muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2440, Karar No: 2020/3766, Tarih: 01.07.2020

1- Dosyadaki yazılara, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalının maddi zararın kapsamına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Uyuşmazlık, noterin kusursuz sorumluluğundan kaynaklı maddi tazminat talebine ilişkindir.

Kural olarak bozma kararına uyan mahkeme, artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorunludur. Çünkü, mahkemenin bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli müktesep (kazanılmış) hak doğmuştur. Bu kazanılmış hak yeni bir hükümle ortadan kaldırılamaz. Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen biçimde inceleme ve araştırma yapmak ve yine o kararda belirtilen hukuksal esaslar gereğince karar vermek yükümlülüğü oluşur. Bu itibarla mahkemenin sonraki hükmünün bozmada gösterilen ilkelere aykırı bulunması, usule uygun olmadığından bir bozma nedenidir. Bozma kararı ile dava, usul ve yasaya uygun bir hale sokulmuş demektir. Bozmaya uyulduktan sonra buna aykırı karar verilmesi usul ve yasaya uygunluktan uzaklaşılması anlamına gelir ki, böyle bir sonuç kamu düzenine açıkça aykırılık oluşturur. Buna göre, Yargıtay’ın bozma kararına uymuş olan mahkeme, bu uyma kararı ile bağlıdır. Bozma kararında gösterilen biçimde inceleme yapmak, yada gösterilen biçimde yeni bir hüküm vermek zorundadır.

Somut olayda, mahkemece bozma gereği yerine getirilmemiştir. Şöyle ki, bozma ilamımızda açıkça davacının uğradığı maddi kayıpların belirlenmesi ve belirlenecek bu maddi kaybın davalı noterden tazminine karar verilmesi gerektiği belirtilmiş, ancak mahkemece bu yönde bir inceleme yapılmamıştır. Dosya içerisinde bulunan ceza dosyalarında, davacı ..., 15.000,00 TL ödeyerek aracı satın aldığını beyan etmiştir. Bu halde, davacının maddi zararının 15.000,00 TL olduğunun tespiti ile, davanın 15.000,00 TL yönünden kabulü gerekirken bozma ilam gereği yerine getirilmeksizin yazılı şekilde davanın tümden kabulü doğru görülmemiş, kararın bu nedenlerle bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK' ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK' un 428.maddesi uyarınca hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK' un 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 01/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/607, Karar No: 2015/43701, Tarih: 13.10.2015

**6. Ceza Dairesi         2015/607 E.  ,  2015/43701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Kişiyi hürriyetin yoksun kılma

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle, sanık ve savunmanı duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazerette bildirmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;

1-) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde:

5271 sayılı CMK’nın “Kanun yollarına başvurma” başlıklı 260/1. maddesinde, “Hâkim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet Savcısı, şüpheli, sanık ve bu Kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır” hükmüne yer verildiği; yakınan....’ın 25.09.2014 günlü oturumda alınan ifadesinde, sanık ... şikayetçi olmadığını, diğer sanıklarla ilgili davaya müdahil olmak istediğini beyan ettiği; bu haliyle sanık... yönünden katılan sıfatını almayan yakınanın, bu sanık hakkında kurulan hükmü temyiz etme yetkisi bulunmadığı anlaşıldığından, yakınan vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2-) Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanıklar ...,... ve savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

3-) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Adli sicil kaydına göre ... Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/286 E-406 K sayılı ilamı ile kasten adam öldürme suçundan tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, TCK'nın 58. maddesiyle uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısı, katılan ... vekili ile sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26763, Karar No: 2014/20916, Tarih: 16.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/26763 E.  ,  2014/20916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, İşyeri dokunulmazlığını ihlal, Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5271 sayılı CMK.nun 150/2. maddesi uyarınca, mahkemesince baroya yazı yazılarak suça sürüklenen çocukları savunmak üzere bir avukatın görevlendirilmesi nedeniyle, zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden mali olanaklardan yoksun olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuklara, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı şekilde yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “Suça Sürüklenen Çocuklara soruşturma aşamasında atanan müdafi ücreti (149,00 X 2) 298,00 TL, kovuşturma aşamasında atanan müdafi ücreti (294,00 X 2) 588,00 TL müdafiilik ücretinin suça sürüklenen çocuklardan tahsiline” ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3- Suça sürüklenen çocuklar hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Hırsızlık eyleminin gerçekleştirildiği depoda herhangi bir ticari faaliyetin sürdürülmediğinin anlaşılması karşısında, katılanın, kabloların bulunduğu deponun üzerinde kaldıklarına, deponun yan tarafta bulunduğuna ilişkin beyanları doğrultusunda, mahallinde yapılacak keşif ile söz konusu deponun herhangi bir iş yeri ya da konutun eklentisi konumunda olup olmadığı belirlenmeden eksik kovuşturma ile iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan suça sürüklenen çocukların hükümlülüklerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2582, Karar No: 2020/13024, Tarih: 19.10.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/2582 E.  ,  2020/13024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Dosya kapsamından, sanık ...'nın ikametinde 2928 karton kaçak sigara ele geçirildiğinin ve sanık ...'nın soruşturma aşamasında akrabası olan diğer sanık ... tarafından ikametine bırakılan sigaralardan haberdar olduğunu beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1-Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'nun 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık ... lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Kanun’nun 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'nun 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nin 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması,

2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, tebliğnameye aykırı olarak 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15457, Karar No: 2015/760, Tarih: 28.01.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/15457 E.  ,  2015/760 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde 06.04.2011-18.04.2012 tarihleri arasında temizlikçi olarak çalıştığını, iş akdinin ödenmeyen ücretlerini isteyince davalı tarafından haksız ve geçersiz şekilde feshedildiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret ve fazla mesai ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının istifa ettiğini, tüm alacaklarının ödendiğini ve başka bir alacağının da olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297'nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Somut olayda mahkemece kıdem ve ihbar tazminatı alacakları hususunda kabul kararı verilmiş olmasına rağmen, bu alacaklara ilişkin olarak gerekçeli kararda herhangi bir açıklama veya gerekçe yazılmamıştır. Yukarıda ayrıntılı şekilde açıklandığı üzere mahkeme kararları gerekçeli ve denetime elverişli olmak zorundadır. Bu, ayrıca Anayasa ve Uluslararası Sözleşmeler ile de koruma altına alınan savunma hakkı ile de doğrudan ilişkilidir. Mahkemece gerekçeli karar yazılırken 6100 sayılı HMK.'nun 297/1-c maddesinde detaylı şekilde belirtilen hususlara uyulmaması ve dava konusu kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının kabulüne ilişkin olarak hiçbir hukuki gerekçe belirtilmemesi doğru olmayıp bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının kıdem ve ihbar tazminatına ilişkin hükme yönelik diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 28.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3466, Karar No: 2011/3513, Tarih: 14.06.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/3466 E.  ,  2011/3513 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedelinin ve manevi tazminatın tahsili istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava dilekçesinde ödemelerin mahsubundan sonra bakiye 5.500,00 TL alacağın bulunduğu belirtilerek bu miktar alacağın tahsili istenmiş, hak kazanılan imalât bedeli ve ödemeler konusunda ise bir açıklama yapılmamıştır. Davalı iş sahibi cevabında; hak kazandığı iş bedelinin davacıya ödendiğini, bakiye borcun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. Dosya kapsamından davacının, davalıya ait üç ayrı inşaatın kalıp işçiliğini yaptığı ve teslim ettiği anlaşılmaktadır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık yapılan işlerin bedeli ile ödemeler konusundadır. Taraflar arasında yazılı olarak yapılmış bir sözleşme, diğer bir anlatımla kararlaştırılmış ya da mutabık kalınmış bir iş bedeli bulunmamaktadır. Bu durumda yapımı gerçekleştirilen işlerin bedelinin BK’nın 366. maddesi uyarınca yapıldığı tarihteki piyasa rayiçleriyle belirlenmesi gerekir. Mahkemece keşif yapılmak suretiyle alınan ve hükme dayanak yapılan 12.10.2009 tarihli bilirkişi raporunda yapılan işin bedeli BK’nın 366. maddesi hükmüne uygun olarak yapıldığı tarihlerdeki piyasa rayiçleriyle 1.880,00 m2 x 10,00 TL/m2 = 18.800,00 TL olarak saptanmıştır. Davalı iş sahibi keşif mahallinde alınan imzalı beyanında 10,00 TL/m2 birim fiyatı kabul etmiştir. Bu nedenle mahkemenin davacının yapılan işlerden dolayı 18.800,00 TL bedele hak kazandığına dair kabulü isabetlidir.

Ödemeler konusuna gelince; ödemeleri ispat yükü davalı iş sahibine aittir. Davalı iş sahibi cevap dilekçesinde ve yargılama aşamasında alınan beyanlarında ödeme miktarını açıklamamış, ödemelerle ilgili herhangi bir yazılı delil de sunmamıştır.

Ödemeler konusuna gelince; ödemeleri ispat yükü davalı iş sahibine aittir. Davalı iş sahibi cevap dilekçesinde ve yargılama aşamasında alınan beyanlarında ödeme miktarını açıklamamış, ödemelerle ilgili herhangi bir yazılı delil de sunmamıştır.

O halde mahkemece yapılacak iş; davalı iş sahibine davacının bizzat kendisine ve çalıştırdığı işçilerine ne miktar ödeme yaptığını açıklatmak, varsa ödemelerle ilgili yazılı delillerini ibraz etmek üzere davalıya kesin süre vermek, ibraz olunursa yazılı belgeleri ve tarafların Edirne 1. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2008/354 Esas-2008/728 Karar sayılı dava dosyasındaki beyanlarını da değerlendirerek ödeme miktarını saptamak, davalı vekili 12.05.2008 tarihli delil listesinde “her türlü yasal delail” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan yazılı belge ile ya da ceza dosyasındaki ikrar ve kabulle kanıtlanamayan ödemeler bakımından davalıya yemin teklif hakkını hatırlatmak, sonucuna göre davacının hak kazandığı 18.800,00 TL iş bedelinden kanıtlanan ödemeleri düşerek ve taleple bağlı kalınarak kalan alacağa hükmetmekten ibarettir. Mahkemece değinilen hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 14.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18173, Karar No: 2012/7737, Tarih: 01.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/18173 E.  ,  2012/7737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

1-Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı eki bilgi formunda, dava konusu yerde orman kadastrosunun yapıldığının bildirilmesine karşılık mahallinde yapılan keşifte bilirkişi tarafından sadece amenejman haritasının tatbik edilmesine göre Orman idaresinden sahada orman kadastrosu yapılıp yapılmadığının, yapıldı ise kesinleşme tarihi ve kadastro harita ve tutanaklarının celbedilerek mahallinde yeniden farklı bilirkişiler vasıtasıyla keşif yapılıp orman tahdit haritasının da zemine uygulanması suretiyle yerin vasfının belirlenmesi; ayrıca keşif sonucu düzenlenen bilikişi raporunda dava konusu yerin orman boşluğu olduğunun bildirilmesine karşılık diri örtünün kaldırılarak açma yapıldığının, orman ot sahasından açma şeklinde faydalanıldığının belirtilmesi suretiyle çelişki yaratılması ve açma tarihi konusunda da bir açıklık bulunmaması karşısında yeniden yapılacak keşifte bu hususların da kesin şekilde tesbit edilip sanığın eyleminin vasfının ve suç tarihinin belirlenmesinden sonra hüküm tesisi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın adli sicil kaydından sabıkasının silinme koşullarının olşutuğunun anlaşılması ve sanığın suçunu ikrar ederek mahkemeye yardımcı olması karşısında TCK'51. maddesinin uygulamasının tartışılmaması; sanığın eyleminin vasfının tayininden ve bu eylem nedeniyle orman idaresinin bir zararı olup olmadığının araştırılarak varsa sanığa CMK'nun 231. maddesi hükümleri hatırlatılarak bu zararı karşılayıp karşılamaycağı sorulmadan yasal ve yerinde olmayan gerekçelerle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının tatbikine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 01.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14833, Karar No: 2020/5230, Tarih: 22.09.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/14833 E.  ,  2020/5230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar tarafından, davalılar aleyhine 24.10.2014 gününde verilen dilekçe ile mirasın hükmen reddi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.04.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı...ı A.Ş. vekili, davalı Mal Müdürlüğü temsilcisi tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, 19.03.2014 tarihinde vefat eden muris ...’nın terekesinin borca batık olduğunun tespiti ile mirasın hükmen reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Ziraat Bankası vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı Ziraat Bankası vekili ve davalı Mal Müdürlüğü temsilcisi temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 150. maddesinde "Tarafların duruşmaya gelmemesi, sonuçları ve davanın açılmamış sayılması'' düzenlenmiştir. 6100 sayılı HMK'nin 150/1. maddesinde, ''Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir'' denilmiş, devamında da "Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan biri duruşmaya gelir, diğeri gelmezse, gelen tarafın talebi üzerine, yargılamaya gelmeyen tarafın yokluğunda devam edilir veya dosya işlemden kaldırılır. Geçerli bir özrü olmaksızın duruşmaya gelmeyen taraf, yokluğunda yapılan işlemlere itiraz edemez" hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, mazeret bildirmeksizin davacı ...’nın bütün duruşmalara gelmediği, davacı ...’nın 07.10.2015 tarihli 3., 09.12.2015 tarihli 5., 27.04.2016 tarihli 7. duruşmaya, davacı ...’nın 09.12.2015 tarihli 5. ve 27.04.2016 tarihli 7. duruşmaya, davacı ... ve davacı ...’nın ise 27.04.2016 tarihli 7. duruşmaya gelmediği anlaşılmaktadır. Mahkemece, HMK 150. maddesi gereğince işlem yapılması gerekirken işin esası hakkında karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.