muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1243, Karar No: 2019/6750, Tarih: 08.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/1243 E.  ,  2019/6750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına, katılanların ve müştekinin aşamalardaki ifadelerine göre; müşteki ve katılanlara ait hemşire odasındaki eşya dolaplarının anahtarları haksız şekilde ele geçirildikten sonra, kilitleri açılarak dolaplardan para çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması ve suça sürüklenen çocuğun, kilitli şekildeki dolapların farklı kişilere ait olduğunu bilecek durumda olması karşısında, mağdur sayısınca ayrı ayrı hırsızlık suçunun oluştuğunun kabul edilmesi gerekirken, tek suç kabul edilerek cezasının 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesi uyarınca arttırılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 08/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/102, Karar No: 2012/1153, Tarih: 31.01.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/102 E.  ,  2012/1153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 02.05.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.09.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, dava konusu 1483, 266 ve 1725 sayılı parsellerin tapu kaydında murislerinin “...” olarak geçen soyadının “...” olarak düzeltilmesini talep etmiştir.

Dosya içerisinde bulunan tapu kayıtlarına göre dava konusu taşınmazların kamulaştırıldığı, halen davacının murisinin tapu kayıtlarında malik olarak görülmediği sabittir.

Davacı vekili 16.09.2011 tarihli oturumda murisin tapu kaydında kimlik bilgileri yanlış yazılı olduğundan kamulaştırma bedelini alamadıklarını beyan etmiştir. Bu durumda davacının bu davayı açmakta hukuki yararının bulunduğu anlaşılmaktadır. Davacının murisi artık dava konusu taşınmazda malik olarak görülmediğinden tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi mümkün değil ise de bu gibi durumlarda tapu malikinin davacıların murisi ile aynı kişi olduğunun ispatlanması halinde “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince bu yönde bir “tespit kararı” verilmelidir.

Davaya konu olayda mülkiyet ilişkisi kalmadığından tapu kaydındaki kimlik bilgileri düzeltilemeyen murisin mirasçılarının kamulaştırma bedelini alabilmeleri için mahkemece dava konusu taşınmazların kamulaştırma işleminden önceki tapu maliki "... oğlu ... ...'' ile davacının murisi ... oğlu ...'ün aynı kişi olduğunun tespitine" şeklinde bir karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 31.01.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33503, Karar No: 2013/36841, Tarih: 28.10.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/33503 E.  ,  2013/36841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında kurulan hükmün temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f maddesi gereğince seçenek yaptırıma çevrilirken infazı kısıtlayacak şekilde elektrik teknisyenliği veya temizlik işlerinde kamuya yararlı bir işte çalıştırılmalarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince,hüküm fıkrasından sanığın kamuya yararlı elektrik teknisyenliği veya temizlik işlerinde çalıştırılmasına ilişkin kısmın çıkartılarak yerine “ 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f maddesi gereğince 4 ay süreyle kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1591, Karar No: 2012/6631, Tarih: 03.04.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/1591 E.  ,  2012/6631 K.**

**"İçtihat Metni"**

... 2-... adlarına Av. ... aralarındaki dava hakkında ... 1. İş Mahkemesi'nden verilen 04.11.2010 günlü ve ... sayılı hükmün temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

1-Davalılar adına duruşmaları takip eden Av. ...'a, davalılar tarafından verilmiş vekâletname aslı veya onaylı örneği dosya içeriğinde bulunmadığından; kesin süre içeren muhtırayla, anılan avukattan vekaletname ibrazı istenerek, bu konudaki işlem eksiği giderilerek,

2-Davacı Kurum vekili tarafından ibraz edilen peşin sermaye değeri hesaplama tablolarından hak sahiplerine ödenen ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının ne kadar olduğunun tespit edilememesi sebebiyle, anılan hak sahiplerine ödenen ilk peşin sermaye değerli gelir miktarlarını gösteren tabloların Kurumdan getirtilerek, eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.01.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15736, Karar No: 2014/501, Tarih: 16.01.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/15736 E.  ,  2014/501 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar H.. A.., F.. Y.., D.. Ş.. ve A.. K.. ile davalılar Güneş Sigorta A.Ş, A.. B.. ve D.. B.. arasındaki dava hakkında, Demre Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 10.03.2011 gün ve 2009/170-2011/37 sayılı hüküm Dairemizin 31.01.2013 gün ve 2012/13990-2013/872 sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacılar vekili ile davalı Demre Belediye Başkanlığı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın neden olduğu kaza sonucunda müvekkillerinin desteğinin yaralandığını sonra hayatını kaybettiğini ileri sürerek 7.824,86 TL destekten yoksun kalma tazminatı, 400,00 TL cenaze gideri, 5.000,00 TL tedavi gideri ve toplam 30.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı A.. B.. aleyhine açılan davanın reddine, davanın kısmen kabulü ile maddi tazminat isteminin kabulü ile 7.824,86 TL destekten yoksun kalma tazminatı, 400,00 TL cenaze gideri, 384,16 TL tedavi gideri ve toplam 12.500,00 TL manevi tazminatın davalılardan sigorta şirketi sadece maddi tazminattan sorumlu olmak üzere müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hükmün, davacılar vekili ile davalı Demre Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce yerel mahkeme kararı davacılar yararına bozulmuştur. Bozma ilamının; ilk bendinde, davalı Demre Belediye Başkanlığı vekilinin tüm, davacılar vekilinin ise sair temyiz itirazları reddedilmiş, ikinci bendinde ise, "yaralanmanın niteliği ilgili konusunda tıp alanında uzman bilirkişiden rapor alınarak karar tarihinde sonra yürürlüğe giren ve sağlık hizmet bedellerinin Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmasını düzenleyen 6111 sayılı Yasanın 59. maddesi ile değiştirilen 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 98. maddesi hükmü de dikkate alınarak ve yine ayrıca davalı sigorta şirketinin yaptığı tedavi gideri ödemesi de dikkate alınmak suretiyle bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir."gerekçesi ile karar bozulmuştur. Bu kez, davacılar vekili ile davalı Demre Belediye Başkanlığı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, Yargıtay ilâmında belirtilen gerektirici sebeplere göre, 6100 sayılı HMK.’nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle, 1086 sayılı HUMK.’nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uymayan davalı Demre Belediye Başkanlığı vekilinin tüm, davacılar vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme itirazlarının reddi gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, Yargıtay ilâmında belirtilen gerektirici sebeplere göre, 6100 sayılı HMK.’nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle, 1086 sayılı HUMK.’nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uymayan davalı Demre Belediye Başkanlığı vekilinin tüm, davacılar vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacılar vekilinin diğer karar düzeltme itirazlarına gelince; dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, kaza tutanağında ve trafik tescil belgesinde, araç maliki/işleteni olarak davalı A.. B..'nin adı yazıldığından, bu davalıya işleten olarak husumet yöneltmiştir. Mahkemece, yargılama sırasında, davalı A.. B..'nin kazadan önce aracını 1 yıllık süre ile diğer davalı Demre Belediye Başkanlığı'na kiralamış olduğu anlaşıldığından, bu davalı aleyhindeki davanın husumet (sıfat yokluğu) nedeniyle reddine karar verilmiş ve davalı A.. B.. lehine vekalet ücretine hükmedilmiştir. Oysa ki; davacılar vekili, araç kiralama sözleşmesini, yargılama sırasında öğrenmiş olup, davalı A.. B.. aleyhine dava açılmasına kendi kusuruyla sebebiyet vermediğinden, bu davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil, bozma nedeni ise de davacılar vekilinin, vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının, Daire’nin bozma ilâmında karşılanmadığı anlaşılmıştır. Davacılar vekilinin bu yöndeki karar düzeltme itirazlarının kabulü ile bozma ilamına yukarıda açıklanan nedenlerin (3)nolu bent olarak eklenmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı Demre Belediye Başkanlığı vekilinin tüm, davacılar vekilinin ise sair karar düzeltme itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile, yukarıda yazılı nedenlerin, Daire’nin 31.01.2013 tarih, 2012/13990 Esas ve 2013/872 Karar sayılı bozma ilâmına (3) nolu bent olarak eklenmesine, kararın bu nedenle de davacılar yararına BOZULMASINA, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 228,00 TL para cezasının davalı Demre Belediye Başkanlığından alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 1,95 TL kalan tashihi karar harcının temyiz eden davalı Demre Belediye Başkanlığından alınmasına, tashihi karar peşin harcının istek halinde karar düzeltme isteyen davacılara geri verilmesine 16.1.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5734, Karar No: 2013/4877, Tarih: 15.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/5734 E.  ,  2013/4877 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti ile aksine Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7/1’inci maddesi uyarınca davanın yasal dayanağı mülga 506 sayılı Kanunun 79’uncu maddesidir. Anılan Kanunun 6’ncı maddesinde ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Davacı, davalı Kurum müfettişinin 20.05.2008 gün 116 sayılı raporu sonucunda davalılardan işveren şirket tarafından 08.10.2007-16.10.2007 tarihleri arasında geçen çalışmaları için süresinde bildirimi yapıldığı halde, 03.02.2005 tarihi itibarıyla vergi mükellefiyeti başladığından bahisle sigortalılığının iptal iptal edildiği iddiasıyla; 08.10.2007-16.10.2007 tarihleri arasındaki çalışmalarının tespiti ile aksine Kurum işlemlerinin iptaline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme; vergi mükeleffiyetine dayalı olarak Bağ-Kur sigortalılığının 01.10.2008 tarihinden itibaren başlatıldığı belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiş olup, Mahkeme kararı eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Davacının sigortacılık faaliyeti nedeniyle 03.02.2005 tarihinden itibaren vergi kaydı bulunduğu anlaşılmakta olup, her ne kadar Bağ-Kur sigortalılığı 01.10.2008 tarihinden itibaren başlatılmışsa da, hizmet akdine dayalı olarak gerçekleştiği

