muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/71, Karar No: 2023/1361, Tarih: 25.01.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/71 E.  ,  2023/1361 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1588 E., 2022/4182 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 42. ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/943 E., 2022/31 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre dava konusu fazla çalışma ve kısa çalışma primi alacaklarının 09.04.2013-29.12.2015 tarihleri arasındaki dönem için talep edildiği, 29.12.2015 tarihinden sonraki dönem yönünden uyuşmazlık bulunmadığı ve bu suretle hükmün ileriye yönelik etkisinin olmadığı anlaşılmakla; reddedilen ve temyize konu edilen miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine

25.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20341, Karar No: 2014/1652, Tarih: 06.02.2014

**18. Hukuk Dairesi         2013/20341 E.  ,  2014/1652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2013

NUMARASI : 2013/259-2013/350

Dava dilekçesinde, eşinin isminin nüfus kaydında J. M.. olarak şerh verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı Nüfus Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde eşinin asıl adının Şevket Müminov olduğunu, Bulgaristan'da eşinin adının Ji. M.. olduğunu, nüfus kaydının beyanlar hanesinde eşinin Bulgaristan'daki adının J. M.. olduğunun şerh edilmesini talep etmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı nüfus müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada mevcut nüfus kayıt örneğinden, davacı tarafından nüfus kaydına isminin “J. M..“ olduğunun şerh edilmesi istenen Ş. G..'in 11.09.1997 tarihinde ölmesi nedeniyle nüfus kaydının kapatıldığı anlaşılmaktadır.

Nüfus Hizmetleri Kanununun 14. maddesine göre kapalı kayıtlar üzerinde işlem yapmak mümkün değildir.

Mahkemece, davacı tarafından nüfus kaydına isminin “J. M.." olduğunun şerh edilmesi istenen Ş.G..'in, J. M.. .'la aynı kişi olup olmadığı araştırılarak aynı kişi ise "çoğun içinde az da vardır" kuralınca mahkemece Ş.G..'in J. M..'la aynı kişi olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/507, Karar No: 2020/2683, Tarih: 15.12.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/507 E.  ,  2020/2683 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Görevi Kötüye Kullanma, Sesli, Yazılı veya Görüntülü Bir İleti ile Hakaret

Hüküm : Her iki suçtan beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde ... Devlet Hastanesinde genel cerrahi uzmanı olarak görev yapan sanığın 19/09/2011 tarihinde resmi olarak kapattığı özel muayenehanesinde yeniden açmaya yönelik herhangi bir müracaat ve izni olmamasına rağmen gayri resmi olarak bu yerde hasta muayene ettiği ve muayene ettiği hastalardan biri olan müşteki ...'dan 120 TL ücret talep edip, müşteki ...'ın 50 TL'sini verebildiği, ayrıca akabinde ameliyat yapması karşılığında 300 TL bıçak parası talep ederek görevinin gereklerine aykırı hareket ederek kişilerin mağduriyetine kamunun zararına sebebiyet verdiği, bu suçun soruşturmasına yönelik yapılan ön inceleme sırasında sanığın 21/09/2012 tarihli yazılı savunmasını içerir dilekçesinde müşteki ...'ı kasteterek "terbiyesizce söz ettiği gibi kendi aklınca kendisini bu şekilde yıpratmaya çalıştığı ve psikiyatrik sorunları olması ve kişilik bozukluğu olduğu" yönünde müştekinin onur, şeref ve saygınlığını rencide edecek şekilde hakaret içeren sözler söylediği iddia edilen olayda, soruşturma aşamasında sanığın sadece büro olarak kullandığını beyan ettiği muayenehanesinde, 06/11/2012 tarihinde yapılan aramada muayene olmak için bekleyen çok sayıda hasta olduğunun ve muayenehane içerisinde tıbbi ilaç ve aletlerin bulunduğunun tespit edildiği sanığın devlet hastanesinde görev yaptığı sırada türlü mazeretler ileri sürerek kurum dışında mevzuata aykırı şekilde işlettiği sözde muayenehanesinde ücret karşılığı hasta kabul ederek muayenesini yaptığı dosyadaki tanık beyanlarından anlaşılmakla, sanığın bu şekliyle görevinin gereklerine aykırı hareket ettiği, ayrıca savunma sınırlarını aşacak şekildeki müşteki hakkındaki beyanlarının hakaret suçunu oluşturduğunun anlaşılması karşısında, görevi kötüye kullanma ve yazılı ileti ile hakaret suçlarından mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken; yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5025, Karar No: 2013/5144, Tarih: 09.04.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/5025 E.  ,  2013/5144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak iddiasının reddi davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı 3.kişiler Özel Farabi Sağ. Hizm. San. ve Tic. Ltd.Şti ve ...vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, Osmaniye 1.İcra Müdürlüğünün ... sayılı takip dosyasından, 08.04.2011 tarihli haciz sırasında 3.kişi lehini istihkak iddiasında bulunulduğunu belirterek, İİK'nin 99. maddesine dayalı olarak 3.kişinin istihkak iddiasının reddi ile davanını kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı 3.kişi Özel Farabi Sağlık Ltd.Şti vekili,borçlu şirket ile aralarında bağlantı olmadığını, haczedilen taşınır malların borçlu hakkında yapılan başka takipler sırasında ihaleden alan Zirve Medikald San. ve Tic. Ltd. Şti den kiraladıklarını haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Diğer dahili davalı Zirve Medikal San. Ve Tic. Ltd. Şti vekili ise, hacizli malların ihale yolu ile alındığını ve diğer davalı firmaya kiraya verildiğini belirtmiştir.

Davalı borçlu duruşmalara katılmamış ve cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, ticaret sicil kayıtları ve tüm dosya kapsamından, son isim değişikliklerinden önce şirketlerin isimlerinin dahi karışıklığa sebep olacak derecede benzerlik taşıdığı, faaliyet alanlarınını aynı olduğu ve her üç şirketin bir dönem aynı adreste faaliyette bulundukları

ortakları arasında yakın organik bağ bulunduğu dahili davalı şirket hernekadar ihale ile mülkiyeti kazanmış ise de yeniden borçluya kiralaması nedeniyle mülkiyetin alıcıya geçmediğinden bahisle davanın kabulüne karar vermiş; hüküm, davalı 3.kişiler vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde ve delillerin değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, borçlu ve Özel Farabi Sağlık ..Ltd.Şti nin birbirlerinin devamı şeklinde oldukları, diğer davalı Zirve Medikal şirketinin ise ihaleden aldığı malı hernekadar Özel Farabi Hiz. San. Ve Tic. Lt.Şti Şirketine kiralamış ise de borçlu şirketin devamı olduğundan yine borçluya kiralamış gibi sonuç doğurduğu, bu hususun ise yaşam deneyimlerine uygun olmamasına göre davalı 3.kişiler vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanunun uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2.297,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı 3.kişiler Özel Farabi Sağ. Hizm. San. ve Tic. Ltd.Şti ve ...den alınmasına 9.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1191, Karar No: 2024/5004, Tarih: 19.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/1191 E.  ,  2024/5004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/3606 E., 2024/102 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Amasya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/16 E., 2023/217 K.

