muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/8097, Karar No: 2019/1078, Tarih: 23.01.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/8097 E.  ,  2019/1078 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaların kaydedilmesi suretiyle elde edilen verileri ifşa etme

Hüküm : Beraat

Kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaların kaydedilmesi suretiyle elde edilen verileri ifşa etme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sosyal Güvenlik Kurumu İl Müdürlüğünde şef olarak görevli katılan ... tarafından kendisine sürekli hakaret edildiğini iddia eden ve aynı birimde memur olarak çalışan sanık ...'nin, katılanla iş nedeniyle aralarında çıkan sorunlarla ilgili aleni olmayan konuşmalarını ve katılanın “sen çirkefsin, olayı farklı yönlere götürüyorsun” biçimindeki sözlerini gizlice cep telefonuna kayıt edip, konuşma kaydını müdürlerine dinleterek, TCK'nın 133/3-1. madde, fıkra ve cümlesindeki kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaların kaydedilmesi suretiyle elde edilen verileri ifşa etme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanık tarafından sadece katılanla yüz yüze yapılan, bir üçüncü kişinin dahil olmadığı konuşmaların kaydedilmesi karşısında, TCK'nın 133. maddesinin 1. fıkrasında tanımlanan kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaları bir aletle dinleme veya bir ses alma cihazı ile kaydetme ve sanığın tarafı olduğu konuşmayı kaydetmek suretiyle elde ettiği verileri ifşa etmesi karşısında, aynı kanunun 133. maddesinin 3. fıkrasında tanımlanan kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaların kaydedilmesi suretiyle elde edilen verileri ifşa etme suçlarının yasal unsurlarının oluşmadığı, çözümü yapılan ses kaydının içeriğine göre, taraflar arasındaki tartışma esnasında, katılanın özel yaşam alanına ilişkin ve özel hayatının gizliliğini ihlal edecek nitelikte herhangi bir konuşmasının kaydedilmemesi nedeniyle sanığın eyleminin TCK'nın 134. maddesinde tanımlanan özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu da oluşturmayacağı anlaşıldığından, sanığa yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmamasından dolayı sanığın beraatine dair yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmemesinin isabetsiz olduğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, sanık hakkında beraat hükmü kurulurken, uygulanan kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. madde ve fıkrasına uyulmaması,

Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, sanık hakkında beraat hükmü kurulurken, uygulanan kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. madde ve fıkrasına uyulmaması,

Kanuna aykırı olup, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının ilk paragrafındaki, “BERAATİNE” ibaresinden önce gelmek üzere, hüküm fıkrasına, “CMK'nın 223/2-a madde, fıkra ve bendi gereğince” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4860, Karar No: 2015/8966, Tarih: 06.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/4860 E.  ,  2015/8966 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2015/18618

MAHKEMESİ : Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25.11.2014

NUMARASI : 2014/155 Esas, 2014/162 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık müdafiin çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiziyle ilgili olarak, sanık hakkında mahkemece beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen önceki mahkûmiyet hükmünün Yargıtay tarafından incelenerek onandığı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden ise kararın bozulduğu, bozma ilamından sonra 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, mahkemece kesinleşen beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan uyarlama yapılması için infaz durdurulup, her iki dosyanın birleştirildiği, lehe kanunun belirlenmesine ilişkin verilen kararların Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.05.2011 gün ve 66-96 sayılı ilamında da açıklandığı üzere 5275 sayılı Kanunun 98/1. maddesine göre verilmesi nedeniyle aynı Kanunun 101/3. maddesi uyarınca itirazı kabil kararlardan olup temyiz

yeteneğinin bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiin temyiz istemi CMK'nın 264. maddesine göre itiraz niteliğinde kabul edilip gerekli kararın merciince mahallinde verilmesi gerektiği gözetilerek, temyiz incelemesinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verilmekle evrak tetkik edildi;

Sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan tayin olunan cezanın miktarı nazara alınıp 5320 Sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31378, Karar No: 2013/9003, Tarih: 15.04.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/31378 E.  ,  2013/9003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmolunan cezanın nev'i ve miktarına göre sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebi yerinde görülmediğinden 5320 sayılı yasanın 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Doğrudan hükmedilen 2000TL adli para cezası taksitlendirilerek 24 eşit taksitte tahsiline karar verilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK.nun 52/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının belirtilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin ve araç malen sorumlu vekilinin temyiz itirazı bu sebeple yerinde görüldüğünden ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, doğrudan hükmedilen 2000 TL adli para cezası taksitlendirilerek birer ay ara ile 24 eşit taksitte tahsiline karar verilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.04.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/936, Karar No: 2018/2301, Tarih: 19.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/936 E.  ,  2018/2301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

I-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilen ve Tebligat Kanunu‘nun 21/2. maddesi uyarınca 04.12.2014 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilen mahkumiyet hükmünü, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gerekli 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra 15.12.2014 havale tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

II-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

1-Sanıkların S.S. Değiş Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifinin yönetim kurulu başkanı ve başkan yardımcısı olarak haklarında, “2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak“ suçlarını işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sanıklardan ...‘in mali işlerle diğer sanığın ilgilendiğini beyan etmesi, sanık ...‘nın ise kendisinin kooperatif başkanı olduğunu, ... ve ... ... isimli kişilerin kendilerine ucuz mazot sattığını, işçi temin ettiklerini, karşılığında bu faturaları aldıklarını beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi, suça konu faturaları düzenleyen ... İnş. ... Proje Müh. Müş. Hiz. San. Tic. Ve Ltd. Şti. isimli mükellef dışındaki diğer mükellefler hakkında karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediğinin araştırılmamış olması, dosya içerisinde 2008 takvim yılında düzenlenen herhangi bir fatura aslı yada suretine rastlanılmaması, sahte fatura kullanma suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından; sanıklar tarafından 2008 takvim yılında KDV indiriminde kullanılan suça konu fatura asıl yada onaylı suretlerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması ve incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadıklarının tespit edilmesi, sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen tüm şirketler hakkında karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği, dava açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları düzenleyenlerin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları düzenleyen şirketler ile sanıkların ticari defter ve belgeleri üzerinde gerekli görülmesi halinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-UYAP kayıtları üzerinde yapılan incelemede, sanıkların S.S. ... Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifinin yönetim kurulu başkanı ve başkan yardımcısı olarak, “2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak“ eylemlerini de kapsayacak şekilde, Konya Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 23.10.2012 tarih ve 2012/49551 Soruşturma-2012/15360 Esas sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasında, Konya 3. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 25.02.2014 tarih ve 2012/1403 Esas-2014/158 Karar sayılı ilamı ile sanık ...‘nın mahkumiyetine, sanık ...‘in beraatine karar verildiği, dosyanın Dairemizin 2017/9510 Esas sırasına kayıtlı olarak temyiz incelemesinde bulunduğu, yine Konya Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 24.09.2010 tarih ve 2010/36133 Soruşturma-2010/16916 Esas sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasında, Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 14.02.2012 tarih ve 2010/726 Esas-2012/63 Karar sayılı ilamı ile sanıkların mahkumiyetine karar verildiği, dosyanın Dairemizin 2016/2624 Esas sırasında kayıtlı olarak temyiz incelemesinde bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanıkların aynı takvim yıllarında başka mükelleflerden de temin ettikleri sahte faturaları kullandıklarına ilişkin tespitin, yeni bir suçu oluşturmayıp, zincirleme suç içinde değerlendirilmesi gerekeceği cihetle, mükerrer yargılama yapılmaması ve eylemlerin zincirleme suç içinde kalıp kalmadığının değerlendirilmesi açısından; söz konusu dosyaların duruşmaya getirtilip incelenmesi, mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi ile sanıkların eylemlerinin zincirleme suç niteliğinde olup olmadığı veya mükerrer dava açılıp açılmadığının belirlenmesi ile sonucuna göre hukuki durumlarının takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

3-Kabule göre de;

a)Aynı takvim yılı içerisinde birden fazla sahte fatura kullanmak eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanıklar hakkında TCK'nın 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...‘nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre bozma kararının CMUK'nın 325. maddesi uyarınca temyiz istemi süre yönünden reddedilen sanık ...‘e teşmiline, ceza miktarı yönünden sanık ...'nın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 19.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18951, Karar No: 2013/18375, Tarih: 10.09.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/18951 E.  ,  2013/18375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan işverence feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini beyanla, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili; müvekkili Belediye ile davacının çalıştığı diğer davalı firmalar arasında temizlik ve katı atık toplanmasına ilişkin hizmet alımı söz konusu olduğunu, davacının da bu hizmet alımları çerçevesinde belirli süreli iş sözleşmesi ile diğer davalı firmalar işçisi olarak çalıştığını, davalı belediyeye husumet yöneltilemeyeceğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Katı Atık Yönetimi Ltd. Şti. vekili; müvekkili firmanın, hizmet alım işi sözleşmesinin 31.12.2010 tarihinde sona ereceğini bildirmesinin davacının iş sözleşmesinin feshi olarak değerlendirilemeyeceğini, davacının sözleşme bittikten sonra ihaleyi alan yeni firmada çalışmaya başladığını, bu durumun İş kanunu 6. maddesi gereğince iş yeri devri olarak nitelendirilmesi gerektiği için kıdem ve ihbar tazminatı hakkının doğmadığını, ayrıca işin niteliği gereği dini ve resmi bayramlarda zaman zaman çalışma yapılmışsa da ücretlerinin ödendiğini, yıllık izinlerinin kullandırıldığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 27.03.2007-31.12.2010 tarihleri arasında kesintisiz olarak ihale makamı olan davalı ... bünyesinde, değişik taşeron firmalar ve en son da davalı ... Katı Atık Yönetimi Ltd.Şti. işçisi olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin ihale/hizmet alım sözleşmesi süresinin bitimi sebebiyle sona erdirildiği, yıllık izin ücretlerinin kullandırılmadığı, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Karar davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı şirket vekili davacının iş sözleşmesinin feshedilmediğini, davacının ihaleyi alan dava dışı şirket nezdinde çalışmaya başladığını savunmuştur. Dosya İçeriğinden davalı ... işyerinde alt işveren olarak temizlik işlerini yürüten davalı şirketin 31.12.2010 tarihinde ihaleyi kaybetmesi üzerine temizlik işlerinin dava dışı Efekent Endüstriyel Makine Temizlik Tic. Ltd. Şti. ihale yoluyla aldığı, davacının aynı şartlarla yeni işveren nezdinde çalışmasını sürdürdüğü anlaşılmaktadır. Davalı işveren tarafından davacının iş sözleşmesinin feshedildiği konusunda yazılı bir delil de yoktur. Buna göre davacının davalı ... işyerinde ihaleyi yeni alan davadışı şirkette çalışmasını sürdürdüğünden iş sözleşmesinin feshinin söz konusu olmadığı, işyeri devri olduğu ve davacının iş sözleşmesi aralıksız devam ettiği anlaşıldığından davacı sözleşmenin feshine bağlı olan kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti talep edemez. Anılan isteklerin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/18015, Karar No: 2023/1163, Tarih: 23.01.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/18015 E.  ,  2023/1163 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (...) Mahkemesi

SAYISI : 2021/261 E., 2022/105 K.

DAVA TARİHİ : 24.08.2016

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Mayıs 1997 tarihinden Ağustos 2001 tarihine kadar Çermik Kaymakamlığında işçi olarak çalıştığını, ücretinin Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı tarafından ödendiğini, bu tarihten ....07.2016 tarihine kadar ise davalı ... Bakanlığına bağlı Çermik Öğretmenevinde işçi olarak çalıştığını, ... sözleşmesinin işveren tarafından haksız şekilde feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, ücret, fazla çalışma ile ... bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; husumet itirazı ve zamanaşımı definde bulunduklarını, müvekkili İdare ile davacı arasında işçi-işveren ilişkisi bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 30.01.2018 tarihli ve 2016/259 Esas, 2018/17 Karar sayılı kararıyla; davacının davalı bünyesinde 01.04.2002-....07.2016 tarihleri arasında çalıştığı, çalışması boyunca on gün izin kullandığı ve ... sözleşmesinin işverence haksız feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 20.03.2019 tarihli ve 2018/1077 Esas, 2019/561 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 20.03.2019 tarihli ve 2018/1077 Esas, 2019/561 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 28.01.2021 tarihli ve 2020/4773 Esas, 2021/2723 Karar sayılı ilâmı ile davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmeyerek davacının 14 yıllık çalışma süresi boyunca yalnızca 10 gün izin kullanması hayatın olağan akışına ters olduğundan, bu hususta davacının beyanı alındıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiği ve 4857 sayılı ... Kanunu'nda (4857 sayılı Kanun) ücret alacağı için mevduata uygulanan en yüksek faiz öngörülmüş ise de davacı vekilinin dava dilekçesinde ücret alacağı için yasal faiz talebinde bulunmasına rağmen talebi aşacak şekilde anılan alacağa bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizin uygulanmasının hatalı olduğu gerekçeleriyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmı uyarınca davacı asılın yıllık izin kullanımına ilişkin alınan beyanında çalışma süresince 10 gün ücretli izin kullandığını ifade ettiği, alınan beyana itibar edildiği belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, müvekkili İdareye husumet yöneltilemeyeceğini, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, davacının ödenmemiş işçilik alacağı bulunmadığını, hüküm altına alınan alacaklara karar tarihinden itibaren faiz işletilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriği, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasında davacının yıllık ücretli izin alacağı bulunup bulunmadığı ve ücret alacağına işletilen faiz türü konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı Kanun'un 32, 34 ve 59 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.