muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/22339, Karar No: 2018/5100, Tarih: 21.03.2018

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı veTapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,Doğru görülmemiştir.

Davalı ... Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10986, Karar No: 2021/5313, Tarih: 12.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/10986 E.  ,  2021/5313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12/6. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12/6. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsiline ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin olarak Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince verilen hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; ilk derece mahkemesinden davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince kabulü ile 6100 sayılı HMK’nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, 7103 Sayılı Kanun ile değişik Kamulaştırma Kanunu 12/6. fıkrası ve geçici 13. maddesi uyarınca, davanın dava şartı yokluğundan reddine ve dava dosyasının ilk derece mahkemesi tarafından ilgili valilik komisyonuna gönderilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9369, Karar No: 2010/5722, Tarih: 11.05.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/9369 E.  ,  2010/5722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 14/03/2008 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasından kaynaklanan desteğin ölümü nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/05/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davalı ... Paket Servisi San. ve Tic. A.Ş vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 11/05/2010 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Avukat ... ile karşı taraf davalılardan ... Paket Servisi San. ve Tic. Tic. A.Ş vekili Avukat ... Aksin geldiler.Diğer davalılar adlarına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemlerine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar ve davalılardan ... Paket Servisi ve Ticaret AŞ tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın

gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; ölenin kusurunun daha fazla olması, olay günü ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacılardan ölenin çocukları olan ..., ..., ..., ..., Güldemet Şahin, ..., ..., ..., ... ve ... yararına takdir edilen 3.000,00’er TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, adı geçen davacıların her biri yararına 2.000,00'er TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “…3.000,00…” ve “…35.000,00…” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…2.000,00…TL” ve “…25.000,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 3 nolu bendinin silinerek yerine 3 nolu bent olarak “3-Alınması gerekli 1.525,21 TL karar harcının peşin alınan 1.668,50 TL harçtan indirilerek artık 143,40 TL harcın karar kesinleştiğinde ve istekleri durumunda davacılara geri verilmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; taraflar yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin 4 ve 6 nolu bentlerinde yer alan “…3.900,00…” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…2.900,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; 4 nolu bendinde yer alan “…4.475,00…” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “…3.475,00…” sayı dizsinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve temyiz eden davalı şirket yararına takdir olunan 750,00 TL duruşma avukatlık ücreti ile aşağıda yazılı onama harcının davacılara yükletilmesine ve davalı şirketten peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8804, Karar No: 2018/4254, Tarih: 04.06.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/8804 E.  ,  2018/4254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları ile 1973 tarihli hava fotoğrafları ile 1985-1990 yıllarına ait hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve ... bilirkişilerine tevdi ile memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu ile tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin .... maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 04/06/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21523, Karar No: 2015/38501, Tarih: 09.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/21523 E.  ,  2015/38501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

28.10.2009 günü saat:20.25 sıralarında yakınanın aracının bagajından eşya aldığı sırada sanığın aracın şoför kapısını açtığı, yakınanın sanığı tuttuğu sırada sanığın yakınana sert bir cisim ile vurduktan sonra aracı çalıştırıp uzaklaşması şeklinde gerçekleşen somut olayda;

Tanık ...'ın yakınanın aracını götüren şahsın..... plakalı araçtan indiğini ifade etmiş olması, 29.10.2009 tarihli polis tunağında; ... plakalı aracın sahibi tanık ...'ün 27.10.2009 günü saat:17.00'da aracının işyeri önünde, kontak anahtarının ise sanıkta olduğunu, 29.10.2009 günü sabah saatlerinde işyerine geldiğinde aracının yerinde olmadığını anladığını bildirmesi nedeniyle, sanığın çalıştığı kahvehanede olmadığından, sanığın kardeşi olan .... tarafından sanığa telefon ile ulaşıldığında sanığın ..... plakalı araçla geldiği ve söz konusu aracın tanık ...'e 29.10.2009 günü saat:10.30'da teslim edildiğinin bildirilmiş olması, yakınanın karakolda yaptırılan çoklu teşhiste sanığı kesin ve net olarak teşhis etmiş olması, sanığın hazırlık aşamasında .....plakalı aracı 28.10.2009 günü saat:10.00'da gezmek amacıyla aldığını, 28.10.2009 günü 19.30 ile 23.00 saatleri arasında sürekli evde bulunduğunu, saat: 23.00 sıralarında polislerin ... ile eve geldiklerini ve aracı teslim ettiğini, mahkeme aşamasında ise ..... plakalı aracı 28.10.2009 günü saat:18.30 sıralarında arkadaşı ....'a bıraktığını, ....'ın aracı aynı gün saat: 22.00 sıralarında kendisine teslim ettiğini, .....'un adresini tam olarak bilmediğini ancak aynı mahhallede oturduğunu beyan etmiş olması ve yakınanın mahkeme aşamasında; olaydan 10 gün kadar sonra aracının bulunduğunu, eşyalarının bir kısmının ise başka bir mahalde bulunduğunu, çok küçük bir iki eşyasının kayıp olduğunu bildirmiş olması karşısında; yakınana ait aracın ve eşyalarının nerede ve nasıl bulunduğu, buna ilişkin tutanak düzenlenip düzenlenmediği, araç ve eşyalar üzerinde delil elde edilip edilmediği araştırılıp, sanığın savunmasında bildirdiği ....un da beyanı tespit edildikten sonra sonucuna göre tüm kanıtlar yeniden birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilip yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı biçimde beraat karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10937, Karar No: 2021/9176, Tarih: 23.12.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/10937 E.  ,  2021/9176 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kentsel sit alanı içerisindeki 88 ada 51 parsel nolu taşınmazda, izinsiz olarak kazı çalışması yapıldığı, parselin özgün kotunun düşürüldüğü, yola sınırdan istinat duvarı yapıldığı ve parsel içerisindeki yapıya zarar verildiği eylemlerine ilişkin olarak açılan eldeki kamu davası kapsamında, yapılan istinat duvarına ilişkin olarak Nevşehir Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğünün 06/02/2014 tarihli yazısı ile, istinat duvarının kurulun 28/02/2013 tarihli 620 sayılı kararı ile komşu 50 parsel hakkında uygun bulunan proje kapsamına dahil olduğunun bildirildiği, parselin özgün kotunun düşürülmesine ilişkin eylemin, mahkemece mahallinde icra edilen keşif neticesinde alınan fen bilirkişisi raporu ile dava konusu olmayan 50 parsel içerisinde kaldığının tespit edildiği, parsel üzerinde bulunan yapının dış duvarındaki yıkılma ile meydana gelen hasara ilişkin olarak mimar ve arkeolog- sanat tarihçi bilirkişileri tarafından düzenlenen rapor ile, eylemin istinat duvarının yapımı sırasında mı yoksa istinat duvarının yapımı sırasında meydana gelen ölümlü göçük olayında, göçük altındaki kişilerin çıkartılması için olay yerine gelen itfaiye ve yardım araçları tarafından mı meydana getirildiği hususunun tespit edilemediği, ancak; parsel üzerindeki izinsiz kazı eylemine ilişkin olarak, kazı eyleminin istinat duvarının yapımı sırasında çalışması gerekli iş makineleri için düz satıh oluşturmak amacıyla lüzumlu olduğu belirtilmiş ise de, sit alanı içerisindeki her türlü inşai ve fiziki müdahale için koruma kurulundan izin alınması gerekli iken izin alınmaksızın yapıldığı, eylemin kentsel sit alanına izinsiz inşai ve fiziki müdahale niteliğinde olduğunun tespit edildiği anlaşılmakla, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde beraatine dair hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/744, Karar No: 2011/3450, Tarih: 16.03.2011

**3. Ceza Dairesi         2009/744 E.  ,  2011/3450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müessir fiil

HÜKÜM : ...: TCK 456/2, 51/1, 59 mad. 1 yıl 3 ay hapis cezası

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Adli Tıp Kurumu Ümraniye Şube Müdürlüğünce düzenlenen 11.9.2006 tarihli raporuna göre, mağdurun yaralanması sonucu sol Angulus ve sağ paransimfizis kemiğinde kırık meydana geldiğinin, bu nedenle yaşamının tehlikeye maruz kalmayıp kırığın yaşam fonksiyonlarına etkisinin ağır (3) derecede olduğunun belirtilmesi karşısında, hükümden sonra 19.12.2006 tarih ve 5560 sayılı yasanın 4. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 87/3 maddesinde yapılan değişiklik nazara alınarak sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün sair yönleri incelenmeksizin bu nedenlerle BOZULMASINA, 16.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8148, Karar No: 2013/12368, Tarih: 13.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/8148 E.  ,  2013/12368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