Davacı vekili, davacı yüklenici ile bir kısım davalı arsa sahipleri arasında 29.05.2017 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, inşaatın belirli bir aşamaya gelmesinden sonra tarafların anlaşarak kalan imalatı davalı ikinci yüklenici ...İnşaata devrettiklerini, davacının devir öncesi yaptığı imalata karşılık olarak yeni sözleşme ile tapu almasının kararlaştırıldığını, ancak sözleşmede bahsi geçen davacı tapularının devredilmediğini ileri sürerek, 28.02.2019 tarihli sözleşmede belirlenen bağımsız bölümlerin 1/2 tapu hisselerinin iptali ile davacı adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı arsa sahipleri vekili, sözleşme gerekleri yerine getirilmediğinden tapu devri yapmadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ...İnş. vekili, davacı ile aralarında adi ortaklık bulunduğunu, davanın dürüstlük kuralına aykırı şekilde açıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Amasya 2. Asliye Hukuk Mahkemesince, davacının 28.02.2019 tarihli sözleşmeyi arsa sahibi sıfatıyla imzaladığı, sözleşmeden sonra hissesini 3. kişiye devretmekle sözleşmeden kaynaklanan arsa payının nakli borcunun ifasını kendi kusuruyla imkansız hale getirdiği ve bağımsız bölümlerin teslimini isteme hakkını kaybettiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, 28.02.2019 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde davacının arsa sahibi, davalı ...İnş.'ın ise yüklenici olduğu, sözleşmede bazı dairelerin diğer davalı arsa sahiplerine verilmesine kalanın ise davacı ile davalı yüklenici arasında 1/2 oranında paylaştırılmasına karar verildiği, davacının üzerinde bulunan arsa payını davalı yükleniciye temlik etmeden yüklenici davalıdan daire isteyemeyeceği belirtilerek, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı mirasçıları vekili temyiz etmiştir.

1-Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2-Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

1-Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2-Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Kural olarak, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri karşılıklı edimleri içeren, iki tarafa borç yükleyen sözleşmelerdir. Sözleşmenin taraflarından arsa sahibi, sözleşmeye uygun koşullarda arsasını yükleniciye teslim etmek, yüklenici kendisine karşı edimini yerine getirdiğinde de edimi karşılığı yükleniciye bırakılan bağımsız bölümlerin tapusunu ona devretmekle yükümlüdür. Sözleşmenin diğer tarafı olan yüklenicinin bedele, başka bir anlatımla sözleşmede kararlaştırılan tapu payı veya bağımsız bölümlere hak kazanabilmesi için inşaatı sözleşme ve ekleri ile tasdikli proje ve inşaat ruhsatı ile kamu düzeninden olan imar mevzuatı ve bu doğrultuda çıkartılan Deprem Yönetmeliği hükümlerine uygun olarak tamamlayıp, arsa sahiplerine teslim etmesi gerekir.

Taraflar arasındaki 28.02.2019 tarihli arsa payı karşılığı sözleşmesi uyarınca, yüklenicinin edimlerini tam olarak yerine getirdiğinin kabulü için iskan şartı aranmakta olup, dosya kapsamından inşaatın yasal hale getirilmediği, kat irtifakı dahi kurulmamış olduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece; yüklenicinin iskan alamadığı, inşaatı yasal hale getirmediği, kat irtifakı dahi kurulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle reddi doğru olmamış ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nın 370/4. maddesi uyarınca hükmün gerekçesi değiştirilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesi değiştirilerek hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 19.12.2024 gününde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14268, Karar No: 2011/3788, Tarih: 07.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/14268 E.  ,  2011/3788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 23/05/2002 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/12/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, davalıların sahibi olduğu binadan düşen parçaların çarpması nedeniyle yaralamadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Dosyadaki kanıtlardan; davalılara ait binanın dördüncü kat ön yüzünden düşen sıva ve taş parçalarının, kiracısı olduğu dükkanın önünde duran davacının sırtına çarparak yaralanmasına yol açtığı anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 43. maddesi gereğince yargıç, tazminatın biçimini ve tutarını belirlerken, kusur yanında durumun özelliklerini de göz önünde tutmak zorundadır. Bu özel durumların; zarar görenin bölüşük kusuru, zarar tutarının önceden saptanamaması, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, hak ve adalet (hakkaniyet) düşüncesi, olayın oluş biçimi, zarar görenin zararın artmaması için aldığı önlemler, zarar görende var olan bedensel bir rahatsızlığın zarara etkisi gibi olgular olduğu kabul edilmektedir.

