muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7799, Karar No: 2022/16593, Tarih: 22.11.2022

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı ile “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, gayrimenkulünün bedelinin tahsiline ilişkin olarak, gayrimenkulünü yola kalbeden hükmü şahsiyeti aleyhine açacağı bedel davasında müruruzamanın mevzuubahis olamayacağına ve bu itibarla da, hadisede Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinin tatbik kabiliyeti bulunmadığına ...” karar verilmiştir.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Dava konusu İzmir İli, Konak İlçesi, Köprü Mahallesi, 791 ada 26 (ifrazen 791 ada 66 ve 67 ) parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde ve taşınmazın fiilen el atılan kısmının bedelinin davalı idareden tahsiline, dosya içerisindeki yazı cevapları ile dava konusu taşınmazın paydaşları tarafından açılan ve Dairemiz denetiminden geçen (2018/12904 Esas, 2019/19276 Karar sayılı ilam) dava dosyasında taşınmaza 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığının kabul edildiği de gözetilerek; dava konusu taşınmaza 04.11.1983 sonra el atıldığının kabulü ile nispi harç ve vekalet ücreti hükmedilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin bir numaralı alt bendi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının davalı idareden alınmasına,22.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2064, Karar No: 2014/4491, Tarih: 07.04.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/2064 E.  ,  2014/4491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 06.01.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 02.01.2013 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davalılardan ...'ın...'da ikamet ettiği anlaşıldığından bu davalıya yapılması gereken tebligat için hükmü duruşmalı temyiz eden davacı ... vekiline 40.00 TL'lik bir adet yurtdışı tebligat ücretinin maliyeye yatırtılarak makbuzunun Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 07.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23196, Karar No: 2020/2663, Tarih: 19.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/23196 E.  ,  2020/2663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ...., ...Temizlik Reklam ... Güvenlik Hayvancılık Orman Ürünleri İnşaat Taahüt Gıda Özel Eğitim Hizmetleri Tic.San. Ltd.Şti. ile T.C.... vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1- Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı ... Temizlik Şirketi ile davalı ... Temizlik Şirketi vekillerinin tüm, davalı Bakanlık vekilinin aşağıdaki sebebin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davalı Bakanlığın Harçlar Kanunu’ nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu tartışmasız olup, Mahkemece harçtan muaf olan davalı Bakanlığa harç yükletilmesi bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. Maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının karar ilam harcı ile yargılama giderine ilişkin paragraflarının tamamen çıkartılarak yerlerine;

“- Davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan, bakanlık aleyhine karar-ilam harcına hükmedilmesine yer olmadığına,

Kabul edilen miktar üzerinden alınması gereken 532,26 TL. karar-ilam harcından davacının yatırdığı 148,40 TL. harcın mahsubu ile bakiye 383,86 TL. karar-ilam harcının davalı şirketlerden müştereken ve müteselsilen tahsili ile hazineye irat kaydına,

