muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2445, Karar No: 2019/12406, Tarih: 12.06.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/2445 E.  ,  2019/12406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa, dosya içeriğine ve 06.10.2015 havale tarihli bilirkişi raporuna göre, sanığın iş yerinden satın almış olduğu bir ürünün iadesi için suç tarihinde kardeşi Tolga ile suç tarihinde sanığın çalıştığı iş yerine gelen müştekiden kaynaklanan haksız hareketin, çıkan tartışma esnasında sanık tarafından dışarı çıkarılmak istenirken çıkan tartışmada sanığın yakasından tutmaktan ibaret olmasına ve taraflar arasındaki itekleşme esnasında ilk yumruğun sanık tarafından atıldığının anlaşılmasına göre; 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi gereğince asgari oranda indirim yapılması gerekirken, (2/5) oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini, karşı temyiz olmadığından ve yine Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 12.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11429, Karar No: 2018/18565, Tarih: 13.11.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/11429 E.  ,  2018/18565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalıların bir kısmı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı, paydaşı olduğu 148 parsel sayılı taşınmazda 5 katlı 10 daireli bina bulunduğunu, bir kısım dairelerin davalılar tarafından mesken olarak kullanıldığını ileri sürerek elatmalarının önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar Dürdane ve Ahmet, daireleri taşınmaz satış vaadi sözleşmesi uyarınca diğer davalı ...'dan aldıklarını, Hasan'ın borcundan dolayı payının davacıya satıldığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalıların, taşınmazı üstün bir hakka dayanmadan kullandıkları gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar, bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişmeli 148 parsel sayılı taşınmazın Kadastro Kanunu'nun 22/a maddesi uyarınca yenileme işlemine tabi tutularak 850 ada 61 parsel sayılı taşınmaz olduğu, anılan taşınmazda davacının 1/48 pay sahibi olduğu, davalıların kayıttan veya mülkiyetten kaynaklı bir haklarının bulunmadığı, 1/48 payın önceki paydaş davalı ...'a aitken icra takibi sonucu yapılan ihale ile davacının pay maliki olduğu, tarla niteliğindeki taşınmazda 5 katlı 10 daireli bina bulunduğu, dairelerin davalı ... tarafından diğer davalılara ve dava dışı kişilere haricen satıldığı anlaşılmaktadır.

1. Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre bir kısım davalıların temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Ne var ki; kat irtifakı veya kat mülkiyeti bulunmayan tarla niteliğindeki taşınmaza davalıların elatmasının önlenmesine karar verilmesi gerekirken, davalıların kullandıkları daireler belirtilmek suretiyle elatmalarının önlenmesine karar verilmesi doğru değil ise de anılan hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, Mahkeme kararının düzeltilerek onanması uygun görülmüştür (HUMK mad. 438/7, HMK 370/2).

2. Ne var ki; kat irtifakı veya kat mülkiyeti bulunmayan tarla niteliğindeki taşınmaza davalıların elatmasının önlenmesine karar verilmesi gerekirken, davalıların kullandıkları daireler belirtilmek suretiyle elatmalarının önlenmesine karar verilmesi doğru değil ise de anılan hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, Mahkeme kararının düzeltilerek onanması uygun görülmüştür (HUMK mad. 438/7, HMK 370/2).

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün 1. paragrafının (1-) ... (Eski 148 Parsel) üzerindeki 34. Sokak No:10 adresindeki dava konusu binanın 5. katının ön cepheden bakıldığında sağ tarafta bulunan daireye Davalı ...'ın Müdahalesinin Men'ine,), 2. paragrafının (2-) ... Ada 61 Parsel (Eski 148 Parsel) üzerindeki 34. Sokak No:10 adresindeki dava konusu binanın 3. katının ön cepheden bakıldığında sol tarafta bulunan daireye Davalı ...'nun Müdahalesinin Men'ine,), 3. paragrafının (3-) ... 61 Parsel (Eski 148 Parsel) üzerindeki 34. Sokak No:10 adresindeki dava konusu binanın 4. katının ön cepheden bakıldığında sağ tarafta bulunan daireye Davalı ...'ın Müdahalesinin Men'ine,) ve 4. paragrafının (4-) ... 61 Parsel (Eski 148 Parsel) üzerindeki 34. Sokak No:10 adresindeki dava konusu binanın 1. katının ön cepheden bakıldığında sol tarafta bulunan daireye Davalı ...'ın Müdahalesinin Men'ine,) karar metininden çıkarılarak yerine " 1. Davalıların 850 ada 61 parsel sayılı taşınmaza elatmalarının önlenmesine, " ibaresinin yazılmasına, temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle reddine, bir kısım davalıların temyizi üzerine, resen yapılan inceleme sonucunda, 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle düzeltilerek ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz eden bir kısım davalılara iadesine, 13.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13840, Karar No: 2021/8290, Tarih: 12.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/13840 E.  ,  2021/8290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme ve kullanma

