muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2019, Karar No: 2015/1903, Tarih: 30.09.2015

Her karar değişikliğinin sürpriz karar olmayacağı

Yerel mahkeme kararında, aynı konu hakkında verilen kararların 22. Hukuk Dairesi tarafından onandığı, somut olaya ilişkin verilen aynı tür kararın bozulması halinde hukuki güvenilirliğin zedeleneceği, bu durumun Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin "sürpriz karar verme" yasağı çerçevesinde kalacağı ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. Maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkına aykırılık teşkil edeceği ileri sürülmüş ise de; zaman zaman Yargıtay kararlarında maddi hatalara rastlanmakta, yine aynı kararlarda maddi hatanın taraflardan birisi lehine usuli kazanımlaş hak bahşetmeyeceği vurgulanmaktadır. Mahkeme kararlarında eksik, şeklî ve görünüşte gerekçe yazılması, adil yargılanma hakkının ihlâli sonucunu doğurur. Yargı organları, her iki tarafın iddia ve savunmaları ile delillerini değerlendirip, hangi maddî ve hukukî sebeplerle karar verdiklerini gerekçelerine yansıtmalıdırlar. Ortaya çıkacak karar, hukukun genel ilkelerine, mevzuata ve yerleşik içtihatlara tamamen aykırı ve sürpriz sayılacak nitelikte olmamalıdır. Bu durum yerel mahkeme kararında de değinildiği üzere "sürpriz karar yasağı" olarak da ifade edilmektedir. Ne var ki mevzuata aykırı olan veya bir kanun normunun unutularak hatalı şekilde verilen karardan dönülmesi sürpriz karar olarak değerlendirilemez. Kısaca, sürpriz bir karardan dönülmesi sürpriz olarak kabul edilemez. Aksi takdirde her içtihat değişikliğinin salt bu nedenle sürpriz karar olarak değerlendirilmesi gerekir. Sürpriz olan husus, kararın sonuç değil, gerekçe kısmıyla ilgilidir. Hukuka ve kanuna aykırılık teşkil eden veya hakkaniyete uygun olmayan kararlar emsal gösterilemez. Elektrik Piyasası Kanununun 15. maddesinin söz konusu olmaması halinde 22. Hukuk Dairesinin önceki kararlarında hukuka aykırılıktan bahsedilemez. Asıl işin bölünerek alt işverenlere verilemeyeceği, ancak özel bir yasal düzenleme durumunda verilebileceği Yargıtay ilgili daireleri tarafından kabul edilmektedir. Örneğin, karayollarına ilişkin işler, posta hizmetleri, sağlık hizmetleri ve belediye hizmetleri yasalarındaki özel düzenlemeler nedeniyle bölünerek alt işverenlere verilebilmektedir.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 15. Maddesinin (g) bendi 14.03.2013 tarihli 6446 sayılı Kanunla yürürlükten kaldırılmış ve bu yeni yasal düzenlemenin 22. Maddesi gereğince hangi faaliyetlerin hizmet alımı yoluyla yaptırılabileceğinin enerji piyasası kurulu tarafından belirleneceği düzenlenmiştir. Yeni düzenlemeye göre asıl işlerin bölünerek alt işverene verilmesi önünde yasal bir engel yoktur.

Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.

... ... ... ...

22....Başkanı 19.H.D. Üyesi 13....Üyesi 22.H.D. Üyesi
Yargıtay — Esas No: 2021/5671, Karar No: 2022/9875, Tarih: 12.12.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/5671 E.  ,  2022/9875 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Ağır Ceza Mahkemesi

Davacı ...’un tazminat talebinin kısmen kabulüne, davacı ...’un tazminat talebinin kısmen kabulüne, davacı şirketin tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Davacı . bakımından temyiz incelemesinde;

