muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/2330, Karar No: 2025/2603, Tarih: 13.03.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/2330 E.  ,  2025/2603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2025/129 E., 2025/145 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/202 E., 2024/368 K.

BİRLEŞEN DAVA MAHKEMESİ : İzmir 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/250 E., 2024/252 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... (Bakanlık) vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Asıl davada davacı ... Belediyeler ve ... İşçileri Sendikası (...) vekili dava dilekçesinde; davalı Bakanlık tarafından 07.06.2024 tarihli ve 32569 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 2024/45 Karar numaralı işkolu tespitinde; .... sicil numaralı işyerinde yapılan işin belediyeye bağlı birimlerde çalışan işçilerin, insan kaynakları, özlük, muhasebe ve büro gibi idari ... ve işlemleri hizmeti olduğu, bu nedenle yürütülen faaliyetlerin İşkolları Yönetmeliği'nin 10 sıra numaralı ticaret, büro, eğitim ve güzel sanatlar işkolunda yer aldığının tespit edildiğini, Bakanlıkça yapılan bu tespitin 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'na (6356 sayılı Kanun), 5393 sayılı Belediye Kanunu'na (5393 sayılı Kanun) ve İşkolları Yönetmeliği'ne aykırı olduğunu, işveren ... İzmir Büyükşehir Belediyesi Çevre Koruması İyileştirilmesi Müşavirlik ve Proje Hizmetleri Tic. San. AŞ'nin (... Şirketi) belediye hizmetlerini yerine getiren bir belediye şirketi olduğunu, yaptığı işin tartışmasız bir şekilde belediye hizmeti olduğunu, belediye şirketlerinin belediye hizmetleri dışında bir iş yapmasının mümkün olmadığını, yapılan işin genel işler işkolu kapsamında olduğunu belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle davalı Bakanlığın 07.06.2024 tarihli ve 32569 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 2024/45 Karar numaralı işkolu tespitinin iptali ile 1471254.035 sicil numaralı işyerinde yapılan işlerin İşkolları Yönetmeliği’nin 20 sıra numaralı genel işler işkoluna girdiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Birleşen davada davacı Tüm Belediye ve .... İşçileri Sendikası (.... Sendikası) vekili dava dilekçesinde; dava dışı Türkiye Gıda ve Yardımcı İşçileri Sendikası (...Sendikası) tarafından yapılan başvuru üzerine davalı Bakanlık tarafından yapılan inceleme sonucu 07.06.2024 tarihli ve 32569 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 2024/45 Karar numaralı işkolu tespitinde; ... Şirketinin 1471254.035 sicil numaralı işyerinde yürütülen faaliyetlerin İşkolları Yönetmeliği'nin 10 sıra numaralı ticaret, büro, eğitim ve güzel sanatlar işkolunda yer aldığının tespit edildiğini, dava konusu tespitin 5393 sayılı Kanun'a, 6356 sayılı Kanun'a, İşkolları Yönetmeliği'ne ve Yargıtayın yerleşik içtihatlarına aykırı olduğunu, ... Şirketinin belediye hizmetlerini yürütmek üzere kurulduğunu, yönetim ve denetim yetkisinin dava dışı Belediyeye ait olduğunu, işyerinde yürütülen faaliyetlerin belediyelerin görev ve sorumlulukları altında olan belediye hizmetleri olduğunu, işyerinde yürütülen asıl ve yardımcı işlerin İşkolları Yönetmeliği'nin 20 sıra numaralı genel işler işkoluna girdiğini ileri sürerek davalı Bakanlığın işkolu tespiti kararının iptali ile davalı Şirkete ait işyerinde yürütülen işlerin genel işler işkoluna girdiğinin tespitine karar verilmesi talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Bakanlık vekili asıl ve birleşen davaya cevap dilekçelerinde; süresi içerisinde işkolu tespit kararına karşı dava açılmadığının tespiti hâlinde davanın süre yönünden reddini talep ettiklerini, dava dışı.... Sendikası tarafından yapılan başvuru üzerine, ... Şirketine ait 1471254.035 sicil numaralı işyerinde yürütülen işlerin hangi işkoluna girdiğinin belirlenmesi amacıyla yapılan incelemede, işyerinde yürütülen faaliyetlerin ticaret, büro, eğitim ve güzel sanatlar işkolunda yer aldığı yönünde tespitte bulunulduğunu, davaya konu işyerinde müfettiş tarafından yapılan tespitlerde; ... Şirketinin asıl işinin İzmir Büyükşehir Belediyesine ait belediye hizmetlerinin yürütülmesi ile işverenliğin iş ve işlemlerinin büro işlerinin yürütülmesi konusunda faaliyet gösterdiği, ayrıca belediye hizmetleri kapsamında belediyenin ilgili birimlerinde ihtiyaç duyulan personelin temin edildiğinin anlaşıldığını, davaya konu olan işyerinin dava dışı Belediyeden bağımsız işyeri olduğunu, dava konusu işkolu tespit kararının usul ve hukuka uygun olduğunu belirterek ve cevap dilekçelerinde yazılı diğer sebeplerle davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl ve birleşen davaların kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Bakanlık vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl ve birleşen davaların kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Bakanlık vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Bakanlık vekili temyiz dilekçesinde; işyerinde fiilen yapılan işlerin 5393 sayılı Kanun'da belediyelerin görevleri arasında sayılan işlerden olmadığını ve davalının harçtan muaf olduğunu belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, 6356 sayılı Kanun'un 4 ve 5. maddeleri kapsamında işkolu tespitine itiraz istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21204, Karar No: 2014/25922, Tarih: 08.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/21204 E.  ,  2014/25922 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Yozgat İş Mahkemesi

Tarihi : 10.06.2014

No : 2013/142-2014/157

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakim tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Milli Eğitim Bakanlığı vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup, bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde, re'sen araştırma yapılarak, kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

İnceleme konusu davada, mahkeme, davanın kabulüne karar vermiş ise de, dosyada yer alan bilgi ve belgeler karar vermeye elverişli görünmemektedir. Bu bakımdan; davalı işverenin kamu kurumu olduğu ve kamu kuruluşlarındaki çalışanların hizmetlerinin kayıtlara geçirilmesinin ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılmasının asıl olduğu da göz önünde tutularak, çalışmanın geçtiği iddia edilen dönemin tamamına ilişkin prim bordroları, işveren nezdindeki puantaj kayıtları, ücret tediye bordroları ve konuya ilişkin tüm belgeler eksiksiz olarak getirtilmeli, davacının kayıtlarda görünmeyen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği ya da bildirim dışı kaldığı hususu, çalışmanın varlığı, sürekliliği ve süresi yöntemince

araştırılmalı, tespit kararı verilen 08.09.2003-18.06.2010 yılları arasında bordro tanığı olarak dinlenen N.. K.. ve S.. K.. davacının 2009-2010 eğitim ve öğretim yıllarında çalıştığını doğrulasalar da 08.09.2003-2009 yılları arasında da, davacının çalıştığının doğrulanabilmesi için, 08.09.2003-2009 eğitim ve öğretim yıllarında 75. Yıl Anaokulunda çalışan görevliler İlçe Milli Eğitim Müdürlüğüne müzekkere yazılarak tespit edilmeli ve tespit edilen görevliler resen tanık olarak dinlenmeli ve toplanan tüm kanıtlar yeniden değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1707, Karar No: 2017/5507, Tarih: 06.12.2017

**16. Ceza Dairesi         2017/1707 E.  ,  2017/5507 K.**

**"İçtihat Metni"**

TALEP:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.05.2017 tarih ve 2017/32196 sayılı tebliğnamesi ve ekindeki Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 10.05.2017 gün ve 94660652-105-35-2753-2017-Kyb sayılı yazılarında; suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma ve fuhuş için aracılık yapmak suçlarından sanık ... Kurnaz (Çoşgun)’un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 220/2, 227/2-6 (üç kez), 227/4 ve 52/2 (üç kez) maddeleri uyarınca 2 yıl, 4 yıl 6 ay (iki kez) ve 6 yıl 9 ay hapis ile 30.000,00 (iki kez) ve 45.000,00 Türk Lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.03.2012 tarihli ve 2009/136 esas, 2012/20 sayılı kararının onanmasına ilişkin Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 11.12.2012 tarihli ve 2012/9681 esas, 2012/14568 sayılı ilamını müteakip, infazı sırasında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma ve fuhuş için aracılık yapmak suçlarından kurulan hükümlerde 5237 sayılı Kanunun 58/9. maddesinin uygulanması talebinin reddine dair Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.01.2017 tarihli ve 2009/1 esas, 2012/127 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.02.2017 tarihli ve 2017/35 değişik iş sayılı kararının;

“Hükümlü hakkında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde 5237 sayılı Kanunun 58/9. maddesinin uygulanmasına karar verilmiş olması karşısında, anılan suçtan verilen mercii kararında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden bu suçtan kurulan hüküm yönünden mercii kararı kanun yararına bozma incelemesine konu edilmeyerek yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Kanunun 58/9. maddesinin bir ceza değil, cezaya bağlı olarak uygulanacak infaz rejimi ile ilgili olup, bu konunun gerek Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, gerekse Yargıtay ilgili Ceza Dairelerinin yerleşik uygulamaları karşısında kazanılmış hak oluşturmayacağı da dikkate alındığında, örgüt mensubu olan sanık hakkında örgütün faaliyeti kapsamında işlediği fuhuş için aracılık yapma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin 5237 sayılı Kanunun 58/9. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin merciince yapılan itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir" gerekçesi ile Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca Kanun Yararına Bozulması talep olunmuştur.

I-OLAY:

I-OLAY:

Örgüt üyesi olmaktan mahkum olan hükümlü ... (...)’un örgütün faaliyeti kapsamında işlenen fuhuş için aracılık yapma suçlarından da cezalandırılmasına ilişkin Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.03.2012 gün ve 2012/136 esas, 2012/20 sayılı kararının temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay 9. Ceza Dairesi'nce 11.12.2012 tarih ve 2012/9681, 2012/14568 sayılı ile mahkemenin hükümlü hakkında uygulamadığı TCK'nın 58/9. maddesinin bir ceza değil, cezaya bağlı olarak uygulanacak infaz rejimi ile ilgili olup, kazanılmış hak oluşturmayacağı da gözetilerek, anılan maddenin uygulanması konusunda her zaman bir karar verilmesinin mümkün olduğu da belirtilmek suretiyle onanmasına karar verilmiştir.

Kesinleşen mahkumiyet hükümlerinin infazı sırasında İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının hükümlü hakkında TCK'nın 58/9. maddesinin uygulanmasına ilişkin ek karar verilmesini talep ettiği Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesi 11.01.2017 tarih ve 2009/1 esas, 2012/127 sayı ile "mahkeme kararında TCK 58/9. maddesinin uygulanmaması nedeniyle bu hususta sonradan hükümlü aleyhine olacak şekilde yeniden karar verilmesinin mümkün olmadığı"ndan bahisle talebin reddine karar vermiş, bu karara karşı yapılan itiraz da Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.02.2017 gün ve 2017/35 D. İş sayılı kararıyla belirtilen gerekçe nazara alınarak reddedilmiştir.

II-KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNE İLİŞKİN UYUŞMAZLIĞIN KAPSAMI:

Örgüt faaliyeti kapsamında suç işleyen hükümlü hakkında, mahkeme kararında uygulanacağı belirtilmeyen TCK'nın 58/9. maddesinin kazanılmış hak oluşturup oluşturmayacağı hususuna ilişkindir.

III-HUKUKSAL DEĞERLENDİRME:

TCK'nın "Tanımlar" başlıklı 6/1-j maddesinde örgüt mensubu suçlu; "bir suç örgütünü kuran, yöneten, örgüte katılan veya örgüt adına diğerleriyle birlikte veya tek başına suç işleyen kişi" şeklinde tarif edilmiştir.

Aynı Kanunun 58/9. maddesi de, örgüt mensubu suçlu hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına hükmedileceğini belirtmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.02.2014 tarih ve 2013/7-399 esas, 2014/58 karar sayılı kararında; “Özel tehlikeli suçlular düzenlenmesine ilk kez 5237 sayılı TCK'nda yer verilmiş olup, kanun koyucu itiyadi suçlu, suçu meslek edinen kişi ve örgüt mensubu suçluyu özel tehlikeli suçlu olarak kabul etmiştir. Özel tehlikeli suçlular bakımından, mükerrerliğin şartları oluşmaksızın mükerrirlere özgü infaz rejimi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması esası getirilmek suretiyle, cezanın özel önleme amacı ön plana çıkarılmıştır. Söz konusu kişilerin özel tehlikeli olarak kabulünün sebebi ise diğer suç faillerine göre suça eğilimlerinin yüksek olmasıdır.

İtiyadi suçlu, suçu meslek edinen kişi ve örgüt mensubu suçluluk hallerinden birinin varlığı mahkemece tespit edildiği takdirde, hükümde bu durumun açıkça belirtilip, mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerekmektedir.” denilmiştir.

Ayrıca; TCK'nın 58/9. maddesi hükmü, örgüt mensubu olmanın kanuni sonucu olarak uygulanan infaza yönelik bir düzenleme niteliğini taşır ve gerek Yargıtay Ceza Genel Kurulu gerekse Dairemizin yerleşik uygulamaları karşısında kazanılmış hakka konu edilemez. Dolayısıyla, mahkemece kararda belirtilmemiş olsa dahi her zaman uygulanmasına karar verilebilir.

Bu açıklamalar ve incelenen dosya kapsamına göre somut olay değerlendirildiğinde;

Örgüt faaliyeti kapsamında fuhuşa aracılık yapma suçlarından (3 kez) mahkum olan hükümlü ... (...) hakkında, yerel mahkemece kararda belirtilmemiş olmasa dahi kazanılmış hak oluşturmayacağından TCK'nın 58/9. maddesinin uygulanması gerekirken, buna yönelik talebin reddine dair Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.01.2017 tarih ve 2009/1 esas, 2012/127 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine ilişkin Konya 5. Ağır ceza Mahkemesinin 01.02.2017 gün ve 2017/35 D. İş sayılı kararında isabet görülmemiştir.

IV-SONUÇ VE KARAR:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.02.2017 gün ve 2017/35 D. İş sayılı kararının Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre uygulama yapılarak; Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.03.2012 tarih ve 2009/136 esas, 2012/20 karar sayılı kararı ile örgüt faaliyeti kapsamında mağdurlar ... , ... ve ... (...)'ya karşı işlediği fuhuşa aracılık yapma suçlarından hükümlü ... (...) hakkında TCK'nın 58/9. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, infazın buna göre yapılmasına, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18163, Karar No: 2014/12640, Tarih: 30.09.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/18163 E.  ,  2014/12640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2013

NUMARASI : 2012/150-2013/377

Davacı S. K..vekili Avukat M.. B... tarafından, davalı E..T. ve B.. A.Ş aleyhine 13/02/2012 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarının ihlaline dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın reddine dair verilen 27/06/2013 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 30/09/2014 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat M.. B.. ile karşı taraftan davalı vekili Avukat M.. Ö.. geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, kişilik haklarının ihlaline dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 1 Eylül 2007-16 Haziran 2011 tarihleri arasında Hilton grubunun İstanbul şubesinde otel müdürü olarak görev yaptığını, davalı şirket ile H.. İstanbul arasında imzalanan 31/01/2010 tarihli organizasyon sözleşmesi uyarınca, H.. oteli bünyesinde yer alan iki katlı salonun 12/02/2011 gecesi için davalı şirkete tahsis edildiğini ve etkinlik alanının 12/02/2011 günü saat 15:30'da davalı şirkete teslim edildiğini, etkinlik sonrası davalı şirkete ait www.........com isimli internet sitesinde davacının ve otelin haksız, temelsiz ve ölçüsüz suçlama ve saldırılara maruz kaldığını, dalga geçildiğini, şoven, faşist, nazi denildiğini belirterek manevi zararının tazminini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalının yer sağlayıcı olup, sorumluluğunun 5651 sayılı kanunla belirlendiği, hukuka aykırı içerikten haberdar edilmesi halinde, içeriği yayından kaldırmakla yükümlü olduğu, davaya konu yazıların yazarlarının kimlikleri tespit edilemediği, yer sağlayıcı davalının yazılar nedeniyle sorumluluğunun bulunmadığı şeklindeki gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 10/10/2013 tarihli D..A... - E.. kararında da belirtildiği üzere, kullanıcıların isim dahi belirtmeksizin siteye üye olup yorum yapabildiği durumlarda mağdurdan bu kişileri tespitini istemenin hakkaniyete uygun olmadığı, sitedeki yorumlardan dolayı site sahibi şirketin sorumluluğuna gitmenin pratik ve makul olduğu ve hukuken sorumlu tutulmasının ifade özgürlüğünü ihlal etmeyeceği belirtilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 10/10/2013 tarihli D..A... - E.. kararında da belirtildiği üzere, kullanıcıların isim dahi belirtmeksizin siteye üye olup yorum yapabildiği durumlarda mağdurdan bu kişileri tespitini istemenin hakkaniyete uygun olmadığı, sitedeki yorumlardan dolayı site sahibi şirketin sorumluluğuna gitmenin pratik ve makul olduğu ve hukuken sorumlu tutulmasının ifade özgürlüğünü ihlal etmeyeceği belirtilmiştir.

Dosya kapsamından davacı hakkında davalı şirketin sahibi olduğu sitede 2011 yılı şubat ayından itibaren saldırgan ve aşağılayıcı ifadeler kullanıldığı, 28/02/2011 tarihli ihtarname ile davacının çalıştığı şirket adıyla davacının da ismi belirtilerek ve onun hakkında da geçerli olacak şekilde uyarıda bulunulduğu, buna rağmen uyar-kaldır sisteminin işletilmediği ve uzun bir süre yayına devam edildiği, makul süre ilkesinin de aşıldığı, ayrıca site sahibi olan davalının yorumların içeriğini denetleme yükümlülüğünün bulunduğu anlaşılmaktadır. Zira zararı doğuran saldırı eyleminin gerçekleşmesi elverişli ortamı hazırlayan-kullanıma sunan site sahibidir. Ayrıca bu tür durumlarda site sahibinin sorumluluğunun türü kusursuz sorumluluktur. Şu durumda, davacının kişilik haklarının ihlal edildiği benimsenerek uygun bir miktar manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yanılgıya dayalı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve davacı yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalıya yükletilmesine, davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/25986, Karar No: 2017/2620, Tarih: 07.03.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/25986 E.  ,  2017/2620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyize gelmeyen sanık ...'nin yargılama evresinde talimat ile alınan savunmasında bildirdiği adrese 15/08/2013 tarihinde sanığın askere gittiği belirtilerek Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesi gereğince tebliğ yapıldığının anlaşılması karşısında; dosya içeriğinden sanığın gerekçeli kararın tebliği tarihinde asker olup olmadığı kesin olarak anlaşılamadığından, sanığın hangi tarihlerde askerlik yaptığının ilgili askerlik şubesinden sorulması suretiyle tespit edilmesi, tebliğ tarihinde (15/08/2013 tarihinde) sanığın asker olduğunun belirlenmesi halinde ise tebliğin, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14/1. maddesi ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 22. maddesi hükümleri uyarınca kıta komutanı ve kurum amiri gibi en yakın üste yapılması yerine sanığın bilinen adresinde yapılan tebliğ işlemi geçersiz olacağından, gerekçeli kararın usulüne uygun olarak sanığa tebliği yapılarak, verildiği takdirde temyiz dilekçesi de eklenerek dosyanın temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmesi amacıyla mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 07.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.