muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4930, Karar No: 2022/7583, Tarih: 23.05.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/4930 E.  ,  2022/7583 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, (kapatılan) 21. Hukuk Dairesi bozma kararına uyarak

yapılan yargılama sonrasında davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davalı işverene ait işyerinde 01.01.2009 ve 25.09.2011 tarihleri arasında hizmet akdine tabi olarak geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespitine ilişkin davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 86. maddesi olup, anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

Mahkemece, bozma ilama uyulmasına karşın, bozma gereklerinin yerine getirilmediği ve yapılan araştırmanın eksik olduğu anlaşılmıştır. Bu sebeple , davacı, işverene ait birden fazla sera olduğunu iddia ettiğinden, davacıya hangi seralarda çalıştığı açıklattırılmalı, Kurumdan davalı adına tescilli tüm işyeri dosyaları ile bu işyerlerine ait dönem bordroları getirtilmeli, dönem bordrolarında uyuşmazlık konusu dönemde kayıtlı tanıklar resen belirlenerek bilgi ve görgülerine başvurulmalı, davacının Kurum müfettişine verdiği 21.05.2015 tarihli ifadesinde birlikte çalıştığını beyan ettiği kişiler tespit edilerek dinlenmeli, tanık beyanları arasındaki çelişki giderilerek toplanan tüm kanıtlar değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,

23.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/659, Karar No: 2013/4330, Tarih: 03.07.2013

**15. Hukuk Dairesi         2013/659 E.  ,  2013/4330 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen davalar arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmış olup, asıl ve birleşen 8 Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2003/142 Esas sayılı dosyasındaki dava arsa sahibi tarafından açılmış gecikme tazminatı istemine, birleşen 1 Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2005/130 Esasında kayıtlı dava ise yüklenici tarafından açılmış olup, gecikme tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece arsa sahibi tarafından açılan asıl ve birleşen davanın reddine, yüklenici tarafından açılan 2005/130 Esas sayılı davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı birleşen dosya davacısı yüklenici kooperatifin tüm, davacı birleşen dosya davalısı arsa sahibinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Yanlar arasında 16.05.1994 tarihinde ... 2. Noterliği’nde imzalanan düzenleme biçiminde gayrimenkul satış vaadi ve daire karşılığı inşaat sözleşmesi ile yüklenici kooperatif, arsa sahibi olan ...’e ait arsalar üzerinde inşaat yapımını üstlenmiştir. Sözleşmenin 2. sayfa 1. maddesine göre inşaat ruhsatının sözleşmenin tanziminden itibaren üç ay içerisinde alınıp inşaat süresinin arsa sahibine ait bloklar için 39 ay kabul edildiğinden teslimi gereken tarih 16.11.1997 ise de, taraflar 06.08.1997 tarihli ek sözleşme ile kooperatifin ek sözleşmenin yapıldığı tarihten sonra yapacağı, ilk olağan genel kuruluna kadar inşaat süresi durdurulduğundan bu süre eklendiğinde ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin kesinleşen 1998/948 Esas, 1999/260 Karar sayılı ilamında da kabul edildiği gibi teslimi gereken tarih 14.05.1999 olmaktadır. Ancak, davacı arsa sahibi tarafından sözleşmede kararlaştırılan ve ek sözleşmeyle uzatılan 14.05.2009 gününden 8 ay 16 gün önce yüklenici kooperatif aleyhine sözleşmenin geriye etkili feshi davası açılmıştır. Söz konusu dava retle sonuçlanmış ve derecattan geçerek 12.04.2000 tarihinde kesinleşmiştir. Sözleşmenin geriye etkili feshinin dava edilmesi durumunda yüklenicinin inşaata devam etmesi beklenemeyeceğinden, kesinleştiği 12.04.2000 tarihine az yukarıda

sözü edilen bu davanın açıldığı tarihte kalan 8 ay 16 günlük süre eklendiğinde, teslimi gereken tarih 28.01.2001 olmaktadır.

sözü edilen bu davanın açıldığı tarihte kalan 8 ay 16 günlük süre eklendiğinde, teslimi gereken tarih 28.01.2001 olmaktadır.

