muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10408, Karar No: 2016/13227, Tarih: 28.09.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/10408 E.  ,  2016/13227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

11.01.2011 tarihinde 6099 Sayılı Kanunun 3. maddesiyle 7201 sayılı Tebligat Kanunu'un 10. maddesine eklenen 2. fıkraya göre; "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.". Tebligat Kanununun uygulanmasına dair yönetmeliğin bilinen adreste tebligat başlıklı 16/2.maddesinde "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır" denilmiştir.

Yukarıda açıklanan kanun ve yönetmelik hükümlerine göre öncelikle davalının bilinen son adresine tebligat çıkarılacak, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde ise, bu kez muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre çıkarılacaktır. Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddelerini farklı şekilde yorumlayarak muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine başka adresi bilinmiyor diyerek doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması doğru olmaz. Bu davranış Anayasanın 36. maddesine aykırı olur ve muhatabın savunma hakkının kısıtlanması anlamına gelir.

Davacı dava dilekçesinde, davalının ... ilinde yaşadığını belirtmiş, mahkemece, davalı kadının bilinen en son adresi araştırılmadan dava dilekçesi ve ön inceleme duruşma günü ve tahkikat aşamasına geçildiği doğrudan davalının mernis adresi olan .../... adresine Tebligat Kanunun 21/2. maddesi uyarınca tebliğ edilmiştir. Bu durumda dava dilekçesi ve ön inceleme duruşma günü ve tahkikat aşamasına geçildiğine dair tebliğler usulsüz olup, davalının savunma hakkı kısıtlanmıştır. O halde mahkemece öncelikle Tebligat Kanununun 10/2. maddesi gözetilerek davalının bilinen en son adresi tespit edilerek dava dilekçesinin usulüne uygun tebliği ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden tebligatların doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre çıkartılması usul ve yasaya aykırı olup (HGK. 17.12.2014 tarih, 2013/12-1372 esas, 2014/1065 karar) hükmün bu sebeple bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 28.09.2016 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/10624, Karar No: 2021/14900, Tarih: 26.10.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/10624 E.  ,  2021/14900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Davacı, evlenmek istediğini ancak büyüklerinin izin vermemesi nedeniyle kaçarak evleneceğini iş yerindeki üstlerine sözlü olarak bildirerek işe gelmeyeceğini beyan ettiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 01.02.2013-12.02.2013 tarihleri arasında mazeret bildirmeden işe gelmediği için noterden keşide edilen ihtarname ile işe gelmeme nedenini bildirmesinin, aksi takdirde iş sözleşmesinin feshedileceğinin bildirildiğini, ihtarnameye cevap verilmediğini, iş sözleşmesinin 18.02.2013 tarihi itibariyle feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve aldırılan bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne dair verilen karar; davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 02.05.2016 tarihli kararıyla, iş sözleşmesinin devamsızlık nedeniyle işverence feshi, işveren açısından haklı nedene dayandığı, bu durumda, davacının kıdem tazminatı isteminin reddi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemenin 03.01.2017 tarihli kararıyla, bozma kararına karşı direnilmesine karar verilmiştir.

Direnme kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 25.05.2021 tarihli kararıyla, davacı işçinin ailesi tarafından onaylanmayan evliliği yapabilmek için B.K. isimli kişiyle anlaşarak kaçtığı, bu dönemde evlilik için resmî işlemleri yaptığı, hakkında tutanak düzenlenen sürede işe devam etmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu dikkate alındığında somut olayın özelliklerine göre makul sürede işe devamsızlığın mazerete dayandığı,bu maddi ve hukukî olgulara göre, davacı işçinin devamsızlığı haklı bir mazerete dayandığından, iş sözleşmesinin işçinin devamsızlığı nedeniyle işverence feshedilmesi haksız bir fesih niteliğinde olduğu, hâl böyle olunca direnme kararının yerinde olduğu kabul edilerek, Dairemizce alacağın miktarı yönünden bir inceleme yapılmadığından bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 25.05.2021 tarihli kararıyla, dava dosyasının Dairemize gönderilmesi üzerine, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün

temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 26/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3325, Karar No: 2011/952, Tarih: 03.03.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/3325 E.  ,  2011/952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 119 ada 1 parsel sayılı 8714.49 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle eşit paylarla Şahismail çocukları ..., ....ve ...... adlarına tespit edilmiş; tutanağın beyanlar hanesinde ..... oğlu...'ın ölü olduğu belirtilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde vergi kaydı, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davacının taksime dayanarak çekişmeli taşınnmazın müstakilen adına tescili istemiyle dava açıp, taksimi kanıtlayamamasına, taksimin kanıtlanamaması nedeniyle terekesinin iştirak halinde mülkiyet hükümlerine tabi olup davacının sadece kendi miras payına dayalı olarak talepte bulunmasının mümkün bulunmamasına, taşınmazın irsen intikal ve taksimen davalılar adına tespit edilmiş olması nedeniyle taksimen irs ilişkisinin sona erip davalıların üçüncü şahıs konumunda bulunmasına, bu durumda davanın tereke içinde olmamasına, mirasçı ile üçüncü şahıslar arasındaki davada miras payına dayalı olarak talepte bulunmanın mümkün bulunmamasına, kaldı ki davacının çekişmeli taşınmazın terekeye döndürülmesini talep etmemesi ve yargılama sırasında talebini miras payına hasretmemesine göre hükme yöneltilen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 03.03.2011 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Dava konusu taşınmaz miras yolu ile gelen hakka, paylaşmaya ve zilyetliğe dayanılarak davalılar adına tespit edilmiştir. Davacı, taşınmazın adına tescili istemi ile dava açmış ve babası... adına kayıtlı vergi kaydına dayanmıştır. Taşınmaz başında yapılan keşifte ise davacı vekili, taşınmazın öncesinde ortak miras bırakan...'a ait olduğu, mirasçıları arasında yapılan paylaşma sonunda davacıya kaldığı ve halen de davacının zilyet olduğunu ileri sürmüştür.

KARŞI OY

Dava konusu taşınmaz miras yolu ile gelen hakka, paylaşmaya ve zilyetliğe dayanılarak davalılar adına tespit edilmiştir. Davacı, taşınmazın adına tescili istemi ile dava açmış ve babası... adına kayıtlı vergi kaydına dayanmıştır. Taşınmaz başında yapılan keşifte ise davacı vekili, taşınmazın öncesinde ortak miras bırakan...'a ait olduğu, mirasçıları arasında yapılan paylaşma sonunda davacıya kaldığı ve halen de davacının zilyet olduğunu ileri sürmüştür.

Taşınmazın öncesinin tarafların ortak miras bırakanı...'a ait olduğu mahkemece toplanıp, değerlendirilen delillerle belirlenmiş olup, bu yön tarafların da kabulündedir. Mahkemece, "İsa terekesinin" paylaşılmadığı, "elbirliği mülkiyeti" (iştirak) hükümlerine tabi olduğu, T.M.K 702/2. md. göre mirasçılar her ne kadar tereke adına tek başına dava açabilirlerse de, dava konusu yerlerin kendi adlarına tescilini istemelerinin olanaklı olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; sayın çoğunluk tarafından da bu gerekçe isabetli görülerek hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Her ne kadar taşınmaz paylaşma olgusuna dayanılarak davalılar adına tespit edilmiş ise de; mahkemenin de kabulünde olduğu gibi, İsa Yılmaz mirasçıları arasında tüm mirasçıların katıldığı geçerli ve rızai bir paylaşma bulunmamaktadır. Bu durumda davacı ve davalılar aynı miras bırakanın mirasçıları olduklarından terekeye karşı 3. kişi konumunda bulunduklarından söz edilemez. Hal böyle olunca "çoğun içinde az da vardır" düşüncesi ve usul ekonomisi de göz önüne alındığında davacının talebinin, miras payının adına tescili istemini de içerdiğinin kabulü gerekir. Bu nedenle hükmün BOZULMASI düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2023/1472, Karar No: 2023/2642, Tarih: 11.09.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/1472 E.  ,  2023/2642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2014/616 E., 2022/746 K.

HÜKÜM/KARAR : Asıl dava kabul, birleşen dava kısmen kabul

Taraflar arasındaki asıl davada alacak, birleşen davada itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece asıl davanın kabulüne, birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Asıl davada davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalının 16.10.2004 tarihli genel kurulda kararlaştırılan ödentilerden 14.000,00 TL borcu bulunduğunu ileri sürerek faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2.Birleşen davada davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalının 16.10.2004 tarihli genel kurulda belirlenen borcunu ödemediğini, hakkında başlatılan icra takibine karşı da haksız olarak itirazda bulunduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçelerinde özetle; müvekkilinin kooperatif üyeliğinden istifa ettiğini, kooperatif üyesi olmadığını, kooperatif ile arasında ibra sözleşmesi yapıldığını, bu nedenle kooperatife karşı herhangi bir borcu kalmadığını savunarak asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 08.12.2010 tarih ve 2008/343 E., 2010/340 K. Sayılı kararı ile 26.06.2004 tarihli genel kurul gündeminde ortakların ibralarına ilişkin bir madde yer almadığından ibra işleminin kabulüne ilişkin bir genel kurul kararının bulunmadığı, bu işlemin genel kurulda müzakere edilmediği, bu nedenle ibra işleminin geçerli olmadığı, ibralarına karar verilen ortakların ortaklık statüsünün devam ettiği, bu ortaklara tahsis edilen konutlar dışında başka konut kalmamasına rağmen başka şahısların kooperatife ortak olarak alınması ve bu kişilerin katılımıyla yapılan dava konusu alacakların bir kısmının kaynağını teşkil eden 16.10.2004 tarihli genel kurul ve müteakip yıllarda yapılan genel kurullarda alınan kararlar ve ihdas edilen borçların davalı ortak yönünden hiçbir hukuki sonuç doğurmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 23. (Kapatılan) Hukuk Dairesi'nin 2013/4829 E., 2013/7116 K. sayılı kararı ile davaya konu edilen alacağın, davalının istifasından önceki döneme ait inşaat finansmanı ve/veya genel giderlere ilişkin olup olmadığı, şayet istifa ettiği ve bu nedenle konutu iade etmesi gerektiği halde iade etmeyip, konutunu kullanmaya devam etmiş ve genel hizmetlerden yararlanmakta ise, bu yararlanmanın karşılığı olan genel giderlere ya da dairede oturmasına bağlı ecrimisil alacağına ilişkin olup olmadığı üzerinde durularak belirlenmesi, 16.10.2004 tarihli genel kurul toplantısında alınan kararın bu açıklamalar çerçevesinde değerlendirilmesi ve bu ödemeyi gerekli kılan borcun davalının ortaklıktan ayrılmasından önceki döneme ait olması halinde, davalının davacı kooperatife istifadan sonra ödediği anlaşılan 25.500,00 TL'nin 20.11.2004 tarihine taşınarak güncellenmesinden sonra dahi kooperatif borçlarından dolayı payına isabet eden bakiye borcunun kalıp kalmadığının irdelenip, taraflar arasında düzenlenen ibranamenin davalı ortağın kooperatif borcundan dolayı ödenmesi gereken payını hakkaniyet ve eşitlik ilkesine göre yansıtıp yansıtmadığının ve ayrılan ortakların ibranameye konu ödemeler dışında kooperatife borçlarının bulunup bulunmadığının belirlenmesinden sonra davalının davacı kooperatife borcunun olup olmadığı ve varsa miktarı saptanarak oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, asıl davanın kabulü ile yasal faiz oranının %100’ünü aşmamak koşuluyla davacı kooperatif genel kurul kararlarında öngörülen oranlarda temerrüt faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, birleşen dava yönünden itirazın 10.000,00-TL asıl alacak ve 5.533,14-TL işlemiş faiz olmak üzere 15.533,14-TL takip çıkış miktarı üzerinden devamına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu alacağın 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinden önce doğduğunu ve TBK'nın 88 ve 120 nci maddelerindeki sınırlamaların tacirlere uygulanamayacağı nazara alınarak; takip konusu alacağa takip tarihine kadar ve takip sonrasında, birleşen davada alacağa tahakkuk tarihinden itibaren genel kurul kararıyla hüküm altına alınan aylık %10 oranında temerrüt faizi uygulanması, icra inkar tazminatı yönünden kararın düzeltilerek onanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kooperatifin dava devam ederken 04.11.2015 tarihinde sicilden terkin edildiğini, daha sonra verilen ihya kararı sonrası davacının yeniden vekaletname vererek vekilini davada yetkilendirmesi gerekirken bu husus yerine getirilmediğini, karara dayanak alınan 2014/591 esas sayılı dosyada alınan raporun kooperatifin resmi defter ve kayıtlarına dayanarak hazırlanmadığını, ticari defterler ibraz edilmediğinden bilgisayar kayıtlarının doğruluğunun denetlenemediğini, defter asılları ibraz edilmediğinden noter tasdik durumu ile ilgili bilgi edinilemediğini, bu hususun araştırılması gerektiğini, sonradan oluşturulabilecek kayıtlara dayanılarak hazırlanan bilirkişi raporunun hüküm vermeye elverişli olmadığını, kooperatifin işbirliği içinde olduğu şirketlere borçlu olmadığı halde borçlu gösterildiği Karşıyaka 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin dosyasında verilen kararla tespit edildiği halde bilirkişinin bu kayıtlar doğruymuş gibi rapor hazırladığını, kooperatifin kendi hazırladığı bilançosuna dahi aykırı olarak işbirliği yaptığı şirketlerle mütemadiyen sözleşme ek sözleşme protokol yaparak kooperatifi borçlandırmasına ilişkin sonradan hazırlanan borçlandırıcı faaliyetlerin dayanağı açıklanmadan bilirkişilerce doğru kabul edildiğini, müvekkili ve istifa eden ortakların vergi sgk borçlarından istifa ettikleri dönem sonrasını da kapsayacak şekilde doğrudan ödeme yaptıklarını buna ilişkin kayıtların dosyaya sunulduğunu, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden doğan yükümlülüklerini kooperatife devreden Perspektif İnşaat'ın arsa sahiplerine gecikme tazminatı ödemediğini, arsa sahiplerinin gecikme tazminatı haklarından feragat ettiklerini, buna ilişkin belge dosya sunulduğu halde bilirkişilerce dikkate alınmadığını, Karşıyaka 7. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2021/740 Esas 2021/824 K. sayılı dosyasında bu şirkete olan tüm borçların ödendiği gibi 168.750 TL fazladan gecikme tazminatı ödenerek kooperatifin zarara uğratıldığı karara bağlanarak yöneticilerin cezalandırıldığını, Perspektif şirketinin kooperatiften alacağı olmadığı gibi haksız yere ödenen paranın kooperatife iadesi gerektiği, dairenin bu şirkete verilmesinin de dayanağı olmadığını, kooperatifin Sezen Mühendisliğe borcu olmadığı gibi fazla ödemesi olduğunu, ... A.Ş'ye olan borcun Çiğli inşaatlarına ait olduğunu, davaların akıbeti belli olmadan %20 üzerinden avukatlık ücreti olarak 100.800TL borç hesabı yapıldığını, avukatlık ücretinin davalar bitmeden yapılan hesaba eklendiğini, 2004 tarihi esas alınarak hesaplama yapılması gerekirken 12 yıl sonrasını içine alacak şekilde tahmini hesaplama yapıldığını, kooperatifin kaba inşaatını yapan Aydın inşaata borcu bulunmadığını, 2002 yılı itibariyle sözleşmeleri feshedildiğini, kooperatif varsa bu şirketin yaptığı icra takibi ve alacak davası bunu ortaya koyması gerektiğini, müvekkilinin ödemesinin 145.050 TL olduğunu, SGK ve vergi dairesi ödemeleri ile ödenen meblağın 149