Sahte fatura düzenleme ve kullanma' suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup biri diğerinin unsuru olmadığı gibi her iki suçun birbirine dönüşmeyeceği nazara alındığında; sanık hakkında ''2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma'' suçlarından kamu davası açıldığı halde, her suç için ayrı ayrı hüküm kurulması ve aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi ve kullanılması hâlinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden ve hangi suçtan hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin, sanığın eylemi tek suç kabul edilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 12.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32567, Karar No: 2018/3511, Tarih: 26.03.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/32567 E.  ,  2018/3511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, İthalatçı... Otomotiv A.Ş.'nin yetkili satış bayii olan ... Makine Ticaret A.Ş.’den... plakalı 2013 model... ... marka aracı 16.04.2013 tarihinde 48.900,00 TL bedelle satın aldığını, aldıktan çok kısa bir süre sonra araçta çeşitli arzalar meydana gelmeye başladığını, 31.05.2013 tarihinde aracın arızalandığını ve davalı ... Makine A.Ş.'de şanzımanın indirildiğini, arızalanan şanzımanda baskı, balata setinin garanti kapsamında bedelsiz değiştirilerek aracın onarıldığını, kısa süre sonra aracın aküsünün boşaldığını, 17.07.2013 tarihinde yine aracın aküsü boşaldığını ve yine yolda kaldığını, arızaların garanti kapsamında bedelsiz olarak akü değiştirilmek sureti ile giderildiğini, 31.07.2013 tarihinde aracın otomatik Start / Stop arızası verdiğini, 01.08.2013 tarihinde araçta daha önce meydana gelen debriyaj, baskı, balata arızasının tekrar meydana geldiğini, aracın şanzımanının indirildiğini, 25.08.2014 tarihinde araçta yeni bir arıza daha meydana geldiğini, aracı davalı yetkili servis Kemak Makine A.Ş’ye çektirdiğini, davalı ... Makine A.Ş. tarafından verilen 16.09.2014 tarihli bilgilendirme raporunda; ''25. 08.2014 tarihinde ... plaklaı ... şasi numaralı ... 1.0 Ecoobost araç 25.742 km de antifiriz kokusu şikayeti ile servisimize gelmiş, motorun üst kapak üzerinden çıkan ve türbo çıkışından radyatör (Yedek) su deposuna giren hortumun delinmiş olduğu tespit edilmiştir. Garantiden onay alınarak gerekli montajlar yapılıp, test sürüşü inceleme esnasında radyatör (yedek) su deposuna motor komprasör basıncı verdiği görülmüştür. Bu gözlem neticesinde arızanın motora indiği anlaşılmış ve motor sökülerek, motor üst kapağında arıza meydana geldiği görülmüştür. Müşterinin onay vermesi durumunda garanti kapsamında yapılacağı taahhüt edilmiştir.'' denildiğini, aracında meydana gelen kapsamlı arızayı bilgilendirme raporunda gördüğünde aracının ayıplı olduğu konusundaki şüphelerinin haklılığını anladığını beyan ederek fazlaya ilişkin dava ve talepleri yönünde haklarının saklı kalmak kaydı ile; dava konusu ayıplı aracın (otomobilin) ayıpsız misli ile değiştirilmesine, kükmün infazında İİK'nın 24. Maddesinin nazara alınmasına, 5.000,00 TL manevi, aracın bağlı kalması ve çalışmaması nedeniyle yerine ikame olarak masraf yapmak zorunda kaldığından fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 2.000,00 maddi tazminatın müşterek ve müteselsilen davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, davanın devamı sırasında maddi tazminata ilişkin taleplerini ıslahla 10.990,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davacının aracın değiştirilmesine yönelik talebinin Kabulü ile; dava konusu aracın davalıya iadesine, davacıya yeni ayıpsız aynı marka aracın verilmesine,Davacının maddi tazminat talebinin Kabulü ile; 10.990,00 TL'nin ıslah tarihi olan 11/03/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,Davacının manevi tazminat talebinin şartlar oluşmadığından Reddine,karar verilmiş, karar davacı ve davalı taraflarca temyiz olunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, ayıplı araç nedeniyle aracın ayıpsız misli ile değiştirilmesine ve maddi manevi tazminat istemine ilişkindir.Davacı, aracın bağlı kalması ve çalışamaması sebebiyle aracın yerine ikame masraf yapmak zorunda olduğundan ikame araç bedeli olarak maddi tazminat talebinde bulunmuştur. Mahkemece makina mühendisi teknik bilirkişiden alınan 16.12.2015 havale tarihli raporda; aracın üretim hatasından kaynaklı ayıplı olduğu, aracın en son arızayı 25.08.2014 tarihinde yapmış olup, keşif tarihine kadar tüketicinin değişim talebi de yerine getirilmemekle kullanımdan yoksun kalındığı, emsal aracın günlük kira bedelinin 70,00 TL olup aracın kullanılmadığı gün sayısının da 157 gün olduğu, bu durumda 10.990,00 TL emsal araç kira bedeli hesabı yapıldığı anlaşılmıştır. Davacı bilirkişi raporu doğrultusunda maddi tazminat talebini ıslah ederek talebini 10.990,00 TL'ye yükseltmiş, mahkemece de ıslah doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece her ne kadar davacının maddi tazminat talebinin kabulüne karar verilmiş ise de davacı araç kiralama ücreti kapsamında maddi zararın ispatına yönelik olarak dosyaya hiçbir delil sunamamıştır.Bilirkişi tarafından da deliller üzerinden değil emsal araç kiralama bedeli ile araçtan yoksun kalınan gün esas alınarak soyut bir tespitle hesaplama yapılmıştır. Hal böyle olunca mahkemece bu zarar kalemi yönünden talebin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

