muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/15428, Karar No: 2012/18328, Tarih: 01.11.2012

Dolayısıyla, 5510 sayılı Kanun ile ödeme yükümünün kapsamı, sigortalının kasıt veya kusuruna veya Kurumun hatalı işlemine göre farklılaştırılarak kayıtsız şartsız iade öngören 121. madde hükmüne göre lehe bir düzenleme getirilmiştir.

Hal böyle olunca, sosyal güvenlik hukukunun yukarıda açıklanan niteliği karşısında sigortalı lehine düzenleme getiren 5510 sayılı Kanun'un anılan hükmünün devam etmekte olan uyuşmazlıklarda uygulanması gerekmektedir.

Ayrıca, 5510 sayılı Kanun'un geçici maddelerinde yersiz ödemelerin tahsili konusunda önceki hükümlerin uygulanması gereğini öngören herhangi bir kuralda yer almamaktadır.

5510 sayılı Kanun'un geçici maddelerinde önceki hükümlerden hangilerinin uygulanamayacağı belirtilmek suretiyle uygulama düzenlenmiş olup, yersiz ödemelerin tahsili konusunda önceki hükümlerin uygulanması gereğine işaret eden herhangi bir kuralda bulunmadığından, Kanunun 96. maddesinin sigortalı yararına getirdiği bu yeni düzenlemenin Kurumun yersiz ödemeden kaynaklanan alacaklarına ilişkin süregelen uyuşmazlıklara uygulanması gerektiğinde duraksama bulunmamaktadır.

Yapılan açıklamalar ışığında sonuç itibariyle; kamusal niteliği gereği sosyal güvenlik hukuku ile ilgili yasaların yürürlüğe girdiği andan itibaren derhal hukuksal sonuçlarını doğurması; 5510 sayılı Kanun ile ödeme yükümünün kapsamının sigortalının kasıt veya kusuruna veya Kurumun hatalı işlemine göre farklılaştırılarak, kayıtsız şartsız iade öngören 121.madde hükmüne göre daha lehe bir düzenleme getirilmesi ve 5510 sayılı Kanunun geçici maddelerinde yersiz ödemelerin tahsili konusunda önceki hükümlerin uygulanması gereğini öngören herhangi bir kuralın da yer almaması karşısında yersiz ödemelerin iadesi talebine ilişkin devam etmekte olan uyuşmazlıkların çözümünde, 5510 sayılı Kanun'un 96.maddesinin değerlendirilmesi ve uygulanması gerekmektedir.

Diğer taraftan uyuşmazlığın çözümünde 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 63.madde hükmünün uygulama yeri olup olmadığı hususunun da açıklığa kavuşturulması gerekmektedir.

818 sayılı Borçlar Kanunu'nun, geri verilmesi gereken tutarın belirlenmesinde genel hüküm niteliğinde bulunan 63.madde uyarınca; iyiniyetli zenginleşen, sebepsiz zenginleşme konusunun kendisinden istendiği tarihten önce elinden çıktığını iddia ve ispat ettiği miktar oranında ret ve geri vermekle yükümlü olmayacaktır. Buna karşın; zenginleşenin zenginleşme anında veya sonrasında mal varlığındaki artışın geçerli bir hukuki sebebe dayanmadığını biliyor veya bilmesi gerekiyor olması halinde kötü niyetli sayılacağında da kuşku bulunmamaktadır.

5510 sayılı Kanun'un 96.maddesiyle, sebepsiz zenginleşmede geri verme konusunda genel hüküm niteliğindeki Borçlar Kanunu'nun 63.maddesine nazaran özel bir düzenleme getirilmiştir. Şu duruma göre, aynı konu hakkında bir tarafta genel kanunda kabul edilen yasa kuralı, bir tarafta da özel bir yasal düzenleme ortaya çıkmaktadır.

5510 sayılı Kanun'un 96.maddesiyle, sebepsiz zenginleşmede geri verme konusunda genel hüküm niteliğindeki Borçlar Kanunu'nun 63.maddesine nazaran özel bir düzenleme getirilmiştir. Şu duruma göre, aynı konu hakkında bir tarafta genel kanunda kabul edilen yasa kuralı, bir tarafta da özel bir yasal düzenleme ortaya çıkmaktadır.

Bu nedenle sorunun normlar hiyerarşisi kurallarına göre çözümlenmesi gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.

“Yasaların çatışması” olarak da adlandırılan bu gibi durumlarda; sonraki norm, öncekinin yerini alır (Lex Pesterior deraget priori); özel kanun, genel kanundan önce gelir, (Le Specialis Per generalem non deregatur); açık anlamlı norm, kapalı anlamlı normdan önce gelir, biçiminde kabul edilen temel ilkelerden yararlanılarak sonuca ulaşılmaktadır.

Belirtilen ilkeler doğrultusunda yapılan değerlendirmede ise; 5510 sayılı Kanun'un 818 sayılı Borçlar Kanunu'na göre özel nitelikte olduğu; bu kapsamda 5510 sayılı Kanun'un 96.maddesi hükmünün sebepsiz zenginleşme nedeniyle yersiz ödemelerin Kuruma iadesi konusunda özel nitelikte düzenleme içerdiği açıktır.

Bu durumda özel kanun niteliğindeki 5510 sayılı Kanun'un, yine özel düzenleme içeren 96.maddesi hükmü, genel nitelikteki 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 63.maddesi hükmüne nazaran uygulama önceliğine sahiptir.

Somut olayda, davacı mahkeme kararı ile boşanmıştır. Boşanma kararı 27.05.2010 tarihinde kesinleşmiştir.Davacıya 01.06.2010 tarihinden itibaren 506 sayılı Yasa m60/C uyarınca babası nedeniyle yetim aylığı bağlanmıştır. 15.12.2010 tarihli kontrol memuru raporunda yer alan, "boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşayarak Kurumdan haksız menfaat temin ettiği" yönündeki tespit üzerine yetim aylığı kesilerek, Kurumca, kanunun yürürlüğe girdiği 01.10.2008 tarihinden sonraki ödemeler borç kaydedilmiştir. Sonradan çıkan yasa,kural olarak yürürlüğünden önceki olaylara ve ilişkilere uygulanmaz ise de, yukarıda yapılan tüm açıklamaların ışığı altında, yasanın yürürlüğünden sonra da devam eden fiili durumlarda ve uyuşmazlıklarda da yeni yasanın uygulanması gerektiği açıktır. Kişi yasadan önce boşanmış olup, birlikteliği yasadan önce de var olup, bu birliktelik yasadan sonra da devam ediyorsa, bu durumda yeni yasanın ugulanamayacağından bahsetmek mümkün değildir. O halde, yerel mahkemenin yukarıda yapılan açıklamaların ışığında, özel kanun niteliğindeki 5510 sayılı Kanun'un 96.maddesinin değerlendirilmesi suretiyle karar vermesi gerekmektedir. Ayrıca, 5510 sayılı Kanun'un 96/1-b bendinin son cümlesi uyarınca ilgililerin Kurumdan alacakları yoksa yersiz ödemelerin genel hükümlere göre geri alınması gerektiğine ilişkin yasal düzenlemede göz ardı edilmemelidir. (Yargıtay HGK. 2011/10-476 E., 2011/584 K)

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunun 56.maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda, eylemi olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere Anayasanın 20. maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm deliller toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak, muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğünden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, ..., telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/ Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azaların tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucun davanın kabulüne karar verilmesi; usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7414, Karar No: 2014/15431, Tarih: 13.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/7414 E.  ,  2014/15431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ESKİŞEHİR ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/01/2014

NUMARASI : 2012/593-2014/16

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28.01.2014 tarih ve 2012/593-2014/16 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı şirketin ortağı olduklarını, hazirun listesinde isimleri bulunduğu halde şirketin 09.05.2009 tarihli genel kuruluna TTK'nın 360/3. maddesi bahane edilerek alınmadıklarını ileri sürerek, genel kurulun iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların genel kurul öncesi TTK'nın 360/3. maddesi uyarınca hisse senetlerini şirkete teslim etmediklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, hazirun listelerinin onaylanmış, hazirun cetvelinin divan başkanı ve hükümet komiseri tarafından dahi imzalanmış bulunması karşısında, artık TTK'nın 360/3. maddesinin düzenlenme amacı da nazara alındığında, davacıların dava konusu toplantıya katılmalarına engel çıkartılmasının hukuken himaye edilemeyeceği, davalı şirketin sermaye artışının 6762 sayılı TTK'nın 392. maddesine göre batıl olduğu ve ortakların oy haklarının 377.100,00 TL sermaye üzerinden hesaplanması gerektiği, bu durumda gerekli toplantı nisabının sağlanmadığı ve davacıların oylarının alınan kararları etkileyecek nisaba sahip olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, TTK’nun 381. maddesine dayalı olarak açılmış bulunan genel kurulun iptali istemine ilişkin olup, mahkemece, davalı şirketin sermaye artışının 6762 sayılı TTK 392. maddeye göre batıl olduğu ve ortakların oy haklarının önceki sermaye üzerinden yapılan hesaba göre davacıların oylarının toplantı ve karar nisabını etkileyeceği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir. Oysa, mahkemece hükme esas alınan 14.10.2013 havale tarihli ek raporda, sermaye artışı için ödenmesi gereken nakit tutarların ödenmemesi nedeniyle sermaye artış kararının batıl kaldığı ve ortakların oy haklarının önceki sermaye üzerinden belirlenmesi gerektiğine ilişkin değerlendirme yerinde değildir. Bu itibarla mahkemece öncelikle arttırılmış sermayeye göre davacıların oylarının iptali istenen genel kurul bakımından, karar nisabını etkileyip etkilemeyeceği, genel kurula katılmayan davacıların oylarının karar nisabını etkileyecek nitelikte bulunması halinde ise, alınan kararların TTK’nın 381. maddesi uyarınca yasaya, ana sözleşmeye ve iyi niyet kurallarına ne şekilde aykırı olduğu değerlendirip tartışılarak neticesine göre bir karar vermek gerekirken, yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 13.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7856, Karar No: 2018/1471, Tarih: 01.03.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/7856 E.  ,  2018/1471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili ile davalı ... Ambulans Sağlık Temizlik Ulaştırma San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, daha önceden geçirdiği trafik kazası nedeni ile tedavi gören davacının davalı ... Belediyesi tarafından tahsis edilen ambulansla tedaviye gidip geldiğini, 13/02/2013 günü davalı ... yönetimindeki, davalı şirkete ait ambulansla tedaviye giderken sedyeye bağlanmadan hasta mahalline konulduğunu, yolda ani fren sonucu sedyeden düşerek yaralandığını, götürüldüğü hastanede indirilirken de davalı ...'ün hatası sonucu tekrar sedyeden düştüğünü, iki kez sedyeden düşen 70 yaşındaki davacının kafasında 3 ayrı yerden derin yaralar açıldığını, pek çok dikiş atıldığını, başının sol tarafından kırık tespit edildiğini, yaralar ve aldığı darbe nedeniyle büyük acı ve ızdırap yaşadığını, arabaya binmeye ve sokağa çıkmaya korkar hale geldiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 20.000,00 TL manevi tazminat ile olay nedeniyle davacının tedavisi uzadığından 1.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiş, bilahare maddi tazminat talebinden vazgeçmiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiş, diğer davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; maddi tazminat talebinin vazgeçme nedeniyle reddine, manevi tazminat talebinin kabulü ile 20.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 13/02/2013 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ile davalı ... Ambulans Sağlık Temizlik Ulaştırma San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Hükmün davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkemece davalının kesin süre içinde eksik harcın yatırılmadığı gerekçesi ile kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiş, bu ek karar da davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin, hükmü temyiz eden davalı Belediyenin temyiz isteminin temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin 03/03/2015 tarihli ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın onanması gerekmiştir.

2-)Davalı ... Ambulans Sağlık Temizlik Ulaştırma San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının incelemesine gelince, dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar sebebi ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemenin, hükmü temyiz eden davalı Belediyenin temyiz isteminin temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin 03/03/2015 tarihli ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın onanması gerekmiştir.

2-)Davalı ... Ambulans Sağlık Temizlik Ulaştırma San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının incelemesine gelince, dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar sebebi ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Hakim, manevi tazminata TBK'nun 56 (eski BK 47) maddesi hükmüne göre, özel durumları göz önünde tutarak adalete uygun olarak hükmeder. Manevi tazminat, zarara uğrayanda, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. Bu durumda hükmedilen manevi tazminat miktarı, somut olayın özellikleri, kaza tarihi, tarafların kusur durumu, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, olayın meydana gelmesindeki etkiler gibi hususlar bir arada değerlendirilerek belirlenmelidir. Somut olayda; olayın oluş şekli, kaza tarihi, davacının yaralanması bir arada değerlendirildiğinde hükmedilen manevi tazminat bir miktar fazladır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı Belediyenin temyiz isteminin temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin 03/03/2015 tarihli ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, davalı Belediyenin temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Ambulans Sağlık Temizlik Ulaştırma San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı ... Ambulans Sağlık Temizlik Ulaştırma San. Tic. Ltd. Şti. yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 306,10 TL fazla alınan peşin harcın temyiz eden davalı ...'na geri verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... Ambulans Sağ. Hiz. Ulaş. San. Tic. Ltd. Şti'ne geri verilmesine 1.3.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8959, Karar No: 2012/1832, Tarih: 09.02.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/8959 E.  ,  2012/1832 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkil şirket ile davalı şirket arasında sözlü olarak bir satım sözleşmesi akdedildiğini, sözleşme uyarınca müvekkil şirketin 6.000,00 TL ödeme yaptığını, ancak davalı şirket tarafından gönderilen malların sözleşmeye uygun olmaması nedeniyle 27/03/2008 tarihinde iade edildiğini, aradan geçen zamana rağmen sözleşmeye uygun malların gönderilmediği gibi davacı şirket tarafından ödenen 6.000,00 TL'nin de iade edilmediğini belirterek 6.000,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında davacı tarafın bahsettiği gibi bir ticari ilişki olmadığını, iade faturasının ve malların teslim edildiği iddia edilen ...'nın davalı şirket çalışanı olmadığını, 16 RH 968 plakalı aracın da şirket adına kayıtlı olmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı tarafa talimat yoluyla yemin teklifini içerir meşruhatlı isticvap davetiyesi tebliğ edilmesine rağmen davalı yetkili temsilcisinin duruşmaya gelmeyip mazerette bildirmeyerek yeminden çekindiği ve davacı tarafın iddialarını kabul etmiş sayıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 6.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece 15/04/2011 tarihli ek karar ile davalının temyiz dilekçesi ile birlikte temyiz harçlarını yatırmadığı gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş, gerekçeli karar ve ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Yerel mahkemenin "temyiz isteminin reddine" ilişkin 16/03/2011 tarihli ek kararı HMUK 434/3 maddesi uyarınca çıkarılması gereken ihtar gönderilmeden verilmiş olup, usul ve yasaya aykırı olduğundan bu ek kararın kaldırılması ile asıl hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine,

2- Davalı vekilinin hükme yönelik temyiz itirazları yönünden;

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 09.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22634, Karar No: 2014/19255, Tarih: 18.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/22634 E.  ,  2014/19255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- ) Müşteki ... vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Açılan davanın niteliğine göre ... suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği cihetle davaya katılma hakkı bulunmayan ... vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II- ) Sanık ... müdafinin temyiz talebi yönünden yapılan incelemede,

Sanık hakkında erteli 1 yıl 8 ... hapis cezası tayin edildiği gözetilmeden 5237 sayılı TCK.nun 51/3. fıkrasına aykırı olarak denetim süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden belirlenmesine ilişkin bendindeki "1 yıl" ibaresinin çıkarılarak yerine " 1 yıl 8 ..." yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/11/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10749, Karar No: 2016/13651, Tarih: 10.10.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/10749 E.  ,  2016/13651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :5395 Sayılı Çocuk Koruma Kanunu Uyarınca Verilmiş Bakım

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Talep eden ..., mahkemenin 03.07.2015 tarih ve 2015/209 değişik iş sayılı kararı ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5/1-c maddesi uyarınca koruma altına alınan ve hakkında bakım tedbiri kararı verilen, 04.10.2014 doğum tarihli küçük ... hakkında verilen koruma kararının kaldırılması ile bakım tedbirinin kendilerinde olacak şekilde uygulanmasını talep etmiş, mahkemece aynı değişik iş dosyası üzerinden yapılan inceleme sonucunda "çocuk hakkında verilen bakım tedbirinin kaldırılmasına vc çocuğun evlat edindirme ya da koruyucu aile işlemlerinden yararlandırılmasına" karar verilmiş, hüküm Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; dava konusu küçük ...'m evlilik dışında doğduğu anlaşılmaktadır. Ana ve baba evli değil ise velayet anaya aittir (TMK m. 337/1).

Dava 5395 sayılı Yasanın 5/l-c maddesi uyarınca alınan koruma kararının kaldırılmasına ilişkin olup, bu davaların değişik iş defterine kayıt edileceğine ilişkin bir düzenleme bulunmamaktadır. Mahkemece davanın, esas defterine kayıt edilip duruşma açılarak, dava tarihi itibariyle çocuğun yasal temsilcisi annesi ile evlatlık verme ya da koruyucu aile işlemlerinden yararlandırmk bakımından hukuku etkilenecek Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı’nın davaya dahil edilmesi ve gösterdikleri taktirde delilleri toplanarak tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi ve hasıl olacak sonuç uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, değişik iş dosyası üzerinden, eksik hasımla yargılama yapılıp hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair itirazlanın incelenmesine yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.10.2016 (Pzt.)