muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8802, Karar No: 2011/15636, Tarih: 26.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/8802 E.  ,  2011/15636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmazın içinde bulunduğu komşu 766, 767, 770, 771, 772 ve diğer parselleri gösterir kadastro pafta örneğinin kadastro müdürlüğünden istenerek,

2) Birinci bende cevap geldikten sonra, dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 26/12/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10574, Karar No: 2009/11329, Tarih: 07.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/10574 E.  ,  2009/11329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Birinci ve ikinci ürün taze fasulye ve buğday ürünleri ile erik ürününün, 2009 yılı dekar başına (ağaç başına değil) ortalama verimi, toptan satış fiyatı ve üretim maliyeti resmi verilerinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iade edilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16138, Karar No: 2012/3480, Tarih: 06.03.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/16138 E.  ,  2012/3480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2011

Davacı vekili, davacının davalılardan Batman Belediye Başkanlığı’na ait işyerinde işçi olarak çalıştığını  davalı Belediye Başkanlığı' nın her ay düzenli olarak 3417 sayılı yasa kapsamında %5 oranında kesinti yaptığını, ancak işverenin yapılan kesintileri ve ilgili yasa uyarınca ilave edilmesi gereken işveren paylarını aynı yasanın 4. maddesinde belirtilen hesaba yatırmadığını, bu tür alacaklarının 4853 sayılı yasaya 26/12/2006 tarih ve 5568 sayılı yasa ile eklenen ek madde ile 31/12/2007 tarihi itibari ile davalı hazineye devredilmiş olduğunu, bundan dolayı dava konusu nemaların dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar  cevap dilekçesinde davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı belediyece tasarrufu teşvik kesintilerinin davacı adına Ziraat Bankasına hesap açılarak buraya yatırılmadığı, davalı belediye ile SGK arasında 5393 Sayılı Kanunu'nun 5. maddesi kapsamında tasarrufu teşvik ve nema alacaklarının tahsili konusunda bir uzlaşma olmadığı, davalı belediyece tasarrufu teşvik kesintilerine ilişkin SGK'na bir ödeme bulunmadığı gerekçesiyle öncelikle davalı olan Batman Belediye Başkanlığının söz konusu davaya konu alacaktan sorumlu olduğu, davalı belediye ile hazine arasında dava konusu nema alacaklarından doğan borçlar uzlaşma kapsamına alınmadığı, davacı taraf tarafından davalı Batman Belediyesi aleyhine açılan davanın bilirkişi raporu doğrultusunda kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı belediye ve  hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava,  tasarrufu teşvik kesintisi ve katkı paylarının 3417 ve 4853 sayılı Yasalar gereğince ilgili banka hesabına yatırılmaması nedeniyle tasarrufu teşvik ve nema alacağının davalı Hazine Müsteşarlığından  tahsiline karar verilmesi isteğine ilişkindir.

Resmi Gazete' nin 14/10/2011 gün ve 28084 mükerrer sayısında yayımlanan Uyuşmazlık Mahkemesinin 20/12/2010 tarih ve 156–328 sayılı kararında da belirtildiği üzere, tasarrufu teşvik kesintilerinin ilgililerin iradeleri dışında, idarenin kamu gücü kullanılarak yapılması,  konunun kamu hukuku alanına ilişkin olması gözetildiğinde,  tasarruf

kesintisi, kurum katkısı ve nemaların tahsili istemiyle anılan idarelere karşı açılan davaların görüm ve çözümünde idari yargı yeri görevlidir. Görev hususu dava şartlarından olup, yargılamanın her aşamasında mahkemece resen dikkate alınmalıdır. Bu durumda, yargı yolu nedeni ile dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek hüküm kurulmuş olması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.03.2012  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1631, Karar No: 2025/154, Tarih: 09.01.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/1631 E.  ,  2025/154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/165 E., 2024/220 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çaycuma 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/101 E., 2022/531 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... vd. vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; muris ...’ın 21.11.2017 tarihinde öldüğünü, murisin davalılar lehine Çaycuma 1. Noterliğinde 04.02.2016 tarihinde ve 24.08.2017 tarihinde olmak üzere iki adet vasiyetname düzenlediğini, ancak tanzim tarihlerinde murisin akıl sağlığının yerinde olmadığını, vasiyetnamelerin murisin ehliyetsizliğinden faydalanılarak zorla düzenletildiğini belirterek davalılar lehine yapılan vasiyetnamelerin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı ve hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını, ayrıca murisin son yerleşim yerinin davalı oğlu ...'ın ikamet adresi olup bunun da Karabük İli olduğunu dolayısı ile yetki itirazında bulunduklarını, murisin ölüm tarihine kadar fiil ehliyetinin bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; muris ...'ın vasiyetnameleri düzenlediği tarihler itibarıyla fiil ehliyetine haiz olduğu Adli Tıp Kurumu raporu ile anlaşıldığından ehliyetsizlik nedeniyle vasiyetnamenin iptali talebi yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılardan ... ve ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar ... ve ... vekili temyiz dilekçesinde;

