muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2932, Karar No: 2013/7269, Tarih: 14.05.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/2932 E.  ,  2013/7269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.02.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07.06.2012 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 18.12.2012 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden bir kısım davalılar vekili Av. ... ile karşı taraftan davacılar vekili Av....geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Dairemizin 18.12.2012 gün ve 2012/12403-14501 sayılı Kararı ile tebliğ eksikliği nedeniyle mahalline iadesi üzerine, eksiklik tamamlanarak dosya temyiz incelemesi için yeninden gönderilmiştir. Dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, davalı yüklenici ... ile davalı arsa maliki ... arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılan 2 parsel sayılı taşınmazda bulunan bağımsız bölümleri satış vaadi sözleşmeleriyle satışının vaat edildiğini, kaba inşaat olarak teslim aldıkları bağımsız bölümlerin işlerini tamamlayıp ikamet ettiklerini, davalı arsa malikinin diğer davalılara muvazaalı olarak pay satışı yaptığını ileri sürerek, taşınmazların adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalı yüklenici, davacılara dava konusu taşınmazları kaba inşaat olarak satıp bedelini aldığını, arsa malikine karşı edimlerini yerine getirdiğini tapuların tarafına devredilmediğini; davalı arsa maliki ... ise, vekilinin yetkisini kötüye kullanarak taşınmazı diğer davalılara devrettiğinden davacıların davasında haklı olduğunu belirterek, davanın kabulünü istemişlerdir. Bir kısım davalılar ise, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacıların ödedikleri bedellerin davalılardan alınmasına karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, arsa sahibi ile yüklenici arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciden bağımsız bölüm satın alan davacıların tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK’nun 65. maddesi gereğince “Bir yargılamanın konusu olan hak veya şey üzerinde kısmen veya tamamen hak iddia eden üçüncü kişi, hüküm verilinceye kadar bu durumu ileri sürerek, aynı mahkemede dava açabilir.” Anılan yasanın 120. maddesinde de davacının dava açarken yargılama harçları ile gider avansını yatırması gerektiği belirtilmektedir.

6100 sayılı HMK’nun 65. maddesi gereğince “Bir yargılamanın konusu olan hak veya şey üzerinde kısmen veya tamamen hak iddia eden üçüncü kişi, hüküm verilinceye kadar bu durumu ileri sürerek, aynı mahkemede dava açabilir.” Anılan yasanın 120. maddesinde de davacının dava açarken yargılama harçları ile gider avansını yatırması gerektiği belirtilmektedir.

Somut uyuşmazlıkta davacılar, arsa maliki, yüklenici ve arsa malikinden pay satın alan davalılara karşı davalı arsa maliki ...’nin muvazaalı olarak pay devrinde bulunduğunu ileri sürerek tapu iptali ve tescil isteminde bulunmuşlardır. Davalı ... yargılama sırasında asli müdahale talebinde bulunarak davacılar tarafında yer almak istemiş, mahkemece de istemi kabul edilmiştir. Davalı ...’nin öncelikle arsa maliki sıfatıyla davacılara karşı sorumluluğu bulunmaktadır. Ayrıca, anılan arsa malikinin tüketici sıfatı bulunmadığı halde harçsız dilekçeyle asli müdahilliğinin kabulü HMK’nun 65 ve 120. maddelerine aykırıdır. Bu nedenle, ...’nin davacılar yanında asli müdahilliğine karar verilmesi doğru değildir.

2-“Taleple bağlılık ilkesi” başlığını taşıyan HMK’nun 26. maddesi uyarınca hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlı olup, talepten fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Somut olayda, davacılar dava konusu taşınmazların adlarına tescilini talep etmişler, bu istemlerini yargılama sırasında değiştirmeden devam ettirmişleridir. Mahkemenin davacıların bu istemleri dışında sözleşmede ödedikleri bedeli hüküm altına alması HMK’nun 26. maddesi hükmüne aykırıdır.

Mahkemece, yukarıda yapılan saptamalar bir yana bırakılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 990 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak temyiz eden davalılara verilmesine, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 14.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21495, Karar No: 2015/3504, Tarih: 16.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/21495 E.  ,  2015/3504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan bağın 2012 yılı itibarıyla kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, kilogram başına toptan satış fiyatını ve ayrıntılı üretim giderleri çizelgesini gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4062, Karar No: 2020/15740, Tarih: 17.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/4062 E.  ,  2020/15740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1) Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2) Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143. maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 43. maddesi uyarınca 1 /4 oranında artırım, 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim ve 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 5 yıl 2 ay 15 gün hapis yerine hesap hatası sonucu 4 yıl 14 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 17.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22784, Karar No: 2014/14180, Tarih: 21.05.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/22784 E.  ,  2014/14180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-) Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyet hükmü kurulurken, 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesinin aynı hükümde iki kez belirtilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul olarak kabul edilmiştir.