Manevi tazminat davaları kişilik hakkını koruyan, haksız tecavüzün doğurmuş olduğu olumsuz sonuçları, yani zararın giderilmesini, telafi edilmesini amaçlamaktadır. Manevi tazminat davası için, kişilik haklarının ihlal edilmesi özellikle sosyal ve duygusal kişilik değerlerinin ihlali ve hukuka aykırı bir fiilin bulunması gerekir. Yakalanan veya tutuklanan kimsenin gerek aile, gerekse ... çevresinde itibarının sarsılması, aile, çocuk ve yakınları için tutukevinde hasret çekilmesi, kişinin tutuklanması nedeniyle ruhi sıkıntılar çekmesi, cezaevi şartları, buralarda duyduğu acı ve ızdıraplar kişinin manevi zararının giderilmesini gerekli kılmaktadır. Tutuklanan kimseye verilecek manevi tazminatın tespitinde; tutukluluk süresi, kişinin sosyal ve ekonomik yeri, üzerine yüklenen ve ceza kovuşturmasına konu olan suçun nitelik ve kapsamı göz önünde bulundurulmalıdır. Bu açıklamalar ışığında, yalnızca haksız yere yakalanan ya da tutuklanan kişinin çektiği acının karşılığı olarak manevi zarar ödenmesi gerektiği, haksız el koyma nedeniyle manevi tazminat şartlarının oluşmayacağı gözetilerek, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, kısmen kabulüne karar verilmesi

II- Davacı ... bakımından temyiz isteminin incelenmesinde;

II- Davacı ... bakımından temyiz isteminin incelenmesinde;

. Tazminat talebinin dayanağı olan ... 5.Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/169 Esas - 2017/387 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının suç işlemek amacıyla örgüt kurma, edimin ifasına fesat karıştırma, kamu kurum ve kuruluşlarının ihalesine fesat karıştırma suçlarından yürütülen yargılama kapsamında 23.09.2008-12.03.2014 tarihleri arasında 1996 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 02.04.2018 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle davanın yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununa tabi olduğu anlaşılmakla;.Davacının ana dosyada 100.000 TL manevi, birleşen ... 4. Ağır Ceza Mahkemesi 2018/240 Esas 2018/273 Karar sayılı dosyasında 5.340.880 TL maddi, 5.000.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faiz talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece tazminata esas dosyanın henüz kesinleşmediğinden bahisle davanın reddine hükmedilmesi üzerine dairemizce yapılan inceleme aşamasında söz konusu dosyanın kesinleştiğinden yargılamaya devamla esas hakkında karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulması üzerine yerel mahkemece davacı ... hakkında 430.085,90 TL maddi, 500.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine hükmedilmesinde;Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Dosya içeriğine göre, tutuklandığı tarihte davacının çeşitli şirketlerin sahibi ve şirket yöneticisi olduğu, şirketlerin gelir durumu ile davacının şahsi zararının birbirinden bağımsız olarak değerlendirilerek davacının tazmin edilebilir gerçek maddi zararının ortaya çıkartılması gerektiği, ayrıca davacının sahibi ve şirket yöneticisi olduğu şirketlerden maaş ya da huzur hakkı gibi maddi bir karşılık alınmayacağına yönelik yönetim kurulu kararı bulunduğu bu nedenle, davacının tutuklu kalınan döneme ilişkin olarak 16 yaşından büyükler için belirlenen net asgari ücret miktarları esas alınınarak 42.971,10 TL'nin maddi tazminat olarak davacıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda çok fazla manevi tazminata hükmolunması,

III- Davacı Okyanus AŞ bakımından temyiz incelemesinde; Davacının ana dosyada 148.055,913 TL maddi tazminata elkoyma tarihinden, birleşen ... 4. Ağır Ceza Mahkemesi 2018/253 Esas 2018/272 Karar sayılı dosyasında 245.251.000 TL maddi tazminatın elkoyma tarihinden işleyecek yasal faiz talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece tazminata esas dosyanın henüz kesinleşmediğinden bahisle davanın reddine hükmedilmesi üzerine dairemizce yapılan inceleme aşamasında söz konusu dosyanın kesinleştiğinden yargılamaya devamla esas hakkında karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulması üzerine yerel mahkemece davacı şirket hakkında davanın reddine hükmedilmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;Tazminat talebinin dayanağını oluşturan ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/169 Esas-2017/387 Karar sayılı ceza dava dosyası kapsamında davacı ...’in sahibi ve yöneticisi olduğu şirketin bir kısım hisselerine, gayrimenkullerine, araçlarına, banka hesaplarına ve paralarına bloke konulduğu ve taşınmazlarına ihtiyati tedbir işlemi uygulandığı, davacının beraat etmesi nedeniyle söz konusu tedbirlerin bir kısmının yargılama aşamasında bir kısmının ise kararla birlikte tedbirin kaldırıldığı anlaşılmakla;

1-Davacı şirketin ve davacı ...’in el konulan parasının ve banka hesaplarında bulunan paraların ne kadar olduğu husus açıklığa kavuşturulup, beraat kararının kesinleşmesi sonrasında, bu paranın davacıya iade edilip edilmediği, iade edilmiş ise ayrıca faiz verilip verilmediği hususu araştırılarak, bu şekilde davacının el koyma nedeniyle ne kadar zararının oluştuğu tespit edilerek, sonucuna göre hüküm tesis edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmaya dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2-CMK'nın 141/1-j maddesinde “Eşyasına veya diğer malvarlığı değerlerine, koşulları oluşmadığı halde elkonulan veya korunması için gerekli tedbirler alınmayan ya da eşyası veya diğer malvarlığı değerleri amaç dışı kullanılan veya zamanında geri verilmeyen,” kişilerin uğramış olduğu zararı Devletten isteyebileceğinin belirtildiği, somut olayda davacı şirkete ve davacı ...’e ait bir kısım taşınmaza ve bir kısım araçlara bahsedilen suçlar kapsamında, fiilen el konulup konulmadığı araştırılıp, el koymaya ve araçların iadesine ilişkin tüm tutanak, müzekkere, karar ve belgelerin onaylı birer sureti temin edilerek dosya içerisine alınıp incelenmesi, el koyma işlemi dışında uygulanan ihtiyarı tedbir işleminin her bir taşınmaz ve ... bakımından ne kadar süre ile tedbir konulup tedbirin ne zaman kaldırıldığı araştırılıp, tedbirin uzun sürüp sürmediği, uzun sürdü ise davacının maddi zararının olup olmadığı araştırılarak, sonucuna göre hüküm tesis edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmaya dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, davacılar vekilinin ve davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3559, Karar No: 2013/23204, Tarih: 03.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/3559 E.  ,  2013/23204 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Başkanlığı adına Av. ... ile ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 10.07.2012 günlü ve 2009/242-2012/244 sayılı hükmün, davacı ve davalı Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Mahkemece davacı ... Başkanlığı lehine davalı ... aleyhine verilen 10.07.2012 tarihli hükmü davalının temyiz ettiği, dilekçesinde hakim havale ve temyiz defterine kayıt tarihinin ve temyiz harcı ödendiğine dair belgenin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Davalı tarafından verilen dilekçenin havale edilip edilmediği, temyiz defterine kaydedilip kaydedilmediği araştırılarak, davalının hükmü yasal sürede temyiz ettiğinin anlaşılması halinde; Mahkemece 25.1.1985 günlü 1984/5-1985/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararı uyarınca temyiz isteği dilekçesinin temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılır. Ancak temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde, süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir. Şayet temyiz harcı hesap edilip kalemce istenmemişse Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesi uyarınca eksik harcın ödenmesi işlemi tamamlattırılır ve verilen sürede harç ödenmezse temyiz isteği red edilir.Red halinde ise Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedürün işletilmesi gerekir denildiğinden Mahkemece belirtilen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararı da göz önünde tutularak, gerekli işlem tamamlandıktan sonra Yargıtay’a gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12298, Karar No: 2017/941, Tarih: 08.02.2017

**13. Ceza Dairesi         2015/12298 E.  ,  2017/941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Müştekinin yetkilisi olduğu firma adına ... İlim ... Mahallesi ... Sokak içerinde bulunan arsa ve üzerinde bulunan tek katlı müstakil binayı 28.03.2011 tarihinde satın aldığı, müştekinin 15.04.2011 tarihinde arsayı kontrol amacıyla gittiğinde sanıkların talimatıyla hurdacılar tarafından binanın demir aksamını, kapılarını, pencerelerini söktüklerini gördüğü ve müştekinin sanıklardan şikayetçi olduğu anlaşılmış olduğundan, sanıklarının eyleminin TCK'nın 37/1 madde delaletiyle 141/1, 35/2 maddesindeki hırsızlığa teşebbüs suçunu oluşturduğunun kanıtlandığı gözetilmeyerek, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı biçimde beraatlerine karar verilmesi,

2-Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 08.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11209, Karar No: 2011/12631, Tarih: 14.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/11209 E.  ,  2011/12631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TRABZON 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/01/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden davalılar adına olan çekişme konusu taşınmazın kısmen kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığını ileri sürerek, tapu iptali ve yıkım isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın reddine ilişkin kararın temyizi üzerine Dairece, tarafların haklılık durumunun keşfen saptanması ve yargılama giderleri ile avukatlık ücreti bakımından sonucuna göre bir karar verilmesi gereğine değinilerek bozulmuş olup mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 6099 sayılı yasanın 16 ve 17. maddeleri gereğince davalılar aleyhine mahkeme masrafı ve vekalet ücreti tayin edilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tapu iptal, taşınmazın sicil kaydının kütükten terkini ve yıkım isteklerine ilişkin olup, önceden yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen kararın temyizi üzerine 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca hak düşürücü süreden dolayı davanın reddine karar verilmesinin doğru olduğu, ancak tarafların haklılık durumunun keşfen saptanması ve yargılama giderleri ile avukatlık ücreti bakımından sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyulduktan sonra mahkemece, esas yönünden ret kararı kesinleştiğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 Sayılı Yasanın 16. maddesiyle 3402 Sayılı Yasanın 36. maddesi hükmüne bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre davalılar aleyhine yargılama gideri ve avukatlık ücreti tayinine yer olmadığına karar verilmiştir.

Gerçekten de işin esası bakımından 5841 Sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve karar 23.07.2011 tarihinde yayımlanarak iptal hükmü yürürlüğe konulmuştur.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse de, Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra meydana gelen değişiklik karşısında doğru olduğu söylenemez. Buna göre, işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı birleştirme Kararına göre belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre çözüme kavuşturulacağı açıktır.

Davacı Hazinenin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesine göre) 1086 sayılı HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/151, Karar No: 2023/1553, Tarih: 16.03.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/151 E.  ,  2023/1553 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen mirasın hükmen reddi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda, Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 16.09.2019 tarihli, 2016/10468 Esas, 2019/5218 Karar sayılı ilamıyla İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde, 30.06.2008 tarihinde vefat eden muris ...'nın terekesinin borca batık olduğunu beyanla mirasın hükmen reddini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davanın kabulü için murisin ölümü anında terekenin borca batık olmasının gerektiğini, bunun da ancak aciz vesikası veya iflas kararı ile mümkün olabildiğini, dava konusu borcun Osmaniye Gıda San. Ltd. Şti.’nin borcu olduğunu, murisin şirketin müdürü ve ortağı sıfatı ile takip başlatıldığından bahisle davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin, 21.02.2012 tarihli, 2010/801 Esas, 2012/132 Karar sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Yargıtay Bozma Kararı

1. Hükmü, davacılar vekili temyiz etmişlerdir.

2. Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 16.09.2019 tarihli, 2016/10468 Esas, 2019/5218 Karar sayılı ilamıyla hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulü ile davacıların murisi ...'nın terekesinin 30/06/2008 tarihi itibariyle borca batık olduğunun tespiti ve mirasın hükmen reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

B. Temyiz Nedenleri

Davalı vekili, mahkemece eksik araştırmayla karar verildiğini belirterek açıklanan ve re'sen nazara alınacak sebeplerle hükmün kaldırılmasını talep etmiştir

C. GEREKÇE

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme:

Dava, Türk Medeni Kanunu'nun 605/2 nci maddesi gereğince mirasın hükmen reddi isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4721 sayılı Kanunu'nun 605/2 nci maddesinde; "Ölümü tarihinde mirasbırakanın ödemeden aczi açıkça belli veya resmen tespit edilmiş ise, miras reddedilmiş sayılır.

" düzenlemesi yer almaktadır.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dava, Türk Medeni Kanunu'nun 605/2 nci maddesi gereğince mirasın hükmen reddi isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4721 sayılı Kanunu'nun 605/2 nci maddesinde; "Ölümü tarihinde mirasbırakanın ödemeden aczi açıkça belli veya resmen tespit edilmiş ise, miras reddedilmiş sayılır.

" düzenlemesi yer almaktadır.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Temyiz eden kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

16.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.