muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2575, Karar No: 2012/10190, Tarih: 31.05.2012

Davacının, tespite konu dönemde başka işyerlerinde de çalışması mevcuttur. Bu işyerlerinin davalı işyeri ile irtibatı araştırılarak çalışmanın başka işyerlerine ait olması halinde burada kayıtlı sürelerin dışlanması gerekir.

Davacı hizmet tespiti yanında ücret tespiti talebinde de bulunmuştur. Bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiştir. Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür.

Yazılı delille ispat sınırının altında kalan miktar için, tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile, varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa, tanık dinletilmesi mümkündür (HUMK m. 292).

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeden eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...Pet. İnş. San. ve Tic. A.Ş.'ye iadesine, 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9864, Karar No: 2014/1205, Tarih: 06.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/9864 E.  ,  2014/1205 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/302571

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık C.. C..'ın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.07.2013 gün ve 2012/379 Esas, 2013/156 Karar sayılı resen de temyize tâbi hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükme esas alınan Dokuz Eylül Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının 21.05.2013 tarihli raporunda mağdurenin ruh sağlığında bozulma olduğu, bozulmanın kalıcı olup olmadığının bilinebilmesinin mümkün olmadığının belirtilmesi karşısında; mağdurenin Adli Tıp Kurumuna sevkinin sağlanarak, olay nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda rapor alınarak sonucuna göre sanık hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ile anılan madde uyarınca artırım yapılması,

Uygulamaya göre de;

Sanığın mağdureye karşı, değişik zamanlarda birden çok defa cinsel istismar suçunu işlemesi nedeniyle, TCK.nın 103/2 ve 103/3. maddelerine göre belirlenen cezanın teselsül sebebiyle aynı Kanunun 43. maddesi uyarınca artırılması ile bulunacak miktarın 103/6. madde ile belirlenen cezaya eklenmesi ve bu sıraya uyularak sonuç cezanın tayini gerekirken, 103/2. maddesi gereği belirlenen ceza üzerinden teselsül artırımının uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Sanığın öz kızına karşı gerçekleştirdiği eylemleri nedeni ile hakkında TCK.nın 53/5. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla re'sen de temyize tâbi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 06.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19095, Karar No: 2022/18552, Tarih: 04.10.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/19095 E.  ,  2022/18552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Sanığın üzerine atılı göçmen kaçakçılığı suçunun unsuru olan doğrudan doğruya veya dolaylı olarak maddi menfaat temin edilmesinin, somut olayda ne şekilde gerçekleştiği tartışılmadan yetersiz gerekçe ile sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre de,

6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca, adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verilebilecek olması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde para cezasının ödenmemesi halinde kalan cezanın hapse çevrilmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmüş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/29004, Karar No: 2010/10213, Tarih: 26.04.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/29004 E.  ,  2010/10213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/10/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İ.İ.K.’nun 82/12 maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin  haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince , borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan, ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda Mahkemece mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda taşınmazın 29.02.2008 tarihli kesinleşen kıymet takdirine aykırı olarak, nedenleri tartışılmaksızın 14.07.2009 tarihli raporda borçlu hissesinin 125.000 TL olduğu, lüks bir konut olduğu ve borçlunun haline uygun olduğu bildirilmiştir.Bilirkişi raporunda borçlunun haline uygun ev alabileceği miktar belirlenmediğinden anılan rapor bu hali ile hüküm kurmaya elverişli değildir.

Mahkemece yapılacak iş, bilirkişilerden ek rapor alınarak borçlunun Ankara’nın daha mütevazi bir semtinde haline münasip evi alabileceği değerin tespitinden sonra bu miktar mahcuzun değerinden az ise mahcuzun satılarak, borçlunun haline münasip ev alması için gerekli bedelin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile ve yetersiz rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 26.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2037, Karar No: 2008/6438, Tarih: 02.06.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/2037 E.  ,  2008/6438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınan elma ürünü için 2007 yılına ait olmak üzere kuru ve sulu arazide ayrı ayrı dekar başına elde edilecek ortalama verim, kg. başına ortalama satış fiyatları ve masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı açıklanmak suretiyle detaylı üretim giderleri cetvelinin İl Tarım Müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 2.6.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13940, Karar No: 2025/4435, Tarih: 24.04.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/13940 E.  ,  2025/4435 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/247 E., 2022/644 K.

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Olay tarihinde katılan ...'ın bakkal dükkanında tek başına bulunduğu sırada sanık ...'ün de dükkana geldiği, taraflar arasında daha önceden husumet olması sebebiyle tartışma yaşandığı, tartışmanın kavgaya dönüştüğü esnada tarafların birbirlerini darp ettikleri, kavga esnasında ...'ın hayati tehlike geçirmeyecek ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, tartışma sırasında ...'ün ...'a ''ya canını alacağım, ya da paranı'' diyerek tehdit ettiği ve katılana saldırdığı olayda sanığın eyleminin yağmaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığının tespiti açısından delillerin irdelenmesi Ağır Ceza Mahkemesinin görevine dahil olup, mahkemesince atılı suçtan görevsizlik kararı verilmesi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA,

24.04.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/244, Karar No: 2012/912, Tarih: 07.02.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/244 E.  ,  2012/912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan, dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; Duruşma için belli edilen 26.10.2010 gün ve saatte taraflardan gelen olmadığı görülerek evrak üzerinde inceleme yapılmasına karar verildi. İnceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "dava konusu 91 ve 94 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin davaların askı ilan süresi içinde açıldığı, kesinleşmeyen tutanakların tapuya tescil edilmesinin hukukça değer taşımayacağı açıklanarak 91 ve 94 parsel sayılı taşınmazlar hakkında açılan davalar yönünden mahkemenin görevsizliğine ve dosyaların tefrik edilerek Kadastro Mahkemesine aktarılmasına karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Asliye Hukuk Mahkemesince bozma ilamına uyularak 91 ve 94 parsel sayılı taşınmazlar hakkındaki davalar Kadastro Mahkemesine aktarılmış ve Kadastro Mahkemesince yapılan yargılama sonunda davanın reddi ile çekişmeli taşınmazların tespit gibi tescilllerine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davalı dayanağı tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazları kapsadığı, davacı dayanağı tapu kayıtlarının dava dışı taşınmazlara uygulandığı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece; çekişmeli 94 parsel sayılı taşınmazın tutanak aslı getirtilmemiş, taşınmaz hakkında açılmış başka bir dava bulunup bulunmadığı araştırılmamış, çekişmeli taşınmazlar hakkında 1975 yılında yapılan tespitten sonra yolsuz olarak tapu kaydı oluşturulduğu gözetilerek taşınmazlarla ilgili tapu kayıtları ve bu kayıtların tüm tedavülleri getirtilmemiş, taşınmazların tapu kayıtlarına davalı olduklarına ilişkin şerh verilip verilmediği sorulmamış, tüm komşu taşınmazların tutanakları ve dayanakları getirtilmemiş, keşifte sadece tek bilirkişi dinlenilmiş, davacı dayanağı tapu kayıtları yöntemince uygulanmamıştır. Sağlıklı sonuca varılabilmesi için öncelikle çekişmeli 94 parsel sayılı taşınmazın tutanak aslının bulunabileceği yerlerden araştırılmalı, tutanak aslının bulunamaması durumunda kadastro tutanağının ihya edilmesi yoluna gidilmeli, 1975 yılında yapılan tespit sonrasında çekişmeli taşınmazlar hakkında oluşturulan tapu kayıtları ve bu kayıtların tüm tedavülleri getirtilmeli, tapu kayıtlarına taşınmazların davalı olduğu konusunda şerh verilmeli, tüm komşu parsellerin onaylı tutanak suretleriyle dayanağı olan belgeler getirtilip dosya ikmal edildikten sonra yerel bilirkişi kurulu, tespit bilirkişileri ve taraf tanıklarının katılımı ile mahallinde keşif yapılmalıdır. Taşınmazların başında icra edilecek keşif sırasında tarafların dayandığı tapu kayıtları ihdasından itibaren tüm tedavülleriyle birlikte okunup hudutlar mahalli bilirkişilere zeminde tek tek göstertilmeli, bilirkişilerin gösteremediği hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, teknik bilirkişiye yerel bilirkişi ve tanıkların gösterdiği hudutlar haritasında işaret ettirilmeli, her iki tarafın tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazları kapsadığı sonucuna varıldığı takdirde hangi tapuya değer verileceği hususu yöntemince tartışılmalıdır. Mahkemece tüm bu yönler göz ardı edilerek karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi, çekişmeli taşınmazların kamulaştırma sonucunda ifrazı ile oluşan 257 ve 260 parsel sayılı taşınmazların hükmen D.S.İ adına tescil edilmiş olduğu gözetilmeksizin ve D.S.İ'nin davaya katılımı sağlanmaksızın yazılı olduğu şekilde hüküm oluşturulması da isabetsizdir.Temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 07.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3057, Karar No: 2018/12621, Tarih: 24.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2018/3057 E.  ,  2018/12621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı ... vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların maliki ve sürücüsü olduğu aracın, davacı ...'in idaresindeki motorlu bisiklete çarpmasıyla oluşan kazada yaralanan davacıların maluliyete uğradıklarını, davacıların uğradığı cismani zarar nedeniyle manevi açıdan da zarar gördüklerini belirterek her bir davacı için 10.000,00 TL. manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davaya konu edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, belediyeye ait temizlik işlerini ihale ile alan ... Tem. Ltd. Şti'nin işçisi olan diğer davalı ile işi ihaleyle alan ve aracın maliki olan şirketin zarardan sorumlu olduğunu, kendilerine husumet düşmeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., istenen tazminatları ödeme gücü olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delilere göre; davanın kısmen kabulü ile davacılar için 5.000,00'er TL. manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek

yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 109/2. maddesi gereği, uzamış ceza zamanaşımı süresi içinde davanın açılmış olmasına; davalı ..., ilçenin temizlik işlerinde kullanılan ve davaya konu kazayı yapan aracın maliki olmasa da temizlik işlerinin asıl yükümlü ve sorumlusu olduğu, işi ihale ile verdiği ihbar olunan şirketin işi yürütüş biçimini denetleme görevi bulunduğu dikkate alındığında, oluşan zarardan sorumlu olduğunun kabulünde bir usulsüzlük bulunmamasına; manevi tazminatın takdirinde TBK'nun 56. (BK'nun 47.) maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre; davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA; aşağıda dökümü yazılı 579,10 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'ndan alınmasına 24/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1884, Karar No: 2017/6456, Tarih: 19.09.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/1884 E.  ,  2017/6456 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın işçi olarak çalıştığı büfede, 4 yaşındaki mağdurun yanında annesi var iken, büfenin dışındaki dolaptan dondurma aldığı sırada, elektrik çarptığı iddiası ile anne tarafından mağdurun devlet hastanesi acil servisine götürüldüğü olayda; her ne kadar doktor raporunda elektrik çarptığına dair bir özellik ve mağdurda normal olmayan bir durum tespit edilmemiş ise de; annenin çocuğu ağlaması üzerine, elektrik çarptığı iddiası ile acile götürmesi, annenin kolluk ifadesinde dolaba elini dokundurduğunda elektrik olması üzerine elini çektiği şeklindeki ifadesi ile sanığın 10.07.2014 tarihli duruşma celsesinde “ ....olay üzerine patrona telefon açtım. Dolapta kaçak elektrik tespit ettik, gereken tedbiri aldık...” ifadeleri karşısında, olayın meydana geldiği ... büfe adlı işyerinin sahibi olan kişi hakkında Cumhuriyet savcılığına suç duyurusunda bulunularak hakkında dava açılması sağlandıktan sonra açılan davanın incelemeye konu dosya ile birleştirilip, sanıkların hukuki durumlarının buna göre takdir ve tayin edilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme sonucu sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5864, Karar No: 2010/3099, Tarih: 25.05.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/5864 E.  ,  2010/3099 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Davalı hazinenin temyizi vekalet ücretine yöneliktir.

Mahkemece yargılama sırasında kendisini vekille temsil ettiren davalı hazine yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya içeriğine ve yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

3402 sayılı Kadastro Kanununun 31. maddesi hükmünde avukat veya dava vekili ile takip edilen davalarda vekalet ücretinin; davanın önemi, vekilin sarfettiği emek, tarafların davada iyi niyetli hareket edip etmediği, hak ve eşitlik kuralları gözönünde tutularak maktuen takdir ve tayin olunacağı, takdir edilecek vekalet ücreti miktarının keşif yapılmış ise taşınmaz malın değerine göre Avukatlık Ücret Tarifesinin tayin ettiği nispi vekalet ücreti sınırlarının üstünde olamayacağı açıklanmıştır. 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 4. maddesi hükmünde de Kanunun takdir yetkisi tanıdığı veya durumun gerekleri yada haklı sebepleri gözönünde tutmayı emrettiği konularda hakimin hukuka ve hakkaniyete göre karar vereceği belirtilmiştir. Açıklanan bu hükümler gözetildiğinde kadastro davalarında hükmedilecek maktu vekalet ücretinin miktarını belirleme kural olarak hakimin takdirinde ise de, takdirilik keyfilik değildir. Hakimin takdir yetkisini az yukarıda açıklanan yasal düzenlemeleri de dikkate alarak hakkaniyete uygun şekilde belirlemesi gerekir.

Somut olayda davalı hazinenin vekille temsil edildiği, hazine vekilinin duruşma oturumlarına hiç katılmadığı, sadece 5.12.2008 günlü duruşma oturumunda mazeret dilekçesi verdiği gözetildiğinde, mahkemece az veya çok bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken vekille takip edilen davalarda vekalet ücretine hükmedilmesinin zorunlu olduğu gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde ise de, yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden, hüküm yerinin beşinci fıkrasının çıkarılmasına, yerine "Kendisini vekille temsil ettiren davalı hazine yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 31.maddesi hükmüne göre takdiren 100,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı hazineye verilmesine" sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından ve hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 25.05.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.