muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5415, Karar No: 2024/191, Tarih: 16.01.2024

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (6100 sayılı Kanun) 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 818 sayılı BK 355-371 maddeleri

3. Değerlendirme

1.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanunun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanunun 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davalı vekilince temyize konu edilen toplam miktar 5000,00TL olup, Bölge Adliye Mahkemesi'nin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı (2022 yılı temyiz kesinlik sınırı) olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır. Açıklanan nedenle davalının temyiz isteminin, Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi kararının miktar itibarıyla kesin olması nedeniyle reddine karar verilmiştir.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz isteminin, Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi kararının miktar itibarıyla kesin olması nedeniyle REDDİNE,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine,

Dosyanın ilk derece mahkemesine, Karardan bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin taraflardan karşılıklı alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan taraflara karşılıklı olarak verilmesine,

16/01/2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12945, Karar No: 2018/4086, Tarih: 29.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/12945 E.  ,  2018/4086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.01.2016 tarih ve 2014/213-2016/2 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tanınmış ... ve Şekil markalarının kullanıldığı taklit ürünlerin ... Terlik Ayakkabı San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından üretilip diğer davalı tarafından da pazarlandığını ileri sürerek tecavüzün önlenmesine, şimdilik 1.000 maddi ve 2.000 TL manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiş, daha sonra maddi tazminat talebini ıslah ederek 25.000,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı Aydın Güler, davaya cevap vermemiştir.

Davalı şirket vekili, ... Mahkemelerinin yetkili olduğunu, ürünü diğer davalıdan fatura ile aldıklarını, müvekkilinin davacının markasını kullanarak üretim yapmadığını, dava konusu ayakkabıda müvekkilinin hem bant kısmında kendi markasını kullandığı hemde kullanılan yan şeritlerin ...'nın ki ne benzer olmadığını, bu şeritlerin dava dışı Kurnazlar Ayakkabıcılık ve Tekstil Ürün Paz. Şti. tarafından 2005/44997 numara ile tescil edildiğini, taraf markaları arasında iltibassa yol açıcı benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; davalılardan ... Terlik Ayakkabı San. ve Tic. Ltd. Şti. üretici diğer davalı ise, satışı gerçekleştiren olarak birlikte sorumlu olduğu, ayakkabı ticareti yapan davalının basiretli bir tacir olarak “...” markasının tanınmış yan şerit markasını bilmiyor olması düşünülemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile takdiren 8.000,00 TL maddi, 2.000,00 TL manevi tazminata, tecavüzün önlenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 478,10 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Aydın Güner'den alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 653,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... Terlik Ayakkabı San. ve Tic. Ltd. Şti.'den alınmasına, 29.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22851, Karar No: 2014/40912, Tarih: 09.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/22851 E.  ,  2014/40912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ...'nin, temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

Sanığa, 28.01.2013 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükme karşı 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde gösterilen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 07.02.2014 havale tarihli dilekçe ile yapılan temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2) Sanık ...'ın, ...'yi kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3) Sanık ...'nin, katılan ...'ı kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Kendisini duruşmalarda bir vekil aracılığı ile temsil ettiren katılan lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1 maddesi uyarınca maktu vekalet ücreti tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasına “Karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 1.320,00 TL. maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak kendisini vekil ile temsil ettiren katılana verilmesine” cümlesinin eklenmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

4)Sanık ...'ın, ...'ı kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede ise;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanık müdafiinin kararın verildiği 14.01.2013 tarihli duruşmanın başka güne ertelenmesini talep eden mazeret dilekçesi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden, sanığın yokluğunda karar verilmesi sureti ile savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8098, Karar No: 2006/9741, Tarih: 25.09.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/8098 E.  ,  2006/9741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 22.12.2004 gününde verilen dilekçe ile meraya elatmanın önlenmesi ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28.2.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, 36 parsel sayılı mera vasıflı taşınmaza davalının müdahalede bulunduğundan bahisle elatmasının önlenmesini, ot bedeli ve eski hale getirme bedelinin tazminini istemiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmü davacı hazine vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece, bilirkişinin 15.4.2005 tarihli krokisinde T13 ve T6 olarak işaretlediği yerlerden T13 olarak işaretli yere elattığından bahisle elatmasının önlenmesine ve bu yer için eski hale getirme bedelinin tahsiline, T6 olarak işaretli yer ile ilgili davanın reddine karar verilmiştir. Dosya içerisindeki mahalli bilirkişi ve tanık beyanı ile bilirkişi raporuna göre davalının T6 olarak işaretli bölümü dava tarihinden önce kullandığı bu bölüme elatması sonucu meralık vasfının kaybına neden olduğu sabittir. Bu nedenle bilirkişinin bu kısım için tespit ettiği eski hale getirme bedelinin tahsiline de karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile bu yöndeki talebin reddi doğru olmamış, kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının reddine, (2.) bent uyarınca hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 2.10.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2225, Karar No: 2018/18360, Tarih: 08.11.2018

**8. Hukuk Dairesi         2016/2225 E.  ,  2018/18360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... Sağlık Hizm. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı alacaklı vekili; 30.10.2014 tarihli hacizde borçlu şirkete ait malların haczedildiğini, 3. kişi tarafından öne sürülen istihkak iddiasının alacaklılardan mal kaçırmaya yönelik olduğunu ileri sürerek davanın kabulü ile istihkak iddiasının kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı 3. kişi vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, borçlu şirketin haciz yapılan işyerini alacaklılarını bertaraf etmek maksadıyla muvazaalı bir biçimde davalı üçüncü şahsa devir ettiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı 3. kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, alacaklının İİK'nin 99. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir.

1.Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı 3. kişi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2.Davalı 3. kişi vekilinin hacizli menkullerden Meksa marka hasta yataklarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davalı 3. kişi cevap dilekçesinde bu mahcuzları dava dışı Vakıf Leasing Finansal Kiralama Şirketinden kiraladığını beyan ederek kiracılık sıfatına dayalı olarak istihkak iddiasında bulunmuştur.

İİK'nin 96/1. maddesinde, 3. kişinin haczedilen mal ve hak üzerinde mülkiyet veya rehin hakkına dayanarak istihkak iddiasında bulunabileceği öngörülmüştür. Gerek doktrinde ve gerekse Yargıtay uygulamasında “mülkiyet ve rehin hakları” sözcüklerinin sınırlandırıcı anlam taşımadığı, ayrıca sınırlı ayni haklara, tapuya şerh verilmiş kişisel haklara, hapis hakkına, mülkiyeti muhafaza sözleşmesine, intifa hakkına dayanarak da istihkak iddiasında bulunulabileceği kabul edilmektedir.

Ancak somut olayda, davalı yukarıda yazılı haklara değil, yalnızca kiracılık sıfatına dayanmıştır. Kural olarak kiracının istihkak iddiasında bulunma hakkı yoktur. Leasing sözleşmesi sadece taraflar yönünden sonuç doğurur. Diğer bir deyişle leasing ilişkisinden kaynaklanan şahsi haklar sözleşmenin tarafı olmayan kişilere karşı ileri sürülemez.

O halde davacı alacaklının ilgili mahcuzlar yönünden İİK'nin 99. maddesi hükümlerine göre istihkak davası açmakta hukuki yararı bulunmadığından, 6100 sayılı HMK'nin 114/ h ve 115/2 maddeleri uyarınca, davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, yerel mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

O halde davacı alacaklının ilgili mahcuzlar yönünden İİK'nin 99. maddesi hükümlerine göre istihkak davası açmakta hukuki yararı bulunmadığından, 6100 sayılı HMK'nin 114/ h ve 115/2 maddeleri uyarınca, davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, yerel mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı 3. kişi vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı 3. kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK'nin 366. ve 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. Maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca İİK'nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 08.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7773, Karar No: 2011/919, Tarih: 31.01.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/7773 E.  ,  2011/919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Mersin 2.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.12.2008 tarih ve 2008/223 - 2008/432 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait kamyonun davalılardan Finans Sigorta A.Ş.’ye kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, davalı Pırıl İnş. Tic.Ltd.Şti’nin sorumluluğunda bulunan İsdemir A.Ş. Limanı Kargo Rıhtımı’nda hurda tahliyesi işini üstlendiğini, dava dışı Detay İnş. Maden Nak.Tic.Ltd. şirketinin sorumluluğunda müvekkiline ait kamyonla hurda demir parçaları taşınırken rıhtımda bulunan gemiden kamyon kasasına boşaltım sırasında demir yoğunluğu nedeniyle araçta hasar meydana geldiğini, davalı Pırıl AŞ’nin İsdemir AŞ Limanı’nda meydana gelecek kazalara karşı Axa Oyak Sigorta A.Ş ile “Marina Sorumluluk Sigorta Poliçesi” imzalandığını, dava dışı Detay İnş. Maden Nak. Tic. Ltd. Şti’nin de bu iş nedeniyle oluşabilecek hasarların giderilmesi için davalı ...Ş. ile 3. şahıs sorumluluk sigorta poliçesi imzaladığını, hasarın müvekkiline ödenmediğini ileri sürerek, 13.000,00 YTL’nın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, müvekkilinin ikametgahının Sarıyer-İstanbul olup davanın yetkisiz mahkemede açıldığını savunmuştur.

Davalı Fiba Sigorta A.Ş. ve Axa Oyak Sigorta A.Ş. vekilleri, davanın reddini istenmiştir.

Davalı Pırıl İnşaat Ltd.Şti.vekili, yetkili mahkemenin HUMK’na göre ya olayın vuku bulduğu yer ya da davalının ikametgahı mahkemesi olduğunu, olayın İsdemir A.Ş. Limanı’nda meydana geldiğini, söz konusu limanın ise Hatay ile Dörtyol ilçesi sınırları içerisinde olduğunu, müvekkilinin ikametgahının ise Adana’da olduğunu, diğer davalıların adresinin İstanbul olduğunu, davanın Adana ya da Dörtyol’da açılması gerekirken yetkisiz Mersin Mahkemelerinde açıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı Pırıl İnşaat Ltd.Şti. vekilinin HUMK’nun 23. maddesine aykırı olarak birden fazla yetkili mahkeme bildirmesi nedeniyle yetkili mahkemeyi seçme hakkının davacıya geçtiği, davacı vekilinin yetkili mahkeme olarak öncelikle Mersin Mahkemeleri olduğunu kabul edilmemesi halinde Adana Mahkemelerinin yetkisini tercih ettiklerini bildirdiği, olayın meydana geldiği yerin İskenderun Demir Çelik Fabrikası’nın bulunduğu Hatay İl'i Dörtyol İlçe'si olduğu, yetki

itirazında bulunan davalı Pırıl İnşaat Ltd.Şti’nin ikametgahının Adana olduğu, Mersin mahkemelerinin diğer tüm davalılar yönünden ortak yetkili mahkeme niteliğinde olmadığı, bu nedenle davacının tercihine göre ve diğer davalılar arasındaki bağlantı da gözetilerek Adana Asliye Ticaret Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin yetki yönünden reddine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın yetkili Adana Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve davalılardan Pırıl İnşaat Ltd.Şti. aleyhine açılan davada verilen yetkisizlik kararına yönelik temyiz itirazının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davacı vekili müvekkiline ait aracın İsdemir A.Ş. Limanı Kargo Rıhtımı’nda yük taşıma işinde kullanıldığı sırada hasarlandığını ileri sürerek, davalılar aleyhine tazminat davası açmıştır. Davacı ile davalılar arasındaki ihtilaf farklı hukuki nedenlerden kaynaklanmakta olup davalı şirketler arasında zorunlu dava arkadaşlığı da bulunmamaktadır. Kural olarak HUMK'nun 9/2.maddesi hükmü uyarınca, davalılardan birinin ikametgahı mahkemesinde davaya bakılabilecektir. Ancak somut olayda, dava davalıların hiçbirinin ikameti olmayan Mersin Asliye Ticaret Mahkemesi’nde açılmıştır. Davalılardan Pırıl İnş. Ltd. Şti. vekili yetki itirazında bulunarak, davanın müvekkilinin merkezinin bulunduğu yerde ya da olayın meydana geldiği yerde görülmesini istemiştir. Yetki itirazında bulunmayan veya usulüne uygun yetki itirazında bulunmayan diğer davalılar bakımından mahkemenin yetkisi kesinleşmiştir. Bu itibarla mahkemece, yetki itirazında bulunmayan diğer davalılar yönünden de davalılar arasında bağlantı bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilerek dava dosyasının Adana Asliye Ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi yerinde görülmeyip bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin mahkemece verilen yetkisizlik kararına yönelik temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 31.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/27406, Karar No: 2012/11027, Tarih: 04.04.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/27406 E.  ,  2012/11027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İ.İ.K.’nun 82/12 maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda, mahkemece mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda İ.Köyü . parselde bulunan taşınmazın değerinin  80.000,00-YTL. edeceği ve borçlunun haline uygun bir ev alabilmesi için 100.000,00 TL bedel ödemesi gerektiği  bildirilmiştir.

Mahkemece, bilirkişilerden ek rapor alınarak borçlunun taşınmazın bulunduğı İ. K. daha mütevazi ve haline münasip bir evi alabileceği değerin tespitinden sonra, tesbit edilen bu miktar mahcuzun değerinden az ise mahcuzun satılarak, borçlunun haline münasip ev alması için gerekli bedelin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile ve yetersiz rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 04.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.