belirtilen 08.10.2007-16.10.2007 tarihleri arasında geçen çalışmaların gerçek ve fiili olup olmadığı, sigortacılık faaliyeti ile diğer çalışmaların aynı anda nasıl gerçekleştiği hususları araştırılıp irdelenmemiştir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15237, Karar No: 2015/17579, Tarih: 23.06.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/15237 E.  ,  2015/17579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi üçüncü kişi icra mahkemesine başvurusunda, kendilerine gönderilen 89/2 haciz ihbarnamesinin matbu ihtarları içermediğini ileri sürerek, 2. haciz ihbarnamesinin iptalini talep etmiş, mahkemece 89/1 haciz ihbarnamesine süresinde itiraz edilmediğinden 89/2 haciz ihbarnamesinin gönderilmesinde bir engel bulunmadığı, 2. haciz ihbarnamesinde bulunması gereken hususların da ihtar edildiği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK.nun 89/3. maddesinde aynen “Üçüncü şahıs, haciz ihbarnamesinin kensine tebliğinden itibaren yedi gün içinde itiraz etmezse, mal yedinde veya borç zimmetinde sayılır ve kendisine gönderilen haciz ihbarnamesine süresinde itiraz etmediği, bu nedenle de malın yedinde veya borcun zimmetinde sayıldığı ikinci bir ihbarname ile bildirilir. Bu ikinci ihbarnamede ayrıca, üçüncü şahsın ihbarnamenin kendisine tebliğinden itibaren yedi gün içinde ikinci fıkrada belirtilen sebeplerle itirazda bulunması, itirazda bulunmadığı takdirde zimmetinde sayılan borcu icra dairesine ödemesi veya yedinde sayılan malı icra dairesine teslim etmesi istenir. İkinci ihbarnameye süresi içinde itiraz etmeyen ve zimmetinde sayılan borcu icra dairesine teslim etmeyen üçüncü şahsa onbeş içinde parayı icra dairesine ödemesi veya yedinde sayılan malı teslim etmesi yahut bu süre içinde menfi tesbit davası açması , aksi takdirde zimmetinde sayılan borcu ödemeye veya yedinde sayılan malı teslime zorlanacağı bildirilir” düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda, üçüncü kişi ... ne gönderilen 89/1 haciz ihbarnamesi 18.10.2014 tarihinde tebliğ edilmiş, 3. kişi vekili tarafından havale kaydı içermeyen 27.10.2014 tarihli dilekçe ile itiraz edilmiş, haciz ihbarnamesine itiraz dilekçesi ekindeki vekalet suret harcı makbuzundan itiraz dilekçesinin 27.10.2014 tarihinde ibraz edildiği anlaşılmıştır. Haciz ihbarnamesinin tebliğ tarihine göre 7 günlük sürenin sonu haftasonuna denk geldiği için 27.10.2014 tarihinde 1. haciz ihbarnamesine yapılan itirazın süresinde olduğunun kabulü gerekir.

89/1 haciz ihbarnamesine yasal süresi içinde itiraz edilmiş bulunmakla, üçüncü kişi nezdinde kesinleşmiş bir alacak bulunmadığından, 89/2 haciz ihbarnamesi gönderilemez. Buna rağmen tebliğe çıkartılan 89/2 haciz ihbarnamesinin iptali istemi, bir hakkın yerine getirilmemesine ilişkin olup süresiz şikayete tabi olduğu gibi, haciz ihbarnamesinin iptali istemi farklı bir nedene dayansa da birinci haciz ihbarnamesine süresinde itiraz bulunup bulunmadığı mahkemece de resen nazara alınmalıdır.

89/1 haciz ihbarnamesine yasal süresi içinde itiraz edilmiş bulunmakla, üçüncü kişi nezdinde kesinleşmiş bir alacak bulunmadığından, 89/2 haciz ihbarnamesi gönderilemez. Buna rağmen tebliğe çıkartılan 89/2 haciz ihbarnamesinin iptali istemi, bir hakkın yerine getirilmemesine ilişkin olup süresiz şikayete tabi olduğu gibi, haciz ihbarnamesinin iptali istemi farklı bir nedene dayansa da birinci haciz ihbarnamesine süresinde itiraz bulunup bulunmadığı mahkemece de resen nazara alınmalıdır.

Bu durumda üçüncü kişi nezdinde kesinleşmiş bir alacak bulunmadığından 89/2 haciz ihbarnamesi gönderilmesi usulsüz olup iptali gerekeceğinden mahkemece şikayetin bu gerekçe ile kabulü ile 2. haciz ihbarnamesinin iptaline karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8148, Karar No: 2021/973, Tarih: 01.02.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/8148 E.  ,  2021/973 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, rücuan alacak istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün,davacı Kurum vekili ve davalı ...Süt ve Süt Ürünleri San. Tic. A.Ş. tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum 06.04.2011 tarihinde meydana gelen iş kazasında yaralanan sigortalıya ödenen gelir, tedavi gideri ve geçici iş göremezlik ödeneğinin tahsilini talep etmiş, mahkemece talep gibi kabule karar verilmiştir. Dosyada alınan bilirkişi raporunda gerçek zarar hesabı PMF yaşam tablosu esas alınarak yapılmış olması hatalı olmakla birlikte davadaki talep ve mahkemece verilen hüküm itibariyle sonuca etkili bulunmadığından,yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıdaki yazılı temyiz harcının temyiz edenden ...Süt Ve Süt Ürünleri San. Tic. A.Ş'den alınmasına, 01.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23009, Karar No: 2014/2984, Tarih: 12.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/23009 E.  ,  2014/2984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dereli Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2013

NUMARASI : 2011/375-2013/181

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılarca temyiz edilmiştir.

Taşınmazın çayır niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net ot geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde; üzerinde bulunan ağaçların yaş ve cinsine göre maktuen değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Taşınmazın niteliği ve bilirkişi kurulu raporunda yazılı özelliklerine göre; kapitalizasyon faizinin %5 oranında kabulü ile hesaplama yapılması gerekirken %6 oranında kabulü ile az bedele hükmedilmesi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 29.01.2012 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Doğru görülmemiştir.

Davalıların temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.