Yanlar arasında imzalanan asıl sözleşmede arsa sahibine her katta 3 daireden 9’ar katlı ve 2 blok halinde toplam 54 dairenin verileceği kararlaştırılmış ise de; yine taraflar arasında ... 2. Noterliği’nde 03.10.1994 gün 32078 yevmiye no ile imzalanan düzenleme şeklindeki ek sözleşmeyle, asıl sözleşmede arsa sahibine ait blokların zemin katlarında 3’er daire yapılacağı yazılmış iken bu kere “söz konusu blokların zemin katı dükkan katı olacaktır, zemin katlarda 3’er dükkan yapılacaktır.” şeklinde değişiklik yapılmıştır. Ek sözleşme noterde düzenleme şeklinde ve resmi biçimde yapıldığından taraflar için bağlayıcıdır. Davalı yüklenici tarafından ek sözleşmeye uygun şekilde tadilat projesi yapılarak arsa sahibine ait blokların zemin katlarında dükkanlar inşa edildiğinden, arsa sahibine bırakılacak bağımsız bölümlerin 48 daire ve 6 dükkandan ibaret olduğu kabul edilmelidir.

Taraflar arasındaki kat karşılığı inşaat sözleşmesinin 4. maddesinde “ Toprak sahibine ait inşaatların tamamen bitip genel iskanlarının alınmasını müteakip müteahhit firma...Arsa ve Konut Yapı Kooperatifi’nin tapu alma hakkı doğacaktır. Genel iskânının alınmasını ve kooperatifin mal sahibine müracaatını müteakip mal sahibinin bağımsız bölümlerinin (2 adet bloğun) arsasının dışında kalan kısımların ferağı 7 gün içinde verilecektir.” şeklinde düzenleme yapıldıktan sonra, 4. sayfadaki diğer hukuki şartlar bölümünün Cezai Şartlar başlıklı 8/B maddesinde, arsa sahibinin, müteahhit firmanın ferağ alma hakkı doğunca, belirlenen sürede ferağı vermemesi halinde projede belirlenecek olan bağımsız bölümlerin beheri için o günün rayiç bedeline (kira bedeline) eş değerde tazminat ödeyeceği de kararlaştırılmıştır. Buna göre yüklenicinin sözleşmede kendisine verilmesi kararlaştırılan bağımsız bölümlere hak kazanabilmesi ve tapu devrini isteyebilmesi için arsa sahibine ait blokların inşaatlarını tamamlayıp genel iskânlarını alması zorunludur. Dosyaya sunulan genel iskân belgelerine göre arsa sahibine bırakılan E ve F Bloklarının genel iskân belgelerinin 10.10.2007 tarihinde alındığı görülmektedir.

Yine yanlar arasında imzalanan 28.03.2000 tarihli teslim tutanağının 1/c bendinde arsa sahibine ait blokların tesliminden itibaren 7 gün sonra veya kooperatif yetkililerinin istediği zamanda kooperatife ait tapuların mülk sahibine verileceği kabul edilmiştir. Ancak aynı maddenin e bendinde devam eden ve açılacak davalar açısından tarafların hukuki hakları saklı tutulduğu gibi genel iskân alınmadan teslim ve yüklenicinin edimini ifa etmesiyle gecikme tazminatı istemesine olanak sağlayacak bu düzenleme arsa sahibinin durumunu ağırlaştırdığı ve düzenleme şeklinde noterde yapılmadığından, 818 Sayılı Borçlar Kanunu’nun 12. maddesi hükmünce arsa sahibi için bağlayıcı değildir. Bu halde yüklenicinin kendisine isabet eden bağımsız bölümleri talep hakkı 10.10.2007 genel iskân alınması tarihinde doğduğundan birleşen 2005/130 Esas sayılı dosyadaki davanın açıldığı 15.04.2005 tarihi itibariyle asıl sözleşmenin diğer hukuki şartlar bölümü 8/B maddesindeki gecikme tazminatı (kira tazminatı) isteme koşulları oluşmamıştır.

Bu durumda mahkemece arsa sahibinin açtığı, asıl davanın reddi isabetli ise de, birleşen 2003/142 Esas sayılı dava yönünden 26.01.2001 tarihinden 26.03.2001 birleşen dava tarihine kadar 48 daire ve 6 dükkan için gecikme tazminatı istemekte haklı olduğundan

konusunda uzman teknik bilirkişi marifetiyle mahallinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılıp, istemekte haklı olacağı gecikme tazminatı (kira tazminatı) hesaplattırılıp, talep de dikkate alınarak sonucuna uygun bir karar verilmesi, yüklenicinin açtığı birleşen 2005/130 Esas sayılı dosyadaki davanın dava tarihi itibariyle tazminat isteme koşulları oluşmadığından reddine karar verilmesi gerekir. Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ve yanlış değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı-birleşen dosya davacısı yüklenicinin tüm, davacı-birleşen dosya davalısı arsa sahibinin diğer temyiz itirazlarının reddine 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davacı birleşen dosya davalısı arsa sahibi yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 03.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9012, Karar No: 2011/17139, Tarih: 11.10.2011

**7. Ceza Dairesi         2011/9012 E.  ,  2011/17139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye Muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne ve iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Taklit olarak üretildiği tespit edilen dava konusu temizlik maddelerinin 4703 sayılı Kanunun 11.maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere Sağlık Müdürlüğüne tevdiine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde iadesine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesi uyarınca, taklit olarak üretildiği tespit edilen dava konusu temizlik maddelerinin 4703 sayılı kanunun 11.maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere Sağlık Müdürlüğüne tevdine karar verilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/27970, Karar No: 2023/9953, Tarih: 26.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/27970 E.  ,  2023/9953 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

ASIL KARAR TARİHİ :

SAYISI : 2021/134 E., 2022/890 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, hükmün ortadan kaldırılması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma, iade

I) Suça sürüklenen çocuk hakkında asıl karar ile mala zarar verme suçundan verilen mahkûmiyet kararı ve ek karar ile verilen hükmün ortadan kaldırılmasına dair karara ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan 08.03.2016 tarihli kararın, Dairemizin, 16.09.2020 tarihli ve 2020/15518 Esas, 2020/8851 Karar sayılı ilâmı ile incelendiği, mala zarar verme suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin hükmün kesin nitelikte olduğundan bahisle reddedildiği, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlerin ise bozulduğu; bozma sonrası yürütülen yargılamada, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan bir kez daha hüküm kurulduğu, bozma sonrası verilmiş olan bu ikinci mahkûmiyet kararının hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu; yine Mahkemenin dosyadan el çektikten sonra verdiği 28.12.2022 tarihli mala zarar verme suçundan kurulan hükmün ortadan kaldırılmasına dair ek kararın da hukuken geçersiz olup infaz kabiliyetinin bulunmadığı anlaşıldığından; hukuken varlık kazanmayan ve infazı ... olmayan kararların temyiz davasına konu edilmesinin de mümkün olmaması nedeniyle, suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile bu hükmün ortadan kaldırılmasına dair ek karara yönelik temyiz istemlerinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dairemizin, 16.09.2020 tarihli ve 2020/15518 Esas, 2020/8851 Karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere; Anayasa'nın 141/3, 5271 sayılı Kanun'un 34/1, 230, 232 ve 289. maddeleri gereğince mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması; Yargıtayın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçede mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi bu delillere göre ulaşılan sonuçların, dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanıkların eylemlerinin ve yüklenen suçların unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında hangi delillere dayanılarak hangi eylemlerden mahkûmiyet hükümleri kurulduğu da belirtilmeden ve temyiz incelemesine imkân verecek şekilde tartışılmadan yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/442, Karar No: 2017/6554, Tarih: 29.05.2017

**18. Ceza Dairesi         2017/442 E.  ,  2017/6554 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Hakaret suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair, Karşıyaka 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nce verilen 26.12.2013 tarih ve 2012/577 Esas, 2013/174 K. sayılı kararın katılan tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 10/09/2015 tarih ve 2015/4751 E. - 2015/5067 K. sayılı kararıyla;

"Dosya kapsamına göre , katılanın sanığa karşı herhangi bir haksız fiilinin olmaması karşısında, sırf hukuki alacağın tahsil edilmemesinin başlı başına haksız tahrik nedeni olmadığı gözetilmeden sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi," gerekçesiyle oy birliğiyle bozulmasına karar verilmiştir.

I- YEREL MAHKEMENİN DİRENME KARARININ KAPSAMI

Karşıyaka 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 11/04/2016 tarih ve 2015/559 E. - 2016/202 K. sayılı kararında;

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın bir dönem müştekinin iş yerinde çalıştığı, daha sonra işten çıkarıldığı, işten çıkarılırken kıdem ve ihbar tazminatlarının ödenmediği, sanığın bu tazminatlarını ve iş yerinde kalan şahsi eşyalarını istemek için müştekiyi aradığı, telefonda tarafların tartıştığı, tartışma sonrasında müştekinin telefona kapattığı bunun üzerine sanığın konuşmayı sürdürmek için müştekiyi aradığı ancak müştekinin telefonlara cevap vermediği, bu duruma kızan sanığın içeriği iddianamede belirtilen mesajları gönderdiği anlaşılmıştır.

Sanık ile müşteki arasında yapılan telefon görüşmesi sırasında sanığın ölüm tehdidi içeren söz söylediği ileri sürülmüş ise de, müştekinin bu iddiasını doğrulayan kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanığın telefonu yüzüne kapatan müştekiyle yarım kalan konuşmasını sürdürmek amacıyla müştekiyi peş peşe aradığı, müştekinin cevap vermemesi nedeniyle 27 cevapsız çağrısının olduğu, aramalarına cevap alamaması üzerine hakaret içeren mesajları gönderdiği anlaşılmıştır.

Yargıtay bozma ilamında, müştekinin haksız sayılacak bir eyleminin bulunmadığı, bu nedenle sanık hakkında TCK nun 129/1 maddesinin uygulanamayacağı belirtilmiştir.

Sanığın, bir dönem müştekinin işyerinde çalıştığı ve daha sonra ayrıldığı taraflar arasında tartışmasız bir konudur. Sanık bu ayrılması sırasında, bir takım hak ve alacaklarının kendisine ödenmediğini, işe girerken kendisinden teminat olarak alınan boş senedin iade edilmediğini ileri sürmekte, müşteki ise sanığın hak ve alacaklarını ödediklerini, işe girerken bir senet almadıklarını ileri sürmektedir.

Sanığın, bir dönem müştekinin işyerinde çalıştığı ve daha sonra ayrıldığı taraflar arasında tartışmasız bir konudur. Sanık bu ayrılması sırasında, bir takım hak ve alacaklarının kendisine ödenmediğini, işe girerken kendisinden teminat olarak alınan boş senedin iade edilmediğini ileri sürmekte, müşteki ise sanığın hak ve alacaklarını ödediklerini, işe girerken bir senet almadıklarını ileri sürmektedir.

Ceza yargılamasını yapan Mahkememiz, taraflar arasında bir hak ve alacak bulunup bulunmadığı konusunda nihai bir değerlendirme yetkisi yapmakla görevli değil ise de, sanığın, müştekiyi telefonla aramasının nedeninin bu iddiası olduğu, taraflar arasında bu yönde bir uyuşmazlık bulunduğu, sanığın ilk aramasına cevap veren müştekinin, bu konuşma sırasında sanığın iddialarını inkar ettiği, sanığın konuşması devam ederken telefonu sanığın yüzüne kapattığı, sanığın konuşmasını sürdürebilmek için müştekiyi defalarca aradığı sabittir. Kendi savunmasına göre. Hak ve alacağı ödenmeyen, yaptığı telefon konuşması sırasında konuşmanın sonlanması beklenmeden telefon yüzüne kapatılan ve konuşmanın devamı için yaptığı ısrarlı aramalara cevap alamayan sanığın, bu durumdan kaynaklanan kızgınlıkla dava konusu mesajları çektiği de sabittir.

Sanığın içinde bulunduğu ruh hali, çektiği mesajlara da yansımıştır. Müştekinin, sanık ile arasındaki sorunu medeni şekilde konuşmak yerine, telefonu sanığın yüzüne kapatmak şeklideki eylemi haksız nitelikte bir hareket olup, sanık da atılı suçu bu harekete tepki olarak işlemiştir.

Açıklanan bu duruma göre, sanık hakkında TCK nun 129/1 maddesinin uygulanması gerektiği kanaatine varılmış, aksi yöndeki Yargıtay bozma ilamına uyulmayarak önceki hükümde direnilmiş ve aşağıdaki gibi hukuk tesisi gerekmiştir. “

Şeklindeki gerekçeyle, Dairemizin 10/09/2015 tarih ve 2015/4751 E. - 2015/5067 K. sayılı kararına direnildiği görülmektedir.

II- HUKUKSAL DEĞERLENDİRME

02.12.2016 tarihli 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 36.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’ın 307.maddesi uyarınca, Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından 14/12/2016 tarihli ve 2016/1298 Esas, 2016/1755 Kararı ile dosya Dairemize gönderildiğinden, direnme kararı üzerine verilen hükmün Dairemizce incelenmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

Türk Ceza Kanununun, "haksız fiil nedeniyle veya karşılıklı hakaret" başlıklı 129. maddesinin birinci fıkrasında;

"Hakaret suçunun haksız bir fiile tepki olarak işlenmesi halinde, verilecek ceza üçte birine kadar indirilebileceği gibi, ceza vermekten de vazgeçilebilir.”

Türk Ceza Kanununun, "haksız fiil nedeniyle veya karşılıklı hakaret" başlıklı 129. maddesinin birinci fıkrasında;

"Hakaret suçunun haksız bir fiile tepki olarak işlenmesi halinde, verilecek ceza üçte birine kadar indirilebileceği gibi, ceza vermekten de vazgeçilebilir.”

Haksız tahrik ise, 5237 sayılı TCK’nun 29. maddesinde; "Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onsekiz yıldan yirmidört yıla ve müebbet hapis cezası yerine oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası verilir, diğer hâllerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir" şeklinde, ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenmiştir.

Ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenen haksız tahrik; kişinin haksız bir fiilin kendisinde oluşturduğu hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işlemesi durumunda kusur yeteneğindeki azalmayı ifade etmektedir. Bu halde fail, suç işleme yönünde önceden bir karar vermeksizin, dışarıdan gelen etkinin ruhsal yapısında meydana getirdiği karışıklığın bir sonucu olarak suç işlemeye yönelmektedir. Bu yönüyle haksız tahrik, kusurun irade unsuru üzerinde etkili olan bir nedendir. Başka bir anlatımla, haksız tahrik halinde failin iradesi üzerinde bir zayıflama meydana gelmekte, böylece haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altındaki kişinin suç işlemekten kendisini alıkoyma yeteneği önemli ölçüde azalmış bulunmaktadır.

Haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için;

a) Tahriki oluşturan bir fiil olmalı,

b) Bu fiil haksız bulunmalı,

c) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

d) Failin işlediği suç bu ruhi durumun tepkisi olmalı,

e) Haksız tahrik teşkil eden eylem, mağdurdan sadır olmalıdır.

Haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için kanunda bir zaman sınırlaması mevcut olmayıp, aradan uzunca bir zaman geçse bile önceki olayın etkisiyle suç işlenmişse tahrik hükümleri uygulanmalıdır.

Öte yandan haksız tahrik, haksız bir fiilden etkilenen failin ruhsal durumundan dolayı kusurunun azaldığı görüşüne dayanmakta olup, buna göre müşterek failler yahut fail ve şerikler arasında yalnızca şahsında bu koşullar gerçekleşen fail bakımından uygulanmalıdır.

İnceleme konusu somut olayda,