muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3129, Karar No: 2021/1041, Tarih: 21.09.2021

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı bankanın temyiz itirazlarına gelince, 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanununun 26.maddesinde kredi kartı borçları ile ilgili özel bir faiz düzenlemesi bulunmaktadır. Bu nedenle somut olayda 5464 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca belirlenecek akdi ve temerrüt faiz oranları dikkate alınarak alacağın tespiti gerekirken, uygulama yeri bulunmayan 6098 sayılı TBK.nun 88-120 maddesi hükümleri dikkate alınarak alacağı belirleyen eksik incelemeye dayalı rapora göre yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır,…” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

9. Konya 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 10.07.2017 tarihli ve 2017/332 E., 2017/548 K. sayılı kararı ile; dava konusu olayda faiz sınırlaması hususu değil her davada nazara alınan takip talebindeki miktarların aşılamayacağı kuralının uygulandığı, takip talebinde bulunan ister tacir ister tüketici ister devlet isterse banka olsun takip talebinde ne istiyorsa yasal koşullar el veriyorsa en fazla talep kadar hak verilebileceği, dava konusu takipte davacı bankanın faiz adını ve cinsini belirtmeksizin akdi faiz veya temerrüt faizi isimleri altında veya %70,80 oranı belirterek faiz istediği, Yargıtay uygulaması gereğince faizin cinsinin belirtilmediği durumlarda yasal faiz istendiğinin veya sadece yüksek oran belirtilerek faiz istenilmiş ise yasal faiz oranı her ne ise o oranda faiz talep ettiğinin kabulü gerektiği, bu nedenle davacının işlemiş ve işleyecek faiz taleplerinin tamamen yasal faize yönelik olduğunun kabulü gerektiği gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davacı (temlik alan) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; somut olayda kredi kartı borcunun ödenmemesi üzerine, davacı banka tarafından başlatılan icra takibinde, 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun 26. maddesi uyarınca belirlenecek akdi ve temerrüt faiz oranları dikkâte alınarak mı yoksa yasal faiz oranı uyarınca mı alacak miktarının tespit edilmesi gerektiği noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

12. Uyuşmazlıkların çözümü için öncelikle konu ile ilgili yasal mevzuatın açıklanmasında yarar bulunmaktadır.

13. 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun (5464 sayılı Kanun) “Faiz Hesaplaması” başlıklı 26. maddesi;

“Bir hesap dönemine ilişkin toplam borç tutarı veya hesap bakiyesi üzerinden, o döneme ilişkin hesap özetinin düzenlendiği hesap kesim tarihinden önceki bir tarih itibarıyla faiz yürütülebileceğine ilişkin kayıtlar hükümsüzdür. Nakit kullanımına ilişkin borçlar hakkında işlem tarihi esas alınabilir. Nakit kullanımı kapsamında değerlendirilecek işlemler Kurulca belirlenir.

13. 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun (5464 sayılı Kanun) “Faiz Hesaplaması” başlıklı 26. maddesi;

“Bir hesap dönemine ilişkin toplam borç tutarı veya hesap bakiyesi üzerinden, o döneme ilişkin hesap özetinin düzenlendiği hesap kesim tarihinden önceki bir tarih itibarıyla faiz yürütülebileceğine ilişkin kayıtlar hükümsüzdür. Nakit kullanımına ilişkin borçlar hakkında işlem tarihi esas alınabilir. Nakit kullanımı kapsamında değerlendirilecek işlemler Kurulca belirlenir.

Dönem borcunun bir kısmının ödenmesi halinde kalan hesap bakiyesi üzerinden faiz hesaplanır. Kalan hesap bakiyesine, asgarî tutar ve üzerinde ödeme yapılması durumunda akdi faiz, asgarî tutarın altında ödeme yapılması durumunda ise gecikme faizi uygulanır. Temerrüt hali de dahil olmak üzere, kart uygulamasından doğan borçlarda bileşik faiz uygulanmaz. (Değişik fıkra:20/2/2020-7222/20 md.) Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası, azami akdi ve gecikme faiz oranlarını tespit ve ilan etmeye yetkilidir.

Hesap kesim tarihi ile son ödeme tarihi arasında on günden az bir süre olamaz.

Katılım bankaları açısından bu Kanun uygulamasında yer alan faiz kâr payı, gecikme faizi ise gecikme cezası olarak uygulanır.

4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (f) bendi kredi kartları için uygulanmaz”.

Şeklinde düzenlenmiştir.

14. Öte yandan “Genel Kanun - Özel Kanun” ilişkisine de değinmekte yarar bulunmakta olup, Kanun hükümlerinin içerdiği konular açısından her olaya veya herkese uygulanması mümkün olan Kanunlar “Genel Kanun” , buna karşılık belirli olaylara veya belli durumlara uygulanan Kanunlar ise “Özel Kanun” olarak tasnif edilmektedir.

