muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/37562, Karar No: 2022/11354, Tarih: 02.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/37562 E.  ,  2022/11354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın 2010 takvim yılına ilişkin beyanname ile Bs bildirim formlarını vermemiş olması, Ba bildirim formlarına göre en son 2010 yılı Mart ayında sanıktan mal veya hizmet satın aldığını beyan eden firmaların bulunduğunun anlaşılması karşısında, suç tarihinin en aleyhe kabulle "31.03.2010" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 02.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5075, Karar No: 2011/7463, Tarih: 23.06.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/5075 E.  ,  2011/7463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİVRİ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/06/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalılar adına kayıtlı olan 301 ada 22 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını ileri sürerek, tapu kaydının iptaline ve tescil harici bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar, davanın 10 yıllık hak düşürücü sürede açılmadığını belirtip reddini savunmuşlardır. Diğer davalılar, yargılamaya katılmadıkları gibi davaya cevap da vermemişlerdir.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın kadastro tespitinin 28.02.1973 tarihinde kesinleştiği, 5841 Sayılı Yasa ile getirilen düzenleme gereğince dava tarihine kadar 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesinde yer alan hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tapu iptal ve terkin isteğine ilişkindir.

Mahkemece; davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, işin esası bakımından çekişme konusu 301 ada 22 parsel sayılı taşınmazın 03.04.1972 tarihinde tapu kaydına dayalı olarak G... K... adına kadastro işlemi ile tespitinin yapıldığı, tespite itiraz üzerine Silivri Kadastro Mahkemesinin 1989/34 esas, 1998/38 karar sayılı ilamı ile kadastro tespitindeki yüzölçümün iptali ile 5318,02 m2. olarak tespit maliki G... K... adına tapuya tesciline karar verildiği, 292.70 m2.lik alanın ise kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından bahisle hazine adına tesciline karar verilip, anılan kararın temyiz edilmeden 21.04.1999 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, dava tarihi ile kadastro tespitinin kesinleşme tarihi arasında 3402 sayılı yasanın 12/3 maddesinde düzenlenen 10 yıllık hak düşürücü sürenin de geçmediği açıktır.

Öyleyse, 5841 Sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmesinin doğru olduğu söylenemez.

Kaldı ki, 5841 sayılı yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve henüz Resmi Gazetede yayınlanmadığı için bu defa aynı tarih aynı esas ve 2011/27 sayılı karar ile iptal hükmünün de eldeki davalara uygulanmak üzere yürütmenin durdurulmasına karar verilmiştir.

Öte yandan; davada taraf teşkili sağlanmadan, iptali istenen tapu kaydının maliklerine husumet yöneltilmeden sonuca gidilmesi de isabetsizdir.

Hal böyle olunca; öncelikle taraf teşkilinin sağlanması, ondan sonra işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre değerlendirilmek, taraf iddiaları doğrultusunda gerekli araştırma ve inceleme yapılmak suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması bakımından karar bozulmalıdır.

Öte yandan; davada taraf teşkili sağlanmadan, iptali istenen tapu kaydının maliklerine husumet yöneltilmeden sonuca gidilmesi de isabetsizdir.

Hal böyle olunca; öncelikle taraf teşkilinin sağlanması, ondan sonra işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre değerlendirilmek, taraf iddiaları doğrultusunda gerekli araştırma ve inceleme yapılmak suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması bakımından karar bozulmalıdır.

Davacı hazinenin, temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulü ile hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/819, Karar No: 2013/3149, Tarih: 05.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/819 E.  ,  2013/3149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu ... Mahallesi 252 ada 21 parsel ve emsal alınan aynı mahalle 1835 ada 14 ve 256 ada 20 parsel sayılı taşınmazların bağlı bulundukları cadde veya sokak için 2012 yılı itibariyle belediyelerce emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen asgari m² fiyatlarının ilgili belediye başkanlıklarından,

2-Dava konusu taşınmazın 17.01.2012 tarih ve emsal alınan 1835 ada 14 parsel sayılı taşınmazın 27.04.2010 ve 256 ada 20 parsel sayılı taşınmazın 19.04.2010 tarihi itibariyle imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri olup olmadığının ve imar uygulaması görmüşse bunlara ilişkin belgelerin belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen 1835 ada 14 parsel sayılı taşınmazın 27.04.2010 ve 256 ada 20 parsel sayılı taşınmazın 19.04.2010 tarihli satışlarına ilişkin alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösteren tapu kaydı ile resmi satış akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

4-Mahkemece kamulaştırma bedeli olarak tespit edilen bedelin bankaya yatırıldığına dair dekontun dosya içerisine alınmasından,

5-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların 2012 yılı itibariyle yaş ve cinslerine göre rayiç fiyatlarının gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden,

6-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 17.01.2012 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, ..., çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı

Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6489, Karar No: 2006/8370, Tarih: 28.12.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/6489 E.  ,  2006/8370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli taşınmaza tespitte uygulanmış tapu kayıtlarının (bilirkişi ... tarafından ibraz edilmiş 24.6.2003 tarihli kayıtlarda bulunmayan Temmuz 1335 tarih (7) numaralı kayıt ve geldileri ile) tesislerinden itibaren tesislerine esas belgeler ve tüm tedavülleri ile Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından celbi ile dosya içine konulması;

2- Çekişmeli taşınmaza komşu 220 ve 223 sayılı taşınmazlara ait onaylı tutanak örnekleri ile varsa dayanak kayıtların tesislerinden itibaren tüm tedavülleriyle, tespitleri kesinleşmişse tespit tapu kayıtları ile merciilerinden celbiyle dosya içine konulması,

3-Çekişmeli taşınmaza komşu 213, 251 ve 553 sayılı taşınmazların tespitlerinin kesinleşip kesinleşmediğinin merciinden sorulması; tespitleri kesinleşmiş ise tespit tapu kayıtlarının ve varsa ilgili ilam örneklerinin merciinden celbi ile dosya içine konulması,

Bundan sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8872, Karar No: 2014/22081, Tarih: 24.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/8872 E.  ,  2014/22081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan buğday, yonca, patates, b.lahana ve salatalığın dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2012 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından sonra,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14379, Karar No: 2011/4142, Tarih: 24.11.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/14379 E.  ,  2011/4142 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkûmiyetine dair Erzurum 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.02.2011 gün ve 2008/68 Esas, 2011/13 Karar sayılı re'sen de temyize tâbi hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık müdafiin süresinden sonra vaki duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilmekle gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumu 6. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 13.08.2008 tarih ve 4078 Karar no.lu rapor içeriğine göre "Travma sonrası stres bozukluğu" tanısı konan mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun ifade edilmesi nedeniyle; oluşa, olayın ortaya çıkma şekline ve dosya kapsamına göre; bu bozulmanın atılı suç nedeniyle mi yoksa olay sonrasındaki dedikodu ve oluşan çevre baskısı veya sair etkenler sonucu mu oluştuğunun tıbben ayrımının yapılıp yapılamayacağı, somut olayın özellikleri de gözetilerek ruh sağlığındaki bozulmanın bu eylemlerden kaynaklanıp kaynaklanmadığının tereddüte mahal bırakmayacak şekilde tespiti amacıyla dosyanın Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kuruluna gönderilerek, bu konularda yeniden rapor alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, re'sen temyize tâbi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7577, Karar No: 2024/11586, Tarih: 21.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/7577 E.  ,  2024/11586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2585 E., 2024/981 K.

KARAR : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/292 E., 2022/296 K.

Taraflar arasındaki Hollanda ev kadınlığı borçlanmasına göre Türkiye'de sigorta başlangıç tarihinin 27.07.1992 olarak tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin Hollanda ilk işe giriş tarihinin 01.11.2001 olduğunu, bu sürenin öncesi dönemin ev kadınlığı borçlanması kapsamında ödendiğini, buna göre Türkiye'de sigorta başlangıç tarihinin 27.07.1992 olarak tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, davanın haksız olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, davacının yurtdışı ilk sigortalılık başlangıç tarihi olan 01.11.2001 tarihinin Türkiye'de sigortalılık başlangıç tarihi olduğunu, borçlanılan gün kadar geriye gidilmek suretiyle sigorta başlangıç tarihinin 27.07.1992 olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili, kararın eksik araştırma ve incelemeye dayalı usul ve yasaya aykırı bir karar olduğunu belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini, usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Hollanda ev kadınlığı borçlanmasına göre Türkiye'de sigorta başlangıç tarihinin 27.07.1992 olarak tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini, usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Hollanda ev kadınlığı borçlanmasına göre Türkiye'de sigorta başlangıç tarihinin 27.07.1992 olarak tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 3201 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4757, Karar No: 2010/1725, Tarih: 22.02.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/4757 E.  ,  2010/1725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 25/4/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/11/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince; a)Dava, davalı sürücü ...’ün %100 kusurlu eylemi ile meydana gelen trafik kazasında, desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; tarafların kusur durumu, davacıların ölene yakınlık derecesi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacılar yararına takdir edilen 1.000,00’er YTL manevi tazminat tutarları azdır. Yerel mahkemece, davacılar yararına daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmemiş olması

b)Davacılar dava dilekçesinin 2. bölümünde istedikleri manevi tazminata, aynı dilekçenin son bölümünde faiz yürütülmesini de istemişler; ancak, faiz başlangıç gününü açıklamamışlardır. Faiz başlangıcının açıkça belirtilmediği durumlarda, dava gününden itibaren faiz istenildiğinin kabul edilmesi gerekir.

2009/4757-2010/1725

b)Davacılar dava dilekçesinin 2. bölümünde istedikleri manevi tazminata, aynı dilekçenin son bölümünde faiz yürütülmesini de istemişler; ancak, faiz başlangıç gününü açıklamamışlardır. Faiz başlangıcının açıkça belirtilmediği durumlarda, dava gününden itibaren faiz istenildiğinin kabul edilmesi gerekir.

2009/4757-2010/1725

Yerel mahkemece, davacıların kabul edilecek tazminata dava gününden itibaren faiz yürütülmesini istekleri benimsenerek, kabul edilen manevi tazminatlara dava gününden itibaren faiz yürütülmemiş olması;

Usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, her davacı yararına 2.000,00'er YTL manevi tazminat takdir olunmak ve kabul edilen manevi tazminat tutarlarına dava gününden itibaren faiz yürütülmek suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a ve b) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle hükmün 2 nolu bendinde yer alan “…1.000.00…” ve “…5.000.00…” biçimindeki sayıların ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…2.000,00…” ve “…10.000,00…” sayılarının yazılmasına; aynı bendin 3. satırında yer alan “…davalılardan…” sözcüğünden sonra gelmek üzere “…dava gününden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte…” biçimindeki sözcük dizisinin eklenmesine; yargılama giderlerine ilişkin 3 nolu bendinde yer alan “…31,00…” biçimindeki sayıların silinerek yerine “…60,00…” sayılarının yazılmasına; davacılar yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin 5 nolu bendinde yer alan “…600,00…” ve “…1.100,00…” biçimindeki sayıların ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…1.200,00…” ve “…1.700,00…” sayılarının yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 7 nolu bendinde yer alan “…432,00…” ve “…27,00…” biçimindeki sayıların ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…702,00…” ve “…297,00…” sayılarının yazılmasına; davacıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Bu doküman 5070 Sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2013/525, Karar No: 2013/29737, Tarih: 19.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/525 E.  ,  2013/29737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi(Müstemir Yetkili)

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar, kötüniyet tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, genel tatil ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 2005 Haziran ayından 2006 Ağustos ayına kadar, 2008 yılı Nisan ayından, 2010 yılı ... ayına kadar fırıncı olarak çalıştığını, aylık 1,250,00 TL maaş aldığını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 500,00 TL kıdem tazminatı, 100,00 TL ihbar tazminatı, 100,00 TL yıllık ücretli izin alacağı, 100,00 TL fazla mesai alacağı, 100,00 TL ... çalışması alacağı, 100,00 TL kötüniyet tazminatının faiziyle davalıdan tahsil edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımı nedeni ile red edilmesi gerektiğini, davacının 3 gün üstüste mazeret bildirmeden işe gelmediğinden iş sözleşmesinin feshedildiğini davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece işverenin iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği de ispatlanamaması gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Mahkemece davacının ücreti net 1.250,00 TL kabul edilmiştir. Dairemizce incelenen emsal dava dosyasında tanık olarak dinlenen davacı aylık ücretinin 1.200,00 TL olduğunu beyan etmiştir. Davacının bu beyanı karşısında aylık ücretininin net 1.250,00 TL kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi..