muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/138, Karar No: 2021/731, Tarih: 09.02.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/138 E.  ,  2021/731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Olası kastla öldürme

HÜKÜMLER :1- Sanık hakkında olası kastla öldürme suçundan mahkumiyetine dair... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/03/2019 tarih 2018/61 ve 2019/91 karar sayılı kararı,

2- İstinaf Başvurusunun esastan reddine dair... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 02/12/2019 gün ve 2019/1130, 2019/1979 Karar sayılı kararı.

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dairemizin 03/11/2020 tarih, 2020/2016 Esas ve 2020/2683 sayılı kararı sanık ... hakkında maktul ...'u olası kastla öldürmeden kurulan hüküm bakımından verilen esastan red kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 06/01/2012 tarih 1-... sayılı itirazname ile;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik olası kastla öldürme suçundan mahkumiyetine dair ...6. Ağır Ceza Mahkemesinin kararının sanık müdafii ve katılan kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine ...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, istinaf başvurularının esastan reddine dair kararına yönelik sanık müdafii ve katılan kurum vekilinin temyiz başvurularının, Dairemizin 03/11/2020 gün ve 2020/2016 esas, 2020/2683 karar sayılı kararı ile esastan reddine dair verilen karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık ...'ün eyleminin bilinçli taksirle öldürme suçunu oluşturduğu gerekçesiyle itirazda bulunulduğu, 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı "Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında" Yasanın 99. maddesiyle, 5271 sayılı Yasanın 308. maddesinde yapılan değişiklik ve 101. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 5. madde uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 308. maddesinin, 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 308. maddesinin 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile eklenen 3. Fıkrası uyarınca yapılan incelemede; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmediğinden İTİRAZIN REDDİNE, 09.02.2021 gününde üye ...'in eylemin bilinçli taksirle öldürme suçunu oluşturduğuna dair karşı oyu ile oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 308. maddesinin 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile eklenen 3. Fıkrası uyarınca yapılan incelemede; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmediğinden İTİRAZIN REDDİNE, 09.02.2021 gününde üye ...'in eylemin bilinçli taksirle öldürme suçunu oluşturduğuna dair karşı oyu ile oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Kasten öldürme suçunun manevi unsuru kasttır. Kast, suç tipinin gerçekleştirilmesinin bilinmesi ve istenmesidir. TCK'nin 21 maddesinin 1. fıkrasına göre doğrudan kast "suçun kanuni tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesidir." Anılan maddenin 2. fıkrasında ise olası kast düzenlemesine yer verilmiştir. Buna göre, "kişinin, suçun kanuni tanımındaki unsurların gerçekleşebileceğini öngörmesine rağmen, fiili işlemesi halinde olası kast vardır." Failin kastının belirlenmesi iç dünyasıyla ilgili olduğundan, tespiti son derece zordur. Bu nedenle eyleme bağlı olarak kastının açığa çıkartılması ispat hukuku açısından çok önemlidir. Somut olayda, mahkemece kastın ölüm neticesine yönelik olup olmadığı tespit edilecektir. Kasten öldürme suçunda söz konusu olan kast, doğrudan kast olabileceği gibi olası kast da olabilir.

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.05.2016 tarihli ve 200-250, 31.03.2015 tarihli ve 619-80, 23.09.2014 tarihli ve 314-389, 07.06.2011 tarihli ve 54-120, 06.07.2010 tarihli ve 51- 162 sayılı ilamlarında belirtildiği üzere, fail hareketinin kanuni tipi gerçekleştireceğini bilmesi ve istemesi halinde doğrudan kastla hareket etmiş olacak, buna karşın işlemiş olduğu fiilin muhtemel bazı neticeleri meydana getirebileceğini öngörmesine ve bu neticelerin gerçekleşmesini mümkün olarak tasavvur etmesine rağmen muhtemel neticeyi kabullenerek fiili işlemesi halinde olası kast söz konusu olacaktır. Fail, böyle bir durumda muhakkak değil ama, büyük bir ihtimalle gerçekleşecek olan neticenin meydana gelmesini kabullenmekte, "olursa olsun" düşüncesi ile göze almakta ve neticenin gerçekleşmemesi için herhangi bir çaba göstermemektedir.

TCK'nin 21. maddesinin ikinci fıkrasında; "öngörmesine rağmen, fiili işlemesi" şeklinde tanımlanıp başkaca ayırıcı unsura yer verilmeyen olası kast ile aynı Kanun'un 22. maddesinin üçüncü fıkrasında; "öngördüğü neticeyi istememesine karşın neticenin meydana gelmesi halinde bilinçli taksir vardır" biçiminde tanımlanan bilinçli taksirin karıştırılacağı hususu öğretide dile getirilmiş, kanun koyucu da madde metninde yer vermediği "kabullenme" ölçüsünü aynı maddenin gerekçesinde; "olası kast halinde suçun kanuni tanımında yer alan unsurlardan birinin somut olayda gerçekleşeceği öngörülmesine rağmen, kişi fiili işlemektedir, diğer bir deyişle, fail unsurların meydana gelmesini kabullenmektedir" şeklinde açıklamak suretiyle, olası kastı bilinçli taksirden ayıracak kıstası ortaya koymuştur.

Kast, olası kast, taksir ve bilinçli taksir arasındaki ilişkiyi kısaca özetlemek gerekirse; gerçekleşmesi muhakkak görünen neticenin failce bilinmesi ve istenmesi halinde doğrudan kast, öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesine kayıtsız kalınması durumunda olası kast, öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesinin istenmemesine rağmen objektif özen yükümlülüğüne aykırı hareket edilmek suretiyle sonucun meydana gelmesinin engellenemediği ahvalde bilinçli taksir, öngörülebilir neticenin objektif özen yükümlülüğüne aykırı hareket edilmiş olması nedeniyle öngörülmediği hallerde ise basit taksir söz konusu olacaktır.

Oluşa ve dosya içeriğine göre; suç tarihinde maktule ...’ın oğlu ve damadının sanık ...’e ait manavda çalıştıkları, sanığın maktulenin yakınlarını bu nedenle tanıdığı, maktulenin kızı... ile arasında duygusal yakınlık olduğu şeklinde dedikodu çıktığını duyan sanığın bu dedikoduyu çıkardıkları inancıyla maktulenin kızı... ile damadı ...yi manava çağırdığı, bu durumdan haberdar olan ... ve eşi ...’in daha önce sanığın yanına gittikleri, kısa bir süre sonra manava gelen Veysi ile Özgür arasındaki konuşmanın tartışmaya dönüştüğü sırada sanığın tehdit amaçlı olarak ...nin ön tarafına, ancak yere doğru bir el ateş ettiği, tanık...’in ...yi dışarı çıkartmasından sonra ... ve ...’ın sanığı yatıştırmaya çalışıp elindeki tabancayı almaya çalıştıkları, karşılıklı çekiştirme sırasında tabancanın patladığı ve maktule ...’ın göğüs bölgesinden aldığı tek kurşunla öldüğü olayda; ateşli silah kullanma hususunda uzmanlığı olmayan sanık ..., elindeki tabanca çekiştirilirken tabancanın yeniden ateş alabileceğini öngörmektedir. Ancak dosya kapsamındaki deliller dikkate alındığında sanığın arasında husumet olmayan maktul ...’ın ölmesini kabullendiğini söylemek mümkün olmadığı gibi tabanca sanığın elindeyken bir başkasının tabancayı almak için çektiği esnada tabancanın irade dışı olarak ateş alması da mümkündür. Tüm bu açıklamalar göz önüne alınarak dikkatsiz ve özensiz şekilde hareket eden sanık ...’ün TCK’nin 22/3. maddesi delaletiyle aynı Kanun’un 85/1. maddesine göre bilinçli taksirle öldürme suçundan cezalandırılması ve bu nedenle olası kasla öldürme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün bozulması gerektiği görüşünde olduğumdan çoğunluk görüşüne katılamamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2015/14629, Karar No: 2016/1715, Tarih: 22.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/14629 E.  ,  2016/1715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet (TCK'nın 152/1-a, 62/1, 53, 58 maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın suç tarihinde hükümlü olarak bulunduğu ceza infaz kurumundaki koğuşunun ortak yaşam alanı penceresini kırdığı anlaşıldığından kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK 53 ile ilgili Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3134, Karar No: 2011/851, Tarih: 19.09.2011

**22. Hukuk Dairesi         2011/3134 E.  ,  2011/851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2010

Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı vekili başlangıçta ...Belediye Başkanlığı hakkında açtığı davada müvekkilinin   davalı Belediyede  çalışırken 3417 sayılı yasa uyarınca ücretlerinden kesilen tasarrufu teşvik kesintileri ile işveren katkı paylarının bankaya yatırılmadığını  ileri sürerek tasarrufu teşvik ana para ve nema alacaklarının ödetilmesini talep etmiştir. Davalı Belediye vekili davanın reddini istemiştir.

Yerel mahkemece verilen 2006/1430 esas 2008/82 karar sayılı kararla istek  hüküm altına alınmıştır.

Taraflar vekillerinin temyizi üzerine inceleme yapan yüksek Yargıtay 9.Hukuk Dairesi 2008/21356 esas 2008/23451 karar sayılı ilamıyla karar araştırmaya yönelik olarak bozulmuştur.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda verilen 2008/469 esas 2009/139 karar sayılı  karar bu kez sadece davalı vekilince temyiz edilmiş, 9.Hukuk Dairesinin 2009/22557 esas 2010/1728 karar sayılı ilamıyla Hazine Müsteşarlığı ve davalı Belediye arasında uzlaşma sağlandığına işaret edilerek husumetin Hazineye yöneltilmesi ve buna göre açıklanan ilkeler doğrultusunda araştırma yapılması için  bozulmuştur.

Mahkemece Yargıtay bozma ilamına aynen uyulmasına karar verildiği halde davanın Hazine Müsteşarlığı yanında Sosyal Güvenlik Kurumuna da yöneltilmesi sağlanarak yargılamaya devam edilmiştir.Hazine vekili ve Sosyal Güvenlik Kurumu vekili dava konusu alacaktan sorumlu tutulamayacaklarını savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Yerel mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama sonunda hesap bilirkişisinden alınan  raporda belirlenen alacaktan   Hazine Müsteşarlığı ve Sosyal Güvenlik Kurumunun müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna,....Belediye Başkanlığı hakkında açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Karar Hazine Müsteşarlığı ve Sosyal Güvenlik Kurumu vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece aynen uyulmasına karar verilen yüksek 9.Hukuk Dairesi'nin bozma ilamında  davanın Hazine Müsteşarlığı'na yöneltilmesi gerektiği belirtildiği halde ilaveten Sosyal Güvenlik Kurumuna da yöneltilmesinin sağlanması doğru olmamıştır.

Uyulan bozma ilamında açıklandığı gibi SGK ile davalı Belediye arasında uzlaşma sağlandığına göre  bilirkişi raporunda hesaplanan alacaktan  Hazine'nin sorumlu olduğu dikkate alınarak hakkında hüküm kurulması, davalı Belediye ve Sosyal Güvenlik Kurumu hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA,  19/09/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16337, Karar No: 2021/17668, Tarih: 26.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/16337 E.  ,  2021/17668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I–Suça sürüklenen çocuk ... hakkında, ...’ya yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan, ..., ... ve ...’e yönelik hırsızlık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin dilekçesinin itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II–Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde,

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 26.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/768, Karar No: 2021/361, Tarih: 30.03.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2019/768 E.  ,  2021/361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi

1. Taraflar arasındaki “maddi ve manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesince davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine dair verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesince Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 16.02.1998 tarihinden itibaren davalı şirket bünyesinde teknisyen olarak çalıştığını, uzun süre gürültülü ortamda çalıştığı için işitme kaybı ortaya çıktığını, davacıya veya diğer çalışanlara iş güvenliği eğitimleri verilmediği gibi kulaklık vs. gibi koruyucu ekipmanların da temin edilmediğini, davalı işverenin kusuru neticesinde müvekkilinin meslek hastalığına maruz kaldığını, bu durumun ekonomik geleceğini etkilediğini, bedeni üzerinde kalıcı hasar bıraktığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 50.000TL maddi, 50.000TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı Staubli Sanayi Makine ve Aksesuarları Ticaret Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde; Sosyal Güvenlik Kurumunun (SGK/Kurum) emsal raporuna göre ortada meslek hastalığı olmadığının sabit olduğunu, şirketin iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınması gereken tüm önlemleri aldığını, davacının işitme kaybının müvekkil şirkette yürütülen işin sonucu ortaya çıkmadığını, işitme kaybına ilişkin bir rahatsızlık şikayeti bildirmediğini, talep edilen maddi ve manevi tazminatın hukuki dayanaktan yoksun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararı:
Yargıtay — Esas No: 2014/9758, Karar No: 2015/2855, Tarih: 09.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/9758 E.  ,  2015/2855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Orman bilirkişileri tarafından keşifte uygulanan 1960 ve 1982 tarihli memleket haritasının yapımında kullanılan hava fotoğraflarının bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulduktan sonra, dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek getirtilen dayanak hava fotoğraflarıı ile bundan elde edilen memleket haritaları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında ... çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği ek rapor düzenlettirilerek bu dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 09/04/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2968, Karar No: 2023/5682, Tarih: 22.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/2968 E.  ,  2023/5682 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1534 E., 2022/3247 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 29. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/158 E., 2022/200 K.

Taraflar arasındaki prime esas kazancın tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İlk

Derece Mahkemesince karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davalı şirket vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Dava açmada hukuki yararının bulunması dava şartlarından olduğu gibi temyiz Kanun yoluna başvuracak olan tarafın da temyiz yoluna başvuruda hukuki yararının bulunması gerekir. Davada haklı çıkmış olan taraf da hukuki yararı bulunmak şartıyla temyiz yoluna başvurabilir (HMK m. 361/2). İlk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurmayan veya süresini geçirdiği için istinaf yoluna başvurmamış olan taraf yönünden, verilen karar kesinleşeceği için artık bu tarafın temyiz yoluna başvurmasında hukuki yararı yoktur. Şayet, karşı tarafın istinaf yoluna başvurması üzerine bölge adliye mahkemesi tarafından yeniden esas hakkında karar verilmiş ise, o takdirde karara karşı istinaf yoluna başvurmamış olan taraf temyiz yoluna gidebilir. Zira, bunda hukuki yararı vardır. İnceleme konusu eldeki davada, davalı Kurum vekilinin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, istinaf yoluna başvurmadığı, bu itibarla davalı SGK Başkanlığı yönünden ilk derece mahkemesinin kararı kesinleştiğinden, temyiz yoluna başvurmasında hukuki yarar bulunmamaktadır.

Temyiz edenin hukuki yararının bulunmadığının anlaşılması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı SGK Başkanlığı vekilince istinaf edilmediğinden, kararı istinaf etmeyen tarafın aleyhine bir durum oluşmadıkça, bu kararı temyiz etme hakkı bulunmamaktadır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı SGK Başkanlığı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4705, Karar No: 2016/6337, Tarih: 27.06.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/4705 E.  ,  2016/6337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüsten kurulan hükmün incelenmesinde:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Sanığın aynı evde birlikte yaşadığı mağdura yönelik odanın kapısını kilitlemek suretiyle zorla nitelikli cinsel istismar suçuna teşebbüs ettiği olayda; suçun işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süre ile mağdurun iradesiyle hareket edebilme imkânının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı, kişinin vücudunun suçun konusu olması sebebiyle, mağdurun hareket edebilme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği, dosya kapsamına göre de sanığın, mağdurun hürriyetini kısıtlayan başkaca bir hareketinin bulunmaması karşısında, mevcut haliyle eylemin sadece 5237 sayılı TCK’nın 103/2-6. maddesi kapsamında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüsü olduğu ve mezkûr madde ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da mahkûmiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5139, Karar No: 2015/15384, Tarih: 15.12.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/5139 E.  ,  2015/15384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/01/2015

NUMARASI : 2013/122-2015/5

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden .... ...vs. vekili Avukat ..... ile aleyhine temyiz istenilen..... vekili Avukat ......geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "dosya içinde mevcut nüfus kayıtları ve veraset ilamından karar tarihinden önce ve yargılama sırasında öldüğü anlaşılan davacı .... ...'nin tüm mirasçılarına tebligat çıkarılmadan ve bu şekilde yöntemince taraf teşkili sağlanmadan karar verilmesinde isabet bulunmadığına" değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davacı ..... ve müştereklerinin davasının reddi ile ....... Köyü çalışma alanında bulunan çekişmeli 158 ada 2 parsel sayılı taşınmazın müdahil .... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ...... ve müşterekleri vekili tarafından temyiz edilmiştir.