15. Hukuk normları hiyerarşisinde aynı hususla ilgili farklı düzenlemeler içeren eşit hiyerarşik statüyü paylaşan normların var olması hâlinde mevcut olaya uygulanacak hukuk normları “Genel Kanun - Özel Kanun” ilişkileri göz önünde bulundurularak tespit edilmelidir. Aynı olaya ilişkin iki Kanun hükmünün çatıştığı bu durumlarda daha özel düzenlemeler içeren Kanun hükümlerinin uygulanması esastır.

16. Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; taraflar arasında 16.07.2012 tarihinde “Bankacılık İşlemleri Sözleşmesi” imzalanmış olup, dava dilekçesi incelendiğinde eldeki davanın, davalı tarafça ödenmeyen kredi kartı borçlarının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine yapılan itiraz üzerine açılan itirazın iptali davası olduğu anlaşılmaktadır.

17. Davacı banka tarafından davalı hakkında Konya 4. İcra Dairesinin 2013/8533 E. sayılı icra dosyasında başlatılan icra takibinde, 21.933,12TL asıl alacak, 3.735,52TL kat tarihine kadar işlemiş akdi faiz, 3.206,58TL işlemiş temerrüt faizi (%70,80 temerrüt faizi), 136,69TL vergiler toplamı, 65,24TL masraf olmak üzere toplam 29.007,15TL’nin davalıdan tahsili istenmiştir.

17. Davacı banka tarafından davalı hakkında Konya 4. İcra Dairesinin 2013/8533 E. sayılı icra dosyasında başlatılan icra takibinde, 21.933,12TL asıl alacak, 3.735,52TL kat tarihine kadar işlemiş akdi faiz, 3.206,58TL işlemiş temerrüt faizi (%70,80 temerrüt faizi), 136,69TL vergiler toplamı, 65,24TL masraf olmak üzere toplam 29.007,15TL’nin davalıdan tahsili istenmiştir.

18. Uyuşmazlık bu niteliği itibariyle 5464 sayılı Kanun kapsamında düzenlenmiş olan kredi kartı borcundan kaynaklanmakta olup, anılan Kanun’un 26. maddesinde kredi kartı borçları ile ilgili özel bir faiz düzenlemesi bulunduğu dikkate alındığında, somut olayda 5464 sayılı Kanun’a göre genel Kanun niteliğinde olan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 88 ve 120. maddesinin uygulanması mümkün değildir.

19. Mahkemece 5464 sayılı Kanun’un 26. maddesi uyarınca belirlenecek akdi ve temerrüt faizi oranları dikkate alınarak alacak miktarının tespiti gerekirken, davacı banka tarafından talep edilen akdi ve temerrüt faiz oranın yasal faiz olduğu kabul edilerek, bu orana göre belirlenen alacak miktarı üzerinden hüküm kurulması yerinde değildir.

20. Öte yandan Özel Dairenin bozma kararının ikinci bendinde, "alacağı belirleyen eksik incelemeye dayalı rapora göre" şeklinde açıklama yer almış ise de; mahkemece, alınan bilirkişi raporuna göre değil, asıl alacak miktarına işlemiş faiz hesabı bizzat yapılarak karar verildiği anlaşılmakla, bu ifadelerin Özel Dairenin bozma kararı kapsamından çıkartılması gerektiği kabul edilmiştir.

21. Hâl böyle olunca direnme kararı yukarıda açıklanan bu değişik gerekçe ile bozulmalıdır.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacı (temlik alan) vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararının ikinci bendinde yer alan "alacağı belirleyen eksik incelemeye dayalı rapora göre" ibaresinin çıkartılmak suretiyle bu değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen Geçici 3. madde gereğince uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Aynı Kanun’un 440/III-1. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 21.09.2021 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18460, Karar No: 2012/12157, Tarih: 05.06.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/18460 E.  ,  2012/12157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğünün bulunması nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağının bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Kasten işlemiş olduğu suç nedeniyle mahkum olan sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 53. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de, hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiş, sanığın, park halindeki kilitli aracın cam fitillerini kesip camı çıkarmak suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 142/1. maddesinin (b) bendine uyduğu gözetilmeyerek, aynı yasanın 141/1. maddesi ile hüküm kurulması, 5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Yasanın 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı, yakınanın etkilenimi ve olayın vahameti de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacı dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 05.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3774, Karar No: 2019/1376, Tarih: 19.02.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/3774 E.  ,  2019/1376 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, eksik hesaplandığı iddiası ile ölüm geliri ve ölüm aylıklarının miktarının yeniden tespit edilmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle; davanın reddine dair, karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı açtığı bu dava ile aslen murisi ...’in vefatından önce aylık 1.000,00 TL ücretle çalışmasına rağmen kendilerine asgari ücret üzerinden belirlenen aylık ve ölüm geliri bağlandığını buna göre aylıkların yeniden hesaplanması ile gerçek miktarın belirlenmesini istemiş olup, mahkemece davanın reddine dair karar verilmiş ise de, vereilen karın eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan, husumet konusu, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtay’ca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

Eldeki davada ise, davacının murisi Kemal’in ölmeden önceki aylık ücretinin 1000 TL olduğuna dair iddiasının varlığı karşısında, elde edilecek hükmün uygulayıcısı konumundaki davalı Kurum tarafından yerine getirilebilmesi için, davanın öncelikle işverene husumet yöneltilerek davaya devam edilmelidir.

Davacılar murisi işçinin çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı Sosyal Güvenlik Kurumu’na (Devredilen SSK) davalı işveren tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Gerçek ücret; sigortalının kıdemi, yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre ödenmesi gereken ücrettir. Hizmet akdinin tarafları görünüşte bir ücret belirlemiş olabilirler, ancak bu ücret tarafların aralarında kararlaştırdıkları gerçek ücret olmayabilir. Uygulamada bazen taraflar arasında kararlaştırılmış olan gerçek ücret (örneğin SSK primlerini daha az ödemek amacıyla) bordroya yansıtılmamakta, daha düşük (örneğin asgari ücret) gösterilmektedir. Bu gibi durumlarda yargıç tarafından gerçek ücretin saptanması yoluna gidilmelidir (Prof. Dr. S. Süzek, İş Hukuku, 2. Bası, Beta Yayınları, Sy:287).

Açıklanan nedenlerle, mahkemece öncelikle gerçek ücret iddiası bakımından inceleme ve araştırma yapılmalı, davacı murisinin işvereninin tespit edilmesi ile HMK 124. maddesi gereğince davaya dâhil edilmesi, delillerinin toplandıktan sonra gerçek ücretin belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekmektedir.

Açıklanan nedenlerle, mahkemece öncelikle gerçek ücret iddiası bakımından inceleme ve araştırma yapılmalı, davacı murisinin işvereninin tespit edilmesi ile HMK 124. maddesi gereğince davaya dâhil edilmesi, delillerinin toplandıktan sonra gerçek ücretin belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme, araştırma ve yanılgılı değerlendirme sonucu karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 19.02.2019 gününde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8160, Karar No: 2023/707, Tarih: 09.02.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/8160 E.  ,  2023/707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

HÜKÜM/KARAR : Ret

Taraflar arasında görülen kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescili istekli davada, Mahkemece davanın görevsizlik nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı ... Müdürlüğüne izafeten KDZ. Ereğli Orman İşletme Müdürlüğü vekili Av. ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... İdaresi vekili dava dilekçesinde; dava konusu 405 ada 458 parsel sayılı taşınmazın davacı idare tarafından kamu hizmetine matuf kullanılan yerlerden olduğu, taşınmaz üzerinde kadastro öncesi inşa edilmiş ve mülkiyeti davacı idareye ait hizmet binasının bulunduğu, bu yerin fiilen kamu hizmetine tahsis edildiği iddiasıyla çekişmeli taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ve davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; çekişmeli taşınmazın kadastro öncesi tapuda davalı ... adına kayıtlı yerlerden olduğu, tapulu taşınmazın zilyetlikle kazanılamayacağı, davacının kullanımında olan idari binanın kayıt maliki idareden alınan şifahi izinle inşa edildiği bu nedenle davacının iddia ettiği zilyetliğin asli nitelikte olmadığı; öte yandan bahsi geçen iznin davalı belediyenin tek yetkili organı olan belediye meclisi onayıyla verilmediğini, bu nedenle geçersiz olduğunu; hal böyle iken davacı idarenin hali hazırda fuzuli şagil niteliğinde bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın tutanağının halen Kadastro Mahkemesinin derdest dosyasında davalı olduğu ve tapu kaydının oluşmadığı gerekçesiyle davanın görev yönünden reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı ... İdaresi vekili temyiz dilekçesinde, davalının görev itirazını süresinde ileri sürmediği, mahkemenin görevsizlik kararında bahsi geçen Kadastro Mahkemesinin 2012/66 Esas sayılı dosyasının çekişmeli taşınmaza ilişkin olmadığı, bu nedenle görevsizlik kararının isabetsiz olduğunu belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 27. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, kadastro tutanağı düzenlendiği tarihte kadastro mahkemelerinin görevi başlamakta; buna karşın genel mahkemelerin görevi sona ermekte ve davaları doğrudan doğruya kadastro mahkemesine aktarma yükümü doğmaktadır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 27. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, kadastro tutanağı düzenlendiği tarihte kadastro mahkemelerinin görevi başlamakta; buna karşın genel mahkemelerin görevi sona ermekte ve davaları doğrudan doğruya kadastro mahkemesine aktarma yükümü doğmaktadır.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 114/1-c maddesine göre mahkemenin görevli olması dava şartıdır. HMK’nın 115. maddesine göre ise dava şartlarının mevcut olup olmadığı, taraflarca ileri sürülüp sürülmediğine bakılmaksızın yargılamanın her aşamasında mahkemece kendiliğinden gözetilir.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, mahalli Hukuk Mahkemelerinde görülmekte olan kadastro tutanağı henüz kesinleşmemiş bulunan taşınmaz mala ilişkin davalar hakkında görevli mahkemenin Kadastro Mahkemeleri olduğunun emredici hükümle belirlenmiş olmasına göre usul ve kanuna uygun olup davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA,

7139 sayılı Kanun'un 33. maddesi uyarınca davacı ... İdaresi'nden harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

09.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9891, Karar No: 2023/8832, Tarih: 27.09.2023

2.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; 506 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinde bir hizmet akdine dayanarak bir veya birkaç işveren tarafından çalıştırılanların sigortalı sayılacağının belirtildiğini, Milli Eğitim Temel Kanunu'nun 47 nci maddesinde örgün ve yaygın eğitim Kurumlarında ve hizmet içi yetiştirme kurslarında uzman ve usta öğreticilerinin görevlendirilebileceğini usta öğreticilerin 4857 sayılı İş Kanununa tabi işçi olarak kabul edilmesi gerektiğini, usta öğreticiler hakkında bir günlük çalışma karşılığında 7,5 saat kabul edilerek işlem yapıldığını, 5510 sayılı Kanun'un 80 inci maddesinde usta öğreticilerinin sigortalı olarak kabul edildiğini, usta öğreticilerinin Halk Eğitim Merkezlerinde part-time çalıştıklarını, bunların tam gün esası ve aylık karşılığı çalışmalarının günlük çalışma saatine göre ve kısmi zamanlı olması nedeniyle bu çalışmaların tam gün olarak değerlendirilmesine imkan bulunmadığını, 5510 sayılı Kanun'un 80/j maddesi ile Milli Eğitim Bakanlığına bağlı her derece ve türdeki örgün ve yaygın eğitim kurumlarında uzman ve usta öğretici olarak çalışanların prim ödeme gün sayısı 30 günü aşmamak kaydıyla bir takvim ayı içersinde hak kazandıkları brüt ek ders ücreti toplamı tutarının, prime esas günlük kazanç alt sınırına bölünmesi sonucu bulunacağı, bir aylık süredeki gün sayısı (Brüt aylık kazanç / Asgari Günlük kazanç = Gün sayısı) usulüne göre hesaplanacak, bulunacak miktar 30 günden fazla ise 30 gün olarak alınarak, bu şekilde yapılacak hesaplamalarda tam sayıdan sonraki küsuratların dikkate alınmayacağının hüküm altına alındığını belirterek davanın reddini istemiştir.

3. Birleşen davalı .... vekili cevap dilekçesinde; müvekkil şirket ile davacı arasında bir iş akdinin bulunmadığını, Müvekkil şirke ile Dicle Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı, Halk Eğitim Merkezi Müdürlüğü arasında yapılan protokole göre müvekkil şirket tarafından görevlendirilen ücretli usta öğreticilere Bakanlıkça ayrılan ödeneğin bitmesinden sonraki dönemlerde işin devam etmesinin sağlanması bakımından şirket işinde çalışan usta öğreticilere Genel Müdürlükçe belirlenen ücretlerin ödendiğini, protokole göre usta öğreticilerinin görevlendirilme onaylarını almak görevinin Halk Eğitim Merkezlerine ait olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 15.07.2016 tarihli ve 2013/73 Esas, 2016/528 Karar sayılı kararı ile; davanın Milli Eğitim Bakanlığı Yönünden Kabulü ile; davacının 03.03.1990 -30.04.2010 tarihleri arasında davalı kurumda toplam 4054 gün süre ile çalıştığı, çalışmalarının 2727 gününün diğer davalı kuruma bildirildiği, 1327 gün çalışma gün sayısının kuruma bildirilmediğinin tespitine, davanın ... Holding A.Ş yönünden kısmen kabulü ile, davacının 18.06.2005-23.02.2009 tarihleri arasında davalı şirkette toplam 521 gün süre ile çalıştığı ve bu çalışmalarının diğer davalı kuruma bildirilmediğinin tespitine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine, karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