muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14586, Karar No: 2017/921, Tarih: 13.02.2017

olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Bu tür davalarada davacının boşandığı eşi ile eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle, Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, medula sisteminde kayıtlarda görülen adresler ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, eşlerin boşanma sebebi, boşanma ilamında velayet, çocukla kişisel ilişki, nafaka, tazminat hükümleri varsa nasıl yerine getirildikleri belirlenmeli, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise ödeme için adına açılan banka hesabında kayıtlı yerleşim yeri saptanmalı, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Kolluk araştırması yapılmalı, anılan mahallelerde görev yapmış/yapmakta olan muhtar ve azalardan istem hakkında düşünce edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, Kurum işlemine dayanak tutanakları tutan görevliler dinlenilmeli, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Somut olayda; mahkemece, dosyadaki kayıt ve belgeler değerlendirilmek suretiyle, Kurum işleminin iptaline, birleşen dosya davacısı tarafından açılan, yersiz ödenen aylıkların tahsili istemine ilişkin açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda; mahkemece, dosyadaki kayıt ve belgeler değerlendirilmek suretiyle, Kurum işleminin iptaline, birleşen dosya davacısı tarafından açılan, yersiz ödenen aylıkların tahsili istemine ilişkin açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Dava öncesinde Kurum denetmeni tarafından, davacı ve boşanmış olduğu eşinin, nüfus adres kayıt sistemindeki adreslerine göre 02.12.2014 tarihine kadar ortak ikamet adresi olarak gözüken ... Mah. , adresinde araştırma yapılmış; ... mahallesi muhtarı ... tarafından, davacı ve boşanmış olduğu eşinin birlikte yaşadıkları yönünde Kuruma bilgi verilmiştir. ... mahkemedeki beyanında ”Ben ... mahallesinin muhtarıyım,davacıyı tanırım, boşanmış olduğu eşinide tanıyorum, daha doğrusu kendilerinin boşandığını bilmiyordum, ... Başkanlığı tarafından yapılan denetim sırasında öğrendim, ben muhtar olarak bir kaç kez kağıt götürdüğümde ...'ü davacının oturduğu evde görmüştüm, ... Başkanlığı'nın araştırmasından sonra davacı bana oğlanlarının yanında da oturduğunu zaman zaman bana bizim mahallemizdeki eve geldiğini söyledi, ... Başkanlığı'nın benden istediği yazıyı cevaplamıştım, kayıtlara göre adresi bildirmiştim, söylediğim gibi şahısların boşandığını ben bilmiyordum, benim evimde aynı mahallededir ancak davacının oturduğu yere uzaktır. Davacıyı benim gördüğüm adres esasen iki katlı olan binanın alt katıdır, alt katta davacının oğlu ... eşi ve çocukları ile oturmaktadır üst kattakinde Haydar ÖRS oturmaktadır ben muhtar olarak evrak götürmeye bir kaç kez gittiğimde ikisini de orada gördüm ancak ayrı mı yaşıyorlar birlikte mi yaşıyorlar bilemem ancak birlikte gördüm, her iki evin girişleri farklı yerdendir aynı yerden değildir.” şeklinde beyanda bulunmuştur.

... İl Emniyet Müdürlüğü tarafından yapılan araştırmada, ortak ikamet adresi olarak gözüken ... Mah. , adresindeki binanın iki katlı olduğu, katların girişlerinin farklı olduğu, davacının birinci katta oğlu ile kaldığı tespiti yapılmıştır. Tespit edilen adreslerde, davacı tarafından gösterilen komşu tanıklar dinlenmişlerdir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; ortak adres olan ... Mah. ... adresinde, mahkemece re’sen komşu, yönetici ve kapıcı gibi kişiler tanık olarak tespit edilerek dinlenmediği, davacının adresi olarak tespit edilen adresinde de, muhtar, aza ve re’sen komşu, kapıcı ve yönetici gibi kişiler tanık olarak tespit edilerek dinlenilmediği anlaşılmaktadır. Bu kapsamda, ortak adres ve ... adresinde de araştırma yapılarak, yukarıda belirtildiği şekilde tanık tespiti yapılarak dinlenilmeli ve eldeki deliller de gözetilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı-birleşen dosya davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13320, Karar No: 2020/1355, Tarih: 05.02.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/13320 E.  ,  2020/1355 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Somut olaya gelince; Davalılardan ... ve ...’a yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Bu nedenle adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 05.02.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. Başkan
Yargıtay — Esas No: 2010/15083, Karar No: 2011/21214, Tarih: 27.10.2011

**11. Ceza Dairesi         2010/15083 E.  ,  2011/21214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Verg usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 1- 213 sayılı VUK 359/b-1, 765 sayılı TCY 80 maddeleri uyarınca 25 ay hapis cezası

2- 213 sayılı VUK 359/b-1, 765 sayılı TCY 80 maddeleri uyarınca 25 ay hapis cezası

3- 213 sayılı VUK 359/b-1, 765 sayılı TCY 80 maddeleri uyarınca 25 ay hapis cezası

1- 2002 takvim yılında işlenen suç ile ilgili hükmün temyiz incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak 2002 takvim yılı ile ilgili sanığa yüklenen suçtan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- 2003 ve 2004 takvim yılları ile ilgili hükümlerin temyizine gelince;

Ceza süresi itibariyle hakkında 5728 sayılı Yasayla değişik CMK'nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin, cezaları arttırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın sübutun bulunmadığına, şirketteki hisseleri devrettiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün istem gibi ONANMASINA, 27.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6062, Karar No: 2017/4409, Tarih: 15.05.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/6062 E.  ,  2017/4409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi sıfatıyla)

Çocuk mallarının korunması istemine ilişkin olarak açılan davada ... Aile ile ... Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 352 ve devamı maddeleri uyarınca çocuk mallarının korunması istemine ilişkindir

... Aile Mahkemesince, küçüğün babası ...'ın nüfus kayıtlarına göre MERNİS adresinin "...." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesi tarafından ise kollukça yapılan araştırma sonucu küçüğün babasının ikamet adresinin, yerleşim yerinin ".... Mah. 469. Sk. No:11 İç Kapı No:1 ...." olduğu gerekçesiyle karşı yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun Velayet, Vesayet ve Miras Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin Tüzüğün 4/1. maddesinde “Ana ve babadan birinin ölümü halinde nüfus memuru veya evliliğin mahkeme kararı ile sona ermesi halinde kararı veren mahkeme, sağ kalan veya velayet kendisine verilen eşin yerleşim yeri aile mahkemesine, yoksa Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun belirlediği mahkemeye durumu derhal bildirir. Mahkeme, belirleyeceği süre içinde, sağ kalan veya velayet kendisine verilen eşten çocuğun varsa, mal varlığının dökümünü gösteren bir defter vermesini ve bu mal varlığında veya yapılan yatırımlarda gerçekleşecek önemli değişiklikleri de bildirmesini ister” hükmüne yer verilmiştir.

Dosya kapsamında, küçüğün velayetinin babasına verildiği ve ... İlçe Jandarma Müdürlüğünce yapılan kolluk araştırması sonucunda 23.12.2016 tarihli yazısından, küçüğün babası ...'ın "Turgut Reis Mah. 469. Sk. No:11 İç Kapı No:1 ...." adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Aile Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddeleri gereğince Bakırköy 11. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/05/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12837, Karar No: 2014/4524, Tarih: 22.04.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/12837 E.  ,  2014/4524 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/276777

MAHKEMESİ : İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2009

NUMARASI : 2009/134 Esas, 2009/356 Karar

SUÇ : Rüşvet vermeye teşebbüs, görevli memura hakaret

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18/09/2012 gün 2012/420 Esas, 2012/1771 Karar sayılı kararı da nazara alınarak 6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin sadece karşılıksız yararlanma suçlarını kapsadığı anlaşıldığından anılan Kanunun rüşvet suçu yönünden getirdiği düzenlemeler ve teşebbüs nedeniyle yapılan indirim oranına göre lehe bir durum bulunmadığı, sanığın rüşvet teklifine neden olan arkadaşı İ..Y..'ın polis memurları tarafından sürücü belgesiz araç kullanırken yakalanması olayının bu şahsın beyanı ve dosyada mevcut trafik suç tutanağı ile sabit olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13/12/2011 tarih ve 2011/3-174 Esas, 2011/266 Karar sayılı kararında vurgulandığı üzere sanığa yüklenen suçlarla ilgili olarak öngörülen yaptırımlar itibarıyla sanığa müdafii tayininin zorunlu bulunmadığı durumlarda müdafinin yokluğunda hüküm kurulmasının tek başına savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurmayacağı ve Dairemizin 14/02/2013 tarihli tevdi kararı üzerine sanık müdafiinin son celseye katılamamasına mazeret olarak gösterdiği Karşıyaka mahkemelerinde duruşmalarının ve işlerinin bulunmasını tevsik eden bir belge sunamadığı gözetilerek tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş; adli sicil kaydına göre mükerrir olduğu anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 58/6-7. maddelerinin uygulanmaması ve hakaret suçundan sonuç cezanın hesap hatası sonucu "1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası" yerine "1 yıl 2 ay 16 gün" şeklinde eksik tayini ise karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 22/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1258, Karar No: 2014/12518, Tarih: 30.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/1258 E.  ,  2014/12518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 7. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/04/2013

