muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3605, Karar No: 2021/22, Tarih: 11.01.2021

**1. Ceza Dairesi         2018/3605 E.  ,  2021/22 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kan gütme saikiyle öldürme, 6136 sayılı Yasaya muhalefet, olası kastla yaralama

HÜKÜM : Sanıklar hakkında; TCK'nin 82/1-j, 62/1. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası,

Sanık ... hakkında;

-TCK'nin 86/1, 86/3-e, 21/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası,

- 6136 sayılı Kanunun 13/1 ve TCK'nin 62/1, 52/2. maddelerinin uygulaması ile 10 ay 25 gün hapis ve 500-TL adli para cezasına ilişkin hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine.

2- Sanık ... hakkında; 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... müdafii ve katılan ... vekili tarafından hükmün duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine duruşma günü belirlenerek sanık müdafiine ve katılan vekiline meşruhatlı davetiye tebliğ edilmesine rağmen, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin belirlenen gün ve saatte hazır bulunmadığı anlaşıldığından duruşmasız olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık ... hakkında kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçları nedeniyle verilen hükümlerin incelenmesinde; yerel mahkemece hükmolunan cezanın miktarı gözetildiğinde istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi gereğince sanık ve müdafiinin bu suçlar yönünden yaptıkları temyiz isteminin REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında maktul ...’e yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükmü katılan ... vekili tarafından temyiz edilmiş ise de, 5271 sayılı CMK’nin 294/1. ve 295/1 maddeleri uyarınca temyiz dilekçesi temyiz sebepleri içermediği anlaşıldığından, temyiz nedeni bildirilmediği gerekçesi ile heyetimizden sayın ...’in nedene bağlı olmaksızın inceleme yapılması gerektiğine yönelik karşı oyları ve oy çokluğu ile, katılan ... vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nin 298. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilerek, hükümler sanık ... müdafiinin temyiz istemleri ile sınırlı olarak incelenmiştir.

Sanık ... hakkında maktul ...’i nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 20/06/2017 gün ve 2017/635 E. 2017/1025 K. sayılı Kararının, sanık müdafiinin; eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye, sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın ... 1.Ağır Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11/01/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.

(M)

KARŞI OY;

(M)

KARŞI OY;

Katılan ... vekilinin yasal süresi içinde verdiği temyiz dilekçesinin yeterli ve geçerli olduğunu düşündüğümüzden Dairemiz çoğunluğunun temyiz sebebi bulunmadığından temyiz talebinin reddine dair kararına muhalifim.

Şöyle ki;

5271 sayılı CMK'de olağan kanun yolları başlığı altında yer alan 294/1.md: Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır, 295.md: Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir, 298. md: Yargıtay...... yada temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa temyiz istemini reddeder, 301 md: Yargıtay yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında inceleme yapar şeklinde düzenlemeler yapılmakla Bölge Adliye Mahkemelerinden geçerek Yargıtay incelemesine tabi olan dosyalarda temyizin ancak temyiz dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılabileceğini düzenlemiştir.

Yine 5271 sayılı CMK'de olağanüstü kanun yolları başlığı altında 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itiraz yetkisini düzenlemiştir.

CMK'nin 308. md: Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kuruluna itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir.

5271 sayılı CMK'nin 232. maddesinin başlığında Hükmün gerekçesi ve hüküm fıkrasının içereceği hususlar düzenlenmiş olup CMK'nin 232/6. fıkrasında; Hüküm fıkrasında, 223'üncü maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir. şeklinde düzenlenmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulumuzun kendisine itirazen gelen bir dosyada sadece itiraz sebepleriyle sınırlı kalmayıp dosyada bulunan Yasaya aykırılıkların tamamını re'sen inceleyip bu hususlarda kararlar verdiği bilinmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulumuzun kendisine itirazen gelen bir dosyada sadece itiraz sebepleriyle sınırlı kalmayıp dosyada bulunan Yasaya aykırılıkların tamamını re'sen inceleyip bu hususlarda kararlar verdiği bilinmektedir.

Görüldüğü üzere aynı yasada olağan kanun yollarından temyiz yolunda temyiz davasını açan sanık veya katılan tarafın veya müdafilerinin dilekçesinde sebep bildirme zorunluluğu getirilmiş (CMK'nin 294/1) sebepten yoksun sadece kendi aleyhine verilen karara karşı temyiz hakkının kullandığını yasal süreleri içerisinde yargı merciine bildiren ve kararı davaya temyiz ediyorum diyen tarafın talebinin ise temyiz sebebi içermemesi nedeniyle reddolunacağını yasa koyucu hüküm altına almıştır. (CMK 298. md.)

