muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/272, Karar No: 2019/1304, Tarih: 21.03.2019

**15. Hukuk Dairesi         2019/272 E.  ,  2019/1304 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş

olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen davalar, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, yüklenici tarafından açılan asıl dava yüklenicinin hak ettiği halde devredilmeyen bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının iptâl ve tescili, zamanında devir yapılması sebebiyle uğranılan cezai şart, gecikme tazminatı ve ilk yükleniciye ödenmesi için davalı arsa sahiplerine verilen ancak ilk yükleniciye ödenmeyen miktarın tahsili istemine; birleşen mahkemenin 2009/373 Esasdaki dava, arsa sahiplerinden ... tarafından yüklenici şirket ile müteselsil kefil aleyhine açılmış olup eksik ve kusurlu işlerin giderim bedeli ile bağımsız bölümlerin zamanında teslim edilmemesi nedeniyle kararlaştırılan cezai şart alacağının tahsili istemine, birleşen ... Asliye 1. Ticaret Mahkemesi'nin 2011/106 esasında kayıtlı dava arsa sahibi ... tarafından yüklenici şirket ve müteselsil kefili aleyhine açılmış olup asıl davada saklı tutulan fazlaya ilişkin hak nedeniyle cezai şart ve yüklenici yerine arsa sahibince yapılan saçak, kum havuzu ve kamelya bedelinin tahsili, arsa sahibi ... tarafından yüklenici şirket ve

müteselsil kefil aleyhine ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/620 esasına kaydedilip birleşen dava eksik ve kusurlu işlerin giderim bedeli ve gecikme cezası alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda yüklenici tarafından açılan asıl davanın kısmen kabulüne, arsa sahiplerinden ... tarafından açılıp birleştirilen 2009/373 Esas sayılı dosyasındaki davanın kabulüne, arsa sahiplerinden ... tarafından açılıp birleştirilen ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011/106 Esas sayılı dosyasındaki davanın kısmen kabulüne, arsa sahibi ... tarafından ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/620 Esas sayılı dosyasında açılıp birleştirilen davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Arsa sahiplerinden ... tarafından açılıp birleşen aynı mahkemenin 2009/373 Esas sayılı dosyasında davacının talebi gecikme cezası ile eksik ve kusurlu işlerin giderim bedeli toplamı 7.500,00 TL'dir. Bozma ilamında da belirtildiği gibi ifadede hata bulunmakla birlikte, arsa sahibi ... birleşen 2011/106 Esas sayılı dosyadaki dava dilekçesinde 2009/373 Esas sayılı davada gecikme cezası olarak 3.750,00 TL talep ettiğini açıklamış olması karşısında 2009/373 Esas sayılı davada toplam talep 7.500,00 TL'den gecikme cezası olarak istenilen 3.750,00 TL çıkartıldığında eksik ve kusurlu işlerin giderim bedeli olarak talep ettiği miktar 3.750,00 TL olmaktadır. Bozmadan sonra bu dava ile ilgili ...'in teslimi gereken 17.09.2008 olarak kabul ettiği tarihten 28.11.2008 yapı kullanma izin belgesinin alındığı tarihe kadar isteyebileceği gecikme cezası tutarı 4.734,00 TL olarak hesaplanmıştır. Bozma kapsamı dışında kalan 2009/373 Esas sayılı dosyada talep edilip hesaplanan eksik ve kusurlu işlerin giderim bedeli de 4.702,53 TL'dir. Arsa sahibi ... tarafından açılıp birleşen 2011/106 Esas sayılı dosyada 2009/373 Esas sayılı dosyada talep edilen eksik ve kusurlu işlerin fazlaya ilişkin kısmı ile ilgili istem olmayıp daha önce talep edilmeyen kum havuzu, kamelya ve saçaklıkla ilgili talep mevcut olup bozma ilamına uygun olarak yapılan araştırma ve inceleme sonucu yüklenici tarafından yerine getirilmeyip arsa sahibi tarafından yapılan saçak nedeniyle isteyebileceği bedelin de 3.540,00 TL olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece ... tarafından açılıp birleşen 2009/373 Esas sayılı davada talep ettiği ve istemekte haklı olduğu 3.750,00 TL cezai şart ve 3.750,00 TL eksik ve kusurlu işlerin giderim bedeli olmak üzere toplam 7.500,00 TL üzerinden kabul kararı verilmesi, aynı arsa sahibi tarafından açılıp birleşen ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi 2011/106 Esas sayılı dosyasında talep etmekte haklı olduğu 3.540,00 TL yüklenici yerine yaptırdığı saçak bedeli ile yapı kullanma izin belgesinin alındığı tarihe kadar istemekte haklı olduğu hesap edilen 4.734,00 TL gecikme cezasından birleşen 2009/373 Esas sayılı dosyada hükmedilecek 3.750,00 TL gecikme cezası düşüldükten sonra kalan 984,00 TL olmak üzere toplam 4.524,00 TL üzerinden kısmen kabul kararı verilmesi gerekirken bu hususlar gözden kaçırılarak yanlış değerlendirme ile arsa sahibi ... tarafından açılıp birleştirilen 2009/373 ve 2011/106

Esas sayılı dosyalarda yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

Esas sayılı dosyalarda yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

Öte yandan asıl davada hükmedilen harç ve yargılama gideriyle ilgili olarak asıl dava davalıları arsa sahipleri yüklenicinin edimlerini asıl dava tarihi itibariyle henüz ifa etmemiş olmaları nedeniyle ve arsa sahiplerine borçları bulunduğundan tapu iptâl ve tescil davasına karşı çıkmakta haklı olduklarından, asıl dava davalısı olan arsa sahiplerinin yükleniciye ödenmesi için kendilerine verilip de ödemedikleri gerekçesiyle tahsiline karar verilen 12.500,00 TL ile sınırlı olarak harç, vekâlet ücreti ve yargılama gideri ile sorumlu tutulması, tapu iptâl ve tescil istemleri yönünden davaya karşı çıkmakta haklı olduklarından tapu iptâl ve tescil istemiyle ilgili yapılan yargılama giderlerinin asıl dosya davacısı yüklenici üzerinde bırakılması, iptâl ve tescil ile ilgili arsa sahipleri aleyhine vekâlet ücretine hükmedilmemesi ve iptâl ve tescile karar verilen bağımsız bölümlerin değeri üzerinden noksan harcın davacı yükleniciden alınıp peşin harcının asıl dava davacısı yüklenicisi üzerinde bırakılması yerine bozma ilamında bu hususa da değinilmesine rağmen yanlış değerlendirmeyle asıl davada arsa sahiplerinin iptâl ve tescile karar verilen bağımsız bölüm değerleri üzerinden de peşin nispi harç ve bakiye ilam harcından sorumlu tutulmaları da usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Karar belirtilen sebeplerle bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle tarafların diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 21.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5373, Karar No: 2023/7197, Tarih: 20.09.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/5373 E.  ,  2023/7197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/202 E., 2016/222 K.

SUÇTAN ZARAR GÖREN : Gümrük İdaresi

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesinin 15.06.2011 tarihli ve 2011/69 Esas, 2011/207 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca 10 ... hapis cezası ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve bu kararın 05.07.2011 tarihinde usûlüne uygun kesinleştirildiği, sanığın denetim süresi içerisinde 28.07.2012 tarihinde işlediği kasten yaralama suçu nedeniyle cezasının kesinleşmesi üzerine hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın açıklanması için mahkemesine bildirimde bulunulduğu, ... Asliye

Ceza Mahkemesinin 21.04.2016 tarihli ihbar yazısı üzerine Mahkemece 27.05.2016 tarihinde hükmün açıklanmasına ve sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesini birinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ... hapis cezası ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği belirlenmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi, hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; kolluk görevlilerince uygulama noktasında durdurulan sanığın sevk ve idaresindeki ... plakalı araçta ... Sulh Ceza Mahkemesinden alınan önleme araması kararına istinaden yapılan aramada aracın yakıt deposundan 626 litre ve plastik webosta içerisinden 40 litre olmak üzere toplam 666 litre kaçak akaryakıt ele geçirildiği, bu akaryakıtın 266 litresinin depo fazlası olduğu anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; kolluk görevlilerince uygulama noktasında durdurulan sanığın sevk ve idaresindeki ... plakalı araçta ... Sulh Ceza Mahkemesinden alınan önleme araması kararına istinaden yapılan aramada aracın yakıt deposundan 626 litre ve plastik webosta içerisinden 40 litre olmak üzere toplam 666 litre kaçak akaryakıt ele geçirildiği, bu akaryakıtın 266 litresinin depo fazlası olduğu anlaşılmıştır.

2.Sanık ...'ın savunmasında; aracın ...'e ait olduğunu, kendisinin ilk kez bu araçta şoför olarak çalıştığını, olay günü Nahçıvan'a inşaat malzemesi götürdüğünü ve orada iken akaryakıt aldığını fakat aracın deposunun orjinal olmadığını bilmediğini, gümrükte kimsenin aracını kontrol etmediğini, webostayı ise kışın araçta ısınmak için doldurduğunu beyan ettiği anlaşılmıştır.

3.Suçta kullanılan nakil aracına ilişkin uzmanlık raporuna göre; aracın orjinal deposunun 325 litre olması gerektiği ancak yapılan ölçümde yaklaşık 798 litre olduğu, bu haliyle orjinal olmadığı görüşü bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay ve Olgular başlığı altında ayrıntılarına yer verilen sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre ticari miktar ve mahiyette gümrük kaçağı akaryakıt ile yakalanan sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle suçun sübûtuna yönelen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

1.10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gereği ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması,

2.Dosya içinde aramaya dayanak teşkil eden ... Sulh Ceza Hakimliğinin 2010/534 D. ... sayılı kararının bulunmaması,

3.Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının henüz hukuken varlık kazanmadığı, hüküm niteliğinde olmadığı ve askıda olduğundan müsadereye ilişkin kararın bu aşamada infaz edilemeyeceği cihetle iddianamede müsaderesi talep edilen suça konu eşya hakkında denetime ve infaza olanak verecek biçimde yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

3.Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının henüz hukuken varlık kazanmadığı, hüküm niteliğinde olmadığı ve askıda olduğundan müsadereye ilişkin kararın bu aşamada infaz edilemeyeceği cihetle iddianamede müsaderesi talep edilen suça konu eşya hakkında denetime ve infaza olanak verecek biçimde yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin 27.05.2016 tarihli ve 2016/202 Esas, 2016/222 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9759, Karar No: 2018/5005, Tarih: 14.05.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/9759 E.  ,  2018/5005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R -

Davacı vekili, 17/05/2013 tarihinde dava dışı sürücü idaresindeki ve davalı şirkete trafik sigortalı askeri araç ile müvekkili Suat'ın kullandığı ambulansın çarpışması neticesinde meydana gelen trafik kazasında davacının yaralandığını belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile, 5.000,00 TL sürekli maluliyet tazminatının dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 57.324,27 TL olarak talebini ıslah etmiştir.

Davalı vekili, iş kazasının trafik poliçesi kapsamında olmadığını, ceza dosyasının kesinleşmesi gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; 20.077,31 TL tazminatın dava tarihi olan 14.11.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; dava trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Bu tür davalarda sürekli işgöremezlik tazminatının belirlenebilmesi için davacının son gelir durumunun net olarak belirlenmesi gerekir. Davacının memur olarak çalıştığı belirtilmiştir. Buna göre ilgili kurumdan gelir durumu sorulmuş, gelen cevabi yazıya göre 2014 yılı 5. ayında aylık net maaşının 1.549,21-TL., 53,47-TL. aylık ek ödeme, 250,00-TL. nöbet ücreti ve 653,33-TL. döner sermaye ücreti olmak üzere aldığı belirtilmiş, aktüerya uzmanı tarafından davacının hem asgari ücretten, hem de ilgili kurum tarafından bildirilen toplam 2.506,01 TL ücretinden olmak üzere iki ayrı hesaplama yapılmış, mahkemece asgari ücret esas alınarak yapılan hesaplama üzerinden karar verilmiştir. Davacının, son olarak çalıştığı kurumdan olay tarihi gözetilerek geriye doğru son 1 yıl içinde aldığı tüm ek gelirleri gösterir maaş bordroları celp edilerek bu ek gelirin düzenli bir gelir olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre tazminatın belirlenmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hatalı ve eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... şirketi vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.028,48 TL kalan harcın temyiz eden davalıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 14/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4085, Karar No: 2006/6232, Tarih: 18.07.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/4085 E.  ,  2006/6232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı Vek. Av. ... geldi. Aleyhine temyiz olunan davacı adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere kanuni gerektirici sebeblere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Blirkişi kurulu raporunda somut emsal olarak alınan ... Mah. 1634 Ada 4 Parsel sayılı taşınmaz ile ... Mahallesi 1421 Ada 1 Parsel nolu taşınmazlar nitelik, yüzölçümü ve değeri itibariyle dava konusu taşınmaz ile aynı özelliklere sahip olmadıkları gibi, dava konusu taşınmazın bu emsallere göre 40 kat ve 100 kat değersiz olduğu belirtilerek değerlendirme yapılmıştır.

Kamulaştırma Kanununun 11. maddesinin (g) bendi hükmüne göre arsalarda değerlendirme kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre yapılır. Somut olayda dava konusu taşınmazla aralarında bu denli özellik ve değer farkı bulunması nedeniyle bu emsaller uygun emsal olarak kabul edilemez. Zira böyle emsallerle yapılacak karşılaştırma ile sağlıklı ve gerçek bir sonuca ulaşılması mümkün değildir. “Emsal” değer ve nitelik itibariyle dava konusu taşınmazla daha fazla benzerlik arz eden taşınmazlar arasından seçilmelidir. ... ilinin gelişmiş ilçelerinden biri olan Nazilli’de emsal taşınmazlara ait satış kaydı bulmanın güçlüğünden bahsetmek mümkün değildir.

Bu itibarla mahkemece, resen ve tarafların bildireceği, yasada belirtilen niteliklere uygun, değerlendirme gününe yakın tarihlerde satış gören emsaller araştırılıp bunların değerlendirmeye esas alınan satışlarını gösteren tapu kayıtları da dosyaya getirtilerek bilirkişi kurulundan bu emsallere göre değerlendirme yapan ek rapor alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Arsa niteliğinde olduğu kabul edilen dava konusu taşınmazın, Kamulaştırma Kanununun kıymet takdiri esaslarını gösteren 11.maddesinin özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tesbiti ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlarda dikkate alınarak ikinci fıkra gereğince her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin saptanması gerekmektedir.

Bu saptama yapılırken dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın cadde veya sokak üzerinde oluşları, bu cadde veya sokakların konut veya ticaret alanında olmaları, her ikisi de ticaret alanında ise hangisinde daha yoğun bir ticaret hacmi bulunduğu, konut alanında iseler hangisindeki konutların daha yüksek fiyatla alıcı bulabildiği, her iki halde de imar durumuna göre inşaat yapılabilme durumları ve yapılabilecek kat adedi, bitişik veya ayrık nizamda yapılaşma alanlarından hangisinde bulundukları gibi ve benzeri tüm değere etkili nitelik ve unsurlar ayrı ayrı ve tek tek açıklandıktan sonra bunlardan her birinin değere olan etki oranı da ayrı ayrı ve tek tek belirlenmelidir.

Bu saptamanın yapılmasında dikkate alınması gereken diğer bir unsur dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın vergi beyan değerleri arasındaki orandır.

2942 Sayılı Yasanın 11.maddesinin (d) bendinde vergi beyanı kıymet takdirinde gözönünde tutulması gereken esaslar arasında sayılmıştır. Bu nedenle dava konusu taşınmazın ve emsalin değerlendirme tarihindeki, bağlı bulundukları cadde veya sokak için belediyelerce emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen m2 fiatları ilgili belediyeden getirtilerek bu değerlere göre verilen m2 fiyatının mukayese edilmesi gerekir.

Emsalin ve dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değerlerinin birbirine oranı ile bilirkişi raporlarında emsal karşılaştırması sonucu değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı ise, mahkemece bu farklılık ve çelişki bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak mutlaka giderilmelidir.

Bu hususlar yerine getirilmeden değerlendirme yapan bilirkişi raporlarına göre hüküm kurulması,

3-Taşınmazın karşılaştırma sonucu bulunan değerinden İmar Kanununun 18.maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereği düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerekip gerekmediğinin belirlenmesi bakımından emsal ve dava konusu taşınmazın imar uygulaması sonucu meydana gelen parseller olup olmadığının Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulmaması,

4-Davanın niteliği gereği maktu karar ve ilam harcına tabi olduğu halde kararda harç alınmasına yer olmadığına karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı yararına takdir edilen 450,00 YTL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.7.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.