muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12322, Karar No: 2024/31, Tarih: 15.01.2024

B. İkinci Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan Mahkemece verilen 20.12.2016 tarihli ve 2015/536 E. 2016/996 K. sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne, davalı Bimtaş, ..., ... ve ... aleyhine açılan davanın reddine, 50.390,58 TL'nin onay tarihi olan 27.06.2001 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı İSKİ Genel Müdürlüğünden tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş; karara karşı davacı Kurum ve davalı İSKİ Genel Müdürlüğü vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2.Dairemizin 12.06.2017 tarihli, 2017/1961 E. 2017/4951 K. sayılı ilamında; ıslah edilen miktar yönünden gelir onay tarihi olan 27.06.2001 tarihinden itibaren on yıllık zamanaşımı süresinin geçip geçmediği araştırılarak sonuca göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar;

Davanın kısmen kabulüne, davalılar Bimtaş, ..., ... ve ... aleyhine açılan davanın reddine, 50.390,58 TL'nin onay tarihi olan 27/06/2001 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı İSKİ Genel Müdürlüğünden tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı İSKİ Genel Müdürlüğü vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, diğer davalıların da sorumlu olduğunu, yeterli araştırma yapılmadığını, davalı İSKİ Genel Müdğürlüğü vekili kısmen kabul kararının yerinde olmadığını, kaza olayında kusurlarının bulunmadığını, davanın reddedilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 13.03.2001 tarihinde meydana gelen iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine ödenen gelirin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 ncü maddesinin 2 nci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin 7,8,9 uncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin 2 nci fıkrası ve 506 sayılı Kanun'un 26 ncı maddeleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin 2 nci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla davacı ve davalı İSKİ Genel Müdürlüğü vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı Kurum ve davalı İSKİ Genel Müdürlüğü vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

15.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7242, Karar No: 2014/6406, Tarih: 12.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/7242 E.  ,  2014/6406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kişisel verilerin kaydedilmesi

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet, değişen suç vasfına göre özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında düzenlenen iddianameye göre kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan dolayı da dava açılıp, mahkemece değişen suç vasfına göre özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve bu hüküm de sanık müdafii tarafından temyiz edildiği halde, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 06.04.2012 günlü, 2011/373363 sayılı tebliğnamede bu konuda görüş bulunmadığı anlaşıldığından, bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15509, Karar No: 2019/12567, Tarih: 11.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/15509 E.  ,  2019/12567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette 16.06.2012 - 25.02.2015 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin dolabında şirkete ait 4 eldiven ve 2 adet rulo bulunduğu gerekçesiyle feshedildiğini, istifaya zorlandığını, istifa dilekçesi imzalamaz ise çıkamayacağı söylenip işten çıkışının engellendiğini, kızını ve damadını işyerine çağırdığını, onların gelmesi üzerine işten çıkabildiğini, feshin haksız olduğunu belirterek kıdem ve ihbar tazminatının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacı işçinin dolabında olması gerekenin üzerinde işyeri malzemesini bulundurduğu , buna ilişkin iki kez tutanak tutulduğu, bu malzemelerin işyerinin dışına çıkarılma ihtimalinin bulunması işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturduğu ve iş aktinin işveren tarafından 4857 sayılı yasanın 25/II md.si kapsamında feshedildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin haklı ya da geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanununun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir.

İş Kanunu'nun 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanun'un 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi süresince herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.

Davacı, davalı işyerinde 16.06.2012 - 25.02.2015 tarihleri arasında üretim işçisi olarak çalışmıştır. Davacı hakkında ilk olarak 11.02.2015 tarihinde tutulan tutanak içeriğinde davacının dolabında 36 çift bez eldiven, 19 çift plastik eldiven 57 adet parmak rulo, 4 adet koli bandı, 11 adet çek pas, 4 adet önlük bir adet tas bulunduğu şeklinde olup davacı kendisine komplo kurulduğunu iddia etmiştir. Bu tutanak nedeniyle davacının uyarıldığı davalı tanıklarınca ileri sürülmüştür. Davalı tanıkları işyerinde işçilere kullanması için iki adet dolap verildiğini, birine şahsi malzemelerini diğerine işyeri malzemelerinin konulduğunu, bayanların genelde dolaplarını kilitlemediklerini, 11.02.2015 tarihindeki aramada da gece vardiyasında malzeme ihtiyacı olan işçilerin davacının kilitli olmayan dolabında bu malzemeleri bularak tutanak tutulduğunu belirtmişlerdir. 25.02.2015 tarihinde tutulan tutanaktaki malzemeler ise sadece 4 adet eldiven ve 2 adet rulo olarak tespit edilmiş, fesih yapılmıştır.

Davacının işyerinde üretim sırasında kullandığı malzemeleri kullanım alanında bırakması gerekirken davacının iş yeri kurallarına aykırı olarak malzemeleri dolabında saklaması hatalı ise de davacının bahsedilen malzemeleri işyerinden çıkartmadığı, kendi özel işlerinde kullanmadığı, ayrıca dolabının da kilitli olmayıp işverenin ve diğer çalışanların malzemeye ulaşımını engellemediği anlaşıldığından feshin haklı fesih boyut ve ağırlığında bulunmadığı anlaşıldığından kıdem ve ihbar tazminatının kabulü gerekirken Mahkemece reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 11.06.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5428, Karar No: 2011/206, Tarih: 18.01.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/5428 E.  ,  2011/206 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, davalı abonenin elektrik bedelinin tahsili için girişilen icra takibine yönelik itirazının haksız olduğu iddiasına dayanan itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Davalı vekili, müvekkilinin işyerinin maliki olduğunu, 20.04.2003 tarihinde dava dışı ...’a kiraya verdiğini, kira sözleşmesindeki hükme rağmen elektrik aboneliğini bu şahsın üzerine almadığını, bu durumu öğrenen müvekkilinin davacı idareye müracaat ederek elektrik sayacının sökülmesi talebinde bulunduğunu, gecikmeli de olsa idarenin sayacı söktüğünü, bunun üzerine kiracının kaçak olarak sayacı tekrar bağladığını ve bir müddet sonra da davacı idareye başvurarak kullandığı tüm elektrik borçlarını kabullendiğini, elektrik aboneliğini üzerine aldığını ve borcu taksitlendirdiğini, ancak taksitlerin çoğunu ödemeden işyerinden ayrıldığını, müvekkili aleyhine haksız olarak icra takibine girişildiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne, 2.470,54.-TL asıl alacak, 1.983,76.-TL gecikme zammı, 357.07.-TL KDV olmak üzere toplam 4.811,37.-TL’den ödenen 1.039,50.-TL mahsup edildiğinde kalan 3.771,87.-TL üzerinden takibin devamına, alacak haksız fiile değil faturaya dayalı olduğundan %40 inkar tazminatının davalıdan tahsiline, fazlaya ait taleplerin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 18.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1510, Karar No: 2009/4162, Tarih: 07.05.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/1510 E.  ,  2009/4162 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Davacı vekili tarafından hasımsız olarak açılan iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdahillerden ... A.Ş, ... Bankası Genel Müdürülüğü ve ... Bankası A.Ş vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili firmanın çatı cephe kaplama malzemeleri, klinker ve pres tuğla üretimi yaptığını yurtiçi ve yurtdışına satışları bulunduğunu, ekonomik kriz ve yatırımlar nedeniyle şirketin mali durumunun bozulduğunu, borca batık hale geldiğini, ancak üretime devam etmesi halinde mali durumunu düzeltebileceğini ileri sürerek iflasın 1 yıl süreyle ertelenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davacı şirketin borca batık durumda olduğu, iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı bulunduğu alacaklıların zarar görmeyeceği gerekçesiyle iflasın 1 yıl süreyle ertelenmesine karar verilmiş, karar ... A.Ş, ... Bankası A.Ş ve ... Bankası A.Ş vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İflasın ertelenmesine karar verilebilmesi için iflas erteleme talebinde bulunan şirketin borca batık durumda olması, sunulan iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı bulunması alacaklıların haklarının zarar görmemesi gerekir.İyileştirme projesinde şirketin mali durumunun nasıl iyileştirileceği gösterilmelidir. İyileştirme projesinde yeni sermaye girişi sağlanacağı ve ortak alınacağı belirtilmiştir. Bilirkişi kurulu şirkete yeni sermaye ve ortak girişi sağlanabileceği görüşünde olduklarını, ödenmemiş sermayesinin şirket ortaklarınca ödenebileceğini açıklamıştır. Sermaye İhtiyacı bulunan şirketin ortaklarının sermaye koyma borcunu yerine getirmeden takip ettikleri iflas ertelenmesi isteminde iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olduğu kabul edilemez.

Bu durumda mahkemece ortakların sermaye koyma borcu bulunup bulunmadığı hususu açıklığa kavuşturulduktan sonra erteleme koşullarının mevcut olup olmadığı tespit edilerek bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 07.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4930, Karar No: 2025/609, Tarih: 23.01.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/4930 E.  ,  2025/609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/592 E., 2023/663 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.12.2022 tarihli ve 2022/82 Esas, 2022/439 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 82/1-d, 53. maddeleri gereğince ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 27.02.2023 tarihli ve 2023/592 Esas, 2023/663 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; dosya kapsamındaki deliller doğrultusunda haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğine, tanık beyanlarının hükme esas alınamayacağına, Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesiz oluşuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; dosya kapsamındaki deliller doğrultusunda haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğine, tanık beyanlarının hükme esas alınamayacağına, Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesiz oluşuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın savunma hakkına riayet edilerek adil bir biçimde yargılandığının anlaşıldığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, maktulden sanığa yönelen haksız tahrik oluşturan bir davranış tespit edilmediği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 27.02.2023 tarihli ve 2023/592 Esas, 2023/663 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ...'ün eşi olan maktul ...'ü olay tarihinde kasten öldürdüğü sabittir. Soruşturma aşamasından itibaren sanık ... değişmeyen savunmalarında eşi ... ile 14 yıllık evli olduğunu bu süre zarfında sadece bir kez olay tarihinden 7 yıl önce adliyeye yansıyan bir kavgaları olduğunu onun haricinde kendisinin eşini darp etmediğini olaydan yaklaşık 4 ay kadar önce oğlu İbrahim'in annesinin cep telefonuna bakarken erkek bir şahsın annesine hitaben "Annen yaşlı damat istiyor mu" şeklinde mesaj yazdığını görerek mesajı kendisine gösterdiğini bu nedenle eşi ... ile arasında tartışmalar başladığını ancak bu süreçte de ona fiziki şiddette bulunmadığını, eşiyle sürekli tartışmak istemediği için ondan sürekli uzak durmaya çalıştığını, olaydan yaklaşık 11 yıl kadar önce eşi ...'nin kendisini Hanefi isimli bir şahısla cinsel yakınlık kurarak aldattığını, bu hususun resmi kayıtlara da yansıdığını ancak bu olaydan sonra eşini affettiğini ve birlikte yaşamaya devam ettiklerini, olay günü akşam 19:10 sularında kızını okuldan alarak eve geldiğini, eşiyle tartışmamak için yemekten sonra birkaç saat uyuduğunu, çocukların çay içmek için kendisini çağırdığını, uyanıp çay içtikten sonra uyumaya devam ettiğini daha sonra eşinin odaya gelerek kendisine hitaben "Sen ne biçim adamsın sen de gurur yok mu, ben seni aldattım" şeklinde söylemesi üzerine hiçbir şey demeden odadan çıkıp balkonda sigara içtiğini ve salona geldiğini eşinin tekrar salona kendisinin yanına gelerek kendisine hakaret etmeye devam ettiğini ve salonda bulunan sobanın kenarındaki odunu fırlatarak sağ bacağına odunu çarptırdığını bu nedenle kendisinin de sinirlenerek sobanın yanında bulunan ve soba kapağını açmak için kullandıkları demir çubukla eşine vurmaya başladığını, pişman olduğunu cinnet halinde bu olayı gerçekleştirdiğini söylemiştir.

Dosyada bulunan adli raporda sanığın sağ diz kapağının yukarısında 1 santimetreden küçük düzensiz cilt kesisi bulunduğu belirtilmiş olup bu rapor sanık tarafından maktulün kendisine odun fırlattığı şeklindeki beyanını desteklediği şeklinde değerlendirilmiştir. Dosyada tanık olarak dinlenen Abdullah Sayar beyanında Şükrü isimli bir kişinin ... Hanım yaş pastayı çok seviyor ona ve çocuklarına yaş pasta alın ve götürün diyerek kendisine para gönderdiğini ve kendisinin de bu para ile ...'ye yaş pasta alarak evine götürdüğünü ifade etmiştir.

Dosya kapsamına göre maktulün 2011 yılında eşi olan sanık hakkında yapmış olduğu şikayet dışında başkaca herhangi bir olayı adli mercilere intikal ettirmediği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamına göre maktulün 2011 yılında eşi olan sanık hakkında yapmış olduğu şikayet dışında başkaca herhangi bir olayı adli mercilere intikal ettirmediği anlaşılmıştır.

Dosya içerisinde bulunan sanık ve maktul arasındaki mesajlaşma kayıtları sanığın telefonu aracılığıyla çıkartılarak dosyaya konulmuş, bu mesaj kayıtları incelendiğinde sanığın bütün mesajlarda maktul olan eşine karşı alttan alır şekilde mesajlar yazdığı evliliğinin devam etmesini istediği ve onun evden gitmeyip geri gelmesine yönelik mesajlar attığı, sanığın kendisini geliştireceğini ve onun istediği yerde ev alacağını ve birlikte yaşamaya devam edeceklerini bildirdiği buna karşın maktulün sanık tarafından kendisine çok fazla sayıda mesajlar yazılmasına karşı olumlu cevaplar vermediği, ayrılmak ve boşanmak istediğini bildirdiği görülmüştür. Sanık müdafiinin soruşturma aşamasında dilekçe vererek maktul ...'ye ait ...nolu telefon hattının maktulün başka kişilerle rutinin dışında görüşmeleri olup olmadığı, sanığın maktul tarafından aldatılıp aldatılmadığına yönelik araştırma yapılması için HTS kayıtlarının getirilmesini istediği ancak bu talebinin kabul edilmeyerek maktule ait telefonunun HTS kayıtlarının getirtirip denetlenmediği anlaşılmıştır.

Yargılama aşamasında talimatla ifadesine başvurulan maktul ve sanığın ortak çocukları ... beyanında annesine yaşlı bir adamın mesaj attığını görerek bunu babasına söylediğini babasınında bu nedenle annesi ile tartıştığını ancak daha sonra barıştıklarını ifade etmiştir. Otopsi sırasında maktulün anal bölgesinden alınan numunelerde en az biri erkeğe ait DNA ların karışık bulunduğu alınan biyoloji İhtisas dairesi raporundan anlaşılmış olup bulunan bu DNA'nın sanık ...'a ait olup olmadığının araştırılması hususunda sanık müdafiinin talebi olduğu halde herhangi bir inceleme veya araştırma yapılmamıştır.

Tüm dosya kapsamı ve delil durumuna göre sanığın maktul eşini kasten öldürdüğü sabittir. Sanıkla maktul yaklaşık 14 yıllık evli olup ekonomik ve sosyal nedenlerle zor zamanlar geçirmiş ve bu zorluklar nedeniyle aralarında tartışmalar olmuş ancak evlilik boyunca sadece bir kez olaydan 11 yıl önce sanığın maktulü darp ettiği iddiasıyla iş adli mercilere yansımış, bunun dışında sanıkla maktul arasında resmi mercilere intikal eden herhangi bir darp olayı olmamıştır, bunun yanında maktul sanık ile evli olduğu zaman dilimi içinde olaydan 9 yıl kadar önce Hanefi isimli kişiyle resmi mercilere yansıyacak şekilde cinsel yakınlık kurarak sanığı aldatmış ancak sanığın buna rağmen eşini affettiği aile birlikteliğinin devam etmesi için evliliğini bozmadığı görülmüş, dosyaya getirtilen sanık ve maktul arasındaki mesaj trafiğine de bakıldığında sanığın eşi maktule karşı evliliklerinin devam etmesini sağlamak için alttan alıcı birçok mesaj çektiği buna rağmen maktulün bu evliliğin devamını istemediği ve uyumlu mesajlarla karşılık vermediği görülmüştür.