muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11781, Karar No: 2013/2110, Tarih: 21.01.2013

4857 sayılı İş Kanununun 2/6 son cümlesi uyarınca asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerden alt işverenle birlikte sorumludur.

Feshin geçersizliği ve işe iade davasında, asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğu takdirde, her iki işverene birlikte dava açılmasında işçi açısından yarar vardır. Muvazaa olmadığı sürece, alt işveren işçisi ile ilgili davada istemin ve verilecek kararın, feshin geçersizliği ve işe iade yönünden alt işveren, ancak feshin geçersizliğine bağlanan işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretinden her iki işverenin birlikte sorumluluğu kapsamında olması gerekir.

Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla ve kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesi arzu etmedikleri görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Üçüncü kişileri aldatmak kastı vardır ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaanın ispatı genel ispat kurallarına tabidir. İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiş ve 4857 sayılı İş Kanununun 2/7 maddesinde bu konuda bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Bu kriterler, asıl işveren işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi sureti ile haklarının kısıtlanması veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisinin kurulması olarak belirtilmiştir.

Diğer taraftan bir alt işveren, bir asıl işverenden sözleşme ile üstlendiği mal veya hizmet üretimi için belirli bir organizasyona, uzmanlığa ve hukuksal bağımsızlığa sahip değilse, kısaca üretim ya da hizmet sunumuna ilişkin ekonomik faaliyetin bağımsız yönetimini üstlenmemişse asıl işveren alt işveren ilişkisinden çok olayda, asıl işverene işçi temini söz konusu olacaktır

Dosya içeriğine göre davacı davalı ... işyerinde ihale ile temizlik işini üstlenen şirketler işçisi olarak çalışmıştır. Davacı taraf davalı asıl işveren ile işi üstlenen taşeron şirketler arasındaki sözleşmelerin muvazaaya dayandığını iddia etmiş ve dava tarihinde kayda göre son taşeron şirketin davalı ... şirketi olduğunu belirterek, ... ve .... TEMİZLİK şirketleri hakkında dava açmıştır. Ancak yargılama sırasındaki kayda göre davacının .... TEMİZLİK şirketi tarafından 30.04.2011 tarihinde çıkışının verildiği, bu kez 01.05.2011-02.06.2011 tarihleri arasında ise bu kez dava dışı ... şirket işçisi olarak çalıştırıldığı görülmektedir.

Maddi ve hukuki bu açıklamalara göre;

Maddi ve hukuki bu açıklamalara göre;

1. İşverenler tarafından aylık sigorta prim günlerini gösteren kayıtlar kuruma takip eden aylarda gönderildiğinden ve davacı tarafta taşeron şirketlerin kayıt işverenlerini iddia edip, dava açtığı tarihte son hizmeti üstlenen şirketi bilemeyeceğinden, yanılgı içinde kabul edilmeli ve üstlenen ve iş sözleşmesini sona erdiren son ... şirketine HMK 124/4 maddesi uyarınca taraf değişikliği kabul edilerek, dava dilekçesi adı geçen işverene yöneltilmeli ve sonucuna göre karar verilmelidir. Davacı vekilinin bu yöndeki itirazı dikkate alınmadan yazılı gerekçe ile davanın husumetten reddine karar verilmesi hatalıdır.