Yasa koyucu CMK'nin 232/6. maddesinde kararı veren mahkemenin hükmünde bu karara karşı yasa yollarının neler olduğunu süresini ve merciini tereddüte mahal vermeyecek şekilde kararında belirtmesi gerektiğini belirtmiş ancak bu düzenlemeden daha sonra yürürlüğe giren mevzuatla mahkeme kararlarının temyizinin sebep içermesi gerektiği sebepsiz temyizin geçerli olmayacağı öngörülemediğinden olacak ki mahkemenin kararında temyiz sebebinin de dilekçede bulunması gerektiğini mahkemenin kararında bildirilmesi yasada düzenlenmemiştir. Uygulamada da böyle bir bildirim yapılmamaktadır.

CMK'deki temyiz sebebi ile bağlılık ilkesi uygulanacak ise temyiz sebebi bildirilmeden yapılan temyizlerin geçersiz sayılacağını ve hak kayıplarının yaşanabileceğini açıkça gören yargı mercilerinin bunun CMK'nin 232/6. md gereği davanın taraflarına kısa kararın son kısmında açıkça bildirilmesinin yasanın zorunlu bir sonucu olduğunu düşünmekle beraber yürürlükte olan mevzuat gözönüne alındığında herhangi bir hukuk eğitimi almayan ve ceza davasına taraf olan kişinin veya ilgili tarafın avukatının istinaf mahkemelerinden aleyhine çıktığını düşündüğü kararı sebep bildirmeksizin süresinde temyiz etse dahi bu temyizin yargıtay dairesince reddolunacağı ancak Yargıtay Cumhuriyet Savcısının ilgili Yargıtay Dairesinin kararına karşı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna itiraz etme hakkını kullanırken hiçbir sebep bildirmek zorunda olmadığı bununda vatandaşın aleyhine olarak 1982 Anayasasının 10, 11, 36, 90 md. ile Avrupa insan hakları sözleşmesinin 6 ve 10. maddelerinde karşılıklarını bulan kanun önünde eşitlik ve silahların eşitliği ilkelerine aykırılık teşkil ettiğini, yasal düzenlemelerin millet adna TBMM tarafından yapıldığını ancak bunların ilahi metinler olmayıp uygulayıcılar tarafından eksik, yanlış veya hakkaniyete aykırı olanlar var ise bunların belirlenip düzeltilmesinin de yasalarda düzenlendiği, usuli bir düzenlemeyi bilemediği için yasal süresi içerisinde temyiz dilekçesini sebep bildirmeden veren davanın tarafı veya taraf avukatının temyiz talebinin usul hükmü gereği sebep bildirilmediği düşüncesi ile reddolunmasının hukuki ve vicdani olmadığını sadece kanuni olduğunu ancak hakimin görevinin kanunu değil hukuku uygulamak olduğunu düşündüğümden Ceza Muhakemesinin odak noktası sayılan maddi gerçeğin ortaya çıkmasını engelleyecek mahiyetteki bu usul hükümlerinin davaya konu olaya uygulanması yerine öncelikle bu hükümlerin 1982 Anayasasına aykırılığı düşüncesi ile Anayasa mahkemesine iptal talebi ile gidilmesi bu kabul edilmeyecek ise

Yargıtay dairemiz tarafından CMK'de sanık lehine kıyasın yasak olmadığı dikkate alınarak CMK'nin 294/1. madde hükmündeki sebeple bağlılık kuralının CMK'nin 308. maddesindeki sebep bildirmenin zorunlu olmadığı şeklinde yorumlanması gerektiği ve sebep bildirilmese ve hatta taraf müdafii tarafından verilse dahi temyizen incelenme iradesinin belirlenebildiği dosyaların usule aykırılık nedeniyle reddedilip toplumun adalete, devlete, hukuka olan inancının sarsılmasını önlemek ve ihkakı hak yolunun açılmasının önüne de geçmek gerektiği düşüncesi ve gerekçesi ile çoğunluğun kanaatine usul yönünden muhalifim. Saygılarımızla.

Muhalif Üye

...
Yargıtay — Esas No: 2010/24996, Karar No: 2011/9292, Tarih: 29.06.2011

**4. Ceza Dairesi         2010/24996 E.  ,  2011/9292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanmak

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;..... isimli şahsın 2003 yılında doğrudan gelir desteği ödemesi başvurusu nedeniyle yapılan keşifte 107 dekarlık tarımsal araziyi kullandığı saptanmasına karşın, adı geçenin 136 dekarlık tarımsal arazi karşılığında 2.177,60 YTL doğrudan gelir desteği aldığının ve sanıkların gerekli inceleme ve kontrolü yapmaksızın doğrudan gelir desteği evraklarını çeşitli aşamalarda onaylayarak başvuranın 29 dekar arazi karşılığı fazladan doğrudan gelir desteğinden yararlanmasına sebebiyet verdikleri iddia edilmesi karşısında, sanıkların görevlerinin gereklerine aykırı hareket ederek kişilerin mağduriyetine ya da kamunun zararına neden olup olmadıkları ya da kişilere haksız menfaat sağlayıp sağlamadıklarının belirlenmesi bakımından, eylemlerin dosyadaki kanıtlar ve mevzuata göre ayrı ayrı değerlendirilerek bilgi ve belgelerin ayrıntılı olarak irdelenmesi, tüm kanıtların yöntemince tartışılıp sonucuna göre sanıkların hukuksal durumlarının saptanması gerekirken, genel kastın yeterli olduğu kabul edilip, özel kasta ağırlık veren çelişik ve yetersiz gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9197, Karar No: 2016/1174, Tarih: 08.02.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/9197 E.  ,  2016/1174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal, yaralama, hakaret

HÜKÜM : A-Katılan sanık ... hakkında; ... ve ...'ya yönelik yaralama suçundan beraat

B-Katılan sanık ... hakkında;

1-...'ye yönelik yaralama suçundan

beraat

2-Mala zarar verme suçundan beraat

3-Hakaret suçundan TCK'nın 129/2 ve CMK'nın

223/4 maddesi gereğince ceza verilmesine yer

olmadığına

C-Katılan sanık ....hakkında:

1-... ve ...'ya yönelik

yaralama suçundan beraat

2-Mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını

ihlal suçlarından beraat

3-Hakaret suçundan TCK'nın 129/2 ve CMK'nın

223/4 maddesi gereğince ceza verilmesine yer

olmadığına

Katılan sanık ...'nın yaralama suçlarından beraatine, katılan sanık ... ...'nın yaralama, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından beraatine, hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına, katılan sanık ...'nın yaralama ve mala zarar verme suçlarından beraatine, hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümler katılan sanıklar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sanıklar ... ve ...'in 10/04/2012 tarihinde resmi nikah kıyarak evlendikleri, ancak düğünün yapılmaması nedeniyle taraflar arasında husumet meydana geldiği, olay günü katılan sanık ...'in bu konuyu konuşmak üzere annesi diğer katılan sanık ... ile birlikte katılan sanık ...'in evine gittiği, zile basmalarına rağmen kapının açılmaması üzerine sanıkların dairenin kapısını kırarak izinsiz şekilde içeriye girdikleri, içeride bulunan katılan sanıklar ..., ... ve ...'ya yönelik "şerefsiz, orospu, kahpe" gibi sözlerle hakarette bulundukları, evde bulunan kanepeyi kırdıkları, taraflar arasında çıkan kavgada katılan sanıklar ..., ... ile olayın diğer tarafında yer alan katılan sanıklar ...,... ve ...'nın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıkları, katılan sanıklar ...,... ve ...'nın yaralama, katılan sanıklar ... ve ...'nin yaralama, hakaret, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda;

1-Katılan sanık ...'nın ... ve ...'ya yönelik kasten yaralama, katılan sanık ...'nın ...'ye yönelik kasten yaralama, katılan sanık ... ...'nın ... ve ...'ya yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçlar sanıklar tarafından işlendiğini gösterir, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan sanıklar ..., ... ve ... müdafinin gerekçeye dayanmayan, katılan sanıklar ... ve ... müdafinin katılan sanık ...'nın üzerine atılı suçların sübutuna, katılan sanıklar ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümleri yönünden vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2-Katılan sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan sanıklar ..., ... ve ... müdafinin gerekçeye dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

3-Katılan sanık ... hakkında mala zarar verme, katılan sanık ....hakkında mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan sanıklar .... ve ...'in dosya içinde mevcut nüfus kayıt örneğine göre 10/04/2012 tarihinde resmi nikah yaparak evlendikleri ancak mala zarar verme suçunun işlenmiş olduğu dairenin tarafların ortak konutu olmadığı anlaşıldığından, tebliğnamede mala zarar verme suçu yönünden TCK'nın 167/1-a-b maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği görüşüyle bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan sanıklar ... ve ...müdafinin vekalet ücreti verilmesi gerektiğine, katılan sanıklar ..., ... ve ... müdafinin gerekçeye dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılan sanık savunmaları, tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, katılan sanıklar ... ve ...'in resmi nikah yaparak evlendikleri, ancak düğün yapmadıklarından fiilen birlikte yaşamaya başlamadıkları ve ayrı ayrı aileleriyle birlikte yaşamaya devam ettikleri, aralarındaki husumetin de bu sebepten kaynaklandığı, eşler her ne kadar birbirlerinin konutlarına diledikleri gibi girip çıkma serbestisine sahip iseler de, henüz fiilen birlikte oturmaya başlamamış, ayrı evlerde yaşamakta olan eşlerin birbirlerinin konutuna rızaya aykırı olarak girme hakkına sahip olmadıkları, yine dosya içinde mevcut olay yeri görgü tespit tutanağında dairenin ahşap dış kapı pervazının kilit üstünden kırık olduğunun belirtilmiş olması, duruşmada dinlenen tanık beyanlarının da bu durumu teyit etmesi gözetildiğinde, katılan sanık ...'in üzerine atılı konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme, katılan sanık ...'nin üzerine atılı mala zarar verme suçunu işlediklerinin sabit olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekillerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 08/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8927, Karar No: 2013/14564, Tarih: 24.10.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/8927 E.  ,  2013/14564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 7. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/12/2012

Yanlar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, kısmen  kabulüne  ilişkin olarak verilen karar  davalı  Muratpaşa  Belediye  Başkanlığı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi   raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, ecrimisil isteğine ilişkin olup, mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı Muratpaşa Belediye Başkanlığı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu 27881 ada 1 parsel sayılı taşınmazda davacı, davalı Muratpaşa belediyesi ve dava dışı birçok kişinin paydaş olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davacının kayden paydaşı olduğu çekişme konusu taşınmazın bir bölümününe davalı belediyenin haklı ve geçerli bir nedeni olmaksızın park alanı olarak kullanmak suretiyle fiilen elattığı, taşınmazın kalan bölümünün diğer davalı şirketin yapılanmak suretiyle işgalinde bulunduğu, davacının payına karşılık taşınmazda kullanacağı bir yer bulunmadığı belirlenmek suretiyle haksız işgal tazminatı olan ecrimisilin tahsiline karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Davalı Muratpaşa Belediye Başkanlığının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davalı Muratpaşa Belediye Başkanlığının öteki temyiz itirazlarına gelince; somut olayda, çekişme konusu 27881 ada 1 parsel sayılı taşınmazı davalı belediye ve diğer davalı şirketin işgalinden dolayı dava tarihinden itibaren geriye doğru 5 yıl için davacının her iki davalıdan toplam 2.500,00 TL ecrimisil talebinde bulunduğu, mahkemece uzman bilirkişiler marifetiyle yapılan keşif sonucu elde edilen bilirkişi raporunda ise, davalı Muratpaşa Belediyesinin dava konusu taşınmazda park alanı olarak fiilen kullandığı alanın 1.615 m2 olduğu belirlenip, bu kullanım nedeniyle 864.70 TL ecrimisilin hüküm altına alınması gerektiğinin rapor edildiği ve anılan raporun mahkemece hükme esas alındığı görülmektedir.O halde, mahkemece çekişme konusu taşınmazda davacının payına isabet eden ve davalı Muratpaşa Belediyesinin kullandığı yer nedeniyle bilirkişice tespit edilen miktarda haksız işgal tazminatı olan ecrimisile karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile fazla ecrimisilin hüküm altına alınması doğru değildir.

Davalının Muratpaşa Belediye Başkanlığının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  24.10.2013   tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34870, Karar No: 2014/8921, Tarih: 29.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2013/34870 E.  ,  2014/8921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...’un 13.03.2013 tarihinde alınan ifadesinde adresini “...Mahallesi, ... Sokak, No:120, K:1,...-...” olarak beyan ettiği, yokluğunda verilen 25.04.2013 gün, 2012/881- 2013/340 sayılı kararın beyan ettiği adrese tebliğe çıktığı, bulunamaması üzerine tebligatın cezaevine sevk edildiği, 13.05.2013 tarihinde tahliye olduğu gerekçesiyle “...Mahallesi, ...Sokak, No:39, .....” adresinde ikamet eden sanığın annesi ...’a tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanık ...’un temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 29.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7565, Karar No: 2012/8996, Tarih: 10.07.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/7565 E.  ,  2012/8996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine esas alınan armutun 2011 yılına ait sulu şartlarda dekar başına ortalama verimini, üretim giderini ve kg başına toptan satış fiyatını gösterir veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.