1.Kararın hukuka aykırı olduğunu, Mahkemece delillerin takdirinde hata yapılarak eksik inceleme sonucunda karar verildiğini,

2.Muris ...'ın 92 yaşında vefat ettiğini, müvekkillerinin bu vasiyetnameler ile kendi zilyetliklerinde bulunan vasiyetnameye konu taşınmazlarda yabancı konumuna düştüğünü, murisin vasiyetname tarihlerinde akıl sağlığının tam olarak yerinde olmadığını ve ehliyetsiz olduğunu,

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar ... ve ... vekili temyiz dilekçesinde;

1.Kararın hukuka aykırı olduğunu, Mahkemece delillerin takdirinde hata yapılarak eksik inceleme sonucunda karar verildiğini,

2.Muris ...'ın 92 yaşında vefat ettiğini, müvekkillerinin bu vasiyetnameler ile kendi zilyetliklerinde bulunan vasiyetnameye konu taşınmazlarda yabancı konumuna düştüğünü, murisin vasiyetname tarihlerinde akıl sağlığının tam olarak yerinde olmadığını ve ehliyetsiz olduğunu,

3.Davalıların Karabük İlinde ikamet ettiğini, müvekkillerinin hayatını Çaycuma İlçesinin Sandallar Köyünde geçirdiğini ve bu köydeki evde müvekkilleri tarafından murise bakıldığını, vefatından kısa bir süre önce müvekkillerine haber verilmeden murisin sağlığının iyice kötüleşmesinden faydalanılarak davalıların murisi yaşadıkları Karabük İline götürdüğünü ve murisin orada yaşamaya başladığını, vasiyetnamelerin de bu süreçte davalıların gösterdiği tanıklar eli ile yapıldığını, tanıklar Çaycuma ilçesinde yaşamamalarına rağmen vasiyetnamelerin Çaycuma ilçesinde yapıldığını, tüm bunların hayatın olağan akışına aykırı olduğunu,

4.Vasiyetname öncesi aldırılan her iki sağlık raporunun da aile hekimliğinden alındığını, murisin okuma yazma bildiğini ancak vasiyetnamelerin birinin okur yazar usulünde düzenlendiğini, diğer vasiyetnamenin ise okur yazar olmayanlara özgü vasiyetname şeklinde hazırlandığını, dolayısı ile okuma yazma bilen murisin vasiyetnameye parmak basmasının yaptığı işlemlerin sonuçlarını algılamasında problem olduğunu gösterdiğini,

5.Adli Tıp Kurumu raporlarının çelişkili olup hüküm vermeye yeterli olmadığını, üst kuruldan alınan raporda da çelişkilerin giderilmediğini, ilk raporun aynen tekrarlandığını, 13.11.2017 tarihli Karabük Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Epikriz Belgesinde murise "Alzheimer Hastalığında Bunama" teşhisi konulduğunu, ancak adli tıp raporunda bu hususun değerlendirilmediğini, teşhisi destekleyen klinik bulgu olmadığından murisin ehliyetli kabul edildiğini, ancak rapora esas alınan aile hekimi raporunun da klinik bulguya dayanmamasına rağmen bunun önemsenmediğini, Alzheimer hastalığının niteliği itibariyle vasiyetname tanzim tarihlerinden önceye de sirayet ettiği hususunun dikkate alınmadığını belirterek eksik inceleme ve hatalı delil takdirine dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, vasiyetnamenin ehliyetsizlik nedeniyle iptali istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, vasiyetnamenin ehliyetsizlik nedeniyle iptali istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacılara yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.01.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16137, Karar No: 2012/3479, Tarih: 06.03.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/16137 E.  ,  2012/3479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2011

Davacı vekili, davacının davalılardan Batman Belediye Başkanlığı’na ait işyerinde işçi olarak çalıştığını  davalı Belediye Başkanlığı' nın her ay düzenli olarak 3417 sayılı yasa kapsamında %5 oranında kesinti yaptığını, ancak işverenin yapılan kesintileri ve ilgili yasa uyarınca ilave edilmesi gereken işveren paylarını aynı yasanın 4. maddesinde belirtilen hesaba yatırmadığını, bu tür alacaklarının 4853 sayılı yasaya 26/12/2006 tarih ve 5568 sayılı yasa ile eklenen ek madde ile 31/12/2007 tarihi itibari ile davalı hazineye devredilmiş olduğunu, bundan dolayı dava konusu nemaların dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar  cevap dilekçesinde davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı belediyece tasarrufu teşvik kesintilerinin davacı adına Ziraat Bankasına hesap açılarak buraya yatırılmadığı, davalı belediye ile SGK arasında 5393 Sayılı Kanunu'nun 5. maddesi kapsamında tasarrufu teşvik ve nema alacaklarının tahsili konusunda bir uzlaşma olmadığı, davalı belediyece tasarrufu teşvik kesintilerine ilişkin SGK'na bir ödeme bulunmadığı gerekçesiyle öncelikle davalı olan Batman Belediye Başkanlığının söz konusu davaya konu alacaktan sorumlu olduğu, davalı belediye ile hazine arasında dava konusu nema alacaklarından doğan borçlar uzlaşma kapsamına alınmadığı, davacı taraf tarafından davalı Batman Belediyesi aleyhine açılan davanın bilirkişi raporu doğrultusunda kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı belediye ve  hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava,  tasarrufu teşvik kesintisi ve katkı paylarının 3417 ve 4853 sayılı Yasalar gereğince ilgili banka hesabına yatırılmaması nedeniyle tasarrufu teşvik ve nema alacağının davalı Hazine Müsteşarlığından  tahsiline karar verilmesi isteğine ilişkindir.

Resmi Gazete' nin 14/10/2011 gün ve 28084 mükerrer sayısında yayımlanan Uyuşmazlık Mahkemesinin 20/12/2010 tarih ve 156–328 sayılı kararında da belirtildiği üzere, tasarrufu teşvik kesintilerinin ilgililerin iradeleri dışında, idarenin kamu gücü kullanılarak yapılması,  konunun kamu hukuku alanına ilişkin olması gözetildiğinde,  tasarruf

kesintisi, kurum katkısı ve nemaların tahsili istemiyle anılan idarelere karşı açılan davaların görüm ve çözümünde idari yargı yeri görevlidir. Görev hususu dava şartlarından olup, yargılamanın her aşamasında mahkemece resen dikkate alınmalıdır. Bu durumda, yargı yolu nedeni ile dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek hüküm kurulmuş olması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.03.2012  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/977, Karar No: 2016/7670, Tarih: 29.09.2016

**9. Ceza Dairesi         2016/977 E.  ,  2016/7670 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma, değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : 1-Sanıklar ... ve ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkumiyet 2- Sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkumiyet

Usulüne uygun tebligata rağmen sanıklar ... ve ... müdafilerinin duruşmaya gelmedikleri ve geçerli bir mazeret de bildirmedikleri anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü;

1- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Yerinden görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) 06.11.2015 tarihinde sanıkların evinde yapılan aramada diğer uyuşturucu maddelerle birlikte ele geçen net 0,3 gram sentetik kannabinoid grubu uyuşturucu maddeyi sattıklarına dair yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden, sanıklar hakkında TCK'nın 188/4-a maddesi uygulanarak fazla ceza tayini,

b) Adli sicil kaydına göre başkaca tekerrüre esas nitelikte sabıka kaydı bulunmayan sanık ...'ın tekerrüre esas alınan mahkûmiyetinin, TCK'nın 191/1. maddesi gereğince kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 03.02.2012 tarihinde verilen 6.000 TL adli para cezasına ilişkin olup, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi ile aynı Kanunla 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7/2. maddesi uyarınca koşulları oluştuğu takdirde "davanın düşmesi" ve “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” seçeneklerine de yer verilmesi nedeniyle, lehe olan bu düzenleme ve TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca sözü edilen hükümlülüğün tekerrüre esas alınamayacağının kabulünde zorunluluk bulunması,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince;

6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 8-a fıkrası uyarınca, "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" karar verilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri ile sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, sanık ... hakkında diğer yönleri incelenmeksizin ve sanık ... hakkında re'sen de temyize tabi olan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 29.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7240, Karar No: 2020/9986, Tarih: 10.03.2020

