muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/33281, Karar No: 2016/4830, Tarih: 07.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/33281 E.  ,  2016/4830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti

Davacı, davalı Bakanlığa ait hastanede alt işveren işçisi olarak çalışırken iş sözleşmesini emeklilik sebebiyle feshettiğini iddia ederek, kıdem tazminatı ve yıllık izin ücretinin ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti

Davalı T.C. ... vekili, husumet yokluğundan davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Madencilik Şirketi vekili, davacının tüm alacaklarının ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Temizlik Şirketi vekili, davacının tüm alacaklarının ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz

Kararı, davalı T.C. ... vekili, davalı ... Madencilik Şirketi vekili ve davalı ... Temizlik Şirketi vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanunî gerektirici sebeplere göre davalı ... Temizlik Şirketinin ve davalı ... Madencilik Şirketinin tüm, davalı T.C. ...’nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece, 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olan davalı Bakanlığa harç yüklenmesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün, 6100 sayılı yasanın geçici 3/2 maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç

Kararının hüküm fıkrasının dördüncü ve altıncı bentlerinin çıkartılarak yerlerine;

“4- 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesine göre davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Peşin harcın mahsubu ile bakiye 589,17 TL karar ve ilam harcının davalı Şirketlerden müştereken ve müteselsilen alınarak Hazineye gelir kaydına,

6-Davacının yaptığı toplam 249,60 TL harç masrafının davalı Şirketlerden müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine” bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 07.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4404, Karar No: 2021/7728, Tarih: 27.04.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/4404 E.  ,  2021/7728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

MAĞDURLAR : ..., ..., ...,... ..., ..., ..., ...

SUÇ : Kasten Öldürme, Kişiyi Hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Sanık ...'ın maktul ...'ya yönelik kasten öldürme suçundan TCK'nin 81, 29, 62 maddeleri gereğince 15 yıl hapis cezası,

Sanık ...'ın maktul ...'ya yönelik kasten öldürme suçundan TCK'nin 81, 29, 62 maddeleri gereğince 12 yıl 6 ay hapis cezası,

Sanık ...'ın maktul ...'ya yönelik TCK'nin 81, 29, 62. maddeleri gereğince 15 yıl hapis cezası,

Sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK'nin 109/2, 109/3-b, 62 maddeleri gereğince 3 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkumiyetlerine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/11/2018 tarih ve 2017/350 Esas, 2018/291 Karar sayılı kararı

2) Sanık ...'ın kasten öldürme ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık ...'ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları yönünden istinaf başvurularının esastan reddine,

Sanıklar ... ve ... yönünden istinaf başvurularının kabulü ile

Sanık ...'ın maktul ...'ya yönelik TCK'nin 81, 62 maddeleri gereğince 25 yıl hapis cezası,

Sanık ...'ın maktul ...'ya yönelik TCK'nin 81, 62. maddeleri gereğince 25 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine dair; ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29/01/2020 tarih ve 2019/2940 Esas, 2020/318 Karar sayılı kararı

3) Sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine dair kararın temyiz edilmesi üzerine temyiz başvurusunun reddine dair ek karar,

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar ..., ..., ... müdafileri

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29/01/2020 tarih ve 2019/2940 Esas, 2020/318 Karar sayılı kararının sanıklar müdafiileri tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... müdafii yüzüne karşı tefhim edilen ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi 29/01/2020 tarih ve 2019/2940 Esas, 2020/318 Karar sayılı Kararını yasal süresi içinde temyiz ettiği, gerekçeli kararın tebliğ edilmesine müteakip gerekçeli temyiz dilekçesi ibraz etmediği, sanık ... müdafinin, 5271 sayılı CMK'nin 294/1 ve 295/1. maddelerine aykırı olarak, temyiz sebebi bildirmeden gerekçesiz olarak temyiz talebinde bulunduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ... müdafiinin yasal süresindeki temyiz isteminden sonra, sanığın 16/04/2020 tarihli dilekçesi ile verilen kararın onanmasını istediği anlaşılmakla, cezanın onanması isteği, temyiz isteminden vazgeçme niteliği taşıdığından, temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ... müdafiinin yasal süresindeki temyiz isteminden sonra, sanığın 16/04/2020 tarihli dilekçesi ile verilen kararın onanmasını istediği anlaşılmakla, cezanın onanması isteği, temyiz isteminden vazgeçme niteliği taşıdığından, temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

1-Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kesin olarak verilen kararın sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, sanık müdafiinin temyiz isteminin CMK'nin 296/1-2 maddesi gereğince reddine ilişkin usul ve yasaya uygun olan 27/07/2020 tarihli ek kararın ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında; maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne karşı sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından süresinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, istinaf başvurularının kabulü ile sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan TCK’nin 81, 62. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin ... Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin 29/01/2020 gün ve 2019/2940 esas, 2020/318 karar sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanık ... müdafiinin iştirak iradesi olmadığına, sübuta, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, TCK'nin 62. maddesinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, sanık ... hakkında hükmolunan ceza miktarı ile tutuklulukta kaldığı süre dikkate alınarak, sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay İlamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Üye ...'in, sanık ... müdafinin temyiz isteminin geçerli olduğuna dair karşı oyu ve oy çokluğu ile diğer konularda oy birliği ile 27/04/2021 gününde karar verildi.

(M)

KARŞI OY:

(M)

KARŞI OY:

5271 sayılı CMK'de olağan kanun yolları başlığı altında yer alan 294/1.md: Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır, 295.md: Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir, 298. md: Yargıtay...... ya da temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa temyiz istemini reddeder, 301 md: Yargıtay yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında inceleme yapar şeklinde düzenlemeler yapılmakla Bölge Adliye Mahkemelerinden geçerek Yargıtay incelemesine tabi olan dosyalarda temyizin ancak temyiz dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılabileceğini düzenlemiştir.

Yine 5271 sayılı CMK'de olağanüstü kanun yolları başlığı altında 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itiraz yetkisini düzenlemiştir.

CMK'nin 308. md: Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kuruluna itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir.

5271 sayılı CMK'nin 232. maddesinin başlığında Hükmün gerekçesi ve hüküm fıkrasının içereceği hususlar düzenlenmiş olup CMK'nin 232/6. fıkrasında; Hüküm fıkrasında, 223'üncü maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir. şeklinde düzenlenmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulumuzun kendisine itirazen gelen bir dosyada sadece itiraz sebepleriyle sınırlı kalmayıp dosyada bulunan Yasaya aykırılıkların tamamını re'sen inceleyip bu hususlarda kararlar verdiği bilinmektedir.

Görüldüğü üzere aynı yasada olağan kanun yollarından temyiz yolunda temyiz davasını açan sanık veya katılan tarafın veya müdafilerinin dilekçesinde sebep bildirme zorunluluğu getirilmiş (CMK'nin 294/1) sebepten yoksun sadece kendi aleyhine verilen karara karşı temyiz hakkının kullandığını yasal süreleri içerisinde yargı merciine bildiren ve kararı davaya temyiz ediyorum diyen tarafın talebinin ise temyiz sebebi içermemesi nedeniyle reddolunacağını yasa koyucu hüküm altına almıştır. (CMK 298. md.)

Yasa koyucu CMK'nin 232/6. maddesinde kararı veren mahkemenin hükmünde bu karara karşı yasa yollarının neler olduğunu süresini ve merciini tereddüte mahal vermeyecek şekilde kararında belirtmesi gerektiğini belirtmiş ancak bu düzenlemeden daha sonra yürürlüğe giren mevzuatla mahkeme kararlarının temyizinin sebep içermesi gerektiği sebepsiz temyizin geçerli olmayacağı öngörülemediğinden olacak ki mahkemenin kararında temyiz sebebinin de dilekçede bulunması gerektiğini mahkemenin kararında bildirilmesi yasada düzenlenmemiştir. Uygulamada da böyle bir bildirim yapılmamaktadır.

CMK'deki temyiz sebebi ile bağlılık ilkesi uygulanacak ise temyiz sebebi bildirilmeden yapılan temyizlerin geçersiz sayılacağını ve hak kayıplarının yaşanabileceğini açıkça gören yargı mercilerinin bunun CMK'nin 232/6. md gereği davanın taraflarına kısa kararın son kısmında açıkça bildirilmesinin yasanın zorunlu bir sonucu olduğunu düşünmekle beraber yürürlükte olan mevzuat gözönüne alındığında herhangi bir hukuk eğitimi almayan ve ceza davasına taraf olan kişinin veya ilgili tarafın avukatının istinaf mahkemelerinden aleyhine çıktığını düşündüğü kararı sebep bildirmeksizin süresinde temyiz etse dahi bu temyizin yargıtay dairesince reddolunacağı ancak Yargıtay Cumhuriyet Savcısının ilgili Yargıtay Dairesinin kararına karşı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna itiraz etme hakkını kullanırken hiçbir sebep bildirmek zorunda olmadığı bununda vatandaşın aleyhine olarak 1982 Anayasasının 10, 11, 36, 90 md. ile Avrupa insan hakları sözleşmesinin 6 ve 10. maddelerinde karşılıklarını bulan kanun önünde eşitlik ve silahların eşitliği ilkelerine aykırılık teşkil ettiğini, yasal düzenlemelerin millet adna TBMM tarafından yapıldığını ancak bunların ilahi metinler olmayıp uygulayıcılar tarafından eksik, yanlış veya hakkaniyete aykırı olanlar var ise bunların belirlenip düzeltilmesinin de yasalarda düzenlendiği, usuli bir düzenlemeyi bilemediği için yasal süresi içerisinde temyiz dilekçesini sebep bildirmeden veren davanın tarafı veya taraf avukatının temyiz talebinin usul hükmü gereği sebep bildirilmediği düşüncesi ile reddolunmasının hukuki ve vicdani olmadığını sadece kanuni olduğunu ancak hakimin görevinin kanunu değil hukuku uygulamak olduğunu düşündüğümden Ceza Muhakemesinin odak noktası sayılan maddi gerçeğin ortaya çıkmasını engelleyecek mahiyetteki bu usul hükümlerinin davaya konu olaya uygulanması yerine öncelikle bu hükümlerin 1982 Anayasasına aykırılığı düşüncesi ile Anayasa mahkemesine iptal talebi ile gidilmesi bu kabul edilmeyecek ise Yargıtay dairemiz tarafından CMK de sanık lehine kıyasın yasak olmadığı dikkate alınarak CMK'nin 294/1. madde hükmündeki sebeple bağlılık kuralının CMK'nin 308. maddesindeki sebep bildirmenin zorunlu olmadığı şeklinde yorumlanması gerektiği ve sebep bildirilmese ve hatta taraf müdafii tarafından verilse dahi temyizen incelenme iradesinin belirlenebildiği dosyaların usule aykırılık nedeniyle reddedilip toplumun adalete,devlete,hukuka olan inancının sarsılmasını önlemek ve ihkakı hak yolunun açılmasının önüne de geçmek gerektiği düşüncesi ve gerekçesi ile çoğunluğun kanaatine usul yönünden muhalifim. Saygılarımla.

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2014/7690, Karar No: 2015/19828, Tarih: 01.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/7690 E.  ,  2015/19828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ..... ..... İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işveren emrinde ve hizmetinde 27.02.2011-27.02.2012 tarihleri arasında kesintisiz davalıya ait ... .... ..... plakalı otobüste ..... halk otobüs şoförü olarak çalıştığını, iş akdine haksız olarak son verildiğini, çalışmalarının aralıklı gösterildiğini ve SGK primlerinin eksik ödendiğini, son net maaşının 2.250 TL olduğunu, kıdem ve ihbar tazminatlarının ödenmediğini, cumartesi ve Pazar günleri de dahil olmak üzere haftanın 7 günü 06.20-01.00 saatleri arasında çalıştığını, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil ve yıllık izin ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram-genel tatil – hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı işverenin davacının iş akdini haklı neden olmaksızın feshettiği gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram-genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti talebinin kabulüne, hafta tatili ücreti talebinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı 27.02.2011 tarihinde iş yerinde işe başladığını iddia etmiş, davalı işveren davacının hizmet sözleşmesini 21.04.2011 tarihinde imzalayarak çalışmaya başladığını savunmuştur.

Davacı 21.04.2011 tarihli sözleşmeden önce çalışmaya başladığını ispat etmek için tanık beyanına dayanmış ise de; tanık beyanları davacının işe başlama tarihini ispat açısından yeterli değildir.

Davacı tanığı........’nın davacının 27.02.2011 tarihinde işe başladığına dair beyanı soyuttur. Davacı halk otobüsü şoförü olup, ilgili belediye denetimine tabidir. Bu nedenle mahkemece davacının işe başlama ve ayrılış tarihlerinin ilgili belediyeye bildirilip bildirilmediğinin sorulup davacının 21.04.2011 tarihinden önce işe başladığına ilişkin varsa belgelerin istenerek sonuca gidilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Davacı tanığı........’nın davacının 27.02.2011 tarihinde işe başladığına dair beyanı soyuttur. Davacı halk otobüsü şoförü olup, ilgili belediye denetimine tabidir. Bu nedenle mahkemece davacının işe başlama ve ayrılış tarihlerinin ilgili belediyeye bildirilip bildirilmediğinin sorulup davacının 21.04.2011 tarihinden önce işe başladığına ilişkin varsa belgelerin istenerek sonuca gidilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 01/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10123, Karar No: 2016/11871, Tarih: 08.12.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/10123 E.  ,  2016/11871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmazın bulunduğu yere ait en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları ile 1985 ve 1990 tarihlerinde çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları bulunduğu yerden getirtilmesi,

2) Yukarıda belirtilen belgeler getirtildikten sonra, dava dosyası keşifte dinlenen bilirkişilere verilerek, memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğininde memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisiyar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar dava konusu taşınmaz ve komşu taşınmazları gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskopik aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak taşınmazın niteliği, varsa üzerindeki ağaçların cinsi, yaşı, dağılımı ve kapalılık oranı ile tasarruf sınırlarının bulunup bulunmadığı, kullanılan yerlerden olup olmadığı hususlarını açıklayıcı, ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı ek rapor alınması, rapor ekine haritaların tarihleri ile birlikte eklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 08/12/2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1531, Karar No: 2022/16133, Tarih: 15.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/1531 E.  ,  2022/16133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Kocaali Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda: İlk Derece Mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş, davacı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 15.11.2022 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 1007 nci maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra Kocaali Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/290 Esas, 2021/236 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Dava konusu Sakarya İli, Kocaali İlçesi, Caferiye Mahallesi, 97 parsel sayılı taşınmazın 1971 yılında tapulama sonucunda dava dışı şahıslar adına tescil edildiği, davacılar murisince 1992 yılında satın alındığı, 14.04.2011 tarihinde intikalen davacılar adına tescil edildiği, 06.05.2013 tarihinde tapuya ''Kıyı Kanunu'' şerhi konulduğu, davanın 29.10.2019 tarihinde açıldığı, taşınmazın halen davacı üzerine kayıtlı olduğu ancak Fen Bilirkişisi raporuna göre taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı, davacının mülkiyet hakkının kısıtlandığı anlaşılmıştır.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak taşınmazın tespit edilen gerçek bedelinin TMK'nın 1007 nci maddesi gereğince davalı ...'den tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davalı harçtan muaf olduğundan davacı tarafından yatırılan peşin ve ıslah harcının talep halinde iadesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, harçların karar kesinleştikten sonra talep halinde iadesine karar verilmesi,

Doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Kocaali Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/290 Esas, 2021/236 Karar sayılı gerekçeli kararının harçla ilgili 5 inci bendinde yazılı (karar kesinleştiğinde) kelimelerinin çıkarılmasına,

Doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Kocaali Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/290 Esas, 2021/236 Karar sayılı gerekçeli kararının harçla ilgili 5 inci bendinde yazılı (karar kesinleştiğinde) kelimelerinin çıkarılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2 nci maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1 inci maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyiz eden davacı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 8.400,00 TL vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 15.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.