.050 TL olduğunu, SGK ve vergi dairesi ödemeleri ile ödenen meblağın 149.984 TL olduğunu, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava, 16.10.2004 tarihli genel kurul kararı uyarınca aidat alacağının tahsili, birleşen dava ise bakiye alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3 ncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427 nci ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Davacı kooperatifin inşaatlarının bitmesi üzerine tapuların ve ibraname adı altında belgelerin düzenlenerek ortaklara verildiği, istifalarının kooperatifçe kabul gördüğü ancak 16.10.2004 tarihli genel kurul toplantısında ayrılanlar dahil her bir ortağın 20.11.2004 tarihinden itibaren taksitler halinde toplam 24.000,00 TL ödemesi yönünde karar alınması üzerine iş bu davaların açıldığı anlaşılmaktadır.

2. Ortaklıktan ayrılanlara verilen ibraname adı altındaki belgeyi düzenleme konusunda kooperatifin genel kurullarında yönetime bu konuda bir yetki verilmediği, yönetimce bir kısım ortaklarla imzalanan "İbraname" başlıklı belgeler ve bu belgeler içeriği doğrultusunda sonradan icra edilen işlemlerin icazet anlamında genel kurulca tasvip gördüğü yolunda karar alınmadığı anlaşılmaktadır.

3. Bu dosyada ve emsal dosyalarda davacı kooperatifin tüm kayıt, defter, belge ve dayanakları üzerinde uzman bilirkişilerce inceleme yaptırılarak 16.10.2004 tarihli genel kurul toplantısında alınan karara konu borcun kaynağının belirlenmesi ve ibranamenin davalı ortağın kooperatif borcundan dolayı ödemesi gereken payını hakkaniyet ve eşitlik ilkesine göre yansıtıp yansıtmadığı hususunun tespiti için kararın bozulmasına karar verilmiştir.

4.Mahkemece bozmaya uyularak dosya bilirkişi heyetine tevdi edilmiş olup alınan ilk raporda kooperatifin defter ve belgeleri incelenmiş alacakların borçları fazlasıyla karşıladığı tespit edilmiştir. Rapora itirazlar üzerine alınan ikinci raporda davalının kooperatiften ayrıldığı tarihte bilanço ve kayıtlarda yer alan borç ile 16.10.2004 tarihinde yapılan genel kurulda kararlaştırılan ödentiye esas borcun aynı olduğu, toplam güncel borcunun 478.513,94 TL olduğu, 21 ortağın kişi başına düşen miktarın 22.786,33 TL olup ibralaşma itibariyle kararlaştırılan üye başına 25.500 TL ödentinin bile bu borcun tamamını karşıladığını tespit edilmiştir. Her iki raporda ibranamenin ortaklıktan ayrılan üyenin kooperatif borcundan dolayı ödemesi gereken payını hakkaniyet ve eşitlik ilkesine göre yansıttığı bozmaya uygun olarak tespit edilmiştir.

5. 6100 sayılı HMK hükümlerine göre; mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir (266/1). Taraflar, bilirkişi raporunun, kendilerine tebliği tarihinden itibaren iki hafta içinde, raporda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilirler (281/1). Mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden, yeni sorular düzenlemek suretiyle ek rapor alabileceği gibi, tayin edeceği duruşmada, sözlü olarak açıklamalarda bulunmasını da kendiliğinden isteyebilir (281/2). Mahkeme, gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabilir (281/3) Bilirkişi raporları arasında çelişki olduğu ve bu çelişkinin giderilmesi teknik bilgiyi gerektirdiği takdirde, hakim bu çelişkiyi giderecek rapor almalıdır. Somut olayda dosyadaki raporlar arasında çelişki bulunmadığı ve birbirini teyit eden iki rapor bulunduğu halde emsal dosyada üçüncü heyetten alınan raporun taraflara tebliğ edilerek hükme esas alınması doğru görülmemiştir. Dosyada bulunan her iki raporda yapılan tespitlere göre ibranamenin davalı ortaklıktan ayrılan üyenin kooperatif borcundan dolayı ödemesi gereken payını hakkaniyet ve eşitlik ilkesine göre yansıttığı usulünce belirlenmiş olup talep edilen ödentilerin inşaat maliyeti ile ilgili olmadığı üyelerden ibraname ile tahsil edilen bedellerin ilgili yerlere zamanında ödenmediği, yüklenici ile yapılan protokoller uyarınca ödenmesine karar verilen ceza-i şart ve faiz alacaklarına ilişkin olduğu da anlaşıldığına göre, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi nedeniyle kararın bozulması gerekmiştir.

6. Bozma sebeplerine göre davacı vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına,

2. Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,11.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.