NUMARASI : 2011/874-2013/160

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/04/2013 tarih ve 2011/874-2013/160 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davalı şirketin kurucu ortağı olduğunu, davalı şirket yönetim kurulunun 08/09/2009 tarihinden davacının şirketten fiilen ayrıldığı 09/03/2011 tarihine kadar sermaye artışı ile ilgili olarak herhangi bir talep yada girişimde bulunmadığını, 10/03/2011 tarihinde davacıya ihtarname keşide edilerek sermaye taahhüdünü yerine getirmesinin talep edildiğini, şirketin mevcut ticari yapısı, faaliyet konusu itibariyle sermaye artışına ihtiyacı bulunmadığını, burada tek amacın davacının şirket paylarının sermaye artışı yoluyla azaltılarak zaman içinde şirketteki haklarını ortadan kaldırmak olduğunu ileri sürerek öncelikle davacıya ait ve yasa dışı ıskat edilen hisselerin 3.şahıslara devrinin önlenmesi için HUMK 101. Maddesi uyarınca ihtiyati tedbir kararı verilmesine, davanın kabulü ile davalı şirketin yönetim kurulunun 02/06/2011 tarih 2011/10 sayılı ıskat işleminin yokluk butlan sebebiyle iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 04/09/2009 tarihli olağan genel kurul toplantısına davacı dahil tüm hissedarların bizzat katıldığını, sermaye artırımına iştirak eden pay sahiplerinin tamamının hisseleri nispetinde sermaye artırımına katıldığını ve pay cetvelini davacı dahil tüm hissedarların taahhüt ettiğini ve imzaladığını, davacının kötü niyetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davalı şirketin 14/03/2007 tarihinde süresiz olarak 500.000,00 TL sermaye ile kurulduğu, davacının 250.000,00 TL sermaye tutarı karşılığı %50 sermaye payına sahip olduğu ve davacının aynı zamanda yönetim kurulu üyesi olduğu, 04/09/2009 tarihinde yapılmış bulunan olağan genel kurul kararı ile davalı şirketin 500.000,00 TL olan sermayesinin 250.000,00 TL artışla 750.000,00 TL'ye çıkarıldığı, sermaye arttırımı kararına davacının da katıldığı, davacı ortağın ayrılması üzerine yönetim kurulunun kalan üyeler ile devam etmesinde bir sakınca bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, 6762 sayılı TTK'nın 408. maddesi gereğince ıskat edilen ortağın açtığı ıskat kararının yok hükmünde olduğunun tespiti davası olup mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, davacıya 10.07.2011 tarihinde bakiye borcunu ödemesi için

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, 6762 sayılı TTK'nın 408. maddesi gereğince ıskat edilen ortağın açtığı ıskat kararının yok hükmünde olduğunun tespiti davası olup mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, davacıya 10.07.2011 tarihinde bakiye borcunu ödemesi için

noterden ihtarname gönderilmiş ise de bu ihtarnamede TTK'nın 407. maddesine aykırı olarak 1 ay değil 30 gün süre verilmiştir. Ayrıca yine ihtarnamede apel borcunun ödenmemesi halinde TTK 407-408. maddeleri uyarınca işlem yapılacağı belirtilmiş ise de davacının ıskat edileceği belirtilmemiştir. Oysa, apel borcunu ödemeyen ortak aynı yasanın 407/2 maddesi gereğince ıskat edilebileceği gibi haklarından mahrum edilebilir veya yerine başka ortak alınabilir ve kendisine verilmiş hisse senedi varsa bunlar iptal edilebilir. Davalı şirket bu haklarından hangisini kullanacağını ihtarnamede göstermemiştir. A.. şirketlerde pay borcunun ödenmemesi nedeniyle ıskata ilişkin hükümler emredici niteliktedir. Bu nedenle TTK'nın 407 ve 408. maddelerinde öngörülen şekle aykırılık halinde ıskat sonucu doğmaz. Bu durumda, 10.03.2011 tarihinden önce bir ihtarname gönderilerek davacının temerrüde düşürülmediği, 10.03.2011 tarihli ihtarnamenin ise sonuç doğurmayacağı gözetilerek karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı veklinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12786, Karar No: 2015/9047, Tarih: 04.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/12786 E.  ,  2015/9047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini, alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile maaş alacaklarının ödenmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Anayasanın 141 inci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır (Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 26.05.2008 gün ve 2007/20517 Esas, 2008/12483 Karar sayılı ilamı).

Mahkemece bilirkişi raporuna atıf yapılarak kıdem tazminatına hak kazanıldığı belirtilerek hüküm kurulmuş ise de, bilirkişi raporunda davacının fesih sebebi olarak dayandığı SGK’ na bildirilen prime esas kazancının gerçek ücretini yansıtmadığı iddiasını kanıtlayamadığı, bu nedenle haklı fesih sebebinin ispat edilemediği ve davacının kıdem tazminatına hak kazanılamayacağının belirtilmesi karşısında, mahkemenin itibar ettiği bilirkişi mütalasının aksine kıdem tazminatına hak kazanıldığının gerekçesinin belirtilmediği anlaşılmakla HMK’ nun 297ve 298.maddelerine aykırı biçimde gerekçesiz olan kararın bozulması gerekir.

Kabule gore de, vekille temsil edilmeyen davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi ve yargılama giderinin yanlış hesaplanması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 04.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.