muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3478, Karar No: 2011/12469, Tarih: 19.12.2011

Bununla birlikte, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4.d maddesinin dayanağını teşkil eden KTK.'nun 48. maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 97. maddesinde, yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve müteakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabulü de mümkün değildir.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK.'nun 1281. maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın kabulüne, aksi halinde reddine karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (Bkz.YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilâmları).

Somut olayda, yargılama sırasında makine mühendisi bilirkişiden alınan 07.07.2009 tarihli raporda, kazanın meydana gelmesinde davalı sürücünün %100 oranında kusurlu olduğu belirlenmiş ise de, bilirkişi heyetinde nöroloji uzmanı bulunmadığından, rapor yukarıda açıklanan ilkeler karşısında hüküm kurmaya elverişli değildir.

Somut olayda, yargılama sırasında makine mühendisi bilirkişiden alınan 07.07.2009 tarihli raporda, kazanın meydana gelmesinde davalı sürücünün %100 oranında kusurlu olduğu belirlenmiş ise de, bilirkişi heyetinde nöroloji uzmanı bulunmadığından, rapor yukarıda açıklanan ilkeler karşısında hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda mahkemece, yaralamalı ve maddi hasarlı trafik kazası tespit tutanağında davalı sürücünün alkollü olduğu belirtilmekle birlikte, alkol raporu dosyada bulunmadığından, alkol raporu ile C. Savcılığı soruşturma dosyası, dava açılmışsa ceza davası dosyası da getirtilerek, kazanın münhasıran alkolün etkisi altında olup olmadığı, başka etkenlerin de rol oynayıp oynamadığı hususunda, nörolog doktor ve trafik kusur uzmanından oluşturulacak yeni bir bilirkişi kurulundan rapor alınıp, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (l) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 19.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10619, Karar No: 2018/9049, Tarih: 07.11.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/10619 E.  ,  2018/9049 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamda belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmü, davalı ... AŞ. vekilinin temyiz etmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, kaza tarihi 18.04.2004 tarihinde davalı işyerinde kalıp ayırmacı olarak çalışan sigortalıya bağlanan gelir, ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinden oluşan kurum zararının tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kurumun, 506 sayılı Kanunun 26. maddesinden doğan rücu hakkı "halefiyete" değil, "Kanundan doğan basit rücu hakkına" dayalı olup, Kurumun rücu alacağı, ilk peşin sermaye değerli gelirin kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı bulunmaktadır. Bunun sonucu olarak, Kurumun, sigortalı veya hak sahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi, bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda, Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceğinin göz önünde tutulması gerekir.

506 sayılı Kanunun 92. maddesi "Hem malullük hem de yaşlılık sigortasından aylık bağlanmasına hak kazanan sigortalıya, bu aylıklardan yüksek olanı, aylıklar eşitse yalnız yaşlılık aylığı bağlanır. Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalariyle meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalariyle meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir." düzenlemesini içermektedir.

Dava konusu edilen gelirlerin, yaşlılık aylığı bağlanması nedeniyle 506 sayılı Kanunun 92. maddesi uyarınca 01.08.2009 tarihi itibariyle yarıya indirildiğinin anlaşılması karşısında, davalının tazminle sorunlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı; gelirin başladığı tarih itibariyle 92. maddeye göre indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fiili ödemelerin yarısı ilave edilerek belirlenmeli, bu şekilde belirlenen miktarın ise herhalde 92. maddenin uygulanmasından önceki ilk peşin sermaye değerli gelir tutarını geçemeyeceği gözden uzak tutulmamalıdır.

Eldeki davada, sigortalıya Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından 17.10.2010 gelir onay bağlama tarihli %34 maluliyete göre 82.078,41 TL peşin sermaye değerli gelir bağlandığı, ancak maluliyet oranının %33,2 ye düşmesi ve 01.08.2009 tarihinde sigortalıya yaşlılık aylığı bağlanması sebebiyle, 02.04.2005 – 01.08.2009 tarihleri arasında 30.957,24 TL fiili ödeme yapıldığı, %33,2 maluliyete göre ise 55.851,50 TL ilk peşin sermaye değerinin hesaplandığı anlaşıldığından 26.01.2006 tarihli aktüerya bilirkişisinden alınan ek bilirkişi raporunda, %80 kusura oranla fiili ödeme 24.765,87 TL ve peşin sermaye değerinin %80 kusura oranla karşılığı 44.681,20 TL, geçici iş göremezlik ödemesinin kusura karşılığı 13.196,99 TL olmak üzere toplam rücu limitinin 82.644,06 TL olduğu belirlenmiş ise de ; yukarıda belirtilen ilkeler ışığında rücu limitinin, %33,2 maluliyete göre ilk peşin sermaye değeri 55.851,50 TL'ye fiili ödeme olan 30.957,34 TL'nin yarısı 15.478,67 TL eklenerek çıkan sonucun %80 kusur karşılığı olan 57.064,136 TL ile geçici iş göremezlik ödemesinin %80 i olan 13.196,99 TL 'nin toplanması sonucu 70.261,126 TL rücu limiti sınır olarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Mahkemece hükmün gerekçe kısmının son paragrafında yer alan, "....hesap bilirkişisine tevdi olduğu, aktüerya-hesap bilirkişisi Av. Türkan Keskin tarafından tanzim edilen 26/01/2016 tarihli güncel ek bilirkişi raporunun hüküm vermeye yeterli olduğu; davacı Kurumun davalı işverenden işverenin kusuruna karşılık talep edebileceği rücuan tazminat miktarının 82.644,06 TL olarak belirlediği,bilirkişinin bu belirlemesinin dosya kapsamına uygun olduğu" ;kısmı silinerek yerine "....hesap bilirkişisine tevdi olunduğu,aktüerya-hesap bilirkişisi Av. Türkan Keskin tarafından tanzim edilen 26/01/2016 tarihli güncel ek bilirkişi raporunda her ne kadar davacı kurumun davalı işverenden işverenin kusuruna karşılık talep edebileceği rücuan tazminat miktarını 82.644,06 TL olarak belirlendiği anlaşılmış ise de, 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi çerçevesinde, %33,2 maluliyete göre ilk peşin sermaye değeri 55.851,50 TL ye fiili ödeme olan 30.957,34 TL'nin yarısı 15.478,67 TL eklenerek çıkan sonucun %80 kusur karşılığı olan 57.064,136 TL ile geçici iş göremezlik ödemesinin %80 i olan 13.196,99 TL'nin toplanması sonucu 70.261,126 TL rücu limiti sınır olarak belirlenmesinin yasaya ve dosya kapsamına uygun olduğu "ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 07.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11834, Karar No: 2010/1827, Tarih: 09.02.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/11834 E.  ,  2010/1827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, dava dilekçesinde 1984 olan doğum yılının 1986 olarak düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece, davacının 05.12.1984 olan doğum tarihi 05.12.1986 olarak düzeltilmişse de, adı geçen kişi nüfusa 03.01.1985 tarihinde kaydedilmiştir. Bir kişinin doğmadan nüfusa kaydı söz konusu olamayacağından bu suretle bir düzeltme nüfus kayıtlarında çelişki yaratacaktır.

Hakim, nüfus kayıtlarında düzeltme yapılmasına karar verirken bu kayıtlar arasında çelişki yaratmamak ya da yaşamın olağan akışına ters düşecek durumlara yol açmamaya özen göstermek zorundadır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/29264, Karar No: 2010/1589, Tarih: 08.02.2010

**4. Ceza Dairesi         2009/29264 E.  ,  2010/1589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye 1.Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın bildirdiği adreste ikamet ettiğinin sunulan belgeler ile anlaşılmasına karsın çıkarılan tebligatların isim benzerliği nedeniyle sanığın ikamet ettiği Piyale semti İstiklal mahallesi yerine Piyalepaşa mahallesinde tebliğ edilmeye çalışılarak adreste oturmadığından bahisle tebligat yapılamaması ve Tebligat Kanunu’nun 28. Maddesi uyarınca sanığın adresinin meçhul olduğunun kabul edilmesi yerinde olmadığı gibi, ilanen tebligatın aynı Yasa’nın 29. Maddesine göre, ilgilisinin bilgisine en emin bir şeki1de ulaşılacağı umulan ve varsa tebliği çıkaran merciin bulunduğu yerde yayınlanan bir gazete ile yapılması gerekirken, resmi dairelerle, belli ve çok sınırlı abonelere gönderilen ve bu nedenle ilan konusunun ilgilisinin bilgisine ulaştıracak en emin bir gazete niteliğinde olmayan Resmi Gazete ile yaptırılması usulsüz olduğundan sanığın hükmü öğrenme tarihi olan 27.04.2007 tarihinden itibaren 29.04.2007 tarihinde verilen temyiz dilekçesinin yasal süresinde olduğu sonucuna varılarak itiraz yerinde görüldüğünden ret kararının kaldırılması suretiyle işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın hakaret içeren ve e-posta yoluyla katılana gönderilen mesajı kendisine göndermediğini savunması karşısında, anılan mesajın onun tarafından gönderilip gönderilmediğinin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde saptanması ve sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

2-TCY’nın 125/1 maddesindeki hakaret ve 134/2 maddesindeki özel hayatın gizliliğini ihlal suçları, anılan Yasa’nın 131. ve 139. Maddeleri uyarınca şikayete tabi olduğundan, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMY’nın 231. maddesinin 5. ve devamı fıkralarındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının oluşup oluşmadığı tartışılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Kabule göre de,

Sanığın TCY.nın 125/1 madde ve fıkrasına uyan eylemi nedeniyle seçenekli ceza öngörülmesi karşısında, temel cezanın hapis olarak belirlenmesinde takdir hakkının hangi hukuksal gerekçelere dayanılarak kullanıldığının açıklanmaması,

Yasaya aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/246, Karar No: 2017/5382, Tarih: 14.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/246 E.  ,  2017/5382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı gerçek kişi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dosyada bulunan ve ... bilirkişi raporunda incelendiği anlaşılan hava fotoğrafından daha eski tarihli hava fotoğrafı bulunması halinde bu fotoğrafın ve kadastro tespit tarihinden 20 yıl-25 yıl önce iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları bulunduğu yerlerden istenerek getirtilmesi, bundan sonra dava dosyasının hükme esas alınan raporu düzenleyen fen, ziraat ve ... bilirkişilerine verilerek getirtilen hava fotoğrafları, memleket haritaları ile dosyada bulunan hava fotoğrafları ve memleket haritalarının ölçekleri kadastro pafta ölçeğine, kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra dava konusu taşınmazın konumu çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazların niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, bu tarihlerde dava konusu taşınmazlarda imar-ihya ve zilyetliğin devam edip etmediği hususlarının ve üzerindeki bitki örtüsünün ve ağaçların cinsi, yaşı, sayısı, dağılımı ve kapalılık oranı ile kullanım durumu ve tasarruf sınırlarının bulunup-bulunmadığının ayrıntılı ve bilimsel verileri içerir müşterek imzalı ek rapor alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 14/06/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25630, Karar No: 2015/9870, Tarih: 12.05.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/25630 E.  ,  2015/9870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 12.05.2015 günü temyiz eden davalı-davacı ... ile vekili Av. ... ve karşı taraf davacı-davalı ... vekili Av. ... geldi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre ve özellikle karar başlığında davacı-davalı olan erkeğin davalı, davalı-davacı olan kadının ise davacı olarak gösterilmesinin yerinde düzeltilebilir maddi hata olduğunun anlaşılmasına göre davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı-davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 1.100.00 TL vekalet ücretinin ...'den alınıp ...'a verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.12.05.2015(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2021/3674, Karar No: 2022/7223, Tarih: 20.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/3674 E.  ,  2022/7223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Sinop 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 07.01.2021 tarih ve 2019/301 E- 2021/10 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nce verilen 26.03.2021 tarih ve 2021/432 E- 2021/585 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin eski eşi ...’ın keşidecisi olduğu ve lehtar sıfatıyla kendisine verilmiş olan ve Sinop 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nde açtıkarı davada taraflarına senedi elinde bulunduran kişiye karşı TTK. 758 md gereğince dava açmak için süre verildiğini ve işbu davayı açtıklarını, müvekkilinin açık bonoyu aldığı dönemde bir süre evinde tuttuğunu bilahare dava dışı keşidecinin ilgili bononun akıbetini kendisine sorması üzerine bonoyu aradığını ancak bulamadığını, bononun kaybolduğunu fark ettiğini,dava konusu bononun davalı tarafından anlaşmaya aykırı olarak doldurularak icra takibine konulduğunu, davalının bedelsiz senedi davacının rızası dışında ele geçirmiş olup, kötüniyetli olduğunu, davacı ile bono keşidecisinin eski karı-koca olup, senedin işbu taraflar arasında teminat amacıyla verildiğini, davacının elinden rızası hilafına çıkmış olan senedin bedelinin bulunmadığı ve teminat amaçlı davacıya verildiğinin davalı tarafından bilindiğini ileri sürerek; borçlusu (keşidecisi) ... olan ve 24.06.2012 tanzim, 24.06.2013 vade tarihli ve 85.000,00 TL bedelli emre muharrer bonoyu kötüniyetli olarak devralan davalıdan istirdatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin işbu senedi dava dışı ...'dan aldığını ve meşru hamil olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, davacının yetkili hamil olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava takibe konu edilmemiş bononun istirdatı istemine ilişkindir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava takibe konu edilmemiş bononun istirdatı istemine ilişkindir.

Davacı dava dışı eski eşi ... tarafından teminat olarak ve kendisine boş olarak verilen senedin davalı tarafından elinden alındığı ileri sürmüş ve bu konuda davacı tarafça Sinop 1. Asliye Ceza dosyasına da dayanmış olup Mahkemece TBK'nın 74. maddesi hükümleri çerçevesinde ceza dosyası getirtilip bu davaya etkisi tartışılmadan davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 20/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.