muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6279, Karar No: 2018/5705, Tarih: 07.06.2018

**10. Hukuk Dairesi         2017/6279 E.  ,  2018/5705 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyarak ilâmında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun Geçici 7/1. maddesi atfı ile 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesi olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

Eldeki dosyada, davacının 01.03.1989–15.11.2007 tarihleri arasında davalılara ait işyerinde davalı Kuruma bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespiti istemi ile açtığı davada mahkemece, davanın kabulüne dair ilk karar eksik araştırma ve inceleme nedeniyle bozulmuş, bozma sonrası yapılan yargılamada ise bozma ilamı gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği görülmüştür.

Davacının Kurum kayıtlarında davalı işyerinde işe girişi olan 01.03.1989 ile davacının iş bu dava ile çalıştığını iddia ettiği 222. Sk. No. 60 ... adresinde, mülkiyeti ...’a ait 200 m2 büyüklükteki işyerinde ... tarafından 24.01.2000 tarihinden itibaren mobilya alım satım işine başlandığı ve işyerinde çalışan tek kişinin ... (davacı) olduğuna dair tespitleri içeren ... Vergi Dairesi Yoklama Memuru tarafından tutulan 31.01.2000 tarihli “yoklama fişi” dönemine kadar olan çalışmalara ilişkin mahkeme tespiti yerinde ise de 31.01.2000 tarihinden sonraya ilişkin çalışmaların tespiti eksik araştırmaya dayanmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş, bozma ilamı uyarınca dosyaya getirtilen davalılara ait dört aylık sigorta primleri bordrolarında 31.01.2000 tarihinden sonra çalışanlardan ve aynı çevrede faaliyet yürüten ve davacının çalışmasını bilebilecek durumda olan tarafsız nitelikte başka işverenler ve bordrolu çalışanlar yöntemince saptanarak dinlenenler dışındakilerden resen belirlenecekler tanık sıfatıyla dinlenilmeli, daha önce dinlenen tanık beyanları ile varsa çelişki giderilmeli, hak düşürücü süre de bu araştırmaya göre değerlendirilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... ve ...'a iadesine, 07.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6778, Karar No: 2013/8212, Tarih: 30.05.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/6778 E.  ,  2013/8212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 20.11.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.12.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, dava konusu 4581 parsel sayılı taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden tapulama sırasında 2413 parsel sayılı taşınmazın mera niteliği ile sınırlandırıldığı, Yeşilkent Belediyesi adına tapuya kayıt edildiği, 2413 parsel sayılı taşınmazın ifrazı ile 4581 parselin oluştuğu ve belediye adına tescil edildiği, belediyenin 01.09.1973 tarihinde davalıya tahsis nedeniyle devir ettiği anlaşılmaktadır.

Görülüyor ki dava konusu taşınmaz 2413 sayılı mera parselinden gelmektedir. İmar planı içindeki meraların planın onayıyla birlikte hukuki bakımdan mera niteliğini yitireceğinden, bu yerlerden genel hizmete ayrılanların (yol, park, yeşil saha gibi) belediye veya özel idareye bedelsiz terkini gerekir. İmar planında genel hizmetler dışında özel mülkiyete konu olabilecek konut, sanayi ve ticaret alanı olarak belirlenmiş alanlarda kalan meralar bu vasıflarını yitirmeleri halinde Hazine adına tescili gerekir. (Danıştay 1. Dairesinin 1988/328 E, 1989/19 K. sayılı mütalaası) Belediye adına tescili gerekmeyen yerler belediye veya gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri adına tescil

edilmiş ise “Yolsuz Tescil “ olacağından Hazine her zaman bu iddia ile dava açabilir. Ne var ki, başlangıçtaki tescil işlemi yolsuz tescil olsa da 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü koşulların oluşması halinde tescilin belediye veya gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına devam etmesi olanağı sağladığından, artık burada 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi şartları üzerinde durulması gerekir.

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle Belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra Belediye ve mücavir alan sınırları içersine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle Belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra Belediye ve mücavir alan sınırları içersine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b)Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içerisinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen "imar planından" maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planıdır.

c)Meranın, yerleşim yeri olarak işgal edilmesi, yani bu şekilde kullanılması, yerleşim ve işgal durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce var olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında "yerleşim yeri" kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri ve benzeri amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşik alanlarını ifade etmektedir.

d)Diğer bir koşul da; meranın, mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamaksızın saptanmadan Belediye, diğer kamu kuruluşları ile gerçek kişiler adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti belediye, diğer kamu kuruluşları ve gerçek kişilere bırakılamaz.

Bu ilkeler çerçevesinde somut olaya bakıldığında;

Davacı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece şehir plancısı, zirai bilirkişi, harita mühendisi ve inşaat mühendisi bilirkişi de bulundurularak dava konusu 4581 sayılı parsel (imar uygulamasından önceki 2413 sayılı parsel sayılı taşınmaz) üzerinde yeniden keşif yapılmalı, imar planı ve uygulama haritaları belediyeden getirtilmeli

ayrıca 01.01.2003 tarihinden önce çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak öncesi mera olan dava konusu taşınmazın mera niteliğini yitirip yitirmediği, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde yazılı koşulların oluşup oluşmadığı ve özellikle yerleşim, işgal ve yapılaşmanın 01.01.2003 tarihinden önce var olup olmadığı incelenmeli, keşfi izlemeye olanak sağlayacak sayıda fotoğraf çekilerek dosyaya konulmalı, yapılan tüm araştırmalar neticesinde geçici 3. maddedeki koşulların oluştuğunun saptanması halinde dava reddedilmeli, aksi takdirde satış suretiyle yapılan tescil yolsuz tescil olacağından davanın kabulüne karar verilmelidir.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine 30.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1120, Karar No: 2013/4926, Tarih: 29.03.2013

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2013/1120 E.  ,  2013/4926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.10.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10.10.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Kooperatif vekili, müvekkilinin davalı S.S. ... Konut Yapı Kooperatifleri Birliğinin üyesi olduğunu, birliğe üye olan kooperatiflere tahsis edilmek üzere arsa ofisi aracılığı ile diğer davalı ... Belediye Başkanlığı adına kayıtlı olan dava konusu taşınmazların üst birlik adına tahsis edildiğini, ana sözleşme gereğince tüm edimlerin yerine getirildiğini belirterek, dava konusu 4326 ada 1 ve 2 parseller ile 4356 ada 1 parselin tapu kayıtlarının iptali ile adına tescilini istemiştir. Davalı ..., kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı S.S. ... Konut Yapı Kooperatifleri Birliği vekili, davacı kooperatifin ana sözleşmeden kaynaklanan edimlerini ihtarnamelere rağmen yerine getirmediğini, davacının birlik üyeliğinden çıkma kararı aldığını ve bu kararın birlik yönetim kurulu kararı ile de kabul edildiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile, 4356 ada 1 parsel sayılı taşınmazın davacı adına tesciline, diğer iki parsel ile yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davalılar temyiz etmiş, karar Dairemizin 29.12.2008 tarihli 2008/12756 esas 2008/15886 karar sayılı ilamı ile davacı kooperatifin yapılan tahsise dayalı olarak taşınmazın adına tescilini isteyebilmesi için Konut Yapı Kooperatifi Birliği Ana Sözleşmesinin "Hizmet Karşılığı Alınacak Ücret" başlığını taşıyan 11. maddesi ve yine "arsa tahsis koşulları" başlığını taşıyan 22. maddesinin 3. bendi uyarınca yapması gereken ödemeleri ve ana sözleşme ile genel kurullarda üyeler tarafından yapılması kararlaştırılan bütün ödemeleri yapmış bulunması, kısaca edimlerini bütünüyle yerine getirmiş olması gerektiği belirtilerek, karar bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş, dava kısmen kabul edilmiştir. Davalıların temyizi üzerine bu defa Dairemizin 29.12.2010 tarihli 2010/13112 esas 2010/14815 karar sayılı ilamı ile “...mahkemenin hükme dayanak yaptığı ve davacı kooperatifi alacaklı çıkartan bilirkişilerin 30.04.2010 tarihli raporları bozma kararında vurgulanan hususların hiçbirini kapsamamaktadır. Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş, yeni bir bilirkişi kurulu oluşturulmak suretiyle gerek duyulursa davacı kooperatif ile davalı üst birlik kooperatifinin defter ve kayıtlarından yararlanarak davacının, ana sözleşme ve genel kurul kararlarında yapılması kararlaştırılan ödemeler sebebiyle davalı üst birlik kooperatife yapması gereken ödemeleri Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde saptamak, belirlenen ödeme miktarını davacıya uygun bir süre verilerek depo ettirmek, bunun sonucuna uygun bir hüküm kurmak olmalıdır.” gerekçeleriyle karar ikinci kez bozulmuştur.Mahkemece bu bozma ilamına da uyulmuş, davanın kısmen kabulüne, 4356 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline, 68.176,63 TL'nin karar kesinleştiğinde davalı Kooperatifler Birliğine ödenmesine karar verilmiştir.Hükmü, davacı vekili ve davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de bozma gereğinin yerine getirildiğinden söz edilemez. Davalı Kooperatifler Birliğinin 21.06.2012 tarihli yazılı beyanı ve ekli belgesinde, birliğin pasiflerinde yer aldığı belirtilen 3.587.799,21 TL genel giderler, 366.443,66 TL stoklar, 1.817.723,21 TL yıllara yaygın inşaat ve onarım maliyetleri ve 4.038.785,01 TL duran varlıklara yönelik itirazları değerlendirilmemiş, bilirkişi raporu ile kayıtlardaki bu çelişkiler giderilmemiştir. Bu sebeple, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulundan hesaplama yöntemine yönelik itirazların da kalem kalem gösterilmesi suretiyle, Yargıtay denetimine elverişli rapor alınması ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken bozma ilamına uyulmasına rağmen yeni bir bilirkişi kurulu oluşturulmayıp önceki raporu itiraza uğrayan

bilirkişi kurulunun denetime elverişli olmayan ek raporuna itibar edilerek karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 29.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14447, Karar No: 2017/3321, Tarih: 19.04.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/14447 E.  ,  2017/3321 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda

alınması, Hakaret, İftira

Hüküm : 1-İftira suçundan beraate,

2- Hakaret suçundan TCK'nın 125/1-4, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet,

3-Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundanTCK’nın 133/1, 51/1, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hakaret suçundan sanık ...’nın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ... müdafii tarafından, iftira suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm katılan sanık tarafından, kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan katılan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A) Hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 125/1-4, 52/2. maddeleri gereğince verilen 2100 TL adli para cezasından ibaret 18.09.2014 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin, hükmedilen cezanın türü ve miktarı itibariyle hükmün kesin olması nedeniyle reddine ilişkin Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.10.2014 gün ve 2014/75 sayılı ek kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, verilen red kararının isteme uygun olarak ONANMASINA,

B) İftira suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan sanığın eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

C) Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanığın eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

C) Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanığın eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 133/1. maddesinde, iki veya daha fazla kişinin, başkalarının bilmeyeceği ve sınırlı bir dinleyici çevresi dışına çıkmayacağı yönünde haklı bir inanç ve iradeyle hareket ederek, herhangi bir aracı vasıta olarak kullanmadan, yüz yüze gerçekleştirdikleri, ancak özel bir çaba gösterilerek duyulabilecek, aleni olmayan, söze dayalı, sesli düşünce açıklamalarının, konuşmanın tarafı olmayan kişi veya kişilerce, ilgilisinin rızası olmaksızın, elverişli bir aletle (sesli bir açıklamayı kuvvetlendirerek veya naklederek onu ses alanının dışına çıkartıp doğrudan doğruya algılanabilir hale getirmeye yarayan her türlü düzenekle) dinlenmesi veya akustik olarak tekrar dinlenebilmesi imkanını sağlayan bir aletle kaydedilmesi; aynı Kanun'un 133/2. maddesinde ise en az üç veya daha fazla kişinin, yüz yüze gerçekleştirdikleri, aleni olmayan, söze dayalı düşünce aktarımlarının, söyleşinin tarafı olan kişi veya kişilerce, ilgililerinin rızası olmaksızın, bir aletle kaydedilmesi, kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması başlığı altında suç olarak tanımlanmıştır. Söyleşiden farklı olarak, iki kişi arasında da gerçekleşebilecek olan konuşmada, konuşan tarafların, aralarında geçen sözleri kaydetmesi, TCK'nın 133/1. maddesi kapsamında suç olarak tanımlanmamış olup, koşulları bulunduğu takdirde eylem aynı Kanun'un 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturabilir.

Bu açıklamalar ışında dosya içerisinde bulanan CD çözüm tutanağına göre tarafı olduğu konuşma içeriklerini kaydeden katılan sanığın eyleminin TCK’nın 131/1 mddesinde düzenlenen kişiler arasındaki konuşmaların kaydedilmesi suçunu oluşturmayacağı, konuşma içeriklerinin özel hayata ilişkin konuşmalar olmayışı dikkate alındığında TCK’nın 134/1 maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu da oluşturmayacağı, atılı suçların yasal unsurlarının oluşmadığı dikkate alındığında, katılan sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, isabetsiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı olup, katılan sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6925, Karar No: 2019/1771, Tarih: 14.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/6925 E.  ,  2019/1771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında, hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin 5. fıkrasına göre sanıklar hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların CMK'nun 223. maddesine göre verilmiş hüküm niteliğinde bulunmadığı, aynı Kanun maddesinin 12. fıkrası uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizinin mümkün olmadığı ve itirazın merciince incelenerek itirazın reddine karar verildiğinin görülmesi karşısında tebliğnameye uygun olarak incelenmeksizin İADESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.000,00 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz taleplerinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

III-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 14.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8193, Karar No: 2015/4146, Tarih: 02.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/8193 E.  ,  2015/4146 K.**

**"İçtihat Metni"**

.

MAHKEMESİ : .... Asliye Hukuk Mahkemesi

.

Taraflar arasında görülen tapu iptali, tescil ve alacak davası sonucunda verilen bozulmasına ilişkin Dairemizin 17.04.2014 gün ve 2013/7423 Esas, 2014/3030 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalılardan yüklenici ...Şti. arasında 10.05.2004 ve 10.06.2004 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri düzenlendiğini, müvekkillerinin sözleşmelerin imzalanmasından sonra sözleşmeye göre yükleniciye verilmesi gereken bağımsız bölümlerin tapularını devrettiğini, ancak yüklenicinin inşaat ruhsatı almaksızın kaçak olarak inşaata başladığını, inşaatın % 35 seviyesinde yarım bırakıldığını, bu arada yüklenicinin tapuları üçüncü şahıslara sattığını ileri sürerek, sözleşmelerin feshine ve 3, 4, 8, 9, 12, 13, 15, 16, 17, 18, 20 no'lu bağımsız bölümlerin tamamı ile 14 no'lu bağımsız bölümün 2/44 hissesinin tapularının iptali ile arsa sahipleri adlarına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Bağımsız bölüm satın alan davalılar cevap dilekçelerinde, tapu kaydına güvenerek bağımsız bölümleri satın aldıklarını, iyiniyetli olduklarını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.