muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/8584, Karar No: 2010/1505, Tarih: 15.03.2010

CGK.nun 22.01.2008 gün 269/1 sayılı içtihadında failin iç dünyasını ilgilendiren kastın niteliğinin belirlenebilmesi için dış dünyaya yansıyan

davranışlardan hareketle sonuç çıkarmak mümkündür. Bu nedenle deruni nitelikte olan ve failce saklanan kastın dışa zahire çıkan davranışları ve bu kararı kuvvetlendiren manevi etki ve baskı olayımızdaki kastı ortaya çıkarmaktadır.

Tasarlamadan söz edebilmek için Dairemiz yıllar boyunca, failin bir kimseye karşı belli bir suçu işlemeye SEBATLA VE KOŞULSUZ OLARAK KARAR VERMESİ, işlemeyi niyet ettiği suçu işlemeden önce soğukkanlı ve sükunetle, düşündükten sonra ulaştığı ruhi sükunete rağmen bu kararından vazgeçmeyip, ısrarla bir akış içinde fiilini icraya başlamasını tanım olarak kabul etmiştir.

Sanığın olayımızdaki öldürme kararını ne zaman verdiği kesin olarak saptanamamıştır. Üstelik zarar vermek, yumrukla vurmak, konuşmak şeklindeki kararının öldürme kararı olmadığını açıkça tüm ifadelerinde belirtmektedir.

Nitekim en yeni 16.02.2010 günlü CGK.muzun 2009/251 esas sayılı dosyada sanık ...’in azmettirici olarak öldürme kararını ne zaman aldırdığının belli olmaması nedeniyle suçsuz olduğu yolundaki içtihadında öz olarak öldürme kararını, suç işleme kararını ne zaman aldığının yeterli ve kesin inandırıcı delillerle tespiti gerektiğine işaret eden Dairemizin Ödemiş dosyası ki 2008/4929-2009/266 sayılı kararına vaki direnmenin bozulmasına karar vermiştir.

Bu nedenlerle eylem tasarlayarak öldürme kararını ne zaman aldığı, alıp almadığı kesin belli olmayan sanığın eyleminin vasfı öldürme olup, maktulden gelen küfür ise tahriki gerektirdiği nedeniyle çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2016/18491, Karar No: 2019/2764, Tarih: 25.03.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/18491 E.  ,  2019/2764 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 01.01.2005 - 16.03.2014 tarihleri arasındaki kesintisiz çalışmaların tespiti istemine ilişkin olup, mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüyle, davacının 01.01.2009 - 16.09.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri olup, bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Mahkemece, davalı işyerinin kapsam durumu belirlenmeden ve dava konusu 01.01.2005-16.03.2012 arası dönemdeki bordrolar celbedilmeksizin, taraf tanıklarıyla 2012/3 ve sonrasındaki bordrolarda isimleri bulunan tanıklar dinlenmek suretiyle hüküm kurulmuştur.

Mahkemece re'sen araştırma ilkesi çerçevesinde işyerinin kapsam durumu araştırılıp belirlenmeli, bordrolar getirtilip dava konusu tüm dönemi kapsayacak şekilde bordro tanıkları resen tespit edilerek kanaat oluşturmaya yetecek kadarı dinlenmeli, oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Öte yandan davacı talebinin 01.01.2005 - 16.03.2014 tarihleri arasındaki döneme ilişkin olması karşısında ve dosyada 12.09.2012 tarihiyle ilgili bir belirleme bulunmamasına rağmen, hükmün 1. bendinde kabul edilen çalışmanın bitiş tarihinin 16.03.2012 yerine 16.09.2012 olarak yazılmasının maddi hataya dayalı olduğu kabul edilip mahallinde düzeltilmesi uygun görülmüştür.

Mahkemenin, yukarıda belirtilen eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olarak, yazılı şekilde karar vermesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılardan Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1172, Karar No: 2022/618, Tarih: 08.02.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/1172 E.  ,  2022/618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

BİRLEŞEN 2013/413 E. SAYILI DAVADA

Taraflar arasındaki asıl davada tapu iptali ve tescil, birleşen 2014/17 sayılı davada itirazın iptali, birleşen 2013/413 sayılı davada menfi tespit davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın karar verilmesine yer olmadığına yönelik verilen hüküm davacı- karşı davalı ... Oto Müzik ve Güv. Sis. Gıda İnş. Otom. San. Tic. Ltd. Şti. vekilince duruşmalı, davalı- karşı davacı ..., davalı- karşı davacılar ... ile ... duruşmasız temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. 08.02.2022 günde asıl ve birleşen davada davalılar ... ve ... vekili Avukat ..... ve asıl davada davalı birleşen davada davacı ... vekili Avukat ... gelmiş. Tebligata rağmen başka gelen olmadığı ve davalılardan ... vd. Vek. Av. ...'nun mazeret dilekçesi verdiği ve halasının vefat ettiğinden bahisle duruşmaya katılamayacağını beyan ettiği görüldü. Davalılar vekili ...'nun herhangi bir dayanağı bulunmayan mazeretinin reddine oybirliği ile karar verilerek açık duruşmaya devam olundu. Hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı – karşı davalı yüklenici vekili asıl dava dilekçesinde özetle; davalı arsa sahipleri ile Bakırköy 16. Noterliği’nin 23.03.2010 tarih ve 10870 nolu arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, söz konusu inşaatın bitirilerek bağımsız bölümlerin davalı arsa sahiplerine teslim edilmesine rağmen sözleşme uyarınca tarafına düşen 18 ve 19 nolu bağımsız bölümlerin tapusunun devredilmediğini iddia ederek tapu iptal ve tescil talebinde bulunmuştur.

Bir kısım davalı arsa sahipleri cevap ve karşı dava dilekçelerinde özetle; asıl davanın reddi ile taraflarına düşen bağımsız bölümlerin sözleşmede kararlaştırılan sürede teslim edilmediği gerekçesiyle kira tazminatı ve daha küçük teslim edildiği gerekçesiyle değer farkı talebinde bulunmuştur.

Birleşen 2014/17 Esas sayılı dava dosyasında davacı yüklenici; davalı arsa sahipleri ... – ...’in sözleşme uyarınca ödemeleri gereken katılım payını ödemediklerinden bahisle 20.000,00 TL’nin ödenmesi istemiyle başlatılan icra takibine haksız yapılan itirazın iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Birleşen 2013/413 Esas sayılı dava dosyasında, arsa sahiplerinden davacı ... dava dilekçesinde özetle; davalı yüklenici tarafından katılım payı istemiyle haksız başlatılan icra takibinden dolayı borçlu olmadığının tespitini talep etmiştir.

Birleşen 2013/413 Esas sayılı dava dosyasında, arsa sahiplerinden davacı ... dava dilekçesinde özetle; davalı yüklenici tarafından katılım payı istemiyle haksız başlatılan icra takibinden dolayı borçlu olmadığının tespitini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl davada bir kısım arsa sahipleri aleyhine açılan davanın açılmamış sayılmasına, 18 ve 19 no.lu bağımsız bölümlerin yüklenici adına tesciline, davalı – karşı davacı arsa sahipleri ..., ... – ..., ... – ..., ... tarafından açılan karşı davaların ıslah da dikkate alınarak kabulüne, birleşen 2014/17 Esas ve birleşen 2013/413 Esas sayılı davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, asıl davada davacı yüklenici ile davalı arsa sahipleri ... – ..., ..., ... mirasçıları ve ...– ... tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay (kapatılan) 23. Hukuk Dairesi 2016/1922 Esas – 2018/2350 Karar ve 26.03.2018 günlü kararı ile; asıl davada davalı arsa sahiplerinin yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmalarının doğru olmadığı, birleşen davalarda sözleşmede 20.000,00TL yükleniciye arsa sahipleri tarafından katılım payı ödenmesinin kararlaştırılmış olması nedeniyle birleşen 2014/17 Esas sayılı davanın kabulüne, birleşen 2013/413 Esas sayılı davanın reddine, karşı davalar da metrekare eksikliğinden dolayı değer kaybı alacak isteminin reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle mahkeme kararının bozulduğu anlaşılmıştır.

Bozma kararına karşı, davacı – karşı davalı yüklenici ile davalı – karşı davacı arsa sahipleri ... – ..., ... – ... tarafından karar düzeltme yoluna başvurulmuştur.

Yargıtay (kapatılan) 15. Hukuk Dairesi 2018/5133 Esas - 2019/3015 Karar ve 26.06.2019 tarihli kararı ile, karşı davada arsa sahiplerine teslim edilen bağımsız bölümlerin metrekare eksikliğinden dolayı mahkemece değer kaybı alacağına hükmedilmesinin doğru olduğu gerekçesiyle bozma kararının bu yönde düzeltilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; asıl davada bir kısım davalılar aleyhine konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, asıl dava ile arsa sahipleri ..., ... – ..., ... – ... tarafından açılan karşı davaların bozma kapsamı dışında kalarak kesinleştiğinden karar verilmesine yer olmadığına, karşı davacı ... Merdan mirasçılarının davadan feragat ettiklerinden feragat nedeniyle davanın reddine, birleşen 2014/17 Esas sayılı davanın kabulü ile itirazın iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatına, birleşen 2013/413 Esas sayılı davanın da reddine karar verilmiştir.

Karar; asıl davada davacı yüklenici, karşı - birleşen 2013/413 Esas sayılı dava davacısı arsa sahibi ... ile yine karşı davacı, asıl – birleşen 2014/17 Esas sayılı dava davalıları arsa sahipleri ... – ... tarafından temyiz edilmiştir.

Karar; asıl davada davacı yüklenici, karşı - birleşen 2013/413 Esas sayılı dava davacısı arsa sahibi ... ile yine karşı davacı, asıl – birleşen 2014/17 Esas sayılı dava davalıları arsa sahipleri ... – ... tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre asıl dava davalısı, karşı - birleşen 2013/413 Esas sayılı dava davacısı arsa sahibi ...’ün tüm; asıl, birleşen 2014/17 Esas sayılı dava davacısı – karşı davalar davalısı yüklenici ile karşı davacı, asıl – birleşen 2014/17 Esas sayılı dava davalıları arsa sahipleri ... – ...’in ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Karşı davacı, asıl – birleşen 2014/17 Esas sayılı dava davalıları arsa sahipleri ... – ...’in temyiz itirazlarına gelince;

Mahkeme tarafından birleşen 2014/17 Esas sayılı dava dosyası ile ilgili verilen ilk kararda davacı yüklenici yararına icra inkar tazminatına hükmedilmediği, bu durumun bozma kapsamı dışında kalarak kesinleştiği, böylelikle davalı arsa sahipleri lehine usuli kazanılmış hak oluşturduğu anlaşıldığından mahkemece verilen ikinci kararda davalı arsa sahipleri aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesi doğru olmamıştır.

3- Asıl, birleşen 2014/17 Esas sayılı dava davacısı – karşı davalar davalısı yüklenicinin temyiz itirazlarına gelince;

Karşı davacı ... karşı davasında, kira tazminatının yanısıra kendisine verilmesi gereken bağımsız bölümün metrekare olarak eksik yapılmasından dolayı değer kaybı talep etmiş, mahkemece yapılan ilk yargılama sonunda ıslah da dikkate alınarak bu talebinin kabulüne karar verilmiştir. Kararın temyiz edilmesi sonucunda az yukarıda belirtildiği üzere (kapatılan) 23. Hukuk Dairesi 2016/1922 Esas – 2018/2350 Karar ve 26.03.2018 günlü kararı ile arsa sahiplerinin değer farkı talep edemeyecekleri gerekçesiyle kararın bozulduğu anlaşılmıştır. Bozma kararına karşı, davalı- karşı davacı ... tarafından karar düzeltme yoluna başvurulmadığından söz konusu bozma kararı karşı davacı ... bakımından kesinleşmiş olup, davacı – karşı davalı yüklenici yararına usuli kazanılmış hak oluşmuştur. Bu nedenle mahkemece bu davalı bakımından değer kaybı alacağı ile ilgili davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kararın kesinleştiğinden bahisle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle karşı - birleşen 2013/413 Esas sayılı dava davacısı arsa sahibi ...’ün tüm, asıl davada davacı – karşı davalarda davalı yüklenici ile karşı davacı – birleşen 2014/17 Esas sayılı dava davalıları arsa sahipleri ... – ...’in diğer temyiz itirazlarının reddine, kararın 2. bent uyarınca karşı davacılar–birleşen 2014/17 Esas sayılı dava davalıları arsa sahipleri ...–... yararına, 3. bent uyarınca asıl davada davacı – karşı davalarda davalı yüklenici yararına BOZULMASINA, 3.815,00TL duruşma vekalet ücretinin asıl-birleşen 2014/17 Esas sayılı dava davacısı yükleniciden alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan asıl-birleşen 2014/17 Esas sayılı dava davalıları arsa sahipleri ...–...’e verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı- karşı davalı ... Oto Müzik ve Güv. Sis. Gıda İnş. Otom. San. Tic. Ltd. Şti. ile davalı- karşı davacılar ... ve ...'e iadesine, aşağıda yazılı harcın davalı- karşı davacı ...'den alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 08.02.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8002, Karar No: 2015/8957, Tarih: 28.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/8002 E.  ,  2015/8957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Köyü 144 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dairenin geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen ilçe gıda tarım ve hayvancılık müdürlüğünün çilek ürününe ait veri cetveline göre çok yıllık tarımsal ürün olduğu ve üretim evreleri itibariyle ortalama verim, toptan satış fiyatı ve üretim giderlerinin yıllara göre değişkenlik gösterdiği, tek yıllık ürünlerle beraber münavebe planına dahil edilmesi halinde arazinin değerlendirilmesinde hatalı sonuçlara götürülebileceği gözetilerek çileğin münavebeye dahil edilmemesi gerektiği düşünülmeden çileği münavebeye dahil eden rapora göre hüküm kurulmuş olması,

2-Taşınmaz üzerinde bulunan meyve ağaçlarının cinsi ve yaşına göre gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden 2013 yılı rayiç değerleri sorularak buna göre değerlendirme yapılması gerekirken idarece düzenlenen kıymet takdir komisyonu raporundaki ağaç bedellerini aynen alan rapora göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/676, Karar No: 2016/262, Tarih: 24.05.2016

**Ceza Genel Kurulu         2014/676 E.  ,  2016/262 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :... Asliye Ceza

Sanık ...'nın konut dokunulmazlığının ihlali suçundan TCK'nun 116/1. maddesi uyarınca altı ay hapis, hırsızlık suçundan aynı kanunun 142/1, 53/1 ve 63. maddeleri gereğince iki yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin, ... Asliye Ceza Mahkemesince verilen ... gün ve ... sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine .... Ceza Dairesince ... gün ve ... - ... sayı ile;

"Kolluk tarafından yapılan çalışmalar sonucu sanığın bazı şahıslara elektronik eşya sattığının öğrenilmesi üzerine, kendisine televizyon satılan tanığın evinde mahkeme kararıyla yapılan aramada, müştekiye ait cins ve özellikleri yazılı televizyonun ele geçirildiği ve tanık ...'nün televizyonu fotoğrafından teşhis ettiği sanığın kendisine sattığını beyan ettiği, sanığın adı geçen şahsı tanıdığına ilişkin beyanlarının çelişkili olduğunun anlaşılması karşısında tebliğnamenin bozma isteyen görüşü benimsenmemiş, mala zarar verme suçundan zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, temyiz talepleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak onanmasına" karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise ... gün ve ... sayı ile;

"Uyuşmazlık, sanığın üzerine atılı suçları işleyip işlemediğine yani sübuta ilişkindir. Somut olay incelendiğinde; ilçe merkezinde ikamet eden müştekinin evine kapı kilidi kırılmak suretiyle girilip televizyon, video oynatıcı, hoparlör, hafıza kartı, uyku seti, yatak örtüsü, otuz çift patik çorap alınmasından sonra yapılan soruşturmada, kendisine nasıl ulaşıldığına ilişkin dosya içerisinde herhangi bir bilgi veya belge bulunmayan tanığın evinde mahkeme kararı ile arama yapılarak çok sayıda benzer elektronik eşyanın yanında, müştekinin evinden çalınan televizyon ele geçirilmiştir. Televizyonun ele geçirilmesi ve hırsızlık olayının polis tarafından bilinmesi sebebiyle nasıl temin ettiği sorulduğunda, adlarını bilmediği şahısların evine getirip sattığını, sonraki beyanında pazaryerinde satın aldığını savunduğu, eşkâl bilgilerinden sanığa ulaşıldığında fotoğrafından televizyonu satan kişi olarak sanığı teşhis ettiği anlaşılmaktadır.

Sanık suçlamaları kabul etmemiş, olay yerinde yapılan araştırma sonucu müştekinin kızınınkinden başka parmak izi veya teknik delil elde edilememiştir. Bu duruma göre sanığın atılı suçu işlediğini kabule götürecek, evinde suça konu televizyon bulunan tanığın önce evine getirildiğinde satın aldığı, sonrasında pazaryerinde satın aldığı şeklinde çelişkili beyanından başka delil yoktur. Esasen tanık suça konu teşkil ettiği müştekinin teşhisiyle kesinlik kazanan televizyonun evinde ele geçmesi nedeniyle hırsızlık, kabulüne göre ise suç eşyasını satın alma suçunun şüphelisi durumundadır ve nitekim hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiştir. Bu sebeple, tanığın beyanları kendisi de soruşturma ve kovuşturma tehdidi altında olduğu için atfı cürüm mahiyetinde değerlendirilip hükme esas alınmamalıdır. Zira bu tanığın isnadını doğrulayan sanığın atılı suçu işlediğini gösteren başka bir yan delil mevcut olmayıp, tanığın beyanı mahkûmiyete yeterli değildir" görüşüyle itiraz kanun yoluna müracaat ederek, Özel Daire onama kararının kaldırılması ve yerel mahkeme hükmünün bozulması isteminde bulunmuştur.

CMK'nun 308/1. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece, 17.09.2014 gün ve 27680-25862 sayı ile itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daireyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın konut dokunulmazlığının ihlali ve nitelikli hırsızlık eylemlerinin sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Katılanın evine hırsız girdiği, televizyon, video oynatıcı, hoparlör, hafıza kartı, yatak örtüsü takımı, uyku seti ile otuz çift çorabının çalındığını belirterek şikâyetçi olduğu,

Olay mahallinde yapılan araştırma sonucu alınan parmak izlerinin katılanın kızına ait olduğunun belirlendiği,

Kolluk görevlileri tarafından yapılan araştırma sonucu elinde ilçede meydana gelen hırsızlık suçuna konu olabilecek bazı eşyalar bulunduğu tespit edilen ve tanık olarak dinlenen ... isimli şahsın ikametgâhında sulh ceza mahkemesinden alınan karar uyarınca yapılan arama neticesi bulunan ve katılana ait olduğu belirlenen televizyona el konulduğu, adı geçen şahıs hakkında hırsızlık suçunu işlediğine ilişkin, cezalandırılmasını gerektirir somut ve yeterli delil elde edilemediğinden ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği,

Katılanın arama sonucu ele geçirilen televizyonun kendisine ait olduğunu belirleyip faturasını ibraz ettiği,

Katılanın arama sonucu ele geçirilen televizyonun kendisine ait olduğunu belirleyip faturasını ibraz ettiği,

Kolluk görevlilerince yalnızca sanığın fotoğrafı gösterilmek suretiyle gerçekleştirilen teşhis işlemi sonucunda düzenlenen tutanakta; ilçede meydana gelen hırsızlık olayları ile ilgili yapılan araştırma neticesi, bir evde çok miktarda çalıntı elektronik eşya bulunduğu, eşyaların ... tarafından getirildiği, söz konusu eşyalar arasında bulunan renkli televizyonun ... isimli şahsa satıldığının bildirilmesi üzerine sulh ceza mahkemesinden alınan arama kararına istinaden adı geçen şahsın evinde yapılan arama neticesi bulunan televizyona el konulduğu, evrakın incelenmesinde söz konusu televizyona ilişkin çalıntı kaydı bulunduğu, asayiş büro amirliğine çağrılan şikâyetçinin televizyonun kendisine ait olduğunu tespit edip satış faturasını ibraz ettiği bilgilerine yer verildiği,

Tanık ...'nün teşhis işlemi esnasında; suça konu televizyonu kendisine satan şahısları görmesi durumunda tanıyıp teşhis edebileceğini, ancak isimlerini bilmediğini belirtmesi üzerine, müdafii hazır bulunduğu halde kendisine sanığa ait olup sistemde kayıtlı bulunan fotoğraf gösterildiğinde, televizyonu kendisine satan şahsın, eşkâl bilgilerini verdiği ve fotoğrafını gördüğü şahıs olduğunu, kendisiyle yüzleşebileceğini, birebir görmesi halinde canlı olarak da teşhis edebileceğini belirttiği,

Kollukta; polis tarafından evinde arama yapılarak bazı eşyalarının alındığını eşinden öğrendiğini, ertesi gün karakola gittiğini, evinde yapılan arama neticesi bulunan televizyonu bir hafta önce evinin bulunduğu mahallede işten geldiği akşamüstü şahsen tanıdığı, isimlerini bilmediği, ancak görmesi halinde teşhis edebileceği biri onsekiz yaşlarında, orta boylu, esmer, sakallı, orta kilolu, diğeri uzun boylu, yirmi yaşlarında, düz siyah saçlı, saçlarının arkası uzun, zayıf yapılı iki kişinin, annelerinin hasta olması nedeniyle paraya ihtiyaçları olduğunu satmak istediklerini söylemeleri üzerine pazarlık yaparak satın aldığını, televizyonun çalıntı olduğunu bilmediğini, fotoğrafları gösterilen sanık dışındaki şahısları tanımadığını söylediği,

Talimat duruşmasında; pazaryerinde seyyar halı ve kilim sattığı sırada sanığın yanına gelip satılık televizyon olduğunu söylediğini, televizyona ihtiyacı olduğu için pazarlık sonucu 250 Liraya satın aldığını, televizyonun hırsızlık suçuna konu olduğunu bilmediğini, talimat mahkemesince gösterilen fotoğrafın sanığa ait olduğunu, sanığı alışveriş yaparken gördüğünü, daha önceden tanımadığını, kendisine televizyon satan şahsın sanık olduğunu ifade ettiği,

Sanığın kollukta; suça konu olan televizyonu kendisinden satın aldığını beyan eden ... isimli şahsı mahalleden komşusu olması nedeniyle tanıdığını, ancak samimi olmadığını, kendisine kesinlikle televizyon satmadığını, suçlamaları kabul etmediğini,