**5. Ceza Dairesi         2015/7240 E.  ,  2020/9986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İzzet Baysal Devlet Hastanesinde 2002-2011 yılları arasında mutemetlik görevini yürüten sanık hakkında 28/12/2012 tarihli iddianamede isnat edilen eylemlerin sübutu kabul edilerek zimmet suçundan mahkumiyetine karar verilmiş ise de; sanığın, maaş, nema, nöbet ücreti, döner sermaye ek ödemesi ile 2010-2011 yıllarına ait ek ödemeler gibi hastane işlemlerine ait ödemelerde dosyada bulunan araştırma, müfettişlik ve bilirkişi raporlarına göre ücretsiz izinli olmaları nedeniyle müstehak olmayan kişileri de dahil ettiği, bir kısım personelin tahakkuk miktarını olması gerekenden fazla gösterdiği ve düzenlediği bir kısım tahakkuk listelerini de olması gerektiği şekilde düzenlemesine rağmen tüm listeleri harcama yetkilisinin onayına sunduktan sonra elektronik ortamda bankaya gönderilen ödeme listelerinde değişiklik yaparak hesapta artık para kalmasını sağlayıp paraları kendisinin ya da başkalarının hesaplarına yönlendirerek kendi hesabına usulsüz olarak aktardığı ve diğer hesaplardan başkalarına ait kartlarla paraları çektiği, ayrıca 2010-2011 yılları arasında hastanenin bankayla yapmış olduğu maaş protokolü uyarınca açılan havuz hesabından çektiği paralardan hastane işleri için yapılan harcamalardan belgelendirdiği miktarlar düşüldükten sonra kalan miktarı da zimmetine geçirmek şeklinde gerçekleştirdiği eylemlerinin, kendisine yasal olarak tevdi edilen ve hastane personeline ödenmesi gereken tutarlar ile hastanenin giderlerine harcanacak tutarları mal edinme eylemlerinin zimmet, nemayla ilgili yapılan ödemelerdeki mal edinme eylemlerinin yasal tevdinin olmaması sebebiyle güveni kötüye kullanma ve söz konusu personele tahakkuk ettirilmemesi gereken ya da fazla tahakkuk yapılmak suretiyle gerçekleştirilen mal edinme eylemlerinin ise yasal tevdinin olmaması sebebiyle dolandırıcılık suçlarını oluşturabileceği nazara alınarak, bilirkişi raporundan sonra sanığın savunması kapsamında dosyaya sunduğu hususlar da göz önünde bulundurularak, dosyanın kül halinde Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşacak üç kişilik yeni bir bilirkişi heyetine tevdi edilerek açıklanan hususlar doğrultusunda rapor alınmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, suç vasfına yönelik eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Suçun, zimmetin açığa çıkmamasını sağlamaya yönelik hileli davranışlarla gerçekleştirilmesi karşısında, eylemlerin nitelikli zimmet vasfında olduğunun nazara alınmaması,

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve E. 2014/140, K. 2015/85 sayılı Kararının 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53/1. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

Suçun, zimmetin açığa çıkmamasını sağlamaya yönelik hileli davranışlarla gerçekleştirilmesi karşısında, eylemlerin nitelikli zimmet vasfında olduğunun nazara alınmaması,

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve E. 2014/140, K. 2015/85 sayılı Kararının 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53/1. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin ve sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 10/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12582, Karar No: 2014/21327, Tarih: 20.11.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/12582 E.  ,  2014/21327 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Andırın Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 21/11/2011

Numarası : 2011/153-2011/433

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, müvekkilinin davalının üstlendiği B..Şirketine ait işyerinde güvenlik hizmetinde çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı ile kullandırılmayan yıllık ücretli izin alacağının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının aynı işyerinde ihaleyi alan yeni şirket işçisi olarak aynı hizmette çalışmaya devam ettiğini, ortada fesih bulunmadığını, işyeri devri bulunduğunu, davacının yıllık izinlerini kullandığını, savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının aynı işyerinde güvenlik hizmetini alan alt işveren işçisi olarak çalışmasına devam ettiği, alt işverenler arasında devir olgusu bulunduğu, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağının doğmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6 maddesi uyarınca, “Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur.

İşyerinin tamamının veya bir bölümünün hukuki bir işleme dayalı olarak başka birine devri işyeri devri olarak tanımlanabilir. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesinde, işyerinin bir bütün olarak veya bir bölümünün hukuki bir işleme dayalı olarak başkasına devri halinde mevcut iş sözleşmelerinin devralana geçeceği düzenlenmiştir. Bu anlatıma göre, alt işverence asıl işverenden alınan iş kapsamında faaliyetini yürüttüğü işyerinin tamamen başka bir işverene devri 4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesi kapsamında işyeri devri niteliğindedir. Dairemizin kökleşmiş içtihatları bu yöndedir.