muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2656, Karar No: 2013/7378, Tarih: 04.12.2013

Bu durum karşısında, "özel kanun, genel kanun; önceki kanun, sonraki kanun" gibi ilkeler artık önemini yitirmiştir.

Bu düzenlemelerden sonra, Anayasa'nın 90. maddesinin son fıkrası gereğince usulüne göre onaylanmış ... ve Eki protokollerin hükümlerinin kanun ile çatışması halinde artık sözleşme ve ek protokollerin esas alınacağı netleşmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarında; Bir kamu görevlisi, A.İ.H.

Sözleşmesinin 2. ve 3. maddelerine aykırılıktan (ihlalden) suçlandığında, yargılamasında dava zamanaşımının esas alınamayacağı, özel ve genel af uygulanmasına izin verilemeyeceği vurgulanmıştır. (Bkz. ...'ın Türkiye'ye karşı açtığı dava no 32446/96, 55. parağraf, 2 ... 2004, Okalı'nın Türkiye'ye karşı açtığı dava no 52067/99, 76. parağraf, CEDH, 2006 yılı)

Müşteki ... ...'in vekilinin idam edilen...'in ... ... 2 nolu Askeri Mahkemesinin 17.02.1981 tarih ve 1981/71 esas sayılı kararı ile idama (ölüm cezası) mahkum edilmesi, kararının onanması sonucu 10.06.1981 tarihinde idam kararı infaz edilmiştir.

Bu durum ...'nin 2. maddesinin "Herkesin yaşam hakkı yasa tarafından korunacaktır." bu tümceden sonra gelen "Hiçkimse yasanın ölüm cezası ile cezalandırdığı bir suçtan dolayı bir MAHKEME TARAFINDAN HÜKMEDİLEN CEZANIN İNFAZ EDİLMESİ DIŞINDA yaşamından yoksun bırakılmayacaktır." düzenlemesi karşısında iddianın yasal mesnedi bulunmayacaktır. ... Mahkemesinin ölüm cezası kararının adil olup olmadığı ile evrensel hukuk kaidelerine uygun olup olmaması, ileri sürülen itiraz çerçevesinde değerlendirme konusu dışında bulunmaktadır. ... itibariyle; ölüm cezası bağımsız bir mahkeme kararı sonucu gerçekleşmiştir.

Bu itibarla; somut olayda ... 2. maddesinin ihlalinden sözetmek mümkün değildir. Kaldı ki, Türkiye Cumhuriyeti ölüm cezasını "2001 yılında kısmen, 2004 yılında yapılan Anayasa değişikliği ile de her koşulda kaldırmıştır." Anayasa'nın 38/8 maddesine göre; "ölüm cezası verilemez." Bu iyileştirme ile ...'nin Ek 6 ve 13. protokollerine uyum sağlanması için gerçekleştirilmiştir.

İdam edilen... olayının, CMK.nun 309. maddesine konu edilmesi bu nedenle mevzuata uygun görülmemiştir.

Bu istemin, gerek dava zamanaşımı olgusu (30 yıl sonra), gerek ... 2. maddesi, gerekse iç hukuk hükümleri uyarınca dinlenilmesi olanağı bulunmamaktadır.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi hükümleri ve Eki protokollerde; sözleşmenin 2. ve 3. maddelerine ilişkin ihlallerden, suçun işlenmesinden itibaren dava zamanaşımı uygulanmayacağına ilişkin açık bir hüküm mevcut değildir. Ancak, 1949 tarihli Cenevre Sözleşmesinde belirtilen "savaş suçları" ve "insanlığa karşı suçlar" bakımından dava zamanaşımı uygulanmayacağı öngörülmüştür.

İşkencenin yasaklanması ve yaşam hakkının korunması konularında; iç hukuktaki yasal düzenlemeleri, iki aşamada tesbit etmek gerekir. İç hukukumuzda; 7.5.2004 tarihinde Anayasa'nın 90/5 maddesinin 3. tümcesine kadar olan evrede; suç

İşkencenin yasaklanması ve yaşam hakkının korunması konularında; iç hukuktaki yasal düzenlemeleri, iki aşamada tesbit etmek gerekir. İç hukukumuzda; 7.5.2004 tarihinde Anayasa'nın 90/5 maddesinin 3. tümcesine kadar olan evrede; suç

ve cezada kanunilik ilkesi uyarınca dava zamanaşımının uygulanamayacağının pozitif hukuk açısından ileri sürülemeyeceği Anayasa'nın 90/5 fıkrasının 3. tümcesinin yürürlüğü tarihinden itibaren ise ... 2. ve 3. maddelerindeki suçlar yönünden dava zamanaşımının uygulanamayacağı açıktır. Anayasa'nın bu değişikliği belirtilen suçlar için bir milattır. Bu tarihten sonra AİHM.nin kararlarının, iç hukukta da hüküm ifade ettiği ortadadır. Türkiye bu ve benzeri fiillerden ötürü çıkan A.İ.H.Sözleşme ve protokolleri zamanında kabul etmemiştir. Ağırdan, alttan alarak sözleşmelerin onaylanmasını çok geçiktirmiştir.

