muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18050, Karar No: 2012/22738, Tarih: 11.10.2012

bedelini talep edebilir.

Ne var ki davalı, davacı ile aralarında iddia edildiği gibi bir sözleşme bulunmadığını savunmuş, davacının inşaat işinden anladığını bildirince inşaatları birlikte yürütülmesi teklifini kabul ettiğini, bu amaçla inşaat malzemesi satan firmalara birlikte gittiklerini, bağlantıları birlikte yaptıklarını, kendisine ait 7 nolu parseli ile davacıya ait 9 nolu parsele aynı anda inşaata başlandığını, herkesin kendi parseli üzerindeki inşaatın değerini karşılayacak kadar harcama yaptığını açıklamıştır. Bu durumda davacı, ileri sürdüğü şekilde akdi ilişkinin varlığını yasal delillerle ispat etmekle yükümlüdür. Mahkemece, dinlenen tanık beyanlarına göre, davacının iddia ettiği şekilde bir sözleşmenin bulunduğu kabul edilmiştir. Oysa, davalının açık muvafakatı bulunmadığından, HUMK.nun 288. maddesi gereğince miktar itibariyle olayda tanık dinlenemez. Davacı, taraflar arasındaki akdi ilişki yasal delillerle ispat edememişse de, dava dilekçesinde “her türlü delil” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan, mahkemece davacıya, bu konuda karşı tarafa yemin yöneltme hakkı bulunduğu hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Öte yandan, davalı tarafından akdi ilişki inkar edilmekle beraber, inşaat birlikte başlandığı ve davacının da bazı imalatlar yaptığını kabul ettiği gözetilerek, adi ortaklığın, davalıya yöneltilecek “yemin” delili sonucunda da ispat edilememesi halinde ise, “çoğun içinde az da vardır” kuralı gereğince davacının, binanın yapıldığı tarih itibariyle serbest piyasa fiyatlarına göre malzeme ve işçilik bedelleri dahil olmak üzere kendisi tarafından yapılan tüm yapım masraflarının ödetilmesini talep edebileceğinin kabulü gerekir. O halde mahkemece, diğer yasal delillerle kanıtlanamayan adi ortalığın ispatı için, davacıya öncelikle bu konuda karşı tarafa yönelteceği “yemin” delili hatırlatılmalı, sonucuna göre hüküm kurulmalı, adi ortaklığın yemin delili ile de kanıtlanamaması halinde ise, her iki villa inşaatı için davacı ve davalı tarafından yapılan imalatların, yapıldığı tarih itibariyle serbest piyasa fiyatlarına göre malzeme ve işçilik bedelleri dahil olmak üzere tüm yapım masrafları, konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişi kurulundan açıklayıcı ve denetime elverişli rapor alınmak suretiyle belirlenmeli davacı tarafından davalı taşınmaz inşaatına yapılan harcama varsa bu harcama kaleminin kabulüne karar verilmelidir.

Aksi halde davacı iddiası gibi bir adi ortaklığın varlığı kanıtlanırsa, adi ortaklığın tasfiyesi için mahkemece, öncelikle kurulduğu tarihten itibaren ortaklığın tüm muhasebesi ile ilgili defterler ve bu defterlerin

Aksi halde davacı iddiası gibi bir adi ortaklığın varlığı kanıtlanırsa, adi ortaklığın tasfiyesi için mahkemece, öncelikle kurulduğu tarihten itibaren ortaklığın tüm muhasebesi ile ilgili defterler ve bu defterlerin

dayanağı olan belge ve faturaların ibrazı sağlanmalı, yönetici olarak ortak olan davalıdan yapılan tüm ... ve harcamaları ve gerekli görülecek olan diğer hususlar konusunda hesap listesi istenmeli, ortaklığa ait tüm gelir gider hesabı çıkarıldıktan, ortaklığın tüm aktif ve pasifi kesin olarak belirlendikten sonra konusunda uzman bilirkişi kurulu aracılığıyla, verilen hesap listesinin defter ve belgeler ile inşaata yapılan imalatlarla uyumlu olup olmadığı belirlenerek denetimi sağlanmalı, imalatların yapıldığı tarih itibariyle, ortaklığa kalan dairelerin ve bağımsız bölümlerin değerinin ise karar tarihine en yakın tarih itibariyle belirlenmesi ve maliyet bedelinden dolayı tarafların birbirlerinden işlemiş faiz talep edemeyeceği gözden uzak tutulmamalı, ortaklığın varsa üçüncü kişilere veya kurumlara olan borçları ortaklığın aktifinden mahsup edilmeli, ortaklardan her birinin ortaklığa verdiği avanslarla, ortaklık için yapmış oldukları masraflar ve vermiş oldukları sermaye iade edildikten sonra ortaklara paylaştırılması gereken miktar belirlenmeli ve mahkemece tespit edilecek tasfiye memuru vasıtasıyla tasfiye bu şekilde gerçekleştirilmelidir.

Açıklanan tüm bu hususlar gözardı edilerek, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın taraflar yararına BOZULMASINA, 900,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan 1.410.75 TL. temyiz harcının istek halinde davacı ve davalıya iadesine, 11.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5826, Karar No: 2021/10020, Tarih: 23.12.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/5826 E.  ,  2021/10020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Soybağının Reddi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ...’in dosya içerisinde bulunan vekâletnameleri genel vekâletnamedir. Açıkça yetki verilmemiş ise vekil, kişiye sıkı sıkıya bağlı haklarla ilgili davaları açamaz ve takip edemez (HMK m. 74). Soybağına ilişkin davalar kişiye sıkı sıkıya bağlı haklara ilişkin olduğu için bu tür davalarda vekâletnamede özel yetki bulunması gerekmektedir. Buna göre; Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 74. maddesi gereğince soybağının reddi davasını açabilmek için davacı, takip edebilmek için davalılar vekilinden özel yetkiyi içeren vekâletname istenmesi, bu süre içinde vekâletname verilmemesi halinde kararın asıllara tebliği ile, asıllar tarafından temyiz veya temyizden feragat dilekçesi verilmesi halinde dilekçe eklendikten sonra gönderilmek üzere iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesine İADESİNE, oy birliğiyle karar verildi. 23.12.2021 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/7040, Karar No: 2019/883, Tarih: 24.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/7040 E.  ,  2019/883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet (sahte fatura düzenleme)

HÜKÜM : Beraat

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı gözetilerek, .... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24.05.2013 tarih ve 2013/9611 Esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, "2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan kamu davası açıldığı, "2010 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan açılmış bir dava bulunmadığı, birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve "sahte fatura kullanma'' suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, sanık hakkında "sahte fatura düzenleme" suçundan kamu davası açıldığı kabul edilip, iddianame dışına çıkılarak ''sahte fatura kullanma'' suçundan hüküm kurulmak suretiyle hükmün karıştırılması,

Yasaya aykırı, katılan kurum vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.01.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18375, Karar No: 2015/8241, Tarih: 14.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/18375 E.  ,  2015/8241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...'in 2003 doğumlu oğlu olan ...'in evlerinin arka sokağında arkadaşları ile top oynadığı sırada, topun kağıt fabrikasının arka bahçesine kaçması nedeniyle topunu almak için fabrika bekçisi olan sanık ile konuştuğu sırada, iş yerine ait iki adet ... cinsi köpeğin serbest olması nedeniyle mağdura saldırdıkları ve mağduru "basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif" şekilde yaraladıkları olayda, her ne kadar sanık mahkemedeki savunmasında köpeklerin fabrika sahibinin oğlu olan ...'a ait olduğunu, köpeklere bakmakla yükümlü olmadığını beyan etmiş, tanık ...'ın da köpeklerin kendisine ait olduğunu, köpeklerden sorumlu olduğunu, köpeklerin normalde kulübede durduğunu, sanığın köpeklerle ilgisinin olmadığını, sadece vermişse suyunu, yemini verdiğini beyan etmiş ise de, olayın hemen akabinde sanığın karakolda verdiği ifadede, köpeklerin bakımı ve gözetiminden sorumlu olduğuna ilişkin beyanda bulunduğu, fabrikada işçi olarak çalışan tanık ...'ın da köpeklerden sorumlu kişinin sanık olduğuna ilişkin beyanda bulunduğu, köpeklerin sahibi olan tanık ...'ın olay tarihinde bel fıtığı ameliyatı geçirmiş olması nedeniyle evde istirahatli olduğu, dolayısıyla köpeklerle ilgilenemeyecek durumda bulunduğu ve köpeklerin bakımını fabrikada bekçi olarak çalışan sanığın yaptığı, ancak; köpeklerin normalde kulübelerinde bulunmalarına rağmen, olay tarihinde köpeklerin bakım ve gözetiminden sorumlu olan sanığın tedbirsiz davranması neticesinde köpeklerin başıboş vaziyette bırakılması sebebiyle kusurlu olduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde beraatine kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2199, Karar No: 2014/13560, Tarih: 02.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/2199 E.  ,  2014/13560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanıklar ....ve...., Çocuğun basit cinsel istismarı (sanıklar .... ve ....), kasten yaralama (sanık ...)

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kasten yaralama suçlarından mahkûmiyet (sanık ...), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet (sanıklar... ve ....), sanık ... beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelenip gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3.000 TL’ye kadar (dahil) para cezaları kesin nitelikte olup, verilen cezanın miktarı itibarıyla CMUK.nın 305/1. maddesi gereğince kesin olan hükmün temyizi mümkün bulunmadığından, katılan vekili ve sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazının 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet ile sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş beraati ve sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ... müdafii ve katılan Muhammet vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan beraat hükmü ile sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA,

Sanıklar.... ve ....hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıklar.... ve ....hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümlerden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Sanık ... hakkında eylemine uyan TCK.nın 103/1, 103/6 ve 43. maddeleri gereğince belirlenen 15 yıl 9 ay hapis cezası üzerinden sanığın suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olması nedeniyle aynı Kanunun 31/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılması sonucunda bulunan 7 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasının 31/2-son cümle düzenlemesi karşısında, 7 yıla indirilmesi ve bu miktar üzerinden TCK.nın 62/1. maddesiyle indirim yapılarak neticeten 5 yıl 10 ay hapis cezası tayin edilmesi gerekirken 7 yıl 10 ay 15 gün üzerinden indirim yapılarak 6 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası belirlenmesi suretiyle sonuç cezanın fazla tayini,

Kanuna aykırı, sanıklar .... ve ....müdafileri ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/730, Karar No: 2017/3714, Tarih: 09.05.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/730 E.  ,  2017/3714 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tam kusuru ile kazaya sebebiyet veren sanığa ait sürücü belgesinin 9 ay süreyle geri alınması hususunda mahkeme takdirinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamede bu konuda bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura, beraatine karar verilmesi ve lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 16.03.2014 günü saat: 10:15 sıralarında sanık sürücü ...'in idaresindeki otomobil ile Gültaş sokaktan sol tarafa, Akartuna sokağına dönüşünü bu yoldan gelen ve doğru seyreden taşıt trafiğinin geçişini beklemeden ve dar açıyla yapması sonucu Akartuna sokağı takiben bölünmemiş iki yönlü yolda kendi yolunda doğru seyreden katılan sürücü ... idaresindeki tescilsiz motosiklet ile çarpışması ile meydana gelen kazada; sanığın tam kusurlu olması nedeniyle alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayininde bir isabetsizlik bulunmamakla birlikte, katılanın basit şekilde yaralandığı gözetilerek, hak ve nesafete uygun bir ceza tayini yerine, oluşa uygun olmayacak derecede fazla surette ceza tayini suretiyle teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmesi,

2- Sanığın kovuşturma aşamasında emekli olduğunu ve aylık gelirinin 2.200TL civarında olduğunu beyan etmesi, hakkında ekonomik-sosyal durum araştırması yapılmaması ve üzerine kayıtlı malvarlığı bulunduğuna dair delil de bulunmaması karşısında, tayin edilen cezanın, gerekçe gösterilmeksizin günlüğü 41 TL'den paraya çevrilmesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1- Sanık hakkında tayin edilen 250 gün adli para cezasının bir gün karşılığı 41 TL'den adli para cezasına çevrilmesi sırasında hesap hatası yapılarak adli para cezasının 10.250 TL yerine 5.250 TL olarak hesaplanması,

2- Adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde, geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtaratı ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar biçimde “taksitlerden birisinin süresinde ödenmemesi halinde tamamının tahsil edilmesine ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” karar verilmesi

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4173, Karar No: 2015/9136, Tarih: 01.06.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/4173 E.  ,  2015/9136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,...... Mahallesi 1049 ada 328 parsel sayılı taşınmazın tapusunun iptali ile idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde,...... Mahallesi 1049 ada 328 parsel sayılı taşınmazın 2.232 m² lik kısmının 4-0-V drenaj tersiyeri işi nedeniyle kamulaştırılarak 29.03.1967 tarihinde kamulaştırma planının tasdik edildiği, 03.03.1967 tarihinde kıymet takdiri yapıldığı ve kamulaştırma evrakına taşınmazın malik ve vasfının tescile tabi olmaması nedeniyle kamulaştırma işlemlerinin tamamlandığının yazıldığı, 17.808 m² lik kısmının 3-0-V drenaj tersiyeri işi nedeniyle kamulaştırılarak 29.03.1967 tarihinde kamulaştırma planının tasdik edildiği, 03.03.1967 tarihinde kıymet takdiri yapıldığı, 10.03.1967 tarihinde ilan edildiği ve kamulaştırma evrakına taşınmazın malik ve vasfının tescile tabi olmaması nedeniyle kamulaştırma işlemlerinin tamamlandığının yazıldığı, 13.176 m² lik TD 8-9 drenaj kanalı işi nedeniyle kamulaştırılarak 25.08.1971 tarihinde kamulaştırma planının tasdik edildiği, 02.10.1971 tarihinde kıymet takdiri yapıldığı ve kamulaştırma evrakına taşınmazın malik ve vasfının tescile tabi olmamaması nedeniyle kamulaştırma işlemlerinin tamamlandığının yazıldığı, 50.540 m² lik kısmının TD 8-9 drenaj kanalı işi nedeniyle kamulaştırılarak 06.02.1972 tarihinde kamulaştırma planının tasdik edildiği 28.03.1972 tarihinde kıymet takdiri yapıldığı, 20,03.1972 tarihinde ilan edildiği ve kamulaştırma evrakına taşınmazın malik ve vasfının tescile tabi olmaması nedeniyle kamulaştırma işlemlerinin tamamlandığının yazıldığı, 60,074,05 m² lik kısmının TD 8 drenaj kanalı işi nedeniyle 19 km uzunluğunda inşa edildiği, tesisin 1971 tarihinde onaylandığı, kesin hesabın isnad ettiği tatbikat projeleri ile vaziyet planında görülmekte olduğu, taşınmaza 1971 yılından önce el konulduğu belirtilerek dava konusu taşınmazın idare tarafından kamulaştırılan ve fiilen el konulan 143.930,05 m² lik kısmındaki davalılara ait tapu kaydının iptali ile ... Hazinesi adına tescilini istemiş, mahkemece dava konusu edilen yerlerin....tarafından drenaj kanalı yapılmak suretiyle kullanılageldiği ve el atma tarihinde taşınmazın şahıslar adına tapuda kayıtlı olmaması sebebiyle kamulaştırma işlemlerinin tapuya aksetmediği, ancak zeminde halen faaliyette olduğu dosya kapsamı ile anlaşılan sulama kanallarının bulunduğu ve geniş bir sahayı ihtiva ettiği ve sulama kanallarının kamu yararı amacına dayandığı gözetilerek, ayrıca tapu kaydının gerçek kişiler adına tescil edildiği tarihte zemin üzerinde kanalların mevcut olduğu ve tapu hisse sahibi olanların bu kanalların varılığını bildikleri veya bilmeleri gerektiği halde tapuda pay sahibi oldukları gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, taşınmaza özel mülkiyete konu olmasından daha önce idare tarafından el atıldığı anlaşıldığı gerekçesiyle de tapu maliklerine bedel ödenip ödenmediğinin araştırılmadığı belirtilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde, 1049 ada 1 parselin dava konusu taşınmazın kök parseli olduğu, 27.07.1953 tarihli kadastro tutanaklarında davalıların murisleri tarafından 1951 yılında verilen dilekçe ile Hazineden 1928 yılında alınan 50.000 dönüm arazinin bu yeri de kapsadığına dair itiraz dilekçesine rağmen, mahallin otlakiyesi niteliğiyle umumun istifadesine bırakılarak kütüğe tescil edilmeyerek belediye adına tespit edildiği, 1892 yılında mera vasfını kaybeden arazinin çıplak mülkiyet sahibi olarak Hazine adına tescil edildiği, MİT' in Hazineden yer istemesi üzerine MİT' e yer tahsisi sağlamak amacıyla 327 ve 328 parsellere ayrılan dava konusu taşınmazın, davalılar tarafından mülkiyet iddiası ile açılan dava sonucunda Adana 2. Asliye Hukuk Mahkemesi' nin 1990 tarih, 1988/328 E.-1990/543 K sayılı kararı ile Hazine adına kayıtlı parsellerin 50/80'er hisselerinin iptali ile 8/80 hissesisinin ..., 26/80 hissesinin.... mirasçıları adlarına, 16/80 hissesinin İsmail Ak adına tapuya tesciline karar verildiği, bu şekilde intikal ederek geldiği anlaşılmakla, kök parsel 1049 ada 1 parselin ifrazının davacı....nin iddia ettiği kamulaştırma işlemiyle ilgili olmadığı, MİT' e yer tahsisi amacıyla 327 ve 328 parsellere ayrıldığı anlaşılmış olup, davacı tarafından yapılmış herhangi bir kamulaştırma işlemi bulunmadığından yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.