muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/8280, Karar No: 2019/1047, Tarih: 18.02.2019

Kat Mülkiyeti Kanunu hükümlerine uygun olarak, üzerinde kat mülkiyetine elverişli yapı bulunan ortak taşınmazda kat mülkiyetine geçilebilmesi için, üzerindeki yapının mimari projesine uygun biçimde tamamlanmış ya da projesi olmamakla birlikte fiili durumuna göre çizdirilmiş imara ve fenne uygunluğu ilgili makamca onaylanmış projesinin olması, bağımsız bölümlerinin başlı başına kullanmaya elverişli bulunması (M....), yapının tümünün kargir olması (M.50/2) ve her bir paydaşa en az bir bağımsız bölüm düşmesi, ayrıca 12. maddede yazılı belgelerin (belediyeden onaylı proje, yapı kullanma belgesi ve yönetim planı) tamamlattırılması gerekmektedir. Bu koşulların gerçekleşmesi durumunda anılan Kanunun 10. maddesinin 5. fıkrası hükmünce taşınmazda kat mülkiyetine geçilebilecek ve açılan davada ortaklığın bu yolda giderilmesine karar verilebilecektir.

Yargıtayın yerleşmiş uygulamalarında, tamamlanmış yapının fiili durumu ile onaylı projesi arasında aykırılıkların bulunması ya da yapının imara uygun ancak projesiz inşa edilmiş olması veya bir kısım bağımsız bölümlerin başlı başına kullanılmaya elverişli halde bulunmaması gibi kat mülkiyeti kurulmasına engel oluşturan eksikliklerin mevcut olduğu durumlarda bu eksikliklerin giderilip yasal koşullara uygun hale getirilmesi mümkün ise bunun isteyen tarafa tamamlattırılması yoluna gidilmesi gerektiği kabul edilmektedir.

Dosyada toplanan belge ve bilgilere, özellikle bilirkişi raporu içeriğine göre; davaya konu 2589 ada 36 parsel üzerinde bitişik nizam 2 ayrı kapı girişli ... kat + zemin kat + 3 normal kattan havi betonarme karkas tarzda inşa edilmiş bina bulunduğu, binanın ... Sokak cephesinden kapı girişli kısmında zemin kat ve 3 normal katta 2'şer daire mevcut olup, toplam olarak 8 adet daire, binanın ... Sokak yan cephesinden kapı girişli olarak kullanılan kısımda zemin katta ... adet daire, 3 normal katta 2'şer daire olmak üzere toplam 7 adet daire mevcut olup, taşınmaz üzerindeki binada toplam olarak 15 adet daire bulunmakta olduğu, dairelerin kısmen kullanıldığı, kısmen boş olduğu ve kullanılmadığı,taşınmaz üzerindeki binanın hali hazır durumu itibariyle de her bir malike en az bir bağımsız bölümün isabet ettiği, binanın projeye uygun olarak ve yapı denetim kontrolünde inşa edildiği, dolayısıyla da kat mülkiyeti ya da kat irtifakı tesisi suretiyle taksiminin mümkün olacağı ,binada kat irtifakı tesis edilmemesi halinde binanın hali hazır durumuna ve tapudaki maliklerin hisse oranlarına göre binanın aynen taksiminin olamayacağı ve taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesi gerektiği tespit edilmiştir.

Somut olayda dava konusu parselin toplam paydaş sayısı 10 olup paydaş ve bağımsız bölümlerin sayısı itibariyle her bir paydaşa en az bir bağımsız bölüm düştüğü anlaşılmaktadır.

Somut olayda dava konusu parselin toplam paydaş sayısı 10 olup paydaş ve bağımsız bölümlerin sayısı itibariyle her bir paydaşa en az bir bağımsız bölüm düştüğü anlaşılmaktadır.

Buna göre; davaya konu taşınmaz üzerindeki yapının onaylı projesinin ve sonradan değişiklik yapılmış ise buna ilişkin tadilat projesinin olup olmadığının taraflara ve ilgili belediyeye sorulup etraflıca araştırılması, proje mevcut değil ise veya onaylı projeye aykırılıkların saptanması halinde ilgili belediyeden alınacak ön bilgiye göre yapının mevcut haliyle imar mevzuatına ve bulunduğu yerin imar durumu ile fenne aykırılık oluşturmadığı veya imara ya da projeye aykırılıklar giderildiği takdirde onay verilebileceğinin saptanması halinde, öncelikle aykırılıkların giderilmesi, eksiklerin tamamlatılması daha sonra yapının fiilî durumunu yansıtan projenin hazırlattırılıp, ilgili imar müdürlüğünün onayının ve buna bağlı olarak oturma izin belgesinin alınması, ayrıca Kat Mülkiyeti Kanununun 12. maddesinde sayılan diğer belgelerin tamamlattırılması için kat mülkiyetine geçiş suretiyle ortaklığın giderilmesini isteyen tarafa yetki ve yeterli süre verilmesi, bu hususlar eksiksiz yerine getirildiği takdirde de dava konusu taşınmaz üzerindeki yapı veya yapılarda her bir bağımsız bölümün (konumu, yüzölçümü, kullanım amacı ve eklentileri yerinde incelenip irdelenerek) değeri ve bu değere göre özgülenecek arsa payı uzman bilirkişi aracılığıyla saptanıp varsa fiilî taksime göre, taksim yoksa çekilecek kura ile önce her bir paydaşa birer bağımsız bölüm özgülendikten sonra arta kalan bağımsız bölümün pay oranları da gözetilmek suretiyle yine kura ile paydaşlara özgülenerek, gerekiyorsa bedel farkı nedeni ile ödenecek ivaz da belirlenmek suretiyle payların denkleştirilmesi ve yönetim planı gibi belgeleri paydaşların (tanınan süreye rağmen) imzalamaktan kaçınması halinde bunların imzalanmış sayılması suretiyle tahkikatın ikmal edilmesinden sonra kat mülkiyetine geçiş yoluyla ortaklığın giderilmesine karar verilmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan hususlar yerine getirilmeden yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile satış suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; bir kısım davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 18/02/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2201, Karar No: 2019/5062, Tarih: 17.06.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/2201 E.  ,  2019/5062 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

KARAR

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, 01.11.1988-07.11.1993 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığının tespitini istemiş, mahkemece verilen ilk kararda; davacı ... (Kaydı)'nin davalı işveren ...'a ait ... sicil sayılı işyerinde 01.11.1988-26.02.1991 tarihleri arasında kesintisiz hizmet akdi ile çalıştığının ve eksik prim gün sayısının 836 gün olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10 maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Mahkemece verilen karar, Dairemizin 19.02.2018 tarih ... E 2018/1133 K sayılı kararı ile "Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden; davacının, 1989/1 döneminde 110 gün, 1989/2 döneminde 80 gün, 1992/1 döneminde 19 gün davalı işyerinden bildirimlerinin yapılmış olduğu, davacının çalıştığı işin el halıcılığı dokumacılığı olduğu için bildirimlerinin iptal edildiği, dinlenen bodro tanıklarının iptal edilen dönem bodrolarında ismi olan tanıklar olduğu, tanıkların beyanlarında tespiti istenen dönemde davacının davalı işyerinde çalışmış olduğunu beyan ettikleri, davacı ile aynı dönemde davalı işyerinde çalışan ve davalı işverene karşı dava açıp kabulle sonuçlanan ve kesinleşen davalar olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, kesinleşen dosya davacıları tanık olarak dinlenilmeli, 01.11.1988-89/1 dönem yönünden hak düşürücü süre irdelenmeli ve dosya kapsamındaki tüm deliller değerlendirilerek karar verilmelidir." şeklinde gerekçe ile bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak mevcut şekilde karar verilmiş ancak 01.11.1988-89/1 dönem yönünden hak düşürücü süre irdelenmemiştir.

Mahkemece,bozma ilamında belirtildiği şekilde hak düşürücü süre irdelenerek sonucuna göre tespit kararı verilmelidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/6437, Karar No: 2014/8781, Tarih: 27.10.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/6437 E.  ,  2014/8781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, ... Kadastro Mahkemesinde açmış olduğu davada, ... Köyü içerisinde bulunan ve dava dilekçesine ekli krokide gösterilen dere ve yolların bir bölümünün kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığını ve halen orman vasfını koruduğunu, kadastro çalışmaları sırasında kesinleşen orman sınırlarına uyulmadığını ileri sürerek, tesbitin iptali ile orman niteliğinde Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece davanın kabulüne, ... ada içerisinde yer alan ve fen bilirkişi krokisinde kırmızı renkli kalem ile gösterilen 5073,31 m2'lik yolun orman niteliğinde Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 05.12.2013 tarih ve 2013/6960-11184 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "Çekişmeli yerin yörede 2005 yılında 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan genel kadastroda yol olarak tesbit dışı bırakılarak paftasına işlendiği, taşınmaz hakkında tesbit tutanağının düzenlenmediği, yörede yapılan orman kadastrosu da tesbit tarihinden önce kesinleşmiş bulunduğu, davaya bakma görevinin genel mahkemelere ait olduğu, davanın esasına girilmeksizin görevsizlik kararı verilmesi gerekirken esas hakkında hüküm kurulmasının usûl ve kanuna aykırı olduğu"na değinilmiştir.

Yargıtay bozma kararı sonrası kadastro mahkemesince dava dosyası görevsizlik kararı ile asliye hukuk mahkemesine gönderilmiş ve asliye hukuk mahkemesince davanın kabulüne, ... ada içinde yer alan ve dosyada mevcut 15/04/2013 tarihli fen bilirkişisi ...'in raporuna ekli krokide kırmızı renkli kalem ile gösterilen 5073,31 m2 yüzölçümündeki yolun, bitişiğindeki ... ada ... parsel sayılı ... Devlet Ormanı ile birleştirilmek suretiyle orman vasfı ile ... adına tesbit ve tesciline, karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 1.500.00 TL. vekalet ücretinin ve davacı tarafça yapılan 745,10 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tutanağı düzenlenmeyen taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1978 yılında seri bazda orman kadastrosu ve 1744 sayılı Kanunla değişik 2. madde uygulamaları yapılmış; sonuçları 14/06/1979 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir.

Dava, kadastro tutanağı düzenlenmeyen taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1978 yılında seri bazda orman kadastrosu ve 1744 sayılı Kanunla değişik 2. madde uygulamaları yapılmış; sonuçları 14/06/1979 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman tahdidi içinde kalan yerlerden olduğu anlaşılarak davanın kabulüne dair yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tesbit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince davalı aleyhine yargılama giderleri ve vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Bu sebeple, hükmün 3 ve 4. bendlerinin kaldırılarak, yerine “6099 sayılı Kanun ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davacı lehine vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına” ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA 27/10/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11856, Karar No: 2013/3008, Tarih: 07.03.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/11856 E.  ,  2013/3008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen 26.500 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, davalı sürücü ...'ın olayda tamamen kusurlu olduğunu, aracın hurdasının 9.580 TL.sına satıldığını belirterek bakiye 16.920 TL.nin ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... olay tarihinde otelde resepsiyon görevlisi olarak çalıştığını, davacıya sigortalı aracın sürücüsü otelde konakladığından aracın anahtarının aracın otoparka çekilmesi için resepsiyona teslim edildiğini, otelde güvenlik görevlisi olarak çalışan davalı ... ile dava dışı ...'un kendisinden aracın anahtarını istediklerini, yetkisi olmadığından bu talebi reddettiğini, kendisi müşteri işlemleri ile uğraşırken anahtarı alıp habersizce gittiklerini ve araçla kaza yaptıklarını olayda kusurunun ve sorumluluğununun bulunmadığını, hasarın fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Tur. İnş. Oto San. Tic. AŞ vekili, müvekkilinin kusur ve sorumluluğunun bulunmadığını, müvekkilince tüm otel çalışanlarına otele gelen müşterilerin araçlarına yapılacak muamele konusunda her türlü bilginin verildiğini, eğitim ve takibin yapıldığını, davalı ... ile dava dışı ...'in aracın anahtarını davalı ...'ten tehditle aldıklarını, ...'in bu nedenle kendilerine bilgi vermediğini, hasarın fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., otelde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, olay tarihinde alkol aldıklarını, davalı ... ile dava dışı ...'in aracın anahtarını getirerek, yukarı tesise çıkacaklarını söylediklerini anahtarı alıp araçla seyrederken süratlı olduğundan virajda takla attığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 16.920 TL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ..., otelde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, olay tarihinde alkol aldıklarını, davalı ... ile dava dışı ...'in aracın anahtarını getirerek, yukarı tesise çıkacaklarını söylediklerini anahtarı alıp araçla seyrederken süratlı olduğundan virajda takla attığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 16.920 TL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalı taraf ile davacıya sigortalı aracın işleteni arasında vedia akti bulunmasına, davalıların vedia aktinin kendilerine yüklediği yükümlülükleri yerine getirmemesine, akte aykırı davranmalarına, davalı ... Tur. İnş. San. AŞ'nin otel işletmecisi, davalı ...'ın otelde resepsiyon görevlisi, diğer davalı ...'ın otelin güvenlik görevlisi olmalarına, davacının sigortalısı tarafından araç anahtarının davalı ...'a teslim edilmesine, araç anahtarının davalı ... tarafından, ...'ten alınmasına, yanında dava dışı ... da olduğu halde araçla seyrederlerken 29.6.2004 tarihinde saat 04.30'da aşırı hız nedeniyle aracın yoldan çıkıp dereye yuvarlanması sonucu tek taraflı yaralamalı ve maddi hasarlı trafik kazasının meydana gelmesine, Maçka Asliye Ceza Mahkemesi'nin 30.6.2005 günlü 2005/95-124 sayılı dava dosyasında davalılar ... ve ... hakkında emniyeti suistimal suçundan verilen mahkumiyet kararlarının kesinleşmiş olmasına, kazanın tek taraflı olması ve davalıların vedia aktine aykırı davranmaları sebebiyle davalı tarafın olayda tamamen kusurlu kabul edilmelerinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ...'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, kasko sigorta sözleşmesine dayanılarak sigortalı aracın hasarlanmasına sebebiyet veren davalılar hakkında açılan rücuen tazminat istemine ilişkindir. 6100 sayılı HMK'nin 266 maddesi gereğince "Mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir." Trafik kazası sonucunda araçta meydana gelen gerçek zarar miktarının tesbiti konunun

uzmanı bilirkişi incelemesini gerektirmekte olup hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgiyle çözümlenmesi mümkün olan konulardan değildir. Zarar veren taraf da ancak gerçek zarar miktarından sorumlu tutulabilir. Davacıya sigortalı araç ... otomobil olup sigorta bedeli 28.550 TL.sıdır. Davaya konu trafik kazası da 26.9.2004 tarihinde meydana gelmiştir. Rizikodan sonra davacı tarafça yaptırılan inceleme sonucu düzenlenen ekspertiz raporunda araçta KDV hariç 16.692,37 TL tutarında hasar olduğu, aracın hasar tarihindeki pisaya rayiç değerinin 19.000 TL olduğu belirtilmiştir.

Davacı vekili, sigortalıya 26.500 TL hasar tazminatı ödendiğini hasarlı aracın 9.580 TL'sına satıldığını belirterek bakiye 16.920 TL'nin davalılardan ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Kasko Sigorta Poliçesi Genel Şartlarının B.3.3.1.2.1 maddesi hükmü uyarınca, onarım masrafları sigortalı taşıtın rizikonun gerçekleştiği tarihteki değerini aşar ya da taşıt onarım kabul etmez ise taşıt tam hasara uğramış sayılır.

Bu durumda mahkemece, araç hasarı konusunda uzman İTÜ veya Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyetinden seçilecek uzman bilirkişi veya bilirkişi kurulundan davacıya kasko sigortalı araçta meydana gelen gerçek zarar miktarının tesbiti, aracın onarımının mı pertinin mi ekonomik olduğu, pertinin uygun olması halinde kaza tarihindeki aracın 2.el piyasa rayiç değeri ile sovtaj değerinin belirlenmesi konularında tüm dosya kapsamı, ekspertiz raporu, davacının talebi, davalının savunması ve itirazları, aracın markası, modeli, yaşı, araçta meydana gelen hasarlar vs. gözönünde bulundurularak denetime elverişli, gerekçeli, ayrıntılı bir rapor aldırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken araç hasarı yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılmaksızın eksik inceleme ile yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'ın sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyize gelen bu davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'a geri verilmesine 7.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4375, Karar No: 2012/2374, Tarih: 10.04.2012

**15. Hukuk Dairesi         2011/4375 E.  ,  2012/2374 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, sözleşme dışı yapıldığı ileri sürülen iş bedelinin tahsili istemiyle açılmış; mahkemece, davacı tarafından davanın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ve verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, 30.07.2010 tarihli ara kararı oluşturularak; bilirkişi kurulu aracılığıyla inceleme yaptırılabilmesi için üç kişilik bilirkişi kurulu ücreti olarak toplam 450,00 TL ücret takdiri ile davacı tarafça 20 gün içerisinde mahkeme veznesine depo edilmesine, belirtilen süre içerisinde depo ettirilmemesi halinde bilirkişi raporu delilinden vazgeçmiş sayılacağının ihtarına karar verilmiş ve ara kararı gereğinin yerine getirilmemiş olması sebebiyle de davanın davacı tarafça ispat olunamadığı gerekçe gösterilerek dava reddedilmiştir.

Bilirkişi incelemesine ilişkin ara kararının oluşturulduğu ve dava hakkında hüküm verildiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 1086 Sayılı HUMK'nın 163. maddesi hükmü gereğince, kesin süreden sözedilebilmesi için ara kararında taraflarca yapılması gereken işler, ayrıntılı bir şekilde belirlendikten sonra, ara kararının yerine getirilmemesi durumunda ne gibi işler yapılacağının da taraflara usulünce duyurulması gerekir. Bilirkişi incelemesi için mahkemece oluşturulan ara kararında takdir olunan bilirkişi ücretinin yatırılması için davacı tarafa verilen sürenin “kesin süre” olduğu kararlaştırılmadığı gibi; bilirkişi kuruluna tebligat yapılabilmesi için gerekli tebliğ giderinin yatırılmasına da karar verilmemiştir. Kapsamı ve sınırı belli olmayan bir ara kararını yerine getirmeyen tarafın, bu durumun sonuçlarından sorumlu tutulması mümkün değildir.

Açıklanan bu sebeplerle, mahkemece, HUMK'nın 163. maddesi hükmüne aykırı olarak oluşturulan ara kararı gereğinin davacı tarafından yerine getirilmemesi sebebiyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 10.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.