BORCU ÜSTLENEN : TMSF

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/03/2012 tarih ve 2011/607-2012/209 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ...Ş. ve borcu üstlenen TMSF vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 17.220 TL'nin altında bulunduğundan HUMK.nun 3156 sayılı kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka çalışanlarının yönlendirmesiyle “off shore” hesabı açtırdığını, 22.12.1999 tarihinde TMSF tarafından davalı bankaya el konulduğunu ve banka yöneticilerinin yargılandıkları ceza dosyasında durumu ikrar ettiklerini, müvekkilinin parasının ödenmediğini ileri sürerek, toplam 3.285 TL alacağın 29.11.1999 tarihinden vade sonuna kadar %86, bu tarihten sonra %86’dan az olmamak kaydıyla 3095/2 maddesi uyarınca temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile Off Shore Bank Ltd’nin ayrı tüzel kişilikler olduğunu, husumet düşmeyeceğini, müvekkili bankanın davacının talebi doğrultusunda sadece havale talimatını gerçekleştirdiğini, istemin zamanaşımına uğradığını, diğer iddiaların da yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı banka işleminin havale görünümlü mevduat toplama olduğu, dava dışı off-shore bankasının paravan olduğunun davalı tarafça bilindiği, bankaların güven kurumu oldukları, havale talimatının aksine alınan paraların banka nezdinde kaldığı, kıyı bankasına gönderildiğine dair kayıt sunulmadığı, bu işlemleri dolayısıyla yöneticilerinin yargılandıkları, başka dosyalardan dava dışı kıyı bankasının aciz içinde olduğunun bilindiği, davacının tahsil imkanının olmadığı, ceza zamanaşımı süresi dikkate alındığında zamanaşımı def’inin yerinde bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 3.285 TL’nin 29.11.1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı ile borcu üstlenen TMSF den tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı İNG Bank AŞ ve borcu üstlenen TMSF vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı İNG Bank AŞ ve borcu üstlenen TMSF vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı İNG Bank AŞ ve borcu üstlenen TMSF vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı İNG Bank AŞ ve borcu üstlenen TMSF vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı İNG Bank AŞ ve borcu üstlenen TMSF vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, borcu üstlenen TMSF harçtan muaf olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına, 13/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16872, Karar No: 2013/23509, Tarih: 24.06.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/16872 E.  ,  2013/23509 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/16872

KARAR NO : 2013/23509

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından genel haciz yoluyla ilamsız icra takibine başlandığı, borçluya örnek 7 numaralı ödeme emri tebliğ edildiği, borçlunun ise 19.02.2013 tarihli  icra mahkemesine yaptığı başvuruda, ödeme emri tebliğ tarihinde İstanbul'da olup tebligattan 16.02.2013(cumartesi) tarihinde haberdar olduğunu, 18/02/2013 günü 1 günlük  sağlık raporu aldığını ileri sürerek gecikmiş itiraz ile  takibe ilişkin itirazlarını bildirdiği, mahkemece  ödeme emrine ilişkin tebliğin usulüne uygun yapıldığı kabul edilerek şikayetin reddine karar verildiği  anlaşılmıştır.

İİK’nun 65. maddesine dayanan gecikmiş itirazda, tebligatın usulüne uygun olarak yapılmış olması, ancak, muhatabın bir engel nedeniyle süresinde itiraz edememiş olması halinde gecikmiş itirazda bulunacak kişinin mazeretini gösterir delillerle birlikte, esasla ilgili itirazlarını ve dayanaklarını, engelin kalktığı günden itibaren üç gün içinde icra mahkemesine bildirilmesi gerekir. Maddeden de anlaşılacağı üzere gecikmiş itirazın ön koşulu usulüne uygun bir tebligatın yapılmış olmasıdır.

Mahkemece borçluya yapılan ödeme emri tebliğ işleminin usulüne uygun olduğu kabul edildiğine ve borçluda icra mahkemesine başvurusunu gecikmiş itiraz olarak yaptığına göre istemin gecikmiş itiraz olarak vasıflandırılması ve İİK.nun 65.maddesine göre incelenmesi ve sonuçlandırılması gerekir.

O halde mahkemece, borçlunun, İİK.nun 65 maddesine dayalı gecikmiş itiraz başvurusunun incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu konuda hiçbir inceleme yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.