muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6589, Karar No: 2017/801, Tarih: 05.04.2017

**6. Ceza Dairesi         2016/6589 E.  ,  2017/801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli yağma, Silahla tehdit, Suç örgütüne üye olmak, Kasten yaralama, Korku ve panik yaratacak şekilde ateş etme

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; sanıklar ... savunmanı Av...., ... savunmanı Av...., ... savunmanı Av.... duruşma gününden usulen haberdar edilmelerine rağmen duruşmaya gelmemeleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla; sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında suç örgütüne üye olmak suçlarından kurulan beraat hükümleri, sanık ... hakkında kasten yaralama ve birden fazla kişiyle tehdit suçlarından, sanık ... hakkında silahla tehdit, korku ve panik yaratacak şekilde ateş etme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden duruşmasız; sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında nitelikli yağma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden duruşmalı olarak tayin edilen günde yapılan inceleme sonunda, dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında mağdur ...'a karşı işlenen nitelikli yağma; sanık ... hakkında mağdur ...'e karşı işlenen işlenen silahla tehdit, korku ve panik yaratacak şekilde ateş etme; sanık ... hakkında mağdur ...'a karşı birden fazla kişiyle tehdit ve mağdurlar ... ile ...'ya karşı işlenen kasten yaralama suçlarından

kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar savunmanlarının; sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında suç örgütüne üye olmak suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklara iddianame okunmadan, okunmuş ise bu husus tutanağa geçirilmeden sorgusu yapılmak suretiyle 1412 sayılı CMUK.nun 236/2. (5271 sayılı CMK.nun 191.) maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ... savunmanı Av.... ve sanık ... savunmanı Av... ve Av....'ın temyiz dilekçelerinde ve duruşmada, sanıklar ..., ..., ... savunmanlarının ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA ilişkin oybirliğiyle alınan karar 05/04/2017 günü Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... ...’ın katıldığı oturumda, sanıklar ..., ..., ... ve savunmanı Av.... ve sanık ... ve savunmanı Av... ve Av....'ın yokluklarında açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2011/10588, Karar No: 2011/14905, Tarih: 15.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/10588 E.  ,  2011/14905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dosyanın yapılan incelenmesinde; bir örneği dosyada bulunan orman kadastro haritasında 134 ile 135 noktalarını birleştiren hat ile bilirkişinin belirlediği orman sınır hattının çelişkili olduğu anlaşıldığından; mahkemece dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek, orman kadastro tutanağının 20. sayfası da dikkate alınarak, değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle, kendilerinden müşterek imzalı krokili açıklamalı ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 15/12/2011 günü oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/18843, Karar No: 2013/18523, Tarih: 10.09.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/18843 E.  ,  2013/18523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ait olduğu grup şirketlerinde 1996-2012 yılları arasında çalıştığını , iş sözleşmesi dergi grubu muhasebe bölümünün tasfiye edilmesi sonucu Ciner Holding A. Ş. Muhasebe Müdürü olması sebebi ile feshedilmiş ise de yeni yapılanma sonrasında davacının fiilen görev yaptığı pozisyonunun ortadan kalkmadığını ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı vekili, işverenin içerisinde bulunduğu ekonomik sıkıntılar sebebi ile dergi grubunun kapatılması üzerine, davacının çalışmakta olduğu ''Dergiler Muhasebe Müdürlüğü'' pozisyonunun ortadan kalktığını ve çalıştırılabileceği uygun bir başka görev bulunmaması sebebi ile de iş sözleşmesinin geçerli sebebe dayalı feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; işyerinde küçülmeye gidilerek organizasyon yapısındaki değişiklik yapıldığı, davalı işveren tarafından bu hususta alınan işletmesel kararın tutarlı şekilde uygulandığı gerekçesi ile feshin geçerli sebebe dayandığı kanaatine varılmış ve davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış imkânlarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini imkansız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

4857 sayılı Kanun’un 20/2. maddesinde açıkça, feshin geçerli sebeplere dayandığının ispat yükü davalı işverene verilmiştir. İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel şartlarına uyduğunu, daha sonra, içerik yönünden fesih sebeplerinin geçerli (veya haklı) olduğunu kanıtlayacaktır. Bu kapsamda, işveren fesihle ilgili karar aldığını, bu kararın istihdam fazlası meydana getirdiğini, tutarlı şekilde uyguladığını ve feshin kaçınılmaz olduğunu ispatlamalıdır.

Feshin işletme, işyeri ve işin gerekleri sebepleri ile yapıldığı ileri sürüldüğünde, öncelikle bu konuda işverenin işletmesel kararı aranmalı, bağlı işveren kararında işgörme ediminde ifayı engelleyen, bir başka anlatımla istihdamı engelleyen durum araştırılmalı, işletmesel karar ile istihdam fazlalığının meydana gelip gelmediği, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı (tutarlılık denetimi), işverenin fesihte keyfi davranıp davranmadığı (keyfilik denetimi) ve işletmesel karar sonucu feshin kaçınılmaz olup olmadığı (ölçülülük denetimi-feshin son çare olması ilkesi) açıklığa kavuşturulmalıdır.

İşletmesel kararın amacı ve içeriğini belirlemekte özgür olan işveren, işletmesel kararı uygulamak için aldığı tedbirin feshi gerekli kıldığını, feshin geçerli sebebi olduğunu kanıtlamalıdır. İşletmesel kararın amacı ve içeriğini serbestçe belirleyen işveren, uygulamak için aldığı, geçerli sebep teşkil eden ve ayrıca istihdam fazlası doğuran tedbire ilişkin kararı, sürekli ve kalıcı şekilde uygulamalıdır. İşveren işletme, işyeri ve işin gerekleri sebepi ile aldığı fesih kararında, işyerinde istihdam fazlalığı meydana geldiğini ve feshin kaçınılmazlığını kanıtlamak zorundadır. İş sözleşmesinin feshiyle takip edilen amaca uygun daha hafif somut belirli tedbirlerin mevcut olup olmadığının değerlendirilmesi, işverenin tekelinde değildir. Bir bakıma feshin kaçınılmaz olup olmadığı yönünde, işletmesel kararın gerekliliği de denetlenmelidir. Feshin kaçınılmazlığı ekonomik açıdan değil, teknik denetim kapsamında, bu kararın hukuka uygun olup olmadığı ve işçinin çalışma olanağını ortadan kaldırıp kaldırmadığı yönünde, kısaca feshin son çare olması ilkesi çerçevesinde yapılmalıdır.

Somut olayda; davalı işveren, Ciner Holding A. Ş. 'nin televizyon, gazete ve dergi grubu olmak üzere üç ayrı alanda faaliyet gösterdiğini, şirketin içinde bulunduğu ekonomik sıkıntılar sebebi ile dergi grubunun tasfiye edilmesi üzerine, bu gurupta muhasebe müdürü olarak çalışmakta olan davacı işçinin iş sözleşmesinin geçerli sebebe dayalı feshedildiğini savunmaktadır. Davacı işçi ise, fesihten önceki son sekiz aylık dönemde Ciner Holding A. Ş. Muhasebe Müdürü olarak görev yaptığını, sadece dergi grubu muhasebe müdürü olarak çalıştırıldığına ilişkin iddianın gerçeğe uygun olmadığını ve çalıştığı pozisyonun da ortadan kalkmadığını ileri sürmektedir.

Davalı şirketin, dergi gurubunu kapatması üzerine 01.05.2012 tarihinde davacıyı Ciner Yayın Holding A. Ş. Muhasebe Müdürü olarak görevlendirildiği, işveren tarafından ibraz edilen Personel Hareket Formu içeriği ile sabittir. Dosya içerisinde bulunan davacıya ait görev tanımı belgesi ile ücret bordrolarında da, davacının son olarak Ciner Yayın Holding A. Ş. Muhasebe Müdürü olarak görev yaptığı belirtilmiştir. Davalı şirketin dergi yayınını durdurarak bu alanında faaliyet gösteren şirketlerin tasfiye etmesinden sonra davacıyı beş ay süre ile Ciner Yayın Holding A. Ş. Muhasebe Müdürü olarak çalıştırdığı anlaşılmaktadır.

Dosya içerisinde mevcut organizasyon şemalarının incelenmesinde, davacının Dergi Grubu Muhasebe Müdürü olarak görev yaptığı dönemde, TV Grubu Muhasebe Müdürü olarak çalışan Ebru Bedel isimli işçinin, fesihten sonra Mali İşler Genel Müdür Yardımcısına bağlı tek Muhasebe Müdürü olarak atandığı ve Televizyon ile Matbaa Muhasebe Bölümlerinin her ikisinin birden bu müdüre bağlandığı görülmektedir.

Mahkemece, davalı şirketin dergi yayını alanında faaliyet gösteren birimlerini tasfiye etmesinden sonra, iş sözleşmesinini feshine kadar olan beş aylık süreçte davacıyı Ciner Yayın Holding A. Ş. Muhasebe Müdürü sıfatı ile tek başına çalıştırıp çalıştırılmadığı araştırılmamış ve fesih sonrasında bu göreve atanan Ebru Bedel isimli çalışanın davacı ile aynı şekilde hizmet verip vermediği, bir başka deyişle ilgili dönemde Ciner Yayın Holding A. Ş. Muhasebe Müdürü çalışan birden fazla işçinin bulunup bulunmadığı araştırılmamıştır. Davacının organizasyon yapısında değişiklik yapılmasından sonra görevinin değiştirildiği ve yeni atandığı görevin dergi grubunun tasfiye edilmesi ile ortadan kalkmadığı hususunda ileri sürdüğü iddialara ilişkin değerlendirme yapılmadığı gibi, davacı tarafça bildirilen tanıkların beyanları da alınmamıştır.

Yukarıda izah olunan hususlarda gerekli araştırılma yapılmalı ve organizasyon yapısından değişiklik yapılmasından sonra davacının fiilen bir başka göreve atandığı dikkate alınarak, yeni görevlendirildiği bölümde istihdam fazlalığı oluşup oluşmadığı ve davacının eğitimi, kıdemi ve diğer özellikleri dikkate alınarak yeni yapılanma içerisinde çalıştırılabileceği uygun bir başka görev bulunup bulunmadığı belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Temyiz olunun kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine kesin olarak oybirliğiyle 10.09.2013 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/711, Karar No: 2011/3152, Tarih: 23.03.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/711 E.  ,  2011/3152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 152 ada 21 parsel sayılı 1943,83 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliğiyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın kayıp ve yitik kişilerden Hazineye kalan devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla ... Kadastro Mahkemesine dava açmış, ancak askı ilan süresi içinde dava açılmadığı gerekçesiyle ... Kadastro Mahkemesince verilen görevsizlik kararı üzerine davacı yanın başvurusu ile dosya Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiş, Orman Yönetimi ise orman savı ile davaya katılmıştır. Mahkemece, davacı Hazinenin davasının reddine, katılan davacı ... Yönetiminin davasının kabulüne ve dava konusu Kahramanmaraş İli, ... İlçesi, ... Köyü, 152 ada 21 parsel sayılı taşınmazda ... oğlu ... adına olan tam hissenin tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla tam hisse olarak Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yer ve orman iddiasına dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılarak 27/08/2008 ila 25/09/2008 tarihleri arasında sonuçları ilan edilerek kesinleşmiş ve çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve Hazinenin dayandığı tapu kaydının bu yere uyduğu ifade edilmiş ise de, taşınmazın eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarına göre evveliyatı orman olduğu gibi eylemli biçimde de orman olduğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 23/03/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17544, Karar No: 2012/1140, Tarih: 19.01.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/17544 E.  ,  2012/1140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2.620,79 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili 9.10.2010 tarihli dava dilekçesiyle; davalının 5283 sayılı kanun uyarınca davacı kurumda çalışmaya başladığını 2006,2007,2008 yıllarında ödenen fark tazminatlara döner sermaye katkı paylarının dahil edilmemesi sonucu fazladan ödeme yapıldığını fazladan yapılan ödemenin iadesi konusunda davalıya yapılan tebligata rağmen iade edilmeyen 2.620,79 TL 'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili; zamanaşımı ve esastan davanın reddini dilemiş, Mahkemece, idarenin inceme rapor tarihinin 21.7.2009 olması, davalıya ödeme yapmak üzere tebligat yaptığı 24.07.2009 tarihinde sebepsiz zenginleşmeyi öğrenmiş sayılacağı, bu durumda bir yıllık zamanaşımı süresi dolduğundan davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm, süresinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davada, davalıya yapılan ödemenin daha önce bu yolda alınmış bir idari karara dayandığı iddia ve ispat edilmiş değildir. Ödemenin hatadan kaynaklandığı kabul edilmektedir.Bu durumda herhangi bir şart tasarrufuna dayanmayan salt hatalı ödemenin Borçlar Hukukunun sebepsiz zenginleşme kuralları çerçevesinde isteneceği kabul edilmiştir.Borçlar Kanununun 66.maddesi gereğince, "Haksız surette mal iktisabından dolayı ikame olunacak dava, mutazarrır olan tarafın verdiğini istirdada hakkı olduğuna ıttıla tarihinden itibaren bir sene ve herhalde bu hakkın doğduğu tarihten itibaren on senenin mururiyle sakıt olur." Bu madde hükmü gereğince, sebepsiz zenginleşmede zamanaşımının başlangıcı zarar görenin verdiğini geri almaya hakkı olduğuna ıttıla tarihi olup, resmi kurumlarda ise bu zamanaşımının başlangıcı dava açmak üzere emir vermeye yetkili makamın öğrenme tarihi olarak kabul edilmiştir.Öyle ise,Mahkemece dava açmaya yetkili makam olan Sağlık Bakanlığının iddia edilen fazla ödemeyi öğrendiği tarih tam olarak belirlenmeli ve buna göre BK.66.maddesine göre 1 yıllık zamanaşımı süresi geçmiş ise davanın zamanaaşımı yönünden reddi, zamanaşımı süresi geçmemiş ise davanın esasına girilerek Sağlık Bakanlığının mevzuatını iyi bilen uzman bilirkişi yada bilirkişi kurulu aracılığı ile inceleme yaptırılarak fazla ödeme yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucu dairesinde hüküm kurulması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile temerrüt tarihinin zamanaşımının başlangıcına esas alınarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5154, Karar No: 2021/38, Tarih: 18.01.2021

**17. Hukuk Dairesi         2019/5154 E.  ,  2021/38 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davacılar vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın, davacıların kızı/kardeşi ve teyzesi olan ...'nın yolcu olarak bulunduğu motorsiklete arkadan çarpmasıyla ölümlü kaza meydana geldiğini, davacı anne baba ve kardeş ... 'ın ölenin desteğinden yoksun kaldığını, tüm davacıların manevi zarara uğradıklarını belirterek, belirsiz alacak davası olarak açtıkları davada fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak ve davalı sigortacı sadece maddi tazminattan sorumlu olmak kaydıyla, 3.000,00 TL. destekten yoksun kalma tazminatı ve 160.000,00 TL. manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiş; 14.05.2015 tarihli artırım dilekçesiyle, davacı anne baba için toplam maddi tazminat taleplerini 142.273,84 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davacı ... ve ...'in maddi tazminat isteminin kabulü ile davacı ... için 66.210,74 TL. ve ...

için 76.063,10 TL'nin yasal faiziyle birlikte tüm davalılardan tahsiline, tazminata davalı ... yönünden 20.05.2013 tarihinden ve diğer davalılar yönünden kaza tarihinden faiz işletilmesine; davacı ...'ın maddi tazminat isteminin, desteklik şartları oluşmadığından reddine; davacıların manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile davacı baba ... ve anne ... için 30.000,00'er TL, davacı ..., ... için 15.000,00'er TL. ile davacı ... için 7.500,00 TL'nin kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ... ve ... 'den tahsiline dair verilen hükmün, davalı ...Ş. vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 30.10.2017 tarih, 2016/996 Esas ve 2017/9757 Karar sayılı ilamı ile; "desteğin henüz 26 yaşındayken ölmüş olması, genç yaşta ölen desteğin ömrü boyunca evlenmeyeceği kabulünün hayatın gerçekleriyle örtüşmediği gözetilerek, Dairemizin yerleşik uygulamaları ile belirlenen destek payları esas alınmak suretiyle, davacı anne ve babanın talep edebileceği tazminat miktarının belirlenmesi konusunda, rapor düzenleyen bilirkişiden ek rapor alınıp karar verilmesi gerekirken, destek paylarının hatalı (yüksek) belirlendiği rapordaki hesaplamanın kabulünün doğru görülmediği; kabul edilen manevi tazminatlar yönünden, sadece sorumluluğuna hükmedilen davalılar aleyhine vekalet ücretine ve bakiye karar ilam harcına hükmedilmesi gerekirken, anılan bedeller için davalı ... şirketinin, diğer davalılarla birlikte müteselsil sorumluluğuna karar verilmesinin de hatalı olduğu" gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada toplanan delillere göre; davacı ... ve ...'in maddi tazminat isteminin kısmen kabulü ile davacı ... için 38.703,36 TL. ve ... için 44.539,92 TL'nin yasal faiziyle birlikte tüm davalılardan tahsiline, tazminata davalı ... yönünden 20.05.2013 tarihinden ve diğer davalılar yönünden kaza tarihinden faiz işletilmesine; davacı ...'ın maddi tazminat isteminin desteklik şartları oluşmadığından reddine; davacıların manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulü ile davacı baba ... ve anne ... için 30.000,00'er TL, davacı ..., ... için için 15.000,00'er TL. ile davacı ... için 7.500,00 TL'nin kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ... ve Veli'den tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince toplanan delillerin takdirinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; Dairemiz bozma ilamında belirtilen esaslar dahilinde destek tazminatını hesap eden

uzman bilirkişi raporunun hükme esas alınmasında bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu oluşan ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davaya konu edilen destekten yoksun kalma tazminatının tüm davalılardan tahsiline ilişkin verilen ilk mahkeme kararını, davalı ...Ş. temyiz etmiş ve ilk hüküm, tazminat hesabının hatalı yapıldığı gerekçesiyle, davalı ...Ş. yararına bozulmuştur. Mahkemece, bozmadan sonra yapılan yargılamada, ilk hükmü temyiz etmeyen davalılar ... ve ... yönünden de bozma kapsamına göre belirlenen maddi tazminata karar verilmiş ve ilk hükmü temyiz etmeyen davalılar da bozmadan yararlandırılmıştır. Davalı ... ve ...'in ilk hükmü temyiz etmemesiyle, hükmün bu davalılar yönünden kesinleştiği ve davacı taraf lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu açıktır.

Bu durum karşısında mahkemece; mahkeme ilk hükmünün davalı ... ve ... yönünden kesinleştiği gözetilerek, bozma kapsamında sadece davalı ...Ş. yönünden inceleme yapılıp hüküm tesisi ve davalı ... ve ... yönünden yeniden hüküm tesis edilmemesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle, yazılı olduğu biçimde karar verilmesi (adı geçen davalılar için de maddi tazminatın düşürülmesi) bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 18/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.