- Davacının yaptığı harçlar hariç toplam 767,00 TL. yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen, 210,35 TL. harç masrafının sadece davalı şirketlerden müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, “paragraflarının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’ nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/ 8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harçlarının istekleri halinde temyiz eden şirketlere iadesine, 19.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18208, Karar No: 2014/1922, Tarih: 11.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/18208 E.  ,  2014/1922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 16.09.2011 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu ... Köyü 359 parsel numaralı taşınmazın 16.09.2011 olan değerlendirme, somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 626 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 03.03.1997, ... ilçesi Alan Mahallesi 577 ada 8 parsel sayılı taşınmazın 29,11.2007, ... ilçesi ... Mahallesi 1382 Ada1 parsel sayılı taşınmazın 21.02.2007 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen 626 ada 1 parselin değerlendirmeye esas alınan 03.03.1997, 577 ada 8 parselin 29.11.2007, 1382 ada 1 parselin 21.02.2007 tarihli (alıcı, satıcı, satış bedeli ve miktarını gösterir) tapu kaydı ile akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu 359 parsel sayılı ile somut emsal alınan 626 ada 1 parsel, 577 ada 8 parsel, 1382 ada 1 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6487, Karar No: 2021/10547, Tarih: 22.06.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/6487 E.  ,  2021/10547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Şirketin temizlik işini aldığı Fortisbank ... Şubesinde 05/03/2004-03/10/2008 tarihleri arasında çalıştığını, davalı Şirketin Bankayla anlaşmasının bitmesi nedeniyle davacıya ...'da bulunan ... Gazetecilik ve Matbaacılık A.Ş.'de işe başlaması için yazı tebliğ edildiğini, işbu yazının kötü niyetli olduğunu, iş akdinin haksız feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı, ücret, fazla çalışma, izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdinin haksız yere fesih edilmediğini, hizmet sözleşmesi ile tayin hususunu kabul ettiğini, tayin olunan yerde işe gitmediğini, devamsızlık tutanakları tutulduğunu, bunun üzerine davacıya ihtar çekilerek iki gün içerisinde mazeret bildirmemesi halinde iş akdinin fesih edileceğinin bildirildiğini, davacının işe gelmemesi ve herhangi bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle iş akdinin haklı olarak feshedildiğini, ücret ve izin alacağının da bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece bozma ilamına uyularak, davacının fazla mesai ücret alacağı talebi hususunda araştırma yapıldığı, fazla mesai ücret alacağı yönünden farklı bilirkişilerden rapor alındığı, bilirkişi Av. Bülent Akbulut'un 12/11/2020 tarihli ek raporunda davacının zamanaşımına uğramayan fazla mesai alacağı brüt olarak 5.781,36 TL hesap edildiği, dava dilekçesinde talep ettiği tutar 600,00 TL'nin toplamı olan 6.381,36 TL sı brüt, 4.562,10 TL net olarak fazla mesai alacağı bulunduğunun tespit edildiği, 12.12.2020 tarihli bilirkişi ek raporunda davacının çalıştığı banka çalışma saatleri dikkate alınarak ara dinlenmeler mahsup edilerek hesap yapılmış ise de, yine bozma ilamında belirtilen aylık ücreti aşan davacıya yapılan fazla ödemeler ilişkin mahsubun yapılmadığı, bu hususta bozmadan önce bilirkişi Sinem Ermumcu tarafından 27.05.2015 havale tarihli ek bilirkişi raporunda davacıya ödenen brüt ücret tutarları üzerinden çalışmanın geçtiği dönem ki asgari ücret tutarları düşülerek brüt 4.593,42 TL davacıya fazla ödeme yapıldığının belirlendiği, bozmadan sonra banka çalışma saatlerine göre alınan ek raporda belirlenen meblağ olan 6.381,36 TL sı brüt fazla mesai ücret alacağından, brüt 4.593,42 TL aylık ücreti aşan ödemeler mahsup edilerek brüt 1.787,44 TL fazla mesai alacağının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-) Davalı Temyizi Yönünden:

Temyiz:

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-) Davalı Temyizi Yönünden:

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Dosya içeriğine göre; hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar 1.787,44 TL. olup, karar tarihi itibari ile 4.270,00 TL kesinlik sınırı kapsamında kaldığından davalı vekilinin temyiz isteminin 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 427., 432. maddeleri uyarınca REDDİNE,

2- Davacı Temyizi Yönünden:

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlığın geldiği bu safhada, bozma ilamına uyularak kabul edilen fazla çalışma alacağının isabetli belirlenip belirlenmediğinin açıklığa kavuşturulması gereklidir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak alınan bilirkişi raporuyla tespiti yapılan fazla çalışma alacağından, bozmadan daha önce alınan 27.05.2015 havale tarihli ek bilirkişi raporuyla ödendiği tespit edilen toplam brüt 4.593,42 TL.’lik tutar mahsup edilerek fazla çalışma alacağı belirlenmiştir.

Oysa ki, bozmadan sonra hükme esas alınan bilirkişi raporuyla 2006/Kasım ilâ 2008/Ekim arasındaki fazla çalışma alacağı hesaplanmasına rağmen, ödendiği kabul edilen toplam brüt 4.593,42 TL.’lik ödeme 2005/Aralık ilâ 2008/Eylül aylarına ilişkindir. Dolayısıyla, Mahkemece mahsup işleminin 2006/Kasım ilâ 2008/Ekim aylarında yapılan ödemelere hasren yapılması gerekirken bu aylar dışındaki yapılan ödemelerinde mahsuba dahil edilmesi isabetsizdir.

Bu durumda, hüküm altına alınan fazla çalışma alacağının yanılgılı değerlendirmeyle eksik hesaplanması tekrar bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 22.06.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/839, Karar No: 2013/1958, Tarih: 07.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/839 E.  ,  2013/1958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 21/10/2004 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/11/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak maddi ve manevi tazminata hükmedilmesini istemiştir. Yargılamanın devamı sırasında düzenlenen tazminat bilirkişi raporunda, destek zararının istemden fazla hesaplanması üzerine; davacı, 01/11/2010 günlü ıslah dilekçesini vererek dava dilekçesindeki talep sonucunu artırmış ve bilirkişi raporunda belirlenen zarar miktarına göre bakiye zararını istemiştir. Davacının ıslah dilekçesinde ileri sürdüğü istem, yeni bir dava niteliğinde olmayıp dava dilekçesindeki istek sonucunun artırılması biçimindedir. Bu nedenle sadece dava dilekçesine karşı ileri sürülebilecek olan zamanaşımı itirazı ıslaha karşı ileri sürülemez. Islah, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 176. ve devamı maddelerinde düzenleme altına alınmıştır. Anılan kanunun 177/1 maddesinde de ıslahın, tahkikatın sona ermesine kadar yapılabileceği açıkça düzenlenmiştir. Şu durumda, ıslaha karşı zamanaşımı definde bulunulamaz. Zira ıslah, yeni bir dava olmayıp sadece dava dilekçesinde yapılan bir değişikliktir. Açıklanan yasal düzenleme karşısında; yerel mahkemece, ıslah ile artırılan bölümün zamanaşımı nedeniyle reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

2- Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın

gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda, her ne kadar ölenin çocukları olan ... ve ... yararına takdir edilen manevi tazminat miktarları makul ise de; ölenin eşi olan davacı ...’un manevi tazminat alacağından, yerinde olmayan gerekçelerle indirim yapılması doğru değildir. Olayın oluşu, kusur durumu, adı geçen davacının ölene olan yakınlık derecesi ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı azdır. Davacı ... yararına daha üst düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

3- Destekten yoksunluk tazminatı hesaplarında dikkat edilmesi gereken hususlardan biri, dul eşin yeniden evlenme ihtimalinin nazara alınması keyfiyetidir. Hesaplama, bilinmeyen dönem için farazi bazı kriterlere göre yapılmakta ise de; evlenme ihtimali belirlemesinde dul eşin hesap tarihi itibari ile evlenip evlenmediği tespit edilebilir bir olgudur. Hükme esas alınan ek raporda, olay tarihinde davacının 30 yaşında olmasına ve 18 yaşından küçük iki çocuğunun bulunmasına göre evlenme ihtimali belirlenmiştir. Ancak 1974 doğumlu olan davacının ek rapor tarihine (37 yaşına) kadar hala evlenmediği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Şu halde, mahkemece davacı eşin nüfus tablosu dosya arasına getirtilerek, medeni hali belirlenmeli ve eğer eş hala evlenmemiş ise rapor tarihindeki yaşına göre evlenme ihtimali bulunup bulunmadığı hususunda ek rapor alınmalıdır. Kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

4- Mahkemece hükme esas alındığı belirtilen 19/10/2011 tarihli ek raporda, davacı çocuklar yararına hesaplanan destek tazminatları, mahkemece kabul edilen miktarlardan açıkça fazladır. Bu hususta kararda gerekçe bulunmadığından, mahkemece belirlenen miktarlara ne şekilde ulaşıldığı tespit edilememiştir. Bilirkişi raporunda desteğin bölüşük kusuru nedeni ile indirim yapılmış olması da gözetildiğinde; hesaplanan miktarlardan herhangi bir indirim yapılmaması gerekirken aksi şekilde hüküm kurulmuş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ; Temyiz edilen kararın yukarıda (1-2-3-4) nolu bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17526, Karar No: 2023/13728, Tarih: 04.10.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/17526 E.  ,  2023/13728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2023/242 E., 2023/452 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; 22.12.2022 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın; davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece 29.03.2023 tarihli karar ile ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken ... ... sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini; ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek ödenmeyen ücret farkı, ilave tediye farkı ve ikramiye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra da ilgili düzenlemeler uyarınca eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.11.2021 tarihli kararı ile; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 26.01.2022 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 28.04.2022 tarihli ilâmı ile; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davacı vekili tarafından Yüksek Hakem Kurulu kararı ile yürürlüğe girip 31.10.2020 tarihine kadar uygulanması gereken toplu ... sözleşmesi uyarınca fark ücret talebinde bulunulduğu, arabuluculuk başvuru tarihi itibarıyla imzalanmış bir toplu ... sözleşmesi olmadığı ve talep de mevcut olmadığı hâlde 01.01.2021 tarihinden sonraya ilişkin fark ücretin hesaplanmasında, 08.09.2021 imza tarihli ve 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesinin “Ücret zammı” başlıklı 33 üncü maddesi hükmü esas alınarak ... ... sözleşmesi doğrultusunda belirlenen temel ücrete %12 oranında ücret zammı uygulanmasının hatalı olduğu, davacının ikramiye alacağına en yüksek işletme kredisi faizini geçmemek üzere bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize hükmedilmesi gerektiği, 01.11.2020-31.12.2020 tarihleri arasındaki dönemde işyerinde uygulanan toplu ... sözleşmesine göre bir hesaplama yapılabilmesi için davacı yönünden 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesindeki şartların mevcut olup olmadığının belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar