muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2627, Karar No: 2021/5360, Tarih: 24.05.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/2627 E.  ,  2021/5360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen alacak davalarının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davalılardan ..., ... ve ... aleyhine açılan davaların kısmen kabulüne, diğer davalılar yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar ... ve ... vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; asıl ve birleşen davalarda davalılara ... Devlet Hastanesi laboratuvar biriminde görev yapmakta iken döner sermaye ödemesinin sehven özellikli birim katsayısından yapılması üzerine fazla ödeme yapıldığını, davalılara yapılan fazla ödemenin iadesi için tebligat yapılmasına rağmen davalının ödeme yapmadığını belirterek, fazlaya ilişkin hakların saklı kalması kaydıyla, idarenin salt hatalı ödemesinden kaynaklanan alacakların her bir ödemenin ödeme tarihinden itibaren başlayacak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar; fazla ödenmiş bulunan aylık ve ücret farklarının ancak ilk kanunsuz ödemenin yapıldığı tarihten başlamak üzere 90 gün içinde geri alınabileceği ve 2577 sayılı kanun uyarınca 60 günlük dava açma süresi bulunduğunu, idarenin işleminde herhangi bir kusurlarının bulunmadığı gibi açık hatanın da söz konusu olmadığını, personelin tamamına aynı şekilde ödeme yapıldığından, fazla bir ödemenin olmadığını, taraflarına yapılan ödemelerde bir hata bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece; dava ile talep edilen miktarın sehven riskli birim katsayısı üzerinden ödeme yapılmasından kaynaklanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükmün süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemiz 2016/9838 esas, 2017/17934 karar sayılı ilamı ile “...Dosyanın incelenmesinde; davalılara 2007-2013 tarihleri arasında acil serviste görevlendirilmeleri nedeniyle riskli birim katsayısından ödeme yapıldığı, ... Devlet Hastanesinin yazısında, “acil servis radyoloji ünitesi 22.09.2005 tarihinde acil servisi içerisinde ayrı bir birim olarak kurulmuş olup, halen acil servis içersinde ayrı bir birim olarak hizmet vermeye devam ettiği, 2007-2010 yılları arasında acil servis laboratuvarı hastanelerinin ek binasında acil servis içerisinde ayrı bir birim olarak hizmet verdiği,ancak 2010 yılında hastanenin şu anki hizmet verdiği binaya taşınması üzerine acil servis laboratuvarı acil servis dışında bulunan merkez laboratuvar biriminde hizmet verdiği ve halen hizmet vermeye devam ettiği" belirtilmiştir.

O halde mahkemece; uzman bilirkişiler aracılığıyla her bir davalı yönünden ayrı ayrı davaya konu ödeme tarihleri arasında acil laboratuvarının bulunduğu yer dikkate alınarak, merkez laboratuvarında acil servis hizmeti verilmesinin, özellik arz eden riskli birimlerde çalışma niteliğinde olup olmadığının belirlenmesi, acil laboratuvarındaki nöbet günleri nedeniyle davalıların aldığı ek ödemenin kadro ünvanına göre doğru hesaplanıp hesaplanmadığının ek ödeme bordrolarından kontrol edilmesi, bu şekilde davalıların acil laboratuvarında geçen nöbet günlerindeki hizmetleri nedeniyle alması gereken ödemenin niteliğinin ve miktarının tespit edilmesi suretiyle oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiş; karara karşı bir kısım davalılar vekilinin karar düzeltme talebi Dairemizce reddedilmiştir.

Mahkemece; bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, 30/12/2019 tarihli iş güvenliği uzmanı, SGK başmüfettişi ve Sayıştay denetçileri bilirkişilerinin raporu doğrultusunda davalı ...’na fazladan ek ödeme yapıldığı belirtilen her ay için davalının acil servis laboratuvar biriminde görevlendirildiğine ilişkin yazılar dava dosyasında bulunduğundan davalıya yapılan ek ödemelerin hataen yapılan ödeme kapsamında değerlendirilemeyeceği, davalı ...’ya fazladan ek ödeme yapıldığı belirtilen Eylül 2008 hariç tüm aylar için davalının acil servis laboratuvar biriminde görevlendirildiğine ilişkin yazılar dava dosyasında bulunduğundan davalıya Eylül 2008 hariç yapılan ek ödemelerin hataen yapılan ödeme kapsamında değerlendirilemeyeceği, ancak davacıya Eylül 2008 için yapılan ek ödemenin hataen yapılan ödeme kapsamında değerlendirilmesinin gerektiğini, ...’e fazladan ek ödeme yapıldığı belirtilen her ay için davalının acil servis laboratuvar biriminde görevlendirildiğine ilişkin yazılar dava dosyasında bulunduğundan davalıya yapıdan ödemelerin hataen yapılan ödeme kapsamında değerlendirilemeyeceği, davalı ...’a fazladan ek ödeme yapıldığı belirtilen Şubat 2010 hariç tüm aylar için davalının acil servis laboratuvar biriminde görevlendirildiğine ilişkin yazılar dava dosyasında bulunduğundan davalıya Şubat 2010 hariç yapılan ek ödemelerin hataen yapılan ödeme kapsamında değerlendirilemeyeceği, ancak davalıya Şubat 2010 için yapılan ek ödemenin hataen yapılan ödeme kapsamında değerlendirilmesinin gerektiği, davalı ...’a fazladan ek ödeme yapıldığı belirtilen her ay için davalının acil servis laboratuvar biriminde görevlendirildiğine ilişkin yazılar dava dosyasında bulunduğundan davalıya yapılan ödemelerin hataen yapılan ödeme kapsamında değerlendirilemeyeceği, davalı ...’na fazladan ek ödeme yapıldığı belirtilen 2012 Mart ve Nisan ayları hariç tüm aylar için davalının acil servis laboratuvar biriminde görevlendirildiğine ilişkin yazılar dava dosyasında bulunduğundan davalıya 2012 Mart ve Nisan ayları hariç yapılan ek ödemelerin hataen yapılan ödeme kapsamında değerlendirilemeyeceği, ancak davalıya 2012 Mart ve Nisan ayları için yapılan ek ödemenin hataen yapılan ödeme kapsamında değerlendirilmesi gerektiği kanaatine varılarak davacının davalarının kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş; karar davalılar Edip ve Fahrettin vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalılar vekilinin temyizi yönünden yapılan incelemede;

5219 ve 5236 sayılı yasalar ile HUMK'un 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2020 tarihinden itibaren 3.920 TL'ye çıkarılmıştır.

Hüküm, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 esas 1990/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

5219 ve 5236 sayılı yasalar ile HUMK'un 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2020 tarihinden itibaren 3.920 TL'ye çıkarılmıştır.

Hüküm, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 esas 1990/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Kural olarak bozma kararına uyulmakla bozma kararında belirtilen biçimde işlem yapılması yolunda lehine bozma yapılan taraf yararına kazanılmış hak, aynı doğrultuda işlem yapılması yolunda yerel mahkeme için zorunluluk doğar.

Belirtilmelidir ki; bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlanan bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Y.İ.B.K.).

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2013/13-597 E, 2014/62 K sayılı ilamında da vurgulandığı üzere; “Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen biçimde inceleme ve araştırma yapmak ve yine o kararda belirtilen hukuksal esaslar gereğince karar vermek yükümlülüğü oluşur. Bu itibarla mahkemenin sonraki hükmünün bozmada gösterilen ilkelere aykırı bulunması, usule uygun olmadığından bir bozma nedenidir. Bozma kararı ile dava, usul ve yasaya uygun bir hale sokulmuş demektir. Bozmaya uyulduktan sonra buna aykırı karar verilmesi usul ve yasaya uygunluktan uzaklaşılması anlamına gelir ki, böyle bir sonuç kamu düzenine açıkça aykırılık oluşturur. Buna göre, Yargıtay’ın bozma kararına uymuş olan mahkeme, bu uyma kararı ile bağlıdır. Bozma kararında gösterilen biçimde inceleme yapmak, ya da gösterilen biçimde yeni bir hüküm vermek zorundadır. Aynı ilke, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 05.02.2003 gün ve 2003/ 8-83 E., 2003/72 K.; 17.02.2010 gün ve 2010/9-71 E., 2010/87 K. sayılı ilamlarında da benimsenmiştir.

Bu ilke kamu düzeni ile ilgili olup, Yargıtay'ca kendiliğinden dikkate alınması gerekir. Hakimin değişmesi dahi açıklanan bu hukuki ilkeye etki yapamaz.

Bu ilke kamu düzeni ile ilgili olup, Yargıtay'ca kendiliğinden dikkate alınması gerekir. Hakimin değişmesi dahi açıklanan bu hukuki ilkeye etki yapamaz.

Somut olayda mahkemece; bozma kararına uyulduğu halde gerekleri yerine getirilmemiş, bozmaya uygun karar verilmemiştir. Şöyle ki bozma ilamında konusunun uzmanı bilirkişiler aracılığıyla davaya konu ödeme tarihleri arasında acil laboratuvarının bulunduğu yer dikkate alınarak, merkez laboratuvarında acil servis hizmeti verilmesinin, özellik arz eden riskli birimlerde çalışma niteliğinde olup olmadığının belirlenmesi, acil laboratuvarındaki nöbet günleri nedeniyle davalıların aldığı ek ödemenin kadro ünvanına göre doğru hesaplanıp hesaplanmadığının ek ödeme bordrolarından kontrol edilmesi, bu şekilde davalıların nöbet günlerindeki hizmeti nedeniyle alması gereken ödemenin niteliğinin ve miktarının tespit edilmesi suretiyle oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir. Mahkemece bozma ilamı doğrultusunda bilirkişi heyetinden alınan 30.12.2019 tarihli raporda; ... Devlet Hastanesinin 14.10.2014 havale tarihli yazısı ve davalıların görevlendirmelerinin bulunup bulunmadıklarına göre değerlendirme yapılmış, davaya konu ödeme tarihleri arasında acil laboratuvarının bulunduğu yer dikkate alınarak, merkez laboratuvarında acil servis hizmeti verilmesinin, özellik arz eden riskli birimlerde çalışma niteliğinde olup olmadığı belirlenmemiş olmakla, bozma gereğini yerine getirmeyen bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verilmesi doğru görülmemiştir.Hal böyle olunca, mahkemece bozma ilamımızda belirtilen hususlarda hastanelerin döner sermaye işletmeleri ile idari-mali işler birimlerinde tecrübeli, sağlık idaresi konusunda uzman bilirkişilerin de içinde olduğu bilirkişi heyetinden taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli, tarafların iddia ve savunmalarını karşılar nitelikte rapor alınarak, sonucu çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken bozmaya uyulmasına rağmen bozma gereklerini karşılamayan rapor doğrultusunda eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz isteminin miktardan REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'un 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK’un 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 24/05/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11890, Karar No: 2017/2436, Tarih: 01.03.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/11890 E.  ,  2017/2436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın mağdur şirkete ait döşenmek üzere açığa bırakılan kabloları çalmaktan ibaret eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 141 maddesi ile hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suç tarihinde düzenlenen olay tutanağında "08.09.2013 tarihinde saat 22.45 sıralarında devriye görevi sırasında, Kemalpaşa Mahallesi 12/1 numaralı sokakta balta ile elektrik kablosu kesmeye çalışan üç şahıs olduğu ihbarı ile bahse konu adrese doğru intikal halinde iken Kemalpaşa mahallesi 19/5 sokak başında ellerinde yaklaşıp 20-25 metre uzunluğunda siyah renkli elektrik kablosu olduğunu tahmin ettiğimiz kalın kablo ile ilerleyen üç şahıs biz görevlileri görünce kabloları bırakıp kaçmaya başladı..." hususunun belirlenmesi karşısında, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına dair tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 01.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7769, Karar No: 2023/539, Tarih: 14.02.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/7769 E.  ,  2023/539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan CMUK'un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan CMK'nın 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, CMUK'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Başsavcılığının 08.12.2015 tarihli ve 2015/11757 Esas numaralı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuğun, gece vakti şikâyetçiye ait olan motosikleti direksiyon kilidini kırıp düz kontak yaparak çalmak suretiyle hırsızlık ve mala zarar verme suçlarını işlediğinden bahisle TCK'nın 142/1-e, 143/1, 151/1, 31/3 maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... Çocuk Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2015/639 Esas, 2016/342 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçundan beraatine, hırsızlık suçundan TCK'nın 141/1, 143/1, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafii temyiz dilekçesinde; suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğini ve verilen cezanın fahiş olduğunu belirterek usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk derece mahkemesince; suça sürüklenen çocuğun, olay günü gece vakti saat 22.30 sıralarında herhangi bir yere kilit veya zincir ile bağlı olmadan sokak üzerine bırakılmış olan şikâyetçiye ait motosikleti, bulunduğu yerden çalıştırmadan götürdüğü, daha sonra bahsi geçen motosikleti çalıştırarak olay yerinden uzaklaşmak suretiyle hırsızlık suçunu işlediği kabulüyle suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suçtan mahkûmiyet kararı verildiği tespit edilmiştir.

2. 07.11.2015 tarihli olay yeri krokisi ile görgü ve tespit tutanağına göre; suça konu motosikletin ... Mahallesi ... Bulvarı No:... sayılı yerde faaliyet gösteren ... adlı iş yeri önündeki kaldırım üzerinde park halinde iken çalındığı belirlenmiştir.