4-Kabule göre de 6502 Sayılı Kanun'un ''Tüketicinin Seçimlik Hakları'' başlıklı 11.maddesinde davacının kullanmak istediği seçimlik hakkın ''İmkân varsa, satılanın ayıpsız bir misli ile değiştirilmesini isteme,'' olarak düzenlenmiş olması ve hükümde kabulün bu şekilde ve ayıpsız misli ile değişimine karar verilen aracın niteliklerinin belirtilmesi gerekirken belirtilmemiş olması eleştiri sebebi olup bozma nedeni yapılmamıştır.

4-Kabule göre de 6502 Sayılı Kanun'un ''Tüketicinin Seçimlik Hakları'' başlıklı 11.maddesinde davacının kullanmak istediği seçimlik hakkın ''İmkân varsa, satılanın ayıpsız bir misli ile değiştirilmesini isteme,'' olarak düzenlenmiş olması ve hükümde kabulün bu şekilde ve ayıpsız misli ile değişimine karar verilen aracın niteliklerinin belirtilmesi gerekirken belirtilmemiş olması eleştiri sebebi olup bozma nedeni yapılmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalıların sair temyiz itirazlarının Reddine, 2.bentte açıklanan nedenlerle kararın davalılar yararına BOZULMASINA, 3.bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 97,00 TL harcın davacıya, 27,70 TL harcın davalıya iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6361, Karar No: 2024/4905, Tarih: 26.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/6361 E.  ,  2024/4905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1133 E., 2023/1152 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 9. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/141 E., 2023/399 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince erkeğin davasının kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince Mahkeme kararının kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince erkeğin davası hakkında evlilik birliği ölüm ile sona erdiğinden boşanma ve fer'îlerine yönelik talepleri hususunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin kronik rahatsızlıklarının bulunduğunu, davalının müvekkili ile hastalandığında ilgilenmediğini, sorumluluklarını yerine getirmediğini, davalının ramazan aylarında müvekkiline sahur ve iftar yemeklerinin hazırlamadığını, müvekkilini sürekli evde bırakarak misafirliğe gittiğini, müvekkilinin ihtiyaçlarının torunları ve çocukları tarafından karşılandığını, davalının 2019 yıl yazında evden gittiğini, geri dönmediğini 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle; iddialarının doğru olmadığını, müvekkilinin, eşinin tüm ihtiyaçlarını karşıladığını, müvekkilinin evini terk etmediğini, davacının müvekkiline hakaret ettiğini ve şiddette bulunduğunu, müvekkilinin ihtiyaçlarını karşılamadığını, müvekkilinin çocuklarına zarar vermekle tehdit ederek psikolojik baskı uyguladığını, müvekkilini evden kovduğunu belirterek davanın reddini, müvekkili lehine 5.000,00 TL. tedbir nafakasına hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 12.12.2022 tarih, 2022/148 Esas ve 2022/1004 Karar sayılı kararı ile; erkek tarafından açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili boşanma ve fer’îleri yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 12.12.2022 tarih, 2022/148 Esas ve 2022/1004 Karar sayılı kararı ile; erkek tarafından açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili boşanma ve fer’îleri yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2.Bölge Adiye Mahkemesinin 26.01.2023 tarih ve 2023-229 Esas 2023-199 Karar sayılı kararı ile; "...davacı ... yargılamanın devamı sırasında vefat ettiğinden evlilik birliği ölüm ile sonlanmış ve boşanma davasının konusuz kalmıştır. Dava sağ kalan eşin boşanmaya sebebiyet verecek kusurunun olup olmadığının belirlenmesi yönünde davacı müteveffa ... mirasçısı ... davayı takip etmiştir. İlk Derece Mahkemesinin ilamında davanın sadece ... tarafından takip edilmesine rağmen davayı takip etmeyen mirasçı ...'