muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1629, Karar No: 2023/1570, Tarih: 02.05.2023

2.3. Sözleşmeye göre davacının iskandan sorumlu olduğu ancak, yapının tamamı için düzenlenen bir iskan ruhsatı bulunmadığı, sadece iki bağımsız bölüm için ferdi iskan ruhsatı bulunduğu, taraflar arasındaki sözleşmede ‘‘İnşaatın su basmanı atıldığında 1 adet dairenin, kaba inşaat bitiminde 1 adet dairenin ve arsa sahibinin dairelerinin ince işçiliği yani tesliminde 1 adet dairenin satış hakkı yüklenici ...’a arsa sahibi tarafından verilecektir.’’ düzenlemesi bulunduğu, buna göre usulüne uygun teslimin gerçekleşmesi için davacı yüklenici tarafından yapı kullanma izin belgesinin (iskan ruhsatı) alınması gerekmektedir.

2.4. Mahkemece yapılacak iş; öncelikle ilgili Belediyeden dava konusu edilen binaya ilişkin yapı kullanma izin belgesinin (iskan ruhsatı) alınıp alınmadığının sorulması, yapı kullanma izin belgesi alınmamış ise davacı yükleniciye yapı kullanma izin belgesinin alınması için uygun süre ve yetki verilmesi, yapı kullanma izin belgesinin yüklenici tarafından alınmış olması halinde sözleşmeye göre fazladan yapılan bağımsız bölümler için sözleşmedeki paylaşım oranlarının dikkate alınarak yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar verilmesi, yükleniciye verilecek olan uygun süre ve yetkiye rağmen yüklenici tarafından yapı kullanma izin belgesinin alınmaması halinde ise davanın reddine karar verilmesinden ibarettir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; davacı ve davalı ...’in karar düzeltme taleplerinin kabulü ile Dairemizin, 2021/6555 Esas, 2022/5670 Karar sayılı ve 06/12/2022 tarihli onama kararının kaldırılarak yerel mahkeme kararının davacı ve davalı ... yararına BOZULMASINA,

Peşin yatırılan karar düzeltme ve temyiz harcının ilgiliye iadesine

02/05/2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8781, Karar No: 2015/5408, Tarih: 07.04.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/8781 E.  ,  2015/5408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, tehdit, konut dokunulmazlığının ihlali (sanıklar ..., ...); Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (sanık İbrahim)

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ...’ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı eylemleri reşit olmayanla cinsel ilişki suçuna teşebbüs kabul edilerek bu suç ile konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkûmiyetlerine ve tehdit suçundan beraatlerine; sanık İbrahim’in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki suçuna teşebbüs kabul edilerek mahkûmiyetine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... haklarında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanıklar haklarında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan TCK.nın 43. maddesine göre uygulama yapılırken kanun maddesinin 43. maddesinin birinci fıkrası yerine ikinci fıkrası olarak yanlış gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş ve sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar ... ve ... müdafileri ve katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... ve ... haklarında tehdit suçundan verilen hükümlerin incelenmesinde;

Mağdurenin aşamalardaki özde değişmeyen anlatımları, ...’ın soruşturma aşamasındaki savunması ve tüm dosya içeriğine göre, sanıklar ... ve ...’ın mağdureye tekrar cinsel ilişkiye girmediği takdirde herkese önceki olayları duyuracaklarını ve sprey boya ile duvarlara yazacaklarını söylemeleri şeklindeki eylemlerinin şantaj suçunu oluşturacağı gözetilerek ek savunma hakkı verildikten sonra bu suçtan mahkûmiyetlerine karar verilmesi gerekirken oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle tehdit suçundan beraatlerine hükmedilmesi,

Sanıklar ..., ... ve İbrahim haklarında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Sanıklar ..., ... ve İbrahim haklarında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Oluş ve tüm dosya içeriğine göre, mağdureyle anal yolla cinsel ilişkiye girmek isteyen sanıkların mağdurenin acı duyduğunu söylemesi ve istememesi üzerine, başkaca engel neden olmaksızın icra hareketlerine kendiliklerinden son verdiklerinin anlaşılması karşısında, sanıklar haklarında 5237 sayılı Kanunun 36. maddesi hükmü uyarınca gönüllü vazgeçme hükümleri uygulanmak suretiyle, sevişme şeklindeki cinsel ilişki içermeyen, eylemlerin mağdurenin yaşı ve rızası dikkate alındığında suç teşkil etmeyeceği gözetilerek sanıkların beraatleri yerine yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri ve katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7626, Karar No: 2023/8079, Tarih: 13.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/7626 E.  ,  2023/8079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/145 E., 2022/371 K.

