muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17468, Karar No: 2013/17967, Tarih: 18.12.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/17468 E.  ,  2013/17967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... 12. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, kısıtlı adayı ...'ın adrese dayalı nüfus kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olan "... Mevki, ... Sokak,No:8 ... ..., .../ ..." adresinin ... ... ... Engelli Yatılı Bakım Merkezi yeri olduğu, Bakım merkezine yerleştirilmeden önce ise "... Mahallesi, ... Çıkmazı Sokak, No:5 .../ ..." adresinde ikamet ettiği anlaşılmıştır.

Bu durumda,Türk Medeni Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmamasına göre , uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle;6100 sayılı HMK.'nun 21.Ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 18.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/741, Karar No: 2013/5112, Tarih: 09.04.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/741 E.  ,  2013/5112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı vekili 28.7.2012 tarihli dilekçe ile ; dedesinin adının ... oğlu ... olduğu olduğu halde 1211, 1213, 1491, 2464, 2413, 2465 ve 2466 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında ... oğlu ... olarak yazıldığını, ileri sürüp tapu kayıtlarındaki dedesinin adının ... oğlu ... olarak düzeltilmesi isteğinde bulunmuş, davanın devamı sırasında 1211, 1213, 1491, 2464, 2413, 2465 ve 2466 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında dedesinin isminin ... oğlu ... olarak yazıldığının anlaşılması üzerine 2.9.2012 tarihli oturumda davasını 2458 , 2459 ve 2460 sayılı parseller olarak ıslah etmiştir.

Davalı kurum; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının miras bırakanı olan ... oğlu...'nin nüfus kütüğünde kaydının bulunmadığı, tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesine ilişkin davalarda amacın tapu kaydındaki malik bilgilerinin nüfus kaydına uygun hale getirmek olduğu, nüfus kütüğüne kaydedilmeden ölmüş veya herhangi bir nedenle nüfusta kaydı bulunmayan kişilerin tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi mümkün değil ise de bu gibi durumlarda tapu malikinin, davacının miras bırakanı ile aynı kişi olduğunun ispatlanması halinde davacının tapu kayıtlarında intikal yaptırabilmesi için “çoğun içinde azda vardır” kuralı uyarınca bu yönde tespit kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle tapu kaydında malik gözüken ... oğlu ...'nun, davacının miras bırakanı ... oğlu ... olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Karar, davalı kurum tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi ...'nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 09.4.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10209, Karar No: 2018/6109, Tarih: 29.05.2018

**8. Ceza Dairesi         2016/10209 E.  ,  2018/6109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği taksirle tehlikeye sokacak şekilde yangına neden olma

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Suç tarihi itibariyle 12 yaşını doldurup 15 yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocuğa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirlenen 4 yıllık dava zamanaşımı süresinin, zamanaşımını kesen son işlem olan savunmanın alındığı 06.11.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan yasanın 322 maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e, 66/2 ve CMK.nun 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde ise;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuğun, kibritle oynaması neticesi sit alanı olan yerde yangın çıktığının, yangın nedeniyle 1-1.5 dönümlük sit alanı içinde bulunan çalılık ve otların yandığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk tarafından başkalarının sağlığı, hayatı veya mal varlığı açısından tehlikeli olacak şekilde taksirle yangına sebebiyet verildiği ve TCK.nun 171/1-a maddesinde yer alan suçun unsurlarının oluştuğu gözetilmeden mahkumiyeti yerine, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı biçimde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5105, Karar No: 2022/11363, Tarih: 27.04.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/5105 E.  ,  2022/11363 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sesli yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan şüpheli ... isimli facebook kullanıcısı hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 25/11/2020 tarihli ve 2020/95427 soruşturma, 2020/105597 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Ankara 8. Sulh Ceza Hâkimliğinin 01/03/2021 tarihli ve 2021/2192 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında; "5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin, "..." isimli facebook hesabından yapılan “ECEVİT DÖNEMİNDE YÜZDE 15 ZAM'A YAZAR KASA FIRLATAN PEZEVENK NERDESİN??" şeklindeki paylaşımın şüpheli ... isimli facebook kullanıcısı tarafından paylaşılarak müvekkiline karşı hakaret suçunun işlendiğinden bahisle yaptığı şikâyet üzerine, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca facebook isimli sosyal paylaşım sitesi ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerinin, sitenin faaliyet merkezinin bulunduğu Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevaplanmadığı, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheli hakkında kovuşturma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde şüpheli hakkında, "Şüphelinin facebook hesabında; Memleketinin Bursa olduğu, Bursa'da yaşadığı, ... Market isimli işyerini işlettiği, ... okuduğu ..." şeklinde kimliğini tespite yarayabilecek bilgilerin verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, bahse konu şikayet üzerine başlatılan soruşturma kapsamında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının Ankara İl Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğüne hitaben yazmış olduğu 16/06/2020 tarihli yazıda, çok yönlü araştırma yapılarak ve gerektiğinde resmi veya özel kurum ve şirketlerle de temasa geçilerek; paylaşımın yapıldığı IP, paylaşımı yapan şüphelinin kimlik, adres ve diğer irtibat bilgilerinin tespit edilmesinin istenmesini takiben, ilgili kurumlarla yazışma yapılarak araştırma yapılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hangi birimde çalıştığı belirtilmeyen iki polis memuru tarafından tanzim edilen ve matbu olduğu değerlendirilen 21/11/2020 tarihli tutanakta atılı suça ilişkin Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevap verilmediğinden bahisle başkaca herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. " denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya haşlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için. emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

Her ne kadar facebook, instagram ve MSN gibi sosyal paylaşım sitelerinin merkezi Amerika Birleşik Devleti olan özel hukuk tüzel kişileri tarafından kurulduğu, siteyi kuran ve işleten şirketlerin doğrudan kar amacı güttüğü, reklam gelirlerini artırmak çin milyonlarca kişiye ulaşmayı hedefledikleri, bu nedenle anılan sitelere girilmesi veya üye olunmaması için kimlik bilgisi veya üye olunması için kimlik bilgisi ve resmi belge zorunluluğu aranmadığı, üye olmak isteyen kişilerle ilgili güvenlik araştırması da yapılmadığı, bu açıdan bakıldığında twitter kullanıcılarına ait gerçek kimlik bilgileri aranmaksızın ve buna ilişkin kayıtlar tutulmaksızın analın şirketlerin izin verdiği ölçüde ve bu şirketlerin gözetiminde kullanım hakkının tanındığı, söz konusu sitelerin sanal yönü ağır basan internet programı niteliğinde oldukları, şüpheliye ait sosyal medya hesabına erişim sağlayan kullanıcıların IP numaralarının tespiti için ise Amerika Birleşik Devletleri adli makamlarından yardım talebinde bulunulması gerektiği, Amerika Birleşik Devletleri adli makamlarının ise sadece "intihara teşvik, çocuk pornosu ve terör" suçlarından dolayı uluslararası istinabeye cevap verdikleri, hakaret ve tehdit suçlarının ise Amerika Birleşik Devletleri yasalarına göre suç teşkil etmemesi, tazminata konu eylem olarak değerledirilmesi nedenleriyle adli yardımlaşmada bulunulamadığı, ayrıca somut olayda adı geçen sosyal paylaşım siteleri bilişim sistemi niteliğinde olmadığından adli yardım talebinde bulunulmasının da mümkün olmadığı, dosyanın daimi aramaya alınmasında da fayda olmayacağı gerekçeleriyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmişse de, soruşturma dosyası kapsamında yeterli ve etkili soruşturma işlemi yapılmadan bu karar verilmiştir. CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddedilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Ankara 8. Sulh Ceza Hâkimliğinin 01/03/2021 tarihli ve 2021/2192 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 27/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1085, Karar No: 2018/1888, Tarih: 12.03.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/1085 E.  ,  2018/1888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen .../03/2016 tarih ve 2014/199-2016/75 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, .../.../2012 günü ... Üniversitesi Kampüsü içerisindeki drenaj kanal çalışmaları kapsamında, davalı DSİ tarafından iş makineleri ile kanal kazımı yapıldığı esnada yer altında geçen çelik ... borusunun delindiğini, meydana gelen hadise nedeniyle müvekkilinin sigortalı şirkete poliçede %20 oranında sorumlu olduğu tutarı ödediğini, ödenen 6.755,62 TL’nin tahsili için davalıya icra takibi yaptığını, davalının itiraz ederek takibi durdurduğunu iddia ederek haksız itirazın iptaliyle takibin devamını, %20'den az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu olayda kusurun davacıda olduğunu, davacının müvekkil tarafından açılan drenaj kanalından ... borusunu çekerken müvvekilinden izin almadığını, haber vermediğini, herhangi bir önlem almadığını, ... borusunun geçirildiğine dair kırmızı toprak, sarı şerit beton gölek uygulamasını yapmadığını, ayrıca üniversitenin de kazı çalışmaları sırasında müvekkiline bilgi vermediğini savunarak davanın reddini, %20'sinden az olmamak şartıyla kötüniyet tazminatına hükmedilmesini talep emiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı şirkete sigortalı ... ... Dağıtım A.Ş. firmasının üniversite kampüsü içerisinde bulunan davalı DSİ kurumuna ait drenaj kanalından ... borusu geçirmek için ilgili kurumdan izin alması veya bilgilendirilmesinin gerektiği, ... hattının geçtiği yeraltı güzergahının işaretlenmesi ve bu işaretlerin görülmesinin sağlanmasının gerektiği, sigortalı şirketin herhangi bir bilgilendirme ve işaretleme yapmadığı, meydana gelen olayda sigortalı şirketin tamamen kusurlu olduğu, davalı kurum DSİ’nin daha önce kendi personeli ve makinelerince açmış oldukları drenaj kanalının temizlenmesi çalışmaları için projeye gerek olmadığı, kanaldan daha sonra geçirilen ... boru hattından bilgilerinin bulunmadığı, davalı kurumun herhangi bir kusuru olmadığı, davacı şirketin rucuen tazminat talebiyle davalı kuruma başvuramayacağı, dava konusu olayın haksız fiile dayalı olduğu ve alacak likid olmadığından davacı şirketin icra takibinin yapmasında kötü niyetli sayılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine, davalı lehine kötü niyet tazminatı isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, .../03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/14702, Karar No: 2025/1458, Tarih: 04.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2023/14702 E.  ,  2025/1458 K.**