ın karar başlığında yer alması hatalı olmuştur. Bunun yanında İlk Derece Mahkemesince TMK.nun 181/2 nci maddesi uyarınca sağ kalan eş davalı ...'ın evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürülmesi beklenemeyecek derecede temelinden sarsılmasında kusurlu olduğu belirlenmiş ise de boşanma talebi yönünden bir hüküm oluşturulmamış olması hatalı olmuştur. Belirtilen hususlar kararın kaldırılması sebeplerinden olup İlk Derece Mahkemesince yapılacak iş; konusuz kalan boşanma davası yönünden bir hüküm oluşturmak ve hazırlanacak gerekçeli kararın başlığında davayı takip etmeyen mirasçı ...'ı yazmamaktan ibarettir..." gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun kabulü ile sair istinaf sebepleri bu aşamada incelenmeksizin İlk Derece Mahkemesi kararının tamamının kaldırılmasına, dosyanın yeniden bir karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C.İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

C.İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, tarafların evlilik birliğinin ölüm ile sona erdiği, boşanma davasının konusuz kaldığı, davaya eşlerin kusur tespiti yönünden devam edildiği, davacı ... ve oğlu ...'ın davalı kadının bir süre evden gitmesini istedikleri, daha sonra getiririz dedikleri ancak davacının bir daha davalıyı eve getirmediği, tarafların ayrı kaldıkları dönemin ilk zamanlarında davacının bir kaç kez davalıyı aradığı ancak daha sonrasında davalıyı arayıp soran olmadığı, davalının, davacıyı telefonla aradığı ancak davacının telefonları açmadığı, davacı ...'in ameliyat olduğu dönemde tanık ...'nin davacının evine gittiği, davacıya "bakıcı sana bakacağına eşin baksın" dediği, davacının ise "... istemiyor" dediği, davalının ise birlikte yaşadıkları dönemde davacıya bakmadığı, yemek yapmadığı, yaptığı yemekleri davacının yiyemediği, evin temizliğini yapmadığının sabit olduğu gerekçesiyle erkeğin ölümü ile evlilik birliği sonlanmakla konusuz kalan boşanma ve fer'îleri yönünden karar verilmesine yer olmadığına, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına yol açan olaylarda davalı kadının boşanmaya sebebiyet verecek şekilde kusurlu olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; yerel mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, kusur tespitinin hatalı olduğunu, müvekkilin kusuru olmadığını, davanın reddi gerektiğini beyanla başvurularının kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasını, davanın reddine, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin davacı tarafa yükletilmesine karar verilmesi yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle davalı kadın vekilinin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, kusur tespitinin hatalı olduğunu, müvekkilin kusuru olmadığını, davanın reddi gerektiğini beyanla kararın bozulmasını, davanın reddine, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin davacı tarafa yükletilmesine karar verilmesi talebiyle temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; evlilik birliğinin ölümle sona erip ermediği, davanın konusuz kalıp kalmadığı, ret kararı verilip verilemeyeceği ve sağ kalan eşin kusur tespitinin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk