muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6225, Karar No: 2023/10730, Tarih: 12.10.2023

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, Ziraat Yüksek Mühendisi, Çevre Yüksek Mühendisi ve Ziraat Mühendisinden oluşan üç kişilik bilirkişi heyetinden alınan bilirkişi raporunda, meydana geldiği iddia edilen dava konusu zarar 2009 yılında meydana geldiği için bu tarihten sonraki yapılacak keşif ve tespitlerin o yıla ait zararın belirlenmesine imkân vermeyeceği, dosya içerisinde mevcut bilirkişilerin hazırladıkları rapora göre konkasör (kırma eleme) tesisinin dava konusu taşınmazların çok yakınında bulunması, bu türdeki tesislerde yoğun olarak toz oluşabileceği, toz kaynağına çok yakın olan alanda zeytin ağaçlarından alınan ürün miktarında muhakkak azalma olacağı, iddialar dosya üzerinden incelendiği için ve bu tarihte yapılacak keşfin de eski durumu yansıtmayacağı dikkate alındığında oluşacak zararın boyutu hakkında bir oran verilebilmesinin mümkün olmadığının mütalaa edildiği, mahkemenin 2012/33 D.İş sayılı tespit dosyası incelendiğinde davacı ... vekili tarafından delil tespiti talep edildiği ve yapılan keşif neticesinde hazırlanan bilirkişi raporununun davalı şirkete tebliğ olunduğu ancak davalı şirket tarafından rapora itiraz edilmediği, delil tespiti isteyenin haklarını korumak için zorunluluk varsa veya acele hallerde mahkemece karşı tarafa tebligat yapılmadan delil tespiti yapılabileceği, ancak bu durumda mahkemece delil tespiti tutanağının ve bilirkişi raporlarının bir suretinin derhal karşı tarafa tebliğ edilmesi gerektiği ve 2012/33 D

.İş sayılı tespit dosyasında belirtilen bu hususlara riayet edildiği görülmekle, her ne kadar delil tespiti kesin delil niteliği taşımıyor olsa da delil tespit tutanağı ve bilirkişi raporunun davalı yana tebliğ edilmiş olduğu ve itiraz edilmediği göz önünde bulundurularak delil tespitine konu raporun hükme esas alınmasının mahkemece hukuka ve vicdana uygun görüldüğü, 2012 yılındaki mevcut hal ve zararın bozma sonrası yargılamanın devam ettiği 2018-2019 yılına kadar varlığını devam ettiremeyeceği aşikar olup, daha önce oluşan zararın günümüzdeki hali ile tespitinin imkansızlığı, maddi ve hukuki ifa kabiliyetinin yoksunluğu göz önünde bulundurularak delil tespiti ve raporun 2012 yılında davalı tarafa tebliğ olması ve itirazın olmaması da dikkate alındığında ayrıca delil tespitine başvurunun tarafların hukuki ve fiili haklarını koruma amacı bulunduğu düşünülerek Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda bulunan delil tespitine ilişkin düzenlemelerin işlevselliğinin yitirilmemesi gerektiğinden davalı vekilinin tekrardan keşif ve tespit itirazlarının yerinde görülmediği, dava konusu taşınmazlara ilişkin tapu kayıtları dosya arasına alınmakla tespit dosyasında bulunan bilgi ve belgelerden anlaşılacağı üzere davacıya bu taşınmazların kiralandığı, söz konusu olan bu taşınmazlara ilişkin kâr ve zararın davacıya ait olduğu, davacının söz konusu taşınmazlara zilyet olduğu, dosya kapsamında yer alan deliller ışığında bir değerlendirme yapılarak davalı tarafın kusurlu davranışı sonucu zararın oluştuğu ve mevcut hali ile ilçe genelinde Artvin ve Yusufeli arasında kalan Deriner Barajı, Artvin Barajı ve yapımı devam eden Büyük Yusufeli barajı çalışmaları esnasında verilen zararlar ve yine mevcut yerde sadece davalı tarafın çalışmasının olduğu dikkate alınarak davalı tarafın tam kusurlu olduğu kanaati ile davanın kabulü ile Yusufeli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/33 sayılı D.İş dosyasındaki 25.02.2013 havale tarihli ziraat bilirkişisinin raporu doğrultusunda 26.616,35 TL zararın tespit tarihi olan 24.12.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; usulüne uygun şekilde yapılmayan tespite dayalı olarak karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, davalı şirketin çalışması bitmeden tekrar tespit yapılarak ilgili alanlarda zarar ile yapılan çalışma arasındaki illiyet bağı, ne kadar alana zarar verilebileceği ve zarar verildiği iddia olunan toz bulutlarının hangi parsellere kadar ulaşabileceği gibi hususların dosya kapsamı ile aydınlatılamadığını, mahkemece usul ekonomisi ve maddi gerçekliğe ulaşmaya katkısı olmayacak şekilde usul ve esasa aykırı olarak dosyanın bilirkişiye tevdi edildiğini, dosyaya sunulan bilirkişi raporunda da olay yeri ve zararın tespit edilemeyeceği hususunun açıkça belirtildiğini ve mahkemece gerekli hususlar konusunda gerçekliğe ulaşma amacından uzak eksik ve afaki, delilsiz gerekçeye dayandırılarak karar verildiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı şirket tarafından yapılan viyadük ve yol çalışmaları sırasında dinamit patlatılması ve çakıl üretme makinelerinin çıkardığı tozlar nedeniyle davacının zeytin bahçesinde meydana gelen ürün kaybı zararının tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi atfıyla uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 427 vd maddeleri, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 41 inci maddesi (6098 sayılı TBK’nın 49 uncu maddesi).

3. Değerlendirme

Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda dökümü yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11021, Karar No: 2015/17448, Tarih: 10.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/11021 E.  ,  2015/17448 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza Mahkemesi

Davacılar vekilinin 20.05.2009 tarihli dilekçeleri ile müvekkili davacıların bir suç soruşturması nedeniyle sahibi olduğu araçlara el konulduğunu, yapılan kovuşturma sonunda kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi tazminat istemine ilişkin açılan davaların mahkemece reddine ilişkin hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat davasının dayanağı olan ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 2006/1687 Soruşturma – 2009/310 Karar sayılı ceza dosyasının incelenmesinde; trafik kaydına göre dava dışı ...ya ait .......plaka sayılı araç ile dava dışı....ait ..... plaka sayılı araca kaçakçılık suçu nedeniyle el konulduğu, yapılan soruşturma sonunda şüpheliler hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, kararın itiraz üzerine 30.04.2009 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının 20.05.2009 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, ... plaka sayılı araç için davacı.. 18.12.2006, 19.02.2007 tarihli, dava dışı... 20.04.2007 tarihli ve ..... plaka sayılı araç için davacı... 01.11.2006, 18.12.2006, 03.11.2006 tarihli, dava dışı... 04.03.2009 , 06.04.2009 tarihli dilekçeleri ile araçlarına haksız el koyma nedeniyle mağdur olduklarını ve araçların iadesini talep ettiklerinin görülmesi, bozma ilamından sonra yapılan araştırmalarda araçların davacılar tarafından kullanıldığının belirlenememesi, el koymaya konu olan araçların davacılara ait olmadığı, fiilen kim tarafından kullanıldığının anlaşılamaması karşısında davacıların dava açma ehliyetinin bulunmadığı belirlenip davaların aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemekle,

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 10.11.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8325, Karar No: 2014/20719, Tarih: 24.09.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/8325 E.  ,  2014/20719 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/366178

MAHKEMESİ : Bakırköy 20. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2013

NUMARASI : 2013/309 (E) ve 2013/178 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Eskipazar Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü bulunan sanığın, Eskipazar Sulh Ceza Mankemesi'nde talimat ile savunması alınırken asıl mahke- mesinde savunma yapacağını beyan etmesi karşısında; mahkemeye getirtilerek CMK.nun 196/1-2 madde ve fıkraları uyarınca savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden, CMK.nun 7. maddesine aykırı biçimde davanın sonuçlandırılması suretiyle savunma hak- kının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün sair yönleri incelenmeksizin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 24.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23623, Karar No: 2013/10098, Tarih: 06.05.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/23623 E.  ,  2013/10098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, ertelemeye, denetim süresine tabi tutulmasına, müsadereye ve iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5846 sayılı yasa hükümleri ile 5728 sayılı yasa ile değişik 5846 sayılı yasa hükümleri birlikte ele alınıp, 5237 sayılı TCK.nun 7/2.maddesi uyarınca önceki ve sonraki yasaların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle denetime olanak sağlayacak biçimde lehe olan hükmün belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Hükümden önce 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 23.01.2008 gün ve 5728 sayılı yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMY.nın 231.maddesinin 5.fıkrasındaki düzenlemeyle ilgili maddede öngörülen koşulların oluşup oluşmadığı ve bu hükmün uygulanıp uygulanmayacağı yargıç tarafından her olayda kendiliğinden değerlendirilerek taktir edilip denetime olanak sağlayacak biçimde karar yerinde gösterilmesi gerekirken bu hususun tartışmasız bırakılması,

Uygulamaya göre de;

