muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1995, Karar No: 2022/5145, Tarih: 28.06.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/1995 E.  ,  2022/5145 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/01/2020 tarihli, 2016/333 esas, 2020/64 karar sayılı ilamıyla, TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6 maddeleri gereğince mahkumiyetine ilişkin karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karar

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karar, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sürücü Zübeyir Gören idaresindeki minibüsle, yerleşim yeri dışında, gece vakti, aydınlatmanın bulunmadığı, eğimli, iki yönlü, asfalt kaplama il yolunda seyrederken, olay mahalline geldiğinde, aracının ön sağ, ön kapı ve ön cam direği kısımlarıyla, önünde, sağ şeritte, meydana gelen arıza sebebiyle park halinde bulunan sanık idaresindeki traktöre takılı römorke ve ilavesine çarpmasıyla, minibüsün içerisindeki şoför ve yolculardan dördünün öldüğü, dört kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir, bir kişinin yaşamı tehlikeye girecek ve vücudunda 2.derece kırık oluşacak, bir kişinin ise yaşamı tehlikeye girecek, vücudunda 5.dereceden kırık oluşacak ve yüzde sabit iz kalacak şekilde yaralandığı olayda,

Sanığın, hız sınırının kaza noktasına 150 metreye kadar 90, ardından 70 km olduğu, aydınlatmanın bulunmadığı, iki yönlü, şehirler arası yolda, gece karanlığında, arkadan gelen araçların, sağ şeridin içerisinde park halinde, tepe lambası yanmayan, arkasında açık durumdaki ışık donanımı römork sebebiyle görülemeyen aracına çarpılabileceğini öngörmesine karşın şansına ve arkadan gelecek olan sürücünün becerisine güvenerek yeterli önlemi almayarak, asli kusuruyla, neticenin gerçekleşmesine sebebiyet verdiğinden atılı eylemi bilinçli taksirle gerçekleştirdiği kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ceza miktarına, adli tıp raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığına, eksik araştırma sonucu hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 2020/1288 E. 2022/16 K. sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karara karşı yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE; 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE; 28/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2434, Karar No: 2006/5798, Tarih: 27.04.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/2434 E.  ,  2006/5798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli parselin yer aldığı ... Köyü 273 adada yer ... kadastro parsellerinin bir çoğunun aynı nedenle, Hazine tarafından dava konusu edildiği anlaşıldığından, Temyiz incelemesi yapılabilmesi için Yargıtay’ca incelenmesine gerek görülen;

a) 273 sayılı adada yer ... diğer parsellerin tümünün kadastro tesbit tutanakları onaylı suretleri ile var ise tesbitlerine esas alınan tapu ve vergi kayıtları, itirazsız kesinleşen var ise bu yolla oluşan tapu kayıtları, hükmen kesinleşenlerin hüküm dosyası yada tutanak sureti, mahkeme kararı, bu kararın dayanağı bilirkişi raporu ve var ise ilgili Yargıtay kararı onaylı suretinin,

b) Adayı çevreleyen ve orman sınırları içinde kaldığı anlaşılan yerler için kadastro tesbit tutanağı düzenlenip düzenlenmediği sorularak, düzenlenmiş ise ilgili kadastro tesbit tutanağı onaylı sureti, itirazsız kesinleşmiş ise bu yolla oluşan tapu kaydı, itirazlı yada hükmen kesinleşmiş ise dava dosyası, tutanak düzenlenmeden tapuya kayıt edilmiş ise nedenini de gösteren tapu kaydı örneğinin,

c) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu adadaki tüm kadastro parsellerini bir ada gösterir orijinalinden fotokopi kadastro paftası onaylı fotokopisinin,

d) Çekişmeli yeri gösterir 1981 yılından önce ve 1981 yılından sonra düzenlenmiş amenjman planlarının,

e) Çekişmeli yeri gösterir, memleket haritası orijinalinden renkli fotokopisinin,

olanaklı ise her dosya için ayrı ayrı, olanak bulunamıyor ise aynı adaya ilişkin dosyalardan birisi klavuz dosya seçilerek, istenen belgelerin bu dosya içine konularak aynı adadaki parsellere ilişkin tüm dava dosyalarının aynı zamanda temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye gönderilmesine 27/04/2006 günü oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/4032, Karar No: 2014/4943, Tarih: 17.03.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/4032 E.  ,  2014/4943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2012

NUMARASI : 2011/381-2012/1104

Davacı, geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 22.11.2009 tarihinde geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespiti ile davacının iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı ile davalı işveren arasında hizmet ilişkisi bulunmadığı bu nedenle meydana gelen kazanın iş kazası sayılmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İş kazasının tespiti istemine ilişkin bu tür davalar 506 sayılı Yasa'nın 11. maddesinden (5510 sayılı Yasa'nın 13.maddesinden ) kaynaklanmaktadır. Anılan maddeye göre, iş kazası, a) sigortalının işyerinde bulunduğu sırada, b) işveren tarafından yürütülmekte olan iş dolayısıyla, c) sigortalının, işveren tarafından görev ile başka bir yere gönderilmesi yüzünden asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda, d) sigortalıların işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere toplu olarak götürülüp getirilmeleri sırasında sigortalıyı bedence veya ruhça arızaya uğratan olaylardır. Zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası sayılması için, 1) sigorta olayına maruz kalan kişinin sigortalı olması ( hizmet akdi ile çalışması) 2) sigorta olayının maddede sayılı sınırlı olarak belirtilen hal ve durumlardan birinde meydana gelmesi koşuldur. Başka bir anlatımla, sigorta olayının, iş kazası sayılabilmesi için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi zorunludur.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının davalı işyerinden bildirilen hizmeti bulunmadığı,davacının davalı şirketin şantiye alanı içinde bulunan ve şirket işçileri tarafından kullanılan çadırda çıkan yangın sonucu yaralandığı,02.08.2010 tarihli SGK İnceleme raporunda davacının ve beraberinde bulunan işçilerin kaza günü davalı işverenle iş görüşmesi yapmak için şantiyeye geldiği ,kahvaltı hazırlamak ve çay yapmak için su ısıtıcısını prize takmaları sonucu yangın çıktığı, davacının kazanın meydana geldiği gün işe hiç başlayamadığı bu nedenle kazanın 5510 sayılı Yasanın 13. maddesi uyarınca iş kazası sayılamayacağının belirtildiği,Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulunun 28.05.2010 tarihli raporunda kazanın meydana gelmesinde davalı işverenin %100 kusurlu,davacının kusursuz olduğunun belirtildiği ve davacı ile davalı işveren arasında hizmet akdi kurulduğunun kabul edildiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamından davacının çalışmak üzere davalıya ait işyerine geldiği ve olayın iş yeri kapsamında olan şantiye çadırının içerisindeki patlama sonucu çıkan yangından kaynaklandığı anlaşılmaktadır. Böyle olunca olayın iş kazası olduğunun kabulü ile davacının diğer taleplerinin incelenmesi gerekirken yanılgılı hukuki değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 17.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9996, Karar No: 2012/21355, Tarih: 10.10.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/9996 E.  ,  2012/21355 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hazine vekilinin, suçtan doğrudan doğruya zarar gören Kültür Bakanlığı adına davaya katılma isteğinde bulunması ve bu kurumun davaya katılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, suçtan doğrudan zarar görmeyen Uşak ... adına yapılan katılma talebinin kabulü ile Uşak ...'nün davaya katılmasına karar verilmesinin hükmü temyiz etme hak ve yetkisi vermeyeceği anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, 10.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11866, Karar No: 2024/2651, Tarih: 20.02.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/11866 E.  ,  2024/2651 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/501 E., 2021/525 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Suça sürüklenen çocuk hakkında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinde sayılan nesnel (Objektif) ve öznel koşulların değerlendirilip buna ilişkin gerekçelerin gösterilmesi gerektiği, suça sürüklenen çocuğun adlî sicil kaydında kasıtlı bir suçtan verilmiş mahkûmiyet kararının bulunmadığı, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun zarar doğurmaya elverişli olmayan ve zarar koşulunun aranmadığı suçlardan olduğu, bu nedenlerle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan aynı Kanun'un 231. maddesinin 6. fıkrasının a ve c bentlerinde gösterilen nesnel (Objektif) koşulların gerçekleştiği ve suça sürüklenen çocuk hakkında suç işledikten sonra gösterdiği pişmanlık nedeniyle tekrar suç işlemeyeceği konusunda olumlu kanaat oluşması nedeniyle hakkında verilen cezanın 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verildiği hâlde, 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuktan tahsil edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

3. Her bir suça sürüklenen çocuğun sarfına neden olduğu yargılama giderinin ayrı ayrı, birlikte sarfına neden oldukları yargılama giderinin payları oranında suça sürüklenen çocuklara yükletilmesi gerekirken, tüm yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuklardan eşit olarak alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6370, Karar No: 2019/530, Tarih: 21.01.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/6370 E.  ,  2019/530 K.**

**"İçtihat Metni"**

5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'na muhalefet suçundan suçundan şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda, ....Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 06/10/2017 tarihli ve 2015/11266 soruşturma, 2017/5182 Esas, 2017/3161 Karar sayılı iddianamenin iadesine dair ....4. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/10/2017 tarihli ve 2017/730 iddianame değerlendirme sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii ....5. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/11/2017 tarihli ve 2017/121 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığının 05/12/2017 gün ve 12072 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/12/2017 gün ve KYB. 2017 /71234 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 174. maddesindeki, “Mahkeme tarafından, iddianamenin ve soruşturma evrakının verildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde...İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir…En geç birinci fıkrada belirtilen süre sonunda iade edilmeyen iddianame kabul edilmiş sayılır…” şeklindeki düzenleme karşısında, ....Cumhuriyet Başsavcılığınca söz konusu iddianamenin 06/10/2017 tarihinde UYAP sisteminden düzenlenerek mahkemesine tevdii edilmesi sonrası dosya içerisinde bulunan safahat kaydından da anlaşılacağı üzere, mahkemece yasal süre geçtikten sonra 27/10/2017 tarihinde iddianamenin iadesi, imza ve onay yapılmak suretiyle ....Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği, gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nun "İddianamenin iadesi" başlıklı 174. maddesinde; "(1) Mahkeme tarafından, iddianamenin ve soruşturma evrakının verildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde soruşturma evresine ilişkin bütün belgeler incelendikten sonra, eksik veya hatalı noktalar belirtilmek suretiyle;

a) 170. maddeye aykırı olarak düzenlenen,

b) Suçun sübûtuna etki edeceği mutlak sayılan mevcut bir delil toplanmadan düzenlenen,

c) Ön ödemeye veya uzlaşmaya tâbi olduğu soruşturma dosyasından açıkça anlaşılan işlerde önödeme veya uzlaşma usulü uygulanmaksızın düzenlenen,

İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir.

(2) Suçun hukukî nitelendirilmesi sebebiyle iddianame iade edilemez.

(3) En geç birinci fıkrada belirtilen süre sonunda iade edilmeyen iddianame kabul edilmiş sayılır..." hükümleri ile iddianamenin iadesi süreci, iade nedenleri ve süresi ile sonuçları açıklanmıştır.

c) Ön ödemeye veya uzlaşmaya tâbi olduğu soruşturma dosyasından açıkça anlaşılan işlerde önödeme veya uzlaşma usulü uygulanmaksızın düzenlenen,

İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir.

(2) Suçun hukukî nitelendirilmesi sebebiyle iddianame iade edilemez.

(3) En geç birinci fıkrada belirtilen süre sonunda iade edilmeyen iddianame kabul edilmiş sayılır..." hükümleri ile iddianamenin iadesi süreci, iade nedenleri ve süresi ile sonuçları açıklanmıştır.

Kanun yararına bozmaya konu edilen "iddianamenin iadesi" kararının gerekçesinde; suça konu sözleşmelerin tümünün kriminal incelemeye gönderilerek şüphelinin yazı ve imzalarıyla uyuşup uyuşmadığının tespit edilmesi ve buna göre dava açılması gerektiğinin yazılı olduğu, iade kararına karşı Cumhuriyet savcısının itirazında; bu yönde bir zorunluluğun bulunmadığı, dosyada kamu davası açmak için yeterli delilin bulunduğu, öte yandan mahkemece iddianamenin, CMK'nun 174. maddesinde yazılı 15 günlük süre geçtikten sonra iade edildiği, bu nedenle iade kararının kaldırılması gerektiğinin yazılı olduğu, itiraz merci tarafından verilen kararda ise; UYAP sisteminde hazırlanan ve 06.10.2017 Cuma günü e-imza ile imzalanan iddianamenin, mahkeme katip ve hakiminin ekranına aynı gün düştüğü, dosya ve soruşturma evrakın 09.10.2017 Pazartesi günü fiziken havaleyle teslim alındığı, yapılan inceleme sonucu iddianamenin iadesi yazısının UYAP'ta 23.10.2017 Pazartesi günü hazırlandığı, aynı gün okunduğu, en son üzerinde 23.10.2017 tarihi yazılı olan evrakın, UYAP sisteminden çıkan doküman ayrıntılarından hakim tarafından 27.10.2017 Cuma günü e-imza ile imzalandığı, ancak karar türü iddianamenin iadesi olan bir karar evrakının katip tarafından 23.10.2017 günü oluşturulduğunun anlaşılması karşısında iade kararının süresi içinde verildiği gerekçesiyle itirazın reddedildiği görülmektedir.

Hal böyleyken, dosyadaki iddianamenin 06.10.2017 günü hazırlanması ve soruşturma evrakı ile birlikte mahkemeye 09.10.2017 günü fiziken teslim edilmesi karşısında, mahkemece dosya incelendikten sonra verilecek iddianamenin iadesi kararının, en geç 15 gün içinde yani 24.10.2017 Perşembe günü verilmesi gerekeceği, aksi halde iddianamenin kanun gereği kabul edilmiş sayılacağı değerlendirilmektedir.

Dosya içerisindeki UYAP ekran çıktılarında ilgili katibin, iddianamenin iadesine dair evrakı, son değişiklikleri yaptıktan sonra hakimle aynı gün yani 27.10.2017 günü imzaladığı, bir evrakın içeriği henüz belli olmadan katip tarafından imzalanmasının mümkün olmadığı, keza somut olayda önceden oluşturulup katip tarafından imzalanıp sonradan sadece hakimin imzasına kalan bir evrakın bulunmadığı, ayrıca bu şekilde oluşturulmaya başlanan bir evrakın hem hakim hem de katip tarafından imzalanmadan hukuken bir anlam da ifade etmeyeceği, itiraz merciinin verdiği kararın gerekçesinin yerinde olmadığı,

CMK'nun 174/1. maddesine göre iddianamedeki eksik veya hatalı noktaların belirtilmesi şartının, UYAP üzerinden iddianamenin iadesi kararı türünün seçilmesiyle değil, hakimin iade kararının gerekçesini yazması ve sonuçta ortaya çıkan evrakı imzalamasıyla tamamlanmış sayılacağı ve ilgili Cumhuriyet savcısı tarafından görülebileceği, UYAP üzerinden iddianamenin iadesine butonuna basılmasının sadece bir karar türü oluşturacağı, bu işlemin geri dönüşünün teknik olarak evrak düzeltme talep formu ile mümkün olduğu,

Öte yandan CMK'nun 174/3. maddesinin amacının, iddianame değerlendirme faaliyetinin sürüncemede kalmasının engellenmesi olduğu, bu nedenle yerel mahkemesinde süresinde kabul veya iade işlemine tabi tutulmayan, yani sürüncemede kalan iddianamelerin, Kanun'da öngörülen süre geçtikten sonra mahkemece iade edilemeyeceğinin, iddianamenin kabul edilmiş sayılacağı Kanun'da belirtilerek açıkça düzenlendiği, dolayısıyla sadece iddianamenin iadesine dair bir UYAP butonuna basma eyleminin CMK'nun 174. maddesinde şartları belirtildiği şekilde usulüne uygun oluşturulan bir iddianamenin iadesi kararı olarak kabul edilemeyeceği anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, ....5. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/11/2017 tarihli ve 2017/121 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, yukarıda yazılı bozma nedenine göre müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına 21.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21149, Karar No: 2012/16789, Tarih: 19.06.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/21149 E.  ,  2012/16789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm yoksulluk nafakası, tapu iptal ve tescil kararı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 90.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.19.06.2012 (Salı)

KARŞI OY YAZISI

Anlaşmalı boşanma davalarında fer'i hükümlerde oluşan çekişme hükmün bütününü özürlü kılar. Değerli çoğunluğun çekişmenin varlığına rağmen boşanma hükmünün "anlaşmalı" olarak gerçekleşmesine kabule sebebiyet verecek şekilde oluşan düşüncesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/329, Karar No: 2015/1349, Tarih: 27.05.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/329 E.  ,  2015/1349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgeyi bozma, yok etme veya gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Davacı vekili sıfatıyla açtığı boşanma davası sonuçlandıktan sonra mahkeme kaleminde dosyayı inceleyen avukat sanığın gerekçeli kararın kendisine tebliğ edildiğini gösteren tebligat mazbatasını dosyadan çıkartıp bükerek cebine koymaya çalıştığı iddiasıyla açılan kamu davasında; kalem personeli tanık...'in sanık tarafından tebligat parçasının dosyadan yırtılarak çekilmek suretiyle alındığını ve bükülerek cebine konulmaya çalışıldığını beyan etmesine ve bu hususta tutanak düzenlemiş olmasına karşın, savunma tanıkları ... ve...'ın sanık ile tanık ... arasında dosyanın incelenmesine ilişkin tartışma yaşandığını belirtmeleri, tanık ...'ın boşanma davası sonuçlandıktan sonra avukatı olan sanığa kararın temyiz edilememesi için yazılı talimat verdiğini, temyiz istemi bulunmadığını beyan etmesi ve suça konu tebligat parçasındaki zımba delgilerinin etrafında herhangi bir yırtılmanın bulunmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde; sanığın temyiz süresini kaçırmış olması sebebiyle tebligat parçasını yok etmeye çalıştığına dair cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı ve şüpheden sanık yararların ilkesi uyarınca beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.