muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17203, Karar No: 2023/10503, Tarih: 10.10.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; meslek durumu dikkate alınarak yapılan hesaplamaya göre karar verilmesi gerektiğini, davacının üniversite 2. sınıf öğrencisi olduğunu ve mezun olunca kazanacağı muhtemel gelirin araştırılarak ona göre hüküm kurulması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası (ZMMS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yayanın sürekli iş göremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85 vd. maddeleri.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ve kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.10.2023 tarihinde Başkan ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, trafik kazası sonucu oluşan bedensel zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı taraf, davacının kaza tarihinde Meslek Lisesi Bilişim Teknolojileri Bölümü öğrencisi olduğunu belirterek ve bu durumu belgeleyen öğrenci belgesini sunarak maddi tazminat talebinde bulunmuştur. Tazminatın doğru biçimde hesaplanabilmesi bakımından, davacının net gelirinin doğru şekilde saptanması önem taşımaktadır. İlk Derece Mahkemesi tarafından hükme esas alınan aktüer raporunda, davacının gelirinin asgari ücret ya da asgari ücretin 5,40 katı olarak esas alındığı alternatifli hesaplama yapıldığı; İlk Derece Mahkemesince gelirin asgari ücret olarak kabulüne ilişkin hesabın yerinde bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verildiği; davacı yanın esas alınan gelire ilişkin istinaf başvurusunun da Bölge Adliye Mahkemesi tarafından esastan reddedildiği görülmektedir.

Kaza tarihi itibariyle meslek lisesi ikinci sınıf öğrencisi olan davacının, okulunun bitmesinden sonra bilişim teknolojileri gibi uzmanlık gerektiren işkolunda çalışabileceği, davacının çalışacağı işe ilişkin mesleki eğitim veren kurumdan eğitim alması itibariyle nitelikli işgücü olarak değerlendirilmesinin doğru olacağı ve gelirinin asgari ücretin üzerinde olacağı açık olup, tazminat hesabının asgari ücretin üzerindeki bir gelirden yapılması için kararın bozulması gerektiği kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluğun onama yönündeki kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/21279, Karar No: 2017/4895, Tarih: 27.04.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/21279 E.  ,  2017/4895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan davacı erkek vekili Av. ...'e ait vekaletname yargılamanın iadesi davası için özel yetki içerse de boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan, vekaletnamede bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m.74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davacı erkek vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl, yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise gerekçeli kararın davacı erkeğe tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 27.04.2017(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2007/176, Karar No: 2007/936, Tarih: 12.02.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/176 E.  ,  2007/936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kayısı ürününün 1996-2006 arasındaki yıllarda ayrı ayrı dekar başına ortalama verim miktarlarının İl Tarım Müdürlüğünden,

2-Kayısı ürününün 2003 yılı itibarıyla kg. başına ortalama satış fiyatının Hal Müdürlüğünden ve İl Tarım Müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulması ve gelen cevap yazılarının yeterliliğinin mahkemece denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için tekrar dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.2.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5297, Karar No: 2013/17659, Tarih: 24.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/5297 E.  ,  2013/17659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 6. Aile Mahkemesi

TARİHİ :23.01.2013
Yargıtay — Esas No: 2021/10524, Karar No: 2021/16787, Tarih: 28.12.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/10524 E.  ,  2021/16787 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi ...Hukuk Dairesi

Dava, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı 448.813,33 TL maddi, 150.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

II-CEVAP

Davalı davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesince davacı lehine 444.813,33 TL maddi, 75.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesince verilen karara karşı davalı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle, üçüncü kişinin ağır kusurunun illiyet bağını kestiğini, dosyaya ibraz edilen bordroların imzalı olmasına karşın emsal ücret üzerinden hesap yapılmasının doğru olmadığını, Kurum ödemelerinin hatalı tenzil edildiğini, olayda 3. kişi tarafından verilen zarar söz konusu olduğundan işveren sıfatıyla müvekkili aleyhine hesaplanan tazminatın %50 üzerinden indirim yapılması gerektiğini, hükme esas hesap raporunun denetime elverişli olmadığını ileri sürmüştür.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Dosya kapsamından, ilk derece mahkemesince alınıp itibar edilen bilirkişi kusur raporlarında davacının %20, davalı işverenin %20, işverenin diğer bir işçisi dava dışı ...’un %60 oranında kusurlu oldukları yönünde görüş bildirildiği, Kurum tarafından yapılan tahkikat sonucunda düzenlenen inceleme raporunda ...’un %100 oranında kusurlu olduğu yönünde tespit yapıldığı, aynı olaydan dolayı yürütülen ceza yargılamasında davalı şirketin diğer işçisi ve aynı zamanda kasıtlı suç teşkil eden haksız fiilin faili olan ...’un yargılandığı, kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün temyiz edilmesi üzerine hükmün Yargıtay 3. Ceza Dairesi tarafından bozulmasına karar verildiği, ... tarih ...Esas sayılı bu bozma ilamında “Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; aynı çiftlikte çalışmakta olan tarafların olay öncesinden husumetli oldukları, olay günü de kuzuların emzirilmeleri meselesinden çıkan tartışma sırasında katılan sanık ...'un, müşteki sanık ...'ın kafasına demir uçlu kürekle vurarak, Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulunun 12/09/2014 tarihli raporuna göre, epidral kanamaya, hayati tehlike geçirmesine, hayati fonksiyonlarına etkisi ağır (5) derecede olacak şekilde frontal ve parietalde çökme kırığına, sağ parietalde saptanan 5 x 4.5 cm ebadındaki kemik defektinin alanı itibariyle organlardan birinin işlevinin zayıflamasına neden olduğu olayda; suçta kullanılan aletin öldürmeye elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi, darbenin şiddeti ve yaranın niteliğine göre katılan sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olup olmadığı açısından bir bütün olan dava konusu olay ve suçlar ile ilgili delillerin tartışılmasının ve eylemlerin nitelendirilmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilip dosyanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi gerekirken yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmasının” bozmayı gerektirdiğinin belirtildiği, davacının sürekli iş göremezlik oranının ... Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezinin ... tarihli raporunda ...tarihinde kontrol muayenesi kaydı olmakla birlikte %59,00, Yüksek Sağlık Kurulu’nun 18/05/2016 tarihli raporunda 1 yıl sonra kontrol muayenesi kaydı olmakla birlikte %71,00, Yüksek Sağlık Kurulu’nun ... tarihli raporunda kontrol muayenesi gerekmeksizin %49,00, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi’nin 27/05/2019 tarihli raporunda %47,20, Adli Tıp Kurumu İkinci Üst Kurulu’nun ... tarihli raporunda %47,20 olarak belirlendiği, mahkemece %47,20 oranının hükme esas alındığı, dosya kapsamında yer alan ... tarihli Kurum cevabi yazısından davacıya ilk olarak %59,00 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden ilk peşin değerli gelir bağlandığı, sonrasında 2018 tarihli azalma kayıtlı sürekli iş göremezlik oranı raporu üzerine sürekli iş göremezlik gelirinin... tarihinden itibaren %49,00 üzerinden ödenmeye devam ettiği, bu %49,00 üzerinden ödenen sürekli iş göremezlik gelirinin ilk peşin sermaye değerinin 136

... tarihli Kurum cevabi yazısından davacıya ilk olarak %59,00 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden ilk peşin değerli gelir bağlandığı, sonrasında 2018 tarihli azalma kayıtlı sürekli iş göremezlik oranı raporu üzerine sürekli iş göremezlik gelirinin... tarihinden itibaren %49,00 üzerinden ödenmeye devam ettiği, bu %49,00 üzerinden ödenen sürekli iş göremezlik gelirinin ilk peşin sermaye değerinin 136.563,34 TL olduğu, ayrıca %59,00 üzerinden ödeme yapılan ... tarihleri arasında davacıya yapılan fiili ödemenin 30.035,01 TL olduğu, hükme esas hesap raporunda bilirkişinin %47,20 sürekli iş göremezlik oranının ilk peşin sermaye değerini kendisinin hesapladığı, sonuç olarak %47,20 oranı üzerinden bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin 73.626,36 TL olması gerektiği sonucuna ulaştığı ve Kurum ödemesi tenzilinin bu tutar dikkate alınarak yapıldığı anlaşılmaktadır.

İş kazalarından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davalarında zararlandırıcı olaya neden oldukları ileri sürülen kişi veya kişilerin kusur oranlarının kesin olarak tespiti hem maddi hem de manevi tazminat miktarını doğrudan etkilemesi bakımından önem taşımaktadır. Zira maddi tazminat davalarında sigortalının veya hak sahiplerinin kazanç kaybının hesaplanmasında davacı veya hak sahibinin kendi kusuru oranında tespit olunan kazanç kaybından indirim yapılacağı gibi yine manevi tazminat davalarında hükmedilecek manevi tazminat miktarının takdirinde tarafların kusur durumu mahkemece öncelikle dikkate alınacaktır.

Yine 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 55. maddesinde, “ Destekten yoksun kalma zararları ile bedensel zararlar, bu Kanun hükümlerine ve sorumluluk hukuku ilkelerine göre hesaplanır. Kısmen veya tamamen rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri ile ifa amacını taşımayan ödemeler, bu tür zararların belirlenmesinde gözetilemez; zarar veya tazminattan indirilemez.” hükmüne yer verilmiştir.

5510 sayılı Kanun’un 21. maddesinin 1. fıkrasında ise, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, 4. fıkrasında, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle gerçekleşmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edileceği belirtilmiştir.

Somut olayda Yargıtay ... Ceza Dairesi’nin yukarıda açıklanan bozma ilamı ve kesinleşen maddi olgu kapsamında ağır ceza mahkemesinde yapılacak yargılama sonucunda verilecek karar da gözetilmek suretiyle kusurun oran ve aidiyeti iş güvenliği uzmanlarından oluşan heyetten rapor alınmak suretiyle irdelenip kusur durumunun buna göre belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olduğu gibi, 6098 sayılı TBK’nın 55. Maddesi hükmü uyarınca tenzile konu ilk peşin sermaye değeri tutarının Adli Tıp Kurumu tarafından %47,20 olarak belirlenen sürekli iş göremezlik oranı üzerinden bağlanacak gelirin ilk peşin sermaye değeri olması gerektiği dikkate alındığında, %47,20 oranı üzerinden bağlanacak sürekli iş göremezlik gelirinin ilk peşin sermaye değeri ve değişen sürekli iş göremezlik oranlarına göre ödenen fiili ödemeler Kurum’dan sorulduktan sonra maddi zarardan tenzil edilecek tutarın belirlenmesi gerektiğinin dikkate alınmaması da doğru olmamıştır.

Kabul ve uygulamaya göre de alınan kusur raporlarında davacının %20, davalı işverenin %20, dava dışı ...’un %60 oranında kusurlu oldukları belirtilmiş olmasına karşın, ilk derece mahkemesi karar gerekçesinde davacının %20, davalı işverenin %20, dava dışı ...’un %20 oranında kusurlu olduklarının belirtilmiş olması yerinde görülmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş, Yargıtay ... Ceza Dairesi’nin bozma ilamı ve kesinleşen maddi olgu kapsamında ağır ceza mahkemesinde yapılacak yargılama sonucunda verilecek karar da gözetilmek suretiyle kusurun oran ve aidiyetini iş güvenliği uzmanlarından oluşan heyetten rapor alınmak suretiyle belirlemek, Sosyal Güvenlik Kurumu’ndan %47,20 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden bağlanacak gelirin ilk peşin sermaye değerini ve değişen oranlara göre ödenen fiili ödemeleri sormak, talebin teselsüle dayalı olması karşısında maddi zarardan tenzil edilecek ilk peşin sermaye değeri ve fiili ödeme tutarlarının 5510 sayılı yasanın 21/4. maddesi kapsamında belirlenmesi gerektiğini gözetmek, usuli kazanılmış hakları da dikkate alarak oluşacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi... Hukuk Dairesi’nin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının talep halinde davalıya iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 28/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2253, Karar No: 2017/4149, Tarih: 21.09.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/2253 E.  ,  2017/4149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümlerin sanık müdafileri tarafından duruşmalı temyiz edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, 21.06.2017 Çarşamba saat 09.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafilerine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belirlenen tarihte gerçekleştirilen duruşmaya sanık müdafiin katılmadığı anlaşılmakla incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mağdure ...'a yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Tüm dosya içeriğine göre sanığın, her hangi bir bedensel temasta bulunmaksızın değişik zamanlarda birden fazla kez cinsel organını mağdureye gösterme şeklinde gerçekleşen eylemlerinin TCK'nın 105. maddesinde düzenlenen cinsel taciz suçunu oluşturup bu suçun soruşturma ve kovuşturmasının şikayete bağlı olduğu ve mağdurenin annesi ...'nın şikayetinden vazgeçtiği gözetilerek kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerekirken, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Sanık hakkında mağdure ...'ya yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya kapsamına göre sanığın, apartman boşluğunda boynu ile omzuna dokunduğu olay dışında mağdureye yönelik bedensel temas içeren eyleminin bulunmadığı, faklı zamanlarda cinsel organını gösterme şeklindeki eylemlerinin ise TCK'nın 105, maddesinde düzenlenen cinsel taciz suçunu oluşturup mağdurenin annesi ...'nın şikayetinden vazgeçtiği de gözetilerek her iki suçtan ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek eylemlerin bütün halinde zincirleme şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı Adli Kurulunca düzenlenen 22.10.2013 tarihli raporda, Post Travmatik Stres Bozukluğu tanısı konulan mağdurenin olay nedeniyle ve olayın yanı sıra çevresel, ailesel, yaşam olaylarının da etkisiyle ruh sağlığında bozulma olduğu kanaatine varıldığının belirtilmesi karşısında, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulundan dava konusu olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda tereddüte mahal vermeyecek şekilde tekrar rapor aldırılıp sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesinin tatbiki hususunda karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde anılan maddenin uygulanması,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların ve 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 13. Maddesi ile TCK'nın 103. maddesinin yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi, her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi ve 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan hususlar nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.