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden , somut olayda uygulanma koşulları oluşmadığı halde verilen cezada TCK'nun 145. maddesi uyarınca indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delilere, gerekçeye hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ;

Hırsızlık suçu yönünden; suça sürüklenen çocuk hakkında yaşı nedeniyle indirim uygulanırken maddesinin; 5237 sayılı TCK.nun 31/3 yerine 31/2 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hatalar olarak kabul edilmiştir.5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden , somut olayda uygulanma koşulları oluşmadığı halde verilen cezada TCK'nun 145. maddesi uyarınca indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 50/3. maddesinde daha önce hapis cezası ile mahkum olmayan 18 yaşını doldurmamış çocukların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrileceği belirtilmiş, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4. maddesinde “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır” şeklinde düzenleme yapılmıştır. Her ne kadar 5237 sayılı TCK.nun 50/6. maddesinde seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde tedbire çevrilen kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği belirtilmiş ise de, yukarıda açıklanan düzenlemeler karşısında 5237 sayılı TCK.nın 50/6. maddesinin çocuklar yönünden uygulanamayacağı, hükmolunan seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde, diğer seçenek tedbirlerden birine veya adli para cezasına karar verilebileceği sonucuna varılmaktadır.

Bu itibarla kısa süreli hapis cezasından çevrilen seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceği ihtarı yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasından “ tedbir hükümlerine mazeretsiz olarak uymadığı takdirde cezanın infaz edileceğinin ihtarına” bölümünün çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-) Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-) Dosya içinde mevcut 04.05.2011 tarihli görgü tespit tutanağında ve 05.05.2011 tarihli olay yeri inceleme tutanağında, çalınan alüminyum kapının alındığı bodurum kapısının üzerinde kilit sisteminin bulunmadığı, çalınan malzemeler dışında herhangi bir zarar ve ziyanın bulunmadığının belirtildiği , yakınanın 20.07.2011 tarihli oturumda alınan beyanında da kendisine teslim edilen çalınan mallar nedeniyle 350 TL zararının bulunduğunu belirttiğinin anlaşılması karşısında, mala zarar verme suçunun konusu ile hırsızlık suçunun konusunun aynı tanışır mal olması halinde, ayrıca mala zarar verme suçundan da ceza verilmemesi gerektiği ancak hırsızlık eylemi gerçekleştirilirken suça konu mal dışında bir başka eşyaya zarar verilmiş ise, mala zarar verme suçu ayrıca gerçekleşeceği hususu gözetilmeksizin ayrıca mala zarar suçundan da hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 21.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16478, Karar No: 2023/1286, Tarih: 24.01.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/16478 E.  ,  2023/1286 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2021/542 E., 2022/1166 K.

DAVA TARİHİ : 25.11.2016

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... sözleşmesinin emeklilik sebebi ile son bulduğunu ileri sürerek kıdem tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, ... bayram ve genel tatil ücret alacakları ile asgari geçim indirimi alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davalı İdare ile davacı arasında işçi işveren ilişkisi bulunmadığını, davacının davalı İdareden herhangi bir alacağının olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin ....02.2018 tarihli ve 2016/844 Esas, 2018/144 Karar sayılı kararı ile toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının emeklilik sebebi ile işyerinden ayrılarak kıdem tazminatına hak kazandığı, yıllık izinlerin kullandırıldığının davalı işverence ispat edilemediği ve davacının ödenmeyen fazla çalışma, ... bayram ve genel tatil ücret alacakları ile asgari geçim indirimi alacağının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 05.12.2019 tarihli ve 2018/1350 Esas, 2019/3554 Karar sayılı kararı ile davalı Kurumun asıl işveren sıfatıyla hüküm altına alınan alacaklardan sorumlu olduğu ve yıllık izinlerin kullandırıldığının işverence yazılı belge ile ispatlanamadığı gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 03.02.2021 tarihli ve 2020/4983 Esas, 2021/3268 Karar sayılı kararı ile; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek somut uyuşmazlıkta, davacının dava dilekçesindeki bir kısım izinlerini kullanamadığına yönelik beyanı dikkate alındığında taleple bağlılık ilkesi gereği tüm süre için yıllık iznin hesaplanmasının hatalı olduğu, 13 yıl boyunca yıllık izin kullanılmamasının hayatın olağan akışına uygun düşmediği, bu nedenle davacı asılın beyanı alınarak yıllık izin ücreti yönünden bir sonuca varılması ve davalı Kurumun harçtan muaf olduğunun hüküm yerinde gözetilmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma kararı doğrultusunda davacı asılın beyanı alınarak 2013 yılında kullandığını beyan ettiği 21 günlük iznin mahsubu ile yıllık izin ücreti hesaplanmış ve davalı Kurum harçtan muaf tutularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Kurum ile dava dışı şirketler arasında ihale kapsamında bir sözleşme imzalandığını, asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmadığını, davacı ile Kurum arasında işçi işveren ilişkisi bulunmadığını, davacının tüm taleplerinden ihale ile ... alan şirketlerin sorumlu olduğunu, istifa ederek işyerinden ayrılan davacının kıdem tazminatına hak kazanmayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, yıllık izin ücreti ile harç noktasındadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 26 ncı ve 31 inci maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 53 üncü maddesi.

