ispatlamalıdır.

Feshin işletme iş yeri ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle yapıldığı ileri sürüldüğünde bu konuda işverenin işletmesel kararı aranmalı, işgörme ediminde ifayı engelleyen, bir başka anlatımla istihdamı engelleyen durum araştırılmalı, işletmesel karar ile istihdam fazlalığının meydana gelip gelmediği, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı (tutarlılık denetimi), işverenin fesihte keyfi davranıp davranmadığı (keyfilik denetimi) ve işletmesel karar sonucu feshin kaçınılmaz olup olmadığı (ölçülülük denetimi feshin son çare olması ilkesi) açıklığa kavuşturulmalıdır.

İşletmesel kararın amacı ve içeriğini belirlemekte özgür olan işveren, işletmesel kararı uygulamak için aldığı tedbirin feshi gerekli kıldığını ve feshin geçerli sebebini oluşturduğunu ispatlamalıdır. İşletmesel kararın amacı ve içeriğini serbestçe belirleyen işveren geçerli sebep teşkil eden ve ayrıca istihdam fazlası doğuran tedbire ilişkin kararı sürekli ve kalıcı şekilde uygulamalıdır. İş sözleşmesinin feshiyle takip edilen amaca uygun daha hafif somut belirli tedbirlerin mevcut olup olmadığı değerlendirilmelidir. Feshin kaçınılmazlığı ekonomik açıdan değil teknik denetim kapsamında bu kararın hukuka uygun olup olmadığı ve işçinin çalışma imkanını ortadan kaldırıp kaldırmadığı yönünde kısaca feshin son çare olması ilkesi çerçevesinde yapılmalıdır.

İş ilişkisinde işletmesel kararla iş sözleşmesini fesheden işveren, Medeni Kanun’un 2. maddesi uyarınca, yönetim yetkisi kapsamındaki bu hakkını kullanırken keyfi davranmamalı, işletmesel karar dürüstlük kuralarına uygun olarak alınmalı ve bu hak kötüye kullanılmamalıdır. İşverenin keyfi davrandığını ispat yükü işçiye aittir.

İş ilişkisinde işletmesel kararla iş sözleşmesini fesheden işveren, Medeni Kanun’un 2. maddesi uyarınca, yönetim yetkisi kapsamındaki bu hakkını kullanırken keyfi davranmamalı, işletmesel karar dürüstlük kuralarına uygun olarak alınmalı ve bu hak kötüye kullanılmamalıdır. İşverenin keyfi davrandığını ispat yükü işçiye aittir.

Dosya içeriğine göre, davacının iş sözleşmesinin şirketin içinde bulunduğu ekonomik sıkıntılardan dolayı asliye ticaret mahkemesi tarafından tedbir kararı verildiği, bu karar ile uygulanacak olan proje neticesinde tasarruf tedbirleri ile ilgili kadro daraltılmasına gidileceği gerekçesiyle feshedildiği anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

İşverenin aldığı işletmesel kararın yerindelik denetimi yapılamamakla beraber söz konusu karar uyarınca istihdam fazlalığının ortaya çıkıp çıkmadığı, işverenin işletmesel kararı tutarlı uygulayıp uygulamadığı, feshin keyfi olup olmadığı ve feshin kaçınılmaz olup olmadığı ile feshe son çare olarak başvurulup başvurulmadığı hususlarında hukuksal denetim mümkündür.

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda işe alınan ve çıkan personelin sayısı tespit edilmiş ise de işe alınan personelin ve davacının görev tanımlarına ilişkin belgeler dosya içerisinde bulunmamaktadır. Bilirkişilere gerekirse davalı iş yerinde yerinde inceleme yapma yetkisi verilerek konuyla ilgili bütün kayıt ile belgeler incelenmeli işe alınan ve çıkan personelin görev tanımları ve davacının görev tanımı nazara alınarak davacının değerlendirilebileceği bu pozisyonlarda alım yapılıp yapılmadığı, bu konuda işverence işçiye teklif yapılıp yapılmadığı hususları açıklığa kavuşturulmalıdır.

Öte yandan, işverence yapılan feshin sendikal sebebe dayanıp dayanmadığı hususu da taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Dosya içeriğine göre, feshin sendikal sebebe dayanıp dayanmadığı hususunda yapılan araştırma ve inceleme yetersizdir. İşyerinde fesih tarihinden önceki altı ay ve fesih tarihinden sonraki altı ay içerisinde işyerine yeni işçi alınıp alınmadığı, alınmış ise hangi görevlere alındığı, işyerindeki sendikal örgütlenmeye ilişkin işyerindeki sendikalı işçi sayısı, çıkarılan işçilerin sendikalı işçilerden olup olmadığı, sendikaya üye olup da halen çalışmaya devam eden işçi olup olmadığı hususları dosya içeriğinden anlaşılamamaktadır. Feshin sendikal sebebe dayanıp dayanmadığı hususunun kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulması için belirtilen yönlerden gerekli araştırmaya gidilmeli ve gerektiği takdirde yeniden bilirkişi incelemesi yapılarak toplanacak deliller dosya içeriği ile yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3073, Karar No: 2006/4633, Tarih: 02.06.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/3073 E.  ,  2006/4633 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... İnş. Tic. Ltd. Şti. aralarındaki elatmanın önlenmesi davasına dair Ankara 10.Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 28.07.2005 günlü ve 2004/1903-2005/1222 sayılı hükmün bozulması hakkında Dairece verilen 26.01.2006 günlü ve 2005/10269-2006/297 sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının anataşınmazın otel olarak kullanılan bölümünün ön tarafındaki ortak yeri mimari projeye aykırı olarak işgal ettiğini ve giriş kısmına ilave bir bölüm yaptığını, bu ilavenin davacının dükkanın ön cephesini kısmen kapalı hale getirdiğini belirterek müdahalenin önlenmesini ve projeye aykırılıkların kal’ine karar verilmesini istemiş, mahkemece (l) nolu bağımsız bölümün döner kapısının düz kapı haline getirilmesine ve çıkıntının kaldırılmasına karar verilmiştir. Davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce yapılan inceleme sonucu; mahkemenin döner kapı dışındaki istemlere yönelik verilen kararı onanmış ve davalının otel olarak kullandığı bölümünün girişindeki kapıyı projeye aykırı olarak değiştirdiği ve yerine düz kapı yaptırdığı tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, projeye aykırı bu el atmanın önlenmesine ve eski haline getirilmesine karar verilmesi gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur. Davacı vekili karar düzeltme dilekçesinde döner kapının kaldırılması ile ilgili bir davasının bulunmadığını, davalının kendi kullanım alanı dışındaki ortak yere müdahale ederek kapalı alan kazandığını ve bu eylemini dava ettiğini ileri sürerek bozma kararının düzeltilmesini istemiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerin yeniden incelenmesinde; Mahkemece, davalı tarafından otelin önünde meydana getirilen çıkıntı şeklindeki kapalı alanın kaldırılmasının yanında otelin giriş kapısının da değiştirilmesine karar verilmiştir. Davacı vekilinin karar düzeltme dilekçesinde, otelin giriş kapısına yapılan müdahaleyi dava konusu etmediğini açıkça bildirdiğinden, bu durumun ancak başka bir davaya konu teşkil etmesi nedeniyle mahkemece istem dışı olarak böyle bir karar verilmesi doğru görülmemiştir. Açıklanan nedenlerle ve HUMK.’nun 74.maddesine göre hakim, her iki tarafın iddia ve savunmalarıyla bağlı olup, ondan fazlasına veya başka bir şeye hüküm veremez. Mahkemece, istem olmadığı halde l nolu bağımsız bölümün giriş kapısına yapılan elatma ve değişiklik hakkında da hüküm kurulması yasaya aykırılık teşkil ettiğinden davacı vekilinin karar düzeltme isteminin, kamu düzenine aykırılık durumu da gözetilerek kabulüne, Dairemizin 26.01.2006 ... ve 2005/10269-2006/297 sayılı bozma kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme kararının yukarıda gösterilen sebepten dolayı BOZULMASINA, karar düzeltme harcının istek halinde düzeltme isteyene iadesine, 02.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9106, Karar No: 2023/12402, Tarih: 13.12.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/9106 E.  ,  2023/12402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/55 Esas, 2022/510 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki bağımsız bölümlere özgülenen arsa paylarının düzeltilerek tapuya tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Nukhet ... vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; ana gayrimenkulde bulunan bağımsız bölümlere, değerleriyle doğru orantılı arsa payı verilmediği gerekçesiyle mahkemece arsa paylarının düzeltilmesine karar verilmesi talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafın 50 sene önce binayı yapan toprak sahibi kişilerin mirasçıları olduğunu, davacıların murislerinin dava konusu binadaki arsa paylarını bilerek kabul ettiklerini, hisselerini bilerek ve kabul ederek satın aldıklarını, binanın yönetim planına göre yapıldığını, sonradan arsa paylarının düzeltilmesini istemekte iyi niyetli olmadıklarını, arsa paylarının düzeltilmesini isteyen davacıların bu istemde korunmaya değer bir hukuki yararlarının bulunmadığını belirtmiş olup, taşınmazın arsa payının tapudaki gibi kalmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Küçükçekmece 1 . Sulh Hukuk Mahkemesinin 29.06.2016 tarihli ve 2016/532 Esas, 2016/615 Karar ... kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Küçükçekmece 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince yapılan temyiz incelemesi sonucunda; dava dilekçesi davalılara tebliğ edilmeksizin ve ön inceleme yapılmaksızın dosya üzerinden karar verildiğini Mahkemece davanın ana taşınmazdaki bağımsız bölümlere ilişkin arsa paylarının düzeltilmesi istemine ilişkin olup, çekişmeli yargı işi olduğu ve yargılama yapılması gerektiği gözetilmeksizin dosya üzerinden davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığı gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Küçükçekmece 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Küçükçekmece 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Nükhet ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri