muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/727, Karar No: 2013/996, Tarih: 03.07.2013

Bu durumda mahkemece, taşınmazın geç teslim edilip edilmediği, geç teslim edilmiş ise, geciken teslim süresine ilişkin tazminat belirlenerek, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, hatalı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Aynı yöne işaret eden ve Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire Bozma kararına uyulmak gerekirken, yanılgılı gerekçe ile önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırı olup; kararın bozulması gerekir.

S O N U Ç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı  Hukuk Muhakemeleri Kanununa eklenen “ Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı kanunun 440.maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 03.07.2013 gününde, oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8009, Karar No: 2015/330, Tarih: 14.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/8009 E.  ,  2015/330 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 73/4. ve CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince düşme

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, tüm uyarılara rağmen başıboş bıraktığı kendisine ait köpeklerin aynı sokak üzerinde ikamet eden ve olay günü sokaktan geçmekte olan mağdurun vücudunun değişik yerlerinden ısırarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına neden olduğu, bu sebeple sanığın bakımı ve gözetimi altında bulunan hayvanların muhafazasında ihmal gösterdiği, mağdurun şikayetten vazgeçmesi ve TCK'nın fikri içtimaya ilişkin 44. maddesi hükmü ile iddianamedeki anlatım da nazara alındığında, sanığın eyleminin TCK’nın 177. maddesinde düzenlenen suça dönüşeceği, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, taksirle yaralama suçunu oluşturduğu kabul ile bu suçtan şikayet yokluğu nedeniyle sanık hakkında açılan davanın düşürülmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5609, Karar No: 2023/125, Tarih: 19.01.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/5609 E.  ,  2023/125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 13.07.2011 tarihli iddianamesiyle, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dava açılmıştır

2. Sivas 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2013 tarihli 2012/395 Esas, 2013/577 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ( 1 yıl 8 ay) hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 58. maddesinin altıncı fıkrası uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra başlamak üzere denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Sivas 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2013 tarihli 2012/395 Esas, 2013/577 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 13.01.2021 tarih ve 2019/3094 Esas, 2021/256 Karar sayılı ilamı ile ''Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.11.2018 tarih ve 2018/339-536 sayılı Kararında belirtildiği üzere; hüküm tarihinde başka suçtan Tokat Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olarak bulunan ve kendiliğinden duruşmaya gelme olanağı bulunmayan, sorgusu sırasında duruşmalarda bulunmaktan bağışık tutulma hakkı hatırlatılmayan ve bu yönde talebi de bulunmayan sanığın hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı son oturumda hazır bulundurulması veya SEGBİS sisteminde hazır edilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla hükmün kurulması suretiyle CMK.nın 196. maddesine aykırı davranılması'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Sivas 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2021 tarihli ve 2021/91 Esas, 2021/178 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ( 1 yıl 8 ay) hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ve 58. maddesinin altıncı fıkrası uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra başlamak üzere denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmiştir.

5. Sivas 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2021 tarihli ve 2021/91 Esas, 2021/178 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 09.02.2022 tarihli ve 2021/14483 Esas, 2022/2305 Karar sayılı ilamı ile ''Sanığın suç oluşturan eylemini, birden fazla kişiye karşı ... bir fiille gerçekleştirdiği gözetilerek ... hüküm kurulup cezanın Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43/2. maddesi gereğince arttırılması yerine her bir mağdur için ayrı mahkumiyet kararı verilmesi ve sanığın, üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu birden fazla kişi tarafından ve çocuklara karşı işlemesi karşısında, Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 3. ve 61. maddeleri gereğince ... ceza belirlenirken, aynı Kanunun 109/3-b-f maddesindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, ... hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi'' nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. Sivas 3. Asliye Ceza Mahkemesi Dairemizin bozma ilamına uyarak yapmış olduğu yargılama sonucu, 30.06.2022 tarih ve 2022/179 Esas, 2022/482 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 ... maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 25 ay 15 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ve 58. maddesinin altıncı fıkrası uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra başlamak üzere denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; haksız ve suçsuz yere ceza aldığına, ... ... Karakolunda görevli tanık ... Yarıcı'nın dinlenilmediğine, suç kastı olmadığına, kaldıkları evi polislere kendisinin söylediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; haksız ve suçsuz yere ceza aldığına, ... ... Karakolunda görevli tanık ... Yarıcı'nın dinlenilmediğine, suç kastı olmadığına, kaldıkları evi polislere kendisinin söylediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, Sanık ... ... ile ... ...'ın, onbeş yaşını bitirmeyen mağdurlar ... ve ... ile 04.05.2011 tarihinde, Sivas il merkezinden minibüse binerek ... ilçesinin ... ada köyüne giderek sanık ... ...'ın halasına ait kullanılmayan evde bir gece hep birlikte kalmaları ve mağdurenin annesi olan ... 04.05.2011 tarihinde saat 23.00'da emniyete müracaat ederek kızının kayıp ihbarında bulunması üzerine, ... İlçe ... Komutanlığı tarafından yapılan araştırma sonucu, sanıkların kalınan evde yakalanmalarına ilişkindir.