3. 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu'nun 56 ncı maddesinin (b) bendi uyarınca 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13 üncü maddesinin (j) bendi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 53 üncü maddesi.

3. 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu'nun 56 ncı maddesinin (b) bendi uyarınca 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13 üncü maddesinin (j) bendi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu,kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

24.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13287, Karar No: 2011/11781, Tarih: 24.11.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/13287 E.  ,  2011/11781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 23.12.2010 gün ve 2009/734 Esas, 2011/1144 Karar sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi süresinde bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Dairenin 13.07.2011 tarihli geri çevirme kararında açıkça; çekişme konusu taşınmazların tedavüllü tapu kayıtları ile bu taşınmazların miras bırakan ... tarafından yapılan temliklerine ilişkin resmi akitlerin eksiksiz olarak temin edilerek gönderilmesi istendiği halde, dosya arasında varolan belgelerin yeniden dosya arasına alınarak, istenilen belgelerin temin edilmeden dosyanın Daireye geri gönderildiği anlaşılmakla;

Dava konusu yapılan 10 parça taşınmazın tapuya ilk tescilinden itibaren tüm maliklerini ve yapılan temlikleri gösterir şekilde tedavüllü tapu kayıtları (ifraz görmüş iseler, ifrazla oluşan taşınmazların tedavüllü tapu kayıtları da dahil ollmak üzere) ile, murisin taşınmazlara malik olduğu andan itibaren dava tarihine kadar taşınmazın devirlerine ilişkin tüm resmi akitler ile dayanak belgelerin eksiksiz olarak ilgili tapu sicil müdürlüğünden temin edilerek dosya arasına alınması,

Getirtilen belgelerden, dosya arasında yeralan ve tapu kayıtları üzerinde inceleme yaparak rapor düzenleyen fen bilirkişisi Adil Akış'ın 16.04.2010 tarihli raporunda ayrıntılı olarak gösterilen işlemleri yansıtır şekilde kayıtların yeralıp almadığının denetlenerek, denetleme sonucu eksiklik var ise eksik kayıtların da tamamlanması,

Kayıtların eksik gönderilmesi halinde dosyanın gereksiz yere sürüncemede kalacağı ve buna sebep olan ilgililerin sorumluluğunu gerektireceğinin dikkate alınması,

ondan sonra temin edilerek dosya arasına alınması,belirtilen eksiklikler tamamlandıktan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.11.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8700, Karar No: 2022/5147, Tarih: 14.09.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/8700 E.  ,  2022/5147 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ... vd.

DAVALILAR : ... vd.

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 08/09/2015 gününde verilen dilekçe ile muhdesat aidiyetinin tespiti talebi üzerine mahkemece Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21/05/2021 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Kayyım vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, ortaklığın giderilmesi davasına konu olan 201 ada 22 parsel sayılı taşınmazın, taraflar adına tapuda kayıtlı olduğunu, maliklerden ...,... adına kayyım atandığını, dava konusu taşınmaz üzerinde bina bulunduğunu ve bu binayı müvekkilinin yaptığını belirterek, binanın mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespitine ve taşınmazın beyanlar hanesine tescil edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, taşınmazın niteliğinin tapuya "avlulu kagir kahvehane ve kerpiç ev" olarak yazıldığını, taşınmaz üzerindeki yapıların çok eski olduğunu, idarenin davanın açılmasına sebebiyet vermediğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen hükmün, davalı kayyım vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; Yargıtay 8. Hukuk Dairesi'nin 2016/19037 Esas, 2020/3131 Karar sayılı ilamıyla "... dava konusu 201 ada 22 parsel sayılı taşınmaz taraflar adına paylı mülkiyet şeklinde tapuda kayıtlı bulunmaktadır. Mahkemece, bu husus göz önüne alınmaksızın, harç, yargılama gideri ve vekalet ücretinin, tapudaki pay oranı gözetilmeden, muhdesatın tamamının değeri üzerinden, davalı kayyım aleyhine harç, yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmayıp, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir..." gerekçesine dayanılarak bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulü ile; ...,... parselde kayıtlı taşınmaz üzerinde bulunan binanın davacı ...'ya ait olduğunun tespitine, karar verilmiştir.

Hükmü, davalı kayyım vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılama, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.