Vurgulanan tüm sözleşme hükümlerinin onaylanması yalnız başına uygulama için yeterli değildir. Nihayet, 7.5.2004 tarihli Anayasa değişikliği prüzleri, tereddütleri bertaraf etmiştir.

Somut olayımıza dönüldüğünde; 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102, 103, 104. maddelerinin dava zamanaşımına ilişkin iç hukuk hükümleri, belirtilen 7.5.2004 tarihine kadar anılan işkence ve yaşam hakkının ihlaline ilişkin, kamu görevlilerinin işlediği iddia edilen eylemlerdeki dava zamanaşımının üst sınırı olan 8 ve 20 yıllık süreler dolmuş bulunmaktadır. 2004 tarihine kadar iç hukuk hükümleri ile aynı derecede kabul edilen uluslararası sözleşme hükümleri, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2/2. maddesi karşısında şüphelinin lehine olan önceki kanunun uygulanacağı hükmü itibariyle; suçlamalara konu edilen fiiller, dava zamanaşımına uğramaktadır. Bu bağlamda, suçların işlendiği ifade edilen 1980 tarihinden, 2004 tarihine kadar 20 yıllık dava zamanaşımı süresi dolmuştur. İç hukuk hükümleri, failin lehinedir. Uluslararası sözleşmede hükümlerin zamanaşımının dolduğu tarih itibariyle şüphelinin aleyhinde uygulanmasını zorunlu kılan bir normu ifade etmediğinden, uygulaması mümkün değildir.

Ayrıca, 765 sayılı Türk Ceza Kanunun, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu hükümlerine göre ... 2. ve 3. maddesinde öngürülen suçlar açısında dava zamanaşımı işlemeyeceği yönünde herhangi bir hüküm taşımamaktadır.

Konuya hangi açıdan yaklaşılırsa yaklaşılsın, faili meçhul şüpheli veya şüpheliler yönünden davalar, zamanaşımına uğramıştır.

Bu itibarla; ... ..., canavarca his şevkiyle veya işkence ile öldürme suçlarının faili meçhul şüpheliler hakkında yapılan soruşturma sonucunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 13.07.2012 tarihli ve 2012/8570 soruşturma, 2012/22160 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... Ağır Ceza Mahkemesinin 22.11.2012 tarihli ve 2012/1832 değişik ... sayılı kararı usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından,

CMK.nun 309. maddesi gereğince kanun yararına bozulmasına ilişen istem yerinde görülmediğinden reddine karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2014/14369, Karar No: 2015/2137, Tarih: 18.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/14369 E.  ,  2015/2137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/06/2014 tarih ve 2010/1614-2014/189 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ...'nın müvekkili şirket bünyesinde 01/05/1989 - 28/07/2010 tarihleri arasında çalıştığını, iş çıkışı olan 28/07/2010 tarihinden hemen sonra yine müvekkili şirkette çalışmış olan ..., ...., .... ve ... ile birlikte davalı şirketi kurduklarını, dolayısıyla davacı şirket ile davalı şirketin faaliyet konularının aynı olduğunu, davalı ...'nın müvekkili şirkette 21 sene çalışmış olması sebebiyle müvekkili şirketin müşterileri ile temas kurabilecek nitelikte olduğunu, müvekkili şirketin ... ve .... ( .....) ile 21 sene çalışmış olması sebebiyle elde ettiği bilgileri de kullanarak müşteriler ile tanışıklığını da kullanarak anlaşma yaptığını, bu sebeple müvekkilinin yıllardır hizmet verdiği müşterilerini kaybettiğini, müvekkili şirketin ... ve ... ile yapmış olduğu sözleşmeler kapsamında cirolarının oldukça yüksek olduğunu, davalıların bu şirketlerle yaptığı sözleşme sebebiyle müvekkili şirketin büyük kayıplar yaşadığını, çalışmakta olan işçilerin işlerine son verdiklerini, ...'nın müvekkili şirketten elde ettiği bilgileri kullanarak şirketi zarara uğrattığını, davalıların eylemlerini TTK'nın 56. maddesine göre haksız rekabet teşkil ettiğini, bu kapsamda davalıların büyük oranda zenginleştiğini ileri sürerek, haksiz rekabetin önlenmesine, fazlaya ilişkin haklarının saklı kalması kaydı ile şimdilik 100.000,00 TL maddi tazminat ile 400.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan faizleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davalı ...'nin davacı şirket bünyesinde uzun yıllar çalıştığını, BK'nın 348. maddesi kapsamında rekabet yasağına ilişkin yazılı herhangi bir sözleşme bulunmadığını, BK'nın 348. maddesi, yazılı sözleşme bulunmaması halinde akdin sona ermesinden sonra işçinin kendi namına iş yapmasına izin verdiğini, müvekkillerinin Ticaret Kanunu kapsamında haksız rekabet olarak nitelendirebilecek herhangi bir eylem ve işleminin bulunmadığını, müvekkilinin 21 yıllık tecrübesini kendi işletmesinde dürüstlük kuralları çerçevesinde kullandığını, aksinin kabulü halinde bir işte çalışmış olan kişinin hayatı Boyunca aynı konuda faaliyet yapamayacağı sonucunu doğuracağını, müvekkilinin hakikata

aykırı, kötüleyici, yanlış nitelikli beyanlarının bulunmadığını, çalışanın çalıştığı süre içerisinde müşteriyi tanıması hatta ticari sırlara vakıf olması önceki iş vereni ile rekabette bulunmasına engel teşkil etmeyeceğini, bu durum önceki iş verene zarar vermiş olsa dahi hukuka aykırı olmadığını, haksız rekabet oluşabilmesi için şirketin sırlarının hukuka aykırı bir şekilde elde edilmesi ve bunlardan haksız bir şekilde faydalanılması gerektiğini, müvekkilinin hukuka aykırı elde ettiği ve haksız kullandığı bir ticari sırrın söz konusu olmadığını, davacının katıldığı ihalelerin kamuya açık olduğunu, ddavacının herhangi bir zararının söz konusu olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ...'nın yaklaşık 21 yıl davacı şirkette çalıştığı, işten ayrıldıktan sonra bir kısım arkadaşları ile birlikte davalı şirketi kurdukları ve davalı şirket ile davacı şirketin aynı konuda faaliyet gösterdiği, işçinin işinde zamanla kazanmış olduğu ve kendisinin ayrılmaz bir parçası haline gelen mesleki bilgiler ve tecrübeler sır kapsamında değerlendirilemeyeceği, zira bu durum hayatın normal akışı içerisinde gerçekleştiği, ortada iğfal suretiyle ele geçirilen herhangi bir sırrın bulunmadığı, hüsnüniyet kurallarına aykırı bir şekilde elde edilen veya öğrenilen bir bilgi bulunmadığı gibi bunlardan haksız yere faydalanıldığına dair dosyada bir bilgi de olmadığı, BK'nın 348. maddesi kapsamında taraflar arasında yazılı bir sözleşme bulunmadığı, davalı şirket ile davalı ...'nin bahsi geçen sözleşmelere rekabet ortamında girdikleri ve dava dışı şirketlerin daha karlı olması sebebiyle davalılar ile sözleşme imzaladıkları, davalıların bu sözleşmeleri imzalamadan önce davacı şirketin ihaleler için vereceği teklif miktarını öğrendiklerine dair dosyada bir bilgi de bulunmadığı, sadece davalı ...'nin daha önce davacı şirkette çalıştığından bahisle iş bu davanın açıldığı, diğer bir ifade ile iş verenin hizmetinde çalışan bir işçinin çalışma süresince doğal olarak edinmiş olduğu bilgi birikimini ve teknik gelişmesini yeni çalıştığı şirkette veya kendi adına kuracağı bir işletmede kullanması bu bilgi ve tecrübelerden faydalanması kişisel gelişim kapsamında değerlendirildiğinde haksız rekabetin konusu olamayacağı, bu takdirde bir iş yerinde çalışan kişinin iş yerinden ayrıldıktan sonra yılların getirmiş olduğu tecrübe ve birikimi geri kalan ömrü süresince kullanamayacağı sonucunu doğuracağı gerekçesiyle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1047, Karar No: 2019/11761, Tarih: 01.07.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/1047 E.  ,  2019/11761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dosya kapsamında Av. ... tarafından sanık hakkındaki adli kontrol kararına itiraz dilekçesi ekinde sunulan usulüne uygun düzenlenmiş vekaletname örneği yer aldığı halde adı geçen avukatın duruşmadan haberdar edilmesi ve yokluğunda verilen hükmün de tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeyerek sanığın savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Müştekinin aşamalardaki beyanlarına göre, sanığın yanında bulunan temyiz dışı sanık ve kimliği tespit edilmeyen üçüncü bir şahısla birlikte müştekinin ikametinin bulunduğu apartmana girerek müştekinin ikametinin giriş kapısını açmaya çalıştıkları anlaşıldığından konut dokunulmazlığının ihlali suçunun tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

3-Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Elbistan 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08/04/2014 tarih ve 2013/376 E – 2014/178 K. sayılı ilamının 07/05/2014 olan kesinleşme tarihi ile suç tarihinin aynı olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan İskenderun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/12/2010 tarih ve 2010/413 E – 2010/833 K sayılı, 14/03/2011 kesinleşme tarihli ilamında yer alan konut dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin erteli 10 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 01/07/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2971, Karar No: 2013/10337, Tarih: 19.11.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/2971 E.  ,  2013/10337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmaz ilişkin olarak 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi uyarınca yörede yapılan çalışmadan önceki ve sonraki tapu kayıtlarının getirtilmesi,

2) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; 1946 yılında kesinleşmiş orman kadastrosu, 1976 yılında yapılan aplikasyon, 2. madde haritaları, 1987 yılında yapılan aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların, orman kadastrosu ile aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle gösterilecek, müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 19/11/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12650, Karar No: 2012/11329, Tarih: 14.05.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/12650 E.  ,  2012/11329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Şartlı tehdit, sarkıntılık, 6136 ... Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-6136 ... Kanuna muhalefet suçuna ilişkin temyizde;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma ... bulunmadığı halde mahkemece yasaya aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla Yasa yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 ... Yasanın 8/1 ve 1412 ... CMUK'nın 317. maddesi uyarınca yakınan ... vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Şartlı tehdit ve sarkıntılık suçlarına ilişkin temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. UYAP'tan temin edilen nüfus kaydına göre sanığın 3.11.2008 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, katılan ... vekilinin temyiz nedenleri bu sebeple yerinde bulunmakla, TCY'nın 64/1. ve 5271 ... CMK'nın 223. maddeleri uyarınca tebliğnameye aykırı olarak KAMU DAVALARININ DÜŞÜRÜLMESİNE, 14/05/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/873, Karar No: 2019/4730, Tarih: 09.04.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/873 E.  ,  2019/4730 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin devamlı yol orta çizgisi olmadığı için olayda bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına, kaza tespit tutanağında yol devam çizgisi olmadığına; katılan vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın idaresindeki araç ile gündüz vakti, 12 metre genişliğindeki, çarpma noktası .... sokak kavşağına kadar iki yönlü, .... sokağı kavşağından sonra tek yönlü olan ve kontrolsüz T kavşağın 30 metre öncesinde devamlı yol orta çizgisi dolayısı ile sollama yasağı bulunan yolda; önünde seyreden ticari taksiyi solladığı esnada, sağ taraftan yola giren yayaya çarptığı olayda; taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölmesine neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması ile olayın meydana geldiği T kavşağın 30 metre kadar öncesinde devamlı yol orta çizgisinin olması nedeni ile sollama yasağı olduğu ve bilinçli taksirin unsurlarının gerçekleştiği gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesi hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6880, Karar No: 2023/8110, Tarih: 13.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/6880 E.  ,  2023/8110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1304 E., 2023/20 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 5. İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/151 E., 2018/294 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespitine ilişkin davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı şirket ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı şirket ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 21.05.2008 - 05.11.2011 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının tespitini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Feri müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "davanın kabulüne, davacının davalı ..........., Peyzaj ve Fidancılık San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne ait işyerinde hizmet akdine tabii olarak 21.05.2008 - 05.11.2011 tarihleri arasında sigorta primine esas kazancın alt sınırından kesintisiz çalıştığının tespitine, Kuruma bildirilen günlerin infazda nazara alınmasına" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket ve fer'i müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı şirket vekili, davanın hak düşürücü süreye uğradığını, davacının dinlettiği tanık beyanlarının davacının iddiasını sübuta erdirmediğini, tanık beyanlarının subjektif nitelikte olup hukuken itibar edilemeyeceğini, kamu tanıklarının birbirleri ile çelişkili beyanlarda bulunduklarını, davalı tanıklarının savunmalarını doğrular şekilde beyanda bulunduklarını, eksik araştırma ile karar verildiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

Feri müdahil Kurum vekili, davacının, davasını ispat edemediğini, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, davanın reddi gerektiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri