muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4211, Karar No: 2022/8131, Tarih: 21.11.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/4211 E.  ,  2022/8131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 14/11/2017 tarih ve 2017/362 E- 2017/323 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kısmen kabülune-kısmen reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 15/04/2021 tarih ve 2018/1221 E- 2021/813 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 2008/26783 numaralı "pratik nokta" markasının 16/10/2009 tarihinde ile 36, 38, 42. sınıflarında müvekkili şirketin adına tescil edildiğini, ödeme hizmetleri alanında uzun süredir faaliyet gösterip sektöründe öncü olduğunu, davalının ise Pratik İşlem Ödeme Kuruluşu A.Ş. ticaret unvanıyla 27/03/2015 tarihinde ticaret siciline tescil edilerek davacı şirket ile aynı sektörde faaliyet gösterdiğini, davalının 36. sınıfta "bizim vezne" markası bulunduğunu ancak davalının tüm işlem, mağaza, stant, pos ve kiosklarda "pratik işlem" ibaresini tescilsiz şekilde kullandığını, davalıya ihtarname keşide edilerek "pratik işlem" ibaresinin kullanmasının sonlandırılmasını talep edildiğini, tescilli "pratik nokta" ile tescilsiz "pratik işlem" ibaresinin asli unsurlarının "pratik" ibaresi olduğunu ve ortalama tüketici nezdinde bu iki ibarenin karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu, kullanımın davacı markasına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini belirterek tecavüzün tespitini önlenmesini ve sonuçlarının ortadan kaldırılmasını, müvekkili şirketin uğradığı maddi zararın şimdilik 5.000,00 TL'sinin, müvekkilinin uğradığı manevi zararın şimdilik 10.000,00 TL'sinin davalıdan tahsiline ve hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin BDDK denetim ve gözetimi ile verilen faaliyet izni kapsamında faturaların ödenmesine aracılık hizmetleri yürüttüğünü ve faaliyeti esnasında ağırlıklı olarak "Bizim Vezne" markasını kullandığını, "Pratik İşlem" işletme adını da kurumsal mağazalarında kullandığını,"Bizim Vezne" markasını 04/04/2016 tarihinde 36. sınıfta 2015/56882 tescil numarası ile tescil ettirdiğini, müvekkili şirketin kullandığı "Pratik işlem" olan işletme adının davacının ticaret unvanı ile benzerlik göstermediğini, pratik kelimesinin başlı başına ayırt edici bir unsur olmadığını, müvekkili şirketin davacının markasına tecavüz amacı gütmeksizin kurumsal konsept mağazalarında isim, logo ve renkleri tamamen farklı olan "Pratik İşlem" işletme adını çoğu zamanda ticaret unvanının tamamıyla birlikte olmak üzere kullandığını, davacının aktif olarak kullanmadığı bir markanın tüketicilerde iltibasa neden olmayacağını belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının 2008/26783 tescil nolu "pratik nokta" ibareli markasının daire şeklinde olup, dairenin dış kısmı kırmızı renk ve iç kısmı yeşil renkte olmakla pratik kelimesinin altında nokta kelimesi yine kırmızı bir çerçeve içinde beyaz renkle yazıldığı, davalının 2016/52228 tescil nolu "pratik işlem + şekil" ibareli markasının ise kenarlarda iki lacivert ortada bir kırmızı olmak üzere üç adet birbirine bitişik yaprak şekli içinde beyaz renk dairelerden oluşup pratik işlem kelimesi siyah yazı olarak yazıldığı, markaların birbirinden görsel olarak farklı olduğu, bilirkişi raporunda da, dava konusu "pratik nokta" markası ile "pratik işlem" ibaresinin karşılaştırmalı olarak incelendiği, benzerlik ve iltibas ihtimalinin bulunmadığı, bu şekilde davalı tarafın "pratik işlem" ibaresinin haksız rekabet etmediği ve "pratik nokta" markasına karşı bir tecavüz içerisinde bulunmadığının tespit edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacı markasının tescil sınıfları incelendiğinde, davalının markasal kullanımının bulunduğu 36. sınıfta "finansal ve parasal hizmetler" yönünden tescilinin bulunmadığı, mahkeme karar gerekçesinde ve bilirkişi raporunda, davalının kullanımının, davacı markasının tescil edildiği sınıf kapsamında olup olmadığı incelenmediği, davalının fiili kullanımı ile davacının ödeme hizmetleri faaliyet alanı ile karşılaştırıldığı, gerekçeli kararda, bilirkişi raporunun dayanak yapıldığı, ayrıca şekil,renk unsuru karşılaştırması yapılarak markaların farklı olduğu sonucuna varılarak davanın reddine karar verilmişse de, bilirkişi raporunun yeterli inceleme içermediği, kaldı ki davalı markasının tescil başvuru sonucu beklenmeden karar verilmesinin de yerinde olmadığı, mahkemece, davacı adına tescilli 2008/26783 başvuru numaralı Pratik Nokta + şekil markasının, davalının kullanımının bulunduğu "finansal ve parasal hizmetler" sınıfında tescilli olmaması ve davalının koruma altında bulunan markası kapsamında kullanımının bulunması gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davacı markası ile, davalının başvuru aşamasında bulunan markasının karşılaştırılarak benzer olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi yerinde olmadığı, markaya tecavüz, maddi ve manevi tazminat talepleri yönünden davalı lehine iki ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi yerinde değilse de, davalı tarafça istinaf başvurusunda bulunulmaması nedeniyle, taraflar lehine usuli kazanılmış haklar korunarak davacı vekilinin gerekçeye yönelik istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi'nce esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 21/11/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2813, Karar No: 2018/4071, Tarih: 02.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/2813 E.  ,  2018/4071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Gerekçeli karar başlığında 2006 olarak yazılan suç tarihinin, faturalar KDV indiriminde kullanıldığından ve 2006 yılı Aralık ayında sahte fatura kullanıldığı anlaşıldığından "21.01.2007 " şeklinde mahalinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Bozma kararına uyularak yapılan yargılamada, toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış,savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarına gelince;

Gerekçeli karar başlığında 2005 olarak yazılan suç tarihinin , faturalar KDV indiriminde kullanıldığından ve 2005 yılı aralık ayında sahte fatura kullanıldığı anlaşıldığından "21.01.2006 " şeklinde mahalinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Bozma kararına uyularak yapılan yargılamada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 21/01/2006 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, 02/05/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18539, Karar No: 2017/1939, Tarih: 27.02.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/18539 E.  ,  2017/1939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki işyeri sigortasından kaynaklanan rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davacı şirket nezdinde sigortalı bulunan iş yerinin 24/09/2011 tarihinde çıkan yangın sonucu ağır hasara uğradığını, yangının işletmede bulunan davalılardan Dijitsu tarafından üretilen/ithal edilen, diğer davalı ... tarafından satılan su sebilinden kaynaklandığının anlaşıldığını belirterek sigortalısına 2.050.313,00 TL tazminat ödediğini belirterek ödenen tazminatın 03.11.2011 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile rucuen sorumlu olan davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... A.Ş. Vekili; yangının sebilden kaynaklanmadığını, bilirkişi raporunun gerçeği yansıtmadığını, sebilin kendileri tarafından davacıya satılıp satılmadığının hususunun ve davacı tarafından kullanılan bir çok sebilin bulunduğundan yangının hangi sebilden kaynaklandığının tespit edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Dış Ticaret Ve Tekstil San A.Ş. Vekili; yangına sebep olabileceği ihtimal dahilinde tutulan davalı firmaca ithalatı yapılan cihazın uygun şartlarla kullanılıp kulanılmadığının ve yangının kendilerince ithal edilen sebilden kaynaklanıp kaynaklanmadığının, ayrıca yangına karşı gerekli önlemlerin alınmadığını tespitinin gerektiğini bildirerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkin olup davacı ... şirketi sigortalı işyerinde çıkan yangın nedeniyle ödenen bedelin yangının işletmede bulunan davalılardan Dijitsu tarafından üretilen/ithal edilen, diğer davalı ... tarafından satılan su sebilinden kaynaklandığı iddiası ile davalılardan rücuen tahsilini talep etmektedir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkin olup davacı ... şirketi sigortalı işyerinde çıkan yangın nedeniyle ödenen bedelin yangının işletmede bulunan davalılardan Dijitsu tarafından üretilen/ithal edilen, diğer davalı ... tarafından satılan su sebilinden kaynaklandığı iddiası ile davalılardan rücuen tahsilini talep etmektedir.

Olaya ilişkin tutulan yangın raporunda yangının çıkış nedeninin tespit edilemediği, savcılık aşamasında yangın uzmanı öğretim üyesi tarafından düzenlenen raporda "su sebilinde oluşan bir problem sonucunda meydana gelen kıvılcımların etrafta kolay tutuşabilir malzemeyi tutuşturduğu kanaatine ulaşıldığı", tespit dosyasında alınan heyet raporunda "su sebilini besleyen kablolarda veya su sebilinin elektrik akşamında meydana gelmiş bir elektrik arızası neticesinde başladığı sonuç ve kanaatine varıldığı" ve yine mahkemece aldırılan 17/5/2013 tarihli 5 kişilik mühendis heyeti raporunda "dava dosyası içerisindeki kamera kayıtları, fotoğraflar, duruşma tutanakları, diğer belgeler ve bilirkişi tespitleri, keşif esnasında dinlenen tanık ifadeleri dikkate alınarak yapılan değerlendirme sonucunda yangının çıkış noktasının su sebili, su sebiline alt veya su sebilini besleyen elektrik kablolarında meydana gelen kısa devre veya ark neticesinde yangının çıktığı, su sebilinde meydana gelen bu problem nedeniyle su sebilinin civarında bulunan yanıcı malzemeyi tutuşturarak yangının yayılmasına neden olduğu görüş ve kanaatine varıldığı belirtilmiştir.

Dosya içerisindeki tüm bu bilirkişi raporları karşısında teknik bilirkişi raporlarına itibar edilerek hüküm kurulması gerekli iken yazılı olduğu şekilde tanıklardan yalnızca bir kişinin farklı yöndeki beyanına dayanılarak hüküm kurulması doğru görülmeyip bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 27/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9614, Karar No: 2013/4584, Tarih: 28.03.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/9614 E.  ,  2013/4584 K.**

* EDİNİLMİŞ MALLARA KATILMA REJİMİ

* MAL REJİMİNİN SONA ERDİĞİ TARİH

* MAL REJİMİNİN TASFİYE ANI

* MAL REJİMİ DAVALARINDA ZAMANAŞIMININ BAŞLANGICI

* BOŞANMA VE MAL REJİMİ DAVALARININ BİRLİKTE AÇILMASI

* BOŞANMA DAVASINDAN FERAGATIN KATKI PAYI DAVASINA ETKİSİ

* DOĞMAYAN HAK YÖNÜNDEN DAVADAN FERAGAT

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 202

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 219

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 225

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 229

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 230

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 231

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 232

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 235

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 236

* TÜRK MEDENİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜĞÜ VE UYGULAMA ŞEKLİ HAKKINDA KANUN (4722) Madde 10

**"İçtihat Metni"**

İ.. B.. ile A.. K.. aralarındaki katılma alacağı davasının reddine dair İstanbul Anadolu 11. Aile Mahkemesinden verilen 03.05.2012 gün ve 623/455 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 235

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 236

* TÜRK MEDENİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜĞÜ VE UYGULAMA ŞEKLİ HAKKINDA KANUN (4722) Madde 10

**"İçtihat Metni"**

İ.. B.. ile A.. K.. aralarındaki katılma alacağı davasının reddine dair İstanbul Anadolu 11. Aile Mahkemesinden verilen 03.05.2012 gün ve 623/455 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı İ.. K.. vekili dava dilekçesinde, vekil edeni ile davalının 31.10.2005 tarihinde evlendiklerini, Kartal 3. Aile Mahkemesi'nin 2008/705 Esas 2010/200 Karar sayılı kararı ile 17.02.2010 tarihinde boşandıklarını, taraflar arasındaki mevcut edinilmiş mallara katılma rejiminin sona erdiğini, tarafların evlenmelerinden kısa bir süre sonra davalının borcu olduğunu belirterek para istediğini vekil edeninin de adına kayıtlı dairelerden birini satarak parayı kendisine gönderdiğini, davacının 160 ada 470 sayılı parselde 50/660 arsa paylı 3 nolu daireyi 12.12.2005 tarihinde satarak bedelinin tamamı olan 149.000,00 TL'yi 13.12.2005 tarihinde Ziraat Bankası Küçükyalı Şubesi'nden davalının Ziraat Bankası Kaş/Antalya Şubesi'nde hesabına gönderdiğini, davalının bu parayla Alanya’da 18 nolu bağımsız bölümü aldığını ve adına tapuya bağladığını, 1-2 ay sonra davalının yine borçlarının bulunduğunu açıklayarak vekil edeninden kendisine ait dairelerden birini daha satmaya ikna ettiğini, vekil edeninin bu isteği de yerine getirdiğini, yine 160 ada 470 sayılı parselde 50/660 arsa paylı 4 nolu daireyi 17.07.2006 tarihinde sattığını, bedeli olan 157.000,00 TL'yi aynı tarihte davalı ile ortak hesaplarının bulunduğu İş Bankası Alanya Şubesi'ndeki hesaba yatırdığını, davalının bu parayı 20.07.2006 tarihinde çektiğini, paranın bir kısmı ile ... plakalı 2007 model Passat marka bir otomobili kendisinin aldığını, kalan parayıda peyderpey harcadığını, davalının açıklandığı biçimde edinilen taşınır ve taşınmazlarla bir ilgisinin bulunmadığını, gerek Alanya'daki 18 nolu dairenin gerekse Passat marka aracın edinilmesinde davalının hiçbir katkıda bulunmadığını, haksız yere kendi adına tescil ettiğini, toplam 350.000,00 TL'ye ulaşan transferlerin davalı adına yapıldığını, evlilik birliği süresince edinildiği malların edinilmesine doğrudan vekil edeninin katkı sağladığını açıklayarak vekil edeninin mal rejiminin sona ermesinden kaynaklanan fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşuluyla şimdilik 150.000,00 TL alacağını mal rejiminin sona erme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı A.. K.. vekili 28.06.2010 tarihli cevap dilekçesinde; davacı ile davalının Alanya’da ikamet ettiklerini, davanın bu nedenle davalının ikametgahı olan Alanya yetkili Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi'nde açılması gerektiğini, açılan boşanma davasının henüz kesinleşmediğini, bu nedenle eldeki davanın boşanma davası bakımından bekletici mesele yapılmasının zorunlu olduğunu, davayı kabul etmediklerini, vekil edeninin mali durumunun iyi olduğunu, uzun yıllar çalışması sonucu hayli birikime sahip bulunduğunu, vekil edenin evlenmeden önce ve evlendikten sonraki birimleri ile araç ve taşınmazın satın alındığını, evin alımında davacı tarafından 10.000,00 TL bir katkı sağlandığını, bu miktarda eşine yardımcı olmak amacıyla davacı tarafından davalıya yapılan bağış olarak değerlendirilmesi gerektiğini, bankadaki hesaplarda bulunan paranın da vekil edenine ait olduğunu, sözü edilen aracın parasının davalı tarafından karşılandığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; “.. davacı tarafından davalı aleyhine açılan Alanya 4. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi'nin 2006/214 Esas, 2007/79 Karar sayılı dosya ile davacının boşanma davası ile birlikte aynı zamanda taşınmaz ve aracın kaydının iptali ile adına tesciline, olmazsa araç ve taşınmazın bedelinin %50'sinin aralarında taksimini istediğini, ancak, mahkemeye sunduğu 24.11.2007 tarihli dilekçe ile davalının banka hesabında bulunan paranın davalıya ait olması, aracın davalının kendi parası ile alınmış bulunması, ev için ödenen bedelin bir kısmının davalının parası olması ve kalan miktar olan 10.000,00 TL'nin davalıya bağış olarak verilmiş olması nedeniyle bu yöndeki dava ve talebinden feragat ettiğini, tedbirlerinde kaldırılmasını istediğini, kimlik tespitlerinin yapıldığını, mahkemece 28.02.2007 tarihinde davalının (davacının olacak) feragati nedeniyle davanın reddine karar verildiğini, davanın 08.03.2007 tarihli dilekçesinde de temyiz isteminden vazgeçtiğini, kararın kesinleştirildiğini, kesinleşme tarihinin 10.05.2007 olduğunu, davacının dava dilekçesinde; feragat dilekçesini okumadan imzaladığını, yaşlı olduğunu, bu nedenle muteber olmadığı iddialarının inandırıcı bulunmadığını, çünkü davacının söz konusu dosyada vekilinin bulunduğu fikri ve ruhi yönden sağlıklı olduğunun gözlendiğini, imzalanan evrakın iptali için herhangi bir hukuki başvuruda bulunmadığının görüldüğünü, aynı konuda yeniden dava açılamayacağını, feragatin kesin hükmün sonuçlarını doğurduğunu, davacının bu mallarda hak sahibi olmadığını beyan ettiğinden ve haklarından vazgeçtiğinden davanın reddine..” karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava, yasal mal rejimi olarak kabul edilen edinilmiş mallara katılma rejimi döneminde edinilen mallardan kaynaklanan ve TMK'nun 202, 219, 225, 229, 230, 231, 232, 235 ve 236. maddeleri gereğince açılan katılma alacağı isteğine ilişkindir.

Dava, yasal mal rejimi olarak kabul edilen edinilmiş mallara katılma rejimi döneminde edinilen mallardan kaynaklanan ve TMK'nun 202, 219, 225, 229, 230, 231, 232, 235 ve 236. maddeleri gereğince açılan katılma alacağı isteğine ilişkindir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşuluyla taşınmaz ve araçtan kaynaklanan 150.000,00 TL'nin yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi isteğinde bulunmuştur.

Taraflar, 31.10.2005 tarihinde evlenmişler, 22.07.2008 tarihinde açılan ve 25.07.2011 tarihinde kesinleşen boşanma davasının kabulle sonuçlanması ile boşanmışlardır. Eşler arasında evlendikleri 31.10.2005 tarihinde boşanma davasının açıldığı 22.07.2008 tarihine kadar başka bir mal rejimide seçtikleri ileri sürmediklerinden edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir. (TMK.m.202, 4722 s.K.m.10). Eşler arasındaki mal rejimi boşanma davasının açıldığı 22.07.2008 tarihinde sona ermiştir. (TMK.m.225/2)

Mahkemece, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş ise de mahkemenin bu görüşüne katılma olanağı bulunmamaktadır. Davacı İklima birinci boşanma davasını 18.10.2006 tarihinde Alanya 4. Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesi'nde açmış, boşanma dava dilekçesi ile birlikte aynı zamanda aynı gerekçelerle davalı tarafından davacının gönderdiği paralarla alındığı iddia edilen Alanya’daki 18 nolu bağımsız bölüm ile davalı adına trafikte kayıtlı bulunan...plakalı aracın maddi değerlerinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte dava tarihindeki % 50 pay bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davacı İ.. K..bizzat Alanya 4. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi'ne hitaben yazdığı 24.01.2007 havale tarihli dilekçesiyle “.. açmış olduğu davadan ve boşanma isteğinden feragat ettiğini, yine davalının banka hesabında bulunan paranın davalıya ait olduğunu, aracın davalının kendi parasıyla alındığını, ev için ödenen bedelinde büyük bir kısmının davalının parası olduğunu, kalan miktarın da (10.000,00 YTL) tarafından kendisine hibe olarak verildiğini, bu nedenle bu yönlerdeki dava ve talebinden de feragat ettiğini, davalıdan vekalet ücreti, dava harç ve masraflarını istemediğini, feragat talebinin kabulü ile taşınmaz, banka hesabı ve araç üzerine konmuş olan tedbirin kaldırılmasına karar verilmesini istediğini... " açıklamıştır. Mahkemece kimliği tespit edilmiş Yazı İşleri Müdürü ve katip tarafından imzalanmıştır. Aynı biçimde davacı İklima 08.03.2007 tarihli dilekçesinde de, mahkeme kararını temyiz etmeyeceğini bildirmiştir.

Yine kimlik tespiti aynı şekilde yapılmıştır. Bu nedenle Alanya 4. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi'nin 28.02.2007 tarih 2006/214 Esas, 2007/79 sayılı kararı temyizden feragat nedeniyle 10.05.2007 tarihinde kesinleştirilmiştir. Sonuca etkili olmamakla beraber, davacı davada vekille temsil edildiği halde, feragat dilekçelerinin davacı asıl tarafından imzalanıp verildiği saptanmıştır.