muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1686, Karar No: 2013/17843, Tarih: 30.09.2013

Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları ve iş müfettişi raporlarının, rapora dayanak alınan tutanaklar ile birlikte değerlendirilmesi ve ancak belirtilen nitelikteki ekli tutanakların anılan Kanun kapsamında aksi sabit oluncaya kadar geçerli belge olduğunun kabulü, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 92/son maddesinin açık hükmü karşısında zorunludur.

Öte yandan, hukuk hakimi kusur belirlemesi yaparken ceza hukukunun sorumluluğa ilişkin hükümleri ve ceza mahkemesinden verilen beraat kararları ile bağlı değilse de, ceza mahkemesinde görülüp kesinleşen dava dosyasındaki boşanan eşlerin eylemli birlikteliklerine ilişkin saptamalar 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 74. (Mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 53.) maddesi ile öğreti ve Yargıtay uygulamalarında yerleşik olan “maddi olgularla bağlılık” ilkesi gereğince değerlendirilmelidir.

Bu kapsamda fiilen birlikte yaşama olgusunun kanıtlanması yönünden anılan genel kurallar çerçevesinde tarafların delilleri toplanarak, araştırma ve değerlendirme yapılmak suretiyle boşanılan eşle kurulan ilişkinin fiili olarak birlikte yaşama kapsamında yer alıp almadığı saptanmalıdır.

Uyuşmazlık konusu 5510 sayılı Kanunun 56/2. maddesine dayalı olarak Kurumca açılan ve yersiz ödenen aylıkların geri alınmasına ilişkin davalar ile hak sahibi tarafından açılan Kurum işleminin iptali ve aylık bağlanması talebine ilişkin davalarda özellikle, boşanılan eşle kurulan ilişkinin “fiili olarak birlikte yaşama olgusu” kapsamında yer alıp almadığı, ilişkinin niteliği ve başlangıç tarihi açıkça ortaya konulmalıdır.

Bu doğrultuda, öncelikle T.C.Anayasası’nın 20. maddesi, 5510 sayılı Kanunun 59 ve 100. maddeleri, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu’nun 3, 45 ve 53. maddeleri, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun’un 28 ve 45. maddeleri, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 32. maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 6, 24 ila 33. maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 2 ve 6. maddeleri ve ilgili diğer mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı; hak sahibi ile boşandığı eşinin yerleşim yerleri, adres değişikliği ve nakilleri tarihleriyle saptanmalı, muhtarlık ve Nüfus Müdürlüğü gibi özel ve kamu kurumlarındaki bilgi ve belgelerden yararlanılmalı, ilgililerin elektrik, su, telefon aboneliklerinin hangi adres ve tarihte kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtlarındaki adresler ile mevcut ise 4857 sayılı Kanun gereği ücret ödemelerinin yapılabileceği banka kayıtları sorgulanmalı ve böylelikle boşanılan eşle fiili olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği konusunda varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekir.

Açıklanan yasal çerçevede somut olay incelendiğinde; dava konusu dönemde haksahibi davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerini gösterir bilgi ve belgelere göre aynı binada aynı dairede ikamet ettikleri, bu bilgiyi doğrular nitelikte olan dairenin su aboneliği, yargılama sürecinde dinlenen tanık anlatımları, telefon ihbarı ve Sosyal Güvenlik Kontrol Memurluğu’nca düzenlenen tutanak içeriği ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, hak sahibi davacı ile boşandığı eşinin fiili olarak beraber yaşadıkları belirgin olup, bu paralelde yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı ve birleştirme kararı verilen davanın davacısı SGK. Başkanlığı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22167, Karar No: 2019/13446, Tarih: 19.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/22167 E.  ,  2019/13446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, duruşmalı olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 435. maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 14.05.2010 tarihinden itibaren davalı şirket bünyesinde ... Sanayi Sitesinde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, 10.03.2014 tarihinde şirket yetkilisinin hiçbir hak talep etmediklerine dair dilekçe vermeleri halinde güvenliğin devredileceği ... Ltd. Şti’de çalışmaya devam edebileceklerini bildirerek istifa dilekçesi aldığını ve ödenmeyen alacakları bulunduğunu öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 13.05.2013 tarihinde göreve başlayıp 14.04.2014 tarihinde bitecek şekilde belirli süreli hizmet akdi ile çalıştığını, müvekkili şirketin aldığı ihale süresi bitmeden davacının herhangi bir hak ve alacağı olmadığına dair el yazısı ile dilekçe yazdığını, dilekçe yazması için baskı yapılmadığını, davacıya çalışma teklif edilmesine rağmen davacının kendisinin işten ayrıldığını, işyerinde üçlü vardiya yapıldığını, fazla mesai olmadığını, tatil günlerinde joker elemanın çalıştığını, müvekkilinin ihale ile iş alması sebebiyle asıl işverenin ... Küçük Sanayi Sitesi Yönetimi olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının iş akdinin feshedilip feshedilmediği, işyeri devri durumunun bulunup bulunmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İşyerinin tamamının veya bir bölümünün hukukî bir işleme dayalı olarak başka birine devri işyeri devri olarak tanımlanabilir. 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde, işyerinin bir bütün olarak veya bir bölümünün hukukî bir işleme dayalı olarak başkasına devri halinde mevcut iş sözleşmelerinin devralana geçeceği düzenlenmiştir. Bu anlatıma göre, alt işverence asıl işverenden alınan iş kapsamında faaliyetini yürüttüğü işyerinin tamamen başka bir işverene devri 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi kapsamında işyeri devri niteliğindedir.

Yapılan bu açıklamalara göre; işçinin asıl işverenden alınan iş kapsamında ve değişen alt işverenlere ait işyerinde ara vermeden çalışması halinde, işyeri devri kurallarına göre çözüme gidilmesi gerekmektedir. Bu durumda değişen alt işverenler işçinin iş sözleşmesini ve doğmuş bulunan işçilik haklarını da devralmış sayılırlar. İş sözleşmesinin tarafı olan işçi veya alt işveren tarafından bir fesih bildirimi yapılmadığı sürece, iş sözleşmeleri değişen alt işverenle devam edeceğinden, işyerinde çalışması devam eden işçi açısından, feshe bağlı haklar olan kıdem ve ihbar tazminatı ile izin ücreti talep koşulları gerçekleşmiş sayılmaz.

Buna karşın, süresi sona eren alt işverence işçinin iş sözleşmesinin feshedilmesi halinde, yapılan fesih bildirimi ile iş ilişkisi sona ereceğinden, işçinin daha sonra yeni alt işveren yanındaki çalışmaları yeni bir iş sözleşmesi niteliğindedir. Bu durumda feshe bağlı hakların talep koşulları gerçekleşeceğinden, feshin niteliğine göre hak kazanma durumunun değerlendirilmesi gerekecektir.

Somut olayda, davacı, 14.5.2010-10.03.2014 tarihleri arasında davalı şirkette, 12.3.2014-03.05.2016 tarihleri arasında ise dava dışı ... İmar Ltd. Şti.'de çalışmış olup; dosya içeriğinden davalı şirket ile dava dışı şirket arasında işyeri devri olduğu anlaşılmaktadır. Dava 03.09.2015 tarihinde işyerini devreden davalı şirkete açılmıştır. Davacının dava tarihi itibariyle devralan dava dışı ... İmar Ltd. Şti.'nde çalışmaya devam ettiği ve çalışmasının kesintisiz olduğu bu durumda iş akdinin feshedildiğinden bahsedilemeyeceği ve dolayısıyla feshe bağlı alacakların reddi gerektiği anlaşılmaktadır. Feshe bağlı haklardan olan kıdem tazminatının reddi yerine Mahkemece yanılgılı değerlendirme ile kabulü hatalı olup bozma nedenidir.

Öte yandan Mahkemece, davalı şirket ile dava dışı şirket arasında işyeri devri bulunduğu gerekçesiyle feshe bağlık alacaklardan olan ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının reddine karar verilmesine rağmen; bu durumda iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız ve geçersiz feshedildiği gerekçesiyle kıdem tazminatının kabulü de çelişkili olmuştur.

3-Davacı işçinin hafta tatili kullanıp kullanmadığı ve ulusal bayram ve genel tatili günlerinde çalışıp çalışmadığı hususu taraflar arasındaki bir diğer uyuşmazlık konusudur.

Hafta tatili gününde çalıştığını iddia eden işçi, norm kuramı uyarınca bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda yer alan hafta tatili ücreti ödemesinin yapıldığı varsayılır. Bordroda ilgili bölümünün boş olması ya da bordronun imza taşımaması halinde, işçi hafta tatilinde çalışma yaptığını her türlü delille ispat edebilir.

Hafta tatillerinde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. Hafta tatili çalışmalarının yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkân dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Aynı ispat kuralları ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağı için de geçerlidir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık beyanlarından hareketle davacının tüm çalışma süresi boyunca hafta tatili izni kullanmadan ve tüm ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı kabulüne göre hesaplama yapılmıştır. Ne var ki; tanıkların bu husustaki beyanları hüküm kurmaya elverişli olmayıp açıklattırılmaya muhtaçtır.

Davacının ... Sınırlı Sorumlu Küçük Sanayi Sitesinde sürekli gece güvenlik görevlisi olarak çalıştığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı tanıkları komşu işyeri sahipleri olup işyerlerinin Cumartesi günleri de açık olduğunu ve davacının Cumartesi ve Pazar günü ve tüm ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını beyan etmişlerdir. Ancak, davacı tanıklarının kendilerine ait işyerlerinin haftanın yedi günü ve ulusal bayram ve genel tatil günlerinin tamamında sürekli açık olup olmadığı hususlarında beyanları netleştirilmemiştir.

Şu halde, Mahkemece davacı tanıkları yeniden dinlenilerek, davacı tanıklarının işyerlerinin haftanın 7 günü ve tüm ulusal bayram ve genel tatil günlerinde açık olup olmadığı bir başka deyişle davacının hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarını komşu işyeri sahipleri olan davacı tanıklarının birebir görüp göremeyecekleri, davacının haftanın 7 günü kesintisiz şekilde çalışıp çalışmadığı, tüm ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı, çalışmış ise bu şekildeki çalışmanın sürekli mi olduğu yoksa işyerinde dönüşümlü ve nöbet usulü bir çalışma şekli mi benimsendiği, işyerinde davacı ile birlikte çalışan başka işçiler olup olmadığı belirlenmeli sonucuna ve tüm dosya kapsamına göre hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları konusunda karar verilmelidir.

Hafta tatili günlerinde çalışma şeklinin netleştirilmesinden sonra usuli kazanılmış haklar da gözetilerek fazla çalışma alacağının yeniden hesaplanması gerekip gerekmediği de belirlenmelidir.

4-Mahkeme hüküm altına alınan alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun hüküm yerinde açıkça belirtilmemesi de infazda tereddüt yaratır mahiyette olduğundan hatalı bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8196, Karar No: 2020/3106, Tarih: 15.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/8196 E.  ,  2020/3106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığa yüklenen “2006 takvim yılında muhteviyatı itibarıyla sahte fatura düzenlemek” suçunun cezasının üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar, sanığa yüklenen “2008 ve 2009 takvim yıllarında muhteviyatı itibarıyla sahte fatura düzenlemek” suçunun yasa maddesinde öngörülen cezasının üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan mahkumiyet hükmünün kurulduğu 26.01.2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz talepleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 15.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16474, Karar No: 2025/1519, Tarih: 17.02.2025

**10. Ceza Dairesi         2023/16474 E.  ,  2025/1519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/300 E., 2023/115 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR: Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Küçükçekmece 8.Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 191/10 ve 43/1.maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 29.03.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 28.07.2023 tarihli ve 2023/13022 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.09.2023 tarihli ve KYB-2023/91400 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.09.2023 tarihli ve KYB-2023/91400 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 07.12.2020 tarihli ve 2020/873 esas, 20208630 karar sayılı ilamında "Dosya kapsamından, 03.02.2016 tarihli olayın park halindeki .... plaka sayılı özel aracın içerisinde gerçekleştiği anlaşılmakla, özel araçlar, "umumi veya umuma açık yerler" olarak nitelendirilemeyeceğinden, sanık hakkında TCK'nın 191/10. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden" şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, somut olayda, mahkemesince sanığın 12.01.2022 tarihli eyleminin .... İlkokulu'na 130 metre mesafede gerçekleştiğinden bahisle 5237 sayılı Kanun’un 191/10. maddesi uyarınca cezasında artırım yapılmış ise de; olay tarihinde uyuşturucu maddenin sanığın içerisinde bulunduğu park halindeki minibüste ele geçirildiği, anılan Yargıtay kararı gereğince de uyuşturucu maddenin umumi yerden ele geçirildiğinin kabul edilemeyeceği, bu eyleme istinaden sanık hakkında TCK'nın 191/10. maddesinin uygulanmasının mümkün olmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Sanık hakkında, 12.01.2022 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 20.04.2022 tarihli ve 2022/25051 Soruşturma, 2022/7336 Esas, 2022/5543 sayılı iddianamesi ile Küçükçekmece 8.Asliye Ceza Mahkemesine, TCK'nın 191/6.maddesi uyarınca doğrudan kamu davası açıldığı, davanın 2022/300 esasa kaydedildiği,

B. Sanık hakkında, 30.11.2021 tarihli aynı nev'i suçtan Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 10.06.2022 tarihli ve 2022/33436 Soruşturma, 2022/10577 Esas, 2022/7938 sayılı iddianamesi ile

B. Sanık hakkında, 30.11.2021 tarihli aynı nev'i suçtan Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 10.06.2022 tarihli ve 2022/33436 Soruşturma, 2022/10577 Esas, 2022/7938 sayılı iddianamesi ile

birleştirme talepli açılan kamu davasının, Küçükçekmece 8.Asliye Ceza Mahkemesinin 29.06.2022 tarihli ve 2022/431 Esas, 2022/474 Karar sayılı birleştirme kararı ile 2022/300 Esas sayılı dava ile birleştirilmesine karar verildiği,

C. Yapılan yargılama sonucunda, Küçükçekmece 8.Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 28.02.2023 tarihli ve 2022/300 Esas, 2023/115 Karar sayılı kararı ile, sanığın, TCK'nın 191/1, 191/10 ve 43/1.maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

D. Kanun yararına bozma istemi ve Tebliğnamede sanık isminin "..." yerine "..." olarak yazılması maddi hata kabul edilerek yapılan incelemede:

5237 sayılı TCK'nın 191/10.maddesinde yer alan; "Birinci fıkradaki fiillerin; okul, yurt, hastane, kışla veya ibadethane gibi tedavi, eğitim, askeri ve sosyal amaçla toplu bulunulan bina ve tesisler ile bunların varsa çevre duvarı, tel örgü veya benzeri engel veya işaretlerle belirlenen sınırlarına iki yüz metreden yakın mesafede içindeki umumi veya umuma açık yerlerde işlenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında artırılır." şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, somut olayda, mahkemesince sanığın 12.01.2022 tarihli eyleminin .... İlkokulu'na 130 metre mesafede gerçekleştiği gerekçesiyle 5237 sayılı TCK'nın 191/10. maddesi uyarınca cezasında artırım yapılmış ise de; olay tarihinde, sanığın park halindeki özel araç içerisinde uyuşturucu madde kullanırken yakalandığı, özel araçlar, "umumi veya umuma açık yerler" olarak nitelendirilemeyeceğinden, suçun, umumi veya umuma açık yerde işlendiğinin kabul edilemeyeceği, sanık hakkında TCK'nın 191/10. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, sanığın cezasında TCK'nın 191/10.maddesi uyarınca artırım yapılması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Küçükçekmece 8.Asliye Ceza Mahkemesinin 28.02.2023 tarihli ve 2022/300 Esas, 2023/115 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3426, Karar No: 2012/9677, Tarih: 14.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/3426 E.  ,  2012/9677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu taşınmaz ile, hükme esas alınan bilirkişi raporunda kıyasi emsal alınan, ... Mahalle 63 Ada 4 parsel sayılı taşınmazların, bulundukları yerleri, birbirlerine olan uzaklıkları, bulvar, ana cadde, sokakta olup olmadıkları, hükümet konağı, belediye, hastane, okul vb. yerlere olan uzaklıklarının fen bilirkişisince imar paftasında işaretlettirilerek,

2- Değerlendirme tarihi olan 2011 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen ... Mahalle 63 Ada 4 parsel sayılı taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

3-Bilirkişi kurullarınca incelenen ve değer biçmeye esas alınan ... Mahalle 63 Ada 4 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişi raporlarında belirtilen tarihteki satışına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir şekilde tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğü'nden getirtilerek,

4-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, somut emsal kabul edilen ... Mahalle 63 Ada 4 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle, fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğu ile imar planındaki konumunun ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğü'nden ayrı ayrı sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.