2. Diğer taraftan mahkemece davalı ... şirketi tarafından verilen temizlik hizmetinin yardımcı iş ve alt işverene verilebileceğinin kabul edilmesi isabetlidir. Ancak davacı taraf burada genel muvazaa kriterlerine dayanmakta, asıl işverenden sözleşme ile mal veya hizmet üretimini üstlenen alt işverenlerin belirli bir organizasyona, uzmanlığa ve hukuksal bağımsızlığa sahip olmadığını, davalı ...’nun işçi temin ettiğini, işe almada ve işten çıkarmada yetkili olduğunu iddia etmektedir. Davacının bu iddiası üzerinde durulmadan, bu konuda delilleri toplanmadan, asıl-alt işveren ilişkisinin unsurlarını taşıyıp taşımadığı, muvazaaya dayanıp dayanmadığı araştırılmadan karar verilmiştir. Eksik inceleme ile sonuca gidilmesi de isabetsiz bulunmuştur.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6992, Karar No: 2009/7825, Tarih: 23.06.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/6992 E.  ,  2009/7825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 01.10.2007 gününde verilen dilekçe ile meraya elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; 09.03.2009 dair verilen 09.03.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine uygun olduğu gibi özellikle mera nitelikli taşınmazların özel mülkiyet biçimiyle kişiler adına tapuya bağlanması halinde, bu taşınmazların özel mülkiyete konu teşkil etmeyip Hazine adına sınırlandırılacağı hususundaki davalarda bir başka kurumun Hazineyi temsilen dava açma hakkı yok ise de kadastro yoluyla mera nitelikli olarak sınırlandırılıp özel siciline yazılan taşınmazlara üçüncü kişilerce yapılan elatmaların men'ine karar verilmesi için açılacak davalarda 3402 sayılı Yasa hükümleri gereğince meraların bakım, gözetim ve verimli bir şekilde işletilmesi hususunda görevlendirilen Tarım ve Köy İşleri Bakanlığının da bizzat dava açma hakkı bulunmasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 23.06.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2539, Karar No: 2020/4514, Tarih: 22.09.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/2539 E.  ,  2020/4514 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asıl davada davacı ..., birleşen davada davacı ... Genel Yaşam Sigorta AŞ ile asıl ve birleşen davada davalı ... aralarında birleştirilerek görülen tazminat davalarına dair İstanbul Anadolu 23. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 18/04/2018 tarihli ve 2016/57 Esas 2018/165 Karar sayılı kararın bozulması hakkında Dairece verilen 26/11/2019 tarihli ve 2019/4263 Esas 2019/9309 Karar sayılı kararın düzeltilmesi davalı vekili tarafından istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kâğıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında açıklanan gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK’nun 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, 450.00 TL para cezasının düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 22/09/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12254, Karar No: 2012/11330, Tarih: 14.05.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/12254 E.  ,  2012/11330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Yakınan Emniyet Genel Müdürlüğü'nün temyizinde,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma ... bulunmadığı halde mahkemece yasaya aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla Yasa yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 ... Yasanın 8/1 ve 1412 ... CMUK'nın 317. maddesi uyarınca yakınan Emniyet Genel Müdürlüğü vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Sanığın temyizine gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suçun oluştuğu 28.9.2004 tarihine göre temyiz süreci içinde sanık yararına olan 765 ... TCK' nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından, ...'in temyiz nedenleri bu sebeple yerinde bulunmakla 5271 ... CMK'nın 223. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak KAMU DAVASININ DÜŞÜRÜLMESİNE, 14.5.2012 tarihinde oybirliği karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4126, Karar No: 2012/5875, Tarih: 27.03.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/4126 E.  ,  2012/5875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre , silinme şartları oluşmamış kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanıklar hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

I-Sanıklar hakkında yakınan ...'e karşı gerçekleştirdikleri hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanıkların yakınana ait inşaat alanında bulunan ve inşaata ait olan malzemeleri çaldıklarının anlaşılması karşısında; Eylemin 5237 sayılı TCK'nun 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeyerek yazılı biçimde hüküm kurulması, hükme etkili olmadığından,

5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Yasanın 522/1. maddesindeki "hafif" ve "pek hafif" ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacı dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından,

Bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı biçimde “müştereken müteselsilen tahsiline” biçiminde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden “yargılama giderinin müştereken ve müteselsilen tahsiline” ilişkin bölüm çıkarılarak, “sanıklardan neden oldukları yargılama giderinin ayrı ayrı alınmasına” karar verilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanıklar hakkında yakınan ...'a karşı gerçekleştirdikleri hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

II-Sanıklar hakkında yakınan ...'a karşı gerçekleştirdikleri hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Yakınana ait pazar arabasının kilidini kırarak atılı suçu işleyen sanıklar hakkında, zamanaşımı içerisinde mala zarar verme eylemi ile ilgili yerinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-)Sanıkların, yakınan tarafından bir mobilya mağazasının yanındaki boş araziye tekerleklerini zincirle bağlayıp kilitleyerek bırakılan, yakınanan sebze satmakta kullandığı, dört tekerlekli el arabasını çaldıklarının anlaşılması karşısında; Eylemin 5237 sayılı TCK'nun 141/1 maddesine uyan suçu oluşturacağı gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-)5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Yasanın 522/1. maddesindeki "hafif" ve "pek hafif" ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacı dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

3-)Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı biçimde “müştereken müteselsilen tahsiline” biçiminde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, sanıklar hakkında 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 27.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9924, Karar No: 2010/475, Tarih: 25.01.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/9924 E.  ,  2010/475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkla yakalanamayan arkadaşının suç tarihinde minibüs içersinde yolculuk yaptıkları sırada yakınanın cebinde bulunan 500 TL. parasını fark ettirmeden aldıktan hemen sonra araçtan indikleri, yakınanın da bu esnada parasının olmadığını anlaması üzerine araçtan inerek sanıkla arkadaşının indiği yöne doğru gitmesi üzerine sanıkla arkadaşının kaçmaya başladıkları, yakınanın sanığın arkadaşını yakalayarak parasını vermesini söylemesi üzerine bu kişinin yakınana bir miktar para vererek kaçmaya devam ettiği, yakınanın parayı saydığında 220 TL.nin eksik olduğunu görmesi sonrasında hırsız var diyerek sanığın arkadaşını takibe devam ettiği, bu esnada tanık ...’nin kaçan sanığın önüne çıkarak yakalamaya çalışması üzerine, bu şahsın cebinden çıkardığı bıçağı tanık ve yakınana doğrultarak “vururum gelme” demesi üzerine tanıkla yakınanın korkarak geri çekilmesini fırsat bilen bu şahsın para ile birlikte kaçtığı, bu esnada sanık ...’in de yakınanın yanına gelerek “paranı aldın daha ne istiyorsun, başını belaya sokma” diyerek tehditte bulunması şeklinde gerçekleşen olayda, eylemin bütünüyle yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları tartışma ve değerlendirmenin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 25.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14966, Karar No: 2014/23392, Tarih: 11.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/14966 E.  ,  2014/23392 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Gaziantep 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 18.04.2014

No : 2012/314-2014/244

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi .. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Yasa’nın 86/9 maddesidir. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Davacı, 01.08.2011-01.02.2012 tarihleri arasında davalı işveren nezdinde geçen çalışmalarının tespitini istemiştir. Dinlenen davacı tanıkları, davacının talep konusu dönemde çalıştığını doğrulamaktadır. Mahkemece, davanın ispatlanamadığından reddine dair hüküm tesis edilmiştir.

Mahkemece, öncelikle davacının SSK şahsi sicil dosyasının celbi ile davalı işverenin tespiti istenilen süre içinde ihaleli işler veya sözleşme karşılığı yapmış olduğu işlerin belirlenmesi yönünde davacıdan hangi tarihler arasında nerelerde çalıştığının sorulması ve dayanak belgelerin ilgili yerlerden celbi gerekir. Bu dönemlerdeki dönem bordrolarının, puantaj cetvellerinin, ücret bordrolarının vs. celbi ile, bu belgelerde sigortalının imzasını içerenler yönünden imzanın kendisine aidiyeti sigortalı tarafından kabul edilenler ile, inkar edilip de aidiyeti ehil bilirkişi incelemesiyle saptananlardan yine, sigortalıca hata-hile-ikrah durumu iddia ve ispat edilemeyenler bakımından, işbu yazılı belgelerin aksi eşdeğerde delillerle kanıtlanmalı, çalışmalarının hangi nedenle bildirim dışı kaldığı hususu gereğince ve yeterince araştırılmalı, yukarda öngörülen nitelikte yazılı belge ibraz olunmayan

çalışma süreleri yönünden ise, o dönemde sigortalı ile birlikte çalışan ve işverenin bordrolarında kayıtlı kişilerin resen tespiti ile somut bilgi ve görgülerine başvurulmalı, bu konuda, yeterli ve gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12754, Karar No: 2014/2201, Tarih: 10.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/12754 E.  ,  2014/2201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 19.03.2013 tarih ve 2012/517-2013/150 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili şirketin ortağı olduğunu, 04.08.2001 tarihindeki olağan genel kurul toplantısında alınan sermaye artırım kararına davalının da iştirak ederek 6.000.00 TL sermaye artırım payını ödemeyi taahhüt ettiğini, karar doğrultusunda, davalının sermaye borcunun 1/4'lük kısmı 1.500.00 TL'yi en geç 25.12.2001, 3/4'lük kısmı 4.500,00 TL'yi 12.07.2003 tarihinde ödemesi gerektiği halde ödemediğini, davalı aleyhine yapılan takibe itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, rüçhan hakkı kullanılarak bir kısım ortaklar tarafından arttırılan sermayeye ilişkin ödeme yapıldığından davacı tarafından aynı borcun ikinci kez istenilmeyeceğini, ancak rüçhan hakkını kullanan ortakların sebepsiz zenginleşmeye dayalı talepte bulunabileceklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davalının davacı şirketin ortaklarından olduğu, 04.08.2001 tarihli Olağan Genel Kurul toplantısında, şirket sermayesinin 200.000,00 TL'den 500.000,00 TL'ye çıkartırılmasına karar verildiği, davalının bu toplantıya katıldığı ve sermaye artırımı yönünde olumlu oy kullandığı, ilgili Genel Kurul Kararında, artırılan sermaye payından davalının payına isabet eden sermaye miktarının 1/4'ünün tescil tarihinden itibaren en geç üç ay içerisinde, kalanının ise 12.07.2003 tarihinde ödenmesinin öngörüldüğü, sermaye koyma borcunun muaccel olacağı tarihin genel kurul kararında belirtildiği, şirket ana sözleşmesinde de bu hususta değişiklik yapıldığı, Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda faiz hesabı yapılması için dosyanın bilirkişiye tevdii edildiği, alınan raporun usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davalının ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2006/2433 esas sayılı dosyasının üzerinden yürütülen takibe ilişkin itirazının iptali ile 6.000,00 TL asıl alacak, 7.606,68 TL işlenmiş faiz olmak üzere toplam 13.606,68 TL alacak miktarı üzerinden takibin devamına, hükmolunan alacak miktarının % 40'ı oranında belirlenen 5.442,67 TL icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan, aşağıda yazılı 697,00 TL'nin ise temyiz eden davalıdan alınmasına, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.