muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9920, Karar No: 2024/3879, Tarih: 30.04.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/9920 E.  ,  2024/3879 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2014/75 E., 2015/175 K.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 109/2, 3-f, 5, 53 ve 63. maddeleri uyarınca, sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Kanun'un 103/1-a, 103/2, 39, 109/1, 3-f, 53 109/2, 3-f, 5 ve 53. maddeleri uyarınca, sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Kanun'un 103/1-a, 103/2, 39, 109/1, 3-f ve 53. maddeleri uyarınca, açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.09.2015 tarihli ve 2014/75 Esas, 2015/175 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun öncesi 5237 sayılı Kanun’un 103/2, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 109/1, 3-f, 5, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanıklar Haydar ve Fatma hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 109/1, 3-f, 62/1 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yapılan itiraz reddedilerek kesinleşmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanığın, katılan mağdurenin yaşı hususunda hataya düştüğüne, 5237 sayılı Kanun'un 30/1. maddesi uyarınca suçun maddi unsurlarından olan katılan mağdurenin yaşına ilişkin bu hatasından yaralanması, bunun sonucu olarak yüklenen suç açısından kasten hareket etmiş sayılmayacağından ve bu suçun taksirle işlenmesi hali kanunda cezalandırılmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi gereğince sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, katılan mağdurenin rızası eve geldiğine, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu açısından da katılan mağdurenin yaşı konusunda hataya düştüğüne ve beraatine karar verilmesi gerektiğine ve diğer hususlara ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Yerel Mahkemenin söz konusu kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna ve aynı zamanda verilen kararın hakkaniyet ilkesi doğrultusunda adil olmadığı kanaatinde olduklarına, katılan mağdurenin kendi rızasının bulunmasının bir anlamı olmadığına, çocuk konumunda olan bir kişinin özgür iradesinden de bahsedilemeyeceğine, sanığa tertip edilen cezanın alt sınırdan olması, hakkaniyet ölçüsünde adil olmadığı kanaatinde olduğuna, ruh sağlığı hususundaki raporun yetersiz olduğuna, sanıklar Haydar ve Fatma'nın çocuğun cinsel istismarına yardım etme suçunu işlediklerine ve diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Verilen Beraat Hükmü Yönünden

Olayın intikal şekli ve süresi, aldırılan rapor içerikleri, sanığın aşamalardaki savunması, katılan mağdurenin aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Kayden 06.07.1996 doğumlu olup, suç tarihi itibarıyla on beş yaşı içerisinde bulunan katılan mağdureye ait mernis doğum tutanağı getirilerek resmî kurumda doğup doğmadığı araştırılıp, doğmadığının belirlenmesi halinde yaş tespitine esas olacak kemik grafilerinin çektirilmesinin ardından içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulundan rapor alınıp, gerektiğinde Adli Tıp Kurumundan da görüş sorularak katılan mağdurenin suç tarihindeki gerçek yaşının bilimsel olarak saptanması, katılan mağdurenin on beş yaşını bitirmediğinin belirlenmesi veya resmî kurumda doğduğunun tespiti halinde ise; suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki savunması ile tüm dosya içeriği nazara alınarak olayda 5237 sayılı Kanun'un 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının tartışılması gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

C. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

C. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 13.10.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararına yönelik katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... ile Haydar Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (B) ve (C) bölümünde açıklanan nedenlerle Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararına yönelik sanık müdafii ve katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/815, Karar No: 2007/842, Tarih: 14.11.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/9-815 E.  ,  2007/842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2007

Taraflar arasındaki “ara dinlenmesi alacağının tahsili" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 11.İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 4.7.2006 gün ve  2005/88 E. 2006/373 K. sayılı kararın incelenmesi   davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay    9.Hukuk Dairesinin 29.3.2007 gün ve 2006/21433 E. 2007/8866 K. sayılı ilamı ile, (....Davacı; sendika ile davalı kurum arasında imzalanan TİS'nin 61/2 fıkrasında, vardiyalı sitemde çalışanlara yarım saat ara dinlenme süresi için bir saat üzerinden %150 zamlı ödeme düzenlendiğini, işi gereği ara dinlenme yapmadığını,  göreve çağrılma ihtimaline karşı, şoförler odasında hazır beklediğini belirterek ara dinlenme ücretinin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir

Davalı ;İş Kanunu hükümlerine göre, vardiyalı işlerde çalıştırılan işçilere yarım saatlik ara dinlenmesi verilmesinin zorunlu olduğunu, ancak görevi gereği ara dinlenme süresini kullanamayacak durumda olan işçilere önceleri 1.3.2001-28.2.2003 tarihleri arasında yürürlükte  bulunan TİS'nin 61/2 maddesine göre, iş mahallinde geçirilen yarım saatlik ara dinlenme süresi için, bir saatlik normal çalışma ücretinin %150 artırılmak suretiyle gerekli ödemeler yapılmakta iken, madde hükmünün iş kanunu hükümlerine aykırı olduğu yolunda Sayıştay ve Maliye Bakanlığı Saymanlık Müdürlüklerinden uyarılar alınması üzerine 1.3.2003-28.2.2005 tarihleri arasında uygulanan TİS' den bu hükmün çıkarıldığını, diğer taraftan 4857 sayılı kanunun 68. maddesinde,” dinlenmeler bir işyerinde işçilere aynı veya değişik saatlerde kullandırılabilir” şeklinde düzenleme yapıldığını, ara dinlenme süresi için ilave ödeme yapılmasının mümkün olmadığını, belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

İşyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinin 61. maddesinin 2. fıkrasında "Ara dinlemeleri iş süresinden sayılmaz. Ancak, vardiyalı hizmetlerde çalıştırılan işçiler ara dinlenmesi süresince görev yerlerini terk edemezler. Bu suretle, vardiyalı işçilerin görev yerinde geçirdikleri yarım saatlik ara dinlenmesi süresine karşılık, bir saatlik normal çalışma ücreti %150 zamlı olarak ödenir" şeklinde kurala yer verilmiştir. Davacı işçi bu maddede öngörülen ara dinlenme karşılığı alacaklarını talep etmiş, mahkemece istek doğrultusunda hüküm kurulmuştur.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre davacı işçinin işyerinde şoför olarak  çalıştığı ve vardiyalı sisteme tabi olduğu anlaşılmaktadır. Dairemizin uygulamalarına göre davacının ara dinlenmelerde fiilen çalışması halinde bu süreye ilişkin ücrete hak kazanması mümkündür.Ara dinlenmelerde çalıştığını kanıtlama yükümlülüğü davacıya aittir.Davacının  dinletmiş olduğu tanıklar bu davanın sonucundan etkilenebilecek durumdaki işçiler olup aralarında menfaat birliği söz konusudur.Ayrıca davacı uzun bir süre ihtirazı kayıt ileri sürmeden aylık ücretlerini almıştır. Bu nedenle  davacı ara dinlenmelerde fiilen çalıştığını ispatlayamadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir…) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici  nedenlere ve özellikle davacının ara dinlenmelerde fiilen çalıştığını ispat etmesi gerekitği görüşünün Hukuk Genel Kurulu'nun 12.4.2006 gün, 2006/9-173  E. 175 K; 12.4.2006 gün, 2006/9-191 E. 193 K. sayılı kararlarında da benimsenmiş olmasına göre,Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6144, Karar No: 2021/8503, Tarih: 09.11.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/6144 E.  ,  2021/8503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkındaki Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetinin 25/02/2020 tarih 2020/İHK 4466 sayılı kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 16.05.2014 tarihinde davalının ... si olduğu araçla davacının sürücüsü olduğu araç arasında meydana gelen trafik kazasında davacının yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL sürekli işgöremezlik tazminatının 05.02.2019 tarihinden işleyecek faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah ile talebini 207.568,00 TL ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, başvurunun reddini savunmuştur.

Sigorta Hakem Heyeti tarafından, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre başvurunun kabulü ile 207.568,00 TL tazminatın 05.02.2019 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak başvuru sahibine ödenmesine

karar verilmiş; bu karara davalı vekili, İtiraz Hakem Heyeti nezdinde itiraz etmiştir.

Sigorta İtiraz Hakem Heyeti tarafından davalı vekilinin itirazlarının reddine

karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, itiraz hakem heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Haksız fiil sonucu çalışma gücünde kayıp olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde,zararın kapsamının tespiti açısından maluliyetin varlığı ve oranının doğru bir şekilde belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşlarının çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden kaza tarihi 11/10/2008 tarihinden önce ise Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11/10/2008 tarihi ile 01/09/2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01/09/2013-01/06/2015 tarihleri arası Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01/06/2015-20/02/2019 tarihleri arası Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik, 20/02/2019 tarihinden sonra Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Eldeki dosyada; kaza sonrası düzenlenen 15/02/2019 tarihli İzmir Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi sağlık kurulu raporuna göre, kaza sonrasında korku hali, kazayı anımsama, uyku problemleri şikayetlerine bağlı olarak Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, hükümlerine göre maluliyet oranı %21,1 olarak belirlenmiştir. Adı geçen rapor kaza tarihi itibariyle yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine göre düzenlenmiş, 3 uzman tarafından imzalanmıştır. Ancak raporda belirtilen psikolojik bozuklukların kaza ile illiyet bağı olup olmadığı, tedavi ile iyileşip iyileşmeyeceği gibi bilgiler bulunmamakla birlikte, heyette psikiyatri uzmanının da bulunmadığı anlaşılmıştır. Rapor bu haliyle karar vermeye elverişli değildir.

Bu durumda, davacının psikolojik tedavisine ilişkin tüm tedavi evrakları dosya arasında getirtildikten sonra, davacının muayenesi de yapılarak aralarında psikiyatr doktorun da bulunduğu yeni bir heyetten rapor alınarak, 15/02/2019 tarihli İzmir Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi sağlık kurulu raporu da irdelenmek suretiyle, kaza tarihinde yürürlükte bulunan Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliğide değerlendirilerek kazadan sonra oluştuğu belirtilen psikolojik rahatsızlıkların kaza ile illiyet bağının olup olmadığı, maluliyet oranına etki edip etmediği, tespit edilen maluliyet oranının davacının bakiye ömrü boyunca aynı oranda devam edip etmeyeceğinin tespit edilerek, davalı lehine oluşan kazanılmış haklar da gözetilmek kaydıyla, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu hususun üzerinde durulmamış olması doğru görülmemiştir.

Kabule göre, Sigortacılık Kanunu 30/17 maddesi ile 19.01.2016 tarihli ve 29598 Resmi Gazete de yayımlanarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 maddesinde "Tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." hükmü eklenmiştir. Heyetçe verilen kararda davacı lehine hükmedilecek vekalet ücreti için Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 maddesinin uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 17. maddesi gereğince hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi, ancak hesaplanan miktarın maktu vekalet ücretinin altında kalması halinde maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde nispi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 09/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2435, Karar No: 2014/3574, Tarih: 18.02.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/2435 E.  ,  2014/3574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde taksirle yangına neden olma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Yasasının 6110 sayılı Yasa ile değişik 14. maddesinde "Ceza Dairesinde, Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde, dava açılan belge deki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir" hükmü yer almaktadır. Yasa, sevk maddelerine değil, iddianamedeki tavsife ağırlık tanımıştır. Bu nedenle Ceza Dairelerinin görevinde Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun yerleşik kararlarında da belirtildiği üzere tavsif esas alınmalıdır.

... Cumhuriyet Başsavcılığının 27.01.2012 tarihli iddianamesi ile, orman müdürlüğüne ait bir hektarlık üzeri otla kaplı arazi ve arazi üzerindeki ağaçların yandığının iddia olunması karşısında; 6831 sayılı Yasaya muhalefet suçu tavsif edilerek dava açılmıştır.

Bu itibarla, sanık hakkında düzenlenen iddianame ve temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 02.06.2011 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 12.05.2011 gün ve 2011/1 sayılı kararma göre temyiz inceleme görevi Yargıtay Yüksek (3.) Ceza Dairesine ait olmakla Dairemizin görev- sizliğine, dosyanın görevli Daireye (GÖNDERİLMESİNE), 18.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3141, Karar No: 2017/8198, Tarih: 23.11.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/3141 E.  ,  2017/8198 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.Mahkemece, bozmadan sonra ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Dava, 15.10.1994-14.05.2013 tarihleri arasında aralıksız asgari ücretle davalı işverene ait işyerinde hizmet akdine tabi olarak geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespitine ilişkin olup, Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir. Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. ve 5510 sayılı Yasanın 86/9. maddeleri olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda Mahkemece, davacının davalı işverence düzenlenen işe giriş bildirgelerinde ki imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulmadığı ve hüküm kurulurken belirtilen bu yazılı kayıtların yeterli biçimde tartışılmayarak anılan hususta gerekli araştırmanın yapılmadığı anlaşılmıştır. Davacının çalışmasının gerçekliği, işin niteliğiyle süresinin belirlenebilmesi amacıyla, mahkeme safhasında davacı tarafından imzanın aidiyeti kendisi tarafından kabul edilenler ile davacı tarafından hata-hile-ikrah durumu iddiasında bulunulmayan yazılı kayıtlar bakımından, işbu yazılı belgelerin aksi eş değerde delillerle kanıtlanması için davacıya delilleri sorulmalı, yapılacak araştırma sonucunda dosyada bulunan ve davacı tarafından imzası inkâr edilmeyen veya aksi ispatlanamayan davacı imzasını taşıyan, bildirge, ücret bordroları ve iş sözleşmelerine gereğince dosyadaki deliller değerlendirilerek davacının çalıştığı gün kadar tespitine karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15997, Karar No: 2011/16277, Tarih: 01.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/15997 E.  ,  2011/16277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 11/10/2010 tarih ve 2010/369-2010/562 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı ING Bank A.Ş. ile davayı üstlenen sıfatıyla TMSF vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 29.11.2011 gününde davacı avukatı ... ile davalılardan Ing Bank A.Ş. Vekili .... ve TMSF avukatı . duruşmaya geldi, davetiye tebliğine rağmen davalılardan ... duruşmaya gelmedi, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi.... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, uzun yıllardır elde ettiği kazancını davalı bankaya yatırmaya gittiğinde banka yöneticisinin yönlendirmesi ve off-shore hesabındaki paralara devletçe güvence verilmediği hususunda ikaz edilmemesi nedeniyle parasını off-shore hesabına yatırdığını, bilahare davalı bankaya Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu tarafından el konulduğunu, oysa paranın davalı Off-Shore bankası hesabına gitmeyip,davalı banka hesabında kaldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla (1.520.400.000.000)TL’nin faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan Yurtbank A.Ş.'ye izafeten Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu vekili, davacılar hesabının Off-Shore niteliğinde olmasından dolayı mevduat sigortası kapsamı dışında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalılar ... ve Balkaner Holding A.Ş. vekili, müvekkillerinin söz konusu Off-Shore şirketinin kurucusu veya paydaşı olmadıklarını bu nedenle sorumluluklarının bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... (Sümerbank A.Ş., Yurtbank A.Ş.) vekili, davacının kendi özgür iradesi ile parasını ayrı bir tüzel kişilik olan Yurt Security Offshore Ltd.Şti’ne yatırdığını, müvekkili bankanın sorumluluğu bulunmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.