KARAR : Karar verilmesine yer olmadığına

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen yaşlılık aylığının iptaline ilişkin Kurum işleminin iptali, talep edilen alacaklar yönünden borçlu olmadığının tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Kapatılan 21. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dilekçesi ile özetle; müvekkilinin sigortalı çalışanı olarak emekli iken, emekli maaşının yetersiz olması nedeniyle... Belediyesi’ne bağl... A.Ş.’de 20.03.2008-31.12.2011 tarihleri arasında çalıştığını, ancak Kurum tarafından bu tarihler arasındaki aylıkların yersiz ödendiğine karar verilerek, tahsili için... SGM’ye yazı yazıldığını, 5335 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinde Kamu kurum ve kuruluşlarında emekli çalıştırılamayacağının öngörüldüğü ancak çalıştırılması halinde herhangi bir yaptırımın belirtilmediğinden Kurum işleminin yasal dayanağının bulunmadığını, emekli maaşının zorunlu sosyal güvenlik hakkı olduğunu, sosyal güvenlik hakkından feragat edilemeyeceğini, kamu düzeni ile ilgili olan bu hakkın idari işlemle ortadan kaldırılamayacağını, bu nedenle tayin edilen yersiz ödeme işlemi ile emekliliğin durdurulması kararının kanuna aykırı olduğundan iptali ile davacının talep edilen alacaklar yönünden borçlu bulunmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17.03.2015 tarihli ve 2014/790-2015/243 K. sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17.03.2015 tarihli ve 2014/790-2015/243 K. sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairece; "... çalışma bitimi sonrası tekrar yaşlılık aylığı tahsis isteminin aranmaması gerektiği dikkate alınmak suretiyle yeniden yaşlılık aylığı bağlanması gereken tarihler gözetilerek;... sicil numaralı ... İnşaat Peyzaj San. Tic. Ltd Şti. ve kime ait olduğu dosya kapsamından anlaşılamayan 1147933 sicil numaralı işyerinde yukarıda belirtilen nitelikte olup olmadığı da belirlenip; yasak kapsamındaki işyerlerinde davacının fiilen çalıştığı dönemlerdeki (açıkça müzekkereye 506. sayılı Kanun'un 63 üncü maddesinin ve 5510 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin yukarıda belirtilen bölümleri ve Dairemizin uygulaması yazılmak suretiyle) davacının iade etmesi gereken yaşlılık aylığı miktarları davalı Kuruma sorulup belirlenerek; cevaba davacının somut itirazı olması halinde bilirkişiden rapor alınarak ve yersiz ödendiği belirlenen yaşlılık aylıklarının faizine ilişkin iade borcunun kapsamı belirlenirken 5510 sayılı Kanun'un 96 ncı maddenin hangi bendinin uygulanacağının tartışılarak belirlenmesi ve yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar verilmesi gerekirken," gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Davaya konu kurum zararından doğan alacağın davacı tarafından 7326 sayılı Kanun kapsamında ödendiği anlaşılmakla, davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği, 7326 sayılı Kanunun ilgili hükümleri gereği taraflar lehine ve aleyhine vekalet ücreti hükmedilmemesi gerektiği sonuç ve kanaatine varılarak aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur... " gerekçesiyle konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu, lehe vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yaşlılık aylığını iptal eden kurum işleminin yerinde olup olmadığına yöneliktir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5335 sayılı Kanun'un 30 ncu maddesi, 7326 sayılı Kanun

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yaşlılık aylığını iptal eden kurum işleminin yerinde olup olmadığına yöneliktir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5335 sayılı Kanun'un 30 ncu maddesi, 7326 sayılı Kanun

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

13.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2782, Karar No: 2019/3748, Tarih: 14.05.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/2782 E.  ,  2019/3748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, davalılardan davacıya ait işyerinde fiilen çalıştıklarının tespiti ile Kurum SGK Başkanlığı ... İl Müdürlüğü’nün 24/06/2014 tarih ve OT-60 sayılı raporununu davacı ile ilgili bölümünün ve bu rapor doğrultusunda SGK ... İl Müdürlüğünce 17/06/2015 tarih ve B.13.2.SGK.4.17.00 A.G. sayılı işlem ile resen yapılan hizmet sürelerinin iptaline ilişkin Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmesi üzerine davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine

14/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3628, Karar No: 2014/4907, Tarih: 03.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/3628 E.  ,  2014/4907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın 30.01.2012 tarihli süre tutum dilekçesinde gerekçeli kararın tara- fına tebliğini istediği, gerekçeli kararın 04.05.2012 tarihinde sanığın ikamet adresinde bulunmaması, cezaevinde hükümlü olması nedeniyle Tebligat Kanununun 21/2. maddesi- ne göre muhtara tebliğ edildiği, tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla; gerekçeli kararın sanığa tebliğ edilerek tebligat parçasının ve verilir ise gerekçeli temyiz dilekçesi- nin içerisine konulmasından sonra dosyanın iade edilmek üzere mahalline gönderilmesi için incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 03.03.2014 gü- nünde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16012, Karar No: 2014/6863, Tarih: 09.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/16012 E.  ,  2014/6863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Müşteki ... Vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Açılan davanın niteliğine göre suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ... hükmü temyiz hakkı bulunmadığından ... vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanığın temyizine göre yapılan incelemede;

Doğrudan verilen adli para cezasının taksitlendirilerek 10 ayda taksitte tahsiline karar verilmesine rağmen. 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının belirtilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hükümde gösterilen taksitlendirmeye ilişkin bende "10 ayda" ibaresinden önce gelmek üzere "birer ... ara ile" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.04.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16724, Karar No: 2024/2972, Tarih: 20.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/16724 E.  ,  2024/2972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/913 E., 2021/845 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Yerel Mahkemece verilen kararın, şikâyetçi vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinde yer alan, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise mernis adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Kanun'un 23/1 ve 8. maddesi, Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği;

Somut olayda; sanık ...'in 01.03.2021 tarihli celsede bildirmiş olduğu adresin ''Meydan Mahallesi, ... Sokak, ......, Apartmanı, Blok No: 8 Birecik/ Şanlıurfa'' olduğu, gerekçeli kararın ise '''....., Mahallesi, ..... Sokak, No: 6, İç Kapı No: 11Birecik/ Şanlıurfa'' adresine gönderildi, anılan adreste sanığa tebligat yapılamaması üzerine yine aynı adrese gönderilen gerekçeli karar evrakının, bu defa 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21/2. maddesi uyarınca tebliğ edildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02.04.2023 tarihli yazısıyla, katılan ... İdaresi'ne gerekçeli kararın tebliğ edilmediği, sanık bakımından ise bilinen son adres olan ''..... Mahallesi, ... Sokak,......, Apartmanı, Blok No: 8 Birecik/ Şanlıurfa''' adresine gerekçeli karar tebliğ işlemi yapılmadığı belirtilerek dosyanın mahallinde iade edildiği, anılan yazı sonrasında katılan ... İdaresine gerekçeli karar tebliğ edilmekle birlikte, sanık adına ''...., Mahallesi, ... Sokak, ....., Apartmanı, Blok No: 8 Birecik/ Şanlıurfa'' adresine gerekçeli karar tebliğ için gönderilen evrakın tebliğ edilememesine rağmen dosyanın tekrar temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderildiği anlaşılmakla;

Gerekçeli kararın sanığa, 7201 sayılı Kanun hükümlerine göre usulüne uygun şekilde tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle, 20.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1153, Karar No: 2022/4489, Tarih: 06.06.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/1153 E.  ,  2022/4489 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafileri, katılanlar vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Her ne kadar Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 01.02.2022 tarihli ve 2021/158024 sayılı Tebliğname ile sanık ... hakkında, katılan sanık ...'a karşı kasten yaralama suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karara yönelik temyiz talebinin reddine karar verilmesi yönünde görüş açıklanmış ise de katılan sanık ... müdafilerinin istinaf başvuru dilekçe içeriklerinden açıkça anlaşıldığı üzere sanık ... hakkında ...'e karşı İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararı aleyhine istinaf yoluna başvurdukları; ancak, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf incelemesinin sanık ... hakkında kasten öldürme suçuna münhasır yapıldığı, ... müdafilerinin, katılan sıfatıyla sanık ... hakkında verilen karara yönelik istinaf taleplerinin incelenmediği belirlenmiş ise de Bölge Adliye Mahkemesince bu hususta her zaman bir karar verilmesinin mümkün olduğu kabul edilmekle, temyiz incelemesi, sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan verilen karara münhasır kılınmıştır.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafileri ve katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.07.2021 tarihli ve 2020/254 Esas, 2021/219 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında, kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.