2. Sanığın da imzasının bulunduğu, 05.05.2011 tarihli yakalama tutanağına göre; mağdur çocuk Merve hakkında kayıp ihbarında bulunulduğu ve ... ada köyünde yapılan araştırmalar neticesinde, 05.05.2011 tarihinde saat 06:30'da mağdur çocukların, sanık ... ... ve ... ... ile aynı evde kaldıkları sırada bulundukları tespit edilmiştir.

3. Tanık G.S. beyanında; polis memuru olduğunu, olay günü ... İlçe Emniyet Amirliğinde görevli olması nedeniyle ilçe merkezine gitmek için bindiği minibüste sanık ... ..., ... ... ile mağdur çocukların da bulunduğunu, daha önceki olaylar nedeniyle sanığı tanıdığını, sanıkla mağdur çocukların ... ilçesinin ... ada köyüne dönülen yolda indiklerini ve köye doğru hep birlikte gittiklerini beyan ettiği,

4. Tanık B.D. beyanında; minibüs şoförü olduğunu, olay günü yolculuk sırasında her hangi bir sorun yaşanmadığını, sanıkla birlikte araçta oturan mağdur çocukların zorla götürülmediğini, araçtan inmek isteyenin de olmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Karar başlığında suç tarihinin 05.05.2011 yerine, 04.05.2011 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmüştür.

Sanık hakkında ... ceza tayini sırasında, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b ve f) bentleri ile 62 ... maddesinin birinci fıkrasının uygulanması ile sonuç cezanın ''2 yıl 13 ay 15 ... hapis cezası'' olarak yazılması yerine, ''1 yıl 25 ay 15 ... hapis cezası" şeklinde yazılması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Sanığın haksız yere ceza aldığına, suç kastı olmadığına, kaldıkları evi polislere kendisinin söylediğine ilişkin temyiz istemi yönünden:

1. Sanığın haksız yere ceza aldığına, suç kastı olmadığına, kaldıkları evi polislere kendisinin söylediğine ilişkin temyiz istemi yönünden:

Olay tarihinde 15 yaşından ... olan mağdurların sanık ile birlikte minibüse binerek ... ada köyüne giderek ve burada aynı evde bir gece kaldıkları ve katılanın şikayetçi olması sonucu kolluk tarafından yapılan araştırma neticesinde mağdurların bulundukları olayda; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas 2015/8 Karar sayılı kararları nazara alındığında, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurların kendi ... iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı, niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak suça sanık tarafından gerçekleştirilen eylemle ilgili gösterilen ... hukuken geçerli sayılmadığından, sanığın eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturması nedeniyle kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın ... ... Karakolunda görevli tanık ... Yarıcı'nın dinlenilmediğine yönelik temyiz istemi yönünden:

Mahkemece, görgüye dayalı bilgisi bulunan tanık polis memuru G.S.'nin ve minibüs şoförü B.D.'nin tanıklık beyanlarına başvurulduğu, duruşmada sanığa sorulduğu ve tanık beyanlarına yönelik bir itirazının olmadığını belirttiği, sanığın 30.06.2022 tarihli son celsede ... bir tanık dinlenilmesi talebinde bulunduğu ancak Mahkemece dosyanın gelmiş olduğu aşama ve yargılamanın yeterince aydınlanmış olduğu kanaatiyle sanığın tanık dinletme talebinin reddine karar verilmesi nedeniyle hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Diğer temyiz nedenleri yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sivas 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 30.06.2022 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy çokluğuyla ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.01.2023 tarihinde karar verildi

(K.D)

KARŞI DÜŞÜNCE

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sivas 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 30.06.2022 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy çokluğuyla ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.01.2023 tarihinde karar verildi

(K.D)

KARŞI DÜŞÜNCE

... çoğunluğun TCK. 109/1. maddesindeki hürriyeti tahdit suçunun oluştuğuna dair görüşünü dayandırdığı gerekçe Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 01.12.2015 tarih ve 2014/14-198 Esas 2015/428 Karar ile 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas ve 2015/8 Karar sayılı kararlarında belirtilen 15 yaşını bitirmemiş küçüklerin alıkoyma suçuna rızalarının hukuka uygunluk nedeni olarak kabul edilemeyeceğine dair kararlarıdır.

CGK. kararı ve bu karara dayanan Yüksek Daire gerekçesine karşı görüşümüzün daha iyi anlaşılabilmesi bakımından Anayasa, Türk Ceza Kanunu ve Medeni Kanunun ilgili hükümlerinin TCK.nın 109 ve 234. maddeleri ile birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir.

Anayasada kişi hürriyeti ve güvenliği en ... insan haklarından biri olarak düzenlenmiştir. Nitekim, Anayasa’nın 12. maddesinde "herkes kişiliğine bağlı, dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez ... hak ve hürriyetlere sahiptir." Yine, 19. maddesinde "Herkes kişi hürriyeti ve güvenliğine sahiptir" şeklinde düzenlemeler yapılmıştır.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu 1. maddesinde de "kanunun amacı kişi hak ve özgürlüklerini, kamu düzenini, güvenliğini, hukuk devletini, toplum barışını korumak, suç işlenmesini önlemek" olarak ifade edilmiştir.

Türk Ceza Kanunun 2. maddesinde ise "suçta ve cezada kanunilik" ilkesi düzenlenmiştir. Bu madde ile de kanunun açıkça suç saymadığı bir fiil için kimseye ceza verilemeyeceği, kanunda suç olarak düzenlenmemiş eylemlerin idari düzenlemeler, yargı içtihatları, yorumları ve kıyas yolu ile suç haline getirilmeyeceği, eylem için kanunda belirtilen cezalardan ve güvenlik tedbirlerinden başkasına hükmedilemeyeceği açıkça belirtilmiştir.

Yine 5237 sayılı TCK.nın 26/2. maddesine göre de kişinin üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakkına ilişkin olmak üzere, açıkladığı rızası çerçevesinde işlenen fiilden dolayı kimseye ceza verilemeyeceği vurgulanmıştır.

Türk Medeni Kanunun 11. maddesine göre ise erginliğin 18 yaşını doldurulması ile başlayacağı belirtilmiş ancak temyiz kudretinin(ayırt etme gücü) ne zaman başlayacağı konusu düzenlenmemiştir.

Türk Medeni Kanunun 16. maddesinde de ayırt etme gücüne sahip küçüklerin kendilerine sıkı sıkıya bağlı haklarını kullanırken yasal temsilcilerinin rızalarının aranmayacağı belirtilmiştir.

TCK.da mağdurların ... ehliyetinin hangi yaşta başlayacağı konusunda doğrudan bir düzenleme yapılmamıştır.

Türk Medeni Kanunun 11. maddesine göre ise erginliğin 18 yaşını doldurulması ile başlayacağı belirtilmiş ancak temyiz kudretinin(ayırt etme gücü) ne zaman başlayacağı konusu düzenlenmemiştir.

Türk Medeni Kanunun 16. maddesinde de ayırt etme gücüne sahip küçüklerin kendilerine sıkı sıkıya bağlı haklarını kullanırken yasal temsilcilerinin rızalarının aranmayacağı belirtilmiştir.

TCK.da mağdurların ... ehliyetinin hangi yaşta başlayacağı konusunda doğrudan bir düzenleme yapılmamıştır.

Bu ... kanuni düzenlemelerden sonra Türk Ceza Kanununun 109. ve 234. maddelerine bakıldığında, 109. maddesinde düzenlenen kişi hürriyetini sınırlama suçunun kişilere karşı suçlar bölümünde düzenlendiği görülmektedir. TCK.nın 109. maddesindeki kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun mağduru çocuk olsun, büyük olsun rızasına aykırı olarak özgürlüğü kısıtlanan herkestir. Kanundaki bu düzenlemeye göre hürriyeti tahdit suçunun oluşabilmesi için mutlaka kişinin rızasına aykırı olarak fiziki özgürlüğünün kısıtlanması gerekmektedir. Hürriyeti tahdit suçunda mağdurun var olan rızasının yok sayılması sureti ile suçun oluşacağına ilişkin bir düzenleme bulunmamaktadır.

TCK.nın 234. maddesi ise topluma karşı suçlar kısmının 8 bölümünde aile düzenine karşı

suçlar faslında "çocuğun kaçırılması ve alıkonulması" başlığı altında düzenlemiştir. Bu maddenin düzenlendiği yer, madde başlığı ve gerekçesi nazara alındığında maddenin bütün fıkralarında korunan hukuksal değerin aile düzeni ve bu değere karşı işlenen suçlar olduğu görülmektedir. TCK.nın 234-1 fıkrasında "16 yaşını tamamlamamış" çocuk olmak ve çocuğun rızası suçun ... şekli olarak düzenlenmiştir. Maddenin 2. fıkrasında da "12 yaşını bitirmemiş çocukların rızasına bakılmayacağı" düzenlenmek suretiyle maddede ... ile ilgili bir yaş düzenlemesi yapılmıştır. Maddenin 3. fıkrasında ise kendi isteği ile evini terk eden çocukların anne-... veya yetkili makamlara bilgi verilmeksizin alıkonulması şikayete tabi suç olarak düzenlenmiştir.

TCK.nın 234. maddesinde dikkat edilmesi gereken önemli bir husus da bu suçun mağdurunun anne-... veya yetkili makamlar olmasıdır. Yani bu maddede yaşı ... çocuklar ebeveynlerinden biri tarafından diğerinin yanından kaçırıldığı veya kendisi evi terk ettiği için suçun mağduru değil konusudurlar. Dolayısıyla bu suçta çocuğun iradesine değil, anne-... veya yetkili makamların iradesine üstünlük tanınmıştır. Ancak; burada dikkatten kaçan husus çocuğun rızasının yok sayılmayıp anne-... veya yetkili makamların iradesinin çocuğun rızasına ... tutulmasıdır. Yukarıda belirtildiği üzere maddenin 2. fıkrasında 12 yaşını bitirmemiş çocukların rızasına bakılmayacağı belirtilerek, mefhumu muhalifinden 12 yaşını bitirmiş çocukların rızalarının geçerli ve önemli olduğu dolaylı olarak vurgulanmıştır. Bu düzenlemeye rağmen 15 yaşından ... çocukların rızalarının geçersiz olduğunu iddia etmek kanun düzenlemesini görmezlikten gelmek olacaktır.

Kanun koyucu tarafından 2006 yılında TCK.nın 234. maddesine 3. fıkra eklenirken burada ayrıca yaş ile ilgili bir düzenleme yapılmamıştır. Ancak bu hususun sehven atlandığını düşünmek, doğru bir yaklaşım olmaz. Kanun koyucunun 234/3. fıkradaki düzenlemede ayrıca yaş sınırı belirtmemek sureti ile 234/1. ve 2. fıkralarında belirtilen "onaltı yaşını tamamlamamış" ve "oniki yaşını bitirmiş" çocuklar ifadesini 3. fıkra için de geçerli kabul ettiğini düşünmek gerekir. Burada kanun koyucunun gereksiz tekrara düşmemek için yaş ile ilgili düzenlemeyi 3. fıkraya tekrar yazmaktan kaçındığını kabul etmek 3. fıkranın düzenleniş amacına ve gerekçesine daha uygundur. Nitekim kanun koyucu TCK'nın 234. maddesinin 3. fıkrasının gerekçesinde "Medeni Kanun'un 339/4 fıkrasında çocuğa anne ve babasının bilgi ve rızası dışında evi terk etmemesi hususunda bir yükümlülük yüklendiğini, bu hükmü desteklemek için de TCK'nın 234/3. fıkrasının düzenlenmesine ihtiyaç duyulduğunu" açıkça belirtmiştir. Bu gerekçeden de anlaşıldığı üzere TCK'nın 234/3. fıkrasının amacı anne-... veya yetkili makamların velayet haklarını ve aile düzenini korumak için kendi rızası ile evi terk eden çocuğun durumunu anne-... veya yetkili makamlara haber verilmesini sağlamaktır. Burada çocuk evi terk ettiği için alıkoyanın (haber vermeme) eylemi hafif zarar doğurucu bir eylem olarak görülmüş ve şikayete tabi bir suç olarak düzenlenmiştir. Dolayısıyla şikayete tabi bir eylemin kanunun yukarıda belirtilen düzenleniş amacına ve gerekçesine aykırı bir şekilde şikayet kapsamından çıkarılması ve yüklenen yükümlülükle orantısız ağır ceza içeren ve şikayete tabi olmayan bir suça dönüştürülmesi kanuna ve hukuka aykırı bir yorum oluşturmaktadır. Bu nedenle kanun koyucunun TCK.nın 234/3. fıkradaki düzenlemeyi bilinçli bir şekilde yaptığını düşünmek gerekmektedir. Çünkü kanun koyucu çocuğun kendi isteği ile başkasının yanına gidip orada kalması ve fiziki özgürlüğünün zorla veya hile ile kısıtlanmaması nedeni ile hürriyeti tahdit suçunun unsurlarının oluşmayacağını, yine çocuğun kendi rızası ile kalması nedeni ile de ruhi ve bedeni baskı altında kalmayacağından ruh ve beden sağlığının da zarara uğramayacağı düşüncesinden

hareket etmiş ve bu suçun mağduru olarak da anne-... ve yetkili makamları kabul etmiştir. Burada hemen belirtmek gerekir ki eğer çocuğun rızası ile alıkonulması eylemi sırasında çocuğa karşı başka bir suçta (örneğin cinsel istismar eylemi v.s) işlenmiş olursa tabi ki o suçtan da, sanığa ayrıca ceza verileceğinden kuşku yoktur. Dolayısıyla evi terk eden çocuğu rızası ile yanında tutan kişilerin çocuğa karşı başka bir suç işlemesi ihtimali veya endişesi ile eylemin daha ağır ceza içeren hürriyeti tahdit suçuna dönüştürülmesi hakimin kendisini kanun koyucunun yerine koyması ve bu eyleme daha ağır ceza vermesi gibi bir durum ortaya çıkarmaktadır ki bu kabul ve uygulama suçta ve cezada kanunilik ve cezada adalet ilkelerine açık aykırılık oluşturacaktır. Çünkü çoğu zaman TCK.nın 234/3. maddesinde düzenlenen eylemi gerçekleştiren kişiler (evden kaçan çocuğu barındıranlar) suç kastı olmayan iyi niyetli üçüncü kişilerdir. Bunların çocuğun durumunu hemen ailesine veya yetkili makamlara haber vermemeleri bazen bilgisizlikten bazen de çocuğun yanlış yönlendirmesinden kaynaklanmaktadır. Bu nedenle çocuğu rızası ile yanlarında bulunduran ve bu durumu yakınlarına ya da yetkili makamlara haber vermeyen kişilerin eylemlerinin şikayetten vazgeçmeyle ortadan kaldırılmasına ilişkin düzenlemenin bilinçli bir tercih olduğunu ve kanun koyucunun böylece eylemle orantılı ... bir müeyyide (yaptırım) getirmek amacını güttüğünü kabul etmek, kanun koyucunun abesle iştigal etmeyeceği düşüncesine daha uygun olacaktır. Bunun düzenlemenin metninden, gerekçesinden ve ruhundan anlaşılmasına rağmen yargı merciince kötü niyetli kişilerin varlığı düşünülerek evi terk eden 15 yaşından ... çocukları koruma güdüsü ile bu gibi çocukların durumunu ailesine veya yetkili makamlara haber vermeyen (veremeyen)lerin hürriyeti tahdit suçu gibi ağır bir ceza ile cezalandırılması yönüne gidilmesi iyi niyetli kişilerin hak etmedikleri, ... olmayan, kanuna ve hukuka uygun olmayan bir uygulamadır.