Yerel mahkemece, davacının yaralanmasına neden olan sıva ve taş parçalarının bulunduğu yerden koparak düşmesinin öngörülemeyecek bir olgu olduğu gözetilerek, Borçlar Yasası'nın 43. maddesi gereğince, hak ve adalet gözetilerek belirlenen zarardan uygun bir miktar indirim yapılmamış olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16284, Karar No: 2024/9792, Tarih: 19.11.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/16284 E.  ,  2024/9792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/235 E., 2015/312 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık ... hakkında katılan mağdure ...'ya yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık ... hakkında mağdure ...'ya yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işledikleri iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanıkların atılı suçlardan beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Özetle, sanıkların üzerilerine atılı suçlardan cezalandırılmaları gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Mahkemesince sanık ... hakkında katılan mağdure ...'ya vajinal yoldan organ sokmak suretiyle beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık ... hakkında mağdure ...'ya vajinal yoldan organ sokmak suretiyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını, işledikleri iddiasıyla açılan davada, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/653, Karar No: 2018/1644, Tarih: 19.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/653 E.  ,  2018/1644 K.**

**"İçtihat Metni"**

298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunu’na muhalefet suçundan sanık ...'in, anılan Kanun'un 151/2 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddeleri gereğince 5 ay hapis ve 180 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkındaki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresi belirlenmesine dair Malazgirt Asliye Ceza Mahkemesinin 25/11/2014 tarihli ve 2014/240 esas, 2014/423 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Patnos Ağır Ceza Mahkemesinin 27/01/2015 tarihli ve 2015/12 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 14/12/2017 gün ve 10618 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/12/2017 gün ve KYB.2017-71717 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Patnos Ağır Ceza Mahkemesinin 27/01/2015 tarihli kararına karşı sanık müdafii tarafından yapılan itiraz üzerine, sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararında 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinde belirtilen koşulların mevcut bulunduğu, esasa ilişkin itirazların incelenmesinin ise yetki kapsamı dışında olduğundan bahisle itirazın reddine karar verilmiş ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22/01/2013 tarihli ve 2012/10-534 esas, 2013/15 sayılı kararı ile itiraz merciinin sadece şekli olarak değil, hem maddi olay, hem de hukuki yönden inceleme yapabileceği yönündeki kararı nazara alınarak yapılan değerlendirmede;

Sanığın suç tarihinde Muş ili Malazgirt ilçesi İyikomşu köyünde gerçekleştirdiği seçim çalışmaları sırasında kürtçe dilinde konuşmalar yaptığı gerekçesiyle mahkumiyetine karar verilmiş ise de, suç tarihinden sonra 13/03/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6529 sayılı Temel Hak ve Hürriyetlerin Geliştirilmesi Amacıyla Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 1. maddesi ile değişik 298 sayılı Kanun'un "Propaganda Yayınlarına İlişkin Yasaklar ve Propagandada Kullanılacak Dil" başlıklı 58. maddesinin karar tarihi itibarıyla, "Propaganda için kullanılan el ilanları ve diğer her türlü matbuat üzerinde Türk Bayrağı ve dini ibareler bulundurulması yasaktır. Siyasi partiler ve adaylar tarafından yapılacak her türlü propaganda, Türkçe’nin yanı sıra farklı dil ve lehçelerde de yapılabilir." şeklinde olmakla, sanığın üzerine atılı bulunan suçun unsurları oluşmadığı cihetle, mahkumiyetine karar verilemeyeceği gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca mahkemelerce verilip istinaf veya temyiz yasa yolu incelemesinden geçmeden kesinleşen kararlar aleyhine Adalet Bakanlığı'nca Kanun Yararına Bozma olağanüstü yasa yoluna başvurulabileceği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının da bu kapsamda değerlendirilmesi gereken kararlardan olduğu gözetildiğinde,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği bu nedenle yerinde görüldüğünden, Patnos Ağır Ceza Mahkemesinin 27/01/2015 tarihli ve 2015/12 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine verilen karar, davanın esasını çözen bir karar niteliğinde olmadığından müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına 19/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.