3-Bilgisayar programları bandrol yapıştırılması zorunlu eserler kapsamında olmamasına rağmen sanığın bandrol yükümlülüğüne aykırı davrandığı kabul edilerek 5728 sayılı yasa ile değişik 5846 sayılı yasanın 81/13.maddesi uyarınca uygulama yapılarak fazla cezaya hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün istem gibi BOZULMASINA, 06.05.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3770, Karar No: 2019/5558, Tarih: 07.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/3770 E.  ,  2019/5558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı-karşı davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile, müvekkili ile davalıların.... parselde bağımsız bölüm malikleri olduklarını, kat irtifakı tesisi sırasında bağımsız bölümlere ayrılan arsa paylarının KMK'nın 3. maddesine aykırı ve değerlerinin gözardı edilerek düzenlendiğini öne sürerek, bağımsız bölümlerin arsa paylarının düzeltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ve karşı davacı ... vekili cevap ve karşı dava dilekçesi ile, davayı kabul ettiklerini beyanla, müvekkillerine ait 1 nolu bağımsız bölümün eklentisi olan deponun 14/11/1986 ve 172/16 sayılı tadilat projesinde olduğu gibi müvekkillerine ait bağımsız bölüme eklenerek tapuya işlenmesini, arsa payları belirlenirken bu projenin dikkate alınmasını ve 2981 sayılı İmar Affı Kanununun 16. maddesi uyarınca tescilini, arsa paylarının eklenti gözönüne alınarak belirlenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ve karşı davacı ... vekili cevap ve karşı dava dilekçesi ile, davayı kabul ettiklerini beyanla, müvekkillerine ait 1 nolu bağımsız bölümün eklentisi olan deponun 14/11/1986 ve 172/16 sayılı tadilat projesinde olduğu gibi müvekkillerine ait bağımsız bölüme eklenerek tapuya işlenmesini, arsa payları belirlenirken bu projenin dikkate alınmasını ve 2981 sayılı İmar Affı Kanununun 16. maddesi uyarınca tescilini, arsa paylarının eklenti gözönüne alınarak belirlenmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece asıl davanın kabulü ile davaya konu "..., 719 ada, 29 parselde" kayıtlı bağımsız bölümlerin arsa paylarının iptaline karar verilerek alınan rapor doğrultusunda yeni arsa payları belirlenmiş, karşı davanın ise, 2981 sayılı İmar Affı Kanununun 29/05/1986 tarihli 3290 sayılı Kanun ile eklenen 16/son fıkrasında "Kat irtifakı kurulmuş binalarda bu kanundan istifade ile bağımsız bölüm kazanılmış ise" denilmek suretiyle kat malikinin kendisine ait bağımsız bölüm için arsa payı ayrılarak tescil talep edebilmesi için 22/05/1986'dan önce inşaatların tamamlanmış olması ve başvurunun da kanunun geçici maddelerinde belirlenen süreler içinde yapılması ayrıca bağımsız bölüm kazanılması gerektiği, karşı davacılar ... ve... ise apartmanın ortak yeri olan sığınağı kendilerine ait 1 nolu dükkana katarak büyüttükleri sığınak alanının özel amaca özgülenmiş ortak alanlardan olduğu, kat maliklerinin muvaffakati ile dahi bağımsız bölümlerin maliklerine tahsis edilemeyeceği, hatta kiralanamayacağı, davacının ibraz ettiği ... 2. Noterliğinin 08/08/1984 tarihli muvaffakatının 719 ada, 29 parsel ile ilgili inşaat yapılması ruhsat izinlerinin alınması tadillerin yapılması, projelerin ve tadili projelerinin tasdikine ilişkin muvaffakat beyanları olduğu, alınan muvaffakatın sığınak alanının 1 nolu dükkana dahil edilmesine yönelik olmadığı kaldı ki, bu yönde muvafakat verilmiş olsa dahi özel amaca tahsis edilmiş yerlerin muvaffakat ile kendi bağımsız bölümüne katılamayacağı, bağımsız bir bölüm kazanılmadığı mevcut bağımsız bölümün genişletildiği, 3290 sayılı Kanun ile eklenen geçici 3. maddesinde bu kanuna göre başvurma hakkının kanunun yayım tarihinden itibaren 6 ay ile sınırlandırıldığı, kanunun yürürlük tarihi olan 22/05/1986 tarihinden önce tescil edilecek kısmın tamamlanmadığı, röleve projesinin 14/11/1986 tarihli olduğu gerekçesiyle ispatlanamayan karşı davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı-karşı davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava 634 sayılı Kat mülkiyeti Kanununun 3. maddesine dayalı arsa paylarının düzeltilmesi istemine ilişkin olup, karşı dava ise karşı davacılara ait 1 nolu bağımsız bölümün... bulunan 14/11/1986 tarihli projede gösterilen ve depo olduğu iddia edilen kısmın 1 nolu bağımsız bölüme eklenerek, eklentinin tapuya tescilini ve arsa paylarının bu şekilde yeniden belirlenmesi istemine ilişkindir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesi ile;

Dava 634 sayılı Kat mülkiyeti Kanununun 3. maddesine dayalı arsa paylarının düzeltilmesi istemine ilişkin olup, karşı dava ise karşı davacılara ait 1 nolu bağımsız bölümün... bulunan 14/11/1986 tarihli projede gösterilen ve depo olduğu iddia edilen kısmın 1 nolu bağımsız bölüme eklenerek, eklentinin tapuya tescilini ve arsa paylarının bu şekilde yeniden belirlenmesi istemine ilişkindir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesi ile;

1- Karar tarihinden sonra dava konusu taşınmazda 3. kat 10 nolu bağımsız bölümü dava dışı.... satın aldığı, yine 5. kat 15 nolu bağımsız bölümü ise dava dışı ....satın aldığı anlaşılmaktadır. Dava 634 sayılı Kat mülkiyeti Kanununun 3. maddesine dayalı arsa paylarının düzeltilmesi istemine ilişkin olup verilecek karar adı geçen kişilerin hukukunu da etkileyeceğinden davada taraf olmaları zorunlu olup mahkemece resen adı geçen kişilerin davaya dahil edilerek taraf teşkilinin sağlanması gerekmektedir.

2- Kabule göre de; 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesi hükmüne göre; "kat mülkiyeti, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise, bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulur. Arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibi, arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabilir." Kanun gereğince; arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır. Değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları nedenleriyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Somut olayda dava konusu taşınmazda 20/11/1984 tarihinde kat irtifakı kurulduğu, bilirkişi raporunda kat irtifakına geçiş tarihi olan 20/11/1984 tarihinde arsa paylarının orantılı olarak dağıtılmadığı belirtilmişse de; bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmamıştır.

Somut olayda dava konusu taşınmazda 20/11/1984 tarihinde kat irtifakı kurulduğu, bilirkişi raporunda kat irtifakına geçiş tarihi olan 20/11/1984 tarihinde arsa paylarının orantılı olarak dağıtılmadığı belirtilmişse de; bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmamıştır.

Dava konusu taşınmazda 1984 yılında kat irtifakı kurulduğu dikkate alındığında aradan geçen süre zarfında taşınmazda arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığı, bağımsız bölümlerin, kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu konusunda mahkemece herhangi bir değerlendirme ve gerekçe içermeyen soyut ve genel ifadeli bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı-karşı davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 07/10/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13771, Karar No: 2018/2990, Tarih: 13.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/13771 E.  ,  2018/2990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili ile ihbar olunan vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ... ... San. A.Ş. ile imzaladığı 10.07.2006 tarihli sözleşme ile acil hemşiresi olarak işe girdiğini, işyerinin davalıya devredilmesi üzerine ek iş sözleşmesi yapıldığını ve bu sözleşmede ... ... San. A.Ş. işyerinde çalışılan dönemdeki hakların saklı olduğunun hükme bağlandığını, işyerinde 07.00-15.00, 15.00-24.00, 24.00-08.00 şeklinde üçlü vardiya sistemi uygulanmasına ve bu vardiyalarda çalışacakların liste halinde belirlenmesine rağmen, bu sisteme uyulmayarak çalışma süresinin uzatıldığını, bu kapsamda 07.00-24.00, 15.00-08.00, 08.00-23.00 gibi uzun sürelerde çalıştırıldığını bazen gün içinde 17 saat çalıştırıldıktan sonra devam eden hafta tatili gününde de çalıştırıldığını ancak buna dair ücretlerinin ödenmediğini, bu çalışmaların kart basma sisteminde işverenin aylık çalışma programları ve icap göstermelerinde belirlenebileceğini resmi ve dini bayram günlerinde iki vardiya olarak 12 saat aralıksız çalıştırılarak 10,5 saat çalıştırılmış gibi gösterildiğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını çalışma sistemine ilişkin itiraz ve taleplerinin karşılanmadığını, çalışma şartları düzeltilmeyen ve alacakları da ödenmeyen davacının 20.10.2011 tarihli ihtarname ile iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili ile ihbar olunan ... ... San. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-İhbar olunan ... ... San. A.Ş.vekilinin temyizi yönünden;

İhbar olunan hakkında temyize konu kararda bir hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, ihbar olunanın kararı temyiz hakkı bulunmadığından temyiz isteminin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. ve 432. maddeleri uyarınca REDDİNE,

2-Davalı temyizi yönünden;

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının fazla çalışma ücreti alacağı bulunup bulunmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.