muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17422, Karar No: 2016/4976, Tarih: 21.03.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/17422 E.  ,  2016/4976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ile davalılardan (...) ... San. AŞ vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı (...) ... San. AŞ.’den 20.03.2007 tarihinde hidrolik eskavatör ile kırıcı satın aldığını, makinelerin 23.03.2007 tarihinde teslim edildiğini, 09.04.2007 tarihinden itibaren eskavatörün ünitesi olan kırıcıda hidrolik arızalarının meydana geldiğini, bu arızaların sürekli tekrar ettiğini, servis tarafından yapılan müdahalelere rağmen sorunun nedeninin ortaya çıkarılamadığını, eskavatör makinenin orijinal kırıcı tesisatlı olması gerektiğini, satış şartlarında bu durumun şart koşulmuş olmasına rağmen makineye satış öncesinde kırıcı tesisatı çekildiği ve taraflarına orijinal tesisatlı diye teslim edildiğini, sorunun da tamamıyla bundan kaynaklı olabileceğinin düşünüldüğünü, dolayısıyla hileli satışın sözkonusu olduğunu, makineden mevcut arızalar nedeniyle yararlanamamanın süreklilik arz ettiğini ileri sürerek PC300-7 Komatsu Hidrolik Eskavatör ve Furukowa-F35 Hidrolik Kırıcının birebir aynısı ve yenisi ile değiştirilmesine, bunun mümkün olmaması halinde satış tarihinden itibaren ürünler bedeli olan 282.077,85 TL.nin faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı (...) ... San AŞ vekili, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, makinelerde meydana gelen arızaların kullanıcı hatasından kaynaklandığını, bu arızaların da giderildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı (...) ... San. AŞ vekili, dava konusu makinelerin ayıplı olmadığını, arızaların kullanıcı hatasından kaynaklandığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve benimsenen 07.05.2013 tarihli bilirkişi kurulu raporu sonucunda, kırıcının iş makinesi ile uyumlu olarak çalışabileceği, kırıcı tesisatında meydana gelen arızalara çalışma basıncı ve debisinin kırıcıya uygun olarak ayarlanamamasından kaynaklandığı, dava konusu kırıcının ve eskavatörün ayıplı olmadığı, arızalara kullanıcı hatalarının sebep olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ile davalılardan (...) ... San. AŞ vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle satıma konu iş makinesindeki arızanın kullanıcı hatasından meydana gelmiş olduğunun benimsenen bilirkişi raporu ile belirlenmiş olmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle satıma konu iş makinesindeki arızanın kullanıcı hatasından meydana gelmiş olduğunun benimsenen bilirkişi raporu ile belirlenmiş olmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı (...) ... San. AŞ. vekilinin temyizi vekalet ücretine yönelik olup, dava esastan reddedildiğinden davalı yararına hüküm tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu vekalet ücretine hükmedilmiş olması doğru değil ise de yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden davalı vekilinin bu hususa ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın 6100 sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi ve 5236 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 5236 sayılı Kanunun 16. maddesiyle değiştirilmeden önceki 438/7 maddesi gereğince mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) no.lu bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının (4) nolu bendinde yer alan "660,00 TL vekalet ücreti" şeklindeki rakam ve sözcüklerinin hükümden çıkarılarak yerine "22.874,67 TL vekalet ücreti" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 21.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25865, Karar No: 2014/8207, Tarih: 07.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/25865 E.  ,  2014/8207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :5395 sayılı Yasaya Göre Koruma Kararı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, küçüğün annesi ... tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Küçüklerin derhal korunma altına alınmalarını, başka bir ifade ile acil korunma kararı alınmasını gerektiren ( 5395 s. ÇKK. md.7) haller dışında, korunmaya ihtiyacı olan çocuklar hakkında gerek Çocuk Koruma Kanunu, gerekse 2828 sayılı... Kanununa göre korunma taleplerinde, küçüğün ana ve babasına veya vasisine husumet yöneltilmesi, göstermeleri halinde onların delillerinin de toplanması ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Olayda hakkında 5395 sayılı Kanuna göre koruma tedbir talep edilen küçük ..., evlilik dışında doğmuş, babası tarafından 5.9.2001 tarihinde tanınmış, baba daha sonra 28.03.2011 tarihinde ölmüştür. Küçük üzerinde velayet hakkına sahip olan annesi...'ye dava dilekçesi tebliğ edilmeden, duruşmaya davet edilmeden ve göstermesi halinde delilleri toplanmadan eksik hasım ve eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değil ve hükmün bu sebeple bozulması gerekiyor ise de, hakkında 5395 sayılı Kanununun 5/1-c maddesine göre koruma ve bakım tedbiri alınan küçük ... 4.4.1996 doğumlu olup, 4.4.2014 tarihinde ergin olduğu görülmektedir. Tedbirin uygulanması, on sekiz yaşın doldurulmasıyla kendiliğinden sona erer (5395 s. ÇKK. md. 7/6). Kendiliğinden sona ermiş bir tedbir kararının yukarıdaki sebeple bozulması ise taraflar bakımından pratik bir yarar sağlamayacaktır. Temyizin incelenmesinde bu sebeple korunmaya değer güncel bir yarar artık kalmamıştır. Bu sebeple temyiz talebinin hukuksal yarar kalmadığından reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple temyiz talebinin REDDİNE, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi.07.04.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2017/4711, Karar No: 2018/829, Tarih: 14.02.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/4711 E.  ,  2018/829 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : . Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Sanığın, kayıp çocuk olarak aranmakta iken kendiliğinden Çocuk Şube Müdürlüğü’ne giderek beyanda bulunduğu, beyanında uyuşturucu madde kullandığını belirttiği, sanığın uyuşturucu madde kullandığının tıbbi yöntemlerle de belirlendiği anlaşılmakla; resmi makamların suçtan haberdar olmadığı aşamada, uyuşturucu madde kullandığını belirterek kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunun ortaya çıkmasını sağlayan sanık hakkında, TCK’nın 192/2. maddesi uyarınca uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması ,

2-Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hüküm tarihinden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,

dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 14.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4004, Karar No: 2007/7218, Tarih: 15.11.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/4004 E.  ,  2007/7218 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm davacı-k.davalı ile davalı-k.davacılar ..., ... , ... vekillerince temyiz edilmiş davalı-k.davacılar vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili avukat ... ile davalı-k.davacılar ... vs. vekili avukat .... Diğer davalı-k.davacılar gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü

K A R A R

Asıl dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca tapu iptâli ve tescil, birleşen davalar ile karşı dava kira bedeli, eksik ve kusurlu iş bedeli, sözleşmedeki paylaşıma aykırı bağımsız bölüm yapılması nedeniyle cezai şart olarak kararlaştırılan bağımsız bölümün tescili istemlerine ilişkindir.

Mahkemece yüklenicinin açtığı tapu iptâli, tescil davalarının kabulüne, arsa sahiplerinin eksik ve kusurlu iş bedeli davasının kısmen kabulü, kira alacağı davasının reddi ve yükleniciye ait çatı katının büyük yapılması nedeniyle iptâl ve tescil davasında yüklenicinin tazminatla sorumlu tutulmasına dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı-k.davalı yüklenici vekilinin tüm, davalı-k.davacı arsa sahipleri ..., ..., ..., ... ve ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Dava konusu inşaatın yapıldığı 877 ada 93 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında, üç bağımsız bölümden oluşan ve bu inşaatın yapımı nedeniyle yıkılan bina için kat mülkiyeti tesis edilmiş olup, terkin edilmediği gibi başkaca kat irtifakı ya da mülkiyeti tesis edilmemiştir. Mahkemece taşınmazın 194,77 m²lik kısmına ait arsa payının iptâli ve yüklenici adına tesciline karar verilmiş ise de iptâl ve tescil hükmünün bu haliyle infaz olanağı bulunmamaktadır.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş, yapılıp bitirilen inşaatla ilgili kat mülkiyeti ve irtifakı konusunda uzman bilirkişiden sözleşme ve eklerine göre yüklenici ve arsa sahiplerine kalacak bağımsız bölümler, bunların yerleri ve kat irtifakı tesisine esas teşkil edecek arsa payları konusunda rapor alınarak mevcut kat mülkiyeti kaydı terkin edilerek yükleniciye kalan bağımsız bölümler, yerleri ve arsa payları belirtilmek suretiyle arsa payları üzerinden iptâl ve tescile karar vermek olmalıdır.

Belirtilen husus üzerinde durulmadan eksik inceleme sonucu infazı mümkün olmayacak şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozulması uygun bulunmuştur.

Belirtilen husus üzerinde durulmadan eksik inceleme sonucu infazı mümkün olmayacak şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda (1.)bentte yazılı nedenlerle davacı-k.davalı yüklenicinin tüm, davalı-k.davacı arsa sahiplerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2.)bent uyarınca kabulü ile hükmün temyiz eden davalı-k.davacı arsa sahipleri ..., ..., ..., ... ve ... yararına BOZULMASINA, 500,00 YTL duruşma vekâlet ücretinin davacı-k.davalı yükleniciden alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalı-k.davacı arsa sahipleri ..., ..., ..., ... ve ...’e verilmesine aşağıda yazılı bakiye 846,30 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı-k.davalıdan alınmasına, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-k.davacılara geri verilmesine,15.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5216, Karar No: 2012/9725, Tarih: 28.06.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/5216 E.  ,  2012/9725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ziynet ve Eşya Alacağı

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ziynet ve eşya alacağı davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, ziynet ve çeyiz eşyalarının iadesine ilişkindir. Mahkemece ziynetler yönünden davanın kısmen kabulüne, çeyiz eşyaları yönünden ise konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, davalı ... yönünden ise husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, delillerin mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekili, dava dilekçesinde, mehir senedi ile bağışlanan eşyalarının teslim edilmediğini ve evinden kovularak otobüsle baba evine gönderildiğini, evden ayrılmak zorunda kaldığını, altınların ve eşyalarının davalıda kaldığını, iade edilmediğini belirterek ziynet ve çeyiz eşyalarının aynen iadesini ya da bedelinin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı iki bilezik dışında diğer ziynetlerinin davacının götürdüğünü belirterek davanın reddini savunmuştur.

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Davacı kadın dava konusu edilen ziynet eşyasının davalıda kaldığını ileri sürmüş, davalı koca ise onun tarafından götürüldüğünü savunmuştur. Hayat deneylerine göre olağan olanın bu çeşit eşyanın kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir. Başka bir anlatımla bunların davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz.

Diğer taraftan ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalardandır. Bu nedenle evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden götürmesi, gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkündür. Bunun sonucu olarak normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir.

Davacı, temyize konu 5 adet bilezik ve 111 gr altının varlığını, evi terk ederken bunların zorla elinden alındığını ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını, ispat yükü altındadır.

Davacı, temyize konu 5 adet bilezik ve 111 gr altının varlığını, evi terk ederken bunların zorla elinden alındığını ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını, ispat yükü altındadır.

Olayda, davacı kadın evi terk ettiği tarih itibariyle dava konusu ziynet eşyasının götürülmesine engel olunduğunu ve zorla elinden alındığını, daha önce de götürme fırsatı elde edemediğini dinlettiği tanıkların beyanı ile ispat edememiştir. Bununla birlikte davacı, dava dilekçesinde “her türlü delil” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan ziynetlerin elinden alındığı, götürülmesine engel olunduğu, davalı tarafta kaldığı konusunda davalıya yemin teklif etme hakkı olduğu davacıya hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarıda 2 nolu bentte yazılı nedenlerle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 28.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19076, Karar No: 2012/20419, Tarih: 02.10.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/19076 E.  ,  2012/20419 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 134/1,62/1,53/1,58/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun basit hali, 5237 sayılı TCK'nın 134/1. maddesinin 1. cümlesinde düzenlenmiş olup, özel hayat kavramının, herkesin bilmediği veya bilmemesi gereken, istenildiğinde başka kişilere açıklanabilen, tamamen kişiye özel hayat olayları ve bilgilerin tamamını içerdiği, anılan suçun basit halinin oluşabilmesi için, sanık tarafından, resim çekme veya kaydetme özelliğine sahip bir alet kullanılması gerekmeyip, bir özel hayat olayının çıplak gözle seyredilmesi ya da özel hayat kapsamına giren seslerin, anlaşılmaz olsa dahi, gizlice dinlenilmesinin yeterli olduğu, somut olayda sanığın, gece vakti, bitişik komşusu katılanın yatak odası duvarına yaslanıp, özel bir çaba göstererek, katılanın özel hayatına ilişkin seslerini dinlediğinin, katılanın aşamalarda özde değişmeyen beyanları ve tanık Ramazan Aydın'ın anlatımlarıyla doğrulanmış bulunması karşısında, sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik bulunmayıp, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik incelemeyle karar verildiğine, tayin olunan hapis cezasının ertelenmemesine ilişkin ve yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 02.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3521, Karar No: 2012/5390, Tarih: 14.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3521 E.  ,  2012/5390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın üzerinde irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan çilek, domates ve fasulye ürünlerinin sulu şartlarda 2010 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim, üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3433, Karar No: 2014/19706, Tarih: 03.11.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/3433 E.  ,  2014/19706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silivri 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2009

NUMARASI : 2006/399-2009/275

Hazine ile H.. Ç.. ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Silivri 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 11.06.2009 gün ve 399/275 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, mülkiyeti davalılara ait olan 7002 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, davalılar adına kayıtlı tapu kaydının iptali ile hazine adına tescili karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı H.. Ç.. vekili ve davalı Ş.. Ç.. davanın reddine karar verilmesini savunmuş, diğer dosya davalısı Ç.. Ö..'e usulune uygun yapılan tebligata rağmen duruşmalara katılmamış ve yanıt vermemiştir.

Mahkemece, 3402 sayılı Kadastro Kanun'un 12/3 maddesi uyarınca 10 yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm; davacı Hazine temsilcisi tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; Mahkemenin kararı 5841 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanun'un 2 ve 3. maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 2. maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen cümlede; "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın" ve 3. maddesi ile aynı Kanun'a eklenen Geçici 10. maddesinde ise; "Bu Kanun'un 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır." şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu Yasa'nın yürürlük tarihinden sonra Hazine'nin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

Ne var ki, Yerel Mahkeme kararının temyizi aşamasında Anayasa Mahkemesi'nin 12.05.2011 gün ve 2009/31 Esas, 2011/77 Karar sayılı kararıyla; "25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 2. maddesiyle 21.06.1987

günlü 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'ya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline" karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanmıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının yasama, yürütme, yargı organları ve idari makamlar ile gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.