**"İçtihat Metni"**

BOZMA ÜZERİNE

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/671 E., 2022/789 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar ve müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk ...'ın yüzüne karşı ve müdafiinin yokluğunda verilen kararda, suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen karara karşı tebliğden itibaren 7 gün içerisinde temyiz hakkı tanındığı belirtilmek suretiyle yanıltmaya neden olunduğunun anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuk ...' müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

05.07.2022 tarihli duruşma zaptı içeriğine göre; ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulunan suça sürüklenen çocukların, SEGBİS vasıtasıyla karar duruşmasında hazır edildikleri, savunmalarının alındığı ve hükümlerin yüzlerine karşı okunduğunun anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı olarak suça sürüklenen çocukların savunma haklarının kısıtlandığına dair Tebliğnamede'ki bozma düşüncesine iştirâk edilmemiştir. Ancak;

1. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142. maddesinde, 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, suça sürüklenen çocuklar ... ile ...'a yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin karar duruşmasında hazır bulunması gerektiği gözetilmeden, müdafiilerinin yokluğunda yargılamaya devam edilip hüküm kurularak aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ın hırsızlık ve bu suç ile birlikte işlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçları açısından savunma haklarının kısıtlanması,

2. Mahkemece, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 12.05.2022 tarihli ve 2021/11385 Esas, 2022/7037 Karar sayılı ilâmına uyulmasına karar verildiği hâlde, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu’nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 12 yaşını doldurmuş olup 15 yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuklar ... ile ...'nın işledikleri fiillerin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu hâlde, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan yazılı şekilde hükümler kurulması,

3. 05.07.2022 tarihli karar duruşmasına ilişkin duruşma tutanağı içeriğine göre; suça sürüklenen çocukların SEGBİS vasıtasıyla hazır edilmiş oldukları, suça sürüklenen çocukların esas hakkındaki savunmalarının alındığı ve son sözlerinin sorulduğunun anlaşılması karşısında; duruşma tutanağının sonundaki hüküm kısmına kararın suça sürüklenen çocukların yokluğunda verildiği belirtilerek çelişkiye neden olunması,Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ve müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.