3. Şikâyetçi ... ile ... soruşturma aşamasında; ... plakalı motosikletin, olay günü saat 22.30 ile 23.30 arasında ... adlı iş yeri önünde direksiyon kilidi ile kilitli vaziyette park edilmiş halde iken çalındığını beyan ederek şikayetçi olmuşlardır.

4. 12.11.2015 tarihli tutanak ile; olaya ilişkin görüntülerdeki şahsın kolluk görevlilerince bilinen suça sürüklenen çocuk ... olduğu tespit edilmiştir.

5. Suça sürüklenen çocuk aşamalarda üzerine atılı suçu ikrar etmiştir.

IV. GEREKÇE

3. Şikâyetçi ... ile ... soruşturma aşamasında; ... plakalı motosikletin, olay günü saat 22.30 ile 23.30 arasında ... adlı iş yeri önünde direksiyon kilidi ile kilitli vaziyette park edilmiş halde iken çalındığını beyan ederek şikayetçi olmuşlardır.

4. 12.11.2015 tarihli tutanak ile; olaya ilişkin görüntülerdeki şahsın kolluk görevlilerince bilinen suça sürüklenen çocuk ... olduğu tespit edilmiştir.

5. Suça sürüklenen çocuk aşamalarda üzerine atılı suçu ikrar etmiştir.

IV. GEREKÇE

Suç vasfı gereğince suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükme ilişkin zamanaşımının dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, ayrıca suça sürüklenen çocuk hakkında temel ceza belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

1. Suça sürüklenen çocuğun, direksiyon kilidi ile kilitlenmiş vaziyette kaldırım üzerine park edilen motosikleti çalması şeklindeki eyleminin, TCK'nın 142/1-e. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 141/1. maddesi ile uygulama yapılması suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında eksik ceza tayini,

2. Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken eylemine uyan TCK'nın 141/1 ve 143. maddeleri uyarınca hükmolunan 1 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu 1 yıl yerine, 12 ay hapis cezasına hükmolunması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Çocuk Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2015/639 Esas, 2016/342 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun’un 326/son. maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı açısından suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay ... Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25464, Karar No: 2013/17151, Tarih: 23.09.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/25464 E.  ,  2013/17151 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2008/454-2012/568

Davacı, davalı şirketler nezdinde 02.12.2007-01.02.2008 tarihleri arasında kesintisiz hizmet akdi ile çalıştığını iddia ile bu sürelerin sigortalı çalışma olarak tespitini istemiştir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle; davanın kabulüne; davacının davalı işverenlerden ........................ Tic. Ltd. Şti'ne ait 1095147.07 sicil sayılı işyerinde 02.12.2007-01.02.2008 (dahil) tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak 1.000,00 TL net ücretle 60 gün çalıştığının tespitine, karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum ve diğer davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Husumet konusu, davanın her aşamasında ileri sürülebileceği gibi, taraflarca ileri sürülmese dahi, gerek, mahkemece, gerekse Yargıtay’ca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın, kendiliğinden göz önünde tutulur.

506 sayılı Yasanın 4. Maddesi ile “işveren; ...sigortalıları çalıştıran ... kişiler...” olarak tanımlanmış olup, hizmet tespitine yönelik davalarda, çalışma ilişkisinin nitelik ve süresinin belirlenmesinde, bu yöndeki işyeri bilgi ve belgelerine ulaşılmada, kısacası, davanın sübutu ve alınacak ilamın, SSK tarafından infazı ve böylece sigortalının bu hakkının tesciliyle sigorta primlerinin işverenden tahsili bakımından, işverenin kim olduğunun bilinmesinde yasal zorunluluk vardır.

Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı......... Kanununun Geçici 7. maddesi kapsamında uygulama alanı bulan 506 sayılı ..................r Kanununun 79/10. maddesidir. Anılan madde hükmü göre, “Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar, çalıştıklarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayıları nazara alınır.

Eldeki davada, davacının fiili çalışmasına ilişkin yapılan araştırma ve sübut bakımından yapılan değerlendirme yeterli ve isabetlidir. Lakin, davacının hizmet döküm cetvelinde; talebe konu 02.12.2007 tarihinden önce, 1095147 sicil numaralı davalılardan ............ Tic. Ltd. Şti’ye ait işyerinden 01.12.2007 tarihinde çıkışı yapıldığı; oysa, Mahkemece, davacının ücretinin 1000 TL olduğuna ilişkin belirlemeye esas olan banka kaydında, 15.02.2008 tarihinde yapılan ödemenin, davalılardan ............Tur. Ltd. Şti.’ye ait olduğu anlaşılmaktadır. Bu bakımdan,davacının gerçek işvereninin tespiti için yapılan araştırma, hüküm